10-11-15

DE OUDE EN DE NIEUWE LIEFDE VAN FRANK VANHECKE

In het pas verschenen boek De wissel van de macht blikt Wetstraatjournalist Marc Van de Looverbosch terug op de laatste vijftien jaar in de Belgische politiek. Van de dioxinecrisis in juni 1999 die de CVP uit de Wetstraat 16 bonjourde en Paars-Groen aan de macht bracht, tot oktober 2014 als Charles Michel premier wordt en de N-VA sleutelposten in de federale regering bezet. Marc Van de Looverbosch slaagt er goed in om de feiten zowel chronologisch als per thema te behandelen. Herhaaldelijk werd ons geheugen opgefrist door de minutieuze reconstructie van de gebeurtenissen. Hoofdrolspelers en belangrijke getuigen werden voor het boek nog eens apart geïnterviewd.

 

Voor het hoofdstuk Vlaams Blok/Vlaams Belang: Der Untergang is het Frank Vanhecke (foto 1) die daarvoor nog eens opgezocht werd, Vlaams Blok/Belang-voorzitter van 1996 tot 2008. Wat vertelt Frank Vanhecke over zijn oude liefde (op 11 juli 2011 stapte Frank Vanhecke op bij het Vlaams Belang, onder gejuich bij wie wel bij het Vlaams Belang bleef)? Over de veroordeling van het Vlaams Blok voor racisme in 2004: “We waren zeer ongerust en hoopten dat het (proces) niet zou doorgaan. Vanaf het moment dat we wisten dat het proces in beroep in Gent gevoerd zou worden, hielden wij heel ernstig rekening met een veroordeling. We hadden ook maatregelen genomen om vrijwel onmiddellijk met een nieuwe organisatie te kunnen beginnen. (…) Ik vind die veroordeling trouwens nog altijd onterecht.”

 

Over de overgang van Vlaams Blok naar Vlaams Belang: “Het jammere – achteraf gezien – is dat wij toen zo opgesloten zaten in ons eigen grote gelijk dat wij niet echt de kans gegrepen hebben om van Vlaams Blok Vlaams Belang te maken, om een soort vervelling, echte vernieuwing, te brengen. Integendeel.” Over de gemeenteraadsverkiezingen in Antwerpen in 2006: “Onze grote voorman Dewinter kreeg psychologisch een heel zware klap. Dat heeft hem iets gedaan. Het was ook het begin van het op de spits drijven van de interne spanning. Niemand bij ons had dat verwacht.” Over de komst naar het Vlaams Blok van Marie-Rose Morel: “Ik was een absolute vijand van de komst van Morel. Ik niet alleen. (…) We hadden Anke Van dermeersch al moeten slikken, we hadden Jurgen Verstrepen al achter de rug. We dachten nu komt er nog zo’n madammeke af, nous avons déjà donné.”

 

In het vooruitzicht van de federale verkiezingen van juni 2007 wilde men Jean-Marie Dedecker bij het Vlaams Belang binnenhalen, Marie-Rose Morel was daar tegen maar er waren nog meer meningsverschillen: “Over het campagnebeeld en de slogan hebben we geruzied als kinderen in de kleuterklas, met slaande deuren, met roepen, met tieren, met brullen. Het was du jamais vu. Dewinter wilde iets genre bokshandschoen, Marie-Rose wilde een leeuwin met welpjes.” En nog: “Marie-Rose kent iets van campagnes en zegt: ‘Wat, 2 frank per folder? Je bent niet goed, zeker, voor 1 frank zal het ook wel gaan.’ En ja, het ging ook voor 1 frank. Daar zijn grote problemen door ontstaan. Je beschuldigt Filip er niet zomaar van dat hij geld in zijn zakken steekt.”

 

En zo gaat dat nog even door in het boek van Marc Van de Looverbosch. Frank Vanhecke noemt “dé fout” van zijn politieke leven Bruno Valkeniers tot nieuwe partijvoorzitter te hebben gemaakt en niet te hebben doorgeduwd in het partijbureau waar “het kamp Marie-Rose” feitelijk over een meerderheid beschikte. Dat het Vlaams Belang kiezers verloor komt “omdat er niet alleen een cordon sanitaire werd opgelegd door extreemlinks, maar omdat we er ook zelf een beetje aanleiding toe gaven”. En over de toestand nu: “Ik heb het wel voor Tom (Van Grieken). Ik denk dat hij echt zijn best zal doen. Ik moet hem niets verwijten, ik heb Dewinter ook niet afgeslacht. Ik ben de strijd mee aangegaan en die hebben we verloren. Dus ja, het is hopeloos zolang Dewinter regelmatig zijn gezicht in de krant laat zien.”

 

Maar dat is dus de oude liefde. Intussen heeft Frank Vanhecke een nieuwe liefde gevonden. Story meldde vorige week dat Frank Vanhecke zich vier jaar na het overlijden van Marie-Rose Morel opnieuw verloofd heeft en binnenkort trouwt met Katrijn Van Tilborgh (foto 2). “Vanhecke leerde zijn nieuwe vriendin kennen aan het ziekbed van Marie-Rose. Katrijn is huisarts en verleende, als overbuurvrouw, palliatieve zorgen aan de zieke politica. Na de dood van Marie-Rose vond Frank troost bij Katrijn, en zo groeiden ze naar elkaar toe. ‘We kunnen het heel goed met elkaar vinden’, zei Katrijn toen hun romance een jaar na het overlijden van Marie-Rose uitlekte. Het koppel ontkrachtte meteen ook de hardnekkige roddels dat Frank de oorzaak was van de scheiding van Katrijn én dat ze al een koppel vormden toen Marie-Rose nog leefde. ‘Te gruwelijk voor woorden’, zei Katrijn hierover. Ondertussen woont het koppel, samen met de vier jonge kinderen van Katrijn, al een tijdje samen.”

 

Frank Vanhecke bevestigde aan Story het nieuws van zijn nakend huwelijk, maar wilde er verder niets over kwijt. Op Frank Vanheckes Facebookpagina werden de voorbije dagen door een tiental mensen felicitaties en gelukwensen gepost, waar de redactie van AFF/Verzet zich graag bij aansluit. Helaas is aan de schaarse post van Frank Vanhecke op Facebook te zien dat de vroegere Vlaams Blok/Belang-voorzitter nog niet gek veel veranderd is in zijn politieke opvattingen. Met bijvoorbeeld een sympathiebetuiging voor Pegida Vlaanderen, terwijl huidig Pegida Vlaanderen-woordvoerder Kristof De Smet ook een Facebookvriend is van Frank Vanheckes nieuwe vlam Katrijn Van Tilborgh.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: boeken, vanhecke, morel, dewinter, valkeniers, van grieken, pegida, de smet |  Facebook | | |  Print

De commentaren zijn gesloten.