Anti-Fascistisch Front / Verzet

Aanstaande zaterdag 10 oktober organiseert het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) een “jeugdcongres”, gevolgd door een “Rock tegen kapitalisme”-concert. In een reeks van artikels duiden we dit congres, staan we even stil bij de vrienden van Nation met wie dit congres samen georganiseerd wordt, schetst onze muziekspecialist welke groepen voor de after-party verwacht worden...

“10 oktober zal een strijddag voor de nationale krachten in dit land zijn”, zo kondigt het N-SA met veel bravoure aan op haar website. Verontruste burgers moeten echter niets vrezen: zaterdag zal de revolutie niet uitbreken, de politie en het leger zijn niet gemobiliseerd. “Vorig jaar werd bij het oprichtingscongres van onze beweging de lijn uitgestippeld die de strijd tegen het corrupte kapitalistische systeem op een georganiseerde manier gestalte moest geven. In dit opzet zijn we het voorbije jaar meer dan geslaagd.” Is het kapitalistisch systeem dan omver gegooid? Neen. “Wij hebben het N-SA op de kaart gezet”, voert men aan voor dat “meer dan geslaagd” zijn. Maar het N-SA op de kaart zetten, is natuurlijk maar de eerste stap. “Wij mogen de jeugd in deze crisisperiode niet overlaten aan de leugenaars van het links-liberale en multiculturele establishment. Die linkse groepen zijn de handlangers van de kapitaalelite in het invoeren en verdedigen van vreemde arbeidskrachten die de jobs van onze jongeren steeds meer inpikken! Ons jeugdcongres zal een bewustwordingscampagne in gang zetten die moet uitmonden in de verdere uitbouw van onze nationale beweging die duidelijke doelen naar voren schuift: antikapitalistisch, antiburgerlijk, voor eigen cultuur voor alle inwoners van dit land, voor remigratie van productieoverschotten, voor zelfbestuur van minderheidsgroepen, voor medeëigendom in bedrijven, voor medebeslissingsrecht in bedrijven door solidaristische bedrijfsstructuren op te zetten.”

Een ambitieus programma voor de jongens en meisjes van het N-SA. Maar tussen dromen en wetten zijn er natuurlijk wel eens praktische bezwaren. Het was de ambitie om het eerste congres van het N-SA, op 11 oktober vorig jaar, in een poepchique hotel in Oostende te laten plaatsvinden. Maar dat feest ging niet door. Nu werd al in juli aangekondigd dat het jeugdcongres in de provincie Antwerpen zou plaatsvinden (foto 1), maar dat moest ook al afgeblazen worden. “Helaas is wegens omstandigheden de locatie in Antwerpen niet kunnen doorgaan”, luidt het in een mededeling. “Onze reservezaal is gegarandeerd en het eventuele ongemak zal men er voor lief bij nemen als men de kwaliteit ervan ondervindt.” Ja ja. Het zijn daar soms rare zinsconstructies. Op de website van het N-SA werd die wijziging aangekondigd onder de titel “Belangrijke verhuidiging!”. Wie weet wat een “verhuidiging” is, krijgt van ons de verzameling Spijkerschrift-columns van Tom Naegels cadeau. Tenzij men bij het N-SA de eigen website nauwelijks bekijkt en een domme schrijffout  (het moet natuurlijk “verhuizing” zijn) daarom in een titel laat staan. Uiteindelijk is het congres en concert dat daarop volgt gepland in West-Vlaanderen (foto 2). Meer bepaald in zaal Tom Dooley in Oostkamp, bij Brugge. Als Tom Dooley symbool staat voor het N-SA gaat het er triestig mee aflopen, getuige het verhaal van Tom Dooley.

De ambities zijn groot bij het N-SA. Laatst schreven ze nog een brief aan hun grote broer, het VB, maar die werd daar enkel op hoongelach onthaald. Het N-SA is een marginaal groepje, in alle betekenissen van dat woord. De enige ‘partij’ die ze het waardig vonden om een stemoproep voor te doen bij de laatste verkiezingen waren hun Franstalige vrienden van Nation… die bij de Franstalige Brusselaars 0,1 % van de stemmen behaalden.

Het leven is prioriteiten stellen en dat geldt ook voor leden en sympathisanten van het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA). Meer zelfs: dat geldt zeker voor N-SA’ers. Morgen kunnen/moeten ze kiezen tussen het A.V.V.-Fest in Diksmuide (foto 1) en een debat over solidarisme in Antwerpen (foto 2).

“A.V.V.” staat voor Alles Voor Vlaanderen en het A.V.V.-Fest is volgens de website van de inrichters “A non political hard rocking festival full of ancestral pride! With live bands (Rock, Metal, Oi!, Punk, Medieval, Pagan, Folk, Identity, Black, Trash, Street, NWOBHM, Classic HardRock, Patriot, Viking…) + Historical re-enactment / living history.” Alles voor Vlaanderen maar we leggen het ook wel uit in een wereldtaal! En men gaat in die wereldtaal verder om uit te leggen dat er zaterdag “indoor all day” heel wat op het programma staat. Optredens van: Schrywood (Folk/Black), Drauguin (Medieval/Black), Klauwaert (Folk/Black), Ruthless Pride (Street/Punk), Donars Groll (Viking/Rock), Lion’s Pride (Street/Patriot/Rock/Oi!) en Ancient Rites (Black/Folk/Epic). “Outdoor all day” is er ook een programma: met oude ambachten, originele klederdracht, wapenuitrusting en “demonstraties met strijders”. Voor de Engelstaligen wordt dat laatste verduidelijkt als “Fight demonstrations is part pedagogy with duel to explain weapons, part battle, part training cercle and part military operate.” Het A.V.V.-Fest wordt niet ingericht door het N-SA, maar flink wat N-SA’ers, zoals ook Blood and Honour’ers, zijn dol op die muziek en dat soort toestanden. Het A.V.V.-Fest wordt trouwens ingericht op een voor N-SA’ers en Blood and Honour’ers bekende plek: camping IJzerhoeve in Diksmuide. Waar het voorlopig laatste groot concert van Blood and Honour Vlaanderen, traditionele versie, plaatsvond. Waar Blood and Honour’ers gingen kamperen aan de vooravond van de IJzerwake en afspraken maakten om naar het A.V.V.-Fest aanstaande zaterdag te gaan. En ook bij N-SA’ers die niet actief zijn of zijn geweest bij Blood and Honour is de camping goed bekend. De muziek die gespeeld wordt is geen neonazimuziek, al trad Lion’s Pride (met zanger Gunther Theys, die ook optreedt met Ancient Rites) bijvoorbeeld vijf jaar geleden nog op bij een Blood and Honour-concert in Moerkerke, deelgemeente van het West-Vlaamse Damme.

In Antwerpen, in café Den Bengel aan de Grote Markt, pleisterplaats van nogal wat gemeenteraadsleden na afloop van de maandelijkse gemeenteraad, wordt morgenavond een debat georganiseerd over het solidarisme. Volgens NSV’er/Voorpost’er Yves Pernet die daarover wel eens lezingen geeft, is het solidarisme “ontstaan uit de kerkelijke sociale leer en vond (het) zijn uitdrukking vooral in het Verdinaso (Verbond van Dietse nationaal-solidaristen) van Joris van Severen. Het was een antwoord op zowel het marxisme als het kapitalisme; een soort van ‘derde weg’, gestoeld op de samenwerking tussen werkgevers en werknemers.” Het is de weg die ze bij het N-SA bepleiten om het economisch leven en meer te organiseren. “En meer”: in de Grondbeginselen van het Vlaams Blok wordt het solidarisme onder andere omschreven als “de waarachtige beleving van de natuurlijke volksverbondenheid”. Het debat dat morgen, 3 oktober, ingericht wordt tussen N-SA’er Eddy Hermy en VB-volksvertegenwoordiger Pieter Huybrechts is een tweede poging daartoe. Al op 24 januari dit jaar was zo’n debat gepland, maar onder druk van de VB-leiding zegde Pieter Huybrechts zijn deelname af. Wat niet belette dat het N-SA het achteraf een geslaagde avond noemde. Nu Pieter Huybrechts vanuit een gunstige vierde plaats op de kandidatenlijst op 7 juni opnieuw in het Vlaams Parlement is geraakt en enkel nog zijn parlementair pensioen afwacht, zou hij zich niets meer aantrekken van de banbliksems van de VB-leiding die het VB liever niet geassocieerd ziet met het N-SA. Met reden als je een doorlichting van het N-SA leest.

Het N-SA schold de voorbije dagen het VB nog de huid vol omdat VB-voorzitter Bruno Valkeniers in een column op de VB-website de hoofddoek voor moslima aangeklaagde, daarbij gebruik makend van argumenten geformuleerd door linkse opiniemakers als Benno Barnard, Wim Van Rooy en Femke Halsema, en Valkeniers niet uithaalde naar de “liberale kapitaalselite” die de vreemdelingen naar hier heeft gehaald. Eddy Hermy: “Voor de rest is deze partij (het VB, nvdr.) – net zoals de andere burgerlijke partijen – ideologisch klinisch dood. Misschien dat we op 3 oktober tijdens het debat tussen mij en mijn vroegere VMO-kameraad Huybrechts enkele solidaristen die daar nog verloren lopen richting exit kunnen loodsen. Dan kunnen ze die vele lege kamers verlaten en in ons nieuw-solidaristische huis een warm onderdak vinden.”

Een dik jaar geleden opperde een neonazi op het forum van het traditionele Blood and Honour Vlaanderen het idee om een concert ‘Blood and Honour tegen kanker’ in te richten. Niet een concert tegen zichzelf, maar tegen de tumor die al zoveel mensen het leven, zoniet veel pijn en smart heeft gekost. Na een aantal Bekende Vlamingen, nu Blood and Honour tegen kanker… om Blood and Honour Vlaanderen een beter imago bij de bevolking te bezorgen. Dát was de bedoeling. Morgen, zaterdag 5 september, is het bijna zover. Dan wordt een Rock against cancer-concert ingericht (foto 1) waarbij drie van de vier aangekondigde groepen eerder al op de affiche stonden van Blood and Honour-concerten in ons land.

Organisator is niet Blood and Honour Vlaanderen, maar volgens verschillende bronnen Matthias ‘Mattke’ Van Hoof die actief is bij Blood and Honour Vlaanderen (foto 2). Naar aanleiding van de NSV-betoging dit voorjaar in Leuven portretteerden wij hem een eerste keer. Hij woont in het Brugse, en laat zich graag fotograferen in de voormalige kantine van de SS’ers in het Fort van Breendonk. Om bevestiging gevraagd bij de inrichters van het concert morgen, antwoordt men ons dat een heuse organisatie achter het concert zit: Fight Back die mensen zou groeperen afkomstig uit “allerlei poelen en strekkingen”. De opbrengst van het concert gaat naar een kameraad die aan kanker lijdt, om de kosten te dekken die niet terugbetaald worden door het ziektefonds. Mocht er dan nog geld overblijven – wat ons utopisch lijkt – zou het overige deel van de opbrengst anoniem gestort worden aan het Kinderkankerfonds en eventueel Kom op tegen Kanker. De ambitie is om elk jaar een concert voor een goed doel te organiseren. Voor de aangekondigde groepen is men niet verder gaan zoeken dan de concertagenda van het beruchte café De Kastelein (intussen: Moloko) in Brugge en de affiches van de Blood and Honour-concerten. De affiche voor morgenavond is in principe enkel per mail verspreid, maar hier en daar verscheen de affiche toch (tijdelijk) op een website. Opmerkelijk is dat zowel in het milieu van de traditionele Blood and Honour als bij de Combat 18-versie van Blood and Honour reclame is gemaakt voor het concert. Vooraf polste de organisator voorzichtig of de traditionelen en de Combat 18’ers voor een keer niet op de vuist zouden gaan, nu het een concert voor een goed doel is.

Wij wensen iedereen een goede gezondheid toe, ook de man voor wie het concert morgen georganiseerd wordt. Wij wensten Marie-Rose Morel eerder al beterschap. En Marie-Rose Morel apprecieerde dat. In Gazet van Antwerpen van 14 augustus 2009 zei ze: “Zelfs het Anti-Fascistisch Front heeft me beterschap gewenst. Ik ben daar blij om.” Iets anders is hoe je geld verzamelt ten bate van een slachtoffer van kanker. En daar is in dit geval wel een geur aan alsof een boer met een beerkar voorbijkomt.

De eerste aangekondigde groep (zie affiche hierboven)  is T.M.F., en dat staat hier niet voor The Music Factory, het jongere broertje van muziekzender MTV, maar voor Tattooed Motherfuckers. Het is een Engelse hardcore/punkband rond Stephan ‘Jonesy’ Jones, leider van de Engelse Blood and Honour-groep English Rose. De groep speelt onder andere covers zoals Ain’t No Feeble Bastard van de Engelse punkgroep Discharge en War On The Terraces van de Engelse Oi!-groep Cockney Rejects. In de eigen nummers zingt de groep over drank, seks, vechten, anti-politie/systeem, werk, tatoeages en tuig. Zelf presenteren ze zich ook als ‘tuig’. English Rose speelde nog op het oudejaarsconcert van het De Kastelein-café in Brugge in 2006. Het verbaast dan ook niet dat Tattooed Motherfuckers met English Rose-frontman Jonesy haar eerste concert in Vlaanderen in De Kastelein speelde. Op 13 januari 2007 was dat. Op 2 februari 2008 speelde T.M.F., samen met Les Vilains, Short Cropped en nog andere groepen op een This Is Belgium-festival op camping IJzerhoeve in Diksmuide. Maar... T.M.F. zal niet optreden. Er is gezocht naar vervanging door een Vlaamse groep, maar die gaven allemaal belet. Men zoekt nu elders naar een vervangingsgroep, in Engeland of Duitsland.

Tweede groep op de affiche is het Duitse Strongside, ook wel eens aangekondigd als Strong Side. Twee leden van de groep speelden vroeger bij de Rechtsrock-groep Kampfzone. Rocking the reds, hun eerste cd, is op 1 488 en niet meer exemplaren uitgebracht. In neonazistische kringen is het een symbolisch getal. De 14 verwijst naar de veertien woorden van David Lane om de toekomst van blanke kinderen veilig te stellen; 88 is een verwijzing naar tweemaal de achtste letter van het alfabet, oftewel de initialen voor Heil Hitler. Op de cd zingt Strongside over de strijd voor het vaderland en het (blanke) ras, over de werkloze Duitse jeugd terwijl vreemdelingen binnengehaald worden om te komen werken, vreemdelingen die het Duitse bloed “verontreinigen”… De frontman van Strongside speelde met zijn groep Fight Tonight op het Blood and Honour Vlaanderen-concert op 19 april vorig jaar in Bellegem (bij Kortrijk) waarvan beelden te zien waren in een Koppen-reportage die de rechtstreekse aanleiding waren tot het oppakken van drie Blood and Honour Vlaanderen-medewerkers na hun Ian Stuart Donaldson-memorial op 18 oktober 2008 in Diksmuide. Memorial waar Strongside mee op de affiche stond.

Ook op de affiche in Diksmuide (foto 1, klik eenmaal op de affiche voor een grotere afbeelding) en nu op het Rock against cancer!-concert: het Nederlandse Strijdgeest. Een Nationaal Socialistische Black Metal-band die sinds 2007 bestaat. In het logo van de groep gebruiken ze een zwarte zon, een twaalfpotig hakenkruis dat als een mozaïek in de vloer van het voormalig SS-hoofdkwartier Wevelsburcht is gemetseld. Spelen de andere groepen op de affiche uitsluitend of vooral voor de traditionele Blood and Honour-divisies, Strijdgeest maalt er niet om of ze voor de traditionele dan wel de Combat 18-versie van Blood and Honour optreedt. Toen er een conflict kwam binnen de Combat 18-versie van Blood and Honour Vlaanderen over een concert op 28 maart dit jaar, zegde Strijdgeest haar optreden af omdat het geen partij wilde trekken voor organisator Arnoud Kuipers dan wel voor de nieuwe Combat 18-leider Thomas V..

Oudste groep op de affiche is de Engelse neonazi-groep Whitelaw. Op Kick the Reds In, op de gelijknamige cd, fantaseert men erop los om linkse mensen aan te vallen: op straat, op café… In I Don’t Know ageert men tegen de rassenvermenging, al zingt de groep niet te weten hoe die rassenvermenging te stoppen. En ook in We Warned You zijn ze nogal fatalistisch: ze zingen gewaarschuwd te hebben voor de immigratie, maar als men niet wil luisteren… Meer statements tegen migranten zijn te vinden op de cd Welcome To Our World, net als de heruitgave van Kick the Reds In verschenen bij het Vlaams/Engelse label Good Night Left Side Records. Whitelaw zingt ook over Joodse samenzweringen. In Ask Yourself speculeert men over de onzichtbare mensen die de touwtjes van deze wereld in handen houden. Muzikanten van Whitelaw zeggen in interviews geen voetbalfans te zijn omdat het voetbal ook al geïnfiltreerd is door Joden. Whitelaw stond mee op de affiche van het Blood and Honour-concert op 27 oktober 2007 in Wolfsdonk (Aarschot), op 4 juni 2005 op een Blood and Honour-concert in de buurt van Brugge (foto 2) en op 13 december 2003 op een Blood and Honour-concert in Lebbeke.

Volgens Fight Back / Matthias ‘Mattke’ Van Hoof (alle mails uitgaande van Fight Back zijn ondertekend met “M.”) is er “een overeenkomst met de bands dat ze hun grofste teksten niet zullen spelen". Als de geafficheerde groepen “hun grofste teksten niet zullen spelen” is dat zoveel als dat Clouseau of wie dan ook ergens optreedt en daar haar hits niet speelt. Als dat zo zou zijn, gaan nogal wat concertgangers zwaar ontgoocheld zijn. Alleszins is die “overeenkomst” niet gecommuniceerd naar mogelijke concertgangers. Het concert van David Byrne (ex-Talking Heads) op de Lokerse Feesten ontgoochelde velen, maar de organisator had tenminste de verwachte speellijst online gezet. Wie toch naar het Concert against cancer wil gaan, moet bellen naar het telefoonnummer op de affiche om te vernemen waar de voorverzamelplek is waar je morgen vanaf 18 uur verwezen wordt naar de eigenlijke plaats van het concert. Helemaal op de manier van Blood and Honour.

Naar aanleiding van een concert van voornamelijk Duitse neonazi’s in Bevel (Nijlen) ter ondersteuning van de Antikriegstag op 5 september in Dortmund, schreven wij hier:  “In ons land hebben de Bockenreyders aangekondigd naar de Antikriegstag te gaan. De Bockenreyders is een groepje rechtsradicale autonomen in Hasselt, rond plaatselijk NSV-kopstuk Jarno Roppe. Behalve als kleinzoon van de voormalige Limburgse gouverneur Louis Roppe, staat hij bekend om zijn gewelddadige reputatie. (…) Jarno Roppe, die nog altijd goede contacten heeft in VB-kringen, mobiliseert intussen ook voor een concert met de groep Kategorie C, een Duitse op voetbalhooligans gerichte rockgroep die op 31 oktober in de 'regio Antwerpen' optreedt.”

Jarno Roppe (foto 1) stuurde ons volgende reactie: “Allereerst zou ik jullie willen bedanken voor de aandacht die aan mij persoonlijk wordt besteed en de reclame die jullie maken voor de Bockenreyders (foto 2). Met veel plezier lees ik steeds weer de sofistische artikels op jullie webstek. Ik ben er steevast van overtuigd dat het AFF bestaat uit heroïsche knapen die knarsetandend achter hun toetsenbord de strijd aangaan met de boze fascisten uit onze samenleving. Dit verdient een applaus! Toch zou ik even wat willen rechtzetten, daar ik uit enkele artikels kan afleiden dat jullie over verkeerde informatie beschikken. Ondanks dat ik het best leuk vind dat ik steeds vermeld word als zijnde een NSV! kopstuk moet ik u jammer genoeg melden dat ik dat niet ben, ik ben slechts een gewone commilito zonder praesidiumfunctie. Eveneens betreur ik het jullie te moeten meedelen dat het niet mijn Bockenreyders zijn, ik heb er evenveel in te brengen als de rest. Ik vraag me ook af waar jullie het halen dat ik bekend sta om mijn gewelddadige reputatie, hebben jullie hiervoor betrouwbare bronnen of wordt er gewoon klakkeloos overgenomen wat er terug te vinden is in de lasterpropaganda van mensen die met mij een persoonlijke vete hebben? Overigens vermelden jullie dat ik zou mobiliseren voor een optreden van Kategorie C, al is het me een raadsel waar jullie dat vandaan halen. Ik betreur het overigens ook dat verwezen wordt naar mijn grootvader, ik zie niet in wat zijn verwezenlijkingen met mij te maken hebben en vraag me dan ook af in welke zin die informatie relevant is. Hopelijk leren jullie iets bij hieruit en wordt mijn recht op antwoord gerespecteerd. Voor de rest, doe zo verder! Conscia mens recti, famae mendacia ridet.”

Die laatste Latijnse spreuk wil zeggen: “Wie zich bewust is van de waarheid, lacht om de leugens van het gerucht.” Is Jarno Roppe zich niet bewust van de waarheid, want hij kan blijkbaar niet lachen om wat wij schreven? We zullen hem daarom even helpen. Jarno Roppe geen functie bij het NSV? Nog maar vorig jaar tekende hij een petitie als “Jarno Roppe, Praetor NSV! Hasselt”. Een praetor is iemand met een belangrijke functie. Dat Jarno Roppe evenveel inbreng heeft bij de Bockenreyders als de anderen, is zoveel als zeggen dat Filip Dewinter een VB-partijbureaulid is als een ander. Anders dan VB’ers laten de Bockenreyders zich wel altijd anoniem interviewen. Even googleën leert dat Jarno Roppe een gewelddadige reputatie heeft. Of iedereen die in negatieve zin over Jarno Roppe schrijft “een persoonlijke vete” heeft met de man weten we niet. Teveel persoonlijke vetes is anders ook een probleem. Twee verschillende bronnen bevestigen tenslotte dat Jarno Roppe wel degelijk mobiliseert voor het concert van Kategorie C. Dat het hem "een raadsel" is waar wij vandaan halen dat hij "zou mobiliseren" voor het concert van Kategorie C wijst vooral, zoniet uitsluitend, op het belang dat hij eraan hecht dat dit niet publiek bekend wordt.

“Jaren geleden ging Taboe al heen, nu, zoveel jaar later nemen we afscheid van de laatste hoofdredacteur van het tijdschrift. Zoals we Taboe nooit vergeten zijn, zo zal Peter Hendrickx nooit vergeten worden! Een laatste groet van het Autonoom Verzet aan een vriend en kameraad! Peter, rust zacht in Vlaamse aarde!” Een voor velen raadselachtige tekst die op 19 augustus op de blog van de Autonome Kameraden verscheen. Wat was Taboe? Wie was Peter Hendrickx? We kregen daarover trouwens een vraag, maar helaas was het e-mailadres van de afzender geen correct adres zodat een persoonlijk antwoord onbesteld terugkwam. Kan de mailer ons terug contacteren?

Eerst echter wie of wat is Autonoom Verzet, wie zijn de de Autonome Kameraden (foto 1, illustratie van de Autonome Kameraden)? Het is een groepje jongeren die het voorbije academiejaar opdook aan de Antwerpse universiteit en bij voorkeur gemaskerd actie voert. Volgens, voormalig voorzitter van de Antwerpse Vlaams Belang Jongeren, Bert Deckers is het “een spontane verzameling van ‘rechtse rakkers’ uit zowel de actieve rechtse verenigingen zoals de NSV en KVHV en een hoop totaal niet bij een vereniging horende jongeren met een rechts gedachtegoed.”  Bert Deckers vond dat de Autonome Kameraden een “zéér geslaagde actie” hadden gevoerd door een meeting-debat van de Actief Linkse Studenten (ALS) in een universiteitslokaal te verstoren. “Een mooie overwinning” voor “rechts, jong Vlaanderen”, vond Bert Deckers. Vanuit de Autonome Kameraden kwam er een reactie op Deckers' blog: “Wij zijn niet links, niet rechts, maar autonoom, want het links-rechts denken is in onze ogen verouderd, en beperkt je actieradius!” Toch moeten we Bert Deckers gelijk geven (maar ja, hij geeft ons ook al eens gelijk): op hetzelfde ogenblik als de actie van de Autonome Kameraden om de meeting van de ALS te beletten, was er elders aan de Antwerpse universiteit een debat met onder andere Bruno Valkeniers en Jurgen Vertsrepen. Een debat georganiseerd door de KVHV, maar dát werd ongemoeid gelaten door de ‘linkse noch rechtse’ Autonome Kameraden.

Ook als je hun beginselverklaring leest, kom je niet meteen tot links noch rechts-standpunten. “Wij verwerpen elk initiatief dat de positie van het gezin binnen onze samenleving ondermijnt, aantast of vernietigt” is een rechts standpunt, rechts voorbij de CD&V, tot op dezelfde hoogte als het VB. “Waarom moeten wij aan ontwikkelingshulp doen in ver afgelegen landen, als armoede hier bij ons nog bestaat?”, is een al even rechts standpunt. Men is bij de Autonome Kameraden wel “tegen Amerikanisering” en “tegen de globalisering”, maar hun alternatief is niet dat van links. Natuurlijk moeten wij de  “wij hebben niets tegen de mening van antifa, want iedereen heeft recht op vrije meningsuiting” uit hun beginselverklaring met een dikke korrel zout nemen. Het eerlijkst zijn de Autonome Kameraden in de laatste paragraaf van hun beginselverklaring: “Wij zijn het ‘zwarte blok’ in Vlaanderen.” Na de actie tegen de ALS-meeting op 17 maart, volgde op 29 april nog een actie tegen mensen zonder geldige verblijfspapieren die wc-papier toegegooid kregen, en op 9 mei een actie tegen drugs. De actie tegen de mensen zonder geldige verblijfspapieren werd mee door de NSV gevoerd, de actie tegen drugs kreeg de publieke steun van VB-volksvertegenwoordiger Pieter Huybrechts. De Autonome Kameraden uit Antwerpen zijn niet alleen, in Hasselt zijn er de Bockenreyders (waarover later deze week meer, Jarno Roppe reageerde op ons artikel vorige week zondag), na een kameraadschapsavond met een twintigtal deelnemers op 18 juli in het Turnhoutse café De Schalmei werd de oprichting van een gelijkaardige groep in het Turnhoutse aangekondigd. 

Gelijkaardige groepen in deze marge van de politiek zijn Identiteit Door Muziek en de Autonome Nationalisten Mechelen. De grote broer in deze sector is het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA), dat op 10 oktober een jeugdcongres en ‘Rock tegen kapitalisme’-concert inricht. Allen samen zijn ze in Vlaanderen slechts met enkele tientallen, maar er is inderdaad een groeiende groep NSV’ers, KVHV’ers en anderen die het VB links laat liggen. Geestesgenoten vinden de autonomen in Duitsland, Nederland, Frankrijk, Italië, Rusland… Autonoom maar overal actief in variaties van zwart. Als de Autonome Kameraden nu een ‘laatste groet’ brengen aan Peter Hendrickx ( 48 j.) zegt dat ook veel over hen. Het tijdschrift Taboe was de viertalige publicatie van de gelijknamige werkgroep, geleid door Peter Hendrickx, die de voorloper was van de revisionistische Werkgroep Vrij Historisch Onderzoek (VHO) van Siegfried Verbeke en zijn broer Herbert. Peter Hendrickx was ook betrokken bij dat laatste clubje revisionisten. Hij woonde in de Antwerpse universiteitsbuurt (foto 2), adres waar je volgens advertenties in de Koopjeskrant ook terecht kon voor een nieuw “gedurfd kontaktblad voor ruimdenkende mensen”, getiteld Sexclusief. Peter Hendrickx was ook jarenlang uitbater van een populaire winkel in tweedehands cd's. Op 14 augustus stapte hij uit het leven.

Op de IJzerwake vorige zondag riep voorzitter Wim De Wit op tot het uitwerken van een gemeenschappelijke strategie tussen CD&V, N-VA, Vlaams Belang en LDD “want onze onafhankelijkheid ligt als het ware voor het grijpen.” Maar wat dan met Brussel als hoofdstad van Vlaanderen? “Laat vallen”, zei gastspreker Frans Crols, voormalig hoofdredacteur van het zakenblad Trends. Op de IJzerwake wisten ze waarover napraten, waarbij de meningen varieerden tussen “Brussel is onze hoofdstad en die geef je niet op” en “Brussel is vuil en stinkt, en we zijn het beter kwijt dan rijk.” De mening van de Brusselaars zelf werd niet gevraagd, en het voorstel van Crols om niet te kiezen tussen Antwerpen of Gent als nieuwe Vlaamse hoofdstad, maar Mechelen te nemen, kon ook al niet op eenstemmigheid rekenen.

Zoals gebruikelijk begon de IJzerwake met een misviering. Pater Adriaan Aernouts, die tot dit jaar steeds de mis op de IJzerwake had geleid, liet zich op eigen verzoek als hoofdcelebrant vervangen door ene pater Van Essche. De man heeft een stem als een klok die niet moet onderdoen voor die van zijn voorganger, en hij kreeg meteen de toehoorders op zijn hand met zijn eis om amnestie (voor de collaborateurs met het nazi-regime, nvdr.). Volgens pater Van Essche stond Jezus radicaal afkerig tegenover uitsluiting en cordon sanitaires door huichelaars en hypocrieten. Van Essche en Aernouts stonden niet alleen achter het altaar, in totaal stonden ze er met zes priesters. Daarbij werd ook gezongen, het Gebed voor het vaderland tot drie keer toe. “Prachtig lied vinden wij dat, maar op zo’n bloedhete Wake was één keer misschien toch wel genoeg geweest”, noteerde ’t Pallieterke. En de moniteur van de rechtsradicale Vlaamsnationalisten vervolgt: “Er waren bij de eerwaarde heren wel een paar regiefoutjes aan te merken, maar het weze hun christelijk vergeven, al was het maar omdat zij ook het Amnestielied van Armand Preud’homme inzetten.” En alhoewel pater Van Essche “iedere vorm van uitsluiting” betreurde, had hij "voor vreemdelingen en inwijkelingen in de Vlaamse rand deze niet mis te verstane boodschap: ‘Tot hier en geen stap verder!’” Hoe dit te verzoenen is met de Godsvrede-gedachte van de IJzerwake, werd niet verduidelijkt.

’t Pallieterke weet ook dat “de afspraak was dat er tijdens de wake geen bier werd geschonken. Er is achteraf tijd genoeg om Vlaanderen vrij te drinken. Maar dat leidde bijna tot muiterij bij de Zwalmfanfare die al enkele jaren de wake muzikaal opluistert. Gelukkig kon een attente regie die brand snel blussen, met bier dan wel. En tegen het einde zagen we de KVHV’er van dienst ook met enkele plateaus volle glazen af en aan drentelen…” Het was niet de enige regiefout. “Op die ene hoek vooraan rechts leek het wel een hele wake lang markt. Het was er bijna onmogelijk de wake te volgen wegens een aanhoudend geklets. Alleen gestaakt om eens goed iets te roepen. ‘Brussel Vlaams’ bijvoorbeeld, niet gehinderd door enige kennis van gang van zaken op dat moment op de weide. Maar goed, we kennen ze allemaal, die fijne maar wat gekke creaturen die elke beweging, dus ook de Vlaamse rijk is…” Niet vermeld in ’t Pallieterke maar bij die “fijne maar wat gekke creaturen” waren ook enkele Blood and Honour’ers. De avond tevoren waren ze nog met elkaar op de vuist gegaan op camping IJzerhoeve in Diksmuide, maar toen de gealarmeerde politie met twee combi’s ter plaatse kwam doken ze weg. Bij één van hen waren op de IJzerwake de gevolgen van de vechtpartij de avond tevoren nog goed te zien. Maar ze zijn inderdaad maar een minderheid. Het overheersend uitzicht bij de IJzerwake is dat van een bonte familie van radicale Vlamingen. Blij een aantal oude bekenden terug te zien, spijt sommige gezichten niet meer terug te zien. Er waren met 5 168 mensen die betaalden voor een ticket ongeveer evenveel aanwezigen als vorig jaar.

Bij de politici werd natuurlijk een delegatie van het VB opgemerkt. “Maar niet meer zo gegroepeerd als andere jaren”, stelde 't Pallieterke vast. Verder was er nog Karl Van Louwe, ondervoorzitter van de N-VA. Van Louwe is van West-Vlaanderen naar Brussel uitgeweken en liet dan ook luidkeels weten het niet eens te zijn met de ‘Laat Brussel los’-oproep van Frans Crols. Van LDD-zijde was er enkel een groepje van Jong Gezond Verstand, de jongerengroep van de LDD, onder aanvoering van Wouter Vermeersch. Bruno Valkeniers kreeg goede punten van ’t Pallieterke omdat hij “niet zoals iemand van de elite op een voorbehouden plaats, maar rechtstaand zoals een militant” de IJzerwake volgde. Vorig jaar waren ze anders bij ’t Pallieterke helemaal niet content over de VB-voorzitter. Marie-Rose Morel was er ook maar ze werd door VTM niet over de IJzerwake bevraagd. Wel "over haar kanker. Het is maar waar de prioriteiten van de journalisten liggen", sneert 't Pallieterke. Andere VB-coryfeeën vernoemt het weekblad voor mensen met een goed hart en een slecht karakter niet. Maar Gerolf Annemans was er ook. En Joris Van Hauthem, Bart Laeremans... Volgens Tim Mudde van Radio Rapaille - die de toespraak van "ruwe bolster met Vlaamse pit" Wim De Wit integraal uitzond - was de VB-top echter minder sterk vertegenwoordigd dan voorgaande jaren. Filip Dewinter was er niet. Die was nog op rondreis in... Afrika.

Nog dit. Een paar jongeren (Yves Pernet, Bert Deckers…) hebben de voorbije week gepraat over een vernieuwing van het IJzerwake-programma en zouden daarvoor een voorstel indienen. Maar het is voorzichtig manoeuvreren. Ze willen dat de IJzerwake zou “meegaan met hun tijd, zonder daarbij al te modernistisch te gaan worden, dat zou immers ingaan tegen heel het principe van het volksnationalisme.” Volgende afspraak voor de rechtsradicale Vlaamsnationalisten is zondag 13 september. Dan herdenkt Voorpost naar traditie collaborateur Staf De Clercq op de Kesterheide in Gooik, in het Pajottenland. Vijf jaar geleden, bij de 120^ste geboortedag van Staf De Clercq, was daarbij nog de hele VB-partijtop aanwezig.

Het concert van Identity Project zaterdagavond in een parochiezaal in Bevel, deelgemeente van Nijlen, in de Antwerpse Kempen, haalde maar enkele lijntjes in de kranten. Niet meer of zelfs minder dan een ordinaire vechtpartij in de Antwerpse uitgangsbuurt. Aan De Standaard verklaarde een woordvoerder: “Wij zijn geen neonazi’s. Bij ons geen Hitlergroet bij het binnenkomen. Wij hebben niks te maken met Blood and Honour.” Ook tegenover Het Nieuws van VTM werd enige band met die “terreurorganisatie” ontkend.

Er zijn duizenden parochiezalen in Vlaanderen, maar de Duitse neonazi’s van Identity Project huurden uitgerekend dezelfde parochiezaal als waar Blood and Honour Vlaanderen op 10 januari dit jaar naar uitweek nadat er voor de omgeving van de Club Valhalla in Rijkevorsel, de geafficheerde plaats voor het nieuwjaarsconcert, een samenscholingsverbod was uitgevaardigd en een uitgebreide politiemacht op de been was. Dezelfde zaal was overigens drie jaar geleden al eens bijna gehuurd door Blood and Honour Vlaanderen, maar toen werd de zaal geweigerd en trok Blood and Honour Vlaanderen naar Vremde, deelgemeente van Boechout. Toeval dat Identity Project uitgerekend dezelfde zaal huurde voor haar concert zaterdagavond (foto 1)? We hebben moeite om het te geloven, maar tot daar aan toe. Identity Project moet echter niet onnozel doen om enige verdenking van zich af te praten. “Bij ons geen Hitlergroet bij het binnenkomen”, zegt hun woordvoerder. Maar niemand heeft ooit beweerd dat bij het binnenkomen van Blood and Honour-concerten de Hitlergroet moet gebracht worden. Met drie van de vier aangekondigde groepen die cd’s uitgebracht hebben die wegens het aanzetten tot haat en/of het verheerlijken van het nazisme op de Duitse indiceringslijst staan, is de kans dat tijdens hun concert geen Hitlergroet wordt uitgebracht evenwel ongeveer even groot als dat op een reggaeconcert met veel volk geen wiet wordt gerookt.

En er is meer. Naar aanleiding van ons artikel zondag mochten we een paar gerenommeerde bezoekers verwelkomen. De door VTM in beeld gebrachte woordvoerder van Identity Project bijvoorbeeld. En Michael Krick (foto 3). In Duitsland wegens zijn politieke activiteiten tot anderhalf jaar celstraf veroordeeld; in Nederland wegens poging tot doodslag op een Antilliaanse man en andere zaken tot drie jaar gevangenisstraf veroordeeld. Voor die laatste zaak werd Michael Krick door de Racial Volunteers Force, de Combat 18-versie van Blood and Honour in Nederland, ondersteund als “politiek gevangene”. Krick was toen trouwens lid van die RVF. Amper vrij uit de Nederlandse cel leidt Michael Krick een groep Duitse rechtsradicale autonomen op een betoging van de Nederlandse Volks-Unie (NVU) in Bergen op Zoom. Uitgerekend die Michael Krick postte op Stormfront de flyer voor het concert van Identity Project zaterdagavond, en meldt nu dat als de “AFF-sukkels” beter opgelet hadden, ze zouden gezien hebben dat er zaterdagavond “600 man” en geen “een 450-tal” was. Er zijn betere woordvoerders denkbaar om te ontkennen dat men ook maar iets te maken heeft met Blood and Honour. Identity Project is dan wel geen divisie van Blood and Honour, het heeft er meer gelijkenissen dan verschillen mee. Er is niet alleen de wijze waarop men een concert inricht, het volk dat erop afkomt of wie zich opwerpt als woordvoerder, er is ook het doel waarvoor men gaat. Het concert van zaterdagavond was bedoeld om geld in te zamelen voor de Antikriegstag op 5 september in Dortmund, in het bijzonder voor de proceskosten bij het in beroep gaan tegen het huidig verbod voor de manifestatie. Wie de slogans bij de Antikriegstag vorig jaar hoort en bekijkt (voor het nationaal-socialisme, tegen het zionisme…) weet dat ze evengoed door Blood and Honour’ers gescandeerd en gedragen kunnen worden.

Gisterenavond kwamen in parochiecentrum De Heerd in Bevel, deelgemeente van Nijlen, naar schatting een 450-tal Duitse neonazi’s bijeen voor een concert dat georganiseerd werd door het zogenaamde Identity Project, een groep van Duitse rechtsradicale autonomen. Het waren dan ook bijna uitsluitend Duitsers die naar de Antwerpse Kempen afzakten. Vanaf 17.30 uur waren ze er, komend van een voorverzamelpunt in het Turnhoutse. De zaal was gehuurd voor het “verjaardagsfeest van een 18-jarige.” Het is al de tweede keer op één jaar tijd dat de zaal plaats biedt voor een neonazi-concert. Op 10 januari vond er een nieuwjaarsconcert plaats van de traditionele Blood and Honour Vlaanderen. Burgemeester Paul Verbeeck (CD&V) was totaal verrast. Los van mogelijke wetsvoorstellen als dat van Verbeecks partijgenoot Raf Terwingen en anderen, stelt zich de vraag om de burgemeesters, politie en parket voor te bereiden op het gebruik van de huidige wettelijke mogelijkheden tegen bijeenkomsten van neonazi’s. Aan Het Nieuws (VTM) verklaarden de inrichters van de bijeenkomst gisterenavond dat de gespeelde muziek niet haatdragend is, maar het curriculum vitae van de aangekondigde groepen laat dat niet vermoeden. Integendeel.

De groepen op de affiche behoren tot de zogenaamde Rechtsrock-scène, een Duitse omschrijving van een muziekgenre dat echter meer bevat rechtse rockmuziek. De groep Stahlgewitter bijvoorbeeld bracht meerdere cd’s uit die op de Duitse indiceringslijst staan. Onder andere Auftrag Deutsches Reich die wegens het antisemitisme en de verheerlijking van de nazi’s niet mag verkocht worden in Duitsland. De cd Politischer Soldat gaf aanleiding tot huiszoekingen in zeven steden in Duitsland en Zwitserland. Zanger Daniel ‘Gigi’ Giese treedt onder andere ook op als Gigi & die Braunen Stadtmusikanten die Duitse schlagers en covers van andere groepen op extreemrechtse teksten brengt, ook teksten die het nationaalsocialisme verheerlijken. Gitarist Frank Krämer treedt ook op met de Nationaal-Socialistische Black Metal-groep Absurd. Stahlgewitter wordt vermeld in een rapport over rechtsextremisme van het Ministerie van Binnenlandse Zaken van de Duitse deelstaat Nedersaksen. De groep speelde op 20 juni nog op het Hammerskin Nation-concert dat in Wallonië gepland was maar uiteindelijk in Noordoost-Frankrijk plaatsvond.

De tweede groep op de affiche was Radikahl, eind jaren tachtig in Neurenberg, in de Duitse deelstaat Beieren, opgericht onder de naam Giftgas ("gifgas"). Op hun eerste cd Retter Deutschlands maakt men met Hakenkreuz duidelijk waar de redding van Duitsland ligt. Zanger Manfred ‘Mandi’ Wiemer was niet alleen muzikaal actief, hij bouwde ook een hele neonazi-scène uit die actief werd in de Nationaldemokratische Partei Deutschlands (NPD). In 1994 viel de groep Radikahl uiteen als gevolg van de hoge boetes waartoe ze veroordeeld werd voor het verheerlijken van het nazisme en het verspreiden van haat. Manfred Wiemer ging in een nieuwe bezetting verder, maar het bleef bij het oude liedje. Net als Retter Deutschlands belande de cd Wir geben niemals auf op de Duitse indiceringslijst. De derde groep op de affiche voor gisterenavond, Kommando Skin, heeft de bedenkelijke eer ook al met een cd op die Duitse indiceringslijst te staan, Die Ruhe vor dem Sturm. De groep speelde al driemaal op Blood and Honour-concerten in ons land: op 13 december 2003 in Lebbeke, op 9 september 2006 in Wolfsdonk, een gehucht van Aarschot, en op dezelfde plaats nog eens op 27 oktober 2007. De waarnemende burgemeester van Aarschot zei voor de VRT-camera’s in overleg met de politiekorpschef al het nodige te hebben ondernomen opdat het concert rimpelloos kon verlopen (sic).  

Het Duitse Rotte Charlotte kent de zaal  in Bevel, deelgemeente van Nijlen. Op 10 januari was de groep er te gast op een nieuwjaarsdrink van Blood and Honour Vlaanderen, nadat het concert aanvankelijk in de Valhalla in Rijkevorsel was gepland.  Het eerste optreden van Rotte Charlotte in ons land vond op 18 oktober vorig jaar, in Diksmuide, plaats. Blood and Honour Vlaanderen-kopstuk Chis Moorkens schreef na dit concert dat Rotte Charlotte bij de top-3 staat van beste groepen die hij de voorbije jaren gezien heeft. In het nummer Wir zingt Rotte Charlotte op ironische manier over de repatriëring van vreemdelingen die met vlucht 1-4-8-8 teruggebracht worden naar hun land van herkomst. ‘14’ is neonazisymboliek voor  de veertien woorden van David Lane We must secure the existence of our people and a future for white children, ‘88’ voor Heil Hitler. In andere nummers keert men zich dan weer tegen Israël en tegen de vrijmetselarij. Rotte Charlotte trad ook op op het Hammerskin Nation-concert op 20 juni waarover hierboven al sprake.

Het concert van gisterenavond kadert in een campagne om geld te verzamelen voor een Antikriegstag op 5 september in Dortmund. Die dag willen rechtsradicale autonomen protesteren tegen het imperialisme van de Verenigde Staten, met haar inmenging in Afghanistan en Irak. De Duitse overheid heeft de betoging verboden, maar er is nog wel een beroepsprocedure hangend. Naast Duitse sprekers zijn voor de Antikriegstag “activisten” aangekondigd uit Oostenrijk, Nederland, België, Engeland, Rusland, Frankrijk, Bulgarije, Tsjechië en Zweden. In Nederland wordt een oproep om deel te nemen aan de Antikriegsdag verspreid door Blood and Honour Nederland. In ons land hebben de Bockenreyders aangekondigd naar de Antikriegstag te gaan. De Bockenreyders is een groepje rechtsradicale autonomen in Hasselt, rond plaatselijk NSV-kopstuk Jarno Roppe. Behalve als kleinzoon van de voormalige Limburgse gouverneur Louis Roppe, staat hij bekend om zijn gewelddadige reputatie. De Bockenreyders hebben een huis gekraakt in Hasselt en zouden dezer dagen in Hasselt appelen en peren verdelen, ‘afvalfruit’ dat omwille van de grote, vorm of kleurverschil niet verkocht wordt. Met het fruit wordt een flyer verdeeld waarin uitgelegd wordt dat de globalisering tegengehouden moet en kan worden met een herwaardering van onze nationale economie en landbouw. Jarno Roppe, die nog altijd goede contacten heeft in VB-kringen, mobiliseert intussen ook voor een concert met de groep Kategorie C, een Duitse op voetbalhooligans gerichte rockgroep die op 31 oktober in de “regio Antwerpen” optreedt.

In een interview vorige week in ’t Pallieterke zei de nieuwe IJzerwake-voorzitter Wim De Wit dat iedereen welkom is bij de IJzerwake. Een VLD'er, een SP.A'er... “Zelfs een groene.” Zolang iedereen maar voor de Vlaamse onafhankelijkheid is. En De Wit houdt woord. Dinsdag geraakte bekend dat het groen-zwarte, met nadruk op die laatste kleur, Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) onder andere met een propagandastand aanwezig zal zijn op de IJzerwake. Op de Dag van de Europees Rechtse Jeugd van de Vlaams Belang Jongeren op 4 mei vorig jaar was het N-SA officieel niet welkom. Ze haalden daar wel allerlei vreemd volk binnen, tot en met zeer uiterst rechtse groepen uit Spanje en Hongarije, maar het N-SA was hen te extremistisch.

Ook Filip Dewinter moet niet weten van het N-SA. Hun ‘hoofdcoördinator’ Eddy Hermy werd door Dewinter al tweemaal buitengegooid bij het VB. De relatie tussen het VB en het N-SA is lastig. VB'ers lid van het N-SA worden niet buiten gesmeten, maar Dewinter heeft liever dat ze niet bij het N-SA zijn. VB-volksvertegenwoordiger Pieter Huybrechts werd onder druk gezet om niet deel te nemen aan een toegezegde debatavond van het N-SA over solidarisme. Huybrechts, anders toch niet de meest volgzame VB'er, bleef op vraag van de VB-leiding weg van de debatavond. Aan de NSV-betoging op 26 maart dit jaar mocht het N-SA slechts deelnemen door als een aparte groep, op enige afstand van het NSV en aanverwante deelnemers, op te stappen. Achteraf werden een aantal N-SA’ers nog opgepakt door de politie omdat ze de straten van Leuven onveilig maakten. Een brief van het N-SA na de verkiezingen in juni om het VB terug op recht(ser)e weg te brengen werd schamper onthaald bij het VB. Bij de IJzerwake mag het N-SA nog eens proberen de aanwezige VB’ers op radicalere gedachten te brengen. Op de website van het N-SA bedankt ‘coördinator’ Pieter Van Damme de mensen die in de Algemene Vergadering van de vzw IJzerwake de aanvraag gesteund hebben om als N-SA aanwezig te mogen zijn op de IJzerwake. Pieter Van Damme: “Met evenveel plezier geven wij een schop onder het achterwerk van die personen die partijpolitieke belangen verwarren met de doelstellingen van de IJzerwake en de aanwezigheid van N-SA liever niet zagen gebeuren.”

Het N-SA onderschrijft op haar manier de drie kerngedachten van de IJzerwake: Zelfbestuur, Nooit meer oorlog, en Godsvrede.  Het N-SA wil “de meest verregaande onafhankelijkheid voor de Vlamingen nastreven”, dus “ook een onafhankelijkheid ten aanzien van de geldmachten en hun structuren die volkeren in de tang houden.” Het N-SA is daarom tegen de Europese Unie “als machtscentrum van het grootkapitaal en haar globaliseringsdrang.”  Nooit meer oorlog houdt voor het N-SA in dat “deelname van Vlaamse soldaten in Belgisch NAVO-dienstverband aan de imperialistische oorlog in Afghanistan moet afgewezen worden”, zoals ook het ook niet hoort dat onze troepen in Libanon “het zionistisch oorlogstuig gaan opruimen en daarbij zelf levensgevaarlijke risico’s lopen.” Wel pleit het N-SA voor een “sterk leger” en heeft het “geen nood aan verwaaide pacifisten en naïevelingen die defensie aanzien als een overheidsdepartement dat vooral mag besparen en inleveren.” Wat de Godsvrede voor het N-SA betekent, legt het niet uit. Wel zegt het nog blij te zijn met de hulde die de IJzerwake zondag zal brengen aan figuren als Amedee Verbruggen en Geeraard Slegers, één van de gangmakers achter de mijnstaking in Limburg in 1970.

“Figuren als Slegers waren leiders van georganiseerd verzet in onafhankelijke arbeiderscomités die ook door extreem-links bestreden werden. Zij begrepen dat staking een gewettigd strijdmiddel was en is, en dat reactionaire opvattingen zoals ‘staken schaadt, werken baat’ enkel maar de machthebbers en hun kapitalistische en anti-Vlaamse agenda dienen”, besluit Pieter Van Damme. Hij geeft dan ook maar zijn interpretatie van de geschiedenis. Geeraard Slegers diende alleen maar een zekere Vlaamse agenda. Hij werd na de mijnstaking ondervoorzitter van de Vlaams-Nationale Partij (VNP), met als voorzitter Karel Dillen die zijn hele leven lang gezegd heeft dat… staken schaadt, enkel werken baat. Het motief is ons niet bekend maar in 1989 werd Geeraard Slegers uit het Vlaams Blok gezet. Het zal echter wel niet om zijn anti-kapitalistische houding zijn want even later werd Geeraard Slegers senator voor de Volksunie. Zijn zoon Frank Slegers koos wel voor een radicale anti-kapitalistische koers en stampte in de jaren zeventig aan de Leuvense universiteit eigenhandig een afdeling van de trotskistische Revolutionaire Arbeidersliga (RAL) uit de grond. De geschiedenis is niet zoals sommigen ze romantiseren.

Iedereen heeft recht op vakantie, maar men moet het natuurlijk niet te bont maken. Zo dacht een rechtbank er de voorbije week over nadat inwoners van Fassberg, in de noordelijke Duitse deelstaat Nedersaksen, reclameerden over het door neonazi’s bezetten van een plaatselijk hotel (foto 1).

Twee weken eerder waren 'autonomen' en leden van de Nationaldemokratische Partei Deutschlands (NPD), onder aanvoering van NPD-kopstuk Jürgen Rieder, in Fassberg een hotel met tachtig kamers ingetrokken om het als een onderwijs- en opleidingscentrum te gebruiken. Rieder zegt het hotel op legale manier gehuurd te hebben; de eigenaren kregen daags na het afsluiten van de huurovereenkomst door wat voor vlees in de kuip, in casu hun hotel, zat en voelden zich bedrogen. Ze zegden daarom het huurcontract op, zodat er ook een einde zou komen aan de vlaggen en slogans die de NPD’ers en autonomen intussen aan hun hotel hadden opgehangen. Inwoners van Fassberg protesteerden uiteraard ook (foto 2). Ze wilden elke associatie van hun gemeente met het nazisme vermijden. Buurtbewoners hoorden geweerschoten in het hotel waar Rieder zijn intrek had genomen, maar bij een politieactie werden geen revolvers of geweren gevonden. Wel werden onder andere knuppels in beslag genomen.

Rieder en zijn kornuiten zijn voorlopig uit het hotel weg, een rechter moet nog een definitief oordeel vellen over de geldigheid van het huurcontract. Rieder heeft een voorliefde voor de streek. In 1978 huurde hij er een boerderij die twintig jaar lang als opleidingscentrum voor extreemrechtse jongeren diende. Maar Rieder heeft ook iets met hotels. Twee jaar geleden wilde hij een hotel kopen in Wundsiedel, in heel andere regio van Duitsland, in de zuidelijke deelstaat Beieren. Wundsiegel is de gemeente waar Rudolf Hess, Hitlers plaatsvervanger, begraven ligt. Rieder wilde van het hotel een herdenkingsoord voor Rudolf Hess maken nadat het Duitse hooggerechtshof verbood nog langer herdenkingsmarsen in Wundsiegel in te richten rond Hess’ sterfdatum 17 augustus. De tienduizend inwoners van Wundsiedel legden hun geld samen om het hotel te kopen, opdat Riedel het niet kon kopen.

Het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA), een groepje in de marge rechts van het VB, publiceerde laatst nog een artikel over Rieders partij onder de kop NPD wijst de weg. Met zo’n leiders zegt dat niet alleen veel over de NPD maar ook over de N-SA.

Vorige week incasseerde Daniël Féret (65 j., foto 1)), de vroegere voorzitter van het klunzige Front National (FN), een zoveelste juridische tegenslag. Het Europese Hof voor de Rechten van de Mens verwierp zijn klacht tegen het Brusselse Hof van Beroep. Dat veroordeelde hem in 2006 voor racisme. Féret vocht de veroordeling aan die - volgens hem - zijn "recht op vrije meningsuiting" met de voeten trad. Zijn klacht werd in Straatsburg door een zevenkoppig college van rechters, waaronder de Belgische Françoise Tulkens, verworpen. Met vier stemmen tegen drie, het was dus nipt.

Féret's veroordeling op 18 april 2006 zorgde voor redelijk wat ophef. Nooit eerder werd een zetelend politicus immers zo zwaar veroordeeld wegens racisme. Het feit dat de man al meermaals in aanvaring was gekomen met justitie speelde uiteraard een sterke rol in het bepalen van de strafmaat. Féret heeft in de laatste 25 jaar een indrukwekkend strafblad opgebouwd. De gehele zaak sleepte ook bijzonder lang aan gezien de parlementaire onschendbaarheid die de vroegere FN-voorzitter lange tijd genoot. De basis van de klacht tegen Féret wordt gevormd door de FN-propaganda (brochures en affiches) die verspreid werd tijdens de kiescampagnes van 1999 en 2000. Féret werd veroordeeld tot 250 uren gemeenschapsdienst in de integratiesector(!), 10 jaar voorwaardelijk (effectief indien de 250 diensturen niet worden verricht), het betalen van een symbolische euro aan de burgerlijke partijen en tot 10 jaar ontzetting uit zijn politieke rechten. Dit laatste betekent meteen onverkiesbaarheid voor dezelfde periode. De rechtbank in Brussel was van oordeel dat zijn teksten klaar en duidelijk aanzetten tot discriminatie, segregatie, haat en geweld op basis van ras, kleur, nationaliteit of etnische herkomst. Het Hof in Straatsburg volgde dus dat ongezouten oordeel.

Meteen na de veroordeling in 2006 kondigde Féret aan dat hij de zaak verder zou aanvechten. In één moeite door verklaarde hij desnoods politiek asiel te vragen in Rusland indien hij zou mislukken in zijn opzet. De kliek rond de racistische politicus Zirinovski zou bereid zijn hem warm te onthalen. Wie Féret één dezer dagen kan spotten aan een Aeroflot-balie weet bij deze meteen waarom. In Nederland werd de uitspraak van het Hof met meer belangstelling gevolgd dan hier. Niet zo verwonderlijk gezien de politieke situatie bij de Noorderburen, de strapatsen van de extreem-rechtse PVV van Geert Wilders in het bijzonder. De ranzige segregatie- en uitzettingsideeën van Féret komen bijzonder sterk in de buurt van wat er in Wilders' kiesprogramma staat.

Na de catastrofale afloop van de recente stembusslag hult Franstalig extreem-rechts zich in een bijzonder diep stilzwijgen. Sinds 8 juni werd niet één FN-communiqué meer de wereld ingestuurd. Dat was in het voorjaar wel even anders. Op de FN-website staat een kort dankwoord voor het (vruchteloze) werk van de militanten maar verder niets nieuws in de voorbije weken. Op de alles verhelderende ‘analyse’ die de partijleiding aankondigde in de loop van juni zal het nog wel even wachten zijn. Het eveneens zwaar door het ijs gezakte Nation doorbrak onlangs even de stilte door een ‘jongerencongres’ aan te kondigen dat op 10 oktober ‘ergens’ zou plaatsvinden. De collega’s van het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) weten al meer. Het is een ‘congres’ samen met de N-SA en vindt plaats in de provincie Antwerpen, met als sprekers: Eddy Hermy (N-SA), Hervé Van Laethem (Nation) en Axel Reitz (Freie Kräfte, bijnaam van Axel Reitz is ‘Hitler van Keulen’). Marginaliteit troef dus. Na afloop volgt een ‘Rock tegen kapitalisme’-concert (foto 2).

“Wie zijn ze? Wat doen ze? Wat drijft hen?”, zou Paul Jambers zeggen. Annette Linden formuleerde het academischer. Per slot van rekening was het voor een proefschrift waarmee ze op 26 juni promoveerde aan de Vrije Universiteit Amsterdam. Besmet. Levenslopen en motieven van extreemrechtse activisten in Nederland. Een proefschrift waarvoor ze 36 extreemrechtse activisten uit de jaren negentig interviewde, al noemen zijzelf zich niet extreemrechts. De geïnterviewden beho(o)r(d)en tot de Centrum Democraten, Voorpost Nederland, Centrumpartij ’86, Volksnationalisten, Nederlandse Volksunie, Nederlands Blok, en de Nieuwe Nationale Partij. Alhoewel zwart de hoofdkleur is, hebben ze in Nederland altijd een gevarieerde extreemrechtse scène gehad.

Het waren boze, lieve, gemene, mediageile, bange, aantrekkelijke, domme, stoere, verwarde, galante, eenzame, intelligente, grappige en dreigende mensen. De karakters van de extreemrechtse activisten die sociaal psychologe Annette Linden tussen 1996 en 2000 interviewde liggen mijlenver uiteen. Dat weerlegt het idee dat specifieke persoonlijkheidskenmerken als autoritair, gewelddadig en emotioneel ten grondslag liggen van activisme bij extreemrechts. Ook de motieven voor dat activisme zijn volgens haar uiteenlopender dan vaak wordt aangenomen. Onvrede met de huidige samenleving gaf zeker niet in alle gevallen de doorslag. Het gevoel ergens bij te horen en samen ergens voor te strijden, weegt vaak zwaarder dan de drang om extreemrechts gedachtegoed te verspreiden, zegt Linden. “Meedoen aan demonstraties (‘betogingen’ voor de Vlamingen, nvdr.) geeft een gevoel van kameraadschap. En het creëren van een vijandbeeld versterkt de identificatie met de groep.” Een andere conclusie is dat bijna alle ondervraagden zichzelf niet extreemrechts vinden. Die term vinden ze “nietszeggend”. Liever noemen ze zich nationaal-socialist, radicaal-rechts, liberaal-democraat, anti-parlementair, volksnationalist of nieuw-rechts.

Iedereen interpreteert de ideologie van extreemrechts op zijn eigen wijze, zegt Linden. Wel hebben ze allemaal etnocentrische, xenofobe of racistische overtuigingen. En is men heel negatief, heel wantrouwig tegenover de overheid. Volgens Linden verschilt de motivatie sterk tussen mannen en vrouwen. “De mannen die ik ondervroeg, willen strijdbaar zijn en de wereld verbeteren. Vrouwen vinden het kinderachtig dat mannen soldaatje willen spelen. Zij willen vooral praten of zorgen voor anderen.” Maar Linden interviewde de generatie uit de jaren negentig. Wat is er sinds 2000 veranderd in de extreemrechtse beweging? Linden: “We zien nu (foto) veel radicalere uitlatingen over buitenlanders, meer haat en veel openlijker manifestaties van nationaal-socialistische ideeën op internet. Dat komt mede doordat de beweging tegenwoordig veel minder georganiseerd is. Nu kan je al bij de groep horen als je thuis op internet zit. Je hoeft geen folders meer uit te delen of met naam en toenaam voor je ideeën uit te komen.” Voor alle generaties geldt dat de activisten zich alleen voelden staan voordat ze aansluiting zochten bij een extreemrechtse groepering. Ze willen iets bijdragen, zegt Linden, en ze hopen er zelf beter van te worden. Maar dat laatste is niet altijd het geval.

“Extreemrechts activisme kan veel negatieve maatschappelijke gevolgen hebben. Je raakt besmet en in veel gevallen geïsoleerd. En als je eruit wilt stappen, word je als verrader gezien.” Toch is het mogelijk van koers te veranderen, blijkt uit een proefproject die de Anne Frank Stichting samen met anderen vorig jaar in Winschoten heeft gerealiseerd. Volgens de gemeente is bijna driekwart van de tweeëntwintig extreemrechtse “meelopers” weer “op de rails gezet” door met hen te praten en hun voordelen aan te bieden zoals strafkorting of uitstel van betaling van de huurschuld. Minister Ter Horst (Binnenlandse Zaken, PvdA) overweegt geld vrij te maken om deze aanpak op meer plaatsen in te voeren. Eenzelfde project in Eindhoven mislukte echter, naar verluidt vooral door de weigerachtige houding van een aantal overheidspartners die voor het project moeten samenwerken. Linden: “Je moet de jongeren die hun heil zoeken bij extreemrechts een alternatief bieden. Leer hen dat er meer is dan die ene groep waaraan ze hun identiteit ontlenen. Bied ze een stageplek aan. Geef ze een vertrouwenspersoon op school. Ondersteun de ouders, investeer in jongerenwerkers. Je moet geen brave burgers van ze te maken, maar je moet ze wel de ruimte geven om van gedachten te veranderen.”

Ook in ons land wordt getracht extreemrechtsen op een beter spoor te brengen, al is het niet met de bedoeling ze van hun gedachtegoed af te helpen. Laatst zagen we het kopstuk van een neonazistisch clubje, een man die jarenlang leefde van OCMW-bijstand en door het OCMW in een sociaal tewerkstellingsprogramma werd gedropt om hem uitkeringsgerechtigde werkloze te maken. We donderden bijna van onze fiets toen we hem laatst in een kostuum zagen, met een bruine aktentas in de hand. Het leek beter te gaan met onze ‘vriend’, maar zijn auto was nog altijd een vuilnisbak als tevoren en volgens intimi is zijn gedachtegoed niet wezenlijk veranderd. Mensen kunnen zich door omstandigheden anders gaan gedragen, maar hun diepste gedachten veranderen is nog wat anders.

Het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) heeft een vriendelijke brief gestuurd naar het Vlaams Belang (VB). Dat is opmerkelijk want gewoonlijk wordt het VB voor rot uitgescholden door het N-SA. Het zwart clubje riep daarenboven op om op 7 juni niet te gaan stemmen, in hun ogen was geen enkele partij een stem waard met uitzondering van Nation in Brussel (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/7063773). De brief aan het Vlaams Belang is op de website van het N-SA verschenen, maar is ook gemaild naar een aantal VB-mandatarissen.

“Reeds geruime tijd stelden de mensen van het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) vast dat er een malaise was en is in het rechts-nationale wereldje in Vlaanderen, die totnogtoe enigszins bedekt bleef door electorale successen. Aan dit laatste is nu dus een einde gekomen”, stelt het N-SA. Het is goed dat het N-SA beseft dat het slechts om een rechts-nationaal wereldje gaat. Volgens het N-SA is die malaise er gekomen omdat “er weinig vernieuwende ideeën en voorstellen opgang maken, dat er een koerswijziging plaatsvond naar een klassiek rechts (liberaal-conservatief) discours en dito standpunten, dat opportunisten en carrièrejagers in aantal zijn toegenomen, dat (pseudo-onafhankelijke) bewegingen rond de partij zwijgen en doen alsof niets aan de hand is, dat er een dalend respect voor de basismilitant is…”  Om opnieuw “een slagvaardige politieke kracht van betekenis te worden in Vlaanderen, waar enige dreiging van uit gaat voor het establishment” stelt het N-SA vooreerst voor om “werk (te) maken van een daadwerkelijke tegencultuur voor jongeren in plaats van de volledige werking en financiële middelen te reserveren voor parlementair werk en electorale successen. De jongerenorganisatie VBJ spreekt de rebelse jeugd niet meer aan zoals dat 15 jaar geleden wel het geval was. Het VB heeft voor de rebelse jongere het imago van een saaie rechtse partij gekregen die soft is geworden en die nog maar weinig ruimte laat voor actief militantisme.”

Het N-SA zegt wel te beseffen “dat de wetgeving op diverse vlakken is gewijzigd maar (…) deze gewijzigde wetgeving inzake racisme, discriminatie… mag niet gebruikt worden als drogreden om een rebelse tegencultuur en een gezond militantisme te fnuiken.” “Laat gelukzoekers en carrièrejagers die de laatste jaren op de partij afkwamen vertrekken”, voegt het N-SA er nog aan toe. Het N-SA laat daarbij in het midden welke bonte verzameling mensen ze daarmee bedoelt. “Streven naar frontvorming met LDD en N-VA loopt naar onze mening faliekant af”, is het tweede geloofspunt van het N-SA. “Wij stellen voor dat het VB afstand neemt van zowel LDD als van kartelpartner VLOTT. (…) Er is in Vlaanderen nood aan en mogelijkheid tot een identitaire partij die een integraal nationalisme verdedigt en die zich uitdrukkelijk als een sociaal-rechts alternatief profileert. Verdedig een Vlaams-nationalisme dat verder gaat dan een louter steriel nationalisme dat enkel institutionele hervormingen voorstaat.” Het N-SA doet vervolgens nog een paar voorstellen.

Vooreerst “afstand nemen van het pure anti-islamdiscours en in de plaats daarvan de pijlen te richten op het multiculturalisme, waarbij remigratie als strijdpunt opnieuw wordt opgenomen (in plaats van assimilatie). (…) Gaandeweg werd de visie op de vreemdelingenproblematiek binnen de partij gewijzigd naar een eerder eenzijdig anti-islamdiscours, als slechte kopie van een Amerikaans-rechtse oorlogsretoriek.” Het VB moet ook werk maken van “een nieuw economisch programma dat uitdrukkelijk sociaal en antiliberaal gekleurd is. Niet langer het communisme of de sociaal-democratie maar wel het liberalisme in diverse vormen is en blijft nog geruime tijd de voornaamste heraut van een agressief internationalisme dat zowel volkeren en hun culturele diversiteit als ook sociale rechten en verworvenheden van elke Europeaan bedreigt. (…) Het VB kan zich als sociaal-nationalistische partij doen gelden door nieuwe vormen van sociaal overleg, huisvesting, sociale voorzieningen… voor te stellen in plaats van voortdurend de werkgeversorganisatie Voka achterna te lopen en de vakbonden met alle zonden van Israël (horresco referens) te overladen." Verder klaagt het N-SA dat het VB enkel maar bekritiseert dat de Fortis-bank in Franse handen is overgegaan, en het VB het banksysteem zelf niet in vraag stelt.

De brief is ondertekend door “Jan De Beule (gemeenteraadslid Vlaams Belang Hamme, coördinator N-SA), Pieter Van Damme (coördinator N-SA) en Frederik Ranson (coördinator N-SA)”. VB-gemeenteraadslid Jan De Beule heeft zich al langer geout als N-SA’er. Hij is één van de overblijvenden uit de Jongerenaktief-groep rond Xavier Buisseret. Pieter Van Damme was vroeger actief bij de Vlaamse Jongeren Westland die in het N-SA zijn opgegaan, en was in zijn VJW-periode lid van de regionale raad van het VB in Brugge. Frederik Ranson kreeg in 2005 zijn vijf minuten roem toen hij in Gent een taart in het gezicht van PS-voorzitter Elio Di Rupo gooide. Ranson was toen NSV’er, VBJ’er en bestuurslid van het VB in Gent (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20051022). Het N-SA was wel zo verstandig om de brief aan het VB niet mee door hoofdcoördinator (jaja, met al die coördinatoren heb je ook een hoofdcoördinator nodig) Eddy Hermy te ondertekenen. Eddy Hermy is al twee keer buitengegooid bij het VB. In VB-kringen ontlokte het feit dat Hermy de brief niet mee getekend heeft meer commentaar dan de inhoud van de brief. 

Het is lang geleden dat je hier nog iets kon lezen over het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA), het clubje van de onvolprezen Eddy Hermy. Maar ja, first things first. Tijdens de kiescampagne hadden we vooral oog voor het VB en de LDD. Het N-SA had trouwens opgeroepen om niet te gaan stemmen, en wij wilden de N-SA’ers daar niet van weerhouden. ‘Alle partijen steunen de elites, geen enkele komt op voor de volksbelangen’, was de redenering. Voor Brussel lagen de zaken anders. “Wij beschouwen Nation als broeders in de revolutionaire strijd tegen het internationalisme van zowel het kapitalisme als de multikul. Daarom roept het N-SA alle Brusselse Vlamingen op om op 7 juni te stemmen voor Nation”, luidde het op de website van de N-SA.

Spijts een commentaar over de stembusuitslag hebben ze op de website van het N-SA nog niet verteld hoe de ‘broeders’ het er vanaf brachten. Dan doen wij het maar. De verkiezingen hebben het uiterst rechtse Nation (foto 1, op een N-SA-betoging in 2007) met een kater van jewelste opgezadeld. In aanloop naar de stembus escaleerden interne twisten zodanig dat de geplande deelname aan de Europese verkiezingen geschrapt werd. Ook de lijsten voor de regionale verkiezingen in het Waalse gewest dienden afgevoerd te worden. Uiteindelijk raakte enkel de lijst voor het Brusselse gewest rond. Best wel grappig voor een partij die zich op haar site nog vrolijk maakte over het amateurisme van de collega's van het Front National. Resultaat van het gepruts: leden aan de deur gezet, iedereen kwaad op iedereen, geen campagne die naam waardig en een uitslag die zich erg ver achter de komma situeert. Van alle Franstalige Brusselaars gaf op 7 juni slechts 0,1 % een stem aan Nation. Tien jaar na de oprichting van Nation staat de extreem-rechtse 'beweging' netjes waar het in de begindagen stond: absoluut nergens. De partijleiding kondigt nu een 'periode van reflectie en bezinning' aan. Je zou voor minder een retraite aankondigen.
 
De oorzaak van de problemen tijdens de kiescampagne lijkt de overkomst te zijn van enkele schimmige figuren van het vroegere UMP-B. Een marginale politieke club die twee jaar geleden de Belgische afdeling pretendeerde te zijn van het Franse UMP van president Sarkozy. De Belgische UMP werd bevolkt door handvol extreemrechtse hobbyisten. De partij werd nooit erkend door de Franse 'collega's' die daar zelfs een persbericht voor over hadden. De UMP-B gaf er na een eerste (en volkomen geflopt) electoraal avontuur de brui aan. Kort daarna sloot de leiding van de UMP-B zich aan bij Nation. Eén van de centrale figuren in dit merkwaardige verhaal is ene Pierre d'Ans die nu op de Nation-website verketterd wordt als "plutôt néo-libéral et pro-israélien". In diens kielzog Baron (jawel!) Emmanuele Licari, voluit: Licari di Castel Mola Emmanuele. Licari was, net als Pierre d'Ans overigens, enkele jaren lid van het Front National. Op zijn persoonlijke website laat hij zich kennen als een sportieve adelborst, met connecties in de zakenwereld en met een voorliefde voor alles wat duur is. Waarschijnlijk verklaren het persoonlijke vermogen en de zogenaamde  'relaties' van de ex-UMP'ers waarom deze zowat 'vrij spel' kregen in een anders zo rechtlijnige organisatie als Nation.

Wat er ook van zij, beide heren krijgen de mini-partij tijdens een congres in 2008 zover om deel te nemen aan de verkiezingen. Geen evidentie gezien de slechte ervaringen die de partij al had opgelopen, maar rekening houdend met de chaos die heerste bij 'marktleider' FN was dat nog niet eens zo'n dwaze keuze. De extreem-rechtse kant van het politieke speelveld was immers vacant. Met 60 % van de stemmen wordt de verkiezingsdeelname goedgekeurd en een samenwerking met andere partijen uitgesloten. Pierre d'Ans wordt gebombardeerd tot leider van de Nationale Raad. Vanaf dan loopt zowat alles verkeerd. De 'harde acties' waarop Nation een patent heeft worden niet meer georganiseerd, 'videoboodschappen' vervangen de gespierde actie, het identitaire (volksnationalistische) profiel wordt ingewisseld voor een slap rechts-populistisch discours, aan iedereen wordt van alles en nog wat beloofd voor de verkiezingen, militanten haken af, enzovoort. Zelfs oprichter Hervé van Laethem (foto 2, tweede van rechts rechtopstaand op bezoek bij Baron Emmanuele Licari) houdt het in 2008 voor bekeken. In de maanden januari en februari van dit jaar ontploft de zaak als blijkt dat de voorbereiding van de verkiezingen helemaal in de soep draait. De ex-UMP'ers worden met de vinger gewezen en tot ontslag gedwongen. Founding father Van Laethem wordt weer aan boord gehesen. Zowat in zijn eentje weet hij de Brusselse lijst te redden.
 
Veel maakte het echter allemaal niet uit. De Nation-lijst voor het Hoofdstedelijke gewest bleek uiteindelijk goed voor welgeteld 471 stemmen. Het beste resultaat (nouja) werd gehaald in de kieskring Anderlecht waar de lijst 0,14 % van de stemmen haalde. Het totale aantal voorkeurstemmen voor lijsttrekker Pascal Cornet is eveneens illustratief voor de totale afgang: 93 voorkeurstemmen. Micheline Gils, de nummer twee, verzamelde nauwelijks 45 stemmen. Als je ook nog eens beseft hoe vaak mensen stoemelings stemmen, lukraak een kandidaat en partij aanduiden om van de stemming af te zijn - we waren vaak genoeg bijzitter in een kiesbureau om dit vast te kunnen stellen bij mensen die niet wisten hoe op een computerscherm te stemmen - dan weet je dat het resultaat van Nation nog geflatteerd is. Meteen na de verkiezingscatastrofe werd de partijwerking stilgelegd, de nationale raad van de partij collectief naar huis gezonden en vervangen door een tijdelijk bestuur tot minstens het einde van deze maand. Als dat maar goed komt.

Hakenkruisen en de Hitlergroet. Normaal zijn deze symbolen streng verboden in Duitsland. Maar voor de kunst mag het wel. Vandaag gaat in het Admiralspalast in Berlijn The Producers - Frühling für Hitler in première. De Amerikaanse musical is een satire op de nazi’s en toont het absurde en groteske van het nazi-bewind (1933-1945). Anderen nemen Hitler ernstig en reisden vanuit Vlaanderen op 1 mei naar Duitsland af om deel te nemen aan nationaal-socialistische manifestaties. En ook Filip Dewinter reisde af naar Duitsland.

Dat Duitsland 64 jaar na de ondergang van het Derde Rijk nog altijd heftig reageert op nazi-symbolen toont het relletje rond de vaandels die aan het Admiralspalast zijn gehangen ter promotie van de musical: verticale, rode banieren met een witte cirkel en daarin een zwarte pretzel, een krakeling (foto). Een parodie op het hakenkruis, het belangrijkste symbool van de nazi’s . Verscheidene Berlijners namen er aanstoot aan en belden de politie. Die stelde echter vast dat de wet niet wordt overtreden. Niet alleen nazi-symbolen, ook lachen om Hitler ligt in Duitsland erg gevoelig. Zo ontstond een fel debat rond de satirische Hitler-film Mein Führer (2007) waarin Hitlers’ herdershond de Hitlergroet brengt. Grote consternatie was er ook rond het animatiefilmpje Der Bonker (2006) met een naakte Hitler op het toilet van zijn Berlijnse bunker (zie: http://www.youtube.com/watch?v=Pq4gQPReH2E). Eerder ontlokte ook Der Untergang (2004) felle reacties. Daarin tornt acteur Bruno Ganz aan het gangbare beeld van de kwaadaardige dictator door een menselijke Hitler te laten zien.

Volgens Rudolph Herzog hebben al deze films het pad geëffend voor The Producers. “Het lachwekkende van het regime is duidelijker, zonder dat de verschrikkingen worden vergeten. De rest van de wereld had dat al geaccepteerd na Charlie Chaplins Hitler-satire The Great Dictator (1940), maar nu doet Duitsland dat ook.” The Producers, waarin een verwijfde Hitler is te zien, was de afgelopen jaren een daverend succes op Broadway. In Wenen, hoofdstad van Hitlers geboorteland Oostenrijk, was The Producers amper acht maanden te zien – weinig voor een dergelijke productie – en het aantal bezoekers bleef ver achter bij de verwachtingen. Het Berlijnse Admiralspalast maakt alleen al daarom een voorzichtig begin. Vooralsnog is het stuk voor twee maanden geprogrammeerd. De kaartverkoop gaat langzamer dan verwacht, zegt woordvoerster Lone Bech. Twijfel kennen de programmeurs echter niet. “We willen dit stuk juist in Duitsland en in Berlijn hebben, in het theater dat in 1939 door de nazi’s werd onteigend en waar Hitler operettes keek.”

“De musical komt in een tijd waarin steeds minder Duitsers zich nog wensen te verontschuldigen voor het naziverleden, zo blijkt uit Duits onderzoek. De overgrote meerderheid is weer onbekommerd trots op zijn land en zijn Duits-zijn”, schreef een paar dagen geleden een Nederlandse krant. Op welk onderzoek die krant zich daarvoor steunt, is niet duidelijk. Feit is wel dat een paar extreemrechtse Vlamingen de voorbije dagen al te graag naar Duitsland afreisden. Op 9 mei ondernam Filip Dewinter een tweede poging om te gaan spreken op een manifestatie tegen de bouw van een moskee in Keulen, en deze keer werd hij niet gehinderd door antifascistische tegenbetogers. Met de link onderaan dit artikel kan je de toespraak van Dewinter in Keulen bekijken en beluisteren. Een video die Dewinter niet op zijn website heeft gezet omdat hij ook wel beseft hoe slecht hij Duits spreekt? Volgens Dewinter is "een nationaal-socialistische dictator vervangen door politiek-correcte, multiculturele dictator". Afgezien van de vraag of we tegenwoordig onder een dictatuur leven, lijkt ons het dodental onder die twee dictaturen toch ook niet te vergelijken. Maar dat is misschien maar een detail in de geschiedenis?

En op 1 mei reisden een paar rechtsradicale militanten af naar Duitsland voor deelname aan een nationaal-socialistische 1 mei-manifestatie. Leden van het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA), het bevriende Identiteit Door Muziek (zie: http://yelloman1.blogspot.com/2009/03/tweede-idm-concert-dit-keer-met.html) en van De Bockenreyders, een groepje autonome rechtsradicale krakers uit Hasselt rond NSV’er Jarno Roppe. Het was de bedoeling deel te nemen aan een nationaal-socialistische manifestatie in Hannover, maar die werd door de Duitse overheid verboden. Er werd dan maar uitgeweken naar Siegen, één van de twaalf locaties in Duitsland waar kleinere nationaal-socialistische 1 mei-bijeenkomsten plaatsvonden (zie: http://www.youtube.com/watch?v=sRrf5Jmt4nw&feature=player_embedded). Een N-SA’er mocht de aanwezigen even onderhouden over “het zionistische Vlaams Belang” en een lid van Identiteit Door Muziek mocht “een klein woordje” plaatsen over de repressieve Duitse Bondsrepubliek. De kans dat de Duitsers na deze woorden massaal op tegenbezoek naar Vlaanderen komen, is klein.

• De filmversie van The Producers: http://www.youtube.com/watch?v=K08akOt2kuo.
• Filip Dewinter in het Duits: http://www.liveleak.com/view?i=41c_1242109800.

Toen ze bij de IJzerbedevaart de boodschap Nooit meer oorlog, Zelfbestuur en Godsvrede actualiseerden in Vrede, Vrijheid en Verdraagzaamheid, zette dat kwaad bloed bij de rechts-radicale vleugel van de Vlaamse beweging. In Vlaams Blok-kringen kon men zich absoluut niet scharen achter die Verdraagzaamheid, en na een aantal mislukte pogingen om de IJzerbedevaart terug de oude richting op te sturen, werd in 2003 dan maar een eigen, nieuw masturbatiemoment van de rechts-radicale Vlaamse beweging ingericht: de IJzerwake. (Zie ook: http://aff.skynetblogs.be/post/6174484/ijzerwake-het-vnj-is-weer-van-de-partij).

Het organiserend IJzerwake-comité leunt sterk aan bij het Vlaams Blok, sinds 2004: Vlaams Belang. Met Johan Vanslambrouck als IJzerwake-voorzitter, tevens voorzitter van Voorpost; penningmeester Luk Dieudonné, verantwoordelijke voor de ledenadministratie bij het VB; logistiek medewerker Luk Vermeulen, Voorpost-actieleider en verantwoordelijke van de VB-ordedienst; webmaster Hans Verreyt, voorzitter van de Vlaams Belang Jongeren; en anderen. Een man als N-VA’er Luk Lemmens is de uitzondering die de regel bevestigt. Maar de statuten van de IJzerwake bepalen dat de voorzitter van het IJzerwake-comité geen politiek mandataris mag zijn, en Johan Vanslambrouck moest dan ook ontslag nemen als IJzerwake-voorzitter nadat hij eind vorig jaar VB-gemeenteraadslid in het Kempense Zandhoven werd. Overigens als gevolg van een fikse ruzie met VB'ster Tessa Op de Beeck die tot ontslag als gemeenteraadslid werd gedwongen nadat ze zich naar VB-normen te ambitieus opstelde. Bij het IJzerwakecomité togen ze op zoek naar een nieuwe voorzitter en die heeft men nu gevonden in de persoon van Wim De Wit, tot nu toe in Vlaams-nationalistische kringen vooral bekend als ondervoorzitter en webmaster van het Overlegcentrum van Vlaamse Verenigingen (OVV), en secretaris van de Vlaamse Volksbeweging (VVB). Zijn biografie bij die laatste organisatie begint met: “Wim De Wit (°1939) is kwaliteit van vóór de oorlog.”

Als 19-jarige stichtte hij een Volksunie-afdeling in het overwegend socialistische Boom, en in nog andere gemeenten in de rode Rupelstreek. Vier jaar later startte Wim De Wit zijn beroepsloopbaan als industrieel ingenieur en later als leraar. Maar dat begon wel veertien dagen later dan gepland omdat hij daags vóór zijn eerste werkdag met een gapende hoofdwonde terugkwam uit Brussel als gevolg van strubbelingen bij een Mars op Brussel. “Dat typeert Wim op en top als een Vlaamse militant, een man van de actie”, luidt het dan in Vlaams-nationalistische kringen. En daar ook gesmaakt is: “Hij is de gelukkige vader van acht Vlaamse kinderen (Veerle, Lutgart, Johan, Tom, Goedele, Bart, Kristien en Annelies).” De laatste jaren is Wim De Wit behalve bij het OVV en VVB vooral actief bij het Aktiekomitee voor een Vlaamse Sociale Zekerheid (AK-VSZ), lid van de Marnixring (zie: http://nl.wikipedia.org/wiki/Marnixring), bestuurslid van het Comité ‘Vlaanderen onafhankelijk’ en ondertekenaar van een aantal opiniebijdragen, zoals de klaagzang van een aantal linkse en rechtse intellectuelen en anderen over het in Knack citeren uit e-mails over de vermeende relatie tussen Marie-Rose Morel en Frank Vanhecke. In het Staatsblad van de Vlaams-nationalistische beweging, ’t Pallieterke, zegt Wim De Wit deze week: “IJzerwake moet blijven drukken op de Vlaamse partijen om samen te werken, in het belang van Vlaanderen. Daarom moeten we blijven werken om de IJzerwake verder uit te bouwen. We moeten de kwaliteit even hoog houden en waar mogelijk verbeteren. Zo lang het moet op onze eigen weide in Steenstrate, maar met in ons achterhoofd steeds de bedoeling om terug te keren naar onze toren (in Diksmuide, nvdr.).” Als de anderen maar voldoende naar rechts opschuiven, wil Wim De Wit nog wel terugkeren naar de IJzertoren. Hij zal toch niet de illusie en ambitie hebben het VB te verlinksen?

Vorig jaar was Wim De Wit prominent aanwezig op de eerste eigen 11 juli-viering van het VB-Antwerpen (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/6022584). Op de foto hierboven zie je Filip Dewinter voorzitter van Pro Flandria Jan Van Malderen feliciteren voor de spreekbeurt die hij op die 11 juli-viering hield. Tussen hen in, dus vlak naast De Grote Baas: Wim De Wit.

Eddy Hermy, ‘hoofdcoördinator’ van het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA), de man die de spandoek op de foto hiernaast in het midden vasthoudt, is boos. Hij heeft zich op de NSV-betoging in Leuven vorige donderdag schor geroepen om zijn groepje van vijfentwintig à dertig volgelingen te animeren, wat vooral gebeurde met een slogan tegen het kapitalisme te roepen. Achteraf zette hij nog een stapje in de wereld en trok hij met een groepje vrienden en sympathisanten naar het kraakpand ’t Gesoncken Skip (zie: http://squat.net/leuven/skip). Waarschijnlijk niet om met de plaatselijke anarchisten wat gezellig te keuvelen, al zijn zij ook wel tegen het kapitalisme. Politie in burger was de groep van Hermy echter gevolgd. Eddy Hermy doet het relaas op de website van de N-SA, met hier en daar enige overdrijving – maar vandaag, 1 april, is hem dat vergeven.

Eddy Hermy: “Zo kwam het dat een groep van onze mensen, die terug naar hun auto's wilden gaan, na de betoging gevolgd werden door tientallen ongure types, gepast revolutionair gekleed als Amerikaanse gangsta-rappers. Toen onze kameraden de Grote Markt voorbijkwamen, werden ze overvallen door die ongure types, gehuld in maskers en zwarte mutsen. Het bleken politieagenten te zijn. Met een beestachtige brutaliteit werden onze armen op de rug gedraaid totdat sommigen van ons het uitschreeuwden van de pijn. Intussen was er een grote groep antifascisten die al handenklappend voor de politie stond te supporteren en zo de agenten tot meer geweld aanzetten. De kleinburgerij - of ze nu links of rechts is - zal altijd opgetogen zijn als het volk ervan langs krijgt. We kregen plastieken spanbanden om de polsen, dusdanig hard aangespannen dat het na verloop van tijd foltertuigen werden. Na uren in een beestenwagen opgesloten te hebben gezeten (met die folterbanden nog altijd om de polsen) werden wij op het politiebureau op een lijn gezet. (…) AFF, Yelloman en Blokbuster staan nu al jaren aan te dringen op een verbod voor groepen en groepjes die zich in een subcultuur hebben verenigd. Ze roepen de staat op die mensen aan te pakken en te vervolgen. Voor staat en staatsmilitie was deze betoging een mooie gelegenheid om zich te oefenen in repressie: willekeurige aanhoudingen, foltering, geweldpleging en het uit elkaar slaan van betogers. Wij hebben reeds eerder gesteld dat antifascisten de staatsveiligheid en politie helpen door munitie te leveren om de opposanten van het systeem te identificeren en aan te pakken. Ze werken samen. Hoe is het anders te verklaren dat Yelloman blijkt te beschikken over de namen van arrestanten, en ze ook nog publiceert op zijn blog?”

Eddy Hermy is dus boos. Boos omdat hij met een dertigtal vrienden en sympathisanten opgepakt werd, en boos omdat Yelloman de namen van de bekendsten onder hen publiceerde (zie:  http://yelloman1.blogspot.com/2009/03/rechts-radicalen-en-neonazis-opgepakt.html). Onder het motto ‘1 + 1 = 3’ trekt Hermy de conclusie dat Yelloman de namen van de politie gekregen heeft. Maar naar eigen zeggen was er op het ogenblik dat Hermy & Co opgepakt werden “een grote groep antifascisten die al handenklappend voor de politie stond te supporteren”. Zou het niet kunnen dat in die grote groep antifascisten mensen waren die sujetten als Eddy Hermy (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20080424), Zzz (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20080719), Matthias Van Hoof (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/6816321) en anderen herkend hebben?  Sommigen hebben nu eenmaal zo’n ongure kop en/of opvallende tatoeages dat hun naam bij de minste beschrijving onmiddellijk de ronde doet. En, oh ja, wij hebben nog nooit de ontbinding van de N-SA gevraagd. We willen onszelf niet wat humor in het leven ontnemen.

In onze persoonlijke top-3 van onnozelste politica stond jarenlang Patricia Ceysens (foto 1) op 1. Sinds de dag in de jaren negentig waarop we samen in een panel zaten bij een publiek debat aan de Leuvense universiteit tot nadat de Open VLD-politica Vlaams minister werd en zich profileerde als e-mama. Ceysens is de nr. 1-plaats nu evenwel kwijtgespeeld aan Marie-Rose Morel (foto 2).

Na de finale van De slimste mens ter wereld schreven we hier (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/6691074) dat Marie-Rose Morel in een voorbeschouwing bij die finale Bart De Wever alle succes toe wenste. Met Bart De Wever en de VRT-journalisten Lieven Verstraete en Freek Braeckman in de finale schreef Morel: “Ik heb in elk geval liever een Vlaamsnationalist die wint dan een socialist.” Voor Morel is een VRT-journalist per definitie een socialist! Maar het kan blijkbaar nog onnozeler. Vrijdagmorgen bleek Het Nieuwsblad bijna een halve bladzijde vrijgemaakt te hebben voor de voor baarmoederkanker in behandeling zijnde Schotense die aankondigt op het Europa-congres van het VB op 8 maart te zúllen spreken, “desnoods als skinhead”. Marie-Rose Morel: “Al moeten ze me daar binnenrollen of dragen, ik zal er zijn, mijn taak opnemen en speechen. Ja, met pruik, sjaal, muts of skinhead-look – het Anti-Fascistisch Front loopt zich al warm.” (zie: http://www.nieuwsblad.be:80/Article/Detail.aspx?ArticleID=VF266JVJ).

Toen bekendgeraakte dat Marie-Rose Morel aan baarmoederkanker leed hebben wij ons oprecht medeleven – over alle politieke meningsverschillen heen – overgemaakt (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/6662138). Intussen gebruikt Morel haar ziekte om zich in de belangstelling te werken. Haar videoboodschap van op haar ziekbed is één van de drukst bekeken items op de online edities van de kranten de voorbije week. Nu is al duidelijk dat geen kat geïnteresseerd is in de uitkomst van de twee werkgroepen op het Europa-congres van het VB: een werkgroep over het functioneren van de Europese Unie en een werkgroep over de grenzen van en aan de Europese Unie. En het is ook niet de toespraak van lijsttrekker Frank Vanhecke waar reikhalsend naar uitgekeken wordt. Hóe Marie-Rose Morel op dat congres zal zijn, dat is wat over de tong zal gaan. Ze doen maar, maar beweren dat we ons “warm lopen” voor een Morel die mogelijk zonder haar op het VB-congres verschijnt, is het ridiculiseren van het verzet van het Anti-Fascistisch Front (AFF) tegen extreemrechtse skinheads en ander nazi-tuig. Morel heeft het al langer lastig met onze strijd tegen de nostalgici van het Derde Rijk – op 5 november 2007 schreef Morel op haar blog: “Die van het AFF hebben (...) nog een gezonde dosis humor en een levendige site! Al neemt hun obsessie voor skinheads de laatste tijd rare vormen aan.” Toegegeven, het is maar een klein groepje nazi-adepten. Maar daarom niet minder verwerpelijk. Morel tilt er blijkbaar minder zwaar aan, getuige haar herhaald ridiculiseren van het verzet ertegen van het AFF.

Veel meer dan het AFF zich druk zou maken over de looks van Marie-Rose Morel, zou het VB zich beter bekommeren om wie allemaal dreigt af te komen naar de NSV-betoging op 26 maart. Nadat Blood and Honour Vlaanderen op haar forum al opgeroepen heeft naar de NSV-betoging te gaan, kondigt nu ook het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) aan deel te nemen aan de NSV-betoging (illustratie 3, klik desgevallend eenmaal op de afbeelding voor een grotere versie). De NSV is weliswaar geen VB-organisatie, maar er lopen meer lijnen tussen de NSV en het VB dan tussen pakweg de Chiro en de CD&V. De NSV-betoging is trouwens opgenomen in de agenda in het jongste Vlaams Belang Magazine (weliswaar op een verkeerde datum, de oorspronkelijke datum van 12 maart en niet de juiste datum van 26 maart – haha). Het VB wil niets te maken hebben met de N-SA. Onder druk van de partijleiding zegde VB-volksvertegenwoordiger Pieter Huybrechts, Facebookgewijs wél bevriend met een Blood and Honour'er/N-SA'er, laatst nog een publiek debat met de NSA over solidarisme af. Maar de N-SA komt wel af naar de NSV-betoging als vliegen naar een pot confituur aangetrokken worden. Dat men zich daar maar eens zorgen over maakt.

Marie-Rose Morel maakte begin deze maand op haar weblog haar nieuwjaarswensen over aan haar “échte vrienden” en “omdat nu toch een tijd van ‘peis en vree’ is, ook dit jaar weer - traditiegetrouw - mijn beste wensen aan de jongens (meisjes ?) van het AFF. Hopende dat we mekaar in 2009 opnieuw op een faire manier scherp kunnen houden !” Eh… Traditiegetrouw?  Kerstmis 2007 hebben we Marie-Rose Morel “een job die moeiteloos kan gecombineerd worden met een harmonieus privé-leven” toegewenst, maar zoals bekend is daar in 2008 niets van in huis gekomen. En als we de voorbije dagen een en ander lazen in de kranten en zagen op televisie (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/6662138/philip-dewinter-speeltijd-marierose-morel-is), dan hebben wij toch de indruk dat Marie-Rose Morel vooral behoefte heeft aan faire partijgenoten.

Wij proberen in elk geval iedereen te vriend houden, en na de nieuwjaarsreceptie van het VB-Antwerpen (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/6604601/uit-noodzaak-naar-de-nieuwjaarsreceptie-van-h) zochten we onze weg naar de nieuwjaarsreceptie van het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) in zaal ’t Waagstuk aan de Stadswaag in Antwerpen. Dat het een waagstuk was om heelhuids van die nieuwjaarsreceptie terug naar huis te keren, zal je wel willen begrijpen zonder dat we details daarover moeten of kunnen vrijgeven. In elk geval waren er ruim geschat een zeventigtal aanwezigen, blijkbaar zowat het maximum dat de N-SA kan mobiliseren. Op 28 november werd in een ander zaaltje in Antwerpen, de Quinten Matsijs (zie:  http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20080728) een debat over solidarisme georganiseerd tussen Eddy Hermy (N-SA) en VB-volksvertegenwoordiger Pieter Huybrechts. Allez, dat was toch de bedoeling. Pieter Huybrechts kwam niet opdagen. Naar verluidt – zelf waren we er niet – was er toen een vijftig à zestig man aanwezig. Gelukkig voor de Sinjoren niet allemaal uit Antwerpen. Volgens dezelfde bron waren zelfs Dominiek ‘Surtur’ Vandekeere, Matthias ‘Mattke’ Van Hoof en andere Bruggelingen naar Antwerpen afgezakt voor een debat dat de bedoeling had de start te zijn voor een Antwerpse N-SA-werking.

Na de monoloog van Eddy Hermy over het solidarisme trokken de meesten naar Café De Leeuw van Vlaanderen, bekend van de eigenaardige wijze waarop de bijnaam van het café – De Beest – vorig jaar een paar maanden op de gevel prijkte. Op de nieuwjaarsbijeenkomst van de N-SA was voor spijs en drank gezorgd in ’t Waagstuk; voor de grappige noot zorgde ene Bert Wenselaers die werd voorgesteld als een “VB-militant”. Volgens onze informatie is deze Hobokenaar ook niet meer dan dat. In het Hobokense partijbestuur is hij nog niet geraakt. Wie hem een beetje kent, weet waarom. Bert Wenselaers erkent dat zijn partij “slecht aan ’t boeren is” en vraagt zijn partijbestuur de nodige maatregelen te nemen. “De miltanten, studenten en overtuigden met herssens (sic)” stellen vast dat een hele reeks zwakke zetten op het politieke schaakbord zijn gezet. Maar Bert weet hoe het VB te redden. We moeten immers geen nieuwe, tweede politieke partij oprichten naast het VB. Dat zou “een zeer zware fout zijn, een ware misdaad tegen het Vlaamse volk. Weer twintig jaar gaan ploeteren om weer uit te komen bij een partijtop die zich zeer goed voelt omdat zij mee aan de taart mag snijden.”

“Het Vlaams Belang lijdt aan bloedarmoede. Wat stoere uitspraken en eisen betreft zijn zij voorbijgestoken door de tafelspringers Dedecker en Dewever.(…) Ook zien wij bij de mandatarissen een groep mensen die onbekwaam zijn of te weinig werkkracht aan de dag leggen om de strijd voor Vlaanderen te voeren. Die groep moet vervangen worden. (…) Mogelijk staan  (bekwamere en strijdlustiger, red.) mensen nu klaar in het Nieuw-Solidaristisch Initiatief. Als die mensen er zijn moeten zij nu een stevig politiek memorandum opstellen en dit voorleggen aan Bruno Valkeniers.” Het VB zou, toch volgens Bert Wenselaers, versterkt worden door: “1. Ons manifest voor een zeer groot gedeelte over te nemen, en 2. door een goed (?) deel van de huidige mandatarissen te vervangen door mensen die wij aanduiden.” “Zo snel als mogelijk moet er een petitie in deze zin opgesteld worden die – door zoveel mensen als mogelijk ondertekend – aan de voorzitter van het Belang moet worden overhandigd.”

Ze zullen bij de N-SA wel rap moeten zijn met hun tekst, petitie en kandidaten. Volgens Philip Dewinter is alvast de Antwerpse lijst voor de Vlaamse parlementsverkiezingen al opgesteld. "De zaak is gesloten." Vanzelfsprekend houden wij u op de hoogte mocht de N-SA alsnog een plaatsje op een VB-lijst verwerven. En als er nog eens een receptie is van de N-SA, en het niet te ver af is, en er op hetzelfde ogenblik echt niets interessant te doen is, dan gaan we terug een pint drinken met Eddy, Frederik, Zzz et les autres.

De prijzen worden slechts aan de meet uitgedeeld en nu het hele jaar 2008 voorbij is, willen we graag drie prijzen uitreiken.

De prijs van running joke 2008 gaat naar Bart Debie (foto 1). In januari in het nieuws omdat het hof van beroep Debie’s veroordeling bevestigde, en zijn straf verzwaard heeft. Het hof veroordeelde Debie voor racisme, diefstal, schriftvervalsing en overmatig geweldgebruik als politieagent. In februari haalt Debie het nieuws met zijn criminaliteitswebsite, maar al vlug blijkt dat die website niet zoveel om het lijf heeft. In mei bevestigt het hof van cassatie de uitspraak van het hof van beroep in de zaak-Debie. “Veroordeling? Fuck You”, zegt Debie en hij zet de bloemetjes buiten in een tent in de Antwerpse rosse buurt. Met één van de flessen champagne die hij bestelt, wint hij een diamant die hij prompt schenkt aan zijn nieuw lief. In augustus vergast Debie ons op vakantiefoto’s aan de Franse Azurenkust. Eind september verhuist Debie van Antwerpen naar Brussel. Hij wordt opgeroepen zijn straf uit te zitten in de gevangenis, maar schrikt van de wantoestanden in de gevangenis van Vorst en vraagt een enkelband te mogen dragen. Het belette Debie niet voorbije maandag samen met enkele parlementsleden de dienst luchtsteun van de federale politie te bezoeken. In december verdedigde Bruno Valkeniers dat Bart Debie op de loonlijst van het VB staat. “Iedereen verdient een tweede kans, dus ook hij”, zegt Valkeniers.

Dé trend van het jaar 2008 is het verdwijnen van extreemrechtse websites of websitepagina’s nadat betrokkenen in opspraak zijn gekomen. Oude websites en -fora van het VNJ verdwijnen nadat er contacten met neonazi’s en andere zaken die men liever verzwijgt op ontdekt worden (foto 2); de Netlog-pagina's van Robert Q. verdwijnen enkele dagen nadat hij even is opgepakt als één van de organisatoren van Blood and Honour Vlaanderen; de MySpace-pagina's van Chris Moorkens ondergaan om dezelfde reden hetzelfde lot; de Facebook-pagina's van Moorkens' spitsbroeder Zzz worden verwijderd; de verwijzingen naar Luc Van Keerberghen op VB-websites verdwijnen nadat de voormalige voorzitter van het VB-Machelen samen met  FN-voorzitter Michel Delacroix al zingend gefilmd werd; de Facebook-pagina's van VB-volksvertegenwoordiger Pieter Huybrechts verdwijnen van het internet, Huybrechts die liever alle Facebook-pagina's opdoekt dan enkel Blood and Honour-vriend Wim Biront te verwijderen zoals gevraagd door de VB-top; de MySpace-pagina's van Club Valhalla in Rijkevorsel, plaats voor afterparty's van Blood and Honour Vlaanderen en andere concerten en fuiven, ondergaan hetzelfde lot… Jammer natuurlijk voor de samenstellers van de Encyclopedie van de Vlaamse Beweging en andere historici, maar voor het overige kunnen we enkel zeggen: doe zo voort! Parallel hiermee wordt minder gepost op semi-gesloten internetfora van Blood and Honour Vlaanderen en meer gemaild. Zo werd ons verslag van het Blood and Honour Vlaanderen / Combat 18-concert op 29 november (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/6574349/de-beginjaren-van-blood-and-honour-vlaanderen) vele malen bekeken op basis van een link vermeld in een e-mail.

Tenslotte de prijs voor leukste uitspraak over het AFF in 2008. Frank Vanhecke probeerde die prijs in laatste instantie nog weg te kapen met zijn uitspraak “We moeten die jongens van het AFF immers regelmatig wat ergernis voederen, anders blijven ze maar zagen over de zoveelste bijeenkomst van een paar tientallen kale knikkers.” Maar het is nog niet helemaal wat we zochten. Neen, onze prijs gaat naar Eddy Hermy van het onovertroffen Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA). Hermy schreef over het AFF (en collega Yelloman): "De jacht die deze kloothommels voeren op mensen van Blood and Honour..." De kloothommels van het AFF gaan de volgende dagen eens rondneuzen bij De Slegte om te zoeken naar een gepast geschenk. Het verzameld werk van Leo Trotski (foto 3, zie: http://www.marxists.org/nederlands/trotski/index.htm) lijkt ons een geschikt cadeau gezien een andere grappige uitspraak van Eddy Hermy (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/5800715/eddy-hermy-parlementsleden-geheim-lid-van-tro).

De gevel van café De Leeuw van Vlaanderen in Antwerpen onderging op een half jaar tijd drie verfbeurten. Niet dat het in dat café zo’n frisse jongens zijn. Integendeel. Maar – al wilden ze het publiekelijk niet toegeven – er was wat mis met een opschrift op de gevel van het café. AFF/Verzet laat u de verschillen zien. Klik eenmaal op de foto’s voor een grotere, duidelijker afbeelding.

Foto 1, midden juli 2008. Philip Dewinter staat gezellig te keuvelen ter hoogte van café De Leeuw van Vlaanderen in de Antwerpse binnenstad. De uitbater van de donkerbruine kroeg heeft de bijnaam van het café, De Beest, boven de deur laten schilderen. Alleen… het is niet de ‘s’ in gotisch letterschrift zoals de rest, maar een ‘s’ zoals in de typografie van de paramilitaire organisatie die Hitlers NSDAP er op nahield, de Schutzstaffel (zie: http://www.adl.org/hate_symbols/neo_nazi_ss_bolts.asp). Voor alle duidelijkheid heeft men twee dergelijke s’en geschilderd boven de stamkroeg van nogal wat VB’ers, de NSV, Voorpost...

Foto 2, 27 juli 2008. Joods Actueel verspreidt een persmededeling om de nazi-symboliek in volle Antwerps stadscentrum aan te klagen (zie: http://www.joodsactueel.be/p21.html). Het Forum van Joodse Organisaties heeft foto 1 bekeken en in overleg met het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en Racismebestrijding klacht neergelegd bij de politie. Die heeft zelf ook foto’s van de gevel gemaakt, en de walgelijke typografie en symboliek eveneens vastgesteld. AFF/Verzet gaat ter plaatse kijken en stelt vast dat de ‘s’ in ‘De Beest’ intussen bijgeschilderd is. Geen dubbele s meer, maar nog altijd wel in de gewraakte typografie (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20080724).

Foto 3, 1 november 2008. De uitbater van De Leeuw van Vlaanderen houdt vol dat de ‘s’ op zijn gevel een gewone gotische ‘s’ is zoals de andere letters, maar AFF/Verzet kan overtuigend aantonen dat dit niet zo is (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/6097039/uitbater-cafE-de-leeuw-van-vlaanderen-alias-d). Uiteindelijk verdwijnt ‘De Beest’ dan toch van de gevel, liever dan de ‘s’ in écht gotisch schrift te laten schilderen. Maar sinds enkele weken prijkt dan weer het Keltisch kruis op het deurraam. Het publiek is in die hele periode hetzelfde gebleven, café De Leeuw van Vlaanderen blijft hét trefpunt van extreemrechts in Antwerpen.

Het Keltisch kruis dat nu op de deur van café De Leeuw van Vlaanderen prijkt (foto 1) kennen de geïnteresseerden als het symbool van de oppergod uit de Noorse mythologie Odin. Maar dat is natuurlijk niet de reden waarom het nu op de deur van het café prijkt. Voor dat soort toestanden moet je een straat verder zijn waar Wim Verreycken nog steeds zijn Triskel-winkeltje openhoudt (zie: http://ragnareeks.info).

Het Keltisch kruis wordt in Ierland nog altijd gezien als een verwijzing naar de Ierse identiteit. Maar ook dat is natuurlijk niet de reden van het Keltisch kruis bij café De Leeuw van Vlaanderen. Verderop in dezelfde straat is er trouwens een authentieke Ierse kroeg. Rob Verreycken heeft er al eens voor een NSV-publiek, anders altijd terug te vinden in café De Leeuw van Vlaanderen, een lezing gegeven over Ierland. Het Keltisch kruis is ook langs de wegen in Bretagne te zien, vanwege het streven naar een onafhankelijkheid van de Keltische minderheden. Maar bij café De Leeuw van Vlaanderen is het natuurlijk om de meest bekende reden dat men het op de deur geschilderd heeft. Er is trouwens discussie over wat voor een kruis het is. In de Alert!-uitgave over symboliek in extreemrechtse kringen (zie: http://www.xs4all.nl/~afa/alert) worden kruisen als op café De Leeuw van Vlaanderen omschreven als een Keltisch kruis. Ook ter extreemrechterzijde wordt het als een Keltisch kruis omschreven (bij Voorpost bijvoorbeeld, of hier: http://www.fenris-postorder.com/index.php?cPath=32_66). Een bezoeker van deze blog mailt ons dat het echter een runenkruis is (zie: http://nl.wikipedia.org/wiki/Heraldisch_Kruis_(overzicht)).

In elk geval is het hét symbool van extreemrechts. Bekend van het Franse Ordre Nouveau. Actief vanaf 1969 tot 1973, toen het door de Franse overheid verboden werd na een gewelddadige confrontatie met trotskistische Ligue Communiste van Alain Krivine. Uit het ontbonden Ordre Nouveau ontstond… het Front National van Jean-Marie Le Pen. Ordre Nouveau zorgde ook voor de eerste gezamenlijke bijeenkomsten met de Spaanse falangisten van generaal Franco, het Duitse NPD en het Italiaanse MSI. In Nederland werd het Keltisch kruis zaterdag 25 oktober nog meegedragen in een betoging van de Nederlandse Volks-Unie (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20081027). De Vlaming op foto 2, een NJSV’er, werd op 13 juli dit jaar gefotografeerd bij een betoging van Holland Hardcore (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20080713). Het uitpakken met een Keltisch kruis is in Nederland strafbaar als het, zoals hier, in een racistische context gebeurt.

Wereldwijd het bekendst is het Keltisch kruis of runenkruis als symbool van Stormfront (foto 3). De in 1995 door de voormalige Ku Klux Klan-leiders Don Black en David Duke opgerichte rechts-nationalistische en racistisch getinte website, met een intensief gebruikt forum. Behalve een uitgebreide Amerikaanse sectie heeft het forum pagina’s voor Italië, Spanje en Portugal, Kroatië, Groot-Brittannië, Canada, Australië en Nieuw-Zeeland, Frankrijk, Ierland, Nederland en Vlaanderen, de Scandinavische landen, Servië en Oost-Europa, Rusland, Zuid-Afrika en Hongarije. Wereldwijd heeft Stormfront een 145 000 leden. De voorbije 24 uren telde men bij Stormfront 43 000 bezoekers aan hun fora. Het internetforum van de klanten van café De Leeuw van Vlaanderen, De vrienden van De Beest, is bescheidener van omvang. Het omvat maar 68 forumleden, samen wel goed voor een 24 000 berichten. Bij Stormfront heeft men al 5,4 miljoen berichten geplaatst.

Is de nazi-typografie van de gevel van café De Leeuw van Vlaanderen verdwenen, met het Keltisch kruis op de deur weten extreemrechtsen uit heel de wereld weer vlug waar ze welkom zijn in Antwerpen.

Amper een uur nadat wij in de nacht van maandag op dinsdag onze artikels over de neonazimuziekgroep Elfenbloed gepost hadden (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20081028) reageerde spilfiguur van Elfenbloed 'Surtur' (foto 1) met een lange mail naar de redactie van deze blog. Hij wilde ons “eventjes bedanken voor de hopen gratis publiciteit” voor Elfenbloed. “Een gans arsenaal leugens, halve waarheden en gissingen (die daar) mee gepaard gaan kan de pret niet drukken.”

“Zo is er bijvoorbeeld helemaal geen nieuwe demo maar zijn alle nummers op die myspace al jaaaaaaaaaaren verkrijgbaar,” vervolgt Surtur. Het zijn inderdaad oude opnames. Maar Surtur kan niet ontkennen dat hij pas donderdag 2 oktober 2008, om 11.24 uur, op het Blood and Honour-forum de boodschap postte “Voor diegenen die ’t interesseert: de Elfenbloed demo is sinds kort integraal te beluisteren op http://www.myspace.com/elfenbloed.” Andere voorbeelden van dat “arsenaal leugens” dat hier over Elfenbloed zou staan geeft Surtur niet. Wél probeert hij zaken anders voor te stellen dan het is of was. Zo is 'Straight Edge H8', alias Chris Moorkens, plots verdwenen van zijn MySpace-pagina. Maar natuurlijk hebben wij vooraleer een en ander publiek te maken een print gemaakt van wat wij ontdekten. Een andere techniek van Surtur om zich schoon te praten, is kleineren. Surtur in zijn mail aan het AFF: “Wie neemt er jullie ook serieus? Buiten een paar parlementairen die ineens eens wakker schieten en beseffen dat ze echt wel eens iets moeten doen om zich in de kijker te spelen en zo hun riante wedde te verantwoorden.”

Surtur geeft ons nog “een kleine tip” mee: “Het gevaar van deze samenleving zit echt wel niet in de relatief kleine groep radikaal (sic, het moet ‘radicaal’ zijn) rechtsen, noch in de horden moslims zoals veel van die radikaal rechtsen denken, maar zit in het grootkapitaal en zijn waterdragers  in de Wetstraat! Misschien kunnen jullie eens al jullie energie daar op toespitsen om zo voor eens in jullie leven tot iets constructiefs te komen. Jullie hebben de laatste 2 weken trouwens actief het systeem meegeholpen om jullie eigen ondergang te bewerkstelligen. Of denk je dat men radikaal linksen zoals jullie niet als subversieve collectieven beschouwd misschien?” Na zo nog even doorgeraasd te hebben besluit Surtur met “(Echte) Socialistische groeten,”. Wij zouden overigens wel “het grootkapitaal” willen aanvallen, maar als de middelen bescheiden zijn, moet je je daarnaar richten. Vandaar dat we onze spreekwoordelijke pijlen voorbehouden voor extreemrechts. 

Bij het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA, foto 2) gaat ‘hoofdcoördinator’ Eddy Hermy nog een stap verder. Daar worden de mensen achter de websites van het AFF en Yelloman een “liberaal-linkse knechtenbende” genoemd, die hun “antifa-blogs beheren in opdracht van duistere en waarschijnlijk aan de staatsveiligheid gelinkte groepen”. Verderop worden het AFF en Yelloman  “kloothomels” genoemd. Waarschijnlijk werd “(kloot)hommels” bedoeld, naar de gelijknamige stekelige beestjes (zie:  http://nl.wikipedia.org/wiki/Hommels).  “Onze vermoedens en onze stelling blijken weer eens juist te zijn”, schrijft een zelfverzekerde Eddy Hermy. “Er zijn een paar provocateurs aan het werk die zich verschuilen achter pseudo-linkse opruiersblogs en die werken in opdracht van de reactionaire machtskaste in dit land.”

“Ook linkse groepen en zelfs allochtone groepen zoals de Arabische-Europese Liga roepen wij op om onze onderlinge verschillen even opzij te zetten en rustig na te denken. Niemand van ons is gediend met die nieuwe wetsvoorstellen (tegen organisaties als Blood and Honour, red.). Ze zullen tegen ons allen gebruikt worden.” Mocht hij intellectueel eerlijk zijn weet Hermy welke kritieken we reeds uitgebracht hebben tegen de geviseerde wetsvoorstellen, waarvan we echter ook de verdiensten onderlijnd hebben (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20081016).  De kans dat Peter Mertens (PvdA), Geert Cool (LSP) en Dyab Abou Jahjah (AEL) zich nu naar Oostende reppen voor overleg met Eddy Hermy is overigens bijzonder klein. Hermy moet zijn potje alleen klaar maken. Forel met botersaus of toch iets vegetarisch?

Vandaag wordt in Brasschaat naar jaarlijkse gewoonte het overlijden herdacht van Wim Maes, de feitelijke leider van de Vlaamse Militanten Orde (VMO) vooraleer Bert Eriksson de zaak overnam. Het is intussen veertig jaar geleden dat Wim Maes in zijn huis in Brasschaat overleed zodat het voor sommigen een extra reden is om vandaag naar de villagemeente aan de rand van Antwerpen af te zakken.

Volgens de website van het VB was Wim Maes “reeds in zijn jeugdjaren actief in de Vlaamse Beweging” maar het is natuurlijk minder onschuldig dan dat. Wim Maes’ vader was ook al actief in de Vlaamse Beweging en was zo bijvoorbeeld in de oorlogsjaren schepen voor het VNV in Kontich. Als kind is Wim Maes lid van het Algemeen Vlaams Nationaal Jeugdverbond (AVNJ), tijdens de oorlog werd hij lid van de Dietse Militie-Zwarte Brigade en daarna van de 'Fabriekswacht'. Bij de bevrijding belanden zowel Wim Maes als zijn vader in de gevangenis. Eind jaren vijftig vervoegt Wim Maes de in 1950 opgerichte VMO van Bob Maes (geen familie) en bouwt hij de VMO, en vooral dan de Antwerpse afdeling ervan, uit tot een geduchte ordedienst voor de Volksunie (VU). In 1963-1966 komt het tot een breuk tussen de Antwerpse afdeling van de VMO en de VU. In 1968 overlijdt Wim Maes, in 1971 wordt de VMO ontbonden. Niet voor lang echter want Armand 'Bert' Eriksson richt de VMO opnieuw op in Antwerpen. In 2005 overleed op zijn beurt Bert Eriksson (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/2698918/bert-eriksson). Als Sven Eriksson, kleinzoon van, twee jaar later een boek over de VMO voorstelde was Philip Dewinter samen met zijn echtgenote één van de opmerkelijke gasten (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20071003).

Wim Maes is één van de helden van de huidige extreme rechterzijde. Even googelen en je vindt een gelijkaardig huldebetoon bij de Vlaams Belang Jongeren als bij het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) of toch minstens één van de groepen waaruit dat N-SA is voortgesproten, de Vlaamse Jongeren Westland (VJW). Bij die laatsten luidt het: “Het was in de jaren 1957-58 dat Wim Maes de Antwerpse afdeling van de VMO vervoegde. Hij gaf er een nooit geziene vlucht aan: tientallen militanten stonden met hem paraat voor plakacties, schildertochten, betogingen in Voeren, bescherming van Vlaamsnationale bijeenkomsten enz.. Hoe het kwam dat Wim Maes in staat was zovele militanten te bezielen valt moeilijk te verklaren. Alom wordt gezegd dat hij 'iets' over zich had: een eerlijkheid. een eenvoud, een idealisme dat zich niet uitte in strakke bevelen of een hard generaalsgedrag, maar dat aanstekelijk werkte en gezag uitstraalde. ‘t Pallieterke omschreef het als volgt: ”Eenvoudig, beminnelijk, ongedwongen, bescheiden, hartelijk, met een toch niet lawaaierige uitbundigheid in zijn gevoelens, kende hij geen hoogmoed. Hij liet zich op niets voorstaan. Ook niet op zijn nochtans niet te schatten verdiensten.”

Bert Deckers, voorzitter van het VBJ-Antwerpen, vertelde op zijn blog bij gelegenheid van de negenendertigste verjaardag van het overlijden van Wim Maes: “Waneer de NSV!-Antwerpen midden jaren '90 een Wim Maes-herdenking organiseerde in Brasschaat veroorzaakte dit heel wat commotie bij links Vlaanderen. Ik was toen zelf slechts 14 jaar en actief bij het Vlaams Nationaal Jeugdverbond (VNJ) en bij het Nationalistisch Jong Studenten Verbond (NJSV). Er werd in het VNJ-heem van Schoten tevens een tentoonstelling opgezet over de VMO en over Wim Maes. Dit werd aanvankelijk verboden door de politie maar de tentoonstelling is toch doorgegaan. Links, dat kwam tegenbetogen, was slechts met een zestal militanten naar Brasschaat afgezakt. Zo vroeg op de ochtend is het moeilijk om een linkse meute bij elkaar te krijgen gezien de roes waarin ze nog verkeren van de overdaad aan drugs van de dag ervoor.” De kerk waar de misviering ter ere van Wim Maes plaats vond was volgens Bert Deckers volledig gevuld, en zowel het VNJ als de NSV waren in grote getale aanwezig. “Het feit dat jong en oud samen deze man vereerde wilde écht wel zeggen dat Wim Maes een groots leider moet geweest zijn. En al hetgeen ik nadien nog over de man gehoord en gelezen heb, heeft enkel maar mijn eerste indruk bevestigd.” Waarna dan nog eens het citaat uit ’t Pallieterke volgt dat ze bij de VJW hadden teruggevonden.

Wim Maes bouwde de Antwerpse afdeling van de VMO in zijn jaren uit tot een groep van een honderdtal militanten. Het was ook Wim Maes die in 1958 het uniform van de VMO (grijs hemd, zwarte das) introduceerde. Om dat te legitimeren werd dan maar in 1960 de VMO-muziekkapel opgericht. Fanfares ogen sympathieker dan privé-milities, maar bij de VMO-muziekkapel maakte dat niets uit. Vanaf eind 1963 botert het niet meer tussen de Antwerpse afdeling van de VMO en de VU. In juni 1966 volgt de definitieve breuk. Op 3 oktober 1968 overleed Wim Maes als gevolg van een hartaanval. “Midden in de nacht ging hij rechtop zitten in bed, slaakte een kreet, ging weer liggen en was dood. Het is onmogelijk te zeggen wat zijn dood heeft veroorzaakt. Had het hectische leven zijn tol geëist? Of was de zware discussie die hij de avond voordien had gevoerd de oorzaak? We zullen het nooit met zekerheid weten, maar zijn organisatie, de VMO, bleef verweesd achter”, luidt het op de website over de VMO van Sven Eriksson.

Op de Wim Maes-herdenking vandaag zal het woord genomen worden door Rob ‘Klop’ Verreycken die een boekje geschreven heeft over Bob en Wim Maes. Een boekje waaruit hij steevast vertelt als op de zomer- of winteruniversiteit van de Vlaams Belang Jongeren de Vlaams-nationale actiegroepen en hun relatie met de politiek ten berde gebracht worden. Huisdichter en -historicus van de extreemrechtse Vlaamse Beweging Erik Verstraete krijgt eveneens het woord. Voorpost-actieleider Luc Vermeulen zal tenslotte vertellen over “acties vroeger en nu”, met als laatste anekdote ongetwijfeld het nat pak dat hij dinsdag bekwam bij de anti-NSV-actie in Gent.

• De organisaties waarvan Wim Maes lid was: http://www.verzet.org/content/view/385/36 en andere pagina’s op deze schitterende website.
• Erik Verstraete over Wim Maes: http://erikverstraetesutopia.blogspot.com/2008/09/herfst-stemt-tot-inkeer-en-herdenken.html.
  

Morgen wordt in Rijsel (Frankrijk, in de rest van de wereld beter bekend als Lille) betoogd tegen de opening van een nieuw ‘Maison du peuple flamand’ (foto 1). Niet dat de organisatoren problemen hebben met Vlamingen, wel omdat het de dekmantel is waaronder extreemrechts in de grootste stad van Noord-Frankrijk zich een plaats wil verwerven. De betrokken groepen beweren niet extreemrechts te zijn, maar hun vriendenkring leert anders.

In februari werd in Lambersart, vlakbij Lille, al ‘Het Vlaams Huis’ geopend. Het is de thuisbasis van groepen als Jeunesses Identitaires en Terre Celtique. De eerste is een extreemrechts groepje dat bijvoorbeeld elke winter varkenssoep wil uitdelen, kwestie de armen te helpen maar niet de moslims onder hen. Terre Celtique is een vereniging gesticht door een voormalige huurling, ex-lid van de ordedienst van het Front National (FN). In het ‘Vlaams Huis’ ontkennen ze extreemrechts te zijn, en integendeel jongeren die verloren lopen in de extreemrechtse skinheadbeweging een beter thuis te bieden. Een argument waar de betogers van morgen weinig geloof aan hechten, en van hetzelfde gehalte is als de argumentatie van Claude Hermant (foto 2, de voormalige huurling die Terre Celtique stichtte) dat hij geen racist zou zijn. Hij argumenteert toch gehuwd te zijn met iemand uit de Franse overzeese gebieden, en was naar eigen zeggen weliswaar lid van de FN-ordedienst maar daarom nog geen FN-lid.

Nu willen de ‘identitairen’ in de Fives-buurt, in het oosten van Lille zelf, een buurt met een hoge werkloosheidsgraad bij de plaatselijke bevolking, een tweede ‘Vlaams Huis’ openen. Het plaatselijk ‘Comité de vigilance antifasciste de Lille’, bestaande uit antifascisten, antiracistische organisaties, de Liga voor Mensenrechten, studenten en anderen, wil met een manifestatie morgennamiddag duidelijk maken dat extreemrechts met haar ‘Vlaams Huis’ en ‘identitaire’ organisaties niet moet profiteren van de ontgoocheling van de Fransen in het regeringsbeleid om haar ideeën ingang te laten vinden in de arbeidersbuurten van Lille. Het dreigt een complexe situatie te worden want de ‘identitairen’ hebben opgeroepen om mee te betogen. Zij zeggen immers voor de eigen identiteit maar vierkant tegen racisme te zijn. Ze hebben nog niet begrepen, of doen alsof, dat de betoging morgennamiddag meer bepaald tegen henzelf is gericht.

Alvast één van de twee bekritiseerde groepen uit Lille hebben we al kunnen begroeten in Antwerpen. De Jeunesses Identitaires uit Lille waren immers te gast op de Dag van de Rechts Europese Jeugd op 4 mei ingericht door de Vlaams Belang Jongeren (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/5831746/dag-van-de-rechts-europese-jeugd-rechts-recht). Op 13 september was dan weer een delegatie van de NSV voor een cantus te gast in het ‘Vlaams Huis’ in Lambersart (foto 3). Van de Jeunesses Identitaires/NSV-cantus een jaar eerder is dit terug te vinden op YouTube: http://nl.youtube.com/watch?v=Ec-NzsRTc9Y&feature=related. Spits de oren voor wat te horen is vlak na De Vlaamse Leeuw en vóór het gebral en het klinken van de flesjes bier. Op 1:02, een minuut en twee seconden. Ons lijkt dat een Sieg heil, maar het kan natuurlijk zijn dat onze voorkennis over wat op “NSV-liedjes” volgt (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/6297609/seks-geld-en-naziliederen) ons daarin helpt.

Zaterdag 11 oktober organiseert het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) een congres. Dat is op zich al een grap, een ‘congres’ georganiseerd een zootje ongeregeld. Het thema is Voor ons volk, tegen het kapitaal en daarvoor wilde het N-SA ‘congresseren’ in een chic Oostends hotel. Het Royal Astrid-hotel, vlakbij de dijk en de paardenrenbaan van Oostende (zie: http://www.royalastrid.com). Maar dat feestje gaat niet door. Toen de hoteldirectie begreep voor welk doel haar faciliteiten gehuurd waren, werd de overeenkomst opgezegd. Blijft natuurlijk de vraag waar het N-SA het geld vandaan haalt om in zo’n omgeving te ‘congresseren’, nog afgezien van de vraag, en toch wel goeie grap, of het de ideale omgeving is om uit te halen tegen ‘het kapitaal’.

De N-SA is een koepelorganisatie van allerlei neonazistische en extreemrechtse groepjes die elk voor zich geen toekomst meer hadden: de Vlaamse Jongeren Westland, Groen Rechts, Euro-Rus en Jongeren Actief. Een uitgebreid artikel over de N-SA vind je in Alert! (zie: http://www.xs4all.nl/~afa/alert/2_12/2_12.html) en in het tweede nummer van de Antifa-nieuwsbrief die de Vlaamse correspondenten van Alert! eigenhandig uitgeven. Grote roerganger van het N-VA is Edouard ‘Eddy’ Hermy, in de jaren tachtig actief bij de VMO. Eén van de VMO-acties waarvoor Hermy veroordeeld werd – in totaal vergaarde hij naar eigen zeggen drie jaar gevangenisstraf – was een gewelddadige raid op de progressieve boekhandel De Rode Mol in Mechelen waarbij zowat alles kort en klein geslagen werd, en de uitbater en een medewerker van de boekhandel het ziekenhuis ingeslagen werd. Hermy die tot tweemaal toe uit het VB werd gezet – il faut le faire! – begon zijn politieke carrière bij het communistische AMADA, de voorloper van de PvdA. Vandaar allicht dat hij in nogal wat zaken de hand van trotskisten ziet (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20080424).

Tweede kleurrijk figuur bij het N-SA, al is ‘kleurrijk’ misschien niet het juiste woord gezien zijn sympathie voor de gothic-stijl, is Wolf Kussé van Groen Rechts. De jongen, eeuwige student filosofie aan de Antwerpse universiteit, brouwt een eigen mengsel van ecologie, heidendom en fascisme. Hij was als gastspreker geprogrammeerd bij een verboden NPD-manifestatie in 2006 (zie: http://de.indymedia.org/2006/05/147507.shtml). Datzelfde jaar was hij kandidaat bij de gemeenteraadsverkiezingen in Antwerpen, maar dat werd geen succes (zie: http://www.socialisme.be/blokbuster/2006/1109wolf.html en http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20070210). Bekender is natuurlijk Kris Roman van Euro-Rus, die eveneens onderdak vond bij het N-SA. Laatst nog opgemerkt nadat hij eerder dit jaar voor de tweede keer ex-leider van Ku Klux Klan David Duke naar België haalde (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/5980048/eurorus-congres) en zelf in Rusland wapentuig ging uittesten (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20080807). Dan zijn er nog eens bij het N-SA de oude ‘jongeren’ van Jongeren Aktief, voormalige jongerenorganisatie van het VB en nog steeds welkom in die kringen (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/5870012/welkom-of-niet-bij-de-vlaams-belang-jongeren). En alsof het carnavalsgehalte nog niet hoog genoeg is werd bij het N-SA ook nog Frederik Ranson gesignaleerd die zijn vijftien seconden roem haalde door in 2005 in Gent een taart te gooien naar PS-voorzitter Elio Di Rupo (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20080807).

Een jonge Vlaming, geen lid van het AFF of een politieke organisatie, wees de directie van Hotel Royal Astrid op het zootje ongeregeld dat bij haar een of meerdere zalen had gehuurd, en ging daarbij ook in op waar het N-SA inhoudelijk voor staat. “Het N-SA strijdt voor een ‘nationaal-conservatieve’ revolutie in Vlaanderen. Ze dromen van een corporatistische staat, vrij van‘volksvreemde’ elementen. Op hun website gaan ze wild tekeer tegen het ‘joodse complot’ voor wereldoverheersing, tegen links, tegen de vakbonden, tegen liberalen, tegen de vrijmetselaarij, tegen het kapitalisme, tegen de parlementaire democratie, tegen immigranten, tegen de Walen, tegen globalisatie, tegen holebi’s... In hun propaganda gebruiken ze fascistische symboliek, zoals de SS-slogan 'Mijn eer heet trouw', de odal-rune, de fasces, de hamer en het zwaard (een symbool uit de revolutionaire vleugel van de NSDAP), de wolfsangel en het keltisch kruis (white power-symbool).” “Op het congres in uw hotel zullen een aantal buitenlandse gasten aanwezig zijn. De grootste naam is Horst Mahler. Mahler is een voormalig extreem-linkse terrorist, veroordeeld voor zijn betrokkenheid in de jaren ‘70 bij de Duitse RAF. Na zijn gevangenisstraf is Mahler actief geworden in de Duitse neo-nazibeweging. Hij was advocaat voor de neo-nazistische partij NPD, bracht meermaals de Hitlergroet, ontkent de holocaust en keurde de aanslagen van 11 september goed (zie: http://en.wikipedia.org/wiki/Horst_Mahler en http://www.alfredvierling.com/horstmahlerscetch.html). (…) Het N-SA mag naar jullie toe beweren niets te maken te hebben met neo-nazisme en fascisme, de waarheid is overduidelijk anders. Het is geen nette nationalistische denktank, maar een obscuur clubje neonazi’s die niets anders dan haat willen verspreiden. En om die haat te verspreiden willen ze gebruik maken van uw hotel. U kunt zich inbeelden dat een congres van een dergelijke organisatie geen goede reclame is. De aanhang van de N-SA op betogingen bestaat grotendeels uit nazi-skinheads. Deze zullen de andere bezoekers zeker afschrikken.”

Prompt kwam er antwoord vanuit het Royal Astrid-hotel. Ze waren reeds op de hoogte gebracht van “de situatie”, en waren bij het vastleggen van de zalen er niet van ingelicht dat die zouden gebruikt worden voor een ‘congres’ van het N-SA. In overleg met het N-SA is dan beslist dat het ‘congres’ niet zal doorgaan in hun hotel. Waar het dan wel zal plaatsvinden, is niet bekend. Op de website van het N-SA kondigen ze nog vrolijk verder aan dat hun ‘congres’ in genoemd hotel zal plaatsvinden, maar dat is dus niet zo.

Morgen vindt in Steenstrate de zevenste IJzerwake plaats, het rechtsradicale alternatief op de IJzerbedevaart. Die IJzerwake wordt georganiseerd door een comité waar het VB officieel niets mee te maken heeft, maar wie daar geen VB-lidkaart heeft is de uitzondering die de regel bevestigt. In het jongste Vlaams Belang Magazine moet je trouwens op de details letten om het verschil te zien tussen de aankondiging van waar overal in Vlaanderen bussen vertrekken naar de IJzerwake, en de gebruikelijke aankondigingen van busvervoer naar VB-manifestaties.

De allereerste IJzerwake werd overigens in 1995 georganiseerd door het Vlaams Nationaal Jeugdverbond (VNJ), vorige week nog in het nieuws omwille van haar contacten met ‘Duitse kameraden’, websites die plots van het internet verdwenen en gore grapjes (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20080812 en http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20080815). Volgens een verslag dat destijds verscheen in het VNJ-blad Storm en hernomen wordt op de website van de IJzerwake trokken in 1995 “na een geslaagd protest” aan de IJzerbedevaart “enkele duizenden bedevaarders naar Steenstrate waar de VNJ-ordedienst alles in goede banen leidde.” Onder andere Piston, het blazersensemble van Rob Verreycken, zorgde voor de muzikale omlijsting; Ledy Broeckx, toen VNJ-verbondsleidster, later VB-gemeenteraadslid in Antwerpen, nu VB-districtsraadslid in Borgerhout, zorgde voor “een stevige toespraak”. Het jaar nadien, in 1996, bleef het VNJ op de IJzerbedevaart in Diksmuide waar ze samen met anderen een raid op het podium uitvoerde (zie: http://nl.youtube.com/watch?v=fP3ugI4xqtc&watch_response). In 2003 startte de IJzerwake in haar huidige vorm, maar in overleg met het VNJ werd beslist die allereerste IJzerwake in 1995 (foto 1) mee te tellen in het officiële aantal IJzerwakes. Het VNJ blijft trouwens elk jaar naar de IJzerwake komen. Sinds vorig jaar organiseert het er de kinderopvang in een Kinder-IJzerwake.

‘Durven met Vlaanderen’ is dit jaar het motto, en niet alleen op de IJzerwake komt het VNJ zo uit de hoek. Op de kampen van het VNJ is het verbranden van de Belgische vlag blijkbaar een vaste waarde. Op de VNJ-blog die samen met een VNJ-forum vorige week van het internet gehaald werd, maar met Google Cache nog zichtbaar is, staan foto’s van een VNJ-kamp in Zutendaal (2002, foto 2) en Mol (2003, foto 3) waar het jonge grut van het VNJ toekijkt hoe de Belgische vlag verbrand wordt. Volgens het beleidsplan op basis waarvan het VNJ gesubsidieerd wordt als landelijke jeugdvereniging (82 000 euro/jaar) wil het VNJ “als traditionele jeugdbeweging, kinderen al spelend Vlaams bewustzijn, respect voor het milieu en voor elkaar bijbrengen. Zo spelen wij voor een vrij en mooi Vlaanderen met kameraadschap, eerlijkheid, moed en trouw nog steeds hoog in het vaandel geschreven.” “Respect voor het milieu en voor elkaar” maar niet voor een ander.

Het Belgische Front National (FN), versie 2.0 sinds de (zoveelste) veroordeling van ex-voorzitter Daniël Féret wegens fraude én de overname van de partij door Michel Delacroix en consoorten, houdt op maandag 29 september haar eerste 'pre electorale meeting' in Sint-Jans-Molenbeek. Dat heet vooruitziend zijn. En zelfs het AFF ontving een invitatie ten kantore. Kijk eens aan, bien sympa!

Waar dit nationalistische festijn precies zal doorgaan in de Brusselse deelgemeente Sint-Jans-Molenbeek, in welke zaal dus, is onduidelijk. Maar dat is nu net de bedoeling. Net zoals de neonazi's van 'Blood & Honour' hun verzamelplaatsen annex geboekte concertzalen angstvallig geheim houden tot de laatste knip, houdt nu ook het FN de locatie van de 'verkiezingsbijeenkomst' verborgen. “Pour d’évidentes raisons de sécurité” zo luidt het gewichtig. Wie de schaarse FN adepten wil vervoegen op 29 september zal die dag zo rond het middaguur te horen krijgen waar één en ander doorgaat. Of die 'strategische meesterzet' de gewenste stormloop van sympathisanten en kiezers zal veroorzaken is maar zeer de vraag. Speciale gasten uit binnen- en buitenland genre Jean-Marie Le Pen en ander fraais staan niet op het programma.

Het Belgische FN mag zichzelf dan wel heruitgevonden hebben, inhoudelijk is er allerminst iets nieuws onder de zon. Au contraire. Het veiligheidsthema staat tijdens de eerste FN-bijeenkomst centraal. Hun gevoel voor dramatisch taalgebruik zijn ze bij het FN alvast niet verloren. In de uitnodiging voor 29 september luidt één en ander als volgt: “Ce choix n’est évidemment pas innocent. Molenbeek est le symbole dramatique de l’échec de toutes les politiques d’intégration. Cette commune incarne la réalité de la déchéance vertigineuse de l’ensemble de la Région bruxelloise. Le thème général de ce meeting est 'L’insécurité, une catastrophe bruxelloise' Par ailleurs, nous inviterons Philippe Moureaux à venir débattre avec nous, entre démocrates, sur le thème: 'Molenbeek: Paradis ou Enfer Multiculturel?'"

Het is duidelijk dat ook het vernieuwde Front National, een bijna 25-jarige reputatie indachtig, eerder op de lachspieren dan wel op de zenuwen zal werken. Vooral de laatste zin in de voorgaande passage -“entre démocrates”- doet de wenkbrauwen fronsen in de wetenschap dat de uitnodiging ondertekend werd door Patrick Sessler. Sessler (50, foto 1) is extreem-rechts activist sinds jaar en dag. De man, momenteel lid van het Brusselse parlement, werd ooit al siegheilend gefotografeerd tijdens zijn bezoek aan het graf van de Spaanse fascistische dictator Franco. En dat allemaal in het kader van een internationaal extreem-rechts ‘feestje’ ter ere van de 100ste verjaardag van Hitler. Fouter kan moeilijk. Kameraadschappelijk op de foto met de naar Spanje gevluchtte Rex-leider Léon Degrelle staan (foto 2) strekt ook al niet ter aanbeveling. In 1989 werd Sessler ook gespot op een boekenbeurs waar hij zowaar negationistische lectuur aan het slijten was. Patrick Sessler maakte ooit deel uit van het ‘Front de la Jeunesse’ (FJ), een buiten de wet gestelde neonazi-militie. Ook in het partijpolitieke verlengstuk ervan; de ‘Parti des Forces Nouvelles’ (PFN), was hij actief vooraleer over te stappen naar het FN. Dat dergelijk personage zichzelf nu promoveert tot ‘democraat’ met zin voor debat is niets minder dan lachwekkend.

In het kader van de ‘verovering’ van Brussel, met Johan Demol als speerpunt, haalde het Vlaams Blok de man uit Schaarbeek ooit aan boord. Een manoeuver dat lang niet door ieder VB-kader werd gesmaakt. Sessler stond immers bekend als een fervent medestander-aanhanger van Roger Nols, dé Vlamingenhater par excellence. Op het Madouplein was men hoogstwaarschijnlijk maar al te blij toen de dubieuze man niet langer bij het VB was. Al blijven ze wel on speaking terms (foto 3: Sessler in gesprek met VB’er Dominiek Lootens). Voor 29 september staat alvast één 'activiteit' geprogrammeerd. Graag laten we het onvolprezen FN zelf aan het woord: “A cette occasion, le FN bruxellois offre à toute personne présente lors de ce meeting d’échanger gratuitement sa carte de membre de l’un des vieux partis vermoulus (PS-MR-CDh-Ecolo) contre une carte de membre du Font National (délivrée sur place).” Alweer iets om naar uit te kijken! Allen daarheen!!

In De Morgen gaf DM-redacteur Tom Cochez gisteren zijn mening over “de druk van de gitzwarte onderbuik van het VB”.

VB-voorzitter Bruno Valkeniers (foto 1: reclame voor een interview met Bruno Valkeniers op de extreemrechtse Nederlandse radiozender Radio Rapaille) heeft de voorbije maanden kans na kans gemist om zijn partij symbolisch een democratischer jasje aan te passen. Een VB-gemeenteraadslid dat nazislogans tatoeëert, de jongeren van het VB die Spaanse fascisten naar hun Dag van de Europese Rechtse Jeugd halen, de vrienden van Voorpost (foto 2) die gaan barbecueën met de neonazi's van de Duitse NPD, het VNJ dat contacten heeft met een nazikampen organiserende Duitse groep, een VB-gemeenteraadslid dat voormalig KKK-leider en Stormfront-activist David Duke enkele dagen te slapen legt … het passeert inderdaad allemaal zonder dat de VB-voorzitter er kordaat afstand van neemt. “Dat Valkeniers dat niet durft”, aldus Tom Cochez, “heeft alles te maken met het tere machtsevenwicht binnen het VB. Een evenwicht dat, nu een eerste electorale afstraffing dreigt, onder extreem zware druk komt. Preventief de rotte appels verwijderen durft, wil of kan Valkeniers niet. Niet het minst omdat de opstandige garde (Cochez bedoelt hiermee de mensen die onder andere een Forza Flandria met de ultraliberale Jean-Marie Dedecker en de liefdesbetuigingen aan de Joodse gemeenschap en Israël van Dewinter niet zinnen, red.) veel bezwarend materiaal heeft tegen (een deel van) de al even zwartgeblakerde eigen partijleiding.”

Hoe zwart de onderbuik van het VB is blijkt deze week weer in ’t Pallieterke (foto 3), nog steeds het favoriet weekblad van de VB-militanten. Blad dat niet altijd geestig is, maar toch interessanter is dan het eigen Vlaams Belang Magazine. In ‘t Pallieterke zijn ze deze week begonnen aan een verklarend woordenboek. We zijn nog maar aan de letter A, maar daarbinnen wordt het al alsmaar ranziger met het aflopen van de woordenlijst. Het begint met de A, “eerste letter van het alfabet, waar ze in Antwerpen  zot van worden”. Dan krijgen we de A van Absenteïsme: “het afwezig blijven van het parlementaire werk, waardoor volksvertegenwoordigers zich al te vaak gedragen als volksabsenten of volksafwezigen”. Het escaleert met de A van Achterlijk: “bijvoeglijk naamwoord dat op iedereen wordt geplakt die nog oprecht durft te geloven in christelijke, Vlaams-nationalistische en humanistische normen en waarden”. Goed om weten is dat Achterwerk staat voor “werk dat achterna komt (splitsing B-HV, onafhankelijkheid van Vlaanderen, enz.)”. We gaan voorbij Aftellen, Aftelraam en Aftelrijmpje, en komen zo bij de A van Actie: “middel van de vakbond om een bedrijf naar het buitenland te jagen (werkt doorgaans zeer succesvol)”.

De gal komt natuurlijk helemaal bovendrijven als ’t Pallieterke het heeft over de Allochtoon en de Autochtoon. De eerste is een “medelander in de watten”, de tweede een “oorspronkelijke bewoner van wie verwacht wordt dat hij zijn oorspronkelijkheid opgeeft ten bate van de multikul”. Bij de doorsnee lezer van ’t Pallieterke zijn ze nu nog aan het schuddebuiken van het lachen. Voor de nostalgici naar de Vlaamsche Zaak die met het Derde Rijk gerealiseerd zou worden, heeft ’t Pallieterke deze week een interview met de 97-jarige weduwe van Reimond Tollenaere, Untersturmführer  bij het Vlaamsch Legioen van de Waffen-SS (zie: http://nl.wikipedia.org/wiki/Reimond_Tollenaere en http://www.verzet.org/content/view/354/36/1/4).

• Voor een tatoeage fijn…: http://aff.skynetblogs.be/post/5575347/voor-een-tattootje-fijn-moet-je-bij-het-vb-zi en http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20080225.
• Spaanse fascisten bij VBJ: http://aff.skynetblogs.be/post/5831746/dag-van-de-rechts-europese-jeugd-rechts-recht.
• Extra: Amerikaanse neonazi’s en Nieuw-Solidaristisch Alternatief bij VBJ: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20080507 en http://aff.skynetblogs.be/post/5870012/welkom-of-niet-bij-de-vlaams-belang-jongeren.
• Voorpost bij NPD: http://www.demorgen.be/dm/nl/989/Binnenland/article/detail/379014/2008/08/13/Mantelorganisaties-VB-gaan-op-bezoek-bij-Duitse-neonazi-s.dhtml.
• VNJ bij HDJ: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20080812.
• Extra: De grapjes bij het VNJ: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20080815. Later deze week nog meer over het VNJ.
• David Duke bij VB-gemeenteraadslid: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20080723.
• Extra: Website Vlaams Belang Grobbendonk met foto’s ‘uit de oude doos’ (VMO, Voeren, Voorpost, TAK...): http://www.vlaamsbelanggrobbendonk.be/fotos/fotos.php?id=oude%20doos.