28-04-16

PINTEN PAKKEN MET JAN JAMBON

Jan Jambon is dinsdag verjaard. De in het Limburgse Genk geboren Jan Jambon werd 56 jaar. “Hier heette hij Jambon, op z'n Frans. Toen hij uit Genk vertrok, heette hij plots Jambon”, vertelde begin deze maand nog Genkenaar en jeugdauteur René Swartenbroekx in Knack.

“Een goede reden om er ene te gaan drinken”, dacht Theo Francken toen hij hoorde dat Jan verjaarde, en samen doken ze Le Cirio in. Een café in art nouveau-stijl opzij van de Beurs in Brussel. Als ‘waarnemend VNV-leider Francken’ heeft Theo ervaring met het organiseren van feestjes. Op de foto eerst en vooral Theo Francken, met naast hem Karl Vanlouwe. Vlaams parlementslid uit Brussel en compagnon de route al uit de VNV-tijd van Theo Francken. Jan Jambon mocht ook op de foto, omringd door de twee vrouwen in het gezelschap. Links op de foto: Lies Verlinden, adviseur over Fedasil op het kabinet van Theo Francken. Rechts op de foto naast Jan Jambon: Valerie Van Peel, federaal parlementslid uit Kapellen en zus van de scherpzinnige comedian Michael Van Peel. Naast Valerie Van Peel en tegenover Theo Francken: Mathias Francken, de nieuwe kabinetschef van Theo Francken.

De obers van Le Cirio blijven discreet over wat ze hoorden telkens ze de gasten het nodige gerstenat bezorgden. Maar onderwerpen waren er natuurlijk in overvloed. Over de straatfeesten na de terreurdaden op 22 maart, en hoe Jan iedereen had afgeblaft die vroeg waar die straatfeesten dan wel hadden plaatsgevonden. “Ik moet niets bewijzen”, dat moest volstaan als antwoord. En het “significant deel van de moslimgemeenschap” dat “danste naar aanleiding van de aanslagen”? Jan nam zijn woorden niet terug. Laat staan dat hij zich ervoor excuseerde. “Waarom zou ik spijt hebben omdat ik de feiten heb benoemd?”, had Jan laten optekenen in de Dag Allemaal die dinsdag verscheen. “Iedereen weet toch dat het klopt wat ik zeg.” Ook op de vraag Zou Vlaanderen in z’n eentje een efficiënter antiterreurbeleid voeren dan België? had Jan een nietszeggend antwoord kunnen geven: “Je kent het programma van mijn partij (die pleit voor een onafhankelijk Vlaanderen, nvdr.)”.

Er waren intussen belangrijker problemen. Hoe Liesbeth Homans haar toespraak op de Nacht van de Vlaamse Televisiesterren had gehouden. Twee glaasjes champagne, dat kan Liesbeth wel aan, maar na alweer zo’n slopende week als Vlaams viceminister-president en Vlaams minister van Binnenlands Bestuur, Inburgering, Wonen, Gelijke Kansen en Armoedebestrijding was het haar even teveel geworden. Gelukkig had Bart de zaken even duidelijk gesteld in Terzake. Na een vraag van de vilaine Kathleen Cools had Bart geantwoord: “Ik vind het overdreven dat de media nu de jacht hebben geopend op haar en snap ook niet waarom dit in een serieus interview op Terzake aan bod moet komen.” Case closed. Maar nu had Jan een telefoontje gekregen van Het Laatste Nieuws, krant die een filmpje had toegestuurd gekregen waaruit bleek dat de minister aan 130 tot 150 kilometer per uur naar huis was gereden na een lezing bij de ondernemers van Voka in Hasselt.

“Geef de schuld aan uw chauffeur”, had Theo gezegd. “Dat heb ik ook gedaan”, antwoordde Jan. “Ah, goed”, zei het gezelschap. “Kom we drinken er nog een, en nog een, en nog een”, klonk het. “Ja maar, ik moet op tijd thuis zijn. Mieke (Huybrechts, zijn echtgenote, de jongste zus van voormalig Vlaams Belang-parlementslid Pieter Huybrechts, nvdr.) wacht op mij”, riposteerde Jan. “Geen probleem”, klonk het in koor, “uw chauffeur brengt u wel snel naar huis”. Terwijl ze het zeiden, beseften ze dat die “snel” nu misschien niet de beste woordkeuze was. Het hele gezelschap proestte het uit van het lachen. En zo werd het nog best gezellig in Le Cirio.

De commentaren zijn gesloten.