08-04-16

DE WEEK IN ZEVEN CITATEN (EN EENTJE EXTRA)

Een week waarin de Panama Papers aantoonden hoe wereldwijd geld aan het oog van de fiscus onttrokken wordt, maar de N-VA als vanouds het geld om het begrotingstekort weg te werken bij de sociale zekerheid wil zoeken.

“Ik geloof nog steeds in waar N-VA voor staat. Maar ik vraag, nee, ik smeek de partijtop om de maskers af te nemen. In het beste geval ben ik dan een trotse militant van een Vlaamse volkspartij. In het slechtste geval werd ik bedrogen door gemaskerd extreemrechts. En dat zou mij verdomd veel pijn doen.” Een N-VA-kiezer in vertwijfeling tussen de forse verklaringen van Bart De Wever en andere N-VA’ers, en de wegens juridische en andere bezwaren niet te realiseren voorstellen. (Knack online, 1 april 2016)

“Het neokapitalisme heeft zijn grenzen bereikt. De verrijking van de enen heeft vele anderen danig verarmd. Die grotere ongelijkheid schaadt de samenleving, de politiek en de economie, zegt zelfs de Wereldbank. Ook de staat is verregaand uitgekleed, door een gulle uitbesteding van overheidstaken aan de commerciële sector. In een magerzuchtige staat, dat is geweten, kan een parlementaire democratie niet lang overleven. Zij is nu al in ademnood. Bovendien is het nu zonneklaar dat de fixatie op het communautaire contentieux ontspoord is in een nefaste verhakseling van bevoegdheden. En de oude en nieuwe immigratie roept om een complete remake van onze manier van samenleven.” Luc Huyse pleit ervoor dat “politici die de sprong in het duister willen wagen, topambtenaren, kerkleiders, politieke redacties die verder kijken dan de Wetstraat 16, het brede middenveld, kunstenaars, academici, actiegroepen zoals Hart boven Hard en burgerinitiatieven de schaduw opzoeken. Om samen te zitten aan de tekentafel van een blauwdruk die vele jaren als creatieve gps kan dienen.” (De Standaard, 1 april 2016)

“Wie al zo veel verdient, heeft die hogere vergoedingen helemaal niet nodig om heel comfortabel te leven, nu en later. (…) Waarom kunnen ze op een bepaald ogenblik niet zeggen: ‘Dank u, ik verdien genoeg’?” De topmanagers van grote Belgisch beursgenoteerde bedrijven verdienden vorig jaar gemiddeld 2,07 miljoen euro. Dat is bijna 1/5 meer dan in 2014. Zelfs De Tijd vraagt of dat te rechtvaardigen is in tijden waarin van iedereen loonmatiging wordt gevraagd. (De Tijd, 2 april 2016)

“In Zuid-Afrika heb ik de beleefdheid leren appreciëren. ‘Geniet die dag.’ Heb een leuke dag. Ik zeg het nu ook hier in België tegen de kassière, tot haar verbazing. Van Nederland heb ik geleerd dat hypocrisie erger is dan onbeleefdheid. Zo zal ik nooit van mijn leven de hand schudden van mensen die ik niet respecteer. Zéér on-Belgisch. Van de Belgen heb ik geleerd dat dogmatiek en beginselvastheid echt moeten worden getemperd door joie de vivre en mededogen. Nooit meer drammen en weg met de hufters. Met andere woorden, mijn cultuur is niet unisono of gebetonneerd.” “Normen zoals gij zult niet doden of gij zult uw vrouw/man/kind niet verrot slaan, zijn nodig. Waarden daarentegen zijn vrij.” René Los heeft er dan ook geen goed oog in als men de opvolging van de ondertekende nieuwkomersverklaring gaat beoordelen. (De Standaard, 4 april 2016)

“Nu vragen we nieuwkomers de vrijheid van meningsuiting te respecteren, maar zij zien ook hoe mensen die hier al lang verblijven bloemen vertrappelen ter nagedachtenis van slachtoffers van geweld. Wat denken we dan wat het idee van 'vrije meningsuiting' met hen doet? Als een bevrijding of als een bedreiging?” Ignaas Devisch pleit voor burgerschap, maar dat “is iets anders dan het opleggen van een specifiek waardenkader (…) van een atheïstische spinozist.” (De Morgen, 4 april 2016 – Lees ook: Eric Hulsens)

“De Europese Commissie had immers, in de nasleep van LuxLeaks, de Belgische voordeelafspraken met internationale bedrijven tegen het licht gehouden en vastgesteld dat die rulings de Belgische staat minstens 700 miljoen euro aan onterecht gederfde inkomsten gekost hadden. De minister wil er echter alles aan doen om de multinationals te behoeden voor een vordering die de Belgische staat volgens Europa moet instellen. Impliciet zegt hij ook: eenmaal de publieke verontwaardiging wegebt, verdwijnt ook het activisme van de regering. Die gaat dan gewoon terug haar eigen spel spelen, en dat is blijkbaar niet het behoeden van de belangen van de gewone burger, maar het vrijwaren van de privileges van de rijken en de machtigen.” Johan Van Overtveldt vraagt nu wel de media om hem de Panama Papers te bezorgen, maar het volgend moment vecht hij bij de Europese Commissie aan dat hij minstens 700 miljoen euro, sommigen spreken van 942 miljoen euro, aan gederfde inkomsten moet opvragen bij 36 multinationals. En een gewezen kabinetschef en een voormalig adjunct-kabinetschef adviseren die multinationals hoe ze de terugbetaling van de excess profit rulings kunnen aanvechten. (Mo*, 5 april 2016)

“De databank met Mossack Fonseca-documenten blijkt al snel een klein eldorado. In de eerste weken van het onderzoek geeft de zoekterm ‘België’ al 3.771 resultaten. Gaandeweg worden nieuwe documenten toegevoegd, en op het eind van de rit zijn liefst 35.796 documenten beschikbaar waarin het woord ‘België’ voorkomt. Sommige documenten zijn eenvoudige e-mails tussen Mossack Fonseca en zijn klanten wereldwijd, maar anderen zijn pdf’s van honderden pagina’s of Excel-tabellen met duizenden rijen. Meteen is duidelijk dat het onbegonnen werk is om élk document over België te bekijken.” De Belgische onderzoekers van de Panama Papers verzamelden daarom lijsten van Belgische politieke mandatarissen, de rijkste families, topsporters, diamantairs en industriëlen. Die crosscheckten ze met de Promotheus-databank (‘Promotheus’ was de codenaam waarmee gewerkt werd vooraleer de zaken geopenbaard werden als de ‘Panama Papers’, nvdr.) waarin e-mails, paspoorten, oprichtingsaktes van offshores, lijsten van aandeelhouders, facturen en allerhande administratieve documenten van Mossack Fonseca. (Knack, 6 april 2016)

“Hoe laag moeten belastingen zakken opdat iedereen ze gewillig zou betalen? Als fortuinlijke families er nu voor kunnen kiezen nul procent te betalen op de inkomsten uit hun vermogens, waarom zouden ze dan eender welke belastingvoet hoger dan nul aanvaarden?” Toon Vanheukelom, doctoraatsstudent die onderzoek doet naar de effecten van belastingen en uitkeringen, weerlegt dat mensen de Panama-route kiezen wegens de “fenomenale” belastingdruk in België (stelling van hoogleraar fiscaal recht en mediafiguur Michel Maus) of het ontbreken van “transparantere, eenvoudigere, rechtvaardigere en lagere belastingen” (stelling van hoogleraar economie en beleidsmanagement, en politicus (eerst LDD, nu Open VLD) Lode Vereeck). (De Standaard, 7 april 2016)

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: citaten, n-va, sociaal, nieuwkomersverklaring, panama papers |  Facebook | | |  Print

De commentaren zijn gesloten.