31-01-13

ANDRÉ GANTMAN (N-VA): “SCHAF HET STADSDICHTERSCHAP AF”

Het dinsdag in de Antwerpse gemeenteraad goedgekeurde bestuursakkoord van N-VA, CD&V en Open VLD is één zaak. Daarnaast probeert de N-VA alles weg te krijgen wat maar zou kunnen herinneren aan de Patrick Janssens-periode. Of het in het bestuursakkoord staat of niet. Tegen elke marketinglogica in werd beslist dat de slogan 't Stad is van iedereen weg moest zonder dat men een alternatieve slogan had. En als het aan N-VA-fractieleider André Gantman (foto 2) ligt, maandagavond in de Antwerpse gemeenteraad, moet ook het stadsdichterschap weg.

 

André Gantman zegt nu bij de Antwerpse regionale televisiezender ATV: “Ik zou graag hebben dat de Antwerpse stadsdichter ook mee zijn of haar schouders zet onder het integratieproces. Om een einde te stellen aan het wij-zij-denken, want ik denk dat taalkennis veel verder reikt dan zich gewoon kunnen behelpen met een taal aan een stadsloket of een winkel.” In de Antwerpse gemeenteraad zei André Gantman dat maandagavond wel anders: daar pleitte hij wel degelijk voor het afschaffen van het stadsdichter-schap, om dan de Vlaamse schrijvers anders in te zetten. De geluidsopname van de gemeenteraadszitting, die op een dvd bewaard wordt, kan opgevraagd worden om dit te bevestigen.

 

In Gazet van Antwerpen herhaalde Gantman bovendien zijn pleidooi: “Een taal leren is meer dan erin slagen zich te behelpen aan een stadsloket of in de supermarkt. Het is ook kennismaken met de eigenheid en diepe wortels van een beschaving. Ik zou graag hebben dat schrijvers, die te pas en te onpas zeggen wat zou moeten gebeuren, op het terrein contact zouden hebben met de nieuwkomers. Dat zij hen laten kennismaken met de waarde en betekenis van de Vlaamse literatuur. (…) Schaf het stadsdichterschap af en engageer deze schrijvers om nieuw inzicht te geven in de geschiedenis van de Vlaamse literatuur, in wat zij nu schrijven. Ik kan mij niet inbeelden dat zij op zo’n voorstel negatief zouden reageren.”

 

Dat André Gantman zich niet kan inbeelden dat iemand op zijn voorstel negatief zou reageren, dat zegt natuurlijk meer over André Gantman dan over wie zijn voorstel zou afwijzen. Ofwel is André Gantman van slechte wil, ofwel is hij onwetend over het Antwerps stadsdichterschap. Maar neem nu de vorige Antwerpse stadsdichter, Peter Holvoet-Hanssen. Die maakte naast de contractueel verplichte stadsgedichten, gedichten met Hobokenaars van verschillende afkomst, met allochtone jongeren van meerdere Deurnese scholen, met anderstalige Berchemse jongeren… Anderzijds hoeft dat niet per se de taak van een stadsdichter te zijn. Als huidig Antwerps stadsdichter Bernard Dewulf niets in die zin zou doen, het maakt hem een niet minder groot stadsdichter, en dichter tout court. Moet alles economische utiliteitswaarde hebben? Mag iets niet gewoon de zintuigen prikkelen?

 

Om het af te leren, toch nog één gedichtje:

 

Een stadsgedicht is geen gericht
geen gekke dwazernij
't is licht
en tevens ook voor mij
een ijle zotternij
... Niet vatbaar voor de dwaze jogger op dieet

die slechts de weg voor zich
herkent
en nimmer meer geniet

geen vogels en geen vlinders ziet
maar kreunend voor zich uit kijkt

en nijdig vloekt
en denkt
och had ik maar een enkele reis naar Timboektoe geboekt!

 

Gedicht van Joanna Bolsius gelezen op de Facebook-pagina Red de Stadsdichter!.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: gantman, antwerpen, cultuur |  Facebook | | |  Print

21-01-13

RAPPERS EN COMMUNISTEN (BIJNA) TEN HUIZE BART DE WEVER

Bart De Wever is niet alleen partijvoorzitter, Vlaams parlementslid en Antwerps burgemeester. Hij is ook nog altijd columnist bij De Standaard. “N-VA-voorzitter Bart De Wever schrijft tweewekelijks over maatschappelijke problemen in Vlaanderen”, zo leidt de krant hem in. Vorige week was het acuutste maatschappelijk probleem in Antwerpen en omgeving blijkbaar hiphop, gothic en house, of toch de liefhebber ervan.

 

Na een lange inleiding, waarbij onvermijdelijk het oude Rome vermeld wordt, maakte Bart De Wever zijn punt: “Twee onderzoekers van de universiteit van Utrecht komen met een opmerkelijk onderzoek over de relatie tussen muzikale voorkeur en criminaliteit. Zij volgden vijf jaar lang 300 jongeren en kwamen tot de conclusie dat de liefhebbers van hiphop, gothic en house onder hen later meer risico lopen op crimineel gedrag. Niet dat er een causaal verband bestaat tussen de twee, maar het is een proces van socialisatie binnen de vriendenkring en culturalisatie met de levensstijl die dergelijke muziek vooropstelt. In de jaren negentig was rap misschien nog een vernieuwende en aangename mengeling van humor en sociale kritiek, vandaag reikt het jongeren vooral het belang aan van dames van lichte zeden (ho's), geld en juwelen (blingbling) en het criminele bestaan om voorgaande te verwerven (the thuglife). Wie zichzelf culturaliseert met die boodschap, loopt het risico zijn culturele voorbeelden voor werkelijkheid te nemen en zich te bezondigen aan criminaliteit. Misschien is het dus goed toch wat langer na te denken vooraleer conservatieve cultuurkritiek af te schrijven als het gezeur van domme, wereldvreemde lieden.”

 

Het is niet bekend of Bart De Wever en zijn huisfilosoof het Utrechtse onderzoek echt doorgenomen hebben. Ofwel hebben ze dat niet gedaan, ofwel verzwijgen ze de relativering die de onderzoekers zelf maakten van hun onderzoek. De Wereld Morgen-blogger Noush Meirlaen nam het onderzoek wel ter hand en plaatste belangrijke kanttekeningen bij de column van Bart De Wever. Journaliste Saskia Van Nieuwenhove kwam ook al tot heel andere conclusies dan Bart De Wever vanuit de muziekliefhebbers en jongeren uit de jeugdzorg die ze kent. Maarten Loopmans vindt dat Bart De Wever het wetenschappelijk bedrijf in een slecht daglicht plaatst door halve waarheden en hele leugens in zijn column te stoppen. Robin Baeten denkt er niet anders over. Vlaams parlementslid Yamila Idrissi roept op om de jonge hiphop-liefhebbers serieus te nemen in plaats van hen te stigmatiseren. Enzovoort, enzoverder. Normaal gaat het zo: een columnist zet wat op papier, een of twee mensen reageren, en de discussie is gesloten. Maar na Bart De Wevers column Ho’s en blingbling bleven de reacties van hiphoppers en hiphopliefhebbers op kranten- en andere redacties binnenstromen.

 

Alsof de duivel ermee gemoeid is, viel op dezelfde dinsdag als Bartjes column in De Standaard verscheen, het jongste nummer van De Nieuwe Antwerpenaar in de brievenbus van de Antwerpenaren. Met op de laatste bladzijde van dit magazine van de stad Antwerpen… een paginagroot interview met Salah Ibnou Kacemi die met zijn rapgroep NoMoBS (No More BullShit, foto) een dikke YouTube-hit heeft met Zehma. “Het gaat er in de clip soms heftig aan toe, maar dat is oké. Het is een subcultuur op ’t Kiel, en die hebben we laten zien zoals ze (jonge gastjes die reageerden op een oproep voor de filmopname, nvdr.) zijn, een script was er niet”, zegt de zanger van NoMoBS in De Nieuwe Antwerpenaar. Elders in het interview wordt uitgelegd dat NoMoBS jongeren oproept een eigen muziekscène te creëren in plaats van de Amerikaanse rappers achterna te lopen. Het spreekt het klassieke beeld dat Bart De Wever van hiphop heeft tegen. Chef-Wetstraat bij De Standaard en Antwerpenaar Bart Brinckman zag de samenloop van publicaties en vroeg zich af of de hoofdredacteur van De Nieuwe Antwerpenaar zich aan een telefoontje van de burgemeester mag verwachten. Maar er is nog meer.

 

Aanstaande vrijdag houdt de Antwerpse PVDA+ haar nieuwjaarsreceptie en daar wordt de Franken Teut-prijs uitgereikt. Een prijs voor mensen, initiatieven en organisaties die alle aandacht verdienen omdat ze opkomen voor meer rechten, een rechtvaardige en gezonde samenleving, voor betere levensomstandigheden, voor een toegankelijke cultuur… Er kon tot gisteren gestemd worden voor de zes genomineerden – dit artikel heeft dus geen invloed op de stemming – en de genomineerden zijn: Ico Maly met zijn boek over de N-VA, het Antwerps Platform Wonen met Wooncrisis in Antwerpen, Stop armoede.nu, het Gemeenschappelijk vakbondsfront bij De Lijn, onder andere inrichter van een betoging voor beter openbaar vervoer, Al-Ikram die ten strijde trekt tegen armoede in Borgerhout, en… de rappers van NoMoBS. Met andere woorden De Nieuwe Antwerpenaar zet rappers in de kijker die vrijdag misschien nog een prijs van communisten krijgen. Volgende zondag krijgt NoMoBS alleszins de prijs voor de Kielenaars van het Jaar die uitgereikt wordt door... de SP.A van de Antwerpse wijk 't Kiel.

 

Het is nu maar te hopen dat De Standaard dit nieuws niet oppikt, al dan niet om “een gat” op te vullen. Er zou misschien nog meer zwaaien voor de jongens en meisjes van De Nieuwe Antwerpenaar dan eerst gedacht. En misschien volgt er dan ook nog een samenscholingsverbod in Deurne want de Franken Teut-prijs en de nieuwjaarsreceptie van de Antwerpse PVDA+ vindt plaats – we durven het bijna niet schrijven, en het is echt maar figuurlijk bedoeld – op een steenworp van Bart De Wevers huis in Deurne. Als dat maar goed afloopt.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: cultuur, actie, antwerpen |  Facebook | | |  Print

17-12-12

BEZOEK AAN DE DOSSINKAZERNE EN HET NIEUWE MUSEUM

Kazerne Dossin 1.jpgKazerne Dossin 2.jpgKazerne Dossin 3.jpgVorige maand is, na een lange voorgeschiedenis, het Memoriaal, Museum en Documentatiecentrum over Holocaust en Mensenrechten in Mechelen geopend.

 

Het nieuwe gebouw van architect bOb Van Reeth ligt vlak tegenover de Dossinkazerne (foto 1) van waaruit tussen 1942 en 1944 meer dan 25.482 Joden en 352 zigeuners vervoerd zijn naar de concentratie- en vernietigingskampen van Auschwitz-Birkenau. Amper 5 % keerde in 1945 levend terug. In de Dossinkazerne zelve vind je vooraan rechts, gratis te bezoeken, de memoriaalruimte. Van de mensen die halsoverkop hun woonst moesten verlaten om naar Mechelen en dan verder vervoerd te worden, zijn maar weinig voorwerpen teruggevonden. In twaalf kastjes vinden we ze terug: een briefkaart, een achtergebleven poëziealbum, een haarlok, een pop… Een briefje dat we bij ons bezoek meekrijgen leert ons hoe het met de mensen aan wie dit toebehoorde is afgelopen. Een kunstwerk van Philippe Aguire verbeeldt hoe mensen zich verstopten voor de razzia’s voorafgaand aan hun deportatie. Een eindeloze rij namen komt uit de luidspreker boven jou als je gaat zitten op een van de zitmeubels die elk van de achtentwintig transporten vanuit de Dossinkazerne in herinnering brengen. Identificatiefiches vullen de namen aan.

 

Het filmpje dat getoond wordt in de ontvangstruimte van het nieuwe gebouw aan de overkant moet je zeker bekijken als inleiding op het bezoek aan het museumgedeelte. Op de eerste verdieping is het sleutelwoord: ‘Massa’. Een kolkende mensenmassa zweept op, begeestert, sleept mee. Is er bij het dancefestival Tomorrowland in Boom geen andere bedoeling dan met de massa fun creëren, in het nazi-tijdperk werd het beeld van een vijand gecreëerd. “Een simplistisch wij-zijdenken kan dan virulent nationalisme uitlokken. Zo kan de massa een destructieve, dodelijke kracht ontwikkelen die niets of niemand ontziet.” Op de eerste verdieping wordt vervolgens herinnerd aan het politieke en sociaal-economische leven in Duitsland na de Eerste Wereldoorlog, de opkomst van de nazi’s in de jaren dertig, de macht van de massa en naziterreur, het dagelijks leven van Joden en zigeuners (foto 2), de Nieuwe Orde in België, de registratie van de Joden... (foto: de Antwerpse burgemeester Leo Delwaide geeft instructies voor de Jodenregistratie). De overgang naar de tweede verdieping maken we langs een gang waar de migranten en asielzoekers vandaag in beeld komen (foto 3, met achteraan een wand met foto’s van de meer dan 25.000 vanuit Mechelen gedeporteerden – in kleur zij die het overleefd hebben).

 

Op de tweede verdieping is het sleutelwoord ‘Angst’. Angst, of geen angst hebben zoals de man op de grote foto die pal staat voor de tanks op het Tiananmenplein in Peking. Spijts de nazi-bezetting was het mogelijk voor de Belgische overheid en de ambtenaren om hun medewerking te weigeren aan de vervolging van Joden en zigeuners. Waarom werd die wettelijke ruimte slechts zelden gebruikt? En soms wel? In dit deel van de tentoonstelling zien we hoe Joden bestolen werden, ze in een isolement geduwd werden, geweld op hen gepleegd werd… Ook wordt herinnerd aan de razzia’s, en aan het verzet. De overgang naar de derde verdieping confronteert ons met staten die discrimineren (zoals het Apartheidsregime in Zuid-Afrika) of discriminatie gedogen (zoals in de Verenigde Staten waar tussen 1880 en 1960 minstens 4.000 zwarten het slachtoffer werden van lynchpartijen).

 

De derde verdieping, met ‘Dood’ als sleutelwoord, brengt de 28 transporten vanuit de Dossinkazerne in herinnering, de Duitse en Vlaamse SS’ers, de getto’s en massa-executies, de uitroeiing op industriële schaal in Auschwitz-Birkenau… Onderduiken, leven met een trauma en de bestraffing van de nazi’s zijn de laatste thema’s die hier aan bod komen. Om dan te eindigen met beelden van recentere massamoorden, zoals in Rwanda.

 

Op de vierde verdieping kan je over de daken heen naar Mechelen kijken. Mechelen is Antwerpen niet, maar het is spijtig dat men de cafetaria weggestopt heeft in de kelder van het nieuwe gebouw en niet ingepland heeft op de vierde verdieping met een panoramisch uitzicht over Mechelen. Een minpunt dat gemakkelijk kan verholpen worden, is dat de verwijzing naar het memoriaal in de Dossinkazerne aan de overkant van het gebouw  actiever mag. Een absolute flater is dat de megalomanie van b0b Van Reeth het gehaald heeft op het kindvriendelijk inrichten van de toiletten. En dat in een stad die zich profileert als een kinderstad!

 

Er zijn echter meer positieve dan negatieve punten te vermelden. De tentoonstelling is knap uitgewerkt en een bezoek aan het Memoriaal, Museum en Documentatiecentrum over Holocaust en Mensenrechten zou op de agenda van elke school ingeschreven moeten worden. Educatieve pakketten loodsen scholieren op gepaste wijze door het thema. Bezoekers krijgen een handige gids mee met de nodige uitleg bij de getoonde foto’s, en er zijn ook een aantal interactieve schermen die mits aanraken meer duiding geven. Vanaf januari kunnen ook volwassenen gegidste rondleidingen boeken. Een 160 blzn. tellend boek is het ideale naslagwerk om terug te blikken op de tentoonstelling.

 

Een mens wordt wel niet vrolijk van een bezoek aan het Memoriaal, Museum en Documentatiecentrum over Holocaust en Mensenrechten. Dat kan ook niet anders als je ziet waar het fascisme naartoe leidt. Daarom moeten we ook blijven strijden tegen fascisme.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: mechelen, cultuur |  Facebook | | |  Print

16-12-12

GEEN RESPECT VOOR A MET BART DE WEVER EN LIESBETH HOMANS

Je kan dit weekend geen krant openslaan of er staat een interview in met Bart De Wever (Het Laatste Nieuws, Gazet van Antwerpen, De Standaard) of met Liesbeth Homans (De Morgen) of met beiden (Het Nieuwsblad). De Tijd hebben we niet gekocht, maar op de voorpagina (!) daar werd een boekrecensie geschreven door Bart De Wever aangekondigd.

 

Een eerste vaststelling – we zullen ons beperken tot drie – is dat Tom Lanoye blijkbaar een maatstaf is geworden voor Bart De Wever. “Ik word elke ochtend wakker in het besef dat het verdriet daarover (dat er een andere coalitie aan de macht komt in Antwerpen, nvdr.) in sommige Antwerpse kringen onpeilbaar is”, zegt Bart De Wever in De Standaard waarschijnlijk niet zonder enige ironie. “Ik wil daar in bepaalde mate zelf rekening mee houden. Ik zal mijn mond uitwassen met zeep, echt waar. Maar ik ga echt niet voor elke beslissing de goedkeuring vragen van Lanoye: ‘En Tom, vind jij het ook goed?’” Even later: “In mijn fractie zetelt iemand van Turkse afkomst, iemand van Marokkaanse afkomst en iemand van de Joodse Gemeenschap. Wij hebben ook het allereerste gemeenteraadslid dat openlijk gay is. En toch hangt men het beeld op van een partij die uit blanke, conservatieve, rechtse en bekrompen mensen bestaat. Mensen die elke dag met een groene parka, een ringbaard en een pijp volksliederen zingen.” Klinkt gezellig, maar dat hebben wij nergens gelezen merkt De Standaard op. “Dan moet u de tekst die Tom Lanoye vorige week op papier zette nog maar eens grondig bekijken.” In Het Laatste Nieuws vraagt men tot welk niveau het Nederlands moet zijn om toegang te krijgen tot een sociale woning. Bart De Wever: “Daar kan ik niet op antwoorden. Wat heb je nodig om te communiceren met je buren uit 98 landen? Mensen moeten begrijpen wanneer de vuilbakken buiten moeten staan, geen roman van Tom Lanoye kunnen lezen.”

 

In De Morgen, zelf al een krant die niet overloopt van sympathie voor de vakbonden, haalt Liesbeth Homans uit naar de vakbonden. Liesbeth Homans: “Je gaat uit van de kracht van de mensen zelf om samen iets te doen, niet van de overheid die alles doet voor de mensen. Dat kan een scoutsgroep zijn, een partij…” Een vakbond ook? “Nee, dat gaat niet over vakbonden. Laat dat duidelijk zijn.” Waarom? “Ik wil geen uitspraken doen of ze in het verleden al dan niet nut hebben gehad. Maar wat ze tegenwoordig doen, pffft. Waarom moeten zij de werkloosheidsuitkeringen uitbetalen? Ik vind dat niet echt goed.” Zij brengen toch ook werknemers samen? “Goed geprobeerd, maar je zult mij niet verleiden tot de uitspraak dat ik vakbonden goed vond. Opkomen voor de rechten van werknemers is goed. Maar waarom moeten de werkgevers beschouwd worden als grote parasieten? Dat zijn wel de mensen die voor de werkgelegenheid en de zuurstof in de economie zorgen. Neem het akkoord in het district Borgerhout, waar PVDA+ mee bestuurt. Ondernemers zorgen voor overlast, mogen daar en daar niet meer parkeren, mogen geen plastic gebruiken. Wat mogen ze eigenlijk nog wel? Of moeten ze gewoon ophoepelen in een district waar 25 procent van de inwoners onder de armoedegrens leeft?” Dat is wel héél karikaturaal voorstellen van het bestuursakkoord in Borgerhout.

 

De kop boven het interview in De Standaard kan je bij onze illustratie hierboven zien. Bart De Wever in De Standaard: “Links heeft heimwee naar Vlaams Belang. Robert Voorhamme was daar in zijn interview met De Standaard duidelijk over: ‘Er heerst bij ons een zekere teleurstelling over de capaciteiten van Filip Dewinter.’ (…) Een socialist zegt dat de uitslag van extreem-rechts hem is tegengevallen. Dat is toch onvoorstelbaar? Ze vonden het Vlaams Belang altijd fantastisch. Op verkiezingsavond staken ze al die stemmen in de frigo en deden ze gewoon voort.” Tja, moet je rekening houden met de stemmen voor een racistisch programma? Later in het interview komt De Wever nog eens terug op het Vlaams Belang als “ticket naar de macht” voor Links. Voor het gemak van De Wever hebben we het bewuste citaat uit De Standaard van 17 november gescand. Robert Voorhamme zegt twee zaken onderschat te hebben voor de uitslag van de gemeenteraadsverkiezingen: het succes van links (Groen, PVDA+ en Rood!) en “de leegloop van Vlaams Belang. (ironisch) In die zin heerst bij ons een zekere teleurstelling over de capaciteiten van Filip Dewinter.” We hebben de ‘(ironisch)’ maar zelf in vet gezet, want Bart De Wever leest er al te gemakkelijk over. Robert Voorhamme denkt wel anders dan anderen over hoe je het Vlaams Belang zo klein mogelijk kan krijgen, maar dat hij het Vlaams Belang zo klein mogelijk wil, daar kan geen misvatting over bestaan. Tenzij je kwaadaardig bent.

 

Bart De Wever en Liesbeth Homans die zich respectievelijk uitspreken tegen Tom Lanoye en de vakbonden, dat was te verwachten. Bart De Wever en Liesbeth Homans die andere politieke opinies, zoals uitgedrukt in het Borgerhoutse bestuursakkoord en belichaamt door Robert Voorhamme, karikaturiseren, het getuigt niet van respect voor een andere.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: de wever, homans, antwerpen, cultuur, sociaal, actie |  Facebook | | |  Print

05-12-12

BART DE WEVER DOET WAT HIJ ANDEREN VERWIJT

Uitgerekend op het ogenblik dat de Gerolf Annemans zijn partij “minder grimmig en wel eens grappig” uit de hoek wil laten komen, gaat Bart De Wever (foto 1) weer eens met de voeten vooruit.

 

Van het De Coninckplein in Antwerpen (genoemd naar Pieter De Coninck) het Herman De Coninckplein maken (naar de vijftien jaar geleden overleden Antwerpse dichter)? “Ik heb zelden zo’n idioot voorstel gehoord”, zei Bart De Wever maandag op Radio 1. En: “Dit is een politieke aanval op het Vlaamse bewustzijn. Het is een van de domste dingen die ik in jaren heb gehoord in de Vlaamse culturele sector, en dat wil wat zeggen.” Gelukkig leverde Tom Lanoye een magistrale repliek, die ons overigens meer leerde over Hendrik Conscience dan we onthouden hebben van onze schooljaren. Dat Bart De Wever afwijst dat het De Coninckplein, waar de grootste Antwerpse bibliotheek en het belangrijkste kunstencentrum voor literatuur huizen, het Herman De Coninckplein zou worden, dat is natuurlijk zijn goed recht en niemand die dat ter discussie stelt. Het kunstencentrum Behoud de Begeerte heeft trouwens van meet af aan gezegd open te staan voor andere ideeën om Herman De Coninck te huldigen. Maar de toon waarop Bart de Wever dit zei… dat is niet de toon van een burgemeester die mensen wil verenigen. “Ik weet niet wat er met Bart De Wever aan de hand is”, schreef Tom Naegels gisteren op Facebook, “maar de sympathieke, intelligente en zelfrelativerende man van enkele jaren geleden heeft plaatsgemaakt voor een keiharde, dominante, hardvochtige tiran, die zichzelf permanent vervreemdt van grote groepen mensen die hij zes jaar zal moeten besturen.”

 

Tom Naegels postte het op de Facebook-pagina van Geert Van Cleemput, voormalig hoofd van de VB-studiedienst, nu N-VA’er. Geert Van Cleemput, regelmatig AFF-artikels delend met zijn Facebook-vrienden maar evengoed tegenstander van het AFF als van de politieke scherpslijper in Tom Lanoye. De N-VA-vrienden van Geert Van Cleemput lieten zich overigens eens goed gaan op Facebook. Antwerpenaar André Peetroons over Tom Lanoye: “media geil manneke ga terug naar zuid afrika !!”. André Peetroons weet het blijkbaar niet, maar Tom Lanoye is momenteel in Zuid-Afrika. Hij schreef zijn repliek vanuit Kaapstad. Bestuurslid en ledenverantwoordelijke van de N-VA in Mechelen Walter Swinnen reageerde met: “Zouden ze in Antwerpen de Hoge Maai (bedoeld wordt: Hooge Maey, nvdr.) niet beter hernoemen en het het Tom Lanoye stort noemen.” (printscreen). Natuurlijk mogen mensen van mening verschillen met Tom Lanoye, maar om hem dan meteen het recht op verblijf in het land waar hij geboren is te ontzeggen of hem te vereenzelvigen met een stort?

 

Dokteres en N-VA-sympathisante uit Kalmthout Linda Ravaeys heeft ook een voorspelbare reactie gepost: “Als ze vinden dat ze met Vlaanderen niets te maken hebben, dan moeten ze alle subsidies die ze krijgen van de Vlaamse overheid maar opzeggen.” Karim Van Overmeire, ex-VB’er, nu N-VA-Kamerlid en binnenkort ook schepen voor Vlaams Karakter in Aalst zei het Ravaeys voor in een interview in De Standaard van 24 november 2012 (foto 2). We kunnen dan even gemakkelijk zeggen: waarom wijzen de Vlaams-nationalistische partijen dan niet de federale partijsubsidies af, als België toch een staat is die ze liefst zien verdwijnen of verdampen? “Waarom heeft hij zijn voorstel niet eerder gedaan toen PJ (Patrick Janssens, nvdr.) nog van A (Antwerpen, nvdr.) was?”, schrijft Ravaeys verder nog zonder enige kennis van zaken. Het idee van Behoud de Begeerte is op 9 oktober voorgelegd aan de familie van de overleden Herman De Coninck, vijf dagen vóór bekend werd wie de volgende burgemeester van Antwerpen zou worden.

 

Maar nogmaals, het is vooral de toon die stoort. Van het N-VA-voetvolk zowel als van De Grote Leider. “Het klopt dat je als burgemeester een zekere voorzichtigheid aan de dag moet leggen”, zegt Bart De Wever in Gazet van Antwerpen. “Je moet namens de coalitie spreken. Toch blijf ik een politicus die nu eenmaal niet gekend is voor zijn sibillijnse (= raadselachtige, nvdr.) stijl.” Niemand vraagt dat Bart De Wever zich “sibillijns” uitdrukt. Het zou zelfs helpen als hij klaar en duidelijk zegt hoe hij de onafhankelijke Vlaamse republiek wil vestigen, nog altijd het allereerste punt in de statuten van de N-VA. Het zou ook handig zijn als hij eens zegt waar hij in dat onafhankelijke Vlaanderen blijft met ‘de hoofdstad van Vlaanderen’, Brussel.

 

Het zou echter ook aan te bevelen zijn dat Bart De Wever rekening houdt met wat hij anderen verwijt. Gisteren liet Bart De Wever in zijn tweewekelijkse column in De Standaard zijn licht schijnen over het onafhankelijkheidsstreven van Catalonië. “De weinig empathische reactie van Madrid voedt de escalatie in Catalonië steeds meer”, schreef De Wever. Vertaal dat naar Antwerpen: “De weinig empathische reactie van Bart De Wever voedt de escalatie met de culturele wereld steeds meer.” Is dat wat de volgende burgemeester van Antwerpen wil? Dat is natuurlijk ook een middel om zich van de sympathie van een deel van de bevolking te verzekeren, maar dat is dan wel heel plat. Je verwacht zoiets van Dewinter, maar De Wever is al geen haar beter.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: de wever, antwerpen, cultuur |  Facebook | | |  Print

26-10-12

DE WEEK IN ZEVEN CITATEN (EN EENTJE EXTRA)

Het Gat van de Wereld.JPGVeel om vrolijk van te worden is er dezer dagen niet. Bij Humo doen ze hun best (foto), en natuurlijk ook bij de N-VA en bij het VB.

“’Dit is een zwart-gele dag’, klinkt het. Communicatieman Van Camp wil blijkbaar iets anders zien. ‘Een geel-zwarte dag, Bart’, zegt hij. ‘Zeg…’, krijgt hij als antwoord. ‘Ik weet dat je iets hebt tegen dat ‘zwart’, maar komaan hé zeg… Nee, het is een zwart-gele dag.’” Bart De Wever en zijn communicatieverantwoordelijke hebben een meningsverschil over de eerste toespraak die Bart De Wever zal uitspreken als winnaar van de gemeenteraadsverkiezingen. Uiteindelijk zegt hij inderdaad dat het een zwart-gele dag is, met nadruk op zwart. In de Vlaamse beweging is het nochtans gebruikelijk om te spreken over geel-zwarte vlaggen etc. (De Morgen, 20 oktober 2012)

“En weet je wat we daar gedaan hebben? (enthousiast) We hebben de hele stad doorkruist met de fiets!” Als Liesbeth Homans met vriendinnen op citytrip naar Madrid gaat, gebruikt ze de fiets – weliswaar een elektrische fiets – om de stad te ontdekken. In Antwerpen vragen Homans en de N-VA meer ruimte voor de auto in het stadscentrum. (Het Laatste Nieuws, 20 oktober 2012)

“Dewinter is een wolf. De Wever een wolf in schaapsvacht.” Daniël Termont over Bart De Wever. (De Morgen, 20 oktober 2012)

We hebben de bevoegdheid over bibliotheken toegevoegd aan de schepen voor Vlaamse Zaken om er een instrument van vervlaamsing van te maken. Al is het niet de bedoeling alle Franstalige boeken uit de bib te bannen.” Christophe D’Haese, de nieuwe N-VA-burgemeester van Aalst sust dat “niet (…) alle” Franstalige boeken uit de plaatselijke bibliotheek zullen verdwijnen. (Het Laatste Nieuws, 20 oktober 2012)

“Toekomstig burgemeester van Antwerpen Bart De Wever heeft de Joodse gemeenschap gerustgesteld. ‘De deur van 't Schoon Verdiep zal voor jullie zes jaar open zijn’, zei hij zondagavond op een receptie voor de Joodse gemeenschap.” Op de verkiezingsavond in de Zuiderkroon zei Bart De Wever ook al dat de deur van ’t Schoon Verdiep openstaat voor de Congolese gemeenschap (zie het einde van deze video). Voor wie gaat zijn deur op ’t Schoon Verdiep op het Antwerps stadhuis nog open en voor wie blijft ze dicht? (Belga, 22 oktober 2012)

 

“Eindelijk positief nieuws in de krant (van donderdag): "Kompany tackelt De Wever". Proficiat voor deze jongeman. Ik heb Vincent Kompany altijd een goeie, sportieve speler gevonden, maar nu zou ik een standbeeld voor hem willen bouwen. Ik ben 81 en heb dus de aanloop naar de tweede wereldoorlog meegemaakt. Gelukkig voor hem heeft Kompany dat onheil van vroeger niet gekend, maar voelt hij het wel aankomen. Wijze raad: ofwel ben je als Belg geboren, ofwel kom je hier je toekomst zoeken, maar voor allen geldt: het land België verdient uw respect.” Lezersbrief van Claire Gilissen uit Alken. (Het Laatste Nieuws, 23 oktober 2012)

“Respect Karim !” VB-volksvertegenwoordiger Tanguy Veys apprecieert dat N-VA’er Karim Van Overmeire geen afstand neemt van het 70-puntenplan van het Vlaams Blok. (Facebook, 24 oktober 2012)

"'Als u mij vraagt, met het mes op de keel, of ik daar afstand van doe? Dan doe ik dat niet?', klonk het duidelijk. 's Middags werden zijn opmerkelijke uitspraken echter bijgeschaafd in een communiqué vanuit het partijhoofdkwartier. 'Sommige mensen blijven mij bestoken met vragen over het verleden waarvan ik al meermaals afstand nam, maar blijkbaar wil men niet luisteren. Voor alle duidelijkheid: dat 70-puntenplan was fout, punt aan de lijn. Alle punten uit dat plan die getuigen van een racistische houding, daar doe ik klaar en duidelijk afstand van', wordt Van Overmeire geciteerd." Het verschil tussen wat Karim Van Overmeire live op Radio 1 zei en hoe hij een paar uren later geciteerd wordt in een persmededeling van de N-VA is groot. Als een mes op zijn keel niet hielp, wat deed Karim Van Overmeire dan wel 180 graden van standpunt veranderen? (De Morgen, 25 oktober 2012)

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: citaten, de wever, homans, aalst, cultuur, antwerpen, nationalisme |  Facebook | | |  Print

21-10-12

HERNEMING 'VLAANDEREN VAKANTIELAND'

Vanaf aanstaande zaterdag 27 oktober speelt het Antwerpse theatergezelschap De Zwarte Komedie opnieuw Vlaanderen Vakantieland (foto 1). Ga dit snel zien, zolang nog gelachen mag worden met het Vlaams-nationalisme.

Onze recensent zag de voorstelling  vóór de zomer en schreef: “In Vlaanderen Vakantieland evoceert Mira Delbaen de moedertaal die een moeilijke relatie heeft met het vaderland. Toch bij de familie Bloed-Bodem. We worden om de oren gekletst met woordspelingen, met als rode draad de opgang van Bart, de gouwleider. Videofilmpjes van de IJzerentorenpoepster, Gwendolyne Borms uit Maarksem, Fatima Al Boujaja uit de Teefhoek, en anderen geven actrice Mira Delbaen de kans om van kledij en rekwisieten te wisselen, maar bieden ook een hilarisch zicht op de fans van Bart. Goed gekozen muziek afgewisseld met twee nummers gezongen aan een piano ondersteunen een voorstelling die geen minuut verveelt (op het wat te lang geraaskaal van ‘Bjorn van Bornem’ na). Een plezier om te bekijken en te beluisteren voor wie een bloedhekel heeft aan extreem Vlaams-nationalisme; een must om te zien voor wie nog niet goed beseft wat er in Vlaanderen bezig is.”

In de nieuwe reeks voorstellingen speelt Tine Priem de hoofdrol, en verder is het uitkijken of de voorstelling intussen niet is ingehaald door de actualiteit. Wie had kunnen verzinnen dat Bart De Wever zijn triomfmars van Antwerpen-Zuid naar de Antwerpse Grote Markt, en de fysieke verovering van het stadhuis, maanden op voorhand zorgvuldig voorbereid heeft? Wie had gedacht dat ze in Aalst, maar nu ook al in het Brasschaat van Jan Jambon, een schepen van Vlaamse Zaken krijgen? Gaat de nieuwe burgemeester van Brasschaat zich nu Jan Hesp laten noemen? Wie had gedacht dat de nieuwe burgemeester van Aalst, Christoph D’Haese, zegt zijn tricolore burgemeesterssjerp omwille van de zwart-geel-rode kleur niet te zullen dragen, tenzij wanneer het wettelijk verplicht is? Ook de Belgische vlag verdwijnt wanneer mogelijk, en in Aalst komen er meer Vlaamse vlaggen. Het roept het beeld op van een middeleeuwse stad met omwallingen en wapperende vlaggen op de poorten. Volgens De kracht van verandering-lijsttrekker Christoph D’Haese is dit “geen slecht beeld”.   

Vlaanderen Vakantieland wordt tot nader orde elke vrijdag en zaterdag gespeeld. Telkens om 21.00 uur. Het telefoonnummer voor reservaties en andere nuttige informatie vind je hier. De man die “die ploat” maar niet wilde stoppen toen  de nieuwe keizer van Antwerpen aan zijn eerste speech wilde beginnen, heeft intussen plezier aan het genante moment dat hij Bart De Wever bezorgde (foto 2). Bekijk hier zijn reactie.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: cultuur, de wever, antwerpen, aalst, brasschaat |  Facebook | | |  Print

17-09-12

WAT ONTHOUDEN WE VAN ZATERDAG IN BORGERHOUT?

Borgerhout 15 september 2012 A.JPGBorgerhout 15 september 2012 B.JPGBorgerhout 15 september 2012 C.JPGNatuurlijk meer dan de jodenvervolging (zie hierboven) was gisteren het gespreksonderwerp in Antwerpen het geroep van een tweehonderdtal moslimjongeren zaterdag in een zijstraat van de Turnhoutsebaan in Borgerhout (foto 1).

 

De politie was erop voorbereid (foto 2) en pakte na enige tijd de hele meute op. Als vliegen die een pot confituur zien, haalden het VB en de N-VA hun laptops boven voor een persmededeling. Eerst even echter dé gebeurtenis van het weekend in Borgerhout. De reuzen van Borgerhout zijn 300 jaar oud, en om dat te vieren is door het district Borgerhout een Reuzenjaar opgezet met talloze activiteiten, en zaterdag de jaarlijkse Reuzenstoet. Maar traditioneel was die Reuzenstoet niet want voor het eerst sinds decennia zijn talloze verenigingen, buurtcomité’s, scholen en anderen bezig geweest een eigen reus te maken om die dan met de nodige kleur en vrolijkheid zaterdag te tonen. Zo een beetje zoals de Zinnekeparade in Brussel, zij het dat die nog wel spectaculairder oogt. Maar het was prachtig hoe eraan gewerkt werd, en ook de moslimgemeenschap in Borgerhout werkte eraan mee (foto 3).

 

Uitgerekend op datzelfde ogenblik is er een idioot in de Verenigde Staten die een in alle opzichten schabouwelijk slecht anti-islamfilmpje maakt, waarvan fragmenten op het internet belanden en wereldwijd protest ontstaat in moslimkringen. Er zal wel oprechte verontwaardiging bij dit protest meespelen, maar vaak lijkt het protest ons ook een uitlaatklep om het niet te hebben over het sociaal onrecht en het dictatoriaal bestuur in een aantal moslimlanden. In eigen land zijn het niet alleen figuren à la Sharia4Belgium-leden die het filmpje graag aangrijpen voor protest, het wordt ook door clubjes als RechtsActueel aanbevolen voor het Vlaams Belang om er “iets mee (te) doen”.

 

Volgens verschillende getuigen – wijzelf waren er ook, maar dan vooral om naar de Reuzenstoet te kijken – zijn de problemen begonnen nadat politieagenten in burger een toeschouwer bij de Reuzenstoet oppakten, naar verluidt een lid van Sharia4Belgium. De man had nog geen kik gegeven, werd opgepakt en meegenomen door politieagenten in burger, en pas dan is de samenscholing van enkele tientallen jongeren begonnen. Fotograaf-journalist John Moussiaux stond erbij en vraagt zich af: “Was het nuttig zo in te grijpen terwijl alles rustig verliep?” Moslimjongeren uit heel Antwerpen afgezakt naar Borgerhout en enkele ophitsers deden dan de rest.

 

Tussen haakjes: naast Antwerpse en federale politieagenten in gevechtsuitrusting was er ook een heel peloton Antwerpse en vermoedelijk ook federale politieagenten-in-burger aanwezig. Die laatsten oogden nog gevaarlijker dan de politie in Robocop-uitrusting, zodat we lang getwijfeld hebben of ze politieagenten-in-burger waren dan wel dat het een rechts-extremistische knokploeg was. Dat één van politieagenten een sweater aan had met het logo van een groep hooligans, droeg natuurlijk niet bij tot de geruststelling. Misschien is dat wel gepaste kledij om bij bepaalde voetbalwedstrijden in te grijpen, maar in Borgerhout is het een volkomen verkeerde keuze.

 

“Alle gemeenschappen hadden hard aan dit feest (de Reuzenstoet met bijhorende braderij, parkfeest etc., nvdr.) gewerkt. Het gedrag van sommige jongeren is totaal respectloos tegenover alle kinderen, handelaars en actieve bewoners die Borgerhout zaterdag in een feestelijk daglicht wilden stellen”, zegt Alain Herremans, districtlijsttrekker voor N-VA in Borgerhout. Juist. Maar Bart De Wever gaat dan verder: “De leidraad kan niet langer zijn dat het stad van iedereen is. Voor de N-VA is de stad alleen van die mensen die een inspanning leveren om ertoe te behoren.” Ja, en? Moeten de opgepakte jongeren dan gedeporteerd worden, of wat moet er gebeuren? Goedkope slogans zijn geen goede oplossingen.

 

In een persmededeling protesteert Filip Dewinter dat de jongeren “vlaggen van bevriende naties in brand (hebben) gestoken zonder dat de politie optrad”. Volgens televisiebeelden is er één Amerikaanse vlag in brand gestoken, maar het goede voorbeeld zullen de geviseerde jongeren alleszins niet vinden bij het Vlaams Belang. Daar vindt men het normaal dat men letterlijk zijn voeten veegt aan de Belgische vlag, en bij de kampen van het Vlaams Nationaal jeugdverbond (VNJ) behoort het tot de pedagogische opdrachten om een Belgische vlag in brand te steken. Volgens Dewinter liep de Borgerhoutse Reuzenstoet door de samenscholing van de moslimjongeren “in het honderd”. Blijkbaar was Dewinter er niet zelf, of anders scheelt er iets aan zijn linkeroog. Vandaag zal Filip Dewinter burgemeester Janssens over de gebeurtenissen interpelleren in de gemeenteraadscommissie Veiligheid. We hadden natuurlijk niet anders verwacht.

 

Wordt vervolgd en wordt uitgemolken, in plaats van de schitterende Reuzenstoet en het al even prachtige Reuzenjaar in de kijker te stellen.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: borgerhout, antwerpen, cultuur, islam |  Facebook | | |  Print

29-08-12

DAAR ZIJN DE GAS-BOETES WEER

Het is lang geleden. Hoelang weet niemand nog. Maar in elk geval vóór Bart Somers in Mechelen burgemeester werd, Patrick Janssens in Antwerpen, en Bart De Wever zich opmaakte om burgemeester te worden in alle 308 Vlaamse gemeenten tegelijk. Toen, toen zong men nog over de mannen die de gas doen branden. Intussen kennen we ‘gas’ vooral van de GAS-boetes, Gemeentelijke Administratieve Sancties. En van: “De gas wordt weer duurder.” Dat natuurlijk ook.

 

Diablo Boulevard, de metalgroep van comedian Alex Agnew (foto 1), mocht zondag twee dagen Maanrock afsluiten. Het aanhoudende crowdsurfen, stagediven en andere fysieke spelletjes deden de Mechelse politie besluiten om het optreden vervroegd stil te leggen. "Het publiek heeft zich niet aan de regels gehouden", klinkt het bij de Mechelse politie. "Ook de betrokken artiest wist dat crowdsurfen niet toegestaan is. Maar het gebeurde toch veelvuldig. In het publiek deden ze ook aan moshing, waarbij de fans tegen mekaar springen en slaan, en wall of death, waarbij grote groepen eerst uit mekaar gaan en daarna op mekaar inlopen. We hebben geoordeeld dat de veiligheid niet meer gegarandeerd was." Jaja. Bij de Mechelse politie hebben ze een cursus jeugd- en muziekcultuur gevolgd, maar enig begrip voor de jeugd- en muziekcultuur was er niet bij. Toen de maat vol was voor de Mechelse politie werd al wie nog durfde anders te bewegen dan de dansmariekes een proces-verbaal aan de broek gesmeerd. Van de weeromstuit hebben de mannen van Diablo Boulevard belooft dat al wie zijn of haar proces-verbaal scant en opstuurt, een cadeaupakketje van de groep krijgt.

 

In een opstoot van voorheen ongezien ecologisch bewustzijn hebben SP.A, N-VA, CD&V en Open VLD in Antwerpen gemeend dat aanplakborden in verkiezingsperiodes een verspilling zijn. Het besef is laat gekomen, want pas in de gemeenteraadszitting in juni werd daarover een motie gestemd. De gemeenteraadszitting die het politiereglement hiervoor moet aanpassen moet nog plaatsvinden, en dus trokken PVDA+ en Rood! naar de rechtbank om de plaatsing van de verkiezingsborden te eisen. Niet alleen is het voor discussie vatbaar of het stadsbestuur kan weigeren verkiezingsborden te plaatsen. De waarnemend provinciegouverneur vindt alvast dat zolang het politiereglement niet is aangepast de borden geplaatst moeten worden. Partijen als PVDA+, Rood! en Groen wordt de mogelijkheid ontnomen zich op een goedkope manier bekend te maken bij de kiezers. Hoe democratisch zijn dan nog verkiezingen?

 

De rechtbank besloot gisteren met haar uitspraak te wachten tot wanneer de verkiezingsperiode officieel start op 14 september. Intussen besloot het Antwerps stadsbestuur om de gemeenteraad op 10 september vervroegd bijeen te roepen over de niet-plaatsing van verkiezingsborden. Raap op de extra zitpenningen voor de gemeenteraadsleden. Peter Mertens (rechts op foto 2) krijgt ‘zijn’ verkiezingsborden niet, maar kreeg wél een GAS-boete. Peter Mertens: “'We vragen het recht op publieke borden, en wat krijgen we? Een overlastboete van de Stad omdat er een vijftigtal mensen zijn die ons komen steunen bij die democratische vraag (verslag). Dat is toch ongezien, neen? Het lijkt wel of Poetin-aan-de-Schelde. Hoe dan ook, het spreekt vanzelf dat we die overlastboete niet betalen.”

 

Het is niet de eerste keer dat in Antwerpen een overlastboete om politieke redenen wordt uitgedeeld. Ook de mensen van Occupy Antwerp en Geneeskunde voor het Volk werden ermee bedacht. Geneeskunde voor het Volk pleitte ervoor dat alle zestigplussers een gratis griepvaccinatie te geven, en had van het Antwerps stadsbestuur toestemming gekregen om een aantal gratis prikjes te geven aan Het Steen. Omdat diezelfde avond een gemeenteraadszitting plaatsvond en de actie voor gratis griepvaccinatie voor zestigplussers zich verplaatste naar een café aan de Grote Markt… kreeg dokter Mie Branders een GAS-boete van 150 euro. Ze weigert die boete te betalen en wil desnoods in de plaats een paar dagen een plaatsvervangende gevangenisstraf uitzitten… maar zo’n mediatiek gebeuren zal men haar waarschijnlijk niet gunnen vóór 14 oktober. Ook de brave jongens en meisjes van de Chiro weigeren de hen opgelegde GAS-boete te betalen, het misbruik met de GAS-boetes beu.

 

Na een vorige opstoot van klachten over de GAS-boetes verklaarden zowat alle politieke partijen achter het idee van de GAS-boetes te blijven staan, maar die overlastboetes moesten wel oordeelkundig(er) uitgeschreven worden. De GAS-boete die gisteren uitgedeeld werd omdat een aantal mensen protesteerden op de trappen van het Antwerps justitiepaleis, blijkbaar niet op voorhand keurig aangevraagd of ze dat wel mogen, alleszins zonder iemand te hinderen, hebben alleen iets te maken met politieke pesterijen. Zoals ook de processen-verbaal in Mechelen getuigen van een reglementitis een vrije samenleving onwaardig.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: gas-boetes, mechelen, cultuur, antwerpen, 14 oktober, actie |  Facebook | | |  Print

12-08-12

ROCK AGAINST RACISM, THE SPECIALS, THE SELECTER...

Rock against racism + AFF-buttons.jpgcultuur,actieVanavond worden de Olympische Spelen in Londen afgesloten met een The best of British-concert waar onder andere The Specials zullen spelen. Donderdag besloot de Britse skagroep de Lokerse Feesten-dag. Een concert dat rommelig startte maar in schoonheid eindigde. Al zijn The Specials niet meer wie ze geweest zijn.

 

In de zomer van 1976, wanneer er volop maatschappelijke onrust is, onderbreekt Eric Clapton een concert in Birmingham om in een dronken bui hulde te brengen aan de controversiële Britse politicus Ennoch Powell. Volgens Clapton heeft Powell het bij het rechte eind en zijn er veel te veel “vreemdelingen” in Engeland. Daarop volgt een racistische scheldtirade die eindigt met de beruchte National Front-slogan Keep Britain White. Kan het nog hypocrieter komend van een man die een fortuin had verdiend door Amerikaanse blues te spelen en een wereldhit had met het legendarische I shot the sheriff van Bob Marley? Het gevolg is dat een groep muziekliefhebbers de oprichting aankondigden van Rock Against Racism (RAR).

 

Algauw groeit een netwerk van artiesten, punks en reggaefans. De beweging ontstaat op hetzelfde moment als de punk en surft op de nieuwe energie en tijdsgeest. Rock against Racism brengt punkgroepen samen met reggaegroepen, die elkaar vervolgens beïnvloeden. The Clash bijvoorbeeld, later wereldberoemd met Rock The Casbah en andere hits, coverde het mooie Police & Thieves van Junior Murvin. In mei 1977 behaalt het extreemrechtse National Front (NF) 5,7 % van de stemmen in Londen; in augustus datzelfde jaar organiseert het NF een mars die tot zware rellen leidt. Enkele maanden later wordt de Anti-Nazi League (ANL) opgericht.

 

De Anti-Nazi League krijgt snel brede steun ter linkerzijde, en kleinere en grotere RAR/ANL-concerten volgen elkaar op. Het eerste groot concert vindt plaats op 30 april 1978 en brengt 80.000 jongeren bijeen. Op het programma: The Clash, Tom Robinson, Steel Pulse en anderen. Een tweede groot concert, met Sham 69 als top of the bill, brengt 100.000 jongeren bijeen. Op drie jaar tijd worden een 300-tal concerten ingericht, 750.000 badges (foto 1) verspreid, 9.000.000 pamfletten verdeeld… Het National Front behaalt in 1979 nog maar 1,9 % van de stemmen terwijl ze met het hoogst aantal kandidaten ooit deelneemt aan de verkiezingen. Keerzijde van de medaille is dat diezelfde verkiezingen Margaret Tatcher aan de macht brengen. Het institutioneel racisme verdwijnt niet en de jeugdwerkloosheid piekt.

 

Het is tegen die achtergrond dat toetsenist Jerry Dammers in 1977 een muziekgroepje opricht dat na een paar naamwisselingen The Specials (foto 2) worden. Zij spelen ska, het energiekere broertje van de wat lomere reggae. Na het uitbrengen van de debuutsingle van The Specials is Jerry Dammers teleurgesteld over de grote platenlabels en begint hij met een eigen label, 2 Tone, dat onder andere ook onderdak biedt aan The Selecter en Madness. Terwijl in de hoogdagen van Rock Against Racism nog een blanke punkgroep naast een zwarte reggaegroep speelt, krijgen we nu met The Specials en The Selecter gemengde groepen. Beide groepen nemen ook duidelijke standpunten in over sociale toestanden in Engeland. The Specials bijvoorbeeld met Maggie’s farm, later nog gecoverd door Rage Against The Machine.

 

Margaret Tatcher voert in Engeland het monetarisme in, een omstreden doctrine die voor het eerst werd toegepast door de Chileense dictator Pinochet. De werkloosheid haalt met twee miljoen werklozen ongeziene hoogten, en in dit klimaat ontstaat in 1981 een nummer als Ghost Town. Over werkloze jongeren die aan hun lot worden overgelaten en uit verveling elkaar te lijf gaan, een stad waar zaken sluiten en de bevolking angstig wordt. Duizendmaal beter in de originele versie dan in de versie die The Specials donderdag in Lokeren brachten. Na 1981 begint het te rommelen in de groep en beginnen de groepsleden aan andere projecten. Jerry Dammers zal nog eenmaal schitteren met The Special AKA en het door Elvis Costello geproduceerd Free Nelson Mandela dat een wereldhit wordt en ons elke keer opnieuw weer uitzinnig vrolijk maakt.

 

Een aantal leden van The Specials zijn intussen terug bijeen als groep, maar dat is meer om poenpakkerij. Een groot verschil met The Selecter. Gedragen The Specials zich als een supergroep, bij The Selecter konden de fans bijvoorbeeld vóór en na hun optreden in Het Depot in Leuven op 4 mei dit jaar probleemloos een praatje slaan met Pauline Black en de andere groepsleden. Het vuur van het verzet zit nog altijd in de groep. Als eerste nummer op hun jongste cd Made in Britain vind je een remake van Big in The Body, Small in the Mind. Een antifascistisch lied dat eerder door Woody Guthrie en Billy Bragg werd gezongen, en The Selecter vorig jaar op Mano Mundo in Boom voor het eerst op Belgische bodem speelde (hier de live versie bij de Nederlandse première). De levensloop van frontvrouw van The Selecter Pauline Black en haar belevenissen tijdens de jaren van het 2 Tone-label werden opgeschreven in het vorig jaar verschenen boek Black by design.

 

Meer over The Specials en de sociaal-economische en politieke achtergrond in de Rock Against Racism-periode vind je in het jongste nummer van Aktief, driemaandelijks tijdschrift van het Masereelfonds.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: cultuur, actie |  Facebook | | |  Print

06-07-12

KARL MARX MAANDAG IN ANTWERPEN

Het toneelstuk Marx in Soho, dat de Amerikaanse historicus en activist Howard Zinn in 1999 schreef en sindsdien overal ter wereld wordt opgevoerd, komt naar Antwerpen. Antwerpse autonomen hebben acteur Jerry Levi uitgenodigd (foto) die Marx in Soho aanstaande maandag 9 juli solo opvoert in 't Klooster, Ploegstraat 25/27 (vlakbij het Centraal Station van Antwerpen).
 
In Marx in Soho keert de grondlegger van het marxisme, Karl Marx, terug naar de aarde om zijn naam te zuiveren. Auteur Howard Zinn schetst in zijn toneelstuk een ander beeld dan het totalitaire systeem waarmee Marx vaak geassocieerd wordt. Zinn laat Marx zien als een complex man wiens passie voor, en ideeën en analyse van het kapitalisme nog steeds relevant zijn. Het stuk is zeker geen droge economieles, maar geeft een indruk van de tijd waarin Marx zijn ideeën ontwikkelde en de verschrikkelijke armoede waarin hij en zijn vrouw Jenny hun kinderen groot moesten brengen. Ook de nachtenlange discussies met de anarchist Michail Bakoenin – als die soms, op de vlucht voor de autoriteiten, bij Marx’ gezin verbleef – komen voorbij.
 
Howard Zinn (1922-2010) was een invloedrijke Amerikaanse historicus en toneelschrijver. Hij is bekend van zijn meesterwerk A people’s history of the United States. Hierin beschrijft hij de geschiedenis van de Verenigde Staten, bekeken door de ogen van indianen, zwarten (slaven), vrouwen en arbeiders. Acteur Jerry Levi is docent sociologie aan het Marlboro College in de Verenigde Staten. Door zijn achtergrond als socioloog en zijn betrokkenheid bij het onderwerp weet hij een fascinerende blik te geven op persoon en ideeën van Karl Marx en diens relatie tot de sociale beweging.
 
De monoloog Marx in Soho duurt een uur en wordt in het Engels opgevoerd. Aanvang: 20.00 uur, toegang is gratis, donaties zijn welkom. “Smart. Funny. Perfect for the times in wich we live”, was het commentaar van cineast-activist Michael Moore bij een eerdere voorstelling.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: cultuur, actie |  Facebook | | |  Print

02-07-12

NEONAZI GRIEKS PARLEMENT ALS BLACK METALBASSIST IN BELGIË

We kenden al Nikos Mihaloliakos die ronduit de Holocaust ontkent. We kenden ook al Ilias Kasidiaris die tijdens een live televisiedebat een vrouwelijk parlementslid tot drie keer toe in het gezicht sloeg. Vandaag stellen we een ander Chrysi Avgi-parlementslid voor: Giorgios Germenis (foto 1).

 

In de dagen nadat Ilias Kasidiaris met slaande argumenten deelnam aan een televisiedebat vond hij noch zijn advocaat tijd om te verschijnen op een rechtszaak over zijn deelname aan een gewapende overval, maar hij vond wel nog tijd om tegen het belaagde vrouwelijk parlementslid en anderen in de televisiestudio klacht neer te leggen. Giorgios Germenis  heeft een andere hobby: hij is basgitarist bij de Griekse Black Metal-groep Naer Mataron. Onder de ‘artiestennaam’ Kaiadas (foto 2). Zijn artiestennaam verwijst naar de kloof in het oude Sparta waar kinderen weggegooid werden en zo stierven nadat ze ongeschikt werden verklaard om de ontberingen van het Spartaanse leven te ondergaan. Iedereen heeft zo zijn inspiratiebron voor het bedenken van schuilnamen.

 

“Hij is hier geen bekende muzikant”, zegt de Griekse muziekexpert Stefanos Stefanopolus (Rockway) over Giorgios Germenis/Kaiadas. “En om eerlijk te zijn, ook zijn groep Naer Mataron trekt niet de aandacht. Het is een gewone Black Metal-groep. Een middelmatige. Niet echt om op te letten.” Na zijn verkiezing als parlementslid in Athene werd Giorgios Germenis/Kaiadas wel een issue in de Black Metal-scene. De groep Naer Mataron haastte zich daarom om in een persmededeling te verklaren dat “elke politieke activiteit van een lid van de groep een persoonlijke keuze is, die als dusdanig gerespecteerd wordt. De groep zelf staat voor Black Metal. Extreme muziek, maar niet politiek. Elke valse beschuldiging tegen de groep zal beantwoord worden met juridische acties.”

 

Naer Mataron is in 1994 opgericht als Black Metal-groep. Volgens Wikipedia onderscheidt Black Metal zich van andere metalgenres door zijn thematiek die over het algemeen “satanisch, heidens en misantropisch” is. Na een eerste volwaardig album, Up From The Ashes, luidt het tweede Scotos Aenaon – een oud Grieks woord voor eindeloze duisternis. We vonden een tiental titels van albums terug, maar bitter weinig positieve recensies. Vorig jaar trad Naer Mataron nog in ons land op. Op een festival in jeugdhuis De Klinker, in het Vlaams-Brabants stadje Aarschot. Wie wil nagenieten (nouja) van het optreden van Naer Mataron daarin Aarschot kan dit met dit filmpje.

 

Allicht zullen de organisatoren niet vermoed hebben dat onder de groepsleden van Naer Mataron zich een toekomstig parlementslid van het neonazistische Chrysi Avgi bevond, maar op het festival zijn al meer groepen geprogrammeerd met een reukje aan. Naer Mataron is dan wel geen National Socialist Black Metal, de groep wordt wel vanuit die hoek aanbevolen als een ‘oorlog en heidenen’-groep. En van oorlog voeren, daar kennen ze alles van bij Chrysi Avgi. Oorlog tegen de vreemdelingen, niet tegen de kapitalisten die de Griekse crisis veroorzaakt hebben. "Als alle drie miljoen vreemdelingen het land uit zijn, is er weer werk voor alle drie miljoen werkloze Grieken."

 

Giorgios Germenis/Kaiadas, het is weer eens een fraaie vriend voor Eddy Hermy (Nieuw-Solidaristisch Alternatief, N-SA) die de neonazi’s van Chrysi Avgi proficiat wenste toen ze op 17 juni hun stemmenpercentage in Griekenland bevestigden (6,9 % van de stemmen, maar nu 18 in plaats van zoals in mei 21 parlementsleden). Giorgios Germenis/Kaiadas is verkozen in één van de kiesdistricten in Athene, waar zowel in mei als in juni ineens drie Chrysi Avgi’ers tot parlementslid verkozen werden. Een grellig kiesdistrict.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: griekenland, cultuur |  Facebook | | |  Print

10-06-12

TOT ISTANBUL. MET MADONNA

Wie dit weekend googled naar ‘Madonna’ krijgt na een verwijzing naar haar website de titel Madonna ontbloot borst tijdens optreden in Istanbul. Madonna liet tijdens een optreden in het Turkse Istanbul bewust een stukje van haar rechterborst zien door haar beha omlaag te doen. Op het bijhorend filmpje is amper of niets te zien, maar blijkbaar is het Groot Nieuws!

 

Bij de start van haar tournee had Madonna al voor ophef gezorgd omdat tijdens het nummer Nobody knows me op een scherm beeldfragmenten geprojecteerd worden waarmee het gezicht van Madonna verandert in onder andere een soldaat, een vrouw met hoofddoek, een doodshoofd, de paus, een soldaat, de Amerikaanse Sarah Palin en… Marine Le Pen (video). Omdat Marine Le Pen misschien toch niet wereldwijd bekend is, wordt even ook nog een swastika op het hoofd van Marine Le Pen geprojecteerd (foto 1). De voorzitster van het Front national (FN), voor wie het vandaag de eerste ronde in de Franse parlementsverkiezingen is, zegt hierover: "Als ze dat in Frankrijk ook presteert, zullen we haar voor het gerecht slepen." Op 14 juli wordt Madonna in Parijs verwacht, en op 21 augustus in Nice.

 

Filip Dewinter reageerde enkel met een “Straf!” toen hij ontdekte dat tijdens de show van Madonna ook het logo van ‘Steden tegen islamisering’ getoond wordt (foto 2). Ja ja, ‘Steden tegen islamisering’ als Het Kwaad geprojecteerd tijdens de show van Madonna. Wereldwijde roem voor ‘Steden tegen islamisering’! Maar geen primeur. De Bretoense neonazigroep Bagadou Stourm, populair in het circuit van Blood and Honour / Combat 18, heeft in de video bij haar nummer Une terre, un peuple een beeld gestopt van vrouwen die een T-shirt van ‘Steden tegen islamisering’ dragen (op 1’16” van deze video). Van Madonna tot neonazi’s… wie presteert het nog om zijn handelsmerk in zo verschillende milieus getoond te krijgen?

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: cultuur, islam, dewinter |  Facebook | | |  Print

03-06-12

VLAANDEREN VAKANTIELAND. SATIRE VAN ‘DE ZWARTE KOMEDIE’

“Het zal wel subtiel zijn?”, vroeg een collega niet zonder ironie toen we haar vertelden dat we naar Vlaanderen Vakantieland van De Zwarte Komedie gingen kijken. “Dat is niet de verwachting”, was ons antwoord. Het door Bert Verhoye in 1978 opgerichte De Zwarte Komedie heeft immers een stevige reputatie als het gaat over het inhakken op de macht en het misbruik daarvan, het gezapige Vlaanderen en het Vlaams-nationalisme dat uitmondt in fascisme.

 

Toen bij De Zwarte Komedie een toneelstuk opgevoerd werd over priester-collaborateur Cyriel Verschaeve moesten antifascisten gehelmd de wacht optrekken bij De Zwarte Komedie, herinnerde een lezeres van deze blog zich naar aanleiding van ons artikel over de Operatie Brevier-huldiging vorige maand. VMO’ers probeerden het theaterzaaltje in brand te steken en te vernielen. Ook niet echt gesmaakt door het extreemrechtse Vlaams-nationalisme was Uit zelfbevrediging, met twee gebruikte oranje condooms op de affiche en als ondertitel “De afwendbare opkomst van Karel D.” Over Karel D. die na de Zwarte Zondag van 24 november 1991 menig plan smeedt samen met zijn trouwe butler Filip, terwijl dochter Adelheid een innige liefdesrelatie heeft met ene Mohammed, rol gespeeld door de toen nog onbekende Noureddine Farihi (Mo in de VRT-soap Thuis, nvdr.). En zo heeft De Zwarte Komedie nog wel meer stukken op haar actief waarin het Vlaams-nationalisme en opkomend fascisme gehekeld wordt, net zo goed als dat De Zwarte Komedie dat deed met andere machtsinstituten. Godsdiensten, bijvoorbeeld.

 

In Vlaanderen Vakantieland evoceert Mira Delbaen de moedertaal die een moeilijke relatie heeft met het vaderland. Toch bij de familie Bloed-Bodem. We worden om de oren gekletst met woordspelingen, met als rode draad de opgang van Bart, de gouwleider. Videofilmpjes van de IJzerentorenpoepster, Gwendolyne Borms uit Maarksem, Fatima Al Boujaja uit de Teefhoek, en anderen, geven actrice Mira Delbaen de kans om van kledij en rekwisieten te wisselen, maar bieden ook een hilarisch zicht op de fans van Bart. Goed gekozen muziek afgewisseld met twee nummers gezongen aan een piano ondersteunen een voorstelling die geen minuut verveelt (op het wat te lang geraaskaal van ‘Bjorn van Bornem’ na). Een plezier om te bekijken en te beluisteren voor wie een bloedhekel heeft aan extreem Vlaams-nationalisme; een must om te zien voor wie nog niet goed beseft wat er in Vlaanderen bezig is. Vlaanderen Vakantieland is geschreven door Katrien Scheir, die daarmee al aan haar tiende toneelstuk toe is. Ze kent de knepen van het vak, met Bert Verhoye – intussen in de Ardennen wonend – als haar leermeester. Theatertechnisch en politiek schitterend toneel.

 

Bij de jongste adviezen voor de kunstensector vind je De Zwarte Komedie niet terug. De Zwarte Komedie is bij een vorige subsidieronde al op zwart zaad gezet. Een reden te meer dus om een krachtig ‘Allen daarheen’ te lanceren. Heeft iemand in Gent nog onderdak voor De Zwarte Komedie tijdens De Gentse Feesten? Dit verdient immers in heel Vlaanderen gezien te worden. In Antwerpen wordt Vlaanderen Vakantieland nog een paar keer vóór de zomer gespeeld. In het najaar wordt Vlaanderen Vakantieland opnieuw geprogrammeerd, maar ga er nu al naartoe en neem je vrienden en familie mee. In de buurt van het theaterzaaltje, aan de Leguit 15-17, vind je de Antwerpse rosse buurt – ook een spektakel. En wie nu al naar Antwerpen reist, kan recht tegenover de Boerentoren de arrogantie van de macht zien.  Bart De Wever op twee spandoeken die de volle gevelbreedte én -hoogte van een hoekhuis in beslag nemen. Volgens de stadsadministratie volstrekt illegaal. En wat antwoordt Bart De Wever hierop? “Als de stad hier verder mee wil, dan zien we elkaar voor de rechtbank.” De burgerzin die Bart De Wever van anderen eist, geldt niet voor hemzelf. Foto hierboven: Fragment uit de affiche van De Zwarte Komedie.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: cultuur, de wever, antwerpen |  Facebook | | |  Print

07-02-12

VB’ER ROEPT OP DE KATHOLIEKE VB’ERS TE STEUNEN

In een debat voorbije zondag op de Antwerpse regionale televisiezender ATV kondigde VB’er Philippe Van der Sande (foto 1) aan de beweging ‘Christenunie’ op te richten die een stemadvies gaat geven bij de gemeenteraadsverkiezingen later dit jaar. In het bijzonder wordt gemikt op “het deel van de achterban van de CD&V dat het onaanvaardbaar vindt dat hun mandatarissen, wegens de postjes, op de islamo-socialistische lijst van Patrick Janssens zijn gaan staan.” Christenunie zou oproepen om voor sommige VB’ers te stemmen, eventueel voor sommige N-VA’ers.

 

Aanleiding voor het debat was het ultrakatholiek protest tegen de opvoering van On the concept of the face, regarding the son of God van Romeo Castellucci. Antwerps schepen voor cultuur én praktiserend katholiek Philip Heylen heeft het toneelstuk gezien en verdedigt de artistieke vrijheid om het toneelstuk op te voeren. VB-fractieleider in de Antwerpse OCMW-raad en perswoordvoerder van Filip Dewinter Philippe Van der Sande heeft het toneelstuk niet gezien en verdedigt het protest tegen de opvoering. Geheel in de lijn van andere kruisvaarders met een bruine achtergrond zoals Alain Escada. Intussen heeft overigens ook de Antwerpse bisschop Johan Bonny de voorstelling gezien. Hij hield een positieve indruk over van het toneelstuk en de makers. Philippe Van der Sande begon het debat op ATV met de mededeling dat hij er niet zat als VB’er (“Het VB is een niet-confessionele partij.”) maar binnen de kortst mogelijke tijd haalde Van der Sande uit naar de CD&V’ers die samen met de SP.a’ers van Patrick Janssens op één lijst naar de gemeenteraadsverkiezingen trekken. “De islamo-socialistische lijst van Patrick Janssens.” Tenzij CD&V’er Marc Van Peel intussen moslim is geworden, is anders nog geen naam van een moslim bekend die op de lijst zou staan.

 

Bij het VB gebeurt zelden iets dat niet vooraf doorgepraat is, en het idee van de Christenunie was dan ook vooraf met Filip Dewinter besproken. Eerder startte Philippe Van der Sande, onder andere samen met Tanguy Veys, met de ‘Beweging voor Christelijke Solidariteit’ die een laatste keer het nieuws haalde door aartsbisschop Léonard te steunen voor enkele bekritiseerde uitspraken over homo’s en aids. Onlangs is Philippe Van der Sande ook gestart met een cursus waarin hij mensen gedurende tien sessies uitlegt wat het ware geloof inhoudt. Philippe Van der Sande (in Gazet van Antwerpen): “Dat gaat over God de Vader, de Zoon en de Heilige Geest. Over bidden. Hoe je dat doet en waarom. Veel zogenaamde christenen, die je nu terugvindt bij KAJ of ACW, zijn dat vergeten. In feite zijn dat socialisten, zonder dat ze dat zelf beseffen.” Alhoewel het weinig christelijk is, speelt Philippe Van der Sande wel meer de man dan de bal. Tijdens het ATV-debat zondag haalde Van der Sande er de in oktober overleden vader van Philip Heylen bij. Wat Philip Heylen ervan zou vinden als de Christusfiguur op het toneel zou vervangen worden door zijn overleden vader? “Want voor mij is Christus òòk een vader.”

 

Philip Heylen wil over het betrekken van privé-zaken in de politiek een gesprek met Filip Dewinter. Die liet weten open te staan voor een gesprek, maar er niet aan te denken excuses aan te bieden. Dewinter maakt zich anders niet sympathiek met zijn perswoordvoerder. Met zijn Christenunie gaat die zeggen welke goede katholieken op welke lijsten gesteund kunnen worden, maar daar kan natuurlijk geen steun bij zijn voor ketters als Filip Dewinter en Anke Van dermeersch, de nummers 1 en 2 van de VB-lijst in Antwerpen. Een geluk bij een ongeluk is dat er geen grote stemmenverschuivingen moeten verwacht worden met de Christenunie. Bij de gemeenteraadsverkiezingen in 1994 pakte ex-CVP’er Jos Mees in Antwerpen uit met de ‘Christelijke Volksbeweging’. Jos Mees (foto 2) was een populaire figuur – onder andere door zijn Dag van de Vriendschap die hij jaarlijks organiseerde samen met de onlangs overleden Bond Zonder Naam’er Phil Bosmans – maar haalde met Christelijke Volksbeweging amper 5 000 stemmen, 1,7 % van de stemmen. We zijn intussen 18 jaar later. Het merendeel van Mees’ kiezers is intussen overleden, en het bestuur van KVHV-Antwerpen zou sowieso voor katholieke VB'ers stemmen. So what ?

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, van der sande, 14 oktober, cultuur |  Facebook | | |  Print

30-01-12

DIE KRIEGERIN

De Duitse regering heeft voorbije woensdag ingestemd met het voorstel een database aan te leggen met de gegevens van extreemrechtsen die bereid zijn geweld te gebruiken. Een paar dagen eerder was bekend geworden dat zowat 25 000 Duitsers lid zijn van een extreemrechtse organisatie, waarvan een 9 500 bereid zouden zijn geweld te gebruiken. Donderdag besloot de Duitse Bondsdag unaniem tot een parlementaire enquête naar de omgang van de politie en inlichtingendiensten met extreemrechts. Aanleiding is de Nationalsozialistische Untergrund (NSU) die tien jaar lang ongestoord kon moorden, bomaanslagen plegen en banken overvallen.

 

Het is puur toeval – want aan de film is meer dan twee jaar gewerkt – maar net nu is de film Die Kriegerin in Duitsland in roulatie gegaan (foto). Een film over een jonge vrouw die zich met hart en ziel in het neonazimilieu stort. David Wnendts, voor wie dit zijn speelfilmdebuut is, heeft voor zijn film uitvoerig gesproken met jonge vrouwen uit het neonazimilieu. Uit hun levensgeschiedenis heeft hij zijn hoofdpersonage Marisa samengesteld: een van agressie spetterende twintiger in neonazioutfit die even hard als haar kaalkoppige vrienden inhakt op allochtonen. Op de achtergrond spelen een foute opa en een depressieve moeder een rol. Het is een sterke film geworden, vooral dankzij de reeds voor haar acteren bekroonde Alina Levshin die met groot gemak het hele spectrum van haat, agressie en pijn, tot en met liefde, twijfel en mededogen op haar gezicht tovert. David Wnendt en Alina Levshin hopen dat de film veel discussie zal losmaken, en vooral ook op scholen zal worden vertoond en besproken.

 

In het neonazimilieu treden vrouwen hoe langer hoe zelfbewuster op. Ook in hun outfit ontwikkelen ze eigen stijlen. Zoals bijvoorbeeld de 'skingirls', die hun haar millimeteren, maar aan hun slapen en van achteren al dan niet geverfde slierten laten groeien. Ook ‘Marisa’ tooit zich met zo'n kapsel én met de nodige eenduidige tatoeages. Dat laatste maakt een verschil, want er zijn ook ‘skingirls’ die daarentegen antifascistisch zijn. De skingirls zijn ook maar een kleine subcultuur. Foto’s van betogingen laten een grote verscheidenheid aan neonazivrouwen zien. Vrouwen maken, volgens onderzoekster Rena Kenzo, inmiddels bijna twintig procent uit van de extreemrechtse scene in Duitsland. Het aandeel van vrouwen in gewelddelicten ligt lager. Volgens de politie is dat tussen de vijf en de tien procent. Er zijn nog veel vrouwen bij die zich tot hun traditionele rol van verzorger en moeder beperken. Maar steeds meer vrouwen vinden elkaar in aparte organisaties. Sommige groepen accepteren zelfs lesbische vrouwen, terwijl onder extreemrechtse mannen homoseksualiteit nog altijd taboe is en vooral agressie oproept. Vrouwen nemen ook steeds vaker organisatorische taken op zich. Gehuld in gewone kleding huren ze bijvoorbeeld zalen voor bijeenkomsten. Dat is ook wat Beate Zschäpe deed bij de NSU. Zij huurde de garage waar de politie later propagandamateriaal, wapens en explosieven ontdekte. Over haar verdere rol bij de NSU is nog niets bekend. Tweeënhalve maanden na haar aanhouding zwijgt ze nog steeds als een graf, wat er toch op wijst dat ze meer is dan een meelopertje.

Op het proces rond de Blood and Honour-groep genoemd naar haar tijdschrift Bloed - Bodem - Eer - Trouw (BBET) wees vorige maandag één van de advocaten van de verdediging er nog op dat onder de zeventien die voor de rechtbank gedagvaard zijn, geen enkele vrouw is. Vrouwen zouden een kalmerende invloed hebben, en een gevangenisstraf voor zijn cliënt zou dan ook contraproductief zijn. Uit andere getuigenissen blijkt dat vrouwen hun man verlaten hebben omdat hij zich met BBET en/of wapenhandel inliet. Waardoor de man helemaal op de dool ging. Vrouwen actief in Vlaamse extreemrechtse kringen, ze zijn er maar hun aandeel lijkt ons toch kleiner dan de twintig procent in Duitsland. Maar ze zijn er. Niet te beroerd om naar neonazibetogingen in Nederland en Duitsland te trekken, en klant te zijn van ISD Records. Het wordt Vlaanderen niet bespaard.

 

10-08-11

VOORTDURENDE STRIJD

Het regende pijpenstelen op Reggae Geel het voorbije weekend. “De zondvloed stopte pas toen (…) Linton Kwesi Johnson (LKJ, foto) op het podium verscheen, de bekende dubdichter met het hoedje. Hij doet nog altijd hetzelfde als dertig jaar geleden, enkele van zijn meest militante gedichten ritmisch voordragen, terwijl de Dennis Bovell Dub Band de perfecte soundtrack verschaft, een geactualiseerde uitvoering van de oude dubs, met jazzy breaks en arrangementen. Veruit de beste muzikanten van het weekend, en LKJ linkte zijn werk zowel aan de Noorse aanslagen als aan het opkomende racisme in Europa”, schreef De Standaard. “Linton Kwesi Johnson bracht een romantische set”, schreef Gazet van Antwerpen. Het spreekt elkaar niet noodzakelijk tegen, maar het verschil van recensie is wel groot.

 

We waren er zelf niet. Zaterdag lazen we in De Standaard wel een interessant interview met de in Engeland wonende Linton Kwesi Johnson (59 j.). Twee fragmenten: “Ik denk dat mijn onderwerpen altijd actueel zijn gebleven. Fascisme en racisme zijn nooit weg geweest uit de westerse maatschappij. Het National Front is opgegaan in de British National Party, en met de English Defense League hebben we ook een expliciet anti-islamitische groepering. Wij, de zwarte en Aziatische gemeenschappen in Groot-Brittannië, zijn altijd alert gebleven voor racistische moorden en aanvallen. Zeker nu populistische politici het fascistische vuur brandend houden met vijandige en denigrerende uitspraken over migranten. Het is een voortdurende strijd die we moeten voeren, overal in Europa. In Noorwegen hadden we te maken met de zoon van een welgestelde familie, a middle class boy, maar volgende keer kan het even goed een arbeidersjongen zijn die door het lint gaat, omdat hij geen hoop meer ziet op een beter bestaan en een zondebok zoekt.'”

LKJ had vorige week moeten optreden in Noorwegen, mét band, maar het festival werd afgeblazen. Op één avond na, waar de dichter alsnog een korte soloset bracht. “De mensen waren zeer aandachtig en waardeerden mijn bijdrage. Een gedicht als New Crass Massakah (over een racistische moordpartij in Londen in 1981, red.) is heel toepasselijk op die verschrikkelijke dubbele aanslag. Lang geleden en op een kleinere schaal, dertien slachtoffers. Geen machinegeweren, maar brandstichting. Geen blanke, maar zwarte jongeren. En toch hetzelfde fascisme. Die historische verbanden mogen we niet uit het oog verliezen.” Opmerkelijk is dat Johnson nooit praat of dicht over rastafari, toch een wezenlijk onderdeel van de reggaecultuur die hij zo bewondert. “Ik ben geen religieuze persoon. In de geschiedenis van het zwarte volk heeft godsdienst volgens mij vooral een negatieve invloed gehad. Sommige religieuze mensen hebben een paar goede dingen gedaan, maar daar blijft het bij.”

Het interview werd afgenomen vóór de rellen in Tottenham en elders in Engeland. Rellen waar extreem-rechts al te graag over bericht. Om wat te bewijzen? “De daders van de rellen zijn vooral allochtoon, de politie is vooral blank”, wist RechtsActueel in een eerste bijdrage. Maandag was men al zover om te wijzen op de oververtegenwoordiging bij de criminaliteit van "zwarten".  En de immigratie van niet-Europese vreemdelingen as such. Over de harde besparingen die de regering-Cameron doorvoert: geen woord. Voor elke job die er aangeboden wordt, zijn er vijftig kandidaten. In dat klimaat komen er besparingen, waardoor bijvoorbeeld driekwart van de jeugdclubs nu met sluiting bedreigd worden. Professor John Pitts waarschuwde eind juli al in The Guardian dat de besparingen in de jeugdsector ernstige gevolgen kunnen hebben. Een mening die gedeeld werd door werkers bij lokale besturen. "Diensten worden niet van jongeren afgenomen, maar van arme jongeren. Dat leidt tot meer antisociaal gedrag en vandalisme", waarschuwde John Pitts toen alles nog rustig leek. Na een politieschot ontplofte het kruitvat.

Volgens deze Vlaming in Londen profiteren criminelen van de situatie maar is er ook de groeiende kloof tussen rijk en arm die voor hoogoplopende spanningen zorgt. Succes in de strijd voor sociale rechtvaardigheid zal de strijd tegen racisme en fascisme versterken. Het omgekeerde is ook waar: achteruitgang op sociaal vlak, kan het racisme en fascisme groter maken. Racisten en fascisten zijn dan ook nooit voortrekkers in de sociale strijd.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: cultuur, racisme, criminaliteit, sociaal, engeland, internationaal |  Facebook | | |  Print

26-07-11

KNACK STRIPT

Het ontslag van Karl van den Broeck als hoofdredacteur van Knack sloeg vorige week maandag in als een bom in de mediawereld. Maar anders dan het ontslag van een Antwerpse politiecommissaris was het geen voorpaginanieuws bij de kranten. Anders dan over de Antwerpse recherchedienst kregen we ook geen verhalen te lezen over het leven op de Knack-redactie. Het functioneren van de redactie van een belangrijk Vlaams weekblad heeft nochtans evengoed maatschappelijk belang als het functioneren van een lokale opsporingsdienst.

 

Waarschijnlijk is het aan Karl van den Broeck te danken dat deze zomer in Knack voor het eerst sinds Pest in ‘t Paleis (1983) opnieuw een politieke strip gepubliceerd wordt. Van den Broeck zorgde twee jaar geleden alleszins voor de beste Knack-cover dat jaar door na een reeks ontsnappingen uit Belgische gevangenissen GAL een cover te laten tekenen geïnspireerd op de Daltons. De strip in Knack heet Schuimslagers, en is werk van Charles Cambré en Marc Legendre. Charles Cambré leerde tekenen op bierviltjes. Zijn ouders hadden een café in Herenthout, in de Kempen – met een zaaltje achteraan waar onze chef AFF/Verzet-blog in 1978 nog Dire Straits aan het werk zag. Intussen tekent Charles Cambré voor Studio Vandersteen. Daarnaast maakt hij onder andere cartoons, waarbij inspiratie wel eens wordt aangereikt door Marc Legendre. Marc Legendre die onder het pseudoniem Ikke debuteerde met de strip Biebel. Werk dat hij intussen ontgroeid is want tegenwoordig maakt Marc Legendre vooral grafische romans.

 

In Knack werd Schuimslagers aangekondigd als: “Wanneer de Europa aan de grond loopt, kunnen de opvarenden alle hulp gebruiken. Het jammere is, ze zijn in België gestrand.” Met in de hoofdrollen: Angela Merkel, Nicolas Sarkozy, Herman Van Rompuy, Yves Leterme, Bart De Wever, Elio Di Rupo, Guy Verhofstadt, Daniel Cohn-Bendit, Joëlle Milquet, Olivier Maingain, Karel De Gucht, Didier Reynders, Siegfried Bracke en anderen. Of Filip Dewinter ook verschijnt in de strip weten we niet – anders dan Bart Debie en Rob Verreycken denken werkt geen Knack-redacteur ook bij de redactie van AFF/Verzet. Morgen zien we het wel in de volgende aflevering van Schuimslagers. We zagen al wel de N-VA'ers Jan Peumans en Vic Van Aelst in Schuimslagers. Maar Filip Dewinter? In het vorig jaar voor de ECI-boekenclub gemaakt boekje Beevee! hadden Charel Cambré en Marc Legendre wel een pagina voorbehouden voor Filip Dewinter (foto, klik hier voor een grotere versie).

Filip Dewinter die altijd lang moet wachten in de buurtwinkel, omdat hij “Eigen volk eerst!” roept… waarna een in djellaba geklede man “Dankoe minier De Winter” zegt, en meteen twee kilo bananen bestelt bij winkelier Hassan. Heerlijke humor.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: media, cultuur, dewinter, humor |  Facebook | | |  Print

14-07-11

GEZAMENLIJKE PERSMEDEDELING N-VA/VB: KAAKSLAG IN TURNHOUT

We hebben ons eerder al afgevraagd of de N-VA op cultureel vlak niet de VB-toer opgaat. In Turnhout hebben de plaatselijke afdelingen van N-VA en VB alvast een gezamenlijke persmededeling verspreid over het 11-juliprogramma van het Turnhoutse stadsbestuur voorbije maandag.Volgens Paul Meeus (foto 1), VB-gemeenteraadslid en -personeelslid, is de gezamenlijke persmededeling van het VB samen met een andere partij, in casu de N-VA, een primeur voor ons land.

In de gezamenlijke persmededeling wensen Tom Versmissen (voorzitter van N-VA Turnhout) en Paul Meeus (VB-fractieleider in de Turnhoutse gemeenteraad) “hun ongenoegen te uiten over het programma dat het stadsbestuur voorzien had in de raadszaal maandagmiddag naar aanleiding van het 11-juli-gebeuren.” Volgens hun persmededeling vatte burgemeester Stijnen het programma aan “met een korte, eerder kleurloze speech”. Daarna volgde “de boeiende en bezielde bijdrage van Leo Van Mierlo (VOS)”, maar vervolgens liep het helemaal mis. Er “volgde een veel te lange toespraak van veertig minuten door professor-historicus Frans-Jos Verdoodt, die vooral geschiedkundige feiten van 700 jaar geleden aanhaalde en onder meer een federale staat met 4 gewesten bepleitte... Vele aanwezigen waren het niet eens met zijn standpunten en verlieten prompt de zaal.”

“De verwachtingen waren dan ook hoog gespannen voor een culturele bijdrage door schrijfster Kristien Hemmerechts (foto 2). Toen zij tijdens haar gedichten voornamelijk sprak over penetratie, condooms, fecaliën en het liefdesspel verlieten op hun beurt ook nog de resterende families met kinderen en meerdere ouderen de raadszaal. N-VA Turnhout en Vlaams Belang Turnhout begrijpen niet dat het stadsbestuur de regie van de Vlaamse Feestdag niet in eigen hand hield waardoor deze dag voor Vlamingen nu in mineur is geëindigd, een ware kaakslag voor de Turnhoutenaar en zijn stad.”

Kristien Hemmerechts is verbaasd over de reactie. "In mijn voorstelling doet een personage een lofbetuiging aan alles in onze schepping. En geef toe: je hebt een serieus probleem als je niet naar het toilet zou kunnen. Het optreden gaat over liefde, leven, lust en dood. Er vallen daarin woorden als penis en overspel, maar kinderen mogen dat toch horen?" Burgemeester Francis Stijnen (CD&V) was ook aanwezig op de viering. Hij geeft toe dat het taalgebruik van Hemmerechts nogal direct was. "Ik kan begrijpen dat sommige mensen daar aanstoot aan nemen, maar dat ligt voor iedereen anders." en: "Misschien was het optreden minder geschikt voor een breed publiek."

Het optreden van Kristien Hemmerechts kwam uit het aanbod van de Vlaamse Gemeenschap. Het was niet speciaal afgestemd op de 11-juliviering. "De organisatie boekte een bestaand programma en vroeg niet om een aangepast optreden", zegt Kristien Hemmerechts die naar eigen zeggen “achteraf alleen maar positieve reacties” kreeg. Burgemeester Francis Stijnen weet: "Vorig jaar kozen we voor een luchtig programma. Dit jaar gooiden we het over een andere boeg en was het iets zwaarder. Bovendien was de zaal erg warm en was het programma al wat uitgelopen. Ik denk dat veel mensen daardoor afhaakten. Volgend jaar kiezen we weer voor iets luchtigs."

Hopelijk wordt het programma volgend jaar niet té luchtig, of N-VA en VB Turnhout gaan zich verplicht voelen weer een boze persmededeling te verspreiden. We hebben het ooit meegemaakt dat een deel van het publiek in het cultureel centrum De Warande opstapte omdat er naakt op het podium te zien was. Maar ja, dat was ook een voorstelling van Het Toneelhuis uit het Antwerpen.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: cultuur, turnhout, provincie antwerpen, vb, n-va |  Facebook | | |  Print

08-07-11

“DAT HADDEN WE NIET MOETEN DOEN”

Bij het VB knalt op een aantal plaatsen Den boom in van Katastroof door de boxen naar aanleiding van de ‘dreiging’ van Frank Vanhecke om op 11 juli op te stappen bij het VB. Dé bij het VB favoriete in het Antwerps zingende groep blijft echter De Strangers van wie het VB pas nog een cd met rechts-populistische liedjes liet persen.

 

De cd werd gepromoot in het VB-magazine Antwerps Nieuws dat in 220 000 brievenbussen in Antwerpen wordt gestopt. De eerste persing van 2 000 exemplaren van de nieuwe Strangers-cd is naar verluidt al uitverkocht. “Het gaat over een collectie van tweeëntwintig niet-politiekcorrecte en anti-politieke liedjes”, vertelde de secretaris van het VB-Wilrijk laatst in Het Laatste Nieuws. “Ik ben al sinds de jaren zestig fan en kreeg het idee om al hun protestliedjes te verzamelen. Ik heb de De Strangers gecontacteerd en ze gingen akkoord.”

 

“Ik heb wel gevraagd om de titel en de hoes te veranderen”, zegt Nest Adriaensen (70 j.), de benjamin van De Strangers. “Aanvankelijk zou de cd Vlaams heten en stond er een Vlaamse Leeuw op.” En nu niet? Op de hoes staan nu De Strangers verkleed als ridders die een vlaggenstok met een Vlaamse Leeuw willen rechtzetten. In 1992 traden De Strangers op tijdens een feest van het Vlaams Blok, precies één jaar na de Zwarte Zondag van 24 november 1991 (foto). “Dat hadden we niet moeten doen”, zegt Nest Adriaensen nu. “Maar dit is anders.” Hoezo? Een cd die alleen, minstens in de eerste plaats, verdeeld wordt door een politieke partij. Laat men zich dan niet voor de kar van die partij spannen? De Strangers: ze zijn al wat slimmer geworden, maar nog niet echt slim.

 

De ‘foute liekes’ van De Strangers of de ‘foute liedjes’ van Yves Leterme die vorige week donderdag het nieuws haalden? Dan toch maar die van Yves Leterme: Eviva EspañaPour un flirt en Hé, lekker beest.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: cultuur, antwerpen |  Facebook | | |  Print

20-06-11

DE ‘STOUTE LIEKES’ VAN DE STRANGERS TE KOOP BIJ HET VB

“Wij hebben in de partij de laatste dertig jaar onze stijl niet aangepast. Filip Dewinter blijft vasthouden aan het ‘vuilgebekt’ zijn. Ik ben van mening dat men de waarheid moet kunnen vertellen, maar men moet dat doen met woorden die overtuigen, en niet met woorden die shockeren”, zei Francis Van den Eynde vorige vrijdag in Vandaag op Radio 1. Dewinter blijft inderdaad 'vuilgebekt'. Dat blijkt uit zijn reactie op de elektrocutie van een Oost-Europese koperdief, de tweets over zijn hond die Elio Di Rupo het hoofd afbijt en de jongste cd van De Strangers waarvoor het VB-blad Antwerps Nieuws reclame maakt (foto).

 

Voor wie ze niet kent: De Strangers is een in de jaren zestig en zeventig van vorige eeuw populaire groep die in het Antwerps dialect eigen teksten zong op bekende hit-melodieën. Gigi L’Amoroso van Dalida werd Schele Vanderlinden. Paloma Blanca van George Baker Selection werd Oh Mijnen Blauwe Geschelpte. Enzomeer. Hun grootste hit was Bij de rijkswacht, op de melodie van In the Navy van The Village People. De Strangers namen ook wel liedjes op die ‘maatschappijkritisch’ waren. Tegenwoordig zou men eerder spreken van ‘populistisch’ zijn. Een optreden van De Strangers op een Vlaams Blok-conventie op 24 november 1992, precies één jaar na de eerste verkiezingsuitslag die als een Zwarte Zondag de geschiedenis in ging, zorgde voor verontwaardiging. Brachten ze al aangebrande teksten, door die ook nog eens te zingen op een VB-partijfeest leek het alsof De Strangers het VB en haar gedachtegoed steunde. De Strangers ontkenden enige sympathie voor het VB, maar het kwaad was geschied: weinig organisatoren wilden De Strangers nog in huis halen.

 

Pas vijf jaar later, als De Strangers bij hun 45-jarig bestaan een ster krijgen in het Antwerpse bioscoopcomplex Metropolis, wordt er opnieuw geapplaudisseerd voor De Strangers. Spreekster bij die gelegenheid is de Antwerpse burgemeester Leona Detiège (SP). Door haar opvolger Patrick Janssens (SP.A) worden De Strangers nog meer uit de verdomhoek gehaald. In 2005 spelen ze op het Bal van burgemeester Patrick Janssens, een reünieconcert want de groep is in 2002 officieel gestopt met optredens. Ook de progressieve auteur-columnist en ombudsman van De Standaard Tom Naegels is een fan van De Strangers. De twintig cd’s tellende box Al ons liekes werd een paar jaren terug in een mum van tijd uitverkocht. De revue Azzek nog zou trouwen bracht recent zestig van de populairste liedjes van De Strangers in herinnering… maar niet de ‘maatschappijkritische’. Die rechts-populistische liedjes worden nu verspreid door het VB.

 

“Recent werd door fans van De Strangers in samenwerking met De Strangers de cd ‘De Strangers. Stoute Liekes’ op de markt gebracht”, lezen we op de achterkant van het juni-nummer van het VB-magazine Antwerps Nieuws. “Deze cd brengt alle niet-politiekcorrecte liedjes van De Strangers gaande van Vivan de vakbond over Borgeri Borgerocco tot De ziekekas. De Strangers hekelden de voorbije decennia de vaderlandse politiek met tientallen parodieën, leuke teksten op bekende melodieën. Bij het Vlaams Belang kan u de nieuwe cd verkrijgen voor 10 euro per exemplaar.” Men krijgt hierna het rekeningnummer van het VB-Antwerpen mee, en de adressen en openingsuren van de drie VB-secretariaten in Antwerpen. Overigens is de cd alleen daar te verkrijgen. Zaterdag hebben we in drie grote platenzaken in Antwerpen gezocht naar de Stoute Liekes-cd. In slechts één van de drie zaken vonden we cd’s van De Strangers, maar ook daar niet de Stoute Liekes.

 

De Strangers hebben zich na hun optreden bij het VB in 1992 altijd verdedigd met dat ze voor iedereen optreden (zie ook deze Canvas-documentaire),  maar nu de meest ranzige liedjes uitbrengen en laten verdelen door de meest ranzige partij. Het zegt veel over De Strangers, maar ook over het VB.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: cultuur, dewinter, antwerpen |  Facebook | | |  Print

15-06-11

JOMMEKE IN ANTWERPEN

Zaterdag wordt in Antwerpen de achtste stripmuur ingehuldigd (foto). Afwisselend wordt ruimte gemaakt voor kwalitatieve stripauteurs (Jan Bosschaert, Ilah…) en populaire stripauteurs (Willy Vandersteen, Merho…). Deze keer is Jef Nys, auteur van Jommeke, aan de beurt. Gemeenteraadslid-volksvertegenwoordiger Jan Penris, de Jommeke van het VB, legde in de Antwerpse gemeenteraad in 1997 uit wie Jommeke is.

 

Jan Penris: “Wie is Jommeke? Jommeke is een stripfiguur die geboren is aan de linkerzijde van de christendemocratische beweging. (De Jommeke-strip verscheen voor het eerst in de toenmalige met de christelijke arbeidersbeweging verbonden krant  Het Volk, red.). Jommeke is dus geen Kuifje. Kuifje is wel degelijk geboren uit een rechtse pen. Jommeke is geen Kiekeboe. Jommeke is eerder de volksheld van jongere lezers terwijl Kiekeboe voor iets oudere lezers is bestemd, al was het maar omdat deze stripfiguur zich door tamelijk wulpse dames laat omringen. Jommeke is ook geen Nero. Nero situeert zich meer op het vlak van de politieke satire. Jommeke is al evenmin Suske en Wiske omdat Jommeke geen diepgaande maatschappelijke boodschappen wenst te brengen.”

 

Aanleiding voor dit exposé was dat Jef Nys in die dagen de stad Antwerpen een beeld van zijn stripheld wilde cadeau doen, maar niet akkoord was met de plaats waar het zou opgesteld worden. Jan Penris sprong in de bres voor Jef Nys. Penris vond dat het Jommeke-standbeeld niet naar een andere gemeente mocht verhuizen omdat het Jommeke-standbeeld past bij “de grootsheid van onze stad”. Schepen Eric Antonis legde uit dat de commissie Beeld in de Stad adviseerde het beeld te aanvaarden mits het niet te groot zou zijn, geplaatst zou worden op een lage sokkel en op een plaats waar veel kinderen komen. Het college besliste daarop het beeld te plaatsen aan de nieuwe speeltuin in het Stadspark. Maar dat vond Jef Nys geen goed idee. Schepen Antonis: “Waarom het beeld niet in het Stadspark mag worden geplaatst, heb ik alleen in de pers vernomen.” Eén van de bezwaren zou zijn dat “tachtig percent van de stadsparkbezoekers Joden zijn met hun kinderen. Neem het mij niet kwalijk dat ik het hiermee moeilijk heb.”

Jaren later zei Jef Nys in
De Morgen dat hij het Jommeke-standbeeld niet in het Stadspark wilde omdat het destijds een slechte reputatie had als pleisterplaats voor drugsgebruikers. Jan Penris stelde in 1997 voor om het beeld van Jommeke, als Jef Nys het niet in het Stadspark wenste, dan maar aan de voetgangerstunnel naar Linkeroever te plaatsen. Nochtans geen plaats die een pleisterplek is waar kinderen veilig kunnen spelen en ravotten. Niet wegens mogelijk drugsgebruik, maar omwille van het verkeer rond het pleintje aan de voetgangerstunnel. Penris kreeg voor zijn voorstel de steun van de Vlaams-Blokfractie, maar niet van de andere gemeenteraadsleden. Uiteindelijk verhuisde het standbeeld naar Middelkerke.

 

Veertien jaar na de interpellatie van Jan Penris krijgt Jef Nys een prachtige stripmuur in Antwerpen. Jan Penris heeft er geen enkele verdienste aan. De eer komt Linda Torfs (Mekanik Strip) en ex-gemeenteraadslid Johan Bijttebier toe. En zo komt alles toch nog goed aan de Schelde.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: cultuur, antwerpen |  Facebook | | |  Print

12-06-11

FILIP DEWINTER AMUSEERT ZICH WEER

Beleefde Filip Dewinter laatst “een leuk begin van de dag” toen hij de elektrocutie van een Oost-Europese koperdief vernam, gisteren kon de lol ook niet op.

 

Filip Dewinter stuurde gisteren naar zijn Twitter-volgers eerst een foto van zijn Duitse herdershond Ako die zijn tanden had gezet in een rubberen kip met rode strik (foto 1). Het begeleidend commentaar was: “Mijn Duitse herder Ako heeft geen jaar nodig om Di Rupo aan te pakken! A little less conversation…” Hierover opgebeld reageerde Dewinter met: “Subtiel? Goh. Het is gewoon een grapje. De kip komt uit een hondenspeciaalzaak, met kostuum en rode strik. Maar neen, ik vind niet dat we Di Rupo in de strot moeten bijten. Ik vind wel dat Vlamingen hun tanden moeten laten zien." De belangrijkste mededeling volgens Dewinter is 'a little less conversation'. "In plaats van eindeloos te palaveren moet Bart De Wever de stok achter de deur durven gebruiken. Hij moet klaar en duidelijk dreigen met het uitroepen van de Vlaamse onafhankelijkheid. Pas dan zullen de Franstaligen willen luisteren."

 

En als dat niet helpt stuurt Dewinter zijn Duitse herdershond?  Elio Di Rupo is één van de genomineerden voor de jaarlijkse prijs van best geklede politicus, en dan koopt Dewinter een plastieken kip ín kostuum, mét een rode strik, om de tanden in te zetten. En Dewinter twittert de foto van Ako-in-actie naar al zijn contacten. Als er een geluidsband had bijgezeten, hadden we ook de sardonische lach van Dewinter kunnen horen. Waar is Bruno Valkeniers als je hem nodig hebt?

Twee uren later volgde een foto van Filip Dewinter met de Vlaamse charmezanger Johnny White (foto 2). Samen op de foto tijdens de viering van de 45-jarige zangcarrière van Johnny White (echte naam: Johnny Wittevrouw). Dewinters commentaar: “Met Johnny White (what's in a name?) op viering van zijn 40 jarige zangcarriere. Proficiat Johnny!” Dewinter doet ineens vijf jaar af van de zangcarrière van de man die op 1 mei 2009 de ‘familiedag’ van het Vlaams Belang opvrolijkte. Eerder dit jaar haalde Johnny White nog de krantenkolommen omdat een rechter hem tot zes maanden cel veroordeelde wegens sociale fraude. Johnny White kreeg van 2006 tot 2009 een ziekenfondsuitkering omdat hij werkonbekwaam zou zijn, ‘werkonbekwaamheid’ die hem niet belette in diezelfde periode 132 keer op een podium op te treden. Zou Johnny White een vreemdeling zijn, Filip Dewinter zou woorden te kort hebben over het ‘profitariaat’, de ‘hangmatcultuur’, ‘ons land als OCMW van de hele wereld’…

Al is er natuurlijk een verzachtende omstandigheid waarom Dewinter niet kankerde over de sociale fraude. Johnny White zou wel eens kunnen zorgen voor hét lijflied van de VB'ers. Dé hit van Johnny White is het mooie Verloren hart, verloren droom (1971). Het lijkt ons de ideale meezinger in het VB-partijlokaal zodra de uitslag van de gemeenteraadsverkiezingen in Antwerpen op 14 oktober 2012 bekend is.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: dewinter, vlaanderen, cultuur |  Facebook | | |  Print

11-06-11

AAN BART DE WEVER

00:30 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: de wever, cultuur, actie |  Facebook | | |  Print

30-05-11

PAULINE BLACK (THE SELECTER): "DIT IS EEN FEESTELIJK LIED"

Pauline Black.JPGcultuur,actieVanaf vandaag kan je de nieuwe single van The Selecter, het antifascistische Big In The Body, Small In The Mind, een remake van All Your Fascists (Bound To Glory), downloaden. Een vinyl versie verschijnt op 23 juli, met aan de andere kant van de single  Back To Black – nummer bekend van de best verkochte cd van Amy Winehouse, The Selecter brengt het nummer echter in een heel andere reggae/ska-versie. Op 1 september verschijnt tenslotte de nieuwe cd van The Selecter  Made In Britain. Voor de nieuwe single is intussen een mooie videoclip gemaakt. AFF/Verzet sprak vorige week met Pauline Black, zangeres van The Selecter. (Foto 1: Pauline Black tijdens haar optreden op Mano Mundo in Boom, 7 mei 2011. Foto 2: Uitzinnig publiek tijdens datzelfde optreden.)

The Selecter treedt terug op, en er is een nieuwe cd op komst.

Pauline Black: “The Selecter is ooit omschreven als ‘conspiring to make dancing the only way to walk’. Eenendertig jaar later is dit nog altijd zo. Eind 2010 stond The Selecter er terug. De originele The Selecter-stemmen, ikzelf en Arthur ‘Gaps’ Hendrickson, samen met een slanke, strakke band aangevuld met een blazerssectie, hadden zoveel succes met optredens dat we besloten een nieuwe cd op te nemen. We doen waar we goed in zijn: het mengen van ska en rocksteady met popsensibiliteit, gecombineerd met onze sociale kijk op de wereld.”

 

Waarom heb je met  Big In The Body, Small In The Mind een nieuwe versie gemaakt van All Your Fascists (Bound To Glory)? En waarom is het de eerste single uit de nieuwe cd?

Black: “De eerste single is een eerbetoon aan Woody Guthrie en een oproep aan al onze fans om met 2 Tone-muziek muzikaal de confrontatie aan te gaan met het racisme zoals wereldwijd verkondigd wordt door groepen als de English Defence League (EDL) de British National Party (BNP), Forza Nuova, de Tea Party… Die organisaties, en schijnbaar ook de Britse regering, willen het multiculturalisme uitroeien. Wij geloven daarentegen dat het multiculturalisme de moeite waard is, en fascisten veroordeeld zijn het pleit te verliezen.”

 

Waarom steekt  Big In The Body, Small In The Mind in zo’n vrolijk jasje, in tegenstelling tot de versies van Woody Guthrie en Billy Bragg?

Black: “Wij vinden dit een feestelijk lied. Wereldwijd leven wij binnen onze grote steden in een multiculturele samenleving. We willen dat mensen hun verschillen vieren en van elkaar leren. Fascisten hebben hiertegen geen schijn van kans. We wilden een nummer dat mensen kunnen meezingen, mét een boodschap. We hebben de tekst van All Your Fascists (Bound To Glory) hedendaagser gemaakt, en Gaps verzon de titel Big In The Body, Small In The Mind die de gemiddelde bonehead treffend omschrijft.”

 

Wat is nu anders bij de fascisten in vergelijking met eind jaren zeventig, begin jaren tachtig? En wat is hetzelfde gebleven?

Black: “De fascistische ideologie is dezelfde gebleven. De fascisten zijn nu echter minder talrijk dan in de beginjaren van The Selecter. Nieuwe organisaties zoals de English Defence League trekken wel de aandacht, maar oudere organisaties als de British National Party hebben het bijvoorbeeld erg moeilijk om aan verkozenen te geraken bij lokale verkiezingen. De mensen zien doorheen de BNP-retoriek meer en meer de fascistische boodschap die de BNP probeert te verbergen. Wij blijven intussen trouw aan onze opvattingen: een raciaal gemengde groep, die haar boodschap verkondigt. Niet, zoals vele andere muzikanten, bevreesd dat politieke opinies de platenverkoop negatief beïnvloeden.”

 

Welk gevoel hebben jullie overgehouden van het optreden op het Mano Mundo-festival in Boom?

Black: “Het was één van de hoogtepunten bij onze optredens dit jaar. De sfeer bij het publiek was geweldig en wij hadden veel plezier op het podium. Het publiek zong zelfs onze nieuwe single mee.”

 

Wij vonden het ook plezant!

 

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: cultuur, actie |  Facebook | | |  Print

10-05-11

BIG IN THE BODY, SMALL IN THE MIND

The Selecter - Mano Mundo.jpg

Met een recordaantal bezoekers op zaterdag, wederom veel volk op zondag, de zon, de relaxte sfeer, skalegende The Selecter (foto), de zigeunermuziek van Esma Redzepova en de balkanbeats van Mahala Raï Banda, en de Afrikaanse vibes van Habib Koté, was Mano Mundo dit jaar een voltreffer.

The Selecter speelde zaterdag voor een uitzinnig publiek. De energieke set werd besloten met hun grootste hit: On My Radio. Waarna als bisnummer een langgerekte Too Much Pressure volgde. Veertig minuten ver in hun set kondigde Pauline Black de nieuwe single van The Selecter aan: Big In The Body, Small In The Mind. Een remake van All You Fascists (Bound To Lose).

Voor wie de versie van Woody Guthrie of van Bill Brag kent, was het verrassend te horen hoe The Selecter dit antifascistisch strijdlied met vrolijke muziek ondersteunde. Na het optreden vroeg men ons om de tekst van Big In The Body, Small In The Mind. Vorige week publiceerden we hier de oorspronkelijke tekst, vandaag dus de geactualiseerde versie. Big In The Body, Small In The Mind wordt op 31 mei uitgebracht, als voorbode van de nieuwe cd Made In Britain die op 1 september verschijnt.

Hier kan je al oefenen om mee te zingen met Big In The Body, Small In The Mind.

V1. I'm gonna tell you fascists

You may be surprised

The people in this world

Are getting organized

You're bound to lose

You fascists bound to lose

 

V2.  Racists cannot stop us

This one thing we know

Derivatives & hedge funds

Greed has got to go

You're bound to lose

You fascists bound to lose.

 

Chorus

All of you fascists bound to lose:

I said, all of you

fascists bound to lose:

All of you

fascists bound to lose:

You're bound to lose! You fascists:

Bound to lose!

 

Big in the body- small in the mind- yeah yeah yeah!

 

V3. People of every color

Marching side by side

The dispossessed and repossessed

Are forming into lines

You're bound to lose

You fascists bound to lose!

 

Chorus

All of you fascists bound to lose:

I said, all of you

fascists bound to lose:

Yes sir, all of you

fascists bound to lose:

You're bound to lose! You fascists:

Bound to lose!

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: cultuur, actie |  Facebook | | |  Print

06-05-11

MORGEN IN BOOM: THE SELECTER. NIEUWE ANTIFASCISTISCHE SINGLE

Eén van de leukste gratis festivals mét een boodschap (ecologisch, duurzaam, met oog voor de Noord-Zuidverhouding…) is Mano Mundo, dit weekend op het terrein van De Schorre in Boom. Morgen, zaterdag 7 mei, treedt daar om 20u30 de Engelse antiracistische skagroep The Selecter op.

Hun On My Radio haalde in 1980 de top-10 in Vlaanderen, en allicht klinkt Too Much Pressure en Missing Words jou ook bekend in de oren. De groep rond zangeres Pauline Black (foto) brengt op 1 september 2011 een nieuw album uit. In een gesprekje met Gazet van Antwerpen zegt Pauline Black: “We willen onze boodschap overbrengen op een nieuwe generatie. Op ons nieuwe album mixen we ska, pop en reggae, en zingen we over het multiculturalisme in Groot-Brittannië. Onze eerste minister David Cameron zei dat multiculturalisme dood is. Ik zeg dat het levendiger is dan ooit.” Maar “racisme en sociale discriminatie is nog altijd sterk aanwezig in onze maatschappij.”

Op 30 mei verschijnt als voorproefje  op de nieuwe cd het antifascistisch nummer Big In The Body, Small In The Mind. Een remake van Woody Guthrie’s All You Fascists (Bound To Lose). Ook bekend in de versie van Billy Brag. The Selecter brengt een, op de eerste strofe na, licht geactualiseerde versie van de oorspronkelijke tekst.

Voor wie er morgen niet bij kan zijn: zondag 26 juni komt The Selecter naar het Genk On Stage Festival en vrijdag 29 juli naar Klinkers Festival in Brugge. Op 31 oktober vorig jaar speelde The Selecter voor het eerst terug in ons land, op Sinner’s Day in Hasselt (zie vanaf 28’ op deze video).

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: cultuur, actie |  Facebook | | |  Print

17-04-11

ZINGEN IN HET VOLKSHUIS

Wie begin jaren zeventig in Antwerpen sociaal actief was – de scholierenbeweging tegen de legerhervormingsplannen van Paul Vanden Boeynants, de grote dokstaking, de oprichting van het Anti-Fascistisch Front (AFF)… – zal zich misschien nog Luc Van Buynder herinneren. Een minzame militant van het revolutionaire gedachtegoed, huisbewaarder van het lokaal van de Revolutionaire Arbeidersliga (RAL) in de Keizerstraat. Met de nieuwe sociale media dook hij terug op in het gezichtsveld met zijn Facebook-groep Het Rood Lawijt (foto 1).

“Strijdliederen hebben in de arbeidersgeschiedenis steeds een belangrijke rol gespeeld”, stellen ze bij Het Rood Lawijt. “Vooral in de eerste helft van de twintigste eeuw vervulden zij een belangrijke functie bij het opluisteren van demonstraties en massamanifestaties. Ook daarna zijn strijdliederen ingezet in een breed scala van maatschappelijke acties. Wie denkt dat strijdliederen niet meer van deze tijd zijn, slaat de bal compleet mis. Ze maken nog steeds onderdeel uit van een strijdcultuur tegen fascisme, kapitalisme en oorlog. Het is daarom dat wij het nodig achtte om ook op de moderne sociale netwerken zoals Facebook deze strijdliederen levendig te houden.” Sindsdien vind je op de Facebook-groep Het Rood Lawijt tientallen YouTube-filmpjes en andere items over sociaal geëngageerde liederen.

Bernard Van Lent en Anke Hintjens hebben de strijdliederen ook terug bovengehaald. Bernard Van Lent kennen we als accordeonist bij de Internationale Nieuwe Scène en Wannes Van de Velde. Anke Hintjens is meer bekend als achtereenvolgens woordvoerster van de holebibeweging, van verenigingen waar armen het woord nemen, en van Oxfam-Wereldwinkels. Tussendoor zong ze echter ook in een aantal koren. Met Bernard Van Lent toert ze al enige tijd met een programma met een twintigtal liederen van Bertolt Brecht, Hans Eisler, Pete Seeger, Boris Vian, Tracy Chapman, Nazim Hikmet, Wannes van de Velde en anderen… Aanstaande vrijdag 22 april treden Bernard Van Lent en Anke Hintjens met Leve het systeem op in het Volkshuis van Sint-Niklaas, Vermorgenstraat 9 (foto 2). Inkom is gratis.

Met het strijdliederen-boekje van ABVV-Metaal wordt de avond in Sint-Niklaas besloten met meezingers als Bella Ciao, Bandiera Rossa, De weg is lang en natuurlijk Zeven dagen lang. Het moeten niet altijd de Andersjevs zijn die optreden in Sint-Niklaas. Intussen trouwens alweer gestopt met hun optredens met Jef Elbers-liederen.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: cultuur, actie |  Facebook | | |  Print

11-04-11

HITLER-TATTOO

Het mooiste boek dat de voorbije weken in Vlaanderen is verschenen, is ongetwijfeld Traditie. Een fotoboek waarvoor de Antwerpse fotograaf Nick Hannes een jaar lang door Vlaanderen trok in opdracht van Volkskunde Vlaanderen. Het is een heel kleurrijk boek geworden, zowel letterlijk als figuurlijk. Er is dan ook een grote diversiteit aan tradities in Vlaanderen. Nick Hannes was bij het Aardbeienfestival in Beervelde, op Allerheiligen en Allerzielen in Kontich en Sint-Amandsberg, bij een besnijdenisfeest in Genk, carnaval in Aalst en Beerse, en veel, veel meer.

 

Ook de duik in de Noordzee bij Nieuwjaar in Oostende is er bij. Met een foto van wachtenden voor de Nieuwjaarsduik, en deze foto. Van diezelfde Nieuwjaarsduik hebben wij nog een aparte foto. Geen mooiere, wel een aparte (foto 1). Een foto van de Nieuwjaarsduik op 8 januari dit jaar, met twee heren van de MC Freedom Clan. Een bende mannen met kinderstreken die zich onledig houden met Highland Games enzomeer, en stuk voor stuk flink getatoeëerd zijn. De club wordt dan ook gesponsord door de Mechelse tatoeagezaak Freedom Tattoo. En die kennen we als de tatoeagezaak die een gratis tatoeage weggaf bij de tweede editie van de Radio Rapaille Top-100.

 

De man achter de tatoeagezaak, Marc Willems (foto 2), stuurde zelf ook een top-3 in naar Radio Rapaille. Op 1 Freedom van Alice Cooper omdat “freedom” één van de mooiste woorden is “dat je meestal maar pas beseft als ze je freedom (ten onrechte) een tijdje afnemen.” Op 2 De Vlaamse Leeuw. Marc Willems: “Onze leeuw straalt gewoon de moed en kracht uit die bij de meeste van ons volk ver te zoeken is.” Op 3 plaatste Willems Eigen Volk Eerst van Brigade M. “Is dat niet logisch?” In de tatoeagezaak van Marc Willems staat meestal een cd-speler op die afwisselend put uit vijf cd’s: drie met gemengde rock, één van The Black Tartan Clan en één van Screwdriver, de groep van Blood and Honour-stichter Ian Stuart Donaldson.

 

En zo zijn we dan weer in de buurt van de man links op foto 1: Sven De Graeve die de bal in zijn handen laag genoeg houdt zodat we de tatoeage van Adolf Hitler op zijn rechterborst kunnen bewonderen (sic). Hier een grotere versie van diezelfde foto. Hij liet zich overigens graag fotograferen in Oostende. Wie dacht met Tim Mudde bij de Nieuwjaarsduik in Katwijk aan Zee het gekste gezien te hebben, moeten we ontgoochelen. Eigen Volk doet het nog straffer.

 

  • Update. In een reactie op bovenstaand artikel laat Marc Willems weten dat bij de hele MC Freedom Clan “slechts één ervan met extreem rechtse tattoo’s (en ideeën)” is. Over die ene schrijft hij: “Een klein manneke met een even groot brein die zijn ‘dolfke’ (zoals hij die noemt) meer dan tien jaar geleden liet zetten. In Nederland, niet bij mij.” Verder zegt Marc Willems niet alleen aan Radio Rapaille een tattoo te hebben geschonken, maar dit “geregeld” te doen “voor groepen zoals chiro, scouts, voetbalploegskes, enz.”. Ook hangt er in zijn shop “geen enkel ‘rechts’ teken”. Hij is geen fascist of racist, want anders zouden er in zijn shop geen afbeeldingen van buitenlanders met tatoeages ophangen. Reactie van de redactie. Wij hebben nooit iets geschreven of geïnsinueerd over de politieke ideeën van de MC Freedom Clan. We wezen wel op dat ene lid – “Een klein manneke met een even groot brein”, volgens Marc Willems – met de tatoeage van Adolf Hitler op de rechterborst. We hebben ook niets geschreven over ‘rechtse tekens’ in de tattooshop van Willems. Wel dat daar regelmatig muziek van Screwdriver, de groep van Blood and Honour-stichter Ian Stuart Donaldson, gedraaid wordt. Dat verklaarde Marc Willems immers zelf in een interview voor het met Radio Rapaille verbonden Theudisk-forum.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: cultuur |  Facebook | | |  Print

08-04-11

EREDOCTORAAT VOOR JAN DECLEIR SPIJTS NSV-PROTEST

De Universiteit Antwerpen reikte gisteren zes eredoctoraten uit, waarbij die voor Jan Decleir (foto) het meest in de kijker stond. Jan Decleir is dan ook, zoals rector Alain Verschoren zei, “de bekendste en beste Vlaamse acteur aller tijden.” De NSV betreurde de uitreiking van het eredoctoraat aan Jan Decleir.

 

NSV-woordvoerder Bart Claes wees vooreerst op de weigering van Jan Decleir om een erepenning van het Vlaams parlement, en dan nog uit handen van kabouter Jan Peumans (N-VA), in ontvangst te nemen. Bart Claes: “Het feit dat Decleir een sterke minachting uit voor het door het Vlaamse volk verkozen Vlaamse parlement getuigt volgens ons van een onverdraagzame en bovenal ondemocratische ingesteldheid. Voor een academische instelling als de Universiteit Antwerpen die de democratie en pluraliteit naar eigen zeggen hoog in het vaandel draagt vinden we het (…) vrij bizar dat men net nu aan meneer Decleir een eredoctoraat wil uitreiken.” Dat we dit nog meemaken! De NSV die een ander aanklaagt als onverdraagzaam en ondemocratisch ingesteld, terwijl NSV-Antwerpen beroep deed op de zogenaamde Autonome Kameraden om een vormingsavond van een linkse studentenvereniging aan de Universiteit Antwerpen te verhinderen. En dan dat mateloos respect voor het Vlaamse parlement: zolang een socialist of een liberaal voorzitter was van het Vlaams parlement, hebben we nooit dat diep respect horen eisen. Maar nu een Vlaams-nationalist voorzitter is… Benieuwd of de NSV even eerbiedig blijft tegenover “het door het Vlaamse volk verkozen Vlaams parlement” als dat eens wetgeving goedkeurt waar de NSV het niet mee eens is.

 

Tweede reden waarom de NSV het eredoctoraat voor Jan Decleir ongepast vindt, is dat Jan Decleir onlangs uitvaarde tegen de mensen die alsmaar kuchen tijdens toneelvoorstellingen en zo wel eens de gedachten doen afdwalen. Bart Claes: “Laten we dus hopen dat (…) geen Vlaams parlementslid is uitgenodigd op de plechtigheid en dat alle aanwezigen gezond en wel zijn zodat niemand een kuchje moet onderdrukken.” Op televisiebeelden van de uitreiking zagen we alvast een Vlaams parlementslid, en dat het er gezellig aan toe ging. De NSV heeft de pret niet kunnen bederven. En ach, de schijnheiligen. Wat voor goedkope argumenten zijn dat om zich te verzetten tegen een eredoctoraat voor Jan Decleir. Zeg het toch gewoon, en probeer het niet in te kleden met ‘academische’ argumenten. De NSV is tegen het eredoctoraat omdat Jan Decleir een “linkse” is, of om het in de termen van een VB’er te zeggen die nog altijd zot van glorie is omdat hij hier eens geciteerd werd: omdat Jan Decleir “ne vuile linkse klootzak” is.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, cultuur, nsv, vb-vrienden |  Facebook | | |  Print