08-06-16

FUCK GWENDOLYN !

Nigel Williams, Trees Heirbaut en Jef Maes hebben pas een klein (letterlijk: 144 blzn., formaat 15 x 15 cm) maar zéér informatief boekje uit: Fuck Tina!. Een recensie op deze blog volgt, maar we kunnen al verklappen dat Tina niet staat voor een of andere ‘te pakken griet’ maar het letterwoord is voor There is no alternative. Een mantra dat politici al te gemakkelijk aanhalen om de besparingsmaatregelen en de facturen voor de niet-rijken te verantwoorden. ‘Fuck Gwendolyn!’ is geen kreet om Open VLD-voorzitster Gwendolyn Rutten fysiek aan te pakken (beleefd een hand geven is het hoogste wat we aan aanraking willen), maar is een opgestoken middenvinger naar wat de Aarschotse allemaal uitbralt in Humo deze week.

Gwendolyn Rutten, die zich voor een tijdschrift ooit à la Margaret Thatcher liet kleden en haarkappen (foto), haalde ermee de voorpagina van Humo. ‘Er is niets mis met ongelijkheid’, ratelt ze de argeloze krantenwinkelbezoeker toe vanop de voorpagina. En ze weet dat ze daarmee provoceert. Gwendolyn Rutten (in Humo): “Ik zal eens een stoute uitspraak doen: het discours over ongelijkheid is een vreemd discours. Er is op zich niks mis met ongelijkheid, en het is dus niet mijn ambitie om alle mensen van de wereld gelijk te maken. Als je dat doortrekt, eindig je in Noord-Korea.” Maar wie in België wil eindigen als in Noord-Korea? Zelfs Peter Mertens niet. De PVDA-voorzitter kon in een recent interview zich niet eens de naam van het Noord-Koreaanse staatshoofd precies herinneren, laat staan dat hij naar dat maatschappijmodel wil.

“Waar het om gaat, is dat mensen samen vooruitgaan. Als de armsten en de middenklasse erop vooruit kunnen gaan, doet het er maar weinig toe hoeveel de anderen al dan niet vooruitgaan,” verdedigt Gwendolyn Rutten zich. Dat klinkt mooi, en van ons mogen de rijken zich stierlijk vervelen op hun luxejacht aan de Bahama’s. Maar intussen is er wel een bevolkingsgroep voor wie het leven alsmaar moeilijker wordt. Laaggeschoolden vinden steeds moeilijker werk, en het beperken van uitkeringen zet niet aan dat er voor hen wél werk is maar vergroot de risico’s op armoede, stelt een gisteren gepubliceerde studie van de federale overheidsdienst Sociale Zekerheid. Het N-VA/Open VLD-recept van beperking van de werkloosheidsuitkeringen helpt niet. Integendeel.

“Ik zal Twitter nog eens doen ontploffen: objectief gezien gebben we er nooit beter voor gestaan dan vandaag”, vervolgt la Rutten, waarbij ze verwijst naar een internationale statistiek. “De kloof tussen het arme zuiden en het rijke noorden zoals die bestond toen ik klein was, bestaat niet meer, en van alle landen ter wereld is België één van de beste om in geboren te worden.” Mogelijk is de kloof tussen het arme zuiden en het rijke noorden zoals die enkele tientallen jaren geleden bestond (Gwendolyn Rutten wordt deze maand 41 j. oud) verminderd, maar een kloof is er wel degelijk. Of zou Gwendolyn Rutten in pakweg Somalië willen leven? En als België één van de beste landen is om in geboren te worden, is dat vooral door hoe de christendemocratische en socialistische krachten België opgebouwd hebben. Uitpakken met de sociale verworvenheden in ons land, terwijl men diezelfde sociale verworvenheden wil afbouwen. Gekker moet het niet worden.

Onnodig te zeggen dat Gwendolyn Rutten ook op andere vlakken de draak steekt met de waarheid. Haar pleidooi voor collectieve arbeidsovereenkomsten op bedrijfsniveau liever dan per sector of nationaal, zal de werkende bevolking verdelen en verzwakken ten opzichte van elkaar en de kapitaalbezitters. Ook daarom: Fuck Gwendolyn! Maar oei, weeral dat schelden en onbehouwen taalgebruik?! Daar is een oplossing voor. Sociaal psycholoog Alain Van Hiel (UGent) zei daarover verstandige zaken in De Morgen voorbije zaterdag.

Alain Van Hiel zegt dat oprechte politici de polarisering pas onder controle zullen krijgen, als ze de oorzaak ervan aanpakken: de ongelijkheid. “We zitten met een grote groep lager opgeleiden voor wie de globalisering en de Europeanisering bikkelhard is aangekomen. Daarvoor hoef je alleen maar naar de evolutie van de huizenprijzen te kijken. Sinds 1992 stegen de prijzen van villa's, bungalows en landhuizen met 78 procent, wat niet weinig is. Maar de prijzen van de goedkopere huizen die laaggeschoolden zich wel kunnen veroorloven, stegen met 283 procent. Een huis kopen, een van de belangrijkste stappen in een mensenleven, is voor de minder kapitaalkrachtigen een moeilijk haalbare droom geworden. Ongelijkheid is dé grootste uitdaging die voor ons ligt.” Ziedaar waarom ongelijkheid geen “vreemd discours” is, maar een probleem dat wél moet aangepakt worden.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: sociaal, rutten |  Facebook | | |  Print

De commentaren zijn gesloten.