Anti-Fascistisch Front / Verzet

We kennen geen communicatiekanaal van het VB waarin niet minstens eenmaal opgeroepen werd tot deelname aan de betoging vorige zondag tegen de bouw van een moskee in Lier (foto’s). Dat Jan Mortelmans, tegenwoordig één van de ijverigste VB-personeelsleden, VB-gemeenteraadslid is in Lier, is daar niet vreemd aan.

En natuurlijk had Jan Mortelmans voor zijn mobilisatiecampagne de zegen van Filip Dewinter die wegens televisieverplichtingen de start miste van de betoging, maar wel de slottoespraak kon houden. “Burada, hiçbir cami”, “Hier geen moskee”, zo debiteerde Filip Dewinter in het Turks. Onder de aanwezigen was nochtans geen Turk te bekennen. Wél le tout VB. Van Blankenberge tot Bilzen, met negen autobussen waren ze naar Lier gekomen. Pak daarbij nog een aantal VB’ers die met eigen vervoer naar de Pallieterstad waren gereden. Onder de volgens de pers 500 (volgens het VB: “ruim 700”) betogers waren er dan ook maar een handvol Lierenaars. De enige niet-politieke Bekende Vlaming bij het VB, gewezen VRT-journalist Reddy De Mey, liep mee op de eerste rij (foto 2, linksonder). Een (kleine) delegatie van het Duitse Pro Köln en de Italiaanse Lega Nord was er eveneens. Vermits de N-VA gepercipieerd wordt als dé partij die de Vlaamse kwestie behartigt, werpt het VB zich dan maar op als dé anti-islam partij. Maar ze moeten oppassen bij het VB. Zich teveel focussen op de islam kan onbedoelde gevolgen hebben.

In de dagen voor de betoging in Lier circuleerde in kringen van het VB en aangetrouwde familie het verhaal over Daniel Streich, stichter en voorzitter van de SVP-afdeling in Gruyères van 2003 tot 2007. De SVP, de Schweizerische Volkspartei, is de rechts-populistische partij die in november 2009 bij een referendum een verbod tot bouwen van minaretten afdwong. Streich droeg in belangrijke mate bij tot het verspreiden van fobie voor de islam, tot in de verste uithoeken van Zwitserland. Om dat enigszins te onderbouwen bestudeerde Streich de islam… en zo gebeurde het dat de van protestant naar katholiek geëvolueerde Daniel Streich uiteindelijk moslim werd. In juni 2007 nam Streich ontslag uit de SVP omwille van het minarettenreferendum dat men aan het voorbereiden was. Streich maakte nog niet bekend dat hij zich intussen bekeerd had tot de islam. Dat gebeurde pas in november 2009, vlak voor het minarettenreferendum. Meteen werd er paniek gezaaid in de populaire pers: Streich is militair instructeur, en is een moslim geen veiligheidsrisico voor het Zwitserse leger?

Een grappig verhaal dus, maar ook een oud verhaal. Dat het vorige week in extreemrechtse kringen opdook, kan toeval zijn. Maar het is wel opvallend. Ook opvallend: als SVP-politicus had Daniel Streich een verzorgde baard. Als moslim was zijn baardgroei wat wilder. Volgens een soenna moeten vrome moslims een baardlengte van vier vingers hebben. Vandaar. Maar wat te denken van Marc Joris, VB-personeelslid en ghost writer van Filip Dewinters boek Inch Allah? Die zijn baard al gezien? Nog even doorstuderen op de islam en Joris dreigt zelf moslim te worden.

Wim De Winter (VB-personeelslid, Voorpost-militant, RechtsActueel-redacteur en gelegenheidsbodyguard van Filip Dewinter en Benno Barnard) begon vorige week vrijdag bij RechtsActueel aan een reeksje van drie artikels naar aanleiding van de amnestiediscussie. Hij vraagt om een reactie van onder andere het AFF. 

Wim De Winter, vorige week vrijdag: “De laatste dagen laaide de commotie rond de aloude amnestie-eis nog eens hoog op. Een sereen debat rond dit thema is blijkbaar nog steeds niet mogelijk. Het ergst van al is dat het Vlaams-nationalisme weer eens op één hoopje wordt gegooid met de collaboratie, terwijl het samenwerken met de Duitsers verschillende gezichten kende. Het is echter de Vlaamse Beweging die het zwaarst betaalde na de oorlog, terwijl andere actoren er veel beter vanaf kwamen.” Even later schakelt hij al over naar het communisme: “Misschien moeten clubjes als het AFF, de LSP, Comac en anderen maar eens uitleggen wat zij dan vinden van het communisme, dat overal aan de macht kwam mits het aanrichten van enorme bloedbaden.” Twee dagen later, na een verhaal van Frans Van der Elst, gewezen Volksunie-voorzitter en repressie-advocaat, luidt het: “Benieuwd of we antwoord krijgen. En niet rond de pot draaien aub!” Maandag werd het Onafhankelijkheidsfront erbij gehaald: “Dat was een verzetsgroep van communistische signatuur. Het communisme, u weet wel, van de psychiatrische instellingen voor andersdenkenden, van de Goelagarchipel en vooral van wereldwijd 100 miljoen slachtoffers; het voorbeeld voor AFF, LSP en PVDA.”

We kunnen niet spreken namens de LSP of de PVDA, maar AFF/Verzet wil best antwoorden op deze oprispingen. Onbeantwoorde vragen, dat is vervelend. Dat weten we… sinds de VB-studiedienst weigert te antwoorden op onze vragen. Nochtans wordt op de website van het VB aangekondigd: “Wil u het standpunt van onze partij kennen over bepaalde problematieken of heeft u vragen over ons programma, aarzel niet en contacteer onze studiedienst.” Wij wachten al sinds 14 april op het antwoord van de VB-studiedienst of koosjer slachten nu al dan niet onder het VB-wetsvoorstel tegen onverdoofd slachten valt, en sinds 30 april op een vraag over de statuten van het VB en de ‘commissie voor verzoening en tucht’. We zullen afspreken: als de VB-studiedienst antwoordt op deze en volgende vragen van onze kant, zullen wij antwoorden op de vragen van Wim De Winter. Met zijn goede relaties met de VB-studiedienst moet dit ongetwijfeld lukken. (Foto 1: Collaborateurs die – overigens maar kort – na de bevrijding opgesloten werden in de leeuwenkooien in de Antwerpse dierentuin.)

We wilden hier vandaag nog iets schrijven over amnestie, maar het VB besliste daar anders over.

Brusselse burgemeesters reageren verontwaardigd op de VB-folder die nu in Brussel verspreid wordt. Volgens het VB is er niets mis met hun folder met “informatieve en zeer gevarieerde artikelen”. Het is maar wat men informatief en gevarieerd noemt. Op de voorpagina zucht men over de vervreemding en de teloorgang van “onze waarden”. De oorlog is niet ver weg: “Het multiculturele drama dat zich voltrekt, is dan ook de grootste bedreiging voor de maatschappelijke vrede. Onze stad is een laboratorium waar men zonder enige bescherming alsmaar gevaarlijker multiculturele experimenten uitvoert. Het ontploffingsgevaar van dit multiculturele kruitvat wordt met de dag groter.” Op blz. 2 wordt FDF-kopstuk Olivier Maingain afgebeeld als een nazi, en verder wordt huiselijk geweld gekoppeld aan de migratie (foto 1). Alsof er geen huiselijk geweld onder autochtonen zou zijn. Op blz. 3 wordt de onveiligheid bij het openbaar vervoer aangeklaagd, en België omschreven als het “medisch paradijs” voor “menig illegaal”. Op blz. 4 volgt een enquête waarbij je voor het invullen van een enquête over (on)veiligheid en goed bestuur beloond wordt met een zakmesje.

Het ding is naar verluidt vierenhalf centimeter groot en kan waarschijnlijk niet omschreven worden als een verboden wapen. Wat telt, is de symboliek van het zakmes. Vier jaar geleden, in maart - mei 2006, reageerde het VB nog defensief: het verdeelde raam- en deuralarmen (foto 2). In China, communistisch land waar men anders zo op afgeeft, gekocht. Het laatste wat je nodig hebt om je te beveiligen. Het eerste is immers de kwaliteit van je ramen en deuren, en de beveiliging bij je ramen en deuren. Het laatste middel om je te beveiligen is een alarm, maar dan meer dan de VB-prullen. Maar goed, het was een defensief gadget. Het volgende bij de veiligheidscampagnes van het VB waren filmpjes met – toen nog – Bart Debie in een hoofdrol. Rond de jaarwisseling 2009 - 2010 reed Bart Debie het land rond om zijn veiligheidsfilmpjes te vertonen. Hij wees erop dat men soms aanraadt een busje pepperspray op zak te hebben maar overvallers er vaak handiger mee omgaan. Debie ‘vergat’ te vertellen dat pepperspray een verboden wapen is. En nu deelt het VB zakmesjes uit (foto 3). 101 gadgets waren mogelijk, maar het VB kiest voor een steekwapen. Het model is klein, het symbool is groot.

In Searchlight wordt er deze maand ook al op gewezen: hoe meer stemmen de N-VA vergaart, hoe meer het VB extremer wordt. Al was het maar om toch nog in de kijker te lopen in de schaduw van Bart De Wever.

Toen Frank Vanhecke na zijn huwelijk met Marie-Rose Morel van Brugge naar Schoten verhuisde, werd hij in de Brugse gemeenteraad opgevolgd door de 27-jarige Viky De Ridder. Ze verbaasde zowat iedereen door na haar eedaflegging op 22 februari 2011 niet het VB te vervoegen op de gemeenteraadsbanken, maar moederziel alleen te gaan zitten. Intussen heeft ze gezelschap gevonden, en zij niet alleen.

Viky De Ridder: “Toen ik mij destijds akkoord verklaarde om op de lijst te staan, was de partij in beweging en verwachtte ik dat zij mee door heel wat nieuwe mensen een wat gematigder lijn zou volgen. Maar dat is niet zo gelopen. Blijkbaar is er nog steeds niets veranderd in het Vlaams Belang en daar kan ik dus ook niet achter staan.” Viky De Ridder ging dan nog liever moederziel alleen op de Brugse gemeenteraadsbanken zitten, al besefte ze wel dat het als eenling niet gemakkelijk zou zijn zich als gemeenteraadslid te laten kennen. Voorbije maandag maakte de Brugse afdeling van de N-VA bekend dat Viky De Ridder is toegetreden tot de N-VA. Er is haar niets beloofd voor de gemeenteraadsverkiezingen volgend jaar oktober. Een en ander zal afhankelijk zijn van de inzet die ze intussen vertoont voor haar nieuwe partij.

In Schoten, de nieuwe thuishaven van Frank Vanhecke, stapt Patrick Verlinden vorige week over naar de N-VA. Hij kon zich al geruime tijd niet meer vinden in de VB-partijlijn en zetelde sindsdien als onafhankelijke in de gemeenteraad. "Wij zijn ervan overtuigd dat Patrick een meerwaarde betekent voor de Schotense afdeling. Hij zal vanaf nu de beslissingen van de meerderheid in het gemeentebestuur onderschrijven en constructief meewerken aan de uitvoering van het bestuursakkoord", zegt Maarten De Veuster die in Schoten voor de N-VA schepen is. Patrick Verlinden zelf zegt: “Er hebben voor mij twee factoren meegespeeld. Er is enerzijds het inhoudelijk sterke Vlaamse programma van de partij. Dat is voor mij zeker essentieel. Maar ook het dynamisme van de lokale N-VA-ploeg hebben me ertoe gebracht om me aan te sluiten bij N-VA in Schoten." In Schoten mag men zich verwachten aan nog meer mensen die het VB laten voor wat het is. Nogal wat mensen waren meer voor Marie-Rose Morel dan voor het VB actief bij de plaatselijke VB-afdeling.

Last but not least heeft ook voormalig VB-volksvertegenwoordiger Bruno Stevenheydens uit Beveren sinds vorige week een lidkaart van de N-VA op zak (foto). Op zijn blog vertelt hij: “Reeds vorige maand was de toenadering uitgelekt. Uiteraard heb ik daar de afgelopen weken tal van reacties op gekregen. Veel fijne reacties, zelfs van enkele collega’s uit mijn vorige partij en nog veel meer van inwoners uit Beveren en het Waasland die het appreciëren dat ik de (lokale) politiek niet opgeef. Mijn ontslag uit het VB destijds en mijn toetreding tot N-VA zijn twee van elkaar losstaande zaken. Reeds in 2009 had ik omwille van onoverbrugbare meningsverschillen en een totaal gebrek aan overleg mijn ontslag reeds op voorhand schriftelijk aangekondigd. Het korte persbericht dat ik vorig jaar in april verspreidde valt nog altijd na te lezen. Het VB is voor mij een volledig omgeslagen bladzijde.”

Burgemeester Marc Van de Vijver, van kartelpartner CD&V, ziet dat anders. "Het is niet omdat iemand van partij verandert dat hij daarom zijn extreme standpunten laat varen", reageert Marc Van de Vijver. "Veel mensen binnen CD&V hebben het er moeilijk mee. Als hij achter ons huidige bestuursakkoord staat, zal Bruno Stevenheydens toch op een aantal punten een bocht van 180 graden moeten maken.” Bruno Stevenheydens is echter niet de kwaaiste. Wat te denken van burgemeester Marc Van de Vijver zelf die er alles voor doet om de Beverense deelgemeente Doel van de landkaart te laten verdwijnen?

Toen in januari vorig jaar het Vlaams Belang Magazine (foto) vernieuwd werd, kreeg het VB-maandblad een kleiner formaat, maar ook enkele nieuwe rubrieken zoals een Zweedse puzzel en de rubriek Politieke vrienden.

Die laatste rubriek zou maar om de twee maanden verschijnen, maar is veruit het plezantste dat in het Vlaams Belang Magazine te lezen valt. In de eerste aflevering konden we in die rubriek het verhaal lezen van twee Brugse VB-militanten die elkaar vonden bij het NSV. In november bracht die rubriek nog aan het licht dat in Bornem door het VB bij herhaling is gepleit voor de invoering van Gemeentelijke Administratieve Sancties (GAS-boetes). Maar de eerste die zo’n GAS-boete aan zijn broek gesmeerd kreeg… was de voorzitter van de plaatselijke VB-afdeling. Wegens wildplakken.

Uit een enquête bij de lezers van het Vlaams Belang Magazine bleek de Zweedse puzzel de minst gewaardeerde rubriek te zijn, gevolgd door het katern van de Vlaams Belang Jongeren. Maar de Zweedse puzzel zit nog elke maand in het magazine, en het katern van de Vlaams Belang Jongeren is er ook nog altijd bij. Maar wat is sinds november 2010 niet meer verschenen? De rubriek Politieke vrienden. Sinds november vorig jaar zijn we toch alweer zes nummers van het Vlaams Belang Magazine verder. Is de voorraad ‘politieke vrienden’ bij het VB uitgeput? Een mens zou het haast gaan denken.

Hoofdredacteur Tom Van Den Troost was dik bevriend met Marie-Rose Morel, maar miste de kans om Marie-Rose Morel en Frank Vanhecke samen te portretteren in het Vlaams Belang Magazine. Frank Vanhecke is anders ook dik bevriend met Francis Van den Eynde, maar waarschijnlijk ligt hen opnemen in de rubriek ‘Politieke vrienden’ ook moeilijk bij de VB-top. En zo is het altijd wat bij die partij.

Indien de regeringsvorming blijft sputteren en nieuwe verkiezingen worden uitgelokt, zou dat voor de meeste politieke partijen een financiële ramp zijn. Het VB blijkt de rijkste politieke partij te zijn, en ook de partij die het meest geld belegt.

Volgende week publiceert de parlementaire controlecommissie haar jaarlijks overzicht van de financiële gezondheid van de politieke partijen. De Tijd kon de gegevens al inkijken. De overvloed aan verkiezingen van de voorbije jaren heeft de financiële toestand van de partijkassen alsmaar meer aangetast. Daarom werd minder geld opzij gezet voor een volgende verkiezingscampagne. Langs Vlaamse kant hebben Groen! en LDD, met respectievelijk 0,4 en 0,2 miljoen euro, het minst opzij kunnen leggen voor een eventuele verkiezingscampagne; de SP.A met 3,5 miljoen euro het meest. Of dat de SP.A er bovenop gaat helpen, is natuurlijk nog een andere vraag. De N-VA en het VB hebben respectievelijk 1,9 en 1,1 miljoen euro klaarliggen voor een verkiezingscampagne.

Het verbaast natuurlijk niet dat de N-VA vorig jaar financieel de meeste winst boekte. Was de winst in 2009 beperkt tot 560 000 euro, in 2010 boekte Bart De Wever 2,3 miljoen euro winst. Enerzijds door de verkiezingsoverwinning in juni en de bijhorende extra centen, anderzijds door de verkoop van hun hoofdkwartier aan het Barricadenplein. Langs Vlaamse kant is evenwel het VB, met een balanstotaal 14,7 miljoen euro, de rijkste partij. Het balanstotaal steeg vorig jaar met 4,3 miljoen euro, vooral als gevolg van het in de boekhouding opnemen van het Mandatarissenfonds waarin de VB-mandatarissen hun partijafdrachten storten. Mocht Frank Vanhecke nu ook een deel van zijn Europese wedde afstaan, het VB zou nog rijker zijn.

Maar wat doet het VB met haar geld? Een studiedienst die antwoordt op vragen hebben ze er niet. We hebben de voorbije dagen nog een vraag gesteld aan de VB-studiedienst, maar weer werd niet geantwoord. De propaganda van het VB mist alle peil. Het enige wat ze wat kunnen is showcongressen inrichten. Wat doet het VB verder nog? Het VB is de kampioen onder de politieke partijen om geld te beleggen. En dat kapitaal stijgt nog: van 7,4 miljoen euro eind 2009 naar 8,7 miljoen euro eind 2010. De belegging gebeurt op spaarboekjes, termijnrekeningen en beleggingsfondsen. “Geen speculatie”, benadrukt Patsy Vatlet (foto), sinds 1982 nationaal penningmeester en lid van het VB-partijbestuur.

Ondanks alle gegil ziet het er niet naar uit dat het VB overheidsdotaties gaat verliezen omwille van haar racistische praat, maar als er één partij is die het met minder geld kan stellen, is het wel het VB.

Alhoewel hier en daar minder volk gesignaleerd werd op de rode 1 mei-optochten, stapten toch nog vele duizenden socialistische leden en militanten op in de 1 mei-‘stoeten’. Maar hoe was het bij de zwart-groene en bruine 1 mei-optochten?

Het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) had een manifestatie aan het Sint-Pietersstation in Gent gepland, zaterdag 30 april nadat een bijeenkomst op 1 mei niet werd toegelaten door het Gentse stadsbestuur. Het moet plezant blijven op 1 mei. In een “belangrijke mededeling” had het N-SA op haar website laten weten dat  “diverse obscure groeperingen mobiliseren voor tegenacties die weinig aan de verbeelding overlaten. (…) Er zullen geen provocaties van onze kant komen, maar wij gaan ook niet in op chantage, deze manifestatie is ook in die zin te symbolisch om nu nog af te blazen.” Het bleef bij een symbolische manifestatie. Slechts een twintigtal mensen, onder wie dan nog een paar Nederlanders, daagden op voor de 1 mei-manifestatie van het N-SA (foto 1). De “tegenacties die weinig aan de verbeelding overlaten” bleven beperkt tot enkele verfbommetjes die op de straatstenen openspatten, en het met krijt schrijven van enkele slogans zoals N-SA: Rot op! en Nazi-drol. Wel werden de N-SA’ers achteraf verjaagd van een caféterras, maar op een ander caféterras was wel plaats om na te praten over deze alweer historische dag in de geschiedenis van het N-SA. Nieuw voor Vlaanderen waren de vlaggen met zwaard en hamer, symboliek ontleend aan de ‘linkse’ fascisten. Tweede verslag en meer foto’s: hier.

Bij het Vlaams Belang (VB) verzamelden enkele honderden militanten (vijfhonderd volgens het VB), met bussen aangevoerd uit alle hoeken van Vlaanderen, voor een 1 mei-optocht in Ninove. Guy D’haeseleer (foto 2, links vooraan), Kamer- en gemeenteraadslid uit Ninove, nationaal VB-partijsecretaris en medewerker van de anti-vakbondscel bij het VB mocht het podium op. Gisteren was hij als gevolg van de 1 mei in Ninove zijn stem kwijt (echt!) en was hij aan gedwongen rust toe. Zondag hekelde Guy D’haeseleer de “maskerade” van partijen die zich uitspreken tegen de bonussen voor bankiers, maar zedig zwijgen over de bonussen die de vakbonden toegekend krijgen. “De onaanvaardbare dopbonus van de Belgische bonden.” Hij bedoelde de administratiekosten die de vakbonden krijgen voor de opmaak van werkloosheidsdossiers en de uitbetaling van werkloosheidsuitkeringen. D’haeseleer riep de vakbonden op hun “onethische dopbonus” af te staan, en de uitbetaling van de werkloosheidsvergoedingen over te laten aan de Hulpkas voor Werklozen. Ten eerste laat het VB zich hier weer eens kennen als een beschermheer van de kapitaalkrachtigen en een partij die sociale verworvenheden aanvalt. Ten tweede maakt het VB hier weer eens slaatje van een algemene weerzin tegen bonussen voor bankiers en andere CEO’s, om kosten van vakbonden te betwisten.

Geld zal trouwens niet gevonden worden door een verschuiving van wie de werkloosheidsuitkeringen uitbetaalt. Wel door alvast minder royale lonen, bonussen en aandelen voor mensen als de CEO van AB Inbev, Carlos Brito (7,69 miljoen euro in 2010); UCB, Roch Doliveux (5,16 miljoen euro); Telenet, Duco Sickinghe (4,05 miljoen euro); Delhaize, Pierre-Olivier (3,91 miljoen euro); GBL, Albert Frère (3,75 miljoen euro); GDF Suez, Gérard Mestrallet (3,32 miljoen euro); Belgacom, Didier Bellens (2,56 miljoen euro); Solvay, Christian Jourquin (2,42 miljoen euro); Dexia, Pierre Mariani (2,03 miljoen euro); Umicore, Marc Grynberg (1,81 miljoen euro); Bekaert, Bert De Graeve (1,64 miljoen euro); Mobistar, Benoit Scheen (1,15 miljoen euro); KBC, Jan Vanhevel (1,25 miljoen euro)… (Bron: 1 mei-flyer PVDA)

Bruno Valkeniers verwierp het voorstel van de N-VA om de gewesten een premie te geven per geschorste werkloze. Bruno Valkeniers: “Voor ons is de baas geen smeerlap, en voor ons is de werknemer niet iemand die heel de tijd de revolutie staat te preken, of is de werkloze geen profiteur, wiens werkloosheidsvergoeding in de tijd moet beperkt worden en waar, zoals de N-VA voorstelt, jacht moet op gemaakt worden. Per geschorste werkloze een premie, hiermee toont Bart De Wever misschien wel zijn ware gelaat, maar die heksenjacht is voor ons als volkspartij een brug te ver.” Als Bruno Valkeniers iets goed zegt, melden we het ook. Voor het overige zag Valkeniers alleen maar heil in een onafhankelijke Vlaamse staat, alhoewel dit zoals hij zelf bewees niet alle problemen oplost.

De enkele honderden VB’ers bijeen voor hun 1 mei zijn nog maar een kwart tot de helft van het aantal VB’ers dat in 2000 en 2001 bij vergelijkbare VB-optochten op 1 mei verzameld werden. Toch noemde het VB de bijeenkomst in Ninove “een groot succes”. “Solidaristische humor”, schreef iemand bij de Facebook-groep Anti Fascistisch Front.

In Gent voeren sommigen actie tegen vier zogenaamde ‘nazi-cafés’, plaatsen waar NSV’ers en KVHV’ers regelmatig bijeenkomen die nu met vandalisme af te rekenen krijgen. De uitbater van de Cuba Libre ontkent NSV’ers zijn zaak binnen te laten, maar op een cocktailfuif van het KVHV eerder deze week waren er – volgens een KVHV-bron – wel degelijk NSV’ers. Anderzijds zijn er wel meer dan de vier genoemde kroegen waar extreemrechtse studenten in Gent geregeld bijeenkomen. 

Volgens het Vlaams Belang (VB) is deze actie tegen 'nazi-cafés' een demonstratie van ‘links fascisme’. We kenden al ‘fascisme’, maar ‘links fascisme’? Geen enkele serieuze historicus zal dit begrip gebruiken. Enig serieux is echter niet besteed aan het VB, want men haalde nog maar eens een oude cartoon uit de schuif waarin het Anti-Fascistisch Front (AFF) gemaskerd afgebeeld wordt (foto, het mannetje met oranje hemd en blauwe muts).

Wij hebben eerder al uitgelegd dat we ons hier helemaal niet in herkennen. Het AFF veroordeelt de jongste gewelddaden in Gent, zoals het AFF in oktober 2009 al links geweld in Gent en rechts geweld in Antwerpen veroordeelde. Een veroordeling vanuit VB-hoek van dat laatste, rechts geweld, is er nooit gekomen. Zo kennen we het VB natuurlijk.

“Back to the roots” is meer dan ooit de strijdkreet van Filip Dewinter. Dat blijkt uit het heimwee-congres veertien dagen geleden; dat blijkt uit de affiche voor de volgende 1 mei-bijeenkomst van het VB.

Na een paar probeersels van de Vlaams Blok Jongeren (1992, 1993 en 1994) en van twee plaatselijke VB-afdelingen (Oostende en Denderleeuw, 1994) organiseerde het VB op 1 mei 1996 haar eerste nationale 1 mei-manifestatie. In kringen rond het VB was al langer aangedrongen op zo’n initiatief. Were Di-voorzitter Bert Van Boghout schreef in juni 1992 in Dietsland-Europa: “Wij beschouwen het als uitermate belangrijk dat het VB er vandaag in lukt ruime delen van de zogenaamde arbeidersbevolking in onze Vlaams-nationale strijd te betrekken.” Wim Van Dijck, hoofdredacteur van het Voorpost-blad Revolte, maakt het drie jaar later concreter: “Laat men eens beginnen met een nationale 1 mei-viering, compleet met optocht en vlaggengezwaai (geen rode uiteraard): ik ben ervan overtuigd dat de respons groot zal zijn en het chagrijn bij de SP nog veel groter.”

In 1996 is het zover: het VB mobiliseert duizend mensen rond het standbeeld van de sociaal bewogen maar anti-socialistische katholieke priester Adolf Daens in Aalst. Niet veel volk voor een partij die op dat ogenblik een tienduizend leden telt. Alleen al de optocht van de SP-Aalst mobiliseert dubbel zoveel volk. Maar bij het VB zijn ze tevreden: de 1 mei-optocht heeft hen de nodige media-aandacht opgeleverd. Alleen Alexandra Colen is niet opgetogen. Zij zegt op 1 mei liever bij haar kinderen thuis te blijven dan de richtlijnen van de partijtop te volgen. In 1997 houdt het VB  haar 1 mei-optocht in Temse, toen in het nieuws wegens de sluiting van de Boelscheepswerf. Daarna volgen Vilvoorde in 1998, de sluiting van de Renaultvestiging is dan in de actualiteit, en Gent in 1999 dat echter een gezinsdag is met attracties in het Citadelpark in plaats van een 1 mei-optocht.

De 1 mei-optochten in 2000 (Antwerpen) en 2001 (Mechelen) worden zwaar ontsierd door groepen VB’ers die “islamieten = parasieten” roepen. Volgens getuigen op aansporen van mensen uit het VB-middenkader, maar andere VB-kaderleden hebben er toch moeite mee. Het past natuurlijk niet als men wil overkomen als een fatsoenlijke partij. De 1 mei-optochten, die tot dan duizend à tweeduizend mensen op de been brachten, worden vanaf dan vervangen door gezinsbijeenkomsten (2002: Boudewijnpark in Brugge; 2003: Kelchterhoef in Houthalen-Helchteren). Vanaf 2004 grijpt men terug naar meer sociale thema’s, maar vanaf dan komt de klad erin met nog slechts een paar honderd VB'ers die daar op afkomen. 2004: aan het standbeeld van Lieven Gevaert in Mortsel; 2005: aan het standbeeld van luchtvaartpionier Jan Olieslagers in Deurne…

Vorig jaar werd op 1 mei verzamelen geblazen in Vilvoorde. Een sociale aanleiding was er niet, anders dan bij de sluiting van Renault in Vilvoorde in 1998. Voornaamste reden voor de samenkomst in Vilvoorde lijkt dat men een plezier wilde doen aan de man uit de streek, Filip De Man. Toen pas bevorderd tot voorzitter van de VB-partijraad. Dit jaar komt het VB op 1 mei bijeen Ninove, de thuisbasis van Guy D’haeseleer – op Filip Dewinter, Gerolf Annemans en Marie-Rose Morel na de grootste stemmentrekker van het VB en intussen ook nationaal partijsecretaris bij het VB. Een nieuwe functie bij het VB. Met een nationale VB-manifestatie in Ninove – er worden bussen ingelegd vanuit alle Vlaamse provincies – wordt het voor de Ninovenaren natuurlijk moeilijker om te vergeten dat de kopman van Forza Ninove een VB’er is. Maar was er iemand in Ninove die dacht dat de Forza Ninove-lijst voor de gemeenteraadsverkiezingen volgend jaar iets anders is dan een verkapte VB-lijst?

Na het familietreffen in 2009 (foto 1) en de manifestatie in 2010 (foto 2) wordt het op 1 mei 2011 dus terug een optocht (foto 3). Bij het VB weet men nochtans verdomd goed dat dan wel eens terug kreten als “islamieten = parasieten” kunnen opduiken. Bij de jongste betoging van het NSV in Gent – waar Filip Dewinter zélf aanwezig was – werd die “islamieten = parasieten” nog eens gescandeerd al was er geen direct verband met het ‘Geen evolutie, maar revolutie’-thema van de NSV-betoging. Een geluk bij een ongeluk is dat maar een half uurtje is uitgetrokken voor de VB-optocht in Ninove. Alle VB-afdelingen zijn uitdrukkelijk opgeroepen hun afdelingsvlag mee te brengen. We kijken al uit naar de vlag en de vlaggendrager van het VB-Tienen.

De N-VA is niet altijd duidelijk in haar communicatie, maar over haar wetsvoorstel tegen het onverdoofd slachten van dieren wél. Het voorstel wil komaf maken met elke uitzondering op het verbod om dieren onverdoofd te slachten, om het even of de uitzondering om religieuze redenen islamitisch of joods geïnspireerd is. Bij het VB was men aanvankelijk ook tegen elke uitzondering maar begint men nu tegelijk warm en koud te blazen als het om het joods religieus slachten gaat.

Toen Frank Vanhecke nog partijvoorzitter was bij het VB, kregen we een duidelijke visie. Joods Actueel ondervroeg in 2009 alle politieke partijen over het ritueel slachten. Het standpunt van Frank Vanhecke was: “De wet stelt duidelijk dat dieren enkel verdoofd kunnen geslacht worden, maar maakt een uitzondering voor het rituele slachten. Dergelijke slachtingen zijn ontegensprekelijk in strijd met onze normen inzake dierenwelzijn. Het Vlaams Belang is dan ook voorstander van een algemeen verbod op rituele slachtingen. In Vlaanderen moet iedereen gelijk zijn voor de wet.” Vorige week leek het aanvankelijk dat het VB bij dit standpunt bleef. Aan Joods Actueel, waar ze het telefoonnummer van Tanguy Veys in de gsm opgeslagen hebben, zei Veys niet gelukkig te zijn met deze zaak, maar het partijstandpunt te volgen.

Volgens Veys is er echter nooit een officieel partijstandpunt geweest om het koosjer slachten te viseren of aan banden te leggen. “Het gaat ons vooral om twee punten”, aldus Veys. “Eerst zijn er de cowboypraktijken bij de rituele slachting voor moslims. Ik heb met mijn eigen ogen gezien hoe het er aan toe gaat in een Gents slachthuis, naar aanleiding van de islamitische feesten. Die dieren worden, ondanks het verbod, nog steeds door privé mensen zelf, en niet door erkende slachters, de hals overgesneden. Vaak nog met keukenmessen die deze moslims dan gewoon meenemen van thuis uit. Dat is ondenkbaar bij het joodse slachten waar enkel getrainde en gecertificeerde slachters aan het werk mogen. Ook is er extra veel aandacht voor het mes dat vlijmscherp moet zijn, anders is het dier ook niet koosjer geslacht volgens de joodse wet.  Een tweede punt is het opdringen van halal voedsel op steeds meer plaatsen zoals in grootwarenhuizen, op scholen, in fastfoodketens, enz. Dat is met koosjer vlees nooit het geval geweest.”

Vorige week woensdag dook op de Facebook-pagina van Tanguy Veys evenwel een tekst op van Philippe Van der Sande, copain van Tanguy Veys als voorzitter van de Beweging voor Christelijke Solidariteit, VB-fractieleider bij de OCMW-raad in Antwerpen en persoonlijke woordvoerder van Filip Dewinter. Volgens Philippe Van der Sande heeft het VB zich nooit tegen het joods ritueel slachten verzet. Van der Sande herneemt het verhaal van Veys over de barbaarsheid van het islamitisch ritueel slachten versus het verfijnde joods ritueel slachten. Om dan te besluiten met: “Het Vlaams Belang is en blijft voorstander om de uitzondering voor ritueel slachten uit de wet op het dierenwelzijn te schrappen. De wet moet voor iedereen gelijk zijn. We zijn van mening dat ook na een eventuele wijziging van deze wet – zoals in Nederland recent gebeurde – het Joodse ritueel slachten zoals nu toegepast wordt, probleemloos kan voortgezet worden. Wat de moslims betreft: zij zijn niet verplicht om op het offerfeest een schaap te slachten. Ze kunnen ook een aalmoes geven, een storting doen aan een goed doel in het land van herkomst.”

Wij zijn geen islamdeskundige, maar volgens ons maakt het niet uit of de storting voor een goed doel in het land van herkomst gebeurt of in het nieuwe thuisland. Wie zijn ook geen dierendeskundige, maar we nemen aan dat N-VA’er Flor Van Noppen (broer van) zijn contacten heeft in dat milieu. De wet van 4 mei 1995 over het dierenwelzijnswet voorziet in een uitzondering op het verbod om dieren onverdoofd te slachten voor het slachten van dieren in het kader van religieuze riten. “Concreet gaat het om de Joodse en de Islamitische ritus. Met dit wetsvoorstel willen de indieners deze uitzondering voor religieuze riten, zoals voorzien in artikel 16 van de dierenwelzijnswet, schrappen", luidt het in een toelichting bij het wetsvoorstel van de N-VA. Het standpunt van het VB is minder duidelijk: begin vorige week was Tanguy Veys er nog van overtuigd dat ook het joods religieus slachten onder het verbod van zijn eigen partijvoorstel valt; midden vorige week laat hij uitschijnen dat voor het VB bij een totaalverbod op onverdoofd slachten “het Joodse ritueel slachten zoals nu toegepast wordt, probleemloos kan voortgezet worden.”

Wat is nu het VB-partijstandpunt? “Wil u het standpunt over onze partij kennen over bepaalde problematieken of heeft u vragen over ons programma, aarzel niet en contacteer onze studiedienst”, luidt het op de website van het VB. Dat deden we dan ook vorige week donderdag. Wij aarzelden niet om de studiedienst te contacteren. We wachten echter nog altijd op het antwoord. Ofwel wil men ons niet antwoorden, ofwel is het antwoord nog een discussiepunt bij het VB. Beide kan natuurlijk ook. Ook een herinneringsmail leverde geen antwoord op. Klantvriendelijkheid is ook al geen kenmerk van de VB-studiedienst.

Antwerpen leerde Albrecht Cleymans een aantal jaren geleden kennen als voorzitter van het Berchemse ‘Veiligheidcomité Groenenhoek’. Intussen is Cleymans openlijk VB’er. Meer zelfs, organisatieverantwoordelijke van het VB-Antwerpen en VB-districtsraadslid in Berchem. Albrecht Cleymans stopte na de moordpartij van Hans Van Temsche briefjes in de brievenbus bij zijn buren die een Straat Zonder Haat-bordje aan hun raam hadden hangen (lezersbrief), en trok vorige zomer van leer tegen de fietsers die zijn buurt onveilig maken.  Aan de vooravond van een congres dat de VB-militanten morgen bijeenbrengt tegen een gemeenschappelijke vijand – de immigratie, en meer nog: de islam – verstuurde Cleymans een oproep tot eenheid onder de VB’ers. Een aandoenlijke oproep, die we dan ook graag publiceren.

Albrecht Cleymans (foto: vooraan bij een VB-actie tegen drugs in Antwerpen): “Je zou bijna gaan denken dat het mediacordon is opgeheven. Jaren hebben we gezwoegd en gezweet om te proberen een neerslag van het denkwerk en de acties van onze partij in de pers te krijgen, maar de journalisten waren net altijd ergens anders bezig met even de verzuchtingen van een handjevol min of meer ontklede studenten/BV’s/artiesten te verslaan die aan de wereld duidelijk wilden maken hoe bijzonder ze op belgië (de ware Vlaams-nationalist schrijft ‘België’ zonder hoofdletter, nvdr.) gesteld waren/hoe sterk hun afkeer van bontjassen was/hoe fel ze tegen een erkenning van NSV gekant waren. Die arme journalisten hebben ook maar twee handen (en niet veel meer hersencellen, denk ik wel eens).

Maar de laatste tijd kan je geen krant meer openslaan of geen televisie meer opzetten of het VB spat je tegemoet! Heeft men eindelijk ontdenkt hoe hard onze parlementsleden werken? Wat een briljante ideeën er in ons partijprogramma staan? Hoe noest en onversaagd onze militanten actie blijven voeren, vol idealisme, al meer dan 30 jaar tegen de stroom in? Was het dat maar…

Neen, de uiteraard objectieve en onbevooroordeelde persjongens en -meisjes hebben heel ander nieuws te melden over onze partij. Maandenlang hebben ze een soap gebracht over een jonge blonde moeder die worstelde met kanker en ondertussen onmenselijk werd behandeld door onze partijtop (want ze wilde zo graag voorzitster worden en onze topmannen met decennialange ervaring in de politiek en in onze partij wilden hun plekje toch niet afstaan aan deze nieuwelinge zeker!). Zijzelf, onze ex-voorzitter die ze zorgvuldig had losgeweekt uit de partij die tientallen jaren lang zijn biotoop was geweest en om het even wie die zich met haar solidair verklaarde werd ter plaatse door de verzamelde pers zalig verklaard, iedereen die weigerde een knieval te maken en haar minste wensen te voorkomen kreeg de status van gitzwarte macho, vastgeroest in idealen uit de jaren stillekens en blind voor de geneugten van onze moderne maatschappij die veel beter door egoïstische blonde carrièrevrouwen met kleine kinderen kan worden geleid dan door ervaren mannen in maatpak die hun woorden wikken, die het klappen van de zweep kennen en voor wie het belang van Vlaanderen voor dat van henzelf gaat. Ze hebben haar zodanig de hemel in geprezen dat zelfs een deel van onze eigen militanten en lokale mandatarissen, voor het grootste deel mensen die de dame in kwestie en de leden van de partijtop slechts oppervlakkig of in het geheel niet persoonlijk kennen, eerst twijfelden en vervolgens begonnen te geloven wat ze in de pers lazen.

Omdat het cordon al 20 jaar lang niet het gewenste resultaat opleverde en onze partij steeds maar bleef groeien, heeft de pers er zich tenslotte bij neergelegd dat er nu eenmaal Vlaamsnationalisme bestaat, en toen hebben ze voor een andere strategie gekozen: ze hebben zich een andere, kleine Vlaamsnationalistische partij gekozen, eentje die gematigder is dan wij en een wat meer omfloerste boodschap brengt, en daarvan hebben ze de lichtjes excentrieke voorzitter, zijn geliefd frituur en zijn voorliefde voor Latijnse spreuken ad nauseam (dat is Latijn voor ‘tot je er misselijk van wordt’) opgevoerd in spelprogramma’s, praatprogramma’s, politieke programma’s… Hij bracht daarbij steeds weer de boodschap dat zijn partij tenminste niet opgesloten zit in een cordon en dus niet alleen van haar oren kan maken maar ook iets kan doen, beleid kan voeren, dingen écht kan veranderen! Heel subtiel, en voortdurend bevestigd door de blonde dame waarvan eerder sprake (en die geheel toevallig uit zijn partij afkomstig was) suggereerde de mollige partijvoorzitter dat wij dat cordon zelf in het leven hebben geroepen en er heel comfortabel in zitten. Je zou gedacht hebben dat Jos Geysels het op ons persoonlijk verzoek in het leven heeft geroepen en dat wij er voor geen goud ter wereld vanaf willen.”

Albrecht Cleymans (foto: in wit jasje, met een politiewagen in de rug manhaftig in het verweer tegen de politie bij een verboden betoging tegen de islam in Brussel) vervolgt: “De mediacampagne wierp haar vruchten af: het Vlaams Belang verloor kiezers, de N-VA won spectaculair. En voert sindsdien een ingewikkeld dansje uit met haar mogelijke regeringspartners. Ze zoekt een voortdurend evenwicht tussen geen akkoorden afsluiten (want dan moet ze toegevingen doen en verliest kiezers) maar ook de stekker niet definitief uit de onderhandelingen trekken (want dan voert ze evenmin beleid als wij en wat kan ze ons dan nog verwijten?).

De media waken er zorgvuldig over dat de N-VA haar geloofwaardigheid niet verliest en besteden ondertussen onevenredig veel aandacht aan alles wat ons in een slecht daglicht kan stellen. Als er ergens twee VB’ers in een bestuur ruzie maken, als één van onze leden een feestje wil organiseren waar een muziekgroep ‘met foute fans’ optreedt, zelfs als een VB-mandataris zich vertoont op een pro-Israëlische bijeenkomst, het wordt allemaal opgeklopt tot een schandaal van nationale orde. Ik durf tegenwoordig niet eens meer in mijn neus peuteren als ik alleen thuis ben, voor je het weet sta je op de voorpagina van één of ander blaadje! Helaas, de mens is zwak en goedgelovig, en de overgrote meerderheid van de mensen denkt tot op de dag van vandaag nog altijd dat alles wat in de pers verschijnt waar en objectief is.

Blijkbaar geldt dit zelfs voor een deel van onze eigen leden, en dat is toch wel merkwaardig. Velen van hen hebben ooit een actie, een congres of een partijfeest bijgewoond waarover later een totaal vertekend verslag in de kranten of op tv verscheen, en hebben zich daar boos over gemaakt. Bij zo’n gelegenheid zeggen ze dan, terecht, dat je de belgische systeempers niet mag geloven en dat het een pure schande is hoe ze onze partij afschilderen. En toch, en toch… na al die maanden sentimentele artikels te hebben gelezen over dat arme fragiele blondje uit Schoten die toch zo onheus werd behandeld, over de enorme liefde van haar (tweede) man voor haar en haar kindjes, over de gevoelloosheid van de ‘Antwerpse gemeenteraadsfractie’ - die trouwens tot diepe teleurstelling van de journalisten nooit een slecht woord over haar heeft gelost - zijn heel wat van die mensen ervan overtuigd dat er toch wel iets van zal kloppen en wenden zich vol afkeer van onze partij af. Terwijl ze zouden moeten beseffen dat om het even wat er over onze partij in de pers verschijnt waarschijnlijk niet waar is - gewoon omdat de ervaring leert dat dit al tientallen jaren zo is. Ach, ik neem aan dat het menselijk is om je te laten meeslepen door verhalen die je steeds opnieuw worden opgedist. Maar het stemt me triest als mensen hun jarenlange diepe overtuiging aan de kant schuiven ter ere van vakkundig opgediste fictie.

Voor mij is het duidelijk: ik ben bij het VB gegaan omdat ik achter het programma sta, omdat ik vind dat we een aantal absolute toppolitici hebben die echte idealisten zijn en die dag in dag uit fantastisch werk leveren. Als dit betekent dat ik voor de politiek correcte klasse een verwerpelijk sujet ben en dat bepaalde mensen niets meer met me te maken willen hebben, dan neem ik dat erbij. Je gelooft ergens in, of niet. Als je nergens in gelooft en je maar wat laat meedrijven met wat er op tv te zien is en wat ‘de mensen zeggen’, dan moet je ook niet komen klagen dat er dingen verkeerd gaan in de maatschappij. Je bent dan, door je eigen onverschilligheid, medeplichtig. Maar als je wél ergens in gelooft, als je een ideaal hebt waar je echt achter staat, dan heb je daar iets voor over. Dan sta je pal voor je volk, voor je ideaal, voor je partij, in goede en kwade dagen!

Op zo’n moment moet ik denken aan dat prachtige Daglied van Preud’homme en Van Daele: ‘Sta in de morgen de lach op 't gelaat, / sterk voor uw volk, fris voor uw taak ! / Draag van de morgen het lichtend gewaad / over uw volk, over uw taak. (…)’. Kameraden, laten we de schouders rechten, de roddels en achterklap vol minachting de rug toekeren en gewoon verder doen met datgene waar we mee bezig waren - de bevrijding van ons dierbaar Vlaanderen en het bestrijden van de islamisering die onze meest fundamentele waarden bedreigt. Laat degenen die willen zeuren en jammeren maar doen, wij hebben iets beters omhanden. Schouder aan schouder, het hoofd rechtop, de blik gericht op ons mooie ideaal, laten we verder strijden voor ons eigen volk eerst, voor onze partij en onze geliefde voormannen, Houzee!”

Op 25 januari 2011 pakte Humo over twee volle bladzijden uit met het Stand Your Ground-concert dat op 2 april in een parochiezaal van Mol gepland was (foto 1). De uitbaters van de parochiezaal kregen de schrik van hun leven toen ze lazen welke groepen geprogrammeerd waren in hun zaaltje. Dergelijk volk wilden ze niet over de vloer krijgen, ze zegden het contract voor de huur van de zaal op en betaalden de medewerker van de VB-persdienst die het concert inrichtte de waarborgsom terug. Neo-naziconcert afgeblazen kopte een krant. Neo-naziconcert gaat niet door luidde het elders.

Organisator Yannick D.R. reageerde niet in de pers. Zijn vrienden van RechtsActueel, waar een paar VB-personeelsleden mee de redactie bevolken, deden het voor hem. RechtsActueel wist: “Het concert kan niet doorgaan, Yannick draait op voor de honderden euro’s kosten die al gemaakt werden.” Dat van die kosten zal wel meevallen, want het concert gaat nu door in een zaaltje in Morkhoven (Herentals), zo vernam AFF/Verzet de voorbije dagen. Yannick D.R. is overigens geen onbekende. Humo pakte op 22 september 2009 uit met foto’s van een verjaardagsfeestje van Yannick D.R. in het Antwerpse café De Leeuw van Vlaanderen, waar D.R.'s toenmalige vriendin, VB-personeelslid en -gemeenteraadslid Sandy Neel, Arnoud Kuipers (Blood and Honour Vlaanderen/Combat 18), Karin Wolters (foto) en Jarno Roppe (van de ‘autonome’ Bockenreyders) mee met D.R. aan het feesten waren. Een tweede foto van dat feestje gepubliceerd door JoodsActueel zorgde ervoor dat de drie andere VB-gemeenteraadsleden in Lille, woonplaats van Sandy Neel, opstapten bij het VB. 

“Stand Your Ground is not a nazi concert”, reageerden de initiatiefnemers van een avond Oi!-muziek met de Zweedse groep Agent Bulldogg, de Spaanse Glory Boys, het Nederlands/Vlaamse The Widowmakers, het Vlaamse The Pride en het Nederlandse Foienoord. Wij hebben nooit beweerd dat het een neonaziconcert is. Lees er onze situering van de aangekondigde groepen maar op na. Intussen is wel een interview opgedoken van Agent Bulldogg in een blad van Blood and Honour (fragment). Het is de Belgische punkglorie The Kids of de linkse Oi!-groep Angelic Upstarts uiteraard nooit overkomen. Agent Bulldogg (waarvan hier een filmpje om in de sfeer te komen) speelt volgens Yannick D.R. in een grotendeels nieuwe bezetting en drie leden van de groep hebben zich volgens D.R. gedistantieerd van de Zweedse Democraten, een rechts-populistische partij met een naam zo fout als Vlaams Belang. Tant mieux. Blijven de leden van andere groepen die RechtsActueel bestempelt als “eerder rechts”, wat niet anders dan te verwachten is met mensen als Maik van Schaik (The Widowmakers, concertorganisator van groepen als het extreemrechtse Short Cropped uit Turnhout en Killerbabies, pseudoniem voor Kill Baby Kill!), en verder bijvoorbeeld Tim Mudde (die naast met Foienoord optreedt met Brigade M, de M van Anton Mussert) en de leden van The Pride (die als ze niet thuis zijn, in de beruchte Brugse kroeg De Kastelein / Moloko rondhangen).

En wie mobiliseert allemaal voor dit concert zaterdagavond, naast Yannick D.R.? De al genoemde Karin Wolters bijvoorbeeld. Intussen vriendin van Tomas Boutens, hoofdverdachte in de zaak tegen de Blood and Honour-afsplitsing genoemd naar het tijdschrift en de website van de groep: Bloed - Bodem - Eer - Trouw (BBET). Niemand die weet wanneer de rechtszaak tegen Boutens & Co eindelijk echt begint. Met Nieuwjaar sloeg Boutens een politieagent nog een gebroken kaakbeen en voorbije zaterdag betoogde hij nog in Nederland samen met een zeventigtal Nederlandse en Duitse neonazi’s. Boutens liet al weten naar het concert zaterdagavond te komen. Behalve vriendin van is Karin Wolters op zich ook een goede bekende in het milieu van Blood and Honour en rechts-radicale ‘autonomen’ in Vlaanderen en Nederland. Ook op het appel voor het concert zaterdagavond: een andere genoemde in de BBET-zaak, Arnout Debacker. Intussen nam hij afstand van BBET, maar een watje is hij niet (Gazet van Antwerpen, die wel zijn naam fout spelt). Nina B. schuift onder andere Ruben Solidarista oftewel Ruben Rosiers (Nieuw-Solidaristisch Alternatief, N-SA) bij de mogelijke concertgangers. Rosiers heeft nog niet geantwoord of hij komt. Hij is overigens niet de enige N-SA’er op het lijstje. Ook NS-A’er Robby Q. bijvoorbeeld, pas veroordeeld als Blood and Honour-organisator, is ‘gevraagd’.

Plaats waar het ‘apolitiek’  concert plaatsvindt, is een zaaltje in Morkhoven, deelgemeente van Herentals. Een zaaltje bij een bekend muziekcafé. Het was de bedoeling dat de zaal pas zaterdag telefonisch zou bekend geraken, op de manier van Blood and Honour. Met een gsm-nummer waar vanaf zaterdag naar gebeld kan worden, maar AFF/Verzet kon de zaal al achterhalen. De uitbater was gisterenavond niet bereikbaar. Vanavond gaan de leden van de Zweedse Agent Bulldogg, het Spaanse Glory Boys en Belgen op stap in Antwerpen. Moeders, hou uw dochters binnen.

Bijna verdwenen uit de top-10 van Lul van het Jaar in Humo’s Pop Poll (zie hieronder), probeert Filip Dewinter nog eens de hits van de jaren negentig te spelen. Zondag 10 april organiseert hij in Antwerpen een congres onder het motto Kordaat immigratiebeleid werkt!. Aan de affiche waarmee het programma wordt aangekondigd, is de voorbije dagen nog een en ander veranderd.

In de voormiddag komen op 10 april vertegenwoordigers van buitenlandse bevriende partijen het immigratiebeleid in hun land toelichten. In de namiddag stelt het VB haar blauwdruk voor een “kordaat immigratiebeleid” voor aan de eigen militanten. Zoals steeds is er gratis busvervoer voorzien vanuit zowat alle uithoeken van het land, van Maaseik tot Knokke. Provinciale werkgroepen stomen zich vooraf klaar op bijeenkomsten in Sint-Niklaas, Leuven, Roeselaere, Antwerpen en Hasselt. Voor de affiche heeft het VB de inspiratie gehaald bij een affiche van de Schweizerische Volkspartei (SVP).

De VB-affiche voor het congres werd gisteren vrijgegeven. Ze verschilt op enkele punten van de versie die ons zondagmorgen werd toegestuurd. De graficus-van-dienst had wat problemen met de Italiaanse en de Nederlandse vlag. Ze werden van plaats verwisseld, en in de tweede versie liggen de kleurvlakken van de Italiaanse vlag in de juiste richting. In de eerste versie lagen ze nog fout. Er is een klein verschil bij de opsomming van de landen waar naar verwezen wordt, en het beginuur van het congres is wat verlaat. En in de eerste versie (foto 1) is het dier dat verstoten wordt een zwarte bok. Naar analogie van de uitdrukking ‘het zwart schaap’, en zoals op de Zwitserse affiche. Maar waarschijnlijk was dat niet duidelijk genoeg voor de bedoelingen van het VB. In de versie die gisteren werd vrijgegeven (foto 2) is de bok rood gekleurd, en heeft het beest elementen van de Turkse en van de Marokkaanse vlag op het lijf.

Het is niet meer “Aanpassen of opkrassen”, maar: “Turken en Marokkanen buiten”.

Bij de Nationalistische Studentenvereniging (NSV) maakt men zich op voor De Grote Betoging op donderdag 10 maart in Gent. In de laatste aflevering van De Pappenheimers kreeg de NSV nog wat publiciteit mee. Negatieve publiciteit, maar wat anders kan men kwijt over de NSV? Of toch. De nieuwe voorzitster van Jong N-VA, Kim Van Cauteren (foto 1), komt uit de rangen van het NSV.

Voor Tom Van Grieken,  intussen nationaal voorzitter van de NSV, aanleiding voor een persmededeling waarin hij “oud-commilito van NSV! Leuven" Kim Van Cauteren feliciteert met haar nieuwe functie als voorzitster van Jong N-VA. Tom Van Grieken: “De NSV! is verheugd dat één van haar oud-leden voorzitster is geworden van de jongerenafdeling van de grootste partij in dit land, de N-VA. Zeker gezien de huidige politieke impasse is het wenselijk dat ook de radicale Vlaamse Beweging een stem heeft in het debat rond de nieuwe regeringsvorming. (…) De Nationalistische Studentenvereniging wenst Kim dan ook van harte te feliciteren met deze mooie erkenning van haar gedrevenheid en talent, die ze immers ook in haar NSV!-loopbaan aan de dag wist te leggen. Bij gelegenheid zou onze nationale voorzitter Tom Van Grieken namens de huidige NSV!-generatie een bloemetje en vele gelukswensen aan Kim Van Cauteren willen overhandigen om haar taak tot een geslaagd einde te brengen. We nodigen haar alvast uit om op 10 maart mee op te stappen in de jaarlijkse NSV!-betoging, die dit jaar plaatsvindt te Gent onder de slogan: ‘Geen evolutie, maar revolutie!’.”

“De NSV! is daarenboven ook verheugd met het feit dat er, met deze verkiezing van Kim als voorzitster van de Jong N-VA, een vooroordeel weerlegd is, namelijk dat de NSV! een Vlaams Belang-clubje zou zijn. De mythe stelt dat er veel NSV!'ers VB'ers zouden zijn. Niets is minder waar! Er zijn inderdaad veel VB'ers ooit NSV!'er geweest, doch zijn er ook veel N-VA'ers en partijongebonden personen actief in de NSV!. Deze gedachte en de verkiezing van Kim mogen erop wijzen dat de NSV! wel degelijk een partijonafhankelijke vereniging is en nu ook doorbreekt in de hogere partijstructuren van de N-VA.” Als de NSV “nu ook doorbreekt in de hogere partijstructuren van de N-VA” is het alleszins op slinkse manier. In haar curriculum vitae maakt Kim Van Cauteren alleszins geen melding van haar NSV-activiteiten, en in haar eerste kranteninterview en -portret wordt evenmin over de NSV gerept. Wat natuurlijk niet betekent dat ze geen NSV-opleiding kreeg, maar Kim Van Cauteren wil er zelf liever niet aan herinneren. We begrijpen dat.

Tom Van Grieken, zélf VB-gemeenteraadslid in Mortsel, ziet in Kim Van Cauteren ook de weerlegging “dat de NSV! een Vlaams Belang-clubje zou zijn “. Hij geeft wel toe dat “veel VB’ers ooit NSV!’er” waren. Het zal nog niet. Filip Dewinter was NSV’er, en Bruno Valkeniers, Frank Vanhecke, Marijke Dillen, Koen Dillen, Joris Van Hauthem, Karim Van Overmeire (intussen ex-VB’er), Jurgen Ceder, Bart Laeremans, Erik Arckens, Dominiek Lootens, Jan Penris, Yves Buysse, Frieda Van Themsche, Werner Marginet, Wim Van Dijck (auteur van twee boekjes over dertig jaar NSV), Ortwin Depoortere, Philip Claeys, Stefaan Sintobin, Pieter Huybrechts… De NSV was essentieel voor de uitbouw van het VB. Bruno Valkeniers in zijn feestrede bij het dertig jarig bestaan van de NSV in 2006: “Zonder de NSV - en een klein beetje het KVHV - zou het hem (= Karel Dillen, nvdr.) niet gelukt zijn het Vlaams Blok, vandaag Vlaams Belang te brengen tot waar het is. En tot spijt van wie het benijdt is dit een van de grootste verdiensten van onze studentenbeweging.”

Maar Valkeniers vroeg bij diezelfde gelegenheid ook om het doorstromen van de NSV naar het VB te matigen. Bruno Valkeniers: “Toch zou ik bij de NSV zowel als bij de partij willen pleiten voor een matiging. Matiging niet in de compromisloosheid uiteraard, maar in het kannibaliseren van de Vlaamse studentenvereniging. Geef ook een deel van onze huidige studentengeneraties en leiders de kans, neen… de opdracht om zich tot elite in onze maatschappij op te werken. In het bedrijfsleven, de pers, de vakbonden, de ambtenarij enz. Laat ons leren uit de successen van de mei ‘68-tijgers. Hoe kleiner de officiële aanhang van die extreemlinkse, groenlinkse en kleinlinkse groepuscules werd, hoe meer macht ze verworven in de zonet opgesomde middens. Als ze in één ding geslaagd zijn, is het de gang door de instellingen. Welnu, goede vrienden, commilitones, dat moet de mede de opdracht zijn van jullie: de toekomstige elites. (…) Als later blijkt dat de partijpolitieke kriebel, die in u leeft te groot blijft, dan kan nog steeds die stap gezet worden.”

Als er uitzonderingen zijn op de regel “NSV’er wordt VB’er” is het in de eerste plaats omdat die uitzonderingen doorgaans verstandiger mensen zijn, en op de tweede plaats denkt het VB er profijt uit te halen als er in alle sectoren van de samenleving NSV-pionnen zijn, beter dan dat ze allemaal bij het VB zitten. Of Kim Van Cauteren naar de NSV-betoging in Gent gaat, is hoogst twijfelachtig. De slogan van die betoging ‘Geen evolutie, maar revolutie’ is niet direct een N-VA-slogan. Eerder een slogan tégen de N-VA. Wegblijven van de NSV-betoging is dan ook héél verstandig. (Foto 2: Parodie op de NSV-stickers)

Uit een rondvraag van De Standaard bij alle Vlaamse politieke partijen blijkt dat op de N-VA na alle Vlaamse politieke partijen de voorbije vier jaar leden verloren, de LDD en het VB het meest.

In 2006 had de N-VA een 10 400 leden; in 2010 eindigde men op een 15 800 leden, maar daar stopte het niet bij. Blijft dat de partij van Bart De Wever in verhouding met haar stemmenaantal van bijna 1,2 miljoen stemmen verhoudingsgewijs bijzonder weinig leden heeft. De CD&V heeft nog steeds de meeste leden, met een 70 200 leden. Wel verliest de CD&V op vier jaar tijd 14,3 % van haar leden. De SP.A doet nog slechter, met een ledenverlies van 15,9 % op vier jaar tijd. Maar er zijn er die verhoudingsgewijs nóg meer leden verliezen. De Lijst Dedecker (LDD, sinds de jongste naamsverandering Libertair - Direct - Democratisch) bereikte in 2008 haar hoogste ledenaantal, met een 6 300 leden. Intussen is de lijst van de Oostendse brulboei Jean-Marie Dedecker (foto: rechts, met naast hem VB-kopstuk Filip Dewinter) teruggevallen tot 3 800 leden. Een verlies van 40,2 %. Het VB is bijna-kampioen ledenverlies. In 2006 een 25 100 leden; in 2010 nog maar 19 500 leden. Een verlies van 22,3 %.

Er is geen knik in de dalende lijn van het VB-ledenaantal ingevolge een of andere gebeurtenis, wel is er een stijgend aantal leden dat het VB jaar na jaar verliest. Van 25 090 leden in 2006 ging het naar 25 000 leden in 2007 (- 90 leden), dan 23 850 leden in 2008 (- 1 150 leden), vervolgens 22 500 leden in 2009 (- 1 350 leden), en ten slotte 19 500 leden in 2010 (- 3 000 leden). Proficiat. Het gaat steeds beter met het VB.

Emoties zijn niet altijd een goede raadgever. Naar aanleiding van de begrafenis van Marie-Rose Morel werden een aantal voorspellingen en wensen geuit, waar wij toch enige twijfels over hebben.

Rik Van Cauwelaert (foto 1) besloot vorige week een artikel in Knack over de begrafenis van Marie-Rose Morel met: “Tegen die emotionalisering (na het bekendmaken van haar ziekte en familieleven, nvdr.) had haar gewezen partij geen zinnig weerwoord. Met het binnenhalen van Morel – al was dat niet de bedoeling – heeft Vlaams Belang de eigen neergang bespoedigd. Vorige zaterdag kondigde een opiniepeiling een nieuw fors verlies aan voor Vlaams Belang. Het mag duidelijk zijn dat afgelopen zaterdag in Antwerpen niet alleen Marie-Rose Morel maar ook haar gewezen partij Vlaams Belang werd begraven.” Het VB over en out ? Dat lijkt ons toch voorbarig. In de enquête waar Rik Van Cauwelaert naar verwijst (van de krantengroep L’Avenir) verliest het VB 1,1 %, en komt het toch nog uit op 11,5 %. CD&V en Open VLD verliezen een pak meer, respectievelijk 4,7 % (om te stranden op 12,9 %) en 2,4 % (om uit te komen op 11,3 %). Zo slecht is dat dan toch niet voor het VB. Iedereen verliest aan de N-VA-tsunami, op SP.A en Groen! na die lichte winst boeken volgens deze opiniepeiling. Zelfs een aantal VB-kaderleden zouden N-VA stemmen, maar allicht hebben de N-VA-stemmen meer te maken met het geloof dat de N-VA voor Vlaanderen meer kan realiseren dan het steriel gedoe van het VB. Eerder is het dat, dan dat men omwille van Marie-Rose Morel voor de N-VA zou stemmen. In en rond de kathedraal zagen we bij de begrafenisplechtigheid daarenboven een aantal Dewinter-volgelingen. Aangegrepen door het menselijk drama, maar daarom niet politiek van kamp veranderd binnen het VB. Een oudere dame had nog een Vlaams Blok-speldje op haar jas. Die zien we evenmin gauw N-VA stemmen. Er blijft bij het VB, letterlijk en figuurlijk, een harde kern.

Jean-Pierre Rondas (foto 2 - producer bij de radiozender Klara, op enkele dagen van zijn pensionering) stuurde een opiniebijdrage naar De Morgen. Volgens Jean-Pierre Rondas heerst er in Vlaanderen over het cordon sanitaire “een latent onbehagen en zelfs schaamte, ook als het de laatste tijd de krantenkoppen niet meer haalt. De uitvaart van Marie-Rose Morel heeft de mogelijkheid van het doorbreken van het cordon op dramatische wijze opgevoerd.” Hoezo? Terwijl Marie-Rose Morel expliciet niet wilde dat Filip Dewinter, Gerolf Annemans en Bruno Valkeniers bij haar begrafenisplechtigheid aanwezig zouden zijn, zouden de Vlaamse politieke partijen nu mogelijk wél bestuursakkoorden kunnen sluiten met de partij van Dewinter, Annemans en Valkeniers? Geef toe dat het een vreemde redenering is. Het wordt natuurlijk minder vreemd als we nog eens kijken naar de titel boven Rondas’ opiniebijdrage in De Morgen van 16 februari 2011: Heer, vergeef ons dat cordon. Rondas wil af van het cordon sanitaire. Punt. Desnoods gebruikt hij er de kromste redeneringen voor. Goed dat Jos Geysels in De Morgen gisteren nog eens op een heldere manier uitlegde wat het cordon sanitaire is, en waarom het wenselijk is (zie hieronder: Er zijn goede redenen voor een cordon sanitaire).

Politici, ze laten zich niet altijd leiden door de hooggestemde idealen die ze zeggen aan te hangen. Wat voor hen telt, is in de eerste plaats: is het VB mathematisch nodig voor een bestuursmeerderheid. Indien niet, waarom zich dan in een avontuur met het VB storten? Maar als ze enige geloofwaardigheid willen behouden – op termijn hun enig politiek kapitaal – laten democratische Vlaams-nationalisten, christen-democraten, liberalen… zich leiden door de zuivere principes van het cordon sanitaire.  

De N-VA mag dan wel een conservatieve maar democratische Vlaams-nationalistische partij zijn, leden ervan vertonen toch autoritaire trekjes die men eerder bij het VB verwacht. We wezen hier gisteren op een VB-gemeenteraadslid die vroeg om een portret van een VNV-oorlogsburgemeester een plaats te gunnen in de gemeenteraadszaal, maar een paar kilometers verderop deed een N-VA-gemeenteraadslid net hetzelfde.

Vlaams Parlementslid Lieven Dehandschutter (N-VA) heeft – zo bericht De Morgen dit weekend – een batterij schriftelijke vragen over de KVS afgevuurd naar Vlaams minister van Cultuur Joke Schauvliege. Allemaal omdat in de Brusselse schouwburg op 21 januari de thema-avond Niet in onze naam plaatsvond, waar een grote groep kunstenaars zich uitsprak tegen de splitsing van België. De KVS was in een mum van tijd uitverkocht, vele belangstellenden moesten huiswaarts keren omdat er geen zitje meer vrij was. “Ik neem aan dat de artistieke programmatie in vrijheid moet kunnen gebeuren. Wij merken dat er in bepaalde culturele instellingen systematisch een niet onbelangrijke strekking van de Vlamingen niet vertegenwoordigt wordt. Dat roept vragen op”, zegt Dehandschutter in De Morgen. Een beetje een warrige uitleg. Eerst de vrijheid van de artistieke programmatie verdedigen, maar dan problemen hebben met de keuze. Klagen dat een niet onbelangrijke strekking van de Vlamingen niet vertegenwoordigt wordt, maar in feite aanklagen dat een andere niet onbelangrijke strekking van de Vlamingen één avond naar haar zin krijgt in de KVS… Nog een stap verder en we zitten terug bij het VB dat in 2005 de sluiting van de KVS vroeg omdat die te weinig Vlaams, te multicultureel en te politiek geïnspireerd zou zijn. In één adem door werden toen in Antwerpen en Gent ook vragen gesteld over de programmatie in Het Toneelhuis en bij het NT Gent.

In Steenokkerzeel vroeg N-VA-gemeenteraadslid Kurt Ryon een paar dagen geleden om Le Soir niet langer ter beschikking te stellen in de plaatselijke bibliotheek. “Lezers die echt een Franstalige krant verkiezen, kunnen nog steeds terecht op het internet.” VB’er Karel Goderis had vorig jaar dezelfde vraag ook al eens gesteld, en onder het bestuur van het Front national (FN) verdwenen kranten als Libération en weekbladen als L’ Evénement du Jeudi uit de plaatselijke bibliotheken. Luc Tuymans noemde deze week Bart De Wever gevaarlijker dan het Vlaams Belang. Luc Tuymans (donderdag 17 februari in De Ochtend) over The flag, een werk met de Vlaamse Leeuw erop: “Dit maakte ik vanuit mijn walging voor het Vlaams Belang, waar toen in Antwerpen één op drie op stemde. Nu zijn we in een nog gevaarlijker stadium beland met de heer Bart De Wever.” “De N-VA is gewoon een eenmanspartij”, zei Tuymans nog. “Dat dertig procent van de Vlamingen op hem gestemd heeft, heeft De Wever te danken aan het feit dat hij integer overkomt. Maar dat is niet moeilijk als je hem vergelijkt met Yves Leterme.” En nog: “Ik ben niet anti-Vlaams en hervormingen in dit land moeten bespreekbaar zijn. Maar ik ben wel tegen dat minderwaardigheidscomplex van de Vlaams-nationalisten dat is blijven hangen sinds de Eerste Wereldoorlog. De Wever is zogezegd een historicus, maar eigenlijk is hij een fucking separatist.”

Wij schakelen Bart De Wever niet gelijk met Filip Dewinter, laat staan dat we BDW erger zouden vinden dan FDW. Bart De Wever rekent het zelf tot zijn grote verdienste dat hij vorig jaar stemmen bij het VB heeft teruggehaald naar het democratisch Vlaams-nationalisme. Nog vóór hij zichzelf daarvoor loofde, wees Antwerps burgemeester Patrick Janssens al op die verdienste. Maar De Wever moet natuurlijk wel opletten het met de N-VA profonde niet dezelfde weg opgaat als met het VB. Dat De Wever zich tijdens de begrafenisplechtigheid verontschuldigde dat de partijpolitiek hem en Morel uit elkaar had gedreven, en zei dat hij Marie-Rose Morel nooit op racisme heeft kunnen betrappen, is niet bemoedigend. De aanvaringen die Morel had met de VB-partijtop gingen over veel, maar niet over het racistisch discours as such. Paul Goossens herinnert er dit weekend in een column in De Standaard nog aan. “In de kathedraal werd de weg naar een generaal pardon geëffend”, besluit Paul Goossens. “Het kan de herverkaveling van de Vlaamse rechterzijde danig versnellen, zodat De Wever kan triomferen en gloriëren als hij in 2012 (bij de gemeenteraads- verkiezingen, nvdr.) zijn afspraak met de geschiedenis heeft. Tegelijkertijd dreigt het Vlaams nationalisme echter in brak water te belanden. Een nationalisme dat uit compassie, eigenbelang of opportunisme gedachtegoed tolereert dat bevolkingsgroepen stigmatiseert, ontspoort. Altijd.”

Het gevaar schuilt echter niet alleen in het in de armen sluiten van VB’ers en VB-stemmers. De Marc Byttebiers, Lieven Dehandschutters en Kurt Ryons van de N-VA zijn ook wel een probleem. Bellum est sua vitia nosse. Het is goed zijn gebreken te kennen.

Het stond op ons to do-lijstje, maar anderen maakten zich er sneller druk om: Humo publiceerde gisteren het verhaal over een medewerker bij de persdienst van het VB, die op 2 april een omstreden concert wil inrichten in Mol (foto). Het Nieuwsblad en Gazet van Antwerpen brachten gisteren eveneens het verhaal. 

De uitbater van de parochiezaal die voor het concert is gehuurd, ontdekte met stijgende verbazing welk soort muziekgroepen geprogrammeerd zijn, en we vrezen dat hij na dit artikel er niet geruster op zal zijn. De titel voor het concert Stand Your Ground alleen al is veelzeggend. Die is ontleend aan een film over voetbalhooligans van West Ham United en Millwall die met elkaar in de clinch gaan, een confrontatie niet geschikt voor gevoelige kijkers.

Op de affiche onder andere de Nederlandse groep Foienoord, met zanger en bassist Tim Mudde die we kennen van optredens van zijn andere groep Brigade M. In Vlaanderen al opgetreden bij Blood and Honour-concerten en het ‘jeugdcongres’ van het N-SA. En verder kennen we Tim Mudde van Radio Rapaille, Fenris Postorder en de Nieuwjaarsduik dit jaar in Katwijk-aan-Zee. Met Foienoord brengt Mudde doorgaans teksten over de Rotterdamse voetbalclub Feijenoord, wat niet belet dat die optredens omstreden zijn. Laatst zijn nog twee concerten van Foienoord in Nederland afgelast. Op 6 december 2008 trad Foienoord op in de Moloko (= nieuwe naam voor De Kastelein) in Brugge. Tweede in het rijtje van aangekondigde groepen is The Widowmakers, een Belgische/Nederlandse Oi!/streetpunkband. Oi! is een subgenre van de punkmuziek vooral door skinheads beluisterd, gespeeld en geproduceerd. Zanger van The Widowmakers Maik van Schaik is eigenaar van het Support Your Scene Productions-label en organisator van concerten met onder meer de in extreemrechtse skinheadskringen geliefde Turnhoutse Short Cropped. The Pride, ontstaan samen met de beruchte Brugse extreemrechtse skinheadkroeg De Kastelein, staat ook op de affiche. De Spaanse Oi!-groep Glory Boys en de legendarische Zweede Oi!-groep Agent Bulldog vervolledigen de affiche.

Organisator van het concert Yannick D.R. kennen we als medewerker op de persdienst van het VB, medewerker van het vernieuwde Vlaams Belang Magazine en als man voor wie Sandy Neel, eveneens VB-personeelslid, in café De Leeuw van Vlaanderen een verjaardagsfeestje organiseerde met als genodigden en aanwezigen onder andere Blood and Honour’er Arnoud Kuipers en de eveneens in dat milieu erg bekende Karin Wolters. Op een foto van dat feestje zien we Yannick D.R. in gezelschap van Yorick Van De Weyer die de zaal huurde voor een concert van Kategorie C op 31 oktober 2009 in Antwerpen. Kategorie C noemt zich naar de indeling die de Duitse politie gebruikt voor voetbalsupporters (categorie A is vredelievend, categorie B kan betrokken geraken bij geweld, categorie C is uit op geweld). Kategorie C is niet politiek georiënteerd maar toch diep verankerd in de neonaziscène. Dat bleek ook op hun concert op de Antwerpse Linkeroever: er waren slechts een paar voetbalhooligans aanwezig (de oude kern bij Beerschot), het overgrote deel van de aanwezigen waren Duitse en andere neonazi’s.

Bij het VB maakt men zich er weer gemakkelijk vanaf. “Volgens onze informatie staan er alleen apolitieke groepen op het programma die ook niet zouden misstaan op Humo’s Rock Rally”, zegt partijwoordvoerder en VB-parlementslid Joris Van Hauthem. Of een groep als Agent Bulldog tot Humo’s Rock Rally zou toegelaten worden, durven we toch sterk te betwijfelen. Overigens weet men bij het VB al langer wie men met Yannick D.R. in huis heeft. Toen op 11 januari bevestigd werd dat de voor negationisme veroordeelde ex-senator en voormalig VB-ondervoorzitter Roeland Raes VB-lid mocht blijven, twitterde Bart Debie: “Negationist Roeland Raes mag blijven, verbaast me niet van voorzitter die organisator naziconcert in zijn persdienst heeft zitten !” Dat is dus nog vóór het aangekondigde concert in Mol breed bekend geraakte. Het commentaar van Bruno Valkeniers op zijn nieuwe blog ging gisteren over de telling van het aantal Vlamingen op de betoging van vorige zondag.

In Vlaams-nationalistische kringen wordt het succes van de betoging van vorige zondag geminimaliseerd. De radicaalste Vlaams-nationalisten plannen een tegenbetoging; de anderen gedragen zich meer en meer als het Nieuwe-Vlaamse Establishment (N-VE).

Bij het VB luidde het commentaar op de betoging van zondag 23 januari 2011 (foto): “Dertig- tot vijfendertigduizend betogers (= politiecijfers zoals geciteerd door het VB, nvdr.) trokken (…) door de straten van Brussel. Geen overdonderend ‘succes’. (…) Pakweg 80% Franstalige betogers en 20% Vlamingen. Ook die cijfers (…) spreken boekdelen. Amper zes tot zevenduizend Vlamingen na een totale mobilisatie. Het is wat mager.” De betoging is anders wel op maar een paar dagen tijd in elkaar gebokst, door onervaren studenten, middenin de examentijd voor universiteitsstudenten… Dan 34 000 (politiecijfer) tot 45 000 (eigen cijfer) betogers bijeenkrijgen, chapeau. Volgens de eerste cijfers van Le Soir  zou 21 % van de deelnemers aan de betoging vorige zondag Vlamingen zijn, als men er de Vlaamse Brusselaars bij telt 24 %. Dat zijn dus 8 160 à 10 800 Vlamingen.

De voorlaatste Vlaams-nationalistische betoging (april 2010) telde daarentegen maar 1 200 betogers (volgens de politie), iets meer dan 2 000 (volgens meerdere media) tot 3 500 à 4 000 betogers (volgens de organisatoren). Bij de laatste Vlaams-nationalistische betoging (september 2010) was de opkomst nog kleiner, met volgens de organisatoren een duizendtal deelnemers. Voor een betoging waar twee maanden lang voor gemobiliseerd is! Nog niet wijzer geworden, gaat Voorpost op 27 maart opnieuw betogen. Waar precies wordt nog niet verteld. Voorlopig houdt men het op: “in een gebied dat nu tot Wallonië behoort maar nog niet zo lang geleden van ons was”. Maar de datum van 27 maart, die mogen de ‘echte Vlamingen’ alvast in hun agenda noteren. Wedden dat men de opkomst een ‘succes’ gaat noemen, al zal het maar een fractie zijn van het aantal Vlaamse betogers vorige zondag waar men nu zo geringschattend over doet?

Overigens wordt ook het ‘argument’ van stal gehaald dat het aantal betogers in het niets verdwijnt tegenover de “bijna 1,8 miljoen Vlamingen of 44 % van de Vlaamse kiezers (Vlaams Belang + N-VA)” die stemden voor “verregaande of volledige Vlaamse autonomie”. De stemmen voor het VB (491.457 op de Senaatslijst) worden hier iets te gemakkelijk samengeteld met die van de N-VA (1 268 780 op diezelfde Senaatslijst, oftewel 2,6 keer zoveel als het aantal VB-stemmen). Ten tweede: als men het aantal betogers gaat afmeten tegenover het aantal niet-betogers en/of kiezers… dan vervalt men in de argumenten van het establishment (“400 000 betogers tegen de raketten op 23 oktober 1985, maar 9,6 miljoen Belgen hebben niet betoogd tegen de plaatsing van raketten in België”). Jaja. Dat Bart De Wever, Ben ‘Laden’ Weyts en Johan Sauwens meer belang hechten aan de verkiezingsuitslag dan aan signalen vanuit acties... Dat verbaast niet. Als het het VB goed uitkomt, vervalt het VB echter evengoed in de retoriek van het establishment.

Zoals hier aangekondigd presenteerde het VB gisteren haar volgende campagne “om het immigratieprobleem aan te pakken”. Het VB gaat hierbij nog een stap verder dan bij vorige campagnes en haar programma voor de federale verkiezingen vorig jaar. Het voorstel deugt om allerlei redenen niet.

“De immigratiesluizen naar dit land staan verder open dan ooit”, zei Bruno Valkeniers op een persconferentie. “De situatie is ronduit dramatisch”, vulde Filip Dewinter aan. Filip De Man zei dat er niets in huis komt van allerlei voorstellen om de vreemdelingenwetgeving te verstrengen, maar werd daarin gisteren nog tegengesproken vanuit de Kamer van Volksvertegenwoordigers waar de Kamercommissie naturalisaties strengere criteria goedkeurde om Belg te kunnen worden. Een voorstel overigens waar het VB… tegen stemde. Anke Vander meersch zei op de persconferentie dat het VB voorstander blijft van godsdienstvrijheid maar die godsdienstvrijheid geen vrijgeleide kan zijn voor het invoeren van “gebruiken die gebaseerd zijn op de sharia”. Organisatieverantwoordelijke Filip Dewinter noemde de campagne ‘Blijf van ons land!’ een campagne met “een assertieve boodschap” die zich richt tot de “ongewenste vreemdelingen die hier niet thuishoren”, namelijk de “asielbedriegers, criminele vreemdelingen, illegalen, islamradicalisten en het immigratie-profitariaat” (zie ook de tekst bovenaan de affiche, foto 1).

De campagne wordt gevoerd met affiches (geïnspireerd door een Franse anti-racistische campagne uit de jaren tachtig, foto 2), bijna een miljoen pamfletten en lokale straatacties. Straatacties zoals vandaag bijvoorbeeld in Oostende, tegen de erkenning van een plaatselijke moskee. Er worden ook twee brochures verspreid: Immigratie: Problemen en oplossingen en Immigratie: Financiële en maatschappelijke kostprijs. Zoals er twee brochures met gelijkaardige titels en inhoud verspreid werden bij de voorstelling van het fameuze zeventigpuntenplan in de jaren negentig. Concrete voorstellen bij de nieuwe campagne zijn “een striktere immigratiewetgeving”, “het stopzetten van de subsidiëring van de islam” en “het weigeren van inwoners uit landen die lid zijn van de ‘Organisation of Islamic Countries’ (OIC)”. Wie googelt naar de ‘Organisation of Islamic Countries’ komt uit op de Organisation of The Islamic Conference, een organisatie waarvan 57 voornamelijk moslimlanden lid van zijn. Opgericht in 1969 als reactie op de aanslag op de Al-Aqsamoskee in Jeruzalem door een Australische christenfundamentalist. Wie een inwoner is van een land lid van het OIC mag – toch van Dewinter & Co – ons land niet meer binnen. Een nieuw voorstel van het VB, maar ook een voorstel dat langs alle kanten rammelt.

Een nieuw voorstel van het VB want in hun verkiezingsprogramma voor de federale verkiezingen vorig jaar nog maar staan zesendertig voorstellen over "immigratie en islamisering", van enkel nog Europese vluchtelingen opvangen in Europa tot een verbod voor de “islamitische hoofddoek” bij de overheid, maar nergens is er sprake van “het weigeren van inwoners uit landen die lid zijn van de ‘Organisation of Islamic Countries’ (OIC)”. Het voorstel rammelt ook langs alle kanten. Een beschaafd land biedt bescherming aan mensen die vervolgd worden omwille van hun godsdienstige overtuiging. Het VB discrimineert daarentegen mensen op basis van de godsdienst die overwegend in een land wordt aangehangen. Maar we wisten natuurlijk al dat het VB geen beschaafde partij is. Dat ze echter zó laag zou vallen?! In een aantal van die overwegend islamitische landen worden christenen vervolgd. Maar ook voor hen is er geen plaats als inwoner in ons land zodra het VB-voorstel wet wordt. Een grappig detail is dat in de loop van haar bestaan enkele leden wel eens geschorst werden als OIC-lid: Afghanistan tussen 1980 en 1989, en Egypte tussen 1979 en 1984. Waren de Afghanen en Egyptenaren in die periode wel welkom in Vlaams Belangistan?

We zijn natuurlijk allemaal razend benieuwd naar wat 2011 ons brengt. Omdat we zelf niet over een ‘glazen bol’ beschikken, zochten we Madame Blanche op. Ze gaf ons drie interessante data en feiten mee. Doorgaans zijn twee op de drie voorspellingen van Madame Blanche correct.

15/16 januari 2011 – Op een congres in Tours wordt Marine Le Pen (foto 1) verkozen als nieuwe voorzitter van het Franse Front national (FN). Ze staat voor de oude waarden van het FN, maar een nieuwe manier van politiek bedrijven. Marine Le Pen haalde het van ancien Bruno Gollnisch dankzij haar populariteit bij de Franse publieke opinie en media. In september 2010 is de campagne voor de voorzittersverkiezing bij het FN officieel gestart, volgens een duidelijk afgesproken procedure. Het FN heeft daarmee aangedurfd waar men bij het VB voor terugschrikt. Na drie opeenvolgende verkiezingsnederlagen (1, 2) was het in juni 2010 misschien aangewezen om Bruno Valkeniers te vervangen als voorzitter van het VB. Stel je voor dat er een campagne zou gevolgd zijn met enerzijds Marijke Dillen, als kandidate van de oudere generatie VB’ers, en anderzijds Marie-Rose Morel, als kandidate van de nieuwe generatie VB’ers. Neen. Daar wou Filip Dewinter niet aan beginnen, en dus bleef Bruno Valkeniers VB-voorzitter.

10 maart 2011 – De pas aan de Gentse universiteit opnieuw erkende Nationalistische StudentenVereniging (NSV) richt in Gent een betoging in onder de leuze ‘Geen evolutie, maar revolutie’ (foto 2). De slogan is gekozen om op de dringendheid van de Vlaamse onafhankelijkheid te wijzen. “De tijd speelt in het nadeel van de toekomst van Vlaanderen”, zegt de NSV. “Er moet nu gehandeld worden. Wachten op verdamping is één ding, maar dit neemt niet weg dat we geen vuurtje mogen stoken om het verdampen van de België (sic) te versnellen. Wij hebben genoeg van staatshervormingen na staatshervormingen. Het einde van België is nu aan de orde!” De NSV verwacht dat de betoging zal plaatsvinden “in volle (post)electorale sfeer” en heeft nu al busmaatschappijen gecontacteerd voor het vervoer uit alle uithoeken van het land. Je weet maar nooit hoe busmaatschappijen reageren als ze pas gecontacteerd worden als er al een pre-revolutionaire sfeer is in het land.

1 april 2011 – De regeringsonderhandelingen hebben nog  steeds niets opgeleverd. De vierhonderdduizend deelnemers aan de NSV-betoging in Gent hebben de ogen van Bart De Wever geopend. Bart De Wever en Filip Dewinter sluiten dan maar een duivelsverbond. Beati pauperes spiritu (Zalig zijn de armen van geest). “Per slot van rekening komen we uit hetzelfde Vlaams-nationalistisch nest”, zegt Bart De Wever tegen Filip Dewinter. Een VB-militant zei hetzelfde op 13 juni en professor Bart Maddens bevestigt het aan de hand van een foto die hij aan de KULeuven vond (foto 3). Het boek van Gerolf Annemans over de ‘ordentelijke opdeling’ van België wordt opzij gelegd omdat het onrealistisch is; de Eenzijdige OnafhankelijkheidsVerklaring (EOV) waar Dewinter mee uitpakte tijdens de verkiezingscampagne in 2010 wordt geactualiseerd. Bart De Wever voegt aan de tekst van Dewinter toe: “Aude audenda” (“Waag wat gewaagd moet worden”) en kondigt de splitsing van België af.

Wanneer we Madame Blanche vragen hoe het daarna afloopt, zwijgt ze terwijl ze een bedenkelijk gezicht trekt.

De eindejaarsperiode is de periode bij uitstek om goede voornemens te maken, en Jan Van Gils (foto 1) uit Meerhout (in de Antwerpse Kempen) voegde de daad bij het woord: hij zet een punt achter zijn politieke loopbaan. Hij was VB-gemeenteraadslid en stopt er nu mee omdat zijn beroep als zelfstandige ondernemer veel van zijn tijd opslorpt en hij ook meer tijd wil vrijmaken om door te brengen met zijn gezin.

Alle respect hiervoor en hopelijk vergaat het Jan Van Gils niet zoals Francis Dox, broer van plaatselijk VB-voorzitter Mannu Dox. Francis Dox, toen nog VB-gemeenteraadslid, stapte in juli 2006, samen met een ander VB-gemeenteraadslid en 4/5e van de VB-leden in Meerhout, over naar de N-VA. In oktober 2006, een paar dagen vóór de gemeenteraadsverkiezingen, vond Francis Dox kogels in zijn brievenbus. Mannu Dockx distantieerde zich van de “maffiose praktijken zoals het opsturen van kogels” naar zijn broer. Bij de gemeenteraadsverkiezingen kreeg het VB in Meerhout desondanks het vertrouwen van 14,5 % van de kiezers in Meerhout, en vandaar drie gemeenteraadsleden. Jan Van Gils stond toen als tweede op de VB-lijst.

In Gingelom, in de Limburgse Haspengouw, haalde het VB bij de laatste gemeenteraadsverkiezingen 9,4 % van de stemmen, wat haar recht gaf op één gemeenteraadslid. Dat mandaat ging naar lijsttrekker Firmin Kempeneers (foto 2) en die heeft nu ontslag genomen als VB-lid. In de gemeenteraad zetelt hij voortaan als onafhankelijke. Firmin Kempeneers (in Het Belang van Limburg): “Ik ben in de politiek gegaan om aan beleid te doen en ik wil daarom niet langer de lijn van Dewinter volgen die resoluut voor oppositie kiest. Ik ben ook het voortdurende geruzie in de partij beu, en het stuit me tegen de borst op welke manier Marie-Rose Morel werd aangepakt door sommige partijleden.”

Firmin Kempeneers noemt zichzelf een rechts-liberaal. De Open VLD van Gingelom is hem “te links”. Voorlopig blijft hij dan ook als onafhankelijke voort zetelen. Zijn plaats in de gemeenteraad doorgeven aan de eerste opvolger op de VB-lijst gunt hij zijn ex-partij niet. Daarvoor hebben ze teveel op zijn ziel getrapt. "Ze kunnen daar moeilijk tegen kritiek", is Kempeneers' commentaar over het bestuur van het VB in de regio Zuid-Limburg. Bekendste in dat bestuur is federaal volksvertegenwoordigster Annick Ponthier. Annick Ponthier zagen we laatst nog in Antwerpen bij een haram-receptie van Filip Dewinter. Verder is bekend dat ze wil toetreden tot de gebedsgroep van Alexandra Colen.

We schreven hier nog maar vorige zondag dat het voorbije jaar niet alleen een aantal parlementsleden opstapten bij het VB (Johan Demol, Greet Van Linter, Bruno Stevenheydens, Karim Van Overmeire), maar er ook in de lagere regionen een uittocht was (Borgerhout, Harelbeke, Beveren, Kortessem, Schoten… ). De leegloop zet zich intussen verder.

Peter Verniers (foto 1), VB-lijsttrekker bij de gemeenteraadsverkiezingen in Zwevegem in 2006 en VB-fractieleider in de gemeenteraad van Zwevegem, heeft ontslag genomen als VB-lid en als gemeenteraadslid. Bij de Vlaamse parlementsverkiezingen in 2009 stond hij nog als vijfde op de West-Vlaamse VB-lijst. Ook plaatselijk VB-partijvoorzitter Pascal Maertens (foto 2) houdt er mee op. Hij zal als OCMW-raadslid wel nog de legislatuur uitzitten, maar zal geen kandidaat meer zijn bij de gemeenteraadsverkiezingen in 2012. Zwevegem is een gemeente vlakbij Kortrijk, met een 24 000 inwoners. Het VB behaalde er bij de gemeenteraadsverkiezingen in 2006 12,1 % van de stemmen, wat de partij recht gaf op drie gemeenteraadsleden. In 2000 haalde het VB in Zwevegem nog maar 6,8 %. Peter Verniers en Pascal Mertens zeggen zich niet meer vinden in de nationale partijstrategie van het VB.

In Eeklo nam VB-gemeenteraadslid Joël Dobbelaar “om persoonlijke redenen” ontslag uit de gemeenteraad. Dat plaatste het VB meteen voor een probleem, want de eerste opvolger op de VB-lijst is Bruno Van den Bergh (foto 3). Die werd door het VB afgevaardigd naar de OCMW-raad maar stapte dit jaar op bij het VB. Hij zetelt in de OCMW-raad als onafhankelijke, en zetelt nu ook als onafhankelijke in de gemeenteraad. Het VB behaalde in Eeklo, centrum van het Meetjesland in de provincie Oost-Vlaanderen, stadje met een 20 000 inwoners, bij de gemeenteraadsverkiezingen in 2006 precies 13 % van de stemmen. In 2000 was er in Eeklo nog geen VB-lijst bij de gemeenteraadsverkiezingen. De 13 % in 2006 was goed voor drie gemeenteraadsleden. Door het ontslag van Joël Dobbelaar en de komst van Bruno Van den Bergh beperkt de VB-afvaardiging in de gemeenteraad van Eeklo zich voortaan tot nog slechts twee gemeenteraadsleden.

Bij zijn ontslag bij het VB in juni dit jaar zei Bruno Van den Bergh: “Ik kan mij niet meer verzoenen met de hardnekkigheid en de inconsequente werking van het Vlaams Belang. De nieuwe, verharde lijn binnen het Vlaams Belang versterkt mijn overtuiging dat het Vlaams Belang gewoonweg niet wil deelnemen aan het beleid.”

De tijd staat stil bij het VB. “Dit is geen ideologische nederlaag voor Vlaams Belang. Wij hebben het pad geëffend, wij hebben dertig jaar lang de kar getrokken. Anderen oogsten vandaag wat wij hebben gezaaid”, zei Filip Dewinter op 13 juni 2010 in reactie op het monstersucces van de N-VA bij de federale verkiezingen. “Bij de voorbije verkiezingen hebben wij stemmen verloren, maar zeker geen ideologische nederlaag geleden. Wel hebben anderen geoogst wat onze partij jarenlang heeft gezaaid”, zegt Bruno Valkeniers deze week in Knack in reactie op onderzoek naar de motivatie van de kiezer bij de verkiezingen op 13 juni 2010. Blijkbaar heeft de VB-voorzitter nog niet begrepen dat mensen wel eens om uiteenlopende redenen voor de N-VA durven stemmen, en huidige N-VA-stemmen niet noodzakelijk verder vloeien naar het VB.

Het VB verloor op 13 juni 2010 maar liefst 112 000 stemmen aan de N-VA (1 op 5 VB-kiezers in 2009) en 3 000 stemmen aan de CD&V. Het VB kreeg daarentegen 14 000 stemmen van mensen die in 2009 nog Lijst Dedecker (LDD) stemden, 6 000 van gewezen Open VLD-stemmers en 6 000 van voormalige Groen!-stemmers. Tussen VB en SP.A-kiezers waren er geen transfers van stemmen. Wie naar de N-VA overstapte gaf als reden: de behoefte aan verandering, het willen afstraffen van de slechte prestaties van de traditionele partijen, en dat het tijd is voor een duidelijk signaal aan de Franstaligen. Stuk voor stuk vroeger redenen om voor het VB te stemmen; anno 2010 lijkt hiervoor N-VA een nuttiger stem. 17,7 % van de kiezers overwoog nog om VB te stemmen, slechts 11,9 % stemde daadwerkelijk VB. Op de LDD na kon het VB het minst van alle partijen nieuwe kiezers aantrekken. Het cordon sanitaire was vroeger een reden om voor het VB te kiezen, nu is het een motief om het VB de rug te keren. Hugo Gijsels en Jos Geysels hadden gelijk met het in 1989 afkondigen van een cordon sanitaire tegen het VB. Ondanks wat critici, met voorop Bart De Wever, later vertelden over het cordon sanitaire.

Het VB telt heel wat trouwe kiezers die VB stemmen wat er ook gebeurt, maar opnieuw 20 of meer procent halen zit er niet meer in. Filip Dewinter spreekt zelf nog maar van 10 tot 15 procent. De N-VA kan daarentegen nog verder groeien. Bijna de helft van de kiezers op 13 juni (46,9 %) overwoog N-VA te stemmen. Als dan toch niet bijna de helft van de stemmen vergaard werden (maar ‘slechts’ 26,7 %), is het omdat kiezers afhaakten in de overtuiging dat de N-VA ook zonder hun stem groot genoeg zou worden om op het beleid te wegen. Maar het succes van de N-VA heeft achillespezen: voor 43 % van de stemmers voor de N-VA speelde de persoonlijkheid van Bart De Wever een rol bij de stemkeuze, het is niet alleen Lijst Dedecker die sterk afhankelijk is van het presteren van hun kopman. Een tweede probleem is dat de N-VA een verschillend kiespubliek aantrekt. Enerzijds zijn er centrumkiezers die de N-VA een fatsoenlijke bestuurspartij vinden, die het eens mag proberen waar anderen faalden.

Anderzijds oogt de N-VA extreem en spannend, wat rechtse stemmen aanzoog die anders bij het VB of de LDD zouden zijn terechtgekomen. Maar de nieuwe N-VA-kiezer heeft geen boodschap aan zaken die voor die andere groep, de rechtse Vlaams-nationalistische kern van de N-VA, van levensbelang is. Twintig procent van de Vlamingen wil een onafhankelijk Vlaanderen, maar dat cijfer is ook in communautair geladen tijden niet gestegen. ‘Communautaire relaties’ winnen wel aan belang als stembepalend thema. Het staat op (3), na de sociale zekerheid (1) en de gezondheidszorg (2). Het verkiezingsonderzoek van TNS Media waaruit Knack deze week citeert legt de contouren van een verkiezingsnederlaag voor de N-VA bloot. De Wever won veel nieuwe kiezers voor wie de spanning niet hoog genoeg kan worden opgedreven, maar evengoed veel nieuwe kiezers die weglopen zodra duidelijk wordt dat het uitgerekend Bart De Wever is die een oplossing in de weg staat.

Bij stemmenverlies van de N-VA kan het VB terug groter worden, maar de N-VA-stemmen kunnen nog alle kanten op gaan. De N-VA won stemmen bij alle partijen. In volgorde van grootte: CD&V, VB, LDD, Open VLD, SP.A en Groen!. Om zijn kiezers te plezieren is Bart De Wever de ene dag de bijna-staatsman, de volgende dag de boze-flamingant. Maar hij zal dat niet kunnen volhouden. Hij moet kiezen… en verliezen. Vandaar ook dat de perceptie van de regeringsonderhandelingen alsmaar belangrijker wordt dan de regeringsonderhandelingen zelf. Dat belooft in elk geval weinig goeds.

Een aantal VB’ers, en zelfs VB-kaderleden, stemmen voor de N-VA, leert ons Dag Allemaal deze week.

In het Humo-interview zegt Koen Dillen (foto 2: rechts Koen Dillen, naast vader en VB-stichter Karel Dillen): “Ik beschik natuurlijk niet over de grote politieke inzichten van de men in black (Bruno Valkeniers, Gerolf Annemans, Bart Laeremans, Joris Vanhauthem en Filip Dewinter, nvdr.) van ons campagnefilmpje (voor een Republiek Vlaanderen, nvdr.), maar mijn indruk is dat Bart De Wever een foutloos parcours rijdt. Ik ben ervan overtuigd dat hij in zijn hart ook voor een onafhankelijk Vlaanderen gaat. Maar ik twijfel aan het succes van de participatiestrategie van de N-VA.” Een aantal VB’ers hebben meer vertrouwen in Bart De Wevers strategie.

Een hoge partijbron zegt aan Dag Allemaal: “Een parlementslid van Vlaams Belang, vandaag nog altijd lid van de partij, vertelde mij afgelopen weekend dat hij op 13 juni voor Bart De Wever had gestemd. En hij is niet de enige. Een flink aantal kaderleden en verkozenen zegt mij precies hetzelfde. Ik zou zelf ook niet meer voor Vlaams Belang hebben gestemd, indien niet enkele vrienden van mij op de lijst van VB stonden. Zo niet kan ik mij voorstellen dat ik in deze tijden van communautaire onderhandelingen wel een nuttigere stem had kunnen uitbrengen.” Naast de ‘nuttige stem’ worden nog andere redenen aangehaald voor deze ongeziene kiesdissidentie. “Voor een deel is het uit balorigheid om wat er met de partij gebeurt”, vertelt een andere bron. “Een partij in evenwicht, met een gemeenschappelijk project kan een aantal tegenslagen hebben. Vlaams Belang daarentegen, dat niet meer in evenwicht is en waar één clan alle macht naar zich toe heeft getrokken, heeft vanzelfsprekend heel wat malcontenten aan boord. Voeg daar de recente electorale tegenslag bij, en het hek is van de dam. De partij staat nu op één poot te wankelen, veel is niet nodig om het volledig te doen kantelen.”

“Nu zoveel toptalenten koudweg opzij zijn gezet of de partij zelf de rug hebben toegekeerd (waarbij verwezen wordt naar Bruno Stevenheydens, Marie-Rose Morel, Frank Vanhecke en Karim Van Overmeire, nvdr.); vertel me eens wie nog op een geloofwaardige manier de broodnodige vernieuwing kan belichamen. Het is toch te gek voor woorden dat Frank Creyelman, kopman van de partij in Mechelen, benoemd is tot voorzitter van de commissie Buitenlandse Zaken in het Vlaams parlement. Alle respect voor Frank, maar hij heeft niet de capaciteiten van zijn voorganger Karim Van Overmeire.” ’t Pallieterke merkte een paar maanden geleden overigens op dat Frank Creyelman een meer dan gemiddelde belangstelling heeft voor de reizen die je kan maken als lid van de commissie Buitenlandse Zaken. Volgens Dag Allemaal zouden enkele ontevredenen zelfs met vuur spelen door te speculeren op een nieuw verlies bij de volgende verkiezingen, zodat Valkeniers wel zou móeten opstappen. “Het lijkt irreëel, maar er zijn inderdaad kaderleden die me dat ‘droomscenario’ toevertrouwden”, verklapt een ingewijde die het idee zelf afdoet als “compleet dwaas”.

Filip Dewinter erkent dat het wel eens kan dat enkele VB-kaderleden voor N-VA hebben gestemd, en dat een partij die ruziemaakt de verkiezingen verliest. Filip Dewinter: “De jongste jaren waren we geen toonbeeld van eenheid. Ik denk echter dat we nu gelouterd zijn. Een aantal leden heeft jammer genoeg de partij verlaten. Wie blijft, weet wat de voorwaarden zijn en dat de rangen gesloten moeten worden.” Benieuwd of Koen Dillen nog mag blijven. Men kan van hem toch niet zeggen dat hij de rangen gesloten houdt. Of is de zoon van de VB-stichter aanpakken zelfs voor Dewinter te hoog gegrepen?

Je zal maar eens in Kreta of elders in het buitenland zijn, en terugkeren naar België. Borden langs straten en pleinen verwelkomen je in de Republiek Vlaanderen (foto).

Het VB lanceerde vorige woensdag haar campagne rond het thema Republiek Vlaanderen. VB-voorzitter Bruno Valkeniers: “Stilaan stelt iedereen vast wat het Vlaams Belang al jaren zegt: het gaat niet meer. Of om het met de woorden van de beroemde conference van Toon Hermans te zeggen: de duif is dood. Geen Belgische goochelaar die de duif nog nieuw leven kan inblazen.” RechtsActueel signaleerde dat de Republiek Vlaanderen-campagne het resultaat is van samenwerking met Vlaams cultuurfilosoof en publicist Johan Sanctorum. Johan Sanctorum is de man die mee achter de Facebook-pagina van de naakte VB-stemster ‘Hilde De Breuckere’ zat. De Republiek Vlaanderen-affiches hadden dus leuker gekund, maar blijkbaar deinst het VB daarvoor terug. “Deze man (Johan Sanctorum, nvdr.) is sinds de aanstelling van voorzitter Bruno Valkeniers één van de ‘ideologische vernieuwers’ bij de partij”, schrijft RechtsActueel. Hoezo ideologische vernieuwing? In 1994 publiceerde Wim Verreycken al zijn boekje Republikeins Pamflet. Of bedoelt RechtsActueel met ideologische vernieuwing: Johan Sanctorum heeft een idee van Wim Verreycken van onder het stof vandaan gehaald?

Het idee van een Republiek is geen slecht idee. Het is zelfs een goed idee. Gaat het VB op dezelfde weg verder en verduidelijkt het nu eens wat – om het bij een actueel thema te houden – het VB wil met de scheiding van Kerk en Staat? Moet de subsidiëring van de katholieke godsdienstbeleving verder gezet worden of, zoals senator Anke Van dermeersch wil, stopgezet worden? De meningen lopen daarover nogal uiteen bij het VB, horen we. En wat wordt het buitenlands beleid van de Republiek Vlaanderen? In het zomernummer van Ons Verbond, blad van het KVHV-Gent, pleit men voor absolute neutraliteit “om te vermijden dat de gebreken van onze politieke elites ertoe leiden dat de Vlaamse staat zich in kaders laat meespelen die niet in het belang zijn van onze bevolking.”  De Republiek Vlaanderen is nog geen feit, of er wordt in Vlaams-nationalistische kringen al gewaarschuwd voor “de gebreken van onze politieke elites”.

In Kortessem, een Limburgse gemeente vlakbij Hasselt, behorend tot de Haspengouwse fruitstreek, werd de VB-partijwerking pas stopgezet.

De kandidaten op de VB-lijst bij de laatste gemeenteraadsverkiezingen zijn, volgens plaatselijk VB-voorzitter Stephan Hermans, niet meer bereid zich in 2012 opnieuw kandidaat te stellen. Huidig VB-gemeenteraadslid Johny Creemers, het enige VB-gemeenteraadslid in Kortessem, zou zijn mandaat nog wel uitdoen maar evenmin nog kandidaat zijn in 2012. Aanleiding voor het stopzetten van de VB-activiteiten is, volgens Stephan Hermans, de weinige steun die men kreeg vanuit het kantonnaal bestuur van het VB. Met de ontslagen die er pas bij het VB-personeel vielen, als gevolg van het slechte verkiezingsresultaat op 13 juni, zal het er trouwens niet op verbeteren.

VB-gemeenteraadslid Johny Creemers (55 j.) is de man rechts op de foto, in geblokt hemd. De anderen op de foto zijn de lijsttrekkers van de andere partijen bij de gemeenteraadsverkiezingen in 2006. Als kleren de man maken, heeft Creemers met zijn geblokt hemd een subtiele vingerwijziging gegeven naar de voorloper van zijn partij. Creemers heeft een tattoo op de rechterarm en draagt een gouden kettinkje. “Doet eigenlijk niemand kwaad in Kortessem. Goeie garagist ook”, is het commentaar vanuit Limburg. En met de jaren is het verstand gekomen, nu hij kapt met het VB.

Wat te doen als je niet meer verkozen bent als VB-parlementslid? Een café openen blijkt één van de mogelijkheden te zijn. Maar combineer dat dan niet met een ander mandaat, gemeenteraadslid bijvoorbeeld, wat dat brengt je opnieuw in de problemen. Het is één van de lessen die men kan trekken na het rapport van Gazet van Antwerpen over de gemeenteraads- en districtsraadsleden die het meest spijbelden van september 2009 tot en met mei 2010.

Niet alle gemeenten en districten in het arrondissement Antwerpen zijn bevraagd door Gazet van Antwerpen, en sommige gemeenten en districten halen privacyredenen aan om niet te zeggen wie het meest wegblijft. Terwijl dit toch niets met privacy te maken heeft: burgers hebben recht om te weten hoe dikwijls mensen aan- of afwezig zijn bij de gemeenteraads- of districtsraadszittingen waarvoor zij verkozenen zijn. De reden van afwezigheid kan soms wél onder het respect voor de privacy vallen.  In Aartselaar waren alvast de grootste spijbelaars twee VB’ers: Hugo De  Beul en Eric Deleu. Deleu is intussen vervangen als VB-gemeenteraadslid. In Berchem is de grootste spijbelaarster een Open VLD’ster. In Berendrecht bleef VB’ster Petra Anthonissen viermaal op rij afwezig, waarna ze ontslag nam. In Hemiksem misten Nancy Caslo (VB, foto) en Dirk Peeters (SP.A) elk vijf gemeenteraadszittingen. Dirk Peeters nam intussen ontslag uit de gemeenteraad om persoonlijke redenen. Nancy Caslo wijt haar afwezigheden aan het café dat ze uitbaat, nadat ze in 2007 haar job als parlementslid in de Kamer van Volksvertegenwoordigers verloren had. In Hoboken is Koen Vermant (VB) de grote afwezige in de districtsraad. In 2009 nam hij vijf keer niet deel aan de raadszittingen en dit jaar verscheen hij nog maar één keer in het districtshuis. Zelf geeft hij “voornamelijk professionele redenen” op voor zijn afwezigheden. In Mortsel is Patrick Ghys de grootste afwezige, als LDD’er verkozen maar intussen onafhankelijke. Blijkbaar zeer onafhankelijk, deze persoonlijke vriend van Jurgen Verstrepen.

Zoals al gezegd is het onderzoek niet volledig, en zelf vermelden we ook niet wie slechts een- of tweemaal, of om gezondheidsredenen, afwezig bleef. Maar het is toch al duidelijk dat de grootste spijbelaars vaak bij het VB te vinden zijn. En nog dit. In Wilrijk is er één opvallende afwezige: Lydia Feyen kwam het voorbije jaar niet één keer opdagen. Ze stond als derde op de lijst van het VB, maar opteerde na de verkiezingen voor een zitje als onafhankelijke. "Ze diende haar ontslag nooit in, zodat we haar ook niet kunnen vervangen', zegt VB-fractieleider Eric Huybrechts. En het ziet er niet naar uit dat haar plaats op de districtsraadbank in Wilrijk vlug terug opgevuld wordt. "Ik denk dat politiek haar niet meer interesseert. Wij hebben zelfs het nummer van haar gsm niet", klaagt Huybrechts. En eens gewoon op haar deurbel duwen, kan dat dan niet?

Bij het VB klaagden ze steen en been dat de VRT noch VTM een reportage maakte over het ‘actualiteitscongres’ van het VB in Antwerpen op 18 april, waarna het VB dan maar haar eigen filmpjes over het congres op het internet plaatste (zie hier, hier en hier). Maar het VB vertelde niet alles over dat congres. Dat Gerolf Annemans wegens een parlementair snoepreisje en de problemen met een IJslandse aswolk verhinderd was op het congres te zijn. Tot daar aan toe. Voorzitter van de VB-partijraad Filip De Man was omwille van het vliegverbod trouwens ook niet op het partijcongres. Anders is als men verzwijgt dat een Zweedse multimiljonair te gast was op dat VB-congres.

De Zweedse multimiljonair Patrik Brinkmann maakte dan maar zelf bekend dat hij half april in Antwerpen bij het VB te gast was. Patrik Brinkmann, die tot twee jaar geleden op het Zweedse platteland woonde, had eerder al contacten met de extreemrechtse, zelfs neonazistische, Nationaldemokratische Partei Deutschlands (NPD) en de al even rechtse Deutsche Volksunion (DVU). Partijen die beide financieel geholpen werden door Brinkmann. In 2007 kocht Brinkmann een villa in één van de meest exclusieve buurten van Berlijn, waar hij een jaar later ging wonen. Het stulpje kostte hem 3,3 miljoen euro. Het staat wel op naam van zijn vrouw, die ook eigenares is van nog ander vastgoed. Een manoeuvre als gevolg van een langdurig geschil van Brinkmann met de Zweedse belastingsdienst.  Personenkwesties drijven Brinkmann weg van de NPD en DVU, richting ‘pro Nordrhein-Westfalen’ (pro NRW). Pro NRW kreeg vijf miljoen euro toegestopt van Brinkmann, in de hoop dat pro NRW binnen vijf of tien jaar even groot zou worden als de FPÖ in Oostenrijk of de SVP in Zwitserland. In een Duitse televisiereportage over de extreemrechtse pro NRW wordt de rol van Patrik Brinkmann in beeld gebracht. In die televisiereportage overigens ook in beeld, maar niet interessant genoeg bevonden om erop te focussen, VB’ster Hilde De Lobel.

Vrijdag 29 januari 2010, na besprekingen in het Hilton-hotel in Wenen over de steun die het VB en Patrik Brinkmann zouden geven aan de pro NRW, trokken Patrik Brinkmann en Filip Dewinter naar het Wiener Korporations Ball (foto 1), een dansfestijn (hier foto’s en een filmpje) tevens bijeenkomst van extreemrechts. Vorig jaar was Patrik Brinkmann er in gezelschap van FPÖ-Europarlementslid Andreas Mölzer. Blijkbaar had Brinkmann voor zijn bezoek aan Antwerpen zijn smoking thuisgelaten (foto 2). In het beeldverslag dat hij op zijn eigen website zette, zien we hoe Filip Dewinter Brinkmann rondleidt op het Antwerps stadhuis. Koen Spitaels, deze keer niet als bodyguard van Benno Barnard maar als schaduw van Filip Dewinter, is er ook bij. Op het VB-actualiteitscongres in zaal Zuiderkroon in Antwerpen wordt Brinkmann even vernoemd, maar niet voorgesteld aan de aanwezige militanten. Een multimiljonair op een congres van een partij die voorwendt dat ze een sociale partij is, het past immers als een tang op een varken. Brinkmann is gecharmeerd door het VB. Hij noemt de partij een voorbeeld voor anderen. Zowel qua uitbouw van de organisatie als ideologisch. De voorbije weken steunde Patrik Brinkmann de verkiezingscampagne van pro NRW met een reeks eigen meetings in Nordrhein-Westfalen tegen de islamisering, voor de christelijke waarden. Waar hij telkens naartoe vloog met zijn eigen helikopter. Als je het breed hebt, kan je het breed laten hangen.

Zelf heeft Brinkmann ook politieke ambities. Hij richtte een eigen beweging op in Berlijn die – origineel in het bedenken van namen zijn ze niet – ‘pro Berlin’ heet. Eén probleem nog: Brinkmann kan zich geen kandidaat stellen bij verkiezingen in Duitsland: hij is nog steeds Zweed. In andere omstandigheden gaan partijen als het VB en pro NRW als een duivel te keer tegen vreemdelingen die politieke activiteiten ontplooien. Maar voor Brinkmann ligt dat anders. Wil hij écht meespelen in de Duitse politiek, moet Brinkmann zich eerst laten naturaliseren tot Duitser. De regionale verkiezingen in Berlijn zijn, gelukkig voor Brinkmann, pas in juni 2011, uiterlijk september 2011.

• Neue Rheinische Zeitung over Patrik Brinkmann: deel 1, deel 2, deel 3.