10-05-14

OÙ EN EST AVEC L’EXTRÊME-DROITE? (1)

Franstalig extreemrechts gaat in ons land in sterk gespreide slagorde naar de kiezer eind deze maand. Met een minieme kans op enig succes. De halfslachtige pogingen tot hergroepering na het verdwijnen van het Belgische Front National in al zijn gedaanten zijn op een regelrecht fiasco uitgedraaid, en andere partijen slagen er beter in om de proteststem in huis te halen.

 

Als je de peilingen mag geloven worden de zogenaamde proteststemmen in het Waalse Gewest en Franstalig Brussel vooral opgepikt door de rechts-liberale ‘Parti Populaire’ (PP) en door de links radicale PTB, de Franstalige vleugel van de PVDA. Beide partijen samen zouden momenteel goed zijn voor ongeveer 13 % van het Francofone electoraat (PP: 5% - PTB: 8%). Dat stemt in grote lijnen overeen met het electorale aandeel waarop het Belgische FN en consorten beslag konden leggen in hun beste dagen.

 

Nadat Franstalig extreemrechts integraal van de politieke kaart werd geveegd in de voorbije jaren, ondernam de ‘Fédération des Nationalistes Wallons’ (FNW) eind vorig jaar een eerste poging tot frontvorming met de verkiezingen van mei 2014 in het vooruitzicht. Het FNW, één van de ontelbare Front National-dissidenties van weleer, wordt geleid door ex-Kamerlid en ex-senator Charles Petitjean (foto 1). Een schandaalgevoelig figuur die, zelfs in extreemrechtse middens, relatief weinig supporters heeft gezien zijn liberale voorgeschiedenis – de man was ooit burgemeester in Pont-a-Celles voor de PRL – en zijn behoorlijk eigengereid optreden.  

 

Nadat de FNW Jean, Damien en klein Pierke had aangesproken om de rangen te vervoegen, bleek slechts een handvol anciens en andere rechtse rakkers bereid om in het nieuwe front te stappen. Een front dat ‘Front Wallon’ (FW) werd gedoopt en dat deelneemt aan verkiezingen met de slogan: Touche pas à mon pays. Front Wallon dus, en niet Front National. Het gebruik van de naam, de afkorting én het logo van de Franse ‘moederpartij’ wordt immers door Marine Le Pen herself verboden en, waar en wanneer nodig, via gerechtelijke weg afgedwongen. FNW-voorzitter Petitjean, nochtans een vurig bewonderaar van Marine, werd vorig jaar nog door een Luikse rechtbank veroordeeld voor zijn herhaalde pogingen om zijn micropartij uit te geven als de Belgische/Waalse afdeling van het Franse FN.

 

De wonderen zijn de wereld nog niet uit maar de kans dat er op 25 mei een FW-verkozene mag genoteerd worden heet klein. De partij is slecht georganiseerd, heeft zo goed als geen militante achterban en is beneden de taalgrens zo goed als onbekend. Het FW-programma bulkt van sloganeske taal, uitroeptekens en vormt een zwaar belegen doorslagje van de ranzige taal die het (Belgische) FN in de voorbije drie decennia uitkraamde. Het FW neemt deel aan de verkiezingen in Namen, Henegouwen en in Luik. De partij heeft om tal van redenen lak aan de Europese Unie en doet bijgevolg niet mee aan de verkiezingen voor het Europarlement. Meer zelfs, het FW boycot deze verkiezingen en roept iedereen op om hetzelfde te doen. Probleem is dat er niemand luistert.

 

Iets meer sérieux en organisatie treffen we aan bij de rechts-regionalistische partij ‘Wallonie d’Abord’ (WdA). Opgericht in 2009 door de leiding van de ‘Force Nationale’, ook al een FN-afscheuring, timmert de kleine partij al jaren aan de weg. Met een eerste bescheiden succes(je) in 2012 toen een eerste WdA-gemeenteraadslid werd verkozen in de gemeente Dison (provincie Luik) met 6,5% van de stemmen. Wallonie d’Abord wordt geleid door Juan Lemmens (ex-FN parlementair) en profileert zich zowat als de Waalse evenknie van de N-VA. “Walen zijn geen parasieten” is één van de slogans waarmee WdA uitpakt (foto 2) en daar Facebook-gewijs redelijk wat bijval mee kent. Ook bij Vlamingen die zich voor het overige weinig kunnen voorstellen bij WdA.

 

De grootste vijand en tegelijk bondgenoot van de partij heet Bart De Wever. In de partijcommunicatie worden De Wever en de N-VA steevast zwaar op de korrel genomen. Anderzijds probeert de partij munt te slaan uit de steeds groter wordende afkeer die er voor De Wever en co leeft in het Zuiden van het land. En dat lukt zo te zien hoe langer hoe beter. In sommige peilingen wordt de partij een aanhang van om en bij 3 % van de stemmen toegedicht. Niet zo slecht voor een armlastige partij die straal genegeerd wordt door de media. Campagne wordt vooral gevoerd op het internet en met de organisatie van ‘politieke salons’ bij vrienden en sympathisanten. Of dat zal volstaan op 25 mei vormt een groot vraagteken. Een WdA-parlementair noteren na het tellen van de stemmen zou een verrassing zijn.

 

WdA noemt zichzelf, zoals vele anderen, het enige echte alternatief voor de klassieke partijen, houdt er een scherp anti-immigratie- en anti-islamstandpunt op na, en pleit zowaar voor de herinvoering van de legerdienst. Waarschijnlijk als enige Belgische partij. Of dat zal aanslaan bij de Waalse jeugd durven we te betwijfelen. “L’armée forme les hommes à se conduire en hommes” orakelt een recent partijpamflet. WdA neemt, anders dan 5 jaar geleden, niet deel aan de Europese verkiezingen. De hoge kiesdrempel en de uitputtende jacht op de benodigde 5.000 handtekeningen om een lijst te kunnen indienen verklaren hoogstwaarschijnlijk waarom. In 2009 haalde WdA met een eerste deelname aan de Europese verkiezingen 1,5% van de stemmen. Het FN was toen nog goed voor 3,6 % van het Franstalig kiescollege.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: 25 mei, fw, wda |  Facebook | | |  Print

OÙ EN EST AVEC L’EXTRÊME-DROITE? (2)

Kris Roman + leden van Nation.jpgIn aanloop naar 25 mei kondigden ook het Brusselse ‘Democratie Nationale’ (DN), geleid door voormalig FN-Kamerlid Patrick Cocriamont, en het Luikse ‘Nouvelle Wallonie Alternative’ (NWA) aan deel te zullen nemen aan de komende stembusslag. Hardliner Cocriamont raakte echter niet rond met zijn huiswerk en dus geen DN op het stembiljet. Het zier er hoe langer hoe meer naar uit dat zijn fantoompartij geen lang leven meer beschoren is.

 

Philippe Duquenne, de ambitieuze voorzitter-oprichter van de NWA, probeerde eerder dit jaar nog tevergeefs een extreemrechtse kartellijst onder de naam ‘Front d’union Nationale’ (FuN) gestalte te geven. Toen het project net na Nieuwjaar goed en wel in de wankele steigers stond, werd de feestvreugde meteen in de kiem gesmoord door het Franse FN dat langs gerechtelijke weg het gebruik van de nieuwe naam en het bijbehorende tricolore logo liet verbieden. Lange tijd zag het er naar uit dat ook NWA niet op het stemformulier zou terug te vinden zijn. Uiteindelijk werd er, zij het niet zonder moeite, toch een lijst ingediend voor de kieskring Luik voor het Waalse parlement. Een lijst waarop président-fondateur Duquenne uiteraard als eerste geparkeerd staat. De federale en de Europese verkiezingen laat de minipartij aan zich voorbijgaan.

 

Het stemmenpercentage waarop de NWA beslag zal leggen moet op 25 mei hoogstwaarschijnlijk achter de komma gezocht worden. De NWA deed in oktober 2012 voor de eerste maal mee aan de gemeenteraadsverkiezingen op een beperkt aantal plaatsen. De NWA-kandidaten behaalden toen onveranderlijk ridicuul slechte resultaten. Eén uitzondering; de gemeente Courcelles waar nog 2,8 % van de stemmen werd gehaald.

 

De straatvechters van Nation nemen voor het eerst in het bestaan van de ‘beweging’ voluit mee aan verkiezingen. Nation, opgericht in 1999 en sindsdien opererend in de marge van het politieke bedrijf, profileerde zich jarenlang als actiegroep zonder partijpolitieke ambities. Sinds een tweetal jaar neemt de kleine maar goed uitgebouwde organisatie onder eigen naam deel aan de verkiezingen. Bij de gemeenteraadsverkiezingen van 2012 miste Nation op een haar na een eerste verkozene, in Evere waar de lijst 4,5% van de stemmen in huis haalde.

 

Van alle extreem-rechtse partijen spreekt Nation ontegensprekelijk de meest gespierde taal. Het programma focust op onveiligheid, immigratie en sociale onrechtvaardigheid. Ook Nation omschrijft zichzelf als het enige echte alternatief en de enige (politieke) oppositie die naam waardig. Opmerkelijk: om de veiligheid van de samenleving te garanderen pleit Nation voor het invoeren van een avondklok voor al wie minder dan zestien jaar is. Jawel! Na tien uur ’s avonds mogen jongeren enkel nog de straat op indien vergezeld door een ouder als het van Nation afhangt. Nation-lijsten werden ingediend in Brussel, Luik, Waals-Brabant, Henegouwen en Namen. 

 

Eén opvallende naam: die van lijsttrekker Kris Roman in de provincie Waals Brabant. Ex-gemeenteraadslid voor het Vlaams Blok en verder actief geweest in het FN, FNB en een rist andere extreemrechtse groupuscules (foto: Kris Roman (l.) bij een betoging van de Autonome Nationalisten begin vorig jaar in Brugge, in gesprek met Emerson Henge (Nation). Uiterst rechts op de foto: Pascal de Tige (Nation). Beide Nation-leden waren betrokken bij de gewelddadigheden naar aanleiding van het protest tegen een Vlaams Belang-meeting in Brussel). Kris Roman laat de verkiezingen intussen niet aan zijn hart komen. Hij is dezer weken voor een lang verblijf in zijn geliefde Rusland.

 

De sterkste concurrentie voor het extreemrechtse allegaartje aan de andere kant van de taalgrens wordt op 25 mei ontegensprekelijk gevormd door de ‘Parti Populaire’ en de PP-afscheuring ‘La droite’, een tijdje geleden opgericht door een zekere Aldo Mungo nadat hij uit de PP werd gezet. Zijn nieuwe partij situeert zich naar eigen zeggen ergens tussen de MR en het FN in. La Droite houdt er een rechts-populistisch discours op na en neemt overal deel aan de verkiezingen, net als de PP overigens. Of dat vele werk wat zal opleveren valt sterk te betwijfelen. Ook voor La Droite zal de kiesdrempel wat te hoog gegrepen zijn. Voorlopig haalt Mungo eerder de pers met zijn veelvuldige juridische problemen. Momenteel wordt de man vervolgd voor valsheid in geschrifte en oplichting. Vorig jaar werd hij – in een andere zaak – al veroordeeld tot veertien maanden voorwaardelijk door de correctionele rechtbank van Brussel voor het niet betalen van schulden.

 

Vraag is hoeveel kiezers de PP van voorzitter Mischael Mondrikamen nog zal kunnen bekoren. Vier jaar geleden slaagde de partij er bij een eerste verkiezingsdeelname in om een eerste Kamerlid te laten verkiezen. De onnavolgbare flurk Laurent Louis zat voor de PP in de Kamer tot hij in 2012 uit de partij werd gegooid. Peilingen geven in ieder geval aan dat een herhaling van het scenario van 2010 voor de PP tot de mogelijkheden behoort, één of met wat geluk twee zetels maar ook niet veel meer dan dat.

 

Om het chaotische plaatje aan de rechterzijde helemaal volledig te maken, moet ook de nieuwe politieke formatie ‘Debout les Belges’ vermeld worden. Eerder een kieslijst dan een partij, gecreëerd en aangevoerd door de geflipte brulboei Laurent Louis nadat hij uit de PP werd gegooid. Kans op enig succes is nihil voor deze populistische club, vorige week anders nog internationaal in the picture met het eerste 'Europese Congres van de Dissidentie' die Laurent Louis in Anderlecht wilde houden met een allegaartje aan antisemitische sprekers. Congres dat verboden werd en Laurent Louis een nat pak bezorgde.

 

Het wordt in alle geval druk vissen in de uiterst rechts-populistische vijver in de Brusselse en Waalse stemhokjes op 25 mei. In Luik wordt er het hardst gedrumd met liefst zeven partijen en partijtjes die zich rechts van de rechterzijde plaatsen en vooral elkaar de duvel aandoen. De uitkomst van een dergelijke versplintering is voorspelbaar. Onze inschatting een twee weken voor de stembusgang? Eén à twee zetels voor de PP en een nul over de gehele lijn voor extreemrechts. De traditionele politieke partijen hoor je alvast niet klagen over deze gepatenteerde ruziemakers en de obscure ‘partijen’ waarin ze zich ophouden. Zij varen immers wel bij het gebrek aan een ééngemaakte (extreem-)rechtse partij die de anderen het vuur aan de schenen kan leggen.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: 25 mei, dn, nwa, nation, roman, la droite, pp, debout les belges |  Facebook | | |  Print

09-05-14

DE WEEK IN ZEVEN CITATEN (EN EENTJE EXTRA)

Vorige week hier verkiezingsaffiches van allochtone SP.A-kandidaten die beklad werden met een Keltisch kruis en andere onzin. Vandaag een foto uit Wallonië. Daar plakte men de affiche van Mauro Lenzini, eerste opvolger op de Luikse PS-lijst, over een affiche van de linkse PTB-GO-kandidaten. Liever dan over een affiche van het extreemrechtse Nation (links op de foto). Politiek, maar ook affiches plakken, is keuzes maken. Morgen op deze blog overigens: een overzicht van de slagorde waarin extreemrechts in Franstalig België naar de verkiezingen op 25 mei trekt.

 

“Een stem voor Dewinter is een verloren stem voor rechts, en dat moet de linkerzijde toejuichen. Machiavellisme? Misschien, maar ik zie het zo: liever het ware gelaat van het extremisme laten zien, dat ons scherp en waakzaam houdt, dan een gezicht met een masker van fatsoen, waardoor je je in slaap laat wiegen.” Helaas voor Dyab Abou Jahjah (en Filip Dewinter) doet het VB het slecht in de opiniepeilingen. In de provincie Antwerpen, de bakermat van het VB, kreeg het VB bij de Vlaamse en Europese verkiezingen in 2009 19,8 % van de stemmen. In een opiniepeiling van Gazet van Antwerpen haalt het VB in de provincie nog slechts 9,1 % voor het Vlaams Parlement en 7,6 % voor het Europees Parlement. Bij de verkiezingen voor het federaal parlement in 2010 kreeg de partij 16,2 % van de stemmen, in de opiniepeiling van Gazet van Antwerpen nunog maar 8,3 %. Doorgaans scoort het VB wel beter bij verkiezingen dan bij opiniepeilingen. (De Standaard, 2 mei 2014; Gazet van Antwerpen, 3 mei 2014)

 

“Filip Dewinter (Vlaams Belang) zit volledig geprangd tussen sp.a, Groen en PVDA+. Het blijft elke gemeenteraad een grappig gezicht. Die linksen roepen tegen elkaar op. En dan zie je hem vloeken: ‘Mijn god, wat is er toch gebeurd?’ Vroeger was het alleen hel en verdoemenis als hij sprak.” Bart De Wever overdrijft als hij spreekt over de concurrentiestrijd tussen sp.a, Groen en PVDA+ in de Antwerpse gemeenteraad, de positie van Filip Dewinter kan de Antwerpse burgemeester wel goed inschatten. (De Morgen, 3 mei 2014)

 

“Er is in die periode een groot besef van autonomie gegroeid bij de mensen, sindsdien laten we ons niet zomaar meer doen. Dat is niet niets, hé.” Etienne Vermeersch plaatst wie kritiek geeft op de Mei 68’ers in perspectief. (dS Weekblad, 3 mei 2014)

 

“In Wallonië wordt er anders gepraat over mensen die het moeilijk hebben, over armen, over daklozen, over bedelaars, over mensen in een bedrijf die onder aan de ladder staan. (…) Er is meer begrip, meer mededogen.” VRT-journalist Nina Verhaeghe stak de taalgrens over en ging zes weken in Wallonië wonen en werken. Vlamingen verschillen minder van Franstaligen dan men wel eens suggereert, maar er zijn verschillen. Niet noodzakelijk in het voordeel van de Vlamingen.(deredactie.be, 3 mei 2014)

 

“Zelfs in de toespraak van SP.A-voorzitter Bruno Tobback, in de Gentse Vooruit nota bene, was het woord arbeider geen enkele keer te horen. Wel spaarder en belastingbetaler.” Taalkundige Ludo Permentier ziet het woord ‘arbeiders’ slechts in de pers geraken “als ze ontslagen worden en op de valreep nog een grimmig vuurtje gaan stoken voor de poort van de fabriek. Of als ze van een stelling vallen, bevangen worden door giftig gas, of bedolven raken onder een instortende fabriekshal. Liefst in een ver en beklagenswaardig land.” (De Standaard, 5 mei 2014)

 

“Ondertussen horen we niets meer over de gangmakers van de vorige (en toekomstige) crisissen: de banken en andere speculerende beursmacho’s. Het is alsof de vorige crisis veroorzaakt is geweest door mensen met een uitkering, handicap of gebrek aan diploma’s.” Nigel Williams betreurt de prioriteiten die politici stellen. (De Morgen, 6 mei 2014)

 

“Dat klinkt heel hard als een politicus die een idee omhelst om het daarna even snel weer te begraven. Er is maar één pot geld. Iedereen weet wat er gebeurt als de spade in de grond gaat en dat gekoppeld wordt aan de belofte om de overkapping in de komende twintig jaar te realiseren. Dan gaat het budget integraal naar het Oosterweeltracé en komt er niets meer in huis van Ringland. Het kan nooit én én zijn.” Edzo Bindels, van het Rotterdamse ontwerpbureau West8 dat internationale expertise heeft in overkapping van snelwegen, na de vraag of het een goed idee is alvast ‘de spade in de grond te steken’ voor de Oosterweelverbinding in Antwerpen en daarna te bekijken waar overkapping kan. (De Tijd, 7 mei 2014)

 

“Op het succes van de ‘fatsoenlijk’ rechtse partij(en) reageert Vlaams Belang met nog meer ranzigheid. Dewinter laat zich daarin niet onbetuigd. (…) Het verschil is dat hem dat vandaag geen klacht oplevert van het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en Racismebestrijding. Daarin ligt de echte overwinning van het Vlaams Belang. De normen zijn verschoven, we verdragen meer ranzigheid. En dat is dan weer een groot verlies voor de democratie.” Historicus en politicoloog Jan Van de Poel vindt het positief dat het Vlaams Belang verschrompelt, naar haar kiezers kan nu meer geluisterd worden want samenwerking met het extreemrechtse Vlaams Belang was niet te verzoenen met het programma van de andere politieke partijen. Maar elk voordeel heeft ook een nadeel. Jan Van de Poel gaat echter te kort door de bocht door te suggereren dat ook bij het voormalige Centrum voor Gelijkheid van Kansen en Racismebestrijding de normen verschoven zijn. (deredactie.be, 8 mei 2014)

00:03 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: citaten, 25 mei, dewinter, wallonië, sociaal, mobiliteit |  Facebook | | |  Print

08-05-14

“DE N-VA IS EEN ASOCIALE PARTIJ, MAAR ZE IS NIET DE ENIGE”

Bij de officiële boekvoorstelling van Thatcher aan de Schelde zou Bea Cantillon (foto), directeur van het Centrum voor Sociaal Beleid aan de Universiteit Antwerpen, voor de inleiding zorgen. In laatste instantie moest ze zich echter laten verontschuldigen. In De Tijd gaf ze gisteren alsnog haar mening over een paar heikele thema’s.

 

Een paar fragmenten. “Er is een polarisatie tussen een groeiend aantal tweeverdieners – zeg maar de hardwerkende Vlamingen – en gezinnen waar niemand werk heeft. Maar die eerste groep heeft de neiging om tegen hen die niet van de grond komen te zeggen: ‘Doe gewoon beter je best.’ Die maatschappelijke tegenstelling verontrust me. Als we niet opletten, haalt ze de solidariteit en ons democratisch bestel onderuit. (…) Het basisidee van de verzorgingsstaat is economische groei. Als de taart groot genoeg is, kan iedereen een stukje krijgen. In de decennia voor de economische crisis werd de taart effectief groter, maar de armoede bleef stabiel en de kinderarmoede is verdubbeld. Nochtans namen de tewerkstelling en de scholingsgraad toe. De strijd tegen de armoede stond ook hoog op de politieke agenda’s. Toch is geen vooruitgang geboekt.”

 

“De extra jobs zijn niet iedereen ten goede gekomen. (…) Vooral de laaggeschoolden en de migranten vinden geen jobs in onze economie die in volle transformatie is. De technologie neemt de laaggeschoolde jobs over. (…) Veel talent en economisch potentieel wordt niet aangeboord. Als we de vergrijzingskosten willen beheersen, moeten we meer mensen aan het werk krijgen. Dus moeten we onze economie zo vormgeven dat we iedereen mee krijgen. De vraag naar ouderenzorg zal fors toenemen. We moeten mensen daar op een betere manier naartoe leiden. Maar dat kost geld. Jobcreatie is geen besparingsoperatie. Je lost de werkloosheid niet op door de uitkeringen te verlagen, zodat mensen wel moeten werken. Je moet de arbeidsmarkt sturen.”

 

“De twintig procent armste gezinnen nemen tweeëntwintig procent op van de totale sociale uitgaven. De twintig procent rijkste staan voor achttien procent. (…) De vergrijzing leidde de afgelopen decennia tot grotere uitgaven voor pensioenen en gezondheidszorg. Tegelijk heeft de groeiende groep tweeverdieners meer sociale uitgaven gevraagd en gekregen voor de combinatie werk, gezin en kinderopvang. Zij die werk hebben, genieten van die stijgende sociale uitgaven. Het activeringsbeleid moest tegelijk de uitkering minder aantrekkelijk maken. Zij die aan de grond zitten, profiteren dus minder dan vroeger van de sociale herverdeling.”

 

Bea Cantillon pleit ervoor zaken als de woonbonus en de kinderbijslag selectiever te maken. “Maar dat is een politiek moeilijke boodschap, want de sociale uitgaven gaan vooral naar de brede middengroepen. Het getuigt van weinig politieke moed dat er zelfs niet over gediscussieerd wordt.” De kinderbijslag wordt met de zesde staatshervorming een Vlaamse bevoegdheid. Moet ook de rest van de sociale zekerheid gesplitst worden? “Integendeel. De overdracht van de kinderbijslag en het arbeidsmarktbeleid toont vooral aan dat we af moeten van de splitsingslogica.” Er is vooreerst het probleem hoe je dat in Brussel fatsoenlijk geregeld krijgt.

 

“Bovendien is zo’n splitsing geweldig ingewikkeld. De kinderbijslag is al bij al een relatief beheersbaar stelsel. Maar hoe splits je bijvoorbeeld de pensioenen of de werkloosheidsuitkeringen? Dat is complex en duur. (…) Als de vergrijzing sneller gaat in Vlaanderen dan in Wallonië, zijn de transfers navenant. Dat is logisch. Als we de sociale zekerheid splitsen, lopen die transfers via de financieringswet, die allesbehalve transparant is. Solidariteit tussen regio’s is in elk federaal land complex, maar in de sociale zekerheid zit tenminste een zekere logica.”

 

Is de N-VA een asociale partij? “Absoluut, maar de N-VA is niet de enige. De politiek is zich te weinig bewust van het bredere kader. Ze heeft de neiging te individualiseren en dus de kloof tussen de rijken en de armen te vergroten. De politiek moet op zoek naar beleidsinstrumenten die tot meer samenhang leiden, zoals de dienstencheques. Ook sociale innovatie is belangrijk. (…) De kringloopwinkels bijvoorbeeld zijn een vorm van sociale innovatie. Dat is een schitterend project, waarbij je mensen die het moeilijk hebben meeneemt in een sociale context. Je kan via zo’n projecten meer uit mensen halen dan via de harde weg van de activering.”

 

Met ook nog eens de ongelijke verdeling van vermogens die andere onderzoekers aan de Universiteit Antwerpen deze week naar boven hebben gespit, heeft de politiek iets om over na te denken en gedurfde beleidsbeslissingen te nemen. Gaat men met ‘voortschrijdend inzicht’ verder dan met wat de meeste partijprogramma’s voor 25 mei bieden?

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: sociaal, 25 mei |  Facebook | | |  Print

07-05-14

ZIELIGE LASTERCAMPAGNE TEGEN PVDA

“’En wat heb jij vandaag gedaan?’ “’k heb misschien wel een proces uitgelokt dat door de PVDA+ gaat worden aangespannen.’ Wie zegt dat maandagen niet leuk kunnen zijn?” Terwijl maandag in De Roma in Borgerhout 1.500 mensen enthousiast het idee van Ringland voor de overkapping van de Ring rond Antwerpen kwamen ondersteunen, amuseerde ‘Yves Chepas’ zich achter zijn computer met vermeende antisemitische uitspraken van een PVDA-lid.

 

Even een reconstructie van hoe van de PVDA (foto 1) het tegendeel werd beweerd van wat de partij is. Ook omdat ‘Yves Chepas’ de Facebook-pagina ‘Anti Fascistisch Front’ ten kwade duidt. Op de website Clint.be, gespecialiseerd in ranzig nieuws en vrouwelijk schoon, verscheen maandag een artikel onder de kop PVDA+’er: “Hitler had beter zijn werk afgemaakt” (foto 2). Het is het verhaal van iemand die zich uitgeeft voor een PVDA+’er en op zijn Facebook-pagina zaken schreef als: “Dit zeg ik nu niet als PVDA’er maar voor mij mogen alle joden afgeslacht worden, hoe sneller hoe liever… Hitler had beter zijn werk afgemaakt en dan was de wereld verlost van de zionisten.” In een ander bericht luidt het: “Ik ga als lid van de PVDA+ geen antisemitisme uitspraken doen ook al zou ik het verdomd graag willen!”.

 

Dat hij lid van de PVDA+ zou zijn, onderstreept de man door in de hoofding van zijn Facebook-pagina een banner van de PVDA+ te plaatsen, met verder nog de vermelding van zijn naam en dat hij aan de Universiteit Antwerpen verbonden is. Clint.be besluit dat de drukbezette Jozef De Witte van het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en Racismebestrijding (intussen overigens Interfederaal Gelijkekansencentrum, Clint.be is wat achter op de actualiteit) hier een vette kluif aan zal hebben. En ook Peter Mertens, al ligt Clint.be naar eigen zeggen niet wakker van hoeveel “nazi’s” (sic) er bij de PVDA rondlopen.

 

De naam van de omstreden Facebook’er doet vermoeden dat de man van India of Pakistan afkomstig is. Een Facebook-pagina onder die naam én die PVDA+-hoofding is intussen niet meer te vinden; er zijn overigens elf Facebookpagina’s van iemand met dezelfde naam online. Het is dus niet duidelijk wie de antisemitische praat gepost heeft, maar maandag maakten vooral Paul Cordy en ‘Yves Chepas’ zich op Facebook vrolijk over het Clint-artikel. Paul Cordy is N-VA-districtsschepen in Antwerpen en regisseur bij het Vlaams-Nationaal Zangfeest. ‘Yves Chepas’ is het pseudoniem van een ex-NSV’er, ex-Voorpost’er en ex-hoofdredacteur van RechtsActueel. Zijn opvolger als hoofdredacteur bij RechtsActueel is Vlaams Belang-personeelslid Bert Deckers die bijklust als… medewerker van Clint.be als het over aan het Vlaams Belang gerelateerde berichten gaat. Het zal de objectiviteit van Clint.be als het over het Vlaams Belang gaat ten goede komen?

 

Intussen heeft de PVDA+ in een persmededeling uitgehaald naar de “zielige lastercampagne” waarvan de partij het slachtoffer is geworden. Het doornemen van het bestand met 8.200 leden leert dat de betwiste Facebook’er geen lid is noch was van de PVDA+, en zou hij het willen worden zou hij geweigerd worden. “Antisemitisme en racisme zijn onverenigbaar met de statuten van de partij.” De PVDA+ zal klacht neerleggen tegen de geviseerde Facebook’er en de website Clint.be die meent “het bewijs te hebben dat de PVDA+ ‘een afgetekende antisemitische partij’ is”. Precies omdat de PVDA+ zich blijft verzetten tegen racisme, antisemitisme en fascisme zal de partij zich “blijven verzetten tegen alle lastercampagnes die het tegendeel beweren”.

 

Clint.be haalde maandag het betwiste artikel van haar website… waarna in Facebook-land de jacht begon naar het verdwenen artikel. Gelukkig (nouja) had ‘Yves Chepas’ screenshots van de betwiste uitspraken… “gevonden op de FB-groep Anti Fascistisch Front”. Wij kijken niet om de vijf minuten naar die Facebook-groep maar wij, noch de beheerders van die Facebook-groep, noch ons bekende bezoekers van die Facebook-groep, hebben ooit die screenshots gezien in die Facebook-groep. Na eerst de PVDA+ te hebben willen zwart maken, doet ‘Yves Chepas’ hetzelfde met het AFF. Of hoe hij de ene misstap wil verdoezelen met een andere misstap.

 

‘Yves Chepas’ leeft op gespannen voet met twee van de grootste fans van de staat Israël bij het Vlaams Belang, Tanguy Veys en Sam Van Rooy. Zij hebben ‘Yves Chepas’ onder zijn echte naam of zijn pseudoniem gedefriend op Facebook. Nog maar een paar dagen geleden publiceerde ‘Yves Chepas’ op zijn eigen Facebook-pagina een strip waarin mensen van tien verschillende nationaliteiten uitspraken doen, en ze – op de Amerikaan na – allemaal kwade reacties krijgen van Joden. Alsof kwaad zijn een wezenskenmerk van Joden zou zijn. ‘Yves Chepas’ is een zielig ventje.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: racisme, chepas, deckers, rechtsactueel, veys, van rooy, 25 mei |  Facebook | | |  Print

06-05-14

RACISME BESTRIJDEN MET RACISME ?

Blijkbaar wordt er bij de politie klacht neergelegd tegen Filip Dewinter omwille van zijn Minder-Minder-Minder-internetspel waarmee je punten scoort als je met een honkbalknuppel slaat op een “islamist” (foto 1), een “crimineel” of een politieke tegenstander. In de taal van Filip Dewinter: een “bromvlieg”.

 

Of de klacht geïnspireerd is door de oproep van Dyab Abou Jahjah vrijdag in De Standaard staat er niet bij, de Antwerpse editie van Het Laatste Nieuws bracht gisteren wel het relaas van de Antwerpse straathoekwerker Adnan Arhoun (28 j.).  “Ongehoord”, vindt Adnan Arhoun. “We leven in 2014. Dit spel zal aanzetten tot het neerknuppelen van moslims in het echte leven en het zorgt voor haat tussen de gemeenschappen. We moeten samen opstaan en ‘nee’ zeggen tegen dit soort praktijken.” Arhoun wil het spel offline. “Dewinter blijft een kruistocht voeren tegen moslims. Nu heeft het wel lang genoeg geduurd. Met de klacht wil ik een signaal geven dat hij daar maar eens mee moet ophouden.” Zaterdag diende Arhoun een klacht in bij de politie van Deurne voor “aanzet tot discriminatie, haat en geweld tegen een groep of een gemeenschap”.

 

Voor niets beschaamd noemt Filip Dewinter de klacht “een brug te ver”. Filip Dewinter legt uit: “Het is een ludiek spel met cartoons, waarin uitdrukkelijk wordt uitgelegd dat het om een moslimterrorist gaat die moet neergeknuppeld worden. Dat is ook duidelijk te zien door het kromzwaard en de bom in de tulband. Ik viseer géén moslims of géén groeperingen.” Dan moet Filip Dewinter maar eens uitleggen waarom je als je die “moslimterrorist” neerknuppelt, je een punt scoort omdat je een “islamist” geraakt hebt en niet omdat je een “crimineel” geraakt hebt (foto 1). Filip Dewinter schakelt wel degelijk moslimterroristen gelijk met islamieten oftwel moslims. En niet met criminelen, wat die moslimterroristen in eerste instantie zijn.

 

Filip Dewinter was ontstemd omdat De Standaard het voorbije weekend twee bladzijden wijdde aan de vraag De provocatie van Dewinter: bestraffen of negeren?. Naima Charkaoui (Minderhedenforum) stelt: “Elke uiting van racisme moet je aanpakken. Want als je als samenleving geen grens trekt, geef je zowel dader als slachtoffer het signaal dat racisme wordt gedoogd. Het feit alleen dat een politieke partij zo’n spelletje kan publiceren, getuigt van een algemeen klimaat van straffeloosheid in dit land. Alsof je uit strategische overwegingen Dewinter geen boete zou geven wanneer hij door het rood licht rijdt.” Jozef De Witte (Interfederaal Gelijkekansencentrum) haalt onder andere strategische redenen aan om niet op te treden. “Het Centrum voelt zich vandaag niet geroepen om op basis van één feit in volle campagne aan een bepaalde partij een ongelooflijke boost te geven. Wij dienen het algemeen belang, niet Vlaams Belang.”

 

Over strategie kan eindeloos gedebatteerd worden, een andere bedenking van het Interfederaal Gelijkekansencentrum snijdt alleszins hout. Voor een veroordeling moet bewezen worden dat het uitdrukkelijk de bedoeling is aan te zetten tot geweld, haat of discriminatie. “En bij een eenmalig feit kan de beklaagde zich altijd verdedigen dat het een ludieke uitspraak betreft in de context van een verkiezingscampagne”, zegt Jozef De Witte. Dat in het racismeproces van 2004 het Vlaams Blok wél werd veroordeeld, was omdat de klacht gebaseerd was op een resem uitspraken. “De herhaling droeg bij tot het bewijs van opzet.”

 

Van die herhaling wordt overigens vandaag nog het bewijs geleverd. Vandaag stelt Filip Dewinter zijn boek Vuile blanken. Anti-Vlaams racisme. Het Laatste Taboe voor. In de persuitnodiging luidt het: “Antiblank en anti-Vlaams racisme bestaat officieel niet. Nochtans voedt de multicultuur en de ‘weg-met-ons-mentaliteit’ het anti-Vlaams racisme, terwijl de islam de haat tegen alles wat westers en Europees is aanwakkert. Filip Dewinter trekt in zijn boek de conclusie dat enkel een einde kan gemaakt worden aan de opmars van het ‘omgekeerd racisme’ indien de immigratiekraan wordt dichtgedraaid, de multicultuur en de islam worden afgewezen en onze Europese identiteit centraal wordt gesteld.”

 

Nou, moe. Racisme moet aangepakt worden. Met discussie en desnoods strafrechtelijke maatregelen. Om het even of het antizwart, antibruin, antiroos of antiblank racisme is. Maar racisme aanpakken door de deur dicht te houden voor een hele bevolkingsgroep, een internationale cultuur en een wereldwijd verspreide godsdienst af te wijzen, is niet de oplossing. Dat is het ene racisme bestrijden met een ander racisme. Na het internetspel is er nu het boek waarmee Dewinter de haat tegen een bevolkingsgroep, cultuur en godsdienst aanwakkert. Het is allicht geen toeval dat De Standaard bij haar artikel het voorbije weekend een foto plaatste van Dewinter die een echte honkbalknuppel koestert (foto 2).  

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: dewinter, racisme, boeken |  Facebook | | |  Print

05-05-14

THATCHER AAN DE SCHELDE: LEESBAAR WETENSCHAPPELIJK BOEK

Thatcher aan de Schelde.jpgWat niet lukte met Ico Maly, N-VA. Analyse van een politieke ideologie, en Koen Hostyn, Het Vlaanderen van De Wever, ruime media-aandacht krijgen voor een degelijk boek, lukte wel met Thatcher aan de Schelde van Jan Vranken. Met dank aan het temperament van Liesbeth Homans. Het is een boek dat die aandacht waard is, maar om andere redenen dan Liesbeth Homans aanhaalt.

 

Je kon het verhaal hier al volgen: Liesbeth Homans die in P-magazine uithaalt naar Jan Vranken, emeritus professor aan de Universiteit Antwerpen en expert armoedebeleid, omdat die nog nooit met haar persoonlijk gesproken heeft en toch een aantal zaken over haar meent te weten. Kranten die de versie van Jan Vranken publiceren. En Liesbeth Homans die in Terzake toch in debat gaat met Jan Vranken, in P-magazine zei ze nog niet in te zien waarom ze "nu plots met meneer Vranken zou moeten debatteren". Maar in Terzake werd het een dovemansgesprek. Intussen hebben we het boek zelf kunnen lezen, en wat blijkt?

 

Wat er in het boek aan persoonlijke gegevens over Liesbeth Homans staat is beperkt tot de zaken die la Homans al zelf uitgebreid in de pers bracht: gescheiden ouders, opgegroeid in een sociale woning, en als jobstudente werken in een supermarkt om zakgeld te verdienen en de studies te bekostigen. Er is al meer gepubliceerd over het privéleven van Liesbeth Homans dan in het boek van Jan Vranken staat. Journalist-commentator bij Gazet van Antwerpen Lex Moolenaar schreef bij het aantreden van het nieuwe Antwerpse stadsbestuur dat hij “denk(t) dat haar persoonlijke achtergrond de komende jaren het sociaal beleid in Antwerpen zal kleuren”, maar als Jan Vranken iets dergelijks schrijft is het kot te klein voor Liesbeth Homans.

 

Het verschil is dat Lex Moolenaar spreekt over een aanvoelen, terwijl Jan Vranken wijst op de sociale zekerheid en sociale welvaartstaat die mensen van kinds af (kindergeld, Kind & Gezin…) over student zijn (relatief goedkoop onderwijs, openbare bibliotheken…) tot later (sociale woningen, ziekteverzekering...), ervoor zorgen dat mensen tot meer in staat zijn dan ze louter op basis van individuele verdienste kunnen bereiken.

 

Denken dat mensen dan maar “de kansen moeten grijpen” is anderzijds te kort door de bocht. Met zijn jarenlang opgebouwde kennis over mensen in armoede citeert Jan Vranken in Thatcher aan de Schelde tientallen onderzoeken en gezaghebbende bronnen om te wijzen op de extra drempels voor mensen in armoede om “hun kansen te grijpen”. Onze ruimte (max. 700 à 800 woorden) is te beperkt om daar nu op in te gaan, maar Jan Blommaert heeft het in zijn bespreking van het boek van Jan Vranken omstandig uitgelegd.

 

In een tiental hoofdstukken legt professor Jan Vranken, nu als auteur die een zeer toegankelijke taal hanteert, uit wat armoede en andere vormen van sociale uitsluiting inhouden, welke twee soorten van sociaal beleid er zijn, waarom het OCMW belangrijk is, de arbeidsmarkt niet voor iedereen even toegankelijk is, hoe ‘verdeel en heers’ de leidraad is van het nieuwe Antwerps stadsbestuur, hoe er angst heerst voor de stedeling, waarom het middenveld kortwieken niet verstandig is, waarom racisme niet relatief is, hoe jongeren maar ook ouderen de toekomst vormen, en hoe erg het gesteld is met de gezondheid van de bewoners van ’t Stad.

 

Het huidig beleid van het Antwerps stadsbestuur wordt erbij gehaald als voorbeeld van hoe het niet moet, maar Thatcher aan de Schelde is in de eerste plaats een leesbaar geschreven boek over tientallen jaren inzichten in de armoedeproblematiek. De kritiek van Bart De Wevers goeroe Theodore Dalrymple wordt slechts in de uitleiding geciteerd, omdat ze volstrekt onwetenschappelijk is.

 

Liesbeth Homans maakt zich ook kwaad over de vergelijking met Margaret Thatcher. Homans zou beter moeten weten, minstens kunnen erkennen dat de in Thatcher aan de Schelde geciteerde uitspraken van de Britse Iron Lady tegenwoordig opvallend Antwerps klinken. En het is overigens maar kwestie wie die vergelijking maakt. Begin dit jaar relativeerde Liesbeth Homans in De Zondag nog zelf die vergelijking: “Men doet alsof Margaret Thatcher de vreselijkste figuur in de wereldgeschiedenis was. Die vrouw heeft ook goede dingen gedaan.”

 

Als minister van Onderwijs heeft Margaret Thatcher anders wel de gratis melkvoorziening voor kinderen op lagere school afgeschaft. Reden waarom je in een onafhankelijke boekhandel (dus niet een keten als Standaard Boekhandel of FNAC) zolang de voorraad strekt een klein flesje melk gratis krijgt bij aankoop van het boek Thatcher aan de Schelde.

 

Liesbeth Homans kan aanvoeren dat het Antwerpse OCMW daarentegen in vijf sociale restaurants gezonde maaltijden aan één euro aanbiedt voor kinderen die opgroeien in armoede. Sinds begin dit jaar, acht maanden na de aankondiging van die maatregel. Maar dat is slechts een pleister op een houten been. De lijst van wat Liesbeth Homans afschafte,  bemoeilijkte of verdacht maakte (individuele gevallen die veralgemeend worden...) is veel langer. Echt sociaal beleid ziet er anders uit. Gelukkig is het debat nog niet ten einde.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: boeken, homans, antwerpen, sociaal |  Facebook | | |  Print

04-05-14

ANTWERPSE POLITIE VERBIEDT RODE VAKBONDSJASSEN OP TERRAS

De N-VA mag dan wel de scepter zwaaien op het Antwerps stadhuis, de actiebereidheid van de Antwerpenaar is groter dan ooit. Dat bleek weer de voorbije week.

 

Gemeenteraadszittingen in Antwerpen vangen altijd wel aan met een of andere actie. Dat was al zo onder Patrick Janssens. Met Bart De Wever is het er niet op verminderd. Maandagavond voerden zo’n 300 winkelpersoneelsleden actie tegen het ook op zondag open houden van de winkels op de Meir en elders. Bart De Wever vindt de zondagsrust “iets van de vorige eeuw”, het gezinsleven dan ook maar iets van de vorige eeuw voor het winkelpersoneel? Als het van de N-VA afhangt, inderdaad.

 

Woensdagmorgen werd in Antwerpen betoogd tegen de besparingen en personeelsafbouw bij de stads- en gemeentediensten. Het was een nationale actie (foto 1: na de betoging, waarover zo dadelijk meer). Het Antwerps stadsbestuur (Bart De Wever, Ludo Van Campenhout...) was verontwaardigd dat men uitgerekend in Antwerpen kwam betogen. Men had toch pas een goede CAO afgesloten met de plaatselijke vakbonden. Dat het een goede CAO is, is iets wat alleen het stadsbestuur zelf en het ACV-OD denkt. De ACOD gaf een ‘niet-akkoord’ voor het vijf jaar lang (!) behoud van de sociale vrede, terwijl alsmaar meer duidelijk zal worden wat het betekent dat 1.420 jobs niet meer ingevuld worden. 

 

Woensdagmiddag was er de opvallendste actie van de week. Schepen Koen Kennis (N-VA) had voorbije zondag op ATV verteld dat op de Turnhoutsebaan absoluut voorrang moet gegeven worden aan het autoverkeer, en het voor fietsers beter is uit te wijken naar parallelwegen. Afgezien van het 20ste eeuws idee dat alles moet wijken voor Koning Auto, is het idee van Koen Kennis krankjorum als je bekijkt welke route de fietsers dan zouden moeten afleggen (plannetje: in het groen de Turnhoutsebaan en het verlengde ervan, in het rood de ‘parallelle’ wegen). Na een Facebook-oproep van een Borgerhoutenaar daagden niet minder dan 1.200 fietsers op om 's middags het kruispunt aan De Roma te blokkeren (foto 2: een deel van de fietsers).

 

Even later kwam ook schepen Koen Kennis langs fietsen om van de media-aandacht te profiteren en nog eens zijn standpunt te verduidelijken. Het viel ons op dat zijn fiets zó proper was. Ofwel had zijn chauffeur vlak tevoren zijn fiets nog moeten oppoetsen, ofwel wordt die fiets niet veel gebruikt. ’s Anderendaags had Koen Kennis alleszins de kans om uit te rusten van zijn fietsmoment, want dan was het 1 mei en dat is een dag die, zoals bekend, niet gevierd wordt door N-VA’ers. Op de traditionele 1 mei-optocht viel de grote delegatie van de PVDA op, op de Grote Markt was het achteraf een gezellig feestje, en aan het Moorkensplein in Borgerhout zagen ze nog nooit zoveel allochtonen als op dit 1 mei-feest.

 

Vandaag wordt in Antwerpen om 15.00 uur vanuit drie plaatsen (Borgerhout, Terloplein; Deurne-Noord, Ten Eekhovelei; Merksem, districtshuis) betoogd voor een overkapping van de Ring rond Antwerpen. Een idee dat door alle politieke partijen goedkeurend onthaald wordt, maar het is niet verzoenbaar met het vermaledijde BAM-tracé. Wat Kris Peeters (CD&V), Bart Martens (SP.A) en anderen ook mogen beweren. De drie betogingen komen samen in Park Spoor Noord, waar The Broken Circle Breakdown Bluegrass Band een gratis optreden weggeeft. Morgenavond is er nog een voorstelling van Ringland in De Roma, met tussendoor optredens van Mauro, Hugo Matthysen, Pieter & Tine Embrechts en anderen.

 

Het na de fietsactie woensdagmiddag strafste verhaal brachten Het Belang van Limburg en Gazet van Antwerpen gisteren. We hadden al gezien dat de Antwerpse politie erg actief was vóór en tijdens de actie van het stads- en gemeentepersoneel woensdag. Betogers die per trein naar Antwerpen kwamen, werden op het Astridplein aangemaand hun Vendetta-masker niet te gebruiken; een paar Waalse vakbondsmilitanten die rode rookbommen mee hadden gebracht, mochten er niet mee zwaaien. De betoging van het stads- en gemeentepersoneel eindigde aan de Groenplaats. Toen achteraf betogers hun dorst gingen lessen op terrassen aan de Grote Markt (foto 1) werden ze aangesproken door de Antwerpse politie.

 

Marc Willems (in Het Belang van Limburg en Gazet van Antwerpen): “We betoogden woensdag tegen de ontslagen in de openbare diensten (…). Nadien verspreide iedereen zich en ging ik met een groep naar de Grote Markt. Toen al zei de politie onderweg dat we daar niet naartoe mochten met onze rode kledij. Maar we wezen naar toeristen die ook in het rood gekleed waren, en toen mochten we door.” Bij een brasserie op de Grote Markt dook de politie opnieuw op. “Nadat we onze drank besteld hadden, stonden er ineens politieagenten die ons vroegen om onze rode kledij uit te doen. We wilden geen problemen, dus draaiden sommigen hun jas om omdat de binnenvoering een grijze kleur heeft. Anderen zetten zich in hun T-shirt, ook al was het wat koud.”

 

“Natuurlijk mogen de vakbondsleden iets gaan drinken, maar we hadden afgesproken dat hun betoging ontbonden zou worden bij de Groenplaats”, zegt politiewoordvoerster Veerle De Vries. Marc Willems begrijpt het niet. “Ik heb dit nog nooit meegemaakt. We zijn toch vrij om ons te kleden zoals we willen? Is dit de grote verandering in Antwerpen?” Dat de politie in Antwerpen arroganter optreedt sinds ze onder leiding staat van burgemeester Bart De Wever en politiekorpschef Serge Muyters is alleszins een vaststaand feit. Een politie die niet alleen een ‘war on drugs’ voert, maar ook een oorlog tegen andersdenkenden dan wie nu heerst op het Antwerps stadhuis. Om het even of het democraten, fietsers, Afrikanen, antifascisten of vakbondsmensen zijn (1, 2, 3, 4, 5).

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: actie, antwerpen, sociaal, mobiliteit, politie |  Facebook | | |  Print

03-05-14

BELASTINGEN, ZORG EN VERGRIJZING: WIE BIEDT WAT ?

Zondag 25 mei is het zover. Dan trekken we naar de stembus om onze nieuwe vertegenwoordigers te kiezen voor het federaal, regionaal en Europees parlement. Welk beleid willen we? De christelijke bediendenvakbond LBC-NVK kiest uiteraard voor de rechten van de werknemers én voor solidariteit. Maar welke partijen delen die prioriteiten?

 

In het april- en het mei-nummer van het ledenblad Ons Recht vind je de standpunten van de verschillende partijen over zes sociaaleconomische thema’s. Deze maand gaat het over belastingen, zorg en vergrijzing. In de linkerkolom vind je het standpunt van het ACV, waarvan de LBC-NVK deel uitmaakt. In de volgende kolommen vind je de standpunten van de verschillende politieke partijen van links naar rechts gerangschikt in alfabetische volgorde. “Maak een doordachte keuze!”, roept LBC-NVK op. We vrezen ervoor, maar om je te helpen vind je hier alvast het eerste deel van het overzicht uit Ons Recht.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: 25 mei, sociaal, actie |  Facebook | | |  Print

NEDERLANDS LEREN, MINDER OVERHEID…: WAT DOET DE N-VA ?

Dat er een groot verschil is tussen de partijprogramma’s en wat er uiteindelijk mee gebeurt, ook al is het in het regeerakkoord opgenomen, is iedereen bekend. Met N-VA-minister Philippe Muyters (foto) is het niet anders.

 

Philippe Muyters is als Vlaamse minister van Begroting voor eeuwig en drie dagen bekend om zijn rekenkunst (“35 en 72 is nog altijd 117”), maar ook als Vlaams minister van Werk bakt hij er weinig van. De Oost-Vlaamse CD&V’er Robrecht Bothuyne vroeg de cijfers op over de allochtone werkzoekenden. Eind maart waren er 59.751 allochtone werkzoekenden, waarvan 33.500 weinig of helemaal geen Nederlands zouden kennen. Robrecht Bothuyne (in Het Laatste Nieuws): “N-VA zegt terecht dat taalkennis essentieel is om een job te vinden, maar net de dienst waarvoor een N-VA’er bevoegd is – de VDAB – doet daar weinig aan. Het aantal opleidingen steeg de jongste jaren lichtjes, maar het blijft onvoldoende. Nog niet de helft van de werkzoekenden die geen Nederlands kennen, kunnen een opleiding volgen.”

 

Bothuyne ziet nog meer verschillen tussen wat N-VA zegt en doet. “Neem nu de instapstages voor jongeren. 4.450 waren er beoogd, maar slechts 589 werden er vorig jaar opgestart. Of de zogenaamde Moesennorm, die de overheid moet ontvetten. Ja, het personeelsbestand van de VDAB is gekrompen. Maar de kosten stegen met 87 miljoen euro door uitbestedingen. En tot slot het brugpensioen: N-VA wil dat federaal doen uitdoven, maar kiest op Vlaams niveau voor rustige vastheid, met bruggepensioneerden die slechts één keer om de vijf jaar worden verplicht om te solliciteren.” Om dat laatste zijn we niet rouwig, maar het is slechts een geluk bij het ongeluk dat de N-VA kenmerkt.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: n-va, muyters, sociaal, 25 mei |  Facebook | | |  Print

02-05-14

DE WEEK IN ZEVEN CITATEN (EN EENTJE EXTRA)

1 mei achter de rug, al dan niet genietend van een Westmalle-bier nu de abdij en brouwerij van Westmalle de Vlaams Belang-campagne Westmal’ of halal? heeft laten stopzetten. Dinsdag bekwamen de abdij en brouwerij het verbod om hun bier te misbruiken voor de Vlaams Belang-campagne na een eenzijdig verzoekschrift. Vandaag wordt de zaak ten gronde bepleit bij de Kamer van koophandel in Antwerpen. Intussen wordt de kiescampagne met andere middelen voortgezet (foto, en citaat hieronder).

 

"We hebben een nieuwe landing (van Normandië, nvdr.) nodig, nu de komende verkiezingen een monster kunnen baren. We moeten opnieuw springen in het donker van de menselijke ziel en duizend daden van ogenschijnlijk onbeduidend verzet plegen: weigeren om kort door de bocht te gaan, veralgemeningen aanklagen en simplistische verklaringen van de wereld aan de kaak stellen. We moeten de waakzaamheid tegenover de groeiende intolerantie verdubbelen in Athene en Boedapest, in Parijs, Wenen en Brussel. Extreemrechts moeten we extreem rechts noemen, ook wanneer het zich achter een laagje donkerblauwe make-up verschuilt en dreigt met rechtszaken." De Brusselse strafpleiter Cavit Yurt roept op te reageren naar aanleiding van het verwacht succes van extreemrechts bij de komende Europese Verkiezingen. (De Morgen, 25 april 2014)

 

“’Als vader van twee kinderen wil ik…’ (Theo Francken) ‘Als vader, als burger en als burgervader… ‘ (Bart De Wever) ‘Als papa ben ik bezorgd…’ (Marc Hendrickx) ‘Als jonge vader en politicus… ‘ (Peter Dedecker) ‘Als vader en burgervader wil ik…’ (Christoph D’Haese)” Tijdens kiescampagnes profileren de politici zich als ‘vader van…’, na hun politieke loopbaan zullen ze allemaal zeggen: “Ik ga mijn kleinkinderen de tijd geven die ik niet aan mijn eigen kinderen heb kunnen geven”.  (De Standaard, 25 april 2014 – De opsomming van de N-VA-slogans is van De Standaard, het commentaar is van AFF/Verzet).

 

“Het Verliesplan doet pagina na pagina gedetailleerd uit de doeken hoe werkende mensen en gepensioneerden erop achteruit gaan. Over de grote vermogens geen letter. Over de strijd tegen fraude alleen een paar cijfers, die aangeven dat minstens één oog weer toegeknepen mag worden. Wie nu al veel en eerlijk bijdraagt, moet van de N-VA nog meer bijdragen. Wie nu niet bijdraagt, moet dat ook in de toekomst niet doen. Je vraagt je af wat werkende mensen en gepensioneerden de N-VA eigenlijk hebben misdaan.” Wat de kopstukken ook mogen beweren, de N-VA is geen sociale partij. Johan Vande Lanotte en John Crombez repliceren op Bart De Wever en Johan Van Overtveldt die ontkennen dat de N-VA een sociaal bloedbad aanricht. Er volgde een repliek van Bart De Wever en Johan Van Overtveldt, en een re-repliek van Johan Vande Lanotte en John Crombez. De kiescampagne is begonnen en gaat meer om inhoud dan vroeger. Al blijft voor de keuze van de kiezer de emotie belangrijker dan de ratio. (De Morgen, 25 en 26 april 2014)

 

“Er hangen nu nieuwe affiches. Ik heb besloten om geen klacht in te dienen. Wie zo’n kruis tekent, is toch niet in staat om een democratisch debat te voeren.” In Wielsbeke, een West-Vlaamse gemeente met iets meer dan 9.000 inwoners, werden de verkiezingsaffiches van de SP.A-kandidaten Burak Nalli en Mohamed Kasmi besmeurd met onder andere een Keltisch kruis, hét symbool bij uitstek van extreemrechts. De affiche van SP.A’ster Martine Devisscher, die er vlak naast hing, werd ongemoeid gelaten (foto). Racisme blijft een probleem, ook al willen velen er geen aandacht aan geven. (De Morgen, 26 april 2014)

 

“Het drijven van een wig tussen zichzelf en de rest is een kunst die ze als geen ander beheerst. Het smeden van bondgenootschappen ligt haar veel minder.” Bart Sturtewagen over de N-VA. (De Standaard, 28 april 2014)

 

“’Zondagsrust is iets van de vorige eeuw’, verkondigde hij aan een paar honderd betogers die zich gisterenavond voor het stadhuis hadden verzameld.” Voor Bart De Wever is zondagsrust voor winkelpersoneel een achterhaald begrip. En de rest van de week gunt de N-VA ons ook al geen rust. (De Morgen, 29 april 2014)

 

Ook dat dovemansgesprek gezien vorige week in Terzake tussen Liesbeth Homans (N-VA) en prof. Jan Vranken? Het moest over zijn boek Thatcher aan de Schelde gaan. Maar ik herinner me vooral dat doorzichtige afleidingsmanoeuvre van Homans: u kent mij niet!” Chris Seroyen, hoofd van de ACV-studiedienst, vindt het nog erger dat de kiezer niet weet hoeveel inkomen de N-VA de werknemers en uitkeringsgerechtigden wil afnemen. Hij maakte de rekening. Een recensie van Thatcher aan de Schelde vind je maandag op deze blog. (deredactie.be, 30 april 2014)

 

“Die mijnheer met zijn V staat niet voor Vooruitgang maar voor Verarming.” Vakbondssecretaris Mil Luyten bij het vertrek van een betoging van stads- en OCMW-personeelsleden die actie voeren tegen de besparingen en afbouw van het personeelsbestand bij de steden en gemeenten. (Bondsgebouw Antwerpen, 30 april 2014)

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: citaten, 25 mei, actie, n-va, wielsbeke, de wever |  Facebook | | |  Print

01-05-14

1 MEI 2014

Het Anti-Fascistisch Front (AFF) en de redactie van AFF/Verzet wensen alle progressieven een prettige en strijdbare 1 mei toe.

 

Het Vlaams Belang, toen nog: Vlaams Blok, startte in 1996 met 1 mei-vieringen. In het Aalst van de sociaal bewogen maar anti-socialistische priester Adolf Daens. Nadien volgden nog tal van 1 mei-vieringen, niet zelden in een stad waar pas een sociaal drama plaatsvond (Boelwerf Temse, Renault Vilvoorde… Vorig jaar: Ford Genk). Als het Vlaams Belang ergens langskomt, ziet het er niet goed uit. Dit jaar is er niet echt een 1 mei-viering bij het Vlaams Belang. Wel een gezinsdag in het dierenpark van Planckendael waar tussendoor aandacht zou gevraagd worden voor de sociale dumping (Oost- en Zuid-Europese arbeiders die bij ons voor een appel en een ei komen werken...). De activiteit waar in de Vlaams Belang-folder echter het meeste aandacht aan wordt besteed, is het wandelen tussen de pinguïns.

 

Bij de N-VA is er geen denken aan een 1 mei-viering te organiseren. Dát idee heeft Karim Van Overmeire niet meegenomen naar de N-VA. In 1966 nog samen met Karel Dillen en Filip Dewinter spreker op de allereerste 1 mei-viering van het Vlaams Blok. Het racisme buiten beschouwing gelaten is het Vlaams Belang een socialere partij dan de N-VA. Niet voor niets zijn de twee eerste punten waarmee het Vlaams Belang uitpakt in haar jongste verkiezingsfolder, Test uzelf, dat het Vlaams Belang tegen de afschaffing van de loonindexering is, en tegen het beperken in tijd van de werkloosheidsvergoeding.

 

Geen 1 mei-viering van het Vlaams Belang. Geen 1 mei-viering van de N-VA. Alleen de extreemrechtse hooligans van Nation zouden op straat komen. In Sint-Gillis. Burgemeester Charles Piqué heeft evenwel geen toelating gegeven om te betogen. Nation roept nu op om voor een 'privé-bijeenkomst' bijeen te komen in haar lokaal in Brussel. Vandaag kunnen Vlaanderen en België rood kleuren. Hijs die vlag !

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: actie, sociaal, nation |  Facebook | | |  Print