11-11-15

OP KINDEREN SCHIET JE NIET, TENZIJ BART DE WEVER BURGEMEESTER IS

Het Snelle Respons Team (SRT) van de Antwerpse politie heeft – gelukkig maar – nog niet moeten optreden tegen terroristen. Maar aan werk heeft het geen gebrek: een voetganger overmeesteren die een rood licht negeerde, een verkoper van gestolen gsm’s klissen, binnenvallen op een studentenbijeenkomst waar een grappige Twitteraar zich ophoudt… En op 1 november dus ook een Syrisch meisje van 14 jaar oud, dat dreigde met een gebroken glas zichzelf en anderen te verwonden, neerschieten met een FN303 ‘less lethal weapon’.

De feiten geraakten gisteren via De Standaard bekend. Waarvoor heb je een communicatiedienst op het Antwerps stadhuis én in de Antwerpse politietoren als zo’n alsnog uitzonderlijke gebeurtenis niet spontaan gemeld wordt door de stedelijke overheid? Het meisje in kwestie verbleef samen met drie broers en een zus in de jeugdinstelling Jacob Jordaens, in de buurt van het Antwerpse stadspark. Op zondag 1 november had ze de instelling tegen de regels in verlaten. Toen ze ’s avonds terugkwam, werd ze daarop aangesproken door de begeleiders. Omdat het meisje niet akkoord ging met de regels kwam het in een gemeenschappelijke ruimte tot een zeer heftige woordenwisseling die ontaardde in fysieke agressie, ook tegenover de begeleiders. Een broer mengde zich in het dispuut.

Op een gegeven moment kon het 14-jarige meisje een glas bemachtigen en sloeg ze het kapot. Met de scherven begon ze zichzelf te verwonden en bedreigde ze andere personen in de zaal. Daarom besloten de begeleiders bijstand in te roepen van de Antwerpse lokale politie. Dat is op zich niet zo ongewoon: wanneer er risicovolle incidenten ontstaan in een jeugdvoorziening gebeurt het wel vaker dat de politie ter plekke komt, ook omdat zij de middelen heeft om iemand in dwang te houden. Maar de gang van zaken na de komst van de twee gewone politiepatrouilles is wel zeer uitzonderlijk.

Ook het Snelle Respons Team van de lokale politie arriveerde. Na amper een woordenwisseling met de aanwezige politieagenten, en helemaal geen gesprek met de directie van de jeugdinstelling, werd het meisje neergeschoten met een ‘less lethal weapon’, letterlijk: een ‘minder dodelijk wapen’. Bij verkeerd gebruik is het wapen echter wél dodelijk. “Er is specifiek op haar heup gemikt”, verduidelijkte de Antwerpse politie gisteren. Het meisje hield er een blauwe plek op haar buik aan over. Alleen burgemeester Bart De Wever verdedigt het optreden van het SRT. “Wat ik mis van al die heren achter hun bureaus in Brussel, is wat zij dan gedaan zouden hebben?”, sneerde de Antwerpse burgemeester nog.

Een kritiek op het Kinderrechtencommissariaat dat in een persmededeling stelt: op kinderen schiet je niet. In dS Avond verduidelijkte Kinderrechtencommissaris Bruno Vanobbergen: “Een politie kan ook anders ingrijpen. Zonder geweld te gebruiken, maar door te communiceren, door contact te leggen met het meisje.” En: “Wat mij bekommert, is dat de politie dit een ‘standaardprocedure’ noemt. Mag ik hopen dat dit niet nog eens gaat gebeuren? Mag de instelling er zeker van zijn dat de politie, wanneer de instelling in nood is, niet opnieuw zal schieten? Dat vraagt overleg tussen de politie en de opvoeders.”

Maar niet alleen “achter hun bureaus in Brussel” was men verontwaardigd: ook de Antwerpse oppositiepartijen veroordeelden het optreden, en de meeste gaven meteen ook alternatieven. Wouter Van Besien (Groen) noemde het onaanvaardbaar om op een oorlogsvluchtelinge een oorlogswapen te richten. “Dat is traumatiserend.” Peter Mertens (PVDA) bepleitte psychologische bijstand bij een poging tot zelfdoding. “En niet het probleem militariseren.” Robert Voorhamme (SP.A) noemde het zorgwekkend dat een normaal interventieteam van de politie zaken die vroeger ook voorkwamen niet aanpakken, maar nu het SRT opbellen. “Als een normaal interventieteam zulke zaken niet meer aan kan, begin ik echt ongerust te worden.” (ATV-reportage)

De in jeugdzorg gespecialiseerde journaliste Saskia Van Nieuwenhove wijst erop dat de begeleiding van leefgroepen met kinderen die met agressiestoornissen kampen, onderbemand is. “Het hoppen van kinderen van instelling naar instelling maakt dat sommige voorzieningen de kinderen amper kennen. En dan is bij een crisis de knop ‘politiebijstand’ snel ingedrukt. We hebben zorgteams nodig. Teams die ambulant ondersteuning bieden bij crisissen. Dat vraagt budget. Dat vraagt politieke draagkracht. Zodat Sarah (een meisje van 12 jaar dat in Antwerpen verkracht werd, nvdr.) niet zes keer naar een politiecel moet. Zodat we niet schieten met kunststofkogels op een meisje dat moeite heeft om haar situatie en haar tonnen verdriet de baas te kunnen.”

Als Bart De Wever denkt dat er geen andere oplossing is dan een kind van 14 jaar neerschieten, dan heeft hij toch iets gemist.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, politie, de wever, jeugd |  Facebook | | |  Print

De commentaren zijn gesloten.