10-03-14

VERKOZENEN OP 25 MEI VOOR TWEEDERDE AL BEKEND

Door de onmiskenbare sterkte van de verschillende politieke partijen en de plaats die men van zijn/haar partij op de lijst kreeg, is tweederde van de verkozenen op 25 mei nu al zeker van zijn/haar zitje. De kiesstrijd gaat dus om het laatste derde, al is de onzekerheid bij sommige partijen groter dan bij andere. Bij het Vlaams Belang zijn er in verhouding meer plaatsen onzeker dan bij de N-VA. In de Kamer van Volksvertegenwoordigers verliest het Vlaams Belang in het beste (?) geval een derde van haar aantal verkozenen; in het Vlaams Parlement de helft van haar mandatarissen. De N-VA verdubbelt daarentegen haar aantal verkozenen in het Vlaams Parlement.

 

De zetelverdeling gebeurt de facto in drie rondes. De eerste is de lijstvorming. De plaats op de lijst maakt of kraakt een politieke carrière. Elke partij heeft een aantal zetels waarvan ze zo goed als zeker is. De meerderheid van zetels is al uitgedeeld nog voor de kiezers hun stem uitbrengen. De tweede ronde zijn de verkiezingen zelf. De inzet van de stembusslag zijn de strijdplaatsen. Het exacte zetelaantal bepaalt of een partij de verkiezingen wint of verliest, en wat de krachtsverhoudingen zijn. De derde ronde is de coalitievorming. Politici die in een regering stappen, verzaken aan hun zitje in het parlement. Hun opvolger neemt hun plaats in.

 

Op basis van de eerste ronde kan het grootste deel van de verkozenen al voorspeld worden. De Tijd maakte de oefening. De krant extrapoleerde de resultaten van de provincieraadsverkiezingen in oktober 2012 naar de Kamer van Volksvertegenwoordigers en het Vlaams parlement, en verdeelde de zetels op basis van het systeem-D’Hondt. Daarbij werd rekening gehouden met het vermoedelijk effect van populaire kopstukken als bijvoorbeeld Maggie De Block. Bij de lijstduwers werd rekening gehouden met zij die zo goed als zeker een zetel halen vanop hun plaats onderaan de lijst. Herman De Croo bijvoorbeeld. De laatste (of enige) zetel per partij in elke provincie wordt als een strijdplaats beschouwd.  

 

Wat levert dit op voor onze twee ‘favoriete’ partijen? Het Vlaams Belang had in 2010 voor de Kamer van Volksvertegenwoordigers 12 verkozenen, 5 minder dan in 2007. Verwacht wordt dat het Vlaams Belang in het beste geval nog maar 8 verkozenen heeft. Zijn zeker van hun zitje: Filip Dewinter (foto, lijsttrekker in Antwerpen), Marijke Dillen (tweede op de lijst in Antwerpen) en Barbara Pas (lijsttrekker in Oost-Vlaanderen). Zijn onzeker: Reccino Van Lommel (derde op de lijst in Antwerpen), Johan Deckmyn (tweede op de lijst in Oost-Vlaanderen), Peter Logghe, Philip Claeys en Bert Schoofs (respectievelijk lijsttrekker in West-Vlaanderen, Vlaams Brabant en Limburg). De N-VA had in 2010 in de Kamer van Volksvertegenwoordigers 27 verkozenen, dat zouden er 24 tot 29 worden.

 

En voor het Vlaams Parlement? Het Vlaams Belang had in 2009 in het Vlaams Parlement 21 verkozenen, 11 minder dan in 2004. Verwacht wordt dat het Vlaams Belang in het beste geval nog maar 10 verkozenen heeft. De nummers 1, 2 en 3 van de lijst in Antwerpen zijn zeker van hun zitje: Anke Van dermeersch, de in het Vlaams Parlement geparachuteerde Vlaams Belang Jongeren-voorzitter Tom Van Grieken en Wim Wienen. Mag ook op zijn twee oren slapen: Guy D’Haeseleer, lijssttrekker in Oost-Vlaanderen. Al de anderen zijn onzeker: Hans Verreyt (vierde op de lijst in Antwerpen), Barbara Bonte (tweede op de lijst in Oost-Vlaanderen, wij dachten eerder nog dat haar verkiezing zeker is – niet dus), Stefaan Sintobin, Joris Van Hauthem, Chris Janssens en Frédéric Erens (respectievelijk lijsttrekker in West-Vlaanderen, Vlaams Brabant, Limburg en Brussel).

 

De N-VA had in 2009 in het Vlaams Parlement 16 verkozenen, dat zouden er 29 tot 35 worden. Voor alle partijen geldt deze prognose natuurlijk in de mate hun stemmen niet nog harder verschuiven dan bij de provincieraadsverkiezingen in oktober 2012. Zonder grotere verschuivingen blijft de N-VA dus ongeveer even groot in de Kamer van Volksvertegenwoordigers en verdubbeld ze haar aantal verkozenen in het Vlaams Parlement. Het Vlaams Belang verliest daarentegen naar alle waarschijnlijkheid een derde van haar aantal verkozenen in de Kamer van Volksvertegenwoordigers en de helft van haar verkozenen in het Vlaams Parlement.

 

Een en ander heeft ook haar gevolg op het aantal personeelsleden dat de partijen te werk kunnen stellen met het geld van de parlementen waarin ze verkozenen hebben. Volgens Apache telt het Vlaams Belang 96 personeelsleden. Na de achteruitgang bij de verkiezingen in 2009 en 2010 heeft het Vlaams Belang een tiental personeelsleden, die tot dan betaald werden door het Vlaams Parlement en de Kamer van Volksvertegenwoordigers, in dienst gehouden met middelen uit het eigen vermogen van de partij. Maar lang kan men dat natuurlijk niet blijven doen. Met de kaalslag bij de verkozenen die zich aankondigt voor 25 mei wordt het behoud van een job als Vlaams Belang-personeelslid nog moeilijker. En het is niet met lid te worden van de Vlaamse Solidaire Vakbond (VSV) dat het erop betert.

09-03-14

GERARD MORTIER. SCHERP CRITICUS VLAAMS BELANG EN N-VA

Opnieuw moet ons land afscheid nemen van een kunsticoon. Gerard Mortier is vannacht overleden. Naast operadirecteur was hij ook een sterke criticus van het Vlaams Belang. Over de N-VA dacht hij genuanceerd maar toch ook scherp.

 

Gerard Mortier over het Vlaams Belang (in 2005): “Het Vlaams Belang is een racistische, dictatoriale partij. Steeds meer mensen vinden hen aanvaardbaar. Maar zijn zij tegen de doodstraf? (Ja maar Filip Dewinter bijvoorbeeld is er persoonlijk wel voor, nvdr.) Dragen zij allochtonen een groot hart toe? De homo’s dan? In Vlaanderen lijkt de begripsverwarring algemeen. Dat zie je ook aan de koers van De Standaard. Ik koop die krant niet meer sinds ze reclame maakt voor een veroordeelde partij die bovendien intellectueel terroristisch te werk gaat. Zij bestookt de mensen met doemscenario’s, maar als er dan écht een ramp plaatsgrijpt, zoals in Zuidoost-Azië, dan hoor je ze niet. Solidariteit buiten de eigen kring is er niet. Het Vlaams Belang betekent de Vlaamse ondergang. De openheid die Vlaanderen altijd heeft gekenmerkt, zal dan in haar tegendeel omslaan.” 

 

Gerard Mortier over Bart De Wever en Siegfried Bracke (in 2012): “Ik ben zeer ontgoocheld in Bart De Wever. Ik was één van de weinige intellectuelen in Vlaanderen die hem aanvankelijk gesteund hebben. Hij (…) heeft de macht van het Vlaams Belang gebroken en hij nam duidelijk stelling in verband met Vlaanderen. Hoewel ik zijn conservatieve houding ten aanzien van de kunst natuurlijk sterk afkeur. Maar dan als ik zag hoe hij tijdens de onderhandelingen steeds negatief reageerde (…). Hij heeft de sterke man willen spelen en hij heeft zichzelf buiten spel gezet… De staatsman die alleen zijn eigen programma wil gerealiseerd zien, is een dictator. Een groot staatsman moet compromissen kunnen sluiten, zonder zijn eigen identiteit te verliezen. Mensen die volgens mij een geweldig slechte invloed hebben, zijn types als Siegfried Bracke, bij wie ijdelheid een ideologie wordt."

 

Vorig jaar werd een agressieve vorm van kanker vastgesteld bij Gerard Mortier en daar is hij afgelopen nacht thuis in alle intimiteit aan bezweken. Hij is 70 jaar oud geworden. Rust zacht, lieve man.

11:25 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: cultuur, actie, de wever, bracke |  Facebook | | |  Print

HET VLAANDEREN VAN HET AFF EN DAT VAN BART DE WEVER

Als wij iets weggeven op deze blog is dat stiekem ook een middel om na te gaan in welke delen van het land bezoekers van deze blog wonen.

 

Voor het boek Het Vlaanderen van Bart De Wever (foto) kregen wij zowel aanvragen vanuit de steden Antwerpen, Brugge als bijvoorbeeld vanuit Brussel. Maar evengoed vanuit gemeenten als Bekkevoort, Brasschaat, Grimbergen, Heist-op-den-Berg, Jabbeke, Kontich, Rumst, Schoten, Staden.. De winnaars van een boek wonen in Borgerhout, Essen en Gent, en zijn donderdag met een persoonlijke mail verwittigd van de post die ze in hun brievenbus mogen verwachten of intussen reeds hebben gekregen.

 

Morgen is er de officiële boekvoorstelling van Het Vlaanderen van De Wever in

De Roma in Borgerhout. Er is comedy met Kamal Kharmach voorzien. Er zijn interviews met de auteurs Ico Maly en Tuur Viaene, en met de vakbondssecretarissen Bruno Verlaeckt en Ferre Wyckmans. Manu Claeys spreekt over mobiliteit en democratie. En er is ‘De Sociale Jukebox’ met Jokke Schreurs en Hans Mortelmans. Alleen al die twee laatsten zijn natuurlijk een goede reden om morgenavond naar Borgerhout af te zakken. Allen daarheen!

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: boeken, actie |  Facebook | | |  Print

08-03-14

WAT DOET ZUHAL DEMIR (N-VA) ?

Als tweede activiteit na de première van de film Vlaamse pioniers van het migrantenwerk organiseerde ‘Communicatie in beeld’ donderdagavond in Berchem een debat onder de titel 50 jaar migratie: wat met de toekomst?

 

De zaal was gevuld met enkele honderden mensen die kwamen luisteren. Overwegend allochtonen, al waren ook anderen aanwezig. Naast ons zaten een lerares zedenleer en een vrouwelijke islamleerkracht zusterlijk naast elkaar. Op dat vlak, alvast proficiat voor de organisatoren. Aanvankelijk was als een van de deelnemers aan het debat Liesbeth Homans aangekondigd, maar als er een belangrijke activiteit is in de sociale sector hebben de top-N-VA’ers altijd wat anders aan de hand. Het enige debat waar Bart De Wever forfait voor gaf bij de gemeenteraadsverkiezingen was een debat georganiseerd door het Antwerpse sociale middenveld, met 1.100 mensen in De Roma in Borgerhout. Toen moest Luk Lemmens opdraven in plaats van de N-VA-partijvoorzitter die even met zijn kinderen wilde bekomen van de slopende verkiezingscampagne. Nu was het Zuhal Demir (foto) die la Homans moest vervangen.

 

Moderator Meryem Kanmaz had het moeilijk om de sprekers binnen het tijdsschema te houden. Met politici is dat altijd moeilijk, en als je er ook nog Etienne Vermeersch bij zet die meent altijd iets héél belangrijk te moeten mededelen ten koste van de tijd voor de andere sprekers en de zaal, dan wordt het helemaal hopeloos. Het opzet was blijkbaar iemand van de bestuursmeerderheid (ad interim Liesbeth Homans Zuhal Demir) te plaatsen tegenover iemand van de oppositie (Yasmine Kherbache, SP.A), met daarbij de stemmen van drie opiniemakers (Etienne Vermeersch, Fatima Bali, Selahattin Koçak), maar een vurig debat werd het niet. Eerder een ieder spreekt voor zich, en vulde elkaar aan. Slechts eenmaal gierde de emotie door de zaal: als vanuit de zaal de kwestie van de hoofddoek bij tewerkstelling ter sprake werd gebracht. Demir en Vermeersch zijn tegen het dragen van een hoofddoek aan een loket, Kherbach vindt dat de hoofddoek geen conflictstof mag zijn en elke ambtenaar enkel op zijn/haar handelen moet beoordeeld worden. Om religieuze redenen weigeren een hand te geven, kan dus ook niet.

 

Zuhal Demir had zich tevoren verzet tegen quota voor tewerkstelling. “Ik wil beoordeeld worden als Zuhal Demir, niet als vrouw of Turkse”. Maar een ambtenaar beoordelen op hoe hij/zij handelt, en niet omwille van de hoofddoek of het keppeltje dat de ambtenaar aan het loket zou dragen – dat was dan weer wat anders voor Demir. Als het federaal Kamerlid, tevens N-VA-‘districtsburgemeester’ in Antwerpen, gepeild werd naar de problemen bij de tewerkstelling van allochtonen, somde Zuhal Demir een aantal zaken op (allochtonen hebben een eigen verantwoordelijkheid, er moet een betere afstemming komen tussen…). Racisme of discriminatie kwam niet spontaan over de lippen. Wel knikte ze bevestigend als Yasmine Kherbache het aanhaalde. “Onderzoek wijst uit dat discriminatie groter is bij hoogopgeleide dan bij laagopgeleide allochtonen.” Als later op de avond gevraagd werd wat de stad Antwerpen hieraan wil doen, sprak Zuhal Demir eerst nog over twee andere zaken. Om vervolgens voor de tweede keer die avond uit te halen naar het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en voor Racismebestrijding (CGKR). “Wat doet het Centrum…?”

 

Wij zijn niet de woordvoerder van het CGKR, maar bij de jaarcijfers die je kan lezen op de website van het Centrum lees je dat het Centrum vorig jaar 3.713 meldingen kreeg over mogelijke discriminatie (513 meldingen minder dan in 2012), wat aanleiding was voor het openen van 1.406 discriminatiedossiers (10 procent meer dan in 2012). Net als in 2012 gaat de top-3 van discriminatiemeldingen over racisme, geloof of levensbeschouwing, en handicap. Ook de top-3 van sectoren voor meldingen bleef onveranderd: media, arbeid en werkgelegenheid, en de toegang tot goederen en diensten (huisvesting, horeca, verzekeringen…). In de eerste plaats streeft het Centrum naar een constructieve, buitengerechtelijke afhandeling van discriminatiedossiers. Op de website van het Centrum staat een overzicht met voorbeelden van onderhandelde oplossingen die in 2013 bereikt werden. Voor 14 dossiers werd naar de rechtbank gestapt omdat een buitengerechtelijke oplossing niet mogelijk bleek en de zaak een belangrijke maatschappelijke relevantie heeft, bijvoorbeeld om de wetgeving te verduidelijken, of de feiten bijzonder ernstig zijn, haatmisdrijven bijvoorbeeld.

 

Het is niet niks, en een federaal parlementslid gespecialiseerd in sociale materies dan nog zou dat moeten weten. Daarenboven is het al te gemakkelijk om de schuld voor racisme af te schuiven op de ontoereikende werking van het Centrum. Zuhal Demir die zo graag spreekt over de eigen verantwoordelijkheid van Ali, Fatima en wie nog niet, moet toch maar eens in de spiegel kijken anders om te zien of haar haar goed ligt. Wat doet de N-VA tegen racisme, anders dan verdachtmakingen spuien tegen het Centrum en het probleem van racisme niet eens zelf ter sprake brengen donderdagavond en andere keren? En wat doet het door de N-VA gedomineerde Antwerps stadsbestuur? Toegegeven, het woordje “racisme” staat maar eenmaal in het lijvige bestuursakkoord (punt 351, 5°). Maar wat zijn inzake racismebestrijding de nieuwe initiatieven van het bestuur dat voor verandering zou zorgen?

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: demir, racisme |  Facebook | | |  Print

07-03-14

DE WEEK IN ZEVEN CITATEN (EN EENTJE EXTRA)

Hoe zou Bart De Wever geweest zijn als jongetje? Een nijdige, maar sluwe plannenmaker, die een hekel heeft aan België en altijd bij anderen de fout legt? Dat is alleszins het uitgangspunt van een strip die vanaf volgende week  in enkele Waalse regionale kranten verschijnt. De gagstrip Bad Bartje, die gebundeld wordt in het album Fabula acta est (foto). “Het is allemaal humoristisch bedoeld, niet politiek”, zegt tekenaar Falzar (pseudoniem voor François Dhondt). Was de N-VA ook maar humoristisch bedoeld, en niet politiek.

 

“N-VA’ers zijn veel meer dan wij met het verleden bezig en wantrouwen de toekomst en al wat nieuw is.” Walter Grootaers,oud-Kreuner en nu schepen voor Ruimtelijke Ordening, Wonen en Stadsvernieuwing in Lier, over zijn ervaring met de N-VA’ers met wie de Open VLD de bestuursmeerderheid vormt in Lier. (Het Laatste Nieuws, 1 maart 2014)

 

“Wat moet Veerle Baetens dragen op de Oscars?” Titel op de voorpagina van DM magazine. Is dat ook de reden waarom jij – als je een oudere bezoeker van deze blog bent – in de jaren tachtig mee de reddingsacties voor De Morgen gesteund hebt? (DM magazine, 1 maart 2014)

 

“Werknemers met hetzelfde loon en hetzelfde aantal loopbaanjaren hebben een lager pensioen in België dan bijvoorbeeld Frankrijk of Nederland.” Niet het aantal jaren werken maar de formule waarmee de pensioenen worden berekend zijn het probleem. (Knack online, 2 maart 2014)

 

“CD&V heeft voorstel om loonlasten te verlagen. Meer btw op pakje friet.” Het Nieuwsblad zocht uit wat Kris Peeters niet vertelde op zijn 3D-persconferentie, maar wel in het CD&V-plan staat voor het betalen van de kiesbeloftes. (Het Nieuwsblad, 3 maart 2014)

 

“Wat nu in Oekraïne gebeurt is net hetzelfde als wat wij in de 16de eeuw hebben gedaan: het is niet de bevolking die in opstand komt tegen het wettelijk gezag. Het is de vorst, of in dit geval de president, die zijn macht op grove wijze misbruikt en daardoor elk moreel gezag verliest. Verkiezingen zijn dus niet alleen zaligmakend.” Marc D’Hooghe verdedigt het recht om op straat in opstand te komen, maar straatprotest leert ons nog meer. “In 1961 en 1962 slaagde de Vlaamse Beweging erin tienduizenden mensen op straat te brengen voor een Mars op Brussel. De Vlamingen waren het toen duidelijk beu om nog langer als tweederangsburgers behandeld te worden. Die grote mobilisatie heeft succes gehad, en het gevolg was een lange rij van taalwetten en staatshervormingen. Maar het voorbeeld kan ook omgedraaid worden: de Vlaamse Beweging is nu totaal niet meer in staat om dergelijke aantallen te mobiliseren. Hieruit kunnen we afleiden dat er blijkbaar niet veel mensen meer wakker liggen van het idee van een meer onafhankelijk Vlaanderen.” (De Standaard, 4 maart 2014)

 

“Zolang we met z’n allen blijven meedraaien in een samenleving die eigenbelang als het hoogste goed ziet, zal zelfs de meest efficiënte organisatie van die maatschappij niets aan het onderliggende onbehagen kunnen veranderen. Dus misschien moeten we allemaal, in plaats van jaloers naar die welvarende Zwitsers te blijven staren, eens proberen om die dakloze Kosovaar op de stoep een kop soep of, godbetert, een job aan te bieden. U zal het zich niet beklagen. Misschien speelt zijn zoon op een dag wel de pannen van het dak voor uw nationale voetbaltrots.” Zwitserland is een welvarend land, maar de vrees voor de ‘Ander’ maakt hen ongelukkig. Bram Trachet stelt voor om het anders aan te pakken. (De Standaard, 4 maart 2014)

 

“Nationalisten gaan ervan uit dat mensen die op dezelfde plaats wonen ook hetzelfde moeten denken. Tegen Nigel Williams kunnen ze zeggen: ‘Jij bent een Engelsman, jij moet zwijgen.’ Maar ik ben een Vlaming. ‘Iemand die niet weet waar het volk mee bezig is’, zeggen ze dan. ‘Een linkse subsidievretende artiest.’ Het tegendeel is waar. Ik ben net datgene wat ze aanbidden: een hardwerkende middenstander die nog nooit een euro subsidie gekregen heeft. Wanneer alle argumenten opgebruikt zijn, worden ze pisnijdig en beginnen ze te schelden op blogs en fora.” Bert Kruismans kent zijn pappenheimers. (Knack, 5 maart 2014)

 

“De Stemtest start slechts op 22 april, er is nog tijd om deze vergissing te herzien, en zich aan te sluiten bij een open, transparante en democratische cultuur. Zet de ramen eens open, en laat een frisse wind toe. Dat ademt beter.” Waarom is er in De Stemtest van de VRT en De Standaard geen plaats voor partijen die de zaken op een andere manier bekijken? Waarom krijgt de enige partij die zowel in Vlaanderen als in Franstalig België opkomt geen nationaal lijstnummer? Waarom krijgt niet elke partij evenveel zendtijd op televisie, naar voorbeelden in Frankrijk en Nederland...? Pertinente vragen en opmerkingen van Peter Mertens. (Knack online, 6 maart 2014)

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: citaten, n-va, media, sociaal, vlaams-nationalisme, cultuur |  Facebook | | |  Print

06-03-14

SCHELDPROZA

We kennen hem niet persoonlijk, maar we dachten dat Chris Morel (links op foto 1), de vader van Marie-Rose Morel (in het midden op foto), een heer van stand is. Niet dus.

 

Chris Morel werd door Bart De Wever gevraagd of hij de N-VA-lijst voor de gemeenteraadsverkiezingen in Antwerpen wilde duwen. Politiek is Chris Morel niet vreemd. Hij was jarenlang OCMW-voorzitter in Merksem, maar de laatste jaren was hij vooral actief in het zakenleven als topman bij Alcatel. Wat hem overigens het ereburgerschap in Peking en Shangai opleverde. Bij het overlijden van Marie-Rose Morel was duidelijk dat de voormalige Vlaams Belang-politica zich terug oriënteerde naar de partij waar ze haar eerste stappen in de politiek had gezet, en dat kapitaal wilde Bart De Wever wel verzilveren bij de gemeenteraadsverkiezingen in 2012. Op de lijstduwersplaats behaalde Chris Morel 3.166 voorkeurstemmen, het zesde beste resultaat op de Antwerpse N-VA-lijst.

 

Chris Morel nam zijn plaats in de gemeenteraadszaal niet in, hij verhuisde meteen naar de OCMW-raad waar men hem kon belonen met een betaald mandaat als ondervoorzitter. Onder het vorige bestuur had de OCMW-voorzitster in Antwerpen naast haar twee vicevoorzitters, maar dat waren eerder protocollaire functies. Ze werden hiervoor niet vergoed, en kregen slechts zitpenningen in de mate ze zoals de andere OCMW-raadsleden effectief aanwezig waren bij vergaderingen. Liesbeth Homans voerde de functie in van ondervoorzitter, die een vaste maandelijkse vergoeding krijgt. Volgens Liesbeth Homans zou dat goedkoper zijn dan de ondervoorzitter te vergoeden met zitpenningen. Naast Chris Morel werd ook voormalig Antwerps politiekorpschef Eddy Baelemans (Open VLD) OCMW-ondervoorzitter met een vaste vergoeding.

 

OCMW-raadslid Johan Peeters (SP.A, foto 2) maakte de rekening en kwam tot de vaststelling dat in 2012 de verloning van de vicevoorzitters onder OCMW-voorzitster Leen Verbist (SP.A) 49.371 euro kostte, en in 2013 de ondervoorzitters onder OCMW-voorzitster Liesbeth Homans (N-VA) 97.424 euro. Een meeruitgave van 47.753 euro. Ook de verloning van de gewone OCMW-raadsleden is gestegen tussen 2012 en 2013, met 53.473 euro. Volgens Johan Peeters wordt nochtans minder vergaderd bij het OCMW, en zijn de kosten gestegen door het aantal keren dat OCMW-voorzitster Liesbeth Homans afwezig is en zich laat vervangen voor een gewoon OCMW-raadslid dat hiervoor telkens een zitpenning van 150 euro krijgt. Het brengt de meeruitgave onder het N-VA-bestuur op in totaal iets meer dan 100.000 euro.

 

La Homans is op vakantie in het buitenland, maar volgens haar kabinet maakt Johan Peeters “een aantal denk- en telfouten” en zou de nieuwe regeling geen 100.000 euro duurder zijn maar daarentegen 4,46 % goedkoper.  In Gazet van Antwerpen van 31 december 2013 had Liesbeth Homans nog gezegd: “Door met ondervoorzitters te werken die een bezoldiging krijgen, is het huidige systeem goedkoper dan in de vorige legislatuur. Bovendien deed ondervoorzitter Morel afstand van deze bezoldiging.” "Klopt niet", zegt Johan Peeters. “Uit de documenten blijkt dat Chris Morel elke maand werd uitbetaald en ook nog een dertiende maand kreeg. Mevrouw Homans neemt dus een loopje met de waarheid.” Dan even bellen met Chris Morel, dachten ze bij Gazet van Antwerpen. Die reageerde boos.

 

“Ik heb in het Vast Bureau van het OCMW inderdaad gezegd dat ik zouafzien van mijn verloning. Als Johan Peeters daar bij jullie nu mee afkomt, moet je ook het hele verhaal schrijven.” U ontvangt dus wel een verloning als ondervoorzitter? “Kijk, ik laat mijn zitpenning in de districtsraad van Merksem al vallen en ook die bij ZNA (de Antwerpse ziekenhuizen, nvdr.). Daarnaast ontvang ik slechts 25 procent van mijn bezoldiging als OCMW-ondervoorzitter.” Zou het niet eerlijker zijn geweest om te spreken van een kwart, in plaats van helemaal niets? “Ik herhaal: ik laat alle andere zitpenningen vallen en het gaat maar om 25 procent. Dat is niet eens een derde van wat Eddy Baelemans krijgt. Johan Peeters kletst uit zijn nek. Als de stad door dat soort mensen bestuurd moet worden, dan is dat erg voor Antwerpen.”

 

Gazet van Antwerpen vraagt door: U mag als gepensioneerde maar een beperkt bedrag bijverdienen. Is dat de reden dat u maar een kwart van uw verloning ontvangt? “Ik had ook mijn pensioen dat ik vanuit Brussel krijg kunnen laten vallen, hé, en 100 procent van mijn verloning bij het OCMW kunnen houden. Maar dat heb ik dus niet gedaan. Ik heb het omgedraaid, om Antwerpen te sparen.” Hoe verklaart u het feit dat de kosten voor raadsleden in 2013 een stuk hoger liggen dan het jaar voordien? “Dat zal dan wel zijn omdat Johan Peeters en zijn kompanen altijd tegen de sterren op willen vergaderen. Dat doen ze overal. Dan kunnen ze allemaal cashen, nietwaar. De socialisten zijn nu eenmaal kampioen in het cashen.”

 

Eenvoudig toegeven dat Liesbeth Homans fout was, en hij wél een vergoeding als OCMW-ondervoorzitter krijgt, is er niet bij voor Chris Morel. Eenvoudig toegeven dat hij slechts gedeeltelijk vergoed wordt omdat hij anders boven het maximumbedrag als gepensioneerde zou uitkomen, is er ook niet bij voor Chris Morel. In het nauw gedreven, dan maar schelden op de socialisten. Dat wel. Typisch N-VA.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, homans, morel |  Facebook | | |  Print

05-03-14

EXTREEMRECHTS IN DE NIEUWE OEKRAÏENSE REGERING

Gisteren kon je hier lezen hoe de oppositie op het Maidanplein in Kiev steun kreeg van Zweedse neonazi’s, en bezoek van Poolse geestesgenoten. Intussen bezetten leden van het extreemrechtse Svoboda en het neonazistische Pravy Sector een aantal posten in de nieuwe Oekraïense regering.

 

De conservatieve Vaderlandpartij van eerste minister Arseni Jatsjenjoek bezet de voornaamste posten in de nieuwe regering: eerste minister, binnenlandse zaken, justitie, sociaal beleid… Het extreemrechtse Svoboda waakt onder andere over defensie, landbouw en voeding… Verder zijn er ‘onafhankelijken’. Zij claimen posten als buitenlandse zaken, financiën, economie… Hoe ‘onafhankelijk’ ze zijn wordt geïllustreerd door minister van Financiën Oleksander Shlapak die... een vertegenwoordiger is van oligarch Ihor Kolomoyskiy, de tweede rijkste man van Oekraïne. Er zijn ook nog een paar ‘Maidanactivisten’ opgenomen in de nieuwe Oekraïense regering, zoals de minister van Jeugd en sport Dmytro Bulatov die een paar dagen vermist werd en terug opdook met zware hoofdverwondingen.

 

Naast zes ministersposten bezet het extreemrechtse Svoboda nog een aantal sleutelposten. Zo werd Andriy Parubiy secretaris van de Raad van de Nationale Veiligheid en Defensie van Oekraïne die toezicht houdt op de nationale inlichtingen- en veiligheidsdiensten en het leger. Parubiy is medeoprichter van de fascistische Nationaal-Socialistische Partij van Oekraïne die in 2004 haar naam veranderde in Svoboda (‘Vrijheid’). Svoboda wordt een gematigder partij dan haar voorganger genoemd, maar de aard gaat niet uit het beestje. Bij de protesten op het Maidanplein in Kiev was het Andriy Parubiy die de paramilitaire operaties als commandant van de ‘vrijwillige veiligheidsdiensten’ leidde (foto).

 

Parubiy deed dit samen met het neonazistische Pravy Sektor (‘Rechtse Sector’), en die samenwerking wordt verder gezet in de Raad van de Nationale Veiligheid en Defensie van Oekraïne. Parubiys plaatsvervanger in die Raad is namelijk Dmitryo Jarosh, de leider van Pravy Sektor die zich laatst nog in de kijker werkte door op het Maydanplein ex-beroepsbokser en leider van de Oedar-oppositiepartij Vitali Klitsjko de micro uit de hand te rukken. Volgens De Wereld Morgen roept Jarosh nu op om de Communistische Partij en de Partij van de Regio’s te verbieden. Beide partijen hebben anders wel verkozenen in het Oekraïense parlement.

 

Svoboda-parlementslid Oleksandr Sych werd benoemd tot vice-premier voor Economische Zaken. Of hij van economie kaas heeft gegeten, weten wij niet. Wel is hij bekend van zijn pogingen om alle abortussen in Oekraïne te verbieden, ook abortussen na ongewenste zwangerschappen door verkrachting. Vice-premier voor Regionale aangelegenheden is Volodymyr Groysman... een naaste medewerker van oligarch Petro Poroshenko. Voorzitter van de anticorruptie commissie is Tetyana Chernovol, in de Westerse pers genoemd als een onderzoeksjournaliste maar ook betrokken (geweest) bij de antisemitische Oekraïense Nationale Vergadering - Oekraïense Nationale Zelf Defensie (UNA-UNSO). 

 

Fraai volk dus, in en om de nieuwe Oekraïense regering. Maar bij het Vlaams Belang kunnen ze met Svoboda in de Oekraïense regering zich nu weer wat belangrijker voelen. Zonder er zelf ruchtbaarheid aan te geven ontving Filip Dewinter woensdag 22 januari nog een delegatie van Svoboda in het Vlaams Parlement. Toen nog maar een 'gewone' oppositiepartij in Oekraïne. Het kan soms rap gaan in de politiek.

00:14 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: oekraine, svoboda, pravy sektor |  Facebook | | |  Print

04-03-14

EUROPESE NEONAZI'S STEUNEN OEKRAÏENSE GEESTESGENOTEN

“Europa durft niet toegeven dat harde kern op Maidanplein neonazi’s waren, die lak aan democratie hebben. Dat gaat ons nog zuur opbreken”, twitterde zaterdag Europa-journalist Paul Goossens. Europa wéét het nochtans. Vanuit EU-land Zweden vertrokken meerdere neonazi’s om steun te verlenen aan de opposanten op het Maidanplein.

 

In Europa maakt men zich terecht ongerust over onderdanen die naar Syrië trekken om er de ‘heilige oorlog’ te voeren. Maar wat dan met Europese neonazi’s die naar Oekraïne reizen om de opposanten daar te steunen? Vorige maand was Fredrik Hagberg in Oekraïne (foto 1, Fredrik Hagberg op het Maidanplein in Kiev) om “broederlijke en kameraadschappelijke groeten” te brengen vanwege Nordisk Ungdoms. ‘Nordic Jeugd’, een neonazistische organisatie opgericht in 2010 die een homogene blanke natie nastreeft.

 

Nordisk Ungdoms gebruikt daarbij klassieke acties zoals het verzet tegen de bouw van een moskee in Göteborg en het vernietigen van een kunstwerk dat het multiculturalisme prees. Maar ook in neonazistische kringen onorthodoxe methodes worden gebruikt, zoals het uitpakken met een reggaelied. De filosofie achter dit laatste is dat men pleit voor een etnisch pluralisme, iedereen in zijn eigen land. De ‘terugkeer naar Afrika’-gedachte in menig reggaelied, lofzangen aan de natuur en het kerngezin, zijn in overeenstemming met het moderne Zweedse rechts-extremisme.

 

Van de Amerikaanse Republikeinse senator John McCain tot ‘onze’ Guy Verhofstadt gaven hun morele steun aan de oppositie in Kiev. Fredrik Hagberg had een andere boodschap. “Ik sta hier als een Zweed, maar waar ik vandaan kom is niet langer Zweden.” Hij waarschuwde de Oekraïense opposanten voor “het kwaad van abortus, etnische verbastering en de normalisering van homoseksualiteit”. Hagberg riep op niet te kiezen voor ofwel het Westen ofwel Rusland, maar een eigen (fascistisch, nvdr.) regime te stichten.

 

Bij nogal wat neonazistische groeperingen, in ons land bijvoorbeeld de Autonome Nationalisten, heerst het idee dat de opstand tegen de intussen afgezette president Janoekovitsj is opgezet door zionistische krachten. Anderen, Paul Goossens bijvoorbeeld (zie onze inleiding), waarschuwen voor de rol in de oppositie van het rechts-nationalistische Svoboda en de neonazistische Pravy Sektor (foto 2, met vooraan een militant met op zijn helm een versie van het Zonnewiel, afkomstig uit de mystieke beweging die Hitlers NSDAP en de SS voorzag van esoterische theorieën over de suprematie van het Arisch ras).

 

Paul Goossens heeft gelijk. Er is niet alleen Fredrik Hagberg van Nordisk Ungdoms. Magnus Söderman (foto), van de Zweedse neonazistische Svenskarnas parti (‘Partij van de Zweden’), heeft de Svenska Ukrainafrivilliga opgericht (‘Zweedse Oekraïne Vrijwilligers’). “Wij zullen helpen met alles wat nodig is”, zegt Magnus Söderman. “Het opruimen van de straten, de veiligheid verzekeren, voedsel maken… Wij zijn geen paramilitaire kracht, maar als er geweld zou uitbreken zullen we ons recht op zelfverdediging gebruiken.”

 

Ook Mikael Skillt, een veteraan van meerdere inmiddels ter ziele gegaan Zweedse neonazistische organisaties, is in Oekraïne. Hij is aan het uitzoeken hoe hij de oppositie in Oekraïne kan steunen. Het aantal Zweden in Oekraïne is alsnog beperkt. Mochten het er vijftig worden zou Magnus Söderman al “heel trots” zijn. Nog volgens Magnus Söderman zijn “kameraden uit andere Europese landen voorbereidingen aan het treffen om te helpen als het nodig is”.

 

De British National Party (BNP) van Nick Griffin, een vriend van Filip Dewinter, meldt op haar website alvast met enthousiasme het bezoek van het Poolse Falanga aan de kameraden van Pravy Sektor. Falanga noemt zichzelf nationalistisch, maar neonazistisch is een beter etiket te oordelen aan hun kledij en acties tegen Joden. Falanga en Pravy Sektor bleken meer met elkaar overeen te komen dan ze vooraf dachten. Dat belooft.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: oekraine, zweden, bnp, polen, neonazi's |  Facebook | | |  Print

03-03-14

KOEN HOSTYN: HET VLAANDEREN VAN DE WEVER

Volgende week maandag wordt in De Roma in Borgerhout het boek Het Vlaanderen van De Wever van econoom, filosoof en medewerker van de PVDA-studiedienst Koen Hostyn voorgesteld.

 

Bart De Wever was als twaalfjarig ventje in de ban van hoe Margaret Tatcher haar zeemacht uitstuurde om de Falklandeilanden Brits te houden (“Hoe ze dat Argentijns vliegdekschip kelderde! Hoe haar troepen langs onherbergzame wegen oprukten!”), maar de voornaamste vijand voor de Iron Lady was “de vijand van binnenin” – versta: de vakbondsmacht. Zo denkt men er ook over bij de N-VA (Bart De Wever, Zuhal Demir, Peter Dedecker…). “Het sociaal overleg is hier gewoon één blokkeringsmechanisme geworden, je krijgt niets hervormd”, klaagt Bart De Wever. En de N-VA wil hervormen: arbeid flexibeler maken (terwijl het aantal mensen dat enkel via interimjobs aan de slag kan de voorbije tien jaar al gestegen is van 300.000 naar 550.000), de automatische loonindexering en het wettelijk minimumloon moeten sneuvelen…

 

Anderzijds moeten de belastingen voor ondernemingen omlaag terwijl de 1.000 bedrijven met de meeste winst in 2012 slechts 6,17 procent belastingen betaalden, en in ruil niet eens de tewerkstelling in hun bedrijven garandeerden – datzelfde jaar werd hun personeelsbestand met zeven procent afgebouwd. N-VA-begrotingsminister Philippe Muyters heeft last van tellen (“35 en 72 is nog altijd 117”), ook voor de Vlaamse ondernemers. De lastenverlagingen die hij voor hen doorvoerde is om duizelig van te worden. En intussen wil de N-VA onze sociale zekerheid uitkleden. Volgens Bart De Wevers goeroe Theodore Dalrymple haalt de sociale zekerheid mensen niet uit de armoede. Maar terwijl nu 15 procent van de mensen in ons land in armoede leeft, zou het zonder de sociale zekerheid 42 procent van onze landgenoten zijn.

 

Na duidelijk gemaakt te hebben dat de N-VA voor anderen rijdt dan “de hardwerkende Vlaming”, onderzoekt Hostyn hoe het leven is op de door de N-VA bestuurde stadhuizen. Met uiteraard veel aandacht voor Antwerpen, waarbij wel eens geciteerd wordt uit Bartje op het stadhuis, verklaringen van la Homans en verhalen over de Antwerpse politie. Maar ook buiten Antwerpen zijn de exploten van de N-VA pijnlijk. Zoals in Aalst waar de N-VA eraan twijfelt buurtsport verder te zetten omdat er gevechtsport wordt gegeven aan maatschappelijk kwetsbare jongeren, vaak van allochtone afkomst. Terwijl die sporten een meerwaarde hebben voor kwetsbare jongeren, zoals te lezen is in een brochure met een voorwoord geschreven door… Vlaams minister voor Sport Philippe Muyters (N-VA). Of zoals in Sint-Niklaas waar de nr. 2 op de N-VA-lijst vóór de gemeenteraadsverkiezingen zich profileerde rond het thema van meer inspraak geven aan burgers, verenigingen en buurten; schepen van participatie werd; en vervolgens mee dwars lag voor het volksreferendum voor het behoud van de huisvuilophaling als stadsdienst.

 

De gemeentelijke democratie ligt de N-VA nauw aan het hart. Toch als we een N-VA-visietekst van 2004 mogen geloven. “De gemeenten (…) moeten pareltjes van democratie worden. De rol van de gemeenteraad én de betrokkenheid van de gemeentenaar moet verhogen. Een versterking van de representatieve democratie, maar ook een pleidooi voor de participatieve democratie.” Nu de N-VA in 121 van de 308 Vlaamse gemeenten in de bestuursmeerderheid zit, 55 burgemeesters en districtsvoorzitters levert, 271 schepenen en 41 OCMW-voorzitters, is er van meer democratie en meer macht voor de gemeenteraad, op een uitzondering na, niets te merken. Integendeel.

 

In een boek dat bewust niet te lijvig is gehouden kan niet alles verteld worden, hier en daar ontbreekt nog wat ten goede of ten kwade van de N-VA. Hostyn is wel fout wanneer hij stelt dat Patrick Janssens’ baseline ’t Stad is van iedereen overal moest verdwijnen van de nieuwe Antwerpse burgemeester. Alleen op de persmappen en in de digitale communicatie moest ’t Stad is van iedereen onmiddellijk weg. Op briefpapier bijvoorbeeld mocht de vermaledijde slogan blijven tot het briefpapier opgebruikt was. Maar er waren hier en daar mensen die op infoborden bijvoorbeeld spontaan ’t Stad is van iedereen begonnen te overplakken. Bij machtswisselingen zijn er altijd die meer menen te moeten doen dan gevraagd.

 

Het Vlaanderen van De Wever brengt in de eerste plaats in beeld wat ons te wachten staat als de N-VA het helemaal voor het zeggen heeft, maar toont ook de perverse strategie van de N-VA. Hoe Bart De Wever bijvoorbeeld de Amerikaanse econoom Paul Krugman citeert die schreef dat de lange periode van meer dan 540 dagen regeringsvorming waarin België geen regering had, de beste periode ooit was. Voor Bart De Wever is dit een gezagsargument om aan te geven dat best niet bestuurd wordt op Belgisch niveau. Krugman bedoelde echter dat in die periode in ons land niet zo drastisch bespaard werd als elders. Zelf zou Bart De Wever ook zo drastisch besparen. De Wever citeert Krugman zoals het in zijn kraam past, niet hoe de Nobelprijswinnaar economie het bedoelde.

 

Sterk is ook hoe Koen Hostyn in een aantal paragrafen elementaire zaken verduidelijkt. Hoe de sociale zekerheid bijvoorbeeld is opgebouwd door de kracht van de arbeidersbeweging, en wat daarbij de verdienste was van de Vlaamse Beweging. Niets dus. Of waarom staken een democratisch recht is. Verduidelijkingen die geen overbodige luxe zijn met de journalistiek en media van vandaag. Het Vlaanderen van De Wever leest daarenboven vlot, met veelzeggende citaten als inleiding bij de verschillende hoofdstukken en de nodige aandacht die besteed is aan “het op muziek zetten” van de teksten. Bravo.

 

Koen Hostyn, Het Vlaanderen van De Wever, Uitg. EPO - Berchem, 265 bladzijden (en nog 21 bladzijden bronvermelding), 19,90 euro.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: boeken, n-va |  Facebook | | |  Print

‘HET VLAANDEREN VAN DE WEVER’ GRATIS

Als we iets goed vinden, dan willen we dat graag delen. Het Anti-Fascistisch Front (AFF) geeft drie exemplaren weg van het boek Het Vlaanderen van De Wever (foto).

 

Mail ons met de ‘Contacteer me’-knop rechtsboven deze blog. Mail ons jouw naam,  jouw gewoon adres en jouw e-mailadres. Als je één van de drie gelukkigen bent die in de prijzen valt, krijg je uiterlijk aanstaande donderdag 6 maart hiervan bericht.

 

Zoniet kan je volgend weekend naar de boekhandel in jouw buurt om een exemplaar te kopen. Dit is immers een must read. Wil je erbij zijn bij de boekvoorstelling maandag 10 maart in De Roma? Verwittig je komst met een telefoontje naar 03 292 97 40.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: boeken, actie |  Facebook | | |  Print

02-03-14

VLAAMS BELANG JONGEREN EN BLOOD AND HONOUR OP ZONDAG

Aan de extreemrechtse rand van het politieke spectrum kwamen voorbije zondag 23 februari twee groepen bijeen, telkens op een opvallende plaats van samenkomst.

 

Op de negende verdieping van het MAS, het prestigieuze Museum aan de Stroom in Antwerpen, verzamelden om 14.00 uur de Vlaams Belang Jongeren (VBJ). Het motto van de bijeenkomst was Eigen jeugd eerst!, en die slogan moet erg letterlijk genomen worden want het voornaamste feit dat gerapporteerd werd is de vernieuwde samenstelling van het VBJ-bestuur. Tom Van Grieken (foto 1) werd herbevestigd als VBJ-voorzitter. Naast deze kleine Dewinter zetelen nog in het VBJ-bestuur: Luk Raekelboom, Bob De Brabandere, Reccino Van Lommel, Rien Vandenberghe, Glenn Gené, Nils Van Roy, Chloë De Schutter en Annelore M.

 

Daarmee verdwijnen vier leden uit het vorige VBJ-bestuur, met als opvallendste naam Thierry Vanroy die twee jaar geleden opgenomen werd in het VBJ-bestuur met ook nog een lidkaart van het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) op zak. Eén van de voorwaarden waaronder het VBJ de beschikking kreeg over de zaal op de negende verdieping van het MAS was dat er niets op de ramen geafficheerd zou worden dat zou wijzen op een politieke bijeenkomst, maar dat verbod lapten de VBJ'ers vierkant aan hun laarzen (foto).

 

Vlakbij Mechelen gaf Racial Volunteer Force (RVF), een afsplitsing van Blood and Honour / Combat 18, om 15.00 uur rendez-vous. Golden vroeger doorgaans tankstations langs grote wegen als plaats van afspraak om vandaar door te reizen naar de eigenlijke plaats van bijeenkomst, in deze tijden met gps’en kan men het verfijnder aanpakken. Plaats van afspraak was deze keer achter een kerkhof in Sint-Katelijne-Waver. Terwijl bij de VBJ Gerolf Annemans en Filip Dewinter de voornaamste gasten waren, was bij de RVF de voornaamste gast Vincent Reynouard, een militante Franse negationist, tegelijk ook katholieke integrist en natuurlijk aanhanger van het nationaalsocialisme (rechts op foto 2).

 

Op de bijeenkomst was er onder andere een boekenstand van Blood and Honour Vlaanderen, terug van niet helemaal weg geweest. Thema van de bijeenkomst was “Eenheid”, zoals ook de affiche aangaf. In de praktijk liep het anders. Een Vlaamse RVF’ster, tevens lid van de Autonome Nationalisten (foto), werd ervan beschuldigd een verraadster te zijn, met iedereen te praten, een informante van de politie te zijn, en meer van dat dat niet geapprecieerd wordt in kringen van neonazi’s. Het is stil waar het nooit waait.

01-03-14

ROT FRUIT EN ROOKBOM VOOR ALLOCHTONE CARNAVALSGROEP

Met de N-VA die Chistoph D’Haese als burgemeester, Sarah Smeyers als schepen en OCMW-voorzitster en ex-VB’er Karim Van Overmeire als een van de andere schepenen in Aalst levert, is het carnaval daar meer dan ooit gepolitiseerd.

 

Naar aanleiding van de nieuwe machtshebbers op het Aalsters stadhuis pakte de carnavalsgroep Eftepië vorig jaar uit met SS-uniformen (foto 2). In de carnavalstoet morgen voert Eftepië een zwarte Sint-Maarten op, die op een zak OCMW-geld zit terwijl zijn koets getrokken wordt door tien blanke slaven. “We willen aanklagen dat de hardwerkende Vlaming amper iets overhoudt. Terwijl al zijn belastingsgeld naar het profitariaat gaat, zoals de pensioenen van de ambtenaren of het OCMW”, zegt een woordvoerder in Het Nieuwsblad. En misschien wil men ook op een goed blaadje komen bij zij die niet konden lachen met hoe de N-VA vorig jaar neergezet werd?

 

Jozef De Witte, directeur van het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en voor Racismebestrijding, werd om zijn mening gevraagd. Jozef De Witte: “Er zullen zich hier zeker mensen aan storen. Maar strafrechtelijk is er niets aan de hand. Ze zetten niet aan tot haat en discriminatie. Het is carnaval, ze willen alleen maar choqueren. Een heel ander verhaal zou het zijn mocht die groep nu opnieuw met de Joden lachen en volgend jaar nog maar eens. Dan is er meer gaande, zoals bij de komiek Dieudonné. Zoiets kunnen we niet pikken, maar hier zie ik heus geen graten in. De enige discussie die we kunnen voeren, is er een over smaak. Is dit goede of slechte smaak? De meningen zullen ongetwijfeld verdeeld zijn.”

 

Maar morgen is in de carnavalstoet in Aalst ook een losse groep carnavalisten met een migratieachtergrond te zien: ‘Oilsjt Nixt' (foto 1). “De leden van onze groep zijn allen actief binnen ‘Aalst Mixt’, het samenwerkingsverband van een dertigtal verenigingen en vakbonden dat het samenleven tussen gemeenschappen in Aalst centraal stelt”, zegt José Gavilán. Het thema van de carnavalgroep is gekleurde tewerkstelling. De nieuwe Aalstenaars willen het vooroordeel dat ze 'niet willen werken' wegwerken. Aalst bengelt achteraan inzake de gekleurde tewerkstelling bij stadsdiensten. “Antwerpen telt 12,2 procent personeelsleden met een migratieachtergrond, Leuven 6, Mechelen, 5,5, Gent 5,4 en Aalst maar 1,4 procent.”

 

“Met de naam van de groep ‘Oiljst Nixt’ (vertaald: De stad Aalst doet niks), de kostuums van werkmannen, de bordjes ‘ik wil werken voor de stad Aalst’ en het carnavalslied willen we de draak steken met het personeelsbeleid van de stad Aalst en zeggen wij dat de stad nog een serieus tandje moet bijsteken om van Aalst een stad te maken waar iedereen zich thuis voelt.” So far, so good zou een mens denken: migranten die wíllen werken, die deelnemen aan een oeroude Vlaamse traditie… Die zijn ‘Vlamingen onder de Vlamingen’, zoals het Vlaams Belang voorhoudt dat migranten moeten worden willen ze verder in ons land verblijven. Maar als ze uiteindelijk 'Vlaming onder de Vlamingen' zijn, is het weer niet goed voor de extreme rechterzijde van het Vlaams-nationalisme.

 

In een persbericht zegt de actiegroep Voorpost dat ze “absoluut niet te vinden (is) voor het nieuwe alternatief van de allochtone carnavallisten in Aalst die de naam ‘Oilsjt Nixt’ draagt. Dit is nogmaals het bewijs dat allochtonen steeds weer hun politieke eisen opdringen aan onze bevolking.” Voorpost betwist dat het een vooroordeel is dat allochtonen niet willen werken. Dat is zo. “De feiten zijn er, de cijfers kunnen de realiteit absoluut niet maskeren.” Dat de allochtonen deelnemen aan “Vlaams volksgebruik” als carnaval vindt Voorpost “een brug te ver”. “Stukje per stukje eisen de allochtonen hun politieke plaats op in het maatschappelijk debat zodat onze identitaire en unieke volkscultuur gestaag verdwijnt.”

 

Of ze het echt gaan doen, is misschien iets anders. Facebook is wel eens meer een forum voor grootspraak. Maar in reactie op de Voorpost-persmededeling circuleerden op Facebook enkele opvallende suggesties. De Borgerhoutse Voorpost’er en ex-districtsraadslid voor het Vlaams Belang John Wolf stelt voor naar iedereen van Oiljst Nixt “rotte eieren en rot fruit (te) gooien, een regen van rotzooi dat hun karakter symboliseerd (sic)”. Zijn collega Voorpost’er en Vlaams Belang-gemeenteraadslid in Stabroek Victor Dieltjens stelt op Facebook voor om “rookbommen” te gooien en “een muziekkapel er voor (te) laten lopen met marsmuziek”. De VNJ-muziekkapel in de stoet, dan zou het pas carnaval zijn in Aalst.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: aalst, voorpost, wolf, dieltjens |  Facebook | | |  Print