Anti-Fascistisch Front / Verzet

Geen beter moment voor een ‘spoedbetoging’ voor de splitsing van het kiesarrondissement Brussel-Halle-Vilvoorde dan donderdagavond. De hele dag struikelden de politici en de pers in de Wetstraat over elkaars voeten naar aanleiding van de communautaire discussie; een ganse week had het in Vlaams-nationale kringen boodschappen geregend om donderdag naar de ‘spoedbetoging’ te gaan. Elke echte Vlaming morgen naar Vilvoorde luidde het op de blog van Rob Verreycken, Er wonen in dit land dus Vlamingen én échte Vlamingen.

“De formule van de spoedbetoging is niet zonder risico”, wist ’t Pallieterke deze week. “De tijd om te ronselen is beperkt. Op het VVB-secretariaat wordt koortsachtig gewerkt, maar de middelen zijn beperkt. Gelukkig bestaat er zoiets als internet, om vele mensen snel op de hoogte te brengen van plaats, uur en waarom. (…) Donderdag zal bewezen worden hoe het gesteld is met de mobilisatiekracht van de Vlaamse beweging en van het B/HV-thema. De tijd van de grote massabetogingen is voorbij, maar ook in het recente verleden kon de Vlaamse beweging wegen door op straat te komen. Op 9 mei 2004 lokte een betoging over B/HV in Halle zowat 15 000 mensen op straat. (…) De Vlaamse Beweging is een huis met vele kamers en de bewoners daarvan vallen niet altijd op door eensgezindheid en samenwerking. Maar alle tegenstellingen moeten nu naar de achtergrond verdwijnen. (…) Het bezoek van de schoonmoeder, de fitnessafspraak, de kaartavond, de vermoeiende werkdag, de nakende examens, de tuin die aan een beurt toe is; de excuses liggen voor het rapen. Maar donderdag mogen ze niet tellen.”

“Wat donderdag wel telt, of geteld wordt, dat zijn de koppen”, besloot ‘t Pallieterke. “Krijgt de CD&V het signaal dat bewust Vlaanderen wakker is, of wordt het licht op groen gezet voor een nieuwe uitverkoop? Over minder gaat het niet. De argumentatie staat als een huis, de inzet is groot. Nu het volk nog.” En het volk… De “echte Vlamingen”… De politie telde er 1 200, de organisatoren spraken van 3 500 à 4 000, de waarheid zal waarschijnlijk ergens in het midden liggen. “Meer dan tweeduizend” schreef Het Nieuwsblad. Versta: geen drieduizend, want anders had men wel naar dat rond getal verwezen. Onder hen het VB en de hele fauna en flora van extreemrechtse groeperingen (foto 1: Voorpost, met vooraan Yves Pernet), maar ook delegaties van de N-VA en Lijst Dedecker. Iedereen die wilde gezien worden… en dat bleken maar wat meer dan tweeduizend mensen te zijn. De Vlaamse Beweging heeft gegokt… en verloren. Met maar wat meer dan tweeduizend mensen die voor een betoging ten gunste van de splitsing van het kiesarrondissement Brussel-Halle-Vilvoorde het bezoek van hun schoonmoeder wilden afzeggen, de fitnessafspraak of de kaartavond… Nog maar eenvijfde van het aantal Vlaamse betogers zes jaar geleden. Waren er niet de ego’s van de Wetstraat-politici, zou er geen reden zijn voor de drukte van de voorbije dagen.

We ontkennen niet dat er een probleem is met het kiesrecht van Vlamingen versus Franstaligen. Er zijn geen wettige verkiezingen meer mogelijk zonder oplossing, maar het arrest van het Arbitragehof zegt niet dat B-H-V moet worden gesplitst. Alleen de schending van het gelijkheidsbeginsel moet ongedaan gemaakt worden. Gazet van Antwerpen schetste gisteren zes mogelijke oplossingen. Vasthouden aan één mogelijkheid leidt meestal niet tot succes.

Woensdag wezen we hier op het filmpje dat de Vlaams Belang Jongeren (VBJ) op het jongste VB-congres toonden: als voorzitster Barbara Pas haar militanten oproept voor actie, reppen die zich uit alle uithoeken van het land naar de plaats van afspraak. In dit geval: de Congreskolom in Brussel. Uit het beruchte café De Leeuw van Vlaanderen in Antwerpen stormde daarbij een man buiten met een baseballknuppel in de hand (foto 1).

Björn Roose reageerde onmiddellijk op zijn blog. We hadden trouwens niet anders verwacht. Björn Roose schreef dat het fragment met de man met de baseballknuppel hem niet was opgevallen, maar het filmpje niet anders is dan zelfspot. VBJ-voorzitster en VB-volksvertegenwoordigster Barbara Pas ging dezelfde toer op op haar website: “Het congresclipje van VBJ is ook door onze goede vrienden van het AFF opgemerkt. Zij wijden een volledig artikel aan een analyse van het fimpje (sic). Zoals steeds is hun conclusie totaal fout. Ze zien in het filmpje het bewijs dat het Vlaams Belang het als normaal beschouwt om met een baseballknuppel het café uit te lopen. Wel beste AFF, zulke knuppel is voor mij even ‘normaal’ als de eveneens in het filmpje aanwezige kamelen, space shuttle of roadrunner… Het was te verwachten dat men vanuit die hoek de humor en de zelfspot er niet van inziet.”

Dat de kamelen, space shuttle en roadrunner niet pasten in het VBJ-filmpje is nogal vanzelfsprekend, duidelijk vreemde filmfragmenten die men tussen de eigen filmopnamen had geplakt. Dat het nogal dwaas is in duikerspak naar een VBJ-actie te gaan of stuntelig met een speelparachute van een muurtje te springen op de plaats van bijeenkomst, dat kunnen we enkel maar bevestigen. Maar met een baseballknuppel naar een actie gaan, is dat zo abnormaal in VB-kringen? Hoe werd Filip Dewinter in zijn jonge jaren in Leuven opgemerkt (foto 2)? Daarenboven is de plaats waar Barbara Pas in het filmpje haar ingeving voor een actie kreeg – aan de Congreskolom in Brussel – ook niet zonder symboliek in deze tijden van communautaire hoogspanning. In 1963 was het al eens heibel rond de Brusselse randgemeenten, en VMO’ers plaatsten daarom een bom onder de Congreskolom in Brussel die het Nationaal Congres van 1830 herdenkt dat de Belgische grondwet bekrachtigde.

De stuntelige manier van uitvoeren (zie hieronder) was om te lachen. Maar het idee van een bomaanslag vinden wij evenmin grappig als met een baseballknuppel een café buiten stormen.

Op de website die Sven Eriksson, kleinzoon van, opgezet heeft over de Vlaamse Militanten Orde (VMO) wordt toegegeven dat de VMO in 1963 een bomaanslag pleegde op de Congreskolom in Brussel, maar wegens verjaring van de feiten niemand veroordeeld werd. Georges Timmerman, nu hoofdredacteur van Apache, spitte in 2003 voor De Morgen het hele verhaal boven. Hieronder het artikel uit De Morgen, veel te lang volgens de huidige internetnormen maar een weinig bekende bladzijde uit de geschiedenis van de radicale Vlaams-nationalisten.

Georges Timmerman: “Helemaal geslaagd kon de aanslag niet genoemd worden. Om de Congreskolom (foto 1) te laten instorten, zo wisten de VMO'ers, moest de springlading in de ruimte onder de zuil worden geplaatst. Maar ze raakten niet voorbij de solide bronzen poort van het monument en deponeerden de bom dan maar aan de buitenkant. De lont aansteken met een lucifer lukte niet, ze gebruikten een aansteker. Om kwart over drie 's nachts blies de explosie de vlam van de Onbekende Soldaat uit, rukte brokstukken uit de arduinen sokkel en beschadigde de bronzen deuren. In de Koningsstraat sneuvelden de ruiten, maar het symbool van het unitaire België bleef overeind staan. De verontwaardiging was er niet minder om. Toenmalig eerste minister P.W. Segers (CVP) veroordeelde de aanslag als ‘een zinloze daad van een provocateur’.

Het was geen geïsoleerde aanslag, maar een schakel in een reeks gewelddadige acties van extreem-rechts, waarbij vaak dezelfde VMO'ers betrokken waren. De geüniformeerde leden van de VMO, een knokploeg die pas in de jaren tachtig werd verboden als privé-militie, fungeerde destijds zogezegd als ordedienst van de pas opgerichte Volksunie. De nooit opgehelderde bomaanslag op de IJzertoren in 1946 lag nog vers in het geheugen en de meest radicale elementen van het extreem-rechtse flamingantisme zonnen op wraak. In de kranten van toen werd de aanslag op de Congreskolom in verband gebracht met de bomaanslag op het gerechtshof in Brugge, in de nacht van 13 februari 1963, waarbij gelijkaardige explosieven waren gebruikt. Op 4 december 1965 volgde een aanslag met explosieven op de Leeuw van Waterloo. Op 10 juni 1966 gooiden onbekenden een traangasgranaat in de woning van gewezen liberaal minister Herman Vanderpoorten in Lier. Een gelijkaardige aanslag vond op 29 juni van hetzelfde jaar plaats in de woning van de liberale advocaat Victor in de Antwerpse Justitiestraat.

Vijf jaar lang tastte het gerecht in het duister over de identiteit van de bommenleggers. Pas in 1968 kon de zaak worden opgehelderd dankzij de verklaringen van Walter Maes, zoon van de legendarische VMO-leider Wim Maes. Walter Maes werd door de politie ondervraagd in het kader van een zedenzaak. De politie vermoedde dat hij als minderjarige was misbruikt door Adolf Franck, een ruwe dokwerker met een zwaar strafregister, die ook verdacht werd van een reeks havendiefstallen en van het afranselen van politieke tegenstanders. ‘Ingevolge zijn gedrag op zedelijk gebied’ was Franck door VMO-leider Wim Maes uit de organisatie gezet. Daarop volgden bedreigingen aan het adres van Maes, en Franck zou ook geprobeerd hebben om Maes te chanteren. Kort daarna, op 3 oktober 1968, was Wim Maes op 43-jarige leeftijd plots aan een hartaanval overleden. Onbekenden schilderden nadien de woorden 'Dolf moordenaar' op het voetpad voor de woning van Franck. Walter Maes meende dat Franck verantwoordelijk was voor de dood van zijn vader.

Als gevolg van een klacht van ‘een invloedrijk man van de Volksunie’ (wiens identiteit niet werd bekendgemaakt) was Franck omwille van deze 'onfrisse zedenzaak met homoseksuele achtergrond' aangehouden en werden tientallen jongens en meisjes, onder wie talrijke minderjarigen, voor ondervraging naar het gerechtshof geroepen. Een van die jongeren was Walter Maes. Tot verrassing van de speurders wees de zoon van de overleden VMO-leider spontaan Franck aan als een van de drie daders van de aanslag op de Congreskolom, samen met twee andere VMO'ers: Rudi Degrijse (een correspondent in Antwerpen van het persagentschap Belga) en Wim Verreycken (foto 2), bediende uit Borgerhout en op het moment van de feiten de 20-jarige leider van het trompetterskorps van de extreem-rechtse militie. In een adem vertelde Walter Maes erbij dat hetzelfde trio ook verantwoordelijk was voor de aanslagen op de woningen van Vanderpoorten en advocaat Victor. Voor die laatste feiten kwamen de drie VMO'ers echter nooit voor de rechter, omdat de raadkamer vond dat er onvoldoende bewijzen waren.

Een tweede getuige bevestigde grotendeels de verklaringen van Walter Maes. Rudy Mertens, een voormalig lid van het VMO-trommelkorps, verklaarde aan de onderzoeksrechter dat hij op 10 juli 1963, aan de vooravond van de aanslag, aanwezig was geweest in een café aan de Spoorweglaan in Wilrijk. Daar werd op een vergadering van een twintigtal VMO'ers het plan besproken om de bomaanslag te plegen. De drie verdachten waren erbij. Mertens hoorde VMO-leider Wim Maes na afloop van die vergadering tegen Degrijse zeggen: ‘Pietje, als gij ooit iets lost over wat hier allemaal gezegd is, sla ik u dood.’ Dat de zaak zo lang stil kon worden gehouden, zo verklaarde de openbare aanklager later tijdens het proces, was het gevolg van ‘een zekere terreur die in de rangen van de VMO heerste. Er werd gedreigd dat wie zijn bek zou open doen zou doodgeslagen worden’. Volgens getuige Mertens had Degrijse de springstof geleverd en het commando met de auto naar Brussel gereden. Een van de twee anderen hield tijdens de rit het springtuig op zijn schoot. Het plaatsen van de bom in Brussel gebeurde door Franck en Verreycken. Eind december 1968 werden de drie verdachten aangehouden, ze bleven anderhalve maand in voorhechtenis. ‘Het nieuws van hun arrestatie sloeg in de Scheldestad in als een bom, even erg als destijds de bommen te Brussel en te Lier’, preciseerde een krant.

Het proces voor de correctionele rechtbank van Antwerpen bleek een lijdensweg van vertragingsmanoeuvers en procedurekwesties.Tijdens de eerste zitting verlieten de beklaagden en hun advocaten de rechtszaal omdat een rapport van een expert, die de schade aan de Congreskolom had berekend, in het Frans was opgesteld. Advocaat Herman Wagemans, de raadsman van Franck, vond dan weer dat zijn cliënt niet rechtsgeldig was gedagvaard en vroeg uitstel. Groot misbaar werd gemaakt over politieke steekkaarten over de verdachten, opgesteld door de Staatsveiligheid, die bij in het strafdossier waren gevoegd. Advocaat Paul Doevenspeck, de raadsman van Degrijse, aarzelde niet erop te wijzen 'dat dit methoden van een politiestaat zijn, onwaardig voor een vrij land'. (…) Na nog enkele incidenten kreeg de voorzitter van de rechtbank het op zijn heupen. ‘Men mag de komedie niet op de spits drijven’, waarschuwde hij. Wat dan weer heftig protest uitlokte van de verdediging.

Tijdens de debatten deden de advocaten van de VMO'ers hun best om de getuigen af te schilderen als volstrekt onbetrouwbare en onevenwichtige figuren, die tegenstrijdige en dus ongeloofwaardige verklaringen hadden afgelegd. Maar uiteindelijk veroordeelde de rechtbank de drie militanten op 13 mei 1969 bij verstek tot een jaar gevangenis en een boete van 2.000 frank wegens 'vernieling van monumenten'. Daarnaast werden ze veroordeeld tot een solidaire terugbetaling van de aangerichte schade, begroot op 102.666 frank. Na verzet te hebben aangetekend tegen het verstekvonnis kregen Verreycken, Franck en Degryse op 16 juni 1969 van dezelfde rechtbank een strafvermindering tot acht maanden cel. Ze gingen in beroep en een halfjaar later sprak het hof van beroep in Brussel de drie VMO'ers vrij. Vijf jaar waren inmiddels verstreken sinds de laatste onderzoeksdaad in het dossier, en de rechtbank moest tot de conclusie komen dat de feiten waren verjaard. ‘Tuurlijk herinner ik me die zaak’, zei Verreycken gisteren in een gesprek met de redactie. ‘(…) Zeker, ik werd door het gerecht beschouwd als een verdachte en moest voor de rechtbank verschijnen. Maar ik ben vrijgesproken, dus ik heb niets met die aanslag te maken. Of gelooft u het Belgische gerecht soms niet?'"

Op het VB-congres vorige zondag geen Gerolf Annemans. Maar wel Filip Dewinter die de lachers gemakkelijk op zijn hand kreeg, en de aanwezigen een geestdriftig ‘Eigen Volk Eerst!’ liet scanderen. Voorts was er nog Bruno Valkeniers, en een debat geleid door Filip De Man met naast Bart Laeremans backbenchers van het VB Kathleen Martens, Nele Jansegers en Peter Logghe. Als ludiek intermezzo waren er een paar videofilmpjes.

In één van die filmpjes stelden de Vlaams Belang Jongeren (VBJ) zich voor. Een jonge moeder is met haar kinderen aan het spelen, in café De Leeuw van Vlaanderen drinkt men voor de verandering eens rustig een pintje, een bediende is naarstig aan het werken, enzoverder. Tot VBJ-voorzitster Barbara Pas aan de Congreskolom in Brussel een ingeving krijgt en met haar Blackberry oproept tot actie. Iedereen laat alles vallen, vanuit alle uithoeken van het land rept men zich naar Brussel. Ook Frederik Pas, broer van de VBJ-voorzitster, die in de zee aan het duiken was. Ook een landloper die de gsm van één van de VBJ-militanten vond en de gsm dan maar van Gent naar Brussel bracht. Iedereen is er, op één iemand na die te laat komt – wat in Comedy Capers-stijl gefilmd is en voor de vrolijke noot moet zorgen aan het einde van het filmpje.

Voorpost’er en VB-personeelslid bij de VVBM Björn Roose schrijft op zijn blog over het filmpje: “Mooi in mekaar gestoken, niet helemáál realistisch wellicht. Wie wel eens wat organiseert, weet dat je dat niet een-twee-drie doet.” Het is niet voor niets dat Björn Roose de naam heeft een betweter te zijn. Natuurlijk geraakt iets niet zomaar een-twee-drie georganiseerd. Wat er dezer dagen niet allemaal de deur uitgaat bij het VB en aanverwante organisaties voor de ‘spoedbetoging’ over de splitsing van het kiesarrondissement Brussel-Halle-Vilvoorde morgen! Opmerkelijk maar niet geheel onverwacht is dat Björn Roose geen negatief commentaar heeft over de man die in het filmpje uit café De Leeuw van Vlaanderen stormt met een baseballknuppel in de hand (foto). Blijkbaar wordt dat als normaal beschouwd. Toch bij het Vlaams Belang. Titel van het filmpje is Vlaams Belang maakt het verschil.

Vorige zondag werd in Merksem de 64^ste August Borms-herdenking ingericht (foto 1). Borms was een Vlaams-nationalistische voorman, controversieel wegens zijn collaboratie met de Duitse bezetter tijdens de Eerste Wereldoorlog én de Tweede Wereldoorlog. De grootste vernieuwing bij de August Borms-herdenking dit jaar was de leeftijd van de hoofdspreker, NSV-praeses Tom Van Grieken (23 j., foto 2).

’t Pallieterke ging luisteren. Tom Van Grieken vertelde dat hij niet uit een “klassiek Vlaams nest” komt en Borms leerde kennen door zijn vader die naar de Bormsherdenking ging als… BOB’er bij de rijkswacht. Toen Van Grieken als 16-jarige een spreekbeurt moest geven over zijn idool, fluisterde zijn vader hem in August Borms als idool te nemen. Na lezing van de omvangrijke lectuur van Bormshuis-voorzitter Bob Hulstaert bleven bij de jonge Van Grieken naar verluidt twee kernwoorden hangen: offer en verantwoordelijkheid. “Ook wij, radicale jongeren, moeten voor Vlaanderen onze verantwoordelijkheid nemen”, klonk het zondag. “Laten wij, jongeren, ons in navolging van Dr. Borms als man van actie en verzoening, voor de 65^ste Bormsherdenking in 2011 verenigen in een comité en ons bezinnen over de manier waarop Borms’ bezieling op een jongere manier kunnen uitdragen. Laten KVHV, NJSV, KVSV, VNJ, Voorpost en partijpolitieke jongerenorganisaties de koppen bijeensteken om de Vlaamse jeugd de figuur van August Borms op een andere manier te leren kennen.” “Borms”, klonk het tot slot, “is een te schoon voorbeeld om het niet door te geven aan de volgende generatie. Wij moeten zijn taak afmaken, het is onze plicht aan het volk van Borms, aan ons volk.”

De taak van een tot tweemaal toe voor collaboratie veroordeelde doorgeven, het is eens wat anders dan als student een anti-racistische website maken. Dat laatste was maar om te lachen.

Het Nationalistische JongStudentenVerbond (NJSV) was er rapper bij dan het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA): vorige donderdag pakte het NJSV op de NSV-betoging in Antwerpen uit met de slogan Genoeg integratie, nu remigratie (foto 1). Het N-SA pakte pas vrijdag uit met een gelijkaardige slogan: 800 000 werklozen. Remigratie nu (foto 2), een remake van een oude Vlaams Blok-slogan (foto 3).

Filip Dewinter is in zijn nopjes met de NJSV-spandoek. Filip Dewinter: “Dat het NJSV – waarvan ik ooit nog de stichter-voorzitter mocht zijn – uitpakte met de slogan: “1 op 2 Antwerpse scholieren reeds allochtoon. Genoeg integratie, nu remigratie!” deed me plezier. NJSV slaat de nagel op de kop. Wanneer 1 op 2 van de Antwerpse scholieren allochtoon is en reeds 41% van de kinderen in het basisonderwijs moslim zijn, is het zeer de vraag in hoeverre er nog sprake kan zijn van integratie. De enigen die tegenwoordig nog integreren zijn de Vlaamse autochtone kinderen die op school halal-vlees moeten eten, naar de moskee worden gesleurd en binnenkort weleens geacht worden Arabisch als tweede of derde taal te leren. Een vrijwillige remigratie waarbij jonge allochtonen aangemoedigd en gestimuleerd worden om hun toekomst uit te bouwen in het land van hun ouders en grootouders moet overwogen worden. Zij kunnen immers de beste ontwikkelingshelpers worden van hun eigen volk!”

Het officiële standpunt van het VB is: “Vreemdelingen die zich definitief in Vlaanderen willen vestigen, moeten onze wetten respecteren. Ze moeten zich aanpassen aan onze cultuur, onze normen en waarden, onze leefgewoonten en aan belangrijke traditionele principes van de beschaving die zich op het Europese grondgebied heeft ontwikkeld, zoals onder meer de scheiding van kerk en staat, de democratie, de vrije meningsuiting en de gelijkwaardigheid van man en vrouw. Voor vreemdelingen en inwijkelingen die dit afwijzen, negeren of bestrijden, moet een terugkeerpolitiek worden ontwikkeld.” Dewinter gaat korter door de bocht. Voor hem is er al genoeg geïntegreerd, nu moet gereïmmigreerd worden. Maar zoals altijd zijn zijn oplossingen het zwakste punt. De overgrote meerderheid van de geviseerde allochtone scholieren is in ons land geboren, minstens het grootste deel van hun leven hier opgegroeid. Kan je die zomaar naar Marokko, Turkije of Afghanistan ‘terug’ sturen? En vooraleer die allochtone scholieren desgevallend “de beste ontwikkelingshelpers worden van hun eigen volk” zullen er nog wel een paar jaar studies aan vooraf moeten gaan. Nog los van de wenselijkheid is het plan van Dewinter irrealistisch. Plezier hebben in het propageren van een onrealistisch plan is een duivels genoegen.

De slogan op de NJSV-spandoek Genoeg integratie, nu remigratie! is overigens niet bedacht door de scholieren van het NJSV, maar door een oud-lid van het NJSV. Een "oud Senior Seniorum van ons verbond" zegt het NJSV zelf op haar website. De twee bekendste oud-leden van het NJSV zijn Filip Dewinter en Frank Vanhecke. Destijds nog goed met elkaar bevriend. En voor wie geïnteresseerd is in het geslacht van de engelen (al is 'engelen' niet echt de juiste beeldspraak): de slogan Genoeg integratie, nu remigratie! "heeft niets te maken met invloed van het N-SA zoals deze beweren op hun website."

Van de Dageraadplaats in de Antwerpse wijk Zurenborg tot aan het Frans Van Hombeeckplein in Berchem betoogden gisterenavond een 700-tal jongeren tégen de betoging van de NSV elders in de stad, en voor jobs, geen racisme (foto 1, klik eenmaal op de foto’s voor een grotere afbeelding). De NSV-betoging maakte intussen met een 350-tal betogers een rondje in de Antwerpse studentenbuurt, vertrekkend aan de Stadswaag (foto 2,  de Gentse NSV-praeses Wouter Opdenacker schouwt de troepen staande op een bankje onder een lantaarnpaal). De politie pakte uit voorzorg enkele tientallen betogers en anderen op.

Waren bij de tegenbetoging vooral jongeren op de been, bij de NSV-betoging was weer de hele fauna en flora van de extreemrechterzijde in Vlaanderen vertegenwoordigd. Van Arnoud Kuipers (Blood and Honour Vlaanderen/Combat 18) en Jarno Roppe (Bockenreyders, gelieerd met de Autonome Kameraden), over Yves Pernet (NSV, Voorpost) en Tom Van Grieken (NSV-Antwerpen, VB), tot Filip Dewinter en Pieter Huybrechts (VB). Daarnaast waren ook nog een tiental Nederlandse neonazi’s naar Antwerpen afgezakt. Officieel betoogde de NSV voor een onafhankelijke Vlaamse staat, jobtoekomst voor jongeren, en tegen de “verkleuring en vervreemding van onze steden.” De eerste slogan die gescandeerd werd was echter Links gespuis, blijf thuis. Daarna volgden de klassiekers Linkse ratten, rol uw matten en België Barst!. Af en toe klonk ook Europa, Jeugd, Revolutie! Het jongere broertje van de NSV, de NJSV, en het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) hadden een eigen spandoek bij. Genoeg integratie, nu reïmmigratie! luidde het bij de NJSV. Al bij de start van de NSV-betoging klonk boe-geroep vanuit een café aan de Stadswaag, van een groep Antwerp-supporters. Even later maakte een groep studenten zich aan de Venusstraat vrolijk over de NSV-betoging, maar de massaal gemobiliseerde politie voerde hen meteen af naar de politiekazerne. Ter hoogte van de Minderbroedersrui verliet Filip Dewinter met een achttal acolieten de NSV-betoging. Hij toog richting café De Leeuw van Vlaanderen. “Kan je niet tegen de kou?”, schampte een lid van de Voorpost-ordedienst richting Dewinter.

Aan de Kaasbrug, vlak voor het einde van de optocht, was er een incident waarbij enkele tientallen mensen opgepakt werden. Onder hen de Nederlander Ben van der Kooi, broer van de actieleider van Voorpost Nederland Florens van der Kooi en begin vorige maand nog veroordeeld tot een werkstraf van zestig uren wegens het roepen van discriminerende en haatzaaiende leuzen bij de start van een kortgeding over Geert Wilders’ film Fitna. “Uiteraard ga ik die taakstraf niet doen, ze komen me maar halen desnoods”, schreef hij op zijn Facebook-pagina’s. Komt de Nederlandse politie hem nu halen, of heeft de Antwerpse politie hem te vlug weer vrijgelaten? (Foto 3: Eén van de busjes waarmee de gearresteerden afgevoerd werden.)

• Foto’s van John Moussiaux over de NSV-betoging en de betoging tegen de NSV.

Vandaag richt de Nationalistische StudentenVereniging (NSV) haar jaarlijkse betoging in. Deze keer in Antwerpen. De even traditionele tegenbetoging vertrekt om 19.30 uur aan de Dageraadplaats in Antwerpen (foto 1). Organisator Blokbuster pleit uitdrukkelijk voor een vreedzame betoging en geen gewelddadige confrontatie. Het Anti-Fascistisch Front (AFF) sluit zich bij deze oproep aan. Om 20 uur worden aan de Stadswaag de spieren losgegooid voor de NSV-betoging. De heren en dames van de NSV hebben hun grijze hersencellen al genoeg laten werken de voorbije dagen. Weliswaar in Gent, maar toch.

Donderdag 18 februari organiseerde de NSV in Gent, voor het eerst sinds 27 jaar erkend als officiële studentenvereniging, een eerste publieke activiteit. In een klein klaslokaal in de faculteit Economie van de UGent. Een lezing met Bob Maes, oprichter van de Vlaamse Militanten Orde (VMO). Een groep die ontbonden werd in 1971, waarna Bert Eriksson een tweede VMO-groep oprichtte. De eerste VMO-groep onder leiding van Bob Maes en vooral diens – intussen overleden – naamgenoot Wim Maes, kreeg vier jaar na haar oprichting in 1949 al een proces aan haar been wegens verboden militievorming. Bob Maes verbleef hiervoor twee maanden in voorhechtenis. In 1963 volgde een nieuwe veroordeling wegens het met teer besmeuren van gevels en uithangborden in Oostende. In 1971 ontbond Bob Maes het clubje na jaren in onmin geleefd te hebben met de Volksunie uit wiens schoot de VMO was ontstaan. Bob Maes werd hiervoor beloond met een Senaatszetel van diezelfde Volksunie. Volgens een verslag van De Wereld Morgen praatte Bob Maes in Gent om nogal wat zaken heen. De Vlaamse beweging had fouten gemaakt, maar het was onduidelijk welke fouten Maes dan wel bedoelde. Fouten waren overigens eerder tactisch dan ethisch. De collaboratie was een foute zet, maar dan vooral omdat Duitsland de oorlog verloren had. Die mentaliteit, dus. Twee verschillende bronnen zeggen ons dat er maar een dertigtal aanwezigen waren die avond. Trek daarvan af de Gentse NSV-bestuursleden, de aanwezige Voorpost’ers en andere security-mensen, en de conclusie is niet anders dan dat de avond maar weinig buitenstaanders kon boeien. Wel was er volgens De Wereld Morgen een kleine LDD-delegatie.

Belangrijker volk was er vorige week dinsdag 24 februari, op het NSV-colloquium Europa Europees. Kosten noch moeite waren gespaard. De ICC-congreszaal afhuren kostte 1 700 euro, en verder waren er nog een paar andere kosten om Frank Vanhecke (VB), Nick Griffin (BNP), Andreas Mölzer (FPÖ) en Bruno Gollnisch (FN) te ontvangen. Moderator was Koen Dillen die elke spreker in zijn moedertaal situeerde binnen het politieke landschap. Frank Vanhecke wees als eerste spreker op het streven naar erkenning en herkenning van de Vlaamse cultuur, en de noodzaak deze in stand te houden binnen een Europa van de regio’s. Nick Griffin wees op de “noodsituatie” in Engeland waar “meer dan zes miljoen moslims het mooie weer (?!) uitmaken in een land dat nooit het hunne was en het ook nooit mag worden.” De oproep om als middel tegen de oprukkende islamisering “het maken van meer kindjes te gaan promoten”, werd bij de aanwezigen in Gent enthousiast onthaald. Het is niet duidelijk of de vrouwelijke aanwezigen daar even enthousiast over waren als de mannelijke. Andreas Mölzer klonk wat gematigder: voor hem is er in Oostenrijk nog wel plaats voor allochtonen op voorwaarde dat hun aantal niet overweldigend wordt en zij zich willen aanpassen aan de Westerse normen. Bruno Gollnisch haalde hierna zijn mooiste Frans en beste Franse uitdrukkingen boven om te zeggen dat Nicolas Sarkozy met een rechts imago tot president is verkozen maar intussen de ene na de andere toegeving doet aan de linkerzijde. En wij die dachten dat de Franse Parti Socialist (PS) alsmaar meer invloed verliest, verscheurt door een interne machtstrijd.

Het Nieuwsblad telde 170 aanwezigen op het NSV-colloquium, en dubbel zoveel tegenbetogers. Volgens de krant was Frank Vanhecke onder de indruk. “Het doet me plezier dat we hiermee de politieke correctheid doorbreken door voor het eerst in het openbaar samen kunnen optreden met deze drie politieke paria’s. Alleen jammer dat er niemand bij is van de Italiaanse Lega Nord en van de Nederlandse PVV van Wilders. Misschien de volgende keer”, zei Vanhecke. De Lega Nord erbij betrekken lukt ongetwijfeld, maar Geert Wilders heeft zich tot nu toe altijd gedistantieerd van het VB. De NSV motiveerde vooraf de aanwezigheid van die (dixit Frank Vanhecke) “politieke paria’s” met: “waarvan enkelen denkbeelden hebben waar wij ons ofwel vragen bij stellen ofwel ons niet akkoord mee kunnen verklaren. Onze bedoeling is echter niet om een colloquium te houden dat neerkomt op een ideologische masturbatie van standpunten die wij al lang kennen en eigen hebben gemaakt.” Het was dan ook des te opvallender dat de meest controversiële van alle sprekers, Nick Griffin, het meeste applaus kreeg van het NSV-publiek en de aanwezige VB’ers (van Rob Verreycken over Tanguy Veys tot volksvertegenwoordiger Johan Deckmyn). De Gentse NSV-praeses Wouter Opdenacker poseerde al te graag voor een foto naast Nick Griffin (foto 2). “Ik en één van de meest controversiële politicus van Europa”, schreef hij in zijn beste Nederlands op zijn Facebook-pagina's. De vooraf geëtaleerde reserves over sommige sprekers op het NSV-colloquium blijken window dressing te zijn.

Het verslag van Het Nieuwsblad eindigt met: “Uiteindelijk diende de politie gisterenavond slechts één man kort op te pakken. De man deed een beetje vervelend en had zijn broek afgestoken. Het is niet bekend wat hij van de nieuwe plastic handboeien vond.” Voor alle duidelijkheid: de man die zijn broek liet zakken was geen linkse tegenbetoger maar een NSV’er uit Wetteren, drummer bij de rockabillygroep met de toepasselijke naam… Adios Pantalones (foto 3). De jongen is uiteraard op Netlog aanwezig. Zijn pseudoniem daar is Psycho_aarsbaard. Behalve figuurlijk laten NSV’ers ook letterlijk hun broek zakken.

Update. In een reactie op bovenstaand artikel laat NSV-Gent weten dat de persoon die zijn broek afstak ten aanzien van de tegenbetogers geen NSV'er is, dat op de Bob Maes-activiteit exact 44 mensen aanwezig waren en op het Europa-colloquium 214 (exclusief ordediensten). Fijn dat het allemaal zo goed wordt bijgehouden.

Bij de Nationalistische StudentenVereniging (NSV) zijn ze blij met de aandacht die ze krijgen vanuit linkse hoek. Pas hebben ze nog een Faceboek-groep opgericht om Blokbuster, Comac, AFF en anderen hiervoor te bedanken (foto 1). Het is graag gedaan. Maar ook zonder jullie aanmoediging doen we verder.

Bij de vrienden van deze nieuwe Facebook-groep vinden we: Wouter Opdenacker, waarschijnlijk blij met de taart die hij vorige week maandag kreeg. Sandy Neel, die nochtans in nauwe schoentjes stond na de publicatie van voor haar bezwarende foto’s in Humo en Joods Actueel. Ruben Rosiers, die ons bedankt voor de publiciteit die we voor zijn Identiteit door Valentijn-avond maakten. Stijn Calle die ons elders verantwoordelijk houdt voor het uit het leven stappen van Dieter Samoy, niet gehinderd door een gebrek aan kennis (het AFF is geen gesubsidieerde organisatie; we hebben Samoy nooit een “fascistisch crapuul” genoemd, wel hem aangewreven zich niet te schromen om bij de neonazi’s van Blood and Honour op te treden…). Pieter Huybrechts, die mochten we hem niet vernoemen ons een mailtje zou sturen om erop te wijzen dat hij ook bij de Facebook-groep Linksen die reclame maken voor de NSV! staat. Tanguy Veys, de slimste VB’er (niet de slimste mens ter wereld, zoals Veys op Facebook en Twitter rondbazuinde). Yves Pernet, met met wie het altijd pret is. Pernets vriend Rob Verreycken, die we wel eens in de wachtkamer bij de dokter treffen. Angie Bosmans, actieverantwoordelijke bij het vernieuwde bestuur van de Vlaams Belang Jongeren. Tom Van Grieken, die op zijn beurt ook wel eens reclame maakt voor het AFF. Opvallende afwezige in het rijtje is Hans Verreyt, althans toen wij die Facebook-groep ontdekten. De stand was toen: 82 fans.

Aanstaande vrijdag wordt in Leuven beslist of het NSV erkend wordt als studentenvereniging, met alle faciliteiten die erbij kunnen komen aan de K.U.Leuven. Daags tevoren, donderdag, wordt in Leuven betoogd tegen die mogelijke erkenning (foto 2). Volgende week woensdag gaat men in Gent de straat op tegen een NSV-colloquium met Frank Vanhecke (VB), Andreas Molzer (FPÖ), Nick Griffin (BNP) en Bruno Gollnisch (FN) (foto 3). En de week daarna, donderdag 4 maart, wordt in Antwerpen betoogd tegen de NSV. Naar aanleiding van de ondanks alles erkenning van het NSV als studentenvereniging in Gent schreef De Standaard dat studenten tegenwoordig “pragmatici” zijn, aan een principiële uitsluiting van extreem-rechts niet meer willen meedoen. Dat geldt zeker voor een belangrijk deel van de huidige studentenbevolking, maar de reacties in Leuven en Gent – waar het Anti-Fascistisch Front (AFF) geen verdienste aan heeft tenzij dat we het NSV wel eens betrappen op onwaarheden en foute vrienden – bewijst dat toch niet iedereen zich neerlegt bij het normaliseren van extreem-rechts. De traditionele tegenbetoging voor de jaarlijkse NSV-betoging in één van de drie universiteitssteden, dit jaar in Antwerpen, trok daarenboven altijd al dubbel zoveel tegenbetogers dan NSV-betogers. De keerzijde is dat het NSV zo meer aandacht krijgt dan nodig, maar zwijgen over extreem-rechts is geen optie om de toekomstige kaders van het VB (en meer en meer ook van het Nieuw-Solidaristisch Alternatief) de pas af te snijden.

Hij werd hier gisteren nog genoemd, maar dan omdat hij in zijn vrije tijd zijn korte broek aantrekt en de ‘knapen’ en ‘kerlinnen’, ‘jongkerels’ en ‘meeuwen’, ‘kerels’ en ‘gudruns’, ‘stormers’ en ‘adels’ van het Vlaams Nationaal Jeugdverbond (VNJ) opleidt tot ‘bewuste’ Vlamingen. Maar Limburger Wouter Opdenacker (foto 1) is ook actief bij de Nationalistische StudentenVereniging (NSV) in Gent – hij is zelfs voorzitter van dat clubje in Gent – en werd daar maandag getrakteerd op taart. Ook Arno D’hooge, nationaal voorzitter van de NSV, werd op taart getrakteerd.

Alleen werden die taarten niet braafjes overhandigd, maar naar de twee NSV’ers gesmeten door leden van het Anarchistisch Kollektief. Het incident gebeurde tijdens de eerste vergadering van Politiek Filosofisch Konvent (PFK) waarop de NSV als nieuw lid aanwezig was. Opdenacker en D’hooge kwamen ervan af met besmeurde kleren. “We werden niet gewond maar vinden het een kinderachtige en smakeloze manier om te protesteren tegen onze toetreding tot het PFK waarin we met een democratische meerderheid werden gekozen”, zei Wouter Opdenacker achteraf. Een democratische, maar nipte meerderheid. De anarchisten hadden naar verluidt de taarten gehaald bij een Turkse bakker, het maakte de weerzin van de NSV’ers er alleen maar groter op. De anarchisten haalden hun inspiratie voor de actie niet noodzakelijk bij entarteur Noel Goudin; woensdag 25 oktober 2005 gooide een NSV’er in Gent een taart naar PS-voorzitter Elio Di Rupo. De actie werd diezelfde avond nog in een triomfantelijk persbericht opgeëist door de NSV. Taartengooier Frederik Ranson (foto 2) werd onmiddellijk na zijn actie trouwens afgeschermd door negen collega’s NSV’ers. Toen was er geen sprake van “een kinderachtige en smakeloze manier om te protesteren”.

De actie maandagavond is een voorloper van het protest dat in Gentse studentenkringen op gang komt tegen het NSV-colloquium Europa Europees! woensdag 24 februari in Gent met Frank Vanhecke (VB), Nick Griffin (BNP), Andreas Mölzer (FPÖ) en Bruno Gollnisch (FN) (Over het protest: zie meerdere Facebook-groepen: 1, 2…). Volgende week donderdag 18 februari is er als opwarmer een gespreksavond die de NSV-Gent inricht met Bob Maes, stichter van de Vlaamse Militanten Orde (VMO). Met de erkenning van de NSV als studentenvereniging aan de Gentse universiteit is ranzigheid van de NSV-activiteiten er niet op verminderd.

Over minder dan een maand houdt de Nationalistische StudentenVereniging (NSV) weer haar jaarlijkse betoging. Deze keer in Antwerpen (foto 1). De optocht trekt weer het hele spectrum van de extreem-rechterzijde aan.

Op de Facebook-groep om de betoging te steunen vinden we sympathiebetuigingen van Rob ‘Klop’ Verreycken en collega ook-wel-eens-betrokken-bij-een-vechtpartij Tom Van Grieken, de tooghangers van café De Leeuw van Vlaanderen (Sandy Neel, Yannick Derboven, Yannick D.R.…), Voorpost’ers (Luc Vermeulen, Sacha Vliegen, Koen Sweeck…), rechtsradicale autonomen (Jarno Roppe, Karin Wolters…), de Kempense keikoppen (Pieter Huybrechts, Bert Deckers…), VBJ’ers (Barbare Pas, Barbara Bonte, Angie Bosmans…), nieuwe en oude VB-volksvertegenwoordigers (Wim Wienen, Wim Van Dijck...), de habituées (Arno D’Hooghe, Dieter Leemans…), NJSV’ers (Alan Spanjaers…), VNJ’ers (Femke Pieters, Wouter Opdenacker…), N-SA’ers (Ruben Rosiers…), pennenridders (Yves Pernet, Stijn Calle…), ouderen (Hugo Pieters…) en wat nog allemaal niet. De meeste genoemden dragen overigens meerdere petjes van groeperingen waar ze lid van zijn, maar het zou ons te ver leiden om van iedereen alle lidkaarten op te sommen.

De collega’s van Blokbuster vroegen zich af of ook Blood and Honour’ers zouden langskomen. Ongeveer gelijktijdig met hun vraag verscheen op het forum van Blood and Honour Vlaanderen een oproep om naar de NSV-betoging op 4 maart in Antwerpen te gaan (foto 2, klik eenmaal op de foto voor een grotere afbeelding). Het volkje van Blood and Honour Vlaanderen zal er wel niet zo openlijk mee te koop lopen als in Arnhem, maar het zal er zoals ook de voorgaande jaren zijn. Maar waar moeten ze achteraf naartoe, nu café De Leeuw van Vlaanderen gesloten is nadat een al te heftige rechtsextremist een deel van de inboedel sloopte en de uitbater het beu werd?

• Mobilisatie voor tegenbetoging op initiatief van Blokbuster.

Donderdag 4 maart organiseert de Nationalistische StudentenVereniging (NSV) haar jaarlijkse betoging. Vorig jaar in Leuven, dit jaar in Antwerpen. Volgend jaar mogen ze zich weer in Gent opwarmen. Thema dit jaar is Jeugd eist Vlaamse toekomst. “Jeugd eist een Vlaamse toekomst… omdat het Belgische model heeft afgedaan. De actualiteit toont keer op keer aan, dat België op sterven na dood is. Vlaanderen moet zijn plaats opeisen in Europa en nemen waar het recht op heeft: een eigen onafhankelijke staat. Voor de NSV! is het dan ook klaar en duidelijk, België kan niet snel genoeg barsten!”

“Als nationalisten mogen we niet vies zijn van nationaliseren om Vlaamse jobs te behouden”, luidt het wat verder. Maar daarna gaan ze bij de NSV weer over naar het gewone liedje: “Jeugd eist een Vlaamse toekomst… ook in onze eigen wijken en gemeenten. Willen we onze eigen identiteit bewaren in deze gemondialiseerde maatschappij, dan moeten we af van de weg-met-ons mentaliteit en resoluut de multiculturele dogma’s verwerpen. In Vlaanderen is er enkel plaats voor Vlaamse, en in extenso Europese, waarden en normen. De NSV! verzet zich tegen iedere vorm van verdrukking  van onze Vlaamse identiteit. Of het nu gaat om de identitaire strijd in de Vlaamse rand of in de straten van Borgerhout, voor ons is dit dezelfde nationalistische strijd. Onze toekomst ligt in een integrale Vlaamse staat!” Een groep vakbondsmilitanten heeft het dan ook bij het rechte eind als ze in een motie naar aanleiding van de NSV-betoging schrijft: “Het spreekt voor zich dat extreemrechts gebruik zal maken van de voortschrijdende sociale en politieke ontreddering om haar racistisch en nationalistisch vergif aan de bevolking toe te dienen. Als syndicalisten komen wij op voor eenheid onder de werknemers omdat we beseffen dat alles wat ons verdeelt, ons verzwakt.” De syndicalisten tegen fascisme stellen ook vast “hoe extreemrechtse activisten van de harde lijn de focus van hun activiteiten verlegd hebben buiten de moederpartij in allerhande (satelliet)organisaties (…). Gewelddadige incidenten tegen progressieven nemen evenredig toe, wat trouwens een internationale trend is.”

“In plaats van de fascistische geweldenaars aan te pakken, criminaliseert men de antiracisten. Als vakbondsmilitanten weten we maar al te goed wat criminalisering betekent; denk maar aan de stakerspiketten bij Carrefour. Ondertussen gaan de fascisten ongestoord hun gang en blijft België een veilige thuishaven voor allerhande aangebrande neonazistische feestjes en concerten. Op 4 maart van dit jaar heeft traditiegetrouw de jaarlijkse betoging van de extreemrechtse NSV plaats in Antwerpen. Alle ‘donkerbruine kameraden’ zullen ook van de partij zijn. De NSV is de kweekvijver van toekomstige VB-kaderleden. Bij deze beruchte studentenorganisatie mag het allemaal wat ‘vuiler’ en ‘fysieker’ dan bij de moederpartij. Los van het thema van de NSV-betoging zullen tijdens en rond deze actie opnieuw progressieven en mensen die er ‘anders’ uitzien in het vizier genomen worden.” Is het niet met NSV’ers, dan met volk dat opgehitst door de betoging even ‘orde op zaken’ wil zetten. Drie jaar geleden werd een café in Antwerpen na afloop van de NSV-betoging grondig vertimmerd omdat men daar niet zo tuk was op de NSV-petjes; vorig jaar ging een patrouille van extreemrechtsen tot neonazi’s na de NSV-betoging 'orde op zaken' zetten in de Leuvense binnenstad. De Leuvense NSV’ers lieten al weten: “Wij zijn Jezus van Nazareth niet.”

Door Blokbuster wordt opgeroepen tot een grote vreedzame tegenbetoging om het groeiend zelfvertrouwen van deze fascistische groepen te ondermijnen en hun bewegingsvrijheid te beperken. “Als syndicalisten willen we onze ongerustheid over de bovengeschetste evolutie kenbaar maken. Daarom dat we iedereen oproepen deze tegenbetoging te ondersteunen en mee te betogen”, zeggen de Syndicalisten tegen fascisme nog. Hun volledige platformtekst en de eerste ondertekenaars vind je hier. Vakbondsafdelingen stonden mee aan de wieg van het Anti-Fascistisch Front (AFF) in 1974; de eerste verantwoordelijk uitgever van AFF-publicaties was Frans Lauwers, secretaris van de toen nog sterke vakbond van het personeel in de gemeentediensten. Sindsdien is de klad erin gekomen, zowel in de vakbond als in de antifascistische beweging, maar het is natuurlijk nooit te laat om terug aan te knopen bij een goede traditie.

De extreemrechtse Nationalistische Studentenvereniging (NSV) is na 27 jaar terug erkend als officiële studentenvereniging aan de Gentse universiteit, met alle voordelen die die erkenning inhoudt (van het krijgen van lokalen aan de Gentse universiteit tot de terugbetaling van een deel van de drukkosten van de vereniging). Volgens De Standaard betekent het niet dat er enige affiniteit met het gedachtegoed van de NSV is, maar aan een voorafgaande, principiële uitsluiting van extreem-)rechts willen een aantal organisaties niet (meer) meedoen. Intussen is de discussie over de erkenning van de NSV naar Leuven verplaatst. Er is een Facebook-groep GEEN ERKENNING NSV IN LEUVEN! opgericht die al meer dan 3 500 vrienden heeft.

Bij de NSV-Leuven klaagt men over “vooroordelen”, “allerlei valse verwijten”, woorden als ‘fascisten’ en ‘racisten’ die hen naar het hoofd worden geslingerd “zonder echt te weten wat deze woorden inhouden”, tegenstanders die “beschikken over een resem aan mediakanalen en ook zeer handig gebruik maken van de moderne media zoals het internet”… Had Calimero niet bestaan, men had het tekenfilmfiguurtje moeten uitvinden om de NSV-Leuven te typeren. De NSV zelf houdt het op Snoopy, het stripfiguurtje van de Amerikaanse tekenaar Charles Schultz (zie verder). De NSV-Leuven heeft een weerwoord opgesteld op verwijten als de NSV is extreem-rechts, is fascistisch, is racistisch, verheerlijkt de collaboratie, is tegen de democratie, is antisociaal, en is terughoudend (versta: staat niet open voor nieuwe initiatieven). De NSV gaat echter al bij de eerste zinnen van dit ‘weerwoord’ uit de bocht. Bij de uitspraak De NSV is extreem-rechts “is het woord ‘extreem’ totaal uit zijn context gerukt", luidt het in het 'weerwoord'. "Extremisme houdt in dat we alles zouden doen om onze doelstellingen te verwezenlijken, dat het doel de middelen heiligt en dat we er desnoods niet voor terugdeinzen om bijvoorbeeld geweld te gebruiken en vernielingen aan te richten. Maar niets is minder waar.” Waarna de NSV uithaalt naar “bepaalde organisaties (bedoeld worden: vooral anarchisten, nvdr.) die nauw betrokken zijn bij de organiserende instantie (bedoeld wordt: Blokbuster, nvdr.)” van een tegenbetoging, "bepaalde organisaties" die geweld gebruikten.

Er zal wel een reden zijn waarom de NSV zelf afkomt met de connotatie tussen “extreem” en geweld, in het van Dale-woordenbook legt men geen link tussen ‘extreem’ of ‘extremisme’ en geweld. Waar echter helemaal geen link tussen is, is tussen bedoelde anarchisten en Blokbuster. Blokbuster heeft altijd opgeroepen voor vreedzame tegenbetogingen, goed wetend dat een tegenbetoging die op rellen uitdraait de slechtst mogelijke publiciteit is. Beweren dat die anarchisten nauw betrokken zijn bij Blokbuster is dan ook helemaal van de pot gerukt. Het is daarentegen wél een feit dat de neonazi’s en rechtsradicalen die na afloop van de NSV-betoging in Leuven opgepakt werden omdat ze de stad onveilig maakten voordien in de NSV-betoging opstapten. Overigens relativeert het NSV-Leuven haar niet-extreem/gewelddadig karakter zelf ook wel. “Ondanks onze oproep om vreedzaam op te treden, zijn we Jezus van Nazareth niet: indien men ons op rechterwang slaat, bieden we onze linkerwang niet aan. Als men ons fysiek geweld aandoet, behouden wij het recht om onszelf te verdedigen,” luidt het tot slot van het weerwoord dat de NSV niet-extreem/gewelddadig zou zijn. Hou zij zich zou verdedigen, dat leert ons de ‘webwinkel’ van de pas vernieuwde nationale website van de NSV. Een bezoeker van deze blog merkte op dat er onder andere een zelfklever aangeboden wordt met Snoopy, gehelmd, met op zijn helm het in extreemrechtse kringen geliefde Keltisch kruis, en in zijn rechterhand een baseballknuppel, stok of ijzeren staaf. Zoiets aanbieden in de NSV-webwinkel overtuigt natuurlijk (niet) dat de NSV niet-gewelddadig is.

Foto 1: NSV-Gent in Leuven, 26 maart 2009. Foto 2: Fragment uit de webwinkel van de NSV - klik eenmaal op de foto voor een grotere afbeelding, in het midden zie je de Snoopy mét helm en baseballknuppel.

In Gent zijn een paar mensen uit het Katholiek Vlaams Hoogstudenten Verbond ( KVHV) gestapt. Ze hebben nu KASPER opgericht, wat staat voor Katholiek, Academisch, Solidaristisch, Partijonafhankelijk, Elitair en Rede. Het elitaire slaat niet op dat het een club van rijkeluiszoontjes zou zijn, maar dat het enkel studenten wil verenigen die behoorlijke studieresultaten kunnen voorleggen. “Wij vinden ons niet terug in studenten die na vijf jaar op de universiteit nog voor geen enkel examen zijn geslaagd. Je komt toch niet naar de universiteit om je dagen al drinkend door te brengen.” Een doop als KASPER-lid is niet zoals bij andere studentenverenigingen door slachtafval kruipen, eerder wordt gedacht “aan het schrijven van een goed doorwrocht artikel over een interessant thema.” Onnodig te zeggen dat ze bij het KVHV en het NSV hun neus ophalen bij dat soort studentenverenigingen.

Intussen is Peter Moelans (foto), praeses van het KVHV-Antwerpen, de centrale figuur in een Nederlandse bekroonde documentaire. Brul van de Leeuw. Vorige week uitgezonden op de Nederlandse televisie, op een nog te bepalen ogenblik op de VRT te zien, maar nu al hier te bekijken (zie de link onderaan dit artikel). Het is het portret van een vierdejaars student geschiedenis die vecht voor het versterken van de eigen cultuur, christelijke normen en waarden hoog in het vaandel draagt, en opkomt voor een onafhankelijk Vlaanderen. We zien hem op de IJzerwake, bij een KVHV-bijeenkomst, en ergens in de Vlaamse velden en weiden marcherend achter een Vlaamse vlag. Moelans woont in een rustige wijk in Ekeren, vader is dementerend en hulpbehoevend, moeder voelt zich eerder Belg dan Vlaming en is blijer met goede studieresultaten van zoonlief dan met zijn voorzitterschap van “die studentenvereniging”. De camera registreert een discussie tussen KVHV’ers over de gelijkwaardigheid dan wel meerwaarde van bepaalde culturen. Reportagemaker Thijs Schreuder vond het gedoe met vaandels, uniformen en petten “visueel heel aantrekkelijk”. Thijs Schreuder: “In Nederland kennen wij dat niet. Het ging zelfs zo ver dat Nederlandse kijkers dachten dat ik een fictiereportage had gemaakt.”

Maar het is dus geen fictie. De reportage duurt 22 minuten, en is filmisch mooi in beeld gebracht. Peter Moelans zoekt orde en structuur in zijn leven, en vond in het KVHV mensen waarmee hij dat op een theoretisch niveau kan bespreken. Interessant wordt het als Moelans aan Gerolf Annemans voorlegt dat de Vlaamse identiteit al te vaak louter gedefinieerd wordt als anti-Franstalig en anti-islamitisch. Peter Moelans: “Het zou veel interessanter zijn om eindelijk onze eigen cultuur te definiëren.” Gerolf Annemans: “Maar in mijn tijd kregen we daar een trauma van omdat iedere definiëring mank loopt. Het werd onmiddellijk aangegrepen en in de hoek van de neonazi’s en dergelijke gepropt.” In een studentencafé wordt de discussie over de Vlaamse identiteit verder gezet tussen KVHV’ers. Peter Moelans heeft kritiek op de eigen, Vlaamse cultuur. Peter Moelans: “Waarom zou iemand integreren als onze samenleving veel minder sociale structuur biedt dan hun eigen gemeenschap?” Bij momenten toch intelligent, die Moelans. Zelf vindt hij het spijtig dat Thijs Schreuder niets van de cantussen heeft getoond. Peter Moelans: “We komen er nu uit als een saaie studentenvereniging, terwijl het tegendeel waar is.”

“Het KVHV stelt in het Antwerpse studentenmilieu weinig voor”, zegt ons een insider. “Hooguit een tien à vijftiental mensen. Onder andere voormalige NSV’ers die een deftiger imago willen aannemen, maar het blijft meestal familie van het VB.” Peter Moelans lijkt binnen het KVHV dan weer belangrijker dan het KVHV aan de Antwerpse universiteit is. Moelans was perswoordvoerder bij de Mars op Brussel die het KVHV op 3 mei dit jaar organiseerde. Later vonden we hem ook terug in het organisatiecomité van de 11-juiviering door de Gulden Sinjoren in Antwerpen. Politiek bevindt hij zich nu ergens tussen de N-VA en het VB. In 2006 was Peter Moelans nog volbloed N-VA’er en stond hij als zodanig op de CD&V/N-VA-lijst bij de gemeenteraadsverkiezingen in Antwerpen. Hij kreeg er 258 voorkeurstemmen, wat slechts het zevenendertigste beste resultaat was op zijn lijst.

• De documentaire Brul van de Leeuw.

De rechtsradicale Vlaams-nationalistische en Heel-Nederlandse actiegroep Voorpost heeft een nieuwe website. Een nieuwe “webstek”, heet dat daar. “Deze nieuwe stek bevat meer informatie, beschrijft vele jaren van actie, vorming en kameraadschap en zal vaker worden vernieuwd”, werd op 18 november medegedeeld. Opvallendste is echter dat  men vroeger over aparte pagina’s voor Voorpost-Vlaanderen en Voorpost-Nederland beschikte, en het nu nog slechts één website is voor de nationalisten beneden en boven Wuustwezel.

En er is nog meer Voorpost-nieuws. Na de huldiging van collaborateur en nazi Reimond Tollenaere zondag 8 november werd in Oostkamp ook hulde gebracht aan de intussen 75-jarige Roeland Raes. Mede-oprichter van Voorpost, voorzitter, ondervoorzitter, hoofdredacteur van Revolte, auteur, spreker op vormingsavonden en -weekenden. “Een leven van strijd, van non-conformistische inzet.” Meteen werd ook aangekondigd dat het hoofdredacteurschap van het Voorpost-blad Revolte in handen komt van de Nederlander Sjors Remmerswaal (27 j., wonend in Zoetermeer in de Nederlandse provincie Zuid-Holland). Bij de publieke opinie in Vlaanderen is Sjors Remmerswaal een nobele (nouja) onbekende, en zelfs ’t Pallieterke heeft hem nog niet gestrikt voor een interview. De man is nochtans regelmatig in Vlaanderen.

Vanaf 2001 is hij actief op diverse extreemrechtse internetfora, als lid van de Nieuwe Nationale Partij (NNP). Vanaf 2004 duikt Sjors Remmerwaal op in Vlaanderen (de IJzerwake, het Pinksterkamp van Voorpost, de Radicale Sporenherdenking van Voorpost…). In 2005 wordt hij gesignaleerd op het berucht ‘Blokhutfeest’ van Voorpost en het Soetermeer Skinhead Front. Achteraf ontkent hij elke betrokkenheid van Voorpost hierbij. Vanaf 2006 schrijft Sjors Remmerswaal artikels voor Revolte en andere Voorpost-publicaties. Een Nederlandse bron omschrijft hem als “de humorloze intellectueel van Voorpost-Nederland.” De jongste jaren werkt Sjors Remmerswaal mee aan de boekenrubriek van Radio Rapaille. Sjors Remmerswaal is ook internetdomeineigenaar van de Nederlandse variant van Z11-Z11-Z11, Wij-Wij-Wij. Een website en actie om voor behoeftige, bij voorkeur rechtsradicale, Vlamingen / Nederlanders geld en andere zaken in te zamelen; liever dan mensen in ontwikkelingslanden te steunen.

Het voorbije weekend was Sjors Remmerswaal samen met Vlaams Voorpost-actieleider Luc Vermeulen en een handvol Voorpost-militanten te gast bij Adsav, een extreemrechtse nationalistische Bretoense groepering. Genre ‘wij zijn geen neonazi’s maar veroordelen niet de Bretoenen die langs de zijde van de Duitsers stonden tijdens de Tweede Wereldoorlog’. Voor Voorpost is het een vooruitgang dat Sjors Remmersdaal hoofdredacteur is geworden van Revolte. Volgens zijn eigen blog heeft hij immers geen twee linkerhanden. Zo legt hij er bijvoorbeeld geduldig uit hoe je een kraanleertje (een “joint”) moet vervangen bij een lekkende kraan. Foto: Sjors Remmerswaal (r.) op de Kameraadschapsavond van Voorpost, aan de vooravond van de IJzerwake dit jaar. Naast hem de Nederlandse Voorpost-actieleider Florens van der Kooij (l.) en de Vlaamse Voorpost’er en auteur van een artikel over economische soevereiniteit in de jongste Revolte Sacha Vliegen (m.). Klik eenmaal op de foto voor een grotere afbeelding.

In het kader van de Week van de Smaak, die nog tot zondag loopt, geven Turkse topchefs morgen in Antwerpen en Brussel kookworkshops. Ook elders in Vlaanderen mag men proeven van Turkse lekkernijen. Het voorbije weeekend kreeg men er nog Vlaamse versnaperingen bovenop. Voorpost was immers op pad.

Het kreeg minder aandacht in de media dan het verstoren van concerten van Clouseau, maar het voorbije weekend stonden Voorpost-militanten in Aalst, Mortsel en Gent aan de zaaltjes waar de plaatselijke burgemeesters de Turkse kookkunst uitprobeerden. De Voorpost’ers stonden er met een spandoek met de slogan Stop de multiculturele waanzin. Om de grimmige sfeer wat te breken werden echter ook “Vlaamse versnaperingen” uitgedeeld. Welke wordt niet verteld in de persmededeling die Voorpost verspreidde. Voorpost zegt wel nog te kunnen leven met de gastlanden de voorgaande jaren Zwitserland, Frankrijk en Italië “waar gezien de gemengdheid van onze Europese keukens wat voor te zeggen viel”, maar Turkije… Voorpost is “van oordeel dat het in Vlaanderen zinniger zou zijn de uitheemse bevolking kennis te laten maken met onze cultuur, met onze gewoontes, met onze waarden en normen, en… met onze keuken. Turkije – zoals de organisatoren van de Week van de Smaak dat doen – bovendien aanduiden als ‘een land waar Oost en West elkaar ontmoeten’ en ‘vergeten’ erbij te vertellen dat de ‘ontmoetingen’ vooral plaatsvonden door Turkse invallen in Europa en tegenwoordig door massale Turkse emigratie naar Europa, terwijl van het Westen in Turkije alleen nog het toerisme overgebleven is. Dat is… appels met peren vergelijken.” Ver gaan ze de vergelijkingen niet zoeken bij Voorpost.

Opgejaagd door Voorpost ageerde het VB het voorbije weekend ook al tegen Sinterklaas onder het motto Het blijft een Turk. Geboren in de Griekse stad Myra, maar dat behoort nu tot Turkije. Of zijn die berichten in bepaalde media over Voorpost en het VB maar om te lachen? Zijn het grappen zo zuur als… een citroen?

Vandaag, vrijdag de dertiende, wordt in het VB-secretariaat aan de Van Maerlantstraat in Antwerpen het nieuwe nationaal bestuur van de Vlaams Belang Jongeren voorgesteld (foto 1). Dat in hetzelfde zaaltje maandelijks oud-collaborateurs ple(e)g(d)en bijeen te komen voor een koffietafel is geheel toeval. De locatie was ook door het VB gereserveerd om de uitslag van de volksraadpleging over het Lange Wapper-tracé te volgen. Maar geen journalist die naar daar toog om de stemming te peilen. Vandaag verzamelt er de jongste generatie VB’ers. Schoon volk uit bevriende jongerenorganisaties heeft beloofd eveneens langs te komen.

Het VB benadrukt graag dat met Barbara Pas (foto 2) voor het eerst een vrouw aan het hoofd staat van de Vlaams Belang Jongeren (VBJ). Na Filip Dewinter, in 1987 de eerste VBJ-voorzitter, Karim Van Overmeire, Jan Huijbrechts, Philip Claeys, Jurgen Branckaert, Frederic Erens en Hans Verreyt is het inderdaad eens wat anders. Barbara Pas groeide op in een Vlaamsgezind milieu. Van kleins af wordt ze meegenomen naar manifestaties als de IJzerbedevaart en het Vlaams Nationaal Zangfeest. Het is echter pas tijdens haar studententijd in Leuven dat Barbara Pas zich politiek engageerde. Het Katholiek Vlaams Hoogstudenten Verbond (KVHV) is er het vehikel voor. Amper afgestudeerd als handelsingenieur wordt ze medewerkster van de Kamerfractie van het VB, onder de vleugels van Gerolf Annemans. Sinds januari 2007 is Barbara Pas gemeenteraadslid in Dendermonde, stadje waar ze ook voorzitster is van de plaatselijke VB-afdeling. Broer Frederik is secretaris van het VB-Dendermonde, maar is bekender als VB-huiscartoonist Fré. Sinds juni 2007 is Barbara Pas ook volksvertegenwoordigster. En sinds 11 oktober 2009 is ze daarenboven ook nog voorzitster van het VBJ. Je kan maar beter vroeg beginnen met het cumuleren van mandaten. Marie-Rose Morel zag voor Barbara Pas een nog grotere toekomst, Morel noemde haar als één van de mensen voor een nieuwe leiding bij het VB. Als VBJ-voorzitster mag ze nu alvast in het VB-partijbestuur zetelen.

Over haar verkiezing tot nieuw VBJ-voorzitster zegt Barbara Pas in het novembernummer van Vlaams Belang Magazine: “Elke voorzitter, man of vrouw, heeft zijn eigen stijl. Extra troef is dat het hardnekkig vooroordeel van de vrouwonvriendelijkheid de kop wordt ingedrukt. Het kan ook bijdragen om de nieuwe dynamiek van verjonging die we willen teweegbrengen te symboliseren.” Met Hans Verreyt als VBJ-voorzitter was de werking van de VBJ inderdaad stilgevallen. Met enkele uitzonderingen die de regel bevestigen. De nieuwe voorzitster pakte meteen uit met een nieuw logo voor het VBJ, waarin de begrippen rebels, rechts en republikeins opgenomen zijn. Barbara Pas: “Het rebelse karakter van onze partij slaat onder meer op ons anti-establishmentgehalte. Wij durven dingen benoemen en boute conclusies trekken. Zeker als jongeren mogen we niet rond de pot draaien, maar moeten we doen wat we zeggen en zeggen wat we doen. Het ‘rebelse’ voor onze jongerenwerking slaat ook op onze alerte houding tegenover de moederpartij. Niet geënsceneerd zoals bij de meeste partijen hun jongerenwerking: als blaffende hondjes die even wat lawaai mogen maken, en dan weer teruggefloten worden. VBJ moet het voortouw nemen. Wij zijn geen flauw aanhangsel van de partij, maar rebel binnen de rebellen.” Wat Bruno Valkeniers heeft meegemaakt sinds de VB-partijraad in Beveren is nog maar klein bier in vergelijking met wat hem te wachten staat met de VBJ. Toch als we Barbara Pas mogen geloven.

“Naast de traditionele taken die voor VBJ weggelegd zijn in het kader van de vorming van nieuwe partijkaders, is het (…) een hoofdtaak van VBJ om de Vlaamse jeugd zo veel mogelijk te overtuigen van ons gelijk”, vervolgt Barbara Pas. “Dat kan via debatten, colloquia en discussiefora, maar ook met spraakmakende acties, met vrije tribunes en columns, (doelgerichte) pamfletten en zo meer. We moeten vooral opnieuw de straat op, onze boodschap verkondigen door aanwezig te zijn waar de jongeren vertoeven: van lokale evenementen tot grote festivals en op het wereldwijde web.” Volgend jaar met de VBJ naar Werchter en Pukkelpop! En Sensation White, natuurlijk. Naast Barbara Pas als nieuwe voorzitster bestaat het nieuwe VBJ-bestuur uit: Barbara Bonte (26 j., uit Antwerpen, penningmeester), Angie Bosmans (26 j., uit Zandvliet, actieverantwoordelijke), Chris Janssens (31 j., uit Genk, vormingsverantwoordelijke), Christophe Lefebvre (29 j., uit Menen, webstekbeheerder), Wouter Opdenacker (19 j., uit Rekem, redactieverantwordelijke), Gianni Peeters (23 j., uit Schoten, propagandaverantwoordelijke), Olivier Peeters (25 j., uit Lier, communicatieverantwoordelijke), Luk Raekelboom (29 j., uit Grimbergen, organisatieverantwoordelijke) en Dirk Verhaert (29 j., uit Wijnegem, ondervoorzitter).

Andy Bonnyns (25 j., uit Scherpenheuvel-Zichem) mocht op het VBJ-congres in Mechelen op 11 oktober mee op de foto met het nieuwe VBJ-bestuur. Sinds 16 maart is hij de nieuwe secretariaatsmedewerker van de VBJ. In de congrestekst die in Mechelen werd goedgekeurd leggen de VBJ nieuwe accenten maar blijven ze tezelfdertijd geheel zichzelf. Van de ‘identitairen’ nemen ze de slogan 100 % Identiteit, 0 % Racisme over; van het VB behouden ze de slogan Aanpassen of opkrassen.

Terwijl dinsdagavond in Gent het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) en vrienden betoogden tegen “zinloos geweld”, versta: geweld uitgaande van links, kregen in de nacht van dinsdag 10 op woensdag 11 november vijf studenten in Leuven zware klappen van een groep extreemrechtse jongeren van het NSV. Volgens een persmededeling van Comac werd één van de aanvallers herkend als Hans Verreyt, oud-voorzitter van de Vlaams Belang Jongeren en VB-gemeenteraadslid in Boom.

De vijf Leuvense studenten waren zich aan de Oude Markt vrolijk aan het maken over de traditionele NSV-lintjes en -petjes toen Hans Verreyt (foto’s 1 en 2) plots kwam aanstormen en één van de studenten bij de keel greep. Daarop ontstond een kleine schermutseling. Eén van de studenten die al de hele avond aan het filmen was kon het gebeuren vastleggen op de camera. Toen de camera door de aanvallers opgemerkt werd, rukte Verreyt de camera uit de handen van de eigenaar en zette Verreyt het op een lopen. De studenten gingen op zoek naar de camera en kwamen het groepje NSV’ers opnieuw tegen in de Tiensestraat. Verreyt was er echter niet meer bij. Terwijl de studenten de NSV’ers vroegen de camera terug te bezorgen, werd één van de studenten onverwachts in de rug aangevallen. Eén student kreeg een rake klap op de neus, en toen een andere student op de grond viel kreeg die nog enkele trappen in de ribben en rug. Kameraden van de aanvallers maanden hen aan op te houden, waarna de vechtersbazen scheldend hun verstomde slachtoffers achterlieten. Resultaat: een lichte hersenschudding, een zwaar gekneusde pols en schouder, gekneusde en waarschijnlijk gebarsten ribben, en een gestolen camera. De studenten hebben klacht neergelegd. De beveiligingscamera’s van de stad Leuven zouden de aanval en diefstal op de Oude Markt geregistreerd hebben.

Hans Verreyt werd in het voorjaar in de pers nog gerekend bij het ‘jong talent’ van het VB. Hij heeft echter al een lange staat van dienst in radicale Vlaams-nationalistische kringen. Tot 11 oktober was Verreyt voorzitter van de Vlaams Belang Jongeren (VBJ). Meer over het nieuwe bestuur van de Vlaams Belang Jongeren: morgen op deze blog. Hans Verreyt zegt in een reactie aan de pers zelf ook klacht neergelegd te hebben “voor het geval het incident nog een staartje krijgt.” Nadat de NSV’ers een pet terugkregen, is Hans Verreyt naar eigen zeggen naar huis gegaan. “Verreyt benadrukt dat hij niet betrokken was bij de latere incidenten waarbij een gewonde viel”, luidt het. Maar in de persmededeling van Comac is nergens gezegd dat Verreyt bij de tweede incidenten betrokken was. Integendeel, Comac schreef dat de studenten “het groepje NSV’ers opnieuw tegen(kwamen) in de Tiensestraat, maar Verreyt was nergens te bekennen.” Waarom iets benadrukken dat niet beweerd wordt?

Naast VB-gemeenteraadslid in Boom is Hans Verreyt ook VB-personeelsid, medewerker op de communicatiedienst van het VB. Dinsdag meldde hij zijn Facebook-vrienden dat de uitbater van een computerzaak in Aartselaar beelden van een diefstal op het internet heeft geplaatst in de hoop zo de daders te kunnen ontmaskeren. Vanmorgen, nog vóór de persmededeling van Comac verspreid werd, schreef Hans Verreyt op zijn Facebook: “Dinsdag vermeldde ik reeds deze beelden. Vandaag brengt ook Gazet van Antwerpen de beelden van deze diefstal op haar site. Laat ook gerust een stem achter op de vraag ‘Vindt u dat dieven op internet mogen worden gezet? Ik stem overtuigend JA!” (foto 3, klik eenmaal op de afbeelding voor een grotere versie). Als Hans Verreyt vindt dat de beelden van de diefstal in Aartselaar op het internet moeten gegooid kunnen worden, zal hij er zeker geen bezwaar tegen hebben dat de beelden van de diefstal in Leuven eveneens op het internet gezet worden.

Bij Voorpost hebben ze een druk weekend achter de rug. De puberale actie tegen Clouseau omwille van een pro België-liedje haalde enkele Vlaamse kranten. Voorpost-Nederland haalde intussen enkele lokale kranten met een actie bij een gevangenis voor mensen zonder geldige verblijfspapieren in Zaandam en een info-moment over de islam in Twente. De meest controversiële Voorpost-activiteit het voorbije weekend, waarvoor daarenboven het meeste volk op de been was, haalde echter niet de massamedia.

Bij de acties tegen Clouseau in Oostakker (bij Gent) en Schoten (bij Antwerpen) voerden zaterdag respectievelijk vijf en vijftien Voorpost’ers actie, in Zaandam kropen zaterdag twee Voorpost’ers op een dak en in Twente gingen zondag een twintigtal mensen luisteren naar de gelegenheids‘islamologen’ Alfred Vierling en Florens Van der Kooi. In (opnieuw) Oostakker kwamen zondag daarentegen een kleine 150 mensen bijeen voor een door Voorpost georganiseerde huldiging van collaborateur en nazi Reimond Tollenaere. “Persoonlijk gok ik het aantal aanwezigen tussen de 200 en de 220 mensen”, schrijft NSV’er en Voorpost’er Yves Pernet op zijn blog. Maar dat is verkeerd gegokt. Iets minder dan 150 mensen is echter nog altijd een respectabel aantal voor een weinig respectabel man. Volgens Pernet waren “meerdere mensen van de ‘fine fleur’ van de radicaal-rechtse Vlaamse Beweging” aanwezig, van “zeer jong tot mensen van een mooie leeftijd.” Nog volgens Pernet was er een “interessante” toespraak van oud-ondervoorzitter van het Vlaams Blok Roeland Raes, en Oswald Van Oothegem sprak er “met een passie die kenmerkend is voor hen die de repressie en de onrechtvaardigheid van het Belgische regime hebben meegemaakt.” En er was natuurlijk een toespraak van Luc Vermeulen, actieverantwoordelijke van Voorpost die wij wat oneerbiedig als “master of ceremony” hadden aangekondigd. Nee, nee. Luc Vermeulen had een heuse speech voorbereid ter ere van Reimond Tollenaere, speech met als titel Wij dragen het vaandel verder.

Luc Vermeulen zei dat men fouten kan maken “maar men mag daardoor geen afbreuk doen aan de persoon die de mens is geweest. En Tollenaere was een idealist die enkel het beste voor zijn volk nastreefde.” Ja ja. En Hitler kon ook lief zijn voor kindjes. “Men kan dan zeggen dat men niet mag spreken over de collaboratie, tenzij om ze in de sterkste bewoordingen te veroordelen. Dat zou echter geschiedenisvervalsing zijn aangezien het interbellum en Wereldoorlog II bepalende factoren zijn geweest in de ontwikkeling van het Vlaams-nationalisme.” Voilà, dat is nu eens wel waar: de collaboratie is een bepalende factor geweest in de ontwikkeling van het Vlaams-nationalisme. Geen eerbetoon meer mogen houden voor Reimond Tollenaere, dat vinden Luc Vermeulen en Yves Pernet beangstigend. “Toegeven aan de hysterie rond deze dingen betekent dat de grenzen van het toelaatbare weeral inkrimpen tot we uiteindelijk niets meer mogen zeggen.” Een excuus in dezelfde categorie als dat negationisme moet kunnen. Pernet probeert nog te ontkennen “dat dit een herdenking was van een nationaal-socialist”, maar één van de bezoekers van zijn blog laat in een reactie weten dat dit flauwekul is. Hij reageert met: “Tollenaere was natuurlijk wel 100 % een nationaal-socialist, dit proberen te minimaliseren is een beetje flauw. Alsof nationaal-socialisten zich niet (toen én nu) inzetten voor hun volk. Dit schoonheidsfoutje buiten beschouwing gelaten wil ik jullie wel feliciteren voor het houden van deze herdenking.”

Voorpost is vanavond niet officieel in Gent bij de betoging tegen ‘zinloos geweld’ van het N-SA &Co, maar Voorpost’ers dragen wel meer dan één petje (ze zijn Voorpost’er en NSV’er, Voorpost’er en VB(J)’er, Voorpost'er en portier bij een concert van Kategorie C, Voorpost’er en Blood and Honour’er…) zodat we wel een paar Voorpost’ers in Gent mogen verwachten. Goed nieuws voor hen: morgen moeten ze niet opdraven in Antwerpen voor een actie die de Vlaamse Volksbeweging (VVB) gepland had bij de herdenking van de Wapenstilstand, actie die gesteund zou worden door Voorpost. Ineke Cleymans-Oris (foto 1) had als “secretaresse VVB-afdeling Groot-Antwerpen” opgeroepen voor deze actie. We kennen haar echter ook als VB-kandidate voor de Vlaamse parlementsverkiezingen op 7 juni dit jaar, en niet in het minste als echtgenote van actieverantwoordelijke van het VB-Antwerpen Albrecht Cleymans. Nadat de Brabançonne gezongen zou worden, zouden de gemobiliseerde Vlaams-nationalisten de Vlaamse Leeuw aanheffen omdat “bij de gesneuvelden van de Grote Oorlog zeer veel Vlamingen waren” en dit bij de Wapenstilstandherdenking onderbelicht blijft (foto 2, klik eenmaal op de afbeelding voor nog meer uit de oproep voor actie). Maar zie, soepel als ze soms zijn op het kabinet van burgemeester Patrick Janssens deelde het Antwerpse stadsbestuur gisterenmorgen in een persmededeling mee dat, zowel bij de plechtigheid aan de begraafplaats Schoonselhof als aan het monument van de gesneuvelden in het Stadspark, de Koninklijke muziekkapel van de Lokale Politie Antwerpen “de ‘Last Post’, het volkslied van de Vlaamse Gemeenschap en het Belgisch volkslied” zal uitvoeren. De VVB is daarenboven uitgenodigd om mee een krans neer te leggen, en mag dat ook de volgende jaren doen.

VB-personeelslid en Voorpost-actieleider Luc Vermeulen (foto 3) kan nu van zijn vrije dag op 11 november gebruik maken om eens een cursus Nederlands in te kijken. In een bericht aan de Voorpost-militanten deelde hij gisterenavond mee: “Vanaf heden zal de ‘Vlaamse leeuw’ (moet dat niet ‘Leeuw’ zijn, met een hoofdletter?) opgenomen worden in het programma. Ermag (typfout) tevens een krans neergelegt (taalfout) worden voor de Vlaamse soldaten gesneuveld tijdens de oorlog van 14-18.” Voorts bedankt Luc Vermeulen de actievoerders tegen Clouseau. “Deze acties kregen heel wat mediabelangstelling. indien (hoofdletter vergeten) Clouseau meent via liederen belgië (typisch Vlaams-nationalistisch natuurlijk om België zonder hoofdletter te schrijven) te moeten verdedigen en daarmee uiteraard een politieke mening verkondigd (alweer een dt-fout) dan zal hij (hij?) ook in de toekomst, Voorpost op zijn (zijn?) weg tegenkomen.” Was Luc Vermeulen op zijn weg maar eens een leraar Nederlands tegengekomen!

Aanstaande zondag worden de bottines van de Voorpost’ers en de bazuinen van de VNJ-muziekkapel nog eens opgeblonken. In Oostakker, bij Gent, organiseert Voorpost een herdenking van Reimond Tollenaere, naar aanleiding van diens honderdste geboortedag. Sprekers zijn oud-Oostfronter Oswald Van Oothegem en voormalig senator en ondervoorzitter van het VB Roeland Raes. Master of ceremony is Luc Vermeulen, VB-personeelslid en actieverantwoordelijke van Voorpost. Maar wie is Reimond Tollenaere?

In de Nieuwe Encyclopedie van de Vlaamse Beweging wordt Reimond Tollenaere als volgt omschreven. We hebben de Encyclopedie wel niet zelf kunnen inkijken, maar we nemen aan dat Wouter Jeanfils, tegenwoordig VB-provincieraadslid in Vlaams-Brabant, er correct uit citeerde.“Tollenaere studeert van 1928 tot 1934 rechten aan de RUG. Hij is een radicaal aanhanger van politiek Groot-Nederland en verwerpt elk compromis met de Belgische staat. Als beursstudent in Duitsland in 1931 en 1932 komt hij in contact met het nationaal-socialisme en neemt hij een aantal nazileerstellingen over. Tollenaere is nog student wanneer VNV-leider Staf de Clercq hem in oktober 1933 benoemt tot propagandaleider van het VNV. Van meet af aan is het Tollenaeres bedoeling om het VNV een nationaal-socialistische en Groot-Nederlandse koers te laten varen. Hierdoor komt hij regelmatig in conflict met de gematigder strekking binnen de partij. In mei 1936 wordt hij tot volksvertegenwoordiger gekozen. Hij streeft naar een rechtse en antidemocratische beweging tegen een eventueel volksfront van socialisten en communisten. Tollenaere wordt bij de Duitse inval gearresteerd en naar Frankrijk gedeporteerd (10 mei 1940), maar op 21 juni bevrijd. In de zomer van 1940 spreekt hij zich uit voor een onvoorwaardelijke collaboratie en een nationaal-socialistische Germaanse statenbond. Groot-Nederland zou hierin als autonome staat een plaats vinden. In mei 1941 wordt hij de eerste commandant-generaal van de Dietsche Militie/Zwarte Brigade van de Eenheidsbeweging-VNV. In augustus 1941 behoort hij tot de eerste lichting Vlaamse vrijwilligers die naar het oostfront vertrekken. Na zijn vertrek heeft Tollenaere geen invloed meer op de politieke koers van het VNV. Bij een van de eerste acties van het Vlaamsch Legioen sneuvelt hij. Zijn dood is een zware klap voor de Clercq die Tollenaere ziet als zijn opvolger.”

Bij Wikipedia wordt nog gepreciseerd: “Zelf vertrok hij op 6 augustus 1941 als Untersturmführer (onderluitenant) bij het Vlaams Legioen (Waffen-SS) met een groep vrijwilligers naar het Oostfront.“ Aan die collaborateur en nazi brengt Voorpost zondag hulde. Als Bruno Valkeniers het meent dat er voor "nazisten" geen plaats is bij het VB, mogen Roeland Raes en Luc Vermeulen maandag dan nog binnen bij het VB?

Wie de agenda van de Vlaams Belang Jongeren (VBJ) overloopt, vindt haast geen politieke activiteiten meer. De VBJ’ers uit Eeklo organiseren volgende zondag een landelijke fietstocht, de VBJ-afdeling in De Pinte organiseert eind deze maand een bowlingavond, de Lierse VBJ-afdeling richt dan een receptie in, de VBJ-afdeling van Izegem houdt het diezelfde dag op een karaoke-avond, de VBJ-afdeling in Evergem bekomt nog van een barbecue half augustus en de Antwerpse VBJ-afdeling is nog niet bekomen van de bier- en kaasavond daags voor 11 juli.

Het VBJ richtte ook nog een ‘zomertoer’ in met bijeenkomsten in acht kustgemeenten, met telkens een partijkopstuk als spreker. Maar meer dan een West-Vlaams onderonsje, met af en toe een partijgenoot uit het binnenland, werd dat niet. Geen kustganger die er op af kwam. Er was nochtans telkens een gratis vat bier aangekondigd, en je kreeg er de kans een “fantastische minicomputer” te winnen.

Zondag 11 oktober, daags na het jeugdcongres van het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA), organiseert het VBJ in Mechelen een congres onder het motto 100 % identiteit (foto 1). Het congres vindt plaats in een fuifzaal van de stedelijke jeugddienst van Mechelen, en niet zonder reden. Na het officiële gedeelte worden de stoelen opzij geschoven en volgt een optreden van de in de jaren negentig populaire dancegroep 2 Fabiola (foto 2). Of hun muziek nu echt is wat Vlaams-nationalisten zich voorstellen bij het begrip ‘Vlaamse identiteit’ durven we betwijfelen. Dat de naam van de groep een verwijzing is naar koningin Fabiola is een ander anachronisme. Een geluk bij een ongeluk is dat de Belgisch-Marokkaanse zangeres Zohra niet langer bij 2 Fabiola zingt. Op haar website verkondigt ze tegenwoordig: “Diversity is progress”. Naast zanger-dj Pat Krimson en 2 Fabiola komen ook nog twee dj’s van de Lierse discotheek Illusion plaatjes draaien. Allen daarheen!

Op de IJzerwake vorige zondag riep voorzitter Wim De Wit op tot het uitwerken van een gemeenschappelijke strategie tussen CD&V, N-VA, Vlaams Belang en LDD “want onze onafhankelijkheid ligt als het ware voor het grijpen.” Maar wat dan met Brussel als hoofdstad van Vlaanderen? “Laat vallen”, zei gastspreker Frans Crols, voormalig hoofdredacteur van het zakenblad Trends. Op de IJzerwake wisten ze waarover napraten, waarbij de meningen varieerden tussen “Brussel is onze hoofdstad en die geef je niet op” en “Brussel is vuil en stinkt, en we zijn het beter kwijt dan rijk.” De mening van de Brusselaars zelf werd niet gevraagd, en het voorstel van Crols om niet te kiezen tussen Antwerpen of Gent als nieuwe Vlaamse hoofdstad, maar Mechelen te nemen, kon ook al niet op eenstemmigheid rekenen.

Zoals gebruikelijk begon de IJzerwake met een misviering. Pater Adriaan Aernouts, die tot dit jaar steeds de mis op de IJzerwake had geleid, liet zich op eigen verzoek als hoofdcelebrant vervangen door ene pater Van Essche. De man heeft een stem als een klok die niet moet onderdoen voor die van zijn voorganger, en hij kreeg meteen de toehoorders op zijn hand met zijn eis om amnestie (voor de collaborateurs met het nazi-regime, nvdr.). Volgens pater Van Essche stond Jezus radicaal afkerig tegenover uitsluiting en cordon sanitaires door huichelaars en hypocrieten. Van Essche en Aernouts stonden niet alleen achter het altaar, in totaal stonden ze er met zes priesters. Daarbij werd ook gezongen, het Gebed voor het vaderland tot drie keer toe. “Prachtig lied vinden wij dat, maar op zo’n bloedhete Wake was één keer misschien toch wel genoeg geweest”, noteerde ’t Pallieterke. En de moniteur van de rechtsradicale Vlaamsnationalisten vervolgt: “Er waren bij de eerwaarde heren wel een paar regiefoutjes aan te merken, maar het weze hun christelijk vergeven, al was het maar omdat zij ook het Amnestielied van Armand Preud’homme inzetten.” En alhoewel pater Van Essche “iedere vorm van uitsluiting” betreurde, had hij "voor vreemdelingen en inwijkelingen in de Vlaamse rand deze niet mis te verstane boodschap: ‘Tot hier en geen stap verder!’” Hoe dit te verzoenen is met de Godsvrede-gedachte van de IJzerwake, werd niet verduidelijkt.

’t Pallieterke weet ook dat “de afspraak was dat er tijdens de wake geen bier werd geschonken. Er is achteraf tijd genoeg om Vlaanderen vrij te drinken. Maar dat leidde bijna tot muiterij bij de Zwalmfanfare die al enkele jaren de wake muzikaal opluistert. Gelukkig kon een attente regie die brand snel blussen, met bier dan wel. En tegen het einde zagen we de KVHV’er van dienst ook met enkele plateaus volle glazen af en aan drentelen…” Het was niet de enige regiefout. “Op die ene hoek vooraan rechts leek het wel een hele wake lang markt. Het was er bijna onmogelijk de wake te volgen wegens een aanhoudend geklets. Alleen gestaakt om eens goed iets te roepen. ‘Brussel Vlaams’ bijvoorbeeld, niet gehinderd door enige kennis van gang van zaken op dat moment op de weide. Maar goed, we kennen ze allemaal, die fijne maar wat gekke creaturen die elke beweging, dus ook de Vlaamse rijk is…” Niet vermeld in ’t Pallieterke maar bij die “fijne maar wat gekke creaturen” waren ook enkele Blood and Honour’ers. De avond tevoren waren ze nog met elkaar op de vuist gegaan op camping IJzerhoeve in Diksmuide, maar toen de gealarmeerde politie met twee combi’s ter plaatse kwam doken ze weg. Bij één van hen waren op de IJzerwake de gevolgen van de vechtpartij de avond tevoren nog goed te zien. Maar ze zijn inderdaad maar een minderheid. Het overheersend uitzicht bij de IJzerwake is dat van een bonte familie van radicale Vlamingen. Blij een aantal oude bekenden terug te zien, spijt sommige gezichten niet meer terug te zien. Er waren met 5 168 mensen die betaalden voor een ticket ongeveer evenveel aanwezigen als vorig jaar.

Bij de politici werd natuurlijk een delegatie van het VB opgemerkt. “Maar niet meer zo gegroepeerd als andere jaren”, stelde 't Pallieterke vast. Verder was er nog Karl Van Louwe, ondervoorzitter van de N-VA. Van Louwe is van West-Vlaanderen naar Brussel uitgeweken en liet dan ook luidkeels weten het niet eens te zijn met de ‘Laat Brussel los’-oproep van Frans Crols. Van LDD-zijde was er enkel een groepje van Jong Gezond Verstand, de jongerengroep van de LDD, onder aanvoering van Wouter Vermeersch. Bruno Valkeniers kreeg goede punten van ’t Pallieterke omdat hij “niet zoals iemand van de elite op een voorbehouden plaats, maar rechtstaand zoals een militant” de IJzerwake volgde. Vorig jaar waren ze anders bij ’t Pallieterke helemaal niet content over de VB-voorzitter. Marie-Rose Morel was er ook maar ze werd door VTM niet over de IJzerwake bevraagd. Wel "over haar kanker. Het is maar waar de prioriteiten van de journalisten liggen", sneert 't Pallieterke. Andere VB-coryfeeën vernoemt het weekblad voor mensen met een goed hart en een slecht karakter niet. Maar Gerolf Annemans was er ook. En Joris Van Hauthem, Bart Laeremans... Volgens Tim Mudde van Radio Rapaille - die de toespraak van "ruwe bolster met Vlaamse pit" Wim De Wit integraal uitzond - was de VB-top echter minder sterk vertegenwoordigd dan voorgaande jaren. Filip Dewinter was er niet. Die was nog op rondreis in... Afrika.

Nog dit. Een paar jongeren (Yves Pernet, Bert Deckers…) hebben de voorbije week gepraat over een vernieuwing van het IJzerwake-programma en zouden daarvoor een voorstel indienen. Maar het is voorzichtig manoeuvreren. Ze willen dat de IJzerwake zou “meegaan met hun tijd, zonder daarbij al te modernistisch te gaan worden, dat zou immers ingaan tegen heel het principe van het volksnationalisme.” Volgende afspraak voor de rechtsradicale Vlaamsnationalisten is zondag 13 september. Dan herdenkt Voorpost naar traditie collaborateur Staf De Clercq op de Kesterheide in Gooik, in het Pajottenland. Vijf jaar geleden, bij de 120^ste geboortedag van Staf De Clercq, was daarbij nog de hele VB-partijtop aanwezig.

In een interview vorige week in ’t Pallieterke zei de nieuwe IJzerwake-voorzitter Wim De Wit dat iedereen welkom is bij de IJzerwake. Een VLD'er, een SP.A'er... “Zelfs een groene.” Zolang iedereen maar voor de Vlaamse onafhankelijkheid is. En De Wit houdt woord. Dinsdag geraakte bekend dat het groen-zwarte, met nadruk op die laatste kleur, Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) onder andere met een propagandastand aanwezig zal zijn op de IJzerwake. Op de Dag van de Europees Rechtse Jeugd van de Vlaams Belang Jongeren op 4 mei vorig jaar was het N-SA officieel niet welkom. Ze haalden daar wel allerlei vreemd volk binnen, tot en met zeer uiterst rechtse groepen uit Spanje en Hongarije, maar het N-SA was hen te extremistisch.

Ook Filip Dewinter moet niet weten van het N-SA. Hun ‘hoofdcoördinator’ Eddy Hermy werd door Dewinter al tweemaal buitengegooid bij het VB. De relatie tussen het VB en het N-SA is lastig. VB'ers lid van het N-SA worden niet buiten gesmeten, maar Dewinter heeft liever dat ze niet bij het N-SA zijn. VB-volksvertegenwoordiger Pieter Huybrechts werd onder druk gezet om niet deel te nemen aan een toegezegde debatavond van het N-SA over solidarisme. Huybrechts, anders toch niet de meest volgzame VB'er, bleef op vraag van de VB-leiding weg van de debatavond. Aan de NSV-betoging op 26 maart dit jaar mocht het N-SA slechts deelnemen door als een aparte groep, op enige afstand van het NSV en aanverwante deelnemers, op te stappen. Achteraf werden een aantal N-SA’ers nog opgepakt door de politie omdat ze de straten van Leuven onveilig maakten. Een brief van het N-SA na de verkiezingen in juni om het VB terug op recht(ser)e weg te brengen werd schamper onthaald bij het VB. Bij de IJzerwake mag het N-SA nog eens proberen de aanwezige VB’ers op radicalere gedachten te brengen. Op de website van het N-SA bedankt ‘coördinator’ Pieter Van Damme de mensen die in de Algemene Vergadering van de vzw IJzerwake de aanvraag gesteund hebben om als N-SA aanwezig te mogen zijn op de IJzerwake. Pieter Van Damme: “Met evenveel plezier geven wij een schop onder het achterwerk van die personen die partijpolitieke belangen verwarren met de doelstellingen van de IJzerwake en de aanwezigheid van N-SA liever niet zagen gebeuren.”

Het N-SA onderschrijft op haar manier de drie kerngedachten van de IJzerwake: Zelfbestuur, Nooit meer oorlog, en Godsvrede.  Het N-SA wil “de meest verregaande onafhankelijkheid voor de Vlamingen nastreven”, dus “ook een onafhankelijkheid ten aanzien van de geldmachten en hun structuren die volkeren in de tang houden.” Het N-SA is daarom tegen de Europese Unie “als machtscentrum van het grootkapitaal en haar globaliseringsdrang.”  Nooit meer oorlog houdt voor het N-SA in dat “deelname van Vlaamse soldaten in Belgisch NAVO-dienstverband aan de imperialistische oorlog in Afghanistan moet afgewezen worden”, zoals ook het ook niet hoort dat onze troepen in Libanon “het zionistisch oorlogstuig gaan opruimen en daarbij zelf levensgevaarlijke risico’s lopen.” Wel pleit het N-SA voor een “sterk leger” en heeft het “geen nood aan verwaaide pacifisten en naïevelingen die defensie aanzien als een overheidsdepartement dat vooral mag besparen en inleveren.” Wat de Godsvrede voor het N-SA betekent, legt het niet uit. Wel zegt het nog blij te zijn met de hulde die de IJzerwake zondag zal brengen aan figuren als Amedee Verbruggen en Geeraard Slegers, één van de gangmakers achter de mijnstaking in Limburg in 1970.

“Figuren als Slegers waren leiders van georganiseerd verzet in onafhankelijke arbeiderscomités die ook door extreem-links bestreden werden. Zij begrepen dat staking een gewettigd strijdmiddel was en is, en dat reactionaire opvattingen zoals ‘staken schaadt, werken baat’ enkel maar de machthebbers en hun kapitalistische en anti-Vlaamse agenda dienen”, besluit Pieter Van Damme. Hij geeft dan ook maar zijn interpretatie van de geschiedenis. Geeraard Slegers diende alleen maar een zekere Vlaamse agenda. Hij werd na de mijnstaking ondervoorzitter van de Vlaams-Nationale Partij (VNP), met als voorzitter Karel Dillen die zijn hele leven lang gezegd heeft dat… staken schaadt, enkel werken baat. Het motief is ons niet bekend maar in 1989 werd Geeraard Slegers uit het Vlaams Blok gezet. Het zal echter wel niet om zijn anti-kapitalistische houding zijn want even later werd Geeraard Slegers senator voor de Volksunie. Zijn zoon Frank Slegers koos wel voor een radicale anti-kapitalistische koers en stampte in de jaren zeventig aan de Leuvense universiteit eigenhandig een afdeling van de trotskistische Revolutionaire Arbeidersliga (RAL) uit de grond. De geschiedenis is niet zoals sommigen ze romantiseren.

Bij het VB en aanverwante organisaties is men stilaan terug uit verlof aan het keren. Gerolf Annemans werd een dikke week geleden reeds in het land gesignaleerd, in het VB-partijlokalen duikt opnieuw personeel op, en de VNJ’ers zijn terug van hun kampen in Bree, Laakdal en Peer. Volgende zondag wordt iedereen au grand complet verwacht bij de IJzerwake in Steenstrate. ’t Pallieterke interviewde de voorbije week al de nieuwe voorzitter van de vzw IJzerwake, Wim De Wit.

Vanaf de eerste vraag komt de verhouding tussen de IJzerwake (foto 1) en de IJzerbedevaart aan bod. Wim De Wit was vorig jaar op de IJzerbedevaart maar vond het een (te) frivole bedoening. “Je kunt de jeugd beter rechtlijnig aanspreken”, zegt De Wit. “Als je nu de affiche van de IJzerbedevaart bekijkt met die tricolore hanenkam en die vrouw met hoofddoek en die hond… (…) Er wordt gespot dat ze op die affiche nog een paar dingen vergeten zijn: een peniskoker, piercings, tatoeages. Ze proberen mensen aan te trekken die toch niet komen. Ik was daar zelf vorig jaar en heb mij geërgerd aan die french cancan. Dat is goed in Parijs, maar niet op een bedevaart.” Toch wil De Wit samenwerken met de mensen van de IJzerbedevaart. Wim De Wit: “Wij steken alvast onze hand uit. Mensen zeggen mij overal waar ik kom: die verdeeldheid, dat kan toch niet. Ik sta tweehonderd procent achter de godsvrede!” ’t Pallieterke kan niet om de opmerking heen dat de IJzerwake gedoodverfd wordt als een mantelorganisatie van het VB. Volgens Wim De Wit is de IJzerwake géén mantelorganisatie van het VB. ’t Pallieterke merkt op dat Johan Vanslambrouck dan wel ontslag nam als voorzitter van de vzw IJzerwake nadat hij een mandaat als VB-gemeenteraadslid opnam, maar hij toch nog steeds in het bestuur van de vzw Ijzerwake zit. Waar blijft dan de partijpolitieke neutraliteit?

De Wit heeft daar twee antwoorden op: “Van de Vlamingen die aan zo’n manifestatie deelnemen, zal een groot deel Vlaams Belang of N-VA stemmen, en niet SP.A, maar dat is niet onze schuld.” En “De raad van bestuur staat open voor alle mensen, ook van N-VA en CD&V.” Wat Wim De Wit verzwijgt is dat in de vijfentwintigkoppige Algemene Vergadering van de vzw IJzerwake een meerderheid van minstens 15 van de 25 leden bij het VB actief is (als personeelslid, districtsraadslid, gemeenteraadslid, OCMW-raadslid, kandidaat bij de verkiezingen, voorzitter van een plaatselijke VB-afdeling en voormalig VB-parlementslid). Daarnaast zetelen in die Algemene vergadering nog figuren die er geen bezwaar in zien om voorzitter te zijn van het Sint-Maartensfonds of om te gaan spreker op een herdenking van een VMO-leider. Verder nog een paar mensen die schijnbaar geen partijpolitieke band hebben, en slechts één N-VA’er: het Antwerpse OCMW-raadslid Luk Lemmens. Er is een duidelijke meerderheid van VB’ers in de Algemene Vergadering, en dan zwijgen we nog over de hand- en spandiensten van het VB aan de praktische organisatie van de IJzerwake. Lul dan niet om het feit heen.

Maar erover heen lullen, dat doet Wim De Wit wel meer. Als ’t Pallieterke opmerkt dat historici als Lode Wils en Bruno De Wever de IJzerwake fascistische trekjes verwijten, omdat ze weigert ‘landverraders’ als Dr. Borms, Leo Vindevogel en andere (Staf, nvdr.) De Clercqen af te zweren, antwoordt Wim De Wit: “Wat zij zeggen, moet je met een korreltje zout nemen. Vindevogel was geen fascist. (…) Je moet alles in zijn historisch kader bekijken. Misschien hadden zij beter niet gedaan wat zij gedaan hebben, maar na 150 jaar Belgische verdrukking, was het normaal dat zij de Belgische staat kapot wilden. Het waren idealisten van de zuiverste graad; daar twijfel ik niet aan. Wij mòèten de Belgische staat kapotmaken.” Leo Vindevogel geen collaborateur? En zwijgen over Dr. Borms en Staf De Clercq? Wat zij deden hadden ze “misschien” beter niet gedaan? Neen, de nieuwe voorzitter mag dan wel mogelijk geen VB’er zijn en alleszins een N-VA-verleden hebben, hij blijft de donkerste bladzijden van de Vlaamse geschiedenis verdedigen. Liever een fascistisch Vlaanderen dan een democratisch België.

Een nieuwe voorzitter dus, maar alles blijft min of meer hetzelfde bij de IJzerwake. Het randprogramma is trouwens hetzelfde als andere jaren. Wanneer de volwassenen “gezellig verbroederen en napraten” is er “kinderanimatie onder toezicht van ervaren leiders en leidsters van het VNJ”. De avond tevoren is er naar gewoonte de “kameraadschapsavond” van Voorpost op camping IJzerhoeve, waar ook het laatste groot concert van de traditionele versie van Blood and Honour Vlaanderen plaatsvond. Enkele Blood and Honour'ers plannen ook naar de IJzerwake te komen en denken eraan om op dezelfde camping hun tent op te slaan. De Blood and Honour'ers van de traditionele versie waren ook vorig jaar bij de IJzerwake en logeerden toen ook al op dezelfde camping, voor de Blood and Honour'ers van de Combat 18-versie zou het de eerste keer zijn. Jaja. Het "rechtlijnig" aanspreken van de jeugd heeft succes! (Foto 2: IJzerwake-voorzitter Wim De Wit in gesprek met VB-voorzitter Bruno Valkeniers op het 11 juli-feest van de Gulden Sinjoren.)

Er kan niet genoeg gefeest worden. En dus vierden we de voorbije dagen de Vlaamse feestdag 11 juli. We begonnen er vrijdagavond al aan.

In het Openluchttheater Rivierenhof in Deurne treden Stijn Vranken (zie: http://stijnvranken.wordpress.com/about) en De Mens (zie: http://www.demens.be) op. Vooraf is er een toespraak van districtsschepen Marleen De Backer. De Open VLD-schepen krijgt telkens weer applaus als ze zegt niet te lang te zullen spreken, niet te zullen uitweiden over de Vlaamse kwestie, enzovoort. De Mens rockt als de beesten, en wij daarna dan maar naar… De Beest, ook wel bekend als café De Leeuw van Vlaanderen. De Vlaams Belang Jongeren hebben er verzamelen geblazen (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/7132696), maar veel jong volk zien we er omstreeks 23 uur niet. Zelfs niet veel volk, tout court. In het straatje voor het café etaleert Kempens VB-volksvertegenwoordiger Pieter Huybrechts zijn wijsheid. Pieter Huybrechts had graag dat we zijn naam hier als aanwezige vermelden. Bij deze dan.

Terug thuis horen we op het radionieuws dat Philippe Muyters minister wordt voor de N-VA. Meteen weten we weer wat meer Vlaams-nationalisme met zich brengt: meer patroons aan de macht. N-VA’er Jan Peumans, voor velen het beste parlementslid de voorbije vijf jaar, krijgt als voorzitter van het Vlaams Parlement een bloempotfunctie. Wat hadden we hem graag gezien als minister van Openbare Werken die de BAM-stal zou uitkuisen, BAM die persé de Lange Wapper-brug in Antwerpen wil bouwen. Met Philippe Muyters krijgen we daarentegen een Vlaams minister die nog geen week geleden als gedelegeerd bestuurder van het ondernemersnetwerk Voka een open brief pro de Lange Wapperbrug ondertekende (zie: http://www.standaard.be/Artikel/Detail.aspx?artikelId=G12CCGAC). Het beeld van Bart De Wever als de Che Guevara van het Vlaams-nationalisme zoals gisteren in De Standaard in een cartoon (foto 1) is een sterk beeld, maar het klopt niet.

Veel tijd om de kranten te lezen is er gisterenmorgen niet, om 14 uur begint immers het 11 juli-feest van de Gulden Sinjoren op het Conscienceplein in Antwerpen (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/7105224). De VNJ-muziekkapel opent het feest. Ze zijn met dertien, de jongste is een meisje dat misschien zes jaar is, de oudste is een man die behalve een trommel ook een bierbuik torst. Ze trommelen en trompetteren twee nummertjes, zes onder hen zullen later nog terugkeren voor het vendelzwaaien. Twee Nederlandse toeristen kijken verbaasd op uit hun 100 % Antwerpen-gids. De Carolus Borromeuskerk aan het Conscienceplein staat in hun boekje, het vertoon op het plein staat niet bij het beste dat Antwerpen te bieden heeft. De master of ceremony kondigt aan dat er vandaag “geen geween, en geen geklaag” zal zijn, want het is “onze feestdag”. De liederen die het Scheldekoor brengt vallen in de smaak van het overwegend gepensioneerd publiek. Maar het koor is nog niet halverwege de eerste reeks liedjes als het begint te regenen en het publiek de paraplu’s moet bovenhalen. Het blijft niet regenen, maar het regent nog wel herhaaldelijk. Het Belgisch weer is de Vlaams-nationalisten niet gunstig gezind. Dat zal veranderen als Vlaanderen onafhankelijk is.

Bij het begin van het feest zijn er een vierhonderd mensen, na een uurtje zijn er al verschillende stoelen leeg en zien we mensen naar huis gaan. Gepensioneerden vormen de grootste groep aanwezigen, dan is er nog een groep van N(J)SV-studenten en aanverwanten, de leeftijdsgroep daartussen ontbreekt met uitzondering van VB-mandatarissen van die leeftijd. Van Rob Verreycken over Jan Penris tot Bruno Valkeniers. Organisatieverantwoordelijke van het VB-Antwerpen Albrecht Cleymans heeft zich verkleed als Belleman. VB-personeelslid Sandy Neel is fotograaf-van-dienst. Langs de rand van het pleintje staan kraampjes van bevriende organisaties als het Vlaams & Neutraal Ziekenfonds, het VNJ, TAK en het KVHV. Een skinhead, om 14 uur al beschonken, kijkt zijn ogen uit. Hij wil wel Vlaamsgezind zijn, maar de liederen van het Scheldekoor zijn niet zijn ding. Jarno Roppe is in een T-shirt van zijn ‘autonome’ Bockenreyders vanuit Hasselt naar het Conscienceplein in Antwerpen afgezakt. Hij wordt allerhartelijkst begroet door Sandy Neel, maar na een tijdje heeft Roppe het ook wel gezien en druipt hij af naar café De Leeuw van Vlaanderen.

Zelf blijven we ook niet tot het einde. Bij het verlaten van het Conscienceplein wordt ons een plastiek zakje bedrukt met VL – 11 juli: betaalde feestdag! in de handen gestopt. In de zak de jongste folder van het Vlaams Belang en nog maar eens Vlaamse-Leeuwvlag van het VB (foto 2). Het VB is duidelijk nog niet door haar voorraad gadgets die het een dik jaar geleden is beginnen te verspreiden (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/5813292). We konden niet blijven bij de Gulden Sinjoren, we moesten nog naar de barbecue na het kerkelijk huwelijk van Bart De Wever. Bart De Wever is overigens gehuwd door Didier Vanderslycke, priester bekend voor zijn inzet ten gunste van mensen zonder geldige verblijfspapieren. Nog winnaar geweest van de 'Prijs voor de Democratie' (zie hieronder). Dat hij Bart De Wever huwt, is puur toeval. Bart De Wever staat niet bekend voor acties ten bate van illegaal verblijvende mensen. De N-VA-voorzitter heeft buiten familie- en partijleden geen andere mensen uitgenodigd, maar voor een AFF-medewerker maakt hij graag een uitzondering. Het belooft een vettige avond te worden. Waarom Bart De Wever geen collega’s van andere partijen heeft uitgenodigd, zelfs niet Caroline Gennez? Bart De Wever (in Het Nieuwsblad): “Dan krijg je meteen een heel ander cachet. Als uw vrienden bij wijze van spreken naast Inge Vervotte lopen, dan moeten ze zich plots veel deftiger gedragen.”

Zoals hier veertien dagen geleden al gemeld vindt vandaag op het Conscienceplein(tje) in Antwerpen een aparte 11 juli-viering plaats. Met een optreden van de VNJ-muziekkapel en samenzang van de Fratres Coniuncti (oud-studentenbond van de NSV), de NSV, de NJSV en het KVHV, je zal het nergens anders vinden. Voor de kinderen die deelnemen aan de kleurwedstrijd zijn prachtige prijzen ingezameld.
Het 11 juli-feest wordt ingericht door de zogenaamde Gulden Sinjoren.

“Zogenaamde”, want de voorzitster woont in een Kempisch dorp en dus niet in de stad Antwerpen zoals je van een Sinjoor mag verwachten. Vorig jaar werd op dezelfde plaats een 11 juli-viering van het VB-Antwerpen ingericht. Veel ander volk zal je er dit jaar niet vinden. Het organiserend comité is op een uitzondering na bevolkt men mensen die verbonden zijn met het VB (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/7105224). Voor de kleurwedstrijd voor de kleintjes is gekozen voor een prent die ook gebruikt wordt om reclame te maken voor de hospitalisatieverzekering van het Vlaams & Neutraal Ziekenfonds. Er wordt verwacht dat ze binnen de lijntjes kleuren, al is dat tegenwoordig niet meer zo vanzelfsprekend.

In het jongste nummer van het Vlaams Belang Magazine worden VB-voorzitter Bruno Valkeniers en oud-voorzitter Frank Vanhecke geïnterviewd over het “aanzienlijk verlies” dat het VB op 7 juni leed. Jaja, de oud-voorzitter kan het mee komen uitleggen. Maar Valkeniers en Vanhecke maken eenzelfde analyse, tussen hen verschilt de toon niet. Anders is het met Dewinter. Waar Bruno Valkeniers pleit voor “het uitdragen van ons programma, op een jonge, frisse, eigentijdse en 21ste eeuwse manier”, “mensen overtuigen, met kwaliteit, stijl en nuchtere argumenten” (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/7121362), zegt Filip Dewinter in een Vrije Tribune in het Vlaams Belang Magazine: “Het Vlaams Belang mag niet zelfgenoegzaam de kat uit de boom kijken maar moet offensief en assertief zijn nek durven uitsteken. Niet minder maar meer polarisatie is nodig.”

Maar dat zijn dus slechts meningsverschillen over de stijl. Net als Dewinter predikt Valkeniers het naast zich neerleggen van wetten en afspraken, tot zelfs de grondwet toe. Bruno Valkeniers in het Vlaams Belang Magazine: “‘Vlaanderen in actie’ betekent ook: nemen wat ons toekomt en buiten de grondwettelijke lijntjes kleuren.” en “Wij moeten eindelijk buiten de Belgische lijntjes durven kleuren.” Al maar goed dat voor de kleurwedstrijd vandaag niet buiten de lijntjes moet gekleurd worden. Het resultaat zou niet om aan te zien zijn.

In november 2006 publiceerden wij hier een artikeltje over een ‘dessertenbuffet’ van het VB-Borgerhout en -Berchem dat verzorgd en gesponsord werd door een kaashandel die een kraam openhoudt op markten in Hoboken, Merksem, Borgerhout, Kapellen, Berchem en Kalmthout. Het was overigens niet de eerste keer dat die kaashandel een VB-activiteit sponsorde, en het zou ook niet de laatste keer worden.

De kaashandel legde klacht neer bij Skynetblogs en die dwong ons de naam van de kaashandel en een foto van hun marktkraam te verwijderen. We begrijpen natuurlijk wel dat men het niet zo aangenaam vindt bekend te geraken als sponsor van het VB, maar een staatsgeheim was het nu ook weer niet want we hadden de naam van de kaashandel uit een brief die naar alle VB-leden in Borgerhout was gestuurd en… was uitgehangen aan het raam van het toenmalig VB-secretariaat in Borgerhout. Daarenboven stond de naam van dezelfde kaashandel ook op de toenmalige Skynetblog (!) van het Vlaams Belang Berchem als diegene die de hapjes verzorgt op een zangavond in het VB-lokaal in de Van Maerlantstraat in Antwerpen. Een blog en aankondiging die nog steeds (!) online staat (zie: http://vlaamsbelangberchem.skynetblogs.be).

Intussen blijft de kaashandel-die-we-niet-zullen-noemen VB-activiteiten sponsoren. De Antwerpse Vlaams Belang Jongeren (VBJ) organiseren vanavond een eigen 11 juli-viering in café De Leeuw van Vlaanderen – ook wel bekend als ‘De Beest’ en vorig jaar nog ijverig bezig met het opfrissen van haar gevel (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/6088300 en http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20081104). Sprekers zijn VB-gemeenteraadslid en -volksvertegenwoordiger Jan Penris en de plezantste die ze in huis hebben bij het VB: VB-bode Gust Moors. Er worden gratis vaten bier beloofd. De bewuste kaashandel zorgt voor de lekkere hapjes vanavond. In ruil staat haar naam op de affiche van de VBJ-activiteit (klik desgevallend eenmaal op de afbeelding voor een grotere versie van de affiche). Vanavond gaan we langs bij café De Leeuw van Vlaanderen. Gratis bier en kaas, dat laten we niet staan.

Vorige week zaterdag vond in zaal Bart in Merksem de traditionele Radicale Sporenherdenking van Voorpost plaats. Gewoonlijk trekt Voorpost voor die Radicale Sporenherdenking naar zaal Harmonie in het gelijknamig Antwerps park, maar niet alleen komt de naam van de zaal niet echt overeen met waar Voorpost voor staat. Het Antwerps stadsbestuur wil niet meer investeren in de infrastructuur van de zaal en maakt er nu maar een stille, interreligieuze gebedsruimte van.

Volgens Hector Van Oevelen, die de Radicale Sporenherdenking voor ’t Pallieterke volgde, was de Radicale Sporenherdenking dit jaar “een van de beste uit de lange reeks” afgezien van “wat kleine tekortkomingen als niet-ontstoken podiumlampen boven het spreekgestoelte van voorzitter Johan Vanslambrouck en een koorbegeleidend orgel dat zijn beste tijd gehad lijkt te hebben.” Het is altijd wat met die Radicale Sporenherdenking. Twee jaar geleden moesten de rechtsradicale Vlaams-nationalistische inrichters noodgedwongen overschakelen op het uitschenken van… Waals bier (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/4726530). Met het motto Naar Vlaamse macht op eigen kracht wil Voorpost aangeven “geen vertrouwen te hebben in onderhandelde oplossingen voor communautaire hangijzers en evenmin in stap-voor-staptactieken voor een paar borrelnootjes.” Voorpost-voorzitter Johan Vanslambrouck, in de bloemetjes gezet voor twintig jaar voorzitterschap en zijn vijftigste verjaardag, kiest “helemaal in de geest van het rebelse Voorpost, voor bewuste confrontatie en een tactiek van het breekijzer.” Hoe dat dan moet, werd niet verduidelijkt. VB-kamerlid Filip De Man was de gastspreker-van-dienst en hield volgens ’t Pallieterke “een korte en dùs goede rede.” Filip De Man noemde de toekomst van ons volk belangrijker dan “de dode neger Michael Jackson”, wees op de onbetrouwbaarheid van de ‘brave’ Vlaamse partijen, N-VA en LDD inbegrepen, en pleitte voor strijd tegen de vervreemding, de levensgevaarlijke multikul en de boosaardige islam. Kortom, De Man leverde de toespraak die van hem verwacht werd.

Wat ’t Pallieterke niet vermeldt, maar NSV’er/Voorpost’er (en VNJ’er) Yves Pernet wél, is dat er minder volk was dan vorig jaar op de Radicale Sporenherdenking. Wel zou er “een zichtbare toename in jeugdigheid” zijn. Of dat betekent dat er meer jonge Voorpost’ers waren dan wel de oude Voorpost’ers terug kinds worden, laat Pernet in het midden. Pernet vond in elk geval “het muzikale aspect (…) zéér goed!" Later voegde hij eraan toe: "Met extra vermelding voor de Andersjevs!" Zo ondersteboven dat hij vergeten was ze te vermelden?! "Mijn complimenten voor de muzikanten en voor de obligate aanwezigheid van de VNJ-muziekkapel”, schreef Pernet al in de eerste versie van zijn verslag. ’t Pallieterke was ook al onder de indruk van de “Andersjevkes” die instrumentaal en vocaal vier liederen van Jef Elbers vertolkten. “Een echte openbaring”, schrijft ’t Pallieterke. “Vooral Stefaan Peeters blonk uit door zijn sterke imitatie van de muzikale rebel met als orgelpunt het potige lied over Vlaanderen dat België doet barsten en beven! Een fraai nieuw geluid waar naar uit te kijken valt op de komende IJzerwake!” ’t Pallieterke noch Yves Pernet reppen over de bekendste naam bij die Andersjevs/Andersjevkes: Rob 'Klop' Verreycken. Voor Rob Verreycken is het een terugkeer naar zijn muzikale carrière. Wat moet een mens anders doen nu het om allerlei redenen een politiek stillere periode is voor Rob Verreycken? Op de allereerste IJzerwake trad Rob Verreycken al op met zijn koperensemble Piston (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/6174484). De namen die Verreycken voor zijn muziekgroepen verzint, zijn wel (euh...) bijzonder.

Toen ze bij de IJzerbedevaart de boodschap Nooit meer oorlog, Zelfbestuur en Godsvrede actualiseerden in Vrede, Vrijheid en Verdraagzaamheid, zette dat kwaad bloed bij de rechts-radicale vleugel van de Vlaamse beweging. In Vlaams Blok-kringen kon men zich absoluut niet scharen achter die Verdraagzaamheid, en na een aantal mislukte pogingen om de IJzerbedevaart terug de oude richting op te sturen, werd in 2003 dan maar een eigen, nieuw masturbatiemoment van de rechts-radicale Vlaamse beweging ingericht: de IJzerwake. (Zie ook: http://aff.skynetblogs.be/post/6174484/ijzerwake-het-vnj-is-weer-van-de-partij).

Het organiserend IJzerwake-comité leunt sterk aan bij het Vlaams Blok, sinds 2004: Vlaams Belang. Met Johan Vanslambrouck als IJzerwake-voorzitter, tevens voorzitter van Voorpost; penningmeester Luk Dieudonné, verantwoordelijke voor de ledenadministratie bij het VB; logistiek medewerker Luk Vermeulen, Voorpost-actieleider en verantwoordelijke van de VB-ordedienst; webmaster Hans Verreyt, voorzitter van de Vlaams Belang Jongeren; en anderen. Een man als N-VA’er Luk Lemmens is de uitzondering die de regel bevestigt. Maar de statuten van de IJzerwake bepalen dat de voorzitter van het IJzerwake-comité geen politiek mandataris mag zijn, en Johan Vanslambrouck moest dan ook ontslag nemen als IJzerwake-voorzitter nadat hij eind vorig jaar VB-gemeenteraadslid in het Kempense Zandhoven werd. Overigens als gevolg van een fikse ruzie met VB'ster Tessa Op de Beeck die tot ontslag als gemeenteraadslid werd gedwongen nadat ze zich naar VB-normen te ambitieus opstelde. Bij het IJzerwakecomité togen ze op zoek naar een nieuwe voorzitter en die heeft men nu gevonden in de persoon van Wim De Wit, tot nu toe in Vlaams-nationalistische kringen vooral bekend als ondervoorzitter en webmaster van het Overlegcentrum van Vlaamse Verenigingen (OVV), en secretaris van de Vlaamse Volksbeweging (VVB). Zijn biografie bij die laatste organisatie begint met: “Wim De Wit (°1939) is kwaliteit van vóór de oorlog.”

Als 19-jarige stichtte hij een Volksunie-afdeling in het overwegend socialistische Boom, en in nog andere gemeenten in de rode Rupelstreek. Vier jaar later startte Wim De Wit zijn beroepsloopbaan als industrieel ingenieur en later als leraar. Maar dat begon wel veertien dagen later dan gepland omdat hij daags vóór zijn eerste werkdag met een gapende hoofdwonde terugkwam uit Brussel als gevolg van strubbelingen bij een Mars op Brussel. “Dat typeert Wim op en top als een Vlaamse militant, een man van de actie”, luidt het dan in Vlaams-nationalistische kringen. En daar ook gesmaakt is: “Hij is de gelukkige vader van acht Vlaamse kinderen (Veerle, Lutgart, Johan, Tom, Goedele, Bart, Kristien en Annelies).” De laatste jaren is Wim De Wit behalve bij het OVV en VVB vooral actief bij het Aktiekomitee voor een Vlaamse Sociale Zekerheid (AK-VSZ), lid van de Marnixring (zie: http://nl.wikipedia.org/wiki/Marnixring), bestuurslid van het Comité ‘Vlaanderen onafhankelijk’ en ondertekenaar van een aantal opiniebijdragen, zoals de klaagzang van een aantal linkse en rechtse intellectuelen en anderen over het in Knack citeren uit e-mails over de vermeende relatie tussen Marie-Rose Morel en Frank Vanhecke. In het Staatsblad van de Vlaams-nationalistische beweging, ’t Pallieterke, zegt Wim De Wit deze week: “IJzerwake moet blijven drukken op de Vlaamse partijen om samen te werken, in het belang van Vlaanderen. Daarom moeten we blijven werken om de IJzerwake verder uit te bouwen. We moeten de kwaliteit even hoog houden en waar mogelijk verbeteren. Zo lang het moet op onze eigen weide in Steenstrate, maar met in ons achterhoofd steeds de bedoeling om terug te keren naar onze toren (in Diksmuide, nvdr.).” Als de anderen maar voldoende naar rechts opschuiven, wil Wim De Wit nog wel terugkeren naar de IJzertoren. Hij zal toch niet de illusie en ambitie hebben het VB te verlinksen?

Vorig jaar was Wim De Wit prominent aanwezig op de eerste eigen 11 juli-viering van het VB-Antwerpen (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/6022584). Op de foto hierboven zie je Filip Dewinter voorzitter van Pro Flandria Jan Van Malderen feliciteren voor de spreekbeurt die hij op die 11 juli-viering hield. Tussen hen in, dus vlak naast De Grote Baas: Wim De Wit.

Vandaag is het 1 april, feestdag voor de grappenmakers. Welke grappen zoal verteld worden bij het Vlaams-Nationaal Jeugdverbond (VNJ) vertelden wij al eerder (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20080815). Vandaag een grap die verteld wordt bij de Nationalistische Studentenvereniging (NSV), gelezen op de blog van Leuvenaar Ben Willems (zie: http://columns.skynetblogs.be).

Naar aanleiding van een artikel over de NSV-betoging vorige donderdag in Leuven vertelde een getuige daar over de keer dat hij door een vriend meegenomen werd naar een NSV-vergadering: “Het waren van die mannen met grijze petten, die vooral veel konden drinken. Het niveau van hun humor was als volgt: ‘Mijn vader is ook omgekomen in Auschwitz… Hij is van de wachttoren gevallen.’” Ieder heeft zo zijn soort humor.