Anti-Fascistisch Front / Verzet

Hoed af voor de stakers vandaag bij de openbare diensten. Ze staken terecht tegen het pensée unique over de pensioenen. Waarom zouden ambtenaren en anderen langer moeten gaan werken, pas later aan een nieuwe fase in hun leven kunnen beginnen, en minder pensioen uitgekeerd krijgen, als daarnaast nog honderdduizenden jongeren en anderen die snakken naar werk geen werk krijgen? Om nog maar te zwijgen van de grote ondernemingen die als ze toch iets meer dan 1,04 % belastingen zouden betalen het gat in de staatsbegroting grotendeels zouden dichten.

In het pas verschenen boek Het pensioenspook gaat voormalig hoofd van de ACV-studiedienst Gilbert De Swert in tegen algemeen verspreide misvattingen over de pensioenen. Het betoog van Gilbert De Swert wordt ondersteund door talloze cijfers uit gezaghebbende rapporten, wat het lezen van zijn boek bemoeilijkt maar natuurlijk noodzakelijk is om eens serieus te praten. Het is waar dat er zich meer gerechtigden op een pensioen aandienen – de babyboomgeneratie van na de Tweede Wereldoorlog – maar er is alweer een nieuwe toename van jongeren – zie de problemen om nog plaats in kleuterklassen en lagere scholen te vinden, en de vergroening van de bevolkingscijfers naast de vergrijzing. Het is ook waar dat de levensverwachting stijgt, in de eerste plaats door de vermindering van de kindersterfte maar ook door de gewone verlenging van de levensduur. Alleen is er op dat vlak een ernstige discriminatie: ongeschoolden leven in België gemiddeld zeven jaar minder dan hooggeschoolden. Met het perverse gevolg dat de hogere pensioenen langer moeten uitbetaald worden dan de lagere.

Voor wie alles door een communautaire bril bekijkt nog dit: Vlamingen worden gemiddeld een jaar ouder dan Brusselaars en twee jaar ouder dan Walen. Overigens zijn de pensioenen die we nu hebben – en de regering-Di Rupo door allerlei maatregelen gaat verlagen – absoluut niet de hoogsten van Europa. En binnen die Belgische pensioenen zijn er grote verschillen. Om het bij de ambtenaren te houden: het gemiddeld bruto pensioen per maand is bijvoorbeeld bij de cipiers 1 400 euro voor de mannen, 1 273 euro voor de vrouwen; bij de Stad Antwerpen respectievelijk 1 796 en 1 032 euro; bij de Staatsveiligheid 3 376 en 2 008 euro; bij de Rechtbank van Eerste Aanleg 5 664 en 3 933 euro. Om maar te zeggen: scheer de ambtenarenpensioenen niet over één kam. En om eens de leeftijdsvoorwaarden te bekijken, die de regering-Di Rupo wil optrekken tot 62 jaar om op vervroegd pensioen te kunnen gaan, met een minimum van 40 loopbaanjaren – op enkele uitzonderingen na. Jo Cornu, CEO van Alcatel Bell, kon op pensioen gaan op 55 j., Luc Van Nevel (Samsonite) op 57 j.; Eddy Geysen (Opel Antwerpen) op 56 j… En die mensen komen heus wel rond met hun pensioen.

Na de cijfergegevens legt Gilbert De Swert in zijn boek uit wat de eerste, tweede en derde pijler bij de pensioenvorming zijn, en gaat hij ook in op buitenlandse voorbeelden. Vincent Van Quickenborne liet al verstaan wat te zien in het Zweedse systeem als voorbeeld voor een uniek systeem voor arbeiders en bedienden uit de privé- en openbare sector en de zelfstandigen. Dat systeem komt erop neer dat je een vast bedrag moet afstaan als pensioenbijdrage, en je zelf een variërend pensioen krijgt: hoe meer je levensverwachting stijgt, hoe minder pensioen je krijgt. Met het Zilverfonds van Johan Vande Lanotte hadden we uit de problemen kunnen zijn, maar de regeringen-Verhofstadt en wie nadien kwam (Leterme, Van Rompuy, en nog eens Leterme) hebben maar 18 van de nodige 45 miljard euro in dat fonds gestopt. Meer werk is ook een oplossing, maar daar denken de bedrijven niet aan. Voor hen telt enkel winstmaximalisatie. En meer inkomsten voor Vadertje Staat is voor sommigen ook al taboe. Alleen al door de jaarlijkse productiviteitswinst te oriënteren naar de pensioenkassen zou het pensioenprobleem – overigens een minder groot probleem dan meestal voorgesteld wordt – pijnloos opgelost kunnen worden.

Maar neen. “De welvaartstaat is geboren toen jonge apen appelen en noten gingen plukken voor oude apen die niet meer konden klimmen. Aan het sterfbed van de verzorgingsstaat verdringen zich nu jonge politieke apen (foto 1) om oude soortgenoten tot klimmen te blijven dwingen.”

Het pensioenspook is uitgegeven door EPO en is te koop in de betere boekhandel voor 18,50 euro. Bekijk ook het Terzake-debat dinsdag tussen Chris Reniers (ACOD) en Johan Van Overtveldt (Knack) en geef een ‘Vind ik leuk’ aan de Facebook-pagina 200 000 jongeren werkloos, waarom onze ouders langer doen werken? (foto 2).

Vorige zaterdag zagen we bij het verlaten van het Boekenbeurs-gebouw Kris Merckx die kaarten voor 11.11.11 aan het verkopen was. Volgens een Facebookbericht verkocht hij er meer dan vorig jaar.

Vrijwilligers die op pad gaan voor 11.11.11. Wat denken ze erover bij Voorpost? “Op zich heeft Voorpost daar geen probleem mee – los van het feit dat wij het niet logisch vinden dat onze overheden, bijvoorbeeld via steun aan 11.11.11, in tijden waarin er al véél te veel geld van de belastingbetaler verbrast wordt hopen belastingsgeld richting Afrika, Azië en Zuid-Amerika sturen (…).” Dat is dus in een persmededeling in één zin ontkennen wat men in diezelfde zin beweert. Il faut le faire. “De Vlaams-nationalistische en heel-Nederlandse beweging Voorpost vindt het zinniger met de collecteschaal rond te gaan voor de armen onder ons eigen volk en heeft er geen enkel probleem mee open kaart te spelen over de bestemming van wat in die collecteschaal terecht komt.” We zijn benieuwd. “Met de opgehaalde gelden bezorgen wij tijdens de kerstperiode reusachtige voedselpakketten aan eigen mensen in nood: mensen die actief geweest zijn of nog steeds zijn in de Vlaamse Beweging, mensen die het slachtoffer waren van de belgische (met kleine b, nvdr.) repressie, maar ook en vooral uw en onze arme volksgenoten in de stedelijke gebieden van Vlaanderen.”

Voorpost zorgt verder ook voor “gratis bijlessen voor kinderen van gezinnen in financiële nood” en ”eerstehulpploegen (…) voor het leegpompen van onder water gelopen woningen en het bergen van wat daaruit nog kan gered worden. Tenslotte steunt Voorpost met de opgehaalde gelden ook militanten en verenigingen die, ten gevolge van volgens de regels verlopen acties en organisaties, in proces terechtkomen en daarvoor vaak zware advocatenkosten moeten maken.” Voorpost verzamelt onder andere geld in voor de boetes die Bart B. en Bart V. riskeren voor het bekladden van naamborden in Wezembeek-Oppem. Volgens welke “regels” is die actie verlopen, als Voorpost nu geld inzamelt voor die twee Bart’en?

Voorpost-militanten trekken van vandaag tot en met zondag op pad in Aalst, Turnhout, Gent, Leuven, Kortrijk, Antwerpen en “her en der in de Vlaamse Ardennen”. En vergeet het niet: “Voor het leegpompen van onder water gelopen woningen en het bergen van wat daaruit nog kan gered worden” slechts één adres: Luc Vermeulen (tel. 0475 29 57 65) en Björn Roose (tel. 0476 45 34 19). De Vlaams Belang Jongeren (VBJ) hebben intussen hun 'Armoede bestaat ook bij ons'-affiches laten bijdrukken en overplakken ermee schaamteloos de 11.11.11-affiches (foto 2; foto 1: Benefietetentje vorig jaar in Gent voor Z11Z11Z11. Een echte 11.11.11-spandoek werd gestolen en er werd driemaal een z aan toegevoegd.) 

De Vlaamse jeugdbewegingen, uitgezonderd het Vlaams Nationaal Jeugdverbond (VNJ), voeren dit jaar ook actie tegen armoede bij ons, maar dan zonder zich af te zetten tegen armoede elders.

‘Solidariteit’ is geen ijdel begrip bij het VB. Voor de regionale verkiezingen op 9 mei vorig jaar in de Duitse deelstaat Nordhrein-Westfalen konden de vrienden van Pro Nordrhein-Westfalen rekenen op een campagnebus en een chauffeur ter beschikking gesteld door het VB. Voorbije maandag werd die chauffeur veroordeeld tot een geldboete omdat hij tegenbetogers en onschuldige passanten bijna omver gereden had.

Op 3 mei 2010 stootte buschauffeur Willem V. (foto 1, 49 j.) in Gütersloh op protest van antifascisten. Een vijftigtal antifascisten die de bus met opschriften ‘De islamisering stoppen’ en ‘Kruistocht voor het Westen’ onthaalden met gefluit en gezang. “En met tomaten, eieren, appels en stenen, met als gevolg een kapot zijraam”, klaagde Willem V. in een videoreportage. De antifascisten verzamelden zich rond de campagnebus. Twee bodyguards stapten uit om een weg te banen voor Willem V., en toen dat niet hielp duwde Willem V. toch maar op het gaspedaal. Antifascisten en anderen konden nog net op tijd de baan ruimen, en zo hun leven redden. De campagnebus stoof met grote snelheid weg, maar even later werd de bus staande gehouden door de politie die de identiteit van de chauffeur controleerde.

Maandag 7 november werd de zaak behandeld bij de rechtbank van Gütersloh. Na twaalf getuigen gehoord te hebben zei de Openbare aanklager dat er geen sprake was van kwaad opzet maar van een noodsituatie. Desalniettemin was het een gevaarlijk manoeuvre en werd Willem V. tot een geldboete van 2 500 euro veroordeeld. Wie die boete eigenlijk gaat betalen, is niet duidelijk. Is het de arme Willem V. – “Ich bin schokiert, was in Deutschland passiert”, zei hij na het incident vorig jaar –, gaat het VB die boete betalen, of wordt het iets voor de in Duitsland wonende Zweedse multimiljonair Patrick Brinkmann die met de bus voor Pro Nordhrein-Westfalen op campagne was? Eén probleem echter: Brinkmann (derde van rechts op foto 2) heeft intussen zijn buik vol van zijn Pro-vrienden en heeft de Duitse politiek de rug gekeerd.

Spijts de steun van het VB en van Patrick Brinkmann haalde Pro Nordhrein-Westfalen bij de verkiezingen op 9 mei vorig jaar maar 1,4 % van de stemmen.

Boeken die na 15 oktober gepubliceerd werden, mogen niet op de Boekenbeurs aangeboden worden. Kwestie de gewone boekhandels niet alle kansen op verkoop te ontnemen terwijl tienduizenden boekenliefhebbers naar Antwerp Expo afzakken. Of dat de gewone boekhandels echt helpt, kan betwijfeld worden. In elk geval ligt één van de interessantste nieuwe publicaties nu niet op de Boekenbeurs: Mijn nieuwe vaderland (foto), het jongste boek van Ramsey Nasr.

Ramsey Nasr (37 j.) is sinds 2009 vier jaar lang ‘Dichter des Vaderlands’ in Nederland. In 2005 was hij Antwerpens tweede stadsdichter, maar intussen is de Nederlandse dichter en essayist (terug) naar Nederland verhuisd. In Mijn nieuwe vaderland vindt de lezer een bloemlezing uit de gedichten die Ramsey Nasr tot nu toe schreef als Dichter des Vaderlands, en twee opiniestukken die eerder dit jaar in kranten verschenen: een opiniebijdrage over de vrijheid die met Wilders ter discussie gesteld wordt, en de toespraak van Ramsey Nasr bij een manifestatie tegen de voorgenomen bezuinigingen in de culturele sector in Nederland.

Als het kabinet-Rutte geïnstalleerd wordt, met gedoogsteun van Geert Wilders’ PVV, krijgen we het Mijn nieuwe vaderland-gedicht geïnspireerd door een oude Nederlandse tekst en Geert Wilders.

Wie Neerlands bloed in d’aders vloeit

                        van vreemde smetten vrij

            wiens hart voor volk en orde gloeit

                        verhef uw gezang als wij.

            Vandaag zien wij weer één van zin

                        de vlaggen afgestoft.

            Vandaag zet ik mijn feestlied in

                        voor vaderland en schoft.

Ik eer de leiders van mijn land.

            Hun vlekkeloos parcours

leert mij wat macht vóór al verlangt:

            ’t geweten van een hoer.

Ik eer mijn leiders hemelhoog

            en ’t hoogst zit een fascist

die u en mij zolang gedoogt –

            zolang als hij beslist.

(…)

Na dit en andere gedichten kreeg Ramsey Nasr nogal wat ‘fanmail’. Drie fragmenten – niet eens de ergsten – zijn opgenomen in het voorwoord bij het nieuwe boek. Zoals: “Dit is geen dichter des vaderlands, maar een vijand des vaderlands.” en (inclusief taalfout) “Ramsey Nasr je bent zelf een facist en ook nog een nep Nederlander. Man flikker op naar je zandbak waar je vandaan komt want vuil zoals jou hebben we hier niet nodig.” Of poëzie iets zegt over Nederland weet Ramsey Nasr niet, het omgekeerde lijkt zeker het geval.

Zoals bij het aantreden van het kabinet-Rutte in oktober vorig jaar verdedigt Nasr nog steeds het gebruik van het woord ‘fascist’ in dit gedicht. De Morgen vroeg de auteur vorige week of hij getwijfeld heeft aan het gebruik van dat woord. “Het kan de aandacht nogal afleiden.” Ramsey Nasr: “Jawel, maar het is geen dichterlijke vrijheid. Er zijn argumenten voor. Je hoeft niet meteen aan nazi’s of de Tweede Wereldoorlog te denken om te kunnen spreken van een fascistisch gedachtegoed. Wilders’ partij is autoritair, antidemocratisch, antiliberaal, ultranationalistisch, wil artikel 1 van de Grondwet schrappen, discrediteert de Nederlandse en internationale rechtspraak, en schept een beeld van een zuiver, mythisch Nederlands volk, waarbij een andere groep systematisch tot zondebok wordt verklaard. Volgens het woordenboek kom je dan al snel uit bij de kwalificatie ‘fascist’. Punt. Dat is geen demonisering, maar een definiëring.”

Ook de andere gedichten opgenomen in de bundel Mijn nieuwe vaderland zijn de moeite van het lezen waard. Het is eens een andere manier om kennis te maken met het lief en leed van onze Noorderburen. Mijn nieuwe vaderland is uitgegeven bij De Bezige Bij Amsterdam.

Veel interessante verhalen in de kranten dit weekend. In Antwerpen haalde het VB twee kranten met een lokale actie voor een fietspad waarbij het VB tot haar eigen verbazing steun kreeg van Groen!.

Voor het eerst sinds De Standaard en De Morgen uitpakken met nieuwe magazines hebben we het gevoel weekendkranten te hebben die er toe doen. De Morgen werpt een nieuw licht op de malversaties bij de Hasseltse politie met als leidraad de ledenlijst van de Hasseltse vrijmetselaarsloge La Tolérance. De Standaard reconstrueert hoe de N-VA na de uitschuiver van Bart De Wever vier jaar geleden in de gunst van de Joodse gemeenschap probeert te staan (foto 1). Filip Dewinter en Tanguy Veys mogen nog zo hun best doen, als Open VLD en SP.A stemmen verliezen bij de Joodse gemeenschap in Antwerpen zullen die stemmen naar de N-VA gaan. De Morgen heeft ook een Bart De Wever-verhaal, al lijkt ons de bekendste klant van de frituren ’t Draakske en ’t Kriekske er maar bijgesleept om een onderzoek over de populistische kiezers en het commentaar daarbij van professor Mark Elchardus onder de aandacht te brengen. De Standaard houdt ook nog zowat haar hele voorpagina vrij voor een pleidooi om een echte parlementaire commissie over Dexia op te richten, en belicht verderop in de krant nog meer de Dexia-affaire.

Het Nieuwsblad peilt naar de mening van de Marokkaanse moeders in Borgerhout die een aantal van hun jongens zien ontsporen. Gids voor de journaliste is Fatima Bali die in de krant wordt omschreven als “ex-politica”. In Gazet van Antwerpen zegt Ademloos-voorzitter Wim van Hees dat de keuze tussen Patrick Janssens en Bart De Wever als burgemeester geen echte keuze is. De kiezer krijgt dan twee keer ongeveer hetzelfde. Janssens moet gedwongen worden te kiezen tussen het voortzetten van het huidige conservatieve bestuur en een nieuwe, progressieve coalitie. In dezelfde krant wordt ook geïnventariseerd welke quotes Patrick Janssens zich de voorbije maanden liet ontvallen: nu eens een quote om de linkse kiezers te charmeren, dan eens een quote om het vertrouwen van de rechtse kiezers te winnen. De gemeenteraads- en districtsraadsverkiezingen op 14 oktober 2012 zijn in zicht.

En wat dan doen als Vlaams Belang? We mochten het vrijdag meemaken dat Filip Dewinter himself, zijn echtgenote die anders enkel naar congressen en recepties meegaat, en enkele partijgenoten waaronder een VB-personeelslid, actie voerden voor de aanleg van een fietspad in Ekeren. De plannen voor het fietspad liggen al zes jaar klaar maar door een aanslepende onteigeningsprocedure ligt het fietspad er nog altijd niet. Filip Dewinter sprong daarom op de bres voor een fietspad in het district waar hijzelf een villatje bewoont. Het Vlaams Belang is en blijft overigens een partij voor de autobezitters. In het jongste mobiliteitsdebat op de regionale televisiezender ATV kloeg Dewinters secondant Jan Penris nog steen en been over de lasten op auto’s en de moeilijkheid ergens met een auto te geraken. Maar pour le besoin des choses wil Dewinter dus ook wel eens actievoeren voor een ontbrekend fietspad.

De actie is ook en vooral de start voor een campagne waarmee gele vestjes gratis worden verdeeld met daarop “Veilig Ekeren!” en de leeuw uit het Vlaams Belang-logo. De actie voor het fietspad komt trouwens ook te laat om nog veel invloed te hebben op de aanleg. Nadat de eerste bouwvergunning door de aanslepende onteigeningsprocedure vervallen is, werd op 30 september – een maand geleden – al een nieuwe bouwvergunning aangevraagd. Maar goed. Filip Dewinter die opkomt voor de fietsers, we zien het graag gebeuren. Ook Rita Van Zeebroeck, buurtbewoonster en lid van het plaatselijk Groen!-bestuur, dacht er zo over en voerde – in groen vestje uiteraard – mee actie met Dewinter (foto 2, met naast Rita Van Zeebroeck achtereenvolgens Filip Dewinters echtgenote, Filip Dewinter en VB-personeelslid en -gemeenteraadslid Wim Van Osselaer. Filip Dewinter overigens op een damesfiets. Geleend van één van zijn dochters?). Voor het VB was de aanwezigheid van een Groen!-militante hét evenement van de dag. In een VB-persmededeling luidt het: “Allicht is de deelname van Groen! aan een actie van het Vlaams Belang een primeur in Vlaanderen. De Groen!-militante stond er overigens op dat haar deelname aan de actie zou worden gecommuniceerd aan de pers.”

Groen!-districtsraadslid Ilse de Schutter zegt in Het Nieuwsblad dat het geen gezamenlijke actie is van Groen! en Vlaams Belang, maar dat haar partij in deze zaak wel de mening deelt van het VB. Als dat toevallig zo eens is, waarom niet. Meteen een tip voor het VB om uit haar isolement te geraken: neem eens meer standpunten in die we niet gewoon zijn van het VB.

Het KVHV-Antwerpen klaagt in een persmededeling over de Occupy-bewegingen in Vlaanderen. Aanleiding is een actie gisteren in Antwerpen die een 250-tal mensen op de been bracht (foto’s 1 en 2).

Volgens het Katholiek Vlaams Hoogstudentenverbond Antwerpen is die actie een “nabootsing van de ‘Occupy Wall Street’-hype”. Het KVHV-Antwerpen “weigert mee te stappen in de massahysterie”. Het “verwerpt de latente communistische grondslagen ervan en klaagt de organisatoren aan voor hun oneerlijkheid ten aanzien van hun deelnemers”. Het KVHV verduidelijkt: “De gehele Occupy-beweging, die over de Atlantische oceaan naar hier komt gewaaid, mist volgens ons iedere grondslag. Men protesteert tegen het kapitalistische systeem, voor meer democratie, voor burgerinspraak, voor maatschappelijk debat, tegen bankenarrogantie, voor… De vlag dekt vele, zeer vele, te veel ladingen. Iedere deelnemer heeft wel een eigen ideetje waarvoor hij meekomt. Het enige dat hen bindt is dat ze verontwaardigd zijn. (…) De anonieme belangeloze (?) organisator heeft wel een agenda. Het verscheen eerst op hun Amerikaanse website en werd vervolgens vertaald en verspreid. De “Declaration of the Occupation of New York City” is uitgegroeid tot de officiële verklaring van de Occupy-beweging. Wie deze tekst leest (…) kan niet anders twee grote vaststellingen doen.

Ten eerste valt op dat de gehele tekst doordrongen is van constante paranoïde. Ieder probleem waar de huidige samenleving mee worstelt, van gezondheidszorg over dierenbescherming naar milieurampen, is toe te rekenen aan de bedrijven. Niet de kleine man in de straat, maar de bedrijven zijn de schuld van alles. Bij uitbreiding stelt men dat het gehele systeem van bedrijven schuldig is. Het kapitalisme is de vijand van de Occupy-beweging. Ten tweede vallen de tekstuele verwijzingen naar het communistisch manifest op. Wie dit gelezen heeft, herkent onmiddellijk meerdere uitdrukkingen in de verklaring. Andere punten lijken dan weer rechtstreeks overgenomen uit het manifest. Zou Karl Marx zelf de pen ter hand genomen hebben om de Occupy-beweging te steunen? (Karl Marx stierf in 1883, nvdr.) De Occupy-beweging is geen nieuwe beweging. De Occupy-beweging is de zoveelste vermomming van het revolutionair communisme. (…) Wij vragen de organisatoren om eerlijk hun grondslagen te tonen aan de deelnemers. Draag geen vals clownmasker. Verberg je niet achter leugens. Beweer niet dat je geen zogenaamde oplossingen hebt klaarliggen. Toon je ware gelaat als  (neo-)marxistische groepering.

Daarnaast nemen we als KVHV-Antwerpen de handschoen op om de vrije markt en het kapitalisme wel te verdedigen Dit doen we omdat het kapitalisme het enige systeem is in de wereld dat vrijwillige inzet en verbetering promoot bij de mens. Men wordt beloond op de eigen waarde. Het garandeert onze persoonlijke vrijheid. (De ontslagen werknemers van ArcelorMittal en andere werklozen zullen blij zijn met die vrijheid, nvdr.) Er zijn weliswaar uitwassen, maar om Churchill te parafraseren: het kapitalisme en de vrije markt zijn slechte systemen, maar nog steeds beter dan al de anderen. Wij zijn écht gehecht aan onze intellectuele en economisch vrijheid! (Dat de machtsconcentratie bij media- en andere concerns de intellectuele en economische vrijheid beperkt, ontgaat onze KVHV’ers even, nvdr.)" "Occupy-organisatoren: onze steun krijg je niet.” Het KVHV-Antwerpen zou dan ook niet aanwezig zijn bij de Occupy-actie aan de Groenplaats in Antwerpen, maar niemand van de aanwezigen miste hen.

We zagen oud-strijders uit de sociale bewegingen, communisten en anderen, naast jongeren en minder jongere die geen of niet zoveel jaren actievoeren op hun actief hebben. We zagen ook zowel punkers als een directeur bij het welzijnswerk. Woede bindt hen, woede omdat zij dreigen de rekening gepresenteerd te krijgen en niet de schuldigen voor de crisis: de topbankiers, pardon: de flopbankiers, in de eerste plaats. De actie werd een lange speakerscorner waar iedereen kon zeggen wat hem of haar op de lever ligt. Helaas was het schamel geluid dat uit de ene megafoon kwam, misschien wel symbolisch voor de alsnog beperkte reikwijdte van de actie. De zwakke organisatiegraad ontkracht echter tegelijk de bewering van het KVHV als zouden anderen achter de actie zitten. Was het maar zo: er zou een degelijke geluidsinstallatie op de Groenplaats gestaan hebben en Hasta Siempre zou uit de boxen geknald hebben. Foto 3: Een winkel in de Antwerpse binnenstad bereidt haar klanten voor op een ander sociaal-economisch klimaat.

De Indignados- en Occupy Wall Street-beweging kan op niet veel sympathie rekenen bij extreem-rechts. Men is daar ook wel tegen het kapitalisme, maar huivert nog meer van ‘links’.

Terwijl alle media uitpakten met foto’s van de meer dan zesduizend betogers vorige zaterdag in Brussel (foto 1), en beelden van de protesten in 951 steden in 82 landen, pakte Rechts Actueel maandag enkel uit met een foto van de Hogeschool-Universiteit Brussel (HUB) waar een aantal indignados vorige week logeerden en nu van boven tot onder vol tags staat (foto 2). Fraai is dat niet, en ook De Morgen bijvoorbeeld liet maandag de troep zien. Andere media brachten het verhaal in de loop van de week. De indignados ontkennen evenwel dat zij de HUB-lokalen zo hebben achtergelaten. Volgens hen is het aangericht terwijl zij in Brussel aan het betogen waren.

Consequent zijn ze alleszins niet bij Rechts Actueel. Nadat Voorpost-militanten vorig jaar tientallen officiële naamborden beklad hadden in Wezembeek-Oppem, en op heterdaad betrapt werden door de politie, werd niet verontwaardigd gereageerd door Rechts Actueel. Integendeel. Bert Deckers, die nu bij Rechts Actueel van leer trekt tegen het “extreem-links geweld”, ontwierp nog een sticker waarmee het boetefonds voor de Voorpost-vandalen gevuld moest worden. Bert Deckers zoekt een uitweg om te protesteren tegen het kapitalisme “en het hoeft zeker geen pacifistische middenweg te zijn, je kan namelijk geen omelet bakken zonder eerst de eierschalen te breken.” We noteren voorts: “Ook wij van Rechts Actueel zeggen neen tegen het veeleer corrupte gedrag van het grootkapitaal, maar wij zeggen tevens neen tegen de methodes die de linkse betogers gebruiken tijdens hun ‘marsen’ en die steevast leiden tot geweld en vandalisme.”

We onthouden: het grootkapitaal heeft veeleer corrupt gedrag, linkse betogers gebruiken steevast geweld en vandalisme. Maar ‘rechts’ hoeft zich niet te houden aan een “pacifistische” weg, “je kan geen omelet bakken zonder eerst de eierschalen te breken”. De verontwaardiging van Bert Deckers en Rechts Actueel keert zich als een boemerang terug in het eigen gezicht.

Deze namiddag, van 15.00 tot 18.00 uur, is een Occupy Antwerp-actie gepland aan de Groenplaats in Antwerpen. Donderdag 27 oktober is, van 16.00 uur tot 18u30, een gelijkaardige actie gepland aan de Grote Markt van Leuven. Volgende week zaterdag is het Occupy Ghent-tijd, om 13.00 uur aan het Zuidpark in Gent. De inrichters vragen elkeen een bordje met zijn/haar eigen boodschap mee te brengen en de actie vreedzaam te laten verlopen.

Volgende week, dinsdag 11 oktober, organiseert de Nationalistische Studentenvereniging (NSV) aan de universiteit in Gent een lezing met Krisztina Morvai (foto 1). De Actief Linkse Studenten (ALS) hebben in een brief aan de universiteitsrector hiertegen geprotesteerd. Ze vragen dat de lezing niet kan doorgaan in een universiteitsgebouw.

“Krisztina Morvai is lid van de extreemrechtse partij Jobbik uit Hongarije, een fascistoïde partij die gekend staat voor homofobie, antisemitisme, openlijk geweld en racisme ten overstaande van Roma in Hongarije. Niet alleen is de partij zelf enorm aangebrand vanwege diverse discriminerende standpunten en uitspraken, ze heeft tevens haar eigen illegale paramilitaire militie, de Hongaarse Garde genoemd (foto 2). De Hongaarse Garde kwam reeds verscheidene keren in opspraak wegens gewelddadige en gewapende raids op Joodse wijken en Roma waarbij geregeld doden vielen in diverse slachtpartijen. Zij dragen onder andere symbolen en vlaggen van de fascistische Hongaarse Pijlkruisers. Onder het Pijlkruisersbewind werden honderdduizenden Hongaarse Joden vanaf 1944 afgevoerd naar concentratiekampen. In totaal kwamen 600 000 Hongaarse Joden om het leven.

Krisztine Morvai is zelf ook geen onbesproken figuur. Ze is Europarlementariër voor Jobbik en een notoir antisemiet. Enkele van haar recente uitspraken: "Wij zouden blij zijn als die zogenaamde trotse Hongaarse Joden gewoon weer met hun kleine, besneden piemeltjes gingen spelen." En: “Ik adviseer de liberaal - bolsjewistische zionisten na te denken over waar naartoe te vluchten en waar zich te verstoppen.” In haar verkiezingscampagne voor vorige verkiezingen benadrukte Jobbik dat de problemen van het Hongaarse volk teruggingen op zigeunercriminaliteit en het beleid van de Joods-kapitalistische wereldorde. Dit zijn blijkbaar de politieke organisaties waarbij NSV haar inspiratie haalt.

Ondanks de diverse pogingen van de NSV om zich als een acceptabele studentenvereniging voor te doen, is deze lezing opnieuw een bevestiging van hun aangebrand en fascistoïde karakter. Ze komt bovenaan een lange lijst van gewelddaden, racistische uitspraken en intimidaties. Wij zijn daarom blij met de beslissing van de Ugent om de erkenning van de NSV! aan de Ugent opnieuw te vernietigen nadat onder andere meer dan 1 300 studenten op straat kwamen in maart tegen de NSV en haar erkenning. De Actief Linkse Studenten vragen daarom aan de rector en het bestuurscollege om deze lezing af te lassen. Een universiteit die verdraagzaamheid en diversiteit hoog in het vaandel draagt, kan volgens ons niet dergelijke discriminerende en racistische betogen laten doorgaan in de gebouwen van de Ugent. (…)”

Bij het KVHV-Antwerpen was gisteren Theodore Dalrymple te gast, de Britse goeroe van Bart De Wever. Dalrymple werd geïnterviewd door Rik Van Cauwelaert (Knack), en de avond werd mee ingericht door de Vlaams-nationale serviceclub Marnixring Lieven Gevaert die voor minstens de helft van de negentig aanwezigen zorgde. Dalrymple was sterker in het bekritiseren dan in het bieden van oplossingen. Kennen we nog zo iemand? De teloorgang van het onderwijs is volgens Dalrymphe de oorzaak van veel ellende in Engeland. Moet het onderwijs dan geprivatiseerd worden? Gedeeltelijk wel. Maar gaat het onderwijs dan niet veel meer kosten aan de ouders? Dalrymple: "Ik zie in Afrika mensen die nog veel armer zijn, en toch hun best doen om hun kinderen naar school te kunnen sturen."

Vorige maandag kon je hier drie boeken en dvd’s winnen van De laatste getuigen (foto 1), de schitterende tv-documentaire met interviews van overlevenden van de concentratie- en vernietigingskampen van de nazi’s die nu ook als boek en dvd uit is. We vroegen hoe volgens jou het best de herinnering aan het fascisme en de strijd ertegen levendig gehouden wordt. Hier de antwoorden van de drie winnaars. Het boek en de bijhorende dvd die ze winnen, zijn reeds opgestuurd.

D.M. uit Gent: "Wat moet men doen om de herinnering aan het fascisme en de strijd ertegen levendig te houden? De ruime analyse maken van de mechanismen en omstandigheden uit het verleden die geleid hebben tot deze gruwel en de parallellen blootleggen in onze huidige samenlevingen. Documentaires en geschiedkundige verslagen zijn leerzaam, maar missen veelal die link met het nu. Wanneer het heden getoetst wordt aan het verleden is het duidelijk dat het nog steeds een manifest kwaad is waar men de ogen niet voor mag sluiten en dat blijvend bestreden moet worden om erger te voorkomen en het tij te keren."

L.C. uit Borgerhout: "Volgens mij is het belangrijk om het verleden tastbaar te maken en de verhalen persoonlijk. Projecten zoals de Dossinkazerne en Fort Breendonk zijn belangrijk: bezoekers kunnen zich – voor zover dat kan – inleven in de gruwelen van het nazisme/fascisme. Om de verhalen persoonlijk te maken, lijkt het me belangrijk om de slachtoffers, verzetsstrijders en andere betrokkenen (waaronder eventueel ook de beulen) letterlijk een gezicht te geven: uitzendingen op tv, audiovisuele voorstellingen in musea en monumenten... Een persoonlijk verhaal dringt veel dieper door tot het publiek dan een zakelijke voorstelling van de feiten (foto 2: Regine Beer)."

D.D.P. uit Kessel-Lo: "Extreemrechts is een draak met vele koppen. Sommigen zorgen voor de ‘intellectuele’ onderbouw. (…). Ze zijn ook actief op cultureel vlak. (…) En dan zijn er vechtgroepen (…). Het is en oud fenomeen. In Louis Paul Boon zijn Adolf Daens sturen de rijken de Bokken af op al wie probeert terug te vechten. Men moet extreemrechts in het oog houden. De wet moet toegepast worden. Er mag in dit land geen plaats zijn voor concerten waar opgeroepen wordt tot haat. Men moet oog hebben voor de sociale achtergrond. Bart De Wever zijn Vlaanderen is de typische basis van het fascisme: de middenklasse die bang is dat ze iets zal moeten afgeven. In het bijzonder moeten de financiële bronnen uitgevlooid worden. Zoals de website van AFF/Verzet moeten we voortdurend – op een aangename manier – wakker gehouden worden."

Canvas zendt vanavond het derde deel uit van De laatste getuigen, waarin Luckas Vander Taelen met Belgische overlevenden terugkeert naar de concentratiekampen waar ze tijdens de Tweede Wereldoorlog werden vastgehouden.

Er zijn verschillende manieren om de herinnering aan het fascisme en de strijd ertegen levendig te houden. Luckas Vander Taelen maakte een tv-documentaire en boek; Peter Pontiac – die vanavond in Breda de prestigieuze Marten Toonderprijs krijgt voor zijn oeuvre als striptekenaar en graficus – maakte er het boek Kraut over.

Peter Pontiac publiceerde zijn eerste grafisch werk in de jaren zeventig in diverse undergroundbladen, sterk beïnvloed door het werk van Robert Crumb. Later publiceerde hij in het muziekblad Oor en in dagbladen als NRC Handelsblad en de Volkskrant. Pontiac verzorgde de Nederlandse lettering van Maus, de met een Pulitzerprijs bekroonde grafic novel van Art Spiegelman over de strijd van Art Spiegelmans vader om als Poolse jood te overleven tijdens de Holocaust. Maakte Spiegelman er een universeel verhaal van, met Kraut tekende en schreef Peter Pontiac een persoonlijke brief over zijn vader die in een Nederlands middenstandersgezin opgroeit, al jong tekeningen maakt van Adolf Hitler en Benito Mussolini, lid wordt van de Nationaal-Socialistische Beweging (NSB), als oorlogsverslaggever voor de SS naar Duitsland trekt, aan het oostfront gaat vechten maar daar vlug gewond geraakt, herstelt in Normandië waar hij de inval van de geallieerden meemaakt, en na de oorlog enkele jaren opgesloten wordt. Terug vrij wordt hij journalist bij de weekbladen Libelle en Story, om dan op mysterieuze wijze te verdwijnen tijdens een vakantie in Curaçao.

“Pontiac heeft met Kraut de beste Nederlandse graphic novel getekend én geschreven. Zijn werk is vernieuwend. Hij heeft iets aan de Nederlandse strip toegevoegd wat er nog niet was: een combinatie van schrijver- met kunstenaarschap”, noteerde de jury van de Marten Toonderprijs in haar rapport. Pontiacs teksten en tekeningen gaan in Kraut naadloos over in de ingeplakte brieven, foto’s en (fragmenten uit) politiedossiers. De waarheid is hard: zo drukt de auteur een rechts-extremistisch essay af dat zijn jonge vader schreef voor de ledenkrant van het Nationaal Front. Hoe fout zijn vader ook was, toch blijft Pontiac liefdevol. “Het voelt haast onfatsoenlijk om te houden van een vader met fascistische denkbeelden”, schrijft hij in zijn brief. Indringend zijn de beelden van zijn vader die – geknakt door de tragiek in zijn leven – de zee inwaadt. Het is onduidelijk of het zelfmoord was of niet waarmee een einde kwam aan zijn leven.

Kraut verscheen voor het eerst in 2000. In 2005 werd een nieuwe uitgave gepubliceerd, met toevoeging van intussen gevonden informatie over het leven van Pontiacs vader en het milieu waarin hij vertoefde. Naar aanleiding van de Marten Toonderprijs is een opnieuw bijgewerkte versie verschenen, overigens aan de speciale prijs van 15 euro (foto). Nu nog boekhandels vinden die het willen aanbieden tussen de Suske & Wiske en andere Kiekeboes. In Antwerpen, waar er toch meerdere gespecialiseerde stripwinkels zijn, was het boek gisteren nergens te vinden. Al zou er toch belangstelling voor kunnen zijn: het exemplaar uit 2005 dat ze bij de Permeke-bibliotheek hebben was gisteren uitgeleend. In Breda wordt vanavond ook een overzichtstentoonstelling van het werk van Peter Pontiac geopend, werk dat gebundeld is in het nieuwe boek Rhythm.

Twintig jaar geleden maakte Luckas Vander Taelen de tv-documentaire De laatste getuigen die honderdduizenden kijkers trok en nu op zondagavond op Canvas opnieuw uitgezonden wordt. Er is nu ook een boek mét dvd uit over de serie. AFF/Verzet heeft drie exemplaren voor bezoekers van deze blog.

In De laatste getuigen keerde Luckas Vander Taelen met veertien landgenoten terug naar de concentratiekampen waar ze tijdens de Tweede Wereldoorlog waren opgesloten. Onder hen bevonden zich zowel politieke gevangenen, verzetsstrijders als Joden. Zij behoorden tot een kleine groep Belgen die Dachau, Buchenwald, Ravensbruck, Sachsenhausen, Mauthausen of Auschwitz-Birkenau overleefden. Het boek geeft de gesprekken weer zoals ze in de tv-documentaire te horen zijn. Deze ‘laatste getuigen’ (Jan Van Calsteren, Regine Beer, Tobias Schiff, Natan Ramet…) vertellen hoe ze werden opgepakt en behandeld, hoe ze omgingen met hun herinneringen en hoe ze hebben geprobeerd verder te leven met wat er gebeurd is. Het is een uniek en prangend document over een van de donkerste bladzijden in onze geschiedenis.

Ter situering van de tv-serie beschrijft Dirk Verhofstadt in het gelijknamig boek de machtsovername van Hitler, de eerste maatregelen van de nazi’s tegen zowel politieke tegenstanders, andersdenkenden als Joden. Hij geeft een chronologisch overzicht van de opening van het eerste concentratiekamp in Dachau tot de systematische moord op Joden, zigeuners, Jehova’s getuigen, homoseksuelen, gehandicapten, politieke rivalen en vele anderen. Dirk Verhofstadt schetst ook de situatie in België maar kan helaas niet zijn persoonlijke dada wegsteken: het hoofdstuk over het kwalijk stilzwijgen van kardinaal Van Roey is dubbel zo lang als dat over het zwijgen van de koning en de politieke overheid. Het collaborerend Vlaams-nationalisme komt amper aan bod.

De laatste getuigen is desondanks een noodzakelijk boek opdat toekomstige generaties zouden beseffen tot welke drama’s fascisme, onverdraagzaamheid, racisme en discriminatie kunnen leiden. De pocket zal vlugger aansporen tot lezen dan het vuistdikke De laatste getuigen en de bijgevoegde dvd is beklijvend. De laatste getuigen is uitgegeven bij Houtekiet en kost 19,95 euro.

AFF/Verzet kreeg van de uitgever drie exemplaren om cadeau te doen aan de bezoekers van deze blog. Wie een exemplaar wil, stuurt met de ‘Contacteer me’-knop in de rechterbovenhoek van deze blog zijn/haar naam en adres, en een reactie op de vraag: Wat moet men doen om de herinnering aan het fascisme en de strijd ertegen levendig te houden? Reacties maximum één paragraaf lang.

Zoals bekend wacht Eddy Hermy (foto), hoofdcoördinator van het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA), een rechtszaak voor wat hij uitspookte bij het door hem twee jaar geleden in Oostkamp ingerichte ‘jeugdcongres’. Geen haan die over het congres gekraaid zou hebben, had Hermy niet een reportageploeg van de VRT uitgenodigd. De Koppen-uitzending over het ‘jeugdcongres’ shockte Vlaanderen. Het Nederlandse magazine EenVandaag bracht met een undercovercamera overigens ook nog Hitler-groeten op datzelfde 'jeugdcongres' in beeld. Intussen wordt iedereen in en rond het N-SA gemobiliseerd om maandag 3 oktober in Brugge te protesteren tegen de rechtszaak.

“Onze politieke elite wordt gek van verontwaardiging telkens er iemand van de bevolking het waagt om de problemen in verband met immigratie luidop te benoemen. Als gekken schakelen ze dan hun vrienden in die ze benoemd hebben bij de parketten en de rechtbanken van dit land om de burger die de euvele moed had om zijn gedacht te zeggen even mores te leren. Onze politieke elite, waar het slijm van de hypocrisie van afdruipt, wil met die houding ervoor zorgen dat de door massa-immigratie veroorzaakte misdaden tegenover de eigen bevolking onder de mat blijven liggen”, fulmineert Eddy Hermy in zijn jongste epistel over de rechtszaak die hem wacht. Vervolgens schakelt Hermy over op de strijd die in Libië woedt, om dan te eindigen bij “door de staat gesponsorde en gepatroneerde organisaties, zoals het CGKR en het AFF”. De wegen van God zijn bizar, maar die van Eddy Hermy nog meer.

Volgens Hermy mogen “allerlei, door de staat gesponsorde en gepatroneerde organisaties, zoals het CGKR en het AFF, hun ophitsing tegen nationalisten ten volle bedrijven, terwijl de pro-Chinezen van de PVDA – die al eens graag “grote sprongen voorwaarts” maken ten koste van miljoenen mensen (uitgehongerd of met een nekschot naar het socialistische paradijs geschoten) – huilen op bevel van de burgerij om toch maar blanke arbeiders te vervolgen. Terwijl dat rookgordijn wordt opgezet, kan de politieke elite buitenlandse oorlogen voeren zonder uw of mijn toestemming. En de communisten doen zoiets natuurlijk niet gratis. De burgerij geeft hun mantelorganisaties zoals De Wereld Morgen daarvoor graag 220.000 euro per jaar, zoals blijkt uit krantenberichten. De trotskisten van het AFF krijgen ook hun bloedgeld, maar die organiseren dat via de vrienden binnen de SP.A of het ABVV. Of ze worden gesponsord door kapitalisten uit de amusementsbranche. Altijd gewillig om de eigen arbeidersklasse de cultuur van de pro-gastarbeiderslobby te doen slikken (met juridisch of ander geweld).”

In alle ernst: bij het AFF vind je niet alleen trotskisten terug, maar zowat alle gezindheden van de linkerzijde. En het AFF krijgt geen geld van "de staat", “via de vrienden binnen de SP.A of het ABVV” of van “kapitalisten uit de amusementsbranche”. De voorbije jaren heeft het AFF eenmaal een som gekregen van een Duitse kunstenaar als gevolg van een proces tegen het Vlaams Belang dat hij won, maar verder zijn het uitsluitend sympathisanten die met vaste maandelijkse stortingen de kas van het AFF spekken. Geen overheidssubsidie, geen partij of vakbond, geen kapitalist uit welke branche dan ook, alleen (soms intussen gepensioneerde) werknemers actief in verschillende functies en ondernemingen.

Tientallen bezoekers van het extreem-rechtse Rock für Deutschland-concert vorige zaterdag 6 augustus in Gera (Duitsland) zijn voor schut gezet bij de bedeling van gratis T-shirts. Na het wassen van het T-shirt verscheen een antifascistische boodschap. Het concert werd ingericht door de NPD – vorig weekend ook al in de kijker met haar Gas geven-affiches in Berlijn.

Er was ‘klassiek’ protest tegen het extreem-rechts rockfestival, en de mensen van EXIT-Deutschland zorgden voor een originele actie. EXIT-Deutschland is een initiatief dat helpt mensen te breken met rechtsextremisme en een nieuw leven op te bouwen waarbij waarden als persoonlijke vrijheid en waardigheid voorop staan. De organisatie biedt een exit naar het normale leven in Duitsland. Vandaar de naam. Onder een andere naam echter werd contact opgenomen met de organisatoren van het rockfestival in Gera. Men stelde het het festival te willen ondersteunen en daarom 250 T-shirts te schenken. Op het zwarte T-shirt stond een doodskop en de tekst Hardcore rebellen. National Frei (foto 1). De organisatoren deelden de T-shirts uit aan de eerste 250 bezoekers van hun festival. Met 600 festivalgangers kreeg bijgevolg bijna de helft van de bezoekers zo’n T-shirt.

De rechtsextremisten werden verrast. Bij het wassen van het T-shirt veranderde de opdruk in de tekst Was dein T-shirt kann, kannst du auch (foto 2, “Wat jouw T-shirt kan, kun jij ook”). Daarvoor moest het T-shirt wel gewassen worden in een wasmachine, maar die boodschap stond ook op het T-shirt. De grap met de zogenoemde Trojaanse T-shirts kwam na een dag aan het licht. Toen werden de eerste sms-jes gesignaleerd met de waarschuwing dat het om een actie van actie tegen extreemrechts ging. Bij de NPD reageerde men verbolgen en klaagde men dat voor die actie wél overheidsgeld is, terwijl in het jeugdwerk geld ontbreekt en maatschappelijk werkers ontslagen worden.

Mede-oprichter van EXIT-Deutschland Bernd Wagner zegt dat de T-shirtactie zich vooral richt op jongeren die nog geen doorwinterde militanten zijn. In Nederland zijn, met succes, ook al acties opgezet om jongeren te helpen uit het extreemrechtse milieu te stappen. Ook elders werd van kamp gewisseld. Vandaag wordt in Engeland een boek over het leven binnen extreem-rechts voorgesteld. Auteur Matthew Collins was hierin jaren actief, tot een extreemrechtse aanslag hem zijn ogen deed openen. Collins is werkt nu bij de antifascistische organisatie Searchlight.

De actie 12-12 om de hongersnood te lenigen in het oosten van Afrika krijgt steeds meer giften. Het heeft even geduurd, maar Vlaanderen stort nu toch massaal geld voor de actie 12-12. De teller stond zondagavond op anderhalf miljoen. Vier dagen eerder was dat nog maar een half miljoen euro. Nu het bouwverlof gedaan is, valt voor veel Vlamingen het leven weer in zijn normale plooi en worden nog meer giften verwacht. Vandaag heeft De Ochtend op Radio 1 een hele uitzending in het teken van de hongersnood in de Hoorn van Afrika.

Maar als het aan de voorhoede van het VB en aanverwante groeperingen ligt, de redactie van RechtsActueel, moet de Vlaming niets geven. De redactie van RechtsActueel wordt bevolkt door VB’ers als Bert Deckers en Rob Verreycken, en Voorpost’ers als Sjors Remmerswaal en Yves Pernet. Geld storten voor Somalië? Wie is er nog gek? luidt het daar. Ze sommen zes redenen op waarom ze naar eigen zeggen niet zo gek zijn – tiens, dat woordje “gek” is tegenwoordig nogal populair – om geld te geven voor de hongersnood in Somalië en naburige landen.

“Een eerste element is de onbeschaamde wijze waarop de ontwikkelingshulpmaffia ons weer een schuldencomplex wil aanpraten. (…) Een tweede element is de manier waarop de professionele ontwikkelingshulpmaffia de eigen zakken vult met dit soort campagnes. (…) Een derde element is de gedragswijze die het Somalische volk de voorbije decennia gekozen heeft. Men heeft zich begeven op het pad van oorlog (…) en burgeroorlog. (…) Een vierde element is dat ontwikkelingshulp en noodhulp gewoon niet helpen als er niet tegelijk een militair-politieke aanpak is die ten gronde recht en orde herstelt en de fundamenten legt voor een ordentelijk bestuur. (…) Een vijfde element is dat Somaliërs zelf er hoegenaamd niet van wakker lijken te liggen dat hun eigen bevolking omkomt.”

Van dat alles is er wel iets in meerdere of mindere mate waar, al is de echte maffia nog wel van een ander kaliber dan de zogenaamde “ontwikkelingshulpmaffia”. Maar is dat alles een reden om de gewone Somaliërs te laten creperen? “Een zesde element tenslotte is dat liefdadigheid enkel kan verwacht worden van mensen die al niet via verpletterende belastingen tot ‘solidariteit’ verplicht worden. De Vlaming wordt uitgeperst met torenhoge belastingen die misbruikt worden voor een geldstroom naar Wallonië, de Europese Unie, de Grieken, de Portugezen, de Ieren, instellingen van de VN, idiote zaken als verkiezingen in Congo én natuurlijk de ontwikkelingshulpmaffia. (…)” Die arme uitgeperste Vlamingen toch, er is echt geen rek meer op om andere mensen van de hongersdood te behoeden.

Ook in het magazine en televisieblad Primo wordt deze week stilgestaan bij het drama in Noorwegen. Na een situering van extreemrechts geweld in Europa wordt AFF-woordvoerder Ed Steffens geïnterviewd over de dreiging in ons land. Een paar fragmenten.

Ed Steffens: “(…) Al beweren sommigen dat Breivik compleet gestoord is, zijn aanslagen waren wel berekend en professioneel gepland. Zoiets doe je niet van vandaag op morgen. Je moet weten hoe je zoiets moet aanpakken, hoe je aan wapens kunt geraken zonder argwaan op te wekken. Je moet kunnen zwijgen. Dat iemand zijn voorbeeld volgt, kun je nooit uitsluiten, maar er zijn geen aanwijzingen dat we met z’n allen de hele tijd ongerust over onze schouder moeten kijken.”

Dreigt er geen gevaar vanuit groepen als Blood and Honour? Ed Steffens: “(…) Enerzijds is er de traditionele Blood & Honour, bekend voor z’n concerten en daarvoor in Veurne veroordeeld. Anderzijds is er Blood & Honour van waaruit Combat 18 groeide, een tak die een stuk gewelddadiger is. Dat geweld lag in eerste instantie vooral intern, tegen de traditionalisten. Combat 18 is bij ons altijd een kleine kerngroep geweest. Blood & Honour staat in ons land zo goed als op non-actief, maar een heropleving is altijd mogelijk. De leden doken intussen op bij het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) dat in 2007 werd opgericht door ex-VMO’er Eddy Hermy. (…) Op 3 oktober start in Brugge trouwens het proces tegen Eddy Hermy naar aanleiding van het tweede jeugdcongres van de organisatie in Oostkamp. Hij wordt vervolgd voor oproepen tot haat en geweld."

"De zaak tegen BBET (Bloed Bodem Eer Trouw, nvdr.), gelinkt aan Combat 18, zal trouwens ook in het najaar voor de rechter komen. Illegale wapentrafiek zal daarbij een belangrijk aandachtspunt zijn. Of alle achtergronden volledig in kaart werden gebracht, is nog af te wachten. (…) Ondertussen is Tomas Boutens, die toen in deze zaak werd gearresteerd, al opnieuw opgepakt omdat hij een agent in burger een kaakbreuk sloeg. Leden of sympathisanten van Blood & Honour waren de afgelopen jaren betrokken bij vechtpartijen en racistische agressie waarbij de slachtoffers enkel op basis van hun huidskleur werden uitgekozen.”

De boodschap van dat soort organisaties is vrij wazig. Hebben zij wel een echte ideologie? Ed Steffens schetst kort de ideologie van het Nieuw-Solidaristisch Alternatief en van Blood & Honour, om dan uit te komen bij Angela Merkel en Yves Leterme die het failliet van de multiculturele samenleving uitriepen. Ed Steffens: “Nu moet je al blind zijn om niet te zien dat er inderdaad meer sprake is van segregatie dan wel van integratie, en dat er zeer ernstige samenlevingsproblemen zijn. Maar politici zouden zich in de eerste plaats moeten afvragen hoe dat komt en moeten toegeven dat een en ander het gevolg is van wat de politiek al die jaren heeft nagelaten te doen. Men heeft migranten naar hier gehaald om het vuile werk op te knappen en pas tientallen jaren later ingezien dat die mensen beter Nederlands zouden leren. Nog gevaarlijker dan die ondoordachte uitspraken van vooraanstaande politici, is de onverbloemde oorlogstaal die sommige partijen, waaronder Vlaams Belang, hanteren.”

Sommigen opperen dat de bikkelharde, soms bijna oorlogszuchtige propaganda van Europese extreemrechtse partijen vroeg of laat wel moest eindigen in geweld. Ed Steffens: “Maar ik denk niet dat wie dan ook zoiets gewelddadigs en bloedigs voor ogen had. Als samenleving kun je je ook amper tegen zo’n actie van een individu indekken of we moeten aan elke deur een politieagent posteren. Wat niet wegneemt dat milieus die potentiële broeihaarden zijn, in de gaten moeten worden gehouden en dat men in een vroeg stadium streng moet optreden. De veroordeling van Blood & Honour is positief, maar we hebben wel vijf jaar campagne moeten voeren voor er niet enkel werd opgetreden tegen wat op de openbare weg gebeurde, maar ook tegen wat er zich in de zaal afspeelde waar ze hun haattaal en racisme spuwden. (…) Een bloedbad van deze omvang had wellicht niemand verwacht, maar het is wel duidelijk dat bepaalde politieke partijen en individuele politici zich dringend moeten beraden over de door hen gehanteerde oorlogstaal.”

“Kritiek moet kunnen, ook kritiek op de islam. De rechtbank die het Vlaams Blok veroordeelde voor racisme stelde dat ‘verontrustende en zelfs kwetsende meningen’ zijn toegestaan, maar dat het anders wordt het wanneer je ‘openlijk en systematisch het zondebokprincipe hanteert’, er ‘systematisch aanzetten tot door racisme of xenofobie ingegeven onverdraagzaamheid’ is. Daar stopt het recht op vrije meningsuiting. Ga je verder, dan ben je strafbaar en moet je je realiseren dat je moreel verantwoordelijk bent als sommigen dit aangrijpen als legitimatie voor terreurdaden, xenofobe acties of andere daden van agressie.”

“Samengevat kun je stellen dat dit bloedbad niet meteen betekent dat we ons iets soortgelijks moeten verwachten in eigen land, maar dat waakzaamheid hoe dan ook ten allen tijde geboden is. En dat we tijdig moeten optreden tegen eenieder die zijn politieke ideeën of boodschap verpakt in oorlogstaal.” Het volledige interview vind je deze week in de kranten- en tijdschriftenwinkel. Primo kost 1,20 euro.

Op het internet vind je na de moordpartij van Anders Behring Breivik vier soorten reacties ter rechterzijde van het politieke spectrum: (1) er zijn er die de moordpartij in Noorwegen afkeuren (al dan niet omdat ze vrezen hun strijd tegen de islam niet meer op dezelfde manier te kunnen verder zetten), (2) er zijn er die de moordpartij in Noorwegen afkeuren omdat eigen, blank volk uitgemoord werd (versta: Breivik had zijn woede beter gericht op moslims), (3) er zijn er die begrip hebben voor de actie van Breivik en (4) soms zelfs “serieuze aanbevelingen” hebben voor doelen in eigen land.

Op Vandaag.be, een nieuwswebsite van Telenet, is ‘Jan Zonder Vrees’ dezer dagen de “meest actieve gebruiker”. Het aantal oproepen tot geweld en andere wansmakelijke bedenkingen is echter evenredig met het aantal keren dat hij reageert op nieuwsberichten. “Als iemand die gast (Breivik, nvdr.) zou willen imiteren dan heb ik eigenlijk wel enkele serieuze aanbevelingen”, schijft hij. Hij “begrijpt” Breivik maar vindt dat wat Breivik deed “fout” is omdat Breivik andere doelen had moeten kiezen. “Ik begrijp zo een gast die heeft zijn buik vol van de Islamisering in Europa, duwt zijn 4x4 vol met fertilizer, zuurstof en gasflessen en maakt wat vuurwerk, enkel de target, de stommerik, had hij nu bijvoorbeeld het Belgisch Parlement gekozen of het PS hoofdkwartier in Brussel gekozen dan zou ik zeggen allez vooruit.”

Niet iedereen is het met ‘Jan Zonder Vrees’ eens, maar hij heeft zijn antwoord klaar: “Jullie snappen het echt niet had men geen links pamperbeleid gehad dat massaal moslims invoerde en zo de eigen bevolking beetje bij beetje in ene hoek dringt (tiens waar hebben we dat nog gehoord) dan had diene gast nooit beginnen flippen. Sorry maar het is wel de waarheid, zie dat nu toch eindelijk eens onder de ogen. Het is gewoon kwestie van tijd voor er weer enen met nen UZI of zo gaat wandelen in Borgerocco, geloof me.” Over de islam weet hij: “Tja de Islam waait als een wind over Europa, de oorlog gaat op een gegeven moment wel echt onvermijdelijk worden er was een tijd dat de Moslimlegers in Spanje, Italië, Frankrijk, Oostenrijk… stonden, nu zijn ze al veel verder opgerukt.”

‘Jan Zonder Vrees’ wil er ook wel zelf aan beginnen. “Misschien dat ik er vroeg of laat ook eens aan begin maar ik zou wel selectiever optreden, bom onder het parlement om te beginnen daarmee zijn we niets verloren.” Een geluk bij een ongeluk is dat ‘Jan Zonder Vrees’ daarvoor blijkbaar eerst nog vanuit het buitenland naar hier moet komen. “Niet zomaar op de rijke 4x4 gebruikers afgeven, ik rijdt (sic) met mijn laarzen aan en mijn madame draagt geen hoge hakken. Ik draag wel een cowboyhoed want hier is het dus overdag wel 30 graden terwijl jullie enkele weken miezerig weer beleven.”

Erik De Bruyn (Rood!) heeft bij de federale politie aangifte gedaan van deze aanzetten tot geweld en zou de zaak ook nog aan Cyberhate melden. “Partijen als Vlaams Belang behoéden de maatschappij voor extremisten. Wij bieden een democratisch ventiel voor de onvrede over de islamisering. Zonder ons zou je dit soort excessen veel vaker zien”, zei Filip Dewinter gisteren in De Standaard naar aanleiding van de zaak-Breivik. ‘Jan Zonder Vrees’ is een radicale Vlaams-nationalist. Dat merk je aan zijn commentaar, dat zie je aan zijn avatar (foto 2). Bij hem werkt die 'ventielfunctie' niet. Integendeel.

In hetzelfde artikel in De Standaard  zegt running mate van Filip Dewinter Anke Van dermeersch dat ze “vreest dat Anders Breivik het moeilijk heeft gemaakt om nog kritiek te uiten op de islam”. Voor ons kan, mag en moet kritiek op de islam, zoals ook andere godsdiensten in vraag kunnen, mogen en moeten gesteld worden. Het is alleen de vraag op welke toon dit gebeurt. Dewinter, Wilders en anderen hanteren oorlogstaal. De islam is voor hen geen godsdienst, maar een “veroveringsideologie”. Als het over de islam gaat moet alles gezegd kunnen worden, de racismewet (die gericht is tegen oproepen tot geweld geïnspireerd door…, nvdr.) moet voor hen afgeschaft worden.

Het ziet er overigens niet naar uit dat de islamhaters hun toon gaan matigen. Intussen heeft Vandaag.be wel de twee cassantste commentaren van 'Jan Zonder Vrees' verwijderd. Er blijven nog drieënveertig onnozele tot ranzige over.

Met een ingetogen wake werd gisteren in Antwerpen de moordpartij in Noorwegen herdacht (foto 1). Het initiatief ging uit van Animo, zusterorganisatie van de Arbeidernes Ungdomsfylking (AUF) die op het eiland Utoya tientallen leden verloor door de moordende raid van Anders Behring Breivik (foto 2).

Niet alleen de jongeren van Animo waren er, we zagen ook een delegatie van Comac (de jongerenorganisatie van de PVDA). De SP.A was aanwezig (Bruno Tobback, Maya Detiège…), maar ook Rood! (Erik De Bruyn…). ABVV’ers, zowel de top (Rudy De Leeuw…) als de basis. Het hele rode spectrum was aanwezig. Maar waar waren de anderen? Is de Noorse tragedie niet iets dat ons allen aangaat, van welke politieke opinie ook?

Intussen is op het internet een zielig vertoon bezig. Van Anders Behring Breivik werd gezegd dat hij een christelijke fundamentalist is, een nationalist, een vrijmetselaar, een rechts-extremist… en prompt zijn websites die zich herkennen in dit predicaat bezig te argumenteren dat Breivik alles is behalve… Bij Catholica bijvoorbeeld argumenteren ze dat Breivik geen christelijke fundamentalist maar eigenlijk een liberaal is. Bij het Vlaams Belang schrijven ze dat het ware nationalisme drijft op liefde en niet op haat, alsof dat van toepassing is op de partij van Filip Dewinter. Op het rechts-extremistische/nazistische discussieforum Nordisk wordt gelinkt naar een artikel waarin het luidt dat het motief voor de daden van Breivik niet bij hen moet gezocht worden…

Anders Behring Breivik liet zich in 2009 anders wel registeren bij het Zweedse discussieforum Nordisk, zo meldt de Zweedse antifascistische website Expo. Nordisk (foto 3) is een portaal rond identiteit, cultuur en traditie. Het forum is in 2007 opgestart, vanuit de Nordiska Förbundet die drie jaar tevoren ontstond uit het samengaan van Zweedse rechts-extremisten en neonazi’s. Met identiteit, cultuur en traditie is op zich niets mis mee, maar bij Nordisk is dat dan een gelegenheid om bijvoorbeeld ook NationaalSocialistisch Black Metal (NSBM) te promoten. Muziek die wel eens door Blood and Honour naar Vlaanderen werd gehaald, waarna bij Nordisk opgeroepen werd naar ons land af te zakken.

Volgens onze collega’s van Expo zijn discussies bij Nordisk vaak racistisch, en werd er ook gediscussieerd over The Turner Diaries die Timothy McVeigh inspireerde voor een aanslag op een overheidsgebouw in Oklahoma (Verenigde Staten) in 1995. Aanslag die 168 mensen het leven kostte.

De bomaanslag in de regeringswijk van de Noorse hoofdstad Oslo en de schietpartij op een bijeenkomst van socialistische jongeren op het Noorse eiland Utoya wekken bij iedereen afschuw op.

Voor het zoeken van de dader(s) keken alle commentatoren eerst richting moslimterroristen, maar intussen weten we beter. Volgens de 32-jarige Anders Behring Breivik (foto 1), aangehouden na het doden van meer dan tachtig jongeren op het zomerkamp van de Arbeiderspartij, draait de politiek tegenwoordig niet meer om socialisme tegen kapitalisme, maar om nationalisme tegenover internationalisme. Ook zijn de media niet kritisch genoeg over de islam; durven de Britse Conservatieven de multiculturele samenleving niet te verwerpen uit schrik uitgemaakt te worden voor fascisten, racisten en populisten; en is Geert Wilders’ Partij voor de Vrijheid (PVV) de enige ware conservatieve partij. Tussen 1999 en 2006 was Anders Behring Breivik lid van de rechts-populistische Vooruitgangspartij (Fremskrittpartiet, FrP). Een partij waarvan het verkiezingssucces twee jaar geleden werd toegejuicht door het Vlaams Belang. Toch zouden beide partijen niet echt dezelfden zijn. Volgens Elisabeth Ivarsflaten (Universiteit Bergen, Noorwegen) is het VB, anders dan de FrP, “politiek heel bruin”. Geert Wilders nam intussen afstand van “alles waar die man (Anders Behring Breivik, nvdr.) voor staat en heeft gedaan”. Het VB uitte ook haar afschuw.

Het VB, op haar partijwebsite: “Volgens de laatste berichten zou het gruwelijke bloedbad het werk zijn van een dolgedraaide rechtse extremist, ‘een Noorse nationalist’ wordt gezegd, ‘die de multiculturele samenleving verafschuwt’. Bij dit diepmenselijke drama past alleen ingetogen stilte. En afschuw. Want, laten we duidelijk zijn, voor deze barbaarse slachting op een jongerenkamp van een politieke partij (!) kan geen enkel excuus ingeroepen worden. Wie gewapend losgaat op jonge, weerloze en onschuldige slachtoffers hoeft niet op sympathie te rekenen, wat zijn motieven ook mogen zijn. Het is bekend dat wij geen aanhangers zijn van de multiculturele gedachte, maar dat is nog geen oproep of rechtvaardiging voor geweld. Geweld tegen wie dan ook, mensen van welke origine ook. Het Vlaams Belang veroordeelt elke vorm van geweld en dus ook en zeker politiek geweld. Of het nu uitgaat van fanatieke moslims, linkse of rechtse extremisten. Vrije meningsuiting houdt op waar geweld begint. Ons medeleven gaat uit naar de vele slachtoffers, hun nabestaanden en de Noorse natie.”

Het VB besluit: “De jonge dader heeft blijkbaar niks begrepen van het nationalisme. Echt nationalisme heeft niks te maken met een dwaas superioriteitsgevoel. Echt nationalisme drijft op liefde en niet op haat. Ons nationalisme is gedragen door liefde voor ons volk, maar ook respect voor anderen. Haat en geweld horen daar niet bij. Nooit.” Het ene nationalisme is niet het andere. Het nationalisme van Filip Dewinter is niet dat van Bart De Wever, en het nationalisme van Bart De Wever is niet dat van Ludo Abicht. Maar het nationalisme van het VB dat “drijft op liefde en niet op haat”, dat “gedragen (is) door liefde voor ons volk, maar ook respect voor anderen”. Dat wekt verbazing op. Het is dan waarschijnlijk uit “liefde voor ons volk” dat het VNJ-trommelkorps onder aansporing van het Vlaams Blok andere Vlaams-nationalisten  op de IJzerbedevaart in 1996 weg drumde? Foto 2 en video 1, video 2. En het is uit “liefde en niet (…) haat” dat het VB met ongeziene verbetenheid campagne voert tegen de islam en tegen moslims (foto 3)?

We willen Bruno Valkeniers niet de moordpartij in Noorwegen in de schoenen schuiven – de VB-voorzitter heeft al zorgen genoeg – maar men moet het VB nu ook niet als vredelievender voorstellen dan ze is.

• Actie. Animo, de jongerenbeweging van de SP.A, organiseert vanavond een wake aan het Centraal Station in Antwerpen ter nagedachtenis van de politieke moorden in Noorwegen. Om 22.00 uur, Koningin Astridplein - Ingang Zoo van Antwerpen.

Donderdagavond 21 juli wordt in Gent, om 19.00 uur op het groot podium Bij Sint-Jacobs, voor de twintigste keer de ‘Prijs voor de Democratie’ uitgereikt, en voor de derde keer de ‘Prijs Jaap Kruithof’. De ‘Prijs voor de Democratie’ werd in 1992 voor het eerst uitgereikt nadat bij de Zwarte Zondag van 24 november 1991 bleek dat de politieke democratie verdedigd moest worden tegen extreem-rechtse, populistische en anti-politieke stromingen in.

Vorige winnaars van de ‘Prijs voor Democratie’ waren onderzoeksjournalist Maurice De Wilde (1992), Koninklijk Commissaris voor het Migrantenbeleid Paula D’Hondt en straathoekwerker ‘Musti’ (1993), Regine Beer (1994), wijlen Karel Van Noppen (1995), priester Didier Vanderslycken (1996), drie ‘klokkenluiders’ (1997), de vakbondsafgevaardigden van Volkswagen Vorst (1998), belastingsfraudespecialist Max Frank (1999), de Spaanse onderzoeksrechter Garzon die de voormalige Chileense president Augusto Pinochet wilde vervolgen (2000), journalist Walter Zinzen (2001), Advocaten zonder Grenzen (2002) de Lappersfortbosbezetters (2003), het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en Racismebestrijding en de Liga voor Mensenrechten voor de vervolging en veroordeling van het Vlaams Blok voor racisme (2004), ABVV-vakbondsman Georges Debunne (2005), mensen die zich inzetten voor de ‘sans papiers’ (2006), initiatiefnemer van de 0110-concerten Tom Barman (2007), het Red de Solidariteit-comité (2008), Geneeskunde voor het Volk-arts Dirk Van Duppen (2009), en de actiecomités StRaten-Generaal, Ademloos en Staten-Generaal van Brussel (2010).

Na het overlijden drie jaar geleden van moraalfilosoof Jaap Kruihof wordt ook een ‘Prijs Jaap Kruithof’ uitgereikt waarbij telkens een radicale denker of sociale beweging wordt bekroond. Priester-activist Frans Wuytack en kanunnik François Houtart, actief in de andersglobalistische beweging, waren de eerste twee prijswinnaars. Dit jaar gaat de ‘Prijs voor de Democratie’ naar De Wereld Morgen (foto 1) voor hun kwalitatief hoogstaand nieuws, duiding en debat dat in andere media niet aan bod komt. De jury, onder voorzitterschap van Eric Goeman, wil bij de bekroning van de laureaat dit jaar echter ook het belangrijke werk huldigen van de onlinemagazines en websites Mo* en Apache. De ‘Prijs Jaap Kruithof’ gaat dit jaar naar de Field Liberation Movement (foto 2). De FLM wordt in het juryrapport een dubbele verdienste toegekend: terug het debat over burgerlijke ongehoorzaamheid als actievorm nieuw leven inblazen (niet alle protest moet hip of ludiek zijn), en het debat stimuleren over de totale vermarkting van het landbouw- en voedselsysteem.

Wij kijken jaarlijks het meest uit naar de lijst genomineerden: die leest immers als een staalkaart van de opmerkelijkste initiatieven die zich inschrijven in de doelstellingen van de ‘Prijs voor de Democratie’ en de ‘Prijs Jaap Kruithof’. Waren dit jaar genomineerd voor de ‘Prijs voor de Democratie’: Barbara Van Dyck, de na de FLM-actie in Wetteren aan de K.U.Leuven ontslagen wetenschapster; Al Jazeera wegens hun bijdrage aan de Arabische revoltes; De Wereld Morgen; het solidariteitsinitiatief van Vlamingen, Walen en Brusselaars Niet In Onze Naam; de drie vakbonden ABVV, ACV en ACLVB (de VSV maakte geen kans); Mong Rosseel (foto 3), veertig jaar met de Vieze Gasten op de planken en de barricades; Asma Mahfouz en Nawal El Sadaawi die symbool staan voor alle revolutionaire vrouwen; en het burgerinitiatief G1000 van David Van Reybrouck en anderen om de democratische besluitvorming in ons land te ondersteunen. Voor de ‘Prijs Jaap Kruithof’ waren naast de Field Liberation Movement ook genomineerd: Steven ‘Muffin Man’ De Geynst, die veroordeeld werd omdat hij weggegooid voedsel recupereerde; en Ludo De Brabander en vzw Vrede.

Klassiek zegt men dan dat alle genomineerden een prijs verdienden, en dat is ook zo. Maar Mong Rosseel, die dit jaar ‘op pensioen’ gaat, had men toch een Lifetime Achievement Award mogen geven.

Rob Verreycken kon vorige zaterdag genieten van zijn eerste pint op café zonder dat hij omgeven was door een walm van sigarettenrook. Hij had het beloofd: voortaan zou hij meer op café gaan. Maar die ‘kliklijn’ voor rokers vindt Rob Verreycken overbodig. Anderen bij het VB noemen de ‘kliklijn’ verwerpelijk.

Het rare is dat er helemaal geen kliklijn voor rokers is opgezet. De Federatie van Cafés in België noemt de ‘kliklijn’ voor rokers “een nieuwe pesterij door Volksgezondheid”, maar het enige wat er is, is een telefoonnummer bij Volksgezondheid waar je altijd terecht kan met vragen of klachten over volksgezondheid (stel dat je bijvoorbeeld het slachtoffer bent van een voedselvergiftiging...).

Ook raar: bij het VB vinden ze een kliklijn in het ene geval verwerpelijk, maar in andere gevallen richten ze zelf zo’n kliklijn in of juichen zo’n kliklijn toe. Het meldpunt van het ABVV over discriminatie bij uitzendkantoren vindt het VB “onaanvaardbaar”. Maar twee jaar geleden riep Filip Dewinter op om vrouwen in boerka of nikab te verklikken bij de politie. Eerder juichte het VB het initiatief van het NJSV toe om een kliklijn voor progressieve leraars te openen, een idee dat het NJSV overigens bij de Vlaams Belang Jongeren (VBJ) had gehaald die in 1989 eenzelfde kliklijn openden. De resultaten ervan werden toen verwerkt in een Zwartboek 'progressieve leraars' (foto 2).

De verontwaardiging bij het VB over ‘kliklijnen’ is dus selectief. Als men het niet eens is met het doel, vindt men het “onaanvaardbaar”. Als men het eens is met het doel, promoot men de kliklijn. Bij het VB heiligt het doel de middelen. Overigens hebben ‘kliklijnen’ (tegen rokers, tegen belastingsfraude…) relatief weinig succes. De enige uitzondering is de kliklijn die de VBJ in 1989 openden… omdat de brievenbus waar “desnoods anoniem” klachten naartoe konden gestuurd worden, na een oproep van Tom Lanoye, overstelpt werd met gefingeerde klachten.

Als men om de interne verdeeldheid te boven te komen vlug-vlug acties in elkaar bokst kunnen er wel eens fouten gebeuren. In het Keer tevreden terug-pamflet dat door het VB wordt verdeeld (foto) staat een fout telefoonnummer.

In 300 000 volgens Dewinter al grotendeels verspreidde Keer tevreden terug-pamfletten wordt niet het telefoonnummer van de Internationale Organisatie voor Migratie, het IOM, maar van het door jongeren en alternatieve burgers vaak bezochte reisbureau Connections Eurotrain vermeld.

Hier het qua telefoonnummer verbeterde VB-pamflet. Zoek de zes andere fouten.

De Morgen kopte gisteren op haar voorpagina Onleefbaar Molenbeek. Bedenker ‘Zonder Haat Straat’ zelf overvallen. Bij De Standaard maakte men het niet zo bont, zonder de zaken te minimaliseren – getuige het editoriaal gisteren.

“Nog voor hij de knop van de centrale vergrendeling kon indrukken, stapten twee mannen in de wagen van Niels Schreyers, de bedenker van de ‘Zonder Haat Straat’ (links op de foto). De ongewenste medereizigers dwongen de copywriter met een mes zijn bankkaarten en codes te geven. Reclamebureau Mortierbrigade beslist nu uit veiligheidsoverwegingen te vertrekken uit Molenbeek”, zo leidt De Morgen het artikel in. Niels Schreyers is geen alleenstaand geval. Niels Schreyers: “Ik overdrijf niet als ik zeg dat 80 percent van mijn collega’s al hinder ondervond in Molenbeek. Ingegooide autoruiten, gestolen boordpapieren, computertassen die werden afgerukt. (…) De gemeente moet ervoor zorgen dat je op het grondgebied van Molenbeek geen kans hebt om ongestraft een crimineel feit te plegen. Het klopt wel dat de meeste mensen in de buurt niet gediend zijn met de criminaliteit. Na de tijdelijke gijzeling – of hoe moet ik het noemen? – kwam er een afvaardiging van buurtbewoners met ons praten. Zij waren heel verontwaardigd. Ze hebben daarna een week als wijkvaders op de hoek op de uitkijk gestaan. Heel lief, maar daarna was alles weer bij het oude.”

Of Niels Schreyers nu anders naar zijn ‘Zonder Haat Straat’-campagne kijkt? Niels Schreyers: “Ik ben niet geradicaliseerd, sta nog altijd achter mijn idealen. Je kunt een hele wijk niet over één kam scheren terwijl het een minderheid is die de gemeenschap terroriseert.” Het zal wel nieuwswaarde hebben dat uitgerekend de bedenker van de ‘Zonder Haat Straat’-campagne gegijzeld werd door twee allochtonen, en het heeft ongetwijfeld nieuwswaarde dat men blijkbaar niet in staat is de criminaliteit in een deel van Molenbeek in te dijken. Werknemers van het reclamebureau BBDO, eveneens in Molenbeek gevestigd, heb er ook al last van. Maar de ‘Zonder Haat Straat’-campagne was geen geloofsbrief voor de geneugten van een multiculturele samenleving, en nog minder om criminaliteit te dulden. De ‘Zonder Haat Straat’-campagne was een “signaal tegen groeiend racisme en geweld”. Het was een noodzakelijk signaal na de moordende raid van Hans Van Themsche en de dood van Joe Van Holsbeeck voor een MP3-speler, van Bart Bonroy voor een geweigerde sigaret, en de al even zinloze dood van Yannick Amba-Bongelo in 2006 - 2007.

Anders dan een kop als Bedenker ‘Zonder Haat Straat’ zelf overvallen suggereert was die ‘Zonder Haat Straat’-campagne geen suggestie dat langs allochtone kant enkel maar engeltjes rondlopen. De nog lopende campagne Product van de multicultuur wil mogelijke oorzaken voor criminaliteit wegnemen, uiteraard niet het passief zijn van de overheid noch de criminaliteit zelf goedpraten.

Vandaag is het de zogenaamde Tax Freedom Day, de dag waarop “we” niet langer moeten werken om de belastingen en sociale lasten te betalen, en eindelijk voor onszelf kunnen beginnen werken. Sommige kranten schreven er al begin deze week over, en natuurlijk deed ook het Vlaams Belang haar populistische duit in de zak.

“De socialisten hebben problemen met besparingen, maar geen problemen met torenhoge belastingen. Ze vinden het blijkbaar heel normaal of ‘sociaal’ dat we met zijn allen bijna de helft van ons loon zien verdwijnen in de zakken van vadertje staat”, schreef het VB gisteren op haar website. “De politici die menen dat België in stand gehouden moet worden, moeten beseffen dat de noodzakelijke besparingen juist door die constructie uiteindelijk verwateren in extra bijkomende belastingen om zo de bouwval België te stutten”, schreef VB-voorzitter Bruno Valkeniers eerder deze week op zijn persoonlijke blog. De begrijpelijke klachten over hoge belastingen worden misbruikt voor het eigen politiek project: tegen de socialisten, tegen België. Maar waarvoor belastingen en sociale bijdragen gebruikt worden, en hoe de bijdragen hiervoor ongelijk verdeeld zijn… daarover zwijgen de meeste kranten, en het VB al helemaal.

“Tweederde van onze fiscale en sociale bijdragen vloeien meteen terug naar de bevolking: onderwijs, pensioenen, autowegen”, legt SP.A-specialist Dirk Van der Maelen uit. “Het andere derde gaat naar diensten zoals de politie of de brandweer, naar het openbaar vervoer, zwembaden, parken, bibliotheken… (…) Wie gaat de politie betalen zonder belastingen? Zullen we die dan maar afschaffen?" Kan de besteding van het geld dat we afdragen niet beter? Zeker. Maar globaal zijn we bijvoorbeeld goed af met onze sociale zekerheid. Het is veruit de meest rechtvaardige optie, en ook de zuinigste. In de Verenigde Staten bedragen de uitgaven voor gezondheidszorg per persoon bijna dubbel zoveel als in België, en dan nog ligt de kindersterfte er bijna dubbel zo hoog als hier. De belastingsdruk op loon en arbeid zou echter heel wat lager kunnen als de belastingen rechtvaardiger geïnd zouden worden, maar precies daar wringt het schoentje.

Het is het accountant- en belastingsadviesbureau PricewaterhouseCoopers die jaarlijks de Tax Freedom Day  berekent, maar datzelfde bureau verzwijgt – erger nog: verdedigt – de ongelijke belastingsdruk in ons land. De 500 vennootschappen met de grootste winsten in ons land betalen gemiddeld amper 3,76 procent belasting op hun winst. En de inkomsten uit kapitaal dragen ook weinig bij: slechts een goede 5 procent van de belastinginkomsten komt uit de roerende voorheffing, terwijl 70 procent gehaald wordt bij de loontrekkenden door belasting op arbeid en indirecte belastingen. Je hebt ook grote bedrijven die het klaarspelen om nauwelijks of geen belastingen te betalen. Spelers als ArcelorMittal, Electrabel, Janssen Pharmaceutica. Een wereldreus als bierbrouwer AB InBev betaalde vorig jaar nul euro belasting op een winst van 6,38 miljard euro. Ook Solvay en KBC betalen nauwelijks belastingen. Exxon Mobil had meer dan vijf miljard euro winst maar kwam er vanaf met een schamele belasting van 1 019 euro.

Voor sommigen valt Tax Freedom Day al op 2 januari. Alleen gewone mensen, die geen acrobatentoeren kunnen uithalen, moeten wachten tot de eerste dagen van juni. Op 31 mei 2011 werd daarom een Tax Justice Day

georganiseerd. Daarover iets gelezen in de kranten? Daarover het VB gehoord? Wie wil kan nog een petitie ondertekenen om belastingen op een rechtvaardige manier te innen.

Pauline Black (The Selecter) heeft gelijk als ze hier vorige maandag zei dat de British National Party (BNP) van Nick Griffin (foto 1) in eigen land niet meer veel voorstelt. Wouter Opdenacker en de Gentse NSV’ers die vorig jaar februari Nick Griffin naar Gent haalden (foto 2), zullen het niet verder vertellen.

Op 5 mei slaagden maar twee van de dertien uittredende BNP-gemeenteraadsleden erin zich te laten herverkiezen. Catherine Duffy (East Goscote, Charnwood) en Lynda Cromie (Queensbury, Bradford), twee half-onafhankelijken die op hun kiespropaganda amper of niet uitpakten met het BNP-logo. Nergens won de BNP een nieuwe gemeenteraadszetel. Gemeenteraadsverkiezingen verlopen in Groot-Brittannië niet gelijktijdig in alle steden en gemeenten. Waar er nu verkiezingen waren presenteerde de BNP 258 kandidaten. In diezelfde omschrijvingen kon de BNP vier jaar geleden, in 2007, nog 742 mensen kandidaat stellen. De BNP behaalde toen 14,5 % van de stemmen, nu nog slechts 8,3 %. Nog eens 1,2 % minder dan vorig jaar, toen de BNP met 9,5 % van de stemmen voor het eerst deze eeuw onder de psychologische grens van 10 % zakte.

“We waren gehandicapt door de energie en het geld dat we hebben moeten besteden om de aanvallen af te slaan van de Equality Commission en de mensen van Searchlight die met mollen en ontevredenen ons van buitenaf bestookt hebben en ons van ‘binnen’ verstoord hebben”, zei Nick Griffin. De BNP heeft haar nederlaag in de eerste plaats aan zichzelf te danken, maar daarnaast is er inderdaad een opmerkelijke campagne gevoerd door de mensen van Searchlight en HOPE not hate. Naast campagneblaadjes waarbij plaats werd gelaten voor info over de lokale BNP-kandidaten, werden onder andere ook blaadjes verdeeld die mikten op de vrouwelijke stemmers (foto 3).

De BNP werd in 1982 opgericht en komt voort uit het National Front (NF) dat haar activiteiten liet sponsoren door de opbrengst van Rock Against Communism-concerten. Waar dan weer Blood and Honour uit voortgekomen is. Nick Griffin zou de BNP vanaf 1999 ‘moderniseren’, maar veel is daarvan niet te merken. De huidige Britse premier David Cameron zei twee jaar geleden in een kranteninterview: “Als je BNP stemt, stem je voor een stelletje fascisten. Ze kleden zich in een maatpak en staan vriendelijk voor je deur, maar het is nog altijd nazi-tuig.” Volgend jaar staan de mandaten van acht BNP-gemeenteraadsleden op het spel, in 2013 nog één, en in 2014 nog twee.

Intussen manifesteert zich meer en meer het zootje ongeregeld van de English Defence League (EDL) Eind deze maand organiseert Searchlight een studiedag over hoe je de EDL kan aanpakken, in samenwerking met de Leicester City Council. Leicester is de tiende grootste stad van Engeland.

Nog nooit zagen we zoveel artikels in kranten opduiken over genetisch gemodificeerde aardappelen als de voorbije week, na een actie aan een aardappelenveldje in Wetteren voorbije zondag. Ook nooit tevoren gezien: alle universiteiten die de verdediging opnemen van het genetisch experiment, minister-president Kris Peeters die zich onmiddellijk ter plaatse spoedt, minister Ingrid Lieten die 250 000 euro tevoorschijn tovert voor het verder zetten van  het experiment. En ook opvallend: wetenschappers die de kant kiezen van de actievoerders.

De demonstranten in Wetteren zullen vervolgd worden voor bendevorming, zo meldde minister-president Kris Peeters. Het riep herinneringen op aan premier Guy Verhofstadt die in de Kamer van Volksvertegenwoordigers de arrestatie van Djab Abou Jahjah aankondigde. Als het vervolgen van betogers voor bendevorming de regel wordt in ons land, gaan we nog gekke toestanden meemaken. Worden dan alle VB’ers vervolgd die, vanuit heel het land aangevoerd, vandaag in Lier betogen tegen de bouw van een moskee? Allicht niet, en dat hoeft ook niet. Zoals ook het ontslag van Barbara Van Dyck, wetenschapster aan de KU Leuven en woordvoerster van de actievoerders in Wetteren (foto), er ver over is.

Eric Corijn, hoogleraar aan de vrije Universiteit van Brussel, kondigt aan tot de sanctie is ingetrokken niet langer de gebouwen van de KU Leuven te zullen betreden. Hij is nochtans “tegen het vroegtijdig rooien van aardappelen, ook in Wetteren en ook in proefopstellingen. Neen aan de veldvernieling!” Hij is ook “geen tegenstander van verbetering van de natuur, wanneer dat de mensheid ten goede komt.” Maar hij is ook zeer verwonderd over “de zeer selectieve verontwaardiging die nu ter verdediging van de vrije wetenschap ten allen kante opborrelt.” Wetenschappelijk onderzoek is tegenwoordig meer en meer afhankelijk van externe financiering. En wie zorgt daarvoor? Hebben arme boeren geld om wetenschappelijk onderzoek naar hun belangen te financieren?

Intussen circuleert er een petitie tegen het ontslag van Barbara Van Dyck. AFF/Verzet roept op om de petitie te ondertekenen. De tekst luidt: “Zonder te oordelen over de actie van de Field Liberation Movement van zondag 29 mei willen we aanklagen dat Barbara Van Dyck (onderzoekster aan de KU Leuven) door diezelfde universiteit ontslagen wordt vanwege haar aanwezigheid op en omwille van haar mening over de actie. Wie vrijheid van mening en onderzoek propageert, heeft niet het recht om op basis van een machtspositie kritische stemmen te smoren. In naam van kritisch en vrij onderzoek, eisen we de onmiddellijke intrekking van dit ontslag!” Tekenen kan hier.

Bij het VB doet men de actie in Wetteren af als “groene waanzin”. Er zijn nochtans ernstige redenen om na te denken over de toekomst van onze landbouw en het wetenschappelijk onderzoek.

Voorbije zaterdag 28 mei 2011 riep Constant Kusters (Nederlandse Volks-Unie, NVU) zijn troepen bijeen in Enschede. Hij bleek nog maar een veertigtal neonazi’s te kunnen mobiliseren (foto 1). De pur et dur weliswaar, witte veters in de combatshoes en dergelijke meer. De politie zette ruim tweehonderd agenten in om de neonazi’s hun doortocht te gunnen. De neonazi’s werden beter beschermd dan de patatten in Wetteren.

Thema van de betoging was ‘Stop de multiculturele terreur, stop immigratie nu’, maar dat was niet te merken aan de slogans. Naast Ali B & Moustafa, ga terug naar Ankara en Hop, Hop, Hop. Immigratiestop werd evengoed Antifa, HaHaHa gescandeerd. En: Antifa: Hurensohne. Enschede ligt vlakbij de Nederlands-Duitse grens, en vanuit Duitsland was er een delegatie van een tiental neonazi’s. Bij de spandoeken onder andere: No NATO, no war, no captalism. We zeiden het al: het thema van de bijeenkomst doet er niet toe. Belangrijkste spreker bij de betoging was Axel Reitz, bekend als ‘de Hitler van Keulen’ en spreker op het congres van het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) in Oostkamp twee jaar geleden. Zo zie je nog maar eens uit welk circuit het N-SA haar spreekstalmeesters haalt.

Volgens de pers waren er in Enschede een vijfhonderdtal tegenbetogers. Ze overstemden met allerlei leuzen, toeters en bellen de neonazi’s. Voetbalhooligans van FC Twente vielen een groepje neonazi’s aan. Later vlogen stenen door de lucht. Achttien tegenbetogers werden opgepakt door de politie, alhoewel uit foto’s blijkt dat neonazi’s zich evenzeer bewapenden met stenen. Op foto 1 zie je in de achtergrond een man die een A4’tje omhoog houdt met daarop als boodschap voor de neonazi’s: Ga naar huis en denk over je leven na! Een andere betoger vroeg om meer onderwijs voor nazi’s (foto 3). De kosten van de politie-inzet (ruim tweehonderd agenten, politie te paard en met honden, politiehelikopter enz.) blijken niet voor de gemeente Enschede te zijn, maar dat betekent niet dat de gemeente gelukkig is met de komst van de neonazi’s.

Constant Kusters – kwaad over het onder druk van de tegenbetogers inkorten van de route van de neonazibetoging – heeft aangekondigd volgend jaar terug te gaan naar Enschede. Kan men tegen dan geen kindercarrousel installeren waarop de neonazi’s rondjes mogen draaien? Wie de floche pakt, mag nog een uur langer blijven zitten. (Video van een Enschedenaar die zich boos maakt over de kosten voor de ordehandhaving, met beelden van de betoging, het protest ertegen en de aanwezige politiemacht.)

Vanaf vandaag kan je de nieuwe single van The Selecter, het antifascistische Big In The Body, Small In The Mind, een remake van All Your Fascists (Bound To Glory), downloaden. Een vinyl versie verschijnt op 23 juli, met aan de andere kant van de single  Back To Black – nummer bekend van de best verkochte cd van Amy Winehouse, The Selecter brengt het nummer echter in een heel andere reggae/ska-versie. Op 1 september verschijnt tenslotte de nieuwe cd van The Selecter  Made In Britain. Voor de nieuwe single is intussen een mooie videoclip gemaakt. AFF/Verzet sprak vorige week met Pauline Black, zangeres van The Selecter. (Foto 1: Pauline Black tijdens haar optreden op Mano Mundo in Boom, 7 mei 2011. Foto 2: Uitzinnig publiek tijdens datzelfde optreden.)

The Selecter treedt terug op, en er is een nieuwe cd op komst.

Pauline Black: “The Selecter is ooit omschreven als ‘conspiring to make dancing the only way to walk’. Eenendertig jaar later is dit nog altijd zo. Eind 2010 stond The Selecter er terug. De originele The Selecter-stemmen, ikzelf en Arthur ‘Gaps’ Hendrickson, samen met een slanke, strakke band aangevuld met een blazerssectie, hadden zoveel succes met optredens dat we besloten een nieuwe cd op te nemen. We doen waar we goed in zijn: het mengen van ska en rocksteady met popsensibiliteit, gecombineerd met onze sociale kijk op de wereld.”

Waarom heb je met  Big In The Body, Small In The Mind een nieuwe versie gemaakt van All Your Fascists (Bound To Glory)? En waarom is het de eerste single uit de nieuwe cd?

Black: “De eerste single is een eerbetoon aan Woody Guthrie en een oproep aan al onze fans om met 2 Tone-muziek muzikaal de confrontatie aan te gaan met het racisme zoals wereldwijd verkondigd wordt door groepen als de English Defence League (EDL) de British National Party (BNP), Forza Nuova, de Tea Party… Die organisaties, en schijnbaar ook de Britse regering, willen het multiculturalisme uitroeien. Wij geloven daarentegen dat het multiculturalisme de moeite waard is, en fascisten veroordeeld zijn het pleit te verliezen.”

Waarom steekt  Big In The Body, Small In The Mind in zo’n vrolijk jasje, in tegenstelling tot de versies van Woody Guthrie en Billy Bragg?

Black: “Wij vinden dit een feestelijk lied. Wereldwijd leven wij binnen onze grote steden in een multiculturele samenleving. We willen dat mensen hun verschillen vieren en van elkaar leren. Fascisten hebben hiertegen geen schijn van kans. We wilden een nummer dat mensen kunnen meezingen, mét een boodschap. We hebben de tekst van All Your Fascists (Bound To Glory) hedendaagser gemaakt, en Gaps verzon de titel Big In The Body, Small In The Mind die de gemiddelde bonehead treffend omschrijft.”

Wat is nu anders bij de fascisten in vergelijking met eind jaren zeventig, begin jaren tachtig? En wat is hetzelfde gebleven?

Black: “De fascistische ideologie is dezelfde gebleven. De fascisten zijn nu echter minder talrijk dan in de beginjaren van The Selecter. Nieuwe organisaties zoals de English Defence League trekken wel de aandacht, maar oudere organisaties als de British National Party hebben het bijvoorbeeld erg moeilijk om aan verkozenen te geraken bij lokale verkiezingen. De mensen zien doorheen de BNP-retoriek meer en meer de fascistische boodschap die de BNP probeert te verbergen. Wij blijven intussen trouw aan onze opvattingen: een raciaal gemengde groep, die haar boodschap verkondigt. Niet, zoals vele andere muzikanten, bevreesd dat politieke opinies de platenverkoop negatief beïnvloeden.”

Welk gevoel hebben jullie overgehouden van het optreden op het Mano Mundo-festival in Boom?

Black: “Het was één van de hoogtepunten bij onze optredens dit jaar. De sfeer bij het publiek was geweldig en wij hadden veel plezier op het podium. Het publiek zong zelfs onze nieuwe single mee.”

Wij vonden het ook plezant!

• Meer over The Selecter.

“Als je ziet wat Jan en allemaal op dat Facebookgedoe plaatst aan berichten… Meestal banaal en overbodig, maar volgend bericht willen we u niet onthouden.”

Bij ’t Pallieterke zijn ze deze week van hun barkruk gevallen toen ze het Facebook-bericht van “Vlaams militant Thimothy” lazen. Ze citeren het letterlijk, inclusief taal- en schrijffouten: “militanten !! op 21 mei (vandaag dus, nvdr.) is er een plak aktie in roeselare. Hij begint met een bespreking in de gezell (bedoeld wordt: Vlaams Huis De Gezelle aan het Stationsplein 48 in Roeselare, nvdr.) om 22:30 . dan plakken maar wie zich geroepen voelt komt u maar gelieve donkere kledij mee tet doen . en doe gerust mensen mee houzee. Verdere info kan je bij mij vrage.”

’t Pallieterke merkt op: “Militant Thimoty lijkt ons niet de slimste, maar om nu een plakactie aan te kondigen via Facebook, dat noemen we pas superdom. Het maakt het leven van de gemiddelde BOB’er wel een stuk makkelijker, dat wel.” Euh… De BOB? De Bewakings- en OpsporingsBrigade (BOB) van de rijkswacht is met de politiehervorming in 1998 opgedoekt en opgegaan in de Federale Gerechtelijke Politie. Maar voor het overige heeft ’t Pallieterke natuurlijk gelijk.

Elk jaar herdenkt het Onafhankelijkheidsfront de slachtoffers van de Tweede Wereldoorlog. Het Onafhankelijkheidsfront was de grootste verzetsorganisatie. In 1941 opgericht op initiatief van de Kommunistische Partij van België fungeerde zij als koepelorganisatie waar ook verzetsstrijders van andere gezindten en politieke strekkingen in meevochten. Vorige week woensdag was er een herdenking in het Limburgse Genk.

Wegens hun hoge leeftijd ontvallen ons meer en meer verzetsstrijders. Max De Vries was dan ook zichtbaar tevreden dat bij de herdenkingsplechtigheid dit jaar ook een aantal jongeren aanwezig waren. Brecht Jonkers (Comac, de jongerenafdeling van de PvdA) zei niet alleen te willen gedenken wie het leven liet in de strijd voor een rechtvaardiger wereld, maar ook het als een plicht voor jongeren te zien om de strijd tegen fascisme en rechts-extremisme voort te zetten. “Het is aan de jeugd om de fakkel over te nemen en met trots te dragen” (video GenkTV). Na het officiële gedeelte met onder andere het neerleggen van kransen door militairen van het Belgische, Britse, Canadese, Russische en Oekraïense leger, werd de rest van de middag gevuld met oorlogsverhalen en verzetsanekdotes.

De plechtigheid en de verhalen achteraf maakten indruk op de jongeren. Het levensverhaal van Max De Vries werd vorig jaar te boek gesteld in Max De Vries. Partizaan voor het leven. (Foto: Max De Vries en medestanders na de plechtigheid in Genk.)