Anti-Fascistisch Front / Verzet

Dag Allemaal pakt deze week uit met een grabbel uit de Facebook- en Twitterberichten van Bart Debie. Niet dat Dag Allemaal de voorbije maanden op vinkenslag lag om de berichten van Debie te inventariseren. Een VB-partijmedewerker voor wie het allemaal veel te grof werd, hield het bij.

Volgens Bart Debie (foto: Bart Debie met zijn advocate Lut Wille) was zijn “Leg de champagne maar al koud” geen reactie op het paginagroot artikel die dag in Het Nieuwsblad over de verslechterde gezondheidstoestand van Marie-Rose Morel, en zijn “It’s a beautiful day” was evenmin een reactie op het bekend worden van het terug opduiken van de kanker bij Marie-Rose Morel. Debie was naar eigen zeggen in Algarve, Portugal. Ver van de Belgische actualiteit, onder een stralende zon. Maar wat blijkt nu? Daags nadat hij zijn “It’s a beautiful day” op 2 augustus 2010 twitterde, twitterde Bart Debie "@WWienen en ikke juist dat persbericht verzonden. Hopelijk krijgt het wat aandacht en is het niet enkel gekanker..” Ook geschreven onder de zon van Algarve, zonder te weten wat in Vlaanderen het nieuws haalde?

Wat Dag Allemaal niet belicht, is dat Debie ook overhoop lag met de ‘manager’ van het VB (= Bruno Valkeniers). We signaleerden eerder al Debies “Geef mijn portie maar aan fikkie” nadat Bruno Valkeniers ontkende wat televisiebeelden bevestigden over het bezoek van Europarlementslid Philip Claeys aan een omstreden begraafplaats in Japan. In een andere tweet zei Debie: “Management bij Vlaams Belang? Laat me niet lachen. Tijd voor een nieuwe uitdaging?” Men zou dat kunnen interpreteren als dat Bruno Valkeniers volgens Debie aan een nieuwe uitdaging toe is; waarschijnlijker is het dat Debie voor zichzelf een nieuwe uitdaging zag. Even later begon hij immers een boek over veiligheid te schrijven en de website klaar te maken waarin hij zichzelf voor alles en nog wat te huur stelt.

Overigens had Debie nog minder vriendelijker omschrijvingen voor de ‘manager’ en zijn medewerkers. Zo beëindigde Bart Debie een Facebook-notitie waarin hij Marie-Rose Morel hekelde omdat ze in “de boekskes” stond met details over haar vechtscheiding en de verkoop van haar huis, met: “(en nu ga ik van de stasi weer onder mijn voeten…)”. De Stasi was het ministerie van Staatsveiligheid van de de Duitse Democratische Republiek (DDR), het Oost-Duitsland van Erich Honecker. Nadat Debie een andere keer zei zich te bezinnen over zijn professionele toekomst en Facebook-vrienden vroegen wat hij dan van plan was, schreef Debie: “Ik ga hier op dit publiek forum niet over uitweiden. De Stasi bij ons op ’t werk leest immers mee.”

Na zo’n uitlatingen verbaast het toch niet dat het VB de eerste de beste kans aangrijpt om Bart Debie buiten te gooien. Te meer Debie publiek zijn werk als perswoordvoerder afbrak. Na het versturen van een VB-persbericht twitterde Bart Debie op 6 oktober 2010: “Aan de journalisten: sorry als u geen snars begrijpt van het door mij verzonden persbericht. Ik ook niet, maar moest het versturen :-)” Maar het is toch nog goed geëindigd voor Debie. Vorige vrijdag, daags na zijn ontslag bij het VB, twitterde Bart Debie: “Ontwaakt in een VB-loze wereld. Valt goed mee eigenlijk. Goedemorgen!”

Toen Bart Debie in 2007 veroordeeld werd voor buitensporig politiegeweld, het vervalsen van processen-verbaal en het verduisteren van bewijsmateriaal (foto 1), zag het VB daar geen reden in om Bart Debie te ontslaan als VB-personeelslid. Toen Debie ook in beroep veroordeeld werd, en daar bovenop nog veroordeeld werd voor racisme, werd hij evenmin aan de kant gezet. Men wist dus welk vlees men in de kuip had met Bart Debie. Het zegt echter evenveel over Debie als over de mensen die Debie aanwierven en in dienst hielden. Intussen is de vader van Marie-Rose Morel er ook achter gekomen. In Het Nieuwsblad zei Chris Morel gisteren: “Ik heb in mijn leven met verschillende partijen samengewerkt. Maar nergens anders ben ik zulke schurken tegengekomen als bij Vlaams Belang.”

“Als ik de klok kon terugdraaien, zou ik ons Rose in 2004 toch veel harder hebben afgeraden om zich bij die partij aan te sluiten”, zegt vader Morel. De sarcastische opmerkingen die de laatste dagen over zijn dochter zijn gemaakt, doen hem naar eigen zeggen maar weinig. “We weten ondertussen tot wat sommigen in die partij in staat zijn”, zegt hij verwijzend naar de clan Dewinter. “Hij (= Dewinter, nvdr.) dacht dat mijn dochter zijn zoveelste puppet on a string zou worden, een handpop die in ruil voor aanzien en geld blindelings naar hem zou luisteren. Maar zo is Rose niet. Toegegeven, ze heeft zich misschien ook wat vergaloppeerd. Maar dat gebeurde mede omdat ze ook doorkreeg wat Dewinter zich allemaal permitteerde binnen die partij. Dewinter heeft die partij jarenlang bestolen. Hij besliste in zijn eentje over de financiële kant. En voor wie het nog niet beseft: het lot van het Vlaamse volk interesseert Dewinter en zijn kornuiten dus geen fluit.” Het is vader Morel opgevallen dat Dewinter zegt dat Debie zijn vriend blijft. Chris Morel: “Dat vind ik straf, maar ik ben ervan overtuigd dat Dewinter binnenkort wel ontmaskerd wordt. En met wat ik weet, ben ik ervan overtuigd dat de geschiedenisboeken voor hem niet mals zullen zijn.”

“Natuurlijk heeft het VB niet het monopolie op grof zijn: dat bewijst de actualiteit elke dag”, schreef Het Laatste Nieuws-columniste Hilde Sabbe ook al gisteren. “Maar we mogen toch niet vergeten dat deze partij aanzienlijk heeft bijgedragen tot de verruwing in de samenleving. ‘De zaken niet langer verbloemen’, heette dat dan. Of: ‘De dingen bij hun naam noemen.’ Maar het kwam meestal neer op een groteske vereenvoudiging, een ontstellend gebrek aan nuance, en regelrechte kwaadwilligheid, paniekzaaierij en oproepen tot haat. Want laten we eerlijk zijn: Filip Dewinter mag nu nog zo hard roepen dat Debie met zijn uitspraak over de schreef is gegaan, hij heeft wel de toon gezet, indertijd. Ik wil de grofheden uit de vroegere Vlaams Blok-propaganda hier niet herhalen, maar het kon niet bot genoeg zijn. Daarom is de verontwaardiging van voorzitter Valkeniers en zijn openlijke afkeuring van Debie op zijn minst hypocriet te noemen – wat je Debie dan weer niet kan verwijten. Het is goed dat het ons nog eens in herinnering wordt gebracht, waartoe ‘ontmenselijken’ kan leiden, of het nu om een allochtone man of een blanke vrouw gaat. En wat Marie-Rose betreft: ik hoop even vurig als iedereen op een mirakel waardoor ze herstelt. En als het kan, dan ook op een tweede mirakel, waardoor ze geneest van haar denkbeelden (…).”

Politiek commentator van Het Nieuwsblad Liesbeth Van Impe wees er donderdag al op: “Laat het VB alstublieft niet al te verrast doen over de brutaliteit van Debie. Ook als Antwerps politiecommissaris verlegde hij namelijk al grenzen. (…) Een paar uiterst smakeloze opmerkingen over een doodzieke vrouw, die ooit een politieke tegenstander was, blijken nu de doodsteek voor Debie. Al zou hij niet de eerste zijn bij het VB die na een gênante uitschuiver toch weer een weg naar binnen vindt via de achterdeur. Als je een partij mag beoordelen aan wie ze in bescherming neemt, dan heeft het VB er allesbehalve een vlekkeloos parcours opzitten.” Liesbeth Van Impe noemt hem niet met naam, maar heeft iemand nog gehoord wat er met de ook in hoger beroep voor negationisme veroordeelde Roeland Raes is gebeurd? Heeft het VB hem uit de partij gezet? Natuurlijk niet. Vorige zaterdag 20 november nam Roeland Raes in Oostakker nog deel aan de jaarlijkse regionale kaderdag van het Vlaams Belang regio Gent-Eeklo. Nu ja, deelnemen… Blijkbaar had Raes moeite om zijn ogen open te houden, of was het boeiende lectuur die zijn aandacht trok (foto 2)?

Het kan waar zijn dat de betwiste uitspraken van Bart Debie, zijn partner Valérie Seyns, de nieuwe madame van de ex-man van Marie-Rose Morel, Julie Kegels, en de al eens meer in opspraak gekomen Sandy Neel sloegen op een vergunning-die-op-komst-is. Maar de hatelijkheden van Debie jegens Marie-Rose Morel vormen al een lange geschiedenis, en nog erger is dat het VB Debie in dienst heeft gehouden spijts al zijn veroordelingen. Hetzelfde trouwens met het VB-lidmaatschap van Roeland Raes. Was het VB geen partij die mee de wet tegen het negationisme goedgekeurd heeft? Toch!

’s Morgens had Bruno Valkeniers in een radio-interview nog in het midden gelaten wat de uitkomst zou zijn van de zaak-Debie, Debie en zijn partner Valérie Seyns die zich op Facebook blijkbaar verheugden over de verder verzwakte gezondheid van Marie-Rose Morel. De zaak zou onderzocht worden en op het partijbureau aanstaande maandag besproken worden. ’s Namiddags viel echter al de beslissing: Bart Debie werd gisteren met onmiddellijke ingang ontslagen als VB-personeelslid – hij was perswoordvoerder van de VB-fractie in het Vlaams Parlement – en Debie en Seyns mogen zich ook niet langer VB-lid noemen. Bij de motivatie voor het ontslag zegt het VB dat het “op geen enkel moment enige dubbelzinnigheid wil en kan tolereren" en wijst het VB ook op "het ontbreken van elk draagvlak in de partij” om Bart Debie nog in dienst te houden. Debie werkte al langer op de zenuwen van de partijtop en had zijn sortie al voorbereid.

Bart Debie werd als VB-personeelslid aangenomen toen hij in een moeilijk parket geraakte als Antwerps politiecommissaris. Bart ‘Penalty’ Debie werd in april 2007 door de rechtbank van eerste aanleg in Antwerpen veroordeeld voor buitensporig politiegeweld, het vervalsen van processen-verbaal en het verduisteren van bewijsmateriaal. Het onderzoek ging in maart 2003 van start nadat een Turkse familie door Debie en zijn politieagenten bijzonder hardhandig was aangepakt. Filip Dewinter zei dat men in beroep zou gaan tegen de uitspraak, en hij desnoods uit eigen zak Debie een wedde zou geven. Dat laatste is natuurlijk niet gebeurd, het was het VB die Debies wedde betaalde. In beroep in januari 2008 werd de Debie ook nog veroordeeld voor racisme en werd zijn straf verzwaard. Debie werd veroordeeld tot vier jaar celstraf waarvan drie jaar met uitstel, een boete van 1 250 euro en verlies van zijn burgerrechten voor vijf jaar. Bijgevolg zou hij zijn mandaat als gemeenteraadslid in Antwerpen moeten opgeven. In mei 2008 werd het arrest in Antwerpen bevestigd door het hof van cassatie in Brussel.

Het VB lanceerde in februari 2008 een criminaliteitswebsite. Een idee van en uitgewerkt door Bart Debie, maar Debie kreeg er spreekverbod over. Dewinter moest met de pluimen aan de haal gaan. Maar veel eer was er niet mee te halen: de website van de Antwerpse politie meldde meer gevallen van criminaliteit dan de criminaliteitswebsite van het VB. Debie, hij beloofde meer dan hij gaf. Iedereen die naar aanleiding van de 0110-concerten een dEUS-plaat in het VB-secretariaat in de vuilnisbak zou gooien, zou een gratis pint van Debie krijgen; bij de kinderkribben zou Debie gratis paaseieren uitdelen omdat het Antwerpse stadsbestuur kerstbomen uit schoolgebouwen zou houden… Het werd telkens noppes. Debie zette graag de bloemetjes buiten. In een Antwerpse dancing won hij daarbij warempel een diamant die hij zou schenken aan zijn nieuwe verloofde, Valérie Seyns. Eén week tevoren had hij in Gazet van Antwerpen nog gesproken over zijn echtgenote alsof er niets aan de hand was. Debie was verder een ijverige blogger – maar wat wil je als je een grote fantasie hebt: Debie dacht dat redactieleden van Knack voor de AFF-blog schrijven. Het werd even spannend hoe het mandaat van Debie als Antwerps gemeenteraadslid zou beëindigd worden: ingevolge het arrest of… Het werd dat laatste: Debie verhuisde naar Sint-Jans-Molenbeek (Brussel) en kon bijgevolg daarom niet meer in de Antwerpse gemeenteraad zetelen.

Na de slechte verkiezingsresultaten voor het VB op 7 juni 2009 stopte Debie met bloggen, om er drie maanden later opnieuw mee te beginnen.  “Opiniestukken over actualiteit, meningen, vraagstukken, etc… het zal allemaal aan bod komen. Mijn eigen kijk, mijn eigen ongezouten mening… te nemen of te laten. (…) Spread the word: Over & Out is terug!”, schreef Debie. Waarna een venijnig artikel over Marie-Rose Morel volgde. Debie werd opgedragen om onmiddellijk te stoppen met zijn politieke bedenkingen publiek te spuien, en veranderde zijn politieke blog in een blog over “welness, sport, reizen, gastronomie…” Debie werd een fervente Facebook’er. Zo meldde hij daar dat hij de fairtrade koffie in het Vlaams Parlement niet lust. Allemaal zeer interessant. Debie was ook even de ster in VB-filmpjes over veiligheid, maar ‘vergat’ daarbij te zeggen dat pepperspray en messen verboden wapens zijn om zich mee te verdedigen. Anderzijds zei Debie – op zijn Facebook, waarna het opgepikt werd in De Standaard – dat het VB-idee van zerotolerantie voor criminaliteit niet haalbaar is. Debie werd daarop door Bruno Valkeniers het zwijgen opgelegd over veiligheidsthema’s. Debie was nochtans ervaringsdeskundige. Zo klaagde hij over de enkelband die hij mocht dragen in plaats van de gevangenisstraf die in Antwerpen was uitgesproken.

Debie spreekt vlot Duits – beter dan Dewinter – en legde als eerste contact met de geestesgenoten van Pro Köln en andere Duitse initiatiefnemers van acties tegen de islam. Deze zomer werd Debie in Berlijn (foto, achter hem de chauffeur/lijfwacht van Filip Dewinter, Koen Spitaels) betrapt op homohaat terwijl Debie eerder zei niet tegen het homohuwelijk te zijn. Debie plooide zich wel eens naar wat zijn toehoorders graag horen, maar met de VB-top lag dat toch anders. De manke communicatie van Bruno Valkeniers over de trip van Philip Claeys en Koen Dillen naar Japan deze zomer werd zo door Debie op de korrel genomen. “Partijkopstukken die het niet kunnen laten, voorzitter die ontkent, nieuwsbeelden die het tegendeel aantonen, geef mijn portie maar aan fikkie!”, twitterde Debie. Valérie Seyns, na de verkiezingen in 2009 werkloos geworden als Brussels parlementslid, vond werk in een fitnesszaak / schoonheidssalon in Dilbeek, en langsom begon Bart Debie zich meer en meer met de zaken daar bezig te houden. In het Vlaams Parlement was Debie al de fanatiekste gebruiker van de fitnessruimte. In september 2010 lanceerde Debie zich als een man die voor zowat alles in te huren is: als spreker voor lezingen, voor zelfverdedigingscursussen, voor VIP-begeleiding, voor coaching…

Het VB-partijbestuur bekrachtigde intussen de beslissing van VB-voorzitter Bruno Valkeniers om Bart Debie met onmiddellijke ingang te ontslaan, en Debie en Valérie Seyns niet langer als VB-lid te behouden.

AFF/Verzet wil niet dat iemand zich achteruitgesteld voelt. Terwijl wij dezer dagen bijzondere aandacht hebben voor Blood and Honour, verliezen we het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) niet uit het oog, en nog minder natuurlijk het Vlaams Belang (VB). Daar is het voornaamste nieuws dat Gerolf Annemans her en der zijn boek De Ordelijke Opdeling van België mocht voorstellen, en intussen de Gentse VB-afdeling het slechte voorbeeld geeft door zich in twee kampen op te splitsen. Bruno Valkeniers is gevraagd orde op zaken te stellen. De arme man.

Gerolf Annemans mocht gisteren zijn, samen met Steven Utsi geschreven, boek voorstellen zowel in het druk beluisterde VRT-radioprogramma De Ochtend als in het veel bekeken VRT-televisiejournaal. En dat terwijl Gerolf Annemans onder de schuilnaam Justinus jarenlang zijn rubriek met tv-kritiek in ’t Pallieterke beëindigde met een variatie op: “De BRT? Weg ermee!”. Al maar goed voor Annemans dat de BRT, nu VRT, niet weggesaneerd is. Zeker in het radio-interview kon Annemans zich er gemakkelijk vanaf maken, werd haast geen kritische vraag gesteld. Kritisch zijn ze anders wel bij het VB in Gent. Daar zette Gents koepelvoorzitter Johan Deckmyn (foto 1) twee leden – onder wie boegbeeld Francis Van den Eynde (foto 2) – uit het koepelbestuur. Vijf VB-gemeenteraadsleden – net iets meer dan de helft van de negenkoppige VB-fractie in de Gentse gemeenteraad – eisen dat Deckmyn op die beslissing terugkomt. Zij vragen de nationale partijleiding om tussenbeide te komen. Volgens Francis Van den Eynde is het hem en Geert De Jaeger uit het koepelbestuur zetten een wraakoefening nadat in juni niet Deckmyn maar Kristine Colen verkozen werd tot fractieleidster in de Gentse gemeenteraad.

Eerlijk is eerlijk, het is een vreemde keuze. Deckmyn is al jaren de meest actieve en onderlegde VB’er in de Gentse gemeenteraad. Hij is overigens al vijftien jaar gemeenteraadslid in Gent. Anderzijds is die profilering van Deckmyn niet zó bijzonder moeilijk. De Gentse VB-fractie wordt bevolkt door zoutzuilen die vrijwel nooit aan het debat deelnemen. In het Gentse stadhuis worden de politieke debatten hoofdzakelijk gevoerd tussen de SP.A, Groen! en de Open VLD. De rest – de VB-fractie op kop – zit er bij en kijkt er naar. Francis Van den Eynde, uit de nationale politiek gestapt en nu het blijkbaar ook kalmer aanpakkend op lokaal vlak, duidde niet Deckmyn aan als zijn opvolger als VB-fractieleider in de Gentse gemeenteraad. Hij liet de Gentse VB-gemeenteraadsleden stemmen over wie fractieleider zou worden. En dat werd dus Kristina Colen, zus van. Koepelsecretaris en dikke vriend van Deckmyn Tanguy Veys bezocht samen met Ortwin Depoortere thuis en op hun werk de VB-gemeenteraadsleden met de vraag hun mening te herzien. Maar dat werd noppes.

Zelfs Filip Dewinter werd ingeschakeld om druk uit te oefenen. Naar verluidt omdat Deckmyn ermee dreigde als onafhankelijke te gaan zetelen in het Vlaams parlement als er niet werd ingegrepen. Het zit overigens al langer scheef tussen Deckmyn en Veys enerzijds en Van den Eynde anderzijds. Johan Deckmyn weigert al maanden om nog tegen Francis Van den Eynde te spreken, en Tanguy Veys vluchtte eerder al omwille van Francis Van den Eynde weg uit de Gentse gemeenteraad naar de Oost-Vlaamse provincieraad. Intussen is Tanguy Veys ook daar weg nu hij verkozen is als federaal volksvertegenwoordiger omdat… Francis Van den Eynde  zich omwille van zijn 64-jarige leeftijd niet meer opnieuw kandidaat stelde voor een mandaat als federaal volksvertegenwoordiger. Kristina Colen vindt dat de macht in de partij toch best wat verdeeld wordt. In de Gentse editie van Het Nieuwsblad zegt ze: “Johan Deckmyn is al Vlaams parlementslid én koepelvoorzitter, hij moet toch iemand anders kunnen dulden als gemeenteraadsfractievoorzitter.”

Volgens Kristina Colen kan het Gentse VB-koepelbestuur trouwens niet zomaar bestuursleden aan de deur zetten. “Tuchtsancties – als die al nodig zouden zijn – moeten worden opgelegd door het nationale partijbestuur en de partijraad.” Johan Deckmyn wil niet publiek reageren op deze zaak. Francis Van den Eynde vindt dat het VB-partijbestuur niet anders kan dan de vraag van een meerderheid van de Gentse VB-gemeenteraadsleden in te willigen. “Gebeurt dat niet, dan hebben we een serieus probleem.” Johan Deckmyn baat samen met zijn VB-collega Wim Van Dijck en diens echtgenote de wijnhandel QV uit, gespecialiseerd in Duitse wijnen. Zou het helpen als hij zijn VB-collega’s in Gent eens een goede fles wijn cadeau geeft? We vrezen ervoor. In elk geval: we houden u op de hoogte.

Zoals aangekondigd deden gisteren Marie-Rose Morel en Koen Dillen in Humo hun boekje open over Filip Dewinter. Het interview bevestigt wat eerder al in het boek van Tom Cochez stond over de rol van Eric Deleu bij het via Knack bekendmaken van de ‘liefdesmails’ tussen Marie-Rose Morel en Frank Vanhecke, en het veel te dure propagandamateriaal dat Dewinter via het bedrijf ARB van zijn vriend Eric Deleu door het VB liet aankopen.

Nieuw is dat ook gesjoemeld werd met een contract voor Euphony, bedrijf voor telefonie, internet en energie. Op een partijfeest in Bobbejaanland deelden VB’ers folders uit van Euphony. Toen Marie-Rose Morel daarover een vraag stelde op het eerstvolgend partijbestuur beet Dewinter bijna Morels neus af. Marie-Rose Morel: “In december van dat jaar (2007, nvdr.) kwamen Dewinter en Vanhecke lijnrecht tegenover elkaar te staan. Alle secretariaten en diensten van de partij moesten plotseling overschakelen naar Euphony, terwijl Proximus interessantere voorwaarden bood. Vanhecke weigerde het contract te tekenen. Waarop Dewinter hem op zijn ziekbed bedreigde: ‘Ik maak u kapot als ge dit niet tekent.’ Daar, op dat moment, heeft Dewinter het einde van Franks voorzitterschap aangekondigd. En Valkeniers wist dat.” Het was overigens Marie-Rose Morel die Bruno Valkeniers, op diens vraag, in contact bracht met toenmalig voorzitter Frank Vanhecke. Marie-Rose Morel: “Valkeniers wilde de politiek in, zei hij, en niet als backbencher. Later heb ik hem, bij mij thuis aan de keukentafel en in aanwezigheid van Vanhecke, tot in de kleinste details ingelicht over de wantoestanden in de partij.” Maar Bruno Valkeniers deed er niets mee, wilde enkel zijn eigen nieuwe job veilig stellen.

Het interview door Tom Cochez en Jan Antonissen is afgenomen ten huize Marie-Rose Morel. De vrouw des huizes verwijst naar de bloemstukken in de kamer. Marie-Rose Morel: “Ziet u de bloemstukken in deze kamer? Allemaal afkomstig van afdelingen uit het hele land. Dat is de kritiek van goedmenende militanten aan het adres van Filip Dewinter: ze blijven me in hun hart dragen. Met iedereen die vertrekt neemt de macht van ‘de Antwerpse gemeenteraad’ toe, en ook de vertwijfeling. Er is geen toekomst meer, tenzij voor één of ander kopstuk dat zijn dochter in de politiek lanceert.” Eerder in het interview wees Koen Dillen ook al op de mensen die reeds opstapten bij het VB. Koen Dillen: “Het gaat echt niet alleen om Marie-Rose Morel. Karim Van Overmeire, twintig jaar lang een boegbeeld, een potentiële voorzitter, is weg. Hetzelfde geldt voor Bruno Stevenheydens, een schitterend politicus met een afdeling in Beveren die – net als die van Marie-Rose in Schoten – groter is dan de afdeling Antwerpen van Dewinter. De potentiële opvolgers van Valkeniers zijn niet dik gezaaid.”

Zelf denkt Koen Dillen niet aan opstappen bij het VB. Koen Dillen: “Negenennegentig procent van de militanten blijven goedmenende, hardwerkende idealisten die strijden tegen het Belgisch establishment. Ik wil blijven ijveren voor de Vlaamse onafhankelijkheid.” Koen Dillen zou wel opstappen bij het VB mocht de voor negationistische uitspraken veroordeelde Roeland Raes uit het VB gezet worden. Koen Dillen: “De barbaarsheid van de nazi’s blijkt uit talloze misdrijven tegen de menselijkheid, maar van een opinie een delict maken is een brug te ver.” Zoals wij eerder al schreven is het in dienst houden van de veroordeelde ex-politiecommissaris Bart Debie de norm geworden voor het al dan niet nog VB-lid kunnen blijven. Koen Dillen: “Een partij die iemand in dienst neemt die is veroordeeld voor slagen en verwondingen én diefstal, en vervolgens iemand aan de deur zet voor een opiniedelict, mag mijn lidkaart terug verwachten.” Marie-Rose Morel vindt eveneens dat Roeland Raes niet mag veroordeeld worden voor zijn negationistische uitspraken. Ook met Marie-Rose Morel zou het VB een donkerbruine partij blijven, alleen de stijl zou misschien veranderen.

Koen Dillen, zoon van VB-stichter Karel Dillen, schrijft wekelijks  in ’t Pallieterke. Doorgaans onder de schuilnaam Guitry. Als de nood het hoogst is, ondertekent hij echter met zijn echte naam. De veroordeling van Roeland Raes (foto) voor negationisme vorige week (1, 2) is zo’n uitzonderlijke reden. In ’t Pallieterke roept Koen Dillen deze week VB-voorzitter Bruno Valkeniers op om de veroordeling van Roeland Raes te (eh...) veroordelen.

Koen Dillen blundert al in zijn openingszin. Koen Dillen: “Roeland Raes, de gewezen ondervoorzitter van het Vlaams Blok, is vorige week door het Hof van Beroep in Gent veroordeeld wegens negationisme, in Vlaanderen gedefinieerd als het minimaliseren, banaliseren of goedpraten van de genocide op de joden tijdens de Tweede Wereldoorlog. Het proces heeft lang aangesleept en de gevangenisstraf die Raes in eerste aanleg kreeg, werd in beroep geschrapt, wegens het overschrijden van de redelijke termijn. Maar de veroordeling ten gronde is er en Roeland Raes moet een flinke boete betalen.” Raes is nooit in Gent veroordeeld voor negationisme.

Aanvankelijk moest Raes voor de rechtbank in Antwerpen verschijnen nadat het Forum van Joodse Organisaties daar klacht had neergelegd tegen Raes. Raes’ advocaat Piet Noë bewoog hemel en aarde om de zaak naar Brussel te verplaatsen, officieel omdat Raes zijn uitspraken voor een Nederlandse cameraploeg in Brussel had gedaan. Noë ontketende een procedureslag zonder voorgaande, zodat als Raes nu geen gevangenisstraf meer heeft gekregen wegens het overschrijden van de redelijke termijn voor de uitspraak, dit in belangrijke mate te wijten is aan de procedureslag voor de verhuis van het dossier van Antwerpen naar Brussel. Maar in Gent, daar is de zaak-Raes nooit behandeld.

Koen Dillen vervolgt: “Laat me van meet af aan duidelijk zijn:ik ben het grondig oneens met wat Raes destijds aan een Nederlandse televisieploeg verklaarde en vind de hele cijferdiscussie over de holocaust onzindelijk. (…) Ten tweede is het absurd te denken dat men het nationaalsocialisme kan bagatelliseren door de holocaust te ontkennen. (…) Maar dat neemt niet weg dat de veroordeling van Roeland Raes een regelrechte schande is en dat het Vlaams Belang de morele plicht heeft het op te nemen voor zijn ex-senator. Want Roeland Raes is, net zoals Vlaams Belang in Gent in 2007, veroordeeld wegens een opiniedelict, op basis van een muilkorfwet (…). Frank Vanhecke heeft op zijn blog terecht aangestipt dat Karel Dillen in een van zijn laatste toespraken diepe spijt heeft uitgedrukt over het feit dat zijn partij de wet destijds mee had goedgekeurd. Men moet de legaliteit van een wet erkennen, maar legitimiteit is nog iets anders. De racismewetten noch de negationismewet zijn legitiem. Ze behoren tot het arsenaal van wapens waarmee België via het rijkelijk gesubsidieerde Centrum voor Gelijke Kansen en Racismebestrijding de vrije meningsuiting inperkt."

"Bovendien dreigt de negationismewet het antisemitisme net in de hand te werken. Zijn Rwandese met machetes afgeslachte zwarten minder waard dan Joden? Waarom mag die genocide wel ontkend worden?” Dat geen enkele belangrijke Joodse organisatie de afschaffing van de wet tegen het negationisme eist, omdat die wet het antisemitisme in de hand zou werken, is waarschijnlijk toch wel een teken dat de Joodse organisaties de wet tegen het negationisme toch wel nuttig en nodig vinden. Niet? Maar Koen Dillen wordt niet gehinderd door die bedenking: “Het wordt tijd dat er geprotesteerd wordt. Zoals in Frankrijk. België leverde in augustus, op basis van het Europees aanhoudingsmandaat, Vincent Reynouard uit aan de Franse justitie. Deze ingenieur en vader van acht kinderen heeft enkele jaren geleden een brochure gepubliceerd waarin hij de holocaust en het bestaan van de gaskamers ontkent en dat mag in Frankrijk niet, net zo min als in Vlaanderen. Reynouard kreeg een fikse geldboete en zit voor een jaar in de gevangenis. Voor opinies, voor een mening, voor een opvatting die voer voor historici moet zijn en niet voor rechtbanken."

"In Duitsland zat Ernst Zündel jarenlang in de gevangenis, in eenzame opsluiting, voor gelijkaardige feiten: het publiceren en verspreiden van revisionistische geschriften. Hij zat van 15 februari 2007 tot 1 maart van dit jaar in de cel, bijna drie jaar.” Koen Dillen haalt dan “de linkse Amerikaanse linguïst en mensenrechtenactivist Noam Chomsky” aan die een petitie voor de vrijlating van Reynouard ondertekende. En verder de Leuvense hoogleraar Jean Bricmont die nog bij EPO boeken publiceerde. En verder nog allerlei Fransen. Van voormalig voorzitster van het Europees Parlement Simone Veil, over schrijver Michel Houellebecq, tot de broer van Daniël Cohn-Bendit. Koen Dillen besluit: “Het wordt tijd om deze wetten (de Franse en de Belgische wet tegen het negationisme, nvdr.) af te schaffen. Ze beperken de vrije meningsuiting en werken het antisemitisme in de hand. Komaan, Bruno Valkeniers, toon eindelijk eens wat moed, vervoeg het lijstje van de edelmoedige personaliteiten hierboven en veroordeel de veroordeling van Roeland Raes!”

Eind augustus schreef Koen Dillen in ’t Pallieterke nog onder zijn nom de plume Guitry dat Bruno Valkeniers, na de twee kiesnederlagen onder zijn voorzittersschap, best zou opstappen.

Het is moeilijk voor iedereen goed te doen. Maar als voorzitter van een partij moet je alleszins betrachten om voor zoveel mogelijk partijleden goed te doen. Minstens toch geen tegenstand te krijgen vanuit bepaalde groepen in je partij. Bruno Valkeniers lukt het niet.

Koen Dillen loopt er sinds de jongste verkiezingen ongelukkig bij, vertelde laatst de voorzitter van het VB-Schoten. Het belette Koen Dillen niet om mee op stap te gaan in Japan. In ’t Pallieterke blijft Koen Dillen ook vrolijk verder doen. Onder zijn nom de plume Guitry besprak hij er de voorbije drie weken de figuur van de Fransman Dominique Strauss-Kahn (DSK), nu nog in Washington werkend als managing director van het International Muntfonds (IMF), maar mogelijk in 2012 kandidaat van de Parti Socialiste (PS) bij de Franse presidentsverkiezingen. Een allesbehalve socialistische kandidaat, maar dat is een ander verhaal. In de aflevering van vorige dinsdag was Koen Dillen beland bij de presidentsverkiezingen in 2002. Koen Dillen: “Het was een smadelijke afgang voor de socialistische kandidaat (Lionel Jospin, nvdr.) die meteen, met veel panache en grandeur, zijn afscheid van de politiek aankondigde.” En dan: “Sommige partijvoorzitters van Vlaamse partijen, die twee keer op een jaar tijd verkiezingen verliezen, zouden daar beter eens een voorbeeld aan nemen.”

We hebben het even opgezocht: er zijn twee partijen die bij de Vlaamse parlementsverkiezingen in 2009 en de federale verkiezingen in 2010 een nederlaag leden, maar er is maar één partij die twee keer op een jaar tijd de verkiezingen verloor waarvan de voorzitter telkens bleef zitten. Bij partijen als de CD&V en de SP.A is een exacte vergelijking van de verkiezingsuitslagen niet mogelijk wegens al dan niet kartelvorming met respectievelijk de N-VA en Spirit zaliger. De Open VLD verloor zowel in 2009 als in 2010 de verkiezingen, maar in 2009 ruimde Open VLD-voorzitter Bart Somers plaats voor interimaris Guy Verhofstadt en dan Alexander De Croo. Blijft over: het VB waar voorzitter Bruno Valkeniers (foto) aanbleef spijts de nederlagen bij de verkiezingen in 2009 en 2010 (1, 2). Koen Dillen had dus evengoed kunnen schrijven: “Bruno Valkeniers, die twee keer op een jaar tijd verkiezingen verloor, zou daar beter eens een voorbeeld aan nemen.” Maar literair klinkt dat natuurlijk minder mooi dan “Sommige partijvoorzitters van Vlaamse partijen, die…” Wie de boodschap moest begrijpen, heeft het echter wel begrepen.

Twee dagen eerder was er Bart Debie die reageerde op de avonturen van Philip Claeys in Japan en Bruno Valkeniers die ontkende wat deze blog aan de hand van Euronews-beelden bewees: dat Philip Claeys in gezelschap van Jean-Marie Le Pen wél de omstreden begraafplaats van Yasukini bezocht. Bart Debie twitterde: “Partijkopstukken die het niet kunnen laten, voorzitter die ontkent, nieuwsbeelden die tegendeel aantonen, geef mijn portie maar aan fikkie !” Terwijl Koen Dillen tot de Marie-Rose Morel-vrienden mag gerekend worden, is Bart Debie dat allerminst. Hij behoort tot de Dewinter-clan en stelde zich bijvoorbeeld kandidaat als VB-afgevaardigde voor de Raad van Bestuur van de VRT zodra hij vernam dat Marie-Rose Morel haar oog op dat mandaat had laten vallen. Pro- en contra Morel, een groter verschil is er niet binnen het VB, maar men is het erover eens dat Bruno Valkeniers gebuisd is als partijvoorzitter. Koen Dillen en Bart Debie zijn VB-militanten met naam, het zijn echter niet de machthebbers binnen de partij. Zolang Bruno Valkeniers braaf doet wat Filip Dewinter en Gerolf Annemans willen, mag Bruno Valkeniers aanblijven als VB-voorzitter. Gisteren was Bruno Valkeniers alweer zijn zongebrande zelve op de IJzerwake in Steenstrate.

Op uitnodiging van het neofascistische Nippon Issuikai nam een VB-delegatie de voorbije dagen deel aan een conferentie in het chique Four Seasons-hotel in Tokio. Ook het Franse Front national (FN) was er, met Jean-Marie Le Pen en Bruno Gollnisch, maar het FN had minder moeite om mede te delen dat het in Japan zou zijn. Het VB kon of wilde ons niet mededelen wie de VB-afgevaardigde in Japan was of waren, maar via een artikel in The Guardian geraakte toch bekend dat Philip Claeys ginder was. Vorig weekend bracht de internationale pers verslag uit van het bezoek van Jean-Marie Le Pen aan de omstreden begraafplaats van Yasukuni. Omstreden omdat in een schrijn daar meer dan duizend oorlogsmisdadigers gememoreerd worden, en een bezoek georganiseerd door Nippon Issuikai wel iets anders is dan als je er met een toeristenbus belandt. Nippon Issuikai vindt het niet fout dat Japan een pact sloot met het fascistische Duitsland en Italië, en erkent ook geen voorgaande oorlogsmisdaden van Japan. De internationale pers signaleerde politici uit allerlei landen in het spoor van Jean-Marie Le Pen, onder andere uit België. VB-voorzitter Bruno Valkeniers zei daarop aan het persbureau Belga  “dat Europees parlementslid Philip Claeys in Japan was voor het congres, maar niet betrokken was bij het bezoek aan het schrijn.” Dat eerste klopte; het tweede klopte niet zoals deze blog bekendmaakte: Philip Claeys was wél bij het bezoek in het voetspoor van Jean-Marie Le Pen.

Daarna namen de communicatieproblemen nog toe. Bruno Valkeniers zei aan De Standaard dat hij Philip Claeys niet kon bereiken, en pas wilde reageren nadat hij Philip Claeys had gehoord. De Standaard kon echter diezelfde dag Claeys nog bereiken. “Much ado about nothing”, zei die. Maar het was duidelijk dat hij niet begrepen had wat er aan de hand was, of anders de feiten wilde minimaliseren. In deze context is het gepast het te zeggen: een revisionistische interpretatie gaf. Verhaal afgelopen dachten wij, tot een journalist eens Bruno Valkeniers zou vragen wat hij nu dacht van die Japan-reis nadat hij Philip Claeys gehoord had. Maar dan publiceert Bruno Gollnisch op zijn blog een YouTube-filmpje over een slotverklaring van de conferentie in Japan. En wie staat er te blinken naast Bruno Gollnisch? Koen Dillen (foto). Naast Koen Dillen staat op zijn beurt Philip Claeys, die – zoals te zien in het YouTube-filmpje – tijdens de voorlezing van de slotverklaring meerdere keren met Koen Dillen in gesprek is. In De Standaard zei Bruno Valkeniers dat Philip Claeys hem gezegd had geen gemeenschappelijke verklaringen op het congres te ondertekenen, maar dat is ook weer anders gelopen dan de VB-voorzitter dacht. Wat Bruno Valkeniers alleszins kon weten, is dat niet alleen Philip Claeys namens het VB in Japan was. Ook Koen Dillen was er. Waarom verzwijgt Bruno Valkeniers dat? Het komt toch uit. Maar nu is de vraag: hoe werd de reis van Koen Dillen naar Japan gefinancieerd? Hij zal dat toch niet van zijn spaarcentjes betaald hebben?

De ironie van het verhaal is dat terwijl Bruno Valkeniers verzwijgt dat ook Koen Dillen namens het VB naar Japan mocht reizen, diezelfde Koen Dillen vindt dat Bruno Valkeniers best ontslag neemt als VB-voorzitter. Daarover morgen meer.

Een ongeluk komt meestal niet alleen. De communicatieproblemen rond de deelname van Philip Claeys aan een conferentie van extreemrechtse tot fascistische partijen en partijtjes in Japan stapelen zich op. Eerst kon of wilde het VB niet mededelen wie haar afgevaardigde was bij die conferentie. Voorbije zaterdag zei VB-voorzitter Bruno Valkeniers aan het persbureau Belga dat Philip Claeys in Tokio was, maar niet deelnam aan het omstreden bezoek aan de begraafplaats van Yasukuni. Een paar seconden googlen leverde het bewijs op dat Philip Claeys wél deelnam aan dat bezoek. Wat we onmiddellijk gemeld hebben op deze blog. Hiermee geconfronteerd wilde Valkeniers er niets over kwijt. “Ik kan Philip Claeys nu niet bereiken”, zei Valkeniers zondag aan De Standaard... die Claeys diezelfde dag wél telefonisch kon spreken.

“Ik kan alleen zeggen wat hij mij gezegd heeft: dat hij niet mee op bezoek zou gaan naar dat schrijn vanwege de controverse”, zei Bruno Valkeniers aan De Standaard. Maar wat vindt Valkeniers ervan dat Claeys, getuige de Euronews-beelden, het schrijn toch bezocht? Bruno Valkeniers: “Ik ga daar voorlopig geen commentaar op geven. Ik wil eerst de heer Claeys zelf daarover horen. (…) Zodra hij terug in België is, neem ik contact op met hem.” Aan De Standaard zei Philip Claeys dat zijn bezoek aan de begraafplaats van Yasukuni niet voorzien was omdat hij om familiale redenen eerder naar huis zou gaan, maar toch meeging toen dit veranderde. Philip Claeys: “Ik heb me geïnformeerd over het schrijn, en ik vind dat er vrij tendentieus over bericht wordt. Er liggen ook 14 veroordeelden wegens oorlogsmisdaden, maar het schrijn maakt geen onderscheid tussen de 2,5 miljoen doden die er herdacht worden. We bezochten ook het museum, dat vergelijkbaar is met het oorlogsmuseum in het Brusselse Jubelpark. Dit is volgens mij much ado about nothing.”

Spijts hij ter plaatse was heeft Philip Claeys een en ander toch niet goed begrepen. Het schrijn van Yasukuni memoreert niet alleen aan “14 veroordeelden wegens oorlogsmisdaden”. Er wordt herinnerd aan in totaal 1 068 veroordeelden wegens oorlogsmisdaden. Onder hen 14 van de zogenaamde klasse A, zoals de oorlogspremier generaal Hideki Tojo. Daarnaast nog eens 1 054 voor oorlogsmisdaden veroordeelden van klasse B of C. Twee, de vergelijking met het oorlogsmuseum in het Brusselse Jubelpark gaat niet op. Van dat museum wordt immers niet geschreven dat het een voorstelling van zaken geeft die buiten ons land als revisionistisch wordt ervaren. Wat wél het geval is voor het bij het Yasukuni-schrijn horend museum. Drie, “much ado about nothing”? Tja. Zoiets antwoordde Jean-Marie Le Pen ook toen hij sprak over het belang van de gaskamers tijdens de Tweede Wereldoorlog. In het nationalistisch Japan heeft de huidige regering gebroken met de traditie van een bezoek aan Yasukuni. Premier Naoto Kan bood excuses aan voor “de grote schade en het grote leed” dat zijn land tijdens de oorlog veroorzaakte. Als Philip Claeys niet goed begrepen heeft wat de oorlogsgeschiedenis is van Japan, moet hij het maar eens nalezen bij onze collega’s van Blokbuster.

Communicatieproblemen alom. Wél dik in orde zijn de logies. De deelnemers aan de conferentie zijn gelogeerd in het Four Seasons-hotel in Tokio (foto 2, geen armoedig stulpje). Naar verluidt wordt het verblijf in Japan volledig betaald door het uitnodigende Nippon Issuikai. De vliegtuigtickets moesten wel betaald worden door de deelnemers aan de conferentie. Vermits velen Europarlemenstlid zijn, wordt gedacht dat ze daarvoor hun persoonlijke reiskostenvergoeding buiten hun land zullen aanspreken. Hieruit kunnen ze jaarlijks tot 4 000 euro putten. In Engeland hebben al meerdere politici gepleit om dit te onderzoeken en aan banden te leggen. “Het zou een schande zijn voor de Britse belastingbetalers als geld uit dat fonds zou gebruikt worden voor deelname aan een conferentie van een groepering die de oorlogsmisdaden ontkent.” De zaak ligt bijzonder gevoelig in Engeland. Zoals in Japan het einde van de Tweede Wereldoorlog werd herdacht, gebeurde dit het voorbije weekend ook in Engeland. Een 30 000 Britse soldaten stierven in Azië, waarvan een 12 500 als krijgsgevangene. Voor morgen is tot slot van de ‘conferentie’ een uitstap naar Kyoto gepland. Niet om symbolisch druk te zetten achter de uitvoering van het klimaatverdrag van Kyoto. Extreemrechts vindt die milieueisen te verregaand. Wél omdat Kyoto met zijn 600 boeddhistische tempels, 400 Shinto-heiligdommen, paleizen, tuinen en architectuur een prachtige stad is én de vroegere keizerlijke hoofdstad van Japan. Het mogen terugkeren van de keizerlijke familie naar Kyoto is een van de voornaamste eisen van Nippon Issuikai.

Nippon Issuikai rekent erop om de twee jaar een Europese-Japanse samenkomst zoals nu te kunnen organiseren. Maar de aanwezigen vandaag zullen niet zolang moeten wachten om elkaar terug te zien. Bela Kovacz van de Hongaarse Jobbik heeft alle deelnemers al uitgenodigd om eind oktober in Boedapest het vijfentwintigjarig bestaan van zijn partij te komen vieren. (Foto 1: Philip Claeys tijdens het bezoek aan de begraafplaats van Yasukuni. Vlak voor hem: Jean-Marie Le Pen, van het Franse FN, en Franz Obermayr, van het Oostenrijkse FPÖ. Op zijn blog verschuilt Claeys zich onder andere achter de koning van Thailand en de president van Peru om zijn bezoek aan de begraafplaats van Yasukuni goed te praten. We kennen die koning en president niet persoonlijk, maar hebben toch een licht vermoeden dat ze de begraafplaats van Yasukuni met een andere ingesteldheid bezochten dan de mensen van Nippon Issuikai.)

VB-voorzitter Bruno Valkeniers geeft toe dat Philip Claeys voor het VB in Japan is, maar zegt dat Claeys niet mee met Jean-Marie Le Pen op bezoek was op de omstreden begraafplaats van Yasukuni waar ook oorlogsmisdadigers geëerd worden. Loopt er dan een dubbelganger van Philip Claeys in de voetsporen van Jean-Marie Le Pen?

De voorbije dagen en weken heeft het Vlaams Belang geprobeerd het stil te houden dat een afgevaardigde van het VB, samen met afgevaardigden van Europese extreemrechtse tot fascistische partijen, deelneemt aan een bijeenkomst van de extreemrechtse, volgens de buitenlandse pers: neofascistische, Japanse groupuscule Nippon Issuikai. In Frankrijk doet men er niet moeilijk over. Bruno Gollnisch, Europarlementslid voor en ondervoorzitter van het Front national (FN), kondigde al op 11 mei de deelname aan de conferentie in Tokio aan. Voorbije maandag maakten wij de reis bekend en gokten we op Frank Vanhecke of Philip Claeys als VB-afgevaardigde. Diezelfde dag gaf Bruno Gollnisch in Parijs een persconferentie over de reis naar Japan, maar uiteraard was de Franse pers niet geïnteresseerd in wie nu precies voor het VB naar Japan ging. De Franse pers wilde alleen maar weten waarom Gollnisch Jean-Marie Le Pen meenam, terwijl de FN-chef toch de voorkeur geeft aan zijn dochter Marine Le Pen boven Bruno Gollnisch om hem op te volgen aan het hoofd van het FN. We mailden daarom zowel VB-persverantwoordelijke Tom Van Den Troost als VB-partijwoordvoerder Joris Van Hauthem om te vernemen wie nu namens het VB naar Japan ging, maar geen van beiden kon of wilde ons antwoorden.

Vrijdag konden we dan toch de naam bekend maken van de VB-afgevaardigde in Japan: Philip Claeys (foto 1). Diezelfde dag bracht Bruno Gollnisch op zijn blog een verslag van de eerste dag in Japan die eindigde zoals het hoort: met een smakelijk Japans diner. Intussen waren twee reporters van de Guardian Philip Claeys tegen het lijf gelopen in Tokio, en die vertelde hen: “De conferentie is gericht op de huidige politiek in de eenentwintigste eeuw. We worden geconfronteerd met islamitische terroristische dreigingen, de vrije handel en globalisme. Ik ben niet geïnteresseerd in het naar een conferentie gaan die focust op wie wat gedaan in de Tweede Wereldoorlog of welke kant schuldig was aan oorlogsmisdaden.” De Nippon Issuikai-conferentie focust wel niet op wie wat gedaan heeft in de Tweede Wereldoorlog of welke kant schuldig was aan oorlogsmisdaden, maar het was al van minstens 11 mei bekend dat een bezoek zou gebracht worden aan de omstreden begraafplaats van Yasukuni waar ook oorlogsmisdadigers herdacht worden. En dan ook een bedevaartsoord is voor Japanse rechtsextremisten (video).

Het bezoek dat de Europese delegatie gisteren aan de begraafplaats van Yasukuni bracht, haalde de internationale pers. En zo ook de Vlaamse pers. Plots heeft men bij het VB zijn spraak teruggevonden en zegt Bruno Valkeniers dat VB-Europarlementslid Philip Claeys in Japan is voor de conferentie “maar niet betrokken was bij het bezoek aan het schrijn” op de begraafplaats van Yasukuni. Helaas voor Bruno Valkeniers is bij Euronews een gefilmd verslag vrijgegeven van het bezoek, en wie verschijnt er bij de eerste seconde in beeld, en duidelijker vanaf de achtste seconde? Philip Claeys natuurlijk (foto 2: de eerste van links op het beeldfragment; helemaal vooraan: Jean-Marie Le Pen). Bekijk het Euronews-filmpje op groot scherm, en de gelijkenis wordt nog duidelijker. Wat wordt nu het volgende? Bruno Valkeniers die zegt dat een dubbelganger van Philip Claeys op de begraafplaats was? Bruno Valkeniers die toegeeft dat Philip Claeys op de begraafplaats was, maar preciseert dat Claeys niet aan het schrijn was waar de namen van de oorlogsmisdadigers aangebracht zijn? Bruno Valkeniers die zwijgt en hoopt dat de pers hem niet opnieuw opbelt? Bruno Valkeniers die toegeeft dat Philip Claeys op een fout moment op een foute plaats was?

Het bezoek aan de begraafplaats van Yasukuni was vooraf ingepland én omstreden. De gastheren van Nippon Issuikai ontkennen het doden van honderdduizenden burgers en het verkrachten van tienduizenden vrouwen onder keizer Hirohito en zijn imperialistische regering. Nippon Issuikai vindt ook dat Japan geen fout maakte door het in 1940 sluiten van een pact met het fascistische Duitsland en Italië… Volgens Bruno Valkeniers is er bij het VB geen plaats voor “nazisten”, maar deelnemen aan een conferentie van “nazisten” kan wel. Alleen had men bij het VB er niet op gerekend dat dit bekend zou geraken.    

Veertien dagen geleden kregen we nog een mailtje van voormalig VB-voorzitter Frank Vanhecke (illustratie): wat we over de VB-partijraad hadden geschreven klopte niet, ook al was het op gezag van ’t Pallieterke. Deze week reageren Frank Vanhecke én Rob Verreycken in ’t Pallieterke op de foute berichtgeving in het blad voor mensen met een goed hart maar een slecht karakter. De reactie van Frank Vanhecke is sec; de reactie van Rob Verreycken geeft wat meer inzicht.

Rob Verreycken: “Pallieterke, In uw recentste nummer van 30 juni wordt beweerd dat Frank Vanhecke op de jongste partijraad van Vlaams Belang een voorstel zou gedaan hebben bestaande uit ‘een verbod voor Bruno Valkeniers om nog kandidaat te zijn en alsnog een VRT-mandaat voor Marie-Rose Morel in de raad van bestuur van de VRT’. Mocht u nog een moppenrubriek hebben, dan zou dit een bekroning met 100 frank verdienen, want dit is door niemand op de partijraad voorgesteld. Maar het zij u vergeven, want de onwil van onze partijtop om na zo’n belangrijke partijraad wat dan ook te communiceren, werkt dit soort kwakkels in de hand.

Er is op de partijraad een verstandig voorstel gedaan om van de politieke partij Vlaams Belang opnieuw een ploeg te maken, met dus een evenwicht inzake namen, personeel en middelen, zowel inzake thema’s als inzake geografische spreiding. Want het is zoals op een wereldkampioenschap voetbal: een land moet respect hebben voor zijn superspits, maar de coach moet ervoor zorgen dat er naast die superspits ook ruimte is voor tien andere bekwame spelers, anders heeft de ploeg een ernstig probleem.” De VB-ploeg heeft inderdaad een ernstig probleem; de kritiek op Bruno Valkeniers is ook duidelijk. Nu nog zien wat er in huis komt van de beloofde andere aanpak.

De derde nederlaag op rij voor het Vlaams Belang is natuurlijk aanleiding voor kritiek op de partijleiding van het VB. Op zes jaar tijd is het aantal stemmen voor het VB gehalveerd, en zoals wij gisteren aangetoond hebben, is de achteruitgang geen plotse klap maar een aanhoudende trend. Wat de zaak nog erger maakt, zijn de verklaringen die de VB-top aflegt over het verkiezingsresultaat. Men vindt de achteruitgang vorige zondag weliswaar een beetje vervelend, maar hoegenaamd geen aanleiding tot ongerustheid en nog minder tot wijziging in de politieke lijn of wissels aan de top. Dewinter presteerde het zelfs om de uitslag van vorige zondag als een succes voor te stellen, want er waren “opiniepeilingen (die) ons minder dan 10 % gaven”. Dan is het toch wel raar dat geen enkele krant, geen enkele radio- of televisie-uitzending, en geen enkele website of blog, tijdens de campagne sprak van een peiling die het VB minder dan 10 % gaf. (Foto: Filip Dewinter op campagne in Gent. Achter hem Bart Debie en Tanguy Veys.)

“Dewinter zegt doodleuk dat het huis nog overeind staat, terwijl het half is ingestort”, zegt voormalig VB-kamerlid Bruno Stevenheydens uit Beveren in Gazet van Antwerpen. In dezelfde krant zegt een VB-mandataris die liever anoniem blijft: “We verliezen de ene verkiezing na de andere, maar de partijtop gedraagt zich als een alcoholist die maar blijft ontkennen dat hij een probleem heeft.” “Dit waren onze verkiezingen: over Vlaams-nationalisme, de Vlaamse identiteit, onze core-business. En net nu verliezen we fors. Als we deze barre situatie nog willen redden, moet de partijtop zijn conclusies trekken”, zegt Marie-Rose Morel niet onverwacht in De Morgen. Bij Het Nieuwsblad weten ze dat Frank Vanhecke maandag een mail stuurde naar VB-voorzitter Bruno Valkeniers met de vraag “de partij te willen redden”. “Een partij die voor een breed publiek wil gaan, moet verschillende karakters toelaten en geen mensen van de weide stampen”, schrijft Vanhecke. “Ooit hadden we de ambitie om een brede volkspartij te zijn, nu lijken we tevreden met elke zetel die we kunnen behouden”, vult Marie-Rose Morel aan in Gazet van Antwerpen. “Links en rechts lopen waardevolle krachten weg, maar dat passeert zonder meer. Na het vertrek van Frank Vanhecke uit het partijbestuur mocht Dewinter het zich zelfs permitteren om te verklaren dat de lucht was gezuiverd. Schandalig!” Maar de kritiek lijkt geen indruk te maken op het triumviraat aan de top. “Ik blijf aan om voort te werken aan de uitbouw van de partij”, zegt Bruno Valkeniers aan Gazet van Antwerpen. De krant kon haar eigen oren niet geloven. “Uitbouw? Is dat geen rare term als je het hebt over een partij waarvan het stemmenaantal in zes jaar is gehalveerd?”

Eens te meer is Marie-Rose Morel, en niet de feitelijk partijleider Filip Dewinter, de gebeten hond. Bij RechtsActueel noteerde men gisterenmorgen: “Wat te verwachten viel, gebeurt nu ook. Daags na de verkiezingen laten Marie-Rose Morel en Frank Vanhecke weer van zich horen.” Frank Vanhecke kan nog op begrip rekenen. “Hij heeft het Vlaams Blok/Belang mee groot gemaakt en er kan hem op politiek werk en inzicht niets verweten worden.” Maar dan komt het: “Het enige waar hij de fout in ging (…) was dat hij zichzelf heeft laten leiden door Marie-Rose Morel.” Waarna Marie-Rose Morel met alle zonden van Israël beladen wordt, en in die kringen heeft Israël véél zonden begaan. In Knack zegt Gerolf Annemans vandaag dat het uit moet zijn met de verdeeldheid binnen zijn partij, die Vlaams Belang duur is komen te staan. “We moeten bekijken hoe we die situatie met Frank Vanhecke en Marie-Rose Morel aanpakken”, zegt Annemans. Hoe dat concreet moet gebeuren, daarover blijft hij op de vlakte. “Als er met hen een gesprek mogelijk was, hadden Vanhecke en Morel wel op een lijst gestaan”, aldus Annemans. “Wat nu de plannen van dat duo zijn, weet ik niet. Alle communicatie verloopt via voorzitter Bruno Valkeniers. Maar de communicatie is hoe dan ook beperkt.” Als Gerolf Annemans zegt dat “we moeten bekijken hoe we die situatie met Frank Vanhecke en Marie-Rose Morel aanpakken”, en Annemans is zelf niet meer on speaking terms met Vanhecke en Morel, dan belooft dat weinig goeds. Maar er zijn tegenkrachten. Rob Verreycken, tewerkgesteld bij de Europese fractie van Frank Vanhecke en Philip Claeys, en juridisch adviseur van de anti-vakbondscel van Marie-Rose Morel, spreekt zijn contacten aan om terug “verschillende karakters” toe te laten binnen de partij.

Gisterenavond boekte Rob Verreycken een eerste succesje. Het artikel over Frank Vanhecke en Marie-Rose Morel waaruit we hierboven citeerden is van de website van RechtsActueel weggehaald, en is zelfs niet meer terug te vinden met Google Cache. Anderzijds zien onze contacten bij het VB weinig kans op eerherstel voor Frank Vanhecke en Marie-Rose Morel. Met 200 024 voorkeurstemmen vorige zondag op de Senaatslijst voelt Dewinter zich gesterkt om iedereen op zijn plaats te zetten binnen het VB. Veranderingen zullen er slechts komen als ze in zijn kraam passen. De VB-partijraad aanstaande zaterdag is er alleszins opnieuw een om naar uit te kijken.

Volgens een ‘geheime’ opiniepeiling zou de N-VA op 13 juni tot 26 % van de stemmen binnenhalen, en daarmee in één klap de grootste Vlaamse partij worden. Het VB zou nog maar 10,3 % halen, de Lijst Dedecker zou met 5,4 % met nog slechts een visademtje boven de kiesdrempel zitten. Natuurlijk is de enige opiniepeiling die ertoe doet de stembusslag op 13 juni, maar toch zorgt de peiling tot nervositeit in de partijhoofdkwartieren en de media.

Een eerste gevolg is dat VB-voorzitter Bruno Valkeniers (foto) en Jean-Marie Dedecker gisteren uitgenodigd werden naar de VRT-studio van Terzake. “Wat is dat toch dezer dagen met de rechterflank in Vlaanderen? N-VA lijkt die volledig leeg te zuigen. Volgens peilingen verliest Vlaams Belang tot de helft van haar kiezers en moet Lijst Dedecker vechten om te overleven. Ligt dit alleen aan het fenomeen Bart De Wever of is er meer aan de hand?”, vroeg Kathleen Cools zich af. Er volgde een goede reportage en een interview met Bruno Valkeniers en Jean-Marie Dedecker. “N-VA mag dan wel  de ‘overwinningsnederlaag’ vrezen, voor het Belang en LDD zou het op 13 juni wel eens de echte afgang kunnen zijn”, besloot reportagemaker Bart Verhulst. Waarna Jean-Marie Dedecker en Bruno Valkeniers mochten antwoorden op de vragen van Kathleen Cools. Bruno Valkeniers vindt niet dat er zozeer een probleem is bij het VB, maar wel dat er vooral een probleem is in Vlaanderen. Als er iets misloopt, is het voor het VB altijd de schuld van een ander. “Trouwens, moeten we de peiling lezen zoals De Tijd die gelezen heeft, namelijk dat we dezelfde uitslag halen als in 2007 of zoals jullie ze gelezen hebben, namelijk dat wij afgaan naar 10 %?”, vroeg Bruno Valkeniers in Terzake (5’35”). Bruno Valkeniers weet nochtans beter, of zou toch beter moeten weten. De ‘geheime’ opiniepeiling geeft de uitslag in Vlaanderen. En als je de Vlaamse partijen in Vlaanderen vergelijkt, dan kwam het VB in 2007 uit op 19,2 %. De Tijd maakte de fout het resultaat van de Vlaamse opiniepeiling te vergelijken met de nationale uitslag van de Vlaamse partijen in 2007, en zo haalde het VB in 2007 11,9 %.

De Tijd vergiste zich, de VRT had gelijk: de opiniepeiling in Vlaanderen moet vergeleken worden met het kiesresultaat in Vlaanderen, en het VB zou dan met 10,3 % niet ongeveer dezelfde uitslag halen als in 2007 maar ongeveer de helft van haar kiezers verliezen. Bruno Valkeniers probeerde een mogelijke afgang van het VB te verdoezelen door zich te beroepen op de (foute) interpretatie van één krant. We wisten al dat wiskunde niet de sterkste kant is van het VB, en de begrotingscijfers evenmin, maar de eigen kiesresultaten niet kennen of willen toegeven… Hoe dieper kan je als partijvoorzitter nog zakken? 

Gewezen Vlaams Belang-voorzitter Frank Vanhecke en VB-stemmenkanon Marie-Rose Morel nemen niet deel aan de komende federale verkiezingen. Anders dan men zou kunnen denken is het niet dat het VB hen weigerde. Het VB weet wel – zoals wij al eerder schreven – welk stemmenpotentieel beiden hebben. Het zijn Frank Vanhecke en Marie-Rose Morel die in de gegeven omstandigheden geweigerd hebben.

Frank Vanhecke en Marie-Rose Morel hebben de hun aangeboden plaatsen op respectievelijk de West-Vlaamse Kamerlijst en de Senaatslijst van het Vlaams Belang geweigerd. Dat heeft partijvoorzitter Bruno Valkeniers gisteren bevestigd. Volgens Valkeniers was Vanhecke aangeboden om de Kamerlijst voor West-Vlaanderen te trekken of te duwen. Morel kon lijstduwer worden voor de Senaat. Beiden hebben het aanbod afgewezen. Bruno Valkeniers zei dit jammer te vinden. “Maar het is hun beslissing. De lijstvorming is al moeilijk genoeg”, voegde hij eraan toe. In een reactie aan de VRT zei Frank Vanhecke dat hij geen kandidaat is bij de federale verkiezingen, heeft er "alles mee te maken dat de partij in het verleden niet altijd bekommerd was om bij de lijstvorming de sterkste mensen op de beste plaatsen te hebben. Bovendien ben ik volledig uitgeschakeld in de dagelijkse werking van de partij. Daarom heb ik beslist om niet op een lijst te staan."

Marie-Rose Morel reageerde op haar blog met: “Blijkbaar meent de voorzitter informatie over de lijstvorming bekend te moeten maken vooraleer de partijraad bijeen komt, morgenavond (= vanavond, nvdr.). De vlucht vooruit die Valkeniers nu neemt is vermoedelijk te wijten aan het interview dat morgen (= vandaag, nvdr.) in P-magazine verschijnt, waarin Gerolf Annemans onverbloemd stelt dat ik tot het het 'verleden' van de partij behoor en voor hem een 'grote vergissing' uit het verleden ben. (…) De afgelopen twee weken werd me door de partijvoorzitter namens het partijbestuur meegedeeld dat er geen politieke toekomst meer voor mij in het Vlaams Belang was, dus ook geen verkiesbare plaats. Niets nieuws, dit was in 2007 en 2009 ook al zo. Bovendien had ik niets gevraagd. Dat ik 48 uur voor het afsluiten van de lijsten een nachtelijke mail kreeg van de voorzitter waarin ‘plots’ meegedeeld werd dat de lijstduwersplaats Senaat vacant was en dat er van mij verwacht werd deze verkiesbare plaats in te nemen, tart alle verbeelding. (…) Blijkbaar denkt de voorzitter dat ik mijn ziel voor een mandaat verkoop. Niet dus.”

Marie-Rose Morel laat zich ook nog ontvallen dat ze in een “twee pagina's tellende weigeringsmotivatie uitdrukkelijk aan Bruno Valkeniers gevraagd had de discussie niet in de openbaarheid te brengen”, en ze betreurt nu dat Bruno Valkeniers de gevraagde discretie aan zijn laars lapt. Meteen is het signaal aan journalisten gegeven om te hengelen naar de inhoud van de “twee pagina’s tellende weigeringsmotivatie” van Marie-Rose Morel.

Donderdagavond werd de VB-partijraad in allerijl bijeengeroepen. In De Standaard luidde het dat er niets bijzonder aan de hand was: de vorige partijraad moest voortijdig afgebroken worden, omdat de partijleden niet wilden afwezig blijven op het Vlaams Nationaal Zangfeest diezelfde dag, en je het voorzitter Bruno Valkeniers niet kon aandoen zaterdag (gisteren, nvdr.) een partijraad te organiseren want diezelfde dag trouwde één van zijn dochters. Dat de aanstelling van Eric Deleu in de Raad van bestuur van de VRT en andere kwesties nog niet waren uitgepraat na de VB-partijraad van 28 februari, dat is duidelijk. Dat de zaak zwaar op de lever lag, is ook duidelijk want in principe worden VB-partijraden altijd pas de laatste zaterdag van de maand bijeengeroepen.

Na afloop van de VB-partijraad van donderdag 11 maart zei Bruno Valkeniers aan De Standaard: “Alles is sereen verlopen. Wij zijn het erover eens dat Vlaams Belang niet dood is. En dat we voortaan eensgezind voortgaan.” Dacht er iemand dat het VB dood was? Er was discussie over de snelheid van het aftakelingsproces: Knack zag het VB al barsten, Gazet van Antwerpen waarschuwde het VB niet te vlug af te schrijven. Maar dat het VB dood is, dat had nog niemand gezegd. Was de vrees de vader van de gedachte bij Bruno Valkeniers? Een andere geestige uitspraak is van Filip Dewinter, vlak voor het begin van de partijraad donderdagavond. Filip Dewinter (aan Het Laatste Nieuws): “Het is tijd om onze ego’s opzij te zetten en het grootste, dat van mijzelf, het eerst.” Het is het begin van wijsheid bij Dewinter, maar of de aard van het beestje hem toelaat zijn ego opzij te blijven zetten, is maar de vraag.

Frank Vanhecke, die boel had gemaakt over Eric Deleu, was niet bereikbaar om te bevestigen dat men bij het VB “eensgezind” voortgaat. Het blijft echter weinig waarschijnlijk dat Frank Vanhecke nu net als Filip Dewinter vrolijk zijn schouders zet onder Eric Deleu (foto).

Belang verslikt zich in VRT kopte De Standaard gisteren nadat de krant de harde woorden van Frank Vanhecke over de aanwijzing van de VB-afgevaardigden in de Raad van Bestuur van de VRT ontdekte die hier zondag al online stonden. Vanhecke is woedend over de aanstelling van Hilde De Lobel en vooral Eric Deleu als VB-afgevaardigden in die Raad van Bestuur. In De Standaard gaf Vanhecke nu nog meer tekst en uitleg.

Vijf jaar geleden – het VB mocht toen nog drie mensen afvaardigen voor de Raad van Bestuur van de openbare omroep – kwam reclameman en eerste VB-gemeenteraadslid ooit Eric Deleu voor het eerst in de Raad van Bestuur. Als derde VB-kandidaat. Frank Vanhecke, destijds nog dik bevriend met Deleu, nu: “Ondertussen hebben we zijn werk kunnen evalueren, niet alleen bij de VRT, maar ook elders. Intern heb ik dat al aangeklaagd. En dan wil ik het niet eens hebben over die vermeende kunstdiefstal die hem wordt aangewreven. Dat is slechts een probleem voor die Duitse museumdirecteur (sic), al symboliseert het zijn gedrag. Ik ben vooral bekommerd om de toekomst van de partij. (…) In december heb ik voorzitter Bruno Valkeniers een vertrouwelijke nota bezorgd waarin een hele passage over Deleu staat. Ik kreeg geen antwoord, tenzij zijn benoeming. Een echt schandaal. Ik weet dat de politieke strijd koud en bitter kan zijn. Maar ik ben altijd edel en correct geweest, ook financieel correct. Ik kan me niet voorstellen dat Valkeniers graag met een sujet als Deleu omgaat. Op de vraag waarom hij hem dan wel heeft benoemd, kan ik echt geen zinnig antwoord geven.” Valkeniers zal het dossier Deleu met 'cijfers en feiten' tijdens de eerstkomende partijraad aankaarten. “Al wie nu nog zwijgt en het hoofd afwendt, wordt medeplichtig”, verwittigde Vanhecke alvast zijn collega’s leden van de VB-partijraad.

“Eigenlijk wil ik Hilde De Lobel niets verwijten. Zij is bijzonder loyaal. Aan iedereen die het wilde horen, zei ze erg geambeteerd te zijn dat ze werd misbruikt om de kandidatuur van Morel te dwarsbomen”, zegt Vanhecke ook nog. Het moet Dewinter hoog zitten, die relatie met zijn ex-buurvrouw Marie-Rose Morel. Wat is er misgelopen tussen die twee sinds ze elkaar ontmoet hebben met het gaan wandelen met hun honden? Eerder vorderde Dewinter al Marijke Dillen op om zich tegen Marie-Rose Morel in kandidaat te stellen om ondervoorzitter van het VB te worden. Terwijl Marijke Dillen zelf hiervoor geen enkele ambitie had. Vanhecke denkt overigens dat Hilde De Lobel, zodra het stof rond de benoemingen is gaan liggen, door het VB zal vervangen worden door Dimitri Hoegaerts. Een getrouwe van Gerolf Annemans, tot aan de nieuwe samenstelling VB-afgevaardigde in de Raad van Bestuur van de VRT. En volgens Vanhecke wél een goede VB-afgevaardigde. Mocht het VB dit doen, verbreekt de partij wel de poging van Ingrid Lieten om in de Raad van Bestuur  een gelijke verhouding mannen - vrouwen te creëren. Het VB verbreekt dit dan ten nadele van de vrouwen. Wie had anders verwacht?

En hoe is 't met Frank Vanhecke? "Er was de voorbije dagen weer wat gerommel in de marge, deze keer over de vergoeding die Vlaams Belang-voorzitter Bruno Valkeniers van de partij krijgt uitgekeerd, bovenop zijn parlementaire wedde”, noteerde Frank Vanhecke gisteren op zijn blog. De voormalige partijvoorzitter vindt het normaal dat de partijvoorzitter wat meer verdient dan een ander, maar dat zou beter geregeld zijn door hem een extra mandaat te geven in de Kamer van Volksvertegenwoordigers (quaestor, bureaulid…) “zodat de kost niet ten laste van de partij zou vallen - maar blijkbaar waren deze bijkomende mandaten reeds aan anderen toegezegd.”

Guy D’Haeseleer mocht van Gerolf Annemans quaestor worden bij de Kamer van Volksvertegenwoordigers, Gerolf Annemans zelf werd bureaulid. Of het de juiste mensen op de juiste plaatsen zijn, moeten ze bij het VB maar zelf uitmaken. Het zou echter van misprijzen voor de belastingbetaler getuigen mocht men Bruno Valkeniers één van die extra mandaten gegeven hebben louter omdat hij als VB-partijvoorzitter wat meer zou betaald moeten worden. Allez, dat vinden wij toch. Frank Vanhecke heeft er minder moeite mee. Hij heeft andere zorgen. Frank Vanhecke: “Slechter vind ik dat Pieter Huybrechts op zijn brieven aan de voorzitter geen antwoord krijgt. (…) Troost U Pieter, ik krijg ook geen antwoord op mijn nota's, zelfs niet wanneer die over cruciale aspecten van de toekomst van onze partij gaan. Veel erger ook dan die voorzittersvergoeding beschouw ik de recente VB-benoemingen in de Raad van Bestuur van de VRT. (Link door ons gelegd, niet door Frank Vanhecke, nvdr.) Dat het partijbestuur daar twee manifest voor deze taak onbekwame mensen in benoemt (één daarvan binnen en buiten de partij al lang in opspraak – en dan druk ik me nog zacht uit) is zo mogelijk nog erger dan enkel maar het verder liquideren van Marie-Rose Morel. Dat daarbij een hele vaudeville wordt opgevoerd waarbij men de ‘schuld’ voor deze benoemingen probeert in de schoenen van sp-a minister Lieten te steken, is gewoon beledigend voor onze partijraad. Wanneer een partij liever twee onbekwame kandidaten van de ‘Antwerpse gemeenteraadsfractie’ op strategische posten benoemt dan het risico te lopen bekwame en loyale mensen te benoemen die misschien niet altijd naar de pijpen van de Antwerpse club zullen dansen, is er iets zeer ernstig mis. Er komt een moment waarbij het doel de middelen niet meer heiligt en de middelen zelfs het doel besmeuren. Al wie nu nog zwijgt en het hoofd afwendt, wordt medeplichtig.” Tegenover vrienden, en desgevraagd de pers, liet Frank Vanhecke zich de voorbije maanden al kritisch uit over de partijleiding bij het VB, maar nog nooit was hij op zijn eigen blog zo scherp voor die partijleiding.

In De Morgen verschijnen natuurlijk nog goede zaken – De Morgen was de enige krant die in haar gedrukte editie deze week het nieuws bracht van het Blood and Honour-concert morgen en uitgebreid verslag bracht van de veroordeling van vijf rechtse skinheads in Brugge – maar gisteren sloeg de krant ons toch perplex: een volle bladzijde foto’s over de glamour op het Gala van de Gouden Schoen (foto). Waar is dat voor nodig? Wie echt de behoefte heeft om paginagroot Vanessa Hoefkens of andere echtgenotes van voetballers met om ter diepste decolleté te zien, die koopt toch Het Laatste Nieuws. Of Het Nieuwsblad. Of… Maar in De Morgen... Daarvoor kopen mensen die krant toch niet, of gaan ze toch niet overschakelen op die krant.

Het mediadebat dat Geert Buelens tussen Kerst en Nieuwjaar inzette (1, 2, 3, 4) mag gerust verder gezet worden. Het werd trouwens al verder gezet in De Standaard, bij De Werktitel, Indymedia en enkele in mediakritiek gespecialiseerde blogs. Deze week leverde ook Bruno Valkeniers zijn bijdrage, in zijn maandelijkse column op de website van het VB. Al gooit Valkeniers de lof voor het opgestarte mediadebat naar een boek dat deze zomer onder redactie van Johan Sanctorum en Frank Thevissen gepubliceerd werd, Media en journalistiek in Vlaanderen. Boek dat… amper of niet besproken werd. Voor Valkeniers is er toch een reden om het aan te halen, want het boek bevat een aantal lezenswaardige bijdragen die echter vooraf gegaan en gevolgd worden door enkele bijdragen die meer nog dan een mediakritiek een pleidooi voor het verongelijkte VB zijn. Bruno Valkeniers grasduint voor zijn column in dat laatste boek en nog een andere eerder verschenen mediakritiek, om uiteindelijk twee stellingen naar voor te schuiven: hij is tegen overheidssteun voor de pers (“Wie het ernstig meent met de pers en de persvrijheid zou (…) zeer huiverachtig moeten staan tegenover overheidssteun. De stap naar politieke inmenging is dan immers snel gezet.”) en er moet “een stevige ‘firewall’ (zo’n programma dat uw computer beschermt tegen ongewenste indringers) worden opgetrokken (…) tussen pers en politiek.”

Natuurlijk moeten onze media geen Pravda of Granma van de regeringen Leterme en Peeters zijn, en mag er wel wat minder inner circle zijn tussen politici en pers, maar het gevaar van de commercialisering, de toch ook door Valkeniers erkende “concentratievorming in het medialandschap” en “greep van gladde marketingjongens”, is reëel veel groter. Auteur en televisiejournalist Dirk Barrez wees er al op dat het niet verstandig is “te vertrouwen op privébedrijven die in de eerste plaats financiële en geen maatschappelijke winst nastreven. We doen dat toch ook niet voor onderwijs of cultuur.” En Geert Buelens erkende dat dat aspect “de opvallendste blinde vlek” in zijn essay was. Maar voor Bruno Valkeniers is dat allemaal van minder belang. Valkeniers zou eens goed het laatste hoofdstuk van Media en journalistiek in Vlaanderen moeten lezen, over waarom commentaarschrijver Roger Van Houtte ontslagen werd bij Gazet van Antwerpen. Voor wie Roger Van Houtte niet kent: hij is een Vlaamse-conservatieve journalist die ontslagen werd op aansturen van Steve Stevaert die afwilde van de “Blokkers” bij Gazet van Antwerpen. Maar Roger Van Houtte is/was geen Blokker, hij werkt nu trouwens op de studiedienst van de N-VA. Waarom gaf de Concentra-directie toe? Zijn Het Belang van Limburg en Gazet van Antwerpen SP.A-kranten geworden? Neen. Maar volgens de Limburgse Concentra-directie was Stevaert “de enige waar we een directe toegang (toe) hebben, wat zeer belangrijk is om de juiste informatie of als eerste info te krijgen waardoor we soms kunnen anticiperen.” Dus niet om politieke, maar om commerciële redenen, werd Van Houtte ontslagen.

Naast de commerciële druk die nefast is voor onze media, hebben we overigens ook onze bedenkingen bij het uitdeinend leger communicatiespecialisten bij bedrijven, politici en wie nog allemaal niet. Er werkt daar meer volk dan in de journalistiek, lazen we ergens in het boek van Sanctorum en Thevissen. “De stijgende budgetten voor bedrijfscommunicatie staan in contrast met de krimpende middelen van de media”, schreef deze week nog Katia Segers. Maar ook dat aspect veronachtzaamd Valkeniers. De nota De VRT en de democratische samenleving moet voor Valkeniers weg, overheidssteun voor de pers vindt Valkeniers nefast, en verder volstaat het dat mensen hun mening geven “met de afstandsbediening van hun tv-toestel, met de bewuste keuze voor die ene krant of een andere, en met het stempotlood.” Arm Vlaanderen.

De Seefhoek in Antwerpen maakt sinds jaar en dag hardnekkig deel uit van de ranzige Vlaams Blok/Belang-retoriek. Als je de praatjes van onze nationalistische broeders mag geloven dan moet het wel bij-zon-der slecht toeven zijn in die buurt. Brandschattende schurken, al dan niet van het Zuiderse type, én simpele sinjoren maken er immers de dienst uit. Beiroet aan de Schelde quoi. Te betreden op eigen risico!

Dat cliché werd door de veelgeplaagde VB-voorzitter Bruno Valkeniers afgelopen weekend nog maar eens van stal gehaald. In het kader van een interne machtsstrijd dan nog wel. Valkeniers verklaarde dat: "de slogans van Filip Dewinter het goed doen bij het Seefhoekpubliek, maar niet bij andere lagen van de bevolking".

'Trop is teveel' dachten de leden van de bewonersvereniging 'De Bilzen/Antwerpen-Noord'. In een perscommuniqué dat gisteren verspreid werd stelde de bewonersgroep  dat men zich beledigd voelt door Valkeniers. "Wij hebben u blijkbaar niet kunnen overtuigen van het feit dat er in deze buurt ook een ander publiek woont dan het publiek dat u viseert" zo luidde het scherp.

Benieuwd hoe Valkeniers met deze zoveelste tegenslag zal omgaan. Ook in de Seefhoek willen ze hem al niet meer horen of zien...

Vorige week noteerden ze in ’t Pallieterke, het staatsblad van de rechtsradicale Vlaams-nationalisten: “Nee, het gaat niet echt goed met het VB.” Aanleiding was het opstappen maar ’s anderendaags al naar het VB terugkeren van het Brussels parlementslid Erik Arckens.”Om gezondheidsredenen zal hij wel nog enige tijd afwezig blijven en weigerde hij verder alle commentaar. Veel is dat niet en ondertussen kijken de pompiers uit naar het volgende brandje…”

Het bleef evenwel niet bij een volgend “brandje”, het werd een heuse uitslaande brand met Frank Vanhecke die de illusie van herwonnen eenheid verknalde door te weigeren in het nieuwe VB-partijbestuur te zetelen, Karim Van Overmeire die al vooraf weigerde nog deel uit te maken van het VB-partijbestuur, Jurgen Ceder die nog wel naar het VB-partijbestuur gaat maar zeer achterdochtig is… Bij ’t Pallieterke weten ze niet waar de moeilijkheden bij het VB zullen eindigen. Eén bijdrage in 't Pallieterke deze week is getiteld Valkeniers: fini of Fini? Is de rol van Bruno Valkeniers (foto 1) uitgespeeld of gaat hij de weg op van Gianfranco Fini (foto 2)?, vraagt ’t Pallieterke zich af. Fini, Italiaanse politicus wiens politieke carrière begon bij de neofascistische Movimento Sociale Italiano (MSI), daar tot nationaal secretaris opklom, vervolgens met de Alleanza Nazionale (AN) afstand nam van het fascisme, om uiteindelijk vice-premier, voorzitter van het Huis van Afgevaardigden en tweede man in Silvio Berlusconi’s partij Il Popolo della Libertà te worden. “Als Valkeniers het meent met zijn visietekst, zou hij er goed aan doen zijn Italiaans wat bij te schaven”, luidt het bij ’t Pallieterke. Daar interpreteren ze de visietekst van Valkeniers toch heel anders dan wij. Ook na de aanpassingen. Volgens ‘t Pallieterke “blijft het de vraag of Vlaanderen nog op zo’n project zit te wachten. Het plan dat Bruno Valkeniers samen met directeur Steven Utsi van de studiedienst heeft opgesteld, houdt hiermee rekening, en het ritmisch herhalen van de woorden ‘onafhankelijkheid’ en ‘republikeins’ moet de ongerusten sussen. Valkeniers plan is dus ambitieus: het wil Fini achterna, en toch diens fouten vermijden (hogerop in het artikel wordt Fini zijn “wat dwangmatig afstand nemen van de fascistische periode en zijn even dwangmatige pro-Israëlopstelling” verweten, alsook uitschuivers op ethisch vlak). Dat is een moedig plan, maar zeker niet eenvoudig. (…) Neen, Valkeniers is nog niet klaar.”

’t Pallieterke vertelt nog meer over Fini: “Als Fini iets is, is het een raspoliticus, iemand die ziet waar er mogelijkheden zijn om mensen te overtuigen en de agenda te bepalen. Als er in die zin iemand is die op hem lijkt in Vlaanderen, is het Filip Dewinter. En toch zal Dewinter niet gauw dezelfde weg opgaan als Fini. Daarvoor is hij te voorzichtig, en misschien ook wat te lui – want een partij uit de marge naar het centrum van de macht voeren, dat vraagt moed en volharding.” Een tweede commentaarschrijver van ’t Pallieterke heeft het nog niet allemaal begrepen. Hij haalt aan dat op bladzijde 4 van de visietekst van Bruno Valkeniers staat: “’Radicaal’ betekent dus niet dat men vervalt in nodeloos provoceren of schuttingstaal.” Hij heeft nog niet begrepen dat een gelijkaardige zin uit de samenvatting van de visietekst is verdwenen, terwijl enkel die samenvatting als partijtekst is weerhouden. Maar ook deze commentaarschrijver weet dat het nog niet allemaal ‘in de sacoche’ is. Zich richtend tot Bruno Valkeniers besluit hij: "Gij zijt voorlopig overeind gebleven op de slappe koord van de evenwichtsdanser die moet proberen een partij van een verkiezingsnederlaag naar een nieuwe overwinning te leiden. Denk aan uw lijn bij de eindejaarsfeesten, want er staan u nog heel wat boksmatchen te wachten! Heil en zegen dus op uw wegen, …of mag dat niet meer gezegd worden binnen het Vlaams Belang?”

VB-voorzitter Bruno Valkeniers (foto) gaat in opdracht van het VB-partijbestuur nog eens praten met zijn Frank Vanhecke die zondagochtend ontslag nam uit het VB-partijbestuur. “We moeten bespreken hoe onze verdere samenwerking zal verlopen, maar ik heb weinig hoop dat Frank terugkomt op zijn beslissing”, zegt Bruno Valkeniers. Frank Vanhecke zal het gesprek niet weigeren, maar denkt niet dat het iets zal uithalen. Frank Vanhecke (in Gazet van Antwerpen): “Ik ben vastbesloten. Vorige week maandag heb ik het partijbestuur bijna gesmeekt om redelijk te blijven, maar ik voelde me geschofferd door de arrogantie en het gebrek aan interesse van sommige bestuursleden.”

Vóór de partijraad van vorige zaterdag was Bruno Valkeniers er nog gerust in. Dat blijkt uit het voorwoord van Bruno Valkeniers in het december-nummer van Vlaams Belang Magazine. Nummer dat gisteren in de brievenbus van de abonnees viel, maar vorige week al in druk was gegaan. Bruno Valkeniers: “Het is mijn overtuiging dat het Vlaams Belang zich zal bevestigen als grote, sterke, rechtse en Vlaams-nationalistische partij. Onze leidraad is en blijft radicaal-republikeins en volks. Ik ben er evenzeer van overtuigd dat u, de kaderleden en militanten die de ruggengraat van het Vlaams Belang vormen, ook in het nieuwe jaar onze partij verder zal helpen uitbouwen. Een Zuid-Afrikaans gezegde luidt: “Alles sal reg kom as ons almal ons plig doen”. Vrij vertaald: alles komt in orde, als ieder zijn plicht doet. In de inzet en de trouw van onze kopstukken, mandatarissen en militanten heb ik alvast het grootste vertrouwen.” De vraag is natuurlijk of omgekeerd ook ‘onze’ kopstukken, mandatarissen en militanten het grootste vertrouwen hebben in hun voorzitter. Valkeniers zelf blijft heimwee hebben naar de Zuid-Afrikaanse cultuur en gebruiken.

Filip Dewinter is zich weer eens van geen kwaad bewust. Hij is niet van plan zijn stijl aan te passen en ontkent dat hij zich in het verleden schuldig heeft gemaakt aan “nodeloze provocaties”. Over het ontslag van Frank Vanhecke uit het partijbureau zei Dewinter in het VRT-radioprogramma De Ochtend dat de pers “van een muis een olifant maakt”. In Gazet van Antwerpen was zijn commentaar: “Goed, de lucht is nu gezuiverd, we kunnen verder.” (sic).

Humor is niet besteed aan Dewinter, of het is ranzige humor. Slechts eenmaal is Dewinter écht grappig. Dewinter (in Gazet van Antwerpen): “Zeventig procent van de leden heeft het nieuwe bestuur goedgekeurd, ik wou dat ik tijdens mijn studies altijd zo’n score had gehaald.” Voor het overige was het gisteren stil bij de VB-kopstukken. Zij alleen mogen nog spreken, maar zij gaven gisteren forfait. “Nog nooit gebeurd, Vlaams Belang’ers die niet naar een televisiestudio willen komen”, zei Phara De Aguirre gisteren bij de aankondiging van de uitzending van Phara later op de avond. Enkel partijwoordvoerder Joris Van Hauthem wilde langs komen. Tijdens de uitzending dreunde Van Hauthem braafjes het lesje op dat hij van Dewinter had meegekregen: we draaien de bladzijde om, we gaan nu opnieuw vooruit. Eerder op de dag had Van Hauthem aan de pers medegedeeld dat de eerste vergadering van het nieuwe partijbestuur “redelijk sereen” was verlopen. De vraag is natuurlijk wat de norm is, maar “redelijk sereen” laat toch vermoeden dat het nog niet allemaal koek en ei is in het VB-partijbestuur. En dat terwijl Filip Dewinter zich in het VB-partijbestuur heeft kunnen versterken met Marijke Dillen als ondervoorzitster en Filip De Man als voorzitter van de VB-partijraad, en Gerolf Annemans zich gesterkt voelt door de promotie van Guy D’haeseleer tot nationaal secretaris, een nieuwe functie bij het VB. En nieuwkomer Barbara Pas, die Dewinter-boy Hans Verreyt in het partijbureau als voorzit(s)ter van de Vlaams Belang Jongeren opvolgt. Barbara Pas die  haar eerste job bij het VB (als partijmedewerkster voor de VB-fractie in de Kamer van Volksvertegenwoordigers) te danken heeft aan Gerolf Annemans, en nu in diezelfde Kamer van Volksvertegenwoordigers onder de hoede van fractieleider Gerolf Annemans zetelt.

Op de vele websites en blogs van VB’ers bleef het gisteren en het voorbije weekend stil over de strapatsen bij het VB. Uitzondering op de regel was Freddy Van Gaever, bon-vivant, financier van het eerste uur van het VB en gecoöpteerd senator. Freddy Van Gaever op zijn website: “Lezers van deze ‘site’ weten goed dat ik hier zeer zelden iets schrijf over wat er in onze partij gebeurt. Daarvoor zijn er talrijke andere mandatarissen die dit regelmatig doen en die bovendien nog betere informatie hebben als ik. Toch wil ik even terugkomen op de partijraad van gisteren waarvan ik één van het honderdtal aanwezigen was.” Freddy Van Gaever is met name boos over de berichtgeving in Het Nieuwsblad op Zondag. Het gaat opnieuw over die 70 %. “In de studentenwereld staat 70 % voor ‘onderscheiding’ en daarvoor willen er véél tekenen. Ik weet nog zeer goed hoe fier ik was toen ik bijna een halve eeuw geleden tijdens een ‘tweede zit’ (ik had aan de eerste niet deelgenomen) (…) met ‘onderscheiding’ mijn eerste licenciaatsdiploma behaalde.” Freddy Van Gaever is verbolgen over Het Nieuwsblad op Zondag dat schreef dat Bruno Valkeniers “amper 70 % van de stemmen” kreeg, “ongebruikelijk voor een partij die doorgaans met 95 à 99 % van de stemmen de besluiten van de top goedkeurt”. Freddy Van Gaever: “Dit noem ik nu riooljournalistiek. Hoe durven ze toch. (…) U bent het schitterend bewijs dat er een steeds grotere noodzaak bestaat in Vlaanderen voor een werkelijk ‘onafhankelijke’ krant.” Helaas voor Van Gaever ging zijn droom voor een onafhankelijke Vlaamse krant in rook op. De man die het zakelijk op poten moest zetten, was… Bruno Valkeniers. “Ik doe niet meer mee. Ik heb wel wat anders aan mijn hoofd”, was Valkeniers’ reactie toen hem een half jaar later de stand van zaken werd gevraagd.

Freddy Van Gaever verhaalt verder over hoe hij Filip Dewinter hielp bij het “binnenhalen” van Marie-Rose Morel, “deze talentvolle jonge politica. Ik zie me daar in de ‘reuze living’ van Morels ouders nog zitten”. “Ze blijft een van onze talentvolste dames en we kunnen dergelijk materiaal (sic) zeer goed gebruiken in de toekomst om ons gebouw terug te verstevigen.” Freddy Van Gaever besluit in zijn krakkemikkig Nederlands met: “Het belangrijkste feit is echter dat Bruno Valkeniers nu en gesteund door een ruime meerderheid terug kan gaan bouwen aan een nieuw elan van onze partij. Dat kan maar lukken als talenten zoals er zovelen zijn bij het Vlaams Belang alle neuzen in dezelfde richting zetten en het eigenbelang wat vergeten. Als men gaat lopen kan men nooit een strijd winnen. Diegenen die dat doen worden gewoonlijk snel vergeten of erger nog ‘soms ingehaald’ hetgeen dan meestal nog erger is. Men zegge het voort.” De Vanheckes en Van Overmeires moeten zich niet te ver verstoppen, of ze worden helemaal vergeten of voorbijgestoken. (Foto: Filip Dewinter en Freddy Van Gaever de voorbije zomer samen in Zuid-Afrika.)

“Je zal weinig verschil vinden tussen de tekst die maandagmorgen is voorgelegd en de tekst zoals die geamendeerd is door het VB-partijbestuur”, zei Bruno Valkeniers begin vorige week. Valkeniers heeft gelijk: we vonden maar zeven verschillen tussen de originele visietekst en de zaterdag goedgekeurde visietekst. De essentie van die visietekst is, zoals wij vrijdag al schreven, dat het VB het VB blijft. De wijzigingen benadrukken dit nog meer.

In de titel van de visienota is het woordje “nationalistische” toegevoegd. Het VB is Een radicale, nationalistische en republikeinse volkspartij voor Vlaanderen. Merkwaardig genoeg wordt verderop in de tekst niet uitgelegd wat het VB met die toevoeging wil benadrukken. Dat het VB een radicale partij is, wordt in een lange paragraaf uitgelegd. Waarom het een republikeinse partij is, wordt ook in het lang en het breed uitgelegd. Het volkspartij zijn, wordt slechts in een korte paragraaf uitgelegd. Het uitleggen wat men onder een nationalistische partij zijn begrijpt, is in het vuur van de discussie blijkbaar vergeten. Tweede wijziging: “het afwijzen van massa-immigratie als middel om de multiculturele maatschappij te realiseren” werd “het afwijzen van massa-immigratie en het multiculturele dogma”. De strijd tegen de multiculturele samenleving stopt niet na het tegenhouden van de “massa-immigratie”. Derde wijziging: er wordt toegevoegd dat een "éénduidige taal- en nationaliteitskeuze en een keuze voor onze Westerse waarden en normen" een must zijn, willen migranten in Vlaanderen mogen blijven. Vierde wijziging: “Naast onze klassieke achterban moeten we ook ergens het ‘midden’ van de maatschappij opzoeken. (…) Dit midden bestaat o.m. uit studerende jongeren, mensen die kranten en tijdschriften lezen, werkende koppels, zelfstandigen, actieve medioren en senioren, mensen in het verenigingsleven, het kunstenmilieu, gebruikers van digitale netwerken, heel het socio-culturele weefsel…” Dit is geworden: “Dit midden bestaat o.m. uit het gezin als belangrijkste hoeksteen van de samenleving, studerende jongeren, mensen die kranten en tijdschriften… (enz., het hele lijstje zoals daarnet geciteerd).” Vijfde verschil: “Onder de vlag ‘republikeinse volkspartij’ zal het Vlaams Belang radicaal en onverkort ijveren voor een echte Vlaamse staat in een confederaal Europa.” Dat werd dat het Vlaams Belang ijvert “voor een onafhankelijke Vlaamse staat.”

De enige wijziging die er toe doet is de zesde. In de samenvatting is verdwenen dat het Vlaams Belang de Vlaamse staat in wording gestalte wil geven “zonder in nodeloze provocaties of extreem verbalisme te vervallen”. Dat is simpelweg geworden: “Als waardenpartij wil het Vlaams Belang de Vlaamse staat in wording gestalte geven.” In de tekst vooraf is wél behouden: “’Radicaal’ betekent dus niet dat men vervalt in nodeloos provoceren of in schuttingstaal.”, maar dat is maar om Bruno Valkeniers te kunnen laten zeggen dat het VB voortaan een beschaafde partij wordt. Zowel in het kamp Filip Dewinter / Gerolf Annemans als langs de zijde Frank Vanhecke (foto) / Karim Van Overmeire is men het eens over de interpretatie van de hele visietekst: “Enkel de samenvatting van de tekst maakt deel uit van het officiële partijprogramma.” Probeerde Bruno Valkeniers nog op zijn Belgisch zowel de tegenstanders als de voorstanders van vuilbekkerij gelijk te geven, zowel de hardere als de minder harde vleugel van het VB interpreteren de visietekst op dezelfde wijze. “Dat zinnetje (over schuttingtaal) is gesneuveld in de uiteindelijke tekst'” zei Dewinter woensdag al in De Standaard. “Alle punten waarmee de media Vlaams Belang pijn had kunnen doen, zijn uit de tekst gefilterd. We moeten niet aan zelfkastijding doen. Wij zijn een oppositiepartij en dat betekent nu eenmaal dat je radicaal oppositie moet voeren.”  De pocket van Mohammed-taal blijft dus. Die quote op een VB-meeting was trouwens vooraf doorgenomen met Bruno Valkeniers. Zevende verschil: waar er vroeger stond "De partij wil tussen dit en de lokale verkiezingen van 2012 het 'cordon' als een lege huls van zich afwerpen en zich presenteren als radicale beleidspartij voor wie inhoud en doelstellingen primeren op macht en postjes", luidt het nu dat het VB wil "het 'cordon' ontmantelen en zich presenteren als radicale programmapartij". De vervanging van 'beleidspartij' door 'programmapartij' is veelzeggend. Maar in de daaropvolgende passage wordt de deur nog altijd opengezet voor het opnemen van bestuursverantwoordelijkheid. "Samenwerking met andere Vlaamsvoelende partijen en opnemen van beleidsverantwoordelijkheid, zeker op lokaal en regionaal vlak, moet een reële optie zijn."

Het 'Belgisch compromis' hier en daar wat sleutelen aan de tekst en dubbelzinnigheden laten, was voor een aantal Vlaams-nationalisten onverteerbaar. Vandaar het ontslag van Frank Vanhecke uit de VB-partijraad waarin hij nog geen dag opnieuw zetelde; vandaar dat Karim Van Overmeire vorige woensdag al weigerde in het nieuwe partijbestuur te zetelen. Jurgen Ceder, VB-fractieleider in de Senaat en hoofd van de juridische dienst van het VB, dik bevriend met Frank Vanhecke en de uitgerangeerde Marie-Rose Morel, betoont een naïviteit die je niet van een jurist zou mogen verwachten. Hij bekijkt nog of zijn interpretatie van de visietekst inderdaad niet overeenstemt met de interpretatie die Dewinter & Co eraan gaan geven. Intussen is Ceder de spion van Vanhecke - Morel - Van Overmeire in het VB-partijbestuur, alsof Dewinter niet zou weten met welke gevoelens Jurgen Ceder de vergaderingen zal bijwonen. Het wantrouwen dat tot nu toe vooral in de coulissen duidelijk was, is nu openlijk geëtaleerd. Het is niet verdwenen met de “in consensus” aangenomen visietekst. Integendeel.

Van Terzake maandagavond, over De Standaard en Het Nieuwsblad dinsdag, tot De Morgen gisteren: de media hebben de voorbije dagen uit de visietekst van Bruno Valkeniers volop zinnetjes gelicht die als kritiek op Filip Dewinter geïnterpreteerd kunnen worden. Zinnetjes die intussen, in de versie die morgen aan de VB-partijraad  wordt voorgelegd, verwijderd zijn. Wat bij Valkeniers’ dromen over de vorm onderbelicht werd, is dat het VB in diezelfde tekst naar inhoud het VB blijft als altijd tevoren.

Het werkstuk van Bruno Valkeniers draagt als titel Een radicale, republikeinse volkspartij voor Vlaanderen. Op blz. 3 tot en met 6 van de nota worden de begrippen radicalisme, republikeins en volkspartij verduidelijkt. Radicalisme: “Het VB is en blijft de likeur, de straffe versie van ideeën die ook in een meer verdunde vorm in andere partijen bestaan. (…) Het woord ‘gematigdheid’ past niet bij een partij als het VB.” “Namaak zal er altijd zijn, we moeten dat intelligent en met de nodige dosis humor relativeren en recupereren”, is een nieuwe benadering. Maar het radicalisme wil Valkeniers niet matigen. Onder ‘republikeins’ wordt in de nota verstaan dat men ook denkt aan de inrichting van de samenleving eens Vlaanderen onafhankelijk is. “Het motto ‘love it or leave it’ bepaalt de houding tegenover de migranten”, schrijft Valkeniers. Het is de Ronald Reagan-versie van de VB-kreet Aanpassen of opkrassen, en werd voor het eerst op een VB-meeting gebruikt door… Filip Dewinter. In het paragraafje over het VB als volkspartij lezen we: “De permanente uitdaging voor het Vlaams Belang blijft dus: luidop blijven zeggen wat de Vlaming (stilletjes) denkt.” Zou Filip Dewinter het anders zeggen? Overigens is het inderdaad maar een paragraafje. In de nota-Valkeniers zijn 31 lijnen gewijd aan het ‘radicalisme’, 40 lijnen aan het ‘republikeins’ zijn, en maar 11 lijnen aan het ‘volkspartij’ willen zijn.

Het zinnetje in de nota-Valkeniers van maandagmorgen dat radicaal zijn niet betekent dat men vervalt in nodeloos provoceren of in schuttingstaal is gesneuveld in de uiteindelijke tekst, vertelde Dewinter ’s anderendaags al. In de titel van de nota is dan weer één woord toegevoegd: Een radicale, nationalistische en republikeinse volkspartij voor Vlaanderen. Het wervende Eigen Volk Eerst-principe mocht niet ontbreken in de titel. En voor het overige blijft Dewinter, zoals wij hem vaak hebben genoemd, De Grote Baas. Marie-Rose Morel, nochtans één van de taaiste politica’s, gooit de handdoek in de ring. Ze is niet langer kandidaat ondervoorzitter omdat Dewinter (foto 1: nog lief in de ogen van Morel kijkend) aan dat ondervoorzittersschap koppelde dat Morel geen media-optredens mocht doen in de functie van ondervoorzitter, en zelfs van die titel geen gebruik zou mogen maken binnen de partijstructuren. Bruno Valkeniers zegt Morels beslissing te betreuren. “Maar we moeten verder”, voegt hij er snel aan toe. Dewinter zou het niet anders zeggen. Frank Vanhecke haalt zwaar uit naar Dewinter en Valkeniers, maar denkt niet dat er nog iets zal veranderen. “U moet onze leden een beetje kennen. Dat zijn mensen die door het vuur gaan voor hun partij. De vorige keer zijn ze zo geschrokken van de stemming dat ze nu bereid zijn om zowat alles te stemmen om toch maar de partij te redden”, zegt ex-voorzitter Frank Vanhecke aan De Werktitel.

Frank Vanhecke ontkent dat er brokken zijn tussen Marie-Rose Morel en het Vlaams Belang. Frank Vanhecke: “Er zijn brokken tussen Marie-Rose Morel en de Antwerpse gemeenteraadsfractie. Dat is iets helemaal anders. Ik heb als ere-voorzitter de eer en het genoegen om nog regelmatig te spreken voor afdelingen over het hele land en daar hoor ik geen onvertogen woord. Antwerpen mag zich dan misschien wel het Mekka van de wereld wanen, de rest van Vlaanderen is een stuk groter.” Gewoonlijk spreekt men over Antwerpen dat zich het centrum van de wereld waant, voor Frank Vanhecke is het nog een graad erger: Antwerpen dat zich het Mekka van de wereld waant.

• Vanavond in Comedy Special (Canvas, 21.25 uur): Han Solo, de eerste extreemrechtse stand-upcomedian van Vlaanderen. Han Coucke die een doorgewinterde racist parodieert. Hij deed dat zo overtuigend dat zelfs de echte Dewinter kwam kijken en genoot van de voorstelling (foto 2). Han Coucke, die uit Mong Rosseels theatergezelschap De Vieze Gasten komt, hield lang vol dat hij intussen écht denkt als Dewinter. Maar in Focus Knack noemt hij deze week de Telefacts-reportage over Dewinter bij de gemeenteraadsverkiezingen in 2006 – “We hangen eraan, we hebben het gehad” – als één van de beste tv-momenten. Voor de volledige Telefacts-reportage: deel 1, deel 2.

Gisteren belandde op de VRT-redactie de visietekst die Bruno Valkeniers, mits nog enkele kleine wijzigingen, aanstaande zaterdag aan de VB-partijraad zou voorleggen.

De fragmenten die Terzake citeerde (foto’s, klik eenmaal op de foto’s voor een grotere afbeelding) gaan in tegen de consensus die de voorbije weken leek te groeien bij het VB: laat ieder vogeltje zingen zoals het gebekt is, zo hebben we in het verleden toch ook verschillende segmenten van het kiespubliek binnengehaald. Dewinter voor het brutale werk, Annemans voor het omfloerste, samen twee handen op één buik. Hier de Terzake-reportage en de inschatting van Bart Brinckman (De Standaard). Wat wij ons echter afvragen: met welke bedoeling is die tekst gelekt? Dat is niet de gewoonte bij het VB.

We wezen hier eerder al op het uitgeput geraken van de VB-opvolgerslijst nadat de fractieleider en een ander raadslid opstapten uit de VB-fractie in de districtstraad van Berendrecht-Zandvliet-Lillo, het noordelijkst Antwerps district. Ook in Boom, waar Hans Verreyt VB-fractieleider is, geraakt de opvolgerslijst stilaan uitgeput. In Schaarbeek dreigen er nu ook problemen te komen voor het VB. Was dit echter het enige probleem, VB-voorzitter Bruno Valkeniers zou een gelukkig man zijn.

Nadat Brussels VB-boegbeeld Johan Demol (foto 1) uit onvrede opstapte uit het VB-partijbestuur, nam hij ook ontslag als gemeenteraadslid in Schaarbeek. In het Brussels parlement blijft hij voorlopig zetelen. Moeilijk kan dat daar trouwens niet zijn. Intussen is men in Schaarbeek op zoek naar een opvolger voor Demol in de gemeenteraad. Zijn opvolgster volgens de stembusuitslag, Anne-Marie Vanhauwaert, stuurde al tweemaal haar kat naar de gemeenteraad van Schaarbeek. De gemeente Schaarbeek schrijft nu de tweede opvolger aan. Het VB heeft maar 1 gemeenteraadszetel in Schaarbeek, op in totaal 47 gemeenteraadszetels. En eigenlijk niet eens een VB-lijst, want in 2006 werd er opgekomen onder de naam DEMOL.

Maar de problemen in Schaarbeek zijn natuurlijk niet de eerste zorg van VB-voorzitter Bruno Valkeniers. Vanuit Elsene kwam gisteren de mededeling “Bij deze laat ik u weten dat ik, Erik Arckens, Vlaams volksvertegenwoordiger voor het Vlaams Belang, mijn partij verlaat. Ik wens hierover geen enkele commentaar te leveren.” Erik Arckens (foto 2) was ‘de stille kracht bij het Vlaams Belang in Brussel’. Hij was meer de denker dan de doener. Zijn favoriet terrein was de cultuur. Zo pleitte hij in 2005 voor het intrekken van de subsidies voor de KVS. Volgens Arckens was dit Brussels toneelhuis te elitair, te multicultureel en te politiek geëngageerd. Prompt vonden ze bij het VB ook dat het Toneelhuis in Antwerpen en NTGent te elitair bezig zijn en evengoed beter op droog zaad gezet worden. Erik Arckens wilde gisteren zijn beslissing om zijn partij te verlaten niet toelichten. Anders dan bij Luc Sevenhans die ook al opstapte als VB-parlementslid zal het niet zijn omdat Erik Arckens vindt dat het VB een zachtere koers moet varen. Update. Eén dag later is Erik Arckens terug bij de schaapsstal gebracht. Door Filip Dewinter. Bruno Valkeniers kon Arckens niet bereiken, Dewinter wél. Een reden voor het ontslag uit noch voor de terugkeer naar het VB is medegedeeld.

In Sint-Joost-ten-Node, aan het Madouplein waar het VB haar hoofdzetel heeft, is de laptop van Bruno Valkeniers’ persoonlijke secretaris, Benjamin Moens, gestolen. Waarschijnlijk gaat het niet om een inbraak. “Op de videobeelden hebben we geen bruikbare sporen gevonden”, zegt Bruno Valkeniers. “Er zijn al een hele tijd werkzaamheden aan de gang, dus loopt er veel volk in en uit.” Het zullen toch geen Polen of erger zijn, maar rasechte Vlamingen die bezig zijn met die “werkzaamheden” in het VB-hoofdkwartier?! “De bewuste laptop was de nieuwste en modernste computer in het gebouw. Ik vermoed dat dat veeleer aan de basis heeft gelegen van de keuze. Ik ga hier geen politiek verhaal achter zoeken”, vervolgt Bruno Valkeniers. Feit blijft dat op de gestolen laptop gevoelige informatie staat. Bruno Valkeniers wordt intussen in ’t Pallieterke de wacht aangezegd: “Als zijn voorstellen door de volgende partijraad (zaterdag 28 november) nog eens worden weggestemd, staat hem fatsoenlijkheidshalve maar één ding te doen: ontslag nemen. Wat kan hij anders doen, als hij als partijvoorzitter twee keer gedesavoueerd wordt? Op zijn stoel blijven zitten in de wetenschap dat zijn gezag nul komma nul is?” Het is nochtans niet de gewoonte van 't Pallieterke om kritiek te leveren op Valkeniers

Kathleen Cools en Ivan De Vadder gingen vrijdagavond niet in op onze suggestie om Filip Dewinter te vragen hoe zijn uitspraak “Waar is de poen van uw pensioen? In de pocket van Mohammed” zou klinken in de gematigder taal die het VB voortaan zou hanteren. Door de eigen militanten ook wel eens smalend het VB+ genoemd.

Dachten de interviewers Dewinter met een andere strategie uit zijn tent te kunnen lokken? Het werd in elk geval een eerder makke vertoning in De keien van de Wetstraat vrijdagavond. ’s Anderendaags pakte Gazet van Antwerpen uit met twee volle bladzijden interview met De Grote Baas, en daar werd wel duidelijk gemaakt wat we graag wilden weten. Hoe moet het VB evolueren? Filip Dewinter: “Wij moeten ons profiel aanscherpen. Back to basics zou ik zeggen. Zonder complexen onze speerpunten uitspelen in scherpe maar slimme campagnes. (…) ‘Vuil’, ik hoor dat woord niet graag. Dat heeft een pejoratieve bijklank. Ik zeg: we moeten rebels genoeg blijven. We moeten wel het verschil blijven maken. In verzet gaan, ons uniek profiel beklemtonen. Zo kunnen wij bij andere partijen de lat ook hoger leggen. Ze opjagen en ons programma opdringen. (…) Wij zijn misschien niet altijd even fijn besnaard, maar we moeten ook niet nodeloos provoceren. Wat we zeker niet moeten doen, is zoals de Lega Nord – een regeringspartij in Italië – met een varken de moskee intrekken, of zoals Wilders de koran willen verbieden. Dan schieten we in onze eigen voet. Wat we echter evenmin moeten doen, is inhoudelijk minder radicaal worden. Het moet niet allemaal fletse cola zijn in de politiek. Ik wil bier zijn, en er mag gerust wat schuim op en wat alcohol in.”

Dewinter streeft dus zeker niet naar meer salonfähigkeit? Filip Dewinter: “Ik gruwel van dat woord. Wij mogen niet verburgerlijken. Mijn motto is: liever gevreesd dan bemind. Wij moeten de luis in de pels van het regime blijven. Liever wolf in het bos dan een geketende hond.” Die laatste uitspraak is overigens geen beeldspraak van Dewinter zelf, maar komt uit een gedicht van Wies Moens dat ter inleiding staat van een biografie over Karel Dillen. De partijraad heeft nochtans beslist dat de stijl en de communicatie properder moeten worden. Filip Dewinter: “Zeker, maar dat mag niet tot grijsheid leiden. Filip Dewinter moet zichzelf kunnen blijven. En ik ervan overtuigd dat ik die ruimte zal krijgen. In consensus. Zoals het steeds is gebeurd.” Uitspraken als ‘Waar is de poen van uw pensioen? In de pocket van Mohammed’, horen we die nog? Filip Dewinter: “Ik blijf die verdedigen. Dat was trouwens een uitspraak op ons congres die vooraf was doorgepraat met mijn partijvoorzitter.” Voilà. Alles komt in orde zolang Dewinter zichzelf mag blijven, en in tegenstelling tot zijn imago keurt VB-voorzitter Bruno Valkeniers de vuile praat van Dewinter goed. Alleen de anderen dan Dewinter moeten opletten met wat ze zeggen.

Het voorbeeld over het varken waarmee de Lega Nord de ruimtes voor een toekomstige moskee in Milaan bevuilde, is niet zover van de denkbeelden van sommige VB’ers. Want wat stelde Janice Laureyssens, de onvolprezen voorzitster van het VB in Borgerhout, in januari nog voor op haar blog? Je zou veilig op patrouille kunnen gaan in Borgerhout met een varken aan de leiband (foto 2, klik eenmaal op de foto voor een grotere afbeelding). Foei, Janice. Dat mag niet meer.

Zondag reikt AFF/Verzet de eerste VB’er van de week-prijs uit. In deze voor het VB moeilijke en woelige tijden, willen we graag een VB’er ondersteunen. Want wat zouden wij zijn zonder het VB? We zouden onze dagelijkse portie vermaak missen.

Maar voor wie is de prijs? Is de prijs voor Marie-Rose Morel die bij het VB de “mannelijke militanten in een merkwaardige roes” brengt? Of voor Filip De Man die voorzitter van de VB-partijraad zou worden en volgens De Standaard “Dewinter-aanhanger op papier, maar stilzwijgend een Morelfan” zou zijn? Het klinkt raar, maar we wezen hier er al eerder op dat Morel als één van de weinige links op haar website een link legde naar de blog van Filip De Man. Of is de prijs voor de ”ongeveer dertig mensen”, onder wie de privésecretaresse van Filip Dewinter in het Vlaams parlement, die bij het VB aan het werk zijn maar nog altijd geen nieuw contract hebben gekregen van partijvoorzitter Bruno Valkeniers? Zoals Filip Dewinter deze week tussendoor in Humo toegaf. Of is de prijs voor Bruno Valkeniers die volgens De Werktitel in zijn eigen partij spottend “de manager” wordt genoemd? Of is de prijs voor nog iemand anders? Wait and see. Maandag onthullen we de naam van de eerste prijswinnaar, met een foto van de winnaar die zijn prijs als VB’er van de week in ontvangst neemt.

Wie anders ook wel fraai uit de hoek kwam deze week, is Frans Wymeersch (foto 1). Hij stond in 1977 mee aan de wieg van het Vlaams Blok en was 18 jaar parlementslid voor het VB, van 1991 tot juni 2009. Hij is nu nog fractieleider van het VB in de gemeenteraad van Sint-Niklaas en overwoog na de barslechte campagne voor de parlementsverkiezingen in juni om dit najaar op te stappen uit het VB. “Ik kan niet meer winnen of verliezen, maar net daarom kan ik zeggen wat velen denken”, zei Frans Wymeersch deze week aan Gazet van Antwerpen. Hij ergert zich eraan dat het VB zo veranderd is. Frans Wymeersch: “Het Vlaams Belang is geen volkspartij meer. Het is een partij van yuppies geworden, die geen contact meer hebben met de bevolking. Om in de gratie te komen moet je alle partijfeestjes afschuimen. De partij is incestueus bezig. Het gaat al lang niet meer om de inhoud, maar om machtsposities, vriendjespolitiek en egotripperij. Wat we jarenlang de traditionele partijen verweten, doen we nu zelf in het kwadraat.” “Hopelijk barst de bom zo snel mogelijk”, voegt Frans Wymeersch er nog aan toe.

Intussen kan Bruno Valkeniers het aantal brandjes dat hij moet blussen niet meer bijhouden. “Na de serieuze nederlaag van 7 juni zit de partij op een cruciaal moment en we denken intern na hoe we dat moeten keren. Het is niet vreemd dat die situatie voor discussie zorgt”, vergoeilijkte Bruno Valkeniers gisteren de situatie in Het Nieuwsblad. Maar toch: “Vandaag zijn we duidelijk nog niet goed bezig.” Valkeniers was blij dat Marie-Rose Morel voor de camera’s van Villa Politica woensdag er niet nog een schepje bovenop deed, maar ’s morgens had la Morel Gerolf Annemans in De Standaard nog wel “een verwend joch” genoemd. De vrolijke vrienden! Intussen geraakte bekend dat Marc Moorhem, OCMW-raadslid van het VB in Tienen, pure porno verspreidt via het internet, Bart Debie in de raad van bestuur van de VRT wil zetelen, Karim Van Overmeire en andere VB-parlementsleden voor een andere tactiek en strategie pleiten  en drie van de vier VB-gemeenteraadsleden in de gemeenteraad van Lille opstapten omwille van de vriendschappen die hun fractieleidster Sandy Neel er op nahoudt. “Ik heb nu andere dingen aan mijn hoofd”, antwoordde Bruno Valkeniers aan de mensen uit Lille.

En de kelk is nog niet geledigd. Vanavond zit Filip Dewinter in het VRT-televisieprogramma De keien van de Wetstraat (Canvas, 23u05). Uiteraard is nog niet bekend wat Dewinter er gaat vertellen, maar hij kondigt het programma alvast breed aan op zijn website. Op de partijraad in Beveren is afgesproken dat het VB voortaan een gematigder taal zal spreken. Hoe klinkt in het nieuwe VB-jargon “Waar is de poen van uw pensioen? In de pocket van Mohammed!”? Een vraag die Kathleen Cools en Ivan De Vadder misschien zullen stellen.