29-10-09

SO FUCKING WHAT-CONCERT. KATEGORIE C OPNIEUW IN ONS LAND. OOK TIM MUDDE WEER VAN DE PARTIJ

Kategorie C - nieuwe afficheKategorie C + fansActie tegen Kategorie CAanstaande zaterdag 31 oktober is het Halloween. Zal men op vele plaatsen mensen aangenaam willen laten griezelen, ergens in de provincie Antwerpen dreigt men écht te moeten verschrikken. Onder het motto So fucking what wordt daar een concert met de Duitse op voetbalhooligans gerichte groep Kategorie C ingericht (foto 1). Ook Tim Mudde, met Brigade M verrassingsact op het veelbesproken concert in Oostkamp, is van de partij. Waar precies het concert plaatsvindt wordt pas op het laatste ogenblik, à la manière  van Blood and Honour-concerten, bekendgemaakt.

Kategorie C is een extreemrechtse muziekgroep uit het Duitse Bremen die zich richt op voetbalhooligans. De naam van de groep is trouwens de politiecode waarmee in Duitsland de meest gewelddadige voetbalhooligans geduid worden. Het volstaat het YouTube-filmpje van So sind Wir te bekijken, en je weet meteen waar Kategorie C voor staat. Ausser Kontrolle verheerlijkt eveneens het geweld van voetbalhooligans. Kategorie C profileert zich als niet politiek, maar is diep verankerd in de neonaziscène. Diverse cd’s van Kategorie C zijn uitgegeven door extreemrechtse labels als Backstreet Noise. De groep speelt regelmatig op concerten georganiseerd door neonazi’s. In november 2001 bijvoorbeeld speelt Kategorie C in Kleinstadt Scharneberg in Duitsland, op een concert georganiseerd door neonazi Christian Sternberg. Sternberg is eigenaar van de Temple of Football-winkel met kledij en dergelijke, waar neonazi’s en voetbalhooligans elkaar treffen. Ook in oktober 2006 en mei 2007 speelt Kategorie C op concerten in Duitsland georganiseerd door neonazi’s. In oktober 2006 was dat op een manifestatie ter ondersteuning van Lunikoff, pseudoniem van Michael Regener, zanger van de veroordeelde neonazimuziekgroep Landser die op dat ogenblik in de gevangenis werd vastgehouden. Op 16 mei 2009 trad Kategorie C nog op in Kinrooi, in Limburg. De pers meende dat het een Blood and Honour-concert was. Dat was niet zo, maar de verwarring is begrijpelijk gezien de vestimentaire uitrusting van de concertgangers. Organisator was Patrick de Bruin, een Nederlander die al van meer extreemrechtse tot neonazistische groupuscules lid was dan men voor mogelijk houdt. Hannes Ostendorf, voorman en zanger van Kategorie C, is ook zanger van de Duitse aan Blood and Honour gelieerde groep Nahkampf. Diverse cd’s van Nahkampf staan op de Duitse indiceringslijst met cd’s die niet mogen verkocht worden wegens verwijzingen naar het nazisme, opruiing of geweldsverheerlijking. Ook enkele cd’s waar Kategorie C aan heeft mee gewerkt, staan op deze index. Het verzamelalbum Die Deutschen kommen II bijvoorbeeld, en ook de verzamelcd Zu Gast bei uns. Tegen die laatste  cd loopt in Duitsland nog altijd een landelijke inbeslagnamebevel. Kategorie C zelf kreeg hiervoor in juli 2006 een huiszoeking. Op de cd 6 maakt Kategorie C reclame voor het neonazikledingmerk Thor Steinar. De muziek van het Kategorie C-nummer Dritte Halbzeit, dat onder andere op de cd Fussballfest 98 staat, lijkt qua melodie heel erg op het Skrewdriver-nummer White Power. Alhoewel Kategorie de hoofdact is zaterdagavond zou ze als tweede of derde groep optreden omdat "ze na het optreden nog een hele afstand af te leggen hebben."

Tweede belangrijkste naam op de affiche is Sassem Bootboys, een groep rond Tim Mudde. Tim Mudde kennen we als zanger van Brigade M, de verrassingsgroep op het concert in Oostkamp ingericht door het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) en bij die gelegenheid uitgebreid in beeld gekomen. Tim Mudde runt ook het postorderbedrijf Fenris Postorder en is de vrije radio-jongen achter Radio Rapaille. Sassem Bootboys dook in 1997 op onder de naam De Sassem Boet Bois, later werd de naam van de groep dus verengelst. Veel treedt de groep niet op, het lijkt eerder een gelegenheidsband te zijn met Tim Mudde als vaste kracht en verder gast- of onbekende muzikanten. Bij gelegenheid van het verschijnen van Welkom in Sassem 2 in 1991 zegt Sassem Bootboys voort te zijn gekomen uit twee andere groepen: de Ramoons (een lookalike van The Ramones) en O.M.D. (niet het van Enola Gay bekende Orchestral Manoeuvres in the Dark, maar Oderint Dum Metuant). Twee groepen waar telkens Tim Mudde lid van was. Sassem Bootboys zou Oi!-muziek spelen, net als de twee andere groepen op de affiche: het Belgische The Pride, groepje met een drummer die ook speelt bij Les Vilains en Kill Baby Kill!, en het Nederlandse Get Out, een tijdlang gestopt met muziek maken maar nu terug het podium opzoekend. Oi! is een substroming van de punkmuziek. Niet noodzakelijk rechtse muziek. Er bestaat ook een linkse Oi!-muziekscène. Maar met Tim Mudde op het podium bij Sassem Bootboys staat er wel een extreemrechtse radicale mafkees op het podium.

VB-gemeenteraadslid en -personeelslid Sandy Neel en haar van de Humo-foto’s bekende vrienden hebben de voorbije zomer al, op vraag van Bockenreyder Jarno Roppe, de datum van 31 oktober in hun agenda vrijgehouden voor het concert met Kategorie C. Ook BBET-kopstuk Tomas Boutens beloofde te komen. Een aantal Blood and Honour’ers en NSV’ers stipten 31 oktober eveneens aan in hun agenda. Op fora voor voetbalfans is nog geen oproep opgemerkt om naar het concert zaterdagavond te gaan. Foto 2: Kategorie C en fans bij een concert in Moers, in mei vorig jaar. Foto 3: Affiche tegen een optreden van Kategorie C eerder dit jaar vlakbij Neumünster. Een concert van Kategorie C in Bad Doberan, in mei dit jaar, werd door de Duitse politie verhinderd omwille van de verwachtte “negatieve invloed door middel van gewelddadige teksten.” Een rechtbank bevestigde het “significant risico voor de openbare orde en veiligheid.”

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: cultuur, criminaliteit |  Facebook | | |  Print

23-10-09

DE MUZIKALE TOP 3 VAN ROB VERREYCKEN. EN MEER VAN DAT

Radio Rapaille noemt zich “Dé nationalistische radiozender voor de Heel-Nederlandse aktivist.” Het is een internetradio die in alle betekenissen van het woord enig is in zijn soort. De enige internetradio die wekelijks bericht over wat zich in nationalistische en rechtsradicale hoek afspeelt in Nederland en Vlaanderen. Enig in zijn soort ook omdat de programma’s bij Radio Rapaille gepresenteerd worden in de ergerlijkste vrije radio-stijl. Het is een ware beproeving om er naar te luisteren; het aantal luisteraars is volgens de aanwijzigingen op de Radio Rapaille-website dan ook miniem.

 

Tim Mudde (foto 1), motor achter Radio Rapaille, ook de man achter Fenris Postorder en muzikant bij Brigade M., Sassem Bootboys en nog wat groepjes, mag twee kaarsjes uitblazen op de verjaardagstaart voor Radio Rapaille. En dat wordt gevierd met de uitzending van een Radio Rapaille Top 100 (foto 2). Aanstaande zondag 25 oktober live uitgezonden vanuit café De Leeuw van Vlaanderen in Antwerpen. Ook bekend als De Beest. En als stamkroeg van Sandy Neel, Pieter Huybrechts en andere Kempenaren. In de aanloop voor die Top 100 mochten bekende Vlaamse en Nederlandse nationalisten hun favoriete Top 3 presenteren. Voor Rob Verreycken bijvoorbeeld is dit: 1. Jef Elbers, Eer Vlaanderen vergaat; 2. Standrecht, Blijf met je klauwen van mijn land; 3. Carpe Diem, Europa-Jugend-Revolution. Carpe Diem stond aanvankelijk op de affiche van het beruchte jeugdcongres/concert van het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) op 10 oktober in Oostkamp, maar wegens “ernstige privé-omstandigheden” van één van de groepsleden zegde Carpe Diem haar optreden af. Carpe Diem speelde wel nog op het concert van het met Blood and Honour verwante Hammerskin Nation op 20 juni dit jaar. Het is een merkwaardige keuze om deze groep in je Top 3 te zetten.

 

De kop van de Top 100 van Radio Rapaille zag er twee weken geleden nog zo uit:

1. Standrecht, Mijn Nederland

2. Jef Elbers, Eer Vlaanderen vergaat

3. Will Tura, Vlaanderen mijn land

4. De Strangers, De Ziekenkas

5. Ian Stuart & Stigger / Skrewdriver, The Snow Fell

6. De Kazematten, Vrijheidsstrijd

7. Lion’s Pride, 11th of July 1302 (De Vlaamse Leeuw)

8. Willy Somers, Vlaanderen De Leeuw

9. Brigade M, Eigen Volk Eerst

10. Brigade M, Lui, Laf en Lelijk

 

Is de Top 10 nationalistisch gekleurd, Skrewdriver, de groep van Blood and Honour-oprichter Ian Stuart Donaldson, is met 21 verschillende nummers de meest genomineerde groep in de voorlopige Top 100. Tot gisteren konden de favoriete Top 3’s doorgestuurd worden voor de definitieve Top 100. De kans dat onze Top 3 in hun Top 100 zit, is natuurlijk klein. 1. Bob Marley, Sun is Shining, 2. Carlos Puebla, Hasta Siempre, 3. Een hele reeks, maar om er eentje uit te pikken: Heaven 17, (We don’t need this) Fascist Groove Thang.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: cultuur |  Facebook | | |  Print

21-10-09

WIE IS JOMMEKE? VB'ER JAN PENRIS LEGT UIT

Stripfiguur Jommeke, geestelijk kind van de gisteren overleden Jef Nys, heeft ook haar fans in VB-kringen. Gemeenteraadslid-volksvertegenwoordiger Jan Penris, de Jommeke van het VB, legde in de Antwerpse gemeenteraad in 1997 uit wie Jommeke is.

Jan Penris: “Wie is Jommeke? Jommeke is een stripfiguur die geboren is aan de linkerzijde van de christendemocratische beweging. (De Jommeke-strip verscheen voor het eerst in de toenmalige met de christelijke arbeidersbeweging verbonden krant  Het Volk, red.). Jommeke is dus geen Kuifje. Kuifje is wel degelijk geboren uit een rechtse pen. Jommeke is geen Kiekeboe. Jommeke is eerder de volksheld van jongere lezers terwijl Kiekeboe voor iets oudere lezers is bestemd, al was het maar omdat deze stripfigur zich door tamelijk wulpse dames laat omringen. Jommeke is ook geen Nero. Nero situeert zich meer op het vlak van de politieke satire. Jommeke is al evenmin Suske en Wiske omdat Jommeke geen diepgaande maatschappelijke boodschappen wenst te brengen.” Aanleiding voor dit exposé was dat Jef Nys in die dagen de stad Antwerpen een beeld van zijn stripheld wilde cadeau doen, maar niet akkoord was met de plaats waar het zou opgesteld worden. Jan Penris sprong in de bres voor Jef Nys. Penris vond dat het Jommeke-standbeeld niet naar een andere gemeente mocht verhuizen omdat het Jommeke-standbeeld past bij “de grootsheid van onze stad”. Schepen Eric Antonis legde uit dat de commissie Beeld in de Stad adviseerde het beeld te aanvaarden mits het niet te groot zou zijn, geplaatst zou worden op een lage sokkel en op een plaats waar veel kinderen komen. Het college besliste daarop het beeld te plaatsen aan de nieuwe speeltuin in het Stadspark. Maar dat vond Jef Nys geen goed idee. Schepen Antonis: “Waarom het beeld niet in het Stadspark mag worden geplaatst, heb ik alleen in de pers vernomen.” Eén van de bezwaren zou zijn dat “tachtig percent van de stadsparkbezoekers Joden zijn met hun kinderen. Neem het mij niet kwalijk dat ik het hiermee moeilijk heb.”

In 2007 zei Jef Nys in De Morgen dat hij het Jommeke-standbeeld niet in het Stadspark wilde omdat het destijds een slechte reputatie had als pleisterplaats voor drugsgebruikers. Jan Penris stelde in de Antwerpse gemeenteraad voor om het beeld van Jommeke, als Nys het niet in het Stadspark wenste, dan maar aan de voetgangerstunnel naar Linkeroever te plaatsen. Nochtans geen plaats die een pleisterplek is waar kinderen veilig kunnen spelen en ravotten. Niet wegens mogelijk drugsgebruik, maar omwille van het verkeer rond het pleintje daar. Penris kreeg voor zijn voorstel de steun van de Vlaams-Blokfractie, maar niet van de andere gemeenteraadsleden. Uiteindelijk verhuisde het standbeeld naar Middelkerke (foto). Die Antwerpenaren toch. En ze leren niet bij. Het voorbije weekend stemden ze de Lange Wapper-brug weg, en nu gaat die in licht gewijzigde vorm in Gent verrijzen 

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: cultuur |  Facebook | | |  Print

28-08-09

SPREEKRECHT VOOR DOEL

Maandag verloopt het woonrecht voor de meeste inwoners van Doel. Intussen blijft de overheid halsstarrig doof voor de herhaalde oproepen om het “beslist beleid” bij te stellen in functie van de gewijzigde economische omstandigheden en een constructieve dialoog aan te gaan met álle betrokken partijen over een nieuwe bestemming voor het polderdorp.

Elk weekend bezoeken massa’s mensen Doel. Het zinloos afbreken van een dorp beroert de bevolking en geruggensteund door zoveel blijken van sympathie van actiegroepen, burgers en kunstenaars (foto 1) laten de inwoners van Doel zich niet ontmoedigen door de olifantenhuid van de nieuwe Vlaamse regering. Overmorgen, zondag 30 augustus, lanceren zij daarom een nationale petitie voor spreekrecht voor Doel in het Vlaams Parlement. Wim Van Hees, voorzitter van vzw Ademloos, komt de actie een hart onder de riem steken. Nadien wordt een spandoek van 50 meter lang, handmatig beletterd door het KunstKater-collectief (foto 2), ontrold op de dijk. Later in de namiddag volgen nog andere solidariteitsacties en kunstmanifestaties. Afspraak: om 15 uur aan de Scheldedijk, Jachthaven Doel. Alle politieke partijen zijn uitgenodigd om elk gedurende twee minuten hun standpunt over Doel toe te lichten. Groen!, Vlaams Belang en SP.A (in die volgorde) hebben reeds toegezegd te komen. Hopelijk zijn de sprekers oprecht, gaan ze op de linkeroever van de Schelde geen andere standpunten vertellen dan ze op de rechteroever doen.

Morgen wordt in het oud parochiehuis van Doel een consulaat van het kunstendorp Ruigoord (Amsterdam) geopend. Het is eens wat anders dan neonazi’s die een parochiezaal inpalmen voor een concert. Meer info over deze en volgende activiteiten hier.

·         Kunst in Doel: in de huizen en aan de huizen in Doel.

·         Het Nieuwsblad over de laatste dagen in Doel.

00:30 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: cultuur, actie |  Facebook | | |  Print

IEPERFEST

Zoals hier aangekondigd speelde de Amerikaanse hardcore-groep Reagan Youth gisteren in Trix, in Borgerhout (foto 1). Een energieke set, met vele hits vooraan in het programma zodat de sfeer er meteen goed in zat.

Tijdens Reagan Youth klonken wel een aantal Sieg Heils, maar het was duidelijk dat die ironisch bedoeld waren. Zondag is de groep op het Ieperfest, maar het programma begint daar al vandaag. Naast het muzikale programma is er een uitgebreide randprogrammatie. Er zijn discussies gepland over media en alternatieve cultuur, in Ieper denken ze ook ecologisch, en zondag zijn er sessies over de antifascistische strijd in Nederland (foto 2) en Rusland. Voor de verandering eens een festival waar onze collega’s van Blokbuster niet moeten vrezen voor moeilijkheden, tot zelfs gearresteerd te worden.  

 

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: cultuur, actie |  Facebook | | |  Print

15-08-09

REAGAN YOUTH IN EUROPA

In het nieuwe muziekcentrum Trix in Borgerhout verwachten ze eind deze maand niet alleen Snoop Dogg. Donderdag 27 augustus komt ook de legendarische Amerikaanse anarchistische, socialistische en anti-racistische hardcore punkgroep Reagan Youth langs. Zondag 30 augustus speelt Reagan Youth ook op het driedaagse Ieperfest in Ieper. Omdat 15 % van de bezoekers van deze blog in Nederland wonen, vermelden wij hier ook maar dat Reagan Youth vooraf nog twee concerten geeft in Nederland. Dinsdag 25 augustus in de Winston in Amsterdam, en ’s anderendaags in de Innocent in Hengelo.

Reagan Youth is in New York opgericht, waar ze in 1980 voor het eerst speelden. Ze hebben maar twee platen op hun actief staan: Youth Anthems for the New Order (later opnieuw uitgebracht als Volume I, foto 1) en Volume II (foto 2). De beelden van de Ku Klux Klan en van nazi’s zoals op de hoezen van die platen gebruikte Reagan Youth wel meer, om de aandacht te trekken op de parallellen tussen het beleid van Roland Reagan en waar ultraconservatieve christelijke bewegingen en extreemrechtse groepen voor staan. Een harde, rechtse kern in de Amerikaanse samenleving die intussen de verkiezing tot Amerikaans president van Barack Obama in twijfel trekt. Obama zou volgens hen in Kenia en niet in de Verenigde Staten geboren zijn, en als men dan Obama’s geboortebewijs toont schreeuwen de ‘birthers’ dat het een vervalsing is. Harde rechtse kern die nu van leer trekt tegen Obama’s hervormingsplannen voor de gezondheidszorg die de armste, en dus vooral zwarte, bevolkingsgroep ten goede komt. Een harde rechtse kern die warm onthaald wordt door de Republikeinse partij en geruggensteund door lobbyisten van de farmaceutische industrie en de verzekeringsmaatschappijen. Aan actuele thema’s om aan het repertoire van Reagan Youth toe te voegen, ontbreekt het niet.

Reagan Youth viel als groep uit elkaar in 1990, leadzanger Dave Rubinstein en bassist Andy Bryan zijn intussen overleden, maar met drie leden uit de oorspronkelijke bezetting en een vierde nieuw lid is de groep sinds 2006 opnieuw on the road. Aanleiding was een optreden in de met sluiting bedreigde (en intussen gesloten) legendarische CBGB’s-club in New York. Het optreden beviel zo goed dat de groep besloot verder op te treden. Volgens het persbericht van Trix zullen nummers als Degenerated, Reagan Youth, Going Nowhere, Jezus was a communist en New Aryans “luidkeels meegezongen worden door een horde enthousiastelingen.” We mogen aannemen dat het op Ieperfest niet anders zal zijn.  The Beastie Boys ((You Gotta) Fight To Your Right (To Party)) vernoemen Reagan Youth als één van de groepen door wie ze beïnvloed zijn.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: cultuur |  Facebook | | |  Print

14-07-09

LOL

In de politieke en syndicale wereld, en in Antwerpen, is AFF bekend als de afkorting voor het Anti-Fascistisch Front. In de culturele wereld zijn er intussen nieuwe AFF’s.

In Leuven en elders is AFF synoniem geworden voor het Afrika Filmfestival. In Genk, in Limburg, kennen ze nu ook het AFF als het Absolutely Free Festival dat op 8 augustus met Tim Vanhamel en andere muzikale kleppers uitpakt. Een promofilmpje voor dat laatste festival, met een vrouw die voor een spiegel hartstochtelijk kust (klik eenmaal op de derde illustratie), wekt beroering. Bij Het Belang van Limburg online reageerde ene Flipke met: “Promoot die potten nog maar wat, binnenkort kunt ge voor de vergrijzing gaan werken tot uw 90ste.” Tja. AFF blijft voor sommigen controversieel, waar die afkorting ook voor staat.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: cultuur, actie |  Facebook | | |  Print

04-07-09

UB40: FANS IN ALLE UITHOEKEN

Vanavond treedt de Britse groep UB40 met haar aanstekelijke reggaedeuntjes op in het Openluchttheater Rivierenhof in Deurne. De groep bestaat intussen al 31 jaar en dankt haar succes deels aan haar sterk multicultureel karakter. De leden hebben hun roots in Engeland, Schotland, Ierland, Jamaica en Jemen liggen. Zullen er ook VB-militanten bij het publiek zitten? De vraag is niet zo gek, nadat een medewerker van AFF/Verzet een fan van UB40 zag op een VB-meeting inmiddels bijna 16 jaar geleden.

Met UB40 werd van wal gestoken door een groep werkloze vrienden die met hun jeugd ook hun voorliefde voor reggae deelden. De eerste instrumenten werden gekocht met de schadevergoeding die één van hen krijgt na een zware caféruzie met iemand die hun favoriete muziek afkraakte en dan maar met hen op de vuist ging. Na het eerste succes breekt UB40 in 1983  met het album Labour of Love definitief door, een coveralbum met daarop de kaskraker Red Red Wine (zie: http://www.youtube.com/watch?v=Rg1iEBWxVeQ). Dat UB40 niet alleen een funband is maar ook het sociaal bewustzijn hoog in het vaandel draagt, was al van in den beginne duidelijk uit hun messcherpe songteksten. Op hun debuutalbum snijden ze onderwerpen aan als racisme en werkloosheid; in Madame Medusa (zie: http://www.youtube.com/watch?v=ezZvOyoJlcE) en meerdere andere songs klagen ze het beleid van Margaret Thatcher aan. De groep toert enkele malen in Afrika en is present bij benefietconcerten als Live Aid en Live Earth. Op Live Aid in 1985 zingt UB40 samen met Chrissie Hynde van The Pretenders de Sony & Cher-cover I Got You Babe (zie: http://www.youtube.com/watch?v=qs4Cba_8GYI). Een jaar later heeft UB40 een nummer 1-hit met het anti-apartheidsnummer Sing Our Own Song (zie: http://www.youtube.com/watch?v=htZ4uk-dumQ). UB40 rijgt de hits aan elkaar, en het verbaast dan ook niet dat het concert vanavond in het Rivierenhof uitverkocht is. 

Onze verslaggever was wel verbaasd toen hij in vrijdag 19 november 1993 incognito een meeting van het Vlaams Blok in Herentals volgde. Filip Dewinter, Francis Van den Eynde en John Spinnewyn waren aangekondigd als spreker en ze zouden het hebben over – hou je vast – ‘Verdraagzaamheid moet en kan’. Maar de heren waren weerhouden in het parlement, de vergadering waar ze zich onmisbaar achten liep uit en Wim Verreycken zou dan maar de zaal onderhouden. We citeren uit AFF/Verzet, jrg. 13/nr. 1: “In totaal een tachtigtal mensen in de zaal. Vooral veel jongeren. Niet bepaald de fijnst geklede lieden maar voor het overige van alle soorten: van skinheads tot wat vroeger als ‘langharig werkschuw tuig’ werd omschreven. (…) Wie gekomen is voor een uiteenzetting over verdraagzaamheid, komt bedrogen uit. Veel meer dan een verwijzing naar de (honderdvijftig, nvdr.) ‘onverdraagzamen’ die buiten gemanifesteerd hebben tegen de VB-meeting krijgen we niet te horen. In de plaats krijgen we een uiteenzetting over de peilers waarop het Vlaams Blok-programma steunt. (…) Als eerste pijler wordt het nationalisme genoemd. (…) Als Verreycken bij de tweede pijler van het Vlaams Blok-programma belandt (kritiek op de multiculturele ‘melting pot’, nvdr.) verlaten een dertigtal aanwezigen de zaal. Een half uur luisteren naar hun voorman lijkt hen meer dan genoeg. (…) Af en toe komt iemand van beneden (waar het café op volle toeren draait, nvdr.) naar boven om polshoogte te nemen. Eéntje heeft warempel een jasje aan met het logo van de multi-etnische Britse reggaegroep UB40.”

Of de man echt wist waarvoor UB40 staat, is niet bekend. Met Luc Vermeulen en Rob Verreycken die de wacht liepen om niet-VB’ers weg te houden van de meeting was er geen gelegenheid om met de man een gezellig praatje te houden. Daarenboven zat in de zaal een man, die later nog VB-volksvertegenwoordiger werd, die onze correspondent maar al te goed kende – maar gelukkig had de aankomende VB-mandataris enkel maar oog voor Wim Verreycken en keek hij niet om. Het waren spannende momenten, maar de verbazing om iemand in een jasje met het logo van UB40 op de VB-meeting was er niet minder om. We achten de kans klein dat we vanavond bij UB40 pakweg Filip De Man of Pieter Huybrechts zouden zien, maar mocht het gebeuren brengen we er natuurlijk verslag over uit.

00:30 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: cultuur |  Facebook | | |  Print

26-06-09

YASMINE

Ook de redactie van deze blog is met verstomming geslagen bij het vernemen van het overlijden van zangeres - presentatrice Yasmine.

Het VB heeft er een mikpunt minder mee. Als bekend werd dat Yasmine mee op het podium stond van de 0110-concerten het weekend voor de gemeenteraadsverkiezingen in 2006 - ze zou er samen met Zita Swoon zingen  - zei Yasmine in Humo : “Het gaat om een concert voor verdraagzaamheid, en dat mag voor mijn part net zo goed volgende week plaatsvinden als vlak voor de verkiezingen. Natuurlijk zit er ook een politiek statement in. Maar ik ben daar gewoon om goeie muziek te maken, in goed gezelschap, voor een goede zaak.” Of zij onder de indruk is van de brief van Filip Dewinter (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/3487853 en http://aff.skynetblogs.be/post/3493128)? “Absoluut niet, ik heb die brief zelfs niet helemaal gelezen. Ik wist al uit de krant wat erin stond. Ik verbaasde mij meer over brieven van zogenaamde fans, die zeggen dat ze nooit meer naar mijn optreden zullen komen. Ik geloof niet dat die brieven echt zijn. Vanwege – hoe zal ik het zeggen – mijn levenskeuze (als lesbienne, nvdr.), heb ik allicht niet veel fans bij het Vlaams Belang. Als ik zo’n brief krijg, denk ik: ‘Tiens, hebben die mensen dan niets te doen? Hebben ze geen werk, geen lief dat ze eens moeten vastpakken, geen hond om mee te gaan wandelen?”

Er bestaat een YouTube-filmpje van Yasmine op het 0110-concert in Antwerpen, maar dat is archi-slecht van kwaliteit (zie: http://www.youtube.com/watch?v=HefKXNVnu0A). Eén van de nummers die Yasmine er zong, samen met mede-auteur van het nummer Stef Kamil Carlens, blijkt drie jaar later pijnlijk (ook) op haarzelf te slaan: “Niemand kan zijn angst vergeten. / Niemand wil getuige zijn. / Iemand heeft dat goed begrepen. / Schimmen rijzen in ’t geheim. / Niemand wil er meer van weten. / Niemand wil getuige zijn. / Iemand houdt nu op met leven. / Iemand laat ons al zijn pijn. / Oh, zeker zijn we niet. / Een leven vol verdriet. / Genegenheid bedriegt. / Nee, zeker zijn we niet.” Yasmine, rust zacht. (Foto: Yasmine in een vrolijker nummer op het 0110-concert in Antwerpen.)

00:30 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: 0110, cultuur, actie |  Facebook | | |  Print

02-06-09

DE KUS

Volgens een onderzoek bij 525 Belgische vrouwen tussen 15 en 55 jaar oud tongzoent één op vier vrouwen dagelijks, maar Waalse vrouwen opvallend meer dan Vlaamse vrouwen. Daarenboven heeft ongeveer een kwart van de Waalse vrouwen al meer dan twintig kuspartners gehad, terwijl dat langs Vlaamse kant maar bij één op tien vrouwen is. Een reden te meer voor Vlaamsnationalisten om te scheiden van de Walen. De decadenten!

Een kus kan anders veel veroorzaken. Legendarisch is de kus waarmee de Sovjet-leider Michail Gorbatsjov en DDR-kopstuk Erich Honecker elkaar in 1989 begroeten (zie: http://www.vpro.nl/programma/zomergasten/afleveringen/22708242/items/23303861/media/23394351), even later sneuvelde de Berlijnse Muur. Spraakmakend was ook de tongzoen die de dan 45-jarige Madonna haar meer dan twintig jaar jongere collega Britney Spears draaide bij de uitreiking van de MTV Awards in 2003 (foto 1). Sindsdien is er altijd wel een nipplegate of wat anders tijdens live uitgezonden prijsuitreikingen. Sommige lezers van De Standaard winden zich dan weer op over de in hun krant gepubliceerde strip De maagd en de neger. Deel 2: Leentje en Sofie van Judith Vanistendael. Vorige week mailden en belden die lezers boos naar De Standaard. Adjunct-hoofdredacteur Anni van Landeghem: “Wellicht niet toevallig op de dag dat in het verhaal de vonk tussen twee van de hoofdpersonages overslaat (foto 2). In de reacties op de suggestieve, zwierige beelden gaat het over 'pornografie', 'vuilspuiterij' en 'schunnige bladzijden'. Iemand vroeg of hij nog 'dergelijke elucubraties' zou moeten slikken. (Ik heb het opgezocht: een elucubratie is een 'moeizaam tot stand gebracht werkstuk'.) Dat smaken verschillen, is bekend. (…) Vanistendael komt qua 'vuilspuiterij' in geen honderd jaar in de buurt. Ze zouden zelfs het best alle museumbezoek uit hun agenda schrappen, want die hangen ook vol met allerlei 'schunnigs'."

Inderdaad. Tentoonstellingen kunnen er ook wel eens ‘over’ zijn, althans volgens VB-maatstaven. Bij een congres waarop het VB, toen nog Vlaams Blok, haar programma voor de gemeenteraadsverkiezingen in Antwerpen vastlegde had de partij een deel van het Cultureel Centrum in de Antwerpse wijk Luchtbal afgehuurd. Dat er in het cultureel centrum intussen nog andere activiteiten plaatsvonden was voor het VB geen bezwaar om overal waar mogelijk in en aan het gebouw VB-affiches op te hangen. Wie intussen en desondanks de tentoonstelling ‘De kus’ wilde bekijken, moest vaststellen dat een schilderij afgedekt was. De tentoonstelling liet 101 variaties op de kus zien, waarvan één beeld van twee mannen die elkaar kussen. Het VB vond dit aanstootgevend en bedekte het met een handdoek. Wanneer een medewerker van het cultureel centrum de handdoek wegneemt, hangt het VB de handdoek terug over de gewraakte kus. Als het voorval ter sprake komt in de gemeenteraad zegt toenmalig VB-gemeenteraadslid Hilde De Lobel, tegenwoordig Vlaams parlementslid (foto 3, zie: http://aff.skynetblogs.be/post/7003055): “Er is niets, maar dan ook niets gebeurd, dat een andere vereniging die gebruik zou hebben gemaakt van die zaal niet zou gedaan hebben.” Of er toen ook een kus tussen een zwarte en een blanke bij was, zoals in Van Istendaels recent tekenwerk, weten we niet. Maar een kus tussen twee mannen is iets dat – dixit De Lobel – niemand zou pikken.

Als gevolg van het volplakken van het cultureel centrum met VB-affiches en afdekken van het schilderij van twee kussende mannen is het VB een tijd lang het gebruik van het Cultureel Centrum Luchtbal ontzegd, maar intussen heeft het VB er opnieuw een congres mogen organiseren en de ‘vriendschapsavond’ kunnen inrichten de vooravond van de Dag van de Rechts Europese Jeugd vorig jaar mei (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/5844822).

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: cultuur |  Facebook | | |  Print

16-05-09

AXELLE RED OF JOHNNY WHITE?

Morgen, zondag 17 mei, worden in Brussel en Antwerpen manifestaties ingericht die in alle opzichten elkaars tegenpolen zijn. Het is niet moeilijk te raden waar het meeste volk zal zijn.

In Brussel vindt aan de voet van het Atomium het Belgavox-concert plaats waarbij Adamo, Arno, Julos Beaucarne, Boogie Boy en vele anderen uit onze drie landsdelen van jetje zullen geven (zie: http://www.belgavoxconcert.be). In hun manifest verduidelijken een aantal sympathisanten dat het project geen terugkeer naar het Belgique à papa wil. “Het verwerpt wel het eeuwige gekibbel van Vlaamse en Franstalige fronten. Het gelooft niet dat we enkel kunnen samenleven indien we dezelfde taal spreken. In welke taal we ons ook uitdrukken, onze idealen en zorgen zijn universeel menselijk. Veiligheid en sociale bescherming, een propere leefomgeving, respect, het recht op vrije meningsuiting, enz.. Ons project voor België is onversneden progressief. Het wordt gedragen door alle Belgen die erkennen dat ze van elkaar verschillen en die verschillen niet wegmoffelen onder een verstikkende eenvormigheid, maar beseffen dat er geen andere keuze is dan in dit kleine land met elkaar samen te leven.” (Zie:  http://www.standaard.be/Artikel/Detail.aspx?artikelId=0D2A70UL).

Op hetzelfde ogenblik vindt in Hangar 29 aan de Scheldekaaien in Antwerpen een manifestatie van de Vlaamse Volksbeweging (VVB), onder het motto Ik kies voor Vlaanderen. Sprekers zijn medewerkers van de VVB (Pieter Bauwens, Peter de Roover en Eric Defoort) en twee burgemeesters uit het kiesarrondissement Brussel-Halle-Vilvoorde (Willy De Waele van Lennik, en Dirk Brankaer uit Overijse). Voor het amusement tussendoor zorgt stand up comedian Raf Coppens “met een speciaal voor de gelegenheid aangepast programma”. Bij de VVB zien ze de bui al hangen: daar zal natuurlijk minder volk naar komen kijken dan naar het Belgavoxconcert. In een opiniebijdrage in De Standaard (één van de vele die de voorbije week in die krant verschenen tégen het Belgavoxconcert) verwees politiek secretaris van het VVB Peter De Roover voor de te verwachten kleinere opkomst naar… de vooravond van 1 mei in Gent als op een zolderzaaltje daar minder volk bijeenkwam om te luisteren naar de toespraken dan men beneden in de Vooruit stond te “ethisch verantwoord heupwiegen” naar aanleiding van 1 mei.

Peter De Roover heeft daar natuurlijk een punt, zowat het enige uit zijn hele opiniebijdrage want voor het overige is dat alleen maar gemekker en gescheld naar de inrichters en de deelnemende artiesten van het Belgavoxconcert. Een academische zitting trekt minder volk dan een concert. Maar als we het houden bij wie waar optreedt, ook dan trekken ze bij de VVB en aanverwante organisaties aan het kortste eind. In Brussel noteren we als optredende Vlaamse artiesten: A Brand, Arno, Boogie Boy, Koen Buyse (Zornik), Stef Kamil Carlens (Zita Swoon), Daan, Rocco Granta, Steven en Stijn Kolacny (Scala), Flip Kowlier, Laura Lynn, Paul Michiels, Jef Neve, Bart Peeters, An Pierlé, Tom Pintens, Axelle Red (foto 1), Gabriel Rios, Kate Ryan, The Scabs, Selah Sue, Sioen en nog vele anderen tot en met Will Tura en Joost Zweegers. Bij de Ik kies voor Vlaanderen-manifestatie moeten ze het doen met Raf Coppens, en dan nog is de vraag of die niet uit sympathie maar vooral om hen eens te kunnen afzeiken komt. En op het familiefeest van het VB op 1 mei in Antwerpen was de belangrijkste Vlaamse artiest die we er gezien hebben Johnny White (foto 2). De niet onverdienstelijke zanger van Verloren hart, verloren droom, maar het is toch al van 1971 geleden dat dit een hit was. De laatste keer dat Johnny White de media haalde was toen in juli vorig jaar in het complex waar hij woont een geheime cannabisplantage ontdekt werd (zie: http://www.nieuwsblad.be/Article/Detail.aspx?articleID=1b1sslc6). Johnny White zelf zou er niet bij betrokken zijn, maar het leverde hem wel de bijnaam Johnny Wiet op.

Axelle Red en het kruim van de Vlaamse artiestenwereld of Johnny White? Als het Belgavoxconcert meer volk zal mobiliseren dan de V(V)B-bijeenkomst is het niet zozeer omwille van de mediasteun voor het eerste, maar omwille van de bloedarmoede langs Vlaams-nationalistische kant.

00:30 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: belgie, cultuur, vlaanderen |  Facebook | | |  Print

21-12-08

CULTUUR MOET VERBINDEN IN PLAATS VAN VERDELEN

“Teken je niet te véél petities? Sommige mensen zijn haast beroepspetitieondertekenaars”, vroeg Knack-journalist Joël De Ceulaer laatst aan filosoof Ludo Abicht nadat die vertelde de petitie ondertekend te hebben waarin een aantal mensen zich verzetten tegen de publicatie van de e-mails van Marie-Rose Morel en Frank Vanhecke in Knack (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20081126 en http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20081203). “Ja, misschien wel. Maar niettemin vind ik het heel vaak zinvol om het toch te doen Ik heb zelfs de petitie voor een referendum over de Lange Wapper getekend (zie: http://ademloos.be), hoewel ik in principe geen groot voorstander ben van referenda: net zoals met de slogans tijdens betogingen heb je in een referendum te weinig plaats voor voetnoten – de meeste vragen kunnen niet met ‘ja’ of ‘nee’ worden beantwoord. Maar soms zijn er goede redenen om te tekenen. Wie nooit iets doet, begaat volgens mij de zonde der nalatigheid, om met de heilige Thomas te spreken: iemand die honger heeft geen eten geven, is hetzelfde als iemand zijn eten afpakken.”

Sinds wij zelf enigszins ervaringsdeskundige zijn geworden inzake petities, wie tekende de oproep Stop met de zelfverklaarde onmacht tegenover Blood and Honour (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/6353724/oproep-stop-met-de-zelfverklaarde-onmacht-teg) wel (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20081015) en wie niet, weten we dat de uitslag heel verrassend kan zijn. Sommige mensen aan wie we de Oproep aanboden, tekenden niet. Soms om goede redenen (onverenigbaarheid met het beroep…), soms om onverklaarbare redenen. Anderen waren daarentegen verrassend behulpzaam, hebben de oproep geforward naar hun hele vriendenkring. Wat dan weer nieuwe handtekeningen opleverde van mensen wiens mailadres we niet hadden of zelfs helemaal niet kenden. In elk geval, sinds die ervaring hebben we (nog meer) sympathie gekregen voor petitieondertekenaars en -initiatiefnemers. Petities ondertekenen is overigens het bij jongeren best bekende actiemiddel, meer dan betogingen of wat dan ook.

De redactie van AFF/Verzet steunt alvast de oproep Cultuur moet verbinden in plaats van verdelen die men aan het Vlaams parlement wil aanbieden. De initiatiefnemers zijn ons niet echt bekend, al hebben ze blijkbaar toch al enkele activiteiten op hun initiatief (zie onder andere affiche 1, eenmaal klikken op de foto voor een grotere afbeelding). Met de petitie Cultuur moet verbinden in plaats van verdelen doen ze een oproep voor een cultuurbeleid op Belgische basis en niet langer uitsluitend op basis van taalgemeenschappen of andere exclusieven. "Levensbeschouwing, opleiding, taal, geslacht, afkomst, culturele bagage, omgang met anderen, religieuze overtuiging, eetgewoonten… Wij willen onze identiteit niet verengd zien tot één van die aspecten. De taal is een middel om te communiceren en om traditie en cultuur te bewaren, maar ze is niet ‘gansch het volk’, ze is niet de exclusieve vormgever van een gemeenschap. Net die verschillen maken dit land net zo boeiend en verrijkend. Wat een rijkdom, wat een eer te kunnen wonen in een land met meerdere talen. Daarom willen we een lans breken voor het behoud van een Belgische cultuur die Kempenaars, Gaumais, Westhoekers, Limburgers, Liégois, Brabanders, Luxemburgers…. verbindt.

Die cultuur heeft wortels in een Belgische natie die veel ouder is dan vaak verteld wordt – dat schrijven ook de Leuvense professoren Lode Wils en Jan Roegiers (De wording van een natiestaat). Zij stellen dat de Belgische natievorming teruggaat tot omstreeks 1430, onder Filips de Goede. Belgische cultuur is ook meer dan politieke samenhang. Het is ook de Brabantse gotiek, waarvan we voorbeelden vinden van Bergen over Brussel tot Mechelen, de Maas-romaanse bouwstijl (Luik, Maaseik, Nijvel), de Belgische barok (Waver, Namen, Brussel, Brugge), de Art-Nouveau, de muziek, het ‘Belg’ zijn…. En last but not least, onze echte nationale trots: de Belgische trappist en aanverwante abdijbieren.” De initiatiefnemers “vragen met aandrang dat het parlement maatregelen neemt om er voor te zorgen dat het cultuurbeleid, een regionale bevoegdheid, die overkoepelende structuur krijgt waardoor de nodige initiatieven worden genomen om de verschillende aspecten van onze gemeenschappelijke achtergrond te belichten en deze rijkdom samen te houden in plaats van te versplinteren. (…)

De voorbije jaren leverden politieke strekkingen en diverse gemeenschappen in België weinig inspanningen om solidariteit en samenhorigheid over taalverschillen heen in stand te houden. Met als gevolg: een hoop misverstanden, argumenten gebaseerd op clichés, halve waarheden die tot geschiedenis verheven worden… De kern van de huidige – op de spits gedreven – tegenstellingen tussen Vlaamse, Waalse en Brusselse politici, is niet enkel cultuur of taalgebonden. Er bestaan geen godsdienst- of taaloorlogen, uiteindelijk gaat het toch altijd over economische doelstellingen die met religieuze of culturele argumenten versluierd en verkocht worden. (…) Door de koppeling van de emoties rond onze taal aan de verzwegen economische belangen van de bovenlaag, slaagt de politiek erin ‘Vlaamse’ nationaliteitsgevoelens op te wekken en te mobiliseren voor de verwezenlijking van de doelstellingen van wie nu al macht en kapitaal bezit. Wij begrijpen dat er in Vlaanderen nog steeds historische wonden bestaan die al lang geheeld moesten zijn. Maar we voelen ons vooral verwant met Vlamingen die zich distantiëren van het extreemrechtse gedachtegoed dat al te vaak woekert op die historische etter.

Een mooi aspect aan Belg zijn, is net ons (zelf)relativerend karakter, en het feit dat we niet zo'n vlaggenlopers zijn. Goede wijn behoeft geen krans.  (…) Pas wanneer we streven naar een open, warm en solidair Vlaanderen, met erkenning van het feit dat de wortels van onze cultuur onder de taalgrens doorlopen; wanneer we beseffen dat taalgrensoverschrijdende gemeenschappen enorme rijkdommen en kansen in zich dragen; en wanneer we ons niet langer laten ophitsen en meeslepen in rechtse, etno-nationalistische en revanchistische avonturen, zullen we kunnen spreken over een evenwichtig Vlaanderen. (…)”

15:00 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: cultuur, actie |  Facebook | | |  Print

06-12-08

OVER HUMOR EN KUNST KUNNEN DE MENINGEN UITEENLOPEN ALS OVER KLEUREN EN SMAKEN

Is het duidelijk dat Jean-Marie Dedecker een dubbelzinnige houding heeft over het negationisme, als we op het gebied van humor en kunst komen, wordt het moeilijker. Kunnen de meningen over wat kan en wat niet kan, wat grappig is en wat niet, waar kunst productief is en waar niet... wel eens uiteenlopen.

Joods Actueel komt in haar jongste nummer terug op de Plat Préféré-rel met Jeroen Meus die forel in botersaus wou klaarmaken als was het het lievelingsgerecht van Adolf Hitler (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/6381488/na-koken-met-jezus-koken-met-hitler en http://aff.skynetblogs.be/post/6388112/vrt-en-yves-desmet-glijden-uit-over-forel-in-). Joods Actueel spreekt over “een afschuwelijk clipje, Plat Annulé” dat na het afvoeren van de gewraakte Plat Préféré-uitzending in het drukbekeken VRT-televisieprogramma Man bijt hond te zien was. Wij hadden het clipje nog niet gezien, maar gelukkig staat het ergens op de website van Joods Actueel. En eerlijk gezegd, wij zien er niets kwaadaardigs in (zie: http://www.youtube.com/watch?v=djMUodXdm8g). De reactie van Joods Actueel klinkt daarentegen verrassend gelijkaardig aan de reactie van het Vlaams Belang toen die boos reageerde wanneer in diezelfde Man bijt hond-rubriek op vrijdagavond de draak gestoken werd met de VB-kopstukken die een dik jaar geleden spijts een verbod toch in Brussel wilden betogen tegen de ‘islamisering van de steden’ (zie: http://www.youtube.com/watch?v=PkOydUbzjCM).

Waar wij dan weer wél gemengde gevoelens bij hebben, is het leger kabouters die de bezoekers van de kunstbeurs Lineart in Gent (zie: http://www.lineart.be) met de Hitler-groet verwelkomen. De Duitse kunstenaar Ottmar Hörl wil daarmee iedereen waarschuwen niet naar het Duitse systeem van de jaren dertig terug te keren. "We leven nu in een democratie en we kunnen dus kiezen wat we willen", aldus Hörl. "We moeten er dus over waken dat we niet opnieuw meelopers gaan worden." Tussen de zwarte kabouters staan ook een paar gouden kabouters op een hoger niveau. Zij zijn de leiders van het legertje Hitlergroetende kabouters. In een interview donderdag op Radio 1 gaf de kunstenaar toe dat dergelijk ‘kunstwerk’ in Duitsland niet mogelijk zou zijn. Niet dat we vinden dat dit kunstwerk moet verboden worden – de kunstenaar is duidelijk over zijn bedoeling – maar wie graag zo een kabouter wil, kan hem op Lineart voor 40 euro kopen. Al is het maar om het plezier om hem achteraf te verbrijzelen, zegt de kunstenaar (zie: http://www.deredactie.be/cm/de.redactie/mediatheek/1.428112).

Op dat punt lijkt ons toch de commercie de overhand te nemen op de kunst en de goede bedoelingen. De kunstenaar waarschuwt op een bord wel voor aankopen met verkeerde bedoelingen, maar moeten die dingen écht in de handel gebracht worden? Wij vrezen dat sommigen zo’n kabouter graag willen aankopen, is het niet om ermee te provoceren in hun tuin dan omdat ze het grondig eens zijn met gestrekte arm-ideologie en zo’n hebbeding best leuk vinden. En dat hoeft toch niet. 

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: humor, cultuur |  Facebook | | |  Print

22-11-08

WANNES VAN DE VELDE OVER JEAN-MARIE LE PEN, PIM FORTUYN EN HET VLAAMS BELANG

Morgen wordt in De Roma in Borgerhout een publiek afscheid van Wannes Van de Velde ingericht. In de verschillende hommages voor Wannes Van de Velde is al veel gezegd over de man, maar hijzelf kwam meestal slechts met een paar quotes aan bod. Het eerbetoon van Erik De Bruyn (SP.A-Rood) is daar een uitzondering op (zie: http://www.bloggen.be/derodevoorzitter/archief.php?ID=92382). Voor de bezoekers van deze blog hebben we een paar langere fragmenten verzameld uit Beloken dagen, Wannes’ vorig jaar verschenen laatste boek. Het bevat dagboekfragmenten uit de periode 2001 - 2003, met notities over Wannes’ ziekte, zijn wandelingen door Antwerpen en bezoeken aan café’s in de Scheldestad, zijn optredens… Wij focussen hier echter op wat Wannes Van de Velde schreef over Jean-Marie Le Pen in 2002, de dood van Pim Fortuyn in 2002, en de score van het Vlaams Belang bij de federale verkiezingen  in 2003.

“De verkiezingen in Frankrijk! Le Pen zit weer in het zadel. Wat gaan ze nu doen? Over ‘fraternité’ lullen tot de pogroms beginnen? Ach kom, ik weet zeker dat er nu, anders dan in de jaren dertig, miljoenen mensen klaar staan om het crapuul de wapens uit de handen te slaan, en dit keer voor het te laat is. Als kind reeds heb ik getuigenissen uit het fort van Breendonk moeten vernemen, en dat heeft me geleerd dat we de niets ontziende haat van de nazi’s nooit mogen onderschatten. Want al zien ze er vandaag anders uit en dragen ze geen art deco uniformen met zwarte laarzen meer; hun leuzen zijn dezelfde gebleven, en wie, zoals wij in ons te vierklauw verrechtsend Vlaanderen, binnen het bereik van hun bieradem leeft, kan maar best op het ergste zijn voorbereid. Wanneer de cirkel zich sluit, wordt het teken voor de slachting gegeven, en is er geen ontkomen meer aan.”

“De politicus Pim Fortuyn, die toch een regelrecht volksmenner was, wordt nu bedolven onder geëmotioneerde eerbewijzen. Zijn gewelddadige dood heeft een martelaar van hem gemaakt. Van zijn vernederende uitlatingen ten aanzien van de islamitische bevolkingsgroep wordt niet meer gewaagd. Men ziet jong en oud heuse tranen vergieten boven de bloemen die voor zijn woning zijn neergelegd. Maandenlang hebben de media deze opportunist verketterd; ‘relnicht’ was zowat het beschaafdste dat er te horen en te lezen viel, en nu wordt hij verheerlijkt op een schaal die, volgens mij, iets lugubers uitstraalt. Men heeft hem al met Erasmus van Rotterdam vergeleken. Wat kan een denkend mens hier nog op zeggen? Hij kan alleen maar verbijsterend zwijgen.”

“Verkiezingen. De Belgen in beweging. Zullen we de zwarte horden kunnen terugdringen? Dat zouden we eigenlijk moeten kunnen, ja, maar daar velen van ons niet uit de knoop van hun haatgevoelens raken, zal dat wel een ijdele wens moeten blijven. En dan te weten dat zij die hun zogenaamde ‘foertstemmen’ uitbrengen, diegenen zullen zijn die het hardst zullen kermen wanneer het deksel van de doos springt. Ik hoor ze al bezig, terwijl de landsknechttrommels door de Seefhoek donderen: ‘O, maar dat hebben wij niet bedoeld! Ik ga niet mee naar Borgerhout om de moskee in brand te steken! Ik sla geen Marokkanen de schedel in! Dat zijn mensen gelijk wij!’”

“Wanklanken: de verplettering van de groenen (gelukkig ten voordele van de socialisten), en de verdere opmars van de volksopruiers. Ik zal de Vlamingen nooit helemaal begrijpen. Nu hebben ze stemrecht, een verworvenheid waarvoor stromen bloed zijn gevloeid, en omdat ze menen dat ‘de politiek’ niet naar hen luistert, of omdat ze vinden dat er te veel hondenstront voor hun deur ligt, lopen ze in de armen van een stel opportunisten waarbij vergeleken ‘le dictateur des Flandres’ Joris van Severen een gematigd intellectueel was. Er staan nu achttien bruine zetels in het parlement. Een vloedgolf, die steeds maar blijft aangroeien. En dat zonder ook maar een schemer van enige constructieve gedachte!”

00:45 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, cultuur, in memoriam |  Facebook | | |  Print

19-11-08

INTUSSEN IN WEST-VLAANDEREN

Spijts de problemen die het VB heeft met haar Sint-Niklase partijblad blijft het VB vuil spuwen in haar plaatselijke blaadjes. In haar nationale publicaties ook, maar daar gaat het nu even niet over. Het voorbije weekend kregen wij een persmededeling van de organisatoren van het Irie Vibes Roots Festival in Kortemark (West-Vlaanderen). Vorig jaar hebben wij hier al gewezen op de verdachtmakingen die het VB in een plaatselijk reclameblad uitte over dit reggae-festival (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20070720). In het oktober-nummer van de Vlaams Belang Krant Kortemark/Koekelare tapt het VB uit hetzelfde vaatje.

“We worden het wat gewoon hier in Handzame", noteert het VB in haar plaatselijk blaadje. "Elk jaar wordt onze deelgemeente één weekend overspoeld door allerhande pluimage veelal met het haar tot rastakapsel verwerkt en getooid in veelkleurige afgewassen kledij. Alhoewel dit jaarlijks weerkerend natuurfenomeen een hoge amusementswaarde kent, roept dit jaarlijks treffen van ‘marihuana-consumenten’ toch enige vragen op. Het gemeentebestuur profileert Kortemark als kindergemeente. Wij stellen ons de vraag welke boodschap onze gemeentebestuur wil geven aan onze kinderen als zij een festival in onze gemeente toelaat waar openlijk marihuana en aanverwante zogenaamde soft-drugs worden geconsumeerd? De wietwalm in Handzame is tijdens dit festivalweekend soms moeilijk te harden. Draagt het gemeentebestuur hierin geen verantwoordelijkheid? Op de website van de inrichtende vzw van het ‘Irie-Vibes’-festival wordt op de 'sfeerbeelden’ duidelijk druggebruik getoond. Ik hoop alvast dat het gemeentebestuur duidelijk partij kiest. Ofwel profileert men zich als kindergemeente, ofwel als toevluchtsoord voor drugrecreanten. Een tussenoplossing lijkt mij hierin niet mogelijk. (…)”

De organisatoren van het festival wijzen erop dat nog nooit een proces-verbaal inzake marihuanagebruik op hun festival is opgemaakt. En ook niet van overlast. Het VB verwijst naar de website van de organisatoren, en publiceert een foto van een joint… maar die foto komt alleszins niet van de website van de organisatoren noch is op hun festival gemaakt. De organisatoren wijzen ook op de borden tegen druggebruik op hun festival en de richtlijnen voor hun medewerkers. Toch blijft het VB jaar na jaar het festival afdoen als een jaarlijks treffen van marihuanaconsumenten. Wat het festival wél is, is een middel om geld te verzamelen voor projecten in de Derde Wereld (watervoorziening in Afrika, hulp aan arme mensen in India…). Ook trekt het festival mensen aan van doorgaans andere opvattingen dan bij het VB. Buurtbewoners maken graag kennis met de eet- en koopwaren uit andere culturen, en waren vorig jaar bijvoorbeeld nog gastgezin voor een Afrikaanse band.

De zich in hun goede naam geschaad voelende inrichters van het festival vragen het parket de identiteit van de anonieme schrijver van het artikel na te gaan, en desnoods navraag te doen bij de verantwoordelijk uitgever, de heer Bruno Valkeniers. Ze willen ook een recht op antwoord krijgen in de VB-krant, en willen zich burgerlijke partij stellen als de procureur des konings vervolging zou instellen. Helaas voor hen is de heer Bruno Valkeniers als federaal volksvertegenwoordiger parlementair onschendbaar, en lijkt het ons weinig kans te maken dat Valkeniers voor deze zaak zijn parlementaire onschendbaarheid zou verliezen. Om de eenvoudige reden dat in politieke geschriften de grenzen van het toelaatbare ruimer zijn dan in de omgang tussen gewone burgers. Het maakt het artikel in de VB-krant van Kortemark/Koekelare er natuurlijk niet minder afkeurenswaardig om. Na de flater in Sint-Niklaas had het VB toch moeten beseffen dat ze haar informatie beter moet checken, maar het VB is daarin zoals bekend nogal hardleers.

Oh, ja. De man op de foto hierboven is niet burgemeester Firmin Dupulthys van Kortemark, van de plaatselijke partij Samen Sterk. Zijn cultuurdienst organiseert dezer dagen wel een cursus djembé (zie: http://www.kortemark.be/activiteit/1566/default.aspx?_vs=0_N&id=839), maar Dupulthys is geen rasta (zie: http://www.kortemark.be/Burgemeester/1603/default.aspx?_vs=0_N&id=203). De afgebeelde man vonden we op een postkaart in Jamaica. Waarom hij de Belgische driekleur om heeft, is niet duidelijk. Te gek voor woorden? Geef toe, dit is toch een fantastisch land.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: cultuur, west-vlaanderen, criminaliteit |  Facebook | | |  Print

12-11-08

ANTWERPEN IS IN ROUW

Wie gisteren in Antwerpen rondwandelde trof daar een doodse stad. Dat had natuurlijk in de eerste plaats te maken met 11 november, dag waarop er meer winkels dicht zijn dan op een gewone zondag. Dag ook die een feest zou moeten zijn wegens de wapenstilstand, maar waarop we toch meer aan de doden denken die in oorlogen vallen.

Het is in de omstandigheden moeilijk te peilen naar de gevoelens van de gewone Antwerpenaren, maar dat we met de dood van Wannes – Wim voor de familieleden en vrienden van het eerste uur – Van de Velde een monument verliezen is onmiskenbaar. “Wannes Van de Velde is een aanhanger geworden van de multiculturele diversiteit”, noteert men met spijt in Vlaams Belang-kringen. Maar… “Ook als hij politiek andere wegen bewandelde, blijft Wannes Van de Velde de volkszanger van het Antwerpse protest tegen de regenten.” Zelfs bij het Vlaams Belang moeten ze dus erkennen dat protest mogelijk is tegen te verwerpen plannen van machthebbers, zonder dat je moet vervallen in het eng nationalistisch, racistisch en populistisch format van het Vlaams Belang.

Marc Didden kreeg bij Phara gisterenavond een vuile smaak in de mond als hij sprak van de politici die intussen Wannes proberen te recupereren. Didden noemde geen namen, en wij zullen het ook niet doen omdat we niet in naam van Wannes kunnen spreken, maar al wie Wannes nu zo bejubelt moet nu ook maar eens in eigen hert kijken om te zien of wat hij of zij allemaal doet of plant wel volgens de filosofie is die Wannes altijd al bepleit heeft. (Foto: Borstbeeld van Wannes Van de Velde, dat op 27 juni onthuld werd aan de gevel van het Elcker-Ik Centrum in de Breughelstraat. Links onder zie je nog net de stengels van één van de bloementuilen die daar gisteren werden opgehangen.)

01:00 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, cultuur, actie |  Facebook | | |  Print

10-11-08

VOOR WANNES VAN DE VELDE WAS ANTIFASCISME EEN VANZELFSPREKENDHEID

Artiesten-tegen-fascismeVandaag vernemen we zowel het overlijden van Miriam Makeba (foto 1) als van Wannes Van de Velde (foto 2). De eerste was een fervent anti-apartheidsactiviste. In 1959 werd het haar onmogelijk gemaakt om in eigen land te wonen en zingen. De begrafenis van haar moeder een jaar later mocht ze niet meemaken. In 1967 had Miriam Makeba een wereldhit met Pata, Pata. Toen ze in 1969 trouwde met Black Power-activist Stokely Carmichael was ze ook in de Verenigde Staten niet meer gewenst. In 1990 kon ze dankzij Nelson Mandela terugkeren naar Zuid-Afrika. Ze stierf zondagavond na een anti-maffiaconcert in Zuid-Italië.

Wannes Van den Velde was een zielsgenoot van Miriam Makeba. Evengoed een strijder voor vrijheid en sociale rechtvaardigheid. Wannes Van de Velde stond dan ook niet voor niets als eerste aangekondigd op een concert van Artiesten tegen fascisme dat het Anti-Fascistisch Front (AFF) in 1991 inrichtte (foto 3, klik eenmaal op de foto voor een grotere afbeelding). Wannes Van de Velde begon begin jaren zestig met volksliedjes te zingen. Begin jaren zeventig werkt hij met een collectief jonge acteurs, de Internationale Nieuwe Scène, aan een Vlaamse versie van Dario Fo’s Mistero Buffo. In 1973 brengt hij de plaat met de onsterfelijke songtitel Ne zanger is een groep uit, en verder nummers als Mijn mansarde en Ik wil deze nachten in de straten verdwalen. Ze kwamen van ’t Zuiden, over wat men toen nog de ‘gastarbeidersproblematiek’ noemde, uit de cd De Zwarte Rivier (uit 1990, over de steenkoolontginning in ons land), willen we hier zeker ook vermelden als één van dé songs van Wannes Van de Velde. Ook nog terug te vinden op de door Wannes zelf samengestelde verzamelcd Groep Wannes Van de Velde, een verzameling.

Wannes Van de Velde was een culturele duizendpoot. Naast zijn Antwerpse liedjes ook actief met flamencomuziek en uitstappen naar andere muziekgenres (jazz, blues...), poesjenellentheater, columns en gedichten, grafisch werk… Naar aanleiding van dit laatste werd op deze blog nog uitgebreid aandacht besteed aan Wannes Van de Velde. Eén van zijn laatste optredens was het 0110-concert in Antwerpen in 2006. Van Artiesten tegen fascisme tot de 0110-concerten, voor de man die jarenlang actief was tegen de verloedering van zijn stad was antifascisme een vanzelfsprekendheid.

21:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, cultuur, actie |  Facebook | | |  Print

03-11-08

THEY EAT PEOPLE: ALS HET RECHTSE DENKEN ZICH VOORTZET

“15 juli. Onverwacht dient Leterme z’n ontslag in bij de koning. Het land is in crisis en er worden nieuwe verkiezingen uitgeschreven die het land moeten redden. In deze chaotische tijden richten de voormalige Volksunie-kopstukken een nieuwe partij op: de Herenigde Volksunie (zie: http://www.herenigdevolksunie.be). Met een nieuwe, nogal verrassende kandidaat: Mourade Zeguendi, een jonge Marokkaan uit de straten van Brussel. Wat volgt is een fictieve strijd om de gunst van de kiezer. De jongen wordt klaargestoomd voor de macht, maar dit gaat ten koste van zijn ideeën en zijn eigen leefwereld.

Met They eat people brengen Union Suspecte en Abattoir Fermé een denkoefening over rechts denken, over wat zich achter de schermen van de partijen afspeelt én vooral hoe deze de rechtse en verzuurde samenleving in de hand werken. We ontmoeten hier drie mannen die lijden onder imago, cijfers en 'wat het volk wil'. En het volk, daar wordt nogal op neergekeken. Volgens de campagneleider kun je kiezers niet genoeg onderschatten. En deze benadering ligt niet zo ver van de werkelijkheid. Het hele stuk is een prachtige parodie op het politieke spel dat ieder in de greep houdt. Mourade wordt de speelbal van z’n broer, Zouzou en een toch wel lichtjes geschifte campagnejongen. De arme man ondergaat een heftige periode waarin hij zijn eigenheid moet onderdrukken. Een foto van hem voor de moskee wordt een klein drama en Mourade wordt zowaar verplicht zich te laten dopen. Of hij moet bij de verkiezing van de Allochtoon van het Jaar een speech debiteren waarin hij zich echt niet kan vinden (onder meer dat hij tegen het dragen van de hoofddoek is...).

Als toeschouwer ga je volledig op in de wereld van Mourade en co. Je lacht, terwijl er eigenlijk wel angstaanjagende dingen verteld worden. Je staat even stil bij het spel dat zich boven ons hoofd afspeelt, hoe onze wereld eigenlijk ‘gemaakt’ wordt. De Laatste Show, promoclipjes met een Thuis-acteur, de IJzerbedevaart meevieren: Mourade doorloopt het allemaal en wordt de rechtse kandidaat waar zelfs ‘links’ niks op tegen kan hebben. Hilarisch, maar evenzeer schrijnend is het oefendebat tussen Mourade en de campagnejongen, die even de rol van Jean-Marie Dedecker op zich neemt. Er wordt heerlijk de draak gestoken met het politieke establishment, een cultuur die meer aan elkaar hangt met oneliners dan met doordachte ideeën en visie. De toekomst van Vlaanderen ziet er niet bepaald rooskleurig uit in dit stuk. Inspelen op veiligheid en negativiteit zorgt ervoor dat je net nog meer het rechtse versterkt. De campagnejongen gelooft naïef in rechts en probeert die gedachten te spiegelen aan Mourade. Hij probeert van hem een kopie te maken. De gedachte aan politieke eenheidsworst doet huiveren. En Mourade geeft op het eind iedereen lik op stuk.

Met They eat people komen Union Suspecte en Abattoir Fermé akelig dicht bij een verdoken werkelijkheid. Peilingen, analyses... Welke politicus laat zich hierdoor niet leiden? Ze worden als het ware verslonden door al deze cijfers. Het stuk is een gedurfd, subliem denkwerk dat de politiek aardig in zijn blootje zet. Het dient een mokerslag toe aan de naïeve gedachte dat de man in de straat nog iets te betekenen heeft. They eat people werkt als een zuivering, het opent je ogen. Na afloop heb je zin om te zeggen: 'Tijd voor een nieuwe revolutie!' Waar wachten we nog op?”

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: cultuur |  Facebook | | |  Print

08-10-08

WINNAAR DEBUUTPRIJS LITERATUUR: “VOOROORDELEN EN CLICHÉS OVER DE GEKLEURDE MEDEMENS ZIJN NOOIT ONSCHULDIG.”

Naar aanleiding van de verfilming door Jan Verheyen van Tom Naegels’ boek Los (foto 1, zie: http://www.losdefilm.be) vraagt De Standaard een maand lang aan Bekende Vlamingen en aan De Standaard-lezers wat ze van Los vinden. Twee vrijdagen terug werd burgemeester Patrick Janssens om een reactie gevraagd. Hij besloot met: “Tom Naegels schreef met Los de roman die Antwerpen nadien (na de moord op Mohammed Achrak en de daaropvolgende rellen in Borgerhout, red.) verdiende: toegankelijk, met een lach en een traan, met de vinger aan de pols van het leven zoals het is in ’t Stad. Wie wil weten hoe macht werkt, leest Vargas Llosa. Wie wil weten hoe het leven in Antwerpen vandaag is, leest Tom Naegels.”

Maar, en Patrick Janssens weet dat natuurlijk ook wel, het volstaat niet de wereld te begrijpen. Je moet hem ook veranderen wil je een betere wereld. Auteur-juriste Rachida Lamrabet (foto 2) vindt dat aan vooroordelen mag/moet gewerkt worden, en ze al zeker niet mogen versterkt worden door liedjes als dat van De Strangers over de van ‘De zieke-kas’ profiterende Marokkanen (zie: http://nl.youtube.com/watch?v=AREgj5eA5Ks&feature=related). Patrick Janssens is de grote promotor van het ‘eerherstel’ van De Strangers nadat ze na hun optreden op de Nationalitische Conventie van het VB op 24 november 1992 in de ban werden geslagen door weldenkend Vlaanderen. Tom Naegels steunt Janssens hierin.

Rachida Lamrabet (vorige vrijdag in De Standaard): “(…) (Tom Naegels) worstelt de hele tijd met zijn eigen oprispingen en die van zijn onmiddellijke omgeving en bij elke zure oprisping vraagt hij zich af: 'Maar is dit racisme?' Zelfs wanneer De Strangers algemene opschudding veroorzaken omdat ze optreden op een congres van het toenmalige Vlaams Blok, is de twijfel bij Tom Naegels snijdend. 'Het zijn toch zo'n joviale mensen hé, grappig ook, De Strangers dat was de Antwerpse volkscultuur.' Naegels lijkt te stellen dat die zogenaamde volkscultuur per definitie een beetje 'ranzig' is. Dat het geen kwaad kan dat de Volksmens verbaal op de gekleurde medemens inhakt. Dat is namelijk wat de Volksmens doet, het zit in zijn aard, hij kan niet anders. Een racistische uitlating wordt dan al gauw een uiting van volkshumor, op hetzelfde niveau te plaatsen als volksdansen en streekgebonden gastronomie. Daar gaat Tom Naegels volgens mij een brug te ver. Het is redelijk verontrustend die volkscultuur te verengen tot en te verbinden met clichédenken, verzuring, vooroordelen en zelfs bot racisme wanneer je bedenkt dat die volkscultuur net een belangrijk onderdeel uitmaakt van de mores en de identiteit van een samenleving. Tom Naegels stelt in zijn boek iets te nadrukkelijk dat hij die volkscultuur niet verfoeit. Hij doet er zelfs alles aan om dit cultureel erfgoed in ere te herstellen, door bijvoorbeeld op een nogal misplaatste manier De Strangers te willen rehabiliteren, maar hij overtuigt niet. Hij slaagt er niet in om die neerbuigendheid van de linkse intellectueel van zich af te schudden. Trouwens, de enige kwalijke verdienste van De Strangers is dat zij er de aanleiding toe waren dat ik een hele lange tijd mensen die plat Antwerps spraken, associeerde met racisme. Gelukkig was er nog Wannes van de Velde.

Ik deel het geloof van Tom Naegels niet dat vooroordelen en clichés over de gekleurde medemens onschuldig zijn. Kijk maar naar de VS, waar een presidentskandidaat door zijn huidskleur de kans loopt om de overwinning aan zich voorbij te zien gaan, hoewel een deel van de Amerikanen het desastreuze neoconservatieve beleid van de regering-Bush kotsbeu is. Het heeft iets dubbels: enerzijds heb je het feit dat Obama als eerste zwarte zo ver is kunnen geraken, anderzijds zal zijn huidskleur bepalen waar zijn grens ligt, tot hoever hij kan gaan, en dat alles omdat een aanzienlijk deel van het blanke electoraat (ook overtuigd democratische kiezers) bulkt van de vooroordelen tegenover zwarten. Zij geloven dat zwarten profiteurs zijn en dat ze lui, onbetrouwbaar en misdadig zijn. Ongetwijfeld zijn deze kiezers ook allemaal joviale en sympathieke mensen die wellicht 'gekleurde' vrienden hebben, die zichzelf misschien voorhouden dat 'race doesn't matter'. Maar in de beslissende fase, als het erop aankomt, wanneer ze hun stem moeten uitbrengen, staat daar een zwarte man die er - alle praatjes ten spijt - niet in zal slagen zijn huidskleur te overstijgen en die de incarnatie is van al die vooroordelen en stereotypen waarmee miljoenen blanke Amerikanen zijn opgegroeid. Vooroordelen die deel uitmaken van hun volkscultuur en dan bepaald dat 'onschuldig racisme, dat gedachtegoed dat niemand kwaad doet', de geschiedenis van een land en van de wereld.”

Gisteren maakten de organisatoren van de jaarlijkse Boekenbeurs bekend dat Rachida Lamrabet met haar boek Vrouwland de Debuutprijs 2008 wint (zie: http://www.boek.be/Nederlands/Home/Activiteiten/Debuutprijs/page.aspx/948). De redactie van deze blog heeft Vrouwland onmiddellijk bij het verschijnen al een warm hart toegedragen (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20071006). Een paar dagen geleden verscheen het tweede boek van Rachida Lamrabet, een bundel kortverhalen onder de titel Een kind van God (zie: http://www.standaarduitgeverij.be/newapp/search/detail_boek.cfm?isbn=9789085421474). "Een bundel verhalen over hoop, geniet ervan", schreef Rachida Lamrabet vorige zaterdag in het exemplaar dat ze voor ons signeerde. Vanzelfsprekend sluiten wij ons aan bij de felicitaties die ze gisteren kreeg van de jury van de Debuutprijs. Op onze beurt kunnen wij nu zeggen: "Geniet ervan, Rachida".

00:41 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: racisme, cultuur, boeken |  Facebook | | |  Print

02-10-08

ENTARTE KUNST

Sinds een paar weken staan in de Antwerpse binnenstad her en der verspreid een zeventigtal kleurrijk beschilderde olifanten. Olifanten in kunststof, voor een goed begrip. Een project dat vorig jaar al te zien was in Rotterdam, in 2009 in London te zien zal zijn en in 2010 in New York.

Niet alleen is het mooi en plezant, het dient ook om geld in te zamelen voor de bescherming van echte olifanten. De olifanten zijn beschilderd in verschillende stijlen. Is het niet in de ene stijl (foto 1, te zien vlakbij de Academie), dan naar een andere kunststroming. De thema’s zijn al even uiteenlopend. In het shoppingcentrum aan de Groenplaats is bijvoorbeeld een fraai exemplaar te vinden met de belangrijkste toeristische plekken van Antwerpen; aan de Bourlaschouwburg staat dan weer een olifant beschilderd met Egyptische motieven. Andere voorbeelden vind je hier: http://ep.uplinq.nl/nl/gallery.html.

Aan het Falconplein staat een exemplaar dat geschilderd is naar het leven in Cuba (foto 2), en voorbije week vond iemand het nodig om de daarbij onvermijdelijke Che Guevara te overschilderen met een hakenkruis (foto 3). Met gemeenteraads- en parlementsleden, en jongeren van diezelfde partij, die als 'amusement' naziliederen zingen, verbaast het natuurlijk niet dat zoiets gebeurt. Nog vorige week werden in de Montignystraat twee schilderijen vernield die er hingen ter aankondiging van Open Ateliers, een initiatief waarbij het publiek kunstenaars in hun werkruimte kan bezoeken. In Antwerpen lopen blijkbaar een paar individuen rond die vinden dat Entarte Kunst (zie: http://nl.wikipedia.org/wiki/Entartete_Kunst) niet in het straatbeeld hoort. Op de criminaliteitswebsite van Bart Debie is geen veroordeling van het vandalisme te vinden, laat staan een oproep om getuigen om zo de dader(s) te kunnen opsporen.

  • Plaatsen waar je de olifanten vindt: http://ep.uplinq.nl/images/stories/Routing/Routing.png. Begin je wandeling aan het fraai heraangelegde Willemdok, waar tweeëntwintig olifanten staan, en ontdek vervolgens verspreid over de hele binnenstad de vijftig andere olifanten.

00:30 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, cultuur, criminaliteit |  Facebook | | |  Print

31-08-08

LACHEN MET HITLER EN HET VLAAMS BELANG

Zoals hier eerder al gemeld komt op 20 september in Keulen de internationale van de haat bijeen voor een meeting tegen de islamisering: Jean-Marie Le Pen (FN), Heinz-Christian Strache (FPÖ), Mario Borghezio (Lega Nord) en anderen, and last but not least Philip Dewinter (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20080809). In Keulen is een tegenactie gepland, en Blokbuster legt busvervoer in naar daar. Tegen 20 à 25 euro (zie: http://www.lsp-mas.be/blokbuster/site/bb/htdocs/modules/news/index.php?storytopic=18).

Maar je kan die dag ook gratis naar Keulen reizen. Het busvervoer is gratis, maar inschrijving is wel verplicht. Dat kan op het telefoonnummer 03 216 92 13. De bus vertrekt om 7.45 uur aan de Amerikalei 98 in Antwerpen. Terugkomst is voorzien rond 21 uur. We moeten wel waarschuwen voor het gezelschap: het is een bus die door het VB wordt ingelegd, en op die bus kan het wel plezant zijn maar niet iedereen wordt er evengoed geaccepteerd. Even halt houden aan het Museum Ludwig aan de Heinrich Böll Platz in Keulen is niet voorzien. Daar zijn nochtans regelmatig interessante tentoonstellingen te zien. In 2004 was daar bijvoorbeeld een knappe tentoonstelling rond de Amerikaanse illustrator en striptekenaar Robert Crumb (http://www.rcrumb.com) te zien. Op dit ogenblik lopen er drie tentoonstellingen, waaronder een over het werk van Marinus die in de jaren dertig in het Franse blad Marianne week na week met fotomontages de draak stak met Hitler, Mussolini en co.

Naar die Marianne is overigens ook het huidige linkse weekblad Marianne (http://www.marianne2.fr) genoemd. Tóen had Marianne een oplage van 200 000 exemplaren, en de fotomontages waren het grote succesnummer van het blad. Nu wordt honderduit gephotoshopt, maar toen was het nog met schaar en lijm werken. Marinus koos vaak bekende schilderijen of beelden als basis. Hitler in de pose van De denker van Rodin, of hij parodieerde De blinden van Breughel met als blinde en lamme respectievelijk Adolf Hitler en Joseph Stalin. Marinus beschouwde Hitler als een gevaarlijke gek die zijn ondergang tegemoet ging. Al in 1939 beeldde hij de Führer en diens trawanten af als koorddansers op een kapotte koord, die te pletter zouden storten in een bos van speren. De laatste montage die Marinus voor Marianne realiseerde, was gewijd aan de Belgische koning Leopold III. Die had toen net gecapituleerd voor Hitler. In de fotomontage zit Leopold in zijn onderhemd aan een schandpaal, met op zijn borst een hakenkruis.

Marinus, volle naam Marinus Jacob Kjeldgaard, publiceerde anoniem in Marianne. Dat redde hem van de gruweldood. “Zes van mijn vrienden uit de Parijse pers, die minder op hun kerfstok hadden dan ik, zijn in Buchenwald en Auschwitz omgekomen”, schreef hij in 1945 in een brief aan zijn broer. Na de oorlog werden de heroïsche dagen van Marianne en de fotomontages van Marinus snel vergeten. De Franse pers had op grote schaal gecollaboreerd, en de oorlogsbladzijde werd daarom liever vlug omgeslagen. Vanaf de jaren zeventig begonnen op vlooienmarkten en bij brocanteurs originele fotomontages van Marinus op te duiken. Waarschijnlijk kwamen die uit zijn nalatenschap, want in 1964 was hij vereenzaamd gestorven. In het Ludwig Museum in Keulen zijn nu alle nummers van Marianne en alle teruggevonden fotomontages van Marinus te zien. Samen met fotomontages van de Duitse kunstenaar John Heartfield (zie: http://www.brasscheck.com/heartfield/gallery.html), die ook Vedeze (zie: http://homepage.mac.com/vedeze/PhotoAlbum93.html) inspireerde.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: cultuur, actie, internationaal |  Facebook | | |  Print

27-08-08

RESPECT VOOR TOM LANOYE

Boeken-Tom-LanoyeSamenlevingsregisterTom Lanoye viert vandaag zijn vijftigste verjaardag, en dat zullen we geweten hebben.

Kristien Hemmerechts verjaart vandaag ook, maar we kunnen ons niet herinneren dat toen zij vijftig werd daar zoveel om te doen was. Tom Lanoye is natuurlijk wat anders. Taalvirtuoos, marketeer, bibliofiel, homo, vrouwenzot, politiek beest en performer, zo vatte De Standaard der Letteren het vorige week in evenzoveel artikels samen. Vandaag wordt op Klara twaalf uur lang werk van Lanoye voorgelezen (zie: http://www.klara.be/cm/klara/2.1019/1.36350-voorleesmarathon-voor-tom-lanoye), en in oktober en november volgt de tournee Woest (zie: http://www.lanoye.be/pdf/Woestflyer.pdf). Lanoye mag dan al wel vijftig zijn geworden, zijn verontwaardiging over onrecht, hypocrisie en tunnelvisie is er niet op verminderd.

We hebben Tom Lanoye regelmatig samen met ons op pad gevonden tegen het Vlaams Blok, nu Vlaams Belang. Samen maar onafhankelijk van elkaar. Lanoye is er de man niet voor om te functioneren in een organisatieverband. Daarvoor is hij teveel middenstander. Maar hij stond wel mee aan de wieg van Charta 91, een burgerbeweging van Eric Corijn, de intussen vier jaar geleden overleden Paul Verbraeken en het rijtje gaat verder met kameraden die ons intussen eveneens ontvallen zijn: Hugo Gijsels, Hugo Claus… Charta 91 wilde de verrechtsing een halt toeroepen “tot het onzalige tij is gekeerd” (zie: www.charta91.be/BasisTekst.htm) en bepleitte een cordon sanitaire rond het Vlaams Blok (zie: http://www.charta91.be/NB/Cordon.htm). Dat laatste is meer vijftien jaar later nog steeds gelukt. Het eerste, de verrechtsing tegenhouden, is niet gelukt. Maar toch, Eric Van Rompuy (CD&V) verweet Lanoye in de jaren tachtig ”morele leegte”, “marginale subcultuur” en “ontworteling van de Vlaamse volksaard”. Nu wenst Eric Van Rompuy Lanoye “de creativiteit en de vitaliteit” toe om verder te schrijven. Eric Van Rompuy: “Want niemand van je generatie heeft meer talent dan jij. Hebben schrijvers en dichters ook niet tot taak het volk te verheffen?” Belangrijker dan wat de jongste van de broers Van Rompuy vindt, is natuurlijk dat Lanoye met de show die hij daarbij verkocht in 1996 een samenlevingscontract afsloot (foto 3, klik eenmaal op de afbeelding voor een duidelijker foto) dat acht jaar later zou uitmonden in het openstellen van het huwelijk voor homo’s en lesbiennes. Wie had dat gedacht in de CVP-staat Vlaanderen? Al was het niet enkel de CVP die steigerde bij homo’s die openlijk hun liefde belijden. Lees er maar Lanoye’s Samenleefcontractregistratiespeech op na, in: Lanoye, Woorden met vleugels, 2001.

Tot op vandaag blijft Lanoye de scherpzinnigste observator van dit tijdsvak. Lees er maar zijn korte maar ô zo rake columns in Humo op na, in Lanoye's snelvuur, en de breder uitgevallen vroegere maar toch niet gedateerde columns. Over bijvoorbeeld hoe Philip Dewinter en André Gantman zich vergalopperen om de Joodse zaak ter wille te zijn, zie: Schindler’s List voor gevorderden in Schermutseling, 2007. Of Lanoye’s toespraak over het hoofddoekendebat bij het hem en andere stadsdichters toekennen van een eredoctoraat aan de Universiteit Antwerpen (Het gala-uniform van het westerse denken, ook al hernomen in Schermutseling). Helemaal bij de keel gegrepen heeft Lanoye ons met zijn toneelstuk Mefisto for ever, over acteurs en toneel bij de opkomst van het Derde Rijk (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20061028).

Bij het feestje na het ondertekenen van het samenlevingsregister was er muziek van La Esterella (live) en Aretha Franklin (op cd). Welk(e) nummer(s) van Aretha Franklin toen gedraaid werd(en), herinneren we ons niet meer. Maar bij wijze van respect voor Tom Lanoye hier Aretha Franklin met Respect (zie: http://nl.youtube.com/watch?v=C6C83lwwxJ8&feature=related), een live-versie van Respect uit 1967 (zie: http://nl.youtube.com/watch?v=2_QTKyIP_mE&NR=1), de laatst geregistreerde versie met Aretha Franklin, veertig jaar na de eerste versie (http://nl.youtube.com/watch?v=Ut15Ezxu0yY&feature=related), and last but not least een schattige versie van Respect door twee tieners (http://nl.youtube.com/watch?v=AlNPAf7_6o4&feature=related). Als je maar één van de vier filmpjes wil bekijken, kies dan dat laatste. Wij hebben alleszins alle respect voor Tom Lanoye.

00:45 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: cultuur, actie |  Facebook | | |  Print

DOÉN

Progressieve leer-raars1Progressieve leer-raars2Progressieve leer-raars3Het grootste deel van ons archief over het Vlaams Blok is destijds verhuisd naar het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en Racismebestrijding om mee de klacht te stofferen waarmee het VB uiteindelijk veroordeeld werd wegens racisme. Maar we vonden toch nog het pamflet terug waarover Tom Lanoye één van zijn columns schreef in de legendarische Doén-reeks.

Op 13 maart 1989 begint het Vlaams Blok een actie waarbij onder de  schoolgaande jeugd duizenden pamfletten worden verspreid, getiteld ‘De meester doet het weer’ (foto 1). Een fragment: “Heel wat leraars maken misbruik van hun positie. (…) De intellectuele terreur begint op school. Wat mag en vooral niet mag, wie al dan niet democraat of racist is, wordt beslist door een select clubje leraars. (…) De Vlaams Blok Jongeren (VBJ) starten met deze pamflettenactie een campagne die de linkse manipulatie en indoctrinatie in het onderwijs wil aanklagen. VBJ wil zoveel mogelijk informatie verzamelen over deze onfrisse praktijken. Daarom deze oproep aan ouders en leerlingen: stuur ons feiten en gegevens (desnoods anoniem) wanneer schooldirecties en leraars hun boekje te buiten gaan. Al deze informatie zal in een zwartboek gebundeld worden. Filip Dewinter, volksvertegenwoordiger, voorzitter Vlaams Blok Jongeren.” (foto 2, klik eenmaal op de foto voor een grotere afbeelding).

Tom Lanoye reageerde in Humo met: “Hoe bedoelt u, ‘een schandalige pamflettenactie van het Zwart Blok? Ik vind het geweldig. (…) Waarom heb ik nooit die kans gekregen toen ik nog op school zat? Al mijn leraars wiskunde had ik verlinkt, opdat ze door de knokploegen van het Zwart Blok eens stevig in elkaar getimmerd zouden worden. Die ene klootzak van lichamelijke opvoeding, ik had hem, zogenaamd wegens het doen van niet-volksverbonden voorstellen aan mijn adres, laten ontslaan. (…) En dan die lul van een directeur (…). Ik had wel iets pittigs over hem verzonnen. Had hij maar niet zo vaak strafstudie moeten geven. Ik hoor hier en daar zeggen dat de pamflettenactie van het Zwart Blok verboden zou moeten worden. Dat je ‘een partij die in se anti-democratisch is’ niet de kans moet geven onze democratie te misbruiken. Wat een hoogdravende onzin. (…) Beste lezer/lezeres van Humo (…). Als u nu eens het volgende doet.”

Lanoye roept op om fictieve brieven naar het VB te versturen. “Ik geef u als voorbeeld een brief die ik vanmorgen zelf heb geschreven: ‘Beste Vlaams Blok Jongeren, mijn  naam is Johnny Verschaeve. Ik ben leerling aan het Sint-Jozef-kleinseminarie te Sint-Niklaas. Ik zit in de tweede Latijnse. Onze leraar Nederlands, Urbain de Pillecijn, bijgenaamd de Pitou, sprong in zijn vorige les op en neer van kwaadheid en riep dat onze moeders beter abortus  hadden kunnen laten plegen toen ze zwanger van ons waren. Tevens zei hij dat, als we zo doorgingen, de Marokkanen binnenkort beter Vlaams zouden spreken dan wij. Aan zijn stem kon ik horen dat hij dat zelfs hoopte. Ik hoop u hiermee van dienst te zijn. Hou zee! Johnny V.’ U stopt dit blad papier met uw imaginaire klachten in een envelop, u frankeert hem en stuurt hem naar: VBJ (Vlaams Blok Jongeren), Schipperskaai 17, 1210 Brussel. (…) Het verwerken van deze brieven zal de andere activiteiten van het Blok tot een minimum herleiden en de partijkas voor de helft opslorpen. De andere helft gaat op aan het drukken van het aangekondigde zwartboek dat noodgedwongen enige honderdduizenden pagina’s méér zal bevatten dan oorspronkelijk gepland. (…) Het zal een zwartboek zijn dat niets bewijst. Precies zoals het hoort. Dus niet vergeten. Schrijven. Collaboreren. Klikken. Doén!”

Volgens Hugo Gijsels (zie: http://www.freewebs.com/hugogijsels) was deze column een schot in de roos. “Enkele honderden Vlamingen stuurden compleet verzonnen rapporten en klachten naar het Vlaams Blok. (…) Het Vlaams Blok ontving 784 schriftelijke reacties. Het was evenwel onbegonnen werk de valse klachten te onderscheiden van de ernstige. De epistels van Mefisto Facisto en Achiel vanden Boeynants uit het Instituut voor Atoomwetenschappen te Zoetenaaie vielen uiteraard door de mand. Meer ernstige inzendingen konden niet van de andere worden onderscheiden. Met als gevolg dat 774 van de 784 niet in het zwartboek werden opgenomen en dat de publicatie van het zwartboek op de lange baan werd geschoven.” Een vergelijking met de valse brieven van Swa Cauwenbergh (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20080826) gaat overigens niet op. In het ene geval gaat het om het misleiden van de publieke opinie, in het andere geval om het laten mislukken van een actie van een politieke tegenstrever. Een paar jaar geleden probeerde de NJSV eenzelfde verklikkersactie in scholen op te zetten, maar zelfs toenmalig VB-voorzitter Frank Vanhecke moest erkennen dat het niet het briljantste idee was (zie: http://nl.youtube.com/watch?v=hFsRbZ00RJA).

00:30 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: cultuur, actie |  Facebook | | |  Print

ALS HET VB LANOYE INSTEMMEND CITEERT

Marie-Rose Morel verjaarde gisteren, Tom Lanoye (foto 1) verjaart vandaag. Of  hoe een wereld van verschil toch dicht bijeen kan liggen. ‘Roosje’ stelt voor om volgend jaar samen een verjaardagsfeest te organiseren, maar naar verluidt wil Tom Lanoye het toch liever gezellig houden.

Zowat de enige bloggende VB’er die ervan verdacht kan worden een boek van Lanoye in huis te hebben – Gerolf Annemans (foto 2, zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20061025) – heeft (nog) niet gereageerd op de vijftigste verjaardag en het vijfentwintig jaar schrijversschap van Tom Lanoye. Annemans is nog altijd in de wolken van de IJzerwake vorige zondag. Op de nationale website van het VB reageerde men wél op Lanoye’s vijftigste verjaardag. Onder de kop VB had gelijk citeert het VB Lanoye vorig weekend in De Morgen (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20080824). Om dan te besluiten dat nu ook een deel van de linkerzijde de rol van het VB als zweeppartij erkent. Letterlijk: “Anno 2008 erkent zelfs (een deel van) de linkerzijde dat het Vlaams Blok/Vlaams Belang zijn rol als zweeppartij met verve vervult.”

Die “met verve” is wat overdreven, maar heeft iemand voor het overige de rol van het VB als zweeppartij betwist? Alleen stuiven de opgezweepten naar alle mogelijke richtingen uiteen, maar niet die het VB wil. De Lijst Dedecker zal het VB zonder twijfel zetels kosten bij de Vlaamse parlementsverkiezingen volgend jaar, en tussen de LDD en het VB gaapt op ethisch vlak een kloof zo groot als een ravijn. Met de N-VA kan het nog altijd alle kanten uit, maar het laatste wat Bart De Wever lijkt te zullen doen is in de pas van Philip Dewinter lopen. In Antwerpen ziet het er niet naar uit dat Patrick Janssens de burgemeesterssjerp moet doorgeven aan Philip Dewinter, en in het district Hoboken bestuurt de radicaal-linkse PvdA in feite mee (foto 3: PvdA-fractieleidster Mie Branders, zie: http://www.atv.be/v3/newsdetail.aspx?mid=2&id=9841). Is het dat allemaal wat de zweeppartij VB wil?

Als het VB 'links' met instemming citeert, is er altijd wel iets krom in hun redenering (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20080711).

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vlaams belang, cultuur |  Facebook | | |  Print

22-08-08

HET BETERE ALTERNATIEF VOOR KINDEREN

Het is puur toeval, maar uitgerekend de dag waarop we ons afvragen wat sommige ouders hun kinderen aandoen (zie hierboven) verschijnt de derde cd van Kapitein Winokio (rechts op foto 1), Kapitein Winokio zag 3 beren (foto 2).

De redactie van AFF/Verzet is al jaren een fan van de sympathieke kapitein en snelt nu naar de FNAC waar de derde beren-cd exclusief te koop is. Het is een goed bewaard geheim gebleven, maar nu weten we ook wie allemaal aan deze cd meewerkte: Antwerp Gipsy Ska Orchestra (foto 3, die bij elk optreden een nummer opdragen aan al wie zich verzet tegen het VB), Jaune Toujours, Daan, Dimitri Leue, Pieter Embrechts, Freek de Jonge, Steven De bruyn (van de steengoede The Rhythm Junks) Jan De Smet van De Nieuwe Snaar, Frank Vander Linden, Rocco Granata… Ook de mannen van de Kapitein’s vroegere groep, Wawadadakwa, doen mee. Samen brengen ze twintig kinderliedjes, zowel klassieke (Onder moeders paraplu, Schipper mag ik overvaren...) als onbekende pareltjes.

In de Weekend Knack vragen ze zich deze week af wat je kinderen moet voorschotelen: K3 of Vivaldi? Van ons mag het allebei, maar Kapitein Winokio vinden we een betere keuze. Wie dacht dat wij tegen alles zijn wat Vlaams is, vergist zich. Authentieke maar frisse Vlaamse cultuur steunen wij.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: cultuur |  Facebook | | |  Print

01-08-08

LIEVER MOSLIMS DAN VB'ERS ALS BUUR

Wie wil volgen wat in en om het VB gezegd wordt, moet niet alleen nagaan wat op de websites en weblogs van het VB en haar ranzige rand verschijnt, VB- en andere publicaties lezen, kwaliteits- en populaire kranten uitpluizen, radio en televisie volgen, maar tegenwoordig ook ‘de boekskes’ raadplegen. Is het niet dat daar dat daar Marie-Rose Morel opgevoerd wordt, dan om te vernemen hoe An-Sofie, dochter van Philip Dewinter, zich voelt bij haar pa (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20080703). Deze week interviewt TV-gids PRiMO zanger, gitarist en TV-figuur Axl Peleman (foto 1), en al vanop de cover van PRiMO geeft hij zijn mening over VB’ers: liever moslims als buur (foto 2).

Axl Peleman: “Ik heb er geen enkel probleem mee dat iemand zich een trotse Vlaming voelt. Zo voel ik me ook, als ik door de prachtige historische Vlaamse steden wandel. Maar als ik in Waals Luxemburg ben, slaat dat weer om in een fier Belggevoel. Dan denk ik: man, het moet fantastisch zijn om hier te wonen. Het stoort me, dat dat Vlaamse gevoel nu zo wordt uitgespeeld op het hoogste niveau.” Axl Peleman heeft niks met de Vlaamse eigenheid? “(…) Onlangs, bij een optreden met De Kreuners, stond iemand voor het podium met een Vlaamse vlag te zwaaien met daarop de tekst ‘Respect voor Vlaanderen’. Dat ik dacht: who the fuck heeft respect voor Vlaanderen?! Door die vlag en dat opschrift geef je aan dat je juist géén respect hebt voor Vlaanderen. Alsof de Vlamingen niet graag in Vlaanderen zouden wonen. Zij, de extremisten, zitten met een minderwaardigheidscomplex. De Vlaming zelf niet. (…)”

PRiMO: "Een enquête op Rock Werchter: de helft van de Vlaamse jongeren zou op een rechtspopulistische partij stemmen." Axl Peleman: “In mijn tijd zou je van de wei zijn gezet als je voor het Blok of de Vlaamse Militanten Orde was. Omdat mijn generatie nog de verhalen over den Duits heeft gehoord. Dat heeft de huidige generatie niet meer meegekregen. De media spelen soms ook een vuile rol. Als er bij een busincident een Marokkaan betrokken is, ook al gaat het om een jongen van de vierde generatie, altijd wordt vermeld dat het om iemand van Marokkaanse oorsprong gaat. Dan ben ik iemand van Deense oorsprong. Want de vijfde generatie aan moederskant was Deens. Maar niemand die mij zo bestempelt. Moslims? Ik woon er tussenin! In het huis naast ons komt een Marokkaans gezin wonen. Ik ben er blij om. Liever toffe moslims naast de deur dan eurken van Vlaams Belangers.”

Axl Peleman is een realist. In PRiMO heet dat dan: "Je bent scherp." Axl Peleman: “Mijn zoon gaat naar een gemengde school. Vroeger was gemengd: jongens en meisjes. Nu allochtonen en autochtonen samen. Honderd meter van mijn voordeur adverteert een school met ‘wij zijn een zuivere niet-gemengde school’. Nee, dank u, ik sta nog liever alle dagen in alle vroegte op om mijn zoon een eind verderop naar een gemengde school te brengen. Want later moet hij wel in een multiculturele wereld functioneren. Niet-gemengde scholen leveren alleen maar wereldvreemde burgers af.” Het interview in PRiMO gaat dan voort over seks, drugs en rock-‘n-roll, maar dat lees je daar maar verder. Waar wij hier nog een punt willen maken, is het opletten met cijfers en uitspraken zoals “de helft van de Vlaamse jongeren zou op een rechtspopulistische partij stemmen”.

Voor De Standaard was het voorpaginanieuws, en de VRT zond er vervolgens een reportage over uit gemaakt op Rock Werchter: nieuwe stemmers zouden vooral VB en LDD stemmen. Maar vooreerst was dit gebaseerd op uitspraken van slechts een zestigtal nieuwe kiezers, en de auteurs van het onderzoek waarschuwden zelf voor de smalle basis om er verregaande uitspraken over te doen (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20080708). Natuurlijk dat het VB er graag mee uitpakt (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/6041998/het-kan-verkeren, en deze week nog in het jongste nummer van het Vlaams Belang Magazine). Maar, ten tweede is het beeld na de groep 18 - 21 jaar, bij de groep 22 - 25 jaar, alweer helemaal anders. Daar stemt men in meerderheid niet (meer) op populistische partijen (zie: http://www.knack.be/nieuws/belgie/swyngedouw-pareert-kritiek-op-onderzoek/site72-section24-article19803.html). Overhaastte conclusies zijn nooit goed, en al zeker niet als men het heeft over het stemgedrag.

00:28 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: cultuur |  Facebook | | |  Print

30-07-08

STRIJDTHEATER EVEN TERUG

Het gebeurt niet vaak dat je in het kader van de Zomer van Antwerpen-voorstellingen nog een sociaal geëngageerd stuk ziet. Met de Chileense groep Gran Reyneta is dat weer even het geval.

De website van de Zomer van Antwerpen vertelt ons het verhaal van De nachtmerries van Toni Travolta niet, en verwijst enkel naar de succesvolle voorstellingen van dezelfde theatergroep vorig jaar met De fotoroman. Het nieuwste stuk is het verhaal van de arme Toni Travolta en zijn gezin, versus een militair (foto 1) en zijn gezin, materieel rijk maar arm van gedachten. In beide gezinnen komt er een kind, maar meteen zien we de ongelijkheid met verschillende sociale klassen. Beiden moeten een zoon afstaan voor de oorlog in Irak, en ook de dood blijkt gevoelig te zijn voor het verschil in sociale klasse (foto 2). Het geheel is doorspekt met het burleske zoals we dat ook in De fotoroman zagen, maar nu is er ook nog een scheut musical (foto 3) aan toegevoegd. Niet dat we ondersteboven waren van de voorstelling, maar we vonden het toch opmerkelijk hoe de sfeer van Het Trojaanse Paard en ander strijdtheater uit de jaren zeventig even terug is.

01:00 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, cultuur, actie |  Facebook | | |  Print

27-07-08

VERSCHAEVEMUSEUM SLUIT ZIJN DEUREN

Het is een klein berichtje in De Standaard dit weekend. Meer moet dat ook niet zijn. Maar voor een blog als deze natuurlijk gefundes fressen: “Het Verschaevemuseum (foto 1) in het West-Vlaamse Alveringem sluit zijn deuren bij gebrek aan belangstelling. De jongste tijd kwamen er nog amper 100 bezoekers per jaar over de vloer. De gemeente krijgt het gebouw waar de Vlaams-nationalistische priester en collaborateur Cyriel Verschaeve leefde en werkte in erfpacht. Het wil er kantoren van maken.”

Dirk Leyman, die op zijn blog De Papieren Man vrijwel dagelijks literair nieuws biedt (zie:
http://papierenman.blogspot.com), vat de levensloop van Cyriel Verschaeve kort maar goed samen als: “De bijzonder controversiële flamingantische priester-dichter Cyriel Verschaeve fungeerde tussen 1911 en 1939 als kapelaan te Alveringem. Tijdens de Eerste Wereldoorlog was hij een van de leiders van de Frontbeweging. Hij legde in 1930 de eerste steen van de eerste IJzertoren in Diksmuide. Voor en tijdens de Tweede Wereldoorlog evolueerde Verschaeve naar het meest rabiate nazisme. In 1940 schreef hij zo Het Uur van Vlaanderen, waarin hij zijn onverholen pompeuze verheerlijking van het Derde Rijk uitdroeg. Zijn verzen en teksten waren steeds bijzonder hoogdravend en vaak slechts gevoelsgeladen uitbarstingen. Verschaeve speelde een vooraanstaande rol in de culturele collaboratie en als waterdrager van het Derde Rijk. Later werd hij door de Duitsers aan het hoofd gedropt van de Vlaamse Cultuurraad, gaandeweg leunde hij steeds meer aan bij het nazistische deVlag van Jef van de Wiele. Omstreeks 1945 kon hij naar Tirol vluchten, in 1946 werd hij in België bij verstek tot de doodsstraf veroordeeld. Hij stierf in 1949 in Oostenrijk. Zijn stoffelijk overschot werd in 1973 opgegraven door een commando van de extreemrechtse beweging Vlaamse Militanten Orde onder leiding van Bert Eriksson en daarna herbegraven op het parochiekerkhof van Alveringem. In bepaalde rechtse Vlaams-nationalistische kringen is Verschaeve nog steeds een cultfiguur.”


Die “bepaalde rechtse Vlaams-nationalistische kringen” zijn niet noodzakelijk de meest extreme Vlaams-nationalisten, genre Voorpost enzomeer. Voorzitter van het Verschaevecomité dat het Cyriel Verschaevemuseum beheerde is architect Frank Godderis die in verkiezingstijden op pad gaat om zijn vrouw als N-VA-kandidate onder de aandacht te brengen (zie:
http://www.nieuwsblad.be/Article/Detail.aspx?articleID=gpb6bjj5). Ondervoorzitter is Andreas Cavyn, voorzitter van de N-VA Westkust (zie: http://www.stemnva.be/kandidaten/3_Andreas.htm). De gemeente Alveringem zal in ruil het graf van priester-dichter-collaborateur Cyriel Verschaeve onderhouden (foto 2, met rechts van het graf Bert Eriksson).

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: cultuur, collaboratie |  Facebook | | |  Print

22-07-08

FREDERIK SIOEN EN HAN SOLO TIJDENS DE GENTSE FEESTEN

Vanavond vindt één van de hoogtepunten van de Gentse Feesten plaats: met Sioen meets Soweto op het groot podium Bij St.-Jacobs beleven we het resultaat van de ontmoeting van enkele muzikanten uit Gent en muzikanten uit Soweto, township bij Johannesburg in Zuid-Afrika. Frederik Sioen, organisator van het Gentse 0110-concert en pas terug van zijn derde verblijf in Soweto (foto 1): “Ik voel de cultuurshock nog. Ik ben verliefd geworden op de goedlachsheid van de Afrikanen, op hun pluk-de-dagmentaliteit. Na mijn periode in Zuid-Afrika erger ik me nog meer aan de neutjesmentaliteit, aan mensen die constant klagen.” Een gevoel dat we perfect herkennen.

Kampioen in die neutjesmentaliteit zijn natuurlijk de Philip Dewinters, Francis Van den Eyndes en andere Roeland Raes’en van deze wereld. Han Solo, alter ego van acteur Han Coucke, brengt in zijn show Racist het universum van deze heren op het podium (foto 2). De reacties erop zijn verdeeld: Han Coucke brengt zijn act zo overtuigend dat je denkt dat hij het écht meent, en als bij zowat elke voorstelling wel een VB’er in de zaal zit mee te lachen lijkt het vernietigend effect van humor hier toch niet te werken. Of het moet zijn dat VB’ers zo voldaan van hun eigen zijn dat ze geen oog hebben voor de ontsporing in het VB-denken: van het aan het kruis nagelen van allochtonen tot het aan de haard kluisteren van hun eigen vrouwen. Anderen vinden Han Solo wel grappig, precies omdat hij het racistisch denken doordrijft naar het discriminerend denken ten overstaan van het ‘eigen volk’. Humor is geen gemakkelijk pad, en ironie nog minder. Zelf konden we er smakelijk mee lachen maar Han Solo komt inderdaad soms wel wat te ernstig overkomt, betoont niet of te weinig de zelfspot die we wel bij Youssef El Moussaoui bemerken. Gelukkig is, toch over Philip Dewinter, niets grappiger dan de werkelijkheid (zie: http://www.youtube.com/watch?v=hvqYWhmy8ug&feature=related).

Han Solo is tijdens de Gentse Feesten tweemaal te zien: morgen woensdag, en overmorgen donderdag. Voor de voorstelling van donderdag zijn bijna alle kaarten verkocht, voor de voorstelling van morgen, woensdag zijn er meer plaatsen vrij (zie: http://www.uitbureau.be/voorstelling.aspx?voorstelling_id=733).

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: gent, cultuur |  Facebook | | |  Print

01-06-08

LE TEMPS DES CERISES. "IK GELOOF DAT BLANK AAN ZWART DE HAND MOET GEVEN"

Vijfendertig jaar na zijn laatste plaat laat Bobbejaan Schoepen opnieuw van zich horen. Niet met songs waarin hij de liefde voor zijn duivenkot of de jodelkunst bezingt, maar met Franstalige ballades, country noir, levensliederen en mijmeringen. Bobbejaan Schoepen overwon onlangs een darmkanker, en met de crème van de Belgische pop- en rockscène maakte hij een plaat die deze week enthousiast onthaald werd in De Morgen en elders. “Wat vaststaat als een paard op hoeven is dat geen enkele 83-jarige cowboy ons ooit wist te raken zoals Schoepen vandaag doet. Respectvol nemen we onze stetson af voor een legende”, schreef de recensent van De Morgen. De plaat kreeg in De Morgen vier sterren en als eerst te downloaden lied werd Le temps des cerises geprezen.

Merkwaardig, of toch niet, voor De Morgen is dat in de recensie nergens de geschiedenis van Le temps des cerises in herinnering wordt gebracht. Le temps des cerises werd in 1866 geschreven door de Franse socialistische militant Jean-Baptiste Clément. Hij schreef de tekst in Parijs en nam hem mee naar Brussel waar hij in 1867 naartoe vluchtte. In Brussel vroeg hij zijn landgenoot Antoine Renard om er muziek op te zetten. Terug in Frankrijk belandde Clément omwille van zijn medewerking aan socialistische bladen in de gevangenis. In 1870 kwam hij vrij. Clément nam deel aan de opstand van de Commune van Parijs, opstand die uitmondde in een arbeiderszelfbestuur van eind maart tot eind mei 1871. Er kwam een einde aan toen deze eerste vorm van socialistisch bestuur bloedig werd neergeslagen door het Franse leger. Clément was één van de verkozenen van de Conseil de la Commune. Hij droeg Le temps des cerises op aan een vrouw die op de barricaden van de Commune van Parijs de gewonden verzorgde. Zo werd Le temps des cerises, lied over een verloren liefde, een lied over de eerste vorm van socialistisch bestuur in onze contreien. Karl Marx omschreef de Commune van Parijs als een “sociale republiek”, Lenin was overtuigd van het socialistisch karakter van de Commune. Na opnieuw een periode in de gevangenis te zijn beland, werkte Clément vanaf 1880 in de Franse Ardennen aan de opbouw van de socialistische beweging met redevoeringen en liederen. Samen met Antoine Renard deed hij afstand van de rechten op Le temps des cerises. In de jaren vijftig werd het lied nog een hit in de versie van de Franse chansonnier en acteur Yves Montand.

Het is ons niet bekend of Le temps des cerises omwille van de herinnering aan Yves Montand’s versie is opgenomen door Bobbejaan Schoepen en Hooverphonic-zangeres Geike Arnaert, dan wel omwille van de historische betekenis van het lied. Feit is wel dat Bobbejaan Schoepen niet opgezet was met de nazi’s en het afhuren door het VB van ‘zijn’ Bobbejaanland. Volgens sommige bronnen zou Bobbejaan Schoepen in de toenmalige Ancienne Belgique in Antwerpen een Zuid-Afrikaans lied omgezet hebben in een lied tegen de nazi’s. Andere bronnen schrijven het voorval, waarvoor de zanger werd meegenomen naar de Feldkommandatur, evenwel toe aan Bob ‘Nonkel Bob’ Davidse (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20070422). Het pretpark in Lichtaart waaraan Bobbejaan’s naam verbonden is, is in 2004 verkocht aan een Spaanse groep die intussen zelf door Britten is overgenomen. Bobbejaan Schoepen had dus geen zeggingschap meer over zijn eigen park toen beslist werd Bobbejaanland op 31 maart vorig jaar te verhuren aan het VB voor een ‘familiedag’. Zoon Tom Schoepen zei daarover in Gazet van Antwerpen: “Toen Bobbejaanland nog eigendom was van mijn ouders heeft het toenmalige Vlaams Blok verscheidene malen gevraagd om het park af te huren. Mijn ouders hebben dat altijd geweigerd. Los van de ideologie van die partij, vonden ze dat Bobbejaanland consequent apolitiek moest zijn. Nu wordt dat principe blijkbaar om commerciële redenen overboord gegooid.”

In elk geval heeft de componist van De lichtjes van de Schelde en van Café zonder bier bewust of onbewust een statement gemaakt door in dit tijdsvak uitgerekend met Le temps des cerises uit te pakken. Dat Le temps des cerises één van de weinige nummers is op de cd Bobbejaan die Bobbejaan Schoepen niet zelf schreef, maakt de zaak nog markanter. Na Le temps des cerises volgt op de cd Bobbejaan het door Bobbejaan Schoepen op muziek gezette nummer Ik geloof van Louis Baret. De tekst liegt er niet om. De slotregels luiden: "Ik geloof dat het nu tijd wordt dat we stoppen en berouwvol mea culpa moeten kloppen. Ik geloof dat al het kwaad onze eigen schuld is, dat de hemel aan het eind van z'n geduld is. Ik geloof dat blank aan zwart de hand moet geven en dat Oost en West in vriendschap moeten leven. Ik geloof dat God de Vader van ons houdt, maar dat wij nu boeten door ons eigen fout."

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: cultuur |  Facebook | | |  Print