11-05-12

HERDENKING OPERATIE BREVIER (2)

Operatie Brevier, het  in Oostenrijk stiekem opgraven van  het stoffelijk overschot van priester-collaborateur Cyriel Verschaeve (foto 1) en overbrengen naar Vlaanderen, vond volgens alle mogelijke bronnen plaats in 1973 – en toch wordt aanstaande zondag 40 jaar Operatie Brevier herdacht. Wie bedenkt zoiets, waar en waarom?

 

Het idee is, zoals alle Grote Ideeën van de Vlaamse Beweging, ontstaan in een bruine kroeg. In café Gezelle in Roeselare, een café in dezelfde categorie als café De Leeuw van Vlaanderen in Antwerpen en café De Klokke in Duffel. Het is bij de uitbater van café Gezelle Filip Deforche dat het idee rees voor de herdenking. Hij contacteerde hierover Jim Spinnewijn, zoon van de bedenker van en, samen met toenmalig VMO-kopstuk Bert Eriksson, één van de belangrijkste uitvoerders van Operatie Brevier. Maar waarom dan: ’40 jaar Operatie Brevier’? In café Gezelle hangt een stuk van de albe van Cyriel Verschaeve, en daarbij staat geschreven dat de overbrenging van Cyriel Verschaeve gebeurde in 1972. Nochtans zijn er verschillende bronnen over die overbrenging en herbegraving, met in de eerste plaats het boekje Operatie Brevier dat Bert Eriksson schreef en tot tweemaal toe uitgegeven is (foto 2 bij ons artikel gisteren), waarin er sprake is van 1973. De eerste verkenningstocht vond plaats op 12 maart 1973, het opgraven van het stoffelijk overschot gebeurde in de nacht van 10 op 11 mei 1973, en de herbegraving van Cyriel Verschaeve in Alveringem gebeurde op 3 augustus 1973. Maar zoals wel meer gebeurt bij de Vlaamse Beweging: daar is een caféwijsheid belangrijker dan de historische waarheid, en dus viert men nu 40 jaar Operatie Brevier.

 

Bijkomende reden om nu al met de grootst mogelijke luister Operatie Brevier te vieren, is dat de uitvoerders intussen op gevorderde leeftijd zijn (Xavier Buisseret bijvoorbeeld), als ze niet al overleden zijn (Bert Eriksson bijvoorbeeld). Voorpost-actieleider Luc Vermeulen brengt hulde aan de overlevenden van Operatie Brevier, na de toespraak van Jim Spinnewijn (zoon van bedenker-uitvoerder van Operatie Brevier Roger Spinnewijn en broer van mede-uitvoerder John Spinnewijn). VNJ-verbondsleidster  Elke Serpieters zorgt voor de bindteksten. Voorpost zorgt voor de ordedienst en mobiliseert volop voor de herdenking: het wordt aangekondigd op hun website, er is busvervoer ingelegd door Voorpost en tot tweemaal toe werd door Voorpost een mail over de Operatie Brevier-herdenking naar een uitgebreid adressenbestand gestuurd, inclusief naar mensen die daar absoluut niets mee te maken willen hebben en AFF/Verzet daarover contacteerden. Last but not least lagen op de tafeltjes  bij het 1 mei-feest van het Vlaams Belang dit jaar (foto 2) pamfletjes over de Cyriel Verschaeve-viering en Operatie Brevier-herdenking (foto 1 bij ons artikel gisteren). Om alle twijfel weg te nemen over de betrokkenheid van het Vlaams Belang: de herdenking wordt ook aangekondigd in hun nationale activiteitenkalender, waarbij als organisator ‘Vlaams Belang Zedelgem’ wordt vermeld.

 

De inbreng van Voorpost verbaast niet. Voorpost brengt jaarlijks een bloemenhulde aan het graf van Cyriel Verschaeve. Men maakt echter ook bij het Vlaams Belang ruim publiciteit voor de viering van priester-collaborateur Cyriel Verschaeve en de overbrenging van zijn stoffelijk overschot van Oostenrijk naar Vlaamsche Bodem. Het Vlaams Belang is niet alleen in de taal van Filip Dewinter meer dan ooit terug het Vlaams Blok.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vlaanderen, eriksson, voorpost, vnj, vb |  Facebook | | |  Print

10-05-12

HERDENKING OPERATIE BREVIER (1)

Aanstaande zondag wordt bij een Cyriel Verschaeve-herdenking 40 jaar Operatie Brevier herdacht (foto 1), het onder leiding van VMO'er Bert Eriksson in Oostenrijk in het geheim opgraven en overbrengen naar Vlaanderen van het lijk van priester-collaborateur Cyriel Verschaeve. Raar is wel dat '40 jaar...' gevierd wordt, maar de Operatie 39 jaar geleden plaatsvond. Maar laat dat de pret niet bederven. Vermits het opgraven in de nacht van 10 op 11 mei gebeurde, blikken wij vandaag en morgen terug op Operatie Brevier, onder andere aan de hand van het gelijknamig boek van Bert Eriksson (dat laatst nog tweedehands aangeboden werd, foto 2).

 

Cyriel Verschaeve vlucht in 1944 naar Duitsland als het nazi-rijk in Vlaanderen teneinde is. Verschaeve reist in 1945 door naar Solbad Hall in Oostenrijk, waar hij tot zijn overlijden in 1949 verblijft. De krijgsraad in Brugge veroordeelde Verschaeve intussen bij verstek ter dood voor zijn collaboratie met de nazi’s. Een terugkeer naar Vlaanderen is dus moeilijk, maar toch droomt Verschaeve ervan in Vlaanderen “te sterven en in zijn grond te ruste te liggen”. Een bepaald deel van de Vlaamse Beweging gaat jaarlijks op ‘bedevaart’ naar Solbad Hall. Het idee om de laatste wens van Verschaeve uit te voeren wordt wel eens geopperd aan de toog van een aantal Vlaamsgezinde bruine kroegen.

 

Na doorzakken op kerstavond 1972 in café Odal, aan de Ballaarstraat 80 in Antwerpen en opengehouden door VMO-leider Bert Eriksson, besluiten de Brugse VMO-militanten Roger Spinnewijn en Dries Vandendriessche om werk te maken van het overbrengen van het stoffelijke overschot van Cyriel Verschaeve. Ze bellen Bert Eriksson op met de vraag onmiddellijk naar Brugge te komen. Terwijl Eriksson zich de hersens pijnigt hoe hij in Brugge zou geraken, komt de oplossing zijn café binnen: Bob Stewart zal hem brengen. Eriksson en Stewart aanhoren de plannen. Op 12 maart 1973 vertrekken ze op verkenningstocht naar Solbad Hall. Daar aangekomen zoeken ze een hotelletje. Ze tekenen het gastenboek met… hun echte namen. Ze trekken naar het plaatselijk kerkhof, op zoek naar de plaats waar Cyriel Verschaeve begraven is. Na een gesprek met één van de werklieden op het kerkhof vernemen ze waar Verschaeve begraven is: in een grafkelder vlak voor de kapel op de begraafplaats. Om middernacht keren ze terug naar de begraafplaats, waar ze de rooster boven de grafkelder lichten. Zoon en nadien vader Spinnewijn dalen de kelder in en zien er een inscriptie die erop wijst dat Verschaeve daar begraven is.

 

Terug in Vlaanderen wordt de ploeg die het lijk van Verschaeve gaat opgraven en naar Vlaanderen zou overbrengen uitgebreid. Bert Eriksson kiest hiervoor onder andere Xavier Buisseret, die hem later nog zou opvolgen als VMO-leider en VB-parlementslid werd tot Buisseret tot ontslag werd gedwongen na het bepotelen van de dochters van een VB-militant in het partijsecretariaat aan de Van Maerlantstraat in Antwerpen. Na twee keren uitstellen wordt op 10 mei met twee auto's de 1.150 km lange tocht aangevat naar Solbad Hall. Daar aangekomen wordt om middernacht begonnen met het wegkappen van de grafsteen om aan de kist van Verschaeve te kunnen. Het hout van de kist brokkelt uit elkaar als de VMO'ers de kist opheffen, maar de zinken binnenkant houdt het enigszins. Eriksson & Co vertrekken ermee richting de grens waar ze een afspraak hebben met iemand die de kist tussen andere kisten de grens over wil smokkelen. Terug in Vlaanderen wordt de kist geopend. Vierentwintig jaar na het overlijden is er zo goed als niets nog overgebleven van het lijk van Verschaeve. Enkel een weinig zilverwit haar aan de schedel. Het priesterkleed is wel nog volledig gaaf. Verschaeve wordt herkist en voorlopig in een schuurtje in het Waasland weggezet.

 

Men is nog volop het hoofd aan het breken over de vraag waar Verschaeve herbegraven moet worden als de Bijzondere OpsporingsBrigade (BOB) van de rijkswacht er achter is gekomen dat er wat aan de hand is met het lijk van Cyriel Verschaeve. Ook de pers komt erachter en Bert Eriksson geeft er een interview over aan Gazet van Antwerpen. Vlaanderen vindt het opgraven van wat rest van Cyriel Verschaeve niet geestig, en zelfs ’t Pallieterke reageert afkeurend. Na een aantal overwegingen laat men het idee varen om Verschaeve aan de IJzertoren te herbegraven en zou Verschaeve in Alveringem, waar hij onderpastoor was, begraven worden. Op 24 juni 1973 is het zover. Bert Eriksson is er met een zestigtal militanten… die vaststellen dat het graf leeg is. Het parket heeft het inmiddels gelokaliseerde lijk opgehaald voor autopsie. Uiteindelijk wordt Verschaeve op 3 augustus herbegraven. Verwittigd door een anoniem telefoontje zet Eriksson koers naar Alveringem. Daar aangekomen ziet hij een aantal BOB’ers en werklui die bezig zijn met de voorbereidingen voor de begrafenis. De kist is amper in de gegraven put als er zes ton beton in de put wordt gegoten. Het is gissen naar het waarom die betonnering… en of Verschaeve wel echt in de kist onder de meters beton ligt.

 

In januari 1974 worden bij Bert Eriksson en anderen huiszoekingen gehouden om te achterhalen wie betrokken was bij Operatie Brevier. De verhoopte roem voor de VMO blijft achterwege, de acties van het Taal Aktie Komitee (TAK) worden in die dagen meer geapprecieerd. Acties van de VMO lekken uit nog voor ze plaatsvinden. Voor het door de BOB ontdekken van de zaak met het lijk van Cyriel Verschaeve wordt Bob Stewart verdacht, de man die Eriksson naar Brugge bracht voor zijn eerste gesprek over de zaak. Zeker is dat Stewart voor geld Gazet van Antwerpen inlichtte over de zaak en nadien naar Zuid-Afrika verhuisde. Als Bert Verhoye in Antwerpen een toneelstuk over Cyriel Verschaeve wil laten opvoeren, wordt gepoogd brand te stichten en een gasbom te laten ontploffen in het toneelzaaltje waar de opvoering zou plaatsvinden. Voor de Operatie Brevier wordt Eriksson in 1976 buiten vervolging gesteld, maar de zaak met de gasbom in het theaterzaaltje kost Eriksson twee maanden cel. Op 4 mei 1980 wordt de laatste VMO-optocht in uniform gehouden in Alveringem. Dag op dag een jaar later wordt de VMO veroordeeld en verboden als privé-militie wegens geweldplegingen, illegale samenkomsten, wapenbezit, aanslagen, vandalisme en meer van dat.  

 

Morgen: Wie haalt het in het hoofd om Operatie Brevier te herdenken? Wie steunt hen? En waarom wordt nu 40 jaar Operatie Brevier gevierd terwijl het 39 jaar geleden is dat die Operatie plaatsvond?

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vlaanderen, eriksson |  Facebook | | |  Print

09-05-12

ELIO DI RUPO EN DUIZEND JONGEREN IN AUSCHWITZ-BIRKENAU

Je kon hier eerder lezen hoe jongeren – onder andere met een knappe tentoonstelling in het Centraal Station van Antwerpen – zich aan het voorbereiden waren op een bezoek aan de concentratie- en vernietigingskampen van Auschwitz en Birkenau. Zo’n 700 Vlaamse, Waalse en Brusselse jongeren maken nu de reis, aangevuld met een 300 jongeren uit andere Europese landen. Gisteren was premier Elio Di Rupo bij hen (foto 1).

 

Samen met Di Rupo was ook minister van Binnenlandse zaken en gelijke kansen Joëlle Milquet (CDH) in Auschwitz en Birkenau, Waals minister-president Rudy Demotte (PS), Brussels minister Jean-Luc Vanraes (Open VLD)… In zijn toespraak onderstreepte Elio Di Rupo de noodzaak van herinnering. Hij wees naar de moeilijke periode tijdens de jaren dertig van vorige eeuw, toen een economische crisis de Duitse maatschappij deed wankelen. "In een land waar cultuur een belangrijke rol speelde, is het vernis van beschaving beginnen afbladderen. Er werden zondebokken gezocht. Hoe meer werkloosheid, hoe verdeelder de maatschappij raakte." Di Rupo meent dat we nu beter gewapend zijn om de nieuwe economische crisis het hoofd te bieden, maar merkt niettemin op dat het wantrouwen toeneemt en kwetsbare groepen met de vinger gewezen worden. "Waarom blijven we elkaar bekampen, terwijl we net de handen in elkaar moeten slaan?" Di Rupo vindt het onaanvaardbaar dat mensen nu zichzelf niet durven te zijn uit angst voor mogelijke represailles omwille van hun geaardheid, huidskleur of geloofsovertuiging. "Jongeren liggen vaak aan de basis van verandering naar een betere toekomst. Ik hoop dat jullie gevoeliger zijn voor rechtvaardigheid, onrecht aan de kaak stellen en jullie altijd en overal inzetten tegen extremisme", zo richtte Di Rupo zich nog tot de aanwezige jongeren. Hij riep hen op om de herinnering levend te houden aan “de gruwelen die extremisme kan veroorzaken”.

Drie bedenkingen daarbij. 1. Waar waren de Vlaamse excellenties? Geen land ligt te ver voor Vlaams minister-president Kris Peeters, maar waarom is hij of een minister van zijn regering blijkbaar niet afgereisd om minstens al de Vlaamse jongeren te begroeten in Auschwitz en Birkenau? FDF’er Olivier Mangain was er ook, maar pakweg een N-VA’er is niet gesignaleerd. 2. Waarschuwen tegen “extremisme” is flauw, als het al geen politieke handigheid is. Extreem pleiten voor gelijke kansen en rechtvaardigheid is geen probleem. Extreem pleiten voor ongelijke kansen en onrechtvaardigheid is wel een probleem. 3. Leg geen te zware verantwoordelijkheid bij de jongeren. Ze groeien op in een wereld die vorm is gegeven door ‘volwassenen’. Als in Griekenland de jongeren, maar evengoed ouderen, in een uitzichtloze crisis zijn beland, fascisten (foto 2) terug parlementszetels bezetten... is dat de verantwoordelijkheid van ‘volwassenen’. Zowel in Athene als in Berlijn en Brussel.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: actie |  Facebook | | |  Print

08-05-12

FEESTDAG IN FRANKRIJK. INTUSSEN IN DUITSLAND EN GRIEKENLAND

Vandaag, 8 mei, is het in Frankrijk opnieuw een feestdag. Voorbije zondag feest omwille van de nieuwe Franse president, vandaag omwille van de overwinning op het naziregime. Wat in Frankrijk nog steeds gevierd wordt met een feestdag. En een verlofdag. Zoals dat hoort.

 

Jarenlang was ook in het Vlaams onderwijs 8 mei een feest- en verlofdag als herinnering aan het verslaan van het nazisme. Maar onder impuls van het managersdenken werd die feestdag afgeschaft, de ideeën verbonden aan 8 mei zouden wel het hele jaar door onderwezen worden. Het zou interessant zijn als daar eens een parlementaire vraag over gesteld wordt: hoeveel blijft daarvan nog over, uitgenomen bij de scholieren die nu met de Trein der 1.000 de kampen van Auschwitz en Birkenau bezoeken? Bij de stad Antwerpen was 8 mei even een feestdag, waarvoor het stadspersoneel wel Allerzielen als verlofdag moest inleveren. Maar het duurde niet lang of 8 mei, herinnering aan de overwinning op het fascisme, verdween ook bij het Antwerps stadsbestuur van de kalender onder impuls van het nieuwe management. Niet zo dus in Frankrijk.

 

Een paar weken geleden bereikte ons overigens nog een voorbeeldig verhaal uit Duitsland. In Kiel, hoofdstad van de Duitse deelstaat Sleeswijk-Holstein, werden 500 bordjes gemaakt om te zeggen dat in Kiel er geen plaats is voor neonazi’s, extremisme, vreemdelingenhaat en antisemitisme (foto 1). De actie wordt ondersteund door het stadsbestuur (op foto 1: burgemeester Torsten Albig bevestigt het eerste bordje), de vakbonden, de universiteit, de kerken, culturele organisaties en vertegenwoordigers van de verschillende etnische en religieuze groepen. In de gemeenteraad stemden enkel de afgevaardigden van de NPD tegen het initiatief. De bordjes kosten het stadsbestuur 4.000 euro. Wie er een wil ophangen wordt gevraagd een geldstorting te doen voor de Amadeu Antonio-stichting, die met de donatie verder actie voert tegen racisme en fascisme. De actie tegen neonazi's werd al in 2010 bedacht, nog vóór de moorden door de Nationalsozialistischer Untergrund (NSU) bekend geraakten.  

 

Maar natuurlijk hoe je met alleen maar bordjes de nazi’s niet buiten. In Griekenland heeft de neonazistische Chrysi Avghi (‘Gouden Dageraad’) met 6,97 % van de stemmen 21 parlementszetels verovert. Radicaal-links haalde veel betere resultaten (Syriza: 16,78 % en 52 parlementszetels, met ook nog eens 8,48 % en 26 parlementszetels voor de Griekse communisten, en nog eens 6,10 % en 19 parlementszetels voor een derde partij links van de sociaaldemocratische Pasok), maar toch. “Het uur van de angst is aangebroken voor de verraders van het vaderland”, zei Chrysi Avghi-leider Nikos Michaloliakos op een persconferentie zondagavond (foto 2, hier Michaloliakos tijdens een gemeenteraadszitting in Athene vorig jaar als hij de Hitlergroet brengt). Naast te begrijpen verzet tegen de dictaten van de Europese Unie, valt te vrezen dat het aantal door Chrysi Avghi-leden mishandelde allochtonen nog zal toenemen. Met een partijslogan als Ontdoe dit land van de vreemde stank is alle beschaving verdwenen.

 

Om de ‘ware Grieken’ hun menselijker kant te tonen, gaan de Chrysi Avghi-leden ook de armere stadswijken in om voedsel uit te delen. Uiteraard enkel aan ‘ware Grieken’. Ook escorteren ze oude Griekse vrouwtjes naar de bank of de supermarkt. Allemaal met het partijsymbool goed zichtbaar en gehuld in zwarte shirts. Daartegenover zijn ze bij Voorpost en het N-SA maar kleuters. Voorpost stelt jaarlijks kerstpakketten samen voor Vlaamse gezinnen in nood, en komt desgevallend helpen bij overstromingen. Het N-SA organiseerde eenmaal een voedselbedeling, in samenwerking met een organisatie voor voedselbedeling. Maar noch hun extreemrechtse agenda, noch hun ‘goede daden’ deden 440.000 Grieken voor Chrysi Avghi stemmen.

 

Het waren meer slogans als “We zullen Griekenland bevrijden van de woekeraars, voor een Griekenland van waardigheid en onafhankelijkheid” die voor het verkiezingsresultaat van Chrysi Avghi zorgden. En daar zijn in de eerste plaats de Europese Unie met hun onmenselijk besparingsbeleid, de banken die schaamteloos hun terugbetalingen en renten innen, en de eeuwige Griekse regeringspartijen Néa Dimokratía en Pasok, voor verantwoordelijk. Karel De Gucht is “zeer angstig” voor de Griekse situatie, maar dat is natuurlijk het gevolg van het verarmen van de Griekse bevolking terwijl de kapitaalbezitters nooit belasting moesten betalen en met hun kapitaal uitwijken naar de Zwitserse banken. Dat hij daar eens een antwoord op verzint, in plaats van om de hete brij heen te praten.

 

Het extreemrechtse LAOS, met een vriend van Frank Vanhecke als minister, werd overigens ook afgestraft voor haar regeringsdeelname en heeft nu geen enkele vertegenwoordiger meer in het Griekse parlement.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: frankrijk, duitsland, actie, griekenland, internationaal |  Facebook | | |  Print

07-05-12

HERDENKINGSSTEEN VOOR OOSTFRONTER OP eBAY

Wat een mens tegenwoordig niet vindt op eBay. Kerstmis is nog niet achter de rug of je vindt er al kerstcadeaus die men liever niet kreeg en dan maar te koop aanbiedt. Maar het kan nog gekker: vorige week werd er een herdenkingssteen voor een Oostfronter te koop aangeboden (foto’s).

 

Zowat 10.000 Vlamingen dachten dat ze Vlaanderen vooruit zouden helpen door in het uniform van de Waffen-SS aan de zijde van nazi-Duitsland in Rusland te gaan strijden tegen het Rode Leger. Dat bekwam hen slecht, maar sommigen vinden nog steeds dat ze alle waardering verdienen. Het Sint-Maartensfonds kocht in 1968 een 6.624 vierkante meter groot weiland te midden een bos in Stekene dat als erepark voor de Oostfronters werd ingericht. In 2004, twee jaar voor het Sint-Maartensfonds ontbonden werd, werd het erepark overgedragen aan het Vlaams Nationaal Jeugdverbond (VNJ) die de eer van de Oostfronters verder moet hoog houden. Elk jaar is er – dit jaar op zondag 20 mei – een herdenking van de Oostfronters waarvoor ook bij Voorpost voor gemobiliseerd wordt. Vooral voor het praktische werk, maar natuurlijk ook voor het eresaluut. Hier een fotoreportage van de herdenking vorig jaar, reportage door de plaatselijke pers. En hier een fotoverslag van Voorpost.

 

Een herdenkingssteen zoals nu op eBay aangeboden werd niet opgemerkt toen een Blokwatch-medewerker een bezoek bracht aan het erepark in Stekene. Maar het was alleszins in de kringen vertrouwd met het erepark dat men een koper hoopte te vinden voor de herdenkingssteen. "Top - originele herdenkingsteen - Oostfront - Sint-Maartensfonds - Stekene - Berkenkruis" waren de trefwoorden om de aandacht te vestigen op de verkoop. Duitsland en andere Duitstalige gebieden werden gezien als een tweede mogelijke afzetmarkt, want de herdenkingssteen werd ook in het Duits op eBay aangeboden. Verkoper en koper zijn niet bekend. Aan de toog in café's als De Leeuw van Vlaanderen (Antwerpen), De Gezelle (Roeselare) en De Klokke (Duffel) vroeg men zich af wie die verkoper wel zou kunnen zijn, waar hij (men gaat ervan uit dat het een man is, nvdr.) die steen vandaan heeft, enzomeer. Na tweeëntwintig biedingen ging de herdenkingssteen uiteindelijk de deur uit voor 212,50 euro.

 

“Geluk ermee”, zegt de veilingmeester in ons. Maar veel geluk is niet te bekennen in de idealen en de daden van de Oostfronters. Om zo’n herdenkingssteen te kopen… moet je al zwaar heimwee hebben naar het Derde Rijk.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: collaboratie |  Facebook | | |  Print

06-05-12

VB-ZELE IS NIET LANGER VB-ZELE, MAAR VB-ZELE

Ivan De Vadder, Johan Ackaert (Universiteit Hasselt, politicoloog gespecialiseerd in gemeenteraadsverkiezingen) en anderen wordt het niet gemakkelijk gemaakt de volgende afgang van het Vlaams Belang correct in te schatten. Neem nu in Zele (Oost-Vlaanderen, circa 20.000 inwoners).

 

Het VB-Zele is daar niet langer VB-Zele maar wordt VB-Zele. Voluit: Het Vlaams Belang Zele is daar niet langer Vlaams Belang Zele, maar wordt Vlaams Bestuur Zele. De drie Vlaams Belang-gemeenteraadsleden in Zele scheurden zich los van het Vlaams Belang en gaan verder onder de naam Vlaams Bestuur. “Na lang beraadslagen en onderhandelen is de kogel nu door de kerk”, zegt gemeenteraadslid en Vlaams Bestuur-lijsttrekker Andreas Van Driessche (foto 1) in Het Nieuwsblad. “Er zijn een paar argumenten waar wij als Zeelse fractie niet achter staan. Zo geloven ze op nationaal vlak in een cordon sanitaire, terwijl wij dat niet meer doen”, vertelt Van Driessche. “We gaan ook voor een meer zachtere aanpak dan het Vlaams Belang. Soms gaan ze te ver in hun bewoordingen, waarin wij in andere woorden hetzelfde zouden zeggen.” Van Driessche geeft als voorbeeld de nuance tussen “deportatie” en “uitwijzing”.

Het nieuwe VB-Zele is nog steeds een uitgesproken Vlaamse partij. “We profileren ons nog steeds zo en willen het beheer in onze gemeente aanpassen en verbeteren”, legt de lijsttrekker uit. De naam geeft wel duidelijk de sporen van de oude partij aan. “Daar hebben we bewust voor gekozen, omdat we onze eigen kiezers niet willen verliezen. We willen hen tegemoetkomen.” In Het Laatste Nieuws laat Andreas Van Driessche nog enige twijfel of de B in de afgekorte partijnaam blijft staan voor “Bestuur”. Misschien wordt het nog iets anders, maar het blijft wel een B als beginletter. “Vlaamse Babes” zal het wel niet worden, te oordelen naar de portretten van de VB-gemeenteraadsleden. Naast Andreas Van Driessche, Pierre De Bock en Bart Kesteleyn (foto 2).

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: leegloop, zele, oost-vlaanderen, 14 oktober |  Facebook | | |  Print

05-05-12

FEESTJE

“Het is bijzonder jammer dat de 1 mei-toespraak van Bruno Valkeniers uit de nieuwsverslaggeving werd gehouden, want de Vlaams Belang-voorzitter sloeg gisteren nagels met koppen”, jammerde men deze week bij het Vlaams Belang.

 

Een toespraak die – als het waar is, zeggen we het ook – veelbelovend begon: “De voorbije weken werd uitgebreid de 100ste verjaardag van het zinken van de zogezegd ‘onzinkbare’ Titanic ‘gevierd’. Jawel sommigen zagen in die verjaardag een perfecte aanleiding om feestjes te organiseren.” En van feestjes, daar kennen sommigen bij het VB veel van! Vorige week zaterdag was er een feestje naar aanleiding van een andere bootreis, de tochten met de Red Star Line die vanuit Antwerpen meer dan 2.000.000 Vlamingen en andere migranten naar de Verenigde Staten brachten tussen 1873 en 1934. In één van de gebouwen waar volgend jaar het Red Star Line Museum opent, is tijdelijk een balzaal ingericht waar onder andere feestjes in de sfeer van de jaren twintig van vorige eeuw ingericht worden.

 

Vorige zaterdag was er het eerste van die feestjes, en wie mochten ze er verwelkomen? Onder andere Staf Wouters (helemaal links op de foto hierboven), VB-gemeenteraadslid in Antwerpen die bijvoorbeeld geen betere omschrijving voor acteur Jan Decleir heeft dan dat Jan Decleir “ne vuile linkse klootzak” is. Voorts: collega Antwerps VB-gemeenteraadslid Nancy Verrijke (tweede van links). Op de valreep dit jaar nog gemeenteraadslid geworden na het opstappen van Hugo Coveliers. Antwerps gemeenteraadslid en senator Anke Van dermeersch was er ook, bij andere gelegenheden zich meer bloot gevend. En (helemaal rechts) Annicq De Neve uit Grobbendonk, de persoonlijke secretaresse van Filip Dewinter. De Grote Baas was er overigens ook, maar omdat hij niet zoals de meeste anderen in aangepaste kledij was, werd Filip Dewinter niet gefotografeerd.

 

Het VB-gezelschap bracht een toast uit op VB-voorzitter Bruno Valkeniers, of was er toch nog een andere reden om het glas te heffen?

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: valkeniers, van dermeersch, dewinter, antwerpen |  Facebook | | |  Print

04-05-12

CONCURRENTIE VOOR DE BRITSE BNP

Stephen Lennon (foto), voorman en spreekbuis van de Engelse extreemrechtse beweging English Defence League (EDL) vervoegt de rangen van de British Freedom Party (BFP). De BFP is een twee jaar oude afsplitsing van de British Nationalist Party (BNP), al 20 jaar Brits marktleider op het vlak van rechts radicalisme.

De BNP, bij wie het Vlaams Belang in augustus vorig jaar nog op bezoek was, kampt al jaren met ernstige interne problemen. Problemen die veelal te maken hebben met de handel en wandel van BNP-voorzitter Nick Griffin (53 j.). Behalve partijvoorzitter – sinds 1999 – ook Europarlementslid, een dictatoriale brulboei én een negationist. De Holocaust deed hij al meermaals af als ‘Holohoax’ (zwendel). Een hevig gecontesteerd figuur dus, ook in zijn eigen partij. Na een periode van relatief politiek succes in het voorbije decennium zit de schandaalgevoelige BNP in een sukkelstraatje waarvan het einde nog lang niet in zicht is. Resultaat is dat de kiezer steeds meer afhaakt en de achterban ‘en masse’ andere oorden opzoekt.

De overstap van Stephen Lennon (29 j.) naar de BFP, en de feitelijke integratie van de actiegroep EDL in een partijpolitieke structuur, zou wel eens een kantelmoment voor Brits extreemrechts kunnen inhouden. Voor de BNP – waar Lennon ooit deel van uitmaakte – betekent deze move te duchten concurrentie op eigen terrein. De BFP staat in grote lijnen voor net hetzelfde programma als de BNP maar zou (iets) acceptabeler zijn voor het grote publiek. Ondanks aangebrande figuren genre Stephen Lennon die een uiterst agressieve reputatie met zich meesleept na verschillende veroordelingen wegens geweldpleging. Hij zat ooit een celstraf uit van een jaar voor het toetakelen van een politieagent. Stephen Lennon is in zijn woonplaats Luton zo populair dat zijn familie en hijzelf de klok rond poltiebescherming ‘genieten’.

 

De timing van zijn overstap is niet toevallig. Later op het jaar komen er ook aan de andere kant van het kanaal verkiezingen aan. Met de BFP wil Lennon werk maken van een immigratiestop (behalve voor hoger opgeleide profielen), een boerkaverbod, Groot-Brittannië uit de Europese Unie halen, de oprichting van nieuwe moskeeën tegengaan en zowaar christelijke waarden promoten. Hoe dat laatste moet rijmen met bot racisme en excessief straatgeweld is niet geheel duidelijk. Maar dat zal deze politieke hooligan worst wezen

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: edl, bnp, bfp, engeland, internationaal |  Facebook | | |  Print

03-05-12

OOK IN GENT GEEN UNIVERSITEITSLOKAAL VOOR NSV-MEETING

“Wat ze in Antwerpen kunnen, kunnen wij ook”, dachten ze bij de Universiteit Gent. In Antwerpen werd twee maanden geleden een universiteitslokaal geweigerd aan de Nationalistische Studentenvereniging (NSV) voor een lezing met voormalig NPD-leider Udo Voigt omdat “het profiel van de spreker volledig in strijd (is) met de doelstellingen en de waarden van de Universiteit Antwerpen”. Met de Italiaan Mario Borghezio als aangekondigde spreker kon de Universiteit Gent niet anders doen (foto 1: De affiche van de NSV-meeting; foto 2: Mario Borghezio in een voor hem typische houding).

 

“Ik heb die man zijn voorgeschiedenis laten onderzoeken en bekeken, en stelde een hele waslijst aan veroordelingen en aantijgingen vast”, zegt de Gentse rector Paul Vancauwenberge. Bijkomend is er de vrees voor problemen. “Er werden mij tegenbetogingen gemeld, terwijl ik ervoor moet zorgen dat er geen schade is aan gebouwen, personen of het normale functioneren van de universiteit.” De NSV “reageert verontwaardigd dat een democratisch verkozen politicus geen forum krijgt op de universiteit.” Mario Borghezio is inderdaad een Europarlementslid (voor de Lega Nord) en voormalig Italiaans volksvertegenwoordiger en staatssecretaris van Justitie. Maar bij de NSV en hun supporters weten ze ook wel dat het ene parlementslid niet het andere is, en dat ze met Borghezio een man in huis halen die berucht is om zijn aangebrande uitspraken. Zelfs partijgenoten nemen afstand van Borghezio.

 

Mario Borghezio zei vlak na de bomaanslag en schietpartij van Anders Behring Breivik vorig jaar juli dat Breivik het bij het rechte eind heeft met zijn “tegenkantingen tegen de islam”. Borghezio vindt dat er moet opgetreden worden tegen de “islamitische invasie” zoals de middeleeuwse Tempeliers dat deden. Zoals bekend zag Breivik zichzelf als een moderne incarnatie van die middeleeuwse Tempeliers (1, 2). Toenmalig Lega Nord-minister voor Vereenvoudiging Roberto Calderoli distantieerde zich onmiddellijk van de Breivik-uitlatingen van Borghezio. Borghezio zei wel dat hij zich niet kan vinden in het geweld dat Breivik gebruikte, maar in maart dit jaar nog noemde Borghezio de voormalige Bosnisch-Servische legerleider Ratko Mladic een “patriot”. Ratko Mladic wordt verantwoordelijk geacht voor de dood van zo’n 8.000 moslims in de Servische stad Srebrenica. Borghezio zei daarover: "De Serviërs hadden de oprukkende islam in Europa kunnen stoppen, maar men heeft ze dat niet laten doen." Borghezio werd uiteindelijk voor zijn Breivik-uitspraak drie maanden geschorst als Lega Nord-lid. En dan de NSV, met in haar zog het N-SA en RechtsActueel, maar klagen “dat een democratisch verkozen politicus geen forum krijgt op de universiteit.”

 

De Universiteit Gent wil inderdaad geen forum geven aan zo’n sujet, voor een meeting die ook aangekondigd werd op het nazistisch Stormfront-forum. Er werd gisterenavond dan maar voor de belangstellenden in Gent verzamelen geblazen aan de Vrijdagmarkt, vanwaar voor de NSV-meeting vertrokken werd naar het poepchique Ghent River Hotel. Een locatie die regelmatig ook gebezigd wordt door de oerkatholieke, intussen niet meer erkende, Gentse studentenvereniging KASPER. Onder de aanwezigen in Gent ook Oostendenaar en peetvader van het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA), Eddy Hermy (61 j.). Dinsdagmiddag nog in Antwerpen voor een 1 mei-meeting van het N-SA waar het enige rode de foulard van Thierry Vanroy was.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: gent, nsv, n-sa |  Facebook | | |  Print

02-05-12

VB OP 1 MEI: SEX, DRUGS EN VLAAMSE SCHLAGERS

Sociaal, Van dermeersch, Dewinter, ValkeniersSociaal, Van dermeersch, Dewinter, ValkeniersSociaal, Van dermeersch, Dewinter, ValkeniersAls Miet Smet, Hilde Crevits en Annemie Turtelboom naakt poseren voor een Kom op tegen kanker-kalender, dan kunnen ze bij het VB niet achterblijven. Het Antwerps VB-programma voor de verkiezingen op 14 oktober is nog niet geschreven, maar de cover van het boekje is al wel bekend (foto 1).

 

Met Anke Van dermeersch of een lookalike op de cover à la Geertrui Windels, de echtgenote van Herman Van Rompuy die voor de naaktkalender van Kom op tegen kanker ook naakt poseerde met een kind op de arm. Meteen hebben we het voornaamste nieuws dat er te rapen viel op de 1 mei-viering van het VB gisteren gehad. Dat Filip Dewinter in zijn toespraak zei: Ik ben voorstander van het recht op discriminatie, niemand van de aanwezige VB'ers die dit verbaasde. Volgens het VB waren er op deze nationale VB-manifestatie op het De Coninckplein in Antwerpen 700 mensen. Elders in Antwerpen stapten intussen duizenden mensen op in de socialistische 1 mei-optocht, socialisten uit de stad en het arrondissement Antwerpen. In Mechelen, Turnhout en nog vele andere plaatsen waren er eveneens rode optochten met elk honderden tot duizenden manifestanten. Dit maar om het aantal mensen dat het VB kon verzamelen voor ‘1 mei’ in perspectief te plaatsen.

 

Het hoogtepunt bij de toespraak van Filip Dewinter viel vroeg. Dewinter verwees naar de vlaggen met een stralende A die de stadsdiensten aan het De Coninckplein hadden geplaatst… het signaal voor VB-militanten langs beide zijden van het podium om zo’n vlaggenstok met vlag naar beneden te halen, waarna de A-vlaggen met minachting van de vlaggenstok verwijderd werden en vervangen werden door een Antwerpse VB-vlag. Dat men daarvoor de bevestiging van de vlaggen aan hun sokkel had moeten forceren, en dat de A-vlaggen daarna door Dewinter weggegooid werden, geen politieman die in actie kwam. Probeer niet als ‘geveltoerist’ aan het bevlagde Antwerps stadhuis een vlag mee te nemen, of elders zo’n ‘ludieke’ actie te doen, of een peloton Antwerpse politieagenten en een paar politiewagens met loeiende sirene komen je achterna.

 

Na Dewinter was het de beurt aan Bruno Valkeniers om te speechen. “De zeikerd”, zei de VB’er die naast ons op het De Coninckplein stond. We hebben de man niet gevraagd waarom hij zijn voorzitter zo omschreef, want Bruno Valkeniers was al van wal gestoken met een verhaal over de Titanic, de onverwoestbaar geachte boot die 100 jaar geleden toch zonk. Valkeniers vergeleek alles en iedereen met de Titanic (België, Dexia…). Hij vergat alleen het VB ermee te vergelijken. Intussen speurde de VB-ordedienst naar onheil aan het De Coninckplein. Men was op het ergste voorbereid, met om de anderhalve meter minstens één iemand van de VB-ordedienst. Er werden een paar junkies gesignaleerd – zo omschreef iemand van de VB-ordedienst hen toch – maar ze gaven geen aanleiding tot een opstootje.

 

Dan maar proberen de ambiance erin te brengen met een paar Vlaamse schlagerzangers. Zes waren er ingehuurd, waaronder één vrouw en als bekendste (nouja) Frank Valentino (echte naam: Franky Verrecas). Toen het VB zes jaar geleden een alternatief programma bood voor de 0110-concerten mocht deze West-Vlaamse schlagerzanger ook al eens opdraven bij het VB. Vóór de toespraak van Filip Dewinter probeerde ene Ivan Segers met Laat het gras maar groeien de sfeer erin te brengen, waarna hij Mooi, ’t leven is mooi aanhief. In de verpauperde buurt aan het De Coninckplein werd het niet meteen met enthousiasme onthaald, en bij aanwezige VB’ers evenmin. Neen, dan was het meer lachen geblazen met de parodieën van Flair en Libelle (foto’s 2 en 3) die in een standje naast de toog op het VB-terrein te vinden waren.

 

Hier een grotere versie van de parodie-Flair en -Libelle. Fijnzinnig is het allemaal niet, maar dat verwacht je ook niet bij een VB-publiek.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: sociaal, van dermeersch, dewinter, valkeniers |  Facebook | | |  Print

01-05-12

1 MEI

Het Anti-Fascistisch Front (AFF) en de redactie van AFF/Verzet wensen alle progressieve mensen een strijdbare 1 mei toe.

 

En al wie de geschiedenis verkracht met niet-socialistische ‘1 mei’-vieringen, Marine Le Pen en Nicolas Sarkozy, Filip Dewinter en Eddy Hermy: de pot op !

 

 

 

 

 

 

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: actie |  Facebook | | |  Print