Anti-Fascistisch Front / Verzet

Margueritte Bastien is met ruim zes jaar vertraging, en lang na haar afscheid van het politieke toneel, veroordeeld voor racisme. De zelfverklaarde 'ijzeren dame' van extreem-rechts in Franstalig België hoorde zichzelf op 27 november door de correctionele rechtbank in Brussel veroordelen tot zes maanden met uitstel. Als ex-magistrate wist ze meteen waar ze aan toe was.

Politiek gezien maakt het vonnis allemaal niet veel meer uit. Zowel Bastien als haar "Front Nouveau de Belgique" (FNB) zijn inmiddels voltooid verleden tijd. En ze worden door werkelijk niemand gemist. Het FNB ontstond in 1997 - toen nog onder de naam 'Front National de Belgique / Nationaal Front van België' - als afscheuring van het Front National (FN), toen onder kundige leiding van de herhaaldelijk veroordeelde wonderdokter D. Féret.

Zoals de (eerste) naam het aangaf had de partij even een 'Vlaamse afdeling', voorgezeten door Kris Roman, momenteel actief in 'Euro-Rus'. Amper een jaar na de oprichting van het FNB waren vrijwel alle mede-oprichters met slaande deuren vertrokken. Zo wil de traditie het in extreem-rechtse kringen ter hoogte van Brussel en bezuiden de taalgrens. Bastien was naar verluidt een bijzonder harde tante die het niet zo op inspraak had begrepen.

Het FNB kon nooit het echte FN het leven zuur maken en brak nooit door. Na een lange doodstrijd gaven de laatste FNB'ers er twee jaar geleden zwaar ontgoocheld de brui aan. De meesten onder hen sloten zich aan bij het 'vernieuwde' FN. Bastien was toen al geruime tijd uit het zicht verdwenen.

De opvolger van Bastien aan het hoofd van FNB, François-Xavier Robert, deelde op 27/11 jl. ook in de feestvreugde want ook hij liep een veroordeling op. Robert, een ancien in extreem-rechtse kringen, werd bedacht met vier maanden gevangenisstraf met uitstel.

Bastien verdedigde zich voor de rechter met de bepalingen in het 'Europees Verdrag van de Rechten van de Mens' die het recht op de vrijheid van meningsuiting beschermen. De correctionele rechtbank was echter van oordeel dat deze vrijheden ook plichten en verantwoordelijkheden met zich meebrengen. En dat:  "deze vrijheden onderworpen kunnen worden aan de openbare orde die in een democratische samenleving noodzakelijk is".

In haar vonnis gaf de Brussels rechtbank mee dat Bastien als voorzitter van de FNB meerdere inbreuken pleegde op de antiracismewet van 81. "Aanzetten tot haat en raciale discriminatie" zo luidde het verdict. Er werd verwezen naar verschillende artikels in het partijblad ('Le Bastion') waarin gepleit werd voor een verschillende behandeling van Belgen en allochtonen. Vooral de voorstellen die gingen in de richting van het uitsluiten van migranten uit  de sociale zekerheid wogen zwaar door.

De burgerlijke partijen kregen van de Brusselse rechtbank een symbolische schadevergoeding van één euro toegekend. De zaak werd in 2003 aangespannen door het Centrum voor gelijkheid van kansen, MRAX (Mouvement contre le racisme, l'antisémitisme et la xénophobie) en de Liga voor de Rechten van de Mens. Of er beroep wordt aangetekend is nog niet bekend.

Kathleen Cools en Ivan De Vadder gingen vrijdagavond niet in op onze suggestie om Filip Dewinter te vragen hoe zijn uitspraak “Waar is de poen van uw pensioen? In de pocket van Mohammed” zou klinken in de gematigder taal die het VB voortaan zou hanteren. Door de eigen militanten ook wel eens smalend het VB+ genoemd.

Dachten de interviewers Dewinter met een andere strategie uit zijn tent te kunnen lokken? Het werd in elk geval een eerder makke vertoning in De keien van de Wetstraat vrijdagavond. ’s Anderendaags pakte Gazet van Antwerpen uit met twee volle bladzijden interview met De Grote Baas, en daar werd wel duidelijk gemaakt wat we graag wilden weten. Hoe moet het VB evolueren? Filip Dewinter: “Wij moeten ons profiel aanscherpen. Back to basics zou ik zeggen. Zonder complexen onze speerpunten uitspelen in scherpe maar slimme campagnes. (…) ‘Vuil’, ik hoor dat woord niet graag. Dat heeft een pejoratieve bijklank. Ik zeg: we moeten rebels genoeg blijven. We moeten wel het verschil blijven maken. In verzet gaan, ons uniek profiel beklemtonen. Zo kunnen wij bij andere partijen de lat ook hoger leggen. Ze opjagen en ons programma opdringen. (…) Wij zijn misschien niet altijd even fijn besnaard, maar we moeten ook niet nodeloos provoceren. Wat we zeker niet moeten doen, is zoals de Lega Nord – een regeringspartij in Italië – met een varken de moskee intrekken, of zoals Wilders de koran willen verbieden. Dan schieten we in onze eigen voet. Wat we echter evenmin moeten doen, is inhoudelijk minder radicaal worden. Het moet niet allemaal fletse cola zijn in de politiek. Ik wil bier zijn, en er mag gerust wat schuim op en wat alcohol in.”

Dewinter streeft dus zeker niet naar meer salonfähigkeit? Filip Dewinter: “Ik gruwel van dat woord. Wij mogen niet verburgerlijken. Mijn motto is: liever gevreesd dan bemind. Wij moeten de luis in de pels van het regime blijven. Liever wolf in het bos dan een geketende hond.” Die laatste uitspraak is overigens geen beeldspraak van Dewinter zelf, maar komt uit een gedicht van Wies Moens dat ter inleiding staat van een biografie over Karel Dillen. De partijraad heeft nochtans beslist dat de stijl en de communicatie properder moeten worden. Filip Dewinter: “Zeker, maar dat mag niet tot grijsheid leiden. Filip Dewinter moet zichzelf kunnen blijven. En ik ervan overtuigd dat ik die ruimte zal krijgen. In consensus. Zoals het steeds is gebeurd.” Uitspraken als ‘Waar is de poen van uw pensioen? In de pocket van Mohammed’, horen we die nog? Filip Dewinter: “Ik blijf die verdedigen. Dat was trouwens een uitspraak op ons congres die vooraf was doorgepraat met mijn partijvoorzitter.” Voilà. Alles komt in orde zolang Dewinter zichzelf mag blijven, en in tegenstelling tot zijn imago keurt VB-voorzitter Bruno Valkeniers de vuile praat van Dewinter goed. Alleen de anderen dan Dewinter moeten opletten met wat ze zeggen.

Het voorbeeld over het varken waarmee de Lega Nord de ruimtes voor een toekomstige moskee in Milaan bevuilde, is niet zover van de denkbeelden van sommige VB’ers. Want wat stelde Janice Laureyssens, de onvolprezen voorzitster van het VB in Borgerhout, in januari nog voor op haar blog? Je zou veilig op patrouille kunnen gaan in Borgerhout met een varken aan de leiband (foto 2, klik eenmaal op de foto voor een grotere afbeelding). Foei, Janice. Dat mag niet meer.

Het heeft heel wat voeten in de aarde gehad, maar gisteren is dan toch een belangrijke stap vooruit gezet in twee gerechtszaken: de vervolging van de belagers van de Rafaël Mensah en zijn Vlaamse vriend met rastakapsel Alain Bouillon die in mei 2006 in de buurt van de beruchte Brugse kroeg De Kastelein gemolesteerd werden door een groep rechtse skinheads; en de vervolging van de BBET'ers, de voormalige ‘vormingsorganisatie’ van Blood and Honour Vlaanderen.

“Die skinheads wilden geen geld. Ze wilden ons pakken omdat mijn vriend de verkeerde kleur heeft”, zei Alain Bouillon aan De Standaard/Het Nieuwsblad daags nadat hij in de nacht van zaterdag 6 op zondag 7 mei 2006 gemolesteerd werd. Zijn linkeroog zit bijna helemaal dicht en de rest van zijn gezicht is bont en blauw. “Maar het ergste is mijn gebit: de dokters hebben nu een ijzer in mijn mond genaaid. Ook mijn rug kan ik amper bewegen. Ik denk dat ze me over de straat hebben gesleept”, vertelt Bouillon. Zijn Afrikaanse vriend is er nog erger aan toe. “Alles wat gebroken kan zijn in een gezicht, is gebroken. En hij heeft ook nog verschillende andere breuken over zijn hele lichaam”, zegt de Brugse procureur des konings Jean-Marie Berckvens. Mensah ligt enkele weken in coma (foto 2) en overlijdt begin april 2007. Er is geen verband gevonden tussen de slagen en verwondingen in Brugge en zijn overlijden aan longembolie. Dezelfde doodsoorzaak als van de deze week overleden wielrenner Frank Vandenbroucke. Maar Mensah – die een gospelkoor leidde – was na Brugge nooit meer dezelfde. Hij ging gebrekkig, en zijn eeuwige lach was veranderd in een triestige blik.

De politie pakte nog diezelfde avond als Mensah en Bouillon gemolesteerd werden vijf rechtse skinheads op. De vijf – onder wie zanger-gitarist van Kill Baby Kill! Dieter Samoy (foto 1) – waren na het voorval teruggekeerd naar De Kastelein waar ze eerder die avond een trouwfeest hadden bijgewoond. Ontkennen heeft geen zin want er zit nog bloed op hun kleren en schoenen. Twee skinheads worden na ondervraging vrijgelaten; de andere drie, onder wie Samoy, blijven een tijd in voorarrest. Op 14 januari 2009 wordt de zaak voor het eerst voor beoordeling door de correctionele rechtbank van Brugge gebracht, maar de advocaten van de verdachten vragen nieuwe onderzoeksdaden. De zaak zou dan op 28 april voorkomen, maar ook dan wordt de behandeling uitgesteld. Gisteren, 13 oktober 2009, konden dan toch de pleidooien gehouden worden. Dieter Samoy, V.E. en J.C. moesten zich verantwoorden voor slagen en verwondingen, met racisme als verzwarende omstandigheid; Dieter Samoy ook nog eens voor schuldig verzuim uit racisme; P.H. en B.V. enkel voor schuldig verzuim uit racisme. Voor de eerste drie werd een effectieve gevangenisstraf van vier jaar geëist; voor de laatste twee een werkstraf van 300 uren. De pleidooien gisteren namen meer dan vijf uur in beslag. Op 24 november volgt de uitspraak van de rechtbank.

Leopold Berckmans (foto) is door de Antwerpse strafrechter veroordeeld tot een voorwaardelijke celstraf van 10 maanden en, ook al met uitstel, een geldboete van 550 euro, omdat hij zijn Turkse buurman vergeleek met een 'hondenstront' en meer van die uitspraken deed. Berckmans is 69 jaar en bezoekt bijeenkomsten van (het traditionele) Blood and Honour Vlaanderen. Berckmans’ buurman en spitsbroeder Marc V. kreeg dezelfde straf.

Waarvoor Leopold Berckmans en Marc V. terechtstonden, en wat ze voor hun verdediging inbrachten, hebben we hier al eerder gesignaleerd. “Meneer de rechter”, begon Berckmans. “Die mensen daar (hij bedoelde de Turkse buren, red.) zijn voor mij hondenstront. Ik wandel er met een boog omheen. Kennissen uit het extreemrechtse milieu wilden de Turk in de Schelde gooien, maar ik heb dat afgeraden. We moeten de rivier niet nog meer vervuilen!” Na zijn woordje uitleg tegen de rechter, richtte hij zich nog tot de procureur: “Jullie zijn veel te links en vormen de voedingsbodem van extreemrechts.” Marc V. had twee briefjes met de tekst Turkse klootzak op de deur van zijn buurman gehangen. Hij wilde zich daar nu wel voor excuseren. Intussen geraakte nog meer bekend over de oplopende burenruzie. Leopold Berckmans: “Het begon allemaal banaal: ik gooi mijn kruimels altijd onder een boompje voor mijn deur, voor de vogeltjes, maar mijn buurman wordt daar hysterisch van want die vogels kakken op zijn auto. Onze buurt wordt een echt getto.” Toen de ruit van hun eigen voordeur sneuvelde, plakten de beklaagden de deur af in de vorm van een hakenkruis.

“Ik had vroeger een geschenkenwinkel in Borgerhout en ben daar meer dan twintig keer overvallen. Het gerecht deed niks en zo ben ik in het extreemrechtse milieu terechtgekomen. Die mensen hebben me altijd geholpen”, vertelt Berckmans. “Ik ben extreemrechts, wat niet wil zeggen dat we thuis met SS-vlaggen zwaaien. Ik ga naar bijeenkomsten van Blood and Honour, maar ben daar juist om die gasten te temperen. Er is daar trouwens een afscheuring met Combat 18 en die zijn nog veel radicaler. Weet je voor wat die 18 staat? De 1 is voor de A van Adolf en de 8 is voor de letter H van Hitler.” Ja, dat wisten we al. Dat een 69-jarige nog naar Blood and Honour-bijeenkomsten gaat, is wel nieuw voor ons. Maar Berckmans heeft gelijk: het gerecht is veel te laks. Voor alle racistische feiten, en niet minder hoe hij die goedpraatte, kreeg Berckmans slechts een voorwaardelijke gevangenisstraf en geldboete. 

Volgens Gazet van Antwerpen motiveerde de rechtbank haar uitspraak met: “Ze zeggen dat ze elkaar zullen negeren. Dat is een sein dat ze nog naast elkaar willen wonen.” Uit Het Nieuwsblad blijkt dat Berckmans zich van geen kwaad bewust is. Berckmans: “Mijn gedachtegoed is extreem rechts en dat mag iedereen weten. Als die vreemden hier niet tevreden zijn, dan moeten ze maar snel weer vertrekken. Ik heb er geen probleem mee dat ze me de grootste racist van Vlaanderen noemen. Wat is dat, racisme? Ik zeg de dingen zoals ze zijn. Ik heb straks een Joodse vriend op bezoek en verhuur een appartement aan een Marokkaans meisje.” Het is niet bekend of Berckmans, die “de dingen zegt zoals ze zijn”, lid is van het Vlaams Belang. Het zou verbazen als dat niet is. Over de vergelijking van zijn Turkse buurman met hondenstront, zegt Leopold Berckmans nog: “Het voordeel van een hondenstront is dat die vroeg of laat wordt opgeruimd.”

Het geplaagde Turks gezin kreeg van de rechtbank een symbolische schadevergoeding van één euro. Het gaat hiertegen in beroep. De schade die ze leden wegens de racistische pesterijen, onder andere bij de verbouwing van hun huis als hun buurman systematisch de politie op hen afstuurde, is aantoonbaar hoger, zegt Ramazan Elmas. Zijn echtgenote Nazli vindt het vonnis mild. “Dit schrikt niet af. Dit is geen strenge voorbeeldstraf.” Het is nog niet bekend of het Antwerps parket in beroep gaat tegen het vonnis. Op het proces eiste de openbare aanklager een celstraf van 18 maanden.

“Heftige reportage”, mailde men ons na het zien van de undercoverbeelden bij een onthaalouder in Antwerpen die het VRT-magazine Terzake maandag uitzond. En dat was niet eens alles. ’s Anderendaags toonde Terzake nog niet eerder uitgezonden beelden. Intussen hebben ze bij het VB weer Het Groot Complot ontdekt. “De zeer naïeve en zelfs domme politieke uitspraken van een huismoeder uit Hoboken worden gebruikt om de aandacht van zeer reële problemen af te leiden”, weet Frank Vanhecke. Maar terug over dat "heftige": het gaat er wel meer heftig aan toe in Antwerpen, al is het natuurlijk niet in de hele stad zo.

Vorige week verschenen twee mannen uit de Balansstraat in Antwerpen-Zuid voor de rechtbank in Antwerpen, na een klacht van een Turks gezin dat jarenlang belaagd werd  door de twee mannen, hun linker- en de rechterbuur. Toen één van de twee zichzelf verdedigde voor de rechtbank werd pijnlijk duidelijk wat een racist hij is. De advocaat van de eerste man pleitte voor een milde straf. Zijn cliënt zou alleen in een dronken bui twee briefjes met Turkse klootzak op de deur hebben geplakt, en daar wenste hij zich voor te excuseren. De andere buurman verdedigde zichzelf. Hij verbaasde iedereen in de rechtszaal met zijn harde, racistische taal. “Meneer de rechter”, begon hij. “Die mensen daar (hij bedoelde de Turkse buren, red.) zijn voor mij hondenstront. Ik wandel er met een boog omheen. Kennissen uit het extreemrechtse milieu wilden de Turk in de Schelde gooien, maar ik heb dat afgeraden. We moeten de rivier niet nog meer vervuilen!” Na zijn woordje uitleg tegen de rechter, richtte hij zich nog tot de procureur: “Jullie zijn veel te links en vormen de voedingsbodem van extreemrechts.”

De voorzitter van de rechtbank had de racistische uitlatingen kunnen noteren als zittingsmisdrijf, met een extra straf als gevolg, maar hij deed dat niet. De procureur eist voor de twee mannen achttien maanden cel en 550 euro boete. Op 29 september wordt uitspraak gedaan over deze zaak. (Foto: Antwerpen-Zuid, niet de Balansstraat maar wel met op de achtergrond het nieuwe Justitiepaleis. Klik eenmaal op de foto voor een grotere afbeelding.)

Bij de bekendmaking van het jongste jaarverslag van het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en Racismebestrijding (CGKR) haalde vooral het toenemend racisme op het internet, in het bijzonder met kettingmails, de pers. Mails die aanzetten tot haat en discriminatie, maar een zekere geloofwaardigheid hebben omdat ze op een zogenaamd objectieve bron steunen; soms gepaard gaan met een vleugje humor, en we mogen toch eens lachen, niet?… Op de website van het CGKR staan een twintigtal van die kettingmails mét een weerlegging van de onzin. In ’t Pallieterke reageren ze deze week op een nieuwe kettingmail met: wat niet is, kan nog komen.

Iemand die zich bedient van de schuilnaam “G. van Gisbergen” signaleert na een lange inleiding over de vorige en de huidige burgemeester van Parijs een brief die in april naar een kabinetsmedewerkster van de socialistische burgemeester Bertrand Delanoë zou zijn gestuurd. Ene Ilda Vrospinos op het kabinet-Delanoë zou een brief gekregen hebben van de allochtone vereniging Paris-Beurs-Cités om de groene kruisen die apotheken aangeven te verwijderen, omdat niet-christelijke gelovigen die kruisen als een discriminatie en zelfs als een provocatie kunnen aanzien. In een officieel antwoord zou de kabinetsmedewerkster van de burgemeester geantwoord hebben dat zij de opmerking helemaal begrijpt, de vraag “met de meest verregaande aandacht zal onderzoeken” en “zal voorleggen aan Bertrand Delanoë (…) die grote aandacht heeft voor de goede verstandhouding tussen de gemeenschappen (…) en zich bewust is van het nefaste karakter van sommige anachronismen.”

Met enig gegoogle leerde ’t Pallieterke dat de mail een hoax is. Verzonnen informatie is. Er is nooit zo’n brief toegekomen op het kabinet van de Parijse burgemeester, de geciteerde vereniging bestaat niet, de genaamde Ilda Vrospinos werkt niet op het kabinet van de burgemeester, haar naam is een anagram van… “poisson d’avril”. Voeg daarbij de datum waarop het bericht oorspronkelijk verstuurd is, 1 april 2009, en het is helemaal duidelijk dat het om een verzonnen verhaal gaat. Maar de medewerker van ’t Pallieterke kreeg de e-mail pas vorige zondag 26 juli. ’t Pallieterke: “Stelt zich dan niemand de vraag hoe het toch zou kunnen komen dat zo velen, eerst in Frankrijk en nadien in het buitenland (waar men gelijkaardige toestanden kent), wel aannemen en te goeder trouw geloven dat dit bericht waar is? Dat is toch alleen maar omdat iedereen die kan lezen en schrijven en zijn ogen en oren gebruikt, wéét dat wat vandaag nog een fantasietje lijkt te zijn, morgen voor hetzelfde geld de bizarre werkelijkheid is.”

“Laat die organisatie en de persoon dan momenteel puur verzinsel zijn, de erin weergegeven mentaliteit, houding, verhoudingen en toonaard zijn dat allerminst: die zijn – driewerf helaas! – dagelijkse realiteit in ons Avondland.” Voilà. Als een leugen maar lang genoeg verspreid wordt, zal het wel een grond van waarheid hebben? Het is toch niet omdat de mail over de zogenaamde familie Bouziane al enkele jaren circuleert, dat het toch allemaal waar is wat er in verteld wordt! In Vlaams-nationalistische kringen trekken ze zich echter wel meer op aan een verkeerde voorstelling van zaken. Het Grondwettelijk Hof heeft nooit geëist dat er een splitsing van de kieskring Brussel-Halle-Vilvoorde moet komen, wél dat er een einde moet gemaakt worden aan een “onaanvaardbare ongelijkheid” en de splitsing van die kieskring is één van de mogelijke oplossingen om tegemoet te komen aan de bezwaren van het Grondwettelijk Hof. Maar kunnen er over die materie meningsverschillen bestaan, het kan niet dat men een racistische mail enige grond van waarheid toedicht louter omdat hij al zolang circuleert. Maar zoveel ethiek hebben ze niet bij ’t Pallieterke en haar donkerbruine lezerskring.

De Europese Commissie tegen Racisme en Intolerantie (ECRI) meent dat België meer moet ondernemen tegen racisme, ook in het politiek discours, en tegen discriminatie. Dat staat in een gisteren gepubliceerd rapport van het ECRI dat werd opgericht door de Raad van Europa.

Het ECRI monitort het respect voor de mensenrechten en specialiseert zich daarbij op het vlak van racisme en intolerantie. Het is samengesteld uit onafhankelijke leden. Volgens het ECRI is er sinds het vorige rapport van januari 2004 op verschillende terreinen vooruitgang geboekt in België, maar er zijn een aantal onderwerpen die aanleiding geven tot bezorgdheid. Ondanks de maatregelen die door de overheid worden genomen, blijven extreemrechtse partijen hun racistische, antisemitische, islamofobe en xenofobe propaganda verspreiden. In België zijn er overigens niet alleen extreemrechtse maar ook neonazi-groeperingen actief, zo merkt het rapport op dat ook verwijst naar de oproep van tientallen Vlaamse vooraanstaanden die de ministers van Binnenlandse Zaken en van Justitie vorig jaar opriepen om te stoppen met de zelfverklaarde onmacht tegen groeperingen als Blood and Honour Vlaanderen (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/6353724). .

Het rapport stelt vast er de voorbije jaren een scherpe stijging was van racistische websites en discussiefora. “Dat klimaat is één van de redenen van de aanhoudende incidenten van racistisch geweld in België.” Er wordt ook verwezen naar herhaalde rapporten die melden dat racistisch gemotiveerd gedrag van de politie niet genoeg aandacht krijgt en niet wordt bestraft. Het ECRI haalt ook de aanhoudende (on)rechtstreekse discriminatie aan op het vlak van tewerkstelling, de toegang tot de woningmarkt en op het vlak van de publieke dienstverlening.

• Het jongste ECRI-rapport over België: http://www.coe.int/t/dghl/monitoring/ecri/Country-by-country/Belgium/BEL-CbC-IV-2009-018-ENG.pdf.

Na de voetbalwedstrijd gisterenavond tussen Germinal Beerschot (foto 1) en KV Mechelen is alles rustig gebleven. Veertien dagen geleden was het anders. Na de wedstrijd tegen Club Brugge raakten hooligans in de buurt van het stadion slaags met groepjes allochtonen. Ze bekogelden elkaar met straatstenen, vier politievoertuigen en twintig auto’s werden beschadigd (foto 2), straatmeubilair, ruiten en bloembakken sneuvelden, een vijftal mensen geraakten gewond. Op het forum van Stormfront had  ‘Kielse rat’ opgeroepen om revanche te nemen op “de allochtoontjes”.

Na de rellen veertien dagen geleden was men tevreden bij Stormfront. ‘Wehrwolf VL’ postte als eerste op het Stormfront-forum een persbericht over de rellen en becommentarieerde het met: “Waar vroeger blanke supporters op andere blanke supporters hun gezicht sloegen, mogen we hier hopelijk rekenen op een positieve trendbreuk.” Zijn de meeste hooligans niet noodzakelijk rechts georiënteerd, bij de Beerschot-hooligans zijn er wel een paar met een extreemrechts gedachtegoed. ‘Kielse rat’ bijvoorbeeld riep op het Stormfront-forum “Vlaamse vrienden uit Antwerpen en de andere provincies” op om “die apen eens een lesje te leren”, waarmee hij de overwegend Marokkaanse jongeren bedoelde die in de Antwerpse wijk Kiel rond het Beerschot-stadion wonen. Een andere keer “Rifapen” genoemd. Wie interesse had, moest hem maar een mailtje sturen. Mensen actief op het forum van de Beerschot-supporters kregen mailtjes om te “laten zien dat dit nog altijd onze wijk is, en ons met hand en tand te verweren tegen dit bruin gespuis.” Op het forum zelve zijn racistische uitspraken in principe niet toegelaten en een reden tot uitsluiting (zie: http://www.kielserat.com/praatcafe/ucp.php?mode=register&sid=3402275937a29519a428791d02345de8). Beerschot-supporters worden dan maar e-mailgewijs opgeroepen om “paraat” te staan.

Maar gisteren bleef het dus rustig. Met dank aan de allochtone voetballers bij Beerschot? De ploeg van ’t Kiel won de wedstrijd tegen KV Mechelen met 3-1 dankzij doelpunten van de Belg van Tsjaadse afkomst Haroun, de Nigeriaan Dosunmu en de Rwandees Munyaneza.

"Kennen jullie nog Swa Cauwenbergh's (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/6184191)", vraagt men ons wel eens na het zien van wat er allemaal verschijnt in reactie op artikels op de online edities van kranten. Daar wordt inderdaad nogal wat afgezeikt, terwijl voor de online editie van Het Laatste Nieuws (foto 1) bijvoorbeeld toch drie moderators in dienst zijn om na te zien wat online kan gezet worden. Een mens durft er niet aan denken wat het allemaal zou staan als op de website van Het Laatste Nieuws de lezersreacties niet gefilterd zouden worden.

Op een trefdag van het netwerk ‘Racisme keren’ (zie: http://www.kms.be/content/blogsection/4/27), gisteren in Sint-Niklaas, zei Bart Franssen, adjunct-hoofdredacteur van Het Laatste Nieuws, dat er niet alleen vermoedens zijn dat de lezersreacties gemanipuleerd worden door het VB, zoals met Swa Cauwenbergh – secretaris van het VB-Londerzeel die onder wel dertig aliassen lezersbrieven verstuurde naar kranten en weekbladen. Er zijn ook bewijzen van. In een intussen bij de redactie goed bewaarde mail wees een VB-mandataris aan een uitgebreid adressenbestand dat op www.hln.be een discussie bezig is. “Gelieve het nodige te doen.” Meer was blijkbaar niet nodig, de geadresseerden wisten hiermee wat hen te doen stond. Bart Franssen wees ook op de internetpolls. Als die na een uur online te staan plots overhellen naar een bepaald standpunt, kan men wel vermoeden wat er intussen gebeurd is. De naam van de VB-mandataris werd niet bekendgemaakt, al was het maar omdat in zijn mail stof zit voor een journalistiek onderzoek naar de manipulatie van de publieke opinie. Hopelijk komt het ooit zover.

Vorige week is de Raad voor Journalistiek (zie: http://www.rvdj.be/vereniging.php) het overigens eens geworden over aanbevelingen voor het modereren van debatten op de internetedities van kranten en andere media. Tegenover de vrijheid van meningsuiting, als essentieel onderdeel voor het behoud van de democratie, staat dat geen enkel recht onbeperkt is. De vrijheid van meningsuiting stopt waar het begint met aanzetten tot racisme, geweld, negationisme… De discussie binnen de Raad voor Journalistiek heeft overigens maanden aangesleept omwille van tegengestelde belangen tussen de uitgevers en de journalisten. De uitgevers willen, zeker in deze tijden van crisis en dalende reclame-inkomsten, zoveel mogelijk bezoekers generen voor hun websites. Uiteindelijk waren ze het er mee eens dat ranzige lezersreacties afstralen op het imago van het medium waaraan de website verbonden is, het negatieve publiciteit is. De richtlijnen worden eerstdaags naar alle uitgevers verstuurd, en dan is het afwachten of die uitgevers de nodige investeringen in personeel willen doen of willen behouden om de kwaliteit van hun lezersrubriek te bewaken.

Een ander probleem is dat dom racisme natuurlijk opvalt, maar wat als het subtieler wordt? Wat als het om islamfobie gaat? Vrees voor de islam bestaat, en verwerpen van de islam moet ook kunnen. Als mensen het katholiek geloof overboord gooien, waarom zouden ze dan wel persoonlijk open moeten staan voor de islam? Maar wat als onder de islamfobie racisme verpakt zit? Dan wordt het natuurlijk anders. Voor de drie moderators bij Het Laatste Nieuws vergt het de nodige alertheid. Websitebezoekers kunnen wel reageren op wat andere websitebezoekers aan commentaar achterlaten, maar we zitten dan al vlug in een grijze zone van wat kan en wat niet zou mogen. Een grijze zone die door VB'ers en gelijkgezinden volop geëxploiteerd wordt.

Van Kobbegem, waar de redactie van Het Laatste Nieuws gevestigd is, naar Kortrijk. De lezersreacties beginnen natuurlijk met wat in de krant zelf verschijnt. In Kortrijk bijvoorbeeld laaien de emoties op naar aanleiding van een manifestatie die het VB er maandag 30 maart houdt tegen een “supermoskee met minaret in Kortrijk!” (foto 2). Filip Dewinter komt daarvoor langs vanuit Antwerpen, maar als dan voorzichtig geopperd wordt om een vreedzame tegenbetoging te organiseren slaan de stoppen helemaal door aan de Leie. “Zal iedereen die op die tegenbetoging afkomt vreedzame bedoelingen hebben?”, vraagt burgemeester Lieven Lybeer (CD&V) zich af? Het lijkt of hij kan leven met de VB-manifestatie, maar als een tegenbetoging aangekondigd wordt – en dan nog door een allochtone inwoner – is het hek van de dam. De plaatselijke pers toetert dit rond (zie: http://www.nieuwsblad.be/Article/Detail.aspx?ArticleID=GT27T7UT), en het onveiligheidsgevoel stijgt meteen. Met dank aan de plaatselijke CD&V-burgemeester. Verbaast het dan dat 1 op 3 Belgen zich intolerant toont tegenover etnische minderheden, en vooral wie geen contacten met hen heeft negatief staat tegenover allochtonen (zie: http://www.diversiteit.be/index.php?action=artikel_detail&artikel=119)?

Vandaag is bij de Raadkamer in Brugge de vraag geagendeerd of Dieter Samoy (foto 1, zanger-gitarist van Kill Baby Kill!) en vier andere skinheads al dan niet naar de correctionele rechtbank verwezen worden voor het in de nacht van zaterdag 6 op zondag 7 mei 2006 molesteren van de Vlaming met rastakapsel Alain Bouillon en zijn Parijse/Gabonese vriend Rafaël Mensah (foto 2) even verderop het beruchte Brugse café De Kastelein. Of het vandaag al tot een uitspraak komt, is niet zeker. Mogelijk wordt er bijkomend onderzoek gevraagd en wordt later beslist of op die vraag al dan niet wordt ingegaan.

“Die skinheads wilden geen geld. Ze wilden ons pakken omdat mijn vriend de verkeerde kleur heeft”, zei Alain Bouillon aan De Standaard/Het Nieuwsblad daags nadat hij gemolesteerd werd. Zijn linkeroog zit bijna helemaal dicht en de rest van zijn gezicht is bont en blauw. “Maar het ergste is mijn gebit: de dokters hebben nu een ijzer in mijn mond genaaid. Ook mijn rug kan ik amper bewegen. Ik denk dat ze me over de straat hebben gesleept”, vertelt Bouillon. Zijn Afrikaanse vriend is er nog erger aan toe. “Alles wat gebroken kan zijn in een gezicht, is gebroken. En hij heeft ook nog verschillende andere breuken over zijn hele lichaam”, zegt de Brugse procureur des konings Jean-Marie Berckvens. Mensah ligt enkele weken in coma en overlijdt begin april 2007. Er is geen verband gevonden tussen de slagen en verwondingen in Brugge en zijn overlijden aan longembolie, maar Mensah – die een gospelkoor leidde – was na Brugge nooit meer dezelfde. Hij ging gebrekkig, en zijn eeuwige lach was veranderd in een triestige blik.

Vlak na de feiten zei Bouillon zich niets meer te herinneren van de slagen en schoppen die hij kreeg. “Het laatste wat ik me herinner, is dat Spring (zoals vrienden Rafaël Mensah noemden, red.) en ik de weg kwijt waren in Brugge. Ik weet nog dat ik telefoneerde met mijn vrouw om de weg te vragen. Ze zei dat we een stuk terug moesten wandelen. Daarna weet ik niets meer. Ik ben pas in het ziekenhuis opnieuw wakker geworden.” De politie pakte de vijf skinheads die betrokken waren bij het voorval nog diezelfde avond op. Dankzij een goede persoonsbeschrijving van een getuige en omdat de vijf terug naar De Kastelein trokken waar ze een trouwfeest hadden bijgewoond. Ontkennen heeft geen zin want er zit nog bloed op hun kleren en schoenen. Twee skinheads worden na ondervraging vrijgelaten; de andere drie, onder wie Samoy, blijven een tijd in voorarrest. Volgens zijn advocaat was Samoy die nacht samen met anderen op weg naar huis om zijn hond uit te laten. Samoy zegt het ontstaan van de vechtpartij niet gezien te hebben en geprobeerd te hebben de twee anderen tegen te houden. Vandaar het bloed ook op zijn kleren. 

Naar aanleiding van een optreden van Kill Baby Kill! in Club Valhalla in Rijkevorsel voorbije zomer probeerde Dieter Samoy ons duidelijk te maken dat zijn groep Kill Baby Kill! haast een a-politieke groep is geworden (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/6069365/dont-place-this-flyer-on-the-internet-blood-a en http://aff.skynetblogs.be/post/6072428/oiconcert-vanavond-in-vahalla-rijkevorsel-die). Het belette niet dat Kill Baby Kill! vorig jaar op het podium stond van Blood and Honour-bijeenkomsten in Polen, Australië en Engeland (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20080925 en http://www.youtube.com/watch?v=FlUFL_1EIlY&feature=related), en in Duitsland en Nederland ook al aantrad op aangebrande concerten (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/6410313/kill-baby-kill-in-duitsland en http://aff.skynetblogs.be/post/6410288/en-in-nederland). Kill Baby Kill! staat overigens ook op de affiche van een Blood and Honour-concert op 31 januari in Spanje (foto 3, klik eenmaal op de foto voor een grotere afbeelding) maar Samoy zegt er niet te gaan optreden, en nooit meer voor Blood and Honour en soortgelijke organisaties te gaan spelen. Een late bekering gezien de optredens van Kill Baby Kill! nog vorig najaar, het blijft afwachten hoe gemeend dit is dan wel dit een strategische zet is in functie van de rechtszaak in Brugge. Volgens Samoy zijn de meer dan tien jaar waarin hij zich ophield in het Blood and Honour- en aanverwant milieu verspeelde tijd. Volgens hem leidt Blood and Honour tot niets constructiefs. We kunnen hem hierin alvast niet tegenspreken.

Het Belgische Front National (FN) loopt het risico om haar overheidsdotatie voor een volledig jaar te verliezen. Elf parlementsleden van de PS, de MR, het CDH, Ecolo, de Open VLD en de SP.A dienden daartoe de voorbije week een verzoek in bij de Raad van State. Intussen maken ze zich bij het Vlaams Belang (VB) weer zenuwachtig over de partijfinanciering. Woensdag doet de Raad van State immers (een eerste) uitspraak over de voortzetting van de partijfinanciering van het VB. 

De parlementairen die het verzoek indienden om het FN een jaar op droog zaad te zetten, maken deel uit van de commissie die de controle uitoefent op zowel de verkiezingsuitgaven als de boekhouding van de partijen vertegenwoordigd in Kamer en Senaat. Ze baseren zich in hun verzoekschrift op de wet die de partijfinanciering regelt. Hierin is immers een clausule opgenomen die het mogelijk maakt om partijen hun overheidstoelage af te nemen als die zich bezondigen aan (het prediken van) haat en discriminatie. Volgens de parlementsleden legt het FN "manifest en constant een vijandige houding aan de dag ten opzichte van de rechten en vrijheden in het Europees Verdrag tot bescherming van de mensenrechten". In een veertig pagina's tellend document verwijzen ze naar de denigrerende en haatdragende taal in onder meer verkiezingspamfletten en racistische uitspraken van FN-verkozenen en -partijverantwoordelijken. Het Front National moet het overigens al enige tijd doen zonder enige vorm van overheidsfinanciering. De boekhouding van de partij, of wat daarvoor moet doorgaan in dit hoogst amateuristische midden, werd door de commissie in november vorig jaar gewogen en "volkomen ontoereikend" bevonden. Toen raakte ook bekend dat de partij 1,1 miljoen euro aan schulden heeft bij de fiscus. Hierop werd de dotatie voor een periode van vier maanden opgeschort. Het Front National zelf spreekt over een "schandalige poging tot politieke moord" omdat de partij, althans volgens het FN zelf, wel eens de grote verrassing zou kunnen zijn bij de komende verkiezingen. Jaja, ook aan de andere kant van de taalgrens mag al eens gelachen worden.

De klacht tegen het VB sleept al aan van mei 2006, en eigenlijk al van november 2005. In november 2005 maakten de antiracistische organisaties KifKif en MRAX immers een lijvig dossier bekend met citaten uit VB-publicaties en uitspraken van VB-kopstukken waarmee het VB zich manifest racistisch en discriminerend opstelt, en bijgevolg drie maanden tot een jaar overheidsdotatie zou moeten verliezen. Geert Lambert (toen nog Spirit, daarna VlaPro en nu SLP) was bereid om de klacht te steunen, de Franstalige partijen waren eveneens bereid om officieel klacht neer te leggen. CD&V en VLD (intussen Open VLD) wilden de klacht niet indienen om het VB zich niet in een slachtofferrol te laten wentelen. Een strategische keuze die echter inhoudt dat die partijen niet willen dat een door henzelf gestemde wet toegepast kan worden. Ook de SP.A had een janushouding. De SP.A diende de klacht wel mee in, maar dan om de rechtbank de kans te geven zich uit te spreken. Aan een inhoudelijke veroordeling van het VB waagde de SP.A zich niet. Maar het zou dus meer dan vijf maanden duren vooraleer de klacht effectief werd neergelegd, en bijgevolg moest de klacht nog aangevuld worden met recente uitspraken en citaten. Het laatst geciteerde feit mag immers niet meer dan zestig dagen oud zijn. Maar dat was natuurlijk geen probleem. Onmiddellijk aanknopingspunt voor de 43 pagina's tellende klacht is de toespraak van Philip Dewinter tijdens de 'veiligheidsmeeting' in april 2006 in Antwerpen. Volgens het dossier werd daar ,,op een systematische manier criminaliteit, vreemdelingen en allochtonen op een hoop gegooid''. Ook de slogan ,,multiculturaliteit leidt tot multicriminaliteit'' werd daar gehanteerd. Verder is de klacht een ellenlange opsomming van uittreksels van verklaringen, toespraken, websites en publicaties die volgens de indieners ervan als discriminatie ten opzichte van vreemdelingen en allochtonen kunnen worden beschouwd. Het overzicht van feiten start in maart 1999, datum waarop de koppeling gelegd werd tussen partijfinanciering en niet-racistisch of -discriminerend optreden (zie: http://www.standaard.be/extra/pdf/verzoekschriftvb.pdf).

Gewoonlijk vegen ze bij het VB hun voeten aan de Belgische grondwet, maar deze keer werd alles uit de kast gehaald om de wet op de partijfinanciering te toetsen aan de Belgische grondwet. Het VB legde de Raad van State een aantal principiële vragen voor, en daarover zou de Raad van State zich woensdag uitspreken. Maar het kan best zijn dat de Raad van State de zaak doorschuift naar het Grondwettelijk Hof, en dan zijn we weer voor maanden zoniet jaren wachten vertrokken. Volgens Rob Verreycken, die in deze zaak als advocaat voor het VB optreedt, is een wet die zegt dat vijandig staan tegenover de Rechten van de Mens moet bestraft worden “ongrondwettig en belachelijk”. Of dat ongrondwettig is, zullen we nog wel horen. Of het “belachelijk” zijn een criterium is in de politiek, betwijfelen we. Wij vinden respect voor de Rechten van de Mens overigens niet belachelijk. Maar zou "(niet-)belachelijk zijn" inderdaad een criterium zijn in de politiek, zou men het VB nooit hebben kunnen oprichten.

Als het mogelijk is proberen we deze dagen de drukte van de winkelstraten en kerstmarkten te vermijden, en zo waren we gisteren op wandel in de Antwerpse jodenbuurt. Op een hoek zagen we er een metershoge kandelaar staan, duidelijk in verband met een Joods feest – maar er stond geen woordje uitleg bij voor niet-Joden. Intussen weten we dat het naar aanleiding van het Joodse Chanoeka-feest is (zie: http://nl.wikipedia.org/wiki/Chanoeka). Helaas vernemen we dat nadat de redactie van Joods Actueel ons signaleert dat eenzelfde kandelaar op de Antwerpse Meir in de nacht van vrijdag op zaterdag is vernield door vandalen (foto).

De kandelaar is een initiatief van de Chabad-beweging die tot doel heeft Joodse mensen dichter bij het geloof te brengen en harmonie tussen de verschillende geloofsgenootschappen te promoten. Jossi Slavaticki, woordvoerder van Chabad-Antwerpen: “Na de terreuraanslag in Mumbai waarbij tien mensen omkwamen in het plaatselijke Chabadhuis wilden we met onze Antwerpse kandelaar trachten licht en hoop te promoten in onze stad, opdat conflicten van alle aard hier nooit mogen plaats vinden. Wij vinden het een zeer spijtige zaak en zijn gechoqueerd. De kandelaar opnieuw gereedmaken voor gebruik zal nu niet meer lukken, maar volgend jaar zijn we vast van plan om er opnieuw te staan.” Volgens Michael Freilich, hoofdredacteur van Joods Actueel, is de afbraak blijkbaar gebeurd in de nacht van vrijdag op zaterdag, dus voor het geweld in het Midden-Oosten losbarstte. Michaël Freilich: “In ieder geval heeft de Antwerpse Joodse gemeenschap geen enkele invloed op de situatie in Israël, wij zijn Belgische staatsburgers net als iedereen in ons land. Het is in deze moeilijke periode zeer belangrijk dat mensen het verschil maken tussen een religie en een nationaliteit.”

Het Forum der Joodse Organisaties is ervan overtuigd dat het om een daad van racisme gaat, en heeft klacht neergelegd bij het Centrum voor Gelijkheid van kansen en Racismebestrijding. Chabad-Antwerpen heeft klacht neergelegd bij de politie. Met de camera’s die op de Meir hangen zou het niet zo moeilijk moeten zijn om de daders op te sporen. Later deze week signaleren wij hier nog een ander geval van vandalisme. In dát geval hebben de daders de naam van hun organisatie achtergelaten. Voorpost.

Als de extreem-rechtse familie Verbeke in het nieuws komt, Siegfried Verbeke op kop, dan heeft dit onveranderlijk te maken met een zoveelste vervolging en/of veroordeling voor het verspreiden van negationistische literatuur. Niet zo dit weekend echter. Herbert Verbeke (68) zorgde afgelopen zaterdag voor amok in het anders zo rustige Kortrijk. De man verborg er zich namelijk urenlang in een fotokopiewinkel. Dit alles na een stevig uit de hand gelopen ruzie met zijn Filippijnse schoonzuster.

De inderhaast opgetrommelde politie had bijzonder veel moeite om de oudste Verbeke te verwijderen uit het pand. Herbert Verbeke staat al langer bekend als een eerder labiel persoon. Omdat er grote problemen werden verwacht rukten de ordediensten op grote schaal uit. Een uitgebreide veiligheidszone rond de fotokopiezaak werd ingesteld omdat werd aangenomen dat hij een vuurwapen bij zich had. Zelfs broer Siegfried (66) werd gemobiliseerd om tussenbeide te komen.  Zonder enig succes.

Toen Herbert Verbeke, na ruim zeven uren (!) 'onderhandelen', blééf volharden in de boosheid vond de politie het welletjes en drong de kopiezaak binnen. Een probleemloze arrestatie volgde. Er werden geen wapens aangetroffen. Verbeke belandde in de cel. Waar hij waarschijnlijk nog enige tijd zal verblijven.

Herbert Verbeke werd  5 jaar geleden door de Antwerpse correctionele rechtbank tot een jaar cel met uitstel voor diverse inbreuken op de racismewet en de anti-negationismewet. Broer Siegfried hoorde zich toen tot dezelfde straf veroordelen.

In de nacht van 9 op 10 november 1938, vannacht precies zeventig jaar geleden, werd in Duitsland een raid uitgevoerd op al wat Joods was. Op één nacht werden 267 synagogen in brand gestoken en zo’n 7 500 winkels en bedrijven van Joodse burgers verwoest. Huizen, scholen, begraafplaatsen en ziekenhuizen werden beklad, geplunderd en vernield. 91 Joden werden vermoord. De raid is bekend als de Kristallnacht, een naam die verwijst naar het vele glaswerk dat bij de raid werd vernield. Maar er werd dus nog meer kapot gemaakt.

De Kristallnacht begon met een rede van Joseph Goebbels over de moord op een Duits diplomaat door een zeventienjarige Joodse jongen. Leiders van de Sturmabteiling (SA) belden hun plaatselijke afdelingen op en korte tijd later begon in heel Duitsland een raid op alles wat Joods is. Een explosie van geweld tegen de Joden na jarenlang toegenomen spanningen, pesterijen en verbodsbepalingen ten nadele van de Joodse gemeenschap. Het leek op een spontane uitbarsting van volkswoede maar was in feite georkestreerd door de SA. Voor niets beschaamd werd de door dit geweld veroorzaakte schade de Joodse gemeenschap aangerekend met een boete van een miljard Reichsmark. Meer dan dertigduizend Joden werden in de dagen na de Kristallnacht gevangen gezet in concentratiekampen, kampen die ze slechts mochten verlaten als ze beloofden Duitsland te verlaten. Maar in het buitenland waren slechts weinigen bereid de Joodse vluchtelingen op te vangen.

In Antwerpen volgde op 14 april 1941 een gelijkaardige raid. Na de opruiende filmvertoning van Der Ewige Jude en een daaropvolgende meeting werden twee synagogen in brand gestoken en aan een tweehonderdtal huizen vernielingen aangebracht werden. Het was het werk van zo’n tweehonderd relschoppers van de Vlaamse SS, de Zwarte Brigade, VNV en Volksverwering die De Vlaamse Leeuw dreunend door de Joodse buurt in Antwerpen trokken. In de daaropvolgende jaren werden 24 906 Joden en 351 zigeuners naar de Dossin-kazerne in Mechelen gebracht, en vandaar op transport naar het concentratie- en vernietigingskamp van Auschwitz-Birkenau gezet. Slechts 1 337 overleefden de kampen.

Een geschiedenis die niet mag vergeten worden, en zich niet mag herhalen door uitingen van rechtsextremisme en vreemdelingenhaat toe te laten. Tien jaar geleden organiseerde het Anti-Fascistisch Front (AFF) nog een debat- en muziekavond rond de herdenking van de Kristallnacht (foto 2). Vandaag en morgen zijn er in Brussel verschillende herdenkingen, met onder meer getuigen uit de kampen en Jose Manuel Barroso, voorzitter van de Europese Commissie, en premier Yves Leterme als spreker.

• De Kristallnacht in Duitsland: http://go2war2.nl/artikel/1338/Kristallnacht.htm.
• De Antwerpse variant: http://www.verzet.org/content/view/381/36/1/4.

De Boekenbeurs in Antwerpen gaat haar laatste dagen tegemoet. Maandag kan je er nog een interview volgen met Suzanne van Well, de oma van de kleine Luna die op 11 mei 2006 stierf onder de kogels van Hans Van Temsche (foto 1). Kris Merckx wordt maandag ook geïnterviewd op de Boekenbeurs, en Rachida Lamrabet komt haar boeken signeren.

Door de dramatische gebeurtenissen die 11e mei 2006 hebben we ook kennis gemaakt met de grootmoeder van Luna, Suzanne Van Well. Een open-minded vrouw, welbespraakt. In het boek Hans, Na de dodentocht van Van Temsche (foto 2) beschrijft ze hoe ze het nieuws van de dood van haar kleindochter vernam (“Mama, er is iets verschrikkelijks gebeurd…”), en hoe vaak die zin nog door haar hoofd speelde. Ook heel pijnlijk: als ze een ander kind of jongeren ziet (“Een groepje studenten van de muziekschool stapt uit en de mooie mezzosopraanstem klinkt verder op de stoep. Een warm gevoel, een glimlach komen spontaan. Dit kan nog, anno 2006, zingen op straat. Het klinkt mooi, maakt gewoon blij en plots… tranen, geklemde kaken, verdriet. Over twaalf jaar was Luna misschien zoals dit meisje geweest. Luna, je zal nooit veertien zijn en nooit zingen.”).

Suzanne Van Well: “Ik hoop en droom al 15 jaar dat de oprukkende rechtse gedachte gestopt kan worden. Maar nooit had ik kunnen vermoeden dat het gevoel van een kentering zou betaald worden met de dood van mijn prachtige kleindochtertje.” Of die trend gestopt is, is dan nog maar de vraag. Suzanne Van Well lijkt er zelf toch ook aan te twijfelen als ze de verschillende vormen van racisme bespreekt, of het politiek bedrijf overschouwt waar politici “vaker beoordeeld worden op hun star quality op korte termijn dan op hun daden en ideeën” en de toon wordt gezet door “volksmenners, briljante sprekers, krachtige manipulators zoals een Le Pen, een Dewinter, een Dedecker om het maar bij enkele iconen te houden.” 

Het interessantste deel aan Suzanne Van Wells boek zijn haar zogenaamde brieven aan Hans Van Temsche. Nooit echt verzonden, maar een stijlmiddel om te reflecteren over de motieven van Van Temsche (“Waarom toch die angst voor het andere, die angst ook voor de anderen? Is het een realistische droom, die droom voor een ‘zuiver ras’? Een korte blik op onze geschiedenis zou moeten volstaan om het begrip ‘zuiver ras’ af te schrijven als utopisch.”), de veranderde wereld (“Afrika ligt nu eigenlijk even dicht bij ons als de miserabele ‘buik van Parijs’ in 1770 bij Versailles lag: ongeveer een halve dag reizen.”), de maatschappelijke inbedding (“Wat jij deed, Hans, was niet alleen het gevolg van een persoonlijke ontsporing en was niet beperkt tot het verwekken van persoonlijke drama’s bij de families van je slachtoffers. Wat jij deed, Hans, is het materialiseren van foute idealen. Wat jij deed is aan de gemeenschap tonen wat de finaliteit kan zijn van een bepaalde visie op de maatschappij.”)…

Suzanne Van Well geeft ook praktische tips mee. Haar ‘straattest’. Een knikje, een glimlach naar anderen als teken van sympathie en herkenbaarheid. “Je krijgt een glimlach terug. Je voelt je door de andere aanvaard en eventuele angsten of ongemakken glijden weg.” Het werkt als een pingpongballetje. “Het is daarom belangrijk dat iemand de aanzet geeft en het balletje wegkopt. De enige op wie je hiervoor echt kunt rekenen, is jezelf.” Van Well verwijst ook naar het boek van het vroegere ALF-lid Anja Hermans, Kleine vonk, groot vuur (foto 3, zie: http://aff.skynetblogs.be/post/4954674/kleine-vonk-groot-vuur). “Revelerend en geruststellend is haar houding van nu. Zo realistisch, zo lucide. Zij zoekt geen uitvluchten meer, erkent met schaamte en wroeging de wandaden en de leugens van haar vorig leven. Zij is zich bewust van het leed en de vernieling die zij heeft aangericht. Ze durft het onder ogen te zien. Zij is ook geen ‘naïeve bekeerling’, die alléén het goede in de mensen wil zien. Zij werd een bewuste, intelligente burger.”

Het derde deel van het boek bevat notities van hoe de oma van Luna de assisenzaak meemaakte. “Alle getuigen van de verdediging vandaag hebben mij wel overtuigd van goede bedoelingen, van een gemis aan ‘bewust’ racisme. Dat heeft mijn zekerheden nog eens bevestigd: het gevaar schuilt in vervlakking, onverschilligheid en het gemis aan kritisch denken.” En nog over de verdediging van Hans Van Temsche: “De algemene consensus blijkt te zijn dat Hans een vriendelijke jongen is, een brave leerling, een lieve broer en zoon. Hans houdt van dieren. Hans heeft een groot gevoel voor eerlijkheid en rechtvaardigheid. Rechtvaardigheid? Hoezo? (…) Hans werd ooit, als kind, door een vreemdeling gepest en wil zich daarom op alle vreemdelingen wreken! Hans veroordeelt op basis van datgene waar mensen volledig onverantwoordelijk voor zijn: afkomst, kleur, ras, geboorteplaats!”

Philip Dewinter begreep onmiddellijk dat de raid van Van Temsche het VB zou aangerekend worden. En misschien, we weten het niet, misschien besefte hij in zijn diepste binnenste dat wat het VB propageert kan leiden tot de ontsporingen zoals we die zagen met Hans Van Temsche. Dewinter moet bij wijze van eindejaarsgeschenk maar eens aan elk VB-lid het boek van Suzanne Van Well cadeau doen. Na de raid van Van Temsche kan je toch niet gewoon voort doen, alsof er niets gebeurd is. Dergelijke gebeurtenissen vragen bezinning, en Suzanne Van Well geeft goede vragen en nuttige bedenkingen mee.

• Suzanne Van Well, Hans, Na de dodentocht van Van Temsche: http://www.houtekiet.com/boek.lasso?v1=9789089240088&-. Suzanne Van Well wordt maandag, om 16 uur, geïnterviewd op de Boekenbeurs. Samen met Rik Pinxten (moraalfilosoof en antropoloog, voorzitter van de Humanistisch-Vrijzinnige Vereniging en mede-ondertekenaar van de oproep Stop met de zelfverklaarde onmacht tegenover Blood and Honour). Van 14.30 tot 15.30 uur en van 17 tot 18 uur signeert Suzanne Van Well haar boek aan de stand van uitgeverij Houtekiet (zaal 3).
• Vroeger op de dag, om 12 uur, interviewt Paul Jambers Kris Merckx over zijn boek Dokter van het volk (zie: http://epo.be:80/uitgeverij/boekinfo_boek.php?isbn=9789064454974). Dochter Sofie Merckx zit ook op de bank en van stand-up comedian Nigel Williams wordt spits commentaar op het interview verwacht. Voor een gehandtekend exemplaar van Kris Merckx's boek kan je bij uitgeverij Epo in zaal 1 terecht.
• Nog diezelfde maandag signeert Rachida Lamrabet (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/6323703/winnaar-debuutprijs-literatuur-vooroordelen-e en http://aff.skynetblogs.be:80/post/6394856/toespraak-van-rachida-lamrabet-bij-de-opening) haar boeken Vrouwland en Een kind van God tussen 13 en 15 uur aan de stand van uitgeverij Meulenhoff-Manteau (zaal 4).

Het olijke Front National (FN) zit zonder voorzitter. De baas van het Belgische FN - Michel Delacroix (foto 1) - werd door het politieke bureau van de partij onder zware druk gezet om ontslag te nemen uit al zijn partijfuncties. Wat vandaag ook gebeurde. Reden: een dubieuze gsmfilm waarin de (ex-)voorzitter de hoofdrol speelt en waarin hij zich te buiten zou gaan aan "grapjes van twijfelachtige aard". Zo werd het ten minste geformuleerd in een persbericht.
 
Het politieke bureau vindt het gedrag van Delacroix onaanvaardbaar en vreest dat diens vuilbekkerij de partij en haar militanten "zware schade zal berokkenen". Dit laat op zijn minst vermoeden dat monsieur le président zich van zijn allergrofste kant heeft laten horen of zien. In het boek Un an au Front national (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/6310849/un-an-au-front-national) werd al uitgebreid rapport gedaan van de racistische moppentapperij waarin sommige FN-kaders kennelijk uitblinken. Intussen is bekend wat die gewraakte "grapjes van dubieuze aard" inhouden: Delacroix die zijn zangtalenten aanwendt om het leed van de Joden in de concentratie- en vernietigingskampen van de nazi's te minimaliseren. Zie de link naar het gewraakte filmpje hieronder. Het filmpje zit ook in het echtscheidingsdossier van Michel Delacroix.

Het FN roept binnenkort een "buitengewoon politiek bureau" bijeen om een nieuwe (tijdelijke) voorzitter aan te duiden. Aan de meer dan 2 000 leden van de onlangs heruitgevonden extreem-rechtse partij wordt niets gevraagd. Waarschijnlijk om te vermijden dat er weldra een 2 000-tal  kandidaat-voorzitters zou opstaan. Delacroix blijft intussen senator voor het FN. Michel Delacroix is sinds 2003 senator. In de periode 2003 - 2007 zetelde hij als gecoöpteerd senator. In 2007 werd hij rechtstreeks verkozen op de Front National-lijst. In 1994 trof de politie bij Delacroix thuis een heel wapenarsenaal en stapels negationistische literatuur aan. Delacroix werd hiervoor in 1999 veroordeeld tot een voorwaardelijke gevangenisstraf van één jaar. Toen Delacroix vorig jaar zijn eed als senator moest afleggen bracht VB'ster Anke Vander meersch de blinde Delacroix de Senaatszaal binnen. Vander meersch zei het niet eens zijn met de belgicistische ideeën van Delacroix maar in een gebaar van menselijkheid Delacroix bij de arm te nemen.

Op het gewraakte filmpje is naast Delacroix "een OCMW-raadslid van het Vlaams Belang uit Machelen" te zien die dixit VB-partijvoorzitter Bruno Valkeniers “binnen het kwartier” na het zien van het filmpje uit zijn partij is gezet. Het VB vindt de inhoud van het filmpje "verwerpelijk en wansmakelijk". De VB'er waarover sprake, Luc Van Keerberghen, is echter meer dan een gewone lokale VB-mandataris. Alleszins in december 2006 was hij voorzitter van de VB-afdeling van Machelen. In die hoedanigheid ondertekende hij in het plaatselijk VB-krantje een artikel waarin hij zich verzette tegen... het uitsluiten van VB'ers bij de vakbonden (zie foto 2 - klik eenmaal op de foto voor een grotere afbeelding - of blz. 4 van: http://www.vlaamsbelanghallevilvoorde.org/PublicationFile.asp?id=82).

• Michel – op de tonen van een lied van Guy Béart: “Mijn kleine Joodse is in Dachau. Ze zit in de ongebluste kalk. Ze heeft haar getto verlaten om levend verbrand te worden.” – Delacroix: http://www.youtube.com/watch?v=5XJUAOG25Xg.
• VRT-Journaal over de zaak Delacroix: http://www.deredactie.be/cm/de.redactie/politiek/081106_Delacroix_FN_lied.

Naar aanleiding van de verfilming door Jan Verheyen van Tom Naegels’ boek Los (foto 1, zie: http://www.losdefilm.be) vraagt De Standaard een maand lang aan Bekende Vlamingen en aan De Standaard-lezers wat ze van Los vinden. Twee vrijdagen terug werd burgemeester Patrick Janssens om een reactie gevraagd. Hij besloot met: “Tom Naegels schreef met Los de roman die Antwerpen nadien (na de moord op Mohammed Achrak en de daaropvolgende rellen in Borgerhout, red.) verdiende: toegankelijk, met een lach en een traan, met de vinger aan de pols van het leven zoals het is in ’t Stad. Wie wil weten hoe macht werkt, leest Vargas Llosa. Wie wil weten hoe het leven in Antwerpen vandaag is, leest Tom Naegels.”

Maar, en Patrick Janssens weet dat natuurlijk ook wel, het volstaat niet de wereld te begrijpen. Je moet hem ook veranderen wil je een betere wereld. Auteur-juriste Rachida Lamrabet (foto 2) vindt dat aan vooroordelen mag/moet gewerkt worden, en ze al zeker niet mogen versterkt worden door liedjes als dat van De Strangers over de van ‘De zieke-kas’ profiterende Marokkanen (zie: http://nl.youtube.com/watch?v=AREgj5eA5Ks&feature=related). Patrick Janssens is de grote promotor van het ‘eerherstel’ van De Strangers nadat ze na hun optreden op de Nationalitische Conventie van het VB op 24 november 1992 in de ban werden geslagen door weldenkend Vlaanderen. Tom Naegels steunt Janssens hierin.

Rachida Lamrabet (vorige vrijdag in De Standaard): “(…) (Tom Naegels) worstelt de hele tijd met zijn eigen oprispingen en die van zijn onmiddellijke omgeving en bij elke zure oprisping vraagt hij zich af: 'Maar is dit racisme?' Zelfs wanneer De Strangers algemene opschudding veroorzaken omdat ze optreden op een congres van het toenmalige Vlaams Blok, is de twijfel bij Tom Naegels snijdend. 'Het zijn toch zo'n joviale mensen hé, grappig ook, De Strangers dat was de Antwerpse volkscultuur.' Naegels lijkt te stellen dat die zogenaamde volkscultuur per definitie een beetje 'ranzig' is. Dat het geen kwaad kan dat de Volksmens verbaal op de gekleurde medemens inhakt. Dat is namelijk wat de Volksmens doet, het zit in zijn aard, hij kan niet anders. Een racistische uitlating wordt dan al gauw een uiting van volkshumor, op hetzelfde niveau te plaatsen als volksdansen en streekgebonden gastronomie. Daar gaat Tom Naegels volgens mij een brug te ver. Het is redelijk verontrustend die volkscultuur te verengen tot en te verbinden met clichédenken, verzuring, vooroordelen en zelfs bot racisme wanneer je bedenkt dat die volkscultuur net een belangrijk onderdeel uitmaakt van de mores en de identiteit van een samenleving. Tom Naegels stelt in zijn boek iets te nadrukkelijk dat hij die volkscultuur niet verfoeit. Hij doet er zelfs alles aan om dit cultureel erfgoed in ere te herstellen, door bijvoorbeeld op een nogal misplaatste manier De Strangers te willen rehabiliteren, maar hij overtuigt niet. Hij slaagt er niet in om die neerbuigendheid van de linkse intellectueel van zich af te schudden. Trouwens, de enige kwalijke verdienste van De Strangers is dat zij er de aanleiding toe waren dat ik een hele lange tijd mensen die plat Antwerps spraken, associeerde met racisme. Gelukkig was er nog Wannes van de Velde.

Ik deel het geloof van Tom Naegels niet dat vooroordelen en clichés over de gekleurde medemens onschuldig zijn. Kijk maar naar de VS, waar een presidentskandidaat door zijn huidskleur de kans loopt om de overwinning aan zich voorbij te zien gaan, hoewel een deel van de Amerikanen het desastreuze neoconservatieve beleid van de regering-Bush kotsbeu is. Het heeft iets dubbels: enerzijds heb je het feit dat Obama als eerste zwarte zo ver is kunnen geraken, anderzijds zal zijn huidskleur bepalen waar zijn grens ligt, tot hoever hij kan gaan, en dat alles omdat een aanzienlijk deel van het blanke electoraat (ook overtuigd democratische kiezers) bulkt van de vooroordelen tegenover zwarten. Zij geloven dat zwarten profiteurs zijn en dat ze lui, onbetrouwbaar en misdadig zijn. Ongetwijfeld zijn deze kiezers ook allemaal joviale en sympathieke mensen die wellicht 'gekleurde' vrienden hebben, die zichzelf misschien voorhouden dat 'race doesn't matter'. Maar in de beslissende fase, als het erop aankomt, wanneer ze hun stem moeten uitbrengen, staat daar een zwarte man die er - alle praatjes ten spijt - niet in zal slagen zijn huidskleur te overstijgen en die de incarnatie is van al die vooroordelen en stereotypen waarmee miljoenen blanke Amerikanen zijn opgegroeid. Vooroordelen die deel uitmaken van hun volkscultuur en dan bepaald dat 'onschuldig racisme, dat gedachtegoed dat niemand kwaad doet', de geschiedenis van een land en van de wereld.”

Gisteren maakten de organisatoren van de jaarlijkse Boekenbeurs bekend dat Rachida Lamrabet met haar boek Vrouwland de Debuutprijs 2008 wint (zie: http://www.boek.be/Nederlands/Home/Activiteiten/Debuutprijs/page.aspx/948). De redactie van deze blog heeft Vrouwland onmiddellijk bij het verschijnen al een warm hart toegedragen (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20071006). Een paar dagen geleden verscheen het tweede boek van Rachida Lamrabet, een bundel kortverhalen onder de titel Een kind van God (zie: http://www.standaarduitgeverij.be/newapp/search/detail_boek.cfm?isbn=9789085421474). "Een bundel verhalen over hoop, geniet ervan", schreef Rachida Lamrabet vorige zaterdag in het exemplaar dat ze voor ons signeerde. Vanzelfsprekend sluiten wij ons aan bij de felicitaties die ze gisteren kreeg van de jury van de Debuutprijs. Op onze beurt kunnen wij nu zeggen: "Geniet ervan, Rachida".

In kranten en op televisie werd er gisteren op gewezen dat het precies twee jaar geleden is dat achtentwintig gedetineerden ontsnapten uit de gevangenis van Dendermonde (foto 1). Zes zijn nog steeds op de loop, tweeëntwintig zijn weer ingerekend. Volgens de directie zijn de veiligheidsmaatregelen in de gevangenis van Dendermonde intussen in orde, volgens de cipiers is er nog van alles mis. In de aanloop voor de federale verkiezingen op 10 juni vorig jaar wierp Yves Leterme die ontsnapping voortdurend voor de voeten van premier Guy Verhofstadt. Het beeld was sterker dan de feiten, want in geen enkele regeerperiode waren er zo weinig ontsnappingen uit gevangenissen dan onder de tweede paarse regering.

Als wij terugkijken naar onze eigen berichten in de zomer van 2006 voeren de dan komende 0110-concerten en het Blood and Honour-concert in Boortmeerbeek de top-tien aan van meeste artikels. Elk met tien artikels. Op de derde plaats staan artikels over de verkiezingen op 8 oktober 2006, gemeenteraadsverkiezingen die Philip Dewinter in Antwerpen een psychologische uppercut van jewelste zouden bezorgen.

Opvallende vierde, met vier artikels, is zakenman en VB-parlementslid Freddy Van Gaever (foto 2). In de zomer van 2006 geraakte immers bekend dat Freddy Van Gaever een nieuwe rechtse, Vlaamse krant wilde maken en Bruno Valkeniers had aangetrokken om een en ander zakelijk te regelen (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20060725, http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20060729 en http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20060802). Een ander Van Gaever-item waren zijn anti-sociale verklaringen, waarna toenmalig VB-voorzitter Frank Vanhecke zich haastte te verklaren dat het geen VB-standpunten waren (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20060820). In februari 2007 geraakte bekend dat Bruno Valkeniers afhaakte voor het krantenproject van Freddy Van Gaever. “Niet realistisch”, zei de latere VB-voorzitter. Freddy Van Gaever geloofde er nog wel in, had allerlei plannen om de productie en verdeling van de krant zo goedkoop mogelijk te maken, en zou in afwachting beginnen met een gids, Ons Vlaanderen getiteld, die de kopers moest wijzen op de handelszaken die een onafhankelijk Vlaanderen gunstig gezind zijn. “Deze week worden de coördinatoren aangeworven”, orakelde Van Gaever nog (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20070207).

Maar hoe staat het intussen met het krantenproject en de gids Ons Vlaanderen? Indymedia ontdekte dat de domeinnamen http://www.onsvlaanderen.com en http://www.onsvlaanderen.be intussen te koop staan. Klik op de url’s en je ziet het. Wie de domeinnamen wil kopen, kan een bod sturen naar het Hotmail-adres van Freddy Van Gaever. “Zou Van Gaever zo krap bij kas zitten?”, vraagt Indymedia zich af. Waarschijnlijk niet, en is het meer een zaak dat Van Gaever uit alles munt wil slaan. Na de voor hem tegenvallende verkiezingsuitslag op 10 juni vorig jaar is Van Gaever, op voorspraak van Philip Dewinter, gecoöpteerd als senator (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20070704), en verder is enkel nog van Van Gaever gehoord in verband met culinaire activiteiten (een etentje met Jean-Marie Le Pen en een bezoek aan zijn wijndomeinen in Frankrijk - zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20080211). De met veel bravoure aangekondigde Vlaamse, rechtse krant – overigens niet de eerste keer dat zo’n krant aangekondigd werd, VB’er Wim Hilven deed dat al eerder – is dus niets geworden. Alweer een vervlogen droom.

Bij het nakijken van wat hier in de zomer van twee jaar geleden gepubliceerd werd, viel ons oog ook op een artikeltje over de zaak-Feryn, het kantelpoortenbedrijf dat geen Marokkanen wilde aanwerven omdat haar klanten daar niet van willen (foto 3). Het VB juichte dat het bedrijf niet veroordeeld werd, al was het vooral omdat de rechtbank vond dat de discriminatie door het bedrijf niet kon hard gemaakt worden bij gebrek aan voldoende bewijslast (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20060702). Te vroeg gejuicht, titelden wij en intussen blijkt het Europees Hof van Justitie – datzelfde hof als waar het VB naartoe wil trekken als het bij de ene of andere zaak in België geen gelijk krijgt – geoordeeld te hebben dat Feryn wel degelijk discrimineerde (zie: http://www.knack.be/nieuws/europa/feryn-discrimineerde-volgens-hof-van-justitie/site72-section25-article19754.html). De arbeidsrechtbank moet de zaak nu verder beoordelen met die uitspraak als bezwarend element. De zomer van 2006 zag er veelbelovend uit voor het VB, maar het werd uiteindelijk drie keer niets. Bij het VB trekken ze zich nu op aan de zomer van 2008 (zie: http://bartdebie.typepad.com/over_out/2008/08/groeten-vanuit.html).

Anke Van dermeersch is bevallen van een zoon, en Bart Debie is terug in gang geschoten na kritiek dat op zijn websites nog maar weinig nieuw verscheen.

Miss België 1991 en VB-boegbeeld Anke Van dermeersch (foto 1) is woensdag uit een kraaminrichting naar huis gekeerd met haar tweede kindje. Stef is geboren op 31 juli, de warmste dag van het jaar. “En dat heb ik geweten”, zegt de fiere mama. Stef woog bij de geboorte 3,88 kilogram, was 50,5 centimeter groot en is kerngezond. Van dermeersch (35) heeft ook nog een dochtertje van drie jaar, Silke.

VB-veiligheidsadviseur en voorlopig nog gemeenteraadslid Bart Debie (foto 2) vraagt burgemeester Patrick Janssens om, naar Duits voorbeeld, veilige beha’s voor de Antwerpse vrouwelijke politieagenten. Die beha’s zijn niet kogelvrij, maar passen wel onder een kogelvrije vest. Omdat ze geen metalen of plastic onderdelen hebben, leveren ze bij vechtpartijen of andere accidenten minder letsel op. Op de website van Bart Debie dringt iemand aan op een gelijkaardige bescherming voor de mannelijke politieagenten, maar dan voor hun geslachtsdeel. Het VB kaart de beha-kwestie aan op de gemeenteraadszitting in september. Wie dit zal doen, is nog niet bekend. Diezelfde gemeenteraadszitting zal allicht vaststellen dat nu de veroordeling van Bart Debie definitief is (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/5913598/bikkelhard-politieoptreden-tegen-allochtonen), Debie niet langer in de gemeenteraad kan zetelen.

In Mortsel werd maandagavond een jongen van 14 met een zuiders uiterlijke – hij heeft Spaanse roots – in elkaar geklopt door een groepje jongeren van rond de 18. Ze riepen hem  “Vuile makak” toe. De 14-jarige werd vooral in zijn gezicht geraakt. De man die hem het hardst aanpakte zei dat hij voor het Vlaams Belang was en dat hij alle vreemdelingen buiten wilde. Een bericht hierover stond gisteren in Gazet van Antwerpen. Een buurtonderzoek door de krant leverde geen getuigen van het incident op. Op de criminaliteitswebsite van Bart Debie verscheen gisteren een berichtje over inbrekers die op pad zijn, maar niet bijvoorbeeld een oproep om getuigen van het racistisch geweld in Mortsel.

In het jongste jaarverslag van het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en Racismebestrijding (CGKR) wordt erop gewezen dat het aantal meldingen over haat op het internet toeneemt (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/6002096/cyberhate-neemt-toe, het Centrum spreekt over een verdriedubbeling van het aantal meldingen tot 330 vorig jaar. Meestal gaat het om kettingmails waarin aangezet wordt tot haat tegenover vreemdelingen, en dan vooral moslims. In andere gevallen is er sprake van negationisme of het minimaliseren, goedkeuren of rechtvaardigen van de genocide onder het nazi-regime.) Senator Hugo Vandenberghe (CD&V) vroeg vorige donderdag tijdens het vragenuurtje in de Senaat wat eraan gedaan wordt.

Hugo Vandenberghe: “Hoewel de haatzaaiende sites vaak gekend zijn, blijven ze gewoon voortbestaan. In ons land zijn er wel enkele voorbeelden van neonazistische websites die werden opgedoekt (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20080127). Het sluiten van websites blijft eerder de uitzondering dan de regel.” Hugo Vandenberghe wilde graag weten welke conclusies de bevoegde minister trekt uit de toename van het aantal meldingen van cyberhaat, of de minister het wenselijk acht maatregelen te nemen om de groeiende cyberhaat tegen te gaan, of de minister het aangewezen acht de problematiek op Europees niveau aan te kaarten, en op welke manier de minister wil overtuigen om racistische mails en websites te melden aan het CGKR. Het vragenuurtje in de Senaat krijgt doorgaans minder media-aandacht dan dat van de Kamer van Volksvertegenwoordigers en het Vlaams Parlement. Vandaar dat staatssecretaris voor Mobiliteit Etienne Schouppe daar meestal moet opdraven om het antwoord van de bevoegde minister voor te lezen. In dit geval van CDH-minister Joëlle Milquet (en niet van Marie Arena (PS) zoals Gazet van Antwerpen dit weekend verkeerdelijk schrijft).

Volgens Schouppe wil Milquet de zaak inderdaad op Europees niveau aanpakken. Ze denkt eraan “om een lijst met racistische en antisemitische websites op te stellen en te updaten, onder controle van de Raad van Europa, in samenwerking met de nationale gerechtelijke instanties van de lidstaten en gespecialiseerde organisaties. De Europese internetproviders zouden de websites moeten blokkeren die op die lijst voorkomen. Op die manier wordt een Europese zone gecreëerd die de toegang tot extreem racistische en haatopwekkende sites weigert.” Schouppe/Milquet wees ook nog op de oprichting van www.cyberhate.be, een brochure in dit verband (zie: http://www.cyberhate.be/templates/BrochureCyberhateNLDEF.pdf), opleidingen die het Centrum organiseert voor websiteoperatoren en anderen, de Federal Computer Crime Unit van de federale politie (zie: http://www.polfed-fedpol.be/crim/crim_fccu_nl.php), het idee om een e-card te ontwikkelen waardoor racistische inhoud geblokkeerd kan worden, en het uitwisselen van good practices op Europees niveau.

Schouppe/Milquet maakt in het antwoord wel een ruime bocht rond twee problemen. Vooreerst draaien de meeste van de geviseerde sites bij providers in de Verenigde Staten, en daar zijn ze nog minder dan in Europa geneigd in te grijpen op wat allemaal onder het mom van de vrijheid van meningsuiting de wereld wordt ingestuurd. Ten tweede is er de legendarische traagheid van het gerecht, en het Europese niveau is ook al niet bekend om haar snelle besluitvorming. Zelf hebben we twee jaar geleden een klacht neergelegd over de website van de Satanic Skinheads (zie: http://aff.skynetblogs.be/tag/1/Satanic%20Skinheads). Als gevolg van personeelsproblemen bij het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en Racismebestrijding heeft het maanden geduurd vooraleer de klacht onderzocht is. Intussen is ze door het Centrum doorgestuurd naar het parket. Het Centrum erkent de ernst van onze klacht, maar één van de twee Satanic Skinheads-websites is intussen nog steeds online. Gelukkig al een jaar niet meer geupdated.

Organisator Kris Roman (foto, in gezelschap van een muzikante van een Russische ‘power metal’band) zou erover waken dat op het congres van Euro-Rus het voorbije weekend in het Oost-Vlaamse Lebbeke (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/5980048/eurorus-congres) “niemand met nazi-symbolen staat te zwaaien” (zie: http://www.nieuwsblad.be/Article/Detail.aspx?ArticleID=RC1T7OSM). Het is Kris Roman aangeraden, want de correctionele rechtbank van het vlakbij Lebbeke gelegen Dendermonde veroordeelde vorig jaar nog iemand wegens het ostentatief tonen van zijn gesp waarop een adelaar met hakenkruis stond afgebeeld, voorzien van de woorden Blut und Ehre.

Het vonnis dateert van 16 april 2007 en wordt vermeld in het jongste jaarverslag van het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en Racismebestrijding, Jaarverslag 2007 Discriminatie/Diversiteit (zie: 2007 CGKR Jaarverslag discriminatie (pdf, 2.809kb)). De strafmaat wordt in het Jaarverslag niet vermeld, voor meer details wordt verwezen naar een pagina op de website van het Centrum maar die pagina is helaas nog niet bijgewerkt. Wél meldt het Jaarverslag nog dat de correctionele van Leuven op 23 januari 2007 twee mannen veroordeelde tot een gevangenisstraf van drie jaar met uitstel en een reeks voorwaarden waaronder het zich onthouden aan deelname van activiteiten van skinheads of van extreemrechtse groepen als Blood and Honour. De twee hadden, samen met drie minderjarigen, op café plannen gesmeed “om zwarte, untermenschen op te zoeken en eens goed onder handen te nemen”. Een erkend vluchteling werd hiervan het slachtoffer. Het hof van beroep in Brussel sprak in zijn arrest van 8 mei 2007 hiervoor nog zwaardere gevangenisstraffen uit.

We noteerden overigens ook nog dat het Jaarverslag melding maakt van een uitspraak van de correctionele rechtbank van Mons (Bergen) die oordeelde dat een uitspraak in de context van een burenruzie niet kon als strijdig met de negationismewet. Iemand had tijdens die burenruzie gezegd “dat hij spijt had dat de taak van ‘Adolf’ in verband met de uitschakeling van vreemdelingen niet tot een goed einde werd gebracht.” In zijn verweer voor de rechtbank had de beklaagde aangevoerd dat hij blind is, maar dat vond de rechtbank geen aanvaardbaar excuus. De beklaagde werd veroordeeld tot een voorwaardelijke gevangenisstraf van vijf maanden en een boete van 100 euro. De uitspraak is intussen definitief. Bij Blood and Honour Vlaanderen mogen ze zich gelukkig prijzen dat de politie verzuimt om aanwezig te zijn en blijven tijdens hun concerten (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20080609), of een paar van hen zouden wel eens raar kunnen opkijken als ze voor de rechtbank gedaagd worden.

Kris Roman (Euro-Rus), in 2003 tot een voorwaardelijke gevangenisstraf van negen maanden veroordeeld wegens het aanzetten tot racisme, heeft gelijk als hij nu wat meer oplet met wat hij zegt. Kris Roman (in Het Nieuwsblad): “Ik was in mijn maandblad een beetje humoristisch uit de hoek gekomen en ben op een rechter gebotst die geen zin voor humor had. Bovendien stuitte ik toen ook op Johan Leman van het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en racismebestrijding. Een mens evolueert. Sommige uitspraken die ik toen deed, zou ik nu niet meer doen.” Het neemt niet weg dat zijn uitspraken dubieus blijven. Dat hij de Amerikaan David Duke, ex-Ku Klux Klan en nog steeds actief bij Stormfront, uitnodigde voor zijn congres, terwijl Euro-Rus zich verzet tegen de Amerikaanse werelddominantie, beantwoordt  Roman met twee opmerkingen: “Het begrip Amerikaanse regering staat niet gelijk aan het begrip Amerikaans volk” én “We hadden net zo goed een Afrikaner (een blanke uit Zuid-Afrika, nvdr) kunnen uitnodigen.”

Roman legt zo de vanzelfsprekende link naar het maatschappijmodel waar hij voor staat. Kris Roman: “Onze slogan is: nul procent racisme, honderd procent identiteit.” Jaja. Iemand als David Duke noemt zich evenmin een racist, maar een “blanke nationalist” die opkomt voor “rassensegregatie” en gescheiden leefgebieden voor de verschillende “rassen”. In Zuid-Afrika kreeg zo’n regime een naam (“Apartheid”) en een gelaat (zie: http://nl.wikipedia.org/wiki/Apartheid en http://www.apartheidmuseum.org). Dat Roman een “as Parijs - Berlijn – Moskou” wil promoten in plaats van de “as Washington - Brussel - Tel Aviv”, tot daar aan toe. Maar daarbij een apartheidssysteem promoten, is een achterhaald en internationaal veroordeeld idee.

Terwijl in Lebbeke enkele tientallen mensen bijeenkwamen om nieuwe apartheidsregimes te bepleiten (zie hierboven), verzamelden in Londen bijna 50 000 mensen voor een huldeconcert voor Nelson Mandela, boegbeeld van de strijd tegen de apartheid (zie: http://youtube.com/watch?v=SIf0lPquqxc&feature=related). Zelfs Amy Winehouse was hiervoor weer op de been (zie: http://nl.youtube.com/watch?v=2ux8Zl5jxMc&feature=related). Het slotnummer, een versie van Free Nelson Mandela met alle aanwezige artiesten, kon wel niet op tegen de originele versie van de Special A.K.A. (zie: http://nl.youtube.com/watch?v=o3NJwyzFlTE).

Aanleiding voor het concert in het Londense Hyde Park was Nelson Mandela’s negentigste verjaardag, maar eigenlijk wordt Mandela pas op 18 juli negentig. Je hebt dus nog tijd om hem een kaartje te sturen. Linx+, een organisatie verbonden met de socialistische vakbond ABVV, heeft enige tijd terug een verjaardagskaartjes-actie opgezet, en het eerste kaartje werd al in ontvangst genomen door Graça Machel, Mandela’s echtgenote die op 21 april een eredoctoraat kreeg aan de Gentse universiteit (zie: http://www.hopedesir.be/hopedesir/artikel.asp?pid=10780&artikel=6879&rubriek=1).

Hiermee kan je een digitale verjaardagskaart versturen: http://ecards.infodomein.be/compose.php?imageid=5; voor een goede oude papieren postkaart kan je op dit adres terecht: http://www.linxplus.be/benjec/artikel.asp?pid=10741&artikel=6783&rubriek=1.

Vrijdagavond maakte het VRT-Journaal de resultaten bekend van de driemaandelijkse opiniepeiling  van TNS Media, in opdracht van De Standaard en de VRT (zie: http://www.deredactie.be/cm/de.redactie/mediatheek/1.331810).  Het VB klokt nu af op 16,1 %, 1 % meer dan bij de peiling in maart, maar nog ver af van de 19 % bij de federale verkiezingen een jaar geleden en natuurlijk nog verder af van de 24,2 % bij de Vlaamse verkiezingen in 2004. Met 12,4 % verdubbelt de LDD haar resultaat tegenover vorig jaar. Nog geen uur nadat dit bekend werd verscheen op de website van het VB reeds een analyse of wat daar voor moet doorgaan. “Aangezien onze partij in zowat elke peiling van de openbare omroep achteruit gaat, maken wij ons echter niet te veel zorgen.” De VB’er-met-avonddienst verzweeg dat volgens een andere recente peiling, deze keer niet in opdracht van de VRT, het VB eveneens onder het resultaat zit van de vorige verkiezingen (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20080616).

Belangrijker dan een peiling hier en daar, nu en dan, zijn de resultaten van onderzoek naar leeftijd, waarden en dergelijke meer, en daarvan geraakten ook vrijdag resultaten bekend. Uit Het steile pad naar democratisch burgerschap, een VUB-studie van Mark Elchardus en Bram Vanhoutte (zie: http://www.vub.ac.be/TOR/main/publicaties/downloads/t2007_41.pdf), blijkt dat jongeren duidelijk minder racistisch zijn dan ouderen. Vanaf 35 jaar neemt het aantal mensen dat etnocentrisch is lineair toe met de leeftijd, tot 75 jaar. Volgens Elchardus zijn hiervoor twee redenen: “Ten eerste, elke generatie wordt verdraagzamer. Dat komt omdat jongeren meer en langer studeren dan vroeger. En hoger opgeleid zijn gaat gepaard met een grotere verdraagzaamheid en minder racisme. Ten tweede heeft het ook te maken met ouder worden. Ouderen voelen zich onveiliger en worden daardoor onverdraagzamer.” Hetzelfde zie je ook met andere democratische waarde als respect voor de mensenrechten.

Wat wel verontrustend is, is dat die waarden vanaf 14 jaar niet meer evolueren. “In tegenstelling tot wat we zien voor politieke belangstelling, de bereidheid om te stemmen of het actief burgerschap, zien we geen positieve ontwikkeling tussen 14 en 20 jaar voor wat belangrijke democratische waarden betreft. Vanaf 14 jaar ligt alles vast. Misschien omdat de invloed van het onderwijs parallel loopt met de invloed van het gezin. Wie uit een hoog opgeleid milieu komt, heeft een grotere kans om bijvoorbeeld de waarde van verdraagzaamheid en respect voor mensenrechten van thuis uit mee te krijgen. Maar deze jongeren komen ook gemakkelijker in het algemeen secundair onderwijs terecht. Waar ze nog eens op dezelfde manier een positieve invloed krijgen. Jongeren uit een kansarm gezin krijgen die waarden minder mee en komen ook vaker in het beroepsonderwijs terecht. Op 14 jaar zitten ze al in die richting en hebben ze waarschijnlijk al het idee dat ze in de maatschappij niet tot de hoogste sporten van de ladder zullen opklimmen.”

Zoals gezegd stijgt de interesse van jongeren voor de politiek met de jaren: 47 % bij de 14-jarigen, 82 % bij de 30-jarigen. Petities tekenen is het actiemiddel waar ze het meest mee vertrouwd zijn. Vanaf 19 jaar heeft meer dan de helft van de jongeren daar ervaring mee. En jongeren stemmen minder voor rechts-extremistische partijen dan ouderen. Bij de 15- tot 17-jarigen is er een sterke voorkeur voor rechts-extremistische partijen, maar daarna daalt het sterk. De 18 à 25-jarigen stemmen beduidend minder op het VB dan de 26 à 35-jarigen. “Er is geen reden voor gejammer over de jeugd van tegenwoordig”, besluit Elchardus. Wel is de algemene politieke belangstelling beduidend lager dan elders. In de meeste West-Europese landen stijgt de politieke belangstelling tot 65 jaar, waarna die daalt. In Vlaanderen stagneert de politieke belangstelling op 20 jaar, en daalt ze vanaf 45 jaar. De eindeloze communautaire eisen slagen er blijkbaar niet in de belangstelling voor de politiek te verhogen, wat de Letermes, Dewevers en Valkeniersen van deze wereld ook mogen ondernemen.

“Huichelarij ! Een ander woord ken ik er niet voor. De voormalige Antwerpse korpschef Luc Lamine ging vandaag plat op de broek voor Abou Jahjah en zijn AEL.” Bart Debie trok maandag hard van leer tegen zijn voormalige korpschef Luc Lamine omdat die voor het hof van beroep in Antwerpen verklaard had dat zijn getuigenis over Dyab Abou Jahjah maar gedeeltelijk was opgenomen in het dossier dat voorlag bij de rechtbank. Intussen deed het hof van cassatie in Brussel uitspraak over de zaak-Debie en bevestigde het arrest van het hof van beroep in Antwerpen over de hele lijn.

“Onzin in het kwadraat !”, zegt Bart Debie over de uitspraak van Luc Lamine (foto 1) dat Dyab Abou Jahjah de ene keer furieus was, maar de daaropvolgende keer wel de samenkomst op de Turnhoutsebaan in Borgerhout na de moord op islamleraar Mohammed Achrak in goede baan probeerde te leiden. Debie verhaalt daarna over de opdracht hard op te treden tegen groepen Marokkanen in Borgerhout. Bart Debie: “Het speelde geen rol of die gasten nu iets misdeden of niet. Als je op dat moment Marokkaan was en in Borgerhout rondliep, was de kans dat je hardhandig werd onderuit gehaald en opgepakt bijzonder groot. Ik heb toen agenten gekend die vrijwillig hun verlof opzegden en kwamen werken. In de mond van het personeel was het payback time, de kans om het gespuis eens terug te pakken. Matrakkenkermis was een andere vaak gehoorde term. De korpschef had namelijk zijn visum gegeven om er hard in te gaan en de rellen de kop in te drukken. Dat was uniek, zoiets hadden we in het korps nog nooit meegemaakt. De ‘harde’ TPI-pelotons waren in Borgerhout actief en dat hebben menige jonge kerels geweten. Met behulp van honden en sproeiwagens werden de straten inderdaad letterlijk schoongeveegd.” Ah wel, we zijn best bereid om Bart Debie hierover te geloven. Maar een hard optredende Lamine neemt toch niet weg dat Abou Jahjah best wel kan geprobeerd hebben om de woedeuitbarstingen en soms allicht ook het ordinair vandalisme van allochtone jongeren te kanaliseren naar een meer vreedzaam, politiek krachtiger protest.

Maar bij Debie wil het er niet in dat de ene waarheid een andere waarheid niet in de weg staat. Dat Abou Jahjah de manifestatie aan de Turnhoutsebaan in goede banen aan het leiden was, komt voor Debie even ongeloofwaardig over als zeggen dat Bart Debie lid wou worden van de SP.A. Debie zal inderdaad wel niet SP.A-lid zijn willen worden, maar we komen al wel in de buurt als we terugdenken aan zijn jarenlang lidmaatschap van de socialistische overheidsvakbond ACOD. Lidmaatschap dat hij de laatste twee jaar combineerde met een VB-lidkaart, maar dat ontkende hij halsstarrig toen de ACOD hem uit de vakbond gooide. Achteraf kwam de ware toedracht wel aan het licht. Intussen is ook de uitspraak definitief in de zaak-Debie waarbij de voormalige politiecommissaris en huidig VB-medewerker en -veiligheidsadviseur veroordeeld wordt tot vier jaar gevangenisstraf  waarvan één jaar effectief en ontzetting uit zijn politieke rechten voor vijf jaar. Debie moet daardoor zijn mandaat als gemeenteraadslid in Antwerpen opgeven en kan geen kandidaat meer zijn bij de volgende verkiezingen. Het hof van cassatie in Brussel oordeelde zowel de door het hof van beroep in Antwerpen gevoerde procedure correct alsook de rechtsgrond op basis waarvan Debie veroordeeld werd voor racisme, het vervalsen van pv’s, overmatig geweld tegen arrestanten en verduisteren van een laptop.

VB-voorzitter Bruno Valkeniers en VB-boegbeeld Philip Dewinter vinden de uitspraak van de rechtbank “te gek voor woorden”. Ze behouden Debie als partijmedewerker. Waarschijnlijk zal Debie niet effectief in de gevangenis moeten zitten, zal hij gedurende een jaar met thuisarrest een ‘enkelband’ moeten dragen. In 2003 stelde het VB nog voor om asielzoekers en mensen zonder papieren een enkelband aan te doen, kwestie deze mensen gemakkelijker te kunnen opsporen en uitwijzen. In 2006 bekloeg het VB zich erover dat de enkelband toch geen waterdicht systeem is om te beletten dat mensen opnieuw een misdrijf plegen. Bart Debie heeft intussen aangekondigd binnen de week te verhuizen uit Antwerpen. Hij wil niet langer gemeentebelastingen betalen aan “dictator Janssens”. Veel eer was trouwens niet meer te halen voor Bart Debie in de Scheldestad. Bij de gemeenteraadsverkiezingen op 8 oktober 2006, met Bart Debie als lijsttrekker voor de districtsraadsverkiezingen in Borgerhout, ging het VB nergens anders meer achteruit dan in Borgerhout.

Op de Antwerpse regionale televisiezender ATV zei Philip Dewinter dat de zaak-Debie een “politieke afrekening” is. Bart Debie zou niet gestraft zijn om wat hij gedaan heeft, maar omdat hij VB-lid is. Dewinter zei op ATV (zie: http://www.atv.be/v3/newsdetail.aspx?mid=2&id=8837): “Het is toch opmerkelijk dat Bart Debie door het hof van beroep veel zwaarder is gestraft dan in eerste aanleg. In eerste aanleg was niet bekend dat Bart Debie tot onze partij behoort, in beroep wel.” Voor de goede orde daarom nog even de cronologie van de gebeurtenissen: Bart Debie begint op 1 april 2004 zijn carrière als VB-veiligheidsadviseur (foto 2), in juli 2003 is hij preventief geschorst als politiecommissaris omdat het gerecht hem verdenkt van mishandeling van Turkse arrestanten en illegale huiszoekingen. In september 2005 wordt Debie in beschuldiging gesteld van foltering, schriftvervalsing, verduistering van in beslag genomen bewijsmateriaal, misbruik van gezag, slagen, en racisme. In mei 2006 wordt hij door de raadkamer verwezen naar de correctionele rechtbank. Op 8 oktober 2006 is Bart Debie VB-kandidaat bij de gemeenteraadsverkiezingen in Antwerpen (vanop de achtste plaats van de lijst) en VB-kandidaat bij de districtsraadsverkiezingen in Borgerhout (als lijsttrekker). Op 15 maart 2007 start Debie’s proces in eerste aanleg in Antwerpen. Uitspraak in eerste aanleg volgt op 5 april 2007 (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20070406). Bart Debie is dan al drie jaar publiek bekend als VB’er (!). Op 31 januari 2008 volgt de uitspraak in beroep (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20080131), en gisteren, 27 mei 2008, volgde de bevestiging van het arrest door het hof van cassatie in Brussel.

• Bart Debie: http://aff.skynetblogs.be/tag/1/Debie.
• Dyab Abou Jahjah: http://www.demorgen.be/dm/nl/2461/De-Gedachte/article/detail/289477/2008/05/26/Wij-behoren-tot-de-AEL-generatie.dhtml en http://www.demorgen.be/dm/nl/2461/De-Gedachte/article/detail/289474/2008/05/26/Waar-het-verkeerd-liep-met-de-AEL.dhtml.

Het VB heeft deze week nog maar eens een persconferentie gegeven. Het VB gaat immers “in oppositie tegen een gevaarlijk ontwerp van decreet”. Wil de Vlaamse regering alle normen inzake milieu laten varen? Alle verkeersregels opheffen tot het verkeersbeleid in ons land geregionaliseerd is? Het vrije wapenbezit toelaten? Neen. Het “gevaarlijk ontwerp van decreet” waartegen het VB in verzet gaat is het… antidiscriminatiedecreet.

In een tien bladzijden tellende nota wijst het VB erop dat de Vlaamse regering veel verder wil gaan dan het verplicht is volgens een Europese richtlijn. In de EU-richtlijn is slechts sprake van discriminatie naar “leeftijd, godsdienst en overtuiging, handicap en seksuele geaardheid, etnische afstamming (ras en huidskleur) en geslacht”. De Vlaamse regering wil ook discriminatie tegen gaan naar burgerlijke staat, geboorte, vermogen, politieke overtuiging, taal, gezondheidstoestand, sociale positie, nationaliteit… Daarenboven wil de EU-richtlijn enkel discriminatie bannen met betrekking tot ‘arbeid en beroep’. De Vlaamse regering wil ook discriminatie bannen op het gebied van de gezondheidszorg, het onderwijs, de levering en het aanbod van goederen en diensten, de sociale voordelen, en de toegang tot en deename aan economische, sociale, culturele of politieke activiteiten. Samengevat, althans volgens het VB: de Vlaamse regering maakt “misbruik” van de Europese richtlijn.

Tweede groot bezwaar van het VB: de burger is niet langer vrij te handelen naar eigen morele inzichten, "de totalitaire staat loert om de hoek". “Dat de overheid zijn optreden redelijk moet kunnen verantwoorden spreekt vanzelf”, schrijft het VB. Maar als de gewone burgers niet meer naar eigen inzicht mogen handelen, zal de samenleving daarvan op termijn de gevolgen voelen. “Mensen zullen net zoals onder totalitaire regimes aan zelfcensuur doen, minder ondernemend durven zijn in het publieke leven, zullen zich terugtrekken in hun private levenssfeer en zich asocialer opstellen.” Dat is toch om even over na te denken: als burgers niet meer mogen discrimineren, krijgen we een asocialere samenleving. Bezwaar 3: het zal de burger niet duidelijk zijn wanneer hij een misdrijf pleegt. Wat het VB niet belet om toch ettelijke bladzijden te vullen met voorbeelden van wat het VB een “heksenjacht” noemt. De straffen en sancties zitten het VB dwars, de omkering van de bewijslast (men moet bewijzen dat men niet discrimineert), en de steun aan slachtoffers door het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en Racismebestrijding en de Liga voor de Rechten van de Mens zint het VB niet.

Volgens het VB tast het voorstel van decreet de vrijheid van meningsuiting aan. “Mag men zoals de communistische partijen er nog voor pleiten om ‘de rijken de crisis te doen betalen’? Allicht niet.” Aan de formulering te zien (“zoals de communistische partijen er nog voor pleiten”) zal het zeker niet de bedoeling van het VB zijn om zelf te bepleiten dat de rijken de crisis moeten betalen, maar toch neemt het VB het op voor wie dit alsnog in zijn hoofd haalt. Ontroerend is dat. Tenslotte vreest het VB ervoor dat “pleiten voor de bescherming van de eigen identiteit” strafbaar wordt. Volgens het ontwerp van decreet is nochtans niets mis met pleiten voor een vendelzwaaiend volk, ervoor pleiten dat dat vendelzwaaiend volk louter blank is, is wél discriminerend.

Het VB heeft vorige week al Matthias Storme, bekend tegenstander van het antidiscriminatiebeleid, naar het Vlaams parlement gehaald om daar een uitleg te geven in de commissie Wonen, Stedelijk beleid, Inburgering en Gelijke kansen. De volgende stap is het indienen van tientallen amendementen, en vervolgens met een klacht naar het Grondwettelijk Hof (het vroegere Arbitragehof) trekken. Wij zijn geen juristen, en we gaan dan ook niet beweren dat in het ontwerp van decreet geen ‘haken en ogen’ zouden kunnen zitten. Maar in heel haar betoog maakt het VB nergens duidelijk dat het fundamenteel tegen discriminatie is. Jaja, “positieve discriminatie is ook discriminatie” en dat soort praat. Maar het blijft Eigen Volk Eerst!, desnoods ten koste van een ander die toch ook maar probeert het leven op de aardkluit die Vlaanderen groot is zo zinvol mogelijk door te brengen. VB-voorzitter Bruno Valkeniers gebruikt die Eigen Volk Eerst!-slogan niet meer. Voor hem is het Vlaanderen Eerst!, maar zijn Vlaamse parlementsleden zijn nog niet mee. Zij houden het nog altijd bij de aloude VB-slogan.

Prachtig zonnig weer. Mano Mundo (www.manomundo.be) wordt ongetwijfeld weer een voltreffer. Maar voor sommige mensen wordt het opnieuw een zware dag.

Vandaag precies twee jaar geleden schoot Hans Vanthemsche de kleine Luna (foto 1) neer. Omdat ze goed optrok met haar Malinese oppas Oulemata die als eerste vermoord werd. Even tevoren richtte Vanthemsche zijn geweer op een Turkse vrouw die op een bankje een Nederlandstalig boek aan het lezen was, maar wel gehoofddoekt. Het lijkt ons gepast om in gedachten even bij Luna, Oulemata en Songul te zijn, hun familie en vrienden, en de ideologie die dit mogelijk maakte.

Hugo Coveliers - lange tijd geleden dat we over hem nog iets gehoord hebben - heeft intussen namens het VB/Vlott-kartel een voorstel tot naamswijziging in de Antwerpse gemeenteraad ingediend om het Koningin Astridplein aan het Centraal Station te noemen naar Guido De Moor (foto 2), de 54-jarige man die op 26 juni ook al twee jaar geleden stierf nadat hij op bus 23 tussenkwam bij een groepje allochtone jongeren. Volgens Bart Debie is de naamsverandering "niet alleen een eerbetoon aan de overleden dappere man, bezweken onder geweld van allochtonen, maar ook een verwijzing naar het feit dat de Antwerpenaar nooit bruut geweld zal aanvaarden." Vandaar allicht dat de rechtbank in Antwerpen Debie veroordeeld heeft voor overmatig politiegeweld.

Coveliers' voorstel is minder controversieel dan dat van zijn voorganger Wim Verreycken die in 1997 in de Antwerpse gemeenteraad voorstelde om de Generaal Drubbelstraat voortaan de Ward Hermansstraat te noemen, waarbij Verreycken nog net achter de kiezen kon houden dat Ward Hermans stichter is van de Algemeene SS-Vlaanderen. Coveliers verwijst in zijn voorstel naar de traditie om met naamgeving bekende personen en schokkende of opmerkelijke gebeurtenissen te herdenken. "Of het overlijden van Guido Demoor in dat rijtje thuishoort, is een andere vraag", merkte Gazet van Antwerpen gisteren op. Voor het VB is het meegenomen dat de naam van iemand van het koningshuis zou verdwijnen van de stratenlijst, maar voor anderen zal het allicht een argument te meer zijn om het VB/Vlott-voorstel niet goed te keuren. Over het bruut geweld tegenover Luna, Oulemata en de gehoofddoekte Songul rept het VB/Vlott niet. Maar ja, de rechtbank oordeelde dat de daden van Hans Van Themsche ingegeven waren door racisme, en het VB is zelf ook veroordeeld wegens racisme.  Het VB heeft zelf boter op het hoofd, en daar zal geen naamswijziging in de ene noch de andere richting iets van wegnemen.

Het artikel Vandeurzen vraagt opheffing onschendbaarheid Vanhecke was gisteren het meest aangeklikte artikel bij De Morgen on line. Bij De Standaard on line het tweede meest aangeklikte artikel. Collega’s meenemen in bedrijfswagen mag niet interesseerde nog meer De Standaard-lezers.

Het VB publiceerde in haar partijblad in Sint-Niklaas dat de grafschenners op een plaatselijke begraafplaats “allen tieners, allochtonen waren, jongeren van vreemde afkomst”. “Een cultuur die geen respect heeft voor de doden en symbolen van een ander geloof is een ontspoorde cultuur”, zo werd nog verduidelijkt. Maar nog vóór de publicatie in het VB-blad waren de daders gevat en dat bleken Vlaamse tieners te zijn, zo Vlaams als wat. Het VB had moeite om dit recht te zetten, en burgemeester Freddy Willockx legde daarop klacht neer (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20050627). Het gerecht werkt langzaam, en pas twee jaar na de feiten komt nu het verzoek om de parlementaire onschendbaarheid van de verantwoordelijk uitgever van het Sint-Niklase VB-blad, toenmalig VB-voorzitter en nog steeds europarlementslid, Frank Vanhecke op te heffen. Het VB vindt dit een schande. De vervolging van Frank Vanhecke is absurd! Heeft de minister van Justitie (die het verzoek van het parket van Dendermonde ambtshalve moet doorgeven aan het Europees parlement, Europees parlement dat dan souverein zal beslissen over het al dan niet opheffen van de parlementaire onschendbaarheid – nvdr.) niets beter te doen?! Een dossier dat “met inzet van heel veel overheidsmiddelen voorbereid door PS-minister Laurette Onkelinx (…) nu loyaal uitgevoerd door de CD&V’er Vandeurzen.”

Het VB is weer eens de vermoorde onschuld. “De feiten dateren van april 2005”, lezen we in de hierboven ook al geciteerde VB-persmededeling. Nog volgens die persmededeling “verspreidde het Vlaams Belang onmiddellijk een rechtzetting in alle brievenbussen van de stad” toen de VB-stelling dat de grafschenners allochtonen waren tegengesproken werd door de burgemeester. Tijd is natuurlijk een rekbaar begrip. De grafschennis dateert inderdaad van april 2005, het gewraakte artikel verscheen pas in juni 2005 en wie even googelt vindt terug dat plaatselijk VB-kopstuk Frans Wymeersch na de verklaringen van burgemeester Freddy Willockx en politiekorpschef Jack Van Peer over de daders van de grafschennis in juni nog zei dat “geen haar op zijn hoofd eraan denkt zich te verontschuldigen” voor wat in het plaatselijk VB-partijblad gepubliceerd was. Pas in augustus gaf het VB, schoorvoetend, haar ongelijk toegaf. Als dat “onmiddellijk een rechtzetting in alle brievenbussen van de stad” verspreiden is… De klacht van burgemeester Willockx zou er trouwens niet gekomen zijn als het VB zich onmiddellijk had verontschuldigd. Pas toen dit niet gebeurde, en het plaatselijk VB-kopstuk Frans Wymeersch zei dat “geen haar op zijn hoofd eraan dacht…”, legde burgemeester Willockx klacht neer tegen het VB.

Het is dus niet – zoals in de VB-persmededeling staat – dat het “zonneklaar (is) dat de Belgische staat zich van een in wezen futiel dossier wil bedienen om een kopman van de Vlaamse onafhankelijkheidspartij aan te pakken”. Het is omdat het VB de stigmatisering van allochtonen niet meteen wilde intrekken terwijl het inmiddels “zonneklaar” was dat niet allochtonen maar oer-Vlaamse jongeren de daders waren, dat de bal aan het rollen is gegaan.

Hebben we met VB’er Roland Pirard een nieuwe Hitler-biograaf (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20080215), Olivier Bronselaer (foto 1) heeft intussen spijt van wat hij geschreven heeft. In een lezersbrief aan Joods Actueel deze maand biedt hij zijn excuses aan voor zijn “vroegere gedweep met Adolf Hitler”.

Olivier Bronselaer mocht zich in de categorie ‘excentriekelingen bij de gemeenteraadsverkiezingen’ in 2006 voorstellen in De Standaard. Bronselaer was en is spilfiguur van de lijst Protest die in Antwerpen aan de gemeenteraadsverkiezingen deelnam. In De Standaard vertelde Bronselaer dat Hitler een nieuwe Messias is, de incarnatie van Jezus. Een idee dat hij onder het pseudoniem Wolfgang Meister uitwerkte in de biografie De ware Hitler (foto 2, klik op de foto voor een grotere afbeelding). Lijsttrekker van Protest was een bejaarde astrologe en kaartlegster, Bronselaer stond op de tweede plaats, Wolf Kussé van Groen Rechts op drie. And that was it. Bij de gemeenteraadsverkiezingen op 8 oktober 2006 kreeg Protest 0,2 % van de stemmen, 534 stemmen waarvan 96 naamstemmen voor Bronselaer. Bij Protest vonden ze dat een succes, en ze dachten eraan om zich nationaal uit te bouwen. In januari 2007 verscheen een eerste Nieuwsbrief van Protest. Nog geen maand later maakte Bronselaer bekend dat wegens “grondige meningsverschillen over tal van aangelegenheden” zijn samenwerking met Wolf Kussé en Groen Rechts was stopgezet (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20070210). Wolf Kussé lijkt intussen van de aardbodem verdwenen te zijn: hij zou verhuisd zijn en sinds enkele weken is zijn website niet meer on line. In de zomer van vorig jaar haalde Bronselaer nog even de pers met zijn oproep aan Blood and Honour om een homomanifestatie in Antwerpen te komen verstoren, maar de meeste media maakten ervan dat Blood and Honour zélf een oproep had verspreid om de Eurogames voor holebi’s in Antwerpen te verstoren.

In het jongste nummer van Joods Actueel verscheen een lezersbrief van Olivier Bronselaer: “De vriendelijke woorden van Dewinter en Co in de richting van de Joodse gemeenschap zijn niet meer dan een schijnmanoeuvre, volgens mij bedoeld om deze gemeenschap te sussen en haar in slaap te wiegen. Nu jullie hebben ontdekt dat hij antisemieten blijft ontmoeten en steunen, en van hem eist dat deze aan de deur worden gezet, is zijn masker gevallen: Dewinter weigert immers deze mensen aan de kant te schuiven en weigert zelfs - tot zijn schade - zijn excuses aan te bieden voor het feit dat hij de verdenking op zich laadt deze mensen aan de borst te koesteren. Mijn naam is Olivier Bronselaer, in Antwerpen kwam ik op met een eigen lijst, Protest, die een alternatief wil bieden voor het Vlaams Belang. Ik beken dat ik in het verleden enkele vluchtige contacten heb gehad met bedenkelijke organisaties als Blood & Honour in een poging om hen mijn visie op te dringen. Maar voortaan wil ik niets met neo-nazi's te maken hebben en noem me liever een ‘Vriend der Joden’. De enige bedenkelijke figuur die deel uitmaakte van mijn partij, Wolf Kussé van Groen Rechts, heb ik na de verkiezing uit mijn partij verwijderd nadat tijdens enkele diepgravende gesprekken was gebleken dat hij zich vijandig opstelde tegenover Israël, en zelfs het plan had om in contact te treden met de huidige machthebbers in Iran om na te gaan of er geen alliantie kon worden gesmeed...

In diezelfde periode heb ik ook geprotesteerd tegen de mogelijke toetreding van Jean-Marie Dedecker tot het Vlaams Belang, onder andere op grond van een uitspraak van hem: ‘Mocht ik een Palestijn zijn, dan zou ik ook zelfmoordterrorist worden.’ De Shoah is ontegensprekelijk de ergste misdaad uit de geschiedenis der mensheid. Dat Dewinter zich van al die verdachtmakingen niet wil verlossen met eenvoudige excuses lijkt mij op zich al verdacht. Ik van mijn kant wil mij tegenover de Joodse gemeenschap in Antwerpen en daarbuiten bij deze uitdrukkelijk excuseren als ik voorheen de indruk zou hebben gewekt een bedreiging te vormen. Mijn vroegere gedweep met Adolf Hitler (dat ik als een afgesloten hoofdstuk in mijn leven beschouw) was ontstaan uit een spijtige familietragedie waar ik zelf niet de oorzaak van was. Het is nooit mijn bedoeling geweest hiermee Joden te kwetsen, bang te maken of te verontrusten en zo dit toch gebeurd is dan wil ik hiervoor mijn oprechte excuses aanbieden.”

In een nawoord zegt Joods Actueel zich niet te willen uitspreken  over deze brief, maar ze voegt er wel aan toe dat “wie een pro-Joodse houding tracht te combineren met onverdraagzaamheid ten overstaan van een andere bevolkingsgroep niet heeft begrepen wat het Joods leven betekent en niet inziet hoe een dergelijke houding daar recht tegen indruist.” Er is inderdaad reden om achterdochtig te zijn want als “lijst Protest (…) een alternatief wil bieden voor het Vlaams Belang” is het slechts is als radicalere variant van het VB. Protest wilde samenwerken met het VB, en zo het cordon sanitair rond het VB doorbreken, op voorwaarde dat het VB zich radicaliseerde. In een ‘gedragscode’ die Bronselaer recent opstelde voor politieke activisten van Protest, is als eerste punt opgenomen dat men geen antisemitische of anti-katholieke uitspraken, daden of acties mag doen. Kritiek op de islam kan wel als het is “in reactie op woorden en/of daden die erop gericht zijn de westerse democratie te ondermijnen”. “Voorstander (…) zijn van het homohuwelijk en adoptie van kinderen door koppels van hetzelfde geslacht” is uitdrukkelijk opgenomen bij wat níet kan als Protest-lid. Of Bronselaer verlost is van zijn blinde homo-haat, en het intussen enkel maar gemunt heeft op het homohuwelijk en adoptie door homo’s, is maar de vraag. Wij zouden het toch maar niet uittesten, mochten we in de omgeving van Bronselaer zijn.