09-02-16

(1) HET INCIDENT TEVEEL VOOR DE ANTWERPSE POLITIE

We hebben hier al herhaaldelijk gewezen op de toegenomen arrogantie van de Antwerpse politie sinds ze niet alleen onder leiding van politiekorpschef Serge Muyters maar ook van burgemeester Bart De Wever staat. Wordt een incident vrijdagavond in het café Kiebooms (foto) aan het De Coninckplein in Antwerpen het incident teveel voor de Antwerpse politie?

Een leraar die een foto neemt van de arrestatie van een aantal mensen en daardoor zelf ook in een cel belandt, een journaliste die bijna van haar fiets wordt gereden door een politiecamionette en onheus behandeld wordt, een allochtone vrouw die na een toiletbezoek in een café in de boeien wordt geslagen door de politie, een journaliste die het bellen op de fiets zéér kwalijk wordt genomen, politie die de toegang tot het rouwregister voor Regine Beer verbiedt maar anderen wél toegang verleent tot een ‘verboden zone’, politie die rode vakbondsjassen op een caféterras verbiedt, de ‘heldendaden’ van het Snelle Respons Team en politie die en masse een kinderdagverblijf binnengaat

Je kan het zo gek niet bedenken of de Antwerpse politie slaat een mal figuur, maar nooit is er wat fout bij de politie. Toch niet volgens de politie zelf en het Antwerps stadsbestuur. Ook niet toen een Marokkaanse familie vorige week een zetel uit een Volkswagen monovolume wilde halen en niet vlug genoeg kon opkrassen volgens de politie, en een buurjongen bij een oplopende woordenwisseling tussen de Marokkaanse familie en de politie opgepakt en in de cel gestopt wordt. Ook niet als een medewerker van Studio Brussel vorige week vóór de aanvang van een show in het Antwerps Sportpaleis zijn gsm bovenhaalt en hardhandig overmeesterd wordt door security én de Antwerpse politie.

Het verhaal over een politie-interventie in café Kiebooms vrijdagavond is intussen al meer dan 800 keer gedeeld op Facebook. Zaterdag werd daarover gepost: “Rond 23 uur kwam de milieupolitie het wekelijkse jazzoptreden (vrijdag waren dat Adalberto Dominguez (basgitaar), Rodolphe Gatto (drums) en Selim Miles Boudraa (saxofoon) stilleggen, om onduidelijke redenen. Uiteindelijk bleek dat de politie bezig was met geluidsmetingen in de woning van de buur die tussen de cafés Kiebooms en The Beautiful Planet in woont, voor de installatie van een geluidsbegrenzer in The Beautiful Planet (…) Toen ze niet alleen geluid opvingen van The Beautiful Planet maar ook van de zijde van Kiebooms, besloot de politie in Kiebooms binnen te vallen (vier agenten in burger én vier in uniform), om onmiddellijk alle materiaal van de muzikanten in beslag te nemen.

Daarmee lapte de politie dus zélf de convenant tussen Kiebooms en de buur aan z’n laars (een convenant tussen café Kiebooms, de betrokken buur, de politie en de stad Antwerpen over geluidsoverlast, nvdr.), zonder dat er zelfs sprake was van een klacht van de buur in kwestie. Begrijpelijkerwijze snapte niemand in Kiebooms waar deze imponerende machtsontplooiing en raid vandaan kwamen. Er ontstond bij de inbeslagname een discussie tussen de politie, cafébaas Victor, de muzikanten en de verzamelde klandizie, die unaniem de agressie van de agenten veroordeelden en trachtten hen op hun gedrag aan te spreken.

Uiteindelijk verscheen er nog bijkomend politiepersoneel ten tonele, om het muzikantenmateriaal op te laden. De jonge saxofonist – wiens instrument zijn enige broodwinning is en die hij vandaag voor een professionele afspraak nodig had – weigerde zijn saxofoon af te geven, waarop hij naar buiten werd geduwd door verschillende agenten. Toen hij zich bleef vastklampen aan zijn instrument werd de jongeman in elkaar geslagen door vier à vijf politieagenten: ze stampten hem op de benen tot hij door de knieën ging. Eenmaal hij op de grond lag, werd hij in de boeien geslagen en in een politiecombi geladen. Toen cafébaas Victor trachtte tussenbeide te komen, kreeg hij van de politieagenten te horen dat ‘hij moest maken dat hij naar binnen ging, of dat ze hem ook in de boeien zouden slaan’.”

Het hele gebeuren liet iedereen in schok achter. Niemand kon geloven wat zich voor hun ogen had afgespeeld. De saxofonist – die in Brussel woont – werd pas zaterdagmorgen vrijgelaten en moest zaterdagavond terugkeren naar Antwerpen om zijn saxofoon terug te kunnen krijgen. In een eerste reactie liet politiewoordvoerster Veerle De Vries verstaan dat er niets abnormaal was gebeurd. Caféuitbater Vic Mees denkt daar anders over: “Als ze vrijdag gewoon hadden gevraagd om de muziek af te zetten, zouden we dat gedaan hebben. Dan zou het niet nodig geweest zijn om instrumenten in beslag te nemen en iemand op te pakken.” Vic Mees wil niet het hele politiekorps over dezelfde kam scheren. “Nee, soms wordt het wel op een menselijke manier aangepakt, maar helaas zit er in negentig procent van de gevallen agressie in het optreden van de agenten.”

Intussen zegt de buur dat hij eind vorig jaar de convenant met café Kiebooms heeft opgezegd, en hij het eens is met het politieoptreden. De caféuitbater stapte inmiddels met zijn verhaal naar de ombudsvrouw van de stad Antwerpen die kantoor houdt in een zijstraat van het De Coninckplein. Politiek Antwerpen reageerde ook.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, politie |  Facebook | | |  Print

(2) REACTIE DE WEVER: “OPPOSITIE BRENGT DE POLITIE IN DISKREDIET”

Vanuit de Antwerpse oppositiepartijen en het kabinet van burgemeester Bart De Wever werd gisteren gereageerd op het incident teveel voor de Antwerpse politie.

Peter Mertens, PVDA-fractieleider in de Antwerpse gemeenteraad, was de eerste om te reageren. Hij postte op Facebook: “Politiebrutaliteit in Antwerpen swingt de pan uit. Het ene voorval na het andere. Tegen al wie beweegt in deze stad, zo lijkt. Vorig weekend tegen de familie H toen die een zetel uit hun camionet laadde. Vorige zondagavond ook tegen Faisal Chatar, dj bij Studio Brussel, in het Sportpaleis, en nu gisterenavond in Café Kiebooms op het De Coninckplein tegen een jazz-optreden. De PVDA vraagt ernstig onderzoek naar deze escalatie. #‎geenrepressieinonzestad”

Groen-fractieleider in de Antwerpse gemeenteraad Wouter Van Besien stelt dat het duidelijk is “dat er in het Antwerpse korps veel te veel tolerantie heerst voor geweld, brutaliteit en trouwens ook (dat is al lang geweten) voor racisme door politiemensen. En dat is onaanvaardbaar. Het is aan de burgemeester en de korpsleiding om duidelijk paal en perk te stellen aan de cultuur van agressie.” Wouter Van Besien vervolgt: “Er moet nultolerantie komen voor elk geval van onnodige agressie en van racisme van de Antwerpse politie. Politiemensen moeten weten dat er sowieso tuchtstraffen op volgen. En klokkenluiders binnen het korps moeten anonimiteit gegarandeerd krijgen.”

Tot slot stelt Wouter Van Besien: “90% van de Antwerpse politiemensen zijn op een schitterende wijze bezig maar de 10% andere zorgen ervoor dat ons politiekorps in een slecht daglicht komt te staan en dat het vertrouwen in de politie wegebt. Dat mogen we niet laten gebeuren.” Uitbater van café Kiebooms Vic Mees draaide dat van die 90 en 10 % anders wel om. In De Standaard zei hij: “Soms wordt het wel op een menselijke manier aangepakt, maar helaas zit er in negentig procent van de gevallen agressie in het optreden van de agenten.”

Bij de SP.A reageerde Robert Voorhamme, die in de Antwerpse gemeenteraad de politiezaken opvolgt. “Sinds het nieuwe stadsbestuur is aangetreden is er een 'law and order'-cultuur gegroeid die leidt tot disproportioneel optreden. De tijd dat de Antwerpenaar zijn wijkagent als 'een vriend' kon beschouwen is voorbij. De wijkagent is verdwenen, de gemoedelijke omgang tussen de politie en de bevolking ook. Het is 'wij', de politie, tegen de burgers. Het gevolg daarvan is dat het politieoptreden niet meer in verhouding is met de feiten.” De SP.A roept burgemeester Bart De Wever en de lokale politie op het roer om te gooien, om zo een escalatie te vermijden. "Mensen zien wel veel combi's rondrijden of agenten patrouilleren met wapens, maar een gewoon gesprek met de politieman is nu eerder een uitzondering geworden.”

De woordvoerder van burgemeester Bart De Wever zegt in De Standaard en Gazet van Antwerpen online dat de Antwerpse politie het goed doet, en als er een negatieve sfeer hangt over de politie het de schuld is van de oppositie. “De Antwerpse politie is voortrekker in Vlaanderen als het gaat over diversiteit. De korpsleiding hanteert ook een absolute nultolerantie tegenover racisme. Klachten worden met strikte objectiviteit behandeld. De laatste jaren zijn op die vlakken enorme stappen vooruit gezet. Zeker in stressvolle tijden, zoals de afgelopen maanden met de terreurdreiging, verwachten wij van politiemensen dat ze altijd beleefd en respectvol zijn. De korpschef heeft daar trouwens recent nog een interne richtlijn voor gepubliceerd, mee op vraag van de burgemeester. Het is jammer dat de oppositie elke nuance overboord gooit om onze politiediensten systematisch in diskrediet te brengen. Zij werken er namelijk hard aan om Antwerpen structureel veiliger te maken.”

Voilà. Zaken zoals met de Marokkaanse familie die een zetel uit een Volkswagen monovolume aan het halen was, uitgebracht door De Wereld Morgen; de lotgevallen van de Studio Brussel-man in het Sportpaleis, die alle media haalde; en het verhaal van café Kiebooms, dat op Facebook verscheen en daar de pers was opgevallen… het is allemaal de schuld van “de oppositie (die) elke nuance overboord gooit om onze politiediensten systematisch in diskrediet te brengen”. Even het politieoptreden in vraag stellen? Geen dénken aan.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: politie, antwerpen, actie, de wever, media |  Facebook | | |  Print

08-02-16

VOORPOST-BLAD: GEWAPENDE WEERSTAND TEGEN VLUCHTELINGEN

“Als vluchtelingen over die hekken proberen te klauteren, moet de politie zo'n illegale grensoverschrijding stoppen. Indien nodig moeten agenten gebruik maken van hun vuurwapen. Zo staat het in de wet", zei Frauke Petry, de voorzitter van Alternative für Deutschland (AfD), een week geleden in een interview met de krant Mannheimer Morgen. Het leidde tot opschudding in Duitsland en daarbuiten, maar lang voor Frauke Petry werd in het Voorpost-blad Revolte al gepleit voor “gewapende weerstand” tegen de komst van vluchtelingen.

Revolte nr. 176, het september-oktobernummer van 2015 (foto), opent met een artikel van Johan Vanslambrouck over de vluchtelingen getiteld Tsunami 2015. Johan Vanslambrouck is oud-voorzitter van Voorpost en verantwoordelijk uitgever van Revolte. Nadat hij de Revolte-lezer op temperatuur heeft gebracht met zijn Tsunami-artikel volgt een artikel over hetzelfde onderwerp van de Nederlander Kees Overdorp. Hij titelt Invasieve exoten om de migratieproblematiek van de voorbije maanden te omschrijven. Een titel die hij meteen verklaart.

“In het licht van deze door mij als een Bijbelse zondvloed ervaren invasie (het doembeeld van kaalvretende sprinkhanen dringt zich op) moest ik laatst denken aan (…) de zoölogische (dierkundige) term ‘Invasieve exoten’, waarmee in hoofdlijnen wordt bedoeld dat inheemse soorten, zoals bijvoorbeeld bepaalde vogelsoorten, reptielen of vissen, door de bewuste of onbewuste instroom/invoer van uitheemse/buitenlandse soorten bedreigd en/of verdrongen worden. De uitheemse varianten zouden dan getalsmatig als wel door een groot aanpassingsvermogen de reeds bestaande rassen verdringen, door kruising muteren of geheel buitenspel zetten door deze uit te doen sterven.”

Hierna volgt een lange argumentatie tegen de komst van “bevolkingsgroepen waarop geen enkele rechtgeaarde Europeaan zit te wachten” en “de ongekende islamisering die deze ongeremde invasie met zich zal brengen”. Maar wat er tegen doen? “De grenzen kunnen niet meer dicht, want ze klimmen er toch overheen”, wordt wel eens gezegd.

Kees Overdorp: “Hieruit blijkt de werkelijke onwil om het migratieprobleem aan te pakken. Zouden wij ons moeten laten overlopen? Hoeveel miljoenen gaan er nog komen? Hiermee dringt zich de vraag op hoe deze sluipmoord, deze genocide van de West-Europese bevolking te stoppen. (…) Hebben we recht of zelfs plicht tot weerstand, en in welke vorm dan? Van demonstreren (het in Nederland gebruikte woord voor ‘betogen’, nvdr.), protestbijeenkomsten, inspraakavonden hoeft men weinig tot niets te verwachten, die worden weggehoond vanuit Den Haag, Brussel en New York.”

Wat is dan wel de oplossing? Kees Overdorp: “Hebben wij het recht bestaande grenzen te overschrijden om ons vege lijf te redden, onze eigenheid en onze eeuwen opgebouwde en gekoesterde cultuur en etnie te behoeden voor vraat en verdringing? Wie of wat mogen wij aanpakken in dit escalerend conflict? In bezettingstijd was er immers ook een legitieme gewapende weerstand die gepoogd heeft de invasoren een poot dwars te zetten, met alle middelen. Over deze vragen dient het nu te gaan, het is immers ook ons lijfsbehoud (originele tekst, markering door AFF/Verzet).”

Dit is niet meer of minder dan in vragende vorm “gewapende weerstand” tegen de vluchtelingen (“invasoren”) aanbevelen. Wim Van Rooy heeft vaak genoeg gezegd dat de islam een vorm van nazisme is, waarom dan niet ons op dezelfde manier verzetten tegen de vluchtelingen waarvan verondersteld wordt dat ze in meerderheid moslims zijn?

Kees Overdorp (89 j.) is geen occasionele medewerker van het Voorpost-blad Revolte. Hij publiceert al sinds 2012 regelmatig in Revolte. Voorpost merkt in een kolom naast de inhoudsopgave op: “De standpunten in de artikels zijn niet noodzakelijk de standpunten van Voorpost. Alleen de auteurs tekenen verantwoordelijkheid voor de inhoud van hun teksten”, maar van een man die al drie jaar regelmatig publiceert in het Voorpost-blad gaat wel enig gezag en identificatie met Voorpost uit.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: voorpost, vluchtelingen, vanslambrouck, overdorp, van rooy |  Facebook | | |  Print

07-02-16

JOHAN VAN OVERTVELDT KAN HET NIET

“Alsof dat nog niet erg genoeg was, had ik vervolgens een nachtmerrie over Johan Van Overtveldt en Zuhal Demir van de N-VA die poedelnaakt als Adam en Eva in belastingparadijs België rond dartelden, gul fiscale voordeeltjes uitstrooiend over multinationals, en absoluut geen last hebbend van schaamte, vermits de zondeval nog niet in aantocht was.” Journalist en auteur Louis Van Dievel, of minstens toch zijn alter ego bij Van Dievel Consulting, heeft het dezer dagen niet gemakkelijk. En er zijn er nog die het gehad hebben met Johan Van Overtveldt (foto) en Zuhal Demir.

Over die laatste televisievedette zullen we het nu even niet hebben, wel over de betweter uit Kapellen. Voormalig journalist en hoofdredacteur van Trends. Ook even hoofdredacteur van Knack. Tussendoor actief in het zakenleven (onder andere bij Shoeconfex) en bij het Verbond van Kristelijke Werkgevers en Kaderleden. Docent macro-economie aan de universiteit Hasselt. Laureaat van de ‘Prijs voor de Vrijheid’ van de Vlaamse klassiek-liberale denktank Libera!, waarmee Johan Van Overtveldt in een rijtje prijswinnaars terecht kwam tussen Theodore Dalrymple en Jean-Marie Dedecker. Auteur van een paar boeken, waarvan hij eentje in Griekenland liet inleiden door econoom Yanis Varoufakis om vervolgens wanneer Varoufakis Grieks minister van Financiën werd die man af te kraken tot en met.

Eind 2013 stapte Johan Van Overtveldt over naar de politiek, met name naar de N-VA. Hij was het ‘blauwe konijn’ bij de N-VA, samen met de van de Open VLD naar de N-VA overgestapte Annick De Ridder en Lorin Parys. Bart De Wever zette Johan Van Overtveldt als lijsttrekker aan het hoofd van de Europese lijst van de N-VA bij de verkiezingen op 25 mei 2014, maar na vijf maanden (de zomervakantiemaanden incluis) was Van Overtveldt alweer weg uit het Europees Parlement om op 11 oktober 2014 minister van Financiën in de regering-Michel te worden. Sinds 21 mei 2015 is hij ook bevoegd voor de bestrijding van de fiscale fraude omdat staatssecretaris Elke Sleurs, die tot dan die bevoegdheid had, er nog minder van bakte dan de N-VA ervan verwachtte.

Met het jongste rapport van de Europese Commissie in de hand werd donderdag het vuur aan de schenen van Van Overtveldt gelegd in de Kamer van Volksvertegenwoordigers. Dat Van Overtveldt voorgesteld had om de vennootschapsbelastingen nog verder te verlagen, hielp zijn verdediging niet. Volgens de Europese Commissie sluit België 2015 af met een begrotingstekort van 2,9 % (= 11,6 miljard euro teveel uitgegeven), terwijl de regering-Michel zei dat het maar 2,7 % is, wat al meer is dan de 2,5 % die de regering-Michel zich als doel had gesteld. En terwijl Bart De Wever altijd foeterde op de ‘potverteerders’ van de Parti Socialiste (PS), gaat zijn regering-Michel in haar eerste volledig begrotingsjaar dieper in het rood dan de regering-Di Rupo in haar laatste volledig begrotingsjaar (2,6 % toen, 2,9 % nu).

Kan de regering-Michel verzachtende omstandigheden inroepen? “Nee”, schreef Het Laatste Nieuws vrijdag. “Tegenover het miljard dat de asielcrisis en de terreurdreiging meer hebben gekost, staat het miljard dat onze rentelasten minder hebben gekost. Aan de economische groei heeft het evenmin gelegen. Die is nu groter dan de nulgroei onder Di Rupo. Het enige excuus dat de regering-Michel kan inroepen, is dat de weldadige effecten van de taks shift zich pas dit jaar zullen manifesteren. Dat zal ook nodig zijn, want als het doel van de regering-Michel-De Wever een begroting in evenwicht is tegen 2018, dan zal het in 2016 en 2017 moeten gebeuren. (…) Het is helaas niet eens een wilde gok om nu al te voorspellen dat hen dat nooit lukt, in de verste verte niet.”

Vrijdag volgde de kritiek van CD&V-voorzitter Wouter Beke op minister van Financiën Johan Van Overtveldt in Terzake, gisteren in De Morgen en De Tijd. Ook Open VLD-vicepremier Alexander De Croo is niet opgezet met de ideetjes van Johan Van Overtveldt. Let wel: zowel Beke als De Croo vinden een verlaging van de vennootschapsbelasting van (het theoretische) 34 naar 20 procent een goed idee. Alexander De Croo (in Het Nieuwsblad gisteren): “Het komt uit ons verkiezingsprogramma”, maar Van Overtveldt heeft het ballonnetje dat hij heeft opgelaten niet uitgewerkt zoals je van een minister van Financiën zou mogen verwachten als hij iets voorstelt. Wouter Beke (in De Tijd): “CD&V heeft trouwens een voorstel tot hervorming van de vennootschapsbelasting op de tafel gelegd tijdens de regeringsonderhandelingen.”

Maar met het huidig begrotingstekort vindt de CD&V dit nu niet de grootste prioriteit. Volgens de berekeningen bij de regeringsonderhandelingen zou de verlaging van de vennootschapsbelasting een bijkomend gat van 3,5 miljard euro slaan. En de ‘terugverdieneffecten’? Minder belastingen voor de bedrijven zouden meer jobs creëren. Haha. Als professor en journalist was Johan Van Overtveldt zeer terughoudend over ‘terugverdieneffecten’. Waarom zou dat nu anders moeten zijn? En met de schamele belastingen voor de kapitaalkrachtigen valt het tegen. Wouter Beke (in De Morgen): “Iemand nog wat gehoord van de opbrengsten van de karaattaks? Hoe zit het met de fiscale regularisatie? Of de speculatietaks, waarvan hij (= Van Overtveldt, nvdr.) nu zelf zegt dat hij er niet meer in gelooft?”

Er rest dus maar één conclusie: Johan Van Overtveldt dumpen, en meteen ook zijn partij. Maar dat vereist dan moed van de CD&V en Open VLD, en open staan voor een echt andere aanpak.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: van overtveldt, beke, de croo |  Facebook | | |  Print

06-02-16

DE POËZIE VAN EDDY HERMY

Maandag wezen we er terloops op dat van het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) nog maar weinig gehoord is sinds hun mislukte actie op 1 mei 2013 in Antwerpen. Een aantal N-SA’ers zochten intussen voor korte of langere tijd een bezigheid bij de Autonome Nationalisten. De man die hier poseerde met een Adolf Hitler-portret is zo iemand. Maar ook N-SA-boegbeeld Eddy Hermy (foto 1) heeft een nieuwe roeping gevonden, al blijft hij nog wel de N-SA-website vullen.

Het begon vorige week donderdag, op Gedichtendag. Wij verwezen die dag naar een actueel gedicht over de vluchtelingen. Eddy Hermy diepte later op de dag een oud gedicht van Remco Campert op: Verzet begint niet met grote woorden. Een mooi gedicht, inhoudelijk goed. Twee jaar geleden, in 2014, publiceerden wij dat gedicht van Remco Campert al op Gedichtendag. Maar Eddy Hermy heeft nog meer op onze blog gelezen. Zondag eindigden wij ons artikel, over Theo Francken en de N-VA waar zo weinigen kritiek op durven geven, met een verwijzing naar een bekend gedicht van Martin Niemöller.

Het gedicht gaat als volgt: “Toen de nazi's de communisten arresteerden, heb ik gezwegen; ik was immers geen communist. / Toen ze de sociaaldemocraten gevangenzetten, heb ik gezwegen; ik was immers geen sociaaldemocraat. / Toen ze de vakbondsleden kwamen halen, heb ik niet geprotesteerd; ik was immers geen vakbondslid. / Toen ze de Joden opsloten, heb ik niet geprotesteerd; ik was immers geen Jood. / Toen ze mij kwamen halen was er niemand meer, die nog protesteren kon.”

Eddy Hermy maakte er zondagnamiddag van: “Toen de politiek correcte elite de vrije mening vermoorde, heb ik gezwegen. Ik bezat niet de luxe van een mening, ik moest werken voor mijn brood. / Toen ze massa’s vreemdelingen invoerden, heb ik gezwegen. Ik zou daar immers nooit last van ondervinden. / Toen ze mijn arbeidersvrienden van hun sociale status beroofden, heb ik gezwegen. Ik was geen arbeider. / Toen ze een vreemde middeleeuwse godsdienst invoerden, heb ik gezwegen. Men zei dat die vrede bracht. / Maar nu ik omringt ben door de haat van dat duister geloof, door het alles-verterende vreemde… is er niemand over die mij bevrijden kan.” (foto 2).

Met SP.A-voorzitter John Crombez die zondag een rem zette op de komst van vluchtelingen naar Europa, De Morgen die maandag op haar voorpagina de uitspraak “Dit land is allochtonen moe” kopte, enzomeer is er al minder reden voor de vrees van Eddy Hermy. Tijd dus te over om zich aan het dichterschap te wijden. Maar eerst nog zijn Nederlands bijschaven. Twee opeenvolgende dagen een taalfout in een titel (“Gedichtendag betekend (sic) voor ons: organiseer het verzet”, en: “Over de schuld van onze intellectuele elite omtrend (sic) de politiek correcte dictatuur”. En ook nog eens in de tekst: “nu ik omringt (sic) ben”.

Maar eens de taalregels onder de knie, of iemand gevonden die zijn schrijfsels wil nalezen vóór publicatie, kan Eddy Hermy een gooi doen naar de volgende Herman de Coninckprijs

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: n-sa, autonome nationalisten, hermy |  Facebook | | |  Print

05-02-16

1 EURO SOLIDARITEIT PER METER ONVERDRAAGZAAMHEID

Zondag 21 februari organiseert Voorpost een betoging in Gent onder het motto Terrorisme moe? Grenzen toe!. Natuurlijk zijn we het terrorisme moe, maar dat is geen reden voor als islamofobie vermomd racisme zoals bij de Pegida-betogingen die ondersteund worden door Voorpost.

Na de schamele Pegida-bijeenkomst in Gent in april vorig jaar worden de rollen omgedraaid: deze keer ondersteunt Pegida Voorpost. De slogans en het volk dat verwacht wordt, blijven hetzelfde.

Naar Duits voorbeeld organiseert warmhartig Gent een tegenactie waarbij per meter die Voorpost / Pegida / Vlaams Belang… in Gent zou betogen één euro wordt ingezameld die vervolgens aan Gentse vluchtelingenorganisaties wordt gegeven. Vermits Voorpost toelating heeft gekregen voor een traject van 2 km is het objectief 2.000 euro in te zamelen.

Donaties voor dit initiatief van Gastvrij Gent kan je hier melden. Voor meer info is er een Facebookpagina.

13:00 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: gent, voorpost, pegida, actie |  Facebook | | |  Print

DE WEEK IN ZEVEN CITATEN (EN EENTJE EXTRA)

België belastingparadijs voor multinationals titelde De Standaard gisteren. Op Nederland na heeft België van alle Europese landen de meeste achterpoortjes voor multinationals om belastingen te ontwijken. De notionele interestaftrek, de excess profit ruling, het gunstige regime voor de octrooi-inkomsten, enzovoort, enzomeer. Waarin een klein land groot kan zijn. (Illustratie: Lectrr) 

“De Belgen moeten met hun handen van onze vrouwen blijven.” In de Eerste Wereldoorlog vluchtten een kwart miljoen Belgen naar Engeland. Bij aankomst waren ze brave little Belgians. Later werden ze bloody Belgians die te veel dronken en vrouwen van Britse frontsoldaten versierden. Dirk Musschoot brengt een vergeten stuk geschiedenis in herinnering in Belgen maken bommen. (Het Nieuwsblad, 30 januari 2016)

“Xenofobe of islamofobe uitspraken hoeven niet verboden te worden, maar ze zijn ook niet onschuldig. Ze creëren een context waarin het ‘oké’ wordt dat onschuldige mensen vastgezet worden.” Zie niet alleen Geert Wilders die wil dat alle mannelijke asielzoekers in gesloten kampen worden weggestoken, maar ook Theo Francken die vlugger en langer asielzoekers wil opsluiten dan Justitie. (De Morgen, 30 januari 2016)

“Welke vorm van overlast heb jij het liefst: dat van spelende kinderen of van voorbijscheurende auto’s?” De heraanleg van het Vinçotteplein in Borgerhout zorgt voor discussie. (Gazet van Antwerpen, 30 januari 2016)

“De Internationale kan stilaan uit het programma schrapt worden bij de Europese sociaaldemocraten.” Het Nieuwsblad na het zien van de maatregelen die sociaaldemocraten in Nederland, Zweden, Denemarken… bepleiten over vluchtelingen, en SP.A-voorzitter John Crombez die het plan van zijn Nederlandse collega Diederik Samson zondag leek te steunen. (Het Nieuwsblad, 1 februari 2016)

“Advocaten als Kris Luyckx of Walter Damen, die hetzelfde doen, moeten die verantwoording niet afleggen.” Als advocaat Abderrahim Lahlali jihadisten verdedigt in een rechtszaak wordt in de wandelgangen wel eens gepeild naar zijn sympathie voor Islamitische Staat (IS). Bij Kris Luyckx (advocaat van onder andere Jejoen Bontinck) en Walter Damen (advocaat van onder andere Fouad Belkacem) vraagt men dat nooit. (De Morgen, 1 februari 2016)

“Twee van de aanstokers van de vechtpartij in het opvangcentrum van Broechem zijn terug op vrije voeten en hebben hun papieren als erkend vluchteling op zak. Staatssecretaris Francken had nochtans gezegd dat hij hen zo snel mogelijk het land zou uitkrijgen.” Als Theo Francken vechtende asielzoekers laat opsluiten wordt hun dossier onmiddellijk onderzocht door het Commissariaat-Generaal voor de Vluchtelingen. Soms leidt dat tot het uit het land zetten van een niet-erkende vluchteling, andere keren leidt dat tot het versneld toekennen van het statuut van vluchteling. (De Wereld Morgen, 2 februari 2016)

“Er zijn eigenlijk heel weinig gesprekken geweest. Weet u, geen enkele N-VA’er heeft mij bij mijn overstap vragen gesteld zoals u nu doet in dit interview. Ook niet over het zeventigpuntenprogramma.” N-VA-parlementslid en schepen in Aalst Karim Van Overmeire, compagnon de route van Filip Dewinter sinds begin jaren tachtig en bijna twintig jaar lang Vlaams Blok/Belang-parlementslid, kreeg bij zijn overstap naar de N-VA amper vragen over zijn verleden bij het Vlaams Blok/Belang en zijn al dan niet geëvolueerde politieke opvattingen. (Knack, 3 februari 2016)  

“Die terroristen komen trouwens zelden uit Irak of Afghanistan, wel uit Europa zelf.” Martin Heylen (maker van het Vier-programma De bril van Martin over hoe Sijsele omgaat met de komst van vijfhonderd asielzoekers): “Dat de wereld naar ons komt omdat wij het zo goed hebben, begrijp ik. (…) En ik begrijp dat de mensen daar onrustig van worden. Maar alles wordt op een hoop gegooid, mensen in nood worden verward met terroristen.” En nog: “De mensen hier hebben er geen idee van hoezeer wij in vrede en in luxe leven. Het doet me soms pijn als ik naar een gebied trek waar mensen in oorlog en miserie leven en toch vriendelijk en gastvrij zijn. Als ik zie hoeveel verzuring je hier aantreft, terwijl België nog altijd een paradijs is.” (Het Nieuwsblad, 4 februari 2016)

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: citaten, vluchtelingen, islam, francken, van overmeire |  Facebook | | |  Print

04-02-16

FILIP DEWINTER WIL AAN 150, 160 KM PER UUR RIJDEN

Twee weken geleden titelden wij al Dewinter is hot, en toen moest Dewinter nog in De Zondag uitpakken met hoe goed het 70-puntenplan volgens hem wel was en de zelfverdedigingscursussen voor vrouwen die Dewinter samen met zijn chauffeur-bodyguard Koen Spitaels zou inrichten. Intussen ging ook Humo voor de bijl, met deze week Dewinter op de cover van het blad (foto) en binnenin een lang interview.

Voor de doorwinterde redactieleden van AFF/Verzet bevat het interview weinig nieuws, maar voor de Humo-lezers moet het wel schrikken zijn (a) Dewinter in hun favoriet blad te vinden, en (b) te lezen hoe denigrerend hij spreekt over alles wat hij bekritiseert. Dewinter bijvoorbeeld: “Pfff… Cursussen om te leren omgaan met vrouwen? Wat is het volgende? Hoe eten met mes en vork?” Op één punt krijgen we enige opheldering. Maar nog niet het volledige verhaal.

Op de vraag of Dewinter de apartheid bepleit in het 70-puntenplan terug wil invoeren, antwoordde Dewinter in De Zondag: “De maatschappij is geëvolueerd. Toen (= 1992, nvdr.) hadden we de volledige scheiding moeten invoeren, ja: migranten niet inburgeren, maar apart houden en de terugkeer organiseren. Geen integratiegeleuter, want dat werkt toch niet. Vandaag is dat niet meer realistisch, dat weet ik. Nu is de enige oplossing: de grenzen dicht en het kaf van het koren scheiden. Alle criminelen, alle niet-aangepasten, ze moeten er allemaal uit. En met de rest, ja goed, daar moeten we mee verder.”

Wij vroegen ons toen af: wat bedoelt Dewinter met “alle niet-aangepasten”? Mark Schaevers vroeg het voor Humo aan Dewinter (op onze vragen wil Dewinter niet antwoorden, nvdr.): “Alles wat onaangepast is, moet weg, zei u: wat wil dat concreet zeggen?” Filip Dewinter: “Dan komen we bij de islam terecht. Dat is een vorm van georganiseerde barbarij, die iedere integratie remt. Dus moet de islam teruggedreven worden, liefst naar de andere kant van de Middellandse Zee.”

Enerzijds beseft Dewinter dat het niet meer mogelijk is de overgrote meerderheid van de migranten te deporteren, maar toch moet de islam eruit. Dus toch de moslims deporteren als ze niet willen afzien van hun geloof? Of de islam uit de hoofden van de moslims halen, inclusief bij de autochtone Vlamingen waarvan naar schatting tussen de 6.000 en 30.000 zich bekeerd hebben tot de islam? Hoe wil Dewinter dat bewerkstellen? Hij hoeft het niet meteen uit te leggen in Dag Allemaal of zo, maar hij mag dat wel eens verduidelijken.

Voor het overige stellen we vast dat Dewinter zich een opgejaagd politicus voelt. Dewinter na de incidenten in Keulen: “Incidenten uitvergroten, dat doen de traditionele media en partijen zelf. Eén asielzoeker die een meisje begluurt in een zwembad, is voldoende om de voorpagina van de kranten te halen. Politici bieden tegen elkaar op in alle richtingen, want ze zijn het noorden kwijt.” Tja. Dan wordt het natuurlijk moeilijk om daar bovenuit te stijgen. En dat moét, volgens Dewinter.

Dewinter: “Als ik vandaag Nahima Lanjri (CD&V, nvdr.), om maar iemand te noemen, hoor zeggen dat Theo Francken een watje is en dat hij als staatssecretaris dubbel zoveel illegalen had moeten uitwijzen, dan kan ik alleen besluiten dat de traditionele partijen nu al met 120 per uur rijden, en dan mogen wij toch een versnelling hoger schakelen en naar 150, 160 gaan?”

Alle verkeersdeskundigen zullen Dewinter kunnen uitleggen dat 150, 160 km per uur rijden gevaarlijk(er) is. Maar dat Dewinter een versnelling hoger wil schakelen gezien hoe de traditionele politici rijden bij de vluchtelingenproblematiek, dat begrijpen wij wel.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: dewinter, media, islam, lanjri |  Facebook | | |  Print

03-02-16

EXTREEMRECHTS EN NEONAZI SCHORREMORIE: ALIVE AND KICKING

Als was het om te illustreren dat extreemrechts en neonazi schorremorie nog altijd alive and kicking is, liet het zich de voorbije dagen opmerken van Antwerpen over Bordeaux, Calais en Dover tot Stockholm.

In Antwerpen kwam zaterdag 30 januari het clubje van Christian Berteryan, de Autonome Nationalisten, bijeen. Nadat bij hun Joelfeest eind vorig jaar al gedold werd met een portret van Adolf Hitler (1, 2) was het tijd voor ‘inhoudelijke verdieping’. Het was de bedoeling dat de Britse negationist David Irving zijn visie kwam geven, maar die haakte af. Het twintigtal mensen dat opdaagde in (alweer) café Den Bengel aan de Grote Markt in Antwerpen moest het doen met de negationistische praat van Christian Berteryan, Constant Kusters die verhaalde over de verkrachting van Duitse vrouwen door het Russische Rode Leger en een Noorse spreker die de schuld van de Tweede Wereldoorlog bij de Joden legde.

De ‘uitspraak van het weekeind’ was echter voor Frauke Petry, de voorzitster van Alternative für Deutschland (AfD). Zij verklaarde dat de grenspolitie desnoods op vluchtelingen moet schieten om te verhinderen dat de vluchtelingen Duitsland zouden binnenkomen. De AfD is een nieuwe Duitse eurokritische partij, in september 213 opgericht door Bernd Lucke. Na een maandenlange interne machtsstrijd maakte de partij een ruk naar rechts met Frauke Petry. In juli 2015 stapte Bernd Lucke op bij zijn eigen partij omdat hij niet langer als uithangbord wilde worden misbruikt voor denkbeelden van islamofobe, xenofobe, anti-Westerse en pro-Russische aard. De jongste uitspraak van Frauke Petry is slechts één stap verder.

In Stockholm kwam het vrijdagavond tot een gewelddadige confrontatie tussen een honderdtal gemaskerde voetbalhooligans en iedereen die er niet Zweeds uitzag. Jonge vreemdelingen werden geïsoleerd en in elkaar geramd door hooligans gewapend met boksbeugels. Op de site van de extreemrechtse Nordiska Motståndsrörelsen (Nordische Verzetsbeweging) werd in een mededeling de actie opgeëist. Newsmonkey signaleerde nog meer allianties tussen voetbalhooligans en extreemrechts in het buitenland (foto 1), maar ook in ons land gaat het die richting uit. Bij de twee laatste Pegida-bijeenkomsten in Antwerpen, op 16 november vorig jaar en op 9 januari dit jaar, dook respectievelijk een groep van vijftig en van zestig hooligans van verschillende voetbalclubs op.

In het Engelse Dover was er het voorbije weekeind een ernstige clash tussen leden van het neonazistische National Front en het extreemrechtse South East Alliance en antiracistische tegenbetogers. Betogers uit de eerstgenoemde groepen sloegen onder andere de voorruit van een autobus in, en vormden met hun eigen bloed swastika’s op twee autobussen (foto 2). Aan de overkant, in het Franse Calais, is het ook onrustig. Gemaskerde gewapende mannen drongen het vluchtelingenkamp daar binnen en hebben er gewelddaden verricht. Volgens hulpverleners was het een privé-raid van politieagenten. De politie ontkent dit. Er is ook gesuggereerd dat de aanval vanuit extreemrechts is georganiseerd, maar het onderzoek is nog niet afgerond. Wél werden in Calais de neonazi’s David en Gaël Rougemont opgemerkt met een jachtgeweer om zich te ‘verdedigen’ tegen antiracisten.

Aanstaande zaterdag verzamelt een deel van de extreemrechtse tot neonazistische meute zich in Calais voor een betoging. “In deze tijden van invasie, plundering en agressie van migranten tegenover onze landgenoten, laten we ons niet doen”, zo luidt de oproep voor de betoging. “Wij aanvaarden geen enkele vreemdeling meer bij ons, de revolutie is aan de gang! Burgers wapent u! Vorm bataljons! Marcheer, marcheer. Zodat het onzuiver bloed in de aarde verdwijnt!” Voor het geval er tegenbetogers mochten opduiken, wordt herinnerd aan het zelfverdedigingsrecht. Wel wordt gevraagd het antwoord proportioneel te houden met de aanval. Kwestie dat men zijn pappenheimers kent.

Of er Belgen naar Calais zullen afzakken, is nog niet bekend. Wel is er aanstaande zaterdag ook een Pegida-manifestatie in Luik waar alvast leden van Nation naartoe zullen trekken. En zaterdag is er ook nog een steunbetoging voor Gouden Dageraad in Athene, en een mens kan niet overal tegelijk zijn.

Maar er is ook goed nieuws uit Frankrijk. Het is van al veertien dagen geleden, maar is in dit overzicht toch nog het vermelden waard. Bij huiszoekingen in “het milieu van gewelddadig extreemrechts” in de streek rond Bordeaux kwamen twee verdachten in het vizier en werd een dertigtal geweren en meer dan tweehonderd kilo munitie in beslag genomen. De twee verdachten zijn de 56-jarige Jean-Jacques Lavigne en zijn 26-jarige zoon Christophe. Deze laatste, een oud-militair, werd in 2014 tot drie jaar cel, waarvan de helft met uitstel, veroordeeld voor het gooien van een molotovcocktail op een moskee in Libourne. Die veroordeling heeft niet geleid tot het zich terugtrekken uit het extreemrechtse gewelddadig milieu, maar gelukkig bleef de politie hem in het oog houden.

02-02-16

MOTIEVEN OM AAN TE SLUITEN BIJ EXTREEMRECHTS (2)

Voor zijn proefschrift Angry White Rebel? Study on the mechanisms and processes of participation in extreme-rights groups observeerde onderzoeker Maarten De Waele een twintigtal bijeenkomsten. Van NSV-betogingen en een KVHV-lezing waar een voormalig SS-officier van het Vlaams Legioen de gastspreker was, over de IJzerwake en de jaarlijkse August Borms-herdenking, tot een Voorpost-colloquium en de BBET-rechtszaak. Op deze plaatsen en op andere wijzen contacteerde hij 85 personen voor een diepte-interview. Slechts 23 waren bereid tot een gesprek.

Minstens zo interessant als wat de 23 vertelden, zijn de redenen waarom de 62 anderen weigerden mee te werken aan het universitair onderzoek. Een eerste reeks redenen zijn: (1) de perceptie dat studies over extreemrechts uit hun context worden gelicht, (2) het gerucht dat de onderzoeker voor politie- of justitiediensten zou werken, (3) de vrees dat politie en justitie met het eindrapport informatie zou verwerven over hun radicale politieke groep. Een tweede reden is dat sommige individuen niet wilden terugkomen op hun verleden. Zoals één van hen zei: “Ik wil niet worden herinnerd aan de grootste verspilling van tijd in mijn leven.” Een derde opgegeven reden zijn slechte ervaringen met interviews aan journalisten of onderzoekers. Een vierde reden is dat de organisatie waarvan ze lid zijn niet toestaat dat met vreemden gepraat wordt.

Bij wie wel wilde praten zag de onderzoeker drie types extreemrechtsen. Een eerste zijn de extreemrechtse nationalisten, mensen actief in een politieke partij of een sociale beweging die werken binnen de contouren van de democratie. Zij voelen zich verwant met partijen als de Lega Nord (Italië), de Partij Voor de Vrijheid (Geert Wilders’ partij), het Front national (Frankrijk) maar ook Jobbik (Hongarije). Een tweede type zijn de neonazi’s die het Duitse nationaalsocialistisch regime verheerlijken (foto: op weg naar het Joelfeest van de Autonome Nationalisten op 26 december 2015). Zij vinden politieke partijen en sociale bewegingen te zwak om op te treden tegen misdaad en immigratie, en citeren als voorbeelden Blood and Honour, autonome nationalisten in het buitenland en de Nationalsozialistischer Untergrund (NSU, in Duitsland). Het derde type zijn de nationaal solidaristen die op een moderne wijze het nationaalsocialisme willen organiseren, al wijzen sommigen onder hen een expliciete verwijzing naar Hitlers regime af. Hun buitenlandse voorbeelden zijn Chrysi Avgi (‘Gouden Dageraad’, Griekenland), CasaPound (Italië) en de Nationaldemokratische Partei Deutschlands (NPD). Ja ja, Vlaanderen is dat allemaal ‘rijk’.

Van deze drie typen extreemrechtsen waren respectievelijk negen, acht en zes bereid tot een gesprek. Hun motieven om aan te sluiten bij extreemrechts zijn gisteren in deel 1 samengevat. De letterlijke citaten opgenomen in het proefschrift illustreren de conclusies. Drie citaten geven nog iets meer mee. Zo is er ene Gerard (= een fictieve naam) die met enige heimwee terugdenkt aan acties in de Voerstreek waar wel eens wat gebeurde en de media uitgebreid verslag van uitbrachten, terwijl het nu veel gemakkelijker is om toelating te krijgen voor betogingen maar de mediabelangstelling evenredig verminderd is. Vermits één van de redenen om aan te sluiten bij extreemrechts het “avontuur en sensatie zoeken” is, hebben legale acties voor extreemrechts dus ook negatieve kanten. Diezelfde ‘Gerard’ vertelt dat zijn niet met naam genoemde organisatie alle, werkelijk alle, kosten terugbetaalt als je door een actie in problemen komt. Wel mag er vooraf en tijdens de actie geen alcohol gedronken worden. Volgens onze kleine teen is ‘Gerard’ een Voorpost’er.

In een derde opvallend citaat zegt de rechtsextremist ‘Teun’ dat men hoopt dat antifascisten in actie komen, men soms op antifascistische discussiefora aanzet tot actie… om zo meer volk te lokken voor Teuns extreemrechtse organisatie. Tja. Het is aan de wijsheid van antifascisten om te oordelen wat nuttig is. Soms kan men niet anders dan reageren, zo niet hoort de publieke opinie maar één stem in het debat. Soms, zoals met het In Memoriam-concert in Sint-Niklaas, blijven antifascisten bewust ergens weg om iets niet meer publiciteit te geven. Ook onze redactie krijgt wel eens een aanbod: N-SA’ers die een bijeenkomst van de Autonome Nationalisten in diskrediet willen brengen, KVHV’ers die via AFF/Verzet rekenen op extra publiciteit voor hun activiteit… Maar daar trappen wij niet in. Wij zijn er niet om de onderlinge concurrentie tussen extreemrechtse groepen te regelen.

01-02-16

MOTIEVEN OM AAN TE SLUITEN BIJ EXTREEMRECHTS (1)

Maarten De Waele.JPGVoorbije week dinsdag werd aan de Gentse universiteit Maarten De Waele (foto) gepromoveerd tot doctor in de criminologische wetenschappen na de publieke verdediging van zijn proefschrift Angry White Rebel? Study on the mechanisms and processes of participation in extreme-rights groups. Waar is Voorpost als je ze eens nodig hebt? Jarenlang voerde Voorpost actie voor het gebruik van het Nederlands als voertaal, waarbij Franstalige activiteiten en Engelstalige reclameborden aangeklaagd werden. Maar als een onderzoek en studie naar mechanismen en processen om aan te sluiten bij extreemrechtse groepen in het Engels wordt voorgesteld, laat Voorpost het afweten.

Het was dinsdag de publieke verdediging van het proefschrift, op 10 december werd de gebruikte methodologie al overhoord door een jury met naast Gentse professoren ook een Nederlandse en een Noorse expert. Het werk aan het proefschrift werd in 2012 begonnen met de moorden van Anders Behring Breivik in Noorwegen in 2011 en de Blood and Honour-concerten en -bijeenkomsten in ons land vers in het geheugen. Na de eerste veroordeling van een Blood and Honour-groep in 2011 in Veurne en andere zaken (de afgang van het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) in 2013…) daalden de activiteiten van extreemrechts in ons land. Maar een onderzoek waarin de theoretische inzichten verzameld worden én met extreemrechtse activisten gesproken wordt, is niet eerder gepubliceerd.

Statistische gegevens over geweld gelinkt aan leden van extreemrechtse groeperingen is nooit bijgehouden in ons land. Er is prioritair ingezet om racisme en andere discriminaties in kaart te kunnen krijgen. En zo werden in 2014 maar liefst 463 strafdossiers geteld over zaken als racisme, homofobie, negationisme en dergelijke meer. Voor het veldwerk over extreemrechts in Maarten Dewaeles proefschrift werd daarom gestart met de resultaten van een enquête over radicalisering en gebruik van sociale media, en interviews met drieëntwintig extreemrechtsen (negen extreemrechtse nationalisten, acht neonazi’s en zes nationaal solidaristen). Eenentwintig mannen en twee vrouwen.

Het is een minderheid die om puur ideologische redenen actief wordt in het extreemrechtse milieu. Het opzoeken van een groep waarin men zich goed voelt en kan praten over de dingen des levens is een belangrijke reden om aan te sluiten bij anderen. Gebroken familiale relaties is niet zelden de reden daartoe. Het avontuur en sensatie zoeken is een ander, bijkomend motief. Sommigen geven ook als reden het slachtoffer zijn van gewelddaden gepleegd door vreemdelingen. Anderen groeiden door van een Vlaams bewustzijn naar radicalere opvattingen. Wat op sociale media circuleert is minder belangrijk voor de ideologische vorming dan men misschien denkt. Antisemitische en andere lectuur die achter de schermen in extreemrechtse kringen circuleert is daarvoor belangrijker.

Hoe voorkomen dat men extreemrechtse dwaallichten volgt? Maarten De Waele pleit enerzijds voor maatwerk gezien de complexiteit van de redenen om aan te sluiten bij extreemrechts. Anderzijds is sociaal werk (op school, bij jeugdwerk…) ontzettend belangrijk. Beter branden voorkomen dan branden moeten blussen. Bij het opmerken van nieuwe recruten bij extreemrechts is het volgens hem aangewezen te gaan praten met familie en vrienden (maar hoeveel ouders zitten niet reeds met de handen in het haar als ze zien hoe hun zoon of dochter radicaliseert of pakweg drugsgebruiker wordt, nvdr.). Tot slot is enkel nog repressie een opportuniteit. Voorts is meer onderzoekswerk aanbevolen. De voorbeelden in binnen- en buitenland zijn niet dik gezaaid, maar het loont de moeite om  grondig te onderzoeken waarom sommigen uit het extreemrechtse milieu zijn gestapt.

De beoordelaars van het proefschrift wilden meer weten over hoe zaken concreet aanpakken. Maarten De Waele haalde een hier geciteerde lerares in het beroepsonderwijs aan: “Ik (…) zie regelmatig op gsm's Duitse hakenkruisen verschijnen. Deze jongeren zijn in de lessen, als het over het thema vluchtelingen gaat, bijzonder driest in het roepen en tieren van hun mening. We moeten hen behoorlijk afremmen, desnoods verwijderen uit de klas, om nog een fatsoenlijk klasgesprek te kunnen hebben, waar rustig verschillende meningen aan bod kunnen komen.” Maar de lerares weet het ook niet helemaal en vroeg in dezelfde Facebookpost of er experten “van hetzelfde kaliber (als voor Syriëgangers, nvdr.) bezig (zijn) met de deradicalisering van de autochtone neofascistisch denkende jeugd van eigen bodem?”

Het was niet het onderwerp van het proefschrift, maar de vraag stelt zich waarom sommigen radicaliseren in extreemrechtse richting en anderen andere keuzes maken (extreemlinks, anarchisme…). Waarschijnlijk zijn er wel parallellen bij de motieven om aan te sluiten bij extreemrechts dan wel bij andere extremen, maar wat maakt het verschil? Gelijkenissen met aansluiten bij criminele organisaties zijn er alleszins. Zowel in het buitenland als in ons eigen land zijn voorbeelden bekend van extreemrechtsen die óók drugs- en wapenhandelaar zijn.

Morgen: Deel 2 van ‘Motieven om aan te sluiten bij extreemrechts’, waarin we focussen op wie (niet) wilde meewerken aan de interviews en enkele citaten van geïnterviewden.