10-06-15

’T PALLIETERKE-HOOFDREDACTEUR: JALOERS OP ‘HART BOVEN HARD’

Hart boven Hard - Fietstocht als steun voor stakers - 24 november 2014.JPGZoals hier eerder al geschreven is het dezer dagen feest bij ’t Pallieterke omwille van het zeventig jaar bestaan van het blad. Bij het feestprogramma hoort een interview met hoofdredacteur Karl Van Camp (foto 1) in het juni-nummer van het Vlaams Belang-maandblad. We leren alweer wat bij.

 

’t Pallieterke is niet ontstaan als Vlaams-nationalistisch blad. Karl Van Camp: “Eigenlijk is ’t Pallieterke in 1945 ontstaan als een satirisch blad dat tegen de schenen van de Wetstraat en het establishment schopte. Vooral de aan de macht zijnde socialisten werden in ’t Pallieterke meer dan eens een spiegel voorgehouden. Maar een Vlaams-nationalistisch profiel bezat het blad in het begin eigenlijk niet. Eerder anti-systeem dan anti-Belgisch.” Met het hekelen van de uitwassen van ‘de repressie’ won oprichter Bruno De Winter sympathie in Vlaams-nationalistische kringen, maar het is eigenlijk pas met het aantreden van Jan Nuyts als hoofdredacteur in 1955 dat het blad zich gaandeweg Vlaamser begon te profileren.

 

Het doelpubliek van ’t Pallieterke zijn de verschillende groepen van de Vlaamse Beweging. Karl Van Camp ziet vier verschillende Vlaamse bewegingen; “De Vlaamse Beweging bestaat niet. Er zijn eigenlijk vier Vlaamse bewegingen. De eerste twee zijn partijpolitiek, namelijk Vlaams Belang en N-VA. Vervolgens heb je de niet-partijpolitieke Vlaamse beweging die wel met politiek bezig is maar geen partij kiest. Ik denk aan de Vlaamse Volksbeweging, TAK, enzovoort. En als laatste heb je de grote groep van Vlaamse culturo’s. Die laatsten zijn vooral bezig met taal en cultuur. Denk maar aan de Marnixring, Rodenbachfonds of het Davidsfonds.”

 

“Eén van de problemen is dat er te weinig kruisbestuiving is tussen de vier groepen. Dit in tegenstelling tot de linkerzijde. Denk maar aan de recente initiatieven van Hart boven Hard (foto 2: Hart boven Hard-fietstocht als steun aan de stakers op 24 november 2014), waarbij vakbonden, sociale bewegingen en de linkse partijen zich verenigen rond één doel. Iets dergelijks blijkt binnen de Vlaamse Beweging volstrekt onmogelijk. Tot op heden bestaat er geen overleg tussen de vier poten van de Vlaamse Beweging, en dat betreur ik.”

 

En wat verwacht Karl Van Camp dan wél? “De Vlaamse strijd is altijd een Processie van Echternach geweest. Dat is nu niet anders. Mijn voorspelling is dat in 2019 het communautaire tijdens de campagne weer op het voorplan zal komen. De traditionele partijen zullen echter niet willen weten van een grote hervorming, waarna er opnieuw een tripartite tussen de drie grote politieke families zal worden gevormd.”

 

En hoe lang geeft Karl Van Camp (55 j.) België nog? “Ik vrees dat ik het einde van België niet meer zal meemaken, al hoop ik het wel. Ik ben niet zo optimistisch als vele anderen. Het zal in elk geval geen Vlaamse revolutie zijn, daarvoor zijn de Vlamingen te mak en te verdeeld. Het zullen de Franstaligen zijn die de boel uiteindelijk opblazen.” Het stopzetten van de geldtransfers van Vlaanderen naar Wallonië zou daarbij helpen.

 

Om de Vlaamse onafhankelijkheid te bekomen, rekenen de radicale Vlaams-nationalisten vooral op het initiatief van de Franstalige Belgen. Arm Vlaanderen, armzielige Vlaamse Beweging.

07:54 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: t pallieterke, van camp, vlaams-nationalisme, actie |  Facebook | | |  Print

De commentaren zijn gesloten.