26-05-16

EXTREEMRECHTS IN OOSTENRIJK. NEONAZI’S IN GRIEKS CYPRUS

Het was een bittere pil om door te slikken voor FPÖ-er Norbert Hofer (foto). Voorbije zondag werd hij net niet Oostenrijks president. Vlaams Belang-voorzitter Tom Van Grieken wenste op de verkiezingsdag Hofer nog “veel succes” toe, maar dat mocht niet baten. Zondag waren er ook parlementsverkiezingen in Grieks Cyprus, en die zorgden voor de intrede van het neonazistische ELAM in het Grieks Cypriotisch parlement.

Alexander Van der Bellen, een onafhankelijke kandidaat met een groene politieke loopbaan achter de rug, haalde het in Oostenrijk met 50,3 % van de stemmen. Norbert Hofer, die door de met het Vlaams Belang bevriende FPÖ (Freiheitliche Partei Österreichs) naar voren werd geschoven als vriendelijk gezicht van de partij, moest het stellen met 49,7 %. De zaak werd beslecht met 31.026 stemmen verschil. Bij de eerste stemronde kreeg Hofer nog 35,1 % van de stemmen en Van der Bellen slechts 21,3 %.

Kiesonderzoek zal moeten uitmaken wat de motivatie was om uiteindelijk toch meer Van der Bellen dan Hofer te stemmen. De deelname aan de verkiezingen – in Oostenrijk is er geen stemplicht – steeg van 68,5 % in de eerste stemronde naar 72,7 procent in de tweede stemronde, een stijging van de deelname aan de verkiezingen maar geen spectaculaire. De kiezers van de in de eerste stemronde verslagen kandidaten deden ertoe, alhoewel hun vorige kandidaat-president meestal geen stemadvies gaf. Als het er echt toe doet, is er een begrijpelijke afkeer van extreemrechts. Zo haalde de impopulaire Jacques Chirac het toch van Jean-Marie Le Pen bij de Franse presidentsverkiezingen in 2002. Maar het zou verkeerd zijn te denken dat het uiteindelijk altijd zo afloopt.

In een gisteren gepubliceerde opiniebijdrage schrijft Geert Van Istendael: “Misschien was het toch beter geweest dat de extreemrechtse luchtvaartingenieur (Hofer, nvdr.) de Oostenrijkse presidentsverkiezingen had gewonnen en niet de minzame groene opa (Van der Bellen, nvdr.). Misschien was de schok zo hard aangekomen dat de christendemocraten en sociaaldemocraten van West-Europa eindelijk uit hun halfslaap waren opgesprongen.” Dat lijkt ons evenwel meer dan een brug te ver. 1. Eens aan de macht kan (extreem-)rechts véél kapot maken, en probeer dat daarna maar eens te herstellen. 2. Wat zijn de kansen dat die traditionele partijen kúnnen gereanimeerd worden? Men kan dat wel willen, maar in heel Europa zien we die traditionele partijen alsmaar minder stemmen halen. Ter linker- en ter rechterzijde winnen radicalere varianten aan stemmen. Het is voor iedereen nog zoeken hoe we er beter van worden.

Geert Van Istendael heeft wél een punt wanneer hij schrijft: “De kleine mensen moeten zich maar aanpassen. Kleine mensen hebben zelden de keuze. De elite van klassieke democraten en hun dienaars, de technocraten, herhaalden uitentreuren hun hooghartige litanie: er is geen alternatief, er is geen alternatief. (…) Wat nu gebeurt tussen Burgenland en Vorarlberg, gaat veel verder (dan de komst van vluchtelingen, nvdr.). Het is een opstand van kiezers die zich geminacht voelen. (…) De elites van West-Europa zien zichzelf graag als breeddenkend en humaan. Maar de nood van hun medeburgers, die weigeren ze ernstig te nemen. Erger, ze kijken er op neer. Dat mag een elite met al haar voorrechten zich nooit permitteren (…).” Maar elites zullen nooit uit zichzelf veranderen, ze zullen het slechts doen als ze ertoe gedwongen worden door de basis van de samenleving.

In Grieks Cyprus (= tweederde van Cyprus, een derde van Cyprus is in Turkse handen) verloren de twee grootste partijen vorige zondag van hun pluimen: het rechtse Dimokratikos Synagermos (DISY) (min twee parlementszetels) en het communistische Anorthotiko Komma Ergazomenou Laou (AKEL) (min zeven parlementszetels). Een centristische en een sociaaldemocratische partij verloren eveneens wat stemmen. Twee nieuwe partijen, een solidariteitsbeweging en een burgeralliantie, haalden in één klap elk drie parlementszetels binnen. Beiden zijn afsplitsingen van grotere partijen die – anders dan die grotere partijen – géén hereniging met Turks Cyprus wensen.

Ethniko Laiko Metopo (ELAM) is met twee parlementszetels de derde nieuwkomer in het Grieks Cypriotisch parlement. Het is met maar 3,7 % van de stemmen (tegen 1,1 % bij de vorige verkiezingen in 2011), maar daarmee zit toch maar de Grieks Cypriotische variant van Gouden Dageraad in het parlement van een land dat sinds 2004 lid is van de Europese Unie. ELAM is eurosceptisch, zet zich af tegen migranten en de hereniging met Turks Cyprus, en is niet vies van het gebruik van geweld. Zowel politiek als qua stijl en financieel zijn er banden met Chrysi Avgi, Gouden Dageraad.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: oostenrijk, hofer, grieks cyprus, elam, van grieken, chrysi avgi |  Facebook | | |  Print

De commentaren zijn gesloten.