03-11-15

NOG EVEN LACHEN MET ‘DE IDEALE WERELD’

Alle kranten hadden het er gisteren over: het satirische actualiteitenprogramma De Ideale Wereld (foto: presentator Otto-Jan Ham) wordt waarschijnlijk stopgezet. Vorig jaar kreeg het Vier-programma nog de Vlaamse televisiester voor beste informatieprogramma, maar met dit najaar gemiddeld 199.000 kijkers werden te weinig adverteerders getrokken, en die lokken is toch waar het om draait voor de Vier-bazen.

 

Alle kranten publiceerden online wat volgens hen de tien beste fragmenten van De Ideale Wereld zijn, waarbij natuurlijk onder andere hoe de jadicalisejing van Jejoen Bontick begon. Wij grasduinden ook nog even in het De Ideale Wereld-archief op zoek naar wat Vlaanderens enig satirisch televisieprogramma in beeld bracht over de N-VA en het VB. Niet alles, wel wat wij het beste vonden. We vervolledigden het met twee educatieve filmpjes uit De kruitfabriek, waar De Ideale Wereld-medewerker Jelle De Beule de stiel leerde. 

 

   - De Vlaams Belang-campagne: Geef er een lap op.

   - Een nieuwe website voor Filip Dewinter (video vanaf 17’20”).

   - Eerder: Wat moet je weten over Vlaams Belang?

   - De gele tuinkabouter van de N-VA.

   - Welke slogan gebruiken? Jan Jambon belt met Bart De Wever.

   - De campagnefilmpjes van de N-VA.

   - “Belgium is not the land of milk and honey.”

   - Eerder: Wat moet je weten over N-VA?

   - De coalitie tussen IS en Theo Francken.

   - Een neutrale toelichting over de vreemdelingentaks. 

 

Theo Francken blijkt het meest aanleiding te geven tot een geslaagde grap. Hoe zou dat toch komen?

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: media, vb, dewinter, n-va, jambon, de wever, francken |  Facebook | | |  Print

02-11-15

WALTER LOTENS: “OUD EN NIEUW ACTIVISME MET ELKAAR VERBINDEN”

Bovenaan ons lijstje de eerstvolgende weken te lezen boeken staat Elcker-Ik, 45 jaar sociale actie, geschreven door Walter Lotens (foto) in samenwerking met Stefaan Vermeulen. Het verhaal over Volkshogeschool Elcker-Ik, de bakermat van actiegroepen als de antirakettenbeweging VAKA en het antiracistische Hand in Hand, maar evengoed van de kringwinkels en het mindervalidenvervoer De Rolkar, en van politici als Jos Geysels en Mieke Vogels. In afwachting van onze recensie, hieronder een interview van Gazet van Antwerpen met de auteur.

 

Walter Lotens: “Als moraalfilosoof ben ik al heel lang gefascineerd door initiatieven die van onderuit dynamiek proberen te brengen, en die ingaan tegen bepaalde stromingen die in de maatschappij leven. Dat ligt in mijn genen. Zelf was ik in 1970 als leraar betrokken bij de Aktiegroep Krities Onderwijs. 1970 was een scharnierjaar in Vlaanderen. De mei ’68-beweging begon door te dringen en in 1970 ontstonden er heel wat organisaties, waaronder Elcker-Ik. Toen ik vorig jaar op een bijeenkomst in Elcker-Ik een filmpje zag van jonge studenten, werd gevraagd welke jong gepensioneerde dat verhaal eens wilde optekenen. Ik had meteen het gevoel: dit is echt mijn onderwerp.”

 

Om vervolgens de archieven in te duiken. “Ja. Alleen al van Elcker-Ik Antwerpen zijn er 24 archiefdozen met 124 mappen of omslagen met verslagen, dossiers, nieuwsbrieven, activiteitenkalenders, facturen, nieuwsbrieven, studiereizen en ga zo maar door. En toch vond ik heel veel niet. Ik heb een soort ronde van Antwerpen gedaan om belangrijke mensen uit die periode te interviewen. Het is een heel Antwerps verhaal. Rond 1975 waren er ook Elcker-Iks in Turnhout, Mechelen, Leuven, Brugge en in Brussel, maar Antwerpen was het moederhuis.”

 

Eigenlijk was Elcker-Ik een bende linkse activisten, of niet?  “Zo zou je het kunnen noemen. De oprichters streefden naar een basissocialisme. Ze waren heel erg op hun hoede voor alles wat met partijpolitiek te maken had, en voor de verzuilde vakbonden. Het was wel een broeinest voor politici. Zowel Jos Geysels als Mieke Vogels komen eruit voort. In het commentaarstuk dat Mieke Vogels schreef, maak ik op dat ze teleurgesteld is over het feit dat de voorstanders van de ontzuiling, bijna een nieuwe zuil geworden zijn. Sommige mensen kozen ervoor zich partijpolitiek te engageren, en werden vervolgens uitgespuwd door de meer radicalen binnen Elcker-Ik. Dat heeft tot spanningen geleid.”

 

Behalve Mieke Vogels, zijn er nog tien andere mensen die een nabeschouwing schrijven over Elcker-Ik en de betekenis die het vormingscentrum heeft. Waarom vond u dat belangrijk? “Ik wilde geen puur geschiedenisverhaal schrijven over de ‘oudstrijders’ en met melancholie terugkijken op de oude tijd. Ik beschouw dit boek als een poging om oud en nieuw activisme met elkaar te verbinden. Of zoals auteur en journalist Dirk Barrez het verwoordt: van vlag naar hashtag. Groepen als Hart boven Hard en Ringland hebben de fakkel overgenomen.”

 

Welke betekenis heeft Elcker-Ik nu nog? Ondertussen is de doelgroep al behoorlijk op leeftijd, die gaan niet meer op tafel staan springen. “De hoogdagen van Elcker-Ik lagen in de jaren tachtig, toen er spectaculaire acties waren. Op de betoging van VAKA tegen kruisraketten in 1985 kwamen 400.000 mensen opdagen, dat is spectaculair. Heel intellectueel Vlaanderen kwam vorming geven in Elcker-Ik in die periode. Dat laatste gebeurt nu nog, de lezingen die er worden gegeven zijn heel interessant. Daarnaast zijn er heel veel nieuwkomers die taalcursussen volgen in Elcker-Ik. En verder trekken ze progressieve organisaties aan om daar ruimtes te huren of persconferenties te geven. Er bestaan overigens nog heel wat organisaties die destijds in Elcker- Ik zijn bedacht en opgestart. De Kringwinkel is daar één van, net zoals het tweedekansonderwijs, of vzw De Rolkar, die mindervaliden vervoert.”

 

In 1973 werd er ook een voedselcollectief opgericht, de Brandnetel, dat ijverde voor gezonde en duurzame voeding. Een thema dat opnieuw heel actueel is. “Dat soort ideeën uit de jaren zeventig, die toen embryonaal aan bod kwamen, zijn nu inderdaad opnieuw springlevend en krijgen een veel breder draagvlak. Kijk maar naar de boerderijen met verdeelpunten in de stad, de ecologische markt Marta, het initiatief om samen de Oudaan te kopen, en zo kan ik nog wel even doorgaan. Het is blijkbaar een goede tijd voor dat soort initiatieven. Je ziet ook dat de activisten van vroeger, zich nu als gepensioneerden inzetten voor die nieuwe bewegingen. De generaties staan op elkaars schouders.”

 

 

Bij de boekvoorstelling  zondag 25 oktober werd bij Elcker-Ik in Antwerpen meer dan drie uren gedebatteerd tussen oude activisten als Hugo Ongenae (Elcker-Ik, Hand-in-Hand…) en nieuwe activisten als Wouter Hillaert (Hart boven Hard) en Sven Augusteyns (Ringland). Op de Boekenbeurs wordt zaterdag 7 november om 16 uur een klein uurtje uitgetrokken voor een gesprek met Jos Geysels, Manu Claeys en Walter Lotens over de bewogen geschiedenis van het vormingswerk, de sociale acties en de toekomst van drukkingsgroepen. “Allen daarheen”, werd dan in de vorige eeuw geroepen. Elcker-Ik, 45 jaar sociale actie is verschenen bij uitgeverij Pelckmans.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: boeken, actie, antwerpen |  Facebook | | |  Print

01-11-15

LINT: “EIGENLIJK ZIJN ER NOOIT PROBLEMEN GEWEEST”

In Brasschaat worden binnenkort 250 vluchtelingen opgevangen in een voormalig munitiedepot van het leger. Een plek ver van de bewoonde wereld (foto 1), maar toch gaat het Vlaams Belang er vandaag tegen betogen.

 

Bij de bevolking een draagvlak vinden voor de opvang van vluchtelingen, het is niet vanzelfsprekend.  CD&V-voorzitter en burgemeester van Leopoldsburg Wouter Beke kan erover meespreken. In zijn gemeente worden binnenkort 500 vluchtelingen opgevangen. Wouter Beke (in De Morgen dit weekend): “Onlangs nog hadden we hier onze jaarlijkse braderij. Toen bleek dat er een paar jassen waren gestolen, gingen er al meteen een paar beschuldigende vingers richting de vluchtelingen, ook al moest de eerste vluchteling hier toen nog arriveren.” Al zijn er natuurlijk ook mensen die de vluchtelingen wél welkom heten. “Ongerust? Over die vluchtelingen? Maar jongen toch”, zegt Josephine Booghmans. “Ze zegt dat de nieuwkomers welkom zijn. Meer zelfs. “Ze mogen hier altijd een jat koffie komen drinken.”

 

Maar het discours van sommige partijen helpt niet. Wouter Beke maakte zich vorige maand nog kwaad op de N-VA en haar pleidooi voor pushbacks naar de Turkse kust. Wouter Beke: “Daarmee geven ze het signaal dat de vluchtelingen hier eigenlijk niet zouden mogen zijn. Tegelijk vraagt hun staatssecretaris mij om 500 van die vluchtelingen in mijn gemeente op te nemen. Ik zie het als onze plicht om op die vraag in te gaan. Maar het is – ik druk me beleefd uit – niet netjes dat N-VA tegelijk het draagvlak binnen de gemeentes als de mijne op die manier ondermijnt.” Als burgemeester wil Beke “mensen geruststellen en er bijvoorbeeld blijven op wijzen dat het geen criminelen zijn, maar gewone mensen als u en ik. Tegelijk mag ik mijn kop niet in het zand steken en doen alsof er geen enkele vorm van overlast zal zijn. Het is dansen op een bijzonder slappe koord, met aan weerskanten een diepe ravijn.”

 

Wie met genoegen de traditionele politici in een diepe ravijn wil duwen, zijn partijen als het Vlaams Belang en groupuscules als het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) en Nation die op opvang voor vluchtelingen afkomen als vliegen op een geopende pot confituur. Het N-SA dat tweeënhalf jaar na hun aftocht in Antwerpen in Dendermonde opduikt om te protesteren tegen de opvang van 144 vluchtelingen in de voormalige Abdijschool, en daarvoor een inwoner uit Oostende, in casu Eddy Hermy, als woordvoerder laat opdraven in Dendermonde. Nation die een buurtvergadering in Thy-le-Chateau, deelgemeente van Walcourt in de provincie Namen, op stelten zet met nazigroeten, racistische leuzen en ander gebrul. En het Vlaams Belang dat op 19 oktober bijvoorbeeld nog bij nacht en ontij met een 50-tal mensen aan het asielcentrum in Kapellen betoogde… met naast enkele mensen uit Kapellen ook volk uit het vanuit Kapellen veraf gelegen Wilrijk enzomeer.

 

“Chris Marynissen (Vlaams Belang) deed in Kapellen (547 asielzoekers) wat gemeentebestuur naliet: een BIN oprichten”, twitterde laatst Vlaams Belang-personeelslid en Antwerps gemeenteraadslid Wim Van Osselaer. BIN staat voor Buurt Informatie Netwerk, een eerbaar initiatief om waakzaam te zijn tegenover criminaliteit dat in Kapellen al vlug misbruikt werd voor Vlaams Belang-doeleinden. De vechtpartij vorig weekend in het asielcentrum van Kapellen bracht Chris Marynissen ertoe om zich naar het asielcentrum te begeven en een filmpje van de politieaanwezigheid te posten op sociale media. Het deed de wenkbrauwen fronsen bij de plaatselijke politie.

 

BIN-verantwoordelijke Gert Verstraete in Gazet van Antwerpen: “De feiten speelden zich af op privéterrein en het activeren van het BIN had hier geen enkele bijdrage kunnen leveren. Het ter plaatse gaan is hetgeen wat in het BIN-protocol en in de algemene BIN-werking expliciet wordt verboden, zelfs ontraden. Niet om de feiten te verdoezelen, maar om de mensen hun veiligheid te kunnen garanderen.” Zijn vertrouwen in BIN-coördinator Chris Marynissen is dan ook ernstig geschaad en de zaak wordt nu voorgelegd aan de Dienst Veiligheid en Preventie van de FOD Binnenlandse Zaken. Volgens Chris Marynissen had een BIN-lid hem gemeld dat jonge mannen gewapend met stokken achter andere jongeren aan het rennen waren. Op de openbare weg. Les excuses sont faites pour s’en servir.

 

De bevolking noch de asielzoekers zijn geholpen met de bemoeienissen van het Vlaams Belang & Co. Geef de asielzoekers de menselijke opvang die iedereen in dezelfde situatie voor zichzelf zou wensen. Treedt op tegen overlast en geef burgemeesters de kans hun rol op te nemen als burgervader. In De Afspraak van 23 oktober getuigde N-VA-burgemeester Harry Debrabandere (foto 2) over het asielcentrum dat in 1991 in zijn gemeente Lint geopend werd. Destijds fel gecontesteerd door het Vlaams Blok, zoals te zien was in een fameuze Panorama-uitzending (1, 2, 3). Mits de nodige begeleiding valt alles na drie, vier maanden in de plooi, getuigde de burgemeester (video vanaf 4’30”). “Eigenlijk zijn er nooit problemen geweest”, zegt hij. Kunnen we dan die eerste drie, vier maanden van agitatie en polemiek niet overslaan? Zijn er niet genoeg andere problemen om aan te pakken?