07-10-15

3. ONZE SAMENLEVING IS MÉÉR WAARD

actieactieEnthousiast staat een nieuwe, horizontale kijk op de samenleving te dringen om het oude model, dat sinds de jaren ’80 de plak zwaait, naar de kroon te steken.

 

Het is tijd dat de samenleving niet langer geldt als een vervelende uitgavenpost maar als een bron van inkomsten. Van ideeën, van onderzoek, van verbeelding, van oefening in de nieuwe tijd.

 

Hart boven Hard pleit voor duurzame publieke investeringen in de (zelf)ontplooiing van mensen via onderwijs, cultuur en verenigingsleven, en in alles wat ons samen tot mens maakt. Er is wél een alternatief.

16:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: actie |  Facebook | | |  Print

ALLEEN ZATERDAG: TENTOONSTELLING VMO 1949-1983 (1)

In Baasrode, deelgemeente van Dendermonde, wordt aanstaande zaterdag 10 oktober een tentoonstelling ingericht over de Vlaamse Militanten Orde (VMO). De toegang wordt enkel op uitnodiging of na inschrijving vooraf verleend. Initiatiefnemer is Jan De Beule (foto 1), bij de herdenking in 1982 van de Operatie Brevier (waarmee de gebeenten van Cyriel Verschaeve vanuit een graf in Oostenrijk naar Vlaanderen werden gebracht) het broekie helemaal rechts op foto 2  (grotere versie).

 

De VMO wordt in 1949 opgericht door Bob Maes, tegenwoordig erevoorzitter van de N-VA in Zaventem, bij zijn negentigste verjaardag gefêteerd door Ben Weyts en Theo Francken. Naast Brusselaar Bob Maes is het vooral Antwerpenaar Wim Maes (geen familie) die leiding geeft aan de VMO. Politiek gevormd in de jongerenafdeling van het VNV; tijdens de Tweede Wereldoorlog lid van de Dietse Militie-Zwarte Brigade, de militaire afdeling van het VNV; voor zijn collaboratie met de nazi’s veroordeeld tot drie jaar gevangenisstraf. Zijn portret hangt nog altijd in het vernieuwde café De Leeuw van Vlaanderen in Antwerpen. In Gent is Kamiel Van Damme de VMO-leider. De vzw voor de financiering van het Vlaams Blok in Gent is naar hem genoemd.

 

Aanvankelijk fungeert de VMO als geüniformeerde ordedienst en plakploeg van de Volksunie (VU). Maar de VMO is lang niet zo deftig als ze wordt voorgesteld. Na amper vier jaren activiteit, in 1953, acht Justitie het nodig zestien VMO-militanten te veroordelen voor militievorming. Aanleiding is een plan om met militaire precisie een vaderlandse viering in Diksmuide te verstoren. Het plan lekt echter vroegtijdig uit en enkele honderden VMO’ers worden preventief aangehouden. In 1961, jaar waarin de VU vijf Kamer- en twee Senaatszetels binnenhaalt, verbreekt de VU de banden met de VMO. Alvast officieel.

 

In 1963 plant de VMO een nachtelijke raid in Oostende om tientallen gevels en uithangborden met Franstalige opschriften met teer te bekladden. Een deel VMO’ers wordt preventief opgepakt door de politie, anderen kunnen het plan toch uitvoeren. Zeventien VMO’ers, onder wie de latere Vlaams Blok-parlementsleden Wim Verreycken en Xavier Buisseret, worden hiervoor gerechtelijk vervolgd en veroordeeld tot forse boetes en schadevergoedingen. Zakenman Rudi Van der Paal, later financier van het Vlaams Blok/Belang en van de N-VA, en anderen richten hierna een ‘Steuncomité Aktie Oostende’ op.

 

Het is niet de enige rechtszaak waarin de VMO van Bob Maes verwikkeld geraakt. Zo worden een aantal VMO’ers vervolgd voor zware rellen bij een herdenkingsplechtigheid ter ere van SS-gesneuvelden in Stekene in 1969 (Bert Eriksson bijvoorbeeld krijgt hiervoor twee maanden effectieve celstraf), en er worden ruim zeventig huiszoekingen verricht naar aanleiding van een VMO-aanslag op een FDF-plakploeg in Laken in 1970 die een FDF’er het leven kost.

 

Op 12 juni 1971 wordt de eerste versie van de VMO ontbonden, maar op 2 juli 1971 wordt al een nieuwe versie van de VMO voorgesteld door ex-Oostfronter Piet Peeters en voormalig lid van de Hitlerjugend Armand ‘Bert’ Eriksson.

 

Een eerste heldendaad is Operatie Brevier in 1973. Hierbij wordt het stoffelijk overschot van priester Cyriel Verschaeve clandestien opgegraven in Oostenrijk en naar Alveringem in West-Vlaanderen gebracht om het daar opnieuw te begraven (1, 2). Men vindt dat blijkbaar plezant, want nadien zijn ook nog de stoffelijke overschotten van Staf De Clercq (Operatie Delta, in 1978) en van de Nederlandse nazi Anton Mussert (Operatie Wolfsangel, in 1998) opgegraven en herbegraven.

 

Nog in 1973 pleegt een groep rond Xavier Buisseret, negationist Siegfried Verbeke en de latere Vlaams Blok-ondervoorzitter Roeland Raes een putch. De volledige redactieraad van het VMO-blad Alarm wordt door de groep overgenomen en Xavier Buisseret wordt de nieuwe leider. Piet Peeters wordt buitengezet, Bert Eriksson mag blijven. Karel Dillen, die later de Vlaamse Nationale Partij (VNP) en vervolgens het Vlaams Blok (VB) zal oprichten, is een van de medewerkers die met zijn schrijfsels het VMO-blad Alarm vult.

 

Onder verantwoordelijkheid van Xavier Buisseret verschijnt in Alarm in 1977 een oproep om “een klimaat van terreur, gevaar en onveiligheid (te) scheppen ten opzichte van de Franstaligen en van de Vlaamse overlopers. Zodat hen uiteindelijk de lust bekomt om zich in onze weiden als wiegende zeeën te vestigen. Wij bedoelen praktisch: met katapulten en moeren de ramen van villa’s kapot schieten, auto’s en bezittingen beschadigen en vernielen (…), brandstichting van privéwoningen of bedrijven die een verfransende invloed uitstralen” enzovoort, enzoverder. “Kidnapping”, “mishandeling van leidinggevende franskiljons” en “intimidatie van bouwpromotoren” behoren ook tot de voorgestelde actiemiddelen. In gerechtelijke kringen wordt dit proza bestempeld als “aanzetten tot terrorisme” en wordt een onderzoek opgestart.

 

Getipt over het gerechtelijk onderzoek distantieert Xavier Buisseret zich in het eerstvolgend Alarm-nummer van deze richtlijnen, wat niet belet dat VMO-militanten de daaropvolgende jaren de richtlijnen zowel naar de geest als naar de letter in de praktijk omzetten. Aanvankelijk tegen Franstaligen, maar later ook en vooral tegen andersdenkenden, migranten enzomeer… Wordt vervolgd.

06-10-15

ANTWERPEN GEPEILD

Drie jaar na de gemeenteraadsverkiezingen blijft de N-VA van burgemeester Bart De Wever veruit de grootste partij in Antwerpen. Had iemand anders verwacht? Toch niet. Wat wel opmerkelijk is: N-VA, CD&V en Open VLD verliezen hun meerderheid in de Antwerpse gemeenteraad. Nipt, maar alles begint klein. (Foto: Ingang gemeenteraadszaal op ’t Schoon Verdiep)

 

We wezen er zondag al op hoe broos de meerderheid is waarmee Bart De Wever zich tot burgemeester van Antwerpen heeft kunnen kronen. Met 37,7 % van de stemmen bij de gemeenteraadsverkiezingen kwam hij er niet. Het is maar omdat het Imperiali-systeem voor omzetting van stemmen in gemeenteraadszetels de grootste partijen bevoordeeld, de CD&V zich loswrikte uit de Stadslijst van Patrick Janssens (SP.A) en Open VLD, als kleinste van alle politieke partijen, mee in zee ging, dat Bart De Wever zich de tricolore sjerp kon omgorden.

 

Volgens de jongste peiling komt de N-VA nu uit op 34,4 %, wat haar van 23 naar 21 gemeenteraadszetels brengt (- 2), de CD&V gaat van 5 naar 3 gemeenteraadszetels achteruit (- 2), Open VLD gaat van 2 naar 3 gemeenteraadszetels (+ 1). Dat brengt de huidige bestuursmeerderheid op nog maar 27 van de 55 gemeenteraadszetels, minstens 1 zetel te weinig voor een bestuursmeerderheid. Voor de volledigheid: SP.A gaat van 12 naar 11 gemeenteraadszetels, Groen van 4 naar 9, PVDA van 4 naar 3, het VB blijft op 5 gemeenteraadszetels.

 

Natuurlijk zijn de teerlingen daarmee nog niet geworpen voor de verkiezingen op 14 oktober 2018. Bart De Wever rekent erop dat over twee, drie jaar pas ten volle ‘de kracht van verandering’ zichtbaar zal zijn. Of dat dan als positief dan wel als negatief wordt ervaren is nog af te wachten. Waar Bart De Wever minder over spreekt, maar volgens ons wel rekening mee moet gehouden worden, is de kracht van de verkiezingscampagne. De eigenlijke campagne, maar ook de precampagne. De N-VA kan, perfide als ze is, communiceren als geen ander.

 

En de N-VA maakt haar handen vrij voor de verkiezingscampagne. In het ontwerp van wijziging van het kiesdecreet dat Liesbeth Homans heeft laten goedkeuren door de Vlaamse regering worden alle beperkingen over de vorm van de campagne losgelaten. De twintig vierkante meter-borden bijvoorbeeld kunnen terug in de eigenlijke verkiezingscampagne benut worden. Anderzijds zouden de CD&V en Open VLD in de verkiezingscampagne in Antwerpen wel eens plat gewalst kunnen worden door de N-VA – nu al zijn ze niet meer dan de aanhangwagen van de N-VA-locomotief – zodat de vraag rijst met wie Bart De Wever na 14 oktober 2018 nog bondgenootschappen kan afsluiten om aan zijn geliefde burgemeesterssjerp te geraken.

 

Aan de andere kant is er de verdeeldheid bij links. Moeten SP.A en Groen samen slaan of elk apart verder gaan? En wat met de PVDA? Als niet partijgebonden medium brengen wij daar geen advies over uit, en we zien ook bij de betrokken partijen niemand die zich daar nu over wil uitspreken. Anders is het bij het Vlaams Belang. Dat blijft steken op 5 zetels (komend van 20 vóór 14 oktober 2012). Het bracht Wim Van Dijck ertoe gisteren de tweet te versturen: “Stilaan wordt het tijd dat het Vlaams Belang ook in Antwerpen een nieuw boegbeeld naar voor schuift. #verjonging #vernieuwing #nog3jaar.” Wim Van Dijck is een voormalig parlementslid van het Vlaams Belang, een backbencher uit Tienen.

 

Helaas voor Wim Van Dijck is Filip Dewinter niet van plan het lijsttrekkerschap in Antwerpen op te geven, en met Sam Van Rooy als eventueel nieuw boegbeeld etaleert het Vlaams Belang niet meer charisma als een lantaarnpaal in de gietende regen.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, de wever, van dijck, dewinter, van rooy |  Facebook | | |  Print

05-10-15

WOENSDAG: NATIONALE VAKBONDSBETOGING

Hopelijk geven de feiten ons ongelijk, maar we verwachten voor de nationale vakbondsbetoging aanstaande woensdag een kleinere opkomst dan een jaar geleden toen 120.000 mensen in Brussel betoogden. Al zal het nog altijd een grotere betoging zijn dan welke andere betoging ook dit jaar. En veel meer dan pakweg de Vlaams-nationalisten de laatste tien jaren in een betoging bijeenkregen.

 

De omstandigheden waren vorig jaar anders. De regeringen-Bourgeois en -Michel hadden nog maar pas hun plannen bekendgemaakt, de betoging op 6 november zou gevolgd worden door regionale stakingsdagen en een nationale stakingsdag die heel het land platlegde. Maar toen kwamen de kerst- en nieuwjaarsdagen eraan, en het overleg dat weinig of niets opleverde… waarna het stil bleef op het vakbondsfront. Het gevoel dat "het toch niets helpt" knaagt.

 

Naar aanleiding van één jaar regering-Michel willen de vakbonden opnieuw betogen, en daar zijn redenen toe zoals de taxshift die nog maar eens uitdraaide op vooral de gewone mensen die de rekening moeten betalen. Morgen gaat men in 'de kern' van de regering praten over de uitwerking van de taxshift, maar allicht zal men (a) het nog niet meteen eens zijn over de uitwerking, en (b) ervoor opletten grote verklaringen af te leggen om niet ongewild extra volk te mobiliseren voor de betoging 's anderendaags.

 

Op de voorbereidende vakbondsvergaderingen dook veel volk op, maar minder dan een jaar geleden – en een actieplan voor wat na woensdag ontbreekt, discussies daarover in algemene militantenvergaderingen werden afgeblokt. Maar dat is geen reden om af te haken. Er is immers geen alternatief dan massaal op straat te komen, willen we gehoord worden.

 

Zoals Rudy De Leeuw zaterdag nog in Het Laatste Nieuws zei: "Wij moeten massaal op straat komen in de hoop dat we zelfs maar gehoord zouden worden. De werkgevers daarentegen hoeven maar met de vingers te knippen om hun zin te krijgen. Eén vingerknip en ze waren verlost van de tweede maand loon die ze hun zieke werknemers moesten waarborgen. Eén vingerknip en de belasting op hun liquidatiebonus is weer tot een minimum herleid."

 

En Rudy De Leeuw vervolgt: "De regering-Michel heeft de bedrijven in een zetel gezet. Verlaag hun loonkosten en de winst gaat grotendeels naar de aandeelhouders, niet naar nieuwe jobs. Dat hoeven wij zelfs niet te zeggen, dat zegt de OESO in onze plaats. Toch niet bepaald de denktank van de socialistische vakbeweging. Het evenwicht is zoek. Something is rotten in the state of Belgium."  

 

Woensdag daarom allen naar Brussel. Probeer je collega's, vrienden en anderen te overtuigen om mee te gaan naar Brussel. Deel op sociale media cartoons zoals die hierboven. Verzamel woensdag in Brussel aan het Noordstation - Albert II-laan vanaf 11.00 uur. De betoging vertrekt om 11u30 en wordt ontbonden aan het Zuidstation. Er is een NMBS-ticket aan verminderd tarief beschikbaar. Voor wie nog argumenten nodig heeft, is er het pamflet van het gemeenschappelijk vakbondsfront.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: actie, sociaal |  Facebook | | |  Print

‘OPEN BRIEF’ VAN DE ANTWERPSE JEUGDWERKERS

Het is moeilijk om radicalisering tegen te gaan als de Antwerpse politie wel streng optreedt tegen een ironische tweet van een moslimjongere terwijl extreemrechtse radicalen, die oproepen tot geweld, met rust gelaten worden.

 

"Een ironische tweet van een moslimjongere zorgt ervoor dat een grootschalig evenement ontruimd wordt door de politie. Tegelijkertijd zien we op sociale media dat er her en der door extreem rechtse radicalen opgeroepen wordt tot geweld tegen moslims en andere minderheden, zonder enig politioneel of politiek gevolg.

 

Perceptie is alles, en zo ook bij jongeren. Zonder ons te willen beroepen op de juridische details van dit incident roepen wij politie en beleidsmakers op om zich hierover te bezinnen. Wij vragen om de gevolgen hiervan mee in de weegschaal te leggen als er keuzes gemaakt worden in de strijd tegen radicalisering. De frustraties die opgeroepen worden bij kwetsbare jongeren kunnen wij op deze manier steeds moeilijker opvangen.

 

In de gesprekken die wij hebben met jongeren valt op dat zij het gevoel hebben dat er met dubbele maten en gewichten naar hen wordt gekeken. Na wat er op woensdag 30 september 2015 gebeurd is, is het voor ons nog moeilijker geworden om dit gevoel te ontkrachten.

 

Op die bewuste avond werd in Antwerpen een evenement ontruimd na een ironische tweet van een moslimjongere. Ondertussen wordt het gevaar van extreemrechts radicalisme sterk geminimaliseerd. Antwerpse jeugdwerkers voelen zich geroepen om de gevolgen van zo’n gebeurtenis op hun werk en de Antwerpse jongeren te schetsen.

 

De laatste jaren komt daarbij dat vele moslimjongeren het steeds moeilijker vinden om een identiteit te ontwikkelen die hen in staat stelt zich goed te voelen in de verschillende werelden waar zij in leven: thuis, op school en de bredere samenleving. Het post 9/11-klimaat zorgt ervoor dat de levensbeschouwing die zij thuis meekrijgen iets wordt dat verdedigd moet worden en op allerlei manieren op de korrel wordt genomen.

 

Terecht wordt er door het beleid gefocust op de jongeren die naar Syrië vertrokken. Maar wij maken ons ook grote zorgen over de vele, vooral creatieve, jongeren die achterblijven in de verwarring, de paniek en het wantrouwen waardoor het islam- en het radicaliseringsdebat gekenmerkt wordt.

 

Jeugdwerkers worden hiervoor trouwens vaak genoeg geresponsabiliseerd door lokale en Vlaamse besturen. Zo maakte minister Homans recent nog een grote som geld vrij voor jeugdwerkingen die inzetten op positieve identiteitsontwikkeling.

 

Jeugdwerkers werken met jongeren vanuit hun sterktes en talenten in de sfeer van de vrije tijd. Op die momenten ontstaat vaak een vertrouwensband. Die band stelt jeugdwerkers in staat om jongeren ook op nadere levensdomeinen te ondersteunen. Armoede, schooluitval, omgaan met superdiversiteit, jongerenwerkloosheid: in Antwerpen zijn er genoeg uitdagingen voor jongeren en jeugdwerkers. Zonder de steun van de Stad Antwerpen zouden we deze vragen niet kunnen opnemen. Maar er moet ook gezegd worden dat veel van die vertrouwensfiguren vrijwilligers zijn die zich bovenop hun dagelijkse bezigheden inzetten voor jongeren.

 

In het belang van de jongeren waarmee wij werken en het samenleven in onze stad doen wij een oproep tot dialoog tussen jongeren, politie en het stadsbestuur. Een degelijke ondersteuning en erkenning van jeugdwerkingen – ook en zeker die werkingen die ontstaan zijn vanuit de jongeren zelf -, het herschikken van de prioriteiten die de Dienst Diversiteit van de Lokale Politie Antwerpen opneemt, en een duidelijk signaal naar de publieke opinie zijn hierin concrete pistes."

 

Deze open brief is ondertekend door: Free Hands vzw, Uit De Marge, Federatie van Marokkaanse Verenigingen, JES, Motief, Samenlevingsopbouw Antwerpen Stad, Kras. Lees ook over racisme en arrogantie bij de Antwerpse politie: de wedervaren van muzikant (en ex-jeugdwerker) Arne Van Petegem, bij een glasbol gisterenavond in de Antwerpse wijk Zurenborg (1, 2).

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, politie, racisme |  Facebook | | |  Print

04-10-15

VRIJ DENKEN? MAG HET NOG IN DE STAD VAN ‘DE GROTE LEIDER’?

Toen wij gisteren in de late voormiddag een tweet verstuurden ter promotie van het artikel van de dag (“De 'epic fail' van Bart De Wever http://aff.skynetblogs.be/archive/2015/1... Antwerpen kan beter dan alleen maar de aankoop van oorlogswapens”), kwam er prompt een antwoord van iemand die zich ‘De Mondige Student’ noemt: “@AFF_Verzet Is AFF het interview met Joost Zwegers al vergeten? BDW wordt gesteund door de Antwerpenaren, rood-groen niet.”

 

Euh… Het Radio 1-interview met Joost Zweegers waarnaar verwezen wordt hadden wij niet gehoord, en de heisa die sommigen ervan maakten is vrijdag aan ons voorbijgegaan. We hadden nog maar een paar zaterdagkranten doorgenomen, en daarin stond niets over (uitspraken van) Joost Zweegers. En dan ons verwijten “al vergeten?”. Tja. Nog straffer is: “BDW (Bart De Wever, nvdr.) wordt gesteund door de Antwerpenaren, rood-groen niet”. En dan? Mag dan geen kritiek geleverd worden op de keuzes van de Antwerpse burgemeester? Blijkbaar niet. Je wordt dood geklopt  met de opmerking dat “de Antwerpenaren” Bart De Wever steunt, en “rood-groen” niet.

 

Even herinneren aan de uitslag van de gemeenteraadsverkiezingen: de N-VA van Bart De Wever behaalde 37,7 % van de stemmen, “rood-groen” kreeg 44,5 % van de stemmen (28,6 % voor de stadslijst van SP.A aangevuld met CD&V, 8 % voor de PVDA en 7,9 % voor Groen). Het is maar omdat grote partijen bevoordeeld worden voor de omzetting in gemeenteraadszetels, de CD&V zich losrukte uit de Stadslijst en Open VLD (5,5 % van de stemmen) haar diensten aanbood, dat Bart De Wever burgemeester kon worden.

 

‘De Mondige Student’ is allicht niet zo oud om de tijd meegemaakt te hebben dat de partij waaruit de N-VA is ontstaan, de Volksunie (VU), in de oppositie zat tegenover de meerderheidspartijen op het Antwerps stadshuis. Is de VU, met destijds Gerard Bergers als kopman, ooit zo afgemaakt met een “Zwijgen, want je wordt niet gesteund door een meerderheid”? We kunnen het ons niet herinneren. We hebben sterk de indruk dat respect voor andere meningen er tegenwoordig veel minder bij is dan toen anderen de dienst uitmaakten op ’t Schoon Verdiep. Dat zal wel horen bij “complexloos rechts” zoals ‘De Mondige Student’ zichzelf omschrijft, maar of we er écht beter worden?

 

En dan Joost Zweegers (foto). Die had op Radio 1 gezegd: “Ik vind dat De Wever het heel goed doet. Ik vind dat er eindelijk regels zijn. Heel veel van mijn allochtone vrienden – eigenlijk iedereen – vindt het top.” Door de twitteraar-van-dienst bij Radio 1 samengevat als: “M’n allochtone vrienden zijn erg tevreden mt Antwerps stadsbestuur. #debende radio1.be/node/415051/”. Een tweet die op vraag van het management van Joost Zweegers werd verwijderd omdat het niet helemaal de visie van Joost Zweegers zou weergeven. Na overleg met het management volgde een uitgebreidere tweet, maar dan had Sander Loones – door Bart De Wever geroemd als zijn mogelijke opvolger als N-VA-partijvoorzitter – zijn duivels al ontbonden.

 

“Tweet @radio1be… inmiddels terug verwijderd door @radio1be… Te eerlijke evaluatie v Antwerps bestuur misschien?”, twitterde Sander Loones. Een partij die zélf een verkeerde voorstelling van een Terzake-reportage over drie jaar nieuw bestuur in Antwerpen geeft, is niet goed geplaatst om daar wat over te zeggen – maar dat hindert Sander Loones niet. Toen duidelijk werd dat Radio 1 de gewraakte tweet niet op eigen initiatief had teruggetrokken, maar op vraag van het management van Joost Zweegers, reageerde Piet De Zaeger, algemeen directeur bij de N-VA en onder andere eindverantwoordelijke voor het N-VA-communicatiebeleid, schamper: “Na de ‘constructieve journalistiek’ huldigt de VRT nu ook de ‘reconstructieve tweet’". “Sander Loones had het mis voor. Sorry”, zou een betere tweet geweest zijn, maar dat kregen we natuurlijk niet te lezen.

 

En wat vindt Joost Zweegers zelf? Toevallig te gast bij De Afspraak – wegens een precies twintig jaar geleden verschenen album van Oasis – vroeg Bart Schols het ’s avonds aan Joost Zweegers. Bekijk hier het fragment. Joost Zweegers: “Ik wilde gewoon iets positiefs zeggen over mijn stad. Ik kom drie dagen geleden terug uit China. Ik zit met mijn kinderen op het plein in Zurenborg. Ik heb het daar goed. Ik zit in het programma vanmorgen, en ik zeg dat ik heel graag in Antwerpen woon. Ik vind dat het er vooruit is gegaan, eigenlijk. Ik vind dat Antwerpen er beter op geworden is. Helemaal geen politieke uitspraak, geen politieke kleur bekennend. Gewoon een positief verhaal. En dan wordt er een heel circus van gemaakt, dan word ik bijna een boegbeeld van het een of het ander gemaakt.”

 

Wat later zegt Joost Zweegers dat men doet voorkomen alsof hij een N-VA-stemmer is, maar hij is “noch links, noch rechts”. Mag een mens nog eerlijk zijn mening geven? Voor ‘De Mondige Student’ en Sander Loones is dat niet genoeg. Het moet positief zijn voor het N-VA-bestuur. En al wie dat niet doet, of dat niet deelt, is per definitie een verdacht sujet. Vrij denken? Vergeet het in de stad van De Grote Leider.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, de wever, loones, media |  Facebook | | |  Print

03-10-15

DE ‘EPIC FAIL’ VAN BART DE WEVER

Bart De Wever probeerde vorige week met een nieuw woordje hip te lijken: epic fail. "Opgestoken van een van mijn kinderen", zei Bart De Wever vorige week dinsdag aan de UGent.  Mutti Merkel, met haar “Herzlich Wilkommen” en “Wir schaffen das” voor asielzoekers, is een epic fail. Maar ook ’s avonds rolde er een “epic fail” uit De Wevers mond. De cijfers waarop de Antwerpse politie zich baseerde voor de jongste verkeerscampagne (vooral tegen fietsers en voetgangers gericht, nvdr.) waren een “epic fail”. In mensentaal: volkomen fout. Maar er liep nog meer volkomen fout.

 

Daags tevoren stond op de agenda van de gemeenteraadszitting de aanschaf voor de Antwerpse politie van oorlogswapens en bijhorende kogels van het kaliber 300 Whisper. Fel gecontesteerd door Peter Mertens (PVDA). Robert Voorhamme (SP.A) kloeg aan dat de Antwerpse politie (en stadskas) eigenlijk een taak opneemt die voor de federale collega’s is. Filip Dewinter steunde volop de aankoop. Bart De Wever verdedigde de zaak opvallend emotioneel. De kritiek van de oppositie werkte zichtbaar op zijn zenuwen.

 

Gazet van Antwerpen-verslaggever Sacha Van Wiele: “De Wever maakte duidelijk dat hij weinig vertrouwen had in de federale politie. Die zou nooit tijdig kunnen ingrijpen bij een terroristische aanslag of tegen zwaar bewapende criminelen. ‘De federale overheid zou het moeten oplossen, maar doet het niet, dus doen we het zelf’, zei De Wever.

 

Een opmerkelijke uitspraak van een burgemeester die in bijberoep ook voorzitter is van de grootste partij in België. N-VA neemt sleutelposities in in de Vlaamse en federale regering. De Wever is ervaren genoeg in debatteren om te beseffen dat deze uitspraak hem de rest van de gemeenteraad zal blijven achtervolgen. Hij schoot zich in de voet met een kaliber 300 Whisper.

 

En ja hoor, drie kwartier later kreeg De Wever zijn uitspraak al voor de voeten geworpen door Groen-fractieleider Wouter Van Besien. In het debat over het al of niet sluiten van de kerncentrales Doel 1 en 2. Vanuit de oppositie kwam het pleidooi dat het stadsbestuur de federale overheid zou vragen om een milieueffectenrapport op te stellen en de bewoners te betrekken. ‘Het is inderdaad zo dat de federale overheid daarvoor moet zorgen, maar ze doet het niet, dus waarom doen we het dan niet zelf’, zegt Van Besien.

 

Een half uur later was het weer raak. Ditmaal recycleerde de kersverse SP.A-fractieleidster Kathleen Van Brempt de uitspraak van de burgemeester in het debat over de opvang van vluchtelingen. ‘De federale overheid doet het niet, dus doen we het zelf als stad’, zegt Van Brempt. Op dat moment liet De Wever voor een honderdste keer een diepe zucht en verborg hij nogmaals zijn hoofd in zijn handen (foto).

 

Sacha Van Wiele besluit dat Bart De Wever er wel geen minuut nachtrust aan zal verliezen. Met zijn comfortabele meerderheid in de Antwerpse gemeenteraad kan hij alle moties van de oppositie laten afkeuren en zijn eigen punten doordrukken.

 

Maandag zouden de resultaten bekendgemaakt worden van een peiling naar de kiesintenties van de Antwerpenaren. Wat ook het resultaat is, blijft dat Antwerpen beter zou kunnen als het meer initiatief aan de dag zou leggen voor bijvoorbeeld (de lijst is niet limitatief) het leefmilieu en de opvang van vluchtelingen, en niet alleen voor de aankoop van oorlogswapens.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: de wever, antwerpen, politie |  Facebook | | |  Print

02-10-15

TERZAKE EN N-VA OVER 3 JAAR BESTUUR IN ANTWERPEN

Terzake zond woensdagavond een reportage uit over wat er drie jaar na de gemeenteraadsverkiezingen veranderd is in Antwerpen. In dezelfde reeks kwam dinsdagavond Kortrijk aan bod, en gisterenavond Molenbeek.

 

Binnen wat mogelijk is op tien minuten tijd was het een evenwichtige reportage. Met enerzijds Bart De Wever die zijn beleid verdedigde. Niet alles van verandering is zichtbaar. Dat er bij de stadsadministratie 1.400 mensen minder werken, in het beste geval zal niemand dat zien en voelen. De nieuwe Antwerpse burgemeester wilde afrekenen met het “socialistisch pamperbeleid”. Er werd vooral ingezet op veiligheid. De criminaliteitscijfers zijn gedaald, en er was nog nooit zoveel politieaanwezigheid. Enzovoort.

 

Anderzijds was er Peter Renard, voormalig kabinetschef van Patrick Janssens. Bij Janssens was het veiligheidsbeleid een beleid met zoveel mogelijk contacten tussen de politie en de bevolking. Een preventief beleid. Het huidig beleid is een beleid waarbij de politie zich terugtrekt uit de wijken, in de politiecombi’s gaat zitten… Een militarisering van het politiekorps. De toon van de verkeersveiligheidscampagne is helemaal anders, van bedanken van autorijders om wat trager te rijden naar mensen tegen elkaar opzetten en betuttelen. Enzovoort.

 

Opvallend was wat Bart De Wever koos als beste van het nieuwe stadsbestuur: een plek aan de Schelde die men voor recreatie gaat ontwikkelen. Alleen is dit… een plan van het vorig stadsbestuur dat nu gaat uitgevoerd worden. Als representatieve plek koos Peter Renard voor de Renault-site aan de Waaslandtunnel die afgebroken wordt om er hoogbouw neer te zetten, twintig meter hoger dan de rest in de buurt, die maximale winst verschaft aan de projectontwikkelaar gelieerd aan Bart De Wever (zie de Apache-artikels terzake).

 

In elke reportage over drie jaar na de gemeenteraadsverkiezingen komt ook iemand uit de lokale pers aan bod, en in Antwerpen was dat Gazet van Antwerpen-journalist Lex Moolenaar. Hij vindt het “absoluut geen kwaad om na tachtig jaar socialistisch bestuur eens iets anders uit te proberen, te meer er dan een nieuwe wind kan waaien door de stadsadministratie”. Het eerste is een persoonlijk standpunt, het tweede is van de pot gerukt. Enerzijds omdat stadssecretaris Roel Verhaert onlangs opnieuw liet weten nog langer te blijven. Alvast de eerste keer dat hij zei langer te blijven dan nodig, was het op vraag van Bart De Wever dat hij nog niet op pensioen gaat. Er zijn intussen een aantal bedrijfsdirecteurs vertrokken, maar vaak had dat met persoonlijke plannen en niet met politieke redenen te maken. Anderzijds zijn een aantal vakbekwame ambtenaren persona non grata verklaard op N-VA-kabinetten, een miskenning van talent om politieke redenen die moeilijk als “verfrissend” kan omschreven worden.

 

Bleri Lleshi wees er gisteren op dat de Terzake-reportage anders gepresenteerd wordt op de VRT-website deredactie.be (foto 1) als op de Facebookpagina van de N-VA (foto 2, grotere versie). In het eerste geval met de neutrale kop Wat is er 3 jaar na de verkiezingen in Antwerpen veranderd? In het tweede geval wordt het gepresenteerd alsof op deredactie.be staat Antwerpen 3 jaar na de verkiezingen: veiliger en écht sociaal. Vraag is: wie heeft die titel veranderd? Heeft de N-VA geknoeid met de deredactie.be-titel, zoals Bleri Llheshi vermoedt? Of was dat de originele titel, wetend dat er bij de VRT na het verkiezingssucces van de N-VA nogal wat mensen N-VA-minnaars zijn geworden? Titel die nadien gecorrigeerd werd. Alleszins stemt zoals de N-VA het voorstelt op haar Facebookpagina niet overeen met wat er (nu) op deredactie.be staat.

 

De Terzake-reportage is trouwens vrij evenwichtig, met bijna evenveel pro’s als contra’s. Een titel ten voordele van één partij zou daar afbreuk aan doen. Alleszins probeert de N-VA de werkelijkheid mooier voor te stellen dan ze is. Maar al gaat de leugen nog zo snel… de waarheid achterhaalt hem wel.

10:37 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, media, de wever, n-va |  Facebook | | |  Print

DE WEEK IN ZEVEN CITATEN (EN EENTJE EXTRA)

“Als ik naar de wereld kijk, zie ik veel miserie. De wereld is niet goed bezig. De vluchtelingencrisis doet mij pijn. (…) Ik ben geen politicus, en een individu kan niks betekenen. Maar samen kunnen we veranderen.” Wereldkampioen wielrennen Peter Sagan (foto), bij de start van de persconferentie na het veroveren van de regenboogtrui (Het Nieuwsblad, 28 september 2015). Peter Sagan heeft meer empathie en goede wil in zijn pink dan vele politici in hun hele hoofd. En Sagan is vaak ook grappig, wat evenmin van veel politici kan gezegd worden.

 

“Vooral op de uitspraak dat er geen plaats meer zou zijn voor extra vluchtelingen wordt verontwaardigd gereageerd. Binnen Euro Cities, een netwerk van de grotere Europese steden, hebben Milaan, Madrid, Barcelona, Nantes, Lille, Straatsburg, Rennes en Gdansk zich intussen wel bereid verklaard extra vluchtelingen welkom te heten. Met de slogan Antwerpen is Open wordt nu dus smalend gelachen door internationale partners van de stad.” Wouter Arrazola de Oñate, directeur van de Vereniging voor Respiratoire Gezondheidszorg, krijgt van zijn internationale collega’s steeds vaker opmerkingen over het vluchtelingenbeleid van Antwerpen. (Gazet van Antwerpen, 26 september 2015)

 

“Wat is de overtreffende trap van een vluchtelingenstroom? Een volksverhuizing en als je het nog straffer wil, is er altijd exodus. Een Bijbels begrip dat chaos, religieuze waan, wrede farao’s en doemdenkende profeten combineert. Uitgerekend dat woord gooide Bart De Wever tot drie keer toe in de aula van de UGent om zijn punt te maken.” Paul Goossens over ‘professionele makelaar in angst’ Bart De Wever. (De Standaard, 26 september 2015)

 

“Ik hoorde de burgemeester van Koksijde nu al vrezen dat toeristen straks zullen wegblijven als ze die vijfhonderd vluchtelingen daar zien rondlopen. Dan moet ik even diep ademhalen. Dat ze op het Griekse eiland Kos schrik hebben dat de toeristen zullen wegblijven, dat neem ik aan. Maar ik Koksijde of all places? Zo jaag je de mensen schrik aan. Zo jaag je ze zelf weg. Kunnen we niet een beetje waken over de toon die we hanteren? Bij wie een grote verantwoordelijkheid en een groot gezag heeft, mis ik al te vaak menselijkheid.” En voormalig ‘Europees president’ Herman Van Rompuy vervolgt: “Soms zie, hoor of lees ik dingen waarvan ik denk: ach, ces idiots qui sont nos maîtres. Niet de mijne, in elk geval. Oké, idioten zijn het niet – vaak zijn het intellectuelen – maar in mijn naam spreken ze alleszins niet.” (Het Laatste Nieuws, 26 september 2015)

 

“Die mensen hebben een oorlog gezien en zijn die ontvlucht. Ik denk niet dat je hen zo snel bang kunt maken.” Liesbeth Homans zei het voorbije weekend in De Tijd: “We moeten vluchtelingen durven af te schrikken”. Bruno Tersago denkt niet dat het helpt. Maar als we er eens televisiebeelden van la Homans in Syrië, Irak enz. verspreiden? (Facebook, 26 september 2015)

 

“Vijf keer tweeëndertig bladzijden De Morgen doorbladerd en niet één woord over de twintigduizend die gisteren in Brussel voor vluchtelingen manifesteerden.” Paul Goossens stelt vast dat de krant waarvan hij ooit hoofdredacteur was niet meer dezelfde is. (Twitter, 28 september 2015)

 

“Het is geen toeval dat politieke kanonnen als De Wever, Beke of Rutten zelden praten over de bus of tram. Ze weten niet wat zich daar afspeelt.” Politicoloog Dave Sinardet ziet zelden een politicus op een bus of tram, met alle gevolgen vandien voor de politieke aandacht voor bus of tram waar je “vooral mensen van de lagere sociale klassen (ziet), die moeilijker toegang hebben tot het publiek debat. Dat is het verschil met de trein: daar zit ook de middenklasse op, af en toe zelfs een politicus. Ze schrijven opinies, twitteren… Daardoor is de publieke dienstverlening van de NMBS nog een thema. Over De Lijn wordt alleen gepraat als er besparingen zijn. Niet over de kwaliteit van de dienstverlening, die zeker niet beter is dan die van het spoor.” (Knack, 30 september 2015)

 

“Als je hem vraagt waarom hij zo’n rechts imago heeft, zegt hij altijd dat het waarschijnlijk aan zijn kale knikker ligt. Ik betwijfel dat. Heeft Nic Balthazar een rechts imago? Milow? Ben Crabbé? Yves Desmet? Ik heb een vermoeden dat het bij (Theo) Francken toch aan iets anders ligt.” Joël De Ceulaer onderzoekt in een artikelenreeks voor Knack hoe mensen meningen vormen, maar heeft ondertussen zélf ook een mening. (Knack, 30 september 2015)

 

“Op de Luitenant Lippens wilde een motoragent een 17-jarige jongeman controleren die door het rode licht was gewandeld. Maar de jongen was niet van plan om mee te werken. ‘De jongen verzette zich tegen de controle en probeerde zich los te rukken’, vertelt politiewoordvoerster Veerle De Vries. ‘Op dat ogenblik kwam een van onze Snelle Respons Teams (SRT) terug van een andere opdracht. Zij hebben bijstand verleend en hebben de 17-jarige jongen overmeesterd.’” De (zwaar bewapende) Snelle Respons Teams bewijzen hun nut in Antwerpen. En toen moest Mohamed Ouaamari zijn tweet over massahysterie in een ING-gebouw nog versturen. (Gazet van Antwerpen, 1 oktober 2015)

01-10-15

VB: BARBARA BONTE WEG, ORTWIN DEPOORTERE TERUG

Toen Gerolf Annemans verjonging en vernieuwing aankondigde voor de Vlaams Belang-lijsten op 25 mei 2014 voorspelden wij dat in alle parlementen samen maar twee nieuwe gezichten zouden opduiken bij het Vlaams Belang: Tom Van Grieken en Barbara Bonte (32 j., foto 1). Maar die laatste is er intussen al weg. Barbara Bonte nam begin september ontslag uit het Vlaams Parlement en werd er deze week opgevolgd door Ortwin Depoortere (44 j., foto 2).

 

Voorbije maandag legde Ortwin Depoortere zijn eed af als nieuw Vlaams parlementslid. Hij vervangt Barbara Bonte waarvan waarnemers verwacht hadden dat ze met haar looks and brains vlug een prominente rol zou vervullen bij het Vlaams Belang. Geboren in Jette werd ze aan de Vrije Universiteit Brussel master in de handelswetenschappen, optie fiscale wetenschappen. Intussen woonde ze in Antwerpen waar ze een half jaar in de privésector werkte, als junior tax consultant bij Deloitte, vooraleer in 2007 aan de slag te gaan als Vlaams Belang-personeelslid die de materies economie en onderwijs opvolgde. In Antwerpen werd ze voorzitster van de plaatselijke kern van Vlaams Belang Jongeren.

 

Barbara Bonte stond in Antwerpen meerdere keren op verkiezingslijsten, maar nooit hoog genoeg om kans te maken verkozen te worden. Nadat Barbara Bonte huwde – Filip Dewinter in smoking gestoken was één van de gasten op het huwelijksfeest – verhuisde ze naar het mondaine Sint-Martens-Latem, in de provincie Oost-Vlaanderen. In die provincie had men een vrouw nodig om in 2014 de tweede plaats op de lijst voor het Vlaams Parlement te vullen, na de in Ninove en omstreken bijzonder populaire Guy D’Haeseleer. Zo kreeg Barbara Bonte alsnog een politiek mandaat. Op de verkiezingszondag vergaarde ze 4.268 voorkeurstemmen.

 

Haar verblijf in het Vlaams Parlement was echter maar van korte duur. In een persmededeling begin september zei Barbara Bonte: “Het afgelopen anderhalf jaar is er behoorlijk wat veranderd in mijn leven. Ik werd parlementslid en ook de trotse mama van twee prachtige baby's. De combinatie van 'mama' en 'politica' blijkt voor mij, als chronisch migrainepatiënt, echter veel zwaarder dan gedacht. Daarom heb ik na wekenlang nadenken, wikken en wegen uiteindelijk de knoop doorgehakt om mijn politieke carrière stop te zetten om mij volledig op mijn gezin en gezondheid te kunnen richten.”

 

Veel heeft men Barbara Bonte niet gezien in het Vlaams Parlement, maar daar was een valabel excuus voor: een zwangerschap met ernstige complicaties waardoor ze maandenlang buiten strijd was. Bontes opvolger Ortwin Depoortere is al vele jaren actief bij Vlaams Belang. Van 2000 tot 2012 was hij gemeenteraadslid in Gent; van 2004, als opvolger van de ontslag nemende Gerda Van Steenberge, tot 2007 federaal parlementslid. Momenteel is Ortwin Depoortere ook nationaal secretaris van het Vlaams Belang, in opvolging van Guy D’haeseleer die met Forza Ninove mikt op het burgemeesterschap in Ninove na de gemeenteraadsverkiezingen in 2018 en daarvoor desgevallend zou verzaken aan een nationaal Vlaams Belang-mandaat.

 

Voordien was Ortwin Depoortere als Vlaams Belang-personeelslid onder andere verantwoordelijke voor het nazicht van lokale Vlaams Belang-publicaties vóór ze gedrukt werden. Volgens voormalig Vlaams Belang-parlementslid Wim Wienen is Ortwin Depoortere “een ancien combattant met alles wat daar bij hoort”. Versta: drinken en doorzakken, daar kent hij alles van.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: bonte, depoortere, d'haeseleer |  Facebook | | |  Print