Anti-Fascistisch Front / Verzet

Tot slot van ons jaaroverzicht 2011: de eindejaarsuitspraken die ons het meest zijn bijgebleven.

Bart De Wever (foto 1) werd door de lezers van Het Laatste Nieuws verkozen tot Belg van het jaar 2011. Tweede is de Waalse wielrenner Philippe Gilbert. De Het Laatste Nieuws-lezers kozen wel degelijk de Belgen, niet de Vlamingen, van het jaar. Bart De Wever vertelt wat hem het meest is bijgebleven: “Weet u wat mij is bijgebleven van die eedaflegging (van de nieuwe regering, nvdr.)? Koning Albert die aan Monica De Coninck vraagt om zijn groeten over te brengen aan burgemeester Janssens. Vriendelijke mens, de koning, maar hij is geen fan van ons. Ik hoop maar dat ik hem in september 2012 niet tegenkom op de Antwerpse Grote Markt terwijl hij flyers van Patrick Janssens aan het uitdelen is. U lacht? Een mens schrikt nergens meer van.” De waanvoorstellingen van Bart De Wever overtreffen tegenwoordig die van Filip Dewinter.

Filip Dewinter zakt in De 100 Belgen van het jaar 2011 van de Het Laatste Nieuws-lezers naar de 50^ste plaats. Frank Vanhecke staat in diezelfde Top-100 overigens een eind boven Dewinter, op de 22^ste plaats. Marie-Rose Morel staat, net als het jaar voordien, op de 3^de plaats. In 2005, het jaar waarin deze blog startte en we de populariteit van de VB’ers in de Top-100 van Het Laatste Nieuws zijn beginnen noteren, stond Filip Dewinter nog op de 16^de plaats. In 2010 was Dewinter al gezakt naar de 35^ste plaats. Het Laatste Nieuws vroeg Dewinter of hij dit jaar in een moskee is geweest. Filip Dewinter: “Ja. In Istanbul. In de Blauwe Moskee en in de Aya Sofia. Prachtige bouwwerken die ik – het zal u verbazen – zonder morren op kousenvoeten heb betreden. Uit respect, jazeker. Daar wel. Hier niet.” Dat Dewinter hier geen respect betoont voor moskees hadden we al begrepen.

Thierry Vanroy (foto 2) is, samen met Eddy Hermy, de ideoloog van het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA). En ook de cameraman, vandaar dat je hem bij acties van het N-SA haast nooit op foto’s of video’s ziet. Hij is dan zelf aan het filmen. Op zijn persoonlijke blog liet hij weten zijn buik vol te hebben van de Vlaamse Beweging. Een fragment: “Elke poging tot debat weglachen, alsof een hersenafstompende oceaan aan vooringenomen sloganeske demagogie geen vragen oproept. Waar zijn jullie mee bezig?! Ja, ik ben woest. (…) Zijn jullie niet beschaamd?! En neen, het is niet stoer wanneer je de aandacht van het Anti-Fascistisch Front trekt! Het is niet radicaal om na een avond zuipen op communistenjacht te gaan! Het is niet nonconformistisch je met buitenlandse bewegingen te associëren door je met hun symboliek te versieren! En het is niet revolutionair om als een stel ordinaire vandalen nachtelijke trektochten met nutteloze stickers, nutteloze affiches en nutteloze graffiti te houden!” Thierry Vanroy heeft – wat dit betreft – gelijk.

Op het einde van het jaar is er dan toch nog gerechtigheid: de Antwerpse politie pakte vijftien leden van Sharia4Belgium op voor agressief prediken, de Brusselse politie deelde aan Filip Dewinter, en waarschijnlijk nog meer Vlaams Belang-parlementsleden, een overlastboete uit.

Dinsdag 14 juni 2011 was un jour de gloire voor het Vlaams Belang. De parlementsverkiezingen precies een jaar eerder waren niet goed uitgevallen voor de partij. Van 11,99 % van de stemmen in 2007 naar 7,76 % van de stemmen in 2010, een verlies van 1/3e van de stemmen op drie jaar tijd. Maar een jaar later stonden Filip Dewinter, Gerolf Annemans, Bruno Valkeniers en nog andere VB-mandatarissen (Joris Van Hauthem, Frank Creyelman, Guy D’haeseleer, Dominiek Lootens-Stael, Jan Penris, Anke Van dermeersch, Bart Laeremans, Johan Deckmyn, Tanguy Veys, Chris Janssens, Barbara Pas, Wim Wienen, Filip De Man, Bert Schoofs, Christian Verougstrate, Marleen Van den Eynde… ) in Brussel om onder grote mediabelangstelling de straatnaambordjes van de Wetstraat en enkele andere straten te vervangen door straatnaamborden als Vlaamse Onafhankelijkheidsstraat, Republiek Vlaanderenstraat, Vrij Vlaanderenstraat, 11 juli-straat…

De politie liet Filip Dewinter toe om een eerste straatnaambord – dat van de Wetstraat – te overplakken (foto 1), maar toen men nog andere straatnaamborden wilde overplakken vond de politie het welletjes en pakte ze de actievoerders op. In principe is de Wetstraat en omgeving verboden zone voor manifestaties. Filip Dewinter liet zich gewillig aanhouden, gaf terwijl nog interviews weg en genoot natuurlijk stiekem van de persbelangstelling. Gerolf Annemans had aanvankelijk meer moeite met zijn aanhouding. Nadat de circa twintig actievoerders waren weggebracht naar een politiekantoor waar hun identiteit gecontroleerd werd, werden de actievoerders om 13.00 uur alweer vrijgelaten.

Filip Dewinter vond gisteren in zijn brievenbus de rekening voor de actie: een overlastboete van 75 euro (foto 2). Keurig geadresseerd, met zijn voornaam zoals die op zijn identiteitskaart staat: "Mijnheer DEWINTER Philip”. Dus niet met zijn artiestennaam "Filip". Filip Dewinter vindt overigens dat de Stad Brussel de Vlaams Belang-parlementsleden hiermee “pest”. Allicht hebben de andere actievoerders eenzelfde overlastboete gekregen, maar met 20 x 75 euro veeg je bijlange nog niet weg wat de kosten voor de Stad Brussel waren voor de inzet van de politie bij deze mediastunt van Filip Dewinter.

Het is niet de eerste keer dat het Vlaams Belang geconfronteerd wordt met overlastboetes, ook bekend als GAS-boetes (Gemeentelijke Administratieve Sancties). In Bornem pleitte het Vlaams Belang jarenlang voor de invoering van GAS-boetes. Toen ze eindelijk ingevoerd werden was Wim Verheyden, gemeenteraadslid en voorzitter van de plaatselijke VB-afdeling, de eerste die een GAS-boete kreeg. Hij werd betrapt met na 22.00 uur nog plakken van VB-affiches.

Filip Dewinter is er nog altijd niet goed van dat (ex-)VB’er Georges Ver Eecke door zijn aanwezigheid vrijdagavond op het Antwerpse stadhuis Güler Turan kon aangesteld worden als nieuwe Antwerpse schepen. “Op zijn eenenzeventigste is meneer Ver Eecke oud genoeg om zelf te beslissen, maar duidelijk niet wijs genoeg”, liet Dewinter optekenen in twee kranten. Met het Mechelse VB-parlements- en gemeenteraadslid Frank Creyelman komt Filip Dewinter beter overeen (foto), maar Creyelman deed intussen een uitspraak die ook niet helemaal volgens het VB-boekje is.

Frank Creyelman (nu 50 j.) was nog maar 16 jaar als hij lid werd van de Vlaams Nationale Partij (VNP) van Karel Dillen. In 1978 gaat de VNP naar de gemeenteraadsverkiezingen in kartel met de Vlaamse Volkspartij (VVP) van Lode Claes: het Vlaams Blok (VB) is geboren en Frank Creyelman is één van de eerste leden. Het jaar nadien, in 1979, hersticht hij in zijn Oost-Vlaams geboortedorp Buggenhout een afdeling van de Vlaamse Militanten Orde (VMO). In 1984 verhuist Frank Creyelman naar Mechelen en wordt er ondervoorzitter van plaatselijke VB-afdeling. In 1995 wordt hij er gemeenteraadslid, in 1996 wordt hij VB-fractieleider in de Mechelse gemeenteraad. Intussen is hij ook een eerste keer Vlaams parlementslid geworden. In Mechelen valt hij op met een onkostennota in te dienen om de aankoop van een salon en een diepvriezer te laten vergoeden als kosten voor de VB-gemeenteraadsfractie, en met een voorstel om ‘hangjongeren’ met een ‘mosquito’ weg te jagen, een apparaat dat een schadelijk geluid uitstoot dat enkel hoorbaar zou zijn door jongeren onder de vijfentwintig jaar. Verder valt hij op door zijn veelvuldige afwezigheid, wegens verblijf in het buitenland, en een auto-ongeval in dronken staat.

Vlak voor Kerstmis liet Frank Creyelman weten allochtonen te gaan helpen om zich in te burgeren in Mechelen. Hij doet mee aan het Vlaamse project Samen inburgeren. De stad Mechelen is op zoek naar tweehonderd vrijwilligers om de komende drie jaar allochtonen te helpen bij hun inburgering. De stad wil de inburgeringscoaches vergoeden voor de activiteiten die ze ondernemen. “Elke gewone Mechelelaar mag zich aanmelden als vrijwillige coach. Ik ga meedoen. Uiteraard vindt mijn partij dat de immigratiekraan moet worden dichtgedraaid. Maar we moeten er ons bij neerleggen dat de allochtonen die vandaag in Mechelen zijn, hier ook zullen blijven”, zegt Frank Creyelman in Gazet van Antwerpen. “We kunnen degenen die in een sociaal isolement zitten, dan maar beter helpen om Vlaming onder de Vlamingen te worden”, vervolgt Creyelman dan toch nog even op zijn VBs. Creyelman wil één of twee keer per maand met een allochtoon afspreken. “We zouden samen een pint kunnen pakken of in de cinema naar een Vlaamse film gaan kijken.” Mogen wij Creyelman Groenten uit Balen aanbevelen?

Het VB-standpunt is overigens niet alleen dat de ‘immigratiekraan’ moet dichtgedraaid worden. Het VB wil ook dat voor wie zich niet aanpast “aan onze cultuur, onze normen en waarden, onze leefgewoonten en aan belangrijke traditionele principes van de beschaving die zich op het Europese grondgebied heeft ontwikkeld (…) een terugkeerpolitiek wordt ontwikkeld”. Frank Creyelman gaat er blijkbaar vanuit dat wie er nu is, hoe dan ook zal blijven. Bij sommige VB’ers komt dan toch enig realisme bovendrijven.

Gisteren hebben in Antwerpen honderden Congolezen betoogd tegen het opnieuw aanstellen van Joseph Kabila als Congolees president (foto 1). Met Filip Dewinter zou het niet waar zijn.

In een persmededeling en op zijn website (foto 2) haalt Filip Dewinter uit: “Via internet wordt nu reeds massaal opgeroepen om op de betoging aanwezig te zijn. De kans dat Afrikaanse jeugdbendes uit Brussel ook naar Antwerpen zullen afzakken om amok te maken is bijzonder groot. (…) Het betogingsrecht van de anti-Kabila demonstranten is na de rellen in Brussel verbeurd verklaard. De Congolezen moeten hun interne stammentwisten maar in Congo uitvechten. De Antwerpse politie voorziet een indrukwekkende ordedienst om ervoor te zorgen dat de betoging niet uit de hand loopt. (…) De Antwerpse belastingsbetaler moet niet opdraaien voor betogingen omtrent buitenlandse conflicten waar zij niets mee te maken hebben. Bovendien vindt deze betoging plaats de laatste vrijdag voor het kerstweekeinde. (…) Het Statiekwartier – met inbegrip van de De Keyserlei, het Astridplein en de omliggende winkelstraten – zal uitgerekend de vrijdag voor het kerstweekeinde, één van de drukste koopjesdagen van het jaar, een belegerde burcht zijn. Op zo’n moment is in deze buurt een betoging toelaten meer dan onverstandig. De Antwerpse middenstanders moeten niet de dupe worden van dergelijke betogingen.”

We hebben de betoging niet van het begin tot het einde gevolgd, maar het lijkt er sterk op dat de betoging vertrokken is in de Kievitbuurt, achter het Centraal Station. Vandaar naar Antwerpen-Zuid ging, waar we de betoging zagen passeren. Om te eindigen aan het Justitiepaleis. Veel hinder voor de kerstinkopen heeft dat niet opgeleverd. De betoging was een langgerekte stoet van naar verluidt 750 deelnemers. Soms scanderend, andere keren vrolijk zingend en dansend. Er was niet overmatig veel politie aanwezig. Een eigen ordedienst wandelde relaxt langs beide zijden van de betoging. Natuurlijk niet in pakjes gestoken zoals bij de Voorpost-ordedienst. Maar de betoging verliep rustig, en iedereen is achteraf ook rustig naar huis gegaan. Het VB en haar acolieten (foto: Bert Deckers en Yves Pernet (RechtsActueel), reportages Angeltjes en RechtsActueel) waren er vanaf het begin bij, belust verslag te kunnen uitbrengen over rellen. Filip Dewinter twitterde onmiddellijk na de start van de betoging: “Congolezen betogen in Antwerpen met Vlaamse leeuw. Ze zullen ‘zwarten’ verkeerd begrepen hebben.” Filip Dewinter heeft altijd al een raar gevoel voor humor gehad.

Na de vernielingen en plunderingen in Brussel is het begrijpelijk dat er ongerustheid was, maar om dan ineens de vrijheid van meningsuiting in Antwerpen te fnuiken… Het komt alleen op in het hoofd van mensen die vinden dat de vrijheid van meningsuiting eigenlijk enkel mag gelden voor wie het VB genegen is. Speelde ook een rol: het fameuze 70-puntenplan uit 1992 waarvan Dewinter een origineel exemplaar bewaart in zijn woonkamer. Veilig weggeborgen “in ons archief, voor de toekomst”. Punt 11 van dat 70-puntenplan zegt: “Buitenlandse politieke partijen mogen op het grondgebied van dit land geen propaganda voeren of activiteiten ontplooien. Politieke vluchtelingen dienen zich tijdens hun verblijf in ons land te onthouden van iedere politieke activiteit.” Als Filip Dewinter consequent is dan moet hij er dan ook voor zorgen dat bij de betogingen en manifestaties waaraan Voorpost deelneemt – of het in de Brusselse rand is of elders – Florens van der Kooi, Paul Peters en andere Nederlandse Voorpost’ers wegblijven. Maar dat doet Dewinter natuurlijk niet. Meer zelfs, zonder de grote ploeg Voorposters uit Nederland zou men het veel moeilijker hebben om de IJzerwake op te zetten.  

De Congolezen hebben gisteren in Antwerpen hun punt gemaakt: ze moeten Kabila niet, en en passant hebben ze Dewinter een neus gezet: de paniek en de onrust die Dewinter stookte was voor niets nodig.

De stakers gisteren ageerden dan wel in gemeenschappelijk vakbondsfront, ze moesten opboksen tegen een gemeenschappelijk front tégen de staking van politieke partijen, het Verbond van Belgische Ondernemingen, de opiniemakers van Itinera, de media en de door diezelfde media gehypte sociale media die zich uitspraken tégen de staking... De VRT-radio meldde dinsdagavond uur na uur het (stijgend) aantal ondertekenaars van de Open brief aan de staker van de jonge Brusselse zelfstandige Koen Galle.

De Open brief aan de niet-staker van de Leuvense buurttoezichter Ben Willems, nochtans ook dinsdagavond online gezet, werd niet vermeld door diezelfde VRT-radio. Pas gisteren, als het al dan niet staken al een feit was, werd door anderen verwezen naar deze laatste Open brief (en dan nog enkel De Standaard online, nog steeds niet door de VRT-radio). Ook de Open brief van Michaël Onkelinx, postbode in Wellen, mocht niet op dezelfde welwillendheid rekenen van de VRT-radio dan het opstel van een niet-staker. Nochtans óók dinsdagavond online gezet. Music for Life-resentator Sam De Bruyn vond dat een beller die vanop haar werk belde en vertelde dat zij geen staker was "geen probleem". "Integendeel." Waar zijn nu de partijen en politici die de VRT geregeld een gebrek aan objectiviteit verwijten?

Alhoewel ze oppositiepartijen zijn, steunen N-VA en VB het protest tégen de staking. Voor de N-VA is de pensioenleeftijd nog niet genoeg opgetrokken. Zou er geen vervroegd pensioen mogen zijn, maar iedereen pas op 65 jaar op pensioen mogen gaan. Het VB schrijft: "(De pensioenhervorming voor de werknemers, nvdr.) valt eigenlijk al bij al nog mee." Je zal maar gedacht hebben over twee jaar op vervroegd pensioen te kunnen gaan en plots te horen krijgen dat je er nog vier jaren bovenop moet doen. En in welke gezondheidstoestand ben je eens het dan zover is? Wat met jongeren en vrouwen die al vlug riskeren 1/10 minder pensioen te krijgen? Volgens het VB "valt (het) eigenlijk al bij al nog mee". Fractieleider van de N-VA in de Kamer van Volksvertegenwoordigers Jan Jambon zette op zijn Facebook-pagina een steunbetuiging aan de ‘Wij staken niet’-actie van UNIZO. Grappiger was het Facebook-bericht van Antwerps VB-parlementslid Wim Wienen woensdag: “Probeert vruchteloos een trein naar Brussel te nemen steeds weer denkend aan een oude Vlaams Blok-slogan”. Voor de jongsten onder de bezoekers van deze blog: die Vlaams Blok-slogan is Crisis? Staken schaadt, werken baat. Een ordewoord dat het Vlaams Belang twee jaar geleden nog actualiseerde naar aanleiding van een spoorstaking toen.

Anders dan Wim Wienen moet Filip Dewinter niet met de trein naar Brussel. Hij trekt naar Brussel met de auto, met aan het stuur zijn door het VB betaalde (nouja, door de belastingbetaler want op een parlementaire loonlijst staande) chauffeur. Onderweg gisteren zag Filip Dewinter een ploeg van de Antwerpse stadsreiniging die spijts de staking toch aan het werk was. Dewinter stapte meteen uit en liet zijn chauffeur een foto maken (foto).  Dat de voeten van de drie heren er niet op staan was blijkbaar geen probleem om de foto meteen via Twitter te verspreiden. “Deze jongens staken nooit! Proficiat voor de ‘mannen van de pacht’!”, is de begeleidende boodschap. In één moeite door toont Filip Dewinter dat hij geen racist is, poserend naast een Afrikaan.

Als allochtonen niet staken, is Dewinter geen racist. Als allochtonen niet voor andere partijen dan het VB stemmen, is Dewinter geen racist. Als allochtonen niet de islam belijden, is Dewinter geen racist. Als allochtonen niet…

Zaterdagavond is Marie-Rose Morel door de lezers van Story uitgeroepen tot ‘Vrouw van het jaar’. Overleden op 8 februari 2011 is ze volgens de lezers van Story toch nog altijd de belangrijkste vrouw van 2011. Het bewijst nogmaals hoeveel poeier Marie-Rose Morel had. Twee weken geleden verscheen haar biografie ‘Al bij al heb ik gelukkig geleefd.’ Het bewogen leven van Marie-Rose Morel.

Het boek (foto) is volgens de omslag geschreven door Koen Dillen en Frank Vanhecke. In de praktijk – dat blijkt uit een aantal details in de tekst – is het boek vooral geschreven door Koen Dillen. Frank Vanhecke leverde ook wel een aantal bijdragen, maar evengoed ex-VB’er Jurgen Ceder, Open VLD’ster Fientje Moerman, Story-hoofdredacteur Frederik De Swaef en anderen. Het is een fraai uitgegeven boek, met veel foto’s – en preutsheid kenmerkte Marie-Rose Morel noch zij die de foto’s voor publicatie kozen – en veel getuigenissen. Getuigenissen van schoolvriendinnen, getuigenissen van medewerksters van Morels hostessenbureau, tot getuigenissen van haar latere vrienden. Een paar keer was de auteur van het boek goedgemutst. Over een schoolvriendin van Marie-Rose Morel die nu in Oud-Borgerhout woont, waar ze met haar man een eigen zaak uitbaat, wordt vermeld: “Het gezin Posson woont tussen de Marokkanen in Borgerhout en woont er graag.” Naar aanleiding  van een Apache-artikel luidt het: “Tom Cochez, de gewezen blokwatcher van de krant De Morgen, doet zijn werk naar goede gewoonte grondig.”

Regelmatig voel je het misprijzen van de auteur voor Filip Dewinter en Gerolf Annemans. “Hij (Frank Vanhecke, nvdr.) kent Dewinter en weet dat die soms impulsief reageert als hij een blonde vrouw ziet. Die moet dan onmiddellijk op zijn lijst, want blonde vrouwen zorgen voor extra stemmen.”, “Dewinter praatte de beslissingen door met zijn vriend Vanhecke en beiden brachten Annemans daarna op de hoogte van wat ze hadden afgesproken. Het kon Annemans niet zoveel schelen. Zolang binnen en buiten de partij de perceptie bleef bestaan dat de leiding van de partij het resultaat was van een evenwichtsoefening tussen Dewinter en Annemans, werd zijn ijdelheid voldoende gestreeld.”, en nog veel dergelijke zinnetjes. Maar het boek gaat niet alleen over politiek. Het boek begint met de levensgeschiedenis van de grootouders (!) van Marie-Rose Morel en eindigt met Morels strijd tegen de kanker en de toespraken bij haar begrafenis.

Na 399 bladzijden weten we nog altijd niet waar Morel politiek voor stond. Het programma over het migrantenbeleid etc. zou hetzelfde blijven, maar de stijl van communiceren zou anders worden. Maar hoe hardvochtig was Marie-Rose Morel dan wel, en op welke manier zou zij de communicatie dan wel aanpakken? Nobody knows. Er wordt op geen enkel ogenblik gerept over de twee boeken die Marie-Rose Morel zou schrijven: haar kankerdagboek en een politiek boek. Over dat politiek boek zei Morel publiek dat het als eerste boek zou verschijnen. Eerst of erna, er verscheen niets over Morels eigen politieke ideeën en stijl. En terwijl er door Koen Dillen in het boek vaak uit kranten geciteerd wordt, wordt niet geciteerd uit de Nederlandse krant Trouw waar Morel toch een tipje van de sluier lichtte: een “hard uitzettingsbeleid, desnoods manu militari” maar geen slogans, wel een “power-pointpresentatie” over het migrantenbeleid.

Volgens Frederik De Swaef “is Marie-Rose haar grootste verwezenlijking het klein krijgen van het Vlaams Belang. Daar waar de andere politici, sommige journalisten en de culturele sector in Vlaanderen sinds 1991 hun tanden op stuk hebben gebeten, is zij op haar eentje in geslaagd.” Het is onmiskenbaar dat Marie-Rose Morel geholpen heeft aan het uiteenvallen van het VB, maar alle eer kan haar daarvoor niet toegedicht worden. De kiezers die op de duur het nutteloze van een VB-stem inzien, door het cordon sanitaire en door het VB-programma, hebben er een nog grotere verdienste aan. Omgekeerd lijkt ons wel dat het VB met Marie-Rose Morel een enorme kans gemist heeft. Had men Marie-Rose Morel VB-voorzitster gemaakt in plaats van Bruno Valkeniers, en gegeven dat haar gezondheid goed zou blijven, we zouden tegenwoordig ongetwijfeld met een sterker VB dan nu te maken hebben.

‘Al bij al heb ik gelukkig geleefd.’ Het bewogen leven van Marie-Rose Morel is een lijvig boek, maar niet het ultieme boek terwijl de auteur(s) toch toegang had(den) tot een aantal bronnen die voor anderen niet evident zijn. En om dan eens iets uit een AFF-bron te verklappen: toen het AFF een weekendje in de Vlaamse Ardennen cadeau deed naar aanleiding van de miljoenste bezoeker van deze blog stelde ook Marie-Rose Morel zich hiervoor kandidaat. Onbeschaamd of als grap, wie zal het zeggen?

Wat een week voor Ekeren, het Antwerps district waar onder andere ook Filip Dewinter woont. Eerst werd een inwoner uit het district naar Brussel geroepen om minister van Werk te worden. Monica De Coninck. En donderdag wonnen Amber en Elodie de jongste ‘Mijn restaurant’-wedstrijd. Maar… Monica De Coninck is een socialiste, en Amber en Elodie zijn lesbiennes. Wanneer kan eens een normale Ekerenaar een glansrol krijgen? Filip Dewinter bijvoorbeeld.

Filip Dewinter riep gisterenmorgen zijn creatieve denktank bijeen in het Antwerps partijlokaal aan de Amerikalei. Eric Deleu was er, die al vanaf het begin de campagnes en publiciteit van het VB verzorgt. Met Marie-Rose Morel was hij even dat monopolie kwijtgespeeld – omdat hij te hoge prijzen zou aanrekenen – maar vriend Filip Dewinter heeft hem terug zijn lucratieve job bij het VB gegeven. Wim Van Osselaer was er ook: VB-perswoordvoerder in het Vlaams Parlement en inwoner van Ekeren. En dan was er nog Bert Deckers, VB-personeelslid die het Antwerps lokaal VB-blad mag lay-outen en zich verder tijdens zijn werkuren bij het VB mag onledig houden met RechtsActueel.

Gezien de voorgeschiedenis van het Vlaams Belang was het eerste idee om Filip Dewinter een glansrol te geven in Blokken. In de krant stond gisterenmorgen dat in een Music for Life-aflevering van Blokken Bart De Wever het mag opnemen tegen Astrid Bryan. Een amazing duo, toch. Kan ook Filip niet in Blokken? Er zal toch nog wel een tweede vrouw in Vlaanderen zijn waar Filip gemakkelijk van zou kunnen winnen. “Anke Van dermeersch”, suggereerde iemand. “Neen, kan niet”, zei Bert Deckers. “De opbrengst van Music for Life gaat naar bestrijding van diarree als grootste doodsoorzaak bij kinderen in de wereld, maar dat zijn vooral Afrikaanse kinderen. Er zijn ook Vlaamse kinderen die diarree hebben.” Vorig jaar had Bert Deckers een actie van het VNJ-Antwerpen voor Music for Life afgekraakt, en het kan toch niet dat Filip Dewinter Music for Life nu wél zou steunen.

Met een televisieblad in het midden van de vergadertafel werden alle populaire televisieprogramma’s overlopen. Filip in Expeditie Robinson? Filip in So You Think You Can Dance? Filip in Komen eten, met de deelnemers die tussen het voorgerecht en de hoofdschotel kunnen snuisteren in alle kamers van Dewinters villaatje in Ekeren. De Slimste Mens Ter Wereld wordt niet meer uitgezonden, maar dat zou toch hopeloos geweest zijn voor Filip. Toen Dewinter even weggeroepen werd – Bruno Valkeniers wilde weten wat hij de rest van de dag nog voor Dewinter kon doen – kreeg Eric Deleu een inval. “Als we Filip nu eens in een speciale aflevering van Boer zkt vrouw laten opdraven, en omdat er de jongste dagen zoveel over gebabbeld wordt: in een aflevering die opgenomen wordt in Namibië.”

Wim Van Osselaer en Bert Deckers waren even sprakeloos, maar daarna zagen ze weer in waarom Eric Deleu zijn geld bij het VB dubbel en dik waard is. Filip kwam niet meteen terug van zijn bespreking met Bruno Valkeniers en Bert Deckers maakte alvast een affiche voor het programma (foto). Toen Dewinter terug was, werd hem het idee en de affiche voorgelegd. Met een visadem werd gewacht op de reactie van De Grote Baas. Na veertig seconden – die wel veertig minuten leken – verscheen een glimlach op het gezicht van Filip Dewinter. En hij zei: “Ik kom graag in Afrika. Eric weet dat, samen zijn we nog in Zuid-Afrika geweest. Maar nu kan ik niet naar Afrika, ik moet hier blijven om het verzet tegen de regering-Di Rupo te organiseren.”

Er werd verder gebrainstormd, maar er kwam niets bruikbaars uit om Filip een glansrol te kunnen bezorgen. Filip Dewinter ging terug naar zijn bureau in het Antwerps VB-secretariaat, en begon te lezen in de pas verschenen biografie van Marie-Rose Morel. Filip werd er niet vrolijker van. Dan maar De Morgen doorbladeren. “Hé, een opiniestuk over Patrick Janssens die persé een allochtoon als nieuwe schepen wil.” Geschreven door ene Fikry El Azzouzi. “Maar wel geestig.”

Wat is er met Filip Dewinter dat hij deze week in persmededelingen al tweemaal beeldspraak gebruikte over ratten? En dan nog foutief.

Toen bekendgeraakte dat Monica De Coninck (SP.a, foto 1) minister van Werk werd, en bijgevolg op het Antwerps stadhuis weg moest als voorzitster van het OCMW en schepen voor Sociale Zaken, luidde het in een persmededeling van Filip Dewinter: “Met het verdwijnen van Monica De Coninck wordt het duidelijk dat de ratten het zinkend schip verlaten.” Toen Karim Bachar in beeld kwam als nieuwe Antwerpse schepen luidde het in een volgende persmededeling van Filip Dewinter: “Karim Bachar is ‘rattenvanger van Hamelen’ van dienst van Janssens op zoek naar moslimstemmen.” Er worden veel vergelijkingen gemaakt met ratten. De voetbalsupporters van Beerschot noemen zich De Kielse Ratten, in Utrecht is er de sympathieke boekhandel de Rooie Rat… maar politiek worden ratten toch vooral geassocieerd met extreemrechts.

Het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) legt het zo uit: “De zwarte rat als symbool van rechts, revolutionair nationalisme is al enige decennia in gebruik. (…) Het verwijt ‘(zwarte) ratten’ te zijn, werd als een eretitel opgevat en aangenomen als politiek symbool. In Vlaanderen gebruik(t)en meerdere organisaties de zwarte rat in hun symboliek: VMO, NSV, NJSV (…). In het buitenland was dit symbool al langer in gebruik. De zwarte rat als vertegenwoordiger van het militante radicale nationalisme werd eind januari 1970 voor het eerst gebruikt door de Franse studenten van de (extreemrechtse en gewelddadige, nvdr.) Groupe Union et Défense (GUD). Van daaruit verspreidde het zich verder in de  Latijnse wereld (vooral in de kringen van de Italiaanse (neofascistische, nvdr.) MSI en haar jeugdorganisaties), maar ook naar ondermeer Vlaanderen.”

Het N-SA ziet zichzelf ook als ratten, en haar halfbroertje ‘Identiteit door muziek’ omgorde een rat een gitaar op haar affiches. Wij hebben niet de gewoonte om te schelden. In tegenstelling tot Dewinter maken wij hier geen politieke tegenstanders of hele bevolkingsgroepen uit voor ratten, maar feit is wel dat extreemrechts zichzelf associeert met ratten (foto 2: illustratie over en van het GUD). Dewinter zou dat toch moeten weten. Dáár zitten de ratten.

De regeringsvorming brengt verschuivingen teweeg bij het politiek personeel. Monica De Coninck (SP.a) bijvoorbeeld is weg uit Antwerpen omdat ze gevraagd is minister van Werk te worden. Een job waarvoor ze trouwens zeer geschikt is vanuit haar terreinkennis in Antwerpen. En dan zijn er nog de gemeenteraadsverkiezingen in 2012 die in alle partijen voorbereid worden. Bij de N-VA, die beweert enkel met het programma voor de gemeenteraadsverkiezingen bezig te zijn, wordt evengoed als bij de SP.a, CD&V en andere partijen uitgekeken naar wie welke posten kan bekleden. Filip Dewinter (foto, r.) maakt zich zorgen.

Gisteren werd dan ook een persmededeling verstuurd. Het ging dan wel over het Antwerps stadhuis, de persmededeling werd verstuurd vanuit het Vlaams parlement. Ook bij het VB wordt dus wel eens van locatie en bestuursniveau gewisseld. Chaos troef in Antwerps stadshuis: Vlaams Belang wil duidelijkheid van Antwerpse meerderheid en Monica De Coninck weg uit Antwerps college: ratten verlaten zinkende schip zijn de twee koppen boven de persmededeling die Wim Van Osselaer voor zijn baas, Filip Dewinter, verstuurde. “De Vlaams Belangfractie in de Antwerpse gemeenteraad wil dringend duidelijkheid van de Antwerpse meerderheid over een aantal prangende kwesties. Zo wil het Vlaams Belang weten wie Monica De Coninck zal opvolgen als schepen: iemand van de ‘stadslijst’, een verkapte socialist van de CD&V of een echte socialist van de SP.a? Hoe zit het overigens met de CD&V-N-VA-fractie? Vormt Bart De Wever (foto, l.) na al zijn kritiek van de voorbije dagen op de CD&V nog één fractie met de CD&V in de gemeenteraad of niet? Maakt Bart De Wever überhaupt nog deel uit van de meerderheid of is hij consequent en stapt hij eindelijk op uit de meerderheid?

Wat met de SP.a- en CD&V-fracties op de meerderheidsbanken? Vormen zij vanaf heden de stadslijstfractie of blijven zij tot nader order elk apart op de meerderheidsbanken zitten? De chaos regeert binnen de Antwerpse meerderheid. De verkiezingskoorts heeft de Antwerpse meerderheid flink te pakken met als gevolg dat er nauwelijks nog bestuurd wordt. Het stadsbestuur brokkelt uiteen en de vijandigheid tussen de verschillende partijen – of wat ervan overblijft – verlamt de werking van het stadsbestuur. Met het verdwijnen van Monica De Coninck wordt het duidelijk dat de ratten het zinkende schip verlaten. De Coninck laat een Antwerps OCMW achter dat jaar na jaar via alsmaar hoger oplopende tekorten (dit jaar geschat op 15 miljoen euro) een grotere hap neemt uit het Antwerpse budget, terwijl geen beterschap in zicht is. Het laatste jaar van de monstercoalitie dreigt een rampjaar voor Janssens en co te worden.  Fractievoorzitter Filip Dewinter zal op de eerstvolgende gemeenteraad het stadsbestuur hierover ondervragen.”

De bezorgdheid van Filip Dewinter voor een goed stadsbestuur in Antwerpen is ontroerend. Wat een geluk dat Filip Dewinter er nog is in Antwerpen. Die zei naar Namibië te verhuizen als Elio Di Rupo premier wordt, maar als puntje bij paaltje komt blijft Filip Dewinter toch in ons land. Ook in Antwerpen is hij honkvast. Wat Patrick Janssens, Bart De Wever of Marc Van Peel in 2013 gaan doen, kan niemand met zekerheid voorspellen. Alleen van Filip Dewinter weten we wat het wordt in 2013: die blijft honkvast in de oppositie.

In Vlaanderen, Frankrijk, Italië, Zwitserland… overal zijn er partijen die stemmen winnen met nationalistische kreten. Bij ons is het “Eigen Volk Eerst!”, in Frankrijk is het “Les Français d’abord”, enzovoort. In één adem door verdedigen die partijen de lokale nijverheid. Filip Dewinter hekelde ooit in de Antwerpse gemeenteraad dat het stedelijk informatieblad De[n] Antwerpenaar niet in Antwerpen gedrukt werd, maar – godbetert – in Beringen, in Limburg.

Maar leven die nationalistische partijen zelf volgens hun eigen principes? Werknemers van de Turnhoutse speelkaartenfabrikant Carta Mundi maakten zich in 2007 boos omdat het Vlaams Belang voor de verkiezingscampagne dat jaar speelkaarten, met daarop foto’s van de VB-kopstukken, in… China had laten drukken. Bij een andere campagne verdeelde het Vlaams Belang alarmapparaatjes die ook al in China gemaakt worden. Volgens Filip Dewinter werden de gadgets besteld bij een reclamebureau dat zelf gekozen had voor de goedkoopste offerte.  Een Fransman op rondreis in China ontdekte nu eenzelfde handeltje.

Terwijl Marine Le Pen beschermende maatregelen voor de Franse industrie wil, ze zegt op te komen voor de Franse kleine en middelgrote ondernemingen… ontdekte een Franse toerist in het Chinese Nankin dat daar spandoeken gemaakt worden met de slogan “Marine Le Pen. De stem van het volk, de Franse geest” (foto). Een spandoek die het Front national (FN) volgend jaar wil gebruiken, allicht in de campagne voor de Franse presidentsverkiezingen. In de linker onderhoek van de spandoek staat het jaartal 2012. “Straffe kost, voor iemand die zich verzet tegen de delokalisatie van de Franse industrie”, dacht de Franse toerist en hij stuurde een foto van de spandoek vastgehouden door een Chinese werknemer naar Rue89.

De redactie van Rue89 contacteerde Catherine Besson, verantwoordelijke voor de grote manifestaties van het Front national (FN). Besson zei niet te weten waar de FN-spandoeken gemaakt worden. En dat moeten de Fransen geloven?

Op de voetbalkalender voor vandaag staat onder andere de wedstrijd Lokeren - Beerschot. Of Filip Dewinter meereist met de Antwerpenaren? Neen. Bij de vorige wedstrijd van Beerschot was Dewinter anders wel present. Maar toen speelde Beerschot in eigen stad. En tegen Mons, de stad van Elio Di Rupo. (Foto: Uit de wedstrijd Beerschot - Mons op 5 november. Voor wie het voetbal niet volgt: de Beerschotspeler is de man in paarse voetbaltrui. Inderdaad, de...)

Na zijn keel gesmeerd te hebben in café De Leeuw van Vlaanderen trok Dewinter met een twintigtal militanten naar het Beerschotstadion op ’t Kiel. Daar deelde hij volgens een Twitterbericht tweeduizend Vlaamse Leeuwenvlaggen uit. Vlaggen die Dewinter drie jaar geleden al probeerde te verspreiden bij een VL-campagne. Er werd ook een pamflet verspreid waarin de Beerschot-supporters opgejut werden tegen die van Mons, de stad van de Franstalige socialist Elio Di Rupo. De actie was een succes, toch als we Filip Dewinter mogen geloven.

"2000 leeuwenvlaggen uitgedeeld nav Beerschot-Mons... Tribune kleurt geel en zwart tegen club Di Rupo! Leeuwen stemmen rechts...", twitterde Dewinter. Maar is dit zo? Of de Beerschot-supporters rechts stemmen kan niemand nagegaan. Maar kleurde de Beerschottribune “geel en zwart”? Neen. Traditioneel wappert er altijd wel een Vlaamse Leeuwenvlag in het Beerschotstadion, maar nadat ter plaatse tweeduizend Vlaamse Leeuwenvlaggen weggegeven werden, waren er tijdens de wedstrijd hooguit vijftien Vlaamse Leeuwenvlaggen te zien in het Beerschotstadion.

Heel wat anders dus dan “Tribune kleurt geel en zwart”. Dewinter volgde de wedstrijd en moest toegeven dat zijn actie mislukt is. Maar natuurlijk twitterde hij dat niet.

Als je Filip Dewinter mag geloven – wat je dus beter niet doet – is in Borgerhout de sharia, de islamitische plichtenleer, ingevoerd. Filip Dewinter verspreidde op Facebook en met Twitter de affiche hiernaast (foto 1) en jammerde “geen muziek, geen alcohol, geen naakt…” Natuurlijk is de sharia in Borgerhout niet ingevoerd – Dewinter moet N-VA’er Theo Francken overtreffen in leugenachtige berichten – maar er is wel wat anders aan de hand.

Dat autochtonen en allochtonen doorgaans elk apart hun leven leiden in Borgerhout is spijtig voor de gemiste kansen. Marokkaanse jongens die hun vrouwelijke leeftijdsgenoten een zedig leven opleggen, maar anderzijds ook wel eens baldadig uit de hoek komen. Het kan aangenamer. “Geef de jongsten een betere vrijetijdsbesteding en de ouderen werk (en een lief), en dat verstikkend gedrag verdwijnt”, zeggen ons allochtonen. En dan is er nog Abou Imran (Sharia4Belgium) die regelmatig komt preken op pleintjes en aan straathoeken. Al – het is niet onze vriend, integendeel – moet gezegd worden dat hij de criminaliteit aanklaagt (“Ze moeten zelfs gevangenissen huren in Nederland.”), en probeert de jongens op het rechte pad te houden door een waarachtige beleving van de islam aan te prijzen.

Maar er zijn ook goede kanten aan het leven in Borgerhout. Zo zijn er vele vrijwilligersinitiatieven, met als bekendste het sterk op vrijwilligers draaiende cultureel centrum De Roma. Maar ook hulde aan bijvoorbeeld de vrijwilligers van jeugdcentrum De Branderij. Deze bestuursperiode is in Borgerhout daarenboven een dynamisch districtsbestuur aangetreden dat oog heeft voor inspraak en betrokkenheid van buurtbewoners. Een wereld van verschil met het vorige bestuur. En dan is er nog het VB, met als kopman toen nog Bart Debie, dat bij de districtsraadsverkiezingen in 2006 vijf procent van de stemmen verloor terwijl bijna overal elders bij de gemeenteraadsverkiezingen diezelfde dag het VB nog vooruit ging. Verliescijfers voor het VB waar niet enkel de allochtone stemgerechtigden in Borgerhout aan bijgedragen hebben.

Een Borgerhoutenaar greep zijn kans bij het aantreden van het nieuwe districtsbestuur, want stond in het bestuursakkoord niet dat men lelijke hoekjes met graffiti of anders zou opvrolijken? In zijn buurt, vlakbij het fietspad naast de Ring rond Antwerpen, stond al lang een muur met aartslelijke graffiti en slogans als ‘Fuck Joden’. De zaak werd ter harte genomen op het districtshuis, er was sprake van om er een stripmuur van te maken met een tekening die verwijst naar de twee wat verderop gelegen parken: het Rivierenhof en het Te Boelaerpark. Maar de plek ligt wat ver om op te nemen in de Stripmurenroute en de muur bleef zoals hij was. Die ‘Fuck Joden’ bleef de ogen uitsteken en er werd enige tijd terug een tweede keer contact opgenomen met het districtsbestuur. Intussen heeft het Antwerpse stadsbestuur een team samengesteld om ongewenste graffiti en tags te verwijderen, en in no time was de gewraakte muur in zijn vroegere staat hersteld.

Een aantal weken later verscheen er een kleine tag op de muur: ‘Black = White’. Een positievere boodschap dan die ‘Fuck Joden’, maar het hoeft natuurlijk niet op die manier uitgedrukt te worden. Iemand moest echter zo nodig de boodschap van gelijkheid verbrodden. De ‘Black =’ werd overspoten. Van ‘White’ werd ‘White Power’ gemaakt, en er werd ook nog een Keltisch kruis bijgeschilderd (foto 2). Om het geheel af te werken werd er ‘VMO’ aan toegevoegd (foto). 'VMO' is het letterwoord voor de Vlaamse Militanten Orde, ontstaan als ordedienst van de Volkunie en ontspoort tot de organisatie in 1981 ontbonden werd na een veroordeling als privémilitie. VMO-leider Bert Eriksson verdween voor een jaar achter de tralies. Het is ons niet bekend of de beruchte Borgerhoutse Buurt Observatie Patrouille (BOP) van Voorpost’er John Wolf geprotesteerd heeft tegen deze tag, maar het zou ons verbazen. De nieuwe tag staat nu al drie weken op de muur.

Les 1: Blanco muren nodigen uit tot allerlei tags, er wordt best creatiever mee omgesprongen. Les 2: Sommigen zijn niet opgezet met gelijkheid tussen blank en zwart, ze dromen nog altijd van de blanke suprematie. Voor hen volstaat het niet dat Borgerhout nog altijd een Bothastraat heeft, genoemd naar de Zuid-Afrikaanse premier en president onder het Apartheidsregime Pieter Willem Botha. Les 3: We pleiten niet voor een andere straatnaam: we mogen herinnerd worden aan hoe men in het verleden omging met de wereldgeschiedenis. Maar aan nieuwe oprispingen van racisme hebben we geen boodschap. Les 4: Moet het initiatief om de racistische tag te laten verwijderen opnieuw van een buurtbewoner komen? Heeft het districtsbestuur geen andere 'ogen en oren' in de wijk?

Veel interessante verhalen in de kranten dit weekend. In Antwerpen haalde het VB twee kranten met een lokale actie voor een fietspad waarbij het VB tot haar eigen verbazing steun kreeg van Groen!.

Voor het eerst sinds De Standaard en De Morgen uitpakken met nieuwe magazines hebben we het gevoel weekendkranten te hebben die er toe doen. De Morgen werpt een nieuw licht op de malversaties bij de Hasseltse politie met als leidraad de ledenlijst van de Hasseltse vrijmetselaarsloge La Tolérance. De Standaard reconstrueert hoe de N-VA na de uitschuiver van Bart De Wever vier jaar geleden in de gunst van de Joodse gemeenschap probeert te staan (foto 1). Filip Dewinter en Tanguy Veys mogen nog zo hun best doen, als Open VLD en SP.A stemmen verliezen bij de Joodse gemeenschap in Antwerpen zullen die stemmen naar de N-VA gaan. De Morgen heeft ook een Bart De Wever-verhaal, al lijkt ons de bekendste klant van de frituren ’t Draakske en ’t Kriekske er maar bijgesleept om een onderzoek over de populistische kiezers en het commentaar daarbij van professor Mark Elchardus onder de aandacht te brengen. De Standaard houdt ook nog zowat haar hele voorpagina vrij voor een pleidooi om een echte parlementaire commissie over Dexia op te richten, en belicht verderop in de krant nog meer de Dexia-affaire.

Het Nieuwsblad peilt naar de mening van de Marokkaanse moeders in Borgerhout die een aantal van hun jongens zien ontsporen. Gids voor de journaliste is Fatima Bali die in de krant wordt omschreven als “ex-politica”. In Gazet van Antwerpen zegt Ademloos-voorzitter Wim van Hees dat de keuze tussen Patrick Janssens en Bart De Wever als burgemeester geen echte keuze is. De kiezer krijgt dan twee keer ongeveer hetzelfde. Janssens moet gedwongen worden te kiezen tussen het voortzetten van het huidige conservatieve bestuur en een nieuwe, progressieve coalitie. In dezelfde krant wordt ook geïnventariseerd welke quotes Patrick Janssens zich de voorbije maanden liet ontvallen: nu eens een quote om de linkse kiezers te charmeren, dan eens een quote om het vertrouwen van de rechtse kiezers te winnen. De gemeenteraads- en districtsraadsverkiezingen op 14 oktober 2012 zijn in zicht.

En wat dan doen als Vlaams Belang? We mochten het vrijdag meemaken dat Filip Dewinter himself, zijn echtgenote die anders enkel naar congressen en recepties meegaat, en enkele partijgenoten waaronder een VB-personeelslid, actie voerden voor de aanleg van een fietspad in Ekeren. De plannen voor het fietspad liggen al zes jaar klaar maar door een aanslepende onteigeningsprocedure ligt het fietspad er nog altijd niet. Filip Dewinter sprong daarom op de bres voor een fietspad in het district waar hijzelf een villatje bewoont. Het Vlaams Belang is en blijft overigens een partij voor de autobezitters. In het jongste mobiliteitsdebat op de regionale televisiezender ATV kloeg Dewinters secondant Jan Penris nog steen en been over de lasten op auto’s en de moeilijkheid ergens met een auto te geraken. Maar pour le besoin des choses wil Dewinter dus ook wel eens actievoeren voor een ontbrekend fietspad.

De actie is ook en vooral de start voor een campagne waarmee gele vestjes gratis worden verdeeld met daarop “Veilig Ekeren!” en de leeuw uit het Vlaams Belang-logo. De actie voor het fietspad komt trouwens ook te laat om nog veel invloed te hebben op de aanleg. Nadat de eerste bouwvergunning door de aanslepende onteigeningsprocedure vervallen is, werd op 30 september – een maand geleden – al een nieuwe bouwvergunning aangevraagd. Maar goed. Filip Dewinter die opkomt voor de fietsers, we zien het graag gebeuren. Ook Rita Van Zeebroeck, buurtbewoonster en lid van het plaatselijk Groen!-bestuur, dacht er zo over en voerde – in groen vestje uiteraard – mee actie met Dewinter (foto 2, met naast Rita Van Zeebroeck achtereenvolgens Filip Dewinters echtgenote, Filip Dewinter en VB-personeelslid en -gemeenteraadslid Wim Van Osselaer. Filip Dewinter overigens op een damesfiets. Geleend van één van zijn dochters?). Voor het VB was de aanwezigheid van een Groen!-militante hét evenement van de dag. In een VB-persmededeling luidt het: “Allicht is de deelname van Groen! aan een actie van het Vlaams Belang een primeur in Vlaanderen. De Groen!-militante stond er overigens op dat haar deelname aan de actie zou worden gecommuniceerd aan de pers.”

Groen!-districtsraadslid Ilse de Schutter zegt in Het Nieuwsblad dat het geen gezamenlijke actie is van Groen! en Vlaams Belang, maar dat haar partij in deze zaak wel de mening deelt van het VB. Als dat toevallig zo eens is, waarom niet. Meteen een tip voor het VB om uit haar isolement te geraken: neem eens meer standpunten in die we niet gewoon zijn van het VB.

Als de jongste kiespeiling voor Vlaanderen het kiesresultaat zou zijn, valt het VB in het Vlaams parlement terug van eenentwintig naar nog slechts acht parlementsleden. De vraag wordt nu nog scherper: wie verdient het eigenlijk – los van de ideologie – om in het Vlaams Parlement te zetelen? Wie wil weten hoe vaak de Vlaamse parlementsleden aanwezig zijn in het Vlaams Parlement kan dit voortaan gemakkelijk nakijken op een nieuwe website. Je vindt er ook het aantal initiatieven dat ze nemen: een vraag om uitleg of een schriftelijke vraag stellen; een voorstel tot resolutie, een actualiteitsmotie of een amendement indienen of mee ondertekenen.  

Meer dan aantallen geeft de website niet. De initiatiefnemers beseffen dit ook wel. Eén van hen, Michiel Nuytemans, zegt daarover in Het Nieuwsblad: “Het is niet omdat iemand honderden schriftelijke vragen heeft ingediend, en dus een hoge score heeft, dat hij daarom ook een goed parlementslid is. Want het omgekeerde geldt ook. De Antwerpse burgemeester Patrick Janssens (SP.A) neemt weinig initiatieven in het Vlaamse parlement, terwijl toch algemeen geweten is dat hij, via zijn aanwezigheid in het Vlaamse halfrond, veel uit de brand sleept voor zijn stad.”

Hoe scoren de VB’ers? In de plenaire vergadering zijn de meest aanwezige VB-parlementsleden: Felix Strackx en Wim Van Dijck (beiden Vlaams-Brabant, 100 %), gevolgd door Joris Van Hauthem, Johan Deckmyn en Wim Wienen (respectievelijk uit Vlaams Brabant, Oost-Vlaanderen en Antwerpen, alle drie 97 % aanwezigheid). Het minst aanwezige in de plenaire vergaderingen zijn de Limburgse Linda Vissers (63 %) en de uit dezelfde provincie Katleen Martens (72 %), gevolgd door Marleen Van den Eynde (Antwerpen, 85 %). En in de commissies? Daar waar naar verluidt het meest gewerkt wordt. Meest aanwezige hier zijn Marijke Dillen (Antwerpen, 87 %), Felix Strackx (86 %) en Christian Verougstraete (rechts op de foto, West-Vlaanderen, 83 %). Minst aanwezige in de commissies is Katleen Martens (13 %), gevolgd door Filip Dewinter (Antwerpen, 27 %) en Marleen Van den Eynde (54 %).

Bekijken we het aantal initiatieven dat de VB-parlementsleden nemen, dan scoort Chris Janssens (Limburg) het beste met 397 initiatieven, gevolgd door Wim Wienen (275) en Marleen Van den Eynde (209). Het minst actief zijn: Katleen Martens (23), Agnes Bruyninckx-Vandenhoudt (West-Vlaanderen, 36) en Wim Van Dijck (39). Wim Van Dijck kan aanvoeren dat hij pas sinds vorig jaar (opnieuw) Vlaams parlementslid is. Hij volgde vorig jaar de naar het buitenland verhuisde An Michiels op, maar tevoren was Van Dijck ook al één van de minst actieve VB-parlementsleden.

Qua aanwezigheid in de televisienieuwsuitzendingen van VRT en VTM scoort Filip Dewinter natuurlijk het beste onder de VB’ers (91 x, in totaal 1 284 sec.), op afstand gevolgd Johan Deckmyn (2 x, 29 sec.) en Jan Penris (1 x, 10 sec.). Geen andere VB’er haalde het televisienieuws. De cijfers zijn slechts wat ze zijn. Anderzijds is het duidelijk dat de Limburgse Katleen Martens zich het minst laat opmerken van alle VB’ers. Filip Dewinter zien we wel vaak op televisie, maar is één van de minst aanwezige VB’ers in de parlementaire commissies.

Katleen Martens en Filip Dewinter kunnen echter aanvoeren: wat doen de VB’ers die wél regelmatig in het Vlaams parlement zijn? Neem nu Pieter Huybrechts (Antwerpen), relatief vaak aanwezig in het Vlaams Parlement. Met wat houdt hij zich onledig in het Vlaams Parlement? Met het langdurig doornemen van De Morgen, zo blijkt (foto). Met slechts 48 initiatieven belandt Pieter Huybrechts net niet in de top-3 van minst initiatieven nemende VB’ers. Dat kan natuurlijk aan De Morgen liggen die de aandacht van Pieter Huybrechts opeist, het kan natuurlijk ook aan de werklust van Pieter Huybrechts liggen.

Parlementsleden als Katleen Martens en Pieter Huybrechts krijgen elke maand ongeveer 5 700 euro netto uitgekeerd voor hun werkzaamheden in het Vlaams Parlement. Mensen als Marijke Dillen (lid van het bureau) en Filip Dewinter (fractievoorzitter) worden maandelijks 7 000 à 7 500 euro netto uitgekeerd. Over drie maanden zou het Vlaams Parlement een studie bespreken die de parlementaire wedden en pensioenen vergelijkt met wat in de privé-sector en bij andere parlementen uitgekeerd wordt. In afwachting: wat vind jij een gerechtvaardigd maandloon voor Katleen Martens en Pieter Huybrechts, Marijke Dillen en Filip Dewinter?

“Ik vind nepotisme een groot probleem in de politiek” Ja, er mocht de voorbije week al eens gelachen worden in Humo. Open VLD-voorzitter Alexander De Croo  die nepotisme een groot probleem vindt, de zoon van Herman De Croo weet waarover hij praat. De komende week zit met Bruno Tobback overigens nu al een derde zoon van aan de regeringsonderhandelingstafel. Het dumpen van Groen! en Ecolo is overigens veel betekend voor het programma dat de juniors willen uitwerken.  

Bij het VB denken ze intussen ook aan de opvolging van. We weten dat Filip Dewinter kandidaat is om Bruno Valkeniers op te volgen als VB-voorzitter. Maar tevoren had Anke ‘Blonde Bambi’ Van dermeersch haar oog laten vallen op het VB-voorzitterschap. Ze zou de overgang maken tussen de oudere en de jongere generatie bij het VB. Als mogelijke voorzitter na haarzelf noemde Anke Van dermeersch: Barbara Pas (huidig voorzitter van de Vlaams Belang Jongeren, VBJ), Tom Van Grieken (NSV-praeses, onlangs toegevoegd als bestuurslid van de VBJ) en Maarten Seynaeve (VB-gemeenteraadsfractieleider in Kortrijk en medewerker van de VB-Senaatsfractie).

Barbara Pas (foto 1, terwijl ze aangehouden wordt na een actie in haar woonplaats Dendermonde) werd overigens drie jaar geleden al door Marie-Rose Morel naar voor geschoven als een valabele volgende VB-voorzitter. Samen met Bruno Stevenheydens die de slimste van de twee bleek te zijn: Stevenheydens stapte intussen over naar de N-VA. Maar als Barbara Pas VB-voorzitter zou worden, wie gaat haar dan opvolgen als VBJ-voorzitster? Barbara Pas is vorig jaar voor het eerst moeder geworden en na een toespraak ten lande kreeg ze van een VB-militante een pakje voor haar spruit waarmee die al als de volgende VBJ-voorzitter wordt omschreven. Ik volg later mijn mama op als voorzitter van VBJ luidt het opschrift (foto 2).

Barbara Pas maakt weinig of niets publiek over haar privé-leven. Het was Filip Dewinter die vorige donderdag de foto van haar spruit in partijpakje als eerste verspreidde. Pas nadien gaf Barbara Pas op haar Facebookpagina de originele foto – intussen al zes maanden oud – vrij. Is Filip Dewinter zich aan het omscholen tot Dag Allemaal- of Story-redacteur, of is hij echt bezig met de langetermijnplanning? Gezien de onzekere toekomst van het VB is het eerste het meest waarschijnlijke.

Volgens een peiling van Gazet van Antwerpen valt het VB in Antwerpen terug van 35,5 % van de stemmen naar 19,4 % (- 14,1 %). Dat is natuurlijk beter dan wat de Open VLD (5,7 %) en CD&V (4,3 %) er nog van bakken, maar het maakt van het VB niet de hond in het kegelspel.

N-VA (31,2 %) en SP.A (26,1 %) kunnen en zullen na de gemeenteraadsverkiezingen volgend jaar rustig een bestuursmeerderheid vormen. De vraag is enkel nog wie burgemeester wordt. Patrick Janssens (32,9 % van de Antwerpenaren zien hem nog wel zitten als burgemeester) en Bart De Wever (links op foto 1, 32,5 %) zijn aan elkaar gewaagd, maar Bart De Wever heeft het voordeel in zijn zog de grootste groep gemeenteraadsleden te kunnen leveren. Filip Dewinter (rechts op foto 1) komt er helemaal niet aan te pas: slechts 10,6 % van de Antwerpenaren wil hem als burgemeester. Het VB is in Antwerpen populairder dan Dewinter. Toch ook iets om over na te denken, mochten wij Dewinter zijn.

Maar gisterenavond moest Dewinter alweer present zijn in Aalst waar ze met Karim Van Overmeire het plaatselijk VB-boegbeeld verloren hebben. Overgestapt naar de N-VA. Een meeting (foto 2) met Filip Dewinter, Tanguy Veys en plaatselijk VB-voorzitter en gemeenteraadslid Steve Herman moet het VB terug op de kaart zetten in de ajuinenstad. Filip Dewinter twitterde meteen dat er veel volk was. Hij vertelde er niet bij waarom. In het pamflet waarmee opgeroepen werd voor de meeting gisterenavond werd elke aanwezige drie gratis pinten beloofd. En een vlag. Op een jaarbeurs eerder dit jaar verlootte het VB-Aalst een LED-flatscreen TV. Als politieke argumenten zwak worden, moet je met andere argumenten afkomen om nog volk te trekken.

Op deze foto wordt de winnaar gefeliciteerd met zijn LED-flatscreen TV terwijl nieuw plaatselijk VB-boegbeeld Steve Herman achter het hoofd van een partijgenoot ‘ezelsoren’ maakt. Het zijn grapjassen, daar in Aalst.

’t Pallieterke drukt elke week een brief af aan wie hen het meest beroerd heeft. Deze week is het VB-voorzitter Bruno Valkeniers (foto). “Gij verworpene,”

De brief van ‘t Pallieterke, inclusief taalfouten: “Of gij nog veel arbeidsvreugde beleeft aan uw voorzitterschap, betwijfelen wij. Ge hadt het nochtans moeten weten toen ge eraan begon, want het feit dat enkele partijbonzen u als externe zijn komen zoeken, nu zo’n vier jaar geleden, gaf al aan dat binnen de partij zelf niemand de klus durfde klaren. Toen al sluimerde onderhuids de tegenstellingen tussen een aantal personen, visies en strekkingen. Alhoewel de ‘headhunters’ u dat niet met zoveel woorden verteld hebben.

Sinds uw verkiezing tot voorzitter, hebt ge enkel nog maar slecht nieuws mogen incasseren. En bij de jongste peiling zakt uw partij, het Vlaams Belang, al goed onder de tien procent. En wat al helemaal pijnlijk is, Groen! is u voorbijgestoken. Een Groen!-scenario bij een verkiezing (waar u in een aantal provincies geen verkozenen meer zou halen) is met zo’n score geen fictie meer. Hoe komt dat toch? U was de vorige legislatuur de grootste partij in het Vlaams Parlement?

Ach ja, we weten het wel, het is maar een peiling: de foutenmarge, het moment van afname, uw partij doet het altijd minder in de peilingen, we begrijpen dat wel. En er vallen wel wat opmerkingen te maken als we meerdere peilingen vergelijken. (…) Maar ja, zo gaat dat, eens je in de hoek verzijlt waar de klappen vallen, kom er dan maar eens uit. (…) Bestond die mediaboycot vroeger ook al, dan kon men u soms niet negeren als grootste oppositiepartij. Vandaag zwijgt men u meer dan ooit dood en op de koop toe worden de schijnwerpers op uw grootste concurrerende partij gericht. Een dubbele opdoffer.

En dan zijn er die stokebrands die maar blijven olie op het (media)vuur gooien, uw oud-kameraden die in Belfortgroepen en aanverwanten u het leven zuur maken. Het zit u niet mee, u heeeft minstens de schijn tegen. En wat echt telt… je wint daar geen stemmen mee, wel integendeel. Ondertussen groeit de perceptie dat de partij verworden is tot een Antwerps bastion. U mag het misschien anders willen, maar die perceptie leeft wel, zowel bij uw eigen afdelingen buiten Antwerpen, en nog meer bij de buitenwereld zelf.

De twaalf komende maanden wachten u nog meer moeilijke tijden. De samenstelling van de lijsten voor de gemeenteraadsverkiezingen staat op het programma, en je mag er zeker van zijn dat dit evenmin zonder elleboogstompen zal gepaard gaan. En dit alles in de aanloop van uw opvolging als voorzitter. Eén kandidaat-opvolger heeft zich al gemeld – geen klein visje – maar ook niet onbesproken. De politieke en organisatorische capaciteiten van de kandidaat zijn algemeen bekend, maar ook zijn macht in de partij. De vraag is nog maar in hoeverre er nog andere kandidaten zich nu nog durven aanmelden. Wat nochtans niet slecht zou zijn, want de kandidaat in kwestie verstevigt de perceptie van Antwerps bastion nog meer. Quod erat demonstrandum?

Hoog tijd dus om ‘alle hens aan dek’ te roepen en alle neuzen in dezelfde richting te zetten en met degelijk parlementair werk u te bewijzen aan de kiezer. Als ervaren schipper weet ge dat ge ook tegen de wind in kunt varen, ook al zullen uw politieke tegenstanders dat meewarig vertalen als ‘zwalpen’. Gij weet wel beter. Daarom, courage, in de moeilijke maanden die u nog resten als voorzitter. Er wachten u nog wilde zeeën met stormen, klippen, zandbanken, orkanen en tsunami’s en hier en daar een mijn. Aftellen dus maar. En vooral hozen, veel hozen.”

Na de gemeenteraadsverkiezingen op 14 oktober 2012 wordt Bruno Valkeniers als VB-voorzitter opgevolgd door Filip Dewinter. Aan hem de eer om na de Vlaamse, federale en Europese verkiezingen in 2014 het VB om te vormen tot een kaartersclub.

“Er zijn nog zekerheden in het leven. Telkens er in of om het stadhuis een steen wordt verlegd, al is het soms niet meer dan een kiezel, is Vlaams Belang er als de kippen bij om persmededelingen te sturen. Dat het niet waar is, of op z'n minst laakbaar en schandalig en van de hond en zo.”

Gazet van Antwerpen-redacteur Wim Daeninck uitte vorige vrijdag zijn bedenkingen bij de diaree aan persmededelingen van het Vlaams Belang. “Dit keer was het voorwerp der gramschap de brochure 't Stad, we werken eraan (foto). Die geeft een overzicht van alle projecten van de Werf van de Eeuw. Grote en kleine werken die de komende jaren het nieuwe stadsbeeld zullen bepalen. Kan niet, mag niet. Betaald met belastingsgeld, betoogt het boze Belang. En daar hebben ze groot gelijk in. Alles wat het stadsbestuur doet, wordt namelijk betaald met belastingsgeld. Scholen bouwen, parken en pleinen aanleggen, wegen herstellen, kinderkribbes en serviceflats bouwen, ziekenhuizen doen draaien, brochures uitgeven: elke cent daarvoor komt uit de stedelijke ruif, al dan niet aangevuld met Vlaamse of federale centen. Althans, wij hebben alvast geen weet van een zwik stadsbedienden die in de catacomben van de Grote Markt een drukkerijtje hebben geïnstalleerd waar eurobiljetten vlotjes van de band rollen.

Maar of dat nu zo fout is? De brochure bevat geen enkele naam of foto van een politicus. Niet eens een gepersonaliseerd voorwoord van de burgemeester. Zoals ook in het informatieblad De Antwerpenaar, eveneens betaald met belastingsgeld, geen enkele schepen pluimen op zijn hoed mag steken. Toegegeven, de grens tussen informatie en propaganda is dun. Maar we neigen in deze meer naar het eerste. Burgers informeren is een van de kerntaken van een overheid. Zou ze dat niet doen, dan zouden de critici van de meerderheid de eersten zijn om dat aan te klagen. Trouwens, waar komt het geld vandaan waarmee politieke partijen hun propaganda verspreiden? Grotendeels uit hun dotatie, toch? En waar komt dát geld vandaan? Juist.”

Filip Dewinter heeft overigens laten opvragen hoeveel het drukken en verspreiden van de betwiste brochure kost. Volgens Filip Dewinter kan een stad als Antwerpen zich dit niet veroorloven met een schuldenlast van 971 miljoen euro en een OCMW dat vorig jaar een tekort had van 14 miljoen euro. Dewinter heeft aan het Antwerps integriteitsbureau gevraagd een onderzoek te openen, en aan provinciegouverneur Cathy Berx gevraagd de kosten voor de opmaak, druk en verspreiding van de brochure uit de rekening van de stad Antwerpen te halen en te verhalen op de partijen die deel uitmaken van het Antwerpse stadsbestuur. Het is niet bekend wat de kosten zijn aan uurlonen en tijd die beter had kunnen besteed worden voor de ambtenaren die de vraag van Dewinter moeten onderzoeken. Het resultaat van het onderzoek laat zich raden: Wim Daeninck heeft gelijk.

Vorige zondag waren er in Berlijn parlements- en districtsverkiezingen. Het Vlaams Belang steunde daarbij Pro Deutschland. Filip Dewinter sprak in Berlijn op de startmeeting van de Pro Deutschland-campagne in juli 2010. Bij het einde van de campagne werden gewezen VB-volksvertegenwoordigster Hilde De Lobel en de voorzitster van de Antwerpse Vlaams Belang Jongeren Barbara Bonte namens het VB naar Berlijn gestuurd (foto 1).  “Hopelijk mogen we op 18 september toasten op een klinkende overwinning!”, zo besloot Barbara Bonte op RechtsActueel een verslag.

Sindsdien bleef het bij RechtsActueel stil  over de verkiezingsuitslag in Berlijn, en ook op de website van het VB – waar een artikel stond over Dewinter in Berlijn – hult men zich in stilzwijgen. Niet zonder redenen, zo blijkt. Pro Deutschland kwam bij de parlementsverkiezingen in Berlijn vorige zondag immers niet verder dan 1,2 % van de stemmen (17 829 stemmen). Die Freiheit, een andere extreemrechtse populistische partij die de steun geniet van Geert Wilders, kwam niet verder dan 0,9 % van de stemmen (14 019 stemmen). Het beste, nouja, uiterst rechts van het politieke spectrum scoorde de neonazistische Nationaldemokratische Partei Deutschlands (NPD) die 2,1 % van de stemmen behaalde (31 243 stemmen, een verlies van een 0,5 %). De NPD, die nochtans met een opvallende affichecampagne uitpakte, kon enkel in drie districten telkens twee verkozenen krijgen (Treptow-Köpenick, Hellersdorf en Lichtenberg – met uitslagen tussen 3,7 en 4,5 % van de stemmen. In 2006 haalde de NPD in diezelfde districten nog 5,3 tot 6,4 % van de stemmen).

Een en ander heeft financiële gevolgen. Het volstond 1 % van de stemmen te halen om een belangrijk deel van de verkiezingsuitgaven te kunnen recupereren. Die Freiheit – die meer dan 100 000 euro heeft uitgegeven voor haar campagne – valt net naast de prijzenpot. De NPD komt ook niet goed uit de campagne omdat om een fractie te vormen in de districten, met alle voordelen vandien, je met minstens drie verkozenen moet zijn en de NPD telkens niet verder komt dan maar twee verkozenen. De positie van NPD-voorzitter Udo Voight (foto 2) staat nu ter discussie. In Berlijn is de liberale FDP overigens voor de vijfde keer op rij uit een deelstaatparlement gestemd. De rechts-populistische praat in de laatste weken van de campagne in Berlijn heeft de partij niet geholpen.

Goed nieuws dus uit Berlijn, en daarom lees je er niets over bij RechtsActueel en het VB. Het belangrijkste is natuurlijk dat Berlijn afstevent op een roodgroene coalitie en dat de Piratenpartij haar intrede doet in het Berlijnse parlement. Maar dat las je al in de reguliere pers. AFF/Verzet heeft ook oog voor de vrienden van Filip Dewinter en Geert Wilders.

Anke Van dermeersch mag VB-fractieleidster in de Senaat worden. Filip Dewinter stopt volgend jaar met het VB-fractieleiderschap in het Vlaams Parlement. Zijn ogen zijn alweer gefixeerd op de gemeenteraadsverkiezingen in Antwerpen, om nadien waarschijnlijk Bruno Valkeniers op te volgen als VB-voorzitter.

Dat laatste is nog niet zeker. Als Filip Dewinter het wil, wordt hij natuurlijk de nieuwe VB-voorzitter. Tom Cochez schreef in juli al dat de kans groot is dat “Filip Dewinter zelf partijvoorzitter wordt. Wellicht is hij ook de enige die in staat is om zijn partij bij de haren uit het moeras te sleuren.” Maar eerst is er nog het moeras genaamd Antwerpen. In Gazet van Antwerpen legt Filip Dewinter vandaag uit waarom hij na twintig jaar afstand doet van het fractieleiderschap in het Vlaams Parlement. Filip Dewinter: “Ik heb al mijn energie nodig voor de strijd met Janssens en De Wever. Zij  willen er een schijnduel van maken, om dan de dag na de verkiezingen in elkaars armen te vallen. Ik wil hen ontmaskeren en De Wever verplichten om kleur te bekennen. Is hij bereid om met het VB een rechtse coalitie te sluiten en de socialisten na tachtig jaar naar de oppositie te sturen?”

“De N-VA heeft zich altijd uitgesproken tegen het cordon sanitaire. En dus zal ik De Wever blijven achtervolgen, desnoods tot in Timboektoe. In de huidige coalitie heeft hij de ruggengraat van een banaan, op geen enkele manier maakt hij het verschil. Hoe kan hij na vijf jaar collaboratie met Janssens geloofwaardig  zijn als uitdager, als hij niet kiest voor een rechtse alliantie? Ik hoop dat hij mijn uitgestoken hand aanneemt en er niet in spuwt.” En wat na de gemeenteraadsverkiezingen? Filip Dewinter: “Hopelijk wordt ik dan burgemeester of schepen, laten we maar even dromen (lacht). Ik blijf ook lid van het Vlaams Parlement. Maar na de verkiezingen wordt ik niet opnieuw Vlaams fractieleider. Mijn opvolger zal de rit uitzitten tot aan de Vlaamse verkiezingen van 2014. Wie het wordt, dat moet de fractie beslissen. Maar iemand als Joris Van Hauthem komt zeker in aanmerking.” Daarmee is het bijna zeker dat het Joris Van Hauthem wordt die Dewinter opvolgt als fractieleider in het Vlaams Parlement. Iemand als bijvoorbeeld Pieter Huybrechts als fractieleider zou trouwens nogal potsierlijk zijn.

Bruno Valkeniers heeft al laten verstaan dat hij geen kandidaat is om zijn mandaat als partijvoorzitter na de gemeenteraadsverkiezingen op 14 oktober 2012 te verlengen. “En dus komt die plaats vrij voor Dewinter, die zo eindelijk ook officieel partijleider wordt en bovendien na twintig jaar aan een nieuwe uitdaging in zijn politieke carrière kan beginnen”, becommentarieert Lex Moolenaar in Gazet van Antwerpen. “Maar om dit scenario in realiteit om te zetten, moet Dewinter wel eerst een behoorlijk resultaat bij de Antwerpse verkiezingen neerzetten, want een groot verlies van het VB betekent ook gezichtsverlies voor Dewinter (…). In 2006 behaalde het VB (in Antwerpen, nvdr.) 33 % van de stemmen. Die prestatie kan hij – na de opmars van de N-VA en met het duel tussen De Wever en Janssens in het vooruitzicht – onmogelijk herhalen. Een score van 15 à 20 procent is wél haalbaar. Het is de vraag hoe een bijna halvering in de grootste stad van Vlaanderen binnen het VB zal worden ontvangen.”

Nog dit. Het is goed dat Filip Dewinter slechts droomt van het burgermeesterschap of een schepenmandaat in de Scheldestad, en zelf moet lachen met het idee dat hij burgemeester of schepen zou kunnen worden. Maar wie wordt dan wel burgemeester of schepen in Antwerpen? Ludo Van Campenhout (ex-Open VLD) heeft het nog niet toegegeven, maar het staat in de sterren geschreven dat de huidige Antwerpse schepen voor Ruimtelijke Ordening en Sport overstapt naar de N-VA van Bart De Wever. Wordt hij opnieuw schepen? Patrick Janssens (in De Morgen vandaag): “Als ik hoor wie er binnen zijn nieuwe partij al een schepenmandaat is beloofd, denk ik dat de N-VA een absolute meerderheid zal moeten halen.” (Foto: Bart De Wever en Filip Dewinter op de Antwerpse Grote Markt enkele uren na het sluiten van de stemlokalen voor de federale verkiezingen op 13 juni 2010)

Bij het VB bereiden ze zich in alle ernst die de partij eigen is voor op de splitsing van België.

Gerolf Annemans schreef er een boek over dat intussen ook in het Engels te verkrijgen is. Met het indienen van een wetsvoorstel zorgt Annemans er voor dat de diensten van de Kamer van Volksvertegenwoordigers zijn boek nu in het Frans aan het vertalen zijn. Een ander betaalt daarvoor een vertaler. Gerolf Annemans laat zijn boek op kosten van de belastingbetaler vertalen.

Enkelen fantaseerden over een Vlaamse munt en de Waalse tegenhanger. VB’er Hendrik De Vloed ontwierp een ‘Neuro’ en een ‘Zeuro’ (foto’s 1 en 2). Hendrik De Vloed: “De oplossing ligt voor de hand: opsplitsen die euro, in een sterke noordelijke Neuro (voor Vlaanderen, Frankrijk, Duitsland..., nvdr.) en een ontwikkelingslandmunt (voor Wallonië, Spanje, Italië..., nvdr.), de Zeuro die men naar hartenlust kan devalueren naargelang de vakbonden in Griekenland toch nog meer eisen, Turkije erbij komt, en hopelijk nog een ander niet-zelfbedruipend gebied eindelijk kan toetreden.” Met welk geld ze in Brussel kunnen betalen verduidelijkt de graficus-van-dienst niet. Ene Patrick stuurde naar de Angeltjes-website, die zich voor het ontwerpen van de munten leende, de afbeelding van een munt waarop de kop van Filip Dewinter staat (foto 3).

Kop of munt, wat zal het worden in Vlaanderenistan?

De oproep van Wim De Wit en Johan Sanctorum op de IJzerwake om met de Vlaams-nationalistische partijen VB en N-VA front te vormen voor een onafhankelijk Vlaanderen, en alvast front te vormen bij de gemeenteraadsverkiezingen volgend jaar, valt in dovemansoren bij de N-VA.

Vlaams-Brabants Kamerlid Theo Francken (foto 1), door het Filip Dewinter een ‘Rank Xerox’ genoemd van VB-voorstellen, door Bas Luyten verweten te behoren tot de VNV (de Vlaams Nationale Vrienden, de intieme vriendenkring van Bart De Wever die onder elkaar lucht geven  van hun homohaat, hun racisme en hun diepe afkeer van alles wat neigt naar links)… die Theo Francken heeft op zijn blog pas nog verduidelijkt waarom van Vlaams-nationale verbroedering en samenwerking niets in huis komt zolang het VB bij haar antimigrantenklap blijft. En passant weerlegt Francken de door het VB geciteerde migratiecijfers.

Als het VB geen front kan vormen met Theo Francken, met wie dan nog wel?

De Antwerpse burgemeester Patrick Janssens (foto 1) en de Antwerpse oppositieleider Filip Dewinter (foto 2) zijn ongeveer gelijktijdig terug uit verlof. De eerste vertoefde in Zuid-Engeland. De tweede in Namibië. Het verschil in persaandacht bij terugkeer was ook groot.

Patrick Janssens stond met zijn voorstel om illegaal verblijvende criminelen in gesloten centra te stoppen in afwachting van hun repatriëring in zowat alle kranten (Gazet van Antwerpen, De Standaard, Het Nieuwsblad, De Morgen…). En haalde ook nog eens televisie (ATV, VRT...) en radio (De Ochtend, op Radio 1). Filip Dewinter werd daarentegen geïnterviewd door… de Japanse televisie. Over België een jaar zonder federale regering, Anders Behring Breivik en de rellen in Londen. Het is goed voor Dewinters internationale uitstraling, maar voor binnenlands gebruik levert dat niets op.

Veiligheid zal een thema worden bij de gemeenteraadsverkiezingen van volgend jaar. “Ze mogen mij erop afrekenen. Het (Antwerpse, nvdr.) politiekorps is tijdens de jongste bestuursperiode met tien procent gegroeid. Ik werd vaker te repressief dan te laks genoemd. Alles wat Filip Dewinter van Vlaams Belang voorstelde in de debatten van de vorige verkiezingen, hebben we uitgevoerd, tenzij het alleen op federaal of Europees niveau beslist kon worden”, zegt Janssens in één van de interviews. Tja. Waar sta je dan als oppositieleider? Bij het Vlaams Belang kwam men gisteren in eerste instantie niet verder dan geschimp op de partij van Janssens: “Tijdens zijn vakantie heeft Janssens blijkbaar de tijd genomen om het Vlaams Belang-programma te bestuderen. De burgemeester hekelt namelijk de straffeloosheid in dit land en pleit voor een effectieve repatriëring van illegale drugdealers. Het zijn op zijn zachtst gezegd vreemde uitspraken voor iemand wiens partij een grote verantwoordelijkheid draagt in het open grenzenbeleid van vandaag.”

We hebben er geen idee van hoe Patrick Janssens zijn vakanties doorbrengt, maar dat hij dan het programma van het Vlaams Belang zou bestuderen… lijkt ons een zeer vreemde gedachtegang. Dat Janssens wel eens andere ideeën heeft dan zijn partij, is anderzijds bekend. Zijn persoonlijke campagne bij de gemeenteraadsverkiezingen in 2006 was er een zonder het logo van zijn partij. Als de discussie dan enkel nog gaat over de kans op het realiseren van een voorstel, heeft Dewinter niet de beste troeven in handen. Dat Janssens' voorstel op kritiek stuit (zie de reacties van de toch niet linkse minister van Justitie Stefaan De Clerck en Gazet van Antwerpen-justitiespecialist John De Wit) doet niets af van de meer slaagkansen van Janssens. Waar Dewinter en Janssens bijvoorbeeld wel nog in verschillen, is het nut om een burgerwacht op te richten. “Het Vlaams Belang begrijpt de frustratie van de winkeliers en steunt dan ook uitdrukkelijk de burgerwacht die zij hebben opgericht”, liet Dewinter op 11 augustus op zijn website plaatsen. Maar de handelaars hebben geen burgerwacht opgericht. Ze speelden wel met het idee, maar zien uiteindelijk meer nut in het opzetten van een buurtinformatienetwerk samen met de politie.

“Uiteraard moeten illegale drugdealers in gesloten opvangcentra worden ondergebracht en gerepatrieerd worden naar hun landen van herkomst”, repliceert Filip Dewinter op de interviews van Patrick Janssens. “Veel belangrijker nog is het verplicht laten afkicken van drugverslaafden in gesloten centra. Het inplanten van open drugopvangcentra zoals De Sleutel in Antwerpen-Noord zorgen er immers voor dat de drugproblematiek zich concentreert in deze wijk. (…) Het Vlaams Belang pleit er voor om het opvangcentrum De Sleutel in Antwerpen-Noord te sluiten en een gesloten centrum buiten de stad op te richten.” Het lijkt ons geen goed idee om de hulpverlening die De Sleutel biedt mijlenver te verhuizen van waar de doelgroep zich bevindt. Maar aan de villawijk in Ekeren waar Dewinter woont, is er misschien nog wel een locatie om een drugshulpverleningscentrum te bouwen. Wedden dat mocht men het daar inplanten, Dewinter er tegen zou zijn? Met Dewinter is het altijd wat, maar komt het nooit goed.

Op 22 mei 2010 twitterde Filip Dewinter “Di Rupo premier! No way! Dan verhuis ik naar Namibie…”. Prompt werd een Facebook-groep opgericht om Dewinter aan zijn woord te houden. Meer dan 50 000 mensen steunden de oproep. Filip Dewinter was de voorbije weken alvast op bezoek in Namibië.

Namibië ligt aan de Atlantische Oceaan, net boven Zuid-Afrika. Het land was vroeger een Zuid-Afrikaans ‘mandaatgebied’. Eerder rekenden achtereenvolgens Nederlanders, Britten en Duitsers het tot hun kolonie. In 1966 startte onder leiding van de SWAPO een gewapende strijd voor de onafhankelijkheid van het land. In 1990 was het zover, en werd Namibië erkend als onafhankelijk land. In het parlement zijn zeven partijen vertegenwoordigd, maar het is de sociaal-democratische SWAPO die al sinds de onafhankelijkheid het land bestuurt.

Filip Dewinter was twee weken lang in Afrika. Eerst even in Zuid-Afrika, en daarna in Namibië. Zoals het een staatsman past, maakte Filip Dewinter niet enkel toeristische uitstappen (foto 1: Dewinter aait een Sheetah-wildkat, het snelste roofdier ter wereld). Dewinter ontmoette ook de Namibische minister voor veiligheid Nangolo Mbumba (foto 2). Een paar dagen eerder had de minister nog de inwoners van Erongo bedankt voor hun steun aan de politie om de criminaliteit aan te pakken. Vooral de drugsgerelateerde criminaliteit baart de minister zorgen. Niets nieuw onder de Afrikaanse zon dus.

Elio Di Rupo is intussen nog geen premier, en Filip Dewinter is na veertien dagen teruggekeerd naar ons land. Het uitblijven van een regering is om meer dan één reden nefast voor ons land.

Vorige week kon je hier lezen dat de jongerenafdeling van de Schweizerische Volkspartei (SVP) / Union Démocratique du Centre (UDC) voor een campagne tegen de legalisering van drugs een affiche heeft uitgebracht met daarop de pas overleden Amy Winehouse (foto 1). De affiche inspireerde intussen anderen.

De Zwitserse affiche is voorlopig enkel digitaal beschikbaar. Deze week zou beslist worden of de affiche ook gedrukt wordt. Hetzelfde gebeurt met twee Vlaamse versies van die affiche. Eerst is er een affiche die waarschuwt dat islamhaat eindigt met geweld (foto 2). Op de affiche: VB-Kamerlid Tanguy Veys die zich liet fotograferen met het manifest dat hij toegestuurd kreeg van Anders Brehing Breivik. Zoals intussen bekend kreeg partijgenoot Vlaams parlementslid Chris Janssens het manifest eveneens toegestuurd, maar de Limburger voelde minder aandrang dan zijn Gentse collega om ermee uit te pakken. We begrijpen dat. De praat van Filip Dewinter en anderen inspireerde Breivik tot een moorddadige raid op wie hij verantwoordelijk houdt voor de komst van moslims. Dewinter en anderen riepen niet op tot gebruik van geweld, maar hun oorlogstaal tegen de islam zorgde ervoor.

Het VB liet voor haar immigratiecongres op 20 april 2011 al een affiche maken naar een voorbeeld van haar Zwitserse geestesgenoten. Filip Dewinter steekt nu, met een affiche, de hand uit naar Bart De Wever om front te vormen voor een onafhankelijk Vlaanderen (foto 3). Nu de strijd tegen drugs in de Seefhoek in Antwerpen is uitgedraaid op een ongeziene solidariteit tussen de allochtone en autochtone bewoners daar, en de roep om een burgerwacht te vormen is omgeslagen in het vormen van een buurtinformatienetwerk (BIN), verandert het VB het geweer van schouder. De partij gaat terug de communautaire toer op. Zondag is er trouwens de traditionele IJzerwake, en dan geeft men de pers maar beter wat anders dan beelden van de groep-Francis Van den Eynde enerzijds en de groep-Dewinter anderzijds op dezelfde IJzerwakeweide. Het VB focust daarom opnieuw op de Vlaamse onafhankelijkheid, overigens nog altijd het eerste punt in het programma van het VB en de statuten van de N-VA. Een onafhankelijk Vlaanderen, maar het moet dan wel een rechts Vlaanderen worden. Zou België niet ‘links’ bestuurd worden, de onafhankelijkheid van Vlaanderen hoefde niet eens voor Dewinter en De Wever.

Of beide affiches, nu enkel digitaal te verkrijgen, ook gedrukt worden hangt af van het commentaar. Reacties kunnen gestuurd worden met de ‘Contacteer me’-knop in de rechterbovenhoek van deze blog. Een grotere versie van de affiches vind je alvast hier en hier.

Tom Van Den Troost (foto), tot onlangs nationaal persverantwoordelijke van het Vlaams Belang, stapte midden juni op bij de partij waarvoor hij als 15-jarige voor het eerst enthousiast pamfletten ging bussen en hij ruim 15 jaar actief bleef. Dat de man een vlotte pen heeft, bewijst hij met zijn afscheidsbrief die deze week via de website van de Belfortploeg van Francis Van den Eynde bekend geraakte.

In de aanhef van zijn brief citeert Tom Van Den Troost partijstichter Karel Dillen in het eerste editoriaal van De Vlaamse Nationalist, december 1977: “Wij zijn geen, mogen geen partij zijn zoals de kleurpartijen. Wij moeten bewijzen dat een nieuwe partij niet noodzakelijk een bende tafelspringers, arrivisten, mandaatwellustelingen en regeergeilen hoeft te zijn. Dat het ook anders kan: deze ambitie is de uitdaging aan onszelf.” Tom Van Den Troost gaat dan verder met: “(…) Zoals intussen bekend, gaf ik in juni mijn weloverwogen ontslag als medewerker van het Vlaams Belang. Omdat vele mensen mij daarover de afgelopen weken contacteerden, zet ik – voor wat het waard is – de voornaamste beweegredenen nogmaals op een rijtje.

Vooreerst dit: de beslissing tot ontslag is geenszins ingegeven door persoonlijke motieven of professionele rancune. De verhouding met de directe collega’s was en is immers zeer kameraadschappelijk en mijn positie als medewerker (nationaal persverantwoordelijke, medewerker van de partijvoorzitter, coördinator nationale redactie en Vlaams Belang Magazine) was onbedreigd. De beslissing is louter het gevolg van de pijnlijke vaststelling dat de idealistische strijdpartij van weleer is getransformeerd in een lucratief pensioenvehikel ten behoeve van enkele Antwerpse kopstukken. Want wat voor een partij is het Vlaams Belang vandaag geworden? Een partij die, bijvoorbeeld inzake immigratie, weigert de verpakking van haar (terechte) boodschap aan te passen aan de tijdsgeest (zonder aan radicaliteit in te boeten!) en hoe langer hoe meer een ronduit plat in plaats van radicaal (en Vlaams-nationaal) discours voert.

Een partij waar kopstuk Filip Dewinter na het emotionele vertrek uit het Partijbestuur van erevoorzitter Frank Vanhecke – die als opvolger en vertrouweling van Karel Dillen 12 jaar (!) aan het hoofd van de partij stond – verklaart dat ‘de lucht nu gezuiverd is’. Een partij waar bekwame en hardwerkende mandatarissen (Bruno Stevenheydens, Karim Van Overmeire) schouderophalend naar de uitgang worden begeleid, terwijl onbekwame kruipdieren worden gehandhaafd (sommigen meermaals gecoöpteerd) en zelfs beloond met vetbetaalde commissievoorzitterschappen. Dat gedreven en idealistische parlementsleden (zoals Luk Van Nieuwenhuysen) na hun vertrek worden vervangen door mouwvegende carrièristen wier parlementaire activiteit omgekeerd evenredig is met het alcoholpercentage in hun bloed, zegt ter zake zeer veel over de complete desintegratie van de partij.

Een partij waar monumenten die méér dan een steentje hebben bijgedragen aan de Vlaamse Beweging en het succes van het Vlaams Blok/Vlaams Belang (Francis Van den Eynde en co) vanwege de huidige partijtop enkel nog op minachting kunnen rekenen. Een partij waar elke kritische stem vakkundig wordt gesmoord. Een partij waar gelogen en bedrogen wordt, en waar sommige (personeels)leden zich werkelijk álles kunnen permitteren, enkel omdat ze tot de juiste clan behoren – dit terwijl vele honderden goedmenende militanten zich belangeloos inzetten en daarvoor geen enkele (financiële) compensatie verwachten, wel integendeel.

En tot slot, maar niet in het minst: een partij waar – zeer zacht uitgedrukt – niet als een goede huisvader wordt omgesprongen met financiële middelen. Wie dergelijke wanpraktijken aan het licht brengt – en vooral: wijst op de verantwoordelijkheid van de Grote Leider (zoals Marie-Rose Morel deed) – wordt op een schandalige manier vernederd en op een zijspoor gezet. Zo’n partij, waar mensen door meerdere leden uit de directe entourage van Dewinter openlijk en met zoveel woorden dood worden gewenst, is mijn partij niet meer.

De rol van Bruno Valkeniers in dit alles is die van een ijdele keizer zonder kleren, een weliswaar politiek compleet onbekwame maar veeleer tragische figuur zonder ruggengraat die van de échte baas in een zandbakje mag spelen zolang hij braaf is – al mogen zijn leugenachtigheid en zijn verantwoordelijkheid voor de marginalisering van het Vlaams Belang zeker niet onder de mat worden geveegd. Bij het begin van zijn voorzitterschap stelde Valkeniers herhaaldelijk dat hij ‘niet in de politiek was gekomen om vrienden te maken’: dat is meteen ook de énige missie die hij succesvol heeft volbracht.

Iedereen met gezond verstand kan vandaag niet anders dan vaststellen dat dit Vlaams Belang is verworden tot de loutere carrièreplanning van een aantal Antwerpse kopstukken en hun volgelingen. Daar kan en wil ik niet langer deel van uitmaken. De woorden die Frank Vanhecke eind januari 2010 al op zijn weblog neerschreef, zijn vandaag meer dan ooit actueel: ‘Er komt een moment waarbij het doel de middelen niet meer heiligt en de middelen zelfs het doel besmeuren. Al wie nu nog zwijgt en het hoofd afwendt, wordt medeplichtig.’ Laat er geen misverstand over bestaan: ik ben en blijf overtuigd Vlaams-nationalist. Met velen onder u – sommigen nog in, maar steeds meer buiten de partij – ben ik al vele jaren bevriend, en ik hoop dat ook te blijven.”

Bruno Valkeniers zwaait nog niet met zijn armen zoals Koning Albert II bij zijn 21 juli-toespraak, maar je merkt wel een zekere kwaadheid bij de VB-voorzitter als het discours van zijn en soortgelijke partijen gelinkt wordt aan de gruweldaden van Anders Behring Breivik (foto 1). Er zijn daar nochtans interessante opiniebijdragen over geschreven in Vlaanderen en Nederland.

 Bij elke gelegenheid, gisterenmorgen nog op Radio 1, herhaalt Valkeniers de quote “Hij is geen geestesgenoot maar een geestesgestoorde”, en zo vaak als hij maar kan zegt Valkeniers met trillende stem dat Breivik een “gek” is. De Nederlandse hoogleraar forensische psychiatrie Hjalmar van Marle, een autoriteit in zijn vak, heeft het manifest van Breivik en zijn levensgeschiedenis doorgenomen en concludeert dat niets wijst op een mankement in Breiviks geest, op een persoonlijkheidsstoornis. Zijn Belgische collega gerechtspsychiater Johan Baeke heeft voorlopig diezelfde indruk. Johan Baeke (in De Morgen): “Ik zat te wachten tot alweer de labels ‘psychisch ziek’, ‘gestoord’, ‘gek’, ‘psychiatrisch gestoord’ zouden worden bovengehaald. Dat is zo gemakkelijk en veilig. Zeker bij zo’n enorme gruwel. Maar het zegt meer over ons als maatschappij dan over Breivik. (…) Op die manier scheppen we afstand en is er geen enkel verband met ons, ‘normale’, ‘gezonde’ mensen. Nochtans worden de meeste misdaden, ook moorden, begaan door psychische normale mensen. Het kwaad dat Breivik vertegenwoordigt duwen we met die labels zover mogelijk van ons af, want hij is zeer dichtbij. Hij is Europees, blank, gemiddeld. Wanneer Afghaanse fanatici mensen doden uit overtuiging zoeken we geen psychiatrische labels, want dan is verschil met onszelf al groot genoeg.”

Is Breivik dan vooral een politiek fanaticus? Johan Baeke: “Dat zeker. Hij heeft een wereldbeeld opgebouwd vanuit bepaalde politieke ideeën en is daar zeer ver in gegaan, heeft dat zeer letterlijk uitgevoerd. Maar fanatisme is geen ziekte en strijden tegen de moslimkolonisatie is geen gestoord, buitenissig wereldbeeld. Het wordt een met de dag couranter en meer aanvaard idee. Ik hoor bijna dagelijks kleine voorbeelden van moslimhaat. Dat is een verschil met psychiatrische patiënten met een doorgaans zeer specifieke en vaak uiterst bizarre waan die niemand deelt en waar ze doorgaans ook geen agressieve daden aan koppelen.” Zijn advocaat noemt hem wel ‘krankzinnig’. Johan Baeke: “Tja. Wat moet die man anders zeggen, in zo’n hopeloze zaak? Hij hoopt ontoerekeningsvatbaarheid te pleiten, wat ik in zijn plaats ook zou proberen. Maar die stelling is geen conclusie van een psychiater. (…) Als hij psychisch ziek is, is een waanstoornis de meest voor de hand liggende stoornis. Ik heb een vermoeden dat het niet zo is. Ten eerste omdat zijn gedachtegoed niet zo uitzonderlijk vreemd is maar zelfs populair. Ook tijdens de Tweede Wereldoorlog werden brave huisvaders moordmachines omdat een bevolkingsgroep in de brede maatschappij ontmenselijkt werd. Dat soort propaganda maakt het gemakkelijker tot moord over te gaan, om morele principes overboord te gooien om de idealen te verzilveren. Ten tweede komt Breivik intelligent, vastberaden, doelgericht en coherent over en lees ik dat hij een normale jeugd had en ook uitging met vrienden en meisjes versierde. Dat wijst allemaal op een ‘normale’ ontwikkeling zonder voorgeschiedenis van psychische ziekte. Ook lijkt hij erg kil  en berekend. Dat is meestal niet zo met patiënten met een waanstoornis, die zijn eerder warm.”

Over de psyche van Bruno Valkeniers willen we ons niet uitspreken, hij blijft echter de ranzige quotes van Filip Dewinter verdedigen. “Anders halen wij nooit de media”, is Valkeniers’ argument. Steevast duikt dan de quote ‘Waar is de poen van uw pensioen? In de pocket van Mohammed’ op. Het is een uitspraak van Filip Dewinter op een verkiezingscongres op 24 mei 2009 (foto 2). Zou de pers daar afwezig blijven, veertien dagen vóór Vlaamse en Europese verkiezingen? Neen. Zou de pers daar dan niets over schrijven? Het is weinig waarschijnlijk, tenzij er echt niets belangwekkend gezegd wordt. Wat wel zeker is: in een verslag zal de opvallendste quote geciteerd worden. Bij het VB valt dan de keuze op de pocket van Mohammed-quote. Filip Dewinter had ook kunnen zeggen: “Het is dankzij de toestroom van Marokkanen en Turken naar onze mijnen en staalindustrie dat we ons land in een zekere welvaart hebben opgebouwd. Het zal ook door het aan het werk zetten van de – nu nog vooral werkloze – allochtone jongeren zijn dat onze pensioenen verzekerd kunnen blijven.” Als Dewinter dát had gezegd, het zou gegarandeerd evengoed de media gehaald hebben. En trouwens een stuk dichter bij de waarheid liggen dan die pocket van Mohammed-uitspraak.

Dat het VB geen ranzige uitspraken nodig heeft om met haar verkiezingscongres in de media te komen bleek overigens daags tevoren. In Het Nieuwsblad werd Dewinter de zaterdag voor het congres geïnterviewd. In plaats van daar het Vlaamse en Europese verkiezingsprogramma uitvoerig uit de doeken te doen, gebruikte Dewinter de krant om een andere karakterisering van moslims weg te geven. Dewinter zei er dat ‘moslim’ een letterwoord is voor ‘Met Ons Samen Leven Is Moeilijk’. Dewinter doet geen ranzige uitspraken om persaandacht te krijgen. Wanneer hij al persaandacht heeft, gebruikt hij het om ranzige uitspraken te doen.

Op het internet vind je na de moordpartij van Anders Behring Breivik vier soorten reacties ter rechterzijde van het politieke spectrum: (1) er zijn er die de moordpartij in Noorwegen afkeuren (al dan niet omdat ze vrezen hun strijd tegen de islam niet meer op dezelfde manier te kunnen verder zetten), (2) er zijn er die de moordpartij in Noorwegen afkeuren omdat eigen, blank volk uitgemoord werd (versta: Breivik had zijn woede beter gericht op moslims), (3) er zijn er die begrip hebben voor de actie van Breivik en (4) soms zelfs “serieuze aanbevelingen” hebben voor doelen in eigen land.

Op Vandaag.be, een nieuwswebsite van Telenet, is ‘Jan Zonder Vrees’ dezer dagen de “meest actieve gebruiker”. Het aantal oproepen tot geweld en andere wansmakelijke bedenkingen is echter evenredig met het aantal keren dat hij reageert op nieuwsberichten. “Als iemand die gast (Breivik, nvdr.) zou willen imiteren dan heb ik eigenlijk wel enkele serieuze aanbevelingen”, schijft hij. Hij “begrijpt” Breivik maar vindt dat wat Breivik deed “fout” is omdat Breivik andere doelen had moeten kiezen. “Ik begrijp zo een gast die heeft zijn buik vol van de Islamisering in Europa, duwt zijn 4x4 vol met fertilizer, zuurstof en gasflessen en maakt wat vuurwerk, enkel de target, de stommerik, had hij nu bijvoorbeeld het Belgisch Parlement gekozen of het PS hoofdkwartier in Brussel gekozen dan zou ik zeggen allez vooruit.”

Niet iedereen is het met ‘Jan Zonder Vrees’ eens, maar hij heeft zijn antwoord klaar: “Jullie snappen het echt niet had men geen links pamperbeleid gehad dat massaal moslims invoerde en zo de eigen bevolking beetje bij beetje in ene hoek dringt (tiens waar hebben we dat nog gehoord) dan had diene gast nooit beginnen flippen. Sorry maar het is wel de waarheid, zie dat nu toch eindelijk eens onder de ogen. Het is gewoon kwestie van tijd voor er weer enen met nen UZI of zo gaat wandelen in Borgerocco, geloof me.” Over de islam weet hij: “Tja de Islam waait als een wind over Europa, de oorlog gaat op een gegeven moment wel echt onvermijdelijk worden er was een tijd dat de Moslimlegers in Spanje, Italië, Frankrijk, Oostenrijk… stonden, nu zijn ze al veel verder opgerukt.”

‘Jan Zonder Vrees’ wil er ook wel zelf aan beginnen. “Misschien dat ik er vroeg of laat ook eens aan begin maar ik zou wel selectiever optreden, bom onder het parlement om te beginnen daarmee zijn we niets verloren.” Een geluk bij een ongeluk is dat ‘Jan Zonder Vrees’ daarvoor blijkbaar eerst nog vanuit het buitenland naar hier moet komen. “Niet zomaar op de rijke 4x4 gebruikers afgeven, ik rijdt (sic) met mijn laarzen aan en mijn madame draagt geen hoge hakken. Ik draag wel een cowboyhoed want hier is het dus overdag wel 30 graden terwijl jullie enkele weken miezerig weer beleven.”

Erik De Bruyn (Rood!) heeft bij de federale politie aangifte gedaan van deze aanzetten tot geweld en zou de zaak ook nog aan Cyberhate melden. “Partijen als Vlaams Belang behoéden de maatschappij voor extremisten. Wij bieden een democratisch ventiel voor de onvrede over de islamisering. Zonder ons zou je dit soort excessen veel vaker zien”, zei Filip Dewinter gisteren in De Standaard naar aanleiding van de zaak-Breivik. ‘Jan Zonder Vrees’ is een radicale Vlaams-nationalist. Dat merk je aan zijn commentaar, dat zie je aan zijn avatar (foto 2). Bij hem werkt die 'ventielfunctie' niet. Integendeel.

In hetzelfde artikel in De Standaard  zegt running mate van Filip Dewinter Anke Van dermeersch dat ze “vreest dat Anders Breivik het moeilijk heeft gemaakt om nog kritiek te uiten op de islam”. Voor ons kan, mag en moet kritiek op de islam, zoals ook andere godsdiensten in vraag kunnen, mogen en moeten gesteld worden. Het is alleen de vraag op welke toon dit gebeurt. Dewinter, Wilders en anderen hanteren oorlogstaal. De islam is voor hen geen godsdienst, maar een “veroveringsideologie”. Als het over de islam gaat moet alles gezegd kunnen worden, de racismewet (die gericht is tegen oproepen tot geweld geïnspireerd door…, nvdr.) moet voor hen afgeschaft worden.

Het ziet er overigens niet naar uit dat de islamhaters hun toon gaan matigen. Intussen heeft Vandaag.be wel de twee cassantste commentaren van 'Jan Zonder Vrees' verwijderd. Er blijven nog drieënveertig onnozele tot ranzige over.

Het ontslag van Karl van den Broeck als hoofdredacteur van Knack sloeg vorige week maandag in als een bom in de mediawereld. Maar anders dan het ontslag van een Antwerpse politiecommissaris was het geen voorpaginanieuws bij de kranten. Anders dan over de Antwerpse recherchedienst kregen we ook geen verhalen te lezen over het leven op de Knack-redactie. Het functioneren van de redactie van een belangrijk Vlaams weekblad heeft nochtans evengoed maatschappelijk belang als het functioneren van een lokale opsporingsdienst.

Waarschijnlijk is het aan Karl van den Broeck te danken dat deze zomer in Knack voor het eerst sinds Pest in ‘t Paleis (1983) opnieuw een politieke strip gepubliceerd wordt. Van den Broeck zorgde twee jaar geleden alleszins voor de beste Knack-cover dat jaar door na een reeks ontsnappingen uit Belgische gevangenissen GAL een cover te laten tekenen geïnspireerd op de Daltons. De strip in Knack heet Schuimslagers, en is werk van Charles Cambré en Marc Legendre. Charles Cambré leerde tekenen op bierviltjes. Zijn ouders hadden een café in Herenthout, in de Kempen – met een zaaltje achteraan waar onze chef AFF/Verzet-blog in 1978 nog Dire Straits aan het werk zag. Intussen tekent Charles Cambré voor Studio Vandersteen. Daarnaast maakt hij onder andere cartoons, waarbij inspiratie wel eens wordt aangereikt door Marc Legendre. Marc Legendre die onder het pseudoniem Ikke debuteerde met de strip Biebel. Werk dat hij intussen ontgroeid is want tegenwoordig maakt Marc Legendre vooral grafische romans.

In Knack werd Schuimslagers aangekondigd als: “Wanneer de Europa aan de grond loopt, kunnen de opvarenden alle hulp gebruiken. Het jammere is, ze zijn in België gestrand.” Met in de hoofdrollen: Angela Merkel, Nicolas Sarkozy, Herman Van Rompuy, Yves Leterme, Bart De Wever, Elio Di Rupo, Guy Verhofstadt, Daniel Cohn-Bendit, Joëlle Milquet, Olivier Maingain, Karel De Gucht, Didier Reynders, Siegfried Bracke en anderen. Of Filip Dewinter ook verschijnt in de strip weten we niet – anders dan Bart Debie en Rob Verreycken denken werkt geen Knack-redacteur ook bij de redactie van AFF/Verzet. Morgen zien we het wel in de volgende aflevering van Schuimslagers. We zagen al wel de N-VA'ers Jan Peumans en Vic Van Aelst in Schuimslagers. Maar Filip Dewinter? In het vorig jaar voor de ECI-boekenclub gemaakt boekje Beevee! hadden Charel Cambré en Marc Legendre wel een pagina voorbehouden voor Filip Dewinter (foto, klik hier voor een grotere versie).

Filip Dewinter die altijd lang moet wachten in de buurtwinkel, omdat hij “Eigen volk eerst!” roept… waarna een in djellaba geklede man “Dankoe minier De Winter” zegt, en meteen twee kilo bananen bestelt bij winkelier Hassan. Heerlijke humor.