05-12-12

BART DE WEVER DOET WAT HIJ ANDEREN VERWIJT

Uitgerekend op het ogenblik dat de Gerolf Annemans zijn partij “minder grimmig en wel eens grappig” uit de hoek wil laten komen, gaat Bart De Wever (foto 1) weer eens met de voeten vooruit.

 

Van het De Coninckplein in Antwerpen (genoemd naar Pieter De Coninck) het Herman De Coninckplein maken (naar de vijftien jaar geleden overleden Antwerpse dichter)? “Ik heb zelden zo’n idioot voorstel gehoord”, zei Bart De Wever maandag op Radio 1. En: “Dit is een politieke aanval op het Vlaamse bewustzijn. Het is een van de domste dingen die ik in jaren heb gehoord in de Vlaamse culturele sector, en dat wil wat zeggen.” Gelukkig leverde Tom Lanoye een magistrale repliek, die ons overigens meer leerde over Hendrik Conscience dan we onthouden hebben van onze schooljaren. Dat Bart De Wever afwijst dat het De Coninckplein, waar de grootste Antwerpse bibliotheek en het belangrijkste kunstencentrum voor literatuur huizen, het Herman De Coninckplein zou worden, dat is natuurlijk zijn goed recht en niemand die dat ter discussie stelt. Het kunstencentrum Behoud de Begeerte heeft trouwens van meet af aan gezegd open te staan voor andere ideeën om Herman De Coninck te huldigen. Maar de toon waarop Bart de Wever dit zei… dat is niet de toon van een burgemeester die mensen wil verenigen. “Ik weet niet wat er met Bart De Wever aan de hand is”, schreef Tom Naegels gisteren op Facebook, “maar de sympathieke, intelligente en zelfrelativerende man van enkele jaren geleden heeft plaatsgemaakt voor een keiharde, dominante, hardvochtige tiran, die zichzelf permanent vervreemdt van grote groepen mensen die hij zes jaar zal moeten besturen.”

 

Tom Naegels postte het op de Facebook-pagina van Geert Van Cleemput, voormalig hoofd van de VB-studiedienst, nu N-VA’er. Geert Van Cleemput, regelmatig AFF-artikels delend met zijn Facebook-vrienden maar evengoed tegenstander van het AFF als van de politieke scherpslijper in Tom Lanoye. De N-VA-vrienden van Geert Van Cleemput lieten zich overigens eens goed gaan op Facebook. Antwerpenaar André Peetroons over Tom Lanoye: “media geil manneke ga terug naar zuid afrika !!”. André Peetroons weet het blijkbaar niet, maar Tom Lanoye is momenteel in Zuid-Afrika. Hij schreef zijn repliek vanuit Kaapstad. Bestuurslid en ledenverantwoordelijke van de N-VA in Mechelen Walter Swinnen reageerde met: “Zouden ze in Antwerpen de Hoge Maai (bedoeld wordt: Hooge Maey, nvdr.) niet beter hernoemen en het het Tom Lanoye stort noemen.” (printscreen). Natuurlijk mogen mensen van mening verschillen met Tom Lanoye, maar om hem dan meteen het recht op verblijf in het land waar hij geboren is te ontzeggen of hem te vereenzelvigen met een stort?

 

Dokteres en N-VA-sympathisante uit Kalmthout Linda Ravaeys heeft ook een voorspelbare reactie gepost: “Als ze vinden dat ze met Vlaanderen niets te maken hebben, dan moeten ze alle subsidies die ze krijgen van de Vlaamse overheid maar opzeggen.” Karim Van Overmeire, ex-VB’er, nu N-VA-Kamerlid en binnenkort ook schepen voor Vlaams Karakter in Aalst zei het Ravaeys voor in een interview in De Standaard van 24 november 2012 (foto 2). We kunnen dan even gemakkelijk zeggen: waarom wijzen de Vlaams-nationalistische partijen dan niet de federale partijsubsidies af, als België toch een staat is die ze liefst zien verdwijnen of verdampen? “Waarom heeft hij zijn voorstel niet eerder gedaan toen PJ (Patrick Janssens, nvdr.) nog van A (Antwerpen, nvdr.) was?”, schrijft Ravaeys verder nog zonder enige kennis van zaken. Het idee van Behoud de Begeerte is op 9 oktober voorgelegd aan de familie van de overleden Herman De Coninck, vijf dagen vóór bekend werd wie de volgende burgemeester van Antwerpen zou worden.

 

Maar nogmaals, het is vooral de toon die stoort. Van het N-VA-voetvolk zowel als van De Grote Leider. “Het klopt dat je als burgemeester een zekere voorzichtigheid aan de dag moet leggen”, zegt Bart De Wever in Gazet van Antwerpen. “Je moet namens de coalitie spreken. Toch blijf ik een politicus die nu eenmaal niet gekend is voor zijn sibillijnse (= raadselachtige, nvdr.) stijl.” Niemand vraagt dat Bart De Wever zich “sibillijns” uitdrukt. Het zou zelfs helpen als hij klaar en duidelijk zegt hoe hij de onafhankelijke Vlaamse republiek wil vestigen, nog altijd het allereerste punt in de statuten van de N-VA. Het zou ook handig zijn als hij eens zegt waar hij in dat onafhankelijke Vlaanderen blijft met ‘de hoofdstad van Vlaanderen’, Brussel.

 

Het zou echter ook aan te bevelen zijn dat Bart De Wever rekening houdt met wat hij anderen verwijt. Gisteren liet Bart De Wever in zijn tweewekelijkse column in De Standaard zijn licht schijnen over het onafhankelijkheidsstreven van Catalonië. “De weinig empathische reactie van Madrid voedt de escalatie in Catalonië steeds meer”, schreef De Wever. Vertaal dat naar Antwerpen: “De weinig empathische reactie van Bart De Wever voedt de escalatie met de culturele wereld steeds meer.” Is dat wat de volgende burgemeester van Antwerpen wil? Dat is natuurlijk ook een middel om zich van de sympathie van een deel van de bevolking te verzekeren, maar dat is dan wel heel plat. Je verwacht zoiets van Dewinter, maar De Wever is al geen haar beter.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: de wever, antwerpen, cultuur |  Facebook | | |  Print

04-12-12

NIEUWE KOERS VOOR HET VB ? DEWINTER IS GERUSTGESTELD

“Straf eigenlijk”, zei Anke Van dermeersch aan Filip Dewinter. “Die van het AFF schreven over de opvolger voor Bruno: ‘Wie moet het nu worden? Dat moeten ze bij het Vlaams Belang maar zelf uitmaken. Als wij maar goed kunnen lachen met de nieuwe voorzitter.’ En met welke kop staat Gerolf nu in de krant? Vlaams Belang wordt minder grimmig en wel eens grappig.” Filip Dewinter begreep het ook niet.

 

De nieuwe partijvoorzitter was nog onderweg voor het wekelijkse partijbureau, de aanwezigen namen dan maar de kranten door. In zowat elke krant stond een interview met Geweerkolf Ananas, zoals sommigen hem nog kenden uit hun studententijd. Was het niet beter geweest om nu al de vernieuwing door te voeren, vroeg Gazet van Antwerpen. “Er is niet genoeg tijd om de mensen tegen 2014 klaar te stomen”, antwoordde Gerolf. “Daarom koos de partijraad voor iemand die de klappen van de zweep kent en ervaring heeft. Ik zal mij ook volledig toeleggen op de verkiezingscampagne. Dit betekent dat ik ontslag neem als fractieleider in de Kamer.” “Goed nieuws voor mij”, dacht Barbara Pas. De tien andere VB-Kamerleden dachten hetzelfde. “Goed nieuws voor mij.”

 

“Er is geen ideologisch verschil tussen Filip en mij. Het verschil tussen ons is eerder op het gebied van temperament”, stond wat verderop in het interview. Filip Dewinter had niets anders verwacht. Maar wat moest hij met een andere uitspraak van zijn copain de route? “Ik sta voor een meer zakelijk en minder grimmig Vlaams Belang. Wij zullen onszelf blijven, maar op een manier die beter aansluit op de nieuwe tijd.” Wat moest hij daarmee? Dewinter zou het hem eens vragen. Als er iemand mee is met zijn tijd is het toch wel Dewinter, hoe vaak twittert FDW_VB niet in vergelijking met gannemans?

 

“We zullen op een sluwe en handige manier uit ons hoekje komen en tonen dat we niet de extremisten zijn zoals iedereen zegt”, wordt Gerolf Annemans geciteerd in Het Laatste Nieuws. En: “Men heeft mij altijd gezegd dat ik in de verkeerde partij zat om carrière te maken. Ik zal dit voorzitterschap dus op my way invullen.” Wat krijgen we nu, vroeg Filip zich enigszins bezorgd af. “Annemans lijkt alvast niet van plan al te veel aan het partijprogramma te morrelen”, stelt de journalist van Het Laatste Nieuws Dewinter gerust. “Hij wil de partij wel profileren als dé eurokritische partij van Vlaanderen, het streven naar een onafhankelijk Vlaanderen in de verf zetten en de sociaaleconomische standpunten meer op tafel gooien. Dat moet ook de vele dorpen aanspreken die niet meteen met onveiligheid en migranten kampen, traditioneel dé thema’s van het VB.”

 

Over naar zusterkrant De Morgen. Het ranzige randje verdwijnt?, wil de krant weten. Geen guerilla-acties meer zoals Zwan-worstjes gooien naar kinderen op een halalbarbeque? Gerolf Annemans: “Al die extremistische etiketten vind ik niet leuk. En evenmin correct. Ik wil die perceptie bestrijden. De etiketten kloppen niet. De actie met de Zwan-worstjes was een spontane actie van enkele jongeren, maar kwam inderdaad verkeerd over. We zullen onze communicatie beter stroomlijnen. Vlaams Belang kan zowat elke dag persaandacht krijgen via spectaculaire acties. Maar willen we dat nog? We moeten de discipline opbrengen om dat niet altijd te doen. Vlaams Belang is ook meer dan anti-islam.” Gelukkig dat Gerolf niet alles weet, dacht Filip. Hij had vooraf zijn toestemming gegeven, en de jongeren als Tim Willekens en Tom Van Grieken die de actie uitvoerden waren stuk voor stuk VB-personeelsleden.

 

En wat vertelt Gerolf in De Standaard, krant die altijd een goede band heeft gehad met Annemans? “Binnen anderhalf jaar wil ik dat de ganse partij vernieuwd is met frisse gezichten – daaronder valt ook de partijraad en het partijbestuur. Dat moet een andere schwung opleveren. Ik wil een vinnig Vlaams Belang, dat vurig en duidelijk is. En dat grappig is, minder grimmig. Ik wil af van het verwijt dat we extreemrechts zouden zijn.” Daar was Gerolf weer met zijn ‘Ik wil af van dat extreemrechts-etiket’. Het was toch uitgerekend Gerolf die Marie-Rose Morel verweet dat ze leed aan het ‘schouderklopjesvirus’. Politieke tegenstanders, professoren en journalisten die Annemans de hemel in prezen, en Dewinter verafschuwden. Gerolf zei altijd dat dat gevaarlijk was, en hij zich er dan ook niets van aantrok. En nu wil hij af van dat etiket extreemrechts. Terwijl hij niet wil morrelen aan het VB-programma. Dewinter begreep er niets meer van.

 

Net toen Dewinter zich afvroeg hoe Annemans dan wel “grappig, minder grimmig” uit de hoek zou komen, kwam de nieuwe partijvoorzitter aangeschoten het partijbureau binnen. De Egyptische moslimbroeders indachtig, had hij zich verkleed als de ayatollah van het Vlaamse broederschap (foto). “Parbleu…”, zei Filip Dewinter. “Maar ik ben toch ook al eens grappig uit de hoek gekomen. Herinnert Gerolf zich mijn anti-moskeelied niet?” Gerustgesteld dat het niet meer dan dat is, pakte Dewinter zijn kranten bijeen, liet hij het VB-partijbureau voor wat het waard is, en vertrok hij naar Malaga waar vanavond Anderlecht een voetbalwedstrijd speelt in het kader van de Champions League.

 

Dewinter die gewoonlijk rondhangt bij Beerschot en Antwerp werd eerder al gesignaleerd op de eretribune van Anderlecht. Op kosten van bpost. Voor alle propaganda die het VB jaarlijks verstuurt, mag er iets in ruil staan. En dan is het Filip Dewinter die langsgaat. Gerolf Annemans mag intussen de clown uithangen.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: annemans, dewinter |  Facebook | | |  Print

03-12-12

MENEER DE BURGEMEESTER

Op Canvas loopt op dinsdagavond de reeks Meneer de Burgemeester. Peter Vandekerckhove interviewde meer dan veertig burgemeesters, de meesten niet meer actief in de politiek zodat ze zonder schroom kunnen vertellen over sociaal dienstbetoon en ruimtelijke ordening, pensenkermissen en machtsmisbruik, en nog veel meer. De aflevering morgen handelt over de komst van vreemdelingen en asielzoekers, en de opkomst van het Vlaams Blok.

Om dat laatste thema voldoende te kunnen aansnijden in de serie en het gelijknamig boek moest samensteller en interviewer Peter Vandekerckhove afwijken van één van zijn uitgangspunten: geen Bekende Vlamingen (geen Louis Tobback, geen Herman De Croo) in zijn reeks portretten. De minder bekende burgemeesters konden echter maar weinig kwijt over de opkomst van het Vlaams Blok zodat alsnog Bob Cools (foto 2), Antwerps burgemeester  van 1983 tot 1994, erbij werd gehaald. 

Bob Cools: “In die tijd (1978, nvdr.) waren de twee markantste problemen die onder klagers altijd terugkwamen: de duif en de hond. Enfin: wat die achterlieten op de mensen hun stoep. Tot daar op een bepaald moment ‘de Marokkaan’ bij kwam. Die onverdraagzame geluiden hoorden we tot onze grote verbazing voor het eerst tijdens een hoorzitting die we organiseerden naar aanleiding van de inplanting van een nieuwe wijk, het Zuid.” Het tonen van een dia met Marokkaanse moeders, met hoofddoek en lange gewaden, die hun kleuters naar een buurtschooltje brachten, ontlokten reacties zoals: “Zeg, hebben jullie niks anders te tonen, wat is dat hier voor iets! Vroeger hadden we nonnen, wat is dat nu!?” Burgemeester Lode Craeybeckx probeerde de zaal te kalmeren, maar het liep helemaal uit de hand.”

Bob Cools zag met lede ogen hoe de partijstructuur en het samenstellen van de kieslijsten veranderde. “Tegenwoordig duidt (…) de lijsttrekker de mensen aan die mee optrekken, maar zo was dat vroeger niet: toen konden de mensen zich kandidaat stellen in de wijkkring, dat ging dan naar een hoger niveau, en zo gingen de mensen dan ook pollen om een goeie plaats om een goeie plaats op de lijst te verkrijgen. Door het pollen weg te trekken is er een grote breuk gekomen in het partijleven. (…) Door de hervormingen in ons partijbestuur zijn ook die wijkkringen verdwenen. Het Vlaams Belang heeft die van ons overgenomen. Zij hadden onmiddellijk begrepen dat je in de wijken moet investeren, omdat je dan een beeld hebt van wat er in die buurt gebeurt.”

Jan Van den Kerckhof, burgemeester van 1965 tot 1988, vertelt: “De eerste Vlaams Blokstemmers hier in Edegem waren verbitterde mensen uit een lage sociale klasse. Die hadden met de helft van de buurt ruzie, die waren tegen van alles en nog wat. Dus die verbitterde mensen zoeken een oplossing, want ‘die Marokkanen, die pakken ons werk af!’ Boenk, Vlaams Blokkiezers. (…) Je kon daar niet mee praten of discussiëren. ‘Een Marokkaan om in de hoogovens te werken? Die hebben wij niet nodig! We hebben daar Belgen voor!’ Dat is niet waar, er is geen enkele Belg die dat nog wil doen. Verbittering is de basis van hun partij.”

Hugo Marsoul, burgemeester van 1989 tot 2002, kreeg een dreigbrief waarin hij geplaatst werd tussen allerlei illustere figuren die ooit het slachtoffer van een aanslag waren, op één jaar tijd gingen negen rechtervoorbanden van zijn auto stuk, en ooit werd zijn auto met cement overkapt waarop het geregend had – probeer dat er dan maar eens van af te krijgen. De propaganda miste zijn doel niet. “Op een bepaald moment verscheen er een politiek pamflet dat mij, de burgemeester van Diest, papa Turk, noemde. Papa Turk zou de parochiekerk omvormen tot moskee. Hij zou de Blemenlaan omdopen tot Avenue Istanbul en de Tulpstraat zou Avenue Marsoul worden. Men begon verhalen te vertellen over extreem lage leningen voor migranten. Ik zou zelfs kinderen hebben bij migranten. Allemaal goed en wel, maar de mensen kletsen maar door en de zwakste schakels capteren zulke dingen het sterkst.”

Soms geven de naast elkaar geplaatste meningen voldoende duidelijkheid. Over vreemdelingen zei de ene burgemeester in Vlaams-Brabant: “Tja, natuurlijk zijn er al eens problemen. Dan moet je op die mensen afstappen en ermee praten.” Amper vijf kilometer verder, bij een andere burgemeester, was de teneur ei zo na dat een bezettingsleger zijn gemeente had overspoeld. Soms missen we echter de kritische vragen. Bob Cools bijvoorbeeld had een negatieve ervaring met in een Open brief in te gaan tegen de gevoelens die op de wijkvergadering-met-de-dia naar boven waren gekomen, maar hij bleef zich verzetten tegen actief ageren tegen het Vlaams Blok (“Het Verschijnsel”) en het racisme. “Doodzwijgen” was Cools’ motto.

In september 1988 heeft de Antwerpse ACOD een brochure uitgebracht onder kop Het racisme past in een verdeel- en heersstrategie die we bestrijden. Een aantal vooroordelen werden met tekst en cartoons weerlegd; het ABVV-standpunt over “de integratie der gastarbeiders” werd meegegeven. Het kostte toenmalig ACOD-secretaris Charles Vander Vinck een kwade telefoon van Bob Cools vanuit het Antwerps stadhuis. De ACOD-brochure was “olie op het vuur gooien”. Maar wat werd in de brochure aangeklaagd? Bijvoorbeeld dat het aanleren van Nederlands voor niet-leerplichtigen enkel gebeurde door vrijwilligers. De bedrijven die profiteerden van de arbeidskracht van de ‘gastarbeiders’ voelden zich niet verantwoordelijk voor de integratie van deze mensen. Dát werd aangeklaagd, maar stoorde blijkbaar. En zo werd het bed gespreid voor het Vlaams Blok.

00:12 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: boeken, vb, antwerpen, racisme, actie |  Facebook | | |  Print

02-12-12

HEIMWEE NAAR HET GRIEKSE KOLONELSREGIME

Jaarlijks trekken nogal wat Vlamingen voor een deugddoende vakantie naar het Griekse eiland Kreta. We kennen er zelfs een paar die er een huisje hebben gekocht of quasi-permanent huren, en zich er meer thuis voelen dan in Vlaanderen. Vorige zondag werd Kreta echter opgeschrikt door de neofascisten van Chrysi Avgi (‘Gouden Dageraad’).

 

Chrysi Avgi-parlementslid Christos Pappas ontvouwde op een partijmeeting in het bekende vakantieoord Chersonissos de vlag van het Griekse kolonelsregime. De militaire dictatuur die de democratie in Griekenland uitschakelde en de Griekse bevolking onder de knoet hield van 1967 tot 1974. Op de door de militaire junta gebruikte vlag staan een feniks die uit zijn as herrijst en een soldaat, met daaronder de datum 21 april. De dag in 1967 waarop de kolonels de macht grepen in Griekenland. Het tonen  van de vlag werd op luid applaus onthaald door de aanwezige Chrysi Avgi-militanten (foto 1, video).

 

Ilias Kassidiaris, Chrysi Avgi-parlementslid en -partijwoordvoerder, bekend om zijn slaande argumenten in een televisiedebat, kreeg het aan de stok met de politie omdat die niet genoeg naar zijn goesting optrad tegen de antifascisten die zich verzamelden bij het hotel waar de Chrysi-Avgi-partijmeeting plaatsvond (foto 2). Ilias Kasidiaris zei dat er slachtoffers zouden vallen als de betogers niet verwijderd zouden worden. “Geloof me, je zal dode mensen hebben vanavond”, dreigde Kassidiaris tegenover de politie in een gefilmde discussie (video).

 

Eerder zei Ilias Kassidiaris dat de Chrysi Avgi-parlementsleden gebruik zouden maken van hun parlementaire onschendbaarheid en andere privileges. “We kunnen nu legaal wapens dragen, en zullen niet aangehouden worden bij incidenten”, verduidelijkte Kassidiaris op de partijmeeting in Chersonissos. “Hiermee kunnen we wat meer relaxed zijn bij wat we doen.” De parlementaire onschendbaarheid van Ilias Kassidiaris zelf is evenwel opgeheven wegens de verdenking van deelname aan een gewapende overval.

 

Hoe meer Chrysi Avgi uitdaagt, hoe meer echter het linkse Syrizia bijval krijgt. Syrizia ligt weer voorop in de opiniepeilingen met 23,5 % van de kiesintenties, tegenover 19 % voor regeringspartij Nea Dimokratia en 12 % voor Chrysi Avgi. De andere partijen volgen met elk een 6 % of minder.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: chrysi avgi, griekenland, internationaal |  Facebook | | |  Print

01-12-12

EN NU HET GEZWANS VAN GEROLF ANNEMANS

Met 51 stemmen tegen 41 voor Philip Claeys is Gerolf Annemans vandaag door de VB-partijraad in Hoboken voorgedragen als nieuwe VB-voorzitter. Er waren twee stemronden nodig. Bij de eerste stemronde kreeg Gerolf Annemans 41 stemmen, Philip Claeys 33 en Bart Laeremans 19. Vooraf hebben de drie kandidaat-voorzitters hun plannen kunnen ontvouwen, waarna een vragenronde voor de drie kandidaten tegelijk volgde.

 

Gerolf Annemans, die vorige maand 54 jaar werd, moet dus voor de tweede keer de ‘verjonging’ brengen bij het VB. Tien jaar na het ontstaan van het Vlaams Blok, met Karel Dillen die eenzaam zijn dagen sleet in de Kamer van Volksvertegenwoordigers, was Gerolf Annemans al een eerste keer de ‘reddende engel’. Op 12 maart 1987 volgde Gerolf Annemans de als parlementslid ontslagnemende Karel Dillen op in de Kamer van Volksvertegenwoordigers. Met de verkiezingen later dat jaar verhuist Karel Dillen naar de Senaat en krijgt Gerolf Annemans in de Kamer van Volks-vertegenwoordigers gezelschap van Filip Dewinter. Anders dan Filip Dewinter is hij eerder een fervent volksnationalist. In Vrij Nederland verwoordde hij dit in 1988 als volgt: “Mustafa die schapen slacht in zijn badkuip is mijn ergste vijand niet. Mijn ergste vijand is de Belgische staat.”

 

Maar een brave is Annemans ook niet. Nog in 1988 werd Annemans gecontacteerd door twee Nederlandse journalisten die zich voordeden als Rotterdamse zakenlui. Ze boden Annemans 50.000 gulden als Annemans een Vlaams Blok-plakploeg kon leveren die Rotterdam zou volplakken met racistische affiches. Annemans ging akkoord en deed zelf nog het voorstel om voor die 50.000 gulden een valse factuur ‘voor juridisch advies’ uit te schrijven. Toen Veronica en De Nieuwe Revue de zaak uitbracht, ontkende Annemans alles. Maar de besprekingen waren met verborgen camera’s en microfoons opgenomen.

 

In zijn studententijd, eind jaren zeventig, begin jaren tachtig van de vorige eeuw, is Gerolf Annemans studentenredacteur van ’t Pallieterke. Ook later blijft hij zijn vingers blauw schrijven voor ’t Pallieterke. Van ’t Pallieterke naar de publicaties van het Vlaams Blok is maar een kleine stap, en Gerolf Annemans is dan ook auteur van tal van VB-publicaties. In 1988 Dossier gastarbeid (met Filip Dewinter als co-auteur), in 1989 Media en een Vlaams-Blokbrochure over abortus. Thema’s die Annemans de daaropvolgende jaren opnieuw bespeelt. In 1992 publiceert Annemans zijn eerste boek over de communautaire kwestie, De kostprijs van België. Sindsdien volgden nog tal van publicaties met als voorlopig laatste O2. De Ordelijke opdeling van België dat evenwel niet meer mag verkocht worden. Toch niet met dezelfde cover omdat die teveel lijkt op het logo van een Britse firma.

 

Niet in het minst is Gerolf Annemans (mede-)auteur van tal van publicaties van de VB-Studiedienst. Van studies over economische onderwerpen tot de partijprogramma’s, met als laatste het nationale programma voor de jongste gemeenteraadsverkiezingen. Filip Dewinter zorgde als verantwoordelijke van de Dienst Organisatie voor het militantisme bij het VB; Gerolf Annemans zorgde als hoofd van de VB-Studiedienst voor het serieuze (nouja) werk. Bruno Valkeniers probeerde dat te veranderen met de oprichting van een kenniscentrum – met Bart Laeremans aan het hoofd – maar dat werd geen succes. Het was ook de VB-Studiedienst die het initiatief nam voor het VB-colloquium over Europa een week geleden, waarbij Gerolf Annemans zich nog eens in het zonnetje kon zetten al moest hij het enige VB-Europarlementslid, Philip Claeys, mee in het programma stoppen.

 

Het grootste misverstand over Gerolf Annemans is wellicht dat hij een tegenpool zou zijn van Dewinter. Zowel Annemans als Dewinter ontkennen dit. Ze slaan allebei wel een andere toon aan, en bespelen daarmee elk een ander publiek. Maar dat gebeurt wel in samenspraak, om zo samen meer stemmen te vergaren. Annemans zelf gebruikt daarvoor graag het beeld van twee kreeften die elkaars scharen vasthouden, en zo dezelfde richting uitgaan. Beter bekend is Annemans uitspraak in een interview in De Standaard van 6 november 2004, naar aanleiding van de omvorming van Vlaams Blok naar Vlaams Belang. De krant merkte op dat de Beginselverklaring van het Vlaams Belang, die de Grondbeginselen van het Vlaams Blok vervangt, past in een grote schoonmaak van het programma. Reactie van Gerolf Annemans: “O, maar het blijft vuil genoeg om aantrekkelijk te zijn voor het volk.”

 

Hoeveel jurist Annemans ook is, hij waakte er wel over dat het programma vuil genoeg bleef. Alleen vergiste Annemans zich erin dat het volk het vuil aantrekkelijk zou blijven vinden.

 

Foto: Verkiezingsfolder voor de verkiezingen op 13 december 1987, met Gerolf Annemans (l.) als lijsttrekker voor de Kamer van Volksvertegenwoordigers en Karel Dillen (r.) als lijsttrekker voor de Senaat. Het is bij die verkiezingen en die folder dat voor het eerst de slogan ‘Eigen Volk Eerst’ gebruikt wordt.

14:30 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: annemans, claeys, laeremans, dillen |  Facebook | | |  Print

WIE VAN DE DRIE ?

Vandaag kiezen de leden van de VB-partijraad hun volgende partijvoorzitter. Gerolf Annemans, Philip Claeys en Bart Laeremans (foto’s) willen elk Bruno Valkeniers opvolgen.

 

Het is niet de eerste keer dat de VB-partijraad mag stemmen over het voorzitterschap. Frank Vanhecke werd in 1996 nog door Karel Dillen aangeduid als volgende partijvoorzitter. Bij een aanpassing van de partijstatuten werd besloten om de partijvoorzitter te verkiezen. Voorzitter-voor-het-leven Karel Dillen was er niet meer, en Frank Vanhecke kon toch niet helemaal dezelfde bevoegdheid toegekend worden. “De partijvoorzitter wordt in geheime stemming verkozen door de partijraad voor een ambtstermijn van vier jaar. Elk lid van de partijraad kan zich kandidaat stellen”, zo luidt het nu in de eerste paragraaf van de statuten over de wijze van verkiezing van de partijvoorzitter. In 2004 stelde Brussels parlementslid Erland Pison zich ter elfder ure kandidaat voor het VB-partijvoorzitterschap. Frank Vanhecke won de stemming met de vingers in de neus.

 

Toen Filip Dewinter en Gerolf Annemans besloten dat Frank Vanhecke een stap opzij moest zetten, en Bruno Valkeniers in 2008 de nieuwe partijvoorzitter zou worden, was er weer niet echt een stemming. Vier jaar later liggen de kaarten anders. Bruno Valkeniers is blij dat hij het voorzitterschap mag doorgeven, en zijn tot enkele maanden geleden gedoodverfde opvolger Filip Dewinter scoorde bij de gemeenteraadsverkiezingen slechter als nergens anders. Alleen in het kanton Maasmechelen ging het Vlaams Belang nog meer achteruit dan in het kanton Antwerpen. Filip Dewinter mist zo na het burgemeesterschap van Antwerpen ook het partijvoorzitterschap van het Vlaams Belang. Uit zijn schaduw schoten vier kandidaten naar voren om Bruno Valkeniers op te volgen: de al genoemde drie en Limburger Chris Janssens.

 

De jongste en braafste van de vier kandidaten, Chris Janssens, trok op 14 november zijn kandidatuur in. Hij kiest voor Gerolf Annemans, allicht in de hoop om na de verkiezingen in 2014 Annemans te kunnen opvolgen als partijvoorzitter. Het zou ons echter verbazen als tegen dan niet Tom Van Grieken naar voren wordt geschoven als partijvoorzitter. Het scenario voor de VB-partijraad vandaag is dat de drie overblijvende kandidaten elk hun programma voorstellen, een tiental minuten antwoorden op vragen van VB-partijraadleden, waarna gestemd wordt. Haalt geen kandidaat minstens de helft plus één van de geldig uitgebrachte stemmen, is er een tweede stemronde tussen de twee kandidaten die in de eerste ronde het hoogste aantal stemmen behaalden. Een ledencongres op 16 december moet vervolgens nog wel de keuze van de VB-partijraad bekrachtigen.

 

Bij twee internetpeilingen op vooral door VB-leden bezochte websites bleef telkens Bart Laeremans als derde achter. De ene keer haalde Gerolf Annemans het op Philip Claeys, de andere keer was het Philip Claeys die het haalde op Gerolf Annemans. Maar het is de VB-partijraad die bij geheime stemming mag beslissen. Als iedereen er is, een honderdtal mensen: de leden van het VB-partijbestuur, de VB-parlementsleden (waarbij Filip Dewinter en Gerolf Annemans sterk de hand hebben in de verkiesbare plaatsen, Dewinter voor de Vlaamse parlementsverkiezingen en Annemans voor de federale verkiezingen), de afgevaardigden van de provinciale en regionale VB-structuren (niet zelden VB-personeelsleden), afgevaardigden van de provincieraadsfracties en de Vlaams Belang Jongeren, en onder bepaalde voorwaarden ook oud-parlementsleden en gecoöpteerde partijleden.

 

Een bont gezelschap, want bijvoorbeeld Jan De Beule is één van de VB-partijraadleden. Voorlopig nog (op 14 oktober niet herkozen) gemeenteraadslid in Hamme, de jongste VMO’er ooit, ondervoorzitter van het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) die een week geleden nog met groot gemak poulain van het VB-establishment Sam Van Rooy onderuit haalde bij een debat bij het NSV-Antwerpen. Bij de VB-partijkaders ligt De Beule echter minder goed in de markt. Maar wat gaat de VB-partijraad vandaag te horen krijgen van de respectievelijke kandidaten voor de opvolging van Bruno Valkeniers? Volgens het VB-partijbestuur zijn de visies van Gerolf Annemans, Philip Claeys en Bart Laeremans “grotendeels gelijklopend”, en als het VB-partijbestuur dat zegt, gaan wij dat niet betwisten.

 

Als de visies gelijklopend zijn, dan is er nog maar één zaak die telt. Wie krijgt de meeste mannen en vrouwen aan zijn kant, om andere redenen dan een verschil in visie. Een strijd die de voorbije dagen volop gevoerd is en mogelijk nog tot vandaag doorgaat. Vlaams parlementslid Gerda Van Steenberge, die op 11 juli dit jaar bekendmaakte niet langer VB-lid te zijn, twittert maar zelden. Maar gisteren stuurde ze de tweet de wereld in: "@YvesBuysse (die in een tweet zei zeer benieuwd te zijn wat er vandaag uit de (stem)bus zal komen, nvdr.) het moet heeeel belangrijk en spannend zijn: zoals er in de Vlaamse Parlementsfractie gehengeld wordt naar volmachten, dat heb ik nog nooit gezien.”

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: valkeniers, annemans |  Facebook | | |  Print