Anti-Fascistisch Front / Verzet

Met een ingetogen wake werd gisteren in Antwerpen de moordpartij in Noorwegen herdacht (foto 1). Het initiatief ging uit van Animo, zusterorganisatie van de Arbeidernes Ungdomsfylking (AUF) die op het eiland Utoya tientallen leden verloor door de moordende raid van Anders Behring Breivik (foto 2).

Niet alleen de jongeren van Animo waren er, we zagen ook een delegatie van Comac (de jongerenorganisatie van de PVDA). De SP.A was aanwezig (Bruno Tobback, Maya Detiège…), maar ook Rood! (Erik De Bruyn…). ABVV’ers, zowel de top (Rudy De Leeuw…) als de basis. Het hele rode spectrum was aanwezig. Maar waar waren de anderen? Is de Noorse tragedie niet iets dat ons allen aangaat, van welke politieke opinie ook?

Intussen is op het internet een zielig vertoon bezig. Van Anders Behring Breivik werd gezegd dat hij een christelijke fundamentalist is, een nationalist, een vrijmetselaar, een rechts-extremist… en prompt zijn websites die zich herkennen in dit predicaat bezig te argumenteren dat Breivik alles is behalve… Bij Catholica bijvoorbeeld argumenteren ze dat Breivik geen christelijke fundamentalist maar eigenlijk een liberaal is. Bij het Vlaams Belang schrijven ze dat het ware nationalisme drijft op liefde en niet op haat, alsof dat van toepassing is op de partij van Filip Dewinter. Op het rechts-extremistische/nazistische discussieforum Nordisk wordt gelinkt naar een artikel waarin het luidt dat het motief voor de daden van Breivik niet bij hen moet gezocht worden…

Anders Behring Breivik liet zich in 2009 anders wel registeren bij het Zweedse discussieforum Nordisk, zo meldt de Zweedse antifascistische website Expo. Nordisk (foto 3) is een portaal rond identiteit, cultuur en traditie. Het forum is in 2007 opgestart, vanuit de Nordiska Förbundet die drie jaar tevoren ontstond uit het samengaan van Zweedse rechts-extremisten en neonazi’s. Met identiteit, cultuur en traditie is op zich niets mis mee, maar bij Nordisk is dat dan een gelegenheid om bijvoorbeeld ook NationaalSocialistisch Black Metal (NSBM) te promoten. Muziek die wel eens door Blood and Honour naar Vlaanderen werd gehaald, waarna bij Nordisk opgeroepen werd naar ons land af te zakken.

Volgens onze collega’s van Expo zijn discussies bij Nordisk vaak racistisch, en werd er ook gediscussieerd over The Turner Diaries die Timothy McVeigh inspireerde voor een aanslag op een overheidsgebouw in Oklahoma (Verenigde Staten) in 1995. Aanslag die 168 mensen het leven kostte.

Het is van 11 maart geleden dat nog een bericht gepost werd op het forum van het traditionele Blood and Honour Vlaanderen: de vertaling in het Engels van een krantenbericht over de veroordeling van drie Blood and Honour Vlaanderen-organisatoren tot drie maanden cel. Bij de Combat 18-versie van Blood and Honour Vlaanderen is er ook al niet veel meer leven. Voor actueel nieuws wordt verwezen naar het Stormfront-forum.

Vorige zaterdag verscheen wat rest van Blood and Honour in Nederland en Vlaanderen op een betoging in Den Haag. Tegen ‘de globalisatie’. Ze  noemden zich ‘Vrije krachten’ en ontkenden de bewering van de Anti-Fascistische Actie (AFA) dat het in feite om een betoging van Blood and Honour ging. Tijdens de optocht van de circa zestig neonazi’s ging de ritssluiting van jasjes echter wel eens naar beneden en werden alleszins T-shirts van Blood and Honour zichtbaar. En voor het overige waren het natuurlijk geestesgenoten die in Den Haag opstapten. De aanhankelijkheid van organisator Edwin Middeljans (op het Stormfront-forum: ‘Edwin88’) is duidelijk. In zijn nek is het getal 28 getatoeëerd, naar de tweede en de achtste letter van het alfabet (28 staat voor Blood and Honour, zoals 88 staat voor Heil Hitler).

Door tegenacties moest het parcours van de neonazibetoging ingekort worden. Een dertigtal mensen werden door de politie opgepakt. Antifascistische tegenbetogers en voor de verandering ook een aantal neonazi’s. De neonazi's, die zich ook wel ‘Netwerk Nationale Socialisten’ noemden, bedankten na afloop “alle aanwezige kameraden voor hun komst, met name de kameraden die vanuit Duitsland en Vlaanderen afgereisd zijn”. Dankzij de Duitsers en Vlamingen werd het toch nog gezellig?

Nadat in maart voor het eerst drie organisatoren van Blood and Honour Vlaanderen veroordeeld werden, mogen we nu een tweede primeur meemaken: voor het eerst is in Vlaanderen een gepland neonaziconcert afgelast. Het concert dat het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) voor volgende zaterdag plande is immers afgelast (foto 1).

Volgens hoofdcoördinator van het N-SA Eddy Hermy (foto 2) is de beslissing van het dagelijks bestuur van het N-SA om het concert te annuleren genomen “nadat er in de linkse pers ophitsende en tot discriminatie aansporende maatregelen van justitie en politiek tegen onze organisatie werden geëist. Deze oproepen van links tot discriminatie van onze organisatie bestaan er voornamelijk in om via het burgerlijke gerechtsapparaat een groep van de bevolking die een bepaalde opinie heeft te laten vervolgen en ze op die manier uit de politieke strijd te weren. Deze door links ondersteunde en gebruikte burgerlijke tactiek heeft er in het verleden al toe geleid dat de beweging inderdaad klappen heeft moeten incasseren. Zo is de veroordeling van de VMO een schoolvoorbeeld van hoe linkse mediaterreur, gecombineerd met de agenda van de burgerij om politieke tegenstanders te liquideren, nefast kan zijn voor de beweging. De recentere veroordeling van het Vlaams Blok en het cordon sanitaire rond de opvolger van die partij, het Vlaams Belang, zijn een ander voorbeeld van hoe de samenwerking tussen extreem-links en de burgerij kan leiden tot discriminatie en criminalisering van politieke opinies.”

“(…) Daartoe gebruikt links een speciaal voor dat doel ontworpen en onderhouden haatblog (bedoeld wordt deze AFF-blog, nvdr.). De Radio Mille Collines van links, zeg maar (…). In eerste instantie start de provocatieblog een haatcampagne op tegen de organisatie die ze op dat ogenblik in het vizier heeft en bijna onmiddellijk wordt die haatpropaganda overgenomen door de reguliere pers. Van toeval is hier geen sprake: alles is georkestreerd en de morele dampen die ze in hun retoriek gebruiken, ruiken naar mottenballen omdat ze zo oud en afgezaagd zijn. Cross-mediaal georkestreerde haatspraak is het resultaat. En dat kan perfect omdat de belangen van beide groepen – aan de ene kant die van links en aan de andere kant die van de burgerij – identiek zijn in hun verdediging en in het propageren van de multiculturele maatschappij. Het doel is alle organisaties die enerzijds het migrantenthema en anderzijds de strijd voor een onafhankelijk Vlaanderen nastreven op een tot discriminatie aanzettende manier aan te vallen, zodat de politieke vijanden van deze organisaties – de burgerlijke elite en haar gerechtsapparaat – dit als alibi zouden kunnen gebruiken om deze groepen te criminaliseren.”

“De provocatiemethode is steevast dezelfde: men roept plaatselijke politici en politiediensten op om aangekondigde en volledig legale manifestaties van politieke tegenstanders te verbieden door preventief repressief op te treden tegen de organisatoren. Omdat er in hoofde van die politieke organisaties noch in hun manifestaties enige misdrijf te bespeuren valt, moet men de wil tot misdrijf suggereren. (…) Dit procedé herhalend gaat dit hier zo ver dat een obscure, anoniem opererende haatblog de overheid oproept alsmaar meer repressievere wetgeving te implementeren in dit land. Zo suggereert de provocatieschrijver van de haatblog dat nog vóór er enige strafrechtelijke feiten zijn gebeurd naar aanleiding van een op handen zijnde manifestatie de overheid de macht moet krijgen om preventief in te grijpen en zo het evenement dat op dat ogenblik geviseerd wordt verboden kan worden nog voor het een aanvang neemt. Dat men zich in progressieve kringen laat verleiden tot dergelijke dictatoriale en repressieve wetgeving is verbijsterend en kan alleen maar voortkomen uit de verdwazing die daar heerst. Of moeten we niet veeleer zeggen: uit de collaboratie van links met het regime?”

Eddy Hermy emmert nog een hele tijd door. Te lang om hier allemaal te citeren. Alleszins voelen wij ons geenszins verantwoordelijk voor antistakingswetten. Om die uit te vaardigen heeft de politieke klasse heus niet het ‘excuus’ van AFF-oproepen tegen discriminatie of wat ook nodig. Op Radio Rapaille klaagde Hermy gisteren over “de geoliede machine” tussen deze blog, de media en politie en gerecht. Het is waar: de pers heeft voorbeeldig gereageerd. Na een reportage op de Antwerpse regionale televisiezender ATV en een persmededeling van het Anti-Fascistisch Front (AFF), artikels in De Morgen, Het Laatste Nieuws, Het Nieuwsblad, Gazet van Antwerpen… Met politie en gerecht hebben wij geen contact; we namen wel contact op met burgemeester Willy Minnebo (Groen!) die overigens geen aansporing van het AFF nodig had om te zeggen dat hij dat concert liever niet ziet plaatsvinden. YouTube heeft intussen de filmpjes van de Duitse groep Flag van het internet gehaald, maar we kennen natuurlijk nog wel de muziek van de groep die in meerdere nummers hulde brengt aan nazi-Duitsland. Het Italiaanse D.D.T. brengt dan weer hulde aan de Italiaanse republiek onder Benito Mussolini, en hun landgenoten van Garrota noemen homoseksualiteit een “kankergezwel” en treden op bij Blood and Honour. Nou moe, zesenzestig jaar na de bevrijding van de nazi’s hebben we geen behoefte aan verheerlijking van het nazisme.

Bij het N-SA zien ze dat anders. Op Radio Rapaille zei N-SA'er Ruben Rosiers niet te houden van “op fanatiek nostalgische wijze” terug te blikken op een bepaalde periode, maar wel in te zijn voor “revolutionaire muziek” met “respect voor het verleden”. In zijn thuisstad Mechelen richt men een nieuw museum in om te herinneren aan de gruwelen van het naziregime en het verzet ertegen. Dát is respect voor het verleden. Niet opzwepende muziek die het fascistisch bewind in Duitsland en Italië verheerlijkt.

Het is een oude droom van het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA), publiek gemaakt samen met de lancering van haar spiegelbeeld de Nationaaldemocratische Partij (NDP), om eens een concert in openlucht in te richten. Meer dan een half jaar werd daarover onderhandeld – men had een plein in Antwerpen op het oog, het Conscienceplein – maar uiteindelijk gaat dit niet door wegens de geluidsoverlast die het concert zou veroorzaken. Als het niet de echte reden is, is het toch een goed gevonden excuus. Het N-SA trekt dan maar terug naar zaal De Vrede in Burcht, deelgemeente van Zwijndrecht. Vlakbij Antwerpen. Het N-SA was daar al eens op 18 december vorig jaar voor een ‘wanhopig concert’.

Op de affiche (foto 1) deze keer vooreerst de Duitse neonazistische muziekgroep Flak. In het nummer Nuremberg Erwache, op de cd Feuertaufe, roept de groep in verdekte termen op tot nationaal-socialisme. Volgens de tekst wordt Duitsland al zestig jaar door een vreemde mogendheid bezet. Deze bezettingsmacht zorgt voor verraad, leed en dictatuur. “Wir stehen hier Mann für Mann, Nationaler Sozialismus oder Untergang!” Verderop in de tekst zingt men dat de tijd zal komen, waarin alle leugenaars zullen gaan rennen, het volk zal opstaan om alle verraders op te hangen. Met verraders worden degene bedoeld die Duitsland in hun ogen knechten en ten gronde zullen richten (lees: Joden en communisten). In het nummer Zwei Millionen vraagt men zich af wie de door de rode horden uit Rusland verkrachte en vermoorde vrouwen zal wreken. In het nummer bezingt men de gruweldaden van de geallieerden, maar men laat de gruwelen door de soldaten op bijvoorbeeld de Slavische volkeren achterwege. Geen wonder dat men niet over deze oorlogsmisdaden zingt, want in het nummer Doppelblitz verheerlijkt men de SS die zij zien als strijders voor een nieuwe wereld.

Op een live album, dat via diverse interfora gratis ter verspreiding is aangeboden, zingt Flak tegen Joden, onder andere in het nummer Z.O.G., wat staat voor Zionist Occupied Government. Neonazi’s menen dat Joden de wereld beheersen en geïnfiltreerd zijn in diverse regeringen om landen naar hun hand te zetten. Op hetzelfde album staat ook een antisemitisch lied waarin wordt opgeroepen om Joden te slachten. De tekst in het nummer Blut muß fließen, die ook door de Hitler Jugend is gezongen, gaat als volgt:”Wetzt die langen Messer auf dem Bürgersteig, lasst die Messer flutschen in den Judenleib. Blut muss fließen knüppelhageldick und wir scheißen auf die Freiheit dieser Judenrepublik. Sieg Heil Sieg Heil” In het daaropvolgende nummer zingt Flak dat Adolf Hitler de Nobelprijs moet krijgen. Ook ziet men graag dat de rode vlag met het hakenkruis wordt gehesen. Wanneer de zanger het nummer Zwei Millionen aankondigt, maakt het publiek grapjes over het getal zes miljoen verwijzend naar het aantal Joodse slachtoffers van het nazi-regime.

Op de affiche voor zaal De Vrede – die dringend toe is aan een naamsverandering gezien het kaliber van de groepen die er zouden optreden – staat ook de Italiaanse Oi!-groep Garrota. Opgericht in 2006, op foto 2 tijdens een Blood and Honour-concert in 2009 in Slovenië. In het nummer Queer Bashing wordt opgeroepen om homo’s in elkaar te slaan. Volgens de Garrota is homoseksualiteit onnatuurlijk en immoreel naar kinderen. Kinderadoptie door homo’s is volgens Garrota puur egoïsme. Een kind is beter af bij een moeder die echte liefde kan geven. Homoseksualiteit is in de ogen van Garrota een kankergezwel dat uitgeroeid moet worden. Als logo gebruikt Garrota een boksijzer.

Nog Italianen op de affiche: Dodicesima Disposizione Transitoria. Kortweg D.D.T. Opgericht in 1998 heeft D.D.T. al verschillende muziekgenres gespeeld, maar welk jasje de groep ook aantrekt, D.D.T.  blijft een groep die zich vooral op het Italiaanse fascisme beroept. Het nummer R.S.I. gaat over de Italiaanse republiek Repubblica Sociale Italiana die in 1943 werd opgericht na de val van het koninkrijk Italie. Leider van de republiek werd Benito Mussolini, die vanaf dat moment heel duidelijk de kant van nazi-Duitsland koos. (Let op het armgebaar na 3’20” in deze video, een gebaar dat aanstekelijk werkt.) Meer lof aan Italiaanse fascisten komt naar voren in het nummer Claretta e Ben, verwijzend naar de Claretta Petacci, de minnares van Benito Mussolini, en de duce zelf. Overigens verwijst de groepsnaam Dodicesima Disposizione Transitoria naar een wet die verbiedt dat fascistische partijen heropgericht kunnen worden.

Laatste groep op de affiche is de voor de gelegenheid gevormde groep Rattenplaag. De groepsnaam maakt duidelijk met wat ze zich graag identificeert. “Pers wordt NIET in de zaal toegelaten, daar dit een concert betreft en geen publieke politieke manifestatie”, kondigt het N-SA aan. Dat kennen we. Het VRT-programma Koppen mocht bij het ‘jeugdcongres’  van het N-SA in Oostkamp op 10 oktober 2009 enkel filmen wat het N-SA wilde laten zien. Hetzelfde voor een filmploeg van Mechelse studenten die het N-SA een jaar lang volgden. Enkel omdat het Nederlandse magazine EenVandaag ook undercoverbeelden maakte, kwamen beelden vrij van Hitlergroeten bij het optreden van het Italiaanse Ultima Frontiera (zie vanaf 8’05” op deze video).

Bij het N-SA zijn ze zich bewust van het risico dat ze lopen met dit concert na de veroordeling van drie Blood and Honour-organisatoren. In de Dietse Dinsdag-uitzending op Radio Rapaille op 19 april zinspeelde dj Geas (= N-SA’er Thierry Vanroy) hierop in een gesprek met dj Malinwa (= N-SA’er Ruben Rosiers), maar die laatste trok het zich niet erg aan. Speelden op concerten van het N-SA tot nu toe vooral groepjes op de rand van, is het na het jeugdcongres in Oostkamp de tweede keer dat openlijk fascistische groepen geprogrammeerd worden. Het Anti-Fascistisch Front (AFF) roept op dit niet te laten gebeuren, minstens de organisatoren op dezelfde wijze te vervolgen als de Blood and Honour-organisatoren. Het is niet omdat het onkruid op één plek is gewied, dat men het elders moet laten woekeren.

Op 25 januari 2011 pakte Humo over twee volle bladzijden uit met het Stand Your Ground-concert dat op 2 april in een parochiezaal van Mol gepland was (foto 1). De uitbaters van de parochiezaal kregen de schrik van hun leven toen ze lazen welke groepen geprogrammeerd waren in hun zaaltje. Dergelijk volk wilden ze niet over de vloer krijgen, ze zegden het contract voor de huur van de zaal op en betaalden de medewerker van de VB-persdienst die het concert inrichtte de waarborgsom terug. Neo-naziconcert afgeblazen kopte een krant. Neo-naziconcert gaat niet door luidde het elders.

Organisator Yannick D.R. reageerde niet in de pers. Zijn vrienden van RechtsActueel, waar een paar VB-personeelsleden mee de redactie bevolken, deden het voor hem. RechtsActueel wist: “Het concert kan niet doorgaan, Yannick draait op voor de honderden euro’s kosten die al gemaakt werden.” Dat van die kosten zal wel meevallen, want het concert gaat nu door in een zaaltje in Morkhoven (Herentals), zo vernam AFF/Verzet de voorbije dagen. Yannick D.R. is overigens geen onbekende. Humo pakte op 22 september 2009 uit met foto’s van een verjaardagsfeestje van Yannick D.R. in het Antwerpse café De Leeuw van Vlaanderen, waar D.R.'s toenmalige vriendin, VB-personeelslid en -gemeenteraadslid Sandy Neel, Arnoud Kuipers (Blood and Honour Vlaanderen/Combat 18), Karin Wolters (foto) en Jarno Roppe (van de ‘autonome’ Bockenreyders) mee met D.R. aan het feesten waren. Een tweede foto van dat feestje gepubliceerd door JoodsActueel zorgde ervoor dat de drie andere VB-gemeenteraadsleden in Lille, woonplaats van Sandy Neel, opstapten bij het VB. 

“Stand Your Ground is not a nazi concert”, reageerden de initiatiefnemers van een avond Oi!-muziek met de Zweedse groep Agent Bulldogg, de Spaanse Glory Boys, het Nederlands/Vlaamse The Widowmakers, het Vlaamse The Pride en het Nederlandse Foienoord. Wij hebben nooit beweerd dat het een neonaziconcert is. Lees er onze situering van de aangekondigde groepen maar op na. Intussen is wel een interview opgedoken van Agent Bulldogg in een blad van Blood and Honour (fragment). Het is de Belgische punkglorie The Kids of de linkse Oi!-groep Angelic Upstarts uiteraard nooit overkomen. Agent Bulldogg (waarvan hier een filmpje om in de sfeer te komen) speelt volgens Yannick D.R. in een grotendeels nieuwe bezetting en drie leden van de groep hebben zich volgens D.R. gedistantieerd van de Zweedse Democraten, een rechts-populistische partij met een naam zo fout als Vlaams Belang. Tant mieux. Blijven de leden van andere groepen die RechtsActueel bestempelt als “eerder rechts”, wat niet anders dan te verwachten is met mensen als Maik van Schaik (The Widowmakers, concertorganisator van groepen als het extreemrechtse Short Cropped uit Turnhout en Killerbabies, pseudoniem voor Kill Baby Kill!), en verder bijvoorbeeld Tim Mudde (die naast met Foienoord optreedt met Brigade M, de M van Anton Mussert) en de leden van The Pride (die als ze niet thuis zijn, in de beruchte Brugse kroeg De Kastelein / Moloko rondhangen).

En wie mobiliseert allemaal voor dit concert zaterdagavond, naast Yannick D.R.? De al genoemde Karin Wolters bijvoorbeeld. Intussen vriendin van Tomas Boutens, hoofdverdachte in de zaak tegen de Blood and Honour-afsplitsing genoemd naar het tijdschrift en de website van de groep: Bloed - Bodem - Eer - Trouw (BBET). Niemand die weet wanneer de rechtszaak tegen Boutens & Co eindelijk echt begint. Met Nieuwjaar sloeg Boutens een politieagent nog een gebroken kaakbeen en voorbije zaterdag betoogde hij nog in Nederland samen met een zeventigtal Nederlandse en Duitse neonazi’s. Boutens liet al weten naar het concert zaterdagavond te komen. Behalve vriendin van is Karin Wolters op zich ook een goede bekende in het milieu van Blood and Honour en rechts-radicale ‘autonomen’ in Vlaanderen en Nederland. Ook op het appel voor het concert zaterdagavond: een andere genoemde in de BBET-zaak, Arnout Debacker. Intussen nam hij afstand van BBET, maar een watje is hij niet (Gazet van Antwerpen, die wel zijn naam fout spelt). Nina B. schuift onder andere Ruben Solidarista oftewel Ruben Rosiers (Nieuw-Solidaristisch Alternatief, N-SA) bij de mogelijke concertgangers. Rosiers heeft nog niet geantwoord of hij komt. Hij is overigens niet de enige N-SA’er op het lijstje. Ook NS-A’er Robby Q. bijvoorbeeld, pas veroordeeld als Blood and Honour-organisator, is ‘gevraagd’.

Plaats waar het ‘apolitiek’  concert plaatsvindt, is een zaaltje in Morkhoven, deelgemeente van Herentals. Een zaaltje bij een bekend muziekcafé. Het was de bedoeling dat de zaal pas zaterdag telefonisch zou bekend geraken, op de manier van Blood and Honour. Met een gsm-nummer waar vanaf zaterdag naar gebeld kan worden, maar AFF/Verzet kon de zaal al achterhalen. De uitbater was gisterenavond niet bereikbaar. Vanavond gaan de leden van de Zweedse Agent Bulldogg, het Spaanse Glory Boys en Belgen op stap in Antwerpen. Moeders, hou uw dochters binnen.

Er is geen beroep aangetekend tegen het vonnis van de rechtbank van eerste aanleg in Veurne op 9 maart 2011 in de zaak over de organisatie van twee concerten van Blood and Honour Vlaanderen (zie: 1, 2). Het vonnis is bijgevolg definitief: het organiseren van neonaziconcerten is in ons land strafbaar.

Drie organisatoren stonden terecht voor een inbreuk op artikel 22 van de wet van 30 juli 1981 tot bestraffing van bepaalde door racisme of xenofobie ingegeven daden, die strafbaar maakt het behoren tot “een groep of tot een vereniging die kennelijk en herhaaldelijk discriminatie of segreatie bedrijft of verkondigt in de omstandigheden genoemd in artikel 444 van het Strafwetboek, dan wel aan zodanige groep of vereniging zijn medewerking te hebben verleend.” Over de juridische aspecten volgt allicht nog een artikel in een gespecialiseerde publicatie. De juridische aspecten laten we dan ook aan anderen over. Wij grasduinden nog even door het vonnis.

Het zal niemand verbazen, maar het moet telkens vastgesteld worden in officiële politieverslagen: Blood and Honour Vlaanderen verkondigt “discriminatie en segregatie” en “zet aan tot haat of geweld wegens ras, huidskleur, afkomst of nationale of etnische afstamming.” “Door de inhoud van de teksten die naar voor worden gebracht op de bijeenkomsten, door het te koop stellen van goederen met racistische inslag en door het opruien van de massa door kreten en gebaren” is er voor en door Blood and Honour Vlaanderen “de bijzondere wil om aan te zetten tot discriminatie, segregatie, haat en geweld.” De rechtbank verwijst hiervoor naar vaststellingen bij concerten in Mechelen (10 maart 2007), Wolfsdonk (27 oktober 2007) en Schoten (26 januari 2008). Die eerste twee concerten zijn verwerkt in de undercoverreportage van ‘Thomas Kuban’ over het concert in Bellegem (19 april 2008). Het concert in Schoten is een kleine benefietbijeenkomst waar het Anti-Fascistisch Front (AFF) toch wel wat tam-tam over gemaakt heeft, wat haar weerslag vond in artikels in De Morgen van toenmalig DM-journalist (nu Apache-hoofdredacteur) Georges Timmerman (zie: 1, 2, 3, 4, 5).

De concerten vonden plaats in de in artikel 444 van het Strafwetboek bedoelde omstandigheden, “met name in tegenwoordigheid van verscheidene personen, in een plaats die niet openbaar is maar toegankelijk voor een aantal personen die het recht hebben er te vergaderen of ze te bezoeken.” Mits het betalen van toegangsgeld en het ondergaan van een veiligheidsfouille kon je immers binnen. Chris M. huurde de tent voor het concert in Diksmuide op 18 oktober 2008 (foto: fragment van de affiche voor het concert). Chris M. was de dag voordien ook aanwezig bij de opbouw van de tent. Hij bestelde en betaalde petjes en T-shirts met het logo van Blood and Honour. Op zijn computer werd een taakverdeling voor het concert gevonden, de inhoud van het takenpakket, een lijst met nog te regelen zaken, en een kalender van geplande en nog te plannen evenementen van Blood and Honour Vlaanderen. Op zijn bankrekeningen gebeurden financiële transacties voor Blood and Honour.

Kristof V. huurde het terrein van camping IJzerhoeve voor het concert in Diksmuide, en was mee aanwezig bij de opbouw van de tent. Hij gaf toe te behoren tot, en zijn medewerking te verlenen aan, Blood and Honour Vlaanderen. Hij verklaarde onder meer: “Sinds onze ontmoeting in café De Klokke (in Duffel, nvdr.) heb ik Chris (Chris M., nvdr.) nog een paar keer ontmoet op concerten welke georganiseerd werden door Blood and Honour. Ik stak er een handje toe achter de toog en bij het opruimen.” Robby Q. reserveerde de zaal voor het concert op 19 april 2008 in Bellegem, deelgemeente van Kortrijk. Hij huurde en betaalde ook tafels en klapstoelen, halogeenstralers en WC-cabines. Bij een huiszoeking werd een lijst met namen van zalen gevonden om er bijeenkomsten van Blood and Honour te organiseren. Robby Q. zei Blood and Honour reeds een tiental jaren te kennen. Hij verklaarde “dat het gedachtegoed van Blood and Honour Vlaanderen in feite het nazi-gedachtegoed is, waarmee hij sympathiseert.”

De rechtbank nam ook kennis van het feit dat Chris M. eerder veroordeeld werd voor inbreuken op de wapenwet en "reeds" driemaal voor opzettelijke slagen en verwondingen. Kristof V. is nog niet eerder veroordeeld. Robby Q. heeft voorafgaande veroordelingen voor diefstal, opzettelijke slagen en verwondingen, en inbreuken op de wapenwet. Door een veroordeling tot twee jaar gevangenisstraf in 2008 is hij niet meer in de wettelijke voorwaarden om hem nog uitstel van uitvoering van straf te verlenen. “De thans gepleegde feiten getuigen van een gebrek aan respect voor de menselijke waardigheid in het algemeen”, noteerde de rechtbank nog tot slot.

De drie beklaagden werden veroordeeld tot drie maanden gevangenisstraf. Voor Chris M. en Kristof V. met uitstel; voor Robby Q. kon zoals al gezegd geen uitstel gegeven worden. De drie moeten ook een symbolische euro schadevergoeding betalen aan het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en Racismebestrijding (CGKR), burgerlijke partij in deze zaak, en 18 568 euro kosten terugbetalen aan de Belgische Staat (niet het CGKR zoals verkeerdelijk in Alert! genoteerd werd).

Organisatoren zijn dus verwittigd: wie neonaziconcerten en -bijeenkomsten inricht is strafbaar… als politie en parket de strafbare feiten willen vaststellen. Dat laatste was de voorbije jaren hét probleem: men keek of alles buiten de concertzaal rustig bleef, niet naar wat er binnen gebeurde. De straffen zijn bij deze eerste veroordeling nog licht, maar potentiële organisatoren zijn nu gewaarschuwd en zullen er een volgende keer allicht minder goedkoop vanaf komen.

Drie leden van Blood and Honour Vlaanderen zijn door de rechtbank in Veurne veroordeeld tot drie maanden cel voor de organisatie van neonazibijeenkomsten en -concerten in Bellegem en Diksmuide in 2008. Chris M. en Kristof V. kregen de celstraf met uitstel. Omwille van het zwaar gerechtelijk verleden van de derde betichte, Robby Q., kon hem geen uitstel van gevangenisstraf verleend worden. De drie zijn veroordeeld op basis van de wet tegen racisme en discriminatie. Een wetswijziging om organisaties als Blood and Honour Vlaanderen aan te pakken is niet nodig als politie en parket maar goed werk leveren. Er is alleen de wil nodig om de nodige vaststellingen te doen in de concertzaal, en die wil en durf was er de voorbije jaren al te vaak niet. Alleen al door de traditionele versie van Blood and Honour Vlaanderen, waartoe de drie vandaag veroordeelden behoren, werden sinds 2001 in Vlaanderen 24 concerten ingericht (voor een overzicht: 1 en 2).

Vanaf maart 2006, toen de Nederlandse overheid een SS-heldenhuldiging van Blood and Honour Vlaanderen in Nederlands Limburg verbood, heeft het Anti-Fascistisch Front (AFF) de ministers van Binnenlandse Zaken en van Justitie, en de pers, systematisch verwittigd van de aangekondigde Blood and Honour-concerten in ons land. Vlaanderen moet niet het gastland zijn voor een heropleving van het nazisme. De ministers toonden zich bezorgd, maar zegden onmachtig te zijn om op te treden tegen groeperingen als Blood and Honour. Wetsvoorstellen werden ingediend maar verzeilden in een juridisch kluwen en apathie. Wat men verzuimde was te durven optreden op basis van de bestaande wetten tegen racisme, discriminatie en negationisme.

Na de Koppen-reportage van ‘Thomas Kuban’, de opiniebijdrage Stop met de zelfverklaarde onmacht tegenover Blood and Honour in Le Soir en De Morgen, en op aansturen van minister van Justitie Jo Vandeurzen (CD&V), grepen politie en parket in bij de Ian Stuart Donaldson-memorial in oktober 2008 in Diksmuide. Eindelijk beperkte men zich niet tot het zien of het verkeer rond de concertzaal nog vlot doorgang vond, maar ging men ook kijken wat er in de concertzaal gebeurde. De rechtbank in Veurne kon dan ook niet anders dan de organisatoren van deze bijeenkomsten van neonazi’s te veroordelen. Het AFF vraagt de waakzaamheid tegenover neonazi’s en andere extreem-rechtsen niet te verslappen.

Ten eerste. Het is niet duidelijk wanneer leden van de Combat 18-versie van Blood and Honour Vlaanderen, beter bekend onder de naam van hun toenmalig tijdschrift en website Bloed - Bodem - Eer - Trouw (BBET), voor de rechtbank in Dendermonde moeten verschijnen. De aanhoudingen en huiszoekingen in deze zaak dateren al van 7 september 2006. Ten tweede. De concerten van Blood and Honour Vlaanderen waren vooral een gelegenheid voor buitenlandse neonazi’s om in Vlaanderen zaken te beleven die in eigen land moeilijker liggen. Duitse neonazi’s hebben hier echter ook grotendeels zelfstandig concerten ingericht (Ravels, Zandvliet, Kinrooi, Hotton, Nijlen…). Die kans mag hen niet meer geboden worden. Ten derde. Generaties en organisaties wisselen. De jongste jaren heeft een ‘nieuwe’ generatie Blood and Honour’ers concerten ingericht (Izegem, 5 september 2009 - Poperinge, 16 januari 2010 - Wommelgem, 30 oktober 2010). En als men zelf geen heil meer ziet in Blood and Honour-bijeenkomsten, zoekt men naar andere middelen en methodes. BBET-kopstuk Tomas Boutens bijvoorbeeld werd meermaals opgemerkt bij het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) dat bij haar ‘jeugdcongres’ onder andere muziekgroepen uit het Blood and Honour-circuit programmeerde.

Het Anti-Fascistisch Front (AFF) is tevreden over deze eerste veroordeling in ons land van organisatoren van neonazi-bijeenkomsten en vraagt het nu niet weer jaren te laten aanslepen vooraleer politie en parket effectief optreden tegen dergelijke bijeenkomsten. De eerste keer dat de nodige vaststellingen werden gedaan, bleken de feiten duidelijk strijdig te zijn met het belang van de samenleving. Beluister hier de motivatie van de rechtbank. Naast met een celstraf zijn Chris M., Kristof V. en Robby Q. veroordeeld tot het betalen van een symbolische 1 euro schadevergoeding voor het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en Racismebestrijding dat zich burgerlijke partij stelde én het betalen van 18 568 euro onderzoekskosten.

Tenzij er weer iets tussenkomt – de behandeling van de zaak is al meer uitgesteld dan goed is – wordt vandaag in Veurne (foto 1) uitspraak gedaan in de zaak aangespannen tegen drie organisatoren van Blood and Honour Vlaanderen: Chris M., Kristof V. en Robby Q.. De persbelangstelling was groot bij de pleidooien in deze zaak op 9 februari (1, 2).

Sinds 2001 worden bij ons al concerten ingericht door het traditionele Blood and Honour Vlaanderen (1, 2), maar het is pas sinds 2006 dat er aandacht voor is in de pers. Op aangeven van het Anti-Fascistisch Front (AFF) dat bij elk aangekondigd concert vanaf 2006 telkens weer persmededelingen en een ‘Open brief’ verstuurde naar de ministers van Binnenlandse Zaken en van Justitie. Na een tijdje verslapte evenwel de aandacht van de pers – “Die skinheads, dat hebben we al gehad”, zei een toenmalige redactiechef. Het VRT-programma Koppen kreeg in 2008 de kans om unieke beelden uit te zenden, en deed dit ook. Beelden van de undercoverjournalist ‘Thomas Kuban’ over Blood and Honour Vlaanderen-concerten in Bellegem op 19 april 2008, en eerder in Mechelen en Wolfsdonk (foto 2) die Vlaanderen schokten. Een geluk bij een ongeluk is dat er net in die periode voor het eerst een minister van Justitie is – de CD&V’er Jo Vandeurzen – die echt werk wil maken van de vervolging van Blood and Honour Vlaanderen.

Voorgaande ministers waren in woorden wel fel tegen neonaziconcerten, maar zeiden onmachtig te zijn om op te treden. In 2007-2008 werden drie wetsvoorstellen in het parlement ingediend om organisaties als Blood and Honour Vlaanderen te verbieden, maar juridisch bleek het niet zo eenvoudig te zijn om een wet te formuleren die neonazistische organisaties moest treffen en niet in één klap ook andere niet-conformistische organisaties kan treffen. Het standpunt van het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en Racismebestrijding (CGKR), progressieve juristen en het AFF was dat die wetsvoorstellen mogelijk interessant zijn, maar je eerst de bestaande wetgeving (de wet tegen het racisme, tegen negationisme, tegen discriminatie…) moet benutten. Het probleem leek minder dat er nieuwe wetgeving nodig is, meer dat men moet durven optreden. Men niet alleen moet kijken of het verkeer rond de concertzaal nog vlot doorgang vindt, maar ook moet kijken wat er in de concertzaal gebeurt.

In de week vóór het concert op 18 oktober 2008 verschijnt op initiatief van het AFF, met medewerking van het Franstalige RésistanceS, in Le Soir en De Morgen de opiniebijdrage Stop met de zelfverklaarde onmacht tegenover Blood and Honour ondertekend door tientallen prominente Belgen. Op 18 oktober worden alle concertgangers, op weg naar de tent in Diksmuide waar het Blood and Honour Vlaanderen-concert plaatsvindt, aan een identiteitscontrole onderworpen. Drie dagen later worden kopstuk Chris M. en twee mede-organisatoren, Kris V. en Robby Q., van hun bed gelicht door de politie voor de organisatie van de concerten in Bellegem en Diksmuide. De drie worden maar één dag aangehouden omdat voor de feiten waarvoor ze beticht worden slechts een maximumstraf van één jaar cel is voorzien. Naar aanleiding van zijn kortstondige aanhouding krijgt Chris M. wél de enkelband om die hij al veel eerder had moeten dragen ingevolge van een veroordeling voor andere feiten.

Het duurt tot 2 februari 2010 vooraleer de raadkamer in Veurne het dossier krijgt voor doorverwijzing naar de correctionele rechtbank, waarna de advocaten van de verdediging met allerlei vertragingsmanoeuvres komen aanzetten. Maar op 9 februari 2011 wordt de zaak dan toch behandeld. De advocaat van het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en Racismebestrijding (CGKR) citeert onder andere uit songteksten van de voor Bellegem en Diksmuide aangekondigde groepen zoals het Finse Mistreat en het Estlandse PWA. De advocaten van Chris M., Kris V. en Robby Q. hebben vooral twee argumenten. Vooreerst betwisten ze dat de concerten openbaar zijn, en in de privé-sfeer is toch meer toegelaten dan op openbare plaatsen. Maar hoe privé is iets wat via het internet wereldwijd wordt aangekondigd? Waar niet slechts een paar maar honderden mensen aanwezig zijn? En politieagenten in burger zonder zich kenbaar te maken als politieagent moeiteloos binnengeraken mits de 25 euro entree te betalen. Een tweede twistpunt is een uitspraak van het Grondwettelijk Hof van 12 februari 2009 volgens dewelke je eerst een organisatie moet veroordelen, vooraleer leden ervan te kunnen veroordelen. Maar hoe doe je dat met een organisatie als Blood and Honour waar er geen lidkaarten van uitgereikt worden? De wet tegen het racisme uit 1981 voorziet daarenboven expliciet de mogelijkheid om via daden van leden organisaties te treffen. Het is ook zo dat het Vlaams Blok in 2004 veroordeeld werd voor haar racisme.

Tijdens de rechtszaak in Veurne werden een aantal beelden van ‘Thomas Kuban’ getoond, en liet men ook geluidsopnamen horen die de politie buiten de tent in Diksmuide maakte – waarop na het optreden van een groep veelvuldige Sieg Heil’s te horen waren. Chris M., Kristof V. en Robby Q. lieten zich niet zien in de gerechtszaal.

Het heeft heel wat voeten in de aarde gehad, maar gisterenmorgen begon in Veurne dan toch de rechtszaak tegen drie organisatoren van Blood and Honour Vlaanderen voor het inrichten van neonaziconcerten in Bellegem op 19 april 2008 en in Diksmuide op 18 oktober 2008. Er wordt hen een inbreuk op artikel 22 van de wet tegen het racisme aangewreven: “Het behoren tot een groep of tot een vereniging die kennelijk en herhaaldelijk discriminatie of segregatie bedrijft of verkondigt in openbare omstandigheden, dan wel aan zodanige groep of vereniging zijn medewerking verlenen.” Tijdens de rechtszaak liet men geluidsopnamen van de politie en in het geheim opgenomen beelden van genoemde concerten horen en zien.

De advocaat van het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en Racismebestrijding (CGKR, burgerlijke partij in de strafzaak tegen de drie Blood and Honour-organisatoren) opende zijn pleidooi met een korte situering van Blood and Honour, genoemd naar “Blut und Ehre”, het lijfmotief van de Hitlerjugend. De advocaat citeerde ook uit songteksten van de groepen die in Bellegem en Diksmuide speelden of verwacht werden: het Finse Mistreat (foto 1) en het Estlandse P.W.A (Preserve White Aryans) waarvan wij hier eerder songteksten citeerden. Onze muziekspecialist mag fier zijn dat zijn opzoekingswerk tot in de rechtszaal van Veurne doordringt. De advocaat van de burgerlijke partij verwees ook naar de in Koppen uitgezonden opnamen van undercoverjournalist ‘Thomas Kuban’ met liedteksten als “Negers, hang ze allemaal op. Joden, hang ze allemaal op. Homo’s, hang ze allemaal op. Moslims, hang ze allemaal op.” Het CGKR spreekt zich niet uit over de individuele verantwoordelijkheid van de drie gedagvaarde organisatoren: Chris M. (28 j., uit Merksem – foto 2), Kristof V. (30 j., uit Bocholt) en Robby Q. (30 j., uit Wevelgem). Wel is het duidelijk dat ze samen verantwoordelijk zijn voor het huren van een zaal in Bellegem en de locatie én tent voor het concert in Diksmuide, het maken van flyers voor deze concerten, het aan de luchthaven ophalen van de aangekondigde groepen…

Maar zijn de drie wel strafbaar? Een arrest van het Grondwettelijk Hof van 12 februari 2009 – dat vooral door de advocaat van Kristof V. werd aangehaald – zou geïnterpreteerd kunnen worden als dat eerst een organisatie veroordeeld moet worden vooraleer medewerkers ervan veroordeeld kunnen worden. Maar hoe moet dat dan met Blood and Honour Vlaanderen dat geen rechtspersoonlijkheid heeft, geen officiële lidkaarten enzomeer? De wet tegen het racisme van 30 juli 1981 voorziet trouwens welbewust de mogelijkheid om via strafbare feiten van deelnemers, organisaties te treffen. In 2004 werd dit nog met succes en goedkeuring van het Hof van Cassatie gebruikt om het VB te veroordelen voor racisme via de veroordeling van drie vzw’s die de levensader vormen van het VB (een financiële vzw, de vzw verantwoordelijk voor de vorming van de partijmilitanten, en de vzw die de radio- en televisieuitzendingen van het VB verzorgde). Een ander discussiepunt – vooral opgeworpen door de advocate van Chris M. – is of de concerten wel openbaar waren. In een besloten ruimte, voor een beperkt publiek, kan meer dan op publiek toegankelijke plaatsen. Het feit dat je slechts op een meetingpoint en na keuring van je uiterlijke etc. verneemt waar precies het aangekondigde concert plaatsvindt, maakt het nog niet tot een privéfeest. Hoe besloten is een bijeenkomst trouwens als er via het internet wereldwijd reclame voor gemaakt wordt, en niet enkelen maar honderden mensen naar zo’n concert komen?

Het Openbaar Ministerie, de procureur des konings, gaf daarover op zijn beurt nog een treffend voorbeeld. Een gesloten bijeenkomst? Maar in Diksmuide waren toch politieagenten in burger – zonder zich kenbaar te maken als politieagent – zonder problemen de tent van het concert binnengeraakt toen ze braafjes de 25 euro entreegeld betaalden. Volgens de procureur is het duidelijk dat de wet op het racisme en discriminatie is overtreden. Zonder ze expliciet te vernoemen verwees hij ook naar de wetgeving op het negationisme, toen hij verwees naar de – in de rechtszaal te beluisteren – geluidsopnamen die politieagenten buiten de concerttent in Diksmuide hadden gemaakt. De Sieg Heils waren niet uit de lucht na één van de optredens daar. De agenten in burger hadden binnenin op hun beurt vastgesteld dat er nazi’s verheerlijkende propaganda verkocht werd. De organisatie van zo’n concert is overigens niet zomaar een bevlieging. Bij zijn verhoor verklaarde Chris M. dat zo’n concert zes maanden voorbereiding vergt. Op zijn pc werd trouwens een to do-lijst en een taakverdeling voor de praktische organisatie gevonden. Op de pc van Kristof V. – VB-kandidaat bij de gemeenteraadsverkiezingen in 2006 in Bree – werden foto’s gevonden van Kristof V. die met vrienden de Hitler-groet uitbrengt.

Na op zijn beurt die ene uitspraak van het Grondwettelijk Hof gerelativeerd te hebben, wees de procureur nog op de gruwelijke gevolgen voor bepaalde bevolkingsgroepen door het ongeremd gebruik van bepaalde vrijheden. “We moeten leren uit het verleden.” Het Openbaar Ministerie vorderde de maximumstraf van 1 jaar cel voor elk van de drie Blood and Honour-organisatoren.

De verdediging van de drie Blood and Honour Vlaanderen-organisatoren was het meer grappige deel van de voormiddag in Veurne.

De advocate van Chris M. hield bij hoog en laag vol dat de concerten niet openbaar waren. Hadden de advocaat van het CGKR en het Openbaar Ministerie niet gewezen op de clandestiene manier van organiseren? Het Openbaar Ministerie herhaalde dan maar dat het toch niet is omdat men op een bijeenkomst bepaalde mensen probeert te vermijden, het daarom een niet-openbare bijeenkomst zou zijn. De openbaarheid blijkt ook uit de advertenties op het internet… “Ja, maar. Op die affiches (foto 1: affiche voor Bellegem) staat toch niet exacte locatie van de zaal”, riposteerde Chris M.’s advocate. En nog een giller: “Het is ook niet de bedoeling om achteraf verslag uit te brengen van het concert.” Het verslag van het concert in Diksmuide op de website van Blood and Honour Vlaanderen niet gelezen? De advocate zei verder nog dat Chris M. niet meer actief is bij Blood and Honour. Dat Chris M. door zijn aanhouding na het concert in Diksmuide de enkelband om kreeg die hij al lang had moeten dragen als gevolg van een eerdere veroordeling, en dat Chris M. nog een andere strafzaak wacht, werd niet verteld in de rechtszaal.

De advocaat van Kristof V. ontkende met klem dat zijn cliënt (foto 2) verantwoordelijk was voor de website van Blood and Honour Vlaanderen. Er werden wel bepaalde beelden gevonden op de pc van Kristof V., maar dat behoort tot de grondwettelijke vrijheid… In de beste (nouja) VB-traditie maakte de advocaat het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en Racismebestrijding verdacht als rechter én partij. Want geeft het CGKR geen vorming aan magistraten over de wet tegen het racisme, en laat het CGKR daarbij wel alle visies over die wet aan bod komen? De hoofdmoot in het pleidooi van Kristof V.’s advocaat was de – hierboven al gesignaleerde – discussie over de interpretatie van het arrest van het Grondwettelijk Hof van 12 februari 2009. Net zoals voor Chris M. werd voor Kristof V. de volledige vrijspraak gevraagd, zoniet opschorting van strafuitvoering.

De advocaat van Robby Q. was de enige van de drie advocaten van de verdediging die na het horen van de geluidsopnames van de politie en het zien van de beelden van ‘Thomas Kuban’ de feiten moreel verwerpelijk noemde. Maar moet dat tot een veroordeling leiden? Hij verwierp de stelling dat Robby Q. dé leider van Blood and Honour Vlaanderen zou zijn. “Hij heeft er de capaciteit niet voor”, zei zijn advocaat. Hij wees ook op de moeilijke jeugd die Robby Q. had, de ouderlijke zorg die hij door omstandigheden ontbeerde terwijl hij wél de nodige aandacht kreeg in het extreemrechtse milieu waarvoor hij van West-Vlaanderen naar Antwerpen verhuisde. Na een tijd wou hij zich ontrekken aan dat milieu, maar terug in West-Vlaanderen werd hij opgebeld door zijn Antwerpse vrienden die hem vroegen een en ander te regelen. “Maar Robby Q. voelde zich er niet goed mee”, zegt zijn advocaat. Vandaar dat hij de zaal in Bellegem niet onder eigen naam, maar onder de naam ‘Declercq’, huurde. In Diksmuide zorgde Robby Q. voor de organisatie van een Keltisch huwelijk, dat tot zijn verbazing uitdraaide op een Blood and Honour-concert. Het moet nogal een verrassing geweest zijn! Zijn advocaat vroeg eveneens de vrijspraak, zoniet een lichte straf. Een werkstraf bijvoorbeeld, rekeninghoudend met de vroegere veroordelingen (voor geweldplegingen, nvdr. – Bij één van die keren werd een huiszoeking gedaan bij Robby Q. en een vlag met een hakenkruis gevonden. In 2008 kreeg Robby Q. nog twee jaar cel met uitstel.)

Aan het einde van de rechtbankzitting was er nog een incident met de advocate van Chris M. die nog vlug een vraag wilde stellen waar een andere rechtbank eerst op moet antwoorden, vooraleer de zaak tegen Chris M. kan verder gezet worden. De advocaat van de burgerlijke partij noemde het ergerlijk dat na zoveel maanden van uitstel, op dertig seconden vóór het einde van de rechtbankzitting, nog zo’n vraag wordt opgeworpen. De rechtbank houdt haar antwoord in beraad. Een pluim overigens nog voor het Openbaar Ministerie. Als de redeneringen van de verdediging al te mank waren, zette de procureur telkens weer de puntjes op de i. Er was veel persbelangstelling voor de zitting (VTM, De Standaard, Het Laatste Nieuws…). De VRT bracht in haar middagnieuws een reportage over de rechtbankzitting en een interview met CGKR-directeur Jozef De Witte. Chris M., Kristof V. en Robby Q. daagden zelf niet op in Veurne. Uitspraak van de rechtbank: woensdag 9 maart.

Op 2 februari 2010 werden Chris M., Kristof V. en Robby Q. door de raadkamer verwezen naar de correctionele rechtbank van Veurne voor het inrichten van neonaziconcerten in Bellegem op 19 april 2008 (foto) en in Diksmuide op 18 oktober 2008. Twee van de vierentwintig concerten die Blood and Honour Vlaanderen de voorbije tien jaar in Vlaanderen inrichtte. Nadat advocaten van de verdediging bijkomende onderzoeksdaden eisten, ze stukken te laat neerlegden bij de rechtbank, en nogmaals uitstel vroegen omdat ze hun dossier nog niet hadden kunnen bestuderen, zou de rechtszaak tegen de Blood and Honour-organisatoren vandaag dan toch beginnen.

Beelden van het concert in Bellegem, en voorafgaande concerten in Wolfsdonk (Aarschot) en Mechelen, gemaakt door de Duitse undercoverjournalist ‘Thomas Kuban’ en uitgezonden in het VRT-programma Koppen, zorgden voor een schokgolf door Vlaanderen. Toenmalig minister van Justitie Jo Van Deurzen gaf opdracht doortastend op te treden tegen neonazibijeenkomsten. De opiniebijdrage op initiatief van het Anti-Fascistisch Front (AFF) Stop met de zelfverklaarde onmacht tegenover Blood and Honour in de week voorafgaand aan het concert in Diksmuide gaf een laatste duw om Blood and Honour Vlaanderen-kopstuk Chris M. en zijn bloedbroeders Robby Q. en Kristof V. aan te houden, verdere onderzoeksdaden te stellen en de drie uiteindelijk naar de strafrechter te verwijzen. Het belangrijkste wat hen aangewreven wordt is een inbreuk op artikel 22 van de wet tegen het racisme: “het behoren tot een groep of tot een vereniging die kennelijk en herhaaldelijk discriminatie of segregatie bedrijft of verkondigt in openbare omstandigheden, dan wel aan zodanige groep of vereniging zijn medewerking verlenen”.

De beelden van ‘Thomas Kuban’ van het concert in Bellegem werden in het kader van het onderzoek in beslag genomen en maken deel uit van het strafdossier. Politiemensen in burger deden vaststellingen in Diksmuide. Documenten en bestanden gevonden op computers bij huiszoekingen vervolledigen het dossier tegen de drie Blood and Honour’ers. Vraag is echter hoe keurig een en ander werd bijgehouden door Blood and Honour Vlaanderen. De kans dat hun boekhouding jaarlijks gecontroleerd werd door een bedrijfsrevisor is bijzonder klein. Van Blood and Honour Vlaanderen bestaan twee, overigens rivaliserende, versies. Er is het traditionele Blood and Honour Vlaanderen, waarbij Chris M., Kristof V. en Robby Q. gerekend worden. En er is de Combat 18-versie van Blood and Honour Vlaanderen, erfgenamen van de groep Bloed Bodem Eer Trouw (BBET) die een andere rechtszaak wacht in Dendermonde. Een zaak die na allerlei procedureslagen nog altijd niet behandeling is. Mogelijk heeft de vondst van de verbrande boekhouding van een schietclub in Aalst opnieuw vertraging veroorzaakt.

De traditionele Blood and Honour’ers hebben na het aanhouden van Chris M. & Co nog een nieuwjaarsconcert op 10 januari 2009 in Nijlen ingericht, een geflopt ‘Concert tegen kanker’ op 5 september 2009 in Izegem, een paar cultureel-sportieve uitstappen,  een wandeling waarbij en passant hulde werd gebracht aan een Duits militair kerkhof, een concert in een koeienstal in Poperinge op 16 januari 2010 en in een jeugdhuis in Wommelgem op 30 oktober 2010. Bij dit laatste concert doken een driehonderdtal neonazi’s op. Bij de voorgaande concerten nog slechts een honderdtal, en bij die cultureel-sportieve activiteiten slechts een tiental. Heel wat minder dus dan bij de concerten die in 2007 - 2008 georganiseerd werden, waar tot een achthonderdtal neonazi’s op af kwamen. Het record is overigens tweeduizend neonazi’s bij een concert in ons land (Weelde/Ravels, 14 oktober 2006), ingericht door de Duitse Combat 18-versie van Blood and Honour.

De slagkracht van Blood and Honour Vlaanderen is sinds het aanhouden van Chris M. & Co twee jaar geleden sterk verminderd. Maar het bloed kruipt waar het niet kan gaan, en we zien Blood and Honour’ers opduiken bij het Nieuw-Solidaristisch Alternatief. N-SA dat trouwens een stand had op het Blood and Honour Vlaanderen-concert in Diksmuide. Zelf doen ze het verhaal over die stand af als een verzinsel, en proberen ze te verbergen wat het verleden (?) is van een aantal van hun militanten. Maar dat verbergen lukt niet altijd. (Ex-)Blood and Honour’ers zijn daarnaast ook actief in autonome initiatieven zoals No Surrender Crew. De kop van de draak werd twee jaar geleden afgehakt, maar intussen groeien er een paar nieuwe koppen aan. Mochten Chris M. & Co al veroordeeld worden in Veurne, mobilisatie tegen het hergroeperen van neonazi’s blijft nodig.

Bij De allerslimste mens ter wereld passeerden de voorbije week een paar ‘bekenden’ die minder bekend bleken dan gedacht. Eerst was er een fotoronde met (ex-)politieagenten in burgerkledij. Bart Debie werd herkend, Johan Demol niet. In het finalespel kreeg Eva Brems tien foto’s van terroristische organisaties voorgelegd.

Eva Brems herkende vijf terroristische organisaties, Stany Crets kende er nog twee andere; Bert Kruismans wist niet beter. Blood and Honour was er ook bij, maar werd niet herkend door De allerslimste mens’en. Ter verontschuldiging kan wel aangevoerd worden dat de kandidaten van De allerslimste mens ter wereld de te herkennen foto’s om technische redenen minder duidelijk in beeld krijgen dan de televisiekijkers thuis. Passeerden achtereenvolgens de revue: de Ku Klux Klan, het IRA, Al Qaida, het ETA (Erik Van Looy: “Niet te verwarren met die andere afscheidingsbeweging, N-VA”), Hamas, de PLO, Blood and Honour, het Animal Liberation Front (ALF), Hezbollah, en de Tamil krijgers. Bij de foto van Blood and Honour waren de woorden “Blood” en “Honour” weggelaten, zoals ook de url van hun website. Een gestyleerde Vlaamse Leeuw en “Combat 18” waren wel nog zichtbaar, zoals ook de T-shirts van het zooitje achter de spandoek (foto 1).

Op foto 2 zie je de originele foto. De foto dateert van 12 juni 2010 en is gemaakt in Venlo (Nederland) waar de Nederlandse Volks-Unie (NVU) betoogde tegen “de EU-fraudeurs” en “de EU-dictatuur uit Brussel”. Naar eigen zeggen kwamen hiervoor “ruim 100 demonstranten” opdagen. Volgens de pers waren het er maar een zestigtal. De betoging was overigens aanvankelijk verboden, maar werd op het laatst toch toegelaten. Dat de betoging eerst verboden was, is te begrijpen. Het thema van de NVU-betogingen doet er niet toe, de NVU-betogingen zijn vooral een gelegenheid voor hele en halve neonazi’s uit Nederland, Duitsland en Vlaanderen om elkaar terug te zien. En moet dat dan gefaciliteerd worden? Uiteindelijk mochten de betogers toch in Venlo, geboorteplaats van Geert Wilders, opstappen. Het goede nieuws is dat achter de spandoek van Blood and Honour Vlaanderen meer Nederlanders en Duitsers staan dan Vlamingen.

Een extreemrechtse skinhead uit Tienen moet opnieuw de cel in. In 2006 kreeg hij een werkstraf van driehonderd uur omdat hij met vrienden een spijkerbom lieten ontploffen aan de belwinkel van een allochtoon.  Datzelfde jaar was hij, alweer met vrienden,  betrokken bij een klop- en steekpartij op een Slovaak van Roma-afkomst. Hij werd hiervoor veroordeeld tot een gevangenisstraf van vijf jaar waarvan de helft met uitstel op voorwaarde dat hij zou wegblijven uit het extreemrechtse milieu. Maar vorig jaar werd hij aangetroffen op een bus die op weg was naar een neonazi-bijeenkomst in Dresden.

Drie extreemrechtse skinheads trokken in de nacht van 22 op 23 juli 2006, samen met een minderjarige, naar de binnenstad van Tienen om “vreemdelingen te ambeteren”. Ze vonden geen vreemdeling die ze konden lastig vallen, en gingen dan maar naar het appartement van één van hen om een spijkerbom te maken waarmee ze later die nacht het uitstalraam vernielden van een belwinkel uitgebaat door Mohammed Zahangir Hossain. Bart C. (dan 30 j.) en zijn twee vrienden krijgen voor deze racistische aanslag elk een werkstraf van 300 uur. Hun betrokkenheid geraakte pas bekend toen het onderzoek gevoerd werd naar een klop- en steekpartij op de achttienjarige Peter Danyl in de nacht van 26 op 27 augustus 2006. Bart C. was weer op pad om vreemdelingen “een lesje te leren”, deze keer samen met een andere extreemrechtse skinhead en drie minderjarigen.

In de Baudoinstraat in Tienen botsen ze op Peter Danyi, een Slovaak van Roma-afkomst, die samen met een vriend na een verjaardagsfeestje een pakje sigaretten wilde gaan halen. Het komt tot een handgemeen. Peter Danyi wordt voor dood achtergelaten nadat één van de minderjarigen tot viermaal toe een messteek toebracht. Een operatie redde het leven van Danyi. De rechtbank achtte alle skinheads even schuldig, ook al beweerden zij het mes niet gezien te hebben. Bart C. en zijn vriend Kevin J. (26 j.) worden tot drie jaar cel veroordeeld, waarvan de helft met uitstel op voorwaarde dat ze breken met het extreemrechtse milieu. Gezien hun maanden voorhechtenis betekent dit dat ze in de praktijk een maand na het vonnis op vrije voeten zouden zijn. Het parket en de burgerlijke partij tekenen beroep aan tegen het vonnis.

Het Brussels hof van beroep veroordeelt Bart C. en Kevin J. op 8 mei 2007 tot een gevangenisstraf van vijf jaar waarvan de helft met uitstel op voorwaarde dat ze voortaan het extreemrechtse milieu mijden. Op 29 maart 2010 wordt Bart C. evenwel bij een identiteitscontrole geïdentificeerd op een bus met extreemrechtse skinheads die op weg is naar Dresden, in Duitsland. Een maand eerder was een neonazibijeenkomst in Dresden in de soep gedraaid, kon de geplande betoging niet doorgaan door het massaal verzet van antifascisten (foto).  Bezwarend voor Bart C. is dat de auto van zijn vader daarenboven in 2008 gespot werd in de buurt van Blood and Honour-concerten. De correctionele rechtbank in Leuven besliste vorige week dinsdag 18 januari om voor Bart C. (intussen 34 j.) de tweeënhalf jaar cel met uitstel om te zetten in een effectieve gevangenisstraf.

Op Facebook heeft Bart C. een klein maar ‘fijn’ groepje vrienden met onder andere Rob ‘Klop’ Verreycken en Anke Van dermeersch (VB), Nick Van Mieghem en Martin Gyselinck (Voorpost), Kris Roman en Mattke Van Hoof (N-SA), Tomas Boutens (gedagvaard voor het BBET-proces in Dendermonde) en Robby Quidousse (gedagvaard voor het Blood and Honour-proces in Veurne), Axel Reitz en Ben van der Kooi (beruchte buitenlandse activisten). Fraai gezelschap.

In de rand van het congres van het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) op 30 oktober 2010 in Edegem werd bekendgemaakt dat “de jongeren” van het N-SA nog vóór het jaareinde een concert zouden inrichten. Veertien dagen later maakte Ruben Rosiers (foto 2) op de website van het N-SA bekend dat de Italiaanse groep ZetaZeroAlfa vandaag, zaterdag 18 december 2010, ergens in de provincie Antwerpen zou halt houden in het kader van de Disperato Amore Tour (foto 1). Niets nieuws dus onder de winterkoude want ZetaZeroAlfa was al de hoofdvogel op het Identiteit door Muziek-concert op 31 oktober 2008 ingericht door diezelfde Ruben Rosiers (ook duivel-doet-al bij het N-SA, Radio Rapaille-d.j. Malinwa en Facebook’er Ruben Solidarista).

ZetaZeroAlfa, op tournee om de nieuwe cd Disperato Amore (“Wanhopige liefde”) te promoten, is een Italiaanse Identity Rock-groep opgericht in 1997. Naar aanleiding van hun vorige halte in Vlaanderen omschreven ze hun muziek in een interview als “gevarieerde rockmuziek, bij momenten zeer agressief, soms ironisch of choquerend, maar met een metapolitieke en identitaire boodschap.” Ga daar maar even voor zitten. In tegenstelling tot andere Italiaanse identitaire groepen vermijdt ZetaZeroAlfa verwijzingen naar het Italiaanse fascisme. Om strategische redenen, zo blijkt. “Wij verkiezen de aanval boven het herstel van wat ooit was.” en “Wij hebben respect voor de Erewacht die 365 dagen per jaar de wacht houdt aan de crypte van Mussolini in Predappio, maar wij verwerpen de psychopathische nostalgici. Ons project is naar de toekomst gericht”, zegt ZetaZeroAlfa. Het belet niet dat de groep vaak het podium en cd’s deelt met neonazi-muziekgroepen. Op 27 november 2010 trad ZetaZeroAlfa in Italië op samen met Ultima Frontiera waarvan de zanger vorig jaar nog in een Koppen-reportage zei “Ik ben trots ’n fascist te zijn” (op 9’15” in deze video). En op de verzamelcd Italians do it better vinden we ZetaZeroAlfa terug samen met Blind Justice, op 30 oktober 2010 nog op het Blood and Honour-concert in Wommelgem, op 16 januari 2010 op een Blood and Honour-concert in Poperinge.

ZetaZeroAlfa is ook een van de deelnemende groepen aan de verzamelcd L’ora della Verità met als thema: de bomaanslag van 2 augustus 1980 op het treinstation van Bologna. Volgens de frontman van ZetaZeroAlfa een aanslag gepleegd door zowat iedereen behalve door wie er voor veroordeeld is: een groep neonazi’s. ZetaZeroAlfa leverde onder andere ook een bijdrage aan een dvd ter ere van de extreemrechtse denker Jules Evola. Een concert van ZetaZeroAlfa in 2001 dat na een protestmanifestatie uit de hand liep deed de leden van ZetaZeroAlfa gedurende vier dagen in de zwaar bewaakte gevangenis van Sulmona belanden, te midden van Al Qaida-verdachten en maffialeden van de Sacra Corona Unita. Vooraf aan ZetaZeroAlfa treedt onder andere op: Jan Peter, een Duitse extreemrechtse balladezanger die op zijn in 2008 verschenen cd Lethargie Absolut onder andere een nummer van de Poolse neonazigroep Konkwista 88 en een nummer van de Amerikaanse neonazigroep Bound of Glory covert. Hôtel Stella is ook aangekondigd. Een Franse groep die op 10 oktober 2009 al optrad bij het ‘jeugdcongres’ van het N-SA in Oostkamp, bij Brugge. “De dolle Brugse nachten en de Vlaamse vrouwen” zijn sindsdien in hun geheugen gegrift. Anderzijds is Hôtel Stella nogal ongelukkig over het tegenwoordig meer onder toezicht houden van de voetbalhooligans van Paris Saint-Germain. Enkele leden van Hôtel Stella maken deel uit van Project Apache, een Parijse groep identitairen niet te verwarren met het Vlaamse Apache.

Het concert van ZetaZeroAlfa twee jaar geleden bracht naar verluidt een 120-tal mensen op de been. Op het Identiteit door Muziek-concert op 13 februari 2010 waren er “nauwelijks aanwezigen”. Volgens Ruben Rosiers (op foto 2: op 1 mei samen met neonazi’s en andere rechts-radicalen in Berlijn met een ZetaZeroAlfa-vest) wordt er deze keer echter zoveel volk verwacht dat hij van zaal is veranderd en “zelfs de hele dag een aanspreekpunt op de luchthaven (zal) moeten plaatsen.” De zaal waar het concert plaatsvindt is niet publiek gemaakt. Het is à la manière van Blood and Honour verzamelen aan de carpoolparking in Kontich, aan de E19 tussen Antwerpen en Mechelen, om vandaar verder te rijden. Als er écht veel volk in Kontich verschijnt, is het maar te hopen dat politie op moto’s en met zwaailichten de stoet auto’s begeleidt tot aan de concertzaal.

Op 27 maart 1995 lanceerde voormalig Ku Klux Klan-leider Don Black de website Stormfront. Hij was daarmee een van de eersten die een extreemrechtse internetsite online bracht. Aanvankelijk was het een ‘gewone’ website met veel nazi-propaganda. In 1998 startte Stormfront met een discussieforum, twee jaar later volgde al een Nederlandstalige sectie. Cultuursocioloog Willem de Koster promoveerde vorige week aan de Erasmus Universiteit in Rotterdam met een onderzoek naar de gebruikers van drie verschillende internetdiscussiefora, waaronder Stormfront Nederland & Vlaanderen. “Wie zijn ze, wat doen ze, wat drijft hen”, zou Paul Jambers zeggen.

Willem de Coster zocht contact met een moderator van Stormfront, discussieforum door sommigen ook Stormstront genoemd. De Coster mocht een oproep plaatsen om de bedoeling van zijn onderzoek te verduidelijken – het ging hem niet om de inhoud, maar om te weten te komen wat het forum voor de gebruikers betekende – en kon uiteindelijk met elf forumleden een langdurig chat-interview houden. Voor een face-to-face interview waren de Stormfront-gebruikers niet te vinden. Elf gebruikers van een forum waar zowat elk ogenblik van de dag een paar tientallen tot meer dan tweehonderd mensen op online zijn, hoe wetenschappelijk is dan een onderzoek. Kan je daar dan al op promoveren tot universiteitsprofessor? In elk geval hield De Koster als indruk over dat de Stormfront-gebruikers voor het merendeel jonge mannen zijn die zich in het echte leven gestigmatiseerd voelen. Hun ideeën worden door hun familie, op school, op het werk en in de sportclub niet geaccepteerd. Het Stormfront-forum is voor hen een toevluchtsoord, een warm bad. ‘Hier zitten mijn echte vrienden”, zeiden ze. “Het nationalisme of het nationaal-socialisme is mijn grootste en diepste echte liefde. Hier zitten mensen die dat begrijpen, die niet rot tegen me doen, die me steunen.”

Nieuwe leden worden niet meteen tot het forum toegelaten. Hun eerste vijftig bijdragen worden gescreend voordat ze online geplaatst worden. Ze worden ook gewaarschuwd: de vijand leest mee, geef niet te veel persoonlijke details en wees voorzichtig in je uitspraken want je kan ervoor vervolgd worden. Leden zien elkaar soms op meetings en borrels, maar volgens De Koster vervullen die bijeenkomsten een ondergeschikte rol. Het is meer om te weten met wie je spreekt dan om tot verdere actie over te gaan. Willem de Koster (in NRC Handelsblad): “Ze hebben sterk het idee dat ze de wereld toch niet kunnen veranderen. Er zijn wel mensen op het forum uit meer actiegerichte groepen, zoals de Nederlandse Volks-Unie (NVU). Die roepen wel op tot betogingen, maar meestal zonder veel succes. ‘We stonden er weer met zijn vieren, jullie zijn een stelletje toetsenbordkrijgers’ lees je dan.” De andere twee discussiefora die Willem de Coster onderzocht waren een discussieforum voor homo’s en een discussieforum van mensen die zich verzetten tegen flitspalen. Bien étonnés de se trouwer ensemble, toch zeker die neonazi’s en homo’s.

Overigens is het niet alleen de NVU die haar zielenroersels op het Stormfront-forum plaatst. Ook Blood and Honour’ers zijn actief op het Stormfront-forum. Het was daar bijvoorbeeld dat we de affiche voor het Blood and Honour-concert op 30 oktober in Wommelgem de eerste keer opmerkten (1, 2, 3, 4), en verder vonden we er ook nog een interessante (nouja) oproep om zaad te doneren voor het verder zetten van het blanke ras. Omgekeerd komen Stormfront’ers regelmatig adrealine ophalen bij de pagina’s van AFF/Verzet. Zelfs internationaal. Wekelijks wordt nog doorgeklikt naar dit AFF/Verzet-artikel, als gevolg van deze Stormfront-pagina. (Foto: Illustratie uit de reeks ‘Interessante plaatjes’ op het forum van Stormfront Nederland & Vlaanderen.)

Vorige week woensdag 24 november 2010 zou in Veurne eindelijk de rechtszaak starten tegen drie organisatoren van Blood and Honour Vlaanderen. Voor de rechtbank gedaagd voor twee van de vierentwintig concerten die Blood and Honour Vlaanderen de voorbije jaren in Vlaanderen inrichtte.

Maar op vraag van de verdediging van één van de verdachten is de behandeling van deze zaak alweer uitgesteld. Nu tot 2 februari 2011. Mocht de zaak dan wél behandeld worden, zal het exact één jaar zijn nadat de rechtbank in Veurne wilde starten met de rechtszaak tegen de drie organisatoren van Blood and Honour Vlaanderen. Intussen maakt men er een sport van opnieuw Blood and Honour-concerten in te richten. Het concert op 30 oktober in een jeugdhuis in Wommelgem – met misleiding van het bestuur van het jeugdhuis dat haar lokalen ter beschikking stelde met het idee dat het om een gewoon metalconcert ging waarvan de inrichters in problemen waren gekomen door een dubbelboeking van een zaal – leidde ertoe dat de burgemeester van Wommelgem het verder gebruik van de lokalen door het jeugdhuis voor drie maanden opschortte. We schreven: “Blood and Honour Vlaanderen spant zich in om de nazi-ideologie door concerten te verspreiden, en veroorzaakt door hun leugens en bedrog dat de Wommelgemse jeugd zich niet langer op een gezonde wijze kan ontspannen en ontplooien. Dat is om fier op te zijn!” Dat laatste was natuurlijk met enig cynisme, maar bij Blood and Honour zijn ze er fier over.

Een Nederlandse neonazi schreef op het Stormfront-discussieforum naar aanleiding van het bericht dat jeugdhuis Wommel haar werking drie maanden moet opschorten omwille van het Blood and Honour-concert: “Nog een goede daad vericht (sic) lijkt me zo. Dit was duidelijk een links 'jeugdhuis’ o.a getuige het bordje 'Straat tegen Haat' e.a rare graffiti die in het pand was aangebracht.” Het werd dus een dubbelslag voor Blood and Honour Vlaanderen: toch een concert kunnen organiseren, en de werking van een jeugdhuis opgeschort dat zij als een links jeugdhuis beschouwen omwille van een Straat zonder Haat-bordje en “rare graffiti”. (Foto: Blood and Honour Nederland op 20 november 2010 met vrienden op straat in Den Haag om de vrijlating te eisen van een Spaanse neonazi, wegens een dodelijke steekpartij veroordeeld tot 26 jaar cel.)

De correctionele rechtbank van Dendermonde heeft vandaag een dertigjarige man van Liberiaanse afkomst bij verstek veroordeeld tot vier maanden cel en een geldboete van 275 euro. Hij moet ook 660 euro schadevergoeding betalen aan Tanguy Veys voor slagen en verwondingen op de trein Gent - Sint-Niklaas. Veys werkte toen nog als VB-personeelslid voor de regio Sint-Niklaas. Intussen is de Gentenaar Kamerlid.

Aanleiding voor de slagen was een discussie tussen Veys en de veroordeelde over een plaats op de trein één jaar geleden, op 26 november 2009. Op het ogenblik van de feiten woonde de belager van Veys in Wichelen (halverwege Dendermonde - Wetteren). Intussen woont hij in Frankrijk. Hij zou nu internationaal geseind worden. Zodra hij kennis krijgt van het vonnis kan hij verzet aantekenen, zodat de zaak opnieuw behandeld moet worden en de gedagvaarde zijn versie van de feiten kan geven voor de rechtbank. Foto: Tanguy Veys (r.) en zijn advocaat Piet Noë.

Tanguy Veys’ advocaat Piet Noë was ook advocaat voor amateur-negationist Roeland Raes en beroepsnegationist Siegfried Verbeke. Hij was daarenboven de eerste om publiek de verdediging op te nemen voor de verdachten van de Blood and Honour-afsplitsing BBET (Bloed - Bodem - Eer - Trouw). Elf BBET-verdachten werden uiteindelijk voor de rechtbank gedaagd op beschuldiging van deelname aan terroristische activiteiten, racisme en negationisme; tien anderen ‘enkel’ voor illegaal wapenbezit en bendevorming. De zaak ging aan het rollen bij een politie-inval op 4 september 2006 in vijf legerkazernes en op achttien privé-adressen.

Op 23 februari 2010 zou de BBET-zaak voor het eerst behandeld worden door de rechtbank van Dendermonde, maar zover is het nog niet gekomen. De behandeling werd bij herhaling verdaagd op vraag van de verdediging. De zaak is nu naar het voorjaar van 2011 verplaatst, maar of ze dan effectief behandeld wordt blijft afwachten. Natuurlijk is de zaak complexer en zwaarwichtiger dan het treinincident met Tanguy Veys, maar het duurt wel erg lang vooraleer diezelfde rechtbank in Dendermonde zich uitspreekt over de BBET-zaak.

Het voor vandaag beloofde artikel over Blood and Honour Vlaanderen heb je tegoed voor later.

Naar alle waarschijnlijkheid zal immers de voor vandaag geplande rechtszaak tegen de organisatoren van Blood and Honour Vlaanderen-concerten in Bellegem (foto) en Diksmuide in 2008 opnieuw uitgesteld worden. Voor de vierde keer of zo. Het is niet alleen voor dossiers van asielzoekers dat advocaten erin slagen om de afhandeling van dossiers alsmaar te laten verdagen.

Morgen moeten drie organisatoren van het traditionele Blood and Honour Vlaanderen voor de rechtbank in Veurne verschijnen voor het inrichten van twee concerten in 2008. Het is voor het eerst in ons land dat organisatoren van neonazistische concerten voor de rechtbank worden gedaagd. Het rijtje dergelijke concerten (zoals eentje aangekondigd op foto 1) is nochtans lang. Hieronder sommen we de concerten op die het traditionele Blood and Honour Vlaanderen inrichtte; de concerten van de Combat 18-versie van Blood and Honour Vlaanderen en de concerten die Duitse Blood and Honour- en soortgelijke neonazistische organisaties in ons land organiseerden, laten we terzijde. Ook de kleinere bijeenkomsten van het traditionele Blood and Honour Vlaanderen zoals Adolf Hitler-herdenkingen, een 11 juli-barbecue (foto 2), een paintball-dag, deelname aan betogingen in binnen- en buitenland, enzomeer vermelden we niet. Het zou het lijstje hieronder nog langer maken.

• Het eerste concert van het traditionele Blood and Honour Vlaanderen werd op 18 augustus 2001 ingericht. Een 200-tal mensen uit binnen- en buitenland kwamen luisteren naar de Franse groepen Fraternité Blanche en Panzerjäger.
• Op 26 januari 2002 volgde een tweede concert van Blood and Honour Vlaanderen. Op de affiche groepen met welluidende namen als Celtic Cross, Section88 (de ‘88’ is een verwijzing naar ‘Heil Hitler’), Nordfront en Bagadou Storm (genoemd naar een Bretoense collaboratiebeweging).
• Op 13 april 2002 wordt in Veurne het derde concert van Blood and Honour Vlaanderen ingericht. Er waren optredens van het Vlaamse Stormwolf, het Nederlandse Brigade M en het Engelse Legion of St. George.
• Een half jaar later, op 26 oktober 2002, is Brigade M opnieuw van de partij op een Blood and Honour-concert in Diksmuide. Ook het Duitse Nordfront is er opnieuw. Verder nog op de affiche: het Duitse Jagdstaffel en het Engelse Eye of Odin. De burgemeester van Diksmuide wilde het concert eerst verbieden, maar het concert kon toch plaatsvinden.
• Op 28 maart 2003 komen een 800-tal neonazi’s bijeen voor opnieuw Brigade M, en verder onder andere de Duitse groepen Jungsturm en Propaganda, het Engelse English Rose, de Brugse Les Vilains en het Hongaarse Verszerzodes. Zestig procent van de concertgangers is uit Duitsland afkomstig.
• Op 14 juni 2003 is er een akoestisch optreden van Stigger en Sisco, voor een 150-tal mensen die “zongen als duizend SS-soldaten”.
• Op 19 september 2003 is er een Ian Stuart Donaldson-memorial met opnieuw Stormwolf en Legion of St. George, en verder: Legion of Thor, Stahlgewitter, Injustice Side, Ultima Ratio en Warlord. De organisatoren bedankten achteraf “onze Duitse broeders voor de massieve hulp”.
• Op 13 december 2003 is er al het volgend Blood and Honour-concert. In Lebbeke. Met het Franse Panzerjäger en het Duitse Nordfront die we kennen van voorgaande concerten, en verder het Duitse Kommando Skin en het Engelse Whitelaw.
• Op 10 september 2004 is er de volgende Ian Stuart Donaldson-memorial. In de buurt van Brugge, met het Vlaamse Lion’s Pride, nog maar eens Legion of St. George en Warlord, en verder het Italiaanse Armco en een niet met naam genoemde Duitse groep. Onder de 650 concertgangers volk uit Vlaanderen, Wallonië, Nederland, Frankrijk, Duitsland, Engeland, en ook: Italië, Zwitserland, Oostenrijk, de Verenigde Staten en Zuid-Afrika.
• De Blood and Honour-concerten blijven vooral een West-Vlaams verhaal. Op 4 juni 2005 is er in de buurt van Brugge het volgend Blood and Honour-concert. Een duizendtal neonazi’s komen luisteren naar opnieuw Verszersodes, Les Vilains, English Rose, Propaganda en Whitelaw; en voor het eerst in Vlaanderen: het Oostenrijkse Tollshock en het Finse Mistreat. De opbrengst van de avond wordt onder andere geschonken aan het Sint-Maartensfonds.
• Op 26 november 2005 wordt voor een concert dat een 400-tal concertgangers aantrekt samengewerkt met het verwante Hammerskins Frankrijk. Het Duitse Valhalla’s patriots is de enige nieuwe groep. Verder komen nog eens langs: Panzerjäger, English Rose, Legion of St. George en Section88.
• Op 4 maart 2006 wordt dan weer samengewerkt met de Nederlandse traditionele Blood and Honour-groep. Een SS-herdenking in het Nederlandse Ysselsteyn wordt verboden. Dan wordt stiekem een bezoek gebracht aan het militair kerkhof van Lommel waar ook SS’ers begraven liggen. In Vremde (Boechout) volgt voor een tweehonderdtal mensen een concert met de Duitse Eternal Pride en Odessa, en de Engelse Strikeforce en Warhammer. Een VTM-cameraman die aan de ingang van de parochiezaal waar het concert plaatsvindt wilde filmen, werd neergeslagen.
• Op 12 augustus 2006 is er al het volgend Blood and Honour-concert. Nu in Boortmeerbeek, met het Franse Celulle 23, het Engelse Pureblood en Avalon, en het Duitse Eternal Pride dat na het concert in Vremde opnieuw van de partij is. Na afloop van het concert werd een wedstrijd om ter vaakst “Hitler ist da” scanderen gehouden, die gewonnen werd door een man die door het leven gaat als ‘De witte tornado’.
• Op 9 september 2006 is er al het derde Blood and Honour-concert dat jaar. Nu in een voetbalkantine in Wolfsdonk, gehucht van Aarschot. De kantine biedt plaats voor een 500-tal mensen, maar het is niet duidelijk hoeveel volk effectief opdaagde. De affiche kennen we wel (zie foto 1): uit Engeland Warlord en English Rose, uit Duitsland Ultima Ratio en Kommando Skin, uit Estland PWA en uit Zweden Fyrdung.
• Op 10 maart 2007 worden opnieuw de gesneuvelde SS’ers herdacht in Lommel en volgt er een concert in Mechelen met uit Nederland Westland Rebbels, uit Duitsland Eternal Pride en Frontstadt, en uit Engeland Whitelaw. Hier komen een 500-tal neonazi’s naartoe. Een aantal van hen werden na afloop van het concert door de politie begeleid zodat ze veilig de weg naar de autostrade Brussel - Antwerpen vonden.
• Op 27 oktober 2007 is er opnieuw een Blood and Honour-concert in Wolfsdonk. Nu met een 600- à 700 aanwezigen die kwamen luisteren naar Kommando Skin, White Wash, Avalon, Faustrecht, Whitelaw, Eternal Pride, Propaganda, Hate for Breakfast uit Italië en Fehér Törvény uit Hongarije. Neonazi’s kloegen achteraf over de slechte organisatie van het concert.
• Op 26 januari 2008 is er een benefietavond van Blood and Honour Vlaanderen in Schoten, met een honderdtal aanwezigen. Bert Deckers, VB-provincieraadslid en -personeelslid, had vooral een probleem met het protest van het Anti-Fascistisch Front (AFF) tegen bijeenkomsten zoals in Schoten waar volop ‘Sieg Heil’ en ‘Juden Raus’ gescandeerd werd.
• Op 19 april 2008 was er een SS-herdenking gevolgd door een concert in Bellegem, deelgemeente van Kortrijk. Op de affiche: Die Liebenfels Kapelle, Lion’s Pride, Fight Tonight, PWA, Last Chance, Sence of Pride en Agonia (zie: 1 en 2). Zoals vaker traden niet alle aangekondigde groepen effectief op. Sommige omdat de organisatie van de avond uit de hand liep. Het ‘te laat’ werd. Het Tsjechische Agonia reisde niet af naar Bellegem omdat de organisatoren voor hen geen hotel met douchefaciliteiten wilden boeken. De Koppen-reportage over de avond bracht algemene verontwaardiging over dergelijke concerten op gang.
• Niet onder de naam Blood and Honour Vlaanderen maar wel door hen georganiseerd is er op 7 juni 2008 in (opnieuw) Lebbeke een National Socialist Black Metal-festival.
• Op 18 oktober 2008 is er het derde concert van Blood and Honour Vlaanderen dat jaar: nu een Ian Stuart Donaldson-memorial in Diksmuide die een 800-tal neonazi’s lokt. Op de affiche: Blackout en Last Chance uit Engeland; Mistreat uit Finland; White Rock ’n Roll Outlaws, 88 Rott & Roll band, Thrima en Strong Side uit Duitsland; en Strijdgeest uit Nederland (zie: 1 en 2). Blood and Honour Vlaanderen was tevreden over de organisatie van hun concert “zonder discussie, ruzie of vieze blik”.
• Drie dagen later werden drie organisatoren van Blood and Honour Vlaanderen door de politie van hun bed gelicht. Over wat nadien aan activiteiten volgde bij het traditionele Blood and Honour Vlaanderen (Nijlen, Izegem, Poperinge, Wommelgem…): morgen meer. Naar internetnormen is dit artikel al veel te lang, en we herhalen het: de concerten van de Combat 18-versie van Blood and Honour Vlaanderen en van Duitse neonazi’s die in ons land concerten organiseerden (Ravels, Kinrooi, Hotton, Zandvliet, Nijlen...), hebben we niet opgenomen in bovenstaande lijst.


Update. Wegens het nogmaals uitstellen van de rechtszaak tegen drie Blood and Honour-organisatoren wordt het vervolg op dit artikel gepland voor 2 februari 2011.

Zaterdag 30 oktober organiseerde Blood and Honour Vlaanderen nog eens een concert (foto 1). Even flink doen nu Chris M. en twee andere Blood and Honour-organisatoren deze week voor de rechtbank in Veurne moeten verschijnen. Het zaaltje van jeugdhuis Wommel in Wommelgem werd – met manifeste leugens over de bedoeling – gebruikt voor het inrichten van een Ian Stuart Donaldson-memorial. De burgemeester van Wommelgem besliste intussen wegens die ‘onderverhuring’ de jeugdhuiswerking in Fort 2 drie maanden te schorsen.

Met een aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid staat intussen vast dat Blood and Honour Vlaanderen oorspronkelijk haar concert in een andere zaal wilde inrichten, maar daar een stokje voor werd gestoken. Een stevige stok, dan. Waar is niet duidelijk. Alleszins zijn politiediensten vanaf donderdag 28 oktober – dag waarop wij hier het geplande concert bekendmaakten – in het Antwerpse op zoek gegaan naar een mogelijke locatie voor het concert. De dag zelf werd met een smoes – “een dubbelboeking van een zaal voor een hardrockconcert, in samenwerking met een bekend Antwerps hardrockcafé” – een bestuurslid van jeugdhuis Wommel benaderd om diezelfde avond nog hun jeugdhuis te mogen gebruiken. Gezien een artikel in De Morgen diezelfde dag werd nog uitdrukkelijk gevraagd of het toch niet om een Blood and Honour-concert ging. Dat werd staalhard ontkend. Er werd een gebruiksovereenkomst opgesteld voor het gebruik van de jeugdhuislokalen. Toen bestuursleden van het jeugdhuis een en ander natrokken bij de vermelde ‘dubbel geboekte’ zaal en het geciteerde hardrockcafé, het opgegeven gsm-nummer fout bleek te zijn, allerlei onguur volk opdook – tot en met iemand met een SS-logo op zijn kledij – en zes potige kerels de toegang tot het jeugdhuis controleerden, werd de politie gebeld. Die oordeelde dat men beter de zaak niet ontruimde.

Alle aangekondigde groepen traden op, met uitzondering van het Italiaanse Leggitima Offesa dat vervangen werd door het Duitse Non Plus Ultra. Die speelde onder andere covers van Skrewdriver (de groep van Ian Stuart Donaldson, Back with a bang en Hail victory), covers van Fortress (Commi scum), Nordic Thunder (We’ll overcome), Frekorps (Wie die wikinger) en Cock Sparrer (Because you’re young). In We’ll overcome bijvoorbeeld luidt het: “Confronted by the invasion of our nation, the White man must shed his blood. Against the agressors, be they from the east or west. We are alone against this plague. We fight the system. We fight the system. We fight the system. We fight the system. All together we’ll overcome zionism. All together we’ll overcome marxism.” Volgens een West-Vlaamse Blood and Honour’er van de oude garde was het “een mooie” memorial, “de bands waren top, de locatie was schitterend.” Hij gaf “een dikke proficiat aan de mensen die, ondanks alle problemen, toch hebben doorgezet.” Duitse neonazi’s kloegen daarentegen over de slechte organisatie. Blijkbaar heeft men nog moeten improviseren voor de geluidsinstallatie want de oorspronkelijk hiervoor voorziene crew haakte af nadat het concert niet kon doorgaan in de aanvankelijk voorziene zaal. Met de biervoorraad was er geen probleem. Na het concert werd een berg niet opgeruimde Kaiser-bierblikjes gevonden.

Burgemeester Walter Van Der Plaetsen (70 j., Open VLD) staat in Wommelgem niet bekend als een grote vriend van de jeugd. Misschien wel van kinderen, maar alleszins niet van opgroeiende jongeren. Hij greep de ‘onderverhuring’ aan Blood and Honour Vlaanderen aan om jeugdhuis Wommel (foto 2) gedurende drie maanden het gebruik van hun lokalen in Fort 2 te ontzeggen, op voor drie eerder al geplande activiteiten na. Blood and Honour Vlaanderen spant zich in om de nazi-ideologie door concerten te verspreiden, en veroorzaakt door hun leugens en bedrog dat de Wommelgemse jeugd zich niet langer op een gezonde wijze kan ontspannen en ontplooien. Dat is om fier op te zijn!

“Netjes, jongens”, schreef een dertigjarige neonazi ironisch nadat hij ons verslag van de herstart van Blood and Honour Vlaanderen zaterdagavond in Wommelgem (foto 1) gelezen had, waarna hij ons verslag forwarde naar zijn geestesgenoten. De man had toen nog niet de reactie van minister van Binnenlandse Zaken Annemie Turtelboom (foto 2) gehoord.

De Antwerpse regionale televisiezender ATV bracht gisterenavond een verslag over de manier waarop Blood and Honour aan een zaal was geraakt, en de verontwaardiging van het misleide jeugdhuis Wommel dat vraagt dat dit soort evenementen preventief verboden worden. In een tweede reportage ondervroeg ATV de, samen met de regering-Leterme ontslagnemende, minister van Binnenlandse Zaken Annemie Turtelboom (Open VLD). Die zei dat het net rond groeperingen als Blood and Honour alsmaar strakker gespannen wordt: met de Staatsveiligheid die steeds aanwezig is, nummerplaten die genoteerd worden… maar het sluitstuk ontbreekt. Er zou daarom hard gewerkt worden aan wetgeving die een rechter in de mogelijkheid stelt om met snelrecht bijeenkomsten als van Blood and Honour preventief te verbieden. Inspiratie daarvoor zou gehaald worden uit buitenlandse wetgeving. De val van de regering-Leterme zou echter verhinderen dat eraan voort gewerkt wordt.

Het Anti-Fascistisch Front (AFF) zal zich pas ten gronde uitspreken zodra het inzage krijgt in het (ontwerp van) wetsontwerp. Ervaringen in het buitenland (Duitsland bijvoorbeeld) leren dat rechters niet altijd bijeenkomsten van neonazi’s verbieden. Soms wel, soms niet. Een duidelijke lijn hebben we er nog niet in herkend. Andere ervaringen in het buitenland (Nederland bijvoorbeeld) leren dat de politie er wel eens alerter en kordater optreedt dan de Belgische collega’s als de zaaluitbater niet wil dat zijn zaal misbruikt wordt voor bijeenkomsten van neonazi’s. Het is niet altijd nieuwe wetgeving die men nodig heeft. Maar beter een minister van Binnenlandse Zaken die zich bezorgd toont om neonazistische groeperingen dan een minister van Justitie vanwie we nog geen intentieverklaring hebben gehoord.

Het concert dat zaterdagavond georganiseerd werd ter herinnering aan de stichter van de neonazistische beweging Blood and Honour (foto 1) vond plaats in Wommelgem, bij Antwerpen. Een 300-tal neonazi’s doken er op, in een zaal die pas ’s namiddags gehuurd was.

Zaterdag schreven we dat vanuit het meetingpoint vlak over de Nederlandse grens het nog alle richtingen uit kon: zowel dieper Nederland in als terug naar Vlaanderen. Eén bron sprak van "Zuid-Holland" als plaats voor het concert, maar we merkten daar meteen bij op: "Eerst zien, dan pas geloven. Het zou niet de eerste keer zijn als men mensen op een dwaalspoor wil brengen." Het werd dus Wommelgem, vlakbij Antwerpen. Op tien minuten rijden van Edegem waar het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) bijeenkwam voor haar derde congres.

Eerder op de dag was een bestuurslid van jeugdhuis Wommel in een café in Antwerpen aangesproken door twee jongeren die zeiden dat door een dubbelboeking een hardrockconcert in samenwerking met een bekend Antwerps hardrockcafé in het water dreigde te vallen. Groepen en geluidsmateriaal waren al onderweg. Of ze uit de nood konden geholpen worden? Het bestuurslid van het jeugdhuis vroeg hen nog of ze niet gelieerd waren aan een politieke beweging, en al zeker niet aan Blood and Honour (Zaterdag had De Morgen een tamelijk groot artikel gepubliceerd over het geplande concert van Blood and Honour, nvdr.). Twee keer werd ontkennend geantwoord. Eén van de twee jongeren had overigens dreadlocks, wat anders niet gebruikelijk is in het neonazistisch milieu. Zaterdagnamiddag werd een gebruikersovereenkomst met jeugdhuis Wommel opgesteld. Achteraf bleek dat een valse naam en een vals e-mailadres werd opgegeven.

Pikant detail: het jeugdhuis is gelegen in het Fort van Wommelgem (foto 2), gebouwd als constructie om Antwerpen in de loop van de geschiedenis te vrijwaren voor een bezetting door Duitse troepen. Blood and Honour bleek goed geëquipeerd te zijn: ze hadden hun eigen drankvoorraad bij, een stroomgenerator, enzomeer. Desnoods had men nog zoals in januari in Poperinge in een koeienstal kunnen optreden. Er kwamen een driehonderd neonazi’s naar het concert. Naast Vlamingen onder andere ook Nederlanders en Duitsers. De verbouwereerde medewerkers van jeugdhuis Wommel belden de politie van Wommelgem, maar die liet betijen. De zaak “monitoren” leek de politie het beste, liever geen chaos veroorzaken. Of er politie in het jeugdhuis was, is niet bekend. Alleszins traden onder andere de Hongaarse groep Vérszerodés (foto 3), het Italiaanse Blind Justice en het Duitse Libertin op die bekend staan om hun racistische, antisemitische en negationistische liedteksten.

Het bestuur van jeugdhuis Wommel is verontwaardigd over de handelswijze van Blood and Honour en vraagt “expliciet (…) aan de hogere overheden om op te treden tegen deze bedrieglijke en gevaarlijke praktijken”. Het jeugdhuis vraagt ook “dat de wetgever dit soort evenementen preventief moet kunnen verbieden en strenger bestraffen”. Het jeugdhuis onderlijnt tenslotte een “apolitiek jeugdhuis te zijn dat extremisme afkeurt”. Blood and Honour zadelt het jeugdhuis overigens op met extra kosten: tegen de afspraken in werd de sleutel van het jeugdhuis na afloop niet gedeponeerd in de brievenbus van één van de bestuursleden van het jeugdhuis. Ook dat nog.

Volgende week hebben wij oog voor een bijzondere jarige, maar eerst iets over de geboorte- en overlijdensdatums die men bij Blood and Honour belangrijk vindt. Hiernaast de verjaardagskalender die forumleden vinden op de internationale website van Blood and Honour (Combat 18).

‘Dogface’ verjaart op 12 oktober, ‘Clobbersaurus’ op 13 oktober, ‘Fight88’ op 19 oktober, enzovoort. Drie verjaardagen hebben we in rood gemarkeerd. Om even aan te geven welke bekende personen ze bij Blood and Honour belangrijk vinden. Op 7 oktober was het Heinrich Himmlers geboortedag. Heinrich Himmler is de stichter van de SS, de paramilitaire organisatie van de Duitse nazi-partij NSDAP. Na Hitler is hij de hoofdverantwoordelijke voor de Holocaust. Op 15 oktober stierf Hermann Göring, oprichter van de Gestapo, de geheime politie in nazi-Duitsland. En dat vindt men bij Blood and Honour zo belangrijk dat het genoteerd staat op hun verjaardagskalender. Ook 29 oktober heeft bij Blood and Honour een bijzondere betekenis. Dat is immers de geboortedag van Joseph Goebbels, minister van propaganda van nazi-Duitsland. Ian Stuart Donaldson, de zanger van Screwdriver en stichter van Blood and Honour die gisteren herdacht werd door Blood and Honour Vlaanderen & Nederland, stierf op 24 september. Vandaar dat je hem niet aantreft op dit overzicht voor oktober.

We weten niet wie er allemaal op uw verjaardagskalender staat, maar als daar Heinrich Himmler, Hermann Göring en Joseph Goebbels op staan, is er met u toch iets grondig fout gelopen.

Donderdag belde een journalist ons met de vraag waar wij de informatie vandaan haalden over het Blood and Honour-concert vanavond ergens in Vlaanderen of Nederland (foto 1). We noemden onze bronnen, en de man leek overtuigd te zijn. Eerder had hij gebeld met het ministerie van Binnenlandse Zaken, maar daar wisten ze niets af van een Blood and Honour-concert. Tja.

We zetten Binnenlandse Zaken dan maar verder op de weg. Niet om de diensten van minister Annemie Turtelboom (Open VLD) gerust te stellen. Wel om hen aan te sporen om extra waakzaam te zijn, en de nodige contacten te leggen met hun Nederlandse collega’s. In de vooravond verzamelen de concertgangers van Blood and Honour zich aan het Shell-tankstation in Hazeldonk. Op de E19 Antwerpen - Breda, voorbij de afrit naar Meer, vlak over de grens met Nederland. Daar wordt aan wie er enigszins betrouwbaar uitziet de route naar de concertzaal uitgelegd. Vanuit Edegem, waar het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) bijeenkomt, is het een half uurtje rijden tot Hazeldonk. Alhoewel het verzamelpunt in Nederland ligt, zijn er (ook) Vlaamse organisatoren bij betrokken. Dat bleek gisterenavond andermaal.

Vanuit Hazeldonk kan het nog alle richtingen uitgaan. Zowel dieper Nederland in als via een omweg terug naar Vlaanderen. Volgens één bron zou het concert doorgaan in "Zuid-Nederland". Maar in dat soort zaken is het zeker 'eerst zien, en dan pas geloven'. Het zou niet de eerste keer zijn als men mensen op een dwaalspoor wil brengen. De uitbaters van het tankstation in Hazeldonk waren gisterenavond nog niet op de hoogte van het bijzondere clientèle dat er in de vooravond zal opduiken.

Terwijl vanavond Blood and Honour in Vlaanderen of Nederland een concert inricht, houdt in Amsterdam deze namiddag een Nederlandse versie van de English Defence League (EDL) een demonstratie voor de vrijheid van meningsuiting, betoogt in Den Haag de Nederlandse Volks-Unie (N-VU) tegen de verhoging van de pensioenleeftijd, en richt het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) deze namiddag in De Basiliek in Edegem haar derde congres in (foto 1).

Het tweede congres, vorig jaar in Oostkamp, werd uitgebreid gecoverd met televisiereportages in Koppen en – nog beter – EenVandaag. Twee studenten-journalistiek volgden het N-SA daarenboven een heel jaar voor een reportage waar ze bij het N-SA bijzonder tevreden over zijn. Linkse taal in een rechts verhaal. Het laatste beeld voor die reportage werd gedraaid bij de Een vuist voor Palestina-actie in juni in Antwerpen waar het N-SA welgeteld zeventien mensen voor had kunnen mobiliseren. Vorige maand organiseerde het N-SA nog eens een actie, nu aan de Millionaire Fair in Antwerpen. Volgens N-SA’er Ruben Rosiers waren ze daar maar met “een tiental” militanten. Desondanks kondigt het N-SA voor vandaag een heus derde congres aan, met als centraal thema 800 000 werklozen, remigratie nu!. Maar er staat nog meer op het programma.

“Terwijl de partijbaronnen en ballerina’s van het geïnstitutionaliseerde nationalistische nihilisme binnen het Vlaams Belang moddergevechten met elkaar voeren. Terwijl verschillende fracties binnen die partij er elkaar van beschuldigen wie er met de meeste betaalde jobs is gaan lopen en wie het meeste geld achterover heeft gedrukt, woedt er in onze bedrijven en op straat een oorlog”, zo fulmineert het N-SA. “Een oorlog waarbij de eigen arbeiders steeds meer verdrukt en beconcurreerd worden door vreemdelingen. Een oorlog waarin de eigen arbeiders hun door strijd opgebouwde sociale model vernietigd zien worden door enerzijds de meedogenloze aanvallen van het patronaat op de sociale zekerheid en anderzijds de sociale klassen zien leegvloeien naar het ingevoerde reserveleger van vreemdelingen (dat door hetzelfde patronaat wordt aangevoerd).”

Het zit, zoals je in de eerste geciteerde zinnen kan lezen, behoorlijk scheef tussen het VB en het N-SA, en bij het VB zullen ze dit niet tegenspreken. Kopman van het N-SA Eddy Hermy was lid van het VB, maar werd daar tot tweemaal toe buiten gegooid. Il faut le faire. Terwijl als je voor negationisme veroordeeld wordt, je gewoon lid mag blijven van het VB, en als je voor racisme, schriftvervalsing en overmatig geweldgebruik veroordeeld bent, je zelfs een job bij het VB krijgt. Zoals hier al eerder bericht denkt het N-SA eraan om deel te nemen aan de gemeenteraadsverkiezingen in 2012. Het was al bekend geraakt dat het N-SA hieraan niet onder eigen naam zou deelnemen. Dat zou nogal slecht overkomen met resultaten waarvan niet verwacht wordt dat ze boven 1 (één) procent van de stemmen uitkomen. Vandaag wordt in Edegem de naam gelanceerd waarmee het N-SA zal deelnemen aan de gemeenteraadsverkiezingen in 2012: de Nationaal-democratische Partij of Nationaaldemocratische Partij. Beide schrijfwijzen zagen we al. Het letterwoord is in elk geval: NDP.

Niet toevallig wordt een spreker van de rechtsnationalistische, anderen zeggen: neonazistische, Nationaldemokratische Partei Deutschlands (NPD) door het N-SA naar Edegem gehaald. De Duitse partijnaam trekt sterk op die van de partij die het N-SA wil lanceren, de letterwoorden van beide partijen verschillen slechts licht. Eddy Hermy liet zich al ontvallen dat hij voor zijn NDP gelijkenissen ziet met het sociaal-economisch programma van de NPD. Het is evenwel geen écht kopstuk van de NPD dat naar Edegem komt, maar Ingo Haller (foto 2). Hij is gemeenteraadslid voor de NPD in Düren en vooral organisator van de jaarlijkse treurmars voor de in 2008 door vreemdelingen vermoorde extreemrechtse skinhead Kevin Plum. Een manifestatie die jaarlijks honderden neonazi’s bijeenbrengt.

Een andere spreker in Edegem deze namiddag is Serge Ayoub, een Fransman die als veertienjarige in contact kwam met de extreemrechtse skinheadbeweging en er sindsdien is blijven hangen. Hij kreeg de bijnaam 'Batskin' wegens zijn veelvuldig gebruik van baseballstokken bij confrontaties met politieke tegenstanders. Serge Ayoub werd tot maanden cel veroordeeld voor meerdere gewelddaden en voor handel in anabole steroïden. Zijn jongste hobby is de oprichting van een vakbond onder de naam 'De derde weg' en het uitbouwen van een netwerk van huizen voor extreemrechtse 'autonomen'. Anders dan in Oostkamp vorig jaar, zijn er bij het congres van het N-SA vandaag geen optredens van muziekgroepen gepland. Twee keer hetzelfde in dezelfde regio, dat zou teveel zijn. Eén van de groepen die bij het N-SA vorig jaar in Oostkamp optrad – het Duitse Libertin – is aangekondigd voor het Blood and Honour-concert vanavond.

Naar aanleiding van het concert van Blood and Honour Vlaanderen & Nederland morgen: hoe wordt in het buitenland gereageerd op Blood and Honour-divisies? In Manchester is er morgen een Halloween Gig met de groep Whitelaw; een Ian Stuart Donaldson-memorial op 25 september elders in Engeland kon probleemloos plaatsvinden. Op 9 oktober waren er ook nog Blood and Honour-concerten in het noordwesten van Hongarije en in Zuid-Frankrijk. In Spanje werd de voorbije zomer daarentegen de Spaanse divisie van Blood and Honour buiten de wet gesteld.

De rechtszaak begon op 25 mei 2010. Achttien leden stonden terecht. Ze werden ervan beschuldigd deel uit te maken van een organisatie die discriminatie van bepaalde groepen vanwege zijn ras, seksuele geaardheid, godsdienst of ideologie bevordert, de Holocaust in twijfel trekt en neonazistisch is. Bij huiszoekingen vond men ook een aantal wapens waarvan het bezit niet toegelaten is (foto’s). Een antifascistische organisatie die Blood and Honour Spanje had aangeklaagd kreeg eigenaardig genoeg geen toestemming van de rechtbank om tijdens de rechtszaak een aantal cd’s van bij Blood and Honour Spanje optredende groepen te laten horen, noch om geluidsopnamen van Spaanse Blood and Honour-concerten te laten horen. De verdediging van Blood and Honour Spanje bracht tien advocaten in stelling, die zegden dat er geen bewijzen waren van het aanzetten tot haat enzomeer. Over de wapens (van sprays, uitschuifbare knuppels en boksbeugels, tot meerdere vuurwapens en zelfs twee kanonnen) werd gezegd dat die volstrekt legaal waren.

Opgericht in 1999 werd Blood and Honour Spanje, de Asociación Cultural Sangre y Honor, al vanaf 2003 gevolgd door de Spaanse politie (telefoontap, infiltratie). Samen met de zaken gevonden bij huiszoekingen leidde dit op 5 juli 2010 tot het verbieden van Blood and Honour Spanje en de veroordeling van veertien leden. Het kopstuk van de organisatie, Francisco José López Perea, kreeg drie jaar cel aan zijn kaalkop gesmeerd: twee jaar omdat hij leider was van een illegale organisatie, en nog eens een jaar voor het illegaal bezit van wapens. Anderen kregen gevangenisstraffen van een tot twee jaar. Samen moeten ze 30 240 euro boete betalen, en de proceskosten. Vier verdachten werden vrijgesproken. Opmerkelijk is de reactie op de veroordeling Jorge Vivar Casal. In zijn vrije tijd Blood and Honour’er; beroepshalve politieman in Alcalá de Henares, vlakbij Madrid. De oppositie in de plaatselijke gemeenteraad eiste het ontslag van de politieman, maar de conservatieve bestuursmeerderheid van de Partido Popular weigerde dit.

Antifascisten verwelkomden het verbod om zich nog langer als Blood and Honour Spanje te organiseren, maar laakten de relatief lage straffen. Er zou beroep aangetekend zijn tegen de uitspraak. Het is de tweede keer dat de rechtbank in Spanje een neonazistische organisatie verbiedt. Vorig jaar werd al Hammerskin Nation Spanje door een rechtbank verboden. Blood and Honour Spanje is gelieerd met de Movimiento Social Republicano (MSR) waarmee het het hoofdkwartier deelt. Zeventien van de achttien in het Blood and Honour-proces gedagvaarden stonden op MSR-kieslijsten. Het MSR is lid van de Alliance for European Nationalist Movements (AENM) waarvan de voornaamste partijen de British National Party (BNP) van Nick Griffin, het Hongaarse Jobbik en het Franse Front national (FN) zijn. Nick Griffin en de drijvende kracht achter AENM, de Fransman Bruno Gollnisch, waren in februari nog als spreker te gast bij het NSV-Gent.

Op 24 november start in Veurne de rechtszaak tegen drie organisatoren van het traditionele Blood and Honour Vlaanderen voor de organisatie van een SS-heldenhuldiging en Blood and Honour-concert op 19 april 2008 in Bellegem bij Kortrijk, en een Ian Stuart Donaldson-memorialconcert op 18 oktober 2008 in Diksmuide. Nadat de organisatoren drie dagen na het concert in Diksmuide door de politie van hun bed werden gelicht, werd het de voorbije twee jaren stiller met Blood and Honour-concerten in Vlaanderen. Aanstaande zaterdag 30 oktober wordt in Vlaanderen of Nederland echter opnieuw een concert ingericht ter ere van de overleden stichter van het neonazistische netwerk Blood and Honour.

Blood and Honour werd in 1987 in Engeland opgericht door Ian Stuart Donaldson, zanger van de groep Screwdriver. Intussen heeft Blood and Honour ‘divisies’ in meerdere landen, en splitste een groep nog radicalere neonazi’s zich af van het traditionele Blood and Honour – dat werd dan de Combat 18-versie van Blood and Honour. Het eerste Blood and Honour-concert in Vlaanderen werd op 18 augustus 2001 ingericht. In de periode 2006-2008 verhoogde de frequentie van de Blood and Honour-concerten in Vlaanderen, en nam het aantal bezoekers van die concerten sterk toe. Er waren concerten van het traditionele Blood and Honour Vlaanderen (Vremde, Boortmeerbeek, Wolfsdonk (Aarschot), Mechelen…), concerten van de kleinere Combat 18-versie van Blood and Honour Vlaanderen en concerten van de grotere Combat 18 - Blood and Honour Duitsland. Alvast de geboortedatum van Adolf Hitler (20 april) en de overlijdensdatum van Ian Stuart Donaldson (24 september) waren steevast mikpunten op de kalender.

De concerten in Wolfsdonk, Mechelen en Bellegem werden in het geheim gefilmd door de Duitse journalist ‘Thomas Kuban’. De uitzending van zijn reportage in het VRT-magazine Koppen lokte grote verontwaardiging uit en zette politie en parket voor schut die ondanks waarschuwingen van het Anti-Fascistisch Front (AFF) lieten begaan. Inbreuken tegen de wetgeving op het racisme, discriminatie en negationisme zijn immers schering en inslag bij dergelijke concerten. In de week vóór het concert in Diksmuide riep een groep bezorgde burgers in een opiniebijdrage in De Morgen en Le Soir politie en parket op om te stoppen met de zelfverklaarde onmacht om op te treden tegen Blood and Honour-bijeenkomsten. Geruggesteund door een gedreven toenmalige minister van justitie Jo Vandeurzen (CD&V) deden politie en parket uiteindelijk toch de nodige vaststellingen die op 24 november hun verder beslag krijgen bij de rechtbank in Veurne.

Na Diksmuide en de politieactie toen waren er nog wel Blood and Honour-concerten in Vlaanderen, maar minder en met minder opkomst. De identiteitscontroles in Limburg op 19 april 2008 (waar nog een andere Blood and Honour-bijeenkomst plaatsvond dan die in Bellegem diezelfde dag) en in Diksmuide op 18 oktober 2008 vond men – ondanks alle stoere praat – vervelend. De oudere generatie organisatoren van het traditionele Blood and Honour Vlaanderen haakte af of sloot zich aan bij het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA). De jongere generatie bleek een maat te klein te zijn om grote neonaziconcerten in te richten, sloot zich ook aan bij het N-SA en/of richtte een nieuwe organisatie op, No Surrender Crew. Zaterdag probeert men opnieuw volk op de been te brengen. De eenheid tussen Vlaanderen en Nederland waarover men spreekt op de affiche (foto) heeft niets met de Dietsland-droom te maken, maar is er enkel om te benadrukken dat Vlaamse en Nederlandse neonazi’s dit concert samen inrichten.

Het concert kan zowel in Vlaanderen als in Nederland gepland zijn. De locatie waar verdere instructies over de zaal wordt gegeven, wordt traditiegetrouw pas morgenavond of zaterdagmorgen vrijgegeven. In Vlaanderen organiseert het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) aanstaande zaterdag in de namiddag haar derde congres in Edegem. En deze keer staan er geen muziekoptredens op het programma, zoals bij hun tweede congres vorig jaar in Oostkamp (herinner u de Koppen-reportage, en het verslag van het Nederlandse EenVandaag dat er undercover ook Hitler-groeten registreerde). In Nederland betoogt aanstaande zaterdag de Nederlandse Volks-Unie (N-VU) in Den Haag, en traditioneel stappen daar groepen neonazi’s mee op. Edegem en Den Haag zijn bijgevolg al twee mogelijkheden om afspraken te maken voor een rit naar de concertzaal. Voor Vlaanderen als plaats voor het concert pleit (nouja) dat het gsm-nummer op de affiche de Belgische landscode heeft, er correspondentie over het concert is onderschept tussen Engelse en Vlaamse neonazi’s, en politie en zaaluitbaters in Vlaanderen doorgaans lakser optreden dan in Nederland.

Doorgaans blijft het wel rustig op de openbare weg naar en van Blood and Honour-concerten, maar dat is valse schijn. Tijdens de concerten zweept men elkaar op, is racisme bon ton en zijn de “Sieg Heil”s niet uit de lucht. De sfeer daar heeft zijn uitlopers elders en later zoals vorige week nog bleek in Antwerpen. Daar veroordeelde de rechtbank Kenneth P. tot zes maanden gevangenisstraf wegens racistische beledigingen en gewelddaden in een café in Mortsel. De verwondingen waarvan een Vlaming van Indische oorsprong en een gewone Vlaming het slachtoffer waren, kwamen van een bezoeker van de ‘feestjes’ van Blood and Honour.

Dit artikel verschijnt gelijktijdig op deze blog van het AFF en op de website van RésistanceS. Niet alle Vlamingen en Franstaligen in België liggen met elkaar overhoop.

Op de affiche voor het Blood and Honour-concert van aanstaande zaterdag staan niet de bekendste namen uit het genre, maar drie van de vijf aangekondigde groepen traden al eerder op in Vlaanderen.

Bovenaan de affiche staat de Hongaarse neonazistische hatecore-groep Verszerzodes. De groep speelde op 29 maart 2003 een eerste keer in ons land. Volgens een concertverslagje op de toenmalige website van Blood and Honour Vlaanderen kon men een zee van rechterhanden zien toen een Duitse groep diezelfde avond het lied Sieg bracht. Op de affiche toen onder andere ook Brigade M, groep van de Nederlander Tim Mudde, en Les Vilains, met als thuisbasis de beruchte Brugse kroeg De Kastelein. Op 4 juni 2005 stond Verszersodes in de buurt van Brugge op het podium van een Blood and Honour-concert, samen met opnieuw Les Vilains en ook het Finse Mistreat dat in 2008 op de affiche van het Blood and Honour-concert in Diksmuide stond. Verszerzodes. De groep verkeert in de kringen van het verboden Blood and Honour Hongarije. Op één van hun vele cd’s staat een foto van een skinhead die de Hitler-groet brengt (foto 1). Op de cd Hate Parade staat op de voorkant een foto van een groep SS-soldaten die de eer van trouw afleggen. Op een split-cd met de Engelse Blood and Honour-groep English Rose is een banner geplaatst met de tekst Freiheit fur Ernst Zundel. Ernst Zundel is een notoire Holocaust-ontkenner.

De Italiaanse fascistische hardcore-groep Blind Justice trad op 16 januari 2010 nog op bij een Blood and Honour-concert in Poperinge.  In het nummer Total NSHC op de cd That’s not for you omschrijft Blind Justice zichzelf als een nationaal-socialistische hardcore muziekgroep. In het infoboekje dat bij de cd geleverd wordt staat bij het nummer Fuck Israël een clichéafbeelding van een Jood (grote kerel, grote neus, enorme bos wilde haren en gemeen kijkend). Volgens een concertganger kon Blind Justice meer bekoren dan andere groepen op de affiche. Ook bij de betere in Poperinge werd de Duitse fascistische groep Libertin genoemd die sinds 2008 aan de weg timmert en reeds viermaal optrad in ons land. Naast op 16 januari 2010 in Poperinge: op 10 januari 2009 op een ‘nieuwjaarsreceptie’ van Blood and Honour Vlaanderen in Nijlen, op 22 augustus 2009 in dezelfde zaal bij een concert ingericht door Duitse rechtsradicale ‘autonomen’, en op 10 oktober 2009 op het fameuze jeugdcongres van het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) in Oostkamp. Groepsleden verklaren in interviews dat ze allen nationaal-socialistisch zijn. In het nummer Das verbotene Dorf gaat de groep te keer tegen ‘de bezetter’, versta: de geallieerden die Duitsland bevrijd hebben van het nazisme.

Er staat een tweede Italiaanse groep op de affiche: Legittima Offesa. We vonden zeven eigen cd’s terug van de groep, en acht deelnames aan verzamelcd’s… waaronder een cd (foto 2) ten voordele van hét café voor extreemrechtse skinheads: De Kastelein in Brugge (intussen omgedoopt tot Moloko). Het waren cafégangers uit De Kastelein die een Vlaming met rastakapsel en zijn Parijse-Gabonese vriend molesteerden in 2006, zaak waar begin dit jaar tot vier jaar cel voor de daders voor werd uitgesproken. Legittima Offesa schuwt het niet om hun Holocaust ontkennende visie te verkondigen. In Italië treedt de groep met grote regelmaat op. Ze staan op de planken met a-politieke Oi!-bands, maar het vaakst delen ze het podium met neonazistische groepen als de al genoemde Mistreat en Verszerzodes, en Whitelaw die op 5 september 2009 optrad op een Rock Against Cancer-concert in Izegem dat een eerste poging bleek te zijn om Blood and Honour-concerten in te richten door een nieuwe ploeg organisatoren. Op de affiche voor zaterdag tenslotte ook nog de Franse groep Match Retour die waarschijnlijk vooral op de affiche staat in de hoop dat ze Franse supporters meebrengt. Britse Blood and Honour’ers hebben al laten weten dat ze morgen al naar Vlaanderen komen met het oog op het concert zaterdag.

Kon het concert in Izegem doorgaan – de burgemeester was verontwaardigd maar men verkoos te laten betijen in de hoop dat dan de plaatselijke kermis even verderop niet verstoord zou worden – in Nederland had Blood and Honour de keer daarvoor meer tegenstand van de overheid. De organisatoren van Blood and Honour Nederland & Vlaanderen (Combat 18) hadden voor een concert op 8 augustus 2009 twee verschillende zalen gehuurd, maar in samenspraak met de politie weigerden beide zaaluitbaters de toegang tot hun zaal zodra ze vernamen wat de bedoeling was. Ook al, en niet in het minst, omdat de zaal onder een vals voorwendsel was gehuurd en de politie de nodige beveiliging aanbood. Het Anti-Fascistisch Front (AFF) en RésistanceS roepen op om dit voorbeeld te volgen. Zou het concert toch doorgaan is het minste wat politie en parket kunnen doen, de nodige vaststellingen te doen  over de identiteit van de concertgangers en de overtredingen op de wetgeving tegen racisme, discriminatie en negationisme. Met de platenproductie en het kader waarin de groepen eerder optraden, is er niet de minste twijfel over wat te verwachten is. Het is zaterdag wel Halloween-weekend, maar dit is toch te erg om van op te schrikken.

Gisteren veroordeelde de correctionele rechtbank in Antwerpen twee Blood and Honour-sympathisanten voor racistische uitingen, en geweld tegenover een man van Indische oorsprong en een Vlaming die probeerde de gemoederen te bedaren. De rechter was bijzonder scherp in zijn veroordeling van het racisme.

De feiten speelden zich af in de nacht van 16 november 2008 in café Revue in Mortsel (foto 1), een alternatief jongerencafé aan de rand van het stads- en winkelcentrum van Mortsel. Hetram D. is van Indische origine, geadopteerd door een Vlaams gezin. Zijn familienaam is zo Vlaams als maar kan zijn, maar uit India heeft Hetram zijn voornaam en vooral ook zijn donkere huidskleur meegebracht. Hij is in café Revue samen met enkele vrienden als hij wordt opgemerkt door Kenneth P. en Jeroen S.. Volgens een getuige kreeg Hetram D. allerlei verwensingen naar het hoofd geslingerd, waarna hij langs achteren gestampt werd op zijn linkerbeen. Een tweede skinhead zou herhaald hebben wat de andere had gezegd. Daarna volgden nog xenofobe uitspraken, en werd volgens de getuige met de hielen tegen elkaar geklikt door één van de skinheads, die verder “Sieg Heil” riep en de Hitlergroet bracht. Beide skinheads begonnen daarna te sms’en. Hetram D. vreesde dat zij anderen aan het optrommelen waren, en verliet daarop het café.

Een getuige was vooraf nog gaan praten met één van de skinheads, waarom hij Hetram D. zo vijandig aanstaarde. “Diejen bruine is mijn probleem”, was het antwoord. De getuige zei te hopen dat er geen ruzie van zou komen. Een andere cafégast, Steve V., probeerde de skinheads eveneens te kalmeren, en kreeg als reactie een forse kopstoot op het voorhoofd waarvan de gevolgen twee jaar later nog zichtbaar zijn. Kenneth P. gaf in een verklaring aan de politie toe een aantal zaken geroepen te hebben zoals “Vuile bruine” en “Zwarte aap”. Een “Sieg Heil”, het klikken met de hielen of de Hitlergroet herinnert hij zich niet, maar hij sluit het niet uit. Hij was toen al flink dronken. Jeroen S. zegt niet meer gedaan te hebben dan ‘de Indiër’ gevraagd te hebben of hij geen bloemen moest gaan verkopen. Hij stak ook wel zijn voet uit naar Hetram D., maar die struikelde er niet over. Volgens Jeroen S. was alles wat is gebeurd enkel om te lachen.

Kenneth P. en Jeroen S. delen een extreemrechts gedachtegoed en vriendenkring. Op een foto uit januari 2008 (foto 2) poseert Jeroen S. met een Voorpost-T-shirt over de Republiek Vlaanderen en vooral een petje waarop Division 28 staat. Bij Blood and Honour spreken ze over ‘divisies’ in plaats van over ‘afdelingen’, en 28 is een getal dat verwijst naar de tweede en achtste letter van het alfabet oftewel de initialen van Blood and Honour. Het petje is ons niet bekend als verkocht door een Blood and Honour-winkel, maar Jeroen S. kent Blood and Honour wel. Vandaar dat dat petje allicht geen toeval is. Jeroen – Jerre voor de vrienden – plaatste op 16 september 2006 op zijn Netlog-pagina een groepsfoto van een paintball-activiteit met als onderschrift paintbalel me men maten. Diezelfde foto stond in die periode ook bij een verslag van één van hun activiteiten op de website van het traditionele Blood and Honour Vlaanderen. Bij de huidige Facebook-vrienden van Jeroen S. vinden we overigens nog een paar beruchte (ex-)Blood and Honour’ers (Chris Moorkens, Wim Biront…), naast ander opvallend volk (Yorick Van De Weyer…).

Kenneth P. en Jeroen S. zijn beiden fanatieke voetbalfans, al hebben ze elk wel een andere favoriete voetbalclub, en vinden elkaar in de sympathie voor Blood and Honour. Kenneth P. (rechts op foto 2) is daarin nog duidelijker dan Jeroen S.. Hij heeft tot tweemaal toe de cijfercombinatie 28 op zijn lichaam laten tatoeëren. Eenmaal samen met een doodshoofd, eenmaal op de afbeelding van een biljartbal. Aan de politie legde  Kenneth P. uit wat we hierboven al schreven over de betekenis van het getal 28. Kenneth P. zegt naar de ‘feestjes’ van Blood and Honour te zijn gegaan, zonder evenwel lid te zijn van deze organisatie. Blood and Honour werkt niet met formele lidmaatschapskaarten, maar als men twee tatoeages laat aanbrengen verwijzend naar Blood and Honour moet men er toch een zware fan van zijn. Niet? Later geraakt de politie het spoor bijster van Kenneth P., met als gevolg dat hij niet gedagvaard werd voor de rechtbankzitting over deze zaak op 20 september 2010. Jeroen S. verschijnt er wel en lijkt onder de indruk te zijn van het er moeten verschijnen. Bij de bepaling van de strafmaat hield de rechter alleszins rekening met “het schuldinzicht van de tweede beklaagde”.

De rechtbank veroordeelde Kenneth P. bij verstek tot een gevangenisstraf van 12 maanden, maar aangezien hij vroeger geen veroordeling tot criminele straf van meer dan 12 maanden heeft opgelopen verleent de rechtbank uitstel van de gevangenisstraf voor een termijn van vijf jaar met uitzondering van een effectieve celstraf van zes maanden. Jeroen S. krijgt opschorting voor een termijn van drie jaar, wat betekent dat de rechter de feiten bewezen acht zonder een veroordeling uit te spreken tenzij er binnen een termijn van drie jaar nieuwe feiten zijn. Kenneth P. en Jeroen S. werden daarnaast ook veroordeeld tot geldboetes aan de burgerlijke partijen in deze zaak: Hetram D., Steve V. en het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en Racismebestrijding. In zijn motivatie noemde de rechter de feiten waarvoor de twee veroordeeld zijn “bijzonder verwerpelijk. (…) Racistisch gedachtegoed kan absoluut niet geduld worden; de recente geschiedenis heeft meer dan voldoende aangetoond tot welke uitwassen dit kan leiden.”

Het vonnis van 18 oktober 2010 over Kenneth P. en Jeroen S. uitgesproken in Antwerpen (foto: Justitiepaleis Antwerpen) is om uiteenlopende redenen belangrijk. Ten eerste omwille van de motivatie en de strafmaat. Jozef De Witte, directeur van het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en Racismebestrijding, noemde in een persmededeling de erkenning van het racistisch motief van beide Blood and Honour-sympathisanten een belangrijk signaal dat racistisch geweld onaanvaardbaar is.

Ten tweede omdat het vonnis onder andere steunt op verklaringen van een anonieme getuige. Natuurlijk niet als enig argument, en misschien zelfs niet het belangrijkste argument. Maar het kan anderen aanzetten om in gelijkaardige situaties, bevreesd voor represailles, toch te getuigen van de waargenomen feiten.

Ten derde gaat het om een veroordeling van Blood and Honour-sympathisanten. Bij Blood and Honour-bijeenkomsten wordt de pers wel eens fysiek aangevallen (Vremde, waar op 4 maart 2006 een VTM-cameraman in elkaar geslagen werd; zie ook de vrees van undercoverjournalist Thomas Kuban), of wordt er onderling gevochten (Wolfsdonk en andere gelegenheden). Maar doorgaans verloopt alles op weg naar en terug van Blood and Honour-concerten rustig. Een reden voor nogal wat ordehandhavers om de Blood and Honour-concerten gewoon te laten doorgaan. Maar het gedachtegoed dat daar opgeraapt wordt, en de vriendenkring die daar gemaakt wordt, heeft wel gevolgen.

Het Anti-Fascistisch Front (AFF) is daarentegen verbijsterd over het feit dat politie en parket niet meer moeite deden om Kenneth P. samen met Jeroen S. te dagvaarden voor de behandeling van deze zaak bij de rechtbank. Eénmaal googelen leert dat ook Kenneth P. actief is op Facebook. Behalve van Den beerschot kan mijn klo** kusse en andere voetbalgerelateerde Facebook-groepen is hij onder andere fan van de anti-hoofddoekenpagina Doe die kap af, het regent nie! en de uiterst-rechtse English Defence League. Vorige maand maakte Kenneth P. nog zijn persoonlijke verjaardagswensen Facebookgewijs over aan de propagandaverantwoordelijke van het nationaal bestuur van de Vlaams Belang Jongeren, Gianni Peeters uit Schoten. Zo moeilijk kan het dan toch niet zijn om Kenneth P. op te sporen.

Als Kenneth P. ooit het vonnis bij verstek betekend wordt, zal hij er allicht tegen in verzet gaan. Waarna het waarschijnlijk nog minstens een jaar duurt vooraleer de zaak op tegenspraak kan behandeld worden voor de rechtbank. Het zal dus nog even duren vooraleer Hetram D. en Steve V. enigszins gerechtigheid is gegund.