15-05-15

DE WEEK IN ZEVEN CITATEN (EN EENTJE EXTRA)

Fotograaf Gert Jochems, onder andere maker van de fotoreeks S, was het voorbije weekend in Parijs en kwam voor De Standaard terug met een reportage over “een echt rechts weekend in Parijs” (foto). Van links naar rechts en dan in wijzerzin: de herdenking van een 11 jaar geleden overleden extreemrechtse militant, één van de Jeanne d’Arc-betogingen, een extreemrechtse conferentie, en een andere Jeanne d’Arc-betoging met deze keer een gros bras met een T-shirt van Gouden Dageraad in beeld. Gelukkig is het bij ons allemaal wat minder.

 

“Tot in 1974 kregen de schoolkinderen in België vrijaf op 8 mei. Dat had een opstap kunnen zijn naar een veralgemeende officiële feestdag, maar het toenmalige nationale ministerie van Onderwijs schafte die vrije dag af. (…) Werkgevers en economisten zullen niet onterecht opwerpen dat België eerder nood heeft aan minder officiële feestdagen. Zeker in de meimaand waarin scholen, ambtenaren en banken van de ene brugdag naar de andere hoppen. Maar kan niet wat beknibbeld worden op bepaalde feestdagen? We vieren die maand niet enkel Paasmaandag, maar ook Onze-Lieve-Heer-Hemelvaart en tweede pinksterdag. Past zoiets nog in een gelaïciseerde samenleving, waarin bovendien ook andere erediensten markant aanwezig zijn?” Hoogleraar en conservator van Kazerne Dossin Herman Van Goethem pleit ervoor van 8 mei een officiële feestdag te maken. 8 mei, einde van de Tweede Wereldoorlog, is belangrijker dan 11 november, einde van de Eerste Wereldoorlog. “Veel meer dan de Eerste Wereldoorlog was de Tweede een titanenstrijd tussen ideologieën, tussen democratie en dictatuur.” (De Morgen, 8 mei 2015).

 

“Duik niet in bed met Tina (There Is No Alternative) maar met Tamara (There Are Many Alternatives Ready Available).” Luc Huyse op Hartslag 2. (Hart boven Hard, 9 mei 2015)

 

“Ik zit hier prachtig. Als minister heb ik Brussel leren kennen. Het is een leuke stad.” Vlaams minister voor Armoedebestrijding Liesbeth Homans heeft het naar haar zin. Nu nog de mensen die in armoede leven. (De Standaard, 9 mei 2015)

 

“Al kan het wel zo zijn dat een 1-euromaaltijd mensen in armoede helpt, het helpt mensen niet uit armoede.” De regering-Bourgeois duwt mensen daarentegen nog meer in de armoede. “De Vlaamse regering verdrievoudigt de kinderopvangtarieven voor mensen met een laag inkomen, en alléén voor hen. Dat moet 5,5 miljoen euro opbrengen – alle zogenaamde ‘sociale correcties’ waarmee Homans de kritiek daarop probeert te weerleggen, inbegrepen. Het hele budget dat Homans besteedt aan armoedebestrijding, is dus nauwelijks hoger dan de extra factuur voor kinderopvang. Dezelfde regering verhoogt de maximumfactuur in het basisonderwijs met 15 procent: opnieuw een maatregel die mensen in armoede het hardst treft. De zorgpremie gaat voor mensen met een laag inkomen met maar liefst 250 procent de hoogte in, het openbaar vervoer wordt duurder gemaakt, de gratis kilowatturen elektriciteit verdwijnen: stuk voor stuk beleidsopties die de kosten verhogen, en die de kosten het meest verhogen voor zij die het minst hebben.” (De Standaard, 11 mei 2015)

 

“Het enige wat volgens sommige aanwezigen ontbrak, was een frisse pint. ‘We willen dat iedereen zich hier thuisvoelt en daarom besloot de organisatie dat het beter was geen alcohol te serveren’, aldus Jos D’Haese.” Op sociale media werd betreurd dat geen wijn beschikbaar was bij het buurtfestival van de PVDA-jongeren Diversity in Antwerp City. In de Cargobar een paar honderden meters verder kon je natuurlijk wel alcohol krijgen, maar daar was je de sfeer van het buurtfestival kwijt. Op het terrein hoorden we iemand vragen waarom er bijvoorbeeld geen Vlaamse schlagerzanger geprogrammeerd was voor het in grote mate allochtone publiek. Is diversiteit ‘of/of’ aanbieden dan wel ‘en/en’? (Het Laatste Nieuws, 11 mei 2015)

 

“De VRT heeft een tijdje gedacht dat ik VTM bevoordeelde omdat ik 's zondags bij hen ging zitten en niet in De Zevende Dag. Ik heb dan maar eens een uitnodiging van Terzake aanvaard, ook al had ik totaal niets te vertellen. 'Dit wordt een nietszeggend interview', zei ik hen, en ook achteraf dacht ik niets controversieels of ophefmakends te hebben gezegd. Wel, ja, wat ik daar over minderheidsgroepen vertelde, heeft tien dagen het nieuws beheerst.” Bart De Wever als voorbeeld van het Peterprincipe: goed als kwiskandidaat in De Slimste Mens ter Wereld, niet de draagwijdte beseffend van wat hij als burgemeester uitkraamt. (Knack online, 12 mei 2015)

 

“Niet alleen Marc Coucke is een durfondernemer. Ook de 18-jarige leider die een kamp organiseert voor 150 kinderen is dat.” Terechte opmerking van beweging.net-voorzitter Patrick Develtere. Het verschil is wel dat Marc Coucke van de regering-Michel bij een verkoopwinst van 1,45 miljard euro, 0 euro belastingen moet betalen, en de jeugdverenigingen van de regering-Bourgeois een deel van hun subsidies verliezen. (Het Nieuwsblad, 13 mei 2015)

 

“Doetjes kom je op deze plaats niet tegen. Hier wordt niet witgewassen of bedekt met de mantel der liefde. Maar plezierig is het er wel, want zoveel weet Fikry ook: als hij zijn lezers wil krijgen waar hij hen hebben wil – aan het lezen, maar meer nog aan het denken – dan moet hij hen verleiden. En hoe kan je dat beter dan met humor – een soms schopperige, vaak jennerige en drammerige humor, een humor die zekerheden onderuit haalt en zaken op hun kop zet. Bepaald geruststellend is dat niet, maar het vrije woord is niet gemaakt om te sussen of in slaap te wiegen. Het smoort geen stemmen, het laat ze horen. Ook al horen sommigen ze liever niet.” Ingrid Vander Veken in haar laudatio voor Fikry El Azzouzi, winnaar van de 65ste Arkprijs van het Vrije Woord. Wie het werk van Fikry El Azzouzi nog niet kent, raden wij aan te beginnen met zijn debuutroman Het Schapenfeest. (Uitreiking 65ste Arkprijs van het Vrije Woord, 13 mei 2015)

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: citaten, frankrijk, actie, homans, armoede, de wever, media, sociaal, boeken |  Facebook | | |  Print

05-05-15

DE BEELDEN OVER 1 MEI BIJ MARINE LE PEN

We wezen reeds op het tumultueus verloop van de 1 mei-manifestatie van het Front national (FN) in Parijs: de Femen-activisten die op hun manier protesteerden tegen het FN, europarlementslid Bruno Gollnisch die een microfoon van een televisieploeg probeert te ontfutselen, Jean-Marie Le Pen die onverwacht het podium beklimt waar Marine Le Pen staat…

 

Maar beelden zijn veel krachtiger dan woorden: bekijk hier de reportage van Le Petit Journal (Canal+) over de 1 mei van het FN: met beelden die je niet ziet in de reportage van het FN over haar eigen 1 mei-manifestatie en interviews met alle betrokkenen. In de stijl van De Ideale Wereld maar nog straffer.

13:18 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: frankrijk, le pen, media |  Facebook | | |  Print

JEAN-MARIE LE PEN GESCHORST ALS FN-PARTIJLID. WAT VOLGT ?

Marine Le Pen overweegt klacht neer te leggen tegen Femen omdat Femen-activisten in blote borst de 1 mei-manifestatie van het Front national (FN) verstoorden. Marine Le Pen zou echter moeten weten dat op 1 mei wel eens meer blote borsten te zien zijn, zoals deze 1 mei-affiche uit 1906 bewijst. En ook bij de Commune van Parijs in 1871 werd meer ruimte gegeven aan de vrije natuur.

 

Femen overweegt op haar beurt klacht neer te leggen tegen het FN omdat de FN-ordedienst het hotel binnendrong waar de Femen-activisten op het balkon hadden plaatsgenomen, de Femen-activisten overmeesterd werden en hun spandoeken vernietigd werden. Het was echter niet het enige incident tijdens de 1 mei-viering van het FN dit jaar.

 

Twee televisieploegen, medewerkers van Canal Plus en van France 5, werden middenin de toespraak van Marine Le Pen aangevallen door FN’ers omdat ze de reacties filmden van de FN-notabelen op de toespraak van Marine Le Pen. Europarlementslid Bruno Gollnish probeerde een microfoon te ontfutselen, en toen dat niet goedschiks ging sloeg hij er op los met een geleende paraplu.

 

Jean-Marie Le Pen zorgde voor het majeur incident. Anders dan voorgaande jaren verscheen hij niet aan de zijde van Marine Le Pen bij de 1 mei-optocht van het FN noch bij de jaarlijkse bloemenhulde van het FN. Vader Le Pen verscheen wél onverwacht op het podium waar dochter Le Pen haar toespraak zou houden (foto) en nam er lang het applaus van de aanwezigen in ontvangst. “Het is een dag vol verrassingen”, zuchtte Marine Le Pen.

 

Dat was vrijdag. Gisteren, maandag, moest Jean-Marie Le Pen zich voor het ‘uitvoerend bureau’ verantwoorden voor zijn provocatieve uitspraken begin april bij een RMC-radioprogramma waar hij herhaalde dat de gaskamers maar een detail in de geschiedenis van de Tweede Wereldoorlog zijn, en in het rechtse rioolblad Rivarol waar hij onder andere zei dat de collaborerende generaal Pétain voor hem geen verrader is. Maar Jean-Marie Le Pen vond het beneden zijn waardigheid om te verschijnen voor een disciplinaire commissie.

 

’s Morgens had Jean-Marie Le Pen wel nog de vergadering van het ‘politiek bureau’ van het FN vier uren gerekt, klagend dat hij zich “verstoten” voelt. En ja, er zijn ook wel redenen om de 86-jarige Jean-Marie Le Pen te verstoten. Het ‘uitvoerend bureau’ van het FN heeft Jean-Marie Le Pen nu geschorst als partijlid; over drie maanden moet een congres zich uitspreken over het erevoorzitterschap van de partij.

 

Jean-Marie Le Pen is één van de oprichters van het FN in 1972, en vervolgens partijvoorzitter van het FN tot januari 2011 als hij het voorzitterschap overlaat aan zijn dochter Marine Le Pen. Bij die gelegenheid wordt in de statuten van het FN een nieuwe post gecreëerd, die van ‘erevoorzitter’. Titel die meteen wordt toegekend aan Jean-Marie Le Pen. Blijkbaar zonder veel nadenken, want het volgend FN-congres moet zich nu uitspreken over het al dan niet behouden van een erevoorzitter dan wel onder welke voorwaarden iemand erevoorzitter kan zijn. 

 

Er komt overigens geen echt congres. Er is sprake van een ledencongres “per briefwisseling” dat zich over een aantal statuutwijzigingen zal uitspreken. De kans dat er voorafgaandelijk discussierondes zijn, zoals die tussen Bruno Tobback en John Crombez, is klein. Het FN wordt al van bij haar oprichting op autocratische manier geleid, en dat blijft zo.

 

Marine Le Pen zei het voorbije weekend dat Jean-Marie Le Pen niet meer gerechtigd is namens het FN te spreken, wat gisteren bevestigd werd door twee FN-partijinstanties. Maar Jean-Marie Le Pen is niet van plan te zwijgen. Gisteren riep hij zijn dochter op om haar familienaam af te staan. “Ze heeft die mogelijkheid door te huwen met haar levenspartner (Louis Alliot, nvdr.) of met iemand anders, waarom niet mijnheer Philippot (ondervoorzitter van het FN, door Jean-Marie Le Pen ervan verdacht het FN in linkse vaarwateren te brengen en zelf homo, nvdr.).

 

Stelt François Hollande zwaar teleur als Frans president, is Nicolas Sarkozy al niet veel beter, de Le Pens zorgen ervoor dat het toch nog plezant blijft in de Franse politiek. Tot op zekere hoogte.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: frankrijk, le pen |  Facebook | | |  Print

02-05-15

GEEN BLOEMENHULDE VAN HET VLAAMS BELANG

Bij het Vlaams Belang werd lacherig gereageerd op ons artikel Vlaams Belang-provocatie op 1 mei in Antwerpen. Het Vlaams Belang zou in Antwerpen bloemen neerleggen aan het standbeeld van De Buildrager, symbool van de havenarbeid, enkele uren vooraleer duizenden socialistische militanten er voorbij zouden stappen met de traditionele 1 mei-optocht. Maar wie laatst lacht, best lacht.

 

Het Vlaams Belang had aan burgemeester Bart De Wever toestemming gevraagd en gekregen om op 1 mei, Dag van de Arbeid, een bloemenhulde te brengen aan het De Buildrager-standbeeld opzij van het Antwerps stadhuis (foto). Het Vlaams Belang zou er om 10.00 uur een bloemenhulde brengen, maar om 10.00 uur waren er enkel drie politieagenten in burger, twee journalisten en een televisiecameraman.  Geen Vlaams Belang’ers. Was men dan toch tot het inzicht gekomen om beter niet te provoceren of was het puur uit luiheid dat men niet verscheen? ’s Namiddags verzamelden een 250 Vlaams Belang-militanten in de Antwerpse haven om de deloyale concurrentie uit Oost- en Zuid-Europa aan te klagen.

 

Enige animo was er pas na afloop als Filip Dewinter, Tom Van Grieken en een paar andere Vlaams Belang-coryfeeën voor de gelegenheid café De Leeuw van Vlaanderen heropenden en later op de avond enkele Vlaamsche liederen gezongen werden onder invloed van de liters bier die de Vlaams Belang-militanten intussen in hun keelgat hadden gegoten.

 

In Brussel werd de 1 mei-optocht van Nation verstoord door een fysieke aanval op een aantal Nation-militanten. In Parijs zorgden Femen-activisten voor een ludieke verstoring van de FN-bijeenkomst. Maar het meeste animo kwam er van Jean-Marie Le Pen die onverwacht achter de rug van Marine Le Pen opdook en minutenlang het applaus van zijn achterban in ontvangst nam.

15-04-15

GEROLF ANNEMANS DWAALT. ‘LE MONDE’: HET FN BLIJFT HET FN

Jean-Marie Le Pen (foto 1) zal dan toch niet kandidaat-lijsttrekker zijn voor de regionale verkiezingen in december. Daarmee vermijdt de oprichter van het Front national (FN) op dít punt een conflict met dochter Marine die vier jaar geleden haar vader opvolgde aan het hoofd van het FN. Maar daarmee geeft Jean-Marie Le Pen ook vrije baan aan kleindochter Marion Maréchal-Le Pen om lijsttrekker te worden, kleindochter die politiek dichter bij haar grootvader dan bij haar tante staat (foto 2, in gezelschap van de FN-burgemeester van Fréjus). Of dit Marine Le Pen aangebrande uitspraken van haar vader gaat besparen, is af te wachten.

 

Volgens Gerolf Annemans, maandagavond in Terzake, “verandert Marine Le Pen niet alleen de stijl, zij verandert ook inhoudelijk de boodschap” van het FN (video, reportage over het FN en interview met Gerolf Annemans). Gerolf Annemans wordt tegengesproken door de gereputeerde Franse krant Le Monde. Die schreef vorige week vrijdag 10 april nog: “Het volstaat de politieke projecten van de partij te bekijken om vast te stellen dat – anders dan Marine Le Pen beweert – het FN ideologisch verankerd blijft met extreemrechts, en er weinig veranderd is met de thema’s die de partij bespeelt sinds haar oprichting.”

 

“Men kan Marine Le Pen het voordeel van de twijfel geven dat haar partij niet meer antisemitisch is”, zegt historicus Nicolas Lebourg in Le Monde, “maar de partij blijft garen spinnen uit de schrik voor het verschil, voor de ander.” Ook al richt Marine Le Pen zich vooral tegen de “radicale islam”, ze blijft de “massale immigratie” als een gevaar zien voor de “nationale identiteit”. Immigratie die “met de islamisering een stoet aan eisen” met zich meebrengt.

 

Anders dan Gianfranco Fini in Italië, die zijn fascistisch verleden van zich af heeft geschud, is het FN niet duidelijk over wat de partij over het naziregime denkt. Marine Le Pen zegt wel dat ze het niet eens is met de uitspraken van haar vader over de collaborerende politicus-maarschalk Pétain, maar Marine Le Pen blijft onduidelijk over wat de partij dan wel denkt over de nazibezetting.

 

Ander kenmerk van extreemrechts is het ophemelen van hoe het vroeger was. Zo wordt het verdwijnen van de “familiale waarden” bekritiseerd, veronachtzaamt door de overheid waardoor we naar een “decadente en egoïstische samenleving” gaan. Het plattelandsleven wordt bezongen, voor de steden heeft men minder oog. In het onderwijs moet men terug naar vroeger, met leerlingen die rechtstaan als de leraar de klas binnenkomt en het stoppen van het tutoyeren van de leraars door de leerlingen.

 

Het FN wil “la préférence nationale” instellen. Bij gelijke capaciteiten moeten jobs eerst naar Fransen gaan. Zij moeten ook als eerste toegang krijgen tot sociale woningen. Gezinstoeslag is er enkel voor gezinnen waarvan minstens een ouder Frans is. Die manier om rechten te reserveren is volledig in tegenspraak met de Franse grondwet die de gelijkheid van burgers vooropstelt “zonder onderscheid van afkomst, ras of godsdienst”.

 

“Marine Le Pen”, zo vervolgt Nicolas Lebourg, “blijft ook een onderscheid maken tussen de Fransen. Zo zei ze dat de stemmen die Nicolas Sarkozy tekort kwam om in 2012 opnieuw Frans president te worden, de stemmen van de genaturaliseerde Fransen zijn. Alsof er Fransen zijn die minder voor vol aanzien worden dan anderen.”

 

Anderzijds wil Marine Le Pen sommige verschillen weggommen. Zo wil ze een verbod op het dragen van religieuze symbolen, de hoofddoek zowel als het keppeltje. Niet alleen op school, maar ook in alle publieke ruimten. “Het individu wordt nooit als een unieke persoon gewaardeerd, maar moet zich gedragen naar de staatsvisie”, zegt Nicolas Lebourg. “Dit is in conflict met de individuele vrijheid.”

 

Cécile Alduy, hoogleraar Franse literatuur en co-auteur van het boek Marine Le Pen prise aux mots, wordt ook aangehaald in Le Monde. Ze stelt vast dat Marine Le Pen al eens een ander woord gebruikt dan haar vader, maar eigenlijk hetzelfde bedoelt. Sprak vader Le Pen over “ras”, dochter Le Pen spreekt over “cultuur”, maar beiden bedoelen hetzelfde. Inhoudelijk denken ze hetzelfde, alleen de vorm is anders.

 

Tenslotte is er nog hoe Marine Le Pen zich enerzijds uitdrukt op radio en televisie, en anderzijds op partijmeetings. Tegenover partijmilitanten aarzelt Marine Le Pen niet om te spreken over de “ongecontroleerde”, “massale” en “problematische” migratie. Op radio of televisie bekijkt ze de immigratie daarentegen vanuit economisch oogpunt, sprekend over de “kost” of de “financiering” van de immigratie. Zo geeft Marine Le Pen de partijbasis voldoening, terwijl ze toch haar kiezerspubliek probeert uit te breiden.

 

Dat Gerolf Annemans beweert dat het FN inhoudelijk veranderd is, heeft meer met strategie dan met inzicht te maken.

00:01 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: frankrijk, le pen, annemans |  Facebook | | |  Print

12-04-15

NIET DE EERSTE RUZIE IN DE FAMILIE LE PEN

Donderdagmorgen signaleerden we het interview met Jean-Marie Le Pen dat die dag in het extreemrechtse blad Rivarol zou verschijnen, en dat Marine Le Pen – op basis van al verschenen uittreksels – zich verzet tegen het lijsttrekkerschap dat haar vader claimde voor de regionale verkiezingen eind dit jaar. ’s Avonds ging Marine Le Pen nog een stap verder en kondigde ze in het televisienieuws van TF1 een disciplinaire procedure tegen Jean-Marie Le Pen aan. Het kan soms vlug gaan in de politiek.

 

Begin deze maand, op 2 april, verklaarde Jean-Marie Le Pen in een radio-interview opnieuw – in 1987 deed hij het al eens, wat tot een veroordeling door de rechtbank in eerste aanleg in 1990 en in beroep in 1991 leidde – dat de gaskamers slechts "een detail" zijn in de geschiedenis van de Tweede Wereldoorlog. Marine Le Pen wees haar vader hiervoor terecht, wat Jean-Marie Le Pen niet kon smaken. In Rivarol zei hij donderdag, 9 april, dat "een mens vooral wordt verraden door de zijnen". Ook stak Jean-Marie Le Pen opnieuw de loftrompet over de Franse maarschalk Pétain, de autoritaire leider van het Vichy-regime dat tijdens de Tweede Wereldoorlog collaboreerde met de nazi’s. Volgens Le Pen was Pétain "helemaal geen verrader" van Frankrijk.

 

Verraders zijn eerder de Franse premier Valls, die de zoon is van Spaanse immigranten. "We worden geregeerd door immigranten en hun kinderen. Wat is de band van Valls met Frankrijk? De familie van Valls is nog maar dertig jaar in Frankrijk, mijn eigen familie duizend jaar”, aldus Jean-Marie Le Pen. Ook Florian Philippot, vicevoorzitter van het Front national (FN), kreeg de wind van voren van Jean-Marie Le Pen omdat hij een heimelijke marxist zou zijn. Marine Le Pen vertelde daarop aan de televisiezender TF1 dat ze start met een disciplinaire procedure tegen Jean-Marie Le Pen. Die laatste is niet van plan gas terug te nemen. “Marine Le Pen wenst mij misschien dood, dat zou kunnen, maar ze moet niet rekenen op mijn medewerking”, zo reageerde de 86-jarige Jean-Marie Le Pen.

 

Het is niet de eerste familieruzie ten huize Le Pen. Op de foto hierboven – toen geluk nog heel gewoon kon zijn – samen op de zetel met van links naar rechts dochter Marie-Caroline, Marine Le Pen op de schoot van haar vader, Jean-Marie Le Pens eerste echtgenote Pierrette Lalanne, en dochter Yann. Op Yann na, die zich ver van elke discussie probeert te houden, kwamen ze allen al in aanvaring met Jean-Marie Le Pen. Om te beginnen Pierrette Lalanne met wie Jean-Marie Le Pen huwde in 1960 en uit de echt scheidde in 1987. De spanning tussen hen steeg nog toen Pierrette Lalanne een interview gaf aan Playboy en naaktfoto’s van haarzelf aan het blad bezorgde. Spijts de imagoschade kon Jean-Marie Le Pen in die periode, met 14 % van de stemmen tijdens de eerste ronde voor de presidentsverkiezingen, zich voor het eerst laten opmerken als een vaste waarde in de Franse politiek.

 

In 1985 lanceerde Jean-Marie Le Pen zijn oudste dochter, Marie-Caroline, bij de verkiezingen in het kanton Neuilly waar ze meteen 16,1 % van de stemmen vergaarde. Tegen de toenmalige burgemeester… Nicolas Sarkozy in. Marie-Caroline maakte verder carrière binnen het FN, maar brak met het FN in december 1998 toen ook de toenmalige nr 2, Bruno Mégret, opstapte bij het FN. Sindsdien spreken Jean-Marie en Marie-Caroline amper of niet meer met elkaar. Jean-Marie Le Pen legt dat uit als dat “vrouwen eerder hun echtgenoot of aanhouder dan hun vader volgen”. Aanleiding voor het conflict tussen Jean-Marie Le Pen en Bruno Mégret was dat die laatste Jean-Marie Le Pen te oud vond voor het leiderschap van het FN en de volgende presidentsverkiezingen, en Bruno Mégret zich al in de plaats van Jean-Marie Le Pen zag . Waarop Jean-Marie Le Pen zei nog liever zijn (nieuwe) echtgenote  Jany Paschos naar voren te schuiven dan Bruno Mégret.

 

Na Marie-Caroline Le Pen is het nu Marine Le Pen die vader Le Pen de wacht aanzegt. Maar niet iedereen is daar gelukkig mee. Met name… Louis Alliot, na twee vorige huwelijken van Marine Le Pen de huidige levenspartner van Marine Le Pen. Louis Alliot veroordeelde de uitspraken van Jean-Marie Le Pen de voorbije dagen, maar is ook tegen een eventuele uitsluiting van Jean-Marie Le Pen uit het FN. “Ik ben niet voor uitsluiting, gezien hetgeen Jean-Marie Le Pen heeft gedaan voor het Front National”, aldus Louis Aliot. En meer zelfs. “Jean-Marie Le Pen heeft zijn leven in dienst gesteld van dit land”, voegde Louis Alliot er nog aan toe (sic). Overigens heeft Marine Le Pen zelf niet gesproken van het uitsluiten van haar vader, wel dat Jean-Marie Le Pen beter blijk zou geven van "wijsheid (...) en misschien te stoppen met zijn politieke verantwoordelijkheden".

 

Reikhalzend wordt nu uitgekeken naar de houding van Marion Maréchal-Le Pen, dochter van Yann Le Pen. Kleindochter van Jean-Marie Le Pen en na Marine Le Pen de populairste bij interne partijverkiezingen bij het FN. Van Marion Maréchal-Le Pen is het bekend dat ze politiek dicht bij haar grootvader staat. Ze wordt gezien als een brugfiguur tussen de ‘traditionalisten’ en de ‘modernisten’ bij het FN. Ze aarzelde niet om vorig jaar haar tante Marine Le Pen te bekritiseren omdat die Sébastien Chenu binnenhaalde bij het FN. Niet omdat Chenu van Nicolas Sarkozys UMP komt, maar omdat hij een homo is. Tegen het advies van haar tante in weigerde Marion Maréchal-Le Pen het lijsttrekkerschap voor de regionale verkiezingen in de Provence-Alpes-C’ôte d’Azur, daarmee plaats latend voor haar grootvader om dat lijsttrekkerschap te claimen.

 

De strijd is dus nog niet gestreden binnen het FN en de familie Le Pen. Maar zelfs als Jean-Marie Le Pen echt aan de kant zou gezet worden, maakt dat van het FN niet een minder extreemrechtse partij. Maar daarover een volgende keer meer.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: frankrijk, le pen |  Facebook | | |  Print

09-04-15

SLECHTE KAARTEN VOOR MARINE LE PEN

Een paar weken terug schreef Charlie Hebdo dat het ‘beste’ dat het Front national (FN) van Marine Le Pen (rechts op de foto hiernaast) kan overkomen, is dat vader Jean-Marie Le Pen (links op de foto) zich nog eens laat gaan. Vandaag is het zover: vandaag verschijnt het nieuwe nummer van het uiterst rechtse blad Rivarol waarin Jean-Marie Le Pen als vanouds van leer trekt. Uittreksels van het interview verschenen al eerder in de Franse pers.

 

Jean-Marie Le Pen zegt in het interview dat maarschalk Pétain voor hem geen verrader is (de Franse militair en politicus Pétain was staatshoofd van het Vichy-bewind, een marionettenregime van nazi-Duitsland), roept op zich te verstaan met Rusland om de wereld blank te houden, bekritiseert de Franse premier Manuel Valls omdat die van Spaanse afkomst is, valt de nr. 2 van het FN Florian Phillippot aan omdat die de recente herhaling door Jean-Marie Le Pen dat de gaskamers maar een detail in de geschiedenis zijn veroordeelde, eigent zich het lijsttrekkerschap toe bij de volgende regionale verkiezingen in Zuid-Frankrijk…

 

Vraag is nu hoe Marine Le Pen gaat reageren. Als erevoorzitter van het FN heeft Jean-Marie Le Pen toegang tot alle instanties van de partij, tenzij Marine Le Pen haar vader uit de partij zet. Gisteren maakte ze alvast bekend zich te zullen verzetten tegen het lijsttrekkerschap van haar vader bij de regionale verkiezingen in Provence-Alpes-Côte d’Azur. Maar zelfs als Marine Le Pen zich politiek ontdoet van haar vader, heeft Marine Le Pen niet al te beste kaarten in handen voor de presidentsverkiezingen in 2017 waar ze zo op mikt.

 

De departementsverkiezingen einde maart waren maar een relatief succes voor het FN. Na de eerste ronde die het FN 25,2 % van de stemmen opleverde, volgde een week later een tweede ronde en dat was met 22,2 % van de stemmen al wat minder. Het is een beter eindresultaat dan ooit tevoren, maar door het kiessysteem kon dat niet ten volle omgezet worden in verkozenen. Het werden 62 raadsleden voor het FN in de departementen; links van de Parti Socialiste (Union de Gauche, Parti Communiste Français...) bekwam daarentegen 176 verkozenen.

 

Voorlopig moet het FN het doen met een 1.000-tal gemeenteraadsleden, 14 burgemeesters, 62 verkozenen in de departementen, 2 leden in het Franse parlement en 24 in het Europees Parlement. Eind dit jaar zijn er regionale verkiezingen, en dankzij het proportionele kiessysteem hierbij hoopt het FN nog eens honderden leden in een pluchen zetel te krijgen. Maar hét doel, dé natte droom, is Marine Le Pen tot Frans president te laten verkiezen. En dat lijkt na een nauwkeurige analyse van de voorbije departementsverkiezingen toch niet zo gemakkelijk te zijn.

 

Naar Jean-Yves Le Gallou, een oud-Europarlementslid van het FN, berekende voor de rechtse website Bureau Voltaire zijn er drie voorwaarden opdat Marine Le Pen alsnog Franse president kan worden: (1) In de tweede ronde van de Franse presidentsverkiezingen moet ze uitkomen tegen een linkse kandidaat. (2) In de eerste ronde van de Franse presidentsverkiezingen moet ze meer dan 42 % van de stemmen behalen. (3) Ze moet een economisch programma hebben dat niet teveel afschrikt (het FN-idee om uit de Europese Unie te stappen en terug met Frans geld te werken slaat niet aan).

 

Alleen al de eerste voorwaarde – in de tweede stemronde uitkomen tegen een linkse kandidaat – is een utopie gezien de slechte prestaties van de socialisten met de huidige Franse regering. Om aan de tweede voorwaarde te voldoen – 42 % van de stemmen behalen in de eerste ronde – moet Marine Le Pen haar stemmenaantal al bijna verdubbelen. De derde voorwaarde – een ander economisch programma – houdt het risico in dat het FN zich dan nog te weinig onderscheidt van de andere politieke partijen.

 

Met de mediatisering van het politieke leven kan het nog spannend worden in Frankrijk, maar op dit ogenblik heeft de rechtse Nicolas Sarkozy de beste kaarten in handen om de volgende Franse president te worden. Of de Fransen dan beter af zijn dan met François Hollande is natuurlijk nog wat anders.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: frankrijk, le pen |  Facebook | | |  Print

25-03-15

SUCCES VOOR MARINE LE PEN, MAAR MINDER DAN VERWACHT

Vorige zondag werd in Frankrijk de eerste ronde voor de departementsverkiezingen gehouden. Volgende zondag is er voor de best geplaatste kandidaten een tweede ronde. Op de verkiezingsavond waren er blijkbaar alleen maar winnaars. Enige nuancering is dus nodig.

 

De vooruitgang van het FN is onmiskenbaar. Met circa 5.100.000 stemmen (25,2 % van wie naar de stembus ging, in Frankrijk is er geen stemplicht) wint het FN bijna 400.000 stemmen bij tegenover de Europese verkiezingen in 2014. Het FN is koploper in stemmenaantal in bijna de helft van de Franse departementen, 43 van de 98 departementen. En de partij van Marine Le Pen heeft nu al acht rechtsreeks verkozenen, terwijl ze tot nu toe nog maar twee verkozenen had in de departementsraden. Bij de gemeenteraadsverkiezingen een jaar geleden verkreeg het FN elf burgemeesters in steden en gemeenten met meer dan 1.000 inwoners. De steun voor de FN-burgemeester werd in deze plaatsen bevestigd of zelfs nog versterkt. Tot daar het goede nieuws voor Marine Le Pen en het FN.

 

Het FN zegt de grootste partij te zijn in Frankrijk, zoals ze dat ook was bij de Europese verkiezingen in 2014, de opiniepeilinginstituten voorspeld hebben en Marine Le Pen altijd beweerd heeft. Maar dat verdient enige nuancering. Nieuw bij deze verkiezingen is dat de kandidaten zich in duo moesten presenteren, telkens een man en een vrouw. Voor vele partijen was dat de gelegenheid om samen met een gelijkgezinde partij op te komen. De UMP van de voormalige Franse president Nicolas Sarkozy bijvoorbeeld samen met verschillende rechtse partijen (UDI, Modem, Union de la droite, Union du centre, Divers droite). Met het FN wilde niemand in zee gaan, ook niet gelijkgestemde partijen als de ‘Ligue du Sud’ van Jacques Bompard.

 

Het resultaat is dat als je alleen maar de stemmen van het FN, de UMP, de PS enzomeer neemt, het FN de sterkste partij is. Maar als je de UMP neemt samen met de rechtse partijen die mee op dezelfde kandidatenlijst stonden, is de UMP+ met 36,6 % van de stemmen van ver de grootste formatie in Frankrijk (FN: 25,2 %). Het FN is ook niet de enige die in stemmenaantal vooruit gaat. De UMP samen met andere rechtse partijen kreeg meer dan 5.500.000 stemmen, tegen amper 4.000.000 bij de Europese verkiezingen. De socialistische PS ging overigens ook 100.000 stemmen vooruit, tot circa 2.700.000 stemmen.

 

Bij de tweede stemronde volgende zondag zullen het FN en enkele andere extreemrechtse partijen op het stembiljet figureren in 1.112 van de 1.995 kantons. Van de drie grootste ideologische stromingen is dat het minste van allemaal. De UMP en andere rechtse partijen zullen vertegenwoordigd zijn in 1.551 kantons; de PS en andere linkse partijen in 1.239 kantons. De Franse premier Manuel Valls roept op om waar er geen socialistische kandidaat deelneemt aan de tweede stemronde in elk geval republikeins te stemmen (versta: niet FN). UMP-boegbeeld Nicolas Sarkozy roept op om niet voor het FN maar ook niet voor de PS te stemmen.

 

Het FN kan volgende zondag zeker nog winst boeken, maar evengoed met lege handen huiswaarts moeten keren. Het is ook uitkijken naar de uitslag in Orange en omgeving. In Orange kunnen de inwoners enkel kiezen tussen het FN en de Ligue du Sud, de formatie van burgemeester en ex-FN’er Jacques Bompard. In Bollène, waar de echtgenote van Jacques Bompard burgemeester is, wordt het een strijd met drie: de PS, de Ligue du Sud en het FN.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: frankrijk, le pen |  Facebook | | |  Print

FRANKRIJK: ONGELIJKE SCORES VOOR UITGESPROKEN RACISTEN

In de weken vóór de verkiezingen lijstte het anoniem collectief L’entente op welke de meest racistische, antisemitische, homofobe enzomeer kandidaten van het Front national (FN) bij de departementsverkiezingen zijn. Informatie die vervolgens verspreid werd via media als Le Figaro, Libération, L’Obs en Rue89. Hoe scoorden deze kandidaten?

 

Libération weerhield in haar artikel 92 van de circa 500 gesignaleerde FN’ers. Daarvan zijn er 37 uitgeschakeld na de eerste stemronde vorige zondag. Iets meer dan een derde dus. Wat ongeveer hetzelfde is als voor alle FN-kandidaten in Frankrijk. Dat die kandidaten als bijzonder haatdragend gesignaleerd werden, heeft er niet toe geleid dat de kiezers zich massaal afkeerden van deze kandidaten. Zo bijvoorbeeld Fabien Rouquette (foto 1), kandidaat in Narbonne, die met 30,9 % de grootste stemmentrekker is Narbonne en de voorbije zomer op Facebook schreef: “Socialisten, communisten, moslims! Doe een gebaar voor de wereld: pleeg zelfmoord!”

 

Meerdere uitgesproken racistische FN-kandidaten halen evenveel of zelfs meer stemmen dan het gemiddelde in hun departement. Zo bijvoorbeeld Jean-François Gaspard-Angéli (foto 2) die 25,6 % van de stemmen vergaarde, tegen maar 8,9 % gemiddeld in zijn departement Hautes-Alpes. Jean-François Gaspard-Angéli schreef op Facebook: “De Zwarten staan 2.000 jaar achter op de Blanken van het Westen! Voor de Arabieren scheelt dat niet veel. Zo is dat, dat is de geschiedenis! Het is niet daarom dat ik ze niet respecteer! Wel integendeel, ik respecteer de Zwarten. Maar ik verwijt ze dat ze niet het nodige doen om zich te ontrukken uit hun stammenstrijd!”

 

Maar er zijn ook voorbeelden van uitgesproken racisten die minder stemmen vergaren dan het gemiddelde van het FN in hun departement. Zo bijvoorbeeld Vincent Gérard die niet weerhouden is voor de tweede stemronde in Limoges. Een man die tot een voorwaardelijke gevangenisstraf veroordeeld werd wegens geweld op antifascisten en vorig jaar nog op Facebook schreef, thuiskomend van de markt in het centrum van de stad: “Het is niet nodig het vliegtuig te nemen om heimwee te krijgen.” Het is vooral in de departementen waar het FN lager scoort dan elders, dat de uitgesproken racisten nog minder stemmen vergaren.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: frankrijk, racisme |  Facebook | | |  Print

15-03-15

“UITERST-RECHTS IN EUROPA: HET IS VIJF VOOR TWAALF !”

“Wat is er nodig om de muur van onverschilligheid tegenover uiterst-rechts in Europa te doorbreken?”, vraagt Freddy De Pauw, oud-redacteur buitenland van De Standaard, zich af bij Uitpers. Volgende zondag en de zondag daarna zijn er departementsverkiezingen in Frankrijk. Over twee jaar volgen de presidentsverkiezingen. Freddy De Pauw: “Het is verre van  denkbeeldig dat over twee jaar uiterst-rechtse bewegingen regeren over twee van de grootste EU-lidstaten, Frankrijk en Italië. Maar wie ligt er wakker van? Het is alsof uiterst-rechts geen gevaar meer vormt nu Marine Le Pen (links op de foto), leidster van het Franse Front National (FN), beschaafd overkomt en aan prestigieuze universiteiten gaat spreken. Le Pen presidente van Frankrijk, met haar geestesgenoot Matteo Salvini (rechts op de foto) als premier van Italië? De democraten van links en rechts liggen er blijkbaar niet wakker van.”

 

“’Let op’, roept  de Franse premier Manuel Valls op een kiesmeeting, ‘Marine Le Pen kan in 2017 president worden’. De Franse president François Hollande en zijn premier slaan ineens alarm, maar alleen omdat er op 22 maart lokale verkiezingen zijn die een bloedbad voor hun PS dreigen te worden. Ze hopen zo hun zwaar ontgoochelde achterban toch naar de stembus te lokken om een dam tegen het FN op te werpen. Alleen in verkiezingscampagnes lijken de Franse politici even wakker te schieten om hun kiezers te waarschuwen tegen het gevaar van uiterst-rechts (zie ook: Marine Le Pen op weg naar het Elysée).

 

“Het probleem is dat het veel kiezers niet meer kan schelen. Waarom zouden rechtse kiezers zich afkeren van het FN als hun voorman, ex-president Nicolas Sarkozy, de sleutelthema’s van het FN – migratie en veiligheid – tot de zijne maakt. Het enig verschil lijkt te zijn dat Sarkozy toch nog trouw is aan de EU en de euro. Maar vooral het wantrouwen tegenover ‘Europa’ zit zeer diep. Niet alle Fransen zijn vergeten dat ze in 2005 tegen het zogenaamde EU-verdrag stemden en dat grotendeels dan toch geserveerd kregen. Het FN speelt daar zeer bedreven op in en boekt de grootste successen bij de mensen die zich bedreigd voelen door ‘Europa’, of die vinden dat zij er rechtstreeks het slachtoffer van zijn. Bedrijfssluitingen, afdankingen, de schuld van de door ‘Europa’ gedragen mondialisering, vertelt Le Pen op markten en aan bedrijven.

 

“Zo is het FN nu de grootste partij geworden onder de arbeiders uit de privésector, onder de vele Fransen die het steeds moeilijker hebben de maand rond te komen met hun schamel inkomen. De boodschap van het FN is klaar en duidelijk, het veroverde op korte tijd nieuwe gebieden. Ook gebieden die lang bekend stonden als rood, zoals het Pas-de-Calais in het noorden. Maar ook in landelijke gebieden waar de mensen vinden dat Parijs en ‘Brussel’ hen compleet verwaarlozen, gebieden waar openbaar vervoer, onderwijs, gezondheidszorg er lamentabel aan toe zijn, luisteren naar het FN en stemmen ervoor. De drempel die daar lang bestond om FN te stemmen, is weg.

 

“Hollande en Valls zoeken de schuld niet bij zichzelf, ook al is het hun neoliberale beleid dat het diepe wantrouwen van zoveel Fransen tegenover al wat gezagsdragers is, zowel in Parijs als Brussel, versterkt. Valls wijt de opmars van het FN onder meer aan ‘de stilte van de intellectuelen’. Enkele intellectuelen reageerden onmiddellijk met te verwijzen naar hun oproepen, studies, boeken… waarin ze waarschuwen voor het gevaar van uiterst-rechts. Maar van de politieke wereld kwam alleen maar oorverdovende stilte als antwoord. Alleen als er verkiezingen aankomen, klagen ze over de stilte.

 

“Niet in eigen boezem kijken, dat is de boodschap. Vooral geen zelfkritiek over het feit dat deze regering geen enkele van haar sociale beloften  hield, maar integendeel begin vorig jaar zelfs urbi et orbi besliste haar  politiek volledig af  te stemmen op de belangen van de ondernemers. Het resultaat is nu dat Marine Le Pen onbeschaamd kan verwijzen naar Georges Marchais, in de jaren 1970-1980 de leider van de Franse communistische PCF. Marchais die zich opwierp als de stem van het proletariaat dat door niemand anders werd gehoord. Le Pen die zich nu opwerpt als degene die durft in te gaan tegen de gevestigde machten.

 

“In Italië is de Lega van Matteo Salvini aan een supersnelle opmars bezig. Ze is nu al de leidende partij van rechts en daagt in die hoedanigheid premier Renzi uit. Marine Le Pen slaagde in haar tactiek van dediabolisering van het FN. Salvini acht dat niet eens nodig, hij gaat scheep met de uitgesproken fascisten van CasaPound. En toch blijft Forza Italia hem steunen en komt er geen tegenoffensief van de regerende Democratische Partij (zie ook: Berlusconi gaat, Salvini komt). Le Pen en Salvini zouden als regeerders op de sympathie kunnen rekenen van Ruslands president Vladimir Poetin. Hij heeft beide alvast als bondgenoten verwelkomd. Zijn partij Rusland Eén heeft broederbanden met de Lega… (zie ook: Europees rechts, van extreem tot ultra; In de doolhof van eurofoob rechts; Uiterst-rechts in bont Euraziatisch ornaat en Hoe uiterst-rechts Europees rechts inpalmt).

 

Misschien liggen er enkelen bij de EU-Commissie wel van wakker dat twee grote lidstaten riskeren bestuurd te worden door partijen die de EU en de euro liefst willen opblazen? Ze kunnen er iets aan doen: in plaats van de Griekse regering de ganse tijd voor het blok te zetten, de inspanningen van die regering steunen om uit de spiraal van verarming te geraken. Want er verschijnen wel allerlei rapporten die aantonen hoe het neoliberale beleid al decennia de sociale ongelijkheid aanwakkert, hoe het EU-beleid van de jongste jaren die ongelijkheid nog veel erger maakt. Maar wat doet men met die rapporten? Een beleid voeren om de aandeelhouders het nog meer naar de zin te maken.

 

“Het belangrijkste wapen om uiterst-rechts van de macht te houden is een ander beleid. Jammerklachten over de stilte van de intellectuelen doen hier niet terzake. Er moet gewoon een ander beleid worden gevoerd gebaseerd op sociale rechtvaardigheid, gebaseerd op de massale verontwaardiging over sociaal onrecht. Zoals Syriza doet en het Spaanse Podemos wil doen. Het is van het grootste belang dat Syriza slaagt en dat het roer in de EU snel wordt omgegooid. Het zou een enorme hulp zijn om Le Pen en Salvini van de macht weg te houden. Maar de tijd dringt, het is 5 voor 12, het is de hoogste tijd dat alle linksen, alle syndicalisten en gewoon alle democraten het gevaar inzien en er iets aan doen.”

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: frankrijk, le pen, italië, salvini |  Facebook | | |  Print

12-03-15

MARINE LE PEN VERDACHT VAN MISBRUIK VAN EUROPEES GELD

Het Europees Bureau voor Fraudebestrijding (OLAF) heeft voorbije maandag 9 maart een dossier ontvangen over misbruik van Europees geld door Marine Le Pen en haar Front national (FN). Altijd op de eerste rij om de geldverkwisting in ‘Brussel’ aan te klagen (foto), volgt Marine Le Pen zelf niet de regels voor tewerkstelling van medewerkers in het Europees Parlement.

 

Minstens twintig medewerkers van de FN-europarlementsleden zouden niet ingezet worden voor zaken die verband houden met de opdrachten van Europese parlementsleden, maar met Europees geld betaald worden om strategische posities in te nemen in het FN-partijapparaat in Frankrijk. Volgens een intern reglement van het Europees Parlement zouden deze personeelsleden “noodzakelijkerwijs en rechtstreeks moeten werken in functie van de uitoefening van het parlementaire mandaat van de Europese afgevaardigden”.

 

Slechts vier van de minstens twintig personeelsleden hebben een accreditatie om de gebouwen van het Europees Parlement in Brussel en/of Straatsburg te betreden. Bij minstens tien ‘Europese’ personeelsleden van het FN staat in hun arbeidscontract dat hun plaats van tewerkstelling de FN-hoofdzetel in Nanterre, bij Parijs, is. Een werkadres in het kiesdistrict van het Europarlementslid waaraan men verbonden is, zou nog kunnen. Maar dat is vaak niet het geval. Last but not least verschilt de functiebeschrijving in hun contract met het europarlementslid waarvoor ze zouden werken, helemaal met de aard van hun functies zoals beschreven in het organigram of op de website van het FN. Uit het ingediende dossier blijkt ook nog eens de macht van de dynastie Le Pen. Vijf van de geviseerde 'Europese' personeelsleden werken als 'bijzonder adviseur' voor Marine Le Pen, drie voor vader Jean-Marie Le Pen.

 

Daarmee wordt meer dan 7.500.000 euro afgeleid naar andere doeleinden dan de Europese zaak waarvoor deze ‘Europese’ personeelsleden betaald worden. De voorzitter van het Europees Parlement heeft de Franse minister van Justitie Christiane Taubira geïnformeerd over het lopend onderzoek. In voorkomend geval kan het oneigenlijk gebruik van Europees geld immers beschouwd worden als illegale financiering van een politieke partij. Het zou dan een tweede zaak worden die het FN financieel en politiek zuur kan opbreken, want er loopt al een ander onderzoek naar witwassen van geld door het FN.

 

Volgens Marine Le Pen is dit een poging om haar succes bij de volgende verkiezingen te dwarsbomen. Het is echter weinig waarschijnlijk dat de zaak een invloed zal hebben op de uitslag van de departementsverkiezingen die op 22 en 29 maart in Frankrijk plaatsvinden.

 

Een andere tewerkstelling dan wordt voorgehouden gebeurt wel meer, maar is daarom nog niet veroorloofd. In 2010 werd de voormalige burgemeester van Parijs, en later Franse president, Jacques Chirac veroordeeld tot een voorwaardelijke gevangenisstraf omdat ambtenaren die op de loonlijst van het Parijse stadhuis stonden, in werkelijkheid op het secretariaat van Chiracs partij werkten. Als de zaak rond de ‘Europese’ personeelsleden van het FN bewezen wordt en tot een uitspraak van de bevoegde instanties leidt, zal het wel moeilijk worden vol te houden dat het FN een partij is anders dan de andere partijen.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: frankrijk, europa, le pen |  Facebook | | |  Print

11-02-15

KANDIDATE VAN MARINE LE PEN HAALT HET NIET

Was de uitslag andersom geweest, er zouden grote artikels over verschenen zijn. Nu vonden we alleen een klein artikeltje in De Standaard. Het heeft nochtans niet veel gescheeld. Bij tussentijdse verkiezingen in het Franse departement Doubs werd de FN-kandidate van Marine Le Pen, Sophie Montel (foto 1), verslagen door de socialistische kandidaat Frédéric Barbier (foto 2).

 

De verkiezingen in Doubs, in de Franse regio Franche-Comté, aan de grens met Zwitserland, waren nodig omdat de plaatselijke volksvertegenwoordiger, de socialist Pierre Moscovici, aangesteld is als eurocommissaris voor Economische Zaken. Bij de Europese Verkiezingen acht maanden geleden werd het Front national (FN) in deze regio de grootste partij. Sophie Montel werd er verkozen als europarlementslid. Nu nam ze deel aan de Franse parlementsverkiezingen, en mocht ze het halen zouden de Franse socialisten hun meerderheid in het Franse parlement kwijt zijn. De gevolgen van een FN-overwinning zouden dan ook het lokale belang overstijgen. Met, naast de goede resultaten bij de Europese Verkiezingen, de gunstige opiniepeilingen voor Marine Le Pen was de zaak al half gewonnen voor het FN.

 

Verlopen de Europese Verkiezingen in één stemronde, voor de Franse parlementsverkiezingen zijn er twee stembeurten. Op 1 februari kreeg het FN in Doubs 37,2 % van de stemmen, de Parti Socialiste (PS) 27,5 %, een front van rechtse partijen waaronder de UMP 22,3 %, de Groenen 5,8 % en het Front de Gauche 3,9 % - bij meer dan zestig percent van de kiezers die niet zijn gaan stemmen. Voor de tweede ronde kwamen enkel nog het FN en de PS in aanmerking. Gewezen president Nicolas Sarkozy riep op om voor het FN noch voor de PS te stemmen. De UMP’ers Alain Juppé, burgemeester van Bordeaux, en Nathalie Kosciusko-Morizet, die naast de burgemeesterssjerp in Parijs greep, riepen op voor een ‘Front Républicain’ tegen het FN.

 

Voorbije zondag was de deelname aan de verkiezingen iets hoger dan bij de eerste ronde, en haalde de socialist Frédéric Barbier het met 51,4 % van de stemmen op FN-kandidate Sophie Montel. Een verschil van 863 stemmen. Dat is niet veel, maar wat een gewonnen zaak voor het FN leek, is gekeerd en een bijzondere prestatie want het is de eerste keer sinds François Hollande Frans president werd in 2012 dat de Parti Socialiste nog eens een verkiezingsoverwinning boekt. Sophie Montel ging tussen de eerste en de tweede stemronde 6.341 stemmen vooruit, maar Frédéric Barbier haalde er van de eerste naar de tweede stemronde 8.088 meer op. Of dat succes zich gaat herhalen, blijft afwachten. Veel redenen tot optimisme zijn er niet.

 

Al is er nog een positieve indicatie: volgens een vorige week afgenomen opiniepeiling vindt 65 % van de Fransen dat het FN niet bekwaam is om te regeren. Maar we moeten niet ver zoeken om te zien dat de roep om verandering wel eens sterker is dan de bekwaamheid om ten goede te veranderen.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: frankrijk, le pen |  Facebook | | |  Print

02-02-15

VLAAMS HUIS-UITBATER AANGEHOUDEN VOOR WAPENHANDEL

Claude Hermant (foto) was tussen 2008 en 2012 uitbater van La Maison Flamande/Vlaams Huis in Lambersart, buurgemeente van Lille (Rijsel). Een plek in Frans Vlaanderen waar extreemrechtse militanten tot neonazi's uit Noord-Frankrijk en Vlaanderen zich verzamelden rond de Vlaamse identiteit, maar vooral de extreemrechtse ideologie waaraan idem dito activiteiten gekoppeld werden. Een dikke week geleden dook de naam van Claude Hermant terug op in de Franse media.

 

La Maison Flamande/Vlaams Huis werd in oktober 2008 geopend, met als eerste activiteit na de opening een maffia-avond. De man die La Maison Flamande/Vlaams Huis openhield was Claude Hermant, een man die eerder actief was als huurling (Congo, Kroatië, Angola) en oprichter is van een blog die opriep om “tweemaal per week te trainen om het uitschot uit de buurten te vegen, uitschot dat enkel geweld begrijpt”. De NSV ging al eens naar La Maison Flamande/Vlaams Huis om er een cantus te houden; BBET’er Tomas Boutens en zijn vrienden zoals Arnoud Kuipers gingen er wel eens deelnemen aan bokswedstrijden-alle-slagen-toegelaten. Een evenement waar ook Ruben Rosiers als actief baasje bij het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) reclame voor maakte. Ook Voorpost reisde wel eens naar daar, om deel te nemen aan een betoging van de rond La Maison Flamande/Vlaams Huis opgerichte identitaire beweging Opstaan.

 

La Maison Flamande/Vlaams Huis werd in 2012 gesloten en omgebouwd tot La Guet à Pintes. Claude Hermant bleef in de regio actief, zoals in Auchel waar hij jonge skinheads bijeenbracht rond een mix van haat tegen ‘het systeem’, xenofobie en Vlaams regionalisme. Toch zegt hij geen racist te zijn, verwijzend naar zijn levenspartner die een Afrikaanse moslima is. Wie met Hermant praat, hoort vlug dat hij gepassioneerd is door vuurwapens, en iedereen naar de mond praat. Intussen 51 jaar is Claude Hermant nachtwaker op een internaat, beheerder van een terrein voor paintballactiviteiten en houdt hij een frituur open. Een andere bezigheid zijn overlevingsstrategieën: een iglo bouwen, zelfverdedigingstechnieken… Hermant laat zich filmen op een trainingskamp in de Ardennen met heidense en neonazistische symbolen.

 

Dinsdag 20 januari is hij voor ondervraging opgepakt door de politiediensten in Lille, in het kader van een onderzoek naar wapenhandel. Op meerdere plaatsen zijn tezelfdertijd huiszoekingen verricht. Onder andere in het Belgische Komen, waar de inwoners in de onmiddellijke omgeving geëvacueerd werden en naast een indrukwekkend aantal politiemensen ook de ontmijningsdienst present was. Maar in Komen werden wapens noch explosieven gevonden. Over de huiszoekingen elders werd niets vernomen. De Franse politiediensten zijn ervan overtuigd dat er een verband is tussen neonazistische wapenhandelaars en islamitische jihadisten. Enerzijds hebben ze een identitair fundamentalisme gemeen, anderzijds telt in het milieu van de wapenhandel maar één zaak: hoeveel brengt het op?

 

Claude Hermant, zijn huidige vriendin en een derde verdachte blijven intussen aangehouden op beschuldiging betrokken te zijn bij wapenhandel en "voorbereiding van misdaden en feiten die strafbaar zijn met tien jaar gevangenisstraf". Franse media spreken van “tussenpersonen gelieerd aan de maffia in de (voormalige) Oostbloklanden die kalasjnikovs met containers importeren via de havens van Antwerpen en Rotterdam”. Over de invoer van dit populair wapentuig via de Antwerpse haven hebben we de Antwerpse burgemeester nog niets horen zeggen. Wat moeten we daarvan denken? Is dit "achterbaks" of schuldig verzuim, en wat is het ergste?

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: frankrijk, hermant, nsv, boutens, rosiers, voorpost |  Facebook | | |  Print

15-01-15

‘CHARLIE HEBDO’ NU OOK ONLINE

Vanmorgen konden wij al een paar cartoons vrijgeven van de nieuwe Charlie Hebdo. Intussen is ook de hele Charlie Hebdo online te bekijken.

 

De Stouf le Skin uit de nieuwe Charlie Hebdo geven we hier al mee in een vrije vertaling. Lees mee: de eerste illustratie van boven naar beneden, en dan de tweede illustratie van boven naar beneden.

 

1.  “Yo, de vrienden. Ik ben Stouf de skinhead. Ik ben een kleine ventje.”

 

2.  “Ik ben een debiele neonazi, buiten gegooid bij het Front national. Ik woon in deze column van Charlie”.

 

3. “Het is niet Charb, niet Cabu, niet Honoré, niet Tignous, niet Wolinski die mij tekent, maar Luz. Men heeft mij gespaard.”

 

4.  “Ik ben een vat vol tegenstellingen. Ik ben een beetje een flikker, maar hou niet van zwarten. Ik zou ook Allah kunnen haten, de paus, de keppeltjesdragers, de linksen, Zaz of Pringles.”

 

5.  “Maar vooral hield ik van mijn vrienden Maurice en Patapon (de biseksuele anarchistische hond Maurice en de aseksuele fascistische kat Patapon die de vermoorde Charb tekende, nvdr.) die me regelmatig de opening in hun achterste toonden.”

 

6.  “Ze hebben kerels vermoord die kleine ventjes tekenden. Maar ook openingen in achtersten.” Maurice en Patapon roepen intussen: “De jeugd pist op het Front national”.

 

De volledige nieuwe Charlie Hebdo kan je hier online bekijken.

19:42 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: charlie, frankrijk, media |  Facebook | | |  Print

DE NIEUWE ‘CHARLIE HEBDO’

De kans dat je de Charlie Hebdo van 14 januari 2014 vandaag te pakken krijgt, is kleiner dan dat het je wel lukt. Krantenverdeler AMP zegt 500.000 aanvragen om die Charlie Hebdo te hebben gekregen, en maar 40.000 exemplaren te kunnen leveren.

 

De Standaard kon gisteren wel twee pagina’s uit het nieuwe nummer publiceren.Een aantal grappen zijn voor ons, Vlamingen, niet helemaal te begrijpen omdat ze verwijzen naar Franse personen en toestanden die beneden de Franse landsgrens weinig bekend zijn. Een euvel met Franse toestanden en personen dat ook de lezers van de jongste roman van Michel Houellebecq, Soumission, wacht.

 

Maar sommige grappen zijn natuurlijk wel best te smaken. Zoals Een familie clowns gedecimeerd, tien teruggevonden, waarna je François Hollande, Nicolas Sarkozy en andere politici terugvindt als de overblijvende clowns. Of het verschil tussen de Je suis Charlie-manifestaties en de eigen betoging van de Le Pens. Niet welkom bij de grote betoging in Parijs betoogde Marine Le Pen dan maar in een stadje in Zuid-Frankrijk met een FN-burgemeester (16.000 inwoners, 1.000 betogers), waar ze dan nog door een deel van de betogers uitgefloten werd.

 

In Franse media waren nog andere cartoons uit de jongste Charlie Hebdo te vinden. Zoals deze over de vermoorde Georges Wolinski: Wolinski bedankt u. “Ik leef weer op” en je ziet dat Wolinski een stijve penis heeft. Belust op de 72 maagden die martelaren volgens de islamitische leer als beloning zouden krijgen.

 

Op die maagden wordt ook gezinspeeld in een cartoon van de vermoorde Tignous (illustratie hierboven): moslimfundamentalisten bijeen, waarbij de ene zegt dat je niet aan de mannen van Charlie Hebdo moet raken. Anders worden ze martelaren en eens in het paradijs gaan die klootzakken ons alle maagden afnemen. Overigens ook een subtiele verwijzing dat die moslimfundamentalisten de Koran en hadiths niet echt kennen: de authenticiteit van het maagdenverhaal wordt betwist, en als het al waar zou zijn, zou het niet gelden voor terroristen.

 

Charlie Hebdo zat financieel in slechte papieren. Hoofdredacteur Charb was aan een bedeltocht begonnen, maar alsnog zonder resultaat. De eerste dagen na het drama van vorige week woensdag hebben zich in Frankrijk al 13.000 nieuwe abonnees gemeld, en uit ons land ook al 1.000. Vanuit de hemel kijkt econoom Oncle Bernard toe en ziet dat het terug goed gaat met Charlie Hebdo.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: charlie, frankrijk, media, islam |  Facebook | | |  Print

13-01-15

WAT NA DE ‘JE SUIS CHARLIE’-MANIFESTATIES ?

Zondag werd geschiedenis geschreven. Liefst 1,5 miljoen mensen op straat in Parijs. Nog eens 2,2 miljoen mensen elders in Frankrijk. Je suis Charlie-manifestaties in heel de wereld, van Brussel en Gent tot Buenos Aires en Ramallah. Maar hoe moet het nu verder?

 

Er waren een paar valse noten bij de betogers. Om te beginnen bij de wereldleiders die in Parijs tweehonderd meter mee opstapten. De Israëlische premier Benjamin Netanyahu, de Palestijnse president Mahmoud Abbas, de Egyptische minister van Buitenlandse Zaken Sameh Shoukry, de Hongaarse premier Viktor Orbán en anderen die gemeen hebben dat ze cartoonisten en journalisten in een gevangeniscel stopten en/of verregaande beperkingen aan de pers- en andere vrijheden oplegden. Intussen blijkt dat de Franse president François Hollande helemaal niet opgezet was met de komst van Netanyahu, maar omdat hij toch kwam spoedde ook Abbas zich naar Parijs. Het is niet van dezelfde orde maar zit wel in dezelfde hoek als dat figuren bij ons als Vlaams Belang-voorzitter Tom Van Grieken en Udo Voigt-medewerker Rob Verreycken zich plots als Je suis Charlie manifesteren.

 

In tegenstelling tot de CD&V-partijtop was er geen N-VA-delegatie in Parijs. “Moét dat dan?”, zei Bart De Wever desgevraagd in Het Laatste Nieuws gisteren. “Waarom zouden we plots allemaal Charlie moeten zijn terwijl we dat eigenlijk nooit zijn geweest? (…) De huisstijl van het blad was en is grofheid en totale taboeloosheid. Niet iedereen die zich nu Charlie waant, kon daar in het verleden mee om. (…) Over mij zijn de meest beledigende cartoons gemaakt, vergelijkingen met historische figuren waar bloed aan kleeft, maar dan nog zal ik het altijd een voorrecht vinden om bespot te worden. Elke remedie om in naam van de lieve vrede de vrije meningsuiting te beperken, is erger dan de kwaal.” Om man en paard te noemen: Bart De Wever zou niet reageren als hij met Adolf Hitler vergeleken wordt, maar voor minder verregaande vergelijkingen en uitspraken heeft hij wel al gezegd dat ze “bijna crimineel” zijn.

 

Met de aanslagen in Parijs is figuurlijk geschoten op begrippen die dateren van de Franse revolutie en nog altijd op de gevel van vele Franse stad- en gemeentehuizen te vinden zijn: vrijheid - gelijkheid - broederlijkheid. Mooie begrippen, maar zoals meer begrippen die in grondwetten en elders verankerd zijn, ook wel relatieve begrippen. Hoeveel vrijheid is er als niet iedereen gelijke toegang heeft tot de media die de breedst mogelijke bevolkingsgroepen bereiken? Hoeveel gelijkheid is er als een Frans econoom, Thomas Piketty, overtuigend aantoont hoe de ongelijkheid tussen kapitaalbezitters en andere mensen verontrustend groter wordt? Hoeveel broederlijkheid is er in een land waar Marine Le Pen alsnog over de beste kaarten beschikt om in 2017 Frans president te worden?

 

In Frankrijk wordt nu een extra blik militairen opengemaakt, zodat nog eens tienduizend militairen in het straatbeeld verschijnen. Of dat (het gevoel van) de veiligheid écht helpt, is maar de vraag. Bart De Wever en Jan Jambon zullen zich er wel door gesterkt voelen om ook bij ons militairen te laten patrouilleren. Zo ontstaat een spiraal van steeds meer veiligheidsmaatregelen, wat niet zelden gepaard gaat met steeds minder individuele en collectieve vrijheden. Daarenboven dreigt de veiligheid de politieke agenda te domineren, ten koste van het sociaal-economische waar dringend uit een ander vaatje moet getapt worden. Niet dat het alle onheil zou wegnemen, maar het zou ook een pluspunt zijn voor onze veiligheid. Om Het Laatste Nieuws-columniste Hilde Sabbe in een Facebooknotitie gisteren te citeren: “De veiligste en meest vreedzame samenleving is die waar alle burgers gelijke kansen krijgen.”

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: charlie, frankrijk, actie, van grieken, verreycken, de wever |  Facebook | | |  Print

11-01-15

LACHEN NA CHARLIE HEBDO

Nooit werden zoveel cartoons gemaakt als nadat men de tekenaars van Charlie Hebdo het zwijgen wilde opleggen.

 

De cartoon van Stephane Roux (illustratie 1) vonden we in deze verzameling; de Bart De Wever-cartoon (illustratie 2) op de Facebook-pagina Integreren met Geert.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: charlie, frankrijk, media, de wever |  Facebook | | |  Print

INTERNATIONALE ERKENNING VOOR BART DE WEVER

Vlaamse politici scheren internationaal zelden hoge toppen. Herman Van Rompuy werd wel voorzitter van de Europese Raad, wat hem de officieuze titel van ‘president van Europa’ opleverde, maar hij kreeg die functie ook maar omdat hij iemand is die zijn eigen mening goed voor zich kan houden en naar een middel zocht om iedereen te laten instemmen met wat Angela Merkel en andere leiders van grote landen wilden.  

 

Bart De Wever (foto 1: tijdens de Je suis Charlie-wake in Antwerpen vorige donderdag) is natuurlijk een ander verhaal. Hij is absoluut niet kleurloos en haalde daarmee donderdag de website van L’Express, de Franse Knack zij het rechtser dan het Vlaamse broertje. Onmiddellijke aanleiding is Bart De Wevers optreden in Reyers Laat woensdagavond waar wij eerder ook al over schreven.

 

Jacques Goethals, een gepensioneerd neuroloog, niet bekend als een linkse tafelspringer, beschreef het in een lezersbrief zo: “J’ai peur, zo werd Paul Henri Spaak geciteerd door Bart De Wever in Reyers laat, nadat Meyrem Almaci haar afschuw had uitgesproken voor de aanslag op Charlie Hebdo en haar gehechtheid aan de democratie had benadrukt. Met dat J’ai peur waarschuwde Spaak niet voor een groepje kwalijke mensen, maar voor het communisme in zijn geheel. De Wever waarschuwt op zijn beurt niet voor een groep terroristen, maar voor een hele bevolkingsgroep met een ‘zekere’ ideologie die iets later uiteraard als de islam benoemd werd."

 

“Mia Doornaert vond het, op deze pijnlijke avond, opportuun de hele linkerzijde aan te vallen wegens een zekere permissiviteit ten aanzien van de islam in ons land en maakte er een rechts-linksdebat van. Mooie kans voor De Wever om een emotioneel wat aangeslagen Almaci voor de voeten te gooien dat sommige linkse partijen uit opportunisme moslims op hun lijsten zetten. Hoeveel cynischer kon een debat verlopen? Op een avond van rouw had het moeten gaan over sereniteit en samenhorigheid, met vervolgens een eerlijke analyse waarbij links en rechts elk aspecten van hun waarheid toevoegen aan het geheel.”

 

Niet echt productief dus om tot oplossingen te komen, maar Bart De Wever haalde daarmee wel het lijstje van “de ergste pogingen tot politieke recuperatie” van het bloedbad volgens L’Express. De drie anderen in het lijstje van L’Express zijn de Griekse premier Antonis Samaras die links verwijt het bloedbad mogelijk te hebben gemaakt; de Amerikaanse miljardair Donald Trump die erop wijst dat als de Fransen zich mochten bewapenen, de vermoorden tenminste de kans hadden gehad zich te verdedigen; en het Frans-Israëlisch parlementslid Habib Meyer (parlementslid met een dubbele nationaliteit) die een link ziet tussen de moordende aanval op Charlie Hebdo en de stemming in het Frans parlement pro de erkenning van de Palestijnse staat.

 

Bart De Wever in gezelschap van de Griekse eerste-minister, een Amerikaanse multimiljardair en een Frans-Israëlisch parlementslid: we hebben het hem niet kunnen vragen, maar het zou ons niet verbazen dat Bart De Wever zich daarmee gevleid voelt. Natuurlijk zijn er nog anderen die in het lijstje zouden kunnen opgenomen worden: Marine Le Pen, Geert Wilders

 

De kans is klein dat Vlaams Belang-voorzitter Tom Van Grieken L’Express zou halen, maar de jongen doet anders wel zijn best. Te ziek om dinsdag uit zijn bed te komen voor een Vlaams Belang-actie over de transfers van Vlaanderen naar Wallonië, kroop hij donderdag wel uit zijn ziekbed om deel te nemen aan de Je suis Charlie-wake in AntwerpenTom Van Grieken, wiens aanhankelijkheid voor de vrijheid van meningsuiting niet verder reikt dan dat hij vindt dat hij alles moet kunnen twitteren maar AFF/Verzet het niet mag lezen, stuurde vanop de Je suis Charlie-wake in Antwerpen drie tweets de wereld in. Eerst een sfeerfoto, vervolgens de boodschap dat de wake “eigenlijk een blankere bijeenkomst dan een @vlbelang manifestatie” was (foto 2). Vlaams Belang-manifestaties waar meer allochtonen zijn dan een Vlaams Belang’er met Indonesische roots, in ons land als geadopteerde baby, en een Vlaams Belang’ster van Chinese afkomst. Dat het de pers nog niet eerder is opgevallen?! Even later corrigeerde Tom Van Grieken zijn tweet. “Ook veel moslims gezien op ‘Wij zijn Charlie’.” De volgende keer eerst eens goed rondkijken vooraleer te tweeten?

 

Tom Van Grieken was overigens helemaal niet op zijn plaats op de wake: solidair met een radicaal links blad maar anders spuwen op dergelijke kringen. Hetzelfde verhaal voor Bart De Wever en de N-VA-horde die op het einde van de wake in Antwerpen de vijfhonderd aanwezigen vervoegde en er evenmin door iedereen met evenveel vreugde onthaald werd. Zoals de Charlie Hebdo-tekenaars Willem en Luz verbaasd en vooral sceptisch zijn over de steunbetuigingen die ze tegenwoordig vanuit bepaalde hoeken krijgen.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: charlie, frankrijk, media, criminaliteit, de wever, van grieken |  Facebook | | |  Print

10-01-15

DE WEEK IN ZEVEN CITATEN (EN EENTJE EXTRA)

Wegens de terroristische aanslag in Parijs en de hemeltergende reacties van sommige politici een dag later dan gewoonlijk: de citaten van de week, met natuurlijk nog een cover van Charlie Hebdo als illustratie. Charlie Hebdo van 15 oktober 2014 met een cartoon van de woensdag vermoorde Cabu op de voorpagina, die Jean-Marie en Marine Le Pen én de Franse journalist-polemist Eric Zemmour wegzet in de bewakingspost van een concentratiekamp. Eric Zemmour die de voorbije week met veel égards door de zakenclubs Cercle de Lorraine in Brussel en B19 Country Club in Ukkel onthaald werd. Militanten van Nation speelden de rol van ‘nuttige idioten’ om Zemmour ook op straat te verwelkomen.

 

“In Cuba, bijvoorbeeld, is er een verbod op reclame. Je vindt er geen enkele billboard of advertentie. Een van de resultaten hiervan is dat de inwoners een enorm positief lichaamsbeeld hebben. Dik, dun, klein, groot, maakt allemaal niet uit.” Jozefien Dalemans, oprichtster van Charlie, wil niet zo ver gaan maar wel één week per maand reclamepanelen vrijmaken voor kunstenaars en ontwerpers om hun werk te delen met het grote publiek. Tekeningen die je ontroeren, foto(s die je van je stuk brengen, woorden die je doen nadenken… (De Standaard, 3 januari 2015)

 

“Twijfel hoeft niet te verlammen. Het zorgt bij politici vooral voor een open geest om andere oplossingen te zien en waar nodig bij te sturen. Verkondigen dat er geen alternatieven zijn, is eigenlijk zeggen dat je niet de creativiteit hebt om ze te bedenken.” Liesbeth Van Impe, hoofdredacteur van Het Nieuwsblad, pleit ervoor om twijfel niet te zien als een teken van zwakte. (Het Nieuwsblad, 3 januari 2015)

 

“Een schepen moet weten wat er lééft in de klas én de leraarskamer. In 2015 drijf ik mijn ritme op. In januari trek ik al drie dagen uit om te praten met leerlingen, leerkrachten en directies.” Antwerps schepen voor Onderwijs Claude Marinower (Open VLD) drijft zijn tempo op en gaat nu al drie dagen – drie! dagen! – van de eenendertig dagen in januari praten met mensen uit het werkveld. (Het Laatste Nieuws, 3 januari 2015)

 

“Ik doe het gewoon in mijn eentje: hier en daar in Wetteren zaai ik ongevraagd pompoenen en courgettes – planten die niet veel zorg vergen. Maar je kunt het ook samen doen. In Brussel is er een groepje dat 1 mei heeft uitgeroepen tot Guerilla Gardening Day. Het deelt dan zonnebloemzaadjes uit met de vraag om die over de stad te verspreiden. Als resultaat krijg je ’s zomers zonnebloemen op de meest onverwachte plekken.” Filosoof en professor wijsbegeerte Johan Breckman promoot Guerilla Gardening. “Ironische term die betekent dat je stukken grond bezaait waarop je als burger niet echt rechten op hebt. Een stuk gemeentegrond bijvoorbeeld, een berm of een braakliggend privéterrein. (…) Een zacht protest tegen teveel beton en te weinig groen of schoonheid in de stad.” (De Standaard, 3 januari 2015)

 

“In mijn tijd, toegegeven, meer dan twintig jaar geleden, moesten wij, journalisten van de openbare omroep, de objectiviteit, of noem het de onpartijdigheid nastreven. Die loffelijke gedragsregel is blijkbaar wat in de verdrukking geraakt. Het bewijs? Laten we eens kijken wat zo extreem of radicaal is in het programma dat ingenieur Tsipras verdedigt.” Geert Van Istendael vindt het programma van Syriza en haar leider Alexis Tsipras, ingenieur van opleiding, helemaal niet extreem. “Meneer Juncker (voorzitter van de Europese Commissie, nvdr.) is extreem. En meneer Draghi (voorzitter van de Europese Centrale Bank, nvdr.) is extreem. Maar dan wel ter rechterzijde.” (Mo*, 5 januari 2015)

 

“Die man is natuurlijk niet achterlijk: hij wist heel goed dat zijn uitspraak stof zou doen opwaaien en voor polarisering zou zorgen.” Historicus Bruno De Wever over de uitspraak van Jan Jambon in La Libre Belgique dat collaborateurs “hun redenen” hadden. (Knack, 7 januari 2015)

 

“Zo komt veel van de berichtgeving over N-VA-kopstukken die tot controverse heeft geleid in eerste instantie van het Antwerpse Anti-Fascistisch Front. Dat wordt dan overgenomen door Le Soir en komt via die weg in de Vlaamse media terecht, zogenaamd als Franstalige reacties.” Historicus Antoon Vrints (UGent) wijst erop dat er niet alleen een communautaire kant aan het debat over de collaboratie zit. “Maar door dat telkens weer te herhalen, wordt het nog versterkt.” (Knack, 7 januari 2015)

 

"Men zou hen de ballen moeten afsnijden. Het is gewoon nutteloos om met hen te discussiëren." Cartoonist en Charlie Hebdo-hoofdredacteur Charb pleit voor volledige vrijheid van meningsuiting, behalve voor negationisten. (De Morgen, 8 januari 2015)

09-01-15

ILS NE SONT PAS CHARLIE

De bordjes Je suis Charlie gingen woensdag in geen tijd de wereld rond: eerst viraal, daarna op redacties waar journalisten zich met de bordjes lieten fotograferen, later op de dag bij de stille wakes die her en der plaatsvonden. Het is hartverwarmend, maar soms is er wel een flinke portie hypocrisie bij.


Ook premier Charles Michel kwam op straat. Woensdagavond aan het Luxemburgplein in Brussel. Fijn zo. En alle verklaringen van zijn regeringsleden over de persvrijheid als pijler van de democratie: ook goed. Maar… Premier Charles Michel is er natuurlijk niet persoonlijk voor verantwoordelijk – in die tijd was hij nog maar 18 jaar, zijn eerste politiek mandaat moest hij toen nog krijgen – in 1993 werd wel de verspreiding in ons land van een Charlie Hebdo-nummer over de dood van koning Boudewijn verboden. De persvrijheid moest toen wijken voor de piëteit rond koning Boudewijn.

 

De monarchie is nochtans geen pijler van de democratie. Integendeel, het is een aanfluiting van de democratie. De grap die Wolinski op de cover van dat Charlie Hebdo-nummer maakte – “De koning van de idioten is dood”, en de Franse premier Chirac die poseert met de van Boudewijn geërfde kroon – was daarenboven toch niet echt aanstootgevend. De Belgische overheid was toen allesbehalve Charlie. Is er enige garantie dat men dat in het vervolg wel zal zijn?

 

Charlie Hebdo behoort tot de radicale linkerzijde in Frankrijk. Meerdere Charlie Hebdo-cartoonisten werk(t)en ook voor de communistische krant L'Humanité. Hoofdredacteur Charb sympathiseerde openlijk met de Franse communistische partij. Luz, een van de gelukkig overlevende medewerkers, heeft sympathie voor de trotskistische variant. Maar bovenal zijn de medewerkers van Charlie Hebdo rebels, zonder enige doctrinaire aanhankelijkheid. Alle extremisten worden bekritiseerd, om het even of ze een katholieke of een islam-achtergrond hebben. Alle politici krijgen ervan langs, Sarkozy maar evengoed Hollande. En nog meer de Le Pens (illustratie 2, illustratie 1 werd anders ook niet gesmaakt door de sympathisanten van Le Pen).

 

Het zijn dan ook krokodillentranen die er vloeien als extreemrechts verontwaardigd is over de aanslag op Charlie Hebdo. Extreemrechts is het enkel te doen om de terroristen te vereenzelvigen met de islam. “Verontwaardigd maar niet verbaasd” was de teneur op Facebook en Twitter in extreemrechtse kringen. Het is volledig tegen de geest van Charlie Hebdo als men nu geen onderscheid maakt tussen de terroristen en de islam, en enkel en alleen de islam in het vizier neemt. Charlie Hebdo had evenveel problemen met het idee van een islamstaat als van een door rechts bestuurde staat.

 

“Samen met alle islamkritische partijen in Europa pleit het Vlaams Belang voor een keiharde aanpak van jihadisten en verwerpen wij elke poging om jihadstrijders te ontraden het land te verlaten”, liet het Vlaams Belang weten. Filip Dewinter zou er gisteren over tussenkomen in de Kamer van Volksvertegenwoordigers. Het komt erop neer dat het Vlaams Belang de oprichting en gebiedsuitbreiding van Islamitische Staat steunt. Zolang het maar niet binnen de Europese grenzen is. Een niet echt vredelievend standpunt. Je zal maar Syriër, Irakees of wie dan ook zijn die ginds onder de voeten gelopen wordt door IS-strijders. De onthoofdingen mogen dus doorgaan van het Vlaams Belang. Ook niet echt Charlie.

 

En dan was er nog de tenenkrullende verschijning van N-VA-voorzitter Bart De Wever en barones-journaliste Mia Doornaert in Reyers Laat woensdagavond. Terwijl Meyrem Almaci (Groen) opriep te verzamelen rond de menselijke waarden die we allen delen in een democratische staat, grepen De Wever en Doornaert elke kans om erop te wijzen dat de kern van het probleem zit bij de islam en links die eraan toegeeft. Met hun lippen steunen De Wever en Doornaert het voorstel van Almaci, met hun woorden willen ze eerst inhakken op al wat niet past in hun rechts-conservatief denkbeeld.

 

Wanneer Alex Agnew erop wijst dat als we ons veiliger willen voelen, we ook niet al onze vrijheden daarvoor moeten/mogen opgeven (vanaf 58’35”), levert dat alleen maar boze mimiek en verontwaardigd commentaar op bij Bart De Wever. Dat is evenmin Charlie.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: charlie, frankrijk, media, michel, islam, dewinter, de wever |  Facebook | | |  Print

07-01-15

JE SUIS CHARLIE. STILLE WAKE IN ANTWERPEN

Antwerpen, Vlaanderen… Toon jouw pen, het was hun wapen.

 

De Antwerpse stripwinkel Mekanik Strip roept op om je medeleven met de slachtoffers en nabestaanden van de terreurdaden op het satirisch blad Charlie Hebdo te tonen. “Verenig je tegen de haat en intolerantie, en verdedig het recht van mening, woord, beeld en satire.”

 

Samenkomst voor een stille wake met pen en kaars aan de Oever, voor de stripmuur van Brecht Evens. Vlakbij de voetgangerstunnel in Antwerpen. Naargelang wanneer je dit leest: morgen/vandaag donderdag 8 januari, om 19.00 uur. 

21:16 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: charlie, frankrijk, media, criminaliteit actie |  Facebook | | |  Print

CHARLIE HEBDO: HET VERSCHIL TUSSEN TERRORISTEN EN MOSLIMS

Sommigen hebben het weer moeilijk om terroristen van moslims te onderscheiden. Helpen foto’s?

 

Het is toch niet omdat in Europa de meeste aanslagen gepleegd worden door nationalisten en separatisten dat alle nationalisten en separatisten terroristen zijn.

 

Charlie Hebdo lachte niet met de moslims of de islam, maar met de extremistische interpretatie van de islam. Laten we het zo houden.

16:38 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: charlie, frankrijk, media, criminaliteit, islam |  Facebook | | |  Print

ERESALUUT VOOR CHARLIE HEBDO

Verbijstering, verontwaardiging, tranen… bij de terroristische aanslag op de medewerkers van het Franse satirische weekblad Charlie Hebdo.

 

Als eerbetoon aan de vranke medewerkers van Charlie Hebdo, die álle godsdiensten op de korrel namen, en een bijzondere voorliefde hadden om Jean-Marie en Marine Le Pen te bekritiseren, hernemen we de artikels die we hier eerder in verband met Charlie Hebdo publiceerden.

     - De bomaanslag in 2011

     - Charlie Hebdo terug in de krantenwinkel

     - Charlie Hebdo aan verminderd tarief in de FN-steden

 

Illustratie: Het jongste nummer van Charlie Hebdo met op de cover de Franse schrijver-‘waarzegger’ Michel Houllebecq die ‘in 2015 zijn tanden zou verliezen om dan in 2022 mee te doen aan de ramadan’.

14:07 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: charlie, frankrijk, media, criminaliteit |  Facebook | | |  Print

22-12-14

DE ‘HOMOLOBBY’ VAN MARINE LE PEN

Meer en meer sijpelen berichten door dat Marine Le Pen zich laat omringen door homo’s. Tot grote ergernis van nichtje, en tweede populairste binnen het FN, Marion Maréchal-Le Pen, Bruno Gollnisch en anderen binnen het Front national (FN).

 

Zoals op deze blog al gemeld is secretaris-generaal van het FN en nieuwe burgemeester van Hénin-Beaumont Steeve Briois homoseksueel. Hijzelf bevestigt noch ontkent, maar de inwoners van Hénin-Beaumont weten beter. Een week geleden geraakte bekend dat ook Florian Philippot “voor de mannen is”, zoals ze bij De Slimste Mens ter Wereld zouden zeggen. Florian Philippot is  ondervoorzitter van het FN. Philippot werd door het magazine Closer gespot terwijl hij hand in hand met een man in Wenen wandelde. Oui à l’amour à tous kopte het blad met enige ironie op haar cover. Een verwijzing naar le mariage pour tous, de invoering van het homohuwelijk door de Franse president François Hollande waar het FN zo tegen was.

 

Was de outing van Florian Philippot het gevolg van paparazzi-activiteiten van Closer, de voorbije week benoemde Marine Le Pen een senior homo-activist als haar cultuuradviseur: Sébastien Chenu (42 j.), oprichter van de GayLib-beweging in Frankrijk (links op de foto met Marine Le Pen). Het past in Marine Le Pens relatief liberalisme over sociale kwesties. Marine Le Pen liet zich niet zien op de betogingen tegen het homohuwelijk, in tegenstelling tot haar nichtje Marion Maréchal-Le Pen en de vroegere nr. 2 bij het FN Bruno Gollnisch. De aanstelling van de openlijke homoseksueel Sébastien Chenu past ook in het antwoord van Marine Le Pen op de islam. Zoals bekend zien veel moslims homoseksualiteit als een doodzonde. Maar het past niet in het wereldbeeld dat velen bij het FN hebben over outing van homoseksualiteit.

 

De aanstelling van Sébastien Cenu – eerder adviseur van de vorige Franse president Nicolas Sarkozy – werd woedend onthaald door de traditionalistische leden van het Politiek Bureau van het FN, met op kop Marion Maréchal-Le Pen en Bruno Gollnisch (foto: Bruno Gollnisch tweede van links bij de begrafenis van Karel Dillen). De telefooncentrale van de FN-hoofdzetel in Nanterre werd overspoeld met boze telefoontjes van FN-leden. Het in de rand van het FN verschijnend tijdschrift Minute spreekt van een ‘homolobby’ rond Marine Le Pen. Bij Minute houden ze blijkbaar statistieken bij over de seksuele geaardheid van de FN-kaders: volgens het blad zouden 60 % van de nieuwe benoemingen van Marine Le Pen homo’s zijn. 

 

Sébastien Cenu zou door Marine Le Pen ook al naar voren geschoven zijn als een verkiesbare kandidaat bij de verkiezingen in maart in het departement l'Oise. Op vraag van Sébastien Cenu zou een vriend van hem, spijts die 22-jarige geen enkele politieke ervaring heeft, door de FN-administratie ook al aanvaard zijn als kandidaat voor de departementsverkiezingen in Maine-et-Loire. Wat er ook van is, volgens de linkse Didier Lestrade, oprichter van Act Up Paris, kiezen steeds meer homo’s voor het FN en voelen ze zich minder goed in hun vel bij de linkse en centrum-rechtse partijen in Frankrijk.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: frankrijk, le pen, holebi |  Facebook | | |  Print

20-12-14

ZWARTE KERST

Dat de opkomst voor de meeting van het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) vorige zaterdag met twee Gouden Dageraad-sprekers geen succes was, kon je gisteren hier al lezen. Een twintigtal mensen, the usual suspects. Maar hoe verliep het White X-mas concert (foto 1, 1, 2) dat Duitse neonazi’s vorige zaterdag in ons land zouden houden?

 

Waar het concert plaats vond en hoeveel volk er opdaagde, is alsnog niet duidelijk. Het concert is echter wel degelijk doorgegaan, getuige een ‘concertverslag’ en foto van het optreden van de groep Blutzeugen (foto 2). Groep genoemd naar de ‘martelaren’ van het naziregime, de overleden nazi’s. Op een intussen alweer verdwenen Facebookpagina bedankt Blutzeugen de groepen Überzeugungstäter, Confident of Victory, Kraftschlag en Sniper voor hun “geweldige show”. Helle und die RAC’ker wordt niet vermeld, mogelijk is die niet opgedaagd.

 

We hebben een sterk vermoeden dat het concert niet zoals aangekondigd in ons land plaatsvond, maar in Luxemburg. Eén bron spreekt zelfs van Frankrijk. Blijkbaar werd het concert ingericht door Hammerskin Nation, een in de Verenigde Staten opgerichte neonazistische organisatie die onder andere afdelingen heeft in Duitsland, Luxemburg en Frankrijk. Niet in België, althans niet volgens het officieel overzicht dat deze neonazi’s op hun Amerikaanse website bieden.

 

Het is niet voor het eerst dat Hammerskin Nation voor een in België aangekondigd concert uitwijkt naar het buitenland én daar onder de radar van politie en pers blijft. Op 20 juni 2009 zou in Franstalig België een Hammerskin Nation-concert doorgaan, maar uiteindelijk werd uitgeweken naar het noordoosten van Frankrijk. Er verscheen in de gespecialiseerde pers wel een concertverslag, maar in de Franse media werd er niet over gerept en politiewoordvoerders zeiden evenmin ervan op de hoogte te zijn.  

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: neonazi's, duitsland, luxemburg, frankrijk, hammerskin nation |  Facebook | | |  Print

11-06-14

HET IS NIET ALLEEN JEAN-MARIE LE PEN

Marine Le Pen heeft haar 85-jarige vader Jean-Marie Le Pen (foto: l.) verboden om nog video’s openbaar te maken op de website van het Front National (FN). Dat doet ze nadat haar vader in zijn wekelijks videopraatje op de FN-website gevraagd werd wat hij dacht van de kritiek op het FN van Patrick Bruel, en daarbij antwoordde dat “men de volgende keer de oven (“la fournée”) weer zal aansteken”. Patrick Bruel is joods.

 

Na de storm van protest die opstak, verdedigde Jean-Marie Le Pen zich met te zeggen dat hij niet wist dat Patrick Bruel een Jood is. “Met die naam en die voornaam, dacht ik dat hij een Bretoen is”, antwoordde Jean-Marie Le Pen op TF1. Toen Patrick Bruel in 1995 weigerde op te treden in Toulon omdat daar een FN’er burgemeester was geworden, zei Jean-Marie Le Pen anders het niet erg te vinden dat “mijnheer Benguigui” (de echte naam van Patrick Bruel) elders zou optreden. Jean-Marie Le Pen wist maar al te goed van welke afkomst Patrick Bruel is, of wil hij nu ook alle anders dan hem denkende Bretoenen in een gasoven kwijt?

 

Marine Le Pen veroordeelde de uitspraak van haar vader niet principieel, ze wees er enkel op dat haar vader met zijn lange ervaring had moeten voorzien hoe zijn woorden geïnterpreteerd zouden worden.  Louis Aliot, ondervoorzitter van het FN en levenspartner van voorzitster Marine Le Pen, noemde de uitspraak van Jean-Marie Le Pen “politiek stom en verbijsterend”. Ook bij Aliot dus eerder een veroordeling omdat dit tactisch niet goed uitkomt. Florian Phillipot, een andere ondervoorzitter van het FN, minimaliseerde de uitspraken van Jean-Marie Le Pen. Gilbert Collard die samen met een nichtje van Marine Le Pen in het Franse parlement zetelt voor het FN, alhoewel officieel geen lid van het FN, ging het verst in de kritiek door te suggereren dat Jean-Marie Le Pen maar best op pensioen zou gaan.

 

Volgens Jean-Marie Le Pen zou Collard beter van naam veranderen (versta: zich “Connard” noemen, klootzak). Uiteraard had Jean-Marie Le Pen ook geen goed woord voor Louis Aliot, en volgens Jean-Marie Le Pen liggen de beste kwaliteiten van zijn dochter Marine op privé vlak. Marine Le Pen heeft nu beslist haar vader geen vrije tribune meer te geven op de FN-website. In een gesprek met Le Point zegt Jean-Marie Le Pen “emotioneel erg gekwetst” te zijn, en te betreuren dat hij de beslissing via de pers heeft moeten vernemen en niet via een telefoontje van zijn dochter. Maar is hiermee het probleem van de baan? Jean-Marie Le Pen heeft al aangekondigd voortaan op zijn persoonlijke website zijn wekelijks videopraatje te posten. En Marine Le Pen zal niet kunnen verhinderen dat Jean-Marie Le Pen als een van de vierentwintig parlementsleden van het Front National in het Europees Parlement zal zetelen. Tenzij ze hem uit de partij zet. Dan zal Jean-Marie Le Pen nog wel zetelen als Europarlementslid, maar tenminste niet voor het FN.

 

Het is te betwijfelen of Marine Le Pen zover zal gaan. Het is anders de enige manier om Geert Wilders en anderen met een gerust hart in de fractie in het Europees Parlement te krijgen waar Marine Le Pen zo naar streeft. Wilders zei over de fournée-uitspraken van Jean-Marie Le Pen: “Als deze uitspraken daadwerkelijk zo zijn gedaan en bedoeld, dan zijn ze zonder meer walgelijk en dat heb ik Front National ook al laten weten" Vlaams Belang-Europarlementslid en voorlopig nog Vlaams Belang-voorzitter Gerolf Annemans reageerde niet op de jongste uitspraak van Jean-Marie Le Pen. In Terzake kwam Annemans op 28 mei niet verder dan dat Jean-Marie Le Pen " een raar geval" is, en verder wilde hij niet reageren op uitspraken van potentiële fractiegenoten in het Europees Parlement. "Ik ga niet trappen in de valstrik van de onverdraagzaamheid door uitspraken te becommentariëren van mensen waarmee samengewerkt moet worden." (sic)

 

Marine Le Pen zal, wil ze van het FN een fatsoenlijke partij maken, ook nog anderen uit de partij moeten zetten (en een ander programma aannemen, maar die kwestie laten we nu even buiten beschouwing). Want wie is de interviewster die Jean-Marie Le Pen de vraag over Patrick Bruel stelde en op de foto hierboven zo door Jean-Marie Le Pen gekust wordt? Het is Marie d’Herbais de Thun, medewerkster op de communicatiedienst van het FN. Haar grootvader is een rijke industrieel, koningsgezind, en was meerdere keren kandidaat voor het FN bij verkiezingen. Zijn dochter Cendrine huwde met Jean-Marie Le Chevalier, de FN-burgemeester van Toulon voor wie Patrick Bruel niet wilde optreden in Toulon.

 

Niemand twijfelt er aan dat Marie d’Herbais de Thun in het familiekasteel van Alincourt nog ergere antisemitische uitspraken gehoord heeft dan die over “la fournée”, tussen de jachtpartijen en de oefenkampen van de ordedienst van het FN door. Marie d’Herbais de Thun huwde een van de leiders van de gewelddadige studentengroep GUD. Intussen is ze ervan gescheiden maar ze heeft nog altijd de ideeën uit dat wereldje mee. Op haar Facebook-profielen postte ze steunbetuigingen voor de skinhead die ervan verdacht wordt de jonge Franse antifascist Clément Méric gedood te hebben, en ze laat zich ook graag fotograferen terwijl ze de quenelle doet, het anti-systeemgebaar dat als een Hitlergroet van de Franse komiek en antisemiet Dieudonné M’bala M’bala wordt aanzien. Als zo’n mensen de communicatiedienst van het FN bevolken, is het probleem meer dan alleen maar Jean-Marie Le Pen.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: frankrijk, le pen, wilders, annemans |  Facebook | | |  Print

27-04-14

200 NEONAZI’S VIEREN GEBOORTEDAG ADOLF HITLER

Vorige zondag wezen we erop dat op 20 april niet alleen Pasen gevierd wordt, maar door sommigen ook de geboortedag van Adolf Hitler.  

 

Intussen is bekend geraakt dat 200 neonazi's zaterdag 19 april de 125ste verjaardag van Hitlers geboorte  gevierd hebben in Oltingue. Een Frans dorpje met 700 inwoners grenzend aan Zwitserland, niet ver af van Duitsland. De burgemeester was niet vooraf op de hoogte van de aard van de bijeenkomst. De plaatselijke parochiezaal was gehuurd om een verjaardag te vieren, zonder te preciseren welke verjaardag.

 

In de loop van de avond werd duidelijk dat er geen gewoon volk naar de parochiezaal afzakte, en ook geen gewone verjaardag gevierd werd. De politie beperkte zich tot toekijken of alles buiten de zaal rustig verliep. Het alsnog verbieden van de bijeenkomst werd “juridisch te complex” geacht, en niet bevorderlijk om schade in de gemeente te vermijden. Naar verluidt kwamen de meeste neonazi’s uit Frankrijk, Duitsland en Italië, maar er werden geen identiteitscontroles verricht.

 

Naar alle waarschijnlijkheid diezelfde zaterdagavond 19 april werd ook in Nederland de 125ste verjaardag van Hitlers geboorte gevierd. "Ondanks veel tegenwerking van de staat is het toch gelukt om de verjaardag van onze Fürher te vieren", luidt het op het neonazistisch discussieforum Stormfront. "Met gasten uit Duitsland, Oostenrijk, Vlaanderen en Engeland was het een voor Nederlandse begrippen zeer goede opkomst. Toespraken waren super, en de muzikale afsluiting van verschillende artiesten was ook top."

 

Zondag 11 mei plannen Franse neonazi’s onder andere het graf van een overleden Franse vrijwilliger voor de Waffen SS in Ain in eer te gaan herstellen, in hetzelfde oosten van Frankrijk als waar de Hitler-herdenking met 200 neonazi's plaatsvond. Vanuit Vlaanderen hebben ze daarvoor alvast sympathiegroeten gekregen van leden van de Autonome Nationalisten. Een Vlaamse neonazistische groupuscule die vorig jaar tevergeefs in Waregem en Turnhout probeerde te betogen op 20 april.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: neonazi's, frankrijk, autonome nationalisten |  Facebook | | |  Print

22-04-14

PERSCONFERENTIE MARINE LE PEN LOOPT LEEG VOOR FEMEN

Met een Hitler-snorretje en een Europese vlag met een hakenkruis op de borst geschilderd hebben vandaag in Parijs tweeëntwintig leden van Femen geprotesteerd op het ogenblik dat Marine Le Pen (FN) haar kandidaten voor de Europese Verkiezingen voorstelde.

 

De topless vrouwen marcheerden met militaire discipline door een stukje van Parijs en hielden halt voor het gebouw waar de persconferentie van Marine Le Pen plaatsvond (foto 1). Binnendringen zat er niet in, maar hun boodschap klonk klaar en duidelijk. "De fascistische epidemie is zich over heel Europa aan het verspreiden", aldus hun woordvoerster Inna Shevchenko. "We starten een internationale campagne tegen het fascisme. Dit is een voorsmaakje van wat jullie nog te wachten staat (video).” De journalisten die de persconferentie van Marine Le Pen volgden, verlieten meteen het lokaal van de persconferentie (foto 2). Op zoek naar interessanter beelden en commentaren.

 

Het nieuws over de Femen-actie werd intussen wereldwijd verspreid. Zelfs La voix de la Russie voelde zich genoodzaakt over de actie te berichten. Weliswaar met de blote borsten van de Femen-vrouwen geblurd, met vierkantjes wazig gemaakt. We kunnen ons levendig voorstellen dat extreemrechts zenuwachtig werd en wordt van de Femen-actie. Bij een vorige actie in Parijs, toen de Femen-vrouwen aangevallen werden door extreemrechtse miltanten, schreef Kris Roman (Euro-Rus/Nation): “In Parijs hebben die lelijke hangtiet wijven terecht op hun smoel gekregen. Dit mag zich gerust herhalen met alle westerse linkse wijven.”

 

In afwachting dat Kris Roman verhuist naar Rusland, lees zeker ook eens het dossier Extreemrechts in Oost-Europa van Mo*. 

16:33 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: frankrijk, le pen, actie |  Facebook | | |  Print

15-04-14

FN-GEMEENTERAADSLID BLIJKT MOORDENAAR TE ZIJN

Opschudding in Clermont-Ferrand, de belangrijkste stad in de Auvergne (Frankrijk). Het op 30 maart verkozen gemeenteraadslid Eric Assad (59 j., foto) blijkt 35 jaar geleden een jonge man vermoord te hebben. Eric Assad stond in Clermont-Ferrand bij de gemeenteraadsverkiezingen op de derde plaats op de lijst van het Front national (FN). Niemand wist van zijn verleden af tot de plaatselijke krant La Montagne het vrijdag bekendmaakte.

 

Op 1 december 1979 schoot Eric Assad met een jachtgeweer lukraak rond in de straten van Le Palais, een gemeente in Belle-Ile-en-Mer – een eiland voor de kust van Bretagne. Assad verwondde daarbij drie mensen, een 23-jarige student rechten sloeg hij vervolgens ook nog met zijn geweerkolf in het gezicht. Met de dood van het slachtoffer tot gevolg. Een psychiatrisch rapport verklaarde Assad ‘niet toerekeningsvatbaar’. Beschuldigd van moord en poging tot moord werd Eric Assad op 28 januari 1980 verwezen naar een psychiatrische instelling. Hij verbleef gedurende zeven jaar in psychiatrische instellingen. Eens is hij voor een jaar weggevlucht, maar vervolgens vrijwillig teruggekeerd.

 

Op het strafblad van Eric Assad is geen melding gemaakt van de moord omdat Assad ‘niet toerekeningsvatbaar’ is verklaard als gevolg van een ‘geestelijke stoornis’. Zich kandidaat stellen voor een mandaat bij het FN was bijgevolg geen probleem. Eric Assad was kandidaat voor het FN bij de kantonnale verkiezingen in 2004 en 2011, en bij de gemeenteraadsverkiezingen dit jaar. Met 10,8 % van de stemmen kreeg het FN drie verkozenen in de gemeenteraad van Clermont-Ferrand, met als derde verkozene Eric Assad. Een linkse eenheidslijst kreeg met 47,8 % van de stemmen overigens de meeste stemmen in de hoofdstad van de Auvergne-streek en het departement Puy-de-Dôme.

 

Toen zijn verleden bekend geraakte, ontkende Eric Assad eerst de feiten. Volgens Assad verwarde men hem met een naamgenoot. Maar het zou al te kras zijn dat er twee Eric Assad’s zijn, allebei op hetzelfde ogenblik geboren in Saigon (nu Ho Chi Minhstad, Vietnam), allebei daarna opgegroeid en wonend in Frankrijk. Het is nog niet bekend of de zaak een gevolg heeft voor het mandaat als gemeenteraadslid van Eric Assad. Marine Le Pen zegt de zaak te zullen bestuderen. Erik Faurot, secretaris van het FN in het departement Puy-de-Dôme, zegt Assad al twintig jaar te kennen als een voorbeeldige militant. Mocht hij zijn verleden gekend hebben, hij zou Assad aangeraden hebben om verder in de schaduw te blijven werken voor het FN.

 

Aanstaande vrijdag komt de nieuwe gemeenteraad in Clermont-Ferrand voor het eerst in gewone zitting bijeen. Maar echt gewoon zal het natuurlijk niet worden. De socialistische burgemeester Olivier Bianchi zegt wettelijk niets te kunnen inbrengen tegen de verkiezing van Eric Assad, maar te rekenen op een teken van Marine Le Pen. Jean-Pierre Brenas, de leider van de centrum-rechtse oppositie in Clermont-Ferrand, verwijt het FN de lichtzinnigheid waarmee het haar kandidatenlijst samenstelde. De familie van het dodelijk slachtoffer kan niet begrijpen dat iemand als Eric Assad zich kan kandidaat stellen voor een politiek mandaat.

00:13 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: frankrijk, le pen |  Facebook | | |  Print

11-04-14

DE WEEK IN ZEVEN CITATEN (EN EENTJE EXTRA)

De N-VA stelt deze week haar verkiezingsprogramma voor. Dinsdag deel 1, vandaag deel 2. De tijd ertussen en erna wordt gevuld met commentaar en giftige pijlen naar de oppositie. De Keizer van Antwerpen spreekt, maar spreekt zichzelf tegen. Eerst zegt De Wever in Knack dat de polarisatie in Antwerpen alleen bestaat in het hoofd van “een paar opiniemakers” en “de culturo’s”, om vervolgens uit te halen naar de PVDA (“schiet met een stalinorgel haar kritieken af op het stadsbestuur”), Groen (“Meyrem Almaci kan sowieso al dooremmeren zonder veel punten of komma’s te gebruiken”) en de SP.A (“op de laatste gemeenteraden was Kherbache zelfs niet aanwezig”). En voorts noteerden we…

 

“Binnen korte tijd ben ik voor een tijdje in Rusland. Eindelijk, na een zalige periode bij Nation, opnieuw echte venten ontmoeten.” Kris Roman (Euro-Rus/Nation) kijkt uit naar hartelijke contacten. (Facebook, 4 april 2014)

 

“De volgende ochtend lopen we opnieuw Eugène Binaisse tegen het lijf. Hij komt zijn koffietje drinken op de Place de la République. Dit is dag drie van het verzet. ‘Over zes jaar zijn we terug.’ ‘Je repars à zero’, zingt Edith Piaf (in Non, je ne regrette rien, nvdr.). De cafébaas zet het volume iets hoger.” Met een FN-burgemeester in Hénin-Beaumont is meteen ook het verzet tegen het FN-bestuur gestart. (dS Weekblad, 5 april 2014)

 

“‘Bedoelt u dat allochtonen harder gecontroleerd moeten worden dan pakweg een diamantbedrijf in Antwerpen?’ (verontwaardigd) ’Neen, dat is absoluut niet wat ik bedoel.’” Dat is wél wat Annemie Turtelboom bedoelt als ze klaagt over teveel fiscale controles bij “de vrije beroepen, de kmo’s en de bedrijven die eigenlijk met alles in orde zijn” en vindt dat er te weinig fiscale controles gebeuren “in de no go-zones”.In het Open VLD-programma voor 25 mei wordt overigens gemikt op slechts honderd miljoen euro opbrengst per jaar uit fiscale controles, terwijl nu zeshonderd miljoen euro per jaar wordt opgehaald uit fiscale fraudebestrijding. (Het Nieuwsblad, 5 april 2014)

 

"Waarom verzwijgen jullie dat twintig nationalisten uit Brussel vorige week donderdag honderd communisten slagen hebben gegeven? Het was in alle kranten en alle tv-zenders te zien? Ik ben zwaar teleurgesteld." Christian Berteryan (Autonome Nationalisten, schuilend achter een paar gros bras van Nation) zou graag hebben dat het VMO-achtig optreden van Nation (foto) bij de Vlaams Belang-meeting met Marine Le Pen-alleen-maar-op-video in Brussel hier wat meer belicht wordt. Op de eigen Facebook-pagina publiceren de Autonome Nationalisten met plezier foto’s van gewonde antifascisten. Meer over Nation en hun vuisten in Brussel: zie Antifa Bruxelles. (E-mail, 7 april 2014; Facebook, 8 april 2014)

 

“Weet je wat ze er nu hebben uitgehaald voor het radionieuws van twaalf uur? Vijfenzestigplussers mogen niet meer gratis op de bus. Dat is toch om te rotten, hé.” Bart De Wever is niet tevreden over wat het VRT-radionieuws uit het pas voorgestelde N-VA-verkiezingsprogramma gelicht heeft. Maar wat is er écht om te rotten? Dat 65+ers niet meer gratis op de bus zouden mogen of dat dit in het N-VA-programma staat? (Terzake, 8 april 2014)

 

Waar Bear Grills toch in is geslaagd, is het populisme van Dewinter door te prikken. Hier was een politicus aan het woord die zich comfortabel voelt wanneer hij over groepen praat: de moslims, de Vlamingen, de migranten, mijn volk, jullie. Maar telkens als het gesprek een individuele dimensie krijgt, zien we een ontwijkende reactie. (…) Misschien moeten kiezers zich op 25 mei de volgende vraag stellen: kan een politicus die niet in staat is om zich in te leven in een individu wel een grote groep individuen vertegenwoordigen en correct mee besturen? ‘Bear Grills van Antwaarpe’ gaf Filip Dewinter vrije baan om zich de vernieling in te praten... als we er even verder over nadenken. Maar doet de gemiddelde Antwerpenaar dat? (De Standaard, 10 april 2014)

 

“Hij hoeft mij geen excuses aan te bieden, laat hem dat maar doen aan de kinderverzorgsters die de N-VA heeft geschoffeerd.” Bart De Wever verontschuldigde zich via zijn woordvoerder dat hij niet wist dat Yasmine Kherbache op de gemeenteraad afwezig was via ziekte. Tja. Niet elke partij communiceert over de gezondheidsbulletins van hun leider zoals de N-VA. Maar excuses? Yasmine Kherbache vindt dat Bart De Wever die beter zou uitspreken voor de manier waarop zijn schepen Nabilla Ait Daoud spreekt over de kinderverzorgsters. (Gazet van Antwerpen, 10 april 2014)

 

“In de gemeenteraad is vriend en vijand het eens over de ernst van onze dossiers. Dit is pure powerplay van De Wever. Hij weet dat wij stemmen gaan weghalen bij de N-VA in de volkswijken, zoals het Kiel en de Luchtbal. Meestal komt de donder na de bliksem, maar bij De Wever is het donder zonder bliksem.” PVDA-voorzitter Peter Mertens reageert op de uithalen van Bart De Wever. Meyrem Almaci: "Verdeel en heers, dat is het eeuwige spelletje dat De Wever speelt. Het stoort hem blijkbaar dat wij ons werk doen in de gemeenteraad, en ook nog vaak gelijk krijgen van de gouverneur of het gerecht zoals in het dossier van de inschrijvingstaks voor vreemdelingen en het Harmoniepark." (Het Laatste Nieuws, 10 april 2014; Het Nieuwsblad, 10 april 2014)