Anti-Fascistisch Front / Verzet

Het vonnis van 18 oktober 2010 over Kenneth P. en Jeroen S. uitgesproken in Antwerpen (foto: Justitiepaleis Antwerpen) is om uiteenlopende redenen belangrijk. Ten eerste omwille van de motivatie en de strafmaat. Jozef De Witte, directeur van het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en Racismebestrijding, noemde in een persmededeling de erkenning van het racistisch motief van beide Blood and Honour-sympathisanten een belangrijk signaal dat racistisch geweld onaanvaardbaar is.

Ten tweede omdat het vonnis onder andere steunt op verklaringen van een anonieme getuige. Natuurlijk niet als enig argument, en misschien zelfs niet het belangrijkste argument. Maar het kan anderen aanzetten om in gelijkaardige situaties, bevreesd voor represailles, toch te getuigen van de waargenomen feiten.

Ten derde gaat het om een veroordeling van Blood and Honour-sympathisanten. Bij Blood and Honour-bijeenkomsten wordt de pers wel eens fysiek aangevallen (Vremde, waar op 4 maart 2006 een VTM-cameraman in elkaar geslagen werd; zie ook de vrees van undercoverjournalist Thomas Kuban), of wordt er onderling gevochten (Wolfsdonk en andere gelegenheden). Maar doorgaans verloopt alles op weg naar en terug van Blood and Honour-concerten rustig. Een reden voor nogal wat ordehandhavers om de Blood and Honour-concerten gewoon te laten doorgaan. Maar het gedachtegoed dat daar opgeraapt wordt, en de vriendenkring die daar gemaakt wordt, heeft wel gevolgen.

Het Anti-Fascistisch Front (AFF) is daarentegen verbijsterd over het feit dat politie en parket niet meer moeite deden om Kenneth P. samen met Jeroen S. te dagvaarden voor de behandeling van deze zaak bij de rechtbank. Eénmaal googelen leert dat ook Kenneth P. actief is op Facebook. Behalve van Den beerschot kan mijn klo** kusse en andere voetbalgerelateerde Facebook-groepen is hij onder andere fan van de anti-hoofddoekenpagina Doe die kap af, het regent nie! en de uiterst-rechtse English Defence League. Vorige maand maakte Kenneth P. nog zijn persoonlijke verjaardagswensen Facebookgewijs over aan de propagandaverantwoordelijke van het nationaal bestuur van de Vlaams Belang Jongeren, Gianni Peeters uit Schoten. Zo moeilijk kan het dan toch niet zijn om Kenneth P. op te sporen.

Als Kenneth P. ooit het vonnis bij verstek betekend wordt, zal hij er allicht tegen in verzet gaan. Waarna het waarschijnlijk nog minstens een jaar duurt vooraleer de zaak op tegenspraak kan behandeld worden voor de rechtbank. Het zal dus nog even duren vooraleer Hetram D. en Steve V. enigszins gerechtigheid is gegund.

De raadkamer van Dendermonde besliste gisteren twintig verdachten in de BBET-zaak, de onder andere van terrorisme, racisme en bendevorming beschuldigde ‘vormingsorganisatie’ van Blood and Honour Vlaanderen, door te verwijzen naar de strafrechter. Vier verdachten kregen de gunst van opschorting. Onder hen Tamara V.A., de voormalige vriendin van hoofdverdachte Tomas B., die destijds het metalcafé The Viking in Leopoldsburg uitbaatte, ook bekend voor de topless bediening waar Tamara V.A. mee voor zorgde. Eén BBET-verdachte is intussen overleden. De verdediging kan tegen de verwijzing naar de strafrechter nog in beroep gaan bij de Gentse kamer van inbeschuldigingstelling.

Besliste de raadkamer twintig BBET-verdachten voor de correctionele rechtbank te brengen, anderen toonden zich recent fan van BBET. Minstens hopen ze geld te verdienen bij wie sympathie heeft voor de BBET-verdachten. Begin dit jaar geraakte bekend dat Arnoud Kuipers, voormalig kopstuk van de Combat 18-versie van Blood and Honour Vlaanderen, een website heeft opgezet waar T-shirts met het BBET-logo verkocht worden (foto 3, klik eenmaal op de foto voor een grotere afbeelding). En voorts messen te koop aangeboden worden, en een handboek om om te gaan met een revolver. De T-shirts van BBET werden op 13 januari 2010 als eerste op de website te koop aangeboden, de messen en het handboek volgden op 21 januari 2010. Zelf showde de initiatiefnemer de nieuwste BBET-kledij  op een betoging van de Nederlandse Volks-Unie op 30 januari 2010 in Arnhem (foto 1).

Op 9 juni 2010 kondigde vervolgens de No Surrender Crew op het Stormfront-forum aan dat (ook) via hen (dezelfde) T-shirts van BBET te verkrijgen zijn. No Surrender legt zich toe op een handel in allerlei in rechts-radicale tot neonazistische kringen gesmaakte kledij. De website van de handel was oorspronkelijk ondergebracht bij een Joodse webhoster, maar vloog daar weg zodra de webhoster zag wat er aangeboden werd. Intussen heeft men de website elders ondergebracht. De website is geregistreerd op naam van Matthias Van Hoof, actief (geweest) bij het traditionele Blood and Honour Vlaanderen. Op foto 2 één van zijn No Surrender-kledijstukken tonend op een manifestatie van het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) op 4 juni 2010 in Antwerpen.

De kans dat ze uit de kosten geraken met de te koop aangeboden BBET-kledij is klein, maar het is toch wel verontrustend dat het initiatief tot verkoop van de BBET-kledij nog maar enkele weken tot enkele maanden oud is. Sommigen rekenen blijkbaar op een revival voor BBET.

Vandaag wordt bij de rechtbank in Dendermonde een tweede poging ondernomen om de  rechtszaak te starten tegen BBET (Bloed, Bodem, Eer & Trouw), een Vlaamse Blood and Honour-groep genoemd naar hun tijdschrift en later website. Bij de eerste zitting, op 23 februari 2010, vroeg en kreeg de advocaat van één van de beklaagden uitstel van behandeling van de zaak om intussen bijkomende onderzoeksdaden te laten verrichten.

Op 7 september 2006 werden bij een grootscheepse politieactie zeventien vermeende BBET-leden, onder wie tien Belgische militairen, opgepakt. De federale en gerechtelijke politie, het federale parket en het parket van Dendermonde, de Staatsveiligheid en de Militaire Veiligheidsdienst volgden vanaf 2004 het doen en laten van deze Blood and Honour-groep. Enkele weken voor de grootscheepse politieactie op 7 september 2006 steeg de zenuwachtigheid bij de politiediensten omdat men een grote trafiek van wapens waarnam. Onder leiding van de Dendermondse onderzoeksrechter Patrick Van Cauteren vielen politiediensten binnen op achttien plaatsen in Vlaanderen en in de kazernes van Leopoldsburg, Kleine Brogel, Peer, Brussel en Zedelgem. Van de tien opgepakte militairen waren er acht met de graad van eerste soldaat, was er één onderofficier en één kandidaat-officier. “Allemaal hebben ze een uitgesproken racistische en neonazistisch gedachtegoed”, zei procureur Daniël Bernard. “Uit onderzoek blijkt dat ze de intentie hadden om hun terroristische ideeën in de praktijk uit te voeren om België te ontwrichten.”

Bij de huiszoekingen werd een arsenaal aan wapens gevonden waaronder jachtwapens, maar ook zeer gesofistikeerde oorlogstuigen, ontstekers voor landmijnen, een grote hoeveelheid munitie, explosieven en een bom. Speurders vonden ook een model van een opeisingsbrief. De bom was zelf gemaakt en zat verborgen in een rugzak, men had er een auto mee kunnen opblazen. Tomas B. (foto 1) wordt beschouwd als het kopstuk van de organisatie. Hij was militair bij het regiment Bevrijding 5^de Linie, gehuisvest in Leopoldsburg. Tomas B. woonde in de legerkazerne daar. Regelmatig organiseerde hij survivalweekends, paramilitaire oefeningen en schiettrainingen op militair domein – zonder medeweten van de legerleiding. Hij bouwde ook contacten uit met de Nationale Alliantie (NA), een Nederlandse neonazistische beweging. Tomas B. was lange tijd de vaste vriend van Tamara VA. (foto 2), die toen café The Viking in Leopoldsburg openhield waar er regelmatig heavy-metaloptredens waren en er toplessbediening was. Andere ‘bekende’ verdachten zijn Mark H., die als de ideoloog van de BBET-groep wordt omschreven, en Joeri VdP die de BBET-postbus gehuurd zou hebben. Joeri VdP. werd in 2007 in Nederland tot zes jaar cel veroordeeld voor een zaak rond anabolen, waarbij een onschuldige burger die men hield voor een concurrent op de anabolenmarkt een pink werd afgeknipt. In beroep werd Joeri VdP. echter vrijgesproken bij gebrek aan voldoende bewijsmateriaal.

Uiteindelijk worden eenentwintig mensen voor de rechtbank gedaagd. Elf op beschuldiging van deelname aan terroristische activiteiten, racisme en negationisme. De tien anderen  ‘enkel’ voor illegaal wapenbezit en bendevorming. Vooraleer ze voor de rechtbank konden gedaagd worden moesten eerst nog twee kwesties beslecht worden. Het oprollen van het BBET-netwerk gebeurde met de inzet van een infiltrant, en de verdediging van twee van de eenentwintig verdachten betwistte of dit wel kon. Ze staafden hun stelling echter niet, en het Hof van Cassatie bevestigde dat alles volgens de regels was gebeurd. Advocaten van de verdachten voerden ook aan dat met de nieuwe wapenwet het bezit van de meeste gevonden wapens geregulariseerd had kunnen worden, en de wapens dus niet meer de inzet kunnen zijn voor een rechtszaak. Het Hof van Cassatie wees die redenering af omdat de feiten gebeurden vóór de nieuwe wapenwet werd gestemd. Beide afgewezen bezwaren hebben voor vertraging gezorgd bij het naar de rechtbank verwijzen van de verdachten, maar bieden tegelijk ook meer rechtszekerheid voor de behandeling van de zaak.

Het proces zal interessant zijn om meer zicht te krijgen op de BBET-activiteiten. Door het semi-clandestiene van hun activiteiten en het geheim van het onderzoek is het voor een buitenstaander immers niet eenvoudig een juist zicht te krijgen op de BBET-activiteiten. Wat is waar, wat is nog niet bekend, wat blijken loze beweringen te zijn? Maar het wordt ook interessant om te zien tot hoever men de BBET-zaak heeft uitgediept. In Humo werd bijvoorbeeld al betreurd dat in het BBET-dossier dat nu voorligt in Dendermonde geen verwijzing staat naar de zaak van Jürgen Goris die in 2002 in Onze-Lieve-Vrouw-Waver twee mensen op een scoutsfuif neerschoot. Niet alleen is er de vraag waar Goris zijn wapen vandaan haalde, ook kan men zich afvragen waarom Goris tot een uurtje voor hij op de scoutsfuif was tot vijfmaal toe sms’te en eenmaal belde met Tomas B.?  Goris en Tomas B. kenden elkaar al van minstens een jaar vroeger want toen werden ze beiden verdacht van het afranselen van een Egyptenaar na de IJzerbedevaart in 2001. Goris werd hiervoor veroordeeld, Tomas B. werd vrijgesproken bij gebrek aan voldoende bewijs voor zijn betrokkenheid.

BBET probeerde Blood and Honour-leden enige vorming bij te brengen, met hun kwartaaltijdschrift (foto 3, Bloed, Bodem, Eer & Trouw nr. 12, oktober 2004) en later de gelijknamige website. Vorming waar soms een oproep tot actie aan gekoppeld werd, zoals – om er een onschuldig voorbeeld bij te halen – hun oproep om sperma te doneren voor het in stand houden van het blank ras. Drie jaar later vinden we dezelfde tekst terug bij Blood and Honour Vlaanderen / Combat 18-versie. Ook uit andere elementen, toespraken bijvoorbeeld, blijkt dat de Combat 18-versie van Blood and Honour Vlaanderen als de erfgenaam van BBET mag beschouwd worden. Het is evenwel het kleinere broertje van het traditionele Blood and Honour Vlaanderen. Die laatste wacht als organisator van concerten in Bellegem (Kortrijk) en Diksmuide eveneens een proces, maar ook daar werd de eerste zittingsdag een maat voor niets. Door interne ruzies is de Combat 18-versie van Blood and Honour Vlaanderen er intussen niet groter op geworden. Restanten betoogden wel nog mee met de Nederlandse Volks-Unie (NVU) en anderen op 12 juni jongstleden in Venlo (Nederland).

Hoofdverdachte in de BBET-zaak Tomas B. werd op 10 november vorig jaar nog gesignaleerd als deelnemer aan een betoging van het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) in Gent. Het was niet de eerste keer dat Tomas B. in het gezelschap van het N-SA werd opgemerkt (foto 1: Tomas B. bij een fakkeloptocht voor amnestie van het N-SA in 2008).

Het Waasland is altijd al een streek geweest waar de strijd tussen links en rechts hard tegen onzacht gaat. Lees er maar Het dagboek van een veldwerker van Karel Heirbaut op na over het huis van de communist Karel Maes dat met teer beklad werd en de strijd in Stekene rond de aanleg van een erepark voor de Oostfrontstrijders. Gisterenavond werd een VB-militant op brutale wijze aangevallen aan het station van Sint-Niklaas. Zoals in het verleden veroordelen wij elke daad van fysieke agressie.

Nadat hij op de officiële plakborden VB-propagandamateriaal was gaan plakken, werd een VB’er uit Sint-Gillis-Waas met een VB-wagen aan het station van Sint-Niklaas afgezet. Even later werd hij daar door een man met een hond aangevallen. Terwijl de VB’er nog een verklaring aan het afleggen was bij de politie, werd over het voorval al een persmededeling verspreid door het VB. De VB’er moest toen ook nog voor de nodige vaststellingen onderzocht worden door een dokter, maar volgens het VB heeft hij diverse kneuzingen, schaafwonden, een gekloofde lip en een hersenschudding. Merkwaardig is wel dat het VB meteen een foto van de aanvaller met zijn hond verspreidde. Het laatste is hier nog niet over verteld; dat het VB dit incident maximaal zal uitbuiten is zeker. Toen Tanguy Veys wijn op zijn truitje gemorst kreeg van een boze leraar was het meteen één van de twee hoogtepunten in de verkiezingscampagne van Veys vorig jaar. Het is niet omdat het VB een veroordeling van gewelddaden tegen links niet over de lippen krijgt, dat wij geweld tegen rechts niet zouden veroordelen. Wij deden dit reeds in het verleden, en doen het nu opnieuw. Het VB is politiek het onderspit aan het delven. Laten we het zo houden.

Overigens wordt er rechts, rechtser en nog rechtser gemekkerd over de Voorpost-militanten die na vandalenstreken in Wezembeek-Oppem opgepakt werden. Ruben Rosiers (Nieuw-Solidaristisch Alternatief) vroeg zich af: “Geeft dat (in zijn termen “gewoon wat vandalisme met graffiti”, nvdr.) soms blijk van een criminele organisatie (…)? Men zou het haast denken, want stande pede werd een huiszoeking bij de twee uitgevoerd. Of is dit soms een normale procedure die ze bij eender welke willekeurige grafittikunstenaar uitvoeren?” We kunnen Rosiers geruststellen. In de nacht van 9 op 10 mei werd in Gent een student opgepakt op verdenking van het spuiten van graffiti. Meteen volgde een huiszoeking, zowel op zijn kot als student als bij zijn ouders. Er werd onder andere documentatie over anarchisme en een computer in beslag genomen. Na 17 uur te zijn vastgehouden werd de student vrijgelaten zonder duidelijke aanklacht. Allicht om zeker te zijn dat hij desgevallend niet ver zou kunnen wegvluchten, had de politie de banden van zijn fiets leeg laten lopen. En in Brussel kreeg graffitikunstenaar Bonom al meerdere huiszoekingen.

Illustratie: Werk van Bonom aan de Congreskolom in Brussel. Meer foto’s hier. Dit is duidelijk van een andere orde dan de graffitikunst/vandalenstreken (schrappen wat niet past) van Voorpost.

Tenzij er alsnog een kink in de kabel komt, start vandaag voor de rechtbank in Dendermonde de lang verwachtte rechtszaak tegen BBET (Bloed, Bodem, Eer & Trouw), een Vlaamse Blood and Honour-groep genoemd naar hun tijdschrift en later website.

Op 7 september 2006 werden bij een grootscheepse politieactie zeventien vermeende BBET-leden, onder wie tien Belgische militairen, opgepakt. De federale en gerechtelijke politie, het federale parket en het parket van Dendermonde, de Staatsveiligheid en de Militaire Veiligheidsdienst volgden vanaf 2004 het doen en laten van deze Blood and Honour-groep. Enkele weken voor de grootscheepse politieactie in september 2006 steeg de zenuwachtigheid bij de politiediensten omdat men een grote trafiek van wapens waarnam. Onder leiding van de Dendermondse onderzoeksrechter Patrick Van Cauteren vielen politiediensten binnen op achttien plaatsen in Vlaanderen en in de kazernes van Leopoldsburg, Kleine Brogel, Peer, Brussel en Zedelgem. Van de tien opgepakte militairen waren er acht met de graad van eerste soldaat, was er één onderofficier en één kandidaat-officier. “Allemaal hebben ze een uitgesproken racistische en neonazistisch gedachtegoed”, zei procureur Daniël Bernard. “Uit onderzoek blijkt dat ze de intentie hadden om hun terroristische ideeën in de praktijk uit te voeren om België te ontwrichten.”

Bij de huiszoekingen werd een arsenaal aan wapens gevonden waaronder jachtwapens, maar ook zeer gesofistikeerde oorlogstuigen, ontstekers voor landmijnen, een grote hoeveelheid munitie, explosieven en een bom. Speurders vonden ook een model van een opeisingsbrief. De bom was zelf gemaakt en zat verborgen in een rugzak, men had er een auto mee kunnen opblazen. Tomas B. (foto 1) wordt beschouwd als het kopstuk van de organisatie. Hij was militair bij het regiment Bevrijding 5^de Linie, gehuisvest in Leopoldsburg. Tomas B. woonde in de legerkazerne daar. Regelmatig organiseerde hij survivalweekends, paramilitaire oefeningen en schiettrainingen op militair domein – zonder medeweten van de legerleiding. Hij bouwde ook contacten uit met de Nationale Alliantie (NA), een Nederlandse neonazistische beweging. Tomas B. was lange tijd de vaste vriend van Tamara VA. (foto 2), die toen café The Viking in Leopoldsburg openhield waar er regelmatig heavy-metaloptredens waren en er toplessbediening was. Andere ‘bekende’ verdachten zijn Mark H., die als de ideoloog van de BBET-groep wordt omschreven, en Joeri VdP die de BBET-postbus gehuurd zou hebben. Joeri VdP. werd in 2007 in Nederland tot zes jaar cel veroordeeld voor een zaak rond anabolen, waarbij een onschuldige burger die men hield voor een concurrent op de anabolenmarkt een pink werd afgeknipt. In beroep werd Joeri VdP. echter vrijgesproken bij gebrek aan voldoende bewijsmateriaal.

Uiteindelijk worden niet achttien maar eenentwintig mensen voor de rechtbank gedaagd. Elf op beschuldiging van deelname aan terroristische activiteiten, racisme en negationisme. De tien anderen  ‘enkel’ voor illegaal wapenbezit en bendevorming. Vooraleer ze voor de rechtbank konden gedaagd worden moesten eerst nog twee kwesties beslecht worden. Het oprollen van het BBET-netwerk gebeurde met de inzet van een infiltrant, en de verdediging van twee van de eenentwintig verdachten betwistte of dit wel kon. Ze staafden hun stelling echter niet, en het Hof van Cassatie bevestigde dat alles volgens de regels was gebeurd. Advocaten van de verdachten voerden ook aan dat met de nieuwe wapenwet het bezit van de meeste gevonden wapens geregulariseerd had kunnen worden, en de wapens dus niet meer de inzet kunnen zijn voor een rechtszaak. Het Hof van Cassatie wees die redenering af omdat de feiten gebeurden vóór de nieuwe wapenwet werd gestemd. Beide afgewezen bezwaren hebben voor vertraging gezorgd bij het naar de rechtbank verwijzen van de verdachten, maar bieden tegelijk ook meer rechtszekerheid voor de behandeling van de zaak.

Het proces zal interessant zijn om meer zicht te krijgen op de BBET-activiteiten. Door het semi-clandestiene van hun activiteiten en het geheim van het onderzoek is het voor een buitenstaander immers niet eenvoudig een juist zicht te krijgen op de BBET-activiteiten. Wat is waar, wat is nog niet bekend, wat blijken loze beweringen te zijn? Maar het wordt ook interessant om te zien tot hoever men de BBET-zaak heeft uitgediept. In Humo werd bijvoorbeeld al betreurd dat in het BBET-dossier dat nu voorligt in Dendermonde geen verwijzing staat naar de zaak van Jürgen Goris die in 2002 in Onze-Lieve-Vrouw-Waver twee mensen op een scoutsfuif neerschoot. Niet alleen is er de vraag waar Goris zijn wapen vandaan haalde, ook kan men zich afvragen waarom Goris tot een uurtje voor hij op de scoutsfuif was tot vijfmaal toe sms’te en eenmaal belde met Tomas B.?  Goris en Tomas B. kenden elkaar al van minstens een jaar vroeger want toen werden ze beiden verdacht van het afranselen van een Egyptenaar na de IJzerbedevaart in 2001. Goris werd hiervoor veroordeeld, Tomas B. werd vrijgesproken bij gebrek aan voldoende bewijs voor zijn betrokkenheid.

BBET probeerde Blood and Honour-leden enige vorming bij te brengen, met hun kwartaaltijdschrift (foto 3, Bloed, Bodem, Eer & Trouw nr. 12, oktober 2004) en later de gelijknamige website. Vorming waar soms een oproep tot actie aan gekoppeld werd, zoals – om er een onschuldig voorbeeld bij te halen – hun oproep om sperma te doneren voor het in stand houden van het blank ras. Drie jaar later vinden we dezelfde tekst terug bij Blood and Honour Vlaanderen / Combat 18-versie. Ook uit andere elementen, toespraken bijvoorbeeld, blijkt dat de Combat 18-versie van Blood and Honour Vlaanderen als de erfgenaam van BBET mag beschouwd worden. Hoofdverdachte in de BBET-zaak Tomas B. werd op 10 november vorig jaar nog gesignaleerd als deelnemer aan een betoging van het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) in Gent. Het was niet de eerste keer dat Tomas B. in het gezelschap van het N-SA werd opgemerkt (foto 1: Tomas B. bij een fakkeloptocht voor amnestie van het N-SA in 2008).

• Update. Op de zitting van de rechtbank van Dendermonde op 23 februari is de behandeling van deze zaak voor onbepaalde tijd uitgesteld. Eén van de beklaagden heeft alsnog een verzoek tot verder onderzoek ingediend, waardoor de behandeling van deze zaak minimaal enkele maanden vertraging heeft opgelopen.

Dieter S. (29 j.), zanger-gitarist van Kill Baby, Kill!, vorige week tot twee jaar celstraf veroordeeld voor zijn aandeel bij het molesteren van de Vlaming met rastakapsel Alain Bouillon en zijn Afrikaanse vriend Raphaël Mensah,  is vrijdag uit het leven gestapt. Het nieuws verspreidde zich zaterdag al snel en tot ver buiten de landsgrenzen.

“Dieter was als jongetje een heel gewoon kind. Wel was hij een pak onzekerder dan zijn leeftijdsgenoten”, vertelde zijn moeder in 2006 in een interview toen Dieter S. nog in voorhechtenis zat voor de feiten in de buurt van de beruchte Brugse kroeg De Kastelein. Dieter S. was een goede leerling tot hij bij de overgang van het eerste naar het tweede jaar humaniora plots depressief werd. Hulp baatte niet. Iets ouder dan 15 ruilde Dieter S. de villawijk van zijn ouders in de Kempen voor een zwerftocht. Hij trok naar Nederland en leefde daar in kraakpanden bij punkers. “Nadat hij in zijn nek werd gestoken door een Marokkaanse gozer en dat ternauwernood overleefde, zocht hij zijn heil bij extreemrechtse vrienden in Rotterdam die hij al wel kende”, zegt ons een voormalige huisgenoot in Nederland. Toen Dieter S. 19 was, stond hij plots weer bij zijn ouders. “Hij leek sinds een jaar of vijf op de juiste weg. Hij ging ’s nachts werken in een fabriek en overdag studeerde hij om zijn humanioradiploma alsnog te behalen”, vertelde zijn vader in 2006. “Dieter heeft inderdaad de uitwendige kenmerken van een skinhead. Maar dat is zijn manier om zich zeker te voelen. Het is zeker niet zijn bedoeling om mensen uit te sluiten of pijn te doen. (…) We geven het op een blaadje: Dieter is géén racist”, werd er nog aan toegevoegd. Zijn ouders waren verwonderd toen ze hoorden dat hun zoon betrokken was bij de feiten aan De Kastelein. “Mijn wereld stortte in. Want ik kende De Kastelein. Ik wist dat Dieter het café gebruikte als repetitiekot. (…) Natuurlijk weet ik dat hij helemaal geen operamuziek maakte. Maar zijn muziek was een manier van zich af te reageren”, zei zijn vader.

Het lijkt dat zijn ouders niet de volle draagwijdte beseften van het milieu waarin Dieter S. was terecht gekomen. Bij een huiszoeking op 7 mei 2006 werden bij Dieter S. onder andere boksijzers en een paar met loden bolletjes verzwaarde handschoenen gevonden om bij vechtpartijen te dragen, samen met posters van White Power, Ku Klux Klan en personen met hakenkruisen, al dan niet de Hitler-groet uitbrengend. Bij een tweede huiszoeking, op 6 maart 2007, werden fotoalbums gevonden met foto’s waarop Dieter S. de Hitler-groet uitbracht, een Blood and Honour T-shirt droeg, en waaruit bleek dat hij Blood and Honour-bijeenkomsten in het buitenland bijwoonde. Naast meer dan dertig extreemrechtse, racistische en/of neonazistische tijdschriften werden onder andere ook wijnflessen met een foto van Hitler erop gevonden. Het jaar daarop, in 2008, trad Dieter S. met zijn groep Kill Baby, Kill! op bij Blood and Honour in Australië, Polen en Engeland. Met de rechtszaak in Brugge in zicht zegde Dieter S. een optreden bij Blood and Honour Spanje op 31 januari 2009 af, en zei hij aan de redactie van AFF/Verzet andere paden te willen uitgaan. In kringen van antifascisten was men daar nogal sceptisch over, en verweet men AFF/Verzet goedgelovig te zijn. Later dook een statement op van Blood and Honour Spanje: “Kill Baby, Kill! communicated us that, for serious problems with the justice in Belgium and to express recommendation of his lawyer, could not play in our anniversary under flag of B&H Spain, since, of being like that, it might cause serious prejudices in these moments, principally because during January and February, 2009 there will be celebrated the judgment which his freedom is in danger.”

Toen wij onlangs een bespreking van een nieuwe cd van Kill Baby, Kill! aankondigden mailde Dieter S. dat hij bereid was ons de teksten van de nummers te bezorgen. “Als je over racistische, fascistische, homofobe, whatever bullshit afkomt, zal je van een kale reis terugkomen”; schreef hij in een volgende mail. Onze bespreking van de cd Law & Order stond toen nog niet online maar was al wel geschreven. Daarin hadden we het niet over “racistische, fascistische, homofobe…” teksten; rechters worden op Law & Order wel als systeemknechten omschreven, anderen zijn dan weer “gieren”, en het volk verliest altijd met politici. Het vonnis van de rechtbank in Brugge vorige dinsdag was hard aangekomen bij Dieter S.. “We hadden een strenge straf verwacht omdat alles erop wees dat Brugge zich in dit ‘symbooldossier’ wilde profileren als multiculturele stad waar racisme niet geduld wordt, ook niet jegens toeristen”, zei Dieter S’s advocaat aan De Morgen. “Toch”, vervolgde hij, “zijn we ontevreden over de kwalificatie: mijn cliënt heeft altijd ontkend dat hij geslagen heeft, maar is er toch voor veroordeeld.” Op basis van onder andere getuigenverklaringen en waar bloedsporen bij Dieter S. waren aangetroffen, meende de rechtbank Dieter S. inderdaad te moeten veroordelen tot twee jaar cel. Twee andere rechtse skinheads kregen respectievelijk drie en vier jaar cel. Nog twee anderen kregen elk een werkstraf van 200 uren. Samen moeten de vijf bijna 15 000 euro schadevergoeding betalen. Het vonnis moest even bezinken na de uitspraak vorige dinsdag. Pas enkele dagen later zou beslist worden of beroep zou aangetekend worden. Dieter S. koos een andere uitweg.

Zaterdag, daags na zijn overlijden, verscheen al een bericht over de dood van Dieter S. op het Stormfront-forum. Een bekende Engelse Blood and Honour’er deelde meteen al mee hoe Dieter S. uit het leven was gestapt. Tot zelfs een Roemeense website, met links naar Blood and Honour en andere neonazigroeperingen, meldde het nieuws. Geïllustreerd met de afbeelding hierboven. Het Anti-Fascistisch Front (AFF) heeft, aan de advocaat van Dieter S., haar medeleven met Dieter S.’s familie uitgedrukt.

“Oh my God”, liet Dieter S. zich vannacht ontvallen toen hij het artikel hieronder las over de uitspraak die vandaag verwacht werd bij de rechtbank in Brugge voor het molesteren van de Vlaming met rastakapsel Alain Bouillon en zijn Afrikaanse vriend Rafaël Mensah op 6 mei 2006 in de buurt van het beruchte Brugse skinheadcafé De Kastelein (foto). Zaak waarvoor Dieter S. terechtstond samen met vier andere bezoekers van De Kastelein.

Drie stonden terecht voor slagen en verwondingen, met racisme als verzwarende omstandigheid. Twee voor schuldig verzuim, niet ingegrepen te hebben als ze de anderen bezig zagen. Vincent E., die als eerste ter plaatse was bij Alain Bouillon en Rafaël Mensah, werd veroordeeld tot een effectieve gevangenisstraf van vier jaar. Dieter S. en Jimmy C. werden veroordeeld tot een effectieve gevangenisstraf van respectievelijk twee en drie jaar. Pieter H. en Bjorn V. kregen voor schuldig verzuim elk een werkstraf van 200 uren. De vijf moeten samen bijna 15 000 euro schadevergoeding betalen aan de familie van de intussen overleden Rafaël Mensah, zijn Vlaamse vriend die eveneens zware slagen en verwondingen moest incasseren, en het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en Racismebestrijding dat zich burgerlijke partij stelde en de slachtoffers en/of hun familie ondersteunde. Directeur Jozef De Witte zei in een persmededeling tevreden te zijn over de erkenning van het racistisch motief als belangrijk signaal tegen raciaal geweld.

Dieter S. kennen we ook als zanger-gitarist van de groep Kill Baby, Kill!, groep die pas de opmerkelijke cd Law & Order heeft uitgebracht. Bjorn V. is op zijn beurt in bepaalde kringen bekend als drummer van Short Cropped, een Turnhoutse groep die vorig jaar ook al met een nieuwe cd uitpakte en kind aan huis is bij De Kastelein (nu: Moloko) in Brugge. Short Cropped speelde op 3 oktober vorig jaar nog op een memorial voor Blood and Honour-stichter Ian Stuart Donaldson in Griekenland, en stond op 14 november vorig jaar nog bovenaan de affiche van een concert in Duitsland waarvoor ook de Duitse Blood and Honour-groep Kommando Skin aangekondigd werd. Ja ja, Vlaanderens zonen zwermen uit. Het wordt inderdaad tijd dat ze gestopt worden.

• VRT-Journaal over de veroordeling in Brugge.

In de zaak van de  Vlaming met rastakapsel Alain Bouillon en zijn Parijse-Gabonese vriend Rafaël Mensah die in 2006 in de buurt van de beruchte kroeg De Kastelein in Brugge gemolesteerd werden, zou op 24 november vorig jaar uitspraak gedaan worden. Maar de rechtbank had het naar verluidt te druk en stelde de uitspraak uit tot 15 december. Vervolgens werd de uitspraak wegens een overvolle agenda nogmaals uitgesteld. Eerst naar 5 januari. Daarna naar vandaag, 12 januari. 

Uitstel is een constante in de behandeling van deze zaak bij de rechtbank in Brugge. De zaak zou een eerste maal voor de rechtbank komen op 14 januari 2009, maar wegens een vraag van de verdediging om bijkomend onderzoek kwam het niet tot een behandeling die dag. De zaak zou dan op 28 april voorkomen, maar uiteindelijk werd het 13 oktober vooraleer de pleidooien konden gehouden worden. De Vlaming met rastakapsel Alain Bouillon was zaterdagavond 6 mei 2006 met zijn Parijse vriend van Gabonese afkomst Rafaël Mensah op stap in Brugge. ’s Nachts waren ze de weg kwijtgespeeld en per toeval in de buurt van het extreemrechtse skinheadcafé De Kastelein (intussen: Moloko) beland. Skinheads die in De Kastelein een trouwfeest hadden bijgewoond, vielen Bouillon en Mensah aan en stampten hen verrot. Gewaarschuwd door een getuige kon de politie de bij de geweldpleging betrokken skinheads onmiddellijk inrekenen: ze waren teruggekeerd naar De Kastelein, op hun kleren en schoenen hing nog bloed van de feiten die zich even voordien afspeelden. Alain Bouillon was wekenlang arbeidsongeschikt; Rafaël Mensah lag meer dan een maand in coma in het Algemeen Ziekenhuis Sint-Lucas (foto 1). Na twee maanden werd hij overgebracht naar een ziekenhuis in Parijs, waar hij nog zes maanden verzorgd werd. Een klein jaar na de feiten werd Mensah getroffen door een longembolie die hem het leven kostte. De dood zou niet het gevolg zijn van de verwondingen in Brugge, maar terug in Parijs was Rafaël Mensah fysiek noch psychisch dezelfde als tevoren. 

Drie vermeende daders zaten een tijdje in voorhechtenis en stonden uiteindelijk terecht voor slagen en verwondingen met racisme als bezwarende omstandigheid. De procureur eiste voor hen vier jaar cel. Twee kompanen die bij de lynchpartij waren maar zelf niet sloegen, stonden terecht voor schuldig verzuim uit racisme. Voor hen eiste de procureur een werkstraf van 300 uren. De pleidooien namen vijf uren in beslag. De procureur haalde zwaar uit naar de daders. “Nu zitten ze hier als brave koorknapen, maar op het moment van de feiten waren ze in battle dress met hun haar nog korter geschoren.” Volgens de aanklager hadden Alain Bouillon en Rafaël Mensah de skinheads niet uitgedaagd en werd de afranseling ingegeven door puur racisme. Geen enkele advocaat durfde de uitlokking pleiten. De slagen werden niet ontkend, wel het racistisch motief. “Het is niet omdat je een kaalgeschoren kop hebt, luistert naar extreemrechtse muziek en een pint gaat drinken in een skinheadcafé, dat je een racist bent”, klonk het weinig overtuigend. Bekendste beklaagde in deze zaak is Dieter S., een intussen 29-jarige Bruggeling, zanger-gitarist van de groep Kill Baby, Kill! (foto 2). S. speelde als gelegenheidsgitarist bij de Blood and Honour-muziekgroep English Rose, en met zijn groep Kill Baby, Kill! trad hij onder andere op bij Blood and Honour-concerten in Australië, Polen en Engeland. Een optreden bij Blood and Honour Spanje op 31 januari 2009 werd, op aanraden van zijn advocaat, afgezegd door S.

Maar S. en Kill Baby, Kill! zaten intussen niet stil. Het Duitse label PC Records, met als logo een verbodsteken waarop Political correctness, nein danke! staat, had in haar kerstaanbieding drie nieuwe cd’s van Kill Baby, Kill!: een cd samen met de Poolse groep The Gits, From the east to the west; een cd samen met de Braziliaanse Bandiera de Combate, Rockin In São  Paulo, Rolling In Brazil; en de cd Law & Order waar enkel Kill Baby Kill! op te horen is (foto 3, klik eenmaal op de foto voor een grotere afbeelding). In het nummer It ain’t easy zingt Dieter S. over hoe moeilijk het leven kan zijn: It ain’t easy / To be a rebel from the cradle to the Grave / It ain’t easy / I must be strong I must be brave / It ain’t easy / Looking down the barrel of al loaded gun / It ain’t easy / But the show must go on!. Het titelnummer Law & order veegt de vloer aan met rechters: Spend your lives as systems servants / Whored from Father state / Power taken from the badges / Smash us up and getting paid / Hooligans in uniforms / For power and control / To this corrupt society / You have sold your soul / Law & order - Against the systems machinery / Law & order - To hell with your authority. Het zou ons niet verbazen als Dieter S. bij het schrijven van Vultures (“Gieren”) het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en Racismebestrijding (burgerlijke partij in de zaak van het molesteren van Mensah en Bouillon), de pers en deze blog van het Anti-Fascistisch Front (AFF) in het achterhoofd had: They are ready to attack / They will stab you in the back / The vultures… the vultures / Political paparazzi’s what they are / That’s all they’ll ever be / Always on the look to find / something on you or me / They will throw the shit around / Hoping some will stick / No life of their own / They’re making me so sick. In Media lies luidt het: The lies I read about us / No longer come as a surprise / Journalism equals fiction  / To hell with the media lies, en in Politicians is de boodschap: It doesn’t matter which one you choose / Whatever party wins, the people always loose.

Dieter S. zou vandaag in Brugge aan de rechters, de pers en andere aanwezigen bij wijze van promotie zijn cd Law & order kunnen uitdelen. Het zou een ongekende publiciteitsstunt zijn. Of de rechters dit zouden appreciëren, is natuurlijk nog wat anders. Onmiddellijk na de feiten zeiden S.’s ouders in Het Nieuwsblad te geloven in de onschuld van hun zoon, maar toch liever gezien hebben dat hun zoon “op zondag gewoon Chiro-leider was” in plaats van in het milieu waarin hij terecht is gekomen. In een gesprek met de redactie van AFF/Verzet zei S. begin vorig jaar dat het moeilijk is zich los te rukken van zijn vriendenkring van jaren, maar hij toch heel andere paden wil uitgaan. De thema's, en de wijze waarop ze bezongen worden, op de cd Law & order zijn echter toch nog andere koek dan pakweg bij een cd van Das Pop of Absynthe Minded. De plaat is nog maar pas uit, de cd vermeldt 2009 als releasedatum. De eersten die bedankt worden voor het tot stand komen van de cd zijn mensen vergroeid met het meubilair van het beruchte Brugse café De Kastelein / Moloko.

Van Knokke tot Lanaken, Bart Debie (foto 1) rijdt dezer dagen het hele land af voor de ‘veiligheidspreventienamiddagen’ die het VB voor senioren inricht. Bijeenkomsten waar gratis koffie en taart aangeboden wordt. Een mens zou alleen al daarom naar die infonamiddagen gaan.

De voorbije, uitzonderlijk warme, zomer werd Bart Debie herhaaldelijk in Antwerpen gesignaleerd. Zat hij niet op het terras van café Berlin, in de schaduw van de politietoren aan de Oudaan, dan was hij locaties aan het zoeken voor een filmpje met preventietips dat op de infonamiddagen voor senioren getoond wordt. Niet gemakkelijk! Aan welke bankautomaat gaan we opnames maken? Aan welke tramhalte? Er zijn er zoveel in Antwerpen! Uiteindelijk werd het de tramhalte aan het Schijnpoort, op een steenworp van het Sportpaleis. Het filmpje dat opgenomen werd, met VB-medewerker Bert Deckers als regisseur, begint redelijk schokkend voor wie er onvoorbereid naartoe zou kijken. We bevinden ons aan het Stuivenbergplein in Antwerpen-Noord, een dame wandelt over het voetpad met een handtas in haar hand, een dief gaat met die handtas aan de haal, en dan zien we Bart Debie stoïcijns op datzelfde voetpad staan. Debie, die als bijna-dagelijks bezoeker van de fitnessruimte van het Vlaams Parlement niet van stramme benen kan verdacht worden, loopt niet achter de dief aan! Uiteindelijk blijkt het echter slechts een enscenering te zijn. We zien de dame en dief nog herhaaldelijk terug in penibele omstandigheden. En Bart Debie, natuurlijk.

Na amper een halve minuut waarschuwt Bart Debie ons ook voor het "vals veiligheidsgevoel". Bart Debie: “Let ook op voor het vals veiligheidsgevoel. Men raadt u misschien wel eens aan om een mes of een busje pepperspray mee te nemen, maar let op: enkel geoefende mensen kunnen daarmee omgaan, en de kans is groot dat de potentiële dieven die tegen u zal gebruiken.” Daarmee maken Debie, Deckers en al wie nog verantwoordelijk is voor het vertonen van dit filmpje een zware fout. Want de hoofdboodschap is natuurlijk dat messen in bepaalde gevallen en busje pepperspray altijd… verboden wapens zijn. In een filmpje van 4,5 minuten kan natuurlijk niet alles uitgelegd worden, maar politiemensen zeggen ons dat de hoofdboodschap toch moet zijn dat het verboden wapens zijn, en niet dat je getraind moet zijn om met die verboden wapens te kunnen omgaan. In het VB-foldertje met 32 preventietips (foto 2) dat Bart Debie schreef ter aankondiging van de veiligheidspreventienamiddagen van het VB, wordt wel uitgelegd dat “een mes, een spuitbus pepperspray of traangas. Soms raadt men u ook aan om een busje haarlak als ‘bewapening’ te gebruiken” dikwijls bij wet verboden is, en men zich daarmee strafbaar maakt wegens verboden wapendracht, maar in het VB-filmpje wordt daarover niet gerept. En blijft een beeld en gesproken woord niet langer hangen dan een te lezen tekst?

Voor het overige wordt de VB-veiligheidscampagne vooral ervaren als een marketingstunt van de partij. Lex Moolenaar schreef in Gazet van Antwerpen: “De ouderen vormen een groeiende groep in de samenleving, die voor het VB veel potentiële stemmen bevat. En die kan de partij goed gebruiken, nu de lange reeks verkiezingsoverwinningen is stopgezet. Logisch dus dat voor de lancering van het seniorenplan de hele état major van het VB naar de Grote Markt was afgezakt: niet alleen dewinter, maar ook Valkeniers én ondervoorzitter Marijke Dillen. De boodschap was helder: de interne kwesties zijn voorbij, het nieuwe partijbestuur gaat aan de slag. Helaas voor het VB zit de partij na een eeuwigheid nog steeds op alle beleidsniveau in de oppositie. Dat beseft ook de kiezer. Hoe lang blijft het interessant om naar verhalen over seniorenplannen te luisteren als je weet dat die toch nooit zullen worden uitgevoerd? En als je hebt gelezen dat het partijbestuur zelf het woord ‘beleidspartij’ uit de visietekst van Bruno Valkeniers heeft geschrapt?” Lex Moolenaar merkt overigens ook op dat de het VB-plan voor “méér seniorenveiligheid” (extra verlichte en bewaakte parkeerplaatsen voor senioren op openbare parkings, voldoende politiepatrouilles zodat de aanrijtijden bij een oproep minimaal zijn, waar veel senioren wonen extra bewakingscamera’s die effectief opgevolgd worden, politiesteunpunten in seniorencentra, premie voor senioren die willen investeren in veiligheidsmaatregelen thuis…) nogal kost. “Maar een berekening van de kostprijs heeft Dewinter niet gemaakt. Het is gemakkelijk om ideeën te lanceren als je in de oppositie zit.”

Tomas Boutens (foto) en zijn vrienden van de Blood and Honour-groep BBET (Bloed - Bodem - Eer - Trouw) zullen dan toch voor de rechtbank gedagvaard kunnen worden. BBET was in 2006 een wapenverzameling aan het aanleggen die de politiediensten verontruste, waarna de politie huiszoekingen deed in vijf legerkazernes en op achttien privé-adressen. Volgens het Hof van Cassatie kunnen Boutens & Co de later goedgekeurde nieuwe wapenwet niet inroepen om zich te verschonen voor het illegale wapenbezit.

Voor elf verdachten, onder wie kopstuk Tomas Boutens – vorige maand nog vrolijk met het N-SA in Gent betogend tegen zinloos geweld – wordt de doorverwijzing naar de rechtbank gevraagd wegens deelname aan terroristische activiteiten, racisme en negationisme. De anderen worden ‘enkel’ beticht van illegaal wapenbezit en bendevorming. Volgens hun advocaten werd er gezondigd tegen de wet op de Bijzondere Opsporingsmethoden (BOM). De groep werd immers ontmaskerd na inzet van een undercoveragent die de neonazistische organisatie infiltreerde. Volgens het Hof van Cassatie verliep dit onderzoek perfect volgens het boekje. In een ultieme poging om van de zwaarwegende verdenkingen af te geraken, voerden de advocaten van de verdachten aan dat met de nieuwe wapenwet de meeste gevonden wapens geregulariseerd hadden kunnen worden. Gazet van Antwerpen meldde maandag dat het Hof van Cassatie ook die laatste redenering afwijst. De feiten gebeurden immers vóór de nieuwe wapenwet werd gestemd. Zowat een jaar na de eerste verwijzing naar de rechtbank kan nu zonder verdere obstakels de rechtbank gevraagd worden de gevonden feiten te beoordelen.

Op 15 december volgt alvast uitspraak over een andere zaak waar reikhalzend naar uitgekeken wordt: het molesteren van de Parijse Gabonees Rafaël Mensah en zijn Vlaamse vriend met rastakapsel Alain Bouillon, in 2006 in de buurt van en door vaste klanten van het beruchte extreemrechtse skinheadcafé De Kastelein (nu: Moloko) in Brugge.

Extreemrechts dat vorige week dinsdagavond in Gent betoogde tegen zinloos geweld (foto 1, filmpje). Het is om te lachen ware het niet zo ernstig. Cijfers voor Vlaanderen zijn niet bekend, maar in Nederland worden jaarlijks meer dan tweehonderd gewelddaden geregistreerd uitgaande van extreemrechts (foto 2). In het kader van de Monitor racisme & extremisme van de Anne Frank Stichting verschenen sinds 1997 al acht uitgebreide rapporten en zes deelstudies over racistisch en extreemrechts geweld. Het verslag over 2008 is pas verschenen.

Na gedefinieerd te hebben wat onder racistisch en extreemrechts geweld valt, komt men tot het besluit dat er in 2008 in Nederland 216 dergelijke incidenten waren. Een quasi status quo in vergelijking met het jaar voordien (2007: 223 gevallen). Extreemrechts geweld kan racistisch van aard zijn, maar dat hoeft niet het geval te zijn. Extreemrechts geweld kan zich ook richten op de overheid en politieke tegenstanders. In 2008 hadden 45 van de 216 voorvallen een extreemrechtse maar niet racistische achtergrond. In 2007 was dit nog maar 36, het jaar voordien 15. Kortom, blijft het geweld van extreemrechts in Nederland de voorgaande twee jaren ongeveer gelijk, het aandeel extreemrechts geweld tegen de overheid en politieke tegenstanders is in stijgende lijn.

De onderzoekers onderscheiden negen verschillende soorten delicten: bekladding, bedreiging, bommelding, confrontatie, vernieling, brandstichting, mishandeling, bomaanslag en doodslag, telkens met een racistische en/of extreemrechtse achtergrond. Binnen die categorieën zijn er fluctuaties, maar het is niet altijd verklaarbaar waarom. Zo zijn er bijvoorbeeld meer bekladdingen, bedreigingen en mishandelingen in 2008 dan in 2007; en minder confrontaties, vernielingen en brandstichtingen vorig jaar ten overstaan van het jaar voordien. Het antisemitisch geweld daalde (van 21 naar 14 gevallen), het anti-islam geweld steeg (van 82 naar 89). Racistisch geweld kan zowel door autochtone als door allochtone daders gepleegd worden. Bij de gevallen waarvan de achtergrond van de daders kon achterhaald worden is 7 op 10 autochtoon en 3 op 10 allochtoon.

Ter linkerzijde zijn het ook niet altijd lieverdjes, maar het Anti-Fascistisch Front (AFF) heeft wel de gewelddaden in oktober tegen Actief Linkse Studenten (ALS) in Antwerpen én de gewelddaden tegen KVHV’ers en NSV’ers in Gent diezelfde week veroordeeld. Dat kan nog altijd niet gezegd worden van het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) noch van de Vlaams Belang Jongeren (VBJ).

“Hans Verreyt betreurt het trek- en duwwerk van dinsdagavond in Leuven. Indien extreem-linkse studenten geen NSV-pet hadden gestolen, dan hoefden we ze ook niet terug te nemen.” Het is waar. Als zij niet begonnen waren, hadden zij geen lichte hersenschudding, zwaar gekneusde pols en schouder, gekneusde en waarschijnlijk gebarsten ribben moeten incasseren. En was hen geen camera gestolen. Zo is het. En als de regering in de jaren zestig geen Marokkanen en Turken als arbeidskrachten naar hier had gehaald, en niet verzuimd had een integratiebeleid op te zetten, dan was het VB geen racistische partij.

Overigens is het niet duidelijk of de studenten die zich dinsdagavond vrolijk maakten over de traditionele petjes en lintjes van het NSV “extreem-linkse” studenten waren. Comac, de jongerenorganisatie van de PvdA, heeft er weliswaar een persmededeling over verspreid. Maar waren de studenten ook PvdA-aanhangers? In Gent zijn dinsdagavond ook meer ‘linkse’ betogers opgepakt door de politie dan de organisatoren van het protest tegen het N-SA zelf telden. De spijtbetuiging van Hans Verreyt (foto 1) verscheen intussen enkel op zijn Facebook-pagina. In de pers is Verreyt voorzichtiger met zijn verklaringen. In Het Nieuwsblad, editie Leuven, zegt Verreyt: “Na een cantus ontstond er op de Oude Markt een incident rond een afgetrokken petje. Ik ontken niet dat er stevig geduwd en getrokken is, maar bij mijn weten heb ik geen camera afgepakt.” Op onze suggestie dat Hans Verreyt allicht geen bezwaar heeft dat de beelden van de beveiligingscamera’s aan de Oude Markt in Leuven op het internet gezet worden, reageert Hans Verreyt niet. Nochtans wordt in VB-kringen deze blog dagelijks gelezen, en worden AFF-artikels naar partijgenoten doorgestuurd dat het een lieve lust is.

Lost Hans Verreyt iets op zijn Facebook, is hij voorzichtig tegenover de pers, op zijn eigen website zwijgt hij in alle talen over het voorval in Leuven. Daar huldigt hij het principe dat hij bij zijn afscheidstoespraak als VBJ-voorzitter op het VBJ-congres op 11 oktober 2009 verkondigde: “Het Vlaams Belang moet zich in de politieke strijd als een racepiloot permanent het doel voor ogen houden, zich niet laten afleiden door concurrenten of zaken in de marge, maar recht op de finish af, anders gaan we onherroepelijk de grintbak in.”  Voor het slot van diezelfde toespraak haalde Hans Verreyt zijn inspiratie uit The Lord of the Rings. Hans Verreyt: “Word actief bij ’t Vlaams Belang. Om het met een parafrase van woorden van Aragorn (foto 2) uit The Lord of the Rings te zeggen. Op het moment dat hij voor de beslissende slag aan de zware poort van de Evil City staat, zijn mannen aanmoedigt met de legendarische woorden: ‘Men of the West, stand up and fight!’” Had de filmkeuringscommissie The Lord of the Rings niet niet-toegankelijk moeten verklaren voor VB’ers? ’t Is dat die mannen een en ander uit The Lord of the Rings nogal letterlijk opnemen.

Terwijl dinsdagavond in Gent het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) en vrienden betoogden tegen “zinloos geweld”, versta: geweld uitgaande van links, kregen in de nacht van dinsdag 10 op woensdag 11 november vijf studenten in Leuven zware klappen van een groep extreemrechtse jongeren van het NSV. Volgens een persmededeling van Comac werd één van de aanvallers herkend als Hans Verreyt, oud-voorzitter van de Vlaams Belang Jongeren en VB-gemeenteraadslid in Boom.

De vijf Leuvense studenten waren zich aan de Oude Markt vrolijk aan het maken over de traditionele NSV-lintjes en -petjes toen Hans Verreyt (foto’s 1 en 2) plots kwam aanstormen en één van de studenten bij de keel greep. Daarop ontstond een kleine schermutseling. Eén van de studenten die al de hele avond aan het filmen was kon het gebeuren vastleggen op de camera. Toen de camera door de aanvallers opgemerkt werd, rukte Verreyt de camera uit de handen van de eigenaar en zette Verreyt het op een lopen. De studenten gingen op zoek naar de camera en kwamen het groepje NSV’ers opnieuw tegen in de Tiensestraat. Verreyt was er echter niet meer bij. Terwijl de studenten de NSV’ers vroegen de camera terug te bezorgen, werd één van de studenten onverwachts in de rug aangevallen. Eén student kreeg een rake klap op de neus, en toen een andere student op de grond viel kreeg die nog enkele trappen in de ribben en rug. Kameraden van de aanvallers maanden hen aan op te houden, waarna de vechtersbazen scheldend hun verstomde slachtoffers achterlieten. Resultaat: een lichte hersenschudding, een zwaar gekneusde pols en schouder, gekneusde en waarschijnlijk gebarsten ribben, en een gestolen camera. De studenten hebben klacht neergelegd. De beveiligingscamera’s van de stad Leuven zouden de aanval en diefstal op de Oude Markt geregistreerd hebben.

Hans Verreyt werd in het voorjaar in de pers nog gerekend bij het ‘jong talent’ van het VB. Hij heeft echter al een lange staat van dienst in radicale Vlaams-nationalistische kringen. Tot 11 oktober was Verreyt voorzitter van de Vlaams Belang Jongeren (VBJ). Meer over het nieuwe bestuur van de Vlaams Belang Jongeren: morgen op deze blog. Hans Verreyt zegt in een reactie aan de pers zelf ook klacht neergelegd te hebben “voor het geval het incident nog een staartje krijgt.” Nadat de NSV’ers een pet terugkregen, is Hans Verreyt naar eigen zeggen naar huis gegaan. “Verreyt benadrukt dat hij niet betrokken was bij de latere incidenten waarbij een gewonde viel”, luidt het. Maar in de persmededeling van Comac is nergens gezegd dat Verreyt bij de tweede incidenten betrokken was. Integendeel, Comac schreef dat de studenten “het groepje NSV’ers opnieuw tegen(kwamen) in de Tiensestraat, maar Verreyt was nergens te bekennen.” Waarom iets benadrukken dat niet beweerd wordt?

Naast VB-gemeenteraadslid in Boom is Hans Verreyt ook VB-personeelsid, medewerker op de communicatiedienst van het VB. Dinsdag meldde hij zijn Facebook-vrienden dat de uitbater van een computerzaak in Aartselaar beelden van een diefstal op het internet heeft geplaatst in de hoop zo de daders te kunnen ontmaskeren. Vanmorgen, nog vóór de persmededeling van Comac verspreid werd, schreef Hans Verreyt op zijn Facebook: “Dinsdag vermeldde ik reeds deze beelden. Vandaag brengt ook Gazet van Antwerpen de beelden van deze diefstal op haar site. Laat ook gerust een stem achter op de vraag ‘Vindt u dat dieven op internet mogen worden gezet? Ik stem overtuigend JA!” (foto 3, klik eenmaal op de afbeelding voor een grotere versie). Als Hans Verreyt vindt dat de beelden van de diefstal in Aartselaar op het internet moeten gegooid kunnen worden, zal hij er zeker geen bezwaar tegen hebben dat de beelden van de diefstal in Leuven eveneens op het internet gezet worden.

Aanstaande zaterdag 31 oktober is het Halloween. Zal men op vele plaatsen mensen aangenaam willen laten griezelen, ergens in de provincie Antwerpen dreigt men écht te moeten verschrikken. Onder het motto So fucking what wordt daar een concert met de Duitse op voetbalhooligans gerichte groep Kategorie C ingericht (foto 1). Ook Tim Mudde, met Brigade M verrassingsact op het veelbesproken concert in Oostkamp, is van de partij. Waar precies het concert plaatsvindt wordt pas op het laatste ogenblik, à la manière  van Blood and Honour-concerten, bekendgemaakt.

Kategorie C is een extreemrechtse muziekgroep uit het Duitse Bremen die zich richt op voetbalhooligans. De naam van de groep is trouwens de politiecode waarmee in Duitsland de meest gewelddadige voetbalhooligans geduid worden. Het volstaat het YouTube-filmpje van So sind Wir te bekijken, en je weet meteen waar Kategorie C voor staat. Ausser Kontrolle verheerlijkt eveneens het geweld van voetbalhooligans. Kategorie C profileert zich als niet politiek, maar is diep verankerd in de neonaziscène. Diverse cd’s van Kategorie C zijn uitgegeven door extreemrechtse labels als Backstreet Noise. De groep speelt regelmatig op concerten georganiseerd door neonazi’s. In november 2001 bijvoorbeeld speelt Kategorie C in Kleinstadt Scharneberg in Duitsland, op een concert georganiseerd door neonazi Christian Sternberg. Sternberg is eigenaar van de Temple of Football-winkel met kledij en dergelijke, waar neonazi’s en voetbalhooligans elkaar treffen. Ook in oktober 2006 en mei 2007 speelt Kategorie C op concerten in Duitsland georganiseerd door neonazi’s. In oktober 2006 was dat op een manifestatie ter ondersteuning van Lunikoff, pseudoniem van Michael Regener, zanger van de veroordeelde neonazimuziekgroep Landser die op dat ogenblik in de gevangenis werd vastgehouden. Op 16 mei 2009 trad Kategorie C nog op in Kinrooi, in Limburg. De pers meende dat het een Blood and Honour-concert was. Dat was niet zo, maar de verwarring is begrijpelijk gezien de vestimentaire uitrusting van de concertgangers. Organisator was Patrick de Bruin, een Nederlander die al van meer extreemrechtse tot neonazistische groupuscules lid was dan men voor mogelijk houdt. Hannes Ostendorf, voorman en zanger van Kategorie C, is ook zanger van de Duitse aan Blood and Honour gelieerde groep Nahkampf. Diverse cd’s van Nahkampf staan op de Duitse indiceringslijst met cd’s die niet mogen verkocht worden wegens verwijzingen naar het nazisme, opruiing of geweldsverheerlijking. Ook enkele cd’s waar Kategorie C aan heeft mee gewerkt, staan op deze index. Het verzamelalbum Die Deutschen kommen II bijvoorbeeld, en ook de verzamelcd Zu Gast bei uns. Tegen die laatste  cd loopt in Duitsland nog altijd een landelijke inbeslagnamebevel. Kategorie C zelf kreeg hiervoor in juli 2006 een huiszoeking. Op de cd 6 maakt Kategorie C reclame voor het neonazikledingmerk Thor Steinar. De muziek van het Kategorie C-nummer Dritte Halbzeit, dat onder andere op de cd Fussballfest 98 staat, lijkt qua melodie heel erg op het Skrewdriver-nummer White Power. Alhoewel Kategorie de hoofdact is zaterdagavond zou ze als tweede of derde groep optreden omdat "ze na het optreden nog een hele afstand af te leggen hebben."

Tweede belangrijkste naam op de affiche is Sassem Bootboys, een groep rond Tim Mudde. Tim Mudde kennen we als zanger van Brigade M, de verrassingsgroep op het concert in Oostkamp ingericht door het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) en bij die gelegenheid uitgebreid in beeld gekomen. Tim Mudde runt ook het postorderbedrijf Fenris Postorder en is de vrije radio-jongen achter Radio Rapaille. Sassem Bootboys dook in 1997 op onder de naam De Sassem Boet Bois, later werd de naam van de groep dus verengelst. Veel treedt de groep niet op, het lijkt eerder een gelegenheidsband te zijn met Tim Mudde als vaste kracht en verder gast- of onbekende muzikanten. Bij gelegenheid van het verschijnen van Welkom in Sassem 2 in 1991 zegt Sassem Bootboys voort te zijn gekomen uit twee andere groepen: de Ramoons (een lookalike van The Ramones) en O.M.D. (niet het van Enola Gay bekende Orchestral Manoeuvres in the Dark, maar Oderint Dum Metuant). Twee groepen waar telkens Tim Mudde lid van was. Sassem Bootboys zou Oi!-muziek spelen, net als de twee andere groepen op de affiche: het Belgische The Pride, groepje met een drummer die ook speelt bij Les Vilains en Kill Baby Kill!, en het Nederlandse Get Out, een tijdlang gestopt met muziek maken maar nu terug het podium opzoekend. Oi! is een substroming van de punkmuziek. Niet noodzakelijk rechtse muziek. Er bestaat ook een linkse Oi!-muziekscène. Maar met Tim Mudde op het podium bij Sassem Bootboys staat er wel een extreemrechtse radicale mafkees op het podium.

VB-gemeenteraadslid en -personeelslid Sandy Neel en haar van de Humo-foto’s bekende vrienden hebben de voorbije zomer al, op vraag van Bockenreyder Jarno Roppe, de datum van 31 oktober in hun agenda vrijgehouden voor het concert met Kategorie C. Ook BBET-kopstuk Tomas Boutens beloofde te komen. Een aantal Blood and Honour’ers en NSV’ers stipten 31 oktober eveneens aan in hun agenda. Op fora voor voetbalfans is nog geen oproep opgemerkt om naar het concert zaterdagavond te gaan. Foto 2: Kategorie C en fans bij een concert in Moers, in mei vorig jaar. Foto 3: Affiche tegen een optreden van Kategorie C eerder dit jaar vlakbij Neumünster. Een concert van Kategorie C in Bad Doberan, in mei dit jaar, werd door de Duitse politie verhinderd omwille van de verwachtte “negatieve invloed door middel van gewelddadige teksten.” Een rechtbank bevestigde het “significant risico voor de openbare orde en veiligheid.”

Gisteren is een belangrijke hindernis genomen om de mensen van BBET voor de rechtbank te kunnen brengen. BBET (Bloed - Bodem - Eer - Trouw) is een groep Blood and Honour'ers, genoemd naar hun toenmalig blad en website.

Op 4 september 2006 vallen speurders binnen in vijf legerkazernes (Leopoldsburg, Kleine Brogel, Peer, Brussel en Zedelgem) en op achttien privéadressen. Tomas Boutens (foto 1), op het ogenblik van zijn aanhouding 25 jaar, als militair gekazerneerd in Leopoldsburg, is één van de hoofdverdachten. Hij zou paramilitaire trainingen ingericht hebben als voorbereiding op 'het echte werk'. Andere hoofdverdachten zijn Marc H., informaticus en ‘ideoloog’ van de BBET-groep, en Joeri V.d.P., rechterhand van Boutens en huurder van de BBET-postbus. Babe van het gezelschap Tamara V.A., uitbaatster van het toenmalig café De Viking in Leopoldsburg en stripster, is nog altijd populair in Stormfront-middens. Het AFF/Verzet-artikel met een naaktfoto van V.A. is één van de meest bezochte pagina’s op deze blog omwille van een link op deze Stormfront-pagina. Op 1 december 2008 geraakte bekend dat het parket de doorverwijzing naar de rechtbank vroeg voor de 21 verdachten: 11 voor deelname aan terroristische activiteiten, racisme en negationisme; 10 voor het bezit van illegale wapens en bendevorming.

De Kamer van Inbeschuldigingstelling moest zich eerst buigen over het gebruik van bijzondere opsporingsmethoden in deze zaak. Het BBET-netwerk werd immers in kaart gebracht door de inzet van een infiltrant. Volgens de Gentse Kamer van Inbeschuldigingstelling was daar niets mis mee, maar twee verdachten gingen tegen die uitspraak in beroep bij het Hof van Cassatie in Brussel. Ze verzuimden echter hun beroep met concrete feiten te staven, en het Hof van Cassatie verwierp gisteren dan ook hun klacht. Er kan nu een tweede poging ondernomen worden om de 21 effectief voor de rechtbank te dagen. Het is niet duidelijk hoe het wapenbezit ingeschat zal worden – er zouden een 350 à 400 wapens in beslag genomen zijn, met een totale waarde van een 450 000 euro. Met de wapenwet die intussen van kracht is, hadden de in beslag genomen wapens, of toch een belangrijk deel ervan, in legaal bezit kunnen komen. Vorige maand, tenslotte, geraakte bekend dat het leger vier beroepsmilitairen betrokken in de BBET-affaire ontslagen heeft zonder de komende rechtszaak af te wachten.

Begin dit jaar wiste Tomas Boutens zijn Netlog-pagina’s nadat Humo hem via Netlog probeerde te contacteren, maar hier kon je toch nog printscreens van die Netlog-pagina’s zien. Boutens houdt van sociaal netwerken, en hij is nu op Facebook terug te vinden. Bij zijn vrienden daar noteren we onder andere: Arnoud Kuipers, het bij de Combat 18-versie van Blood and Honour Vlaanderen buiten gebonjourd kopstuk (zie ook: hier); Dominiek V., ex-kopstuk van het traditionele Blood and Honour Vlaanderen, nu actief bij het N-SA en op een blauwe maandag wel eens muzikaal actief met zijn groep Elfenbloed; Jarno Roppe, actief bij de Hasseltse Bockenreyders maar vaak ook in Antwerpen gesignaleerd; Koen S., actief bij de Leuvense Vlaams Belang Jongeren en bij Blood and Honour Vlaanderen; Kris Roman, actief bij Euro-Rus en nu ‘coördinator buitenlandse betrekkingen en geopolitiek’ bij het N-SA; en Angie Bosmans, vorige zondag als actieverantwoordelijke opgenomen in het vernieuwde Dagelijks Bestuur van de Vlaams Belang Jongeren.

“De Dendermondse strafrechter heeft de 63-jarige bokslegende Jean-Pierre Coopman uit Beveren tot zes maanden effectieve celstraf en 550 euro boete veroordeeld. Dat gebeurde bij verstek, want Coopman stuurde zijn kat. De gewezen bokskampioen werd schuldig bevonden aan partnergeweld. De feiten dateren van de periode tussen midden 2007 en midden 2008. Zijn vrouw kreeg meermaals slagen, volgens het openbaar ministerie vaak door overmatig drankgebruik.”

Aldus een Belga-bericht. Na de genoemde feiten, waarvoor Coopman nu veroordeeld is, viste Filip Dewinter Jean-Pierre Coopman op om in de VL-verkiezingskrant voor de Vlaamse verkiezingen op 7 juni dit jaar als eerste (en enige) Bekende Vlaming te figureren (foto 1). “Vlaanderen moet een vuist leren maken.” Ja, ja. VB-volksvertegenwoordiger Bruno Stevenheydens was verbolgen toen hij op de nationale VB-nieuwjaarsreceptie zag dat Coopman als boegbeeld voor het VB werd gebruikt door Filip Dewinter (foto 2). Stevenheydens wist welke kwalijke reputatie Coopman heeft in Beveren. Dat “overmatig drankgebruik” waar het openbaar ministerie nu over spreekt, is bekend. Wegens overmatig  drankgebruik op de VB-nieuwjaarsreceptie moest Filip Dewinter in allerijl nog een kamer voor Coopman reserveren in het Scandic-hotel in Borgerhout.

Het was een klein berichtje in De Morgen gisteren; bij ons krijg je alle details. In Charleroi vond woensdagavond een steekpartij plaats waarbij de dader het slachtoffer wilde vermoorden omdat die uiteindelijk een minder fanatieke neonazi was dan gedacht.

De dader, Jean-Pol Monchaux (40 j.), ontmoette het slachtoffer, François H. (28 j.), voor het eerst op een rommelmarkt. De aandacht van Monchaux werd getrokken door het kaal geschoren hoofd van H.. Monchaux en H. zijn beiden werkloos, wat liefdadigheidsorganisaties hen toestoppen helpt hen het hoofd boven water te houden. Monchaux legt H. zijn fascinatie uit voor Hitler, Himmler en Goebbels. Volgens Monchaux zou H. al evenveel opkijken naar de Führer dan hijzelf, en H. zou volgens Monchaux zelfs overwogen hebben zich een hakenkruis te laten tatoeëren. Maar na enige tijd stelt Monchaux vast dat H. toch niet met dezelfde verbetenheid het nazisme aanhangt dan hij. Woensdagavond stuurt Monchaux sms-jes naar H., met de boodschap dat hij hem dringend wil ontmoeten. Wanneer Monchaux aanbelt bij H. vraagt hij hem vijftig euro te willen lenen. Als H. daar niet op in wil gaan, vraagt Monchaux H. een dvd te willen lenen. Dat wil H. nog wel doen, en hij neemt Monchaux mee naar zijn appartement. Binnen plant Monchaux H. een mes in de rug. Alhoewel gewond slaagt H. erin weg te vluchten. Monchaux wordt door de politie opgepakt en zegt aan de politie zo gereageerd te hebben omdat H. “een schande voor Hitler en het Duitse volk” is. Tegenover de onderzoeksrechter ontkent hij later enig ideologisch motief, en zegt hij dat het om een ordinaire ruzie ging. Monchaux zou wel eens beschuldigd kunnen worden van moordpoging met voorbedachte rade gezien hij H. in een val lokte, en hem het mes in de rug stak in zijn appartement waarvan op het ogenblik van de feiten alle gordijnen dicht waren. In principe had dus niemand de moordpoging kunnen zien. Monchaux riskeert nu voor het hof van assisen te worden gebracht, waar zijn broer Christian in 1989 al veroordeeld werd voor de moord op een priester-arbeider.

Op het Stormfront-discussieforum scholden neonazi’s elkaar voor rot uit naar aanleiding van het niet kunnen doorgaan van het eerste concert ingericht door het nieuwe Blood and Honour Nederland & Vlaanderen. “Pisvlek” bijvoorbeeld, was de omschrijving van een neonazi voor een andere. Vorige week zaterdagavond, de vooravond van de IJzerwake, gingen rivaliserende Blood and Honour-groepen met elkaar op de vuist op camping IJzerhoeve in Diksmuide. Woensdagavond stak in Charleroi een neonazi een (vermeende) neonazi neer… Als dat zo verdergaat elimineren de neonazi’s elkaar wel en moet enkel nog de laatste overgebleven neonazi in de gevangenis gestopt worden. 

Raar toch dat het VB voor een actie aan het Antwerpse OCMW volk moet optrommelen uit Wommelgem, Kontich, Boom, Herentals, Lille, Dendermonde en Gent, en dan nog eens iedereen dubbel moet tellen in een poging om indruk te maken. Maar hier en daar valt er wel eens een Antwerpse VB-militant weg.

Het VB maakte zich woensdag vrolijk over de ontsnapping van zes gevangenen in Merksplas, en al zeker omdat één van de ontsnapten omschreven werd als de “uiterst gevaarlijke” Annemans. “Annemans sloeg rivaal een hersenbloeding”, kopte Het Nieuwsblad. Maar het bleek toch niet te gaan over dé Annemans, VB-kopstuk Gerolf Annemans. Maar over ene Dave Annemans, overigens geen familie van Gerolf Annemans. Met de moeder van Dave Annemans komt het VB echter wel in beeld. Gaby Van Loo, de 62-jarige vrouw die met haar kleine Toyota Yaris Dave Annemans en een paar van zijn kompanen oppikte toen die ontsnapten uit de strafinrichting in Merksplas. Even verder, in Rijkevorsel, werd ze al tegengehouden. Uit een gevangenis ontsnappen is niet strafbaar, maar hulp bieden bij een ontsnapping wel. En dat geldt ook voor familieleden. Gaby Van Loo verschijnt vandaag voor de raadkamer in Turnhout die over haar verdere aanhouding beslist.

Gaby Van Loo woont nu in een weekendhuisje in Stekene, maar was in 2006 nog VB-kandidate bij de districtsraadsverkiezingen in Hoboken. Als derde laatste op de lijst kreeg ze er 177 voorkeurstemmen. Gaby Van Loo had zich in Hoboken opgeworpen als ‘straatverantwoordelijke’, en is er nog altijd bekend voor de vele verbale ruzies die ze uitvocht met de Marokkaanse bewoners in de Kloosterstraat. De voorbije maanden bood Gaby Van Loo haar collectie Coca Cola-prullaria te koop op het internet. Op 8 juli zette ze ook nog zeven boeken te koop die je bij de krant Het Laatste Nieuws kon krijgen, met als eerste titel in die reeks Hendrik Conscience’s De Leeuw van Vlaanderen. Gerolf Annemans gaat Bruno Valkeniers vragen om Gaby Van Loo uit de partij te zetten. “Wij willen afstand van haar nemen en we veroordelen wat ze deed”, zegt Gerolf Annemans vanuit zijn vakantieverblijf in het buitenland.

Op de VB-website werd in de loop van de dag gisteren het aantal aanwezigen bij de protestactie aan het OCMW-Antwerpen (zie hierboven) van “een 80-tal” veranderd in “een honderdtal”, maar over Gaby Van Loo werd niet gerept. Niet in een apart bericht, niet door een aanpassing van het artikel over Merksplas. (Illustratie: Lucky Luke-album Mama Dalton.)

Vorige week woensdag 1 juli werd in Dresden, hoofdstad van de Duitse deelstaat Saksen, een gehoofddoekte moslima met achttien messteken gedood. Het gebeurde in een rechtszaal, vlak nadat de vrouw getuigde over racistische uitlatingen. De dader was al langer bekend als racist en stond voor het eerst voor zijn uitspraken bij de rechtbank. In de verwarring die volgde op de messteken schoot de politie de echtgenoot van de moslima in het been.

Aanleiding voor de rechtszaak is een incident op een speelplein in november. De 31-jarige Egyptische Marwa El-Sherbini (foto) is er met haar 3-jarig zoontje. Marwa woont sinds drie jaar in Duitsland en werkt er als apothekeres, terwijl haar man er de laatste hand legt aan zijn doctoraatsstudie. Marwa's buurman Alexander W., een 28-jarige werkloze Duitser, verschijnt op het speelplein met zijn nichtje en zegt dat Marwa’s zoontje moet ophoepelen, de schommel aan zijn nichtje moet laten. Alexander W. staat bekend als een fervent vreemdelingenhater en is de enige in dezelfde straat als waar beiden wonen die problemen heeft met Marwa. Alexander W. is in zekere zin ook een migrant, een Duitser die een paar jaar geleden met een reïntegratieprogramma vanuit Rusland naar Duitsland is teruggekeerd. De ‘vraag’ om de schommel af te staan voor zijn nichtje gaat gepaard met een resem beledigingen. Marwa wordt verweten een “islamiste” te zijn, en in één adem door ook een “terroriste”. De zaak komt voor een rechtbank en Alexander W. wordt tot een geldboete van 780 euro veroordeeld. Gezien de voorgeschiedenis van Alexander W. vindt het Openbaar Ministerie dit een te lichte straf, en tekent het beroep aan.

Een uur na het begin van de rechtszaak in beroep, Marwa heeft net getuigd over de racistische beledigingen die ze heeft moeten ondergaan, schiet Alexander W. naar voren. “Zo iemand heeft niet het recht om hier te leven”, roept hij en hij steekt Marwa met 18 messteken dood. Hoe hij het mes de rechtszaal heeft kunnen binnensmokkelen, is niet duidelijk. De rechter roept om twee politieagenten die in een zaaltje ernaast aan het wachten zijn tot zij als getuige over Alexander W. opgeroepen worden. In de verwarring na de steekpartij schiet één van die politieagenten de echtgenoot van Marwa in het been, een man die aan het befaamde Max Planck Instituut werkte. De echtgenoot valt in coma en zijn gezondheidstoestand zal lange tijd kritiek zijn. Marwa, drie maanden zwanger van een tweede kindje, sterft ter plaatse aan haar verwondingen. Het driejarig zoontje heeft het hele gebeuren gezien en schreeuwt het natuurlijk uit. Alexander W. stond al langer bekend als een racist. Er wordt aangenomen dat de stoppen bij hem zijn doorgeslagen na de campagne van groepen als Pro Köln tegen de islamisering en wat verschijnt op websites als Politically Incorrect (zie: http://www.pi-news.net, voor de Engelstalige versie zie: http://www.pi-news.org). 

Pro Köln is een partijtje in Keulen dat onder andere vorig jaar september een mislukte en in mei dit jaar een gelukte internationale meeting tegen de bouw van een grote moskee in Keulen organiseerde. Filip Dewinter haalde zijn beste Duits boven om op die laatste meeting te spreken (zie: http://www.liveleak.com/view?i=41c_1242109800). Onder impuls van Bart Debie trok een delegatie van Antwerpse VB-gemeenteraadsleden twee jaar geleden op werkbezoek naar Keulen en kwam Pro Köln ook al op tegenbezoek in Antwerpen. Reacties op Pro Köln-artikels als „Sorry, ich kann die scheiss Kopftücher und Türken nich mehr sehn.” geven aan dat de haat tegen hoofddoeken en vreemdelingen zich verder verspreidt. Nu al met een moord onder de ogen van een rechter tot gevolg.

Voorbije maandag 15 juni werd Olivier Delcourt veroordeeld tot een boete van 1 100 euro voor het uitbrengen van de Hitler-groet tijdens zijn eedaflegging als nieuwbakken gemeenteraadslid voor het Front National (FN) in Charleroi (foto). Het is de tweede veroordeling voor het uitbrengen van de Hitlergroet in ons land op een jaar tijd. Bij een derde zaak werd de betrokkene vrijgesproken, echter niet in het minst omdat het parket de zaak onvoldoende had onderzocht. Blokwatch heeft eind 2006 geïnventariseerd wie zoal de Hitlergroet uitbracht, en wat hem of haar dit kostte (zie: http://www.blokwatch.be/content/view/1098/49/lang,nl<...), maar intussen is dit achterhaald. Wij vervolledigen graag de lijst.

De advocaat van Olivier Delcourt pleitte aanvankelijk de onbevoegdheid van de correctionele rechtbank omdat het volgens hem om een politiek misdrijf ging. Daarmee gaf hij impliciet toe dat het wel degelijk om een Hitler-groet ging, en dat hij niet zou afkomen met een flauw excuus zoals nogal wat VB’ers. De rechtbank verklaarde zich wel degelijk bevoegd, waarna Delcourt vroeg de beelden die gefilmd werden tijdens de installatie van de gemeenteraad op 4 december 2006 (nog eens) te tonen. Als men maar één moment de gloire heeft, moet het uitgebuit worden. De beelden en het gedrag van Delcourt overtuigden de rechtbank, en Delcourt werd veroordeeld tot een geldboete van 1 100 euro en verlies van zijn burger- en politieke rechten voor vijf jaar. Hij mag daardoor ook niet meer verder in de gemeenteraad van Charleroi zetelen. Het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en Racismebestrijding, dat klacht had neergelegd tegen Delcourt, kreeg een bedrag van 1 000 euro toegekend. Delcourt kondigde meteen luid aan dat hij in beroep gaat tegen deze uitspraak. De voorzitster van de rechtbank beval Delcourt om te zwijgen en de rechtszaal te verlaten.

De eerste die na de Tweede Wereldoorlog met gestrekte arm werd gezien is Karel Dillen. Op een foto uit 1951 die Karel Dillen liet publiceren in zijn biografie Karel Dillen: een portret van een rebel. Volgens Karel Dillen was het in die jaren de gewoonte om tijdens het zingen van de Vlaamse Leeuw de rechterarm te strekken. Later werd het om principiële én tactische redenen weggelaten, maar beschaamd was hij er nog altijd niet om. Als Filip Dewinter na de Zwarte Zondag van 24 november 1991 de eed als volksvertegenwoordigers aflegt, doet hij dat met een gestrekte rechterarm. “Wat is er verkeerd met de Romeinse groet? Die bestaat al zolang als onze beschaving?, wauwelt Filip Dewinter. VB’er en ex-VMO’er Xavier Buisseret had pretoogjes als hij zag hoe Dewinter zijn eed aflegde. VB’er Ludo Switsers zei over een vermeende Hitler-groet dat hij enkel maar zwaaide met zijn arm en “Ge kunt de pot op, onnozelaars” riep in de Antwerpse provincieraadszitting van 13 maart 1997. De rechtbank achtte de Hitlergroet niet bewezen maar veroordeelde Switsers wel voor smaad.

Godelieve Kussé – moeder van Groen Rechts’er en N-SA’er Wolf Kussé – bracht vanop de publieksbanken tijdens de gemeenteraadszitting in Antwerpen op 29 maart 1999 de Hitler-groet uit, richting burgemeester Leona Detiège. Achteraf zei Kussé enkel maar naar de burgemeester te hebben gewezen. Kussé, bij wie thuis nog Hitler-herdenkingen zijn doorgegaan, werd tot een voorwaardelijke gevangenisstraf van drie maanden en een geldboete van 500 euro veroordeeld. Als VB-gemeenteraadslid Pascal Jochec op 2 januari 2001 bij de installatie van de nieuwe gemeenteraad in Boom eveneens de Hitlergroet uitbrengt en de zaak later voor de rechtbank in Antwerpen komt, zegt advocaat Rob Verreycken dat zijn cliënt bij de eedaflegging “zeer nerveus was”. Dat zal wel. Jochec kreeg een voorwaardelijke gevangenisstraf van drie maanden en een geldboete van 1 000 euro. "De Hitlergroet is onbetwistbaar verbonden met een fascistisch regime dat uitgaande van een vermeende suprematie van het ene ras boven het andere overging tot het plegen van allerlei misdaden waaronder genocide. Het uitbrengen van de Hitlergroet kan niet op een andere manier geïnterpreteerd worden dan een verwijzing naar deze praktijken waardoor wordt aangezet tot discriminatie, haat, geweld en rassenscheiding jegens een groep wegens zijn ras, huidskleur, afstamming of nationaliteit. Het uitbrengen van de Hitlergroet wil aanzetten tot onverdraagzaamheid tegenover anderen en wederzijds geweld uitlokken waardoor buurten voor iedereen onleefbaar worden en de samenleving in haar essentie wordt aangetast," stelde de rechter in zijn vonnis op 4 februari 2002. Filip Dewinter betreurde de uitspraak.

Bij de installatie van de eerstvolgende nieuwe gemeenteraden is het weer prijs bij het VB. Op 2 december 2006 doet VB’ster Maria De Berlanger haar eedaflegging in de gemeenteraad van Jette op een verdachte wijze. VB-fractieleider Dominiek Lootens verdedigt haar: “Ze had een brede mantel aan en hield haar arm iets schuiner, om te verhinderen dat haar mouw naar beneden zakte.” De rechtbank sprak Maria De Berlanger op 20 juni 2008 vrij omdat “haar verhaal niet onaannemelijk was” en het strafonderzoek heel summier was gevoerd. Het parket baseerde zich enkel op de videobeelden van de eedaflegging en had nooit enige getuige ondervraagd. In oktober vorig jaar verschenen de Nederlanders Stefan Wijkamp en Joop Glimmerveen voor de rechtbank in Hasselt voor het uitbrengen van de Hitlergroet tijdens de SS-heldenherdenking van Blood and Honour Vlaanderen op 10 maart 2007 in Lommel (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/6348112). De rechter veroordeelde beiden tot een geldboete van 1 100 euro (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/6453132). Verschenen Wijkamp en Glimmerveen nog wel wanneer de pleidooien gehouden werden, bij de uitspraak op 19 november 2008 bleven ze weg uit ons land. Bang dat de geldboete meteen geïnd zou worden? Tegen de vele keren dat tijdens Blood and Honour-concerten gesiegheild werd, is nog niet opgetreden. In het geheim gemaakte opnamen laten er anders geen twijfel over dat de Hitlergroet uitbrengen er de gewoonte is (zie: http://www.youtube.com/watch?v=Weqh7c-XN78).