Anti-Fascistisch Front / Verzet

Veertien dagen geleden kregen we nog een mailtje van voormalig VB-voorzitter Frank Vanhecke (illustratie): wat we over de VB-partijraad hadden geschreven klopte niet, ook al was het op gezag van ’t Pallieterke. Deze week reageren Frank Vanhecke én Rob Verreycken in ’t Pallieterke op de foute berichtgeving in het blad voor mensen met een goed hart maar een slecht karakter. De reactie van Frank Vanhecke is sec; de reactie van Rob Verreycken geeft wat meer inzicht.

Rob Verreycken: “Pallieterke, In uw recentste nummer van 30 juni wordt beweerd dat Frank Vanhecke op de jongste partijraad van Vlaams Belang een voorstel zou gedaan hebben bestaande uit ‘een verbod voor Bruno Valkeniers om nog kandidaat te zijn en alsnog een VRT-mandaat voor Marie-Rose Morel in de raad van bestuur van de VRT’. Mocht u nog een moppenrubriek hebben, dan zou dit een bekroning met 100 frank verdienen, want dit is door niemand op de partijraad voorgesteld. Maar het zij u vergeven, want de onwil van onze partijtop om na zo’n belangrijke partijraad wat dan ook te communiceren, werkt dit soort kwakkels in de hand.

Er is op de partijraad een verstandig voorstel gedaan om van de politieke partij Vlaams Belang opnieuw een ploeg te maken, met dus een evenwicht inzake namen, personeel en middelen, zowel inzake thema’s als inzake geografische spreiding. Want het is zoals op een wereldkampioenschap voetbal: een land moet respect hebben voor zijn superspits, maar de coach moet ervoor zorgen dat er naast die superspits ook ruimte is voor tien andere bekwame spelers, anders heeft de ploeg een ernstig probleem.” De VB-ploeg heeft inderdaad een ernstig probleem; de kritiek op Bruno Valkeniers is ook duidelijk. Nu nog zien wat er in huis komt van de beloofde andere aanpak.

Gisteren gingen de vertegenwoordigers van de ziekenfondsen langs in de Wetstraat 10 waar informateur Bart De Wever tijdelijk resideert. Vandaag ontvangt Bart De Wever op de valreep ook nog de vakbonden, vooraleer vanaf morgen de échte voorbereidende gesprekken te beginnen met de kandidaat-regeringspartijen. Volgens voormalige vriendin, studie- en partijgenote Marie-Rose Morel moet Bart De Wever bij de organisaties als de ziekenfondsen en de vakbonden het verschil maken, wil hij geschiedenis schrijven in dit land. Zelfs het splitsen van het kiesarrondissement Brussel-Halle-Vilvoorde is van minder belang dan het herleiden van de ziekenfondsen, vakbonden en soortgelijke organisaties zoals vrouwenverenigingen  “tot hun rechtmatige proporties”.

Bij het VB komt Marie-Rose Morel niet meer aan de bak, bij de VRT-website deredactie.be des te meer. Vorige week mocht ze er nog eens een opiniebijdrage publiceren. Marie-Rose Morel: “(…) België wordt (…) niet in de eerste plaats bestuurd door haar politici. Negentig procent van de ijsberg steekt onder water en geeft geen krimp, zelfs niet na de volledige metamorfose van het zichtbare topje. Het Hof, de patroonsorganisaties, de vakbonden, de ziekenfondsen, de artsensyndicaten, boerenbonden, vrouwenverenigingen en tal van drukkingsgroepen… Hun samenstelling, hun impact en hun gebetonneerde macht en overvloed aan middelen, verandert niet omdat Vlaanderen op 13 juni zwart/geel stemde. (…) Het ‘nu durven veranderen’ van N-VA zal niet gerealiseerd worden met het vinden van een coalitiepartner, of zelfs niet door het splitsen van BHV. Het ‘nu durven veranderen’ zal bewaarheid worden wanneer De Wever erin slaagt de invloed en de macht van de bovengenoemde steunpilaren van België te herleiden tot hun rechtmatige proporties. Infiltreren en waar nodig destabiliseren zal nodig zijn om dit land en haar instellingen ontvankelijk te maken voor de nieuwe staat(shervorming) die zo broodnodig is. Slaagt De Wever hier niet in, dan zal de tornado van 13 juni snel vergeten zijn. Er is werk aan de winkel en misschien is De Wever wel de juiste koele kikker op de juiste plaats om mensen op strategische posities te overtuigen en nieuwe getrouwen op strategische plaatsen te positioneren. Wie België kent, weet dat die strategische plaatsen zich zelden voor het oog van de camera bevinden.”

Raadt Marie-Rose Morel in feite een oude trotskistische tactiek aan (infiltreren…), ze geeft de N-VA meer kans op slagen dan het VB. Marie-Rose Morel: “Als één Vlaamse partij hiervoor de wind in de zeilen heeft, is het wel de N-VA. Niet gehinderd door een broedertwist over het al dan niet Vlaams zijn, niet gehinderd door een cordon sanitaire en surfend op de hype rond hun voorzitter ligt de weg open om met alle invloedrijke actoren rond de tafel te zitten. Baat het niet, dan schaadt het niet. Het verleden bewees trouwens dat er zelfs in de - schijnbaar vastgeroeste - zuilenorganisaties beweging mogelijk is. Werkgeversorganisaties die zich openlijk uitspreken voor meer Vlaamse autonomie, fragmenten van vakbonden die weg willen uit de Belgische dwangbuis, stukken en brokken van zuilen die beseffen dat er nu iets moet veranderen. Het zijn evoluties van de laatste 10 jaar. Met dialoog en overredingskracht, met bekwaamheid en gefundeerde argumenten moet men nu het onzichtbare gedeelte van de berg aanpakken. Drukkingsgroepen, vakbonden, koepels en beslissingsorganen wiens cruciale rol in de werking van België vaak onzichtbaar is, maar die wel al jarenlang de onaantastbare basis vormen van het onwerkbare België, moeten bekeerd en desnoods veroverd. En verplicht rekening te houden met wat de meerderheid van de Vlamingen denken en willen. Voor De Wevers ‘Nu durven veranderen’ werkelijkheid zal zijn, is er dus nog heel wat werk aan de winkel. Maar àls hij hierin slaagt, dan zal zijn verkiezingsoverwinning haar status van ‘stunt’ inruilen voor die van ‘historische gebeurtenis’. En dat wens ik collega-historicus De Wever van harte toe.”

Ook het VB wil het koningshuis weg, wil de macht van de vakbonden en ziekenfondsen inperken, loopt niet hoog op met de vrouwenbeweging… Morel veegt ook wel de patroonsorganisaties, artsensyndicaten en boerenbonden de mantel uit, maar haar werkelijk doel is de macht van de vakbonden en aanverwante sociale organisaties te fnuiken. Morel leidde bij het VB de anti-vakbondscel, en niet een anti-patroonsorganisatiescel. Alleen in de strategische en tactische keuze, hoe aanpakken, verschilt Morel met het VB-standpunt. Het liedje van Morel lijkt echter uitgezongen bij het VB. Op de vergadering van de VB-partijraad op 19 juni in Hoboken eiste Frank Vanhecke volgens 't Pallieterke dat bij de volgende voorzittersverkiezingen Bruno Valkeniers niet langer kandidaat zou zijn, en dat Marie-Rose Morel alsnog een bestuursmandaat bij de VRT zou krijgen. Het eerste is niet ondenkbaar, maar dan niet omdat Frank Vanhecke het vraagt. Het tweede is uitgesloten. Dat Frank Vanhecke en Marie-Rose Morel weigerden nog op een VB-lijst te figureren, en ook manifest afwezig bleven tijdens de voorbije verkiezingscampagne, verzwakt natuurlijk hun positie om wat dan ook te eisen bij het VB. Morel zelf is intussen de gevangene van haar eigen verleden: geen haar op het hoofd van Bart De Wever die eraan denkt om een querulante als Morel terug bij de N-VA in huis te halen, en Morel is ook niet meer nodig voor de N-VA om stemmen te trekken. (Foto: Na een 1 mei-manifestatie in Antwerpen kon Marie-Rose Morel even een vakbondspetje opzetten, maar dat was maar om ermee te lachen.)

• Update: Frank Vanhecke ontkent in een mail aan AFF/Verzet op de jongste VB-partijraad Bruno Valkeniers gevraagd te hebben niet nog een keer kandidaat-voorzitter te zijn, en voor Marie-Rose Morel alsnog een plaatsje in de Raad van Bestuur van de VRT geëist te hebben. Frank Vanhecke: “Wat het eerste betreft ligt het niet aan mij om Bruno Valkeniers orders te geven en wat het tweede betreft ben ik van oordeel dat Marie-Rose niets meer moet vragen van een partij die haar overduidelijk niets gunt. Punt. U bent dus helemaal verkeerd geinformeerd – zelfs indien uw informatiebron 't Pallieterke heet.” Waarvan akte.

De derde nederlaag op rij voor het Vlaams Belang is natuurlijk aanleiding voor kritiek op de partijleiding van het VB. Op zes jaar tijd is het aantal stemmen voor het VB gehalveerd, en zoals wij gisteren aangetoond hebben, is de achteruitgang geen plotse klap maar een aanhoudende trend. Wat de zaak nog erger maakt, zijn de verklaringen die de VB-top aflegt over het verkiezingsresultaat. Men vindt de achteruitgang vorige zondag weliswaar een beetje vervelend, maar hoegenaamd geen aanleiding tot ongerustheid en nog minder tot wijziging in de politieke lijn of wissels aan de top. Dewinter presteerde het zelfs om de uitslag van vorige zondag als een succes voor te stellen, want er waren “opiniepeilingen (die) ons minder dan 10 % gaven”. Dan is het toch wel raar dat geen enkele krant, geen enkele radio- of televisie-uitzending, en geen enkele website of blog, tijdens de campagne sprak van een peiling die het VB minder dan 10 % gaf. (Foto: Filip Dewinter op campagne in Gent. Achter hem Bart Debie en Tanguy Veys.)

“Dewinter zegt doodleuk dat het huis nog overeind staat, terwijl het half is ingestort”, zegt voormalig VB-kamerlid Bruno Stevenheydens uit Beveren in Gazet van Antwerpen. In dezelfde krant zegt een VB-mandataris die liever anoniem blijft: “We verliezen de ene verkiezing na de andere, maar de partijtop gedraagt zich als een alcoholist die maar blijft ontkennen dat hij een probleem heeft.” “Dit waren onze verkiezingen: over Vlaams-nationalisme, de Vlaamse identiteit, onze core-business. En net nu verliezen we fors. Als we deze barre situatie nog willen redden, moet de partijtop zijn conclusies trekken”, zegt Marie-Rose Morel niet onverwacht in De Morgen. Bij Het Nieuwsblad weten ze dat Frank Vanhecke maandag een mail stuurde naar VB-voorzitter Bruno Valkeniers met de vraag “de partij te willen redden”. “Een partij die voor een breed publiek wil gaan, moet verschillende karakters toelaten en geen mensen van de weide stampen”, schrijft Vanhecke. “Ooit hadden we de ambitie om een brede volkspartij te zijn, nu lijken we tevreden met elke zetel die we kunnen behouden”, vult Marie-Rose Morel aan in Gazet van Antwerpen. “Links en rechts lopen waardevolle krachten weg, maar dat passeert zonder meer. Na het vertrek van Frank Vanhecke uit het partijbestuur mocht Dewinter het zich zelfs permitteren om te verklaren dat de lucht was gezuiverd. Schandalig!” Maar de kritiek lijkt geen indruk te maken op het triumviraat aan de top. “Ik blijf aan om voort te werken aan de uitbouw van de partij”, zegt Bruno Valkeniers aan Gazet van Antwerpen. De krant kon haar eigen oren niet geloven. “Uitbouw? Is dat geen rare term als je het hebt over een partij waarvan het stemmenaantal in zes jaar is gehalveerd?”

Eens te meer is Marie-Rose Morel, en niet de feitelijk partijleider Filip Dewinter, de gebeten hond. Bij RechtsActueel noteerde men gisterenmorgen: “Wat te verwachten viel, gebeurt nu ook. Daags na de verkiezingen laten Marie-Rose Morel en Frank Vanhecke weer van zich horen.” Frank Vanhecke kan nog op begrip rekenen. “Hij heeft het Vlaams Blok/Belang mee groot gemaakt en er kan hem op politiek werk en inzicht niets verweten worden.” Maar dan komt het: “Het enige waar hij de fout in ging (…) was dat hij zichzelf heeft laten leiden door Marie-Rose Morel.” Waarna Marie-Rose Morel met alle zonden van Israël beladen wordt, en in die kringen heeft Israël véél zonden begaan. In Knack zegt Gerolf Annemans vandaag dat het uit moet zijn met de verdeeldheid binnen zijn partij, die Vlaams Belang duur is komen te staan. “We moeten bekijken hoe we die situatie met Frank Vanhecke en Marie-Rose Morel aanpakken”, zegt Annemans. Hoe dat concreet moet gebeuren, daarover blijft hij op de vlakte. “Als er met hen een gesprek mogelijk was, hadden Vanhecke en Morel wel op een lijst gestaan”, aldus Annemans. “Wat nu de plannen van dat duo zijn, weet ik niet. Alle communicatie verloopt via voorzitter Bruno Valkeniers. Maar de communicatie is hoe dan ook beperkt.” Als Gerolf Annemans zegt dat “we moeten bekijken hoe we die situatie met Frank Vanhecke en Marie-Rose Morel aanpakken”, en Annemans is zelf niet meer on speaking terms met Vanhecke en Morel, dan belooft dat weinig goeds. Maar er zijn tegenkrachten. Rob Verreycken, tewerkgesteld bij de Europese fractie van Frank Vanhecke en Philip Claeys, en juridisch adviseur van de anti-vakbondscel van Marie-Rose Morel, spreekt zijn contacten aan om terug “verschillende karakters” toe te laten binnen de partij.

Gisterenavond boekte Rob Verreycken een eerste succesje. Het artikel over Frank Vanhecke en Marie-Rose Morel waaruit we hierboven citeerden is van de website van RechtsActueel weggehaald, en is zelfs niet meer terug te vinden met Google Cache. Anderzijds zien onze contacten bij het VB weinig kans op eerherstel voor Frank Vanhecke en Marie-Rose Morel. Met 200 024 voorkeurstemmen vorige zondag op de Senaatslijst voelt Dewinter zich gesterkt om iedereen op zijn plaats te zetten binnen het VB. Veranderingen zullen er slechts komen als ze in zijn kraam passen. De VB-partijraad aanstaande zaterdag is er alleszins opnieuw een om naar uit te kijken.

Gisteren schreven wij hier dat Filip Dewinter niet de beste keuze is om te scoren bij verkiezingen. Ook Paul Stulens (foto), voorzitter van het VB in Zandhoven, denkt er zo over. Hij overplakt systematisch alle affiches van Filip Dewinter met andere VB-affiches. “Ik overplak Dewinter elke avond om Morel te wreken”, zegt hij. Gerolf Annemans, wiens affiches ook systematisch overplakt worden met andere VB-affiches, maakt zich er niet druk om. “Er zijn belangrijker zaken”, zegt hij. Zoals staalhard liegen in VRT-verkiezingsprogramma’s.

Zowel bij Gazet van Antwerpen als bij De Standaard/Het Nieuwsblad was het opgevallen dat in Zandhoven op de verkiezingsborden bijna geen affiches van de VB-boegbeelden Filip Dewinter en Gerolf Annemans hangen. Als ze er toch hangen, is het nooit meer dan enkele uren. ’s Morgens zijn ze overplakt met andere VB-affiches. Meestal van VB-senator Freddy Van Gaever, VB-kamerlid Alexandra Colen of de plaatselijke kandidaat Mieke De Moor, VB-gemeenteraadslid in Zandhoven en 11ste op de VB-lijst voor de Kamer van Volksvertegenwoordigers. Reporters gingen op uitkijk staan, en tot hun verbazing zagen ze ’s avonds Paul Stulens opdagen, voorzitter van de plaatselijke VB-afdeling en zelf ook VB-gemeenteraadslid in Zandhoven. Filip Dewinter en Gerolf Annemans zijn nochtans twee politici naar wie hij opkijkt. “Maar ik heb nu moeite om te applaudisseren voor die mannen”, zegt hij. Paul Stulens verwijt Dewinter en Annemans dat het VB niet op volle getalsterkte naar de kiezers gaat. Paul Stulens: “Het is hun schuld dat Frank Vanhecke en Marie-Rose Morel niet op onze lijsten staan. Dit gaat ons stemmen kosten. Ik heb vertrouwelijk een brief geschreven aan Filip Dewinter en Gerolf Annemans dat mochten Morel en Vanhecke niet op de lijst staan, er in héél Groot-Zandhoven geen affiche van Dewinter en Annemans zal hangen. Onlangs was er een meeting van Vlaams Belang op domein De Renesse in Oostmalle. Daar heb ik onze voorzitter Bruno Valkeniers op de hoogte gebracht. Hij zei dat hij begrip had voor mijn actie.” Overigens is de VB-afdeling in Zandhoven geen afdeling als een andere. Bij de federale verkiezingen drie jaar geleden haalde het VB met 25,4 % van de stemmen in het kanton Zandhoven de vierde beste uitslag in de provincie. Dertien kantons, waaronder die van Mechelen en Turnhout, deden het minder goed.

Gerolf Annemans reageert laconiek: “Ik herinner me zijn brief niet meer, maar ik weet wel dat Paul Stulens binnen Vlaams Belang ‘in de oppositie’ zit. Laat onze voorzitter in Zandhoven maar doen. Filip Dewinter en ik zijn heel verdraagzame mensen. Al zal Stulens zelf toch ook beseffen dat zijn gedrag eigenaardig is. (…) Maar wij laten hem doen, er zijn belangrijkere zaken waarop wij ons concentreren.” Eén van die belangrijker zaken is allicht de tv-debatten waarin Dewinter mag opdraven. Vorige woensdag nog in Oog in oog, waar Dewinter staalhard aan het liegen was. Gevraagd naar onenigheid binnen zijn partij gaf Dewinter toe dat er wel meningsverschillen zijn binnen zijn partij, maar: “Iedereen is en blijft lid van onze partij.” (op 10’30” in dit fragment). Frank Vanhecke en Marie-Rose Morel zijn voorlopig nog lid, maar kamerlid Luc Sevenhans stapte over naar de N-VA, Johan De Mol en Greet Van Linter begonnen met hun eigen fractie in het Brussels parlement, kamerlid Bruno Stevenheydens liet ook weten niet langer VB-lid te zijn en met hem de meeste VB-gemeenteraadsleden in Beveren, de VB-lijsttrekker bij de gemeenteraadsverkiezingen in Maasmechelen vindt het VB intussen een verkeerde keuze en er zijn nog die tot hetzelfde inzicht zijn gekomen. Dewinter is kort van geheugen, of erger nog: wil de waarheid niet toegeven.

Gewezen Vlaams Belang-voorzitter Frank Vanhecke en VB-stemmenkanon Marie-Rose Morel nemen niet deel aan de komende federale verkiezingen. Anders dan men zou kunnen denken is het niet dat het VB hen weigerde. Het VB weet wel – zoals wij al eerder schreven – welk stemmenpotentieel beiden hebben. Het zijn Frank Vanhecke en Marie-Rose Morel die in de gegeven omstandigheden geweigerd hebben.

Frank Vanhecke en Marie-Rose Morel hebben de hun aangeboden plaatsen op respectievelijk de West-Vlaamse Kamerlijst en de Senaatslijst van het Vlaams Belang geweigerd. Dat heeft partijvoorzitter Bruno Valkeniers gisteren bevestigd. Volgens Valkeniers was Vanhecke aangeboden om de Kamerlijst voor West-Vlaanderen te trekken of te duwen. Morel kon lijstduwer worden voor de Senaat. Beiden hebben het aanbod afgewezen. Bruno Valkeniers zei dit jammer te vinden. “Maar het is hun beslissing. De lijstvorming is al moeilijk genoeg”, voegde hij eraan toe. In een reactie aan de VRT zei Frank Vanhecke dat hij geen kandidaat is bij de federale verkiezingen, heeft er "alles mee te maken dat de partij in het verleden niet altijd bekommerd was om bij de lijstvorming de sterkste mensen op de beste plaatsen te hebben. Bovendien ben ik volledig uitgeschakeld in de dagelijkse werking van de partij. Daarom heb ik beslist om niet op een lijst te staan."

Marie-Rose Morel reageerde op haar blog met: “Blijkbaar meent de voorzitter informatie over de lijstvorming bekend te moeten maken vooraleer de partijraad bijeen komt, morgenavond (= vanavond, nvdr.). De vlucht vooruit die Valkeniers nu neemt is vermoedelijk te wijten aan het interview dat morgen (= vandaag, nvdr.) in P-magazine verschijnt, waarin Gerolf Annemans onverbloemd stelt dat ik tot het het 'verleden' van de partij behoor en voor hem een 'grote vergissing' uit het verleden ben. (…) De afgelopen twee weken werd me door de partijvoorzitter namens het partijbestuur meegedeeld dat er geen politieke toekomst meer voor mij in het Vlaams Belang was, dus ook geen verkiesbare plaats. Niets nieuws, dit was in 2007 en 2009 ook al zo. Bovendien had ik niets gevraagd. Dat ik 48 uur voor het afsluiten van de lijsten een nachtelijke mail kreeg van de voorzitter waarin ‘plots’ meegedeeld werd dat de lijstduwersplaats Senaat vacant was en dat er van mij verwacht werd deze verkiesbare plaats in te nemen, tart alle verbeelding. (…) Blijkbaar denkt de voorzitter dat ik mijn ziel voor een mandaat verkoop. Niet dus.”

Marie-Rose Morel laat zich ook nog ontvallen dat ze in een “twee pagina's tellende weigeringsmotivatie uitdrukkelijk aan Bruno Valkeniers gevraagd had de discussie niet in de openbaarheid te brengen”, en ze betreurt nu dat Bruno Valkeniers de gevraagde discretie aan zijn laars lapt. Meteen is het signaal aan journalisten gegeven om te hengelen naar de inhoud van de “twee pagina’s tellende weigeringsmotivatie” van Marie-Rose Morel.

Druk-druk-druk. Zo is de sfeer in de verschillende partijhoofdkwartieren samen te vatten. Bij het VB is het niet anders. Filip De Man, federaal volksvertegenwoordiger, lid van het VB-partijbestuur en gepromoveerd tot voorzitter van de VB-partijraad, weet er alles van.

Vorige dinsdag postte hij om 16.14 uur onder het kopje Roetsjbaan op zijn website: “Het is een cliché, maar de laatste dagen zat het VB-parrtijbestuur als op een roetsjbaan. De uren vliegen voorbij: persberichten opstellen, vergaderingen over de nakende verkiezingscampagne, lijstvormingsbesprekingen, zoeken naar drukkers, zalen, campagnewagens, breinstormen (!) over de rode draad in ons electoraal betoog, noem maar op. Gelukkig is het Vlaams Belang een goed geoliede machine!” De laatste keer dat het VB letterlijk op een roetsjbaan zat, was op de VB-familiedag op 31 maart 2007 in Bobbejaanland. Foto’s herinneren ons aan die zalige dag. Volgens het VB bijna 13 000 mensen (foto 1, bovenaan); op de roetsjbaan vooraan: Frank Vanhecke, Marie-Rose Morel en Filip Dewinter (foto 1, onderaan). Frank Vanhecke weigert intussen nog naar het VB-partijbestuur te gaan; Marie-Rose Morel – de op Filip Dewinter na populairste VB’er – is opzij gezet door de VB-top en is nog slechts VB-gemeenteraadslid in Schoten. “Gelukkig is het Vlaams Belang een goed geoliede machine!”

Frank Vanhecke is bij verkiezingen, om het even of het voor het Vlaamse of het Belgische parlement was, altijd al lijsttrekker van het VB geweest. Hetzij van de West-Vlaamse lijst, hetzij van de Senaatslijst.  Gaat men zijn stemmenpotentieel opzij laten liggen? En Marie-Rose Morel, om wie de televisiezenders, kranten en ‘bladen’ wedijveren om haar te interviewen, door de VRT regelmatig gevraagd  om een opiniebijdrage, wordt zij uitgespeeld voor de Senaatslijst? Voor de Antwerpse Kamerlijst is er een no paseran, maar voor de Senaatslijst? Daar zou Morel in heel Vlaanderen stemmen kunnen verzamelen voor het VB, en er is weinig twijfel dat Morel stemmen aantrekt die anders niet naar het VB zouden gaan. Wat met Frank Vanhecke? Wat met Marie-Rose Morel? Het antwoord zal niet alleen die twee zelf interesseren. Overigens doet het VB het slecht in de internetpoll van De Standaard. Op de vraag voor welke partij zou u nu stemmen, haalde het VB gisterenmorgen slechts iets meer dan 3 %, gisterenavond zelfs iets minder dan 3 %. De N-VA van Bart De Wever daarentegen iets meer dan 50 %. Natuurlijk weerspiegelt dit niet de reële stemming, het toont wel aan dat het netwerk van VB’ers die hun partij dag en nacht via het internet promoten (nog) niet de “goed geoliede machine” is van weleer.

De vraag van het VB aan Johan Demol en Greet Van Linter om ontslag te nemen als parlementslid wegens onoverbrugbare meningsverschillen met het VB is ook al niet van aard om het beeld van Filip De Man over het VB als “een goed geoliede machine” te bevestigen. Het was nochtans diezelfde Filip De Man die de gewezen politiecommissaris Johan Demol binnenhaalde bij het VB en verder ondersteunde als stemmentrekker voor het VB in Brussel (foto 2: Johan Demol op de omslag van het Vlaams Blok Magazine van oktober 1998). Dat het intussen niet meer botert tussen het VB en Johan Demol en vice versa is al langer duidelijk. Nog iemand die het al enige tijd moeilijk heeft met het VB, maar het pas nu echt bekend maakt, is Bruno Stevenheydens (foto 3), VB-volksvertegenwoordiger uit Beveren. Door vriend en tegenstander erkend als een van de weinige degelijke parlementsleden van het VB. Hij stapt op bij het VB. In zijn afscheidsbrief spreekt Bruno Stevenheydens van “onoverbrugbare meningsverschillen” en een “opeenstapeling van incidenten (…) welke onvoldoende of niet werden rechtgezet, en een duidelijk verschil in politieke visie en stijl”. Voorbeelden hiervan zijn: “Het aanvoeren van een gewezen bokskampioen als nationaal campagnebeeld (…) zonder de afdeling Beveren hierin te raadplegen hoewel een flink aantal van zijn fratsen openlijk geweten waren. (…) Het ontbreken aan enige wil om gezamenlijk een voldragen partijstandpunt in te nemen in het Oosterweeldossier. Het verkiezingsprogramma 2009 (het gebrek aan inspraak) en de nationale bocht inzake de inzet voor het behoud van Doel. (…) Dat er geen oprechte bereidheid is om uit het isolement van het cordon sanitaire te treden.”

Over die gewezen bokskampioen, Jean-Pierre Coopman die prominent op de voorpagina van de eerste VL-krant stond, schrijft Bruno Stevenheydens: “De zogenaamde ‘propere handen’ politiek bleek hierbij eerder een inhoudsloze slogan.” Over het verkiezingsprogramma 2009 en de bocht inzake het behoud van Doel luidt het: “In feite komt het erop neer dat alles beslist wordt vanuit een kleine kern in de Antwerpse fractie en wordt het partijbelang vaak gelijkgesteld met Antwerps (of zelfs haven)belang, zonder echt inspraak vanuit de rest van de partij mogelijk te maken. Een voorbeeld hiervan is de recente poging om een parlementair initiatief van mijzelf over het voorzien van een veiligheidsafstand rond de kerncentrale (waardoor havenuitbreidingen in de onmiddellijke omgeving van de kerncentrale omwille van veiligheidsredenen zijn uitgesloten) te beletten.” Het Vlaams Belang als een goed geoliede machine? Bruno Stevenheydens was 16 jaar lang mandataris voor het VB als gemeenteraadslid in Beveren (wat hij nog steeds is), provincieraadslid in Oost-Vlaanderen (waarvan drie jaar als fractieleider) en federaal volksvertegenwoordiger. Stevenheydens koos er bewust voor om pas nu de redenen voor zijn ontslag publiek te maken. Volksvertegenwoordiger Luc Sevenhans stapte vorig jaar al op als VB. Luc Sevenhans zetelde daarna negen maanden als onafhankelijke in de Kamer van Volksvertegenwoordigers en stapte dan over naar de N-VA.

Donderdagavond werd de VB-partijraad in allerijl bijeengeroepen. In De Standaard luidde het dat er niets bijzonder aan de hand was: de vorige partijraad moest voortijdig afgebroken worden, omdat de partijleden niet wilden afwezig blijven op het Vlaams Nationaal Zangfeest diezelfde dag, en je het voorzitter Bruno Valkeniers niet kon aandoen zaterdag (gisteren, nvdr.) een partijraad te organiseren want diezelfde dag trouwde één van zijn dochters. Dat de aanstelling van Eric Deleu in de Raad van bestuur van de VRT en andere kwesties nog niet waren uitgepraat na de VB-partijraad van 28 februari, dat is duidelijk. Dat de zaak zwaar op de lever lag, is ook duidelijk want in principe worden VB-partijraden altijd pas de laatste zaterdag van de maand bijeengeroepen.

Na afloop van de VB-partijraad van donderdag 11 maart zei Bruno Valkeniers aan De Standaard: “Alles is sereen verlopen. Wij zijn het erover eens dat Vlaams Belang niet dood is. En dat we voortaan eensgezind voortgaan.” Dacht er iemand dat het VB dood was? Er was discussie over de snelheid van het aftakelingsproces: Knack zag het VB al barsten, Gazet van Antwerpen waarschuwde het VB niet te vlug af te schrijven. Maar dat het VB dood is, dat had nog niemand gezegd. Was de vrees de vader van de gedachte bij Bruno Valkeniers? Een andere geestige uitspraak is van Filip Dewinter, vlak voor het begin van de partijraad donderdagavond. Filip Dewinter (aan Het Laatste Nieuws): “Het is tijd om onze ego’s opzij te zetten en het grootste, dat van mijzelf, het eerst.” Het is het begin van wijsheid bij Dewinter, maar of de aard van het beestje hem toelaat zijn ego opzij te blijven zetten, is maar de vraag.

Frank Vanhecke, die boel had gemaakt over Eric Deleu, was niet bereikbaar om te bevestigen dat men bij het VB “eensgezind” voortgaat. Het blijft echter weinig waarschijnlijk dat Frank Vanhecke nu net als Filip Dewinter vrolijk zijn schouders zet onder Eric Deleu (foto).

Zondag, voorafgaand aan het Vlaams Nationaal Zangfeest in de Lotto Arena in Antwerpen, hield het VB haar maandelijkse partijraad. Frank Vanhecke (foto 1) had beloofd op die partijraad een en ander aan te kaarten over Eric Deleu (foto 2), een man met een niet onbevlekte reputatie die door het VB alweer was afgevaardigd naar de Raad van Bestuur van de VRT. Deleu die overigens nadat hij dat postje opnieuw kreeg uit de gemeenteraad van Aartselaar opstapte, waardoor weliswaar ongewild het niveau van de VB-tussenkomsten in die gemeenteraad merkelijk zal stijgen.

Het beraad bij het VB is in principe geheim, maar Gazet van Antwerpen publiceerde gisteren al dat op die partijraad Frank Vanhecke “de kat de bel aanbond. Vanhecke denkt dat zich ongeregeldheden hebben voorgedaan met geld dat de partij in het verleden investeerde in drukwerk voor campagnes. De kosten die daarvoor aan de partij zijn gefactureerd, zouden systematisch hoger hebben gelegen dan de marktprijzen van de drukkerijen. Met andere woorden: er zou ergens geld aan de strijkstok zijn blijven plakken.” Frank Vanhecke wilde hier zelf geen commentaar over kwijt aan de pers. “En de top van het VB communiceert niet over interne kwesties. Maar volgens anonieme bronnen binnen de partij viseert Vanhecke met zijn actie vooral Eric Deleu, de zaakvoerder van het reclamebureau ARB in Aartselaar (…). Deleu is een vertrouweling van Filip Dewinter (foto 3). Die naam zou door Vanhecke niet zijn genoemd, maar Dewinter is als hoofd van de Dienst Organisatie wel verantwoordelijk voor de voorbereiding, uitvoering en opvolging van de VB-campagnes.” De krant weet verder nog dat Marie-Rose Morel in 2008 een onderzoek zou gedaan hebben naar het drukwerk van de partij. “Zij zou het resultaat daarvan hebben voorgelegd op een vergadering van het toenmalige partijbestuur, die vervolgens zou zijn ontaard in een scheldpartij tussen haar en Dewinter.”

Alleszins was er in 2007 al consternatie bij het VB toen een reclamebureau uit Schoten met een goedkopere offerte afkwam dan huisreclameman Eric Deleu, een verschil van 25 % (!). Waarna Filip Dewinter vlug een nieuwe offerte-aanvraag liet uitschrijven, en Deleu – om het in de woorden van Dewinter te zeggen – “wat beter zijn best deed”. Tom Cochez kon voor Apache, nieuwe naam voor De Werktitel, de brief van 10 december 2009 van Frank Vanhecke aan Bruno Valkeniers inkijken waar Vanhecke eerder al over sprak. Daaruit blijkt dat het over nog veel meer gaat dan over het drukwerk van het VB. Zo waren er volgens de brief van Frank Vanhecke nepoffertes van niet bestaande firma’s bij de aanbesteding voor lichtreclames aan de VB-partijkantoren, waren er malversaties bij de levering van de leeuwenvlaggen en personenalarmen die door het VB massaal verdeeld werden in Vlaanderen, waren er onnodige commissielonen voor de bestelling van 20 vierkante meter borden bij een affichagebureau… Ook zou Filip Dewinter bijzonder goed op de hoogte geweest zijn van wat er als ‘liefdesmails’ tussen Marie-Rose Morel en Frank Vanhecke een paar dagen later in Knack zou gepubliceerd worden. De VB-top die niet communiceert over interne kwesties – zo schreef Gazet van Antwerpen gisterenmorgen nog – liet gisterenmiddag al aan het persbureau Belga weten dat er niets aan de hand is: dat er geen geknoei is met drukwerk van het Vlaams Belang, en dat er dan ook geen onderzoek naar is. We kunnen het niet checken, maar waarschijnlijk was de brief van Vanhecke toen nog niet uitgelekt in Apache.

En Dewinter, de man die vanaf eind jaren zeventig, begin jaren tachtig de hand boven het hoofd van Eric Deleu houdt? Die leek weer eens de onschuld zelve en trakteerde zondagavond de aanwezigen bij de voorheropening van café De Leeuw van Vlaanderen op een vat bier. De Beest wordt voortaan uitgebaat door de vzw Vlaams Huis Herman Van den Reek. Een vzw opgericht – dixit Bert Deckers, en wie zou het beter weten dan hij? – “door enkele bekende/beruchte Vlaamsnationalisten die niet per se uit Antwerpen afkomstig zijn”. Of Dewinter dat vat bier zondagavond uit eigen zak dan wel op kosten van het VB betaalde, is er niet bij verteld.

Belang verslikt zich in VRT kopte De Standaard gisteren nadat de krant de harde woorden van Frank Vanhecke over de aanwijzing van de VB-afgevaardigden in de Raad van Bestuur van de VRT ontdekte die hier zondag al online stonden. Vanhecke is woedend over de aanstelling van Hilde De Lobel en vooral Eric Deleu als VB-afgevaardigden in die Raad van Bestuur. In De Standaard gaf Vanhecke nu nog meer tekst en uitleg.

Vijf jaar geleden – het VB mocht toen nog drie mensen afvaardigen voor de Raad van Bestuur van de openbare omroep – kwam reclameman en eerste VB-gemeenteraadslid ooit Eric Deleu voor het eerst in de Raad van Bestuur. Als derde VB-kandidaat. Frank Vanhecke, destijds nog dik bevriend met Deleu, nu: “Ondertussen hebben we zijn werk kunnen evalueren, niet alleen bij de VRT, maar ook elders. Intern heb ik dat al aangeklaagd. En dan wil ik het niet eens hebben over die vermeende kunstdiefstal die hem wordt aangewreven. Dat is slechts een probleem voor die Duitse museumdirecteur (sic), al symboliseert het zijn gedrag. Ik ben vooral bekommerd om de toekomst van de partij. (…) In december heb ik voorzitter Bruno Valkeniers een vertrouwelijke nota bezorgd waarin een hele passage over Deleu staat. Ik kreeg geen antwoord, tenzij zijn benoeming. Een echt schandaal. Ik weet dat de politieke strijd koud en bitter kan zijn. Maar ik ben altijd edel en correct geweest, ook financieel correct. Ik kan me niet voorstellen dat Valkeniers graag met een sujet als Deleu omgaat. Op de vraag waarom hij hem dan wel heeft benoemd, kan ik echt geen zinnig antwoord geven.” Valkeniers zal het dossier Deleu met 'cijfers en feiten' tijdens de eerstkomende partijraad aankaarten. “Al wie nu nog zwijgt en het hoofd afwendt, wordt medeplichtig”, verwittigde Vanhecke alvast zijn collega’s leden van de VB-partijraad.

“Eigenlijk wil ik Hilde De Lobel niets verwijten. Zij is bijzonder loyaal. Aan iedereen die het wilde horen, zei ze erg geambeteerd te zijn dat ze werd misbruikt om de kandidatuur van Morel te dwarsbomen”, zegt Vanhecke ook nog. Het moet Dewinter hoog zitten, die relatie met zijn ex-buurvrouw Marie-Rose Morel. Wat is er misgelopen tussen die twee sinds ze elkaar ontmoet hebben met het gaan wandelen met hun honden? Eerder vorderde Dewinter al Marijke Dillen op om zich tegen Marie-Rose Morel in kandidaat te stellen om ondervoorzitter van het VB te worden. Terwijl Marijke Dillen zelf hiervoor geen enkele ambitie had. Vanhecke denkt overigens dat Hilde De Lobel, zodra het stof rond de benoemingen is gaan liggen, door het VB zal vervangen worden door Dimitri Hoegaerts. Een getrouwe van Gerolf Annemans, tot aan de nieuwe samenstelling VB-afgevaardigde in de Raad van Bestuur van de VRT. En volgens Vanhecke wél een goede VB-afgevaardigde. Mocht het VB dit doen, verbreekt de partij wel de poging van Ingrid Lieten om in de Raad van Bestuur  een gelijke verhouding mannen - vrouwen te creëren. Het VB verbreekt dit dan ten nadele van de vrouwen. Wie had anders verwacht?

Half januari werden de uitgaven van de verschillende partijen en kandidaten voor de Vlaamse parlementsverkiezingen op 7 juni 2009 goedgekeurd door de Vlaamse Controlecommissie voor de Verkiezingsuitgaven; nu is ook het verslag van die commissie publiek gemaakt. Op een paar akkefietjes na hield iedereen zich – althans volgens de ingediende stukken – keurig aan de wettelijk opgelegde maximumbedragen. Groen! gaf vanuit de partijkas het meeste uit: 996 040 euro, de PVDA+ was het zuinigste met 136 978 euro. Het VB gaf vanuit haar oorlogskas op het partijhoofdkwartier 985 379 euro, waarmee het de tweede big spender is. Maar daar moeten nog de persoonlijke uitgaven per kandidaat bijgeteld worden, en dan steekt het VB Groen! ver voorbij.

Bij het VB besteedde Filip Dewinter 43 663 euro aan zijn persoonlijke campagne, zijn soulmate Anke Van dermeersch 35 877 euro. Mechelenaar Frank Creyelman had ook nogal wat geld nodig om zich bekend te maken bij zijn kiezers: 34 423 euro. Pieter Huybrechts, die vorige week nog een kwade mail naar zijn partijvoorzitter stuurde,  had 24 188 euro veil om een laatste keer in het Vlaams parlement te kunnen zetelen. Huybrechts zou zodra hij gerechtigd is op het maximum mogelijke pensioen volgens afspraak zijn plaats in het Vlaams parlement afstaan aan Raf Liedts. De chauffeur van Bruno Valkeniers. Raf Liedts gaf 2 123 euro uit voor de verkiezingscampagne die hem naar het Vlaams parlement zou moeten brengen. Van de minder bekende VB’ers gaf Hans Verreyt het meeste uit: 19 189 euro. Toch geraakte hij niet verkozen. Nog iets om spijt van te hebben. Dat hij zoveel geld voor niets uitgaf. Om duidelijk te maken dat hij ook op de Antwerpse lijst stond, gaf Bruno Valkeniers (foto) 39 442 euro uit. Maar het meest stopte Marijke Dillen in de campagne: 57 939 euro. In Vlaams-Brabant gaven Filip De Man, Felix Strackx en Wim Van Dijck, lijstduwer, derde en vierde op de lijst, het meeste geld uit. Zij gaven respectievelijk 24 655, 22 878 en 20 844 euro voor hun campagne. Felix Strackx geraakte verkozen maar zou ergens deze legislatuur moeten opkrassen om Wim Van Dijck terug in het Vlaams parlement te krijgen. Het rapport van De Standaard en De Morgen was nochtans allesbehalve lovend voor de prestaties van Van Dijck in de vorige legislatuur.

In Brussel gaf Johan Demol… 0 euro uit voor de verkiezingscampagne. Valérie Seyns, madame Bart Debie, was al even krenterig. Lijsttrekster in Limburg Linda Vissers spendeerde daarentegen 27 746 euro aan haar eigen campagne, haar Oost-Vlaamse collega lijsttrekker Karim Van Overmeire had er 37 923 euro voor over. Het zotst in Oost-Vlaanderen was Alain Cleyman met 42 600 euro eigen uitgaven. Volgens zijn verkiezingspropaganda stond deze man uit Temse vanop de vierde plaats op de VB-lijst “klaar om als Vlaams volksvertegenwoordiger uw vertegenwoordiger in Brussel te zijn”, maar bij de verkiezingsuitslag werd hij over het hoofd gesprongen door Guy D’Haeseleer uit Ninove (16 629 euro eigen uitgaven, en slechtst zevende op de lijst). Guy D’Haeseleer bleef in de Kamer van Volksvertegenwoordigers bij Gerolf Annemans zitten, en zo werd eerste op de opvolgerslijst Erik Tack uit Ronse (38 164 euro eigen uitgaven), en niet Alain Cleyman, Vlaams parlementslid. Bij verkiezingen telt niet enkel hoeveel geld je in je campagne stopt.

Frank Vanhecke, lijsttrekker voor het Vlaams parlement in West-Vlaanderen en in heel Vlaanderen lijsttrekker voor de Europese verkiezingen, deed evengoed als Johan Demol: 0 euro. Tweede op de lijst in West-Vlaanderen Agnes Bruyninckx-Vandenhoudt is niet zoals Frank Vanhecke bekend uit de boekskes en stopte 33 399 euro in haar verkiezingscampagne. De cijfers na de komma niet meegerekend werd in Antwerpen aan persoonlijke campagnes van VB-kandidaten 396 496 euro uitgegeven, in Vlaams-Brabant 129 756 euro, in Brussel-Hoofdstad 22 732 euro, in Limburg 131 149 euro, in Oost-Vlaanderen 297 533 euro, en in West-Vlaanderen 135 702 euro. Samen is dat 1 113 368 euro, of nog meer dan het cijfer dat in de pers circuleerde van de 985 379 euro uitgaven uit de partijkas. In totaal zijn het 2 098 747 euro uitgaven die niet konden beletten dat het VB op 7 juni strandde op 15,3 %, toch nog altijd 628 564 stemmen maar 353 023 stemmen minder dan bij de vorige verkiezingen voor het Vlaams parlement. De opgegeven verkiezingsuitgaven zeggen overigens nog niet alles want er werd natuurlijk ook nog personeel ingezet, onder andere mensen die uit de secretariaten in Brussel weggetrokken werden voor algemene en persoonlijke campagnes.

• Update. Frank Vanhecke laat weten dat hij wel degelijk ook eigen kosten gemaakt heeft, maar deze heeft aangegeven bij de campagnekosten voor zijn Europees mandaat. Mandaat dat hij effectief opnam in tegenstelling tot zijn Vlaams mandaat.

En hoe is 't met Frank Vanhecke? "Er was de voorbije dagen weer wat gerommel in de marge, deze keer over de vergoeding die Vlaams Belang-voorzitter Bruno Valkeniers van de partij krijgt uitgekeerd, bovenop zijn parlementaire wedde”, noteerde Frank Vanhecke gisteren op zijn blog. De voormalige partijvoorzitter vindt het normaal dat de partijvoorzitter wat meer verdient dan een ander, maar dat zou beter geregeld zijn door hem een extra mandaat te geven in de Kamer van Volksvertegenwoordigers (quaestor, bureaulid…) “zodat de kost niet ten laste van de partij zou vallen - maar blijkbaar waren deze bijkomende mandaten reeds aan anderen toegezegd.”

Guy D’Haeseleer mocht van Gerolf Annemans quaestor worden bij de Kamer van Volksvertegenwoordigers, Gerolf Annemans zelf werd bureaulid. Of het de juiste mensen op de juiste plaatsen zijn, moeten ze bij het VB maar zelf uitmaken. Het zou echter van misprijzen voor de belastingbetaler getuigen mocht men Bruno Valkeniers één van die extra mandaten gegeven hebben louter omdat hij als VB-partijvoorzitter wat meer zou betaald moeten worden. Allez, dat vinden wij toch. Frank Vanhecke heeft er minder moeite mee. Hij heeft andere zorgen. Frank Vanhecke: “Slechter vind ik dat Pieter Huybrechts op zijn brieven aan de voorzitter geen antwoord krijgt. (…) Troost U Pieter, ik krijg ook geen antwoord op mijn nota's, zelfs niet wanneer die over cruciale aspecten van de toekomst van onze partij gaan. Veel erger ook dan die voorzittersvergoeding beschouw ik de recente VB-benoemingen in de Raad van Bestuur van de VRT. (Link door ons gelegd, niet door Frank Vanhecke, nvdr.) Dat het partijbestuur daar twee manifest voor deze taak onbekwame mensen in benoemt (één daarvan binnen en buiten de partij al lang in opspraak – en dan druk ik me nog zacht uit) is zo mogelijk nog erger dan enkel maar het verder liquideren van Marie-Rose Morel. Dat daarbij een hele vaudeville wordt opgevoerd waarbij men de ‘schuld’ voor deze benoemingen probeert in de schoenen van sp-a minister Lieten te steken, is gewoon beledigend voor onze partijraad. Wanneer een partij liever twee onbekwame kandidaten van de ‘Antwerpse gemeenteraadsfractie’ op strategische posten benoemt dan het risico te lopen bekwame en loyale mensen te benoemen die misschien niet altijd naar de pijpen van de Antwerpse club zullen dansen, is er iets zeer ernstig mis. Er komt een moment waarbij het doel de middelen niet meer heiligt en de middelen zelfs het doel besmeuren. Al wie nu nog zwijgt en het hoofd afwendt, wordt medeplichtig.” Tegenover vrienden, en desgevraagd de pers, liet Frank Vanhecke zich de voorbije maanden al kritisch uit over de partijleiding bij het VB, maar nog nooit was hij op zijn eigen blog zo scherp voor die partijleiding.

VB-voorzitter Bruno Valkeniers (foto) gaat in opdracht van het VB-partijbestuur nog eens praten met zijn Frank Vanhecke die zondagochtend ontslag nam uit het VB-partijbestuur. “We moeten bespreken hoe onze verdere samenwerking zal verlopen, maar ik heb weinig hoop dat Frank terugkomt op zijn beslissing”, zegt Bruno Valkeniers. Frank Vanhecke zal het gesprek niet weigeren, maar denkt niet dat het iets zal uithalen. Frank Vanhecke (in Gazet van Antwerpen): “Ik ben vastbesloten. Vorige week maandag heb ik het partijbestuur bijna gesmeekt om redelijk te blijven, maar ik voelde me geschofferd door de arrogantie en het gebrek aan interesse van sommige bestuursleden.”

Vóór de partijraad van vorige zaterdag was Bruno Valkeniers er nog gerust in. Dat blijkt uit het voorwoord van Bruno Valkeniers in het december-nummer van Vlaams Belang Magazine. Nummer dat gisteren in de brievenbus van de abonnees viel, maar vorige week al in druk was gegaan. Bruno Valkeniers: “Het is mijn overtuiging dat het Vlaams Belang zich zal bevestigen als grote, sterke, rechtse en Vlaams-nationalistische partij. Onze leidraad is en blijft radicaal-republikeins en volks. Ik ben er evenzeer van overtuigd dat u, de kaderleden en militanten die de ruggengraat van het Vlaams Belang vormen, ook in het nieuwe jaar onze partij verder zal helpen uitbouwen. Een Zuid-Afrikaans gezegde luidt: “Alles sal reg kom as ons almal ons plig doen”. Vrij vertaald: alles komt in orde, als ieder zijn plicht doet. In de inzet en de trouw van onze kopstukken, mandatarissen en militanten heb ik alvast het grootste vertrouwen.” De vraag is natuurlijk of omgekeerd ook ‘onze’ kopstukken, mandatarissen en militanten het grootste vertrouwen hebben in hun voorzitter. Valkeniers zelf blijft heimwee hebben naar de Zuid-Afrikaanse cultuur en gebruiken.

Filip Dewinter is zich weer eens van geen kwaad bewust. Hij is niet van plan zijn stijl aan te passen en ontkent dat hij zich in het verleden schuldig heeft gemaakt aan “nodeloze provocaties”. Over het ontslag van Frank Vanhecke uit het partijbureau zei Dewinter in het VRT-radioprogramma De Ochtend dat de pers “van een muis een olifant maakt”. In Gazet van Antwerpen was zijn commentaar: “Goed, de lucht is nu gezuiverd, we kunnen verder.” (sic).

Humor is niet besteed aan Dewinter, of het is ranzige humor. Slechts eenmaal is Dewinter écht grappig. Dewinter (in Gazet van Antwerpen): “Zeventig procent van de leden heeft het nieuwe bestuur goedgekeurd, ik wou dat ik tijdens mijn studies altijd zo’n score had gehaald.” Voor het overige was het gisteren stil bij de VB-kopstukken. Zij alleen mogen nog spreken, maar zij gaven gisteren forfait. “Nog nooit gebeurd, Vlaams Belang’ers die niet naar een televisiestudio willen komen”, zei Phara De Aguirre gisteren bij de aankondiging van de uitzending van Phara later op de avond. Enkel partijwoordvoerder Joris Van Hauthem wilde langs komen. Tijdens de uitzending dreunde Van Hauthem braafjes het lesje op dat hij van Dewinter had meegekregen: we draaien de bladzijde om, we gaan nu opnieuw vooruit. Eerder op de dag had Van Hauthem aan de pers medegedeeld dat de eerste vergadering van het nieuwe partijbestuur “redelijk sereen” was verlopen. De vraag is natuurlijk wat de norm is, maar “redelijk sereen” laat toch vermoeden dat het nog niet allemaal koek en ei is in het VB-partijbestuur. En dat terwijl Filip Dewinter zich in het VB-partijbestuur heeft kunnen versterken met Marijke Dillen als ondervoorzitster en Filip De Man als voorzitter van de VB-partijraad, en Gerolf Annemans zich gesterkt voelt door de promotie van Guy D’haeseleer tot nationaal secretaris, een nieuwe functie bij het VB. En nieuwkomer Barbara Pas, die Dewinter-boy Hans Verreyt in het partijbureau als voorzit(s)ter van de Vlaams Belang Jongeren opvolgt. Barbara Pas die  haar eerste job bij het VB (als partijmedewerkster voor de VB-fractie in de Kamer van Volksvertegenwoordigers) te danken heeft aan Gerolf Annemans, en nu in diezelfde Kamer van Volksvertegenwoordigers onder de hoede van fractieleider Gerolf Annemans zetelt.

Op de vele websites en blogs van VB’ers bleef het gisteren en het voorbije weekend stil over de strapatsen bij het VB. Uitzondering op de regel was Freddy Van Gaever, bon-vivant, financier van het eerste uur van het VB en gecoöpteerd senator. Freddy Van Gaever op zijn website: “Lezers van deze ‘site’ weten goed dat ik hier zeer zelden iets schrijf over wat er in onze partij gebeurt. Daarvoor zijn er talrijke andere mandatarissen die dit regelmatig doen en die bovendien nog betere informatie hebben als ik. Toch wil ik even terugkomen op de partijraad van gisteren waarvan ik één van het honderdtal aanwezigen was.” Freddy Van Gaever is met name boos over de berichtgeving in Het Nieuwsblad op Zondag. Het gaat opnieuw over die 70 %. “In de studentenwereld staat 70 % voor ‘onderscheiding’ en daarvoor willen er véél tekenen. Ik weet nog zeer goed hoe fier ik was toen ik bijna een halve eeuw geleden tijdens een ‘tweede zit’ (ik had aan de eerste niet deelgenomen) (…) met ‘onderscheiding’ mijn eerste licenciaatsdiploma behaalde.” Freddy Van Gaever is verbolgen over Het Nieuwsblad op Zondag dat schreef dat Bruno Valkeniers “amper 70 % van de stemmen” kreeg, “ongebruikelijk voor een partij die doorgaans met 95 à 99 % van de stemmen de besluiten van de top goedkeurt”. Freddy Van Gaever: “Dit noem ik nu riooljournalistiek. Hoe durven ze toch. (…) U bent het schitterend bewijs dat er een steeds grotere noodzaak bestaat in Vlaanderen voor een werkelijk ‘onafhankelijke’ krant.” Helaas voor Van Gaever ging zijn droom voor een onafhankelijke Vlaamse krant in rook op. De man die het zakelijk op poten moest zetten, was… Bruno Valkeniers. “Ik doe niet meer mee. Ik heb wel wat anders aan mijn hoofd”, was Valkeniers’ reactie toen hem een half jaar later de stand van zaken werd gevraagd.

Freddy Van Gaever verhaalt verder over hoe hij Filip Dewinter hielp bij het “binnenhalen” van Marie-Rose Morel, “deze talentvolle jonge politica. Ik zie me daar in de ‘reuze living’ van Morels ouders nog zitten”. “Ze blijft een van onze talentvolste dames en we kunnen dergelijk materiaal (sic) zeer goed gebruiken in de toekomst om ons gebouw terug te verstevigen.” Freddy Van Gaever besluit in zijn krakkemikkig Nederlands met: “Het belangrijkste feit is echter dat Bruno Valkeniers nu en gesteund door een ruime meerderheid terug kan gaan bouwen aan een nieuw elan van onze partij. Dat kan maar lukken als talenten zoals er zovelen zijn bij het Vlaams Belang alle neuzen in dezelfde richting zetten en het eigenbelang wat vergeten. Als men gaat lopen kan men nooit een strijd winnen. Diegenen die dat doen worden gewoonlijk snel vergeten of erger nog ‘soms ingehaald’ hetgeen dan meestal nog erger is. Men zegge het voort.” De Vanheckes en Van Overmeires moeten zich niet te ver verstoppen, of ze worden helemaal vergeten of voorbijgestoken. (Foto: Filip Dewinter en Freddy Van Gaever de voorbije zomer samen in Zuid-Afrika.)

“Je zal weinig verschil vinden tussen de tekst die maandagmorgen is voorgelegd en de tekst zoals die geamendeerd is door het VB-partijbestuur”, zei Bruno Valkeniers begin vorige week. Valkeniers heeft gelijk: we vonden maar zeven verschillen tussen de originele visietekst en de zaterdag goedgekeurde visietekst. De essentie van die visietekst is, zoals wij vrijdag al schreven, dat het VB het VB blijft. De wijzigingen benadrukken dit nog meer.

In de titel van de visienota is het woordje “nationalistische” toegevoegd. Het VB is Een radicale, nationalistische en republikeinse volkspartij voor Vlaanderen. Merkwaardig genoeg wordt verderop in de tekst niet uitgelegd wat het VB met die toevoeging wil benadrukken. Dat het VB een radicale partij is, wordt in een lange paragraaf uitgelegd. Waarom het een republikeinse partij is, wordt ook in het lang en het breed uitgelegd. Het volkspartij zijn, wordt slechts in een korte paragraaf uitgelegd. Het uitleggen wat men onder een nationalistische partij zijn begrijpt, is in het vuur van de discussie blijkbaar vergeten. Tweede wijziging: “het afwijzen van massa-immigratie als middel om de multiculturele maatschappij te realiseren” werd “het afwijzen van massa-immigratie en het multiculturele dogma”. De strijd tegen de multiculturele samenleving stopt niet na het tegenhouden van de “massa-immigratie”. Derde wijziging: er wordt toegevoegd dat een "éénduidige taal- en nationaliteitskeuze en een keuze voor onze Westerse waarden en normen" een must zijn, willen migranten in Vlaanderen mogen blijven. Vierde wijziging: “Naast onze klassieke achterban moeten we ook ergens het ‘midden’ van de maatschappij opzoeken. (…) Dit midden bestaat o.m. uit studerende jongeren, mensen die kranten en tijdschriften lezen, werkende koppels, zelfstandigen, actieve medioren en senioren, mensen in het verenigingsleven, het kunstenmilieu, gebruikers van digitale netwerken, heel het socio-culturele weefsel…” Dit is geworden: “Dit midden bestaat o.m. uit het gezin als belangrijkste hoeksteen van de samenleving, studerende jongeren, mensen die kranten en tijdschriften… (enz., het hele lijstje zoals daarnet geciteerd).” Vijfde verschil: “Onder de vlag ‘republikeinse volkspartij’ zal het Vlaams Belang radicaal en onverkort ijveren voor een echte Vlaamse staat in een confederaal Europa.” Dat werd dat het Vlaams Belang ijvert “voor een onafhankelijke Vlaamse staat.”

De enige wijziging die er toe doet is de zesde. In de samenvatting is verdwenen dat het Vlaams Belang de Vlaamse staat in wording gestalte wil geven “zonder in nodeloze provocaties of extreem verbalisme te vervallen”. Dat is simpelweg geworden: “Als waardenpartij wil het Vlaams Belang de Vlaamse staat in wording gestalte geven.” In de tekst vooraf is wél behouden: “’Radicaal’ betekent dus niet dat men vervalt in nodeloos provoceren of in schuttingstaal.”, maar dat is maar om Bruno Valkeniers te kunnen laten zeggen dat het VB voortaan een beschaafde partij wordt. Zowel in het kamp Filip Dewinter / Gerolf Annemans als langs de zijde Frank Vanhecke (foto) / Karim Van Overmeire is men het eens over de interpretatie van de hele visietekst: “Enkel de samenvatting van de tekst maakt deel uit van het officiële partijprogramma.” Probeerde Bruno Valkeniers nog op zijn Belgisch zowel de tegenstanders als de voorstanders van vuilbekkerij gelijk te geven, zowel de hardere als de minder harde vleugel van het VB interpreteren de visietekst op dezelfde wijze. “Dat zinnetje (over schuttingtaal) is gesneuveld in de uiteindelijke tekst'” zei Dewinter woensdag al in De Standaard. “Alle punten waarmee de media Vlaams Belang pijn had kunnen doen, zijn uit de tekst gefilterd. We moeten niet aan zelfkastijding doen. Wij zijn een oppositiepartij en dat betekent nu eenmaal dat je radicaal oppositie moet voeren.”  De pocket van Mohammed-taal blijft dus. Die quote op een VB-meeting was trouwens vooraf doorgenomen met Bruno Valkeniers. Zevende verschil: waar er vroeger stond "De partij wil tussen dit en de lokale verkiezingen van 2012 het 'cordon' als een lege huls van zich afwerpen en zich presenteren als radicale beleidspartij voor wie inhoud en doelstellingen primeren op macht en postjes", luidt het nu dat het VB wil "het 'cordon' ontmantelen en zich presenteren als radicale programmapartij". De vervanging van 'beleidspartij' door 'programmapartij' is veelzeggend. Maar in de daaropvolgende passage wordt de deur nog altijd opengezet voor het opnemen van bestuursverantwoordelijkheid. "Samenwerking met andere Vlaamsvoelende partijen en opnemen van beleidsverantwoordelijkheid, zeker op lokaal en regionaal vlak, moet een reële optie zijn."

Het 'Belgisch compromis' hier en daar wat sleutelen aan de tekst en dubbelzinnigheden laten, was voor een aantal Vlaams-nationalisten onverteerbaar. Vandaar het ontslag van Frank Vanhecke uit de VB-partijraad waarin hij nog geen dag opnieuw zetelde; vandaar dat Karim Van Overmeire vorige woensdag al weigerde in het nieuwe partijbestuur te zetelen. Jurgen Ceder, VB-fractieleider in de Senaat en hoofd van de juridische dienst van het VB, dik bevriend met Frank Vanhecke en de uitgerangeerde Marie-Rose Morel, betoont een naïviteit die je niet van een jurist zou mogen verwachten. Hij bekijkt nog of zijn interpretatie van de visietekst inderdaad niet overeenstemt met de interpretatie die Dewinter & Co eraan gaan geven. Intussen is Ceder de spion van Vanhecke - Morel - Van Overmeire in het VB-partijbestuur, alsof Dewinter niet zou weten met welke gevoelens Jurgen Ceder de vergaderingen zal bijwonen. Het wantrouwen dat tot nu toe vooral in de coulissen duidelijk was, is nu openlijk geëtaleerd. Het is niet verdwenen met de “in consensus” aangenomen visietekst. Integendeel.

Van Terzake maandagavond, over De Standaard en Het Nieuwsblad dinsdag, tot De Morgen gisteren: de media hebben de voorbije dagen uit de visietekst van Bruno Valkeniers volop zinnetjes gelicht die als kritiek op Filip Dewinter geïnterpreteerd kunnen worden. Zinnetjes die intussen, in de versie die morgen aan de VB-partijraad  wordt voorgelegd, verwijderd zijn. Wat bij Valkeniers’ dromen over de vorm onderbelicht werd, is dat het VB in diezelfde tekst naar inhoud het VB blijft als altijd tevoren.

Het werkstuk van Bruno Valkeniers draagt als titel Een radicale, republikeinse volkspartij voor Vlaanderen. Op blz. 3 tot en met 6 van de nota worden de begrippen radicalisme, republikeins en volkspartij verduidelijkt. Radicalisme: “Het VB is en blijft de likeur, de straffe versie van ideeën die ook in een meer verdunde vorm in andere partijen bestaan. (…) Het woord ‘gematigdheid’ past niet bij een partij als het VB.” “Namaak zal er altijd zijn, we moeten dat intelligent en met de nodige dosis humor relativeren en recupereren”, is een nieuwe benadering. Maar het radicalisme wil Valkeniers niet matigen. Onder ‘republikeins’ wordt in de nota verstaan dat men ook denkt aan de inrichting van de samenleving eens Vlaanderen onafhankelijk is. “Het motto ‘love it or leave it’ bepaalt de houding tegenover de migranten”, schrijft Valkeniers. Het is de Ronald Reagan-versie van de VB-kreet Aanpassen of opkrassen, en werd voor het eerst op een VB-meeting gebruikt door… Filip Dewinter. In het paragraafje over het VB als volkspartij lezen we: “De permanente uitdaging voor het Vlaams Belang blijft dus: luidop blijven zeggen wat de Vlaming (stilletjes) denkt.” Zou Filip Dewinter het anders zeggen? Overigens is het inderdaad maar een paragraafje. In de nota-Valkeniers zijn 31 lijnen gewijd aan het ‘radicalisme’, 40 lijnen aan het ‘republikeins’ zijn, en maar 11 lijnen aan het ‘volkspartij’ willen zijn.

Het zinnetje in de nota-Valkeniers van maandagmorgen dat radicaal zijn niet betekent dat men vervalt in nodeloos provoceren of in schuttingstaal is gesneuveld in de uiteindelijke tekst, vertelde Dewinter ’s anderendaags al. In de titel van de nota is dan weer één woord toegevoegd: Een radicale, nationalistische en republikeinse volkspartij voor Vlaanderen. Het wervende Eigen Volk Eerst-principe mocht niet ontbreken in de titel. En voor het overige blijft Dewinter, zoals wij hem vaak hebben genoemd, De Grote Baas. Marie-Rose Morel, nochtans één van de taaiste politica’s, gooit de handdoek in de ring. Ze is niet langer kandidaat ondervoorzitter omdat Dewinter (foto 1: nog lief in de ogen van Morel kijkend) aan dat ondervoorzittersschap koppelde dat Morel geen media-optredens mocht doen in de functie van ondervoorzitter, en zelfs van die titel geen gebruik zou mogen maken binnen de partijstructuren. Bruno Valkeniers zegt Morels beslissing te betreuren. “Maar we moeten verder”, voegt hij er snel aan toe. Dewinter zou het niet anders zeggen. Frank Vanhecke haalt zwaar uit naar Dewinter en Valkeniers, maar denkt niet dat er nog iets zal veranderen. “U moet onze leden een beetje kennen. Dat zijn mensen die door het vuur gaan voor hun partij. De vorige keer zijn ze zo geschrokken van de stemming dat ze nu bereid zijn om zowat alles te stemmen om toch maar de partij te redden”, zegt ex-voorzitter Frank Vanhecke aan De Werktitel.

Frank Vanhecke ontkent dat er brokken zijn tussen Marie-Rose Morel en het Vlaams Belang. Frank Vanhecke: “Er zijn brokken tussen Marie-Rose Morel en de Antwerpse gemeenteraadsfractie. Dat is iets helemaal anders. Ik heb als ere-voorzitter de eer en het genoegen om nog regelmatig te spreken voor afdelingen over het hele land en daar hoor ik geen onvertogen woord. Antwerpen mag zich dan misschien wel het Mekka van de wereld wanen, de rest van Vlaanderen is een stuk groter.” Gewoonlijk spreekt men over Antwerpen dat zich het centrum van de wereld waant, voor Frank Vanhecke is het nog een graad erger: Antwerpen dat zich het Mekka van de wereld waant.

• Vanavond in Comedy Special (Canvas, 21.25 uur): Han Solo, de eerste extreemrechtse stand-upcomedian van Vlaanderen. Han Coucke die een doorgewinterde racist parodieert. Hij deed dat zo overtuigend dat zelfs de echte Dewinter kwam kijken en genoot van de voorstelling (foto 2). Han Coucke, die uit Mong Rosseels theatergezelschap De Vieze Gasten komt, hield lang vol dat hij intussen écht denkt als Dewinter. Maar in Focus Knack noemt hij deze week de Telefacts-reportage over Dewinter bij de gemeenteraadsverkiezingen in 2006 – “We hangen eraan, we hebben het gehad” – als één van de beste tv-momenten. Voor de volledige Telefacts-reportage: deel 1, deel 2.

“Heftige reportage”, mailde men ons na het zien van de undercoverbeelden bij een onthaalouder in Antwerpen die het VRT-magazine Terzake maandag uitzond. En dat was niet eens alles. ’s Anderendaags toonde Terzake nog niet eerder uitgezonden beelden. Intussen hebben ze bij het VB weer Het Groot Complot ontdekt. “De zeer naïeve en zelfs domme politieke uitspraken van een huismoeder uit Hoboken worden gebruikt om de aandacht van zeer reële problemen af te leiden”, weet Frank Vanhecke. Maar terug over dat "heftige": het gaat er wel meer heftig aan toe in Antwerpen, al is het natuurlijk niet in de hele stad zo.

Vorige week verschenen twee mannen uit de Balansstraat in Antwerpen-Zuid voor de rechtbank in Antwerpen, na een klacht van een Turks gezin dat jarenlang belaagd werd  door de twee mannen, hun linker- en de rechterbuur. Toen één van de twee zichzelf verdedigde voor de rechtbank werd pijnlijk duidelijk wat een racist hij is. De advocaat van de eerste man pleitte voor een milde straf. Zijn cliënt zou alleen in een dronken bui twee briefjes met Turkse klootzak op de deur hebben geplakt, en daar wenste hij zich voor te excuseren. De andere buurman verdedigde zichzelf. Hij verbaasde iedereen in de rechtszaal met zijn harde, racistische taal. “Meneer de rechter”, begon hij. “Die mensen daar (hij bedoelde de Turkse buren, red.) zijn voor mij hondenstront. Ik wandel er met een boog omheen. Kennissen uit het extreemrechtse milieu wilden de Turk in de Schelde gooien, maar ik heb dat afgeraden. We moeten de rivier niet nog meer vervuilen!” Na zijn woordje uitleg tegen de rechter, richtte hij zich nog tot de procureur: “Jullie zijn veel te links en vormen de voedingsbodem van extreemrechts.”

De voorzitter van de rechtbank had de racistische uitlatingen kunnen noteren als zittingsmisdrijf, met een extra straf als gevolg, maar hij deed dat niet. De procureur eist voor de twee mannen achttien maanden cel en 550 euro boete. Op 29 september wordt uitspraak gedaan over deze zaak. (Foto: Antwerpen-Zuid, niet de Balansstraat maar wel met op de achtergrond het nieuwe Justitiepaleis. Klik eenmaal op de foto voor een grotere afbeelding.)

Dinsdag kwam het Europees Parlement (foto 1) voor het eerst in haar nieuwe samenstelling bijeen. In de kranten gisteren was er vooral aandacht voor Jerzy Buzek, de nieuwe Poolse voorzitter van het Europese Parlement. En ook wel voor Isabelle Durant (Ecolo) die één van de veertien ondervoorzitsters is van het Europees Parlement. Over de Vlaams Belang-verkozenen geen woord. Dat begint al goed.

Terwijl alle andere Belgen onderdak vonden bij een Europese politieke familie, blijven Frank Vanhecke en Philip Claeys achter in de groep van niet-ingeschrevenen. Slechts 26 van de 736 Europese parlementsleden behoren daartoe. Een bonte groep met naast Frank Vanhecke en Philip Claeys, vier leden van Geert Wilders’ Partij voor de Vrijheid; drie leden voor de Hongaarse Jobbik Magyarországért Mozgalom; drie leden van de Roemeense Partidul România Mare; drie leden van de Oostenrijkse lijst Dr. Martin – für Demokratie, Kontrolle, Gerechtigkeit; de drie verkozenen voor het Front national: Jean-Marie Le Pen, dochter Marine en “valiezendrager” Bruno Gollnisch; twee leden van de British National Party onder wie Nick Griffin; twee verkozenen van het Bulgaarse Attack; twee leden voor de Oostenrijkse Freiheitliche Partei Osterreichs, onder wie VB-vriend Andreas Mölzer; een lid van de Democratic Unionist Party (Northern Ireland) en een verkozene van de Spaanse Unión Progresso y Democracia. Met zesentwintig verkozenen uit negen verschillende landen zouden ze een technische fractie kunnen vormen, wat hen meer spreektijd, personeel en geld oplevert. Maar daarvoor zijn de onderlinge meningsverschillen te groot.

De droom van een extreemrechtse fractie, zoals in de vorige zittingsperiode er even een was met Bruno Gollnisch als voorzitter en Philip Claeys als ondervoorzitter, moesten Vanhecke en Claeys opbergen. Het VB hoopte daarom aan het sluiten bij de ‘Europa van vrijheid en democratie’-groep met de Britse eurosceptische United Kingdom Independence Party van Nigel Farage als grootste partij daarbinnen. Ook de Italiaanse Lega Nord en de Deense Dansk Folkeparti zijn er lid van. Philippe de Villiers, van het Franse partijtje waar de burgemeester van Orange zich bij aansloot nadat hij bij het Front national was buitengegooid, maakt ook deel uit van deze groep. Het VB zocht aansluiting bij die 'Europa van vrijheid en democratie'-groep maar botste daarbij op het veto van de enige Nederlander in die groep, Bastiaan Belder die in het Europees Parlement zetelt voor de ChristenUnie - Staatkundig Gereformeerde Partij. Hij zetelt al sinds 1999 in het Europees Parlement en mede om taalredenen weet hij beter dan wie ook welk vlees ze in de kuip zouden krijgen met het VB erbij. Het VB moet dus zoals in het verleden als niet-ingeschrevene verder in het Europees Parlement. Vlaams Belang gaat door op zelfde elan, heet dat dan op de VB-website.

Wie de persoonsgegevens van de niet-ingeschrevenen op de website van het Europees Parlement bekijkt, geraakt ongetwijfeld onder de indruk van dat van Slavi Binev, van de ultranationalistische Bulgaarse Attack. Het c.v. van Binev gaat voor meer dan de helft over zijn verdiensten bij de Taekwondo-sport. Maar het c.v. van ‘onze’ Frank Vanhecke mag er natuurlijk ook zijn. Frank Vanhecke is “Algemeen voorzitter Vlaams Blok (sinds 1996)” (zie rode kader op illustratie 2, klik eenmaal op de afbeelding voor een grotere versie). Dat Frank Vanhecke sinds 2 maart 2008 niet langer voorzitter is van het Vlaams Blok/Vlaams Belang heeft hij blijkbaar nog niet verteld in het Europees Parlement. Ofwel loopt hij achter bij het up date houden van zijn persoonsgegevens. Dat kan ook.

Bij verkiezingen is het altijd weer maar afwachten wie effectief gaat zetelen. Niet alleen omdat je niet weet of de kandidaat voor wie je stemt voldoende stemmen zal halen, dat is nog normaal. Ook omdat je favoriete kandidaat misschien wel populairder is dan vele andere kandidaten op de lijst, maar toch niet kan gaan zetelen omdat kandidaten voor hem of haar kunnen profiteren van de lijststemmen. Denk aan Erik De Bruyn (SP.A) in Antwerpen. Dat is al minder normaal.

Ook al niet koosjer is het als partijen schijnkandidaten posteren, mensen die wel op een lijst staan maar dat enkel doen om stemmen te trekken, zelf blijven zetelen waar ze tevoren al voor verkozen zijn en plaats laten aan een opvolger op de lijst. Om in Antwerpen te blijven, denk aan de combinatie Europarlementslid Dirk Sterckx en Vlaams parlementslid Annick De Ridder (Open VLD). Helemaal van de pot gerukt is het als kandidaten bij hoog en laag volhouden dat ze voor de nieuwe Hoge Vergadering kiezen, maar uiteindelijk blijven zitten waar ze al zaten. Denk aan VB-senator Anke Van dermeersch die naar het Vlaams parlement zou trekken. “Ze hebben daar immers goede fiscalisten te kort”, zei de blonde diva. Daarmee een andere blonde, VB-Vlaams parlementsmedewerkster en fiscaal specialiste Barbara Bonte (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/6895137), op haar plaats zettend. Maar Anke Van dermeersch blijft uiteindelijk in de Senaat zitten… zoals wij hier voorspeld hebben (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20090529).

Laat Anke Van dermeersch in Antwerpen plaats voor Jan Penris die vanaf de opvolgerslijst terug in het Vlaams Parlement geraakt, in Limburg is de stoelendans ingewikkelder. In Limburg kreeg het VB op 7 juni drie Vlaamse parlementsleden, één minder dan vijf jaar eerder. Werden rechtstreeks verkozen: Linda Vissers (uit Overpelt), Chris Janssens (Genk, foto 2) en Annick Ponthier (Bilzen, foto 3). Linda Vissers (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/6966647), in 2007 federaal kamerlid geworden, keert terug naar het Vlaams Parlement waar ze vóór 2007 ook al zetelde. In haar plaats in de Kamer is Annick Ponthier gekomen, nochtans rechtstreeks verkozen voor het Vlaams Parlement. Hoezo? Om Katleen Martens (uit Hasselt, foto 1), eerste opvolgster op de Limburgse VB-lijst voor het Vlaams Parlement, terug in het Vlaams Parlement te krijgen moest Annick Ponthier afstand doen van haar rechtstreeks verworven mandaat in het Vlaams Parlement. In de Kamer deed nieuwbakken Vlaams parlementslid Chris Janssens ook afstand van zijn mandaat, want als eerste opvolger had hij normalerwijze Linda Vissers in de Kamer moeten opvolgen. Om plaats te laten voor Annick Ponthier neemt Janssens zijn mandaat in de Kamer dus niet op. En zo kan Annick Ponthier als tweede opvolgster naar de Kamer van Volksvertegenwoordigers vertrekken alhoewel ze rechtstreeks verkozen is voor het Vlaams Parlement. Haar mandaat in de Kamer geeft haar overigens minder lang jobzekerheid dan in het Vlaams Parlement. De kiezers van Annick Ponthier dachten anders wel dat Ponthier in het Vlaams Parlement zou gaan zetelen.

Alvast Chris Janssens en Annick Ponthier moeten nog werken aan hun bekendheid. De eerste kreeg weliswaar vijf minuten televisiebekendheid door zijn deelname aan één van de Terzake-debatten, op de Wikipedia-pagina over de samenstelling van het Vlaams parlement wordt hij verward met de gelijknamige voetballer bij SK Lierse. Zie: http://nl.wikipedia.org/wiki/Vlaams_Parlement_(samenstelling_2009-2014). En bij het VB hebben ze nog niet door dat Linda Vissers niet langer in de Kamer van Volksvertegenwoordigers zetelt en Annick Ponthier in haar plaats is gekomen (zie: http://www.vlaamsbelang.org/7/parlement/2). Overigens is 1/3 van de 21 leden tellende nieuwe VB-fractie in het Vlaams Parlement, parlementslid geworden als opvolger van en niet als rechtstreeks verkozene. Jan Penris, Marleen Van den Eynde en Wim Wienen (Antwerpen); Erik Tack (Oost-Vlaanderen); Stefaan Sintobin (West-Vlaanderen); de al genoemde Katleen Martens in Limburg; en Erik Arckens (Brussel). Hun parlementaire wedde hebben ze niet aan hun kiezers maar aan hun partij te danken. Meer nog dan bij de andere parlementsleden verzekert de partijtop (lees: Filip Dewinter) zich bij deze parlementsleden zo van slaafse trouwheid.

Op 12 maart beloofde Frank Vanhecke om “binnenkort” op zijn blog uit te leggen waarom hij best wel sympathie heeft voor de British National Party (BNP). Al had de partij ook wel tekortkomingen en programmapunten waarmee Vanhecke het niet eens is, hij duimde toch voor de BNP bij de Europese verkiezingen. Alhoewel wij Vanhecke er wel eens aan herinnerd hebben (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/7005786), heeft hij nog altijd niet uitgelegd wat hij zo goed vindt aan de BNP. En waarom dit doorweegt tegenover de minpunten. Vanhecke’s “binnenkort” heeft blijkbaar dezelfde betekenis als de “onverwijld” bij anderen. Vanhecke kreeg deze week overigens nog een aanleiding om alsnog zijn sympathie voor de BNP uit te leggen, na een interview met BNP-leider Nick Griffin (foto) woensdag op de BBC.

Nick Griffin, sinds juni Europarlementslid, vindt dat de EU een aantal schepen met Afrikaanse vluchtelingen tot zinken moet brengen om illegale migranten op andere gedachten te brengen. “Er moeten gewoon een paar van die schepen tot zinken worden gebracht”, aldus Griffin. “Vroeg of laat zullen we heel hard moeten optreden” tegen illegale migranten. Dit is “de enige maatregel waarmee een einde kan worden gemaakt aan de immigratie en waarmee kan worden voorkomen dat een groot aantal Afrikanen van beneden de Sahara sterft op weg naar Europa.” Er hoeven van Griffin geen doden te vallen bij deze afschrikacties. Een hele geruststelling! De opvarenden “kunnen een vlot toegeworpen krijgen waarmee ze terug kunnen varen naar Libië.” Bruno Gollnisch, Europarlementslid voor het Front national (FN) en voorzitter van de extreemrechtse fractie in het vorige Europees Parlement in de week waarin ze met voldoende in aantal waren om een fractie te kunnen vormen, toonde zich in een persmededeling daags na de verkiezingen van 7 juni verheugd over de twee leden die de BNP naar het Europees Parlement mag afvaardigden. Tja. Griffin zegt wat Gollnisch denkt maar niet durft zeggen?

Of het deze keer tot een extreemrechtse fractie komt, is twijfelachtig. De extreemrechtse Letse Partij voor Vaderland en Vrijheid (LNNK) koos eieren voor haar geld en sloot zich alvast aan bij de fractie van de ‘Europese conservatieven en hervormers’ die op initiatief van de Britse Conservatieven tot stand is gekomen. Fractie waar Derk-Jan Eppink van de Lijst Dedecker zich ook bij aansloot. Er zijn 25 leden nodig die uit minstens 7 verschillende landen komen om een fractie te kunnen vormen in het Europees Parlement. In een gezamenlijke fractie of niet, Nick Griffin heeft in de personen van Bruno Gollnisch en Frank Vanhecke alvast twee sympathisanten in het Europees halfrond.

Frank Vanhecke (foto, samen met Marie-Rose Morel) haalt tegenwoordig met een uitstap naar de Efteling de 'blaadjes' (zie: http://www.storymagazine.be/index.php/2009/07/07/mari...) en sommige 'kwaliteitsbladen' (zie: http://www.standaard.be/Artikel/Detail.aspx?artikelId...). Er is nochtans belangrijker nieuws te melden over Frank Vanhecke. Joods Actueel heeft in de aanloop van de verkiezingen de mening gevraagd van de Europese lijsttrekers over een aantal voor de Joodse gemeenschap gevoelige kwesties. Het blad merkte onder andere op dat de jeugd steeds minder weet over de Holocaust. Is dit gevaarlijk? En wat te doen? Frank Vanhecke vindt dat al genoeg herinnerd wordt aan de Holocaust.

Zowat iedereen vindt het een probleem dat de jeugd tegenwoordig steeds minder weet over de Holocaust. Frieda Brepoels (N-VA): “Ik vind dit inderdaad een gevaarlijke tendens.” Bart Staes (Groen!): “Een actieve kennis over de Holocaust is een noodzakelijk bestanddeeel van wat alle Europese burgers, en dus zeker ook de jongeren, moeten weten.” Guy Verhofstadt (Open VLD): “Bovendien is het belangrijk dat we de Holocaust niet alleen herdenken in grote vernietigingskampen als Auschwitz (…). De vernietiging van de zes miljoen Europese Joden gebeurde via een heel netwerk waarin elke lidstaat betrokken was en dus verantwoordelijkheid draagt. Daarom is bijvoorbeeld het Joods Museum voor Deportatie en Verzet in Mechelen zo belangrijk.” Kathleen Van Brempt (SP.A): “De Holocaust doet onze jongeren immers beseffen tot welke gruwelijkheden mensen in staat zijn als ze zich verliezen in ongelijkheidsdenken.” Jean-Luc Dehaene (CD&V): “Belangrijk is ook dat de Holocaustontkenning strafbaar is, en dus een uitzondering vormt op het basisrecht van vrijheid van meningsuiting.” Jean-Marie Dedecker (LDD): “De Holocaust is de zwartste bladzijde uit de Westerse geschiedenis. (…) Ze mag echter geen vrijbrief zijn om gruwel van het heden zoals de recente oorlog in Gaza te verdoezelen.” Citeerden we uit de standpunten van de democratische partijen telkens maar één zinnetje, het VB-standpunt zullen we integraal geven.

Frank Vanhecke: “Het spreekt voor zich dat het geen goede zaak is wanneer deze gruwelijke passage uit de Europese geschiedenis uit het collectieve geheugen zou gewist worden, net zomin trouwens als het leed dat zovele andere onschuldigen werd berokkend. Ik denk echter niet dat dit onmiddellijk staat te gebeuren. Voor zover me bekend wordt aan de Holocaust in het onderwijs de nodige aandacht besteed en kan men er ook de (publieke) media niet van beschuldigen geen aandacht te hebben voor het thema.” Zonder ze expliciet bij naam te noemen vraagt Vanhecke dus ook aandacht voor zij die omwille van hun Vlaamse overtuiging mee met nazi-Duitsland optrokken. Ze hadden toch alleen maar goede bedoelingen (sic), maar kregen de naoorlogse ‘repressie’ te verduren. “Het leed dat zovele andere onschuldigen werd berokkend.” En terwijl de stelling van Joods Actueel is dat de hedendaagse jeugd steeds minder weet over de Holocaust – stelling die door wetenschappers en politici bevestigd wordt – meent Vanhecke dat de Holocaust voldoende aan bod komt in het onderwijs en men toch ook niet kan klagen dat de media onvoldoende aandacht hebben voor dat thema. Johan Demol heeft gelijk als hij zegt dat het VB vastzit in een stramien waar ze niet uit geraakt (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20090623).

• Partijen over antisemitisme en herinneringseducatie: http://joodsactueel.be/2009/06/07/10152/verkiezingen-part....
• Johan Demol heeft gelijk (1): http://aff.skynetblogs.be/post/7095568.