06-04-14

MARINE LE PEN: TWEE MATEN, TWEE GEWICHTEN

Filip Rogiers ging voor dS Weekblad de sfeer opsnuiven in Hénin-Beaumont waar het Front national (FN) twee weken terug haar eerste van elf burgemeesterssjerpen binnenhaalde met Steeve Briois (foto 1, zo fier als een gieter naast Marine Le Pen).

 

Hénin-Beaumont, een stadje waar het leven verder sukkelt. “Wat mij nog het meeste heeft geschokt, is de gelatenheid”, zegt lokaal cultureel gezicht Christelle Moquet. “Verdorie, extreemrechts is toch iets anders dan de UMP? Maar de Héninois deden alsof het een verkiezingsdag als een ander was.” Hénin-Beaumont, jarenlang bestuurd door socialisten onder wie burgemeester Gérard Dalongeville die in eerste aanleg veroordeeld is tot vier jaar cel voor corruptie (waarvan een jaar met uitstel) en zijn opvolger Eugène Binaisse die verweten wordt zich teveel op te sluiten in zijn kantoor op het stadhuis. Hénin-Beaumont, waar men ongerust is. Christelle Moquet: “Alles in mij revolteert tegen het FN, maar ik ben ook bezorgd om mijn job. Ik wil verdomd verder toneel kunnen maken. J’ai peur.” Die “Ik heb schrik” zegt ze wel tien keer. Anderen denken dat het zo’n vaart niet zal lopen. “Verwacht zeker in de eerste maanden niet dat er bokshandschoenen zullen worden bovengehaald”, zegt David Noël (PCF, de Franse communistische partij). “Hénin-Beaumont moet het Disneyland van het FN worden.”

 

Een paar dagen later is het echter al prijs. Na een vergadering met Marine Le Pen hebben alle FN-burgemeesters besloten als eerste beleidsdaad het varkensvlees weer op het menu van de schoolrestaurants te zetten. In de islam worden varkens als onrein beschouwd, waardoor moslims geen varkensvlees mogen eten. Toen er kritiek opstak tegen de maatregel wees Marine Le Pen erop dat het religieuze strikt moet gescheiden blijven van de publieke sfeer… en het voor de rest een “niet nuttige polemiek” is omdat er op school altijd twee verschillende menu’s aangeboden worden. Het is anders wel Marine Le Pen die de polemiek in gang stak, en van een lokaal issue meteen een nationale kwestie maakt.

 

Provoceren en daarna de onschuldige uithangen, het is een stijlkenmerk van extreemrechts. Bij de parlementsverkiezingen in 2012 heeft het FN een citaat van Jean-Luc Mélenchon (Parti de Gauche) – “Er is geen toekomst voor Frankrijk zonder de Arabieren en de Berbers uit de Magreb.” – afgedrukt op groen papier, de kleur van de islam. Ook is op het pamflet een uitspraak in Arabisch schrift geplaatst (foto 2). Het FN wilde laten uitschijnen dat de Parti de Gauche op die manier stemmen ronselt bij moslims. Maar dit was geen pamflet van de Parti de Gauche, dit was een door het FN verspreid pamflet zonder vermelding dat het een parodie is. Toen Jean-Luc Mélenchon hiervoor klacht neerlegde, noemde Marine Le Pen dit “gejank en aanstellerij”. Marine Le Pen ging nog verder en legde klacht neer tegen de advocate van Mélenchon in deze zaak. Van arrogantie gesproken.

 

Donderdag heeft de rechtbank van Béthune Marine Le Pen desalniettemin veroordeeld tot een boete van 10.000 euro voor het laten verspreiden van het vervalst pamflet. Marine Le Pen gaat in beroep tegen de uitspraak en zegt daarom nog niet veroordeeld te zijn. Eigenaardig genoeg gebruikt ze datzelfde argument niet bij ex-burgemeester van Hénin-Beaumont Gérard Dalongville die enkel in eerste aanleg is veroordeeld. Zijn rechtszaak in beroep begint op 23 mei. Niet dat Dalongeville een heilig boontje is, maar Marine Le Pen gebruikt wel twee verschillende maten en twee verschillende gewichten naargelang het over haar tegenstanders dan wel over haarzelf gaat.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: frankrijk, le pen, briois |  Facebook | | |  Print

04-04-14

DE WEEK IN ZEVEN CITATEN (EN EENTJE EXTRA)

Bij de gemeenteraadsverkiezingen in Frankrijk hebben klassiek-rechts en extreem-rechts 151 steden en gemeenten met meer dan 10.000 inwoners veroverd op links, en hebben ze een burgemeester in 572 steden en gemeenten met meer dan 10.000 inwoners. Inwoners die duidelijk misleid zijn. Om dat recht te trekken doet het links-satirisch weekblad Charlie Hebdo een origineel aanbod. In die 572 steden en gemeenten wordt tot 8 april de prijs voor een abonnement op Charlie Hebdo met ongeveer 20 % verminderd (foto). "La résistance s'organise!" Een origineel idee, maar daarom gaan we nog niet verhuizen naar één van die 572 steden en gemeenten. In Vlaanderen valt trouwens ook nog veel te doen.

 

“Als de kinderverzorgsters minder ziek zouden zijn, dan zou er helemaal geen probleem meer zijn.” Antwerps N-VA-schepen Nabilla Ait Daoud heeft een oplossing voor het personeelstekort en de werkdruk in de stedelijke kinderdagverblijven. Ook na de verontwaardiging die haar uitspraak ontlokte, blijft ze bij haar standpunt. ‘De N-VA is sociaal, maar niet socialistisch’, weet je wel. (Gazet van Antwerpen, 28 maart 2014)

 

“Ze wéét dat mensen achter haar rug zullen zeggen dat het wellicht meer voor haar looks dan haar brains is dat Vlaams Belang twee jaar aan haar mouw trok om iets actiefs binnen de partij te doen. En dat de covers van P-magazine en Che, waar ze vaak op stond, een pak meer te boeden hebben dan wat ze inhoudelijk ooit te vertellen kan hebben.” Twee jaar lang trok het Vlaams Belang aan de mouwen van Melissa Van Hoydonck. Bij wijze van spreken, niet altijd draagt ze mouwen. Op 25 mei staat ze op de Antwerpse Vlaams Belang-lijst om Filip Dewinter te steunen. (Het Laatste Nieuws, 29 maart 2014)

 

“Racisme herleiden tot wat warrige uitspraken van een bende malloten getuigt vandaag van weinig realiteitszin. Racisme zit helaas ingebakken in onze samenleving. Uit recent onderzoek van het Europees Netwerk tegen Racisme blijkt dat racisme in de arbeidsmarkt structureel is. Niet enkel opleiding en vaardigheden doen er toe, maar ook herkomst, huidskleur en nationaliteit bepalen grotendeels of je werkt, waar je werkt en hoeveel je verdient. Ook België scoort beschamend slecht. Terwijl 74,2 procent van de actieve autochtonen werkt, doen Marokkaanse Belgen het met een tewerkstelling van 44,9 procent opvallend minder. Ik blijf geloven dat we niet van nature racistisch zijn. Ga maar eens kijken op de speelplaats in de kleutertuin: daar ravotten ukjes van alle kleuren gezellig samen. Nog geen tien jaar later kijken ze elkaar vreemd aan, nadat ze allerlei vooroordelen over elkaar ingelepeld kregen. Dat lossen we niet op door het woord allochtoon te schrappen.” Saïd El Khadraoui wil niet alleen woorden, maar ook daden tegen racisme en extreemrechts. (Knack online, 31 maart 2014)

 

“Op zijn eerste Europese Raad ging hij verdedigen dat er meer aandacht voor jeugdwerkloosheid en relance moest zijn. Cameron, Sarkozy en Merkel bekeken hem alsof hij van Mars kwam.” Yasmine Kherbache over Elio Di Rupo en de Europese toppolitici. (Humo, 1 april 2014)

 

“Uit de volksmond komt soms ook gewoon onzin.” Het Nieuwsblad over mensen die een burn-out afdoen als iets dat toch maar ‘tussen de oren zit’. Maar het kan natuurlijk ook op meer slaan (zie ook het eerste citaat hierboven). (Het Nieuwsblad, 1 april 2014)

 

“Ménard heeft gelijk dat links zich vragen moet stellen als het wel Parijs behoudt, maar de rode banlieue verliest, waar het leven moeilijk is, als de PS een ‘salonpartij’ aan het worden is, als de mensen die het moeilijk hebben geen heil meer zien in de socialistische partij. Maar verontwaardiging is nog altijd geen reden om van het jeugdig uiterst-links engagement naar uiterst-rechts door te slaan. Verdediging van de armsten in de samenleving mag niet strijdig zijn met de democratische waarden.” Mia Doornaert over Robert Ménard, stichter van ‘Reporters zonder Grenzen’ en nu met steun van het Front national (FN) burgemeester van Béziers. (De Standaard, 1 april 2014) 

 

U vond het zo erg dat mensen enkele uren hinder ondervonden tijdens de actie, maar wat moesten wij Belgen zeggen toen u 541 dagen ons land blokkeerde met uw koppig karakter.Uit de Open brief van de foorkramers aan Bart De Wever. (Gazet van Antwerpen online, 1 april 2014)

 

“Dan zijn we beginnen denken over een programma waarin we de Griekse crisis zouden tonen, maar daar zat niet meteen iemand op te wachten.” Martin Heylen trok op reis met enkele Bekende Vlamingen van vreemde afkomst (politica Meyrem Almaci, stylist Jani Kazaltzis…) voor het televisieprogramma Heylen en de Herkomst (vanaf maandag op VIER, 21u05). Aan drama is er nochtans geen gebrek in Griekenland. Sinds 2008 is de gemiddelde Griek 40 % armer geworden; de 500 rijkste Grieken werden de voorbije vijf jaren daarentegen 20 % rijker. Het budget voor de openbare gezondheidszorg is in diezelfde periode met 40 % gedaald om aan de eisen van de trojka te voldoen. De kindersterfte nam met 40 % toe; de zelfmoordcijfers zijn op twee jaar tijd verviervoudigd. Een minder sexy verhaal dan bijvoorbeeld ex-loopster Elodie Ouedraogo in Burkina Faso in beeld brengen, maar daarom niet minder noodzakelijk. Commerciële televisiezenders hebben echter andere prioriteiten. (Knack Focus, 2 april 2014)

01-04-14

WINST EN VERLIES VAN HET FRONT NATIONAL (FN)

Twaalf burgemeesters en een sectorburgemeester voor het Front national (FN), en nog twee andere extreemrechtse burgemeesters, dat is de uiteindelijke balans voor extreemrechts na de gemeenteraadsverkiezingen in Frankrijk. Vijftien burgemeesters op een 36.000-tal Franse steden en gemeenten (0,05 %).

 

Hiermee doet de partij van Marine Le Pen (foto: Marine Le Pen zondag bij het verlaten van een televisiegebouw) het beter dan in 1995 toen het drie stadhuizen veroverde (Toulon, Orange, Marignane), en in 1997 er nog een gemeentehuis aan toevoegde (Vitrolles). Vorige week zondag werd Steeve Briois in Hénin-Beaumont (26.000 inwoners, Pas-de-Calais) al in de eerste stemronde verkozen, met 50,2 % van de stemmen. Overigens zonder dat het FN-logo op de campagneaffiche staat van de nationale secretaris van het FN (foto 2). Voorbije zondag werd door het FN onder andere ook een sjerp veroverd in de ‘zevende sector’ van Marseille (150.000 inwoners, Bouches-du-Rhône). Stéphane Ravier haalde het er met 35,8 % van de stemmen, tegen een klassiek-rechtse kandidaat (32,5 %) en een linkse kandidaat (31,7 %). In dit druk bevolkt deel van Marseille wonen vooral allochtonen. Volgens Marine Le Pen willen zij “niet meer gezien worden als kiesvee”.

 

In Béziers (70.000 inwoners, Hérault) haalt de vroegere voorzitter van ‘Reporters zonder grenzen’ Robert Ménard het met 46,9 % van de stemmen voor zijn door het FN gesteunde lijst. Tegen 34,6 % voor de klassiek-rechtse tegenkandidaat en 18,4 % voor de socialistische tegenkandidaat. Die laatste is vorige week overigens uit de PS gezet omdat hij zich voor de tweede ronde weigerde terug te trekken en zo de kansen voor een FN-overwinning vergrootte. In Fréjus (53.000 stemmen, Var) haalde FN-kandidaat David Rachline het met 45,5 % van de stemmen, tegen twee rechtse kandidaten die respectievelijk 30,4 en 24,0 % van de stemmen behaalden.

 

In Mantes-la-Ville (19.000 inwoners, Yvelines) werd Cyril Nauth burgemeester met 30,2 % van de stemmen, tegen 29,3 % voor de vorige socialistische burgemeester en 28,3 % voor een andere linkse lijst. In Pontet (15.000 inwoners, Vaucluse), vlakbij Avignon, haalde FN-kandidaat Joris Hébrard het met 42,6 % van de stemmen, tegen twee rechtse kandidaten die respectievelijk 42,5 en 14,8 % van de stemmen kregen. In Hayange (15.000 inwoners, Moselle) haalde de vroegere militant van de communistische vakbond Fabien Engelmann het met 34,7 % van de stemmen, tegen de klassiek-rechtse kandidaat (28,3 %) en een socialistische tegenkandidaat (27,2 %). Het wegtrekken van de staalnijverheid heeft Hayange hard getroffen.

 

In Beaucaire (14.000 inwoners, Gard) werd FN’er Julien Sanchez verkozen met 39,8 % van de stemmen, twee rechtse tegenkandidaten verzamelden respectievelijk 29 en 24,3 % van de stemmen. In Cogolin (11.000 inwoners, Var) haalde Marc-Etienne  Lansade het met 53,1 % van de stemmen, tegen een rechtse kandidaat (46,9 %). In Villers-Cotterêts (10.000 inwoners, Aisne) werd FN’er Franck Briffaut burgemeester met 41,5 % van de stemmen, tegen 34,6 % voor de vorige socialistische burgermeester en 23,8 % van de stemmen voor een rechtse tegenkandidaat. In Luc tenslotte (8.500 inwoners, Var) werd Philippe de La Grange burgemeester met 42 % van de stemmen, tegen 40,9 % voor een rechtse kandidaat en 16,2 % voor een linkse kandidaat. De aftredende burgemeester moet het er zwaar uitgehangen hebben, want die kreeg nog maar 0,8 % van de stemmen.

 

In Camaret-sur-Aigues (3.500 inwoners, Vaucluse) werd Philippe de Beauregard burgemeester met 36,6 % van de stemmen, tegen 32,6 % voor een socialistische tegenkandidate en 30,7 % voor de klassiek-rechtse tegenkandidaat. Philippe de Beauregard is hoofd van de juridische dienst van de stad Orange waar Jacques Bompard de plak zwaait (zie verder). Zijn lijst in Camaret-sur-Aigues wordt door sommigen gerekend bij de 'Ligue du Sud' van Jacques Bompard, anderen wijzen op de steun die de lijst kreeg van het FN. Voor de volledigheid: in Le Hamel (175 inwoners (jawel, 175 inwoners), Oise) werd de uittredende burgemeester Jean-Jacques Adoux herkozen, deze keer met een FN-etiket. 

 

Van de twaalf burgemeesterssjerpen en een sectorburgemeesterssjerp van het FN zijn er dus maar vier in steden met meer dan 20.000 inwoners. Belangrijke kiesstrijden die het FN verloor zijn Perpignan (120.000 inwoners, Pyrénées-Orientales) waar Louis Aliot, FN-ondervoorzitter en levenspartner van Marine Le Pen, het pleit met 44,9 % van de stemmen verloor tegen een rechtse tegenkandidaat die 55,1 van de stemmen kreeg. En Avignon (92.000, Vaucluse) waar FN-kandidaat Philippe Lottiaux het met 35 % van de stemmen moest afleggen tegen een linkse kandidate (47,5 %) en een rechtse kandidaat (17,5 %). Het wereldvermaarde festival van Avignon kan dus rustig in Avignon blijven.

 

Aan deze winst- en verliescijfers voor het FN moeten nog de resultaten van de ‘Ligue du Sud’ in twee steden en gemeenten toegevoegd worden. Medestichter van het FN in 1972 en eerste FN-burgemeester in 1995 Jacques Bompard, opgestapt bij het FN in 2005, werd bij de gemeenteraadsverkiezingen zondag opnieuw verkozen als burgemeester van orange met 59,8 % van de stemmen. Tegen 15,2 % voor een linkse tegenkandidate, 12,8 % voor een klassiek-rechtse tegenkandidaat, en nog minder voor een radicaal-linkse en een andere uiterst-rechtse tegenkandidaat. Echtgenote Marie-Claude Bompard werd in Bollène (14.000 inwoners, Vaucluse) burgemeester met 55,4 % van de stemmen, tegen 44,6 % voor een linkse tegenkandidaat.

  

Van de twaalf burgemeesterssjerpen en een sectorburgemeesterssjerp voor het FN zijn er vijf veroverd op de sociaal-democratische PS en twee op andere linkse burgemeesters; drie op de klassiek-rechtse UMP en twee op andere rechtse burgemeesters; en een bleef in handen van dezelfde burgemeester die nu met het etiket FN zwaaide. Hier een kaart met alle Franse steden en gemeenten met een extreemrechtse burgemeester. Het FN telt nu 1.546 gemeenteraadsleden en nog eens 459 verkozenen in intergemeentelijke samenwerkingsverbanden.

 

Met Steeve Briois haalde het FN in Hénin-Beaumont vorige week zondag niet alleen haar eerste FN-burgemeester bij deze gemeenteraadsverkiezingen in huis, maar ook haar eerste homoseksuele burgemeester. Hijzelf ontkent noch bevestigt zijn seksuele geaardheid, maar meerdere media bevestigen het nadat het publiek werd gemaakt in het boek Le Front national des villes et le Front national des champs geschreven door een voormalige inwoner van Hénin-Beaumont. Voor alle duidelijkheid: dit is geen 1 april-grap.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: frankrijk, le pen, briois, holebi |  Facebook | | |  Print

25-03-14

SUCCES EN MINDER SUCCES IN FRANKRIJK

Met 50,2 procent van de stemmen haalde het Front national (FN) zondag in Hénin-Beaumont een eerste burgemeesterssjerp in Frankrijk binnen (foto 1: de nieuwe burgemeester Steeve Briois, samen met Marine Le Pen). Hénin-Beaumont (“Een van de droevigste stadjes van het land”, schreef dS Avond gisteren) is een gemeente met 26.000 inwoners in Noord-Frankrijk, waar Marine Le Pen al jaren haar uitvalsbasis van gemaakt heeft.

 

Bij de tweede stemronde volgende zondag kunnen nog een aantal steden en gemeenten in handen van het FN vallen. In 25 steden en gemeenten was het FN voorbije zondag alvast de sterkste partij, waarvan wel 7 gemeenten met minder dan 10.000 inwoners. De grootste stad met uitzicht op een burgemeesterssjerp is Perpignan (Pyrénées-Orientales, 120.000 inwoners). De FN-lijst wordt er getrokken door Louis Aliot, ondervoorzitter van het FN en levenspartner van Marine Le Pen. Aliot kreeg er 34,2 % van de stemmen. Ook ‘goede’ vooruitzichten zijn er in Béziers (Hérault, 70.000 inwoners) met 44,8 % van de stemmen voor de door het FN gesteunde lijst en Fréjus (Var, 53.000 inwoners) met 40,3 % van de stemmen voor het FN.

 

Nog steden en gemeenten met het FN voorlopig als grootste partij: Le Pontet (Vaucluse), Brignoles (Var), Cogolin (Var), Tarascon (Bouches-du-Rhône), Saint-Gilles (Gard), Beaucaire (Gard), Digne-les-Bains (Alpes-de-Haute-Provence), Cluses (Haute-Savoie), Forbach (Moselle), Montigny-en-Gohelle (Pas-de-Calais), Villers-Cotterêts (Aisne), Mantes-la-ville (Yvelines)… ’t Is maar dat je als mogelijke vakantieganger in Frankrijk weet waar je terecht kan komen.

 

In Avignon (Vaucluse, 92.000 inwoners) is het FN ook als sterkste partij uit de bus gekomen, maar het is nipt. Het FN behaalde er 29,5 % van de stemmen, 27 stemmen meer dan de socialistische kandidate (29,4 % van de stemmen), derde is de kandidaat van de klassiek-rechtse UMP met 20,9 % van de stemmen. De directeur van het internationale theaterfestival in Avignon heeft al aangekondigd dat hij met het hele festival  verhuist als FN’er Philippe Lottiaux er burgemeester wordt.

 

Belangrijke steden en gemeenten waar het FN als tweede partij uit de stembus kwam, zijn: Marseille (Bouches-du-Rhône), Vitrolles (Bouches-du-Rhône), Nîmes (Gard), Carpentras (Vaucluse) en Villeneuve-sur-Lot (Lot-et-Garonne). Het succes van het FN verrast niet. We wezen eerder al op de te verwachten goede FN-score bij een recordaantal niet-stemmers. De verwachting werd bevestigd. Bijna 4 op 10 kiezers bleef zondag thuis. In 1977 en 1983 was het nog maar 2 op 10 kiezers. Sindsdien werden alsmaar meer thuisblijvers geteld.

 

“Met de indrukwekkende scores die het Front national op vele plaatsen in Frankrijk neerzet, bewijst Marine Le Pen dat de ideeën van de rechtse, identitaire en EU-kritische partijen in Europa actueler zijn dan ooit en beantwoorden aan wat steeds grotere lagen van de bevolking denken”, liet gisteren Gerolf Annemans weten. Maar het FN scoort vooral door de linkse regering die de werkloosheid niet kan terugdringen, de klassieke rechterzijde die geen geloofwaardig project heeft en uitblinkt in ruzies en schandalen, en het banaliseren van het discours van het FN – Marine Le Pen is la grande vedette bij tal van televisieoptredens.

 

Het is nu wachten wat de tweede ronde van de gemeenteraadsverkiezingen volgende zondag oplevert om een definitieve balans te kunnen opmaken. Het FN rekent op een 1.000-tal gemeenteraadsleden en 10 à 15 burgemeesterssjerpen. Dat blijft natuurlijk maginaal wetend dat er circa 36.000 Franse steden en gemeenten zijn. Op dit ogenblik heeft het FN echter maar 85 gemeenteraadsleden en geen enkele burgemeester.

 

In 1995 veroverde het FN de stadhuizen van Toulon, Orange en Marignane, en in 1997 ook nog het gemeentehuis van Vitrolles. Dat werd meestal geen succes, en de burgemeesters stapten daarenboven een na een op bij het FN. De uitzondering op de regel is Orange (Vaucluse, 30.000 inwoners). Burgemeester Jacques Bompard stapte ook wel op bij het FN, maar bleef burgemeester. Voorbije zondag werd hij met zijn ‘Liste Extrême droite’ met 59,8 % van de stemmen opnieuw verkozen. Wel een lijst met een duidelijke naam, anders dan 'Front national' of 'Rassemblement Blue Marine' waaronder Le Pen-aanhangers zich ook verschuilen.

 

Het FN haalde niet overal de buit (bijna) binnen. In Sorgues (Vaucluse, 18.000 inwoners) werd de zetelende UMP-burgemeester zondag meteen weer verkozen. Op de FN-lijst in zijn gemeente stond anders wel een bekende naam: Marion Maréchal-Le Pen, het fysiek knappe nichtje van Marine Le Pen, één van de twee FN-parlementsleden en de grote vedette op het Europa-feest dat het Vlaams Belang vorig jaar op 29 september in Boom organiseerde. Marion Maréchal-Le Pen weet het nu ook: naar Filip Dewinter luisteren (foto 2) is geen garantie op succes.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: frankrijk, le pen, briois, annemans |  Facebook | | |  Print

02-02-14

MEI '68 ACHTERNA IN ANGOULÊME, MAAR HELAAS...

Vandaag eindigt niet alleen het driedaags N-VA-congres in Antwerpen – er is meer in het leven dan de N-VA, gelukkig maar – ook het driedaags stripfestival in Angoulême loopt naar haar einde toe.

 

Angoulême is een leuk stadje in het zuidwesten van Frankrijk. De TGV naar Bordeaux stopt er, stap er maar eens uit en geniet van het gezellig stadje en de stripmuren die de straten opfleuren als gevolg van het internationaal stripfestival dat er elk jaar het laatste weekend van januari georganiseerd wordt. De toeristische bezienswaardigheden laten zich in Angoulême overigens combineren met uitstekende bed and breakfast-faciliteiten.

 

Vorig jaar won de Nederlandse striptekenaar en cartoonist Willem (pseudoniem voor Bernard Willem Holtrop, 72 j.) de Grand Prix d’Angoulême voor zijn hele oeuvre. Actief bij de provobeweging in Nederland, verhuisde hij in 1968 naar Frankrijk waar hij aan de slag ging bij bladen als Hara-Kiri, Charlie Hebdo en Libération. Politiek, seksualiteit, oorlog en extremisme zijn enkele van zijn terugkerende thema’s.

 

Dit jaar kreeg Willem in Angoulême een aparte tentoonstelling, en mocht hij ook wat doen om de Nederlandse strip in de kijker te stellen. Dat werd geen overzichtstentoonstelling maar, het militante werk van Willem achterna, een actie waarbij twintig Nederlandse striptekenaars de actualiteit becommentariëren en die dan op affiches in de stad verspreiden. De affiches zijn ook te zien op een digitale gelegenheidspagina van de Franse krant Libération.

 

Bekijk het zelf maar, tekentalent genoeg maar een scherpe kijk op de actualiteit ontbreekt. Jammer. De tekeningen die Willem zelf maakt, plezieren ons veel meer. Zoals zijn kijk op de media en de politiek: de liefdesavonturen van de Franse president François Hollande boeien de media meer (foto 1, grotere versie; "Vragen?") dan zijn opmerkelijke bocht naar rechtse recepten om uit de economische crisis te geraken (foto 2, grotere versie; "Ik ben gaan slapen met een socialist, ik ben wakker geworden met een sociaald-democraat..." "Wat een nacht!" ).

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: media, cultuur, frankrijk |  Facebook | | |  Print

01-02-14

MARINE LE PEN: GOEDE SCORE BIJ RECORDAANTAL NIET-STEMMERS

Het Vlaams Belang presenteerde deze week als eerste politieke partij haar campagnethema voor de verkiezingen op 25 mei, Uw stok achter de deur.Eerder kondigde de partij al meetings aan met Geert Wilders (Antwerpen, 23 maart) en Marine Le Pen (Brussel, 3 april). De kans is klein dat de komst van Geert Wilders het Vlaams Belang één stem meer oplevert; met Marine Le Pen en het reservoir aan Franstalige stemmen in Brussel is dat anders.

 

Vorige zondag bevestigde een opiniepeiling in Frankrijk dat Marine Le Pen op 25 mei met 23 % van de stemmen als eerste zou eindigen bij de Europese Verkiezingen in Frankrijk, vlak vóór de rechtse UMP (21 %), en vóór de Parti socialiste (18 %). De Parti du Gauche zou 9 % kiezers achter zich krijgen, de groenen 7 %. De 23 % voor het Front national (FN) is 1 % minder dan bij een peiling in oktober vorig jaar, maar nog altijd driemaal zoveel als de score van het FN bij de presidentsverkiezingen vijf jaar geleden en ruim boven de score van Marine Le Pen vorig jaar toen de dochter van 17,9 % van de stemmen behaalde.

 

Succes heeft altijd vele vaders, en een niet onbelangrijke reden voor het FN-succes is de massale abstention, het niet gaan stemmen dat hoger dan ooit dreigt te worden. Misschien zelfs meer dan 60 % van de Fransen die niet zouden gaan stemmen. Enerzijds omdat men geen interesse heeft voor de Europese Verkiezingen en men niet houdt van het huidige Europa, anderzijds wegens de desillusie na achttien maanden president François Hollande. Op 23 en 30 maart zijn er in Frankrijk gemeenteraadsverkiezingen, en dat interesseert de Fransen veel meer.

 

Het te verwachten succes van Marine Le Pen moet dus gerelativeerd worden door het massale aantal niet-stemmers, maar dat maakt de verantwoordelijkheid van de politieke klasse in Frankrijk voor het FN-succes er natuurlijk niet minder op.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: frankrijk, le pen |  Facebook | | |  Print

14-11-13

LA FRANCE, PAS SI DOUCE

Het jongste nummer van het Franse extreemrechtse magazine Minute heeft voor een immense golf van verontwaardiging gezorgd. Op de cover staat immers een foto van de Franse minister van Justitie Christiane Taubira (61 j.) met als bijhorende titel Maligne comme un singe, Taubira retrouve la banane (Handig als een aap, vindt Taubira de banaan weer). Qua platvloers racisme kan dat tellen. De in Frans Guyana geboren PS-minister heeft – zoals je ziet op de cover hiernaast – een donkere huidskleur.

 

In Frankrijk wordt het racistisch manoeuvre van Minute krachtig veroordeeld. SOS Racisme kondigt een gerechtelijke klacht tegen Minute aan wegens aanzetten tot racisme. Nauwelijks één week geleden verklaarde minister Taubira nog tijdens een interview dat racisme te makkelijk gebanaliseerd wordt in de Franse samenleving. Het is niet de eerste keer dat de minister – auteur van onder meer de wet op het homohuwelijk – het slachtoffer is van racisme vanuit extreemrechtse hoek. Een kandidate van het Front national (FN) bij de komende gemeenteraadsverkiezingen werd pas nog uit haar partij gezet nadat ze Taubira met een aap vergeleek op haar Facebookpagina.

 

Het extreemrechtse magazine Minute bestaat al ruim vijftig jaar. Wat oorspronkelijk bedoeld was als een satirisch humoristisch blad met veel oog voor showbizz werd, onder meer onder invloed van de Frans-Algerijnse oorlog, al gauw een rechts-conservatief politiek magazine. In de jaren zeventig koos de redactie voor een extreemrechtse koers. Minute was één van de weinige tijdschriften die (veel) aandacht besteedde aan het toen nog minuscule FN. In haar gloriedagen, begin jaren tachtig, verkocht het blad een kwart miljoen exemplaren per nummer. Sindsdien gaat het bergaf. Momenteel bedraagt de oplage nog 40.000 exemplaren.

 

De laatste jaren verkeert het vaak veroordeelde blad in zware financiële moeilijkheden. Niet alleen de lezer haakt en masse af. Ook het FN heeft haar steun aan het blad opgezegd. Een beledigend artikel aan het adres van voorzitster Marine Le Pen was er iets te veel aan. Sindsdien omschrijft dochter Le Pen het blad consequent als “un torchon” (een vod). Aan al deze problemen kan Minute vanaf vandaag ook een klacht van de Franse regering toevoegen. De Franse regering overweegt zelfs een publicatieverbod.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: frankrijk, racisme, le pen |  Facebook | | |  Print

07-11-13

NIET ALLEEN PASCAL SMET (SP.A) OPENT EEN BED & BREAKFAST

Vorig weekend geraakte bekend dat Vlaams minister voor onderwijs Pascal Smet (SP.A) nog slechts vijf jaar politiek actief wil blijven in ons land, om dan daarna met zijn partner naar Brazilië te verhuizen en er een Bed & Breakfast te openen. Hij is niet de enige met zo’n droom. Naar schatting houden meer dan 2.000 Belgen een Bed & Breakfast open in het buitenland.

 

Rik Van Cauwelaert (ex-Knack, nu De Tijd) vroeg zich op Twitter af waarom Pascal Smet niet meteen naar Brazilië verhuist. Een aantal mensen in Brussel en Vlaanderen zouden blij zijn met een minder voortvarende politicus, maar laat ons om te beginnen maar de uitslag van de verkiezingen op 25 mei 2014 afwachten. Wie zolang niet wacht op een rechtse republiek in Vlaanderen en reeds naar het zuiden, in casu Frankrijk, is getrokken om er een Bed & Breakfast te openen (foto) is Luc Pauwels. Oprichter van de Nieuw Rechtse Deltapers, later Delta-Stichting, en eerste hoofdredacteur van het driemaandelijks blad Teksten Kommentaren en Studies (TeKoS).  

 

TeKoS, dat in 1979 voor het eerst werd uitgegeven, wil een cultureel-ideologisch klimaat scheppen dat conservatieve rechtse partijen de mogelijkheid biedt de macht te grijpen. Naar het voorbeeld van de Nouvelle Droite-beweging in Frankrijk met de filosoof Alain de Benoist en de groep GRECE. TeKoS verwijst naar Edmund Burke, maar het is toch vooral Bart De Wever die deze Ierse grondlegger van het moderne conservatisme naambekendheid bezorgde. TeKoS is teveel intellectualistisch bezig om anderen te kunnen beïnvloeden, en met aandacht voor het heidendom enzomeer komen ze ook niet ver. Tot 2002 was Luc Pauwels hoofdredacteur van TeKoS, waarna hij als hoofdredacteur opgevolgd werd door Peter Logghe die sinds 2007 VB-parlementslid is.

 

Zopas is nummer 151 van TeKoS verschenen, dat vooral een register biedt van wat in de nummers 100 tot en met 150 is verschenen. Om een idee te geven: Hoe groen waren de nazi’s? (Guy De Maertelaere), Staatsnationalisme haaks op beschaving? Aanklacht tegen de dictatuur van het politiek correct-denken (Hubert De Sy), Baby’s voor het Westen, condooms voor het Zuiden (Diets Devriendt), Enkele opmerkingen over het Trotskisme (Luk Dieudonné), Julius Evola en de Duitse conservatieve evolutie (H.T. Hansen), De ondraaglijke lichtheid van het zgn. antifascistisch discours (Peter Logghe), De fundamenteelste vrijheid: de vrijheid om te discrimineren (Matthias E. Storme), Het Vlaams Belang heeft toch wel enigszins gelijk (Peter Van Windekens, huidig hoofdredacteur)…

 

Luc Pauwels schrijft nog voor TeKoS (in het nummer 150/2013: Conservatief non-conformisme), maar doet dat vanuit zijn Bed & Breakfast in Zuid-Frankrijk. Frank Vanhecke bracht ons op het spoor toen hij in 2011 aankondigde samen met Koen Dillen naar La Ferme du Roc te trekken om er te werken aan een biografie over Marie-Rose Morel. Frank Vanhecke schreef wel dat die Bed & Breakfast uitgebaat wordt door Vlamingen, maar zweeg over hun identiteit. Maar als door de wol geverfde politici als Frank Vanhecke en Koen Dillen naar Vlamingen in Zuid-Frankrijk trekken, is dat zelden onschuldig. Naar aanleiding van een televisieprogramma een jaar later schreef Frank Vanhecke over “Luc en Martine” als de Vlaamse uitbaters van La Ferme du Roc. “Héél bijzondere mensen”, en dat is dus niet gelogen.

 

Frank Vanhecke verklapte niet dat ‘Luc’ Luc Pauwels van het rechts-conservatieve TeKoS is, maar de rechts-conservatieve revolutie in Vlaanderen, waar sommigen van dromen, wordt inderdaad aangestuurd vanuit een Bed & Breakfast in de buurt van Villefranche-de-Rouergue.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: frankrijk, vanhecke |  Facebook | | |  Print

15-10-13

FRONT NATIONAL WINT DOOR HET VERLIES VAN ANDEREN

Het gebeurt niet vaak, om niet te zeggen nooit, dat de VRT bericht over een verkiezing in Zuid-Frankrijk, in een kieskanton met niet meer dan 20.728 kiesgerechtigden waarvan 10.889 niet komen opdagen. Maar nu daar een kandidaat van het Front national (FN) verkozen is, is dat anders.

 

Het was de derde keer op drie jaar tijd dat de kiezers van het kanton Brignoles naar de stembus moesten gaan. Brignoles ligt in het departement van de Var, in de buurt van Toulon waar het FN in 1995 met Jean-Marie Chevalier een van haar eerste vier burgemeesters bekwam. Vier jaar later stapte Jean-Marie Le Chevallier op bij het FN, maar de streek bleef gevoelig voor de extreemrechtse sirenenzang.

 

In maart 2011 won Jean-Paul Dispard  (FN) in het kieskanton Brignoles de verkiezingen met vijf stemmen verschil, maar het verkiezingsresultaat werd vernietigd. In augustus 2012 won de communist Claude Gilardo het op Jean-Paul Dispard met twaalf stemmen verschil, maar ook die verkiezingen werden vernietigd. Intussen kan het FN niet meer rekenen op Jean-Paul Dispard en werd vanuit het niets Laurent Lopez (foto, samen met Marion Maréchal-Le Pen) als FN-kandidaat gelanceerd. Een 48-jarige oud-verkoopsleider en oud-bokser.

 

Na de eerste stemronde konden enkel nog Laurent Lopez en Catherine Delzers van de UMP, de partij van oud-president Nicolas Sarkozy, doorgaan naar de tweede ronde. Lopez haalde het met 5.031 stemmen (+ 85 % van de stemmen tegenover de eerste stemronde), tegenover 4.301 stemmen voor Delzers (+ 307 % van de stemmen tegenover de eerste stemronde). Anders dan Marine Le Pen, de voorzitster van het FN, beweert is er wel degelijk een mobilisatie geweest van kiezers tégen de FN-kandidaat.

 

De sterkste ‘partij’ in Brignoles was evenwel de groep mensen die het allemaal geen lor kon schelen: 13.815 die bij de eerste stemronde niet gingen kiezen, 10.889 bij de tweede stemronde. Dit is de reden voor de overwinning van de FN-kandidaat. Het aantal stemmen voor de FN-kandidaat bleef grosso modo gelijk sinds de verkiezingen in 2004. Het is door de ontgoocheling van de kiezers voor linkse en rechtse partijen dat het FN kon winnen.

 

De vorige, rechtse president Nicolas Sarkozy was een ramp voor de Fransen; de huidige, socialistische president François Hollande ontgoochelt nog meer. In die omstandigheden kaapt Marine Le Pen 24 % van de stemmen weg bij de jongste landelijke kiespeiling in Frankrijk, tegenover 22 % voor de rechtse UMP en 19 % voor de sociaaldemocratische PS. Van de weeromstuit dreigt de voorzitster van het FN nu met rechtszaken tegen al wie haar nog extreemrechts noemt. Ze verwerpt die kwalificatie als een “belediging” en een “semantische oorlog”,

 

In 1995 heeft haar vader, Jean-Marie Le Pen, overigens ook al journalisten van Le Monde en van Libération voor hetzelfde vervolgd. De rechtbank oordeelde evenwel dat een verbod een misbruik zou zijn, het ongehoord censureren van journalisten. Gezien haar positie in het politieke spectrum – de nationale voorrang die het wil opleggen, het stigmatiseren van de immigratie en de islam, het verzet tegen de republikeinse waarden als gelijkheid, broederlijkheid en vrijheid… – blijft het FN trouwens een extreemrechtse partij.

 

De eerste echt belangrijke testcase worden de gemeenteraadsverkiezingen in maart 2014. Mogelijk krijgt het FN met de telegenieke Marine Le Pen, de jongste landelijke kiespeiling en de ruim in de media gecoverde overwinning in het kieskanton Brignoles nu de wind mee voor die gemeenteraadsverkiezingen. Maar op dit ogenblik heeft het FN slechts in 15 % van de ongeveer 3.000 gemeenten met meer dan 3.500 inwoners kandidaten klaar staan. In Noord-Frankrijk en het Zuid-Oosten van Frankrijk vindt het FN kandidaten à volonté, maar dat is niet zo in de rest van Frankrijk.

 

In Seine-Saint-Denis bijvoorbeeld, in de buurt van Parijs, rekent men alsnog op maar acht lijsten op het veertigtal gemeenten in het departement. En sinds de Turnhoutse toestanden van de N-VA weet men hoe gevaarlijk het is om met politiek jonge kaderleden deel te nemen aan gemeenteraadsverkiezingen. Iets anders wordt het met de Europese verkiezingen in mei 2014 als Marine Le Pen met haar anti-Europese FN wel eens de grootste Franse politieke partij in het Europees parlement kan worden.

 

Een alternatief is er nog niet meteen met de grote structurele werkloosheid en de onmacht om hieraan te verhelpen; de Europese Unie die alleen maar een vrijhandelszone is; klassiek links en rechts dat op economisch en sociaal vlak, en inzake veiligheid, sterk op elkaar lijkende recepten heeft; het afglijden naar de oplossingen van het FN, zoals met de socialistische minister van Binnenlandse Zaken Manuel Valls ten overstaan van de Roma-bevolking; en de affaires die zowel ter linker- als ter rechterzijde een weinig fraai beeld geven van het klassiek politiek personeel.

 

De media en de politieke klasse hebben sommige ‘problemen’, zoals de hoofddoek, daarenboven opgeblazen tot en met, dat de schrik en het zich niet meer thuis voelen zich geïnstalleerd heeft tot in de kleinste dorpen. Zowel radicaal links als klassiek links en rechts zullen een ander aanbod moeten bieden, want nu kunnen ze de hoop op verandering van de Fransen niet waarmaken. Het is des te meer noodzakelijk omdat het FN de Fransen wil terugbrengen naar een tijdperk dat toch niet meer terugkomt.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: frankrijk, le pen |  Facebook | | |  Print

26-09-13

VLAAMS BELANG-FEEST: KLEINKIND, EN NICHTJE VAN, KOMT

Marine Le Pen, de voorzitster van het Front national (FN), wil voor de Europese Verkiezingen volgend jaar in hoogst eigen persoon samen met Geert Wilders op campagne gaan. Voor de Europadag van het Vlaams Belang, volgende zondag in De Schorre in Boom, vaardigt het FN Marion Maréchal-Le Pen af. Kleinkind van Jean-Marie Le Pen (foto), nichtje van Marine Le Pen.

 

Marion Maréchal-Le Pen (23 j.) is een dochter van Samuel Maréchal en Yann Le Pen, op haar beurt dochter van Jean-Marie Le Pen. Tante Marine Le Pen (45 j.) is de derde en jongste dochter Jean-Marie Le Pen (85 j.). Vader Samuel Maréchal was onder andere leider van de jongerenafdeling van het FN, de FNJ. In 2007 eindigde zijn huwelijk met Yann Le Pen met wie hij drie kinderen heeft. Dochter Marion gebruikt als familienaam zowel de familienaam van haar vader als die van haar moeder. Vorig jaar nog studente rechten in Parijs werd ze op 17 juni 2012 verkozen als FN-parlementslid in Vaucluse, in de regio Provence-Alpes-Côte d’Azur. Marion Maréchal-Le Pen is daarmee het jongste Frans parlementslid ooit. Samen met haar is er nog één FN-verkozene in het Frans parlement, Gilbert Collard.

 

De verkiezing van Marion Maréchal-Le Pen in Vaucluse wordt toegeschreven aan drie factoren. Vooreerst werd ze gedropt in het kiesdistrict waar Marine Le Pen bij de voorafgaande Franse presidentsverkiezingen haar beste resultaat haalde. Ten tweede werd ze verkozen bij een triangulaire. Had de socialistische kandidate, die bij de eerste stemronde het zwakst scoorde van de drie overblijvende kandidaten, zich teruggetrokken bij de tweede stemronde, was mogelijk de kandidaat van klassiek rechts verkozen geweest in plaats van Marion Maréchal-Le Pen. Ten derde was er de enorme media-aandacht voor deze jonge, niet onknappe, studente rechten, die het FN een imago kan geven in de lijn van de dediabolisering die Marine Le Pen wil.

 

“Ik ben niet extreemrechts”, zegt Marion Maréchal-Le Pen, “niet historisch, niet politiek. Ik zie niet in wat van onze ideeën extremistisch is.” Het is dus maar hoe je het bekijkt. Bij het Vlaams Belang vinden ze ook dat ze niet extremistisch zijn, en slechts vertolken wat het gewone volk denkt. Marion Maréchal-Le Pen is tegen de doodstraf, maar dan wel omdat ze de gevangenen “in het echte gevangenisleven” wil houden. Bij de betogingen tegen het homohuwelijk stond ze mee op straat. Haar tante, Marine Le Pen, is ook wel tegen het homohuwelijk, maar niet zo fanatiek. Die betoogde niet mee spijts daarvoor toch tienduizenden Fransen op straat kwamen. De voorbije dagen zat Marion Maréchal-Le Pen in het oog van een mediarelletje. Bij een televisiedebat maandagavond noemde ze een socialistisch parlementslid ongeloofwaardig omdat die zegt bezorgd te zijn over de onveiligheid. “Maar ja, als je met de méthode Cauet iets alsmaar blijft herhalen, zal men het uiteindelijk wel geloven.” Marine Maréchal-Le Pen verwees, bij herhaling dan nog, naar de televisiepresentator Sébastien Cauet, in plaats van naar de om zijn herhalingstheorie bekende psycholoog Emile Coué.

 

Het Vlaams Belang kondigt de komst van Marion Maréchal-Le Pen aan als dat Marion Le Pen komt. De verwijzing naar Jean-Marie en Marine Le Pen klinkt zo sterker door dan met haar volledige familienaam. “Als jongste parlementslid van de Franse assemblee is zij meteen ook een voorbeeld voor de verjonging die het nieuwe Vlaams Belang momenteel doormaakt”, schrijft het Vlaams Belang. Euh… Hebben wij iets gemist? Is Pieter Huybrechts opgestapt om plaats te maken voor pakweg Barbara Bonte? Wordt Vlaams Belang Jongeren-voorzitter Tom Van Grieken volgend jaar lijsttrekker in Antwerpen in plaats van Filip Dewinter (Vlaams parlement), Gerolf Annemans (federaal parlement), of nationaal lijsttrekker in plaats van Philip Claeys (Europees parlement)? Eerst zien, en dan geloven.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: europa, frankrijk, le pen |  Facebook | | |  Print

15-08-13

MARINE LE PEN EN DE FN-KIEZERS

Marine Le Pen (op de foto tweede van rechts, naast Jean-Marie Le Pen) is vorige week 45 jaar geworden en als verjaardagscadeau heeft de voorzitster van het Front national (FN) zichzelf een gloednieuwe website cadeau gedaan.

 

Bovenaan opent Le site officiel met een grafisch voorstelling van Marine Le Pen, sterk lijkend op de Marianne die je op de Franse postzegels vindt. De startpagina opent onmiddellijk daarna met over de volle breedte een video van Marine Le Pen die ontvangen wordt door de Franse (socialistische) minister van Buitenlandse Zaken Laurent Fabius. Daarna volgen video’s van de vele keren dat Marine Le Pen uitgenodigd is door een televisie- of radiostation. Kortom, het is une grande dame klaar om politiek te bedrijven in de hoogste regionen van het land. Je moet al tot helemaal beneden de startpagina scrollen om een verwijzing naar haar vermaledijde partij te vinden. Hetzelfde overigens bij de twee enige FN-verkozenen in het Franse parlement. De 23-jarige Marion Maréchal-Le Pen (links op de foto), kleindochter van Jean-Marie Le Pen en nichtje van Marine Le Pen, verwijst op haar website enkel helemaal onderaan naar het FN. De 65-jarige Gilbert Collard (tweede van links op de foto), geen lid van het FN maar wel verkozen op de lijst van het FN in de Gard, verwijst op zijn website enkel naar de beweging rond Marine Le Pen, Rassemblement Blue Marine.

 

De boodschap is duidelijk: je hoeft niet voor het FN met haar misschien wel kwalijke reputatie uit de tijd van Jean-Marie Le Pen te stemmen, stem voor Marine, Marion en Gilbert. Dat dit een koppelverkoop is met het programma van het FN wil men zoveel mogelijk verdoezelen. Gilbert Collard heeft en surplus nog dat hij de advocaat was van Pierrette Le Pen ( Lalanne) bij haar echtscheiding van Jean-Marie Le Pen. Een plezant gezelschap op de foto bij de traditionele 1 mei-optocht in Parijs dit jaar. Maar er zijn nog meer, en belangrijker, tegenstellingen te noteren bij het FN. Peilingen en vijf lokale verkiezingen sinds begin dit jaar getuigen van een groeiende populariteit van Marine Le Pen en haar acolieten. Het linkse kiespubliek is ontgoocheld over het beleid van president François Hollande. Het rechtse kiespubliek is ook ontgoocheld, door de onderlinge strijd van een aantal UMP-politici en de opeenvolgende schandalen waarbij UMP-politici genoemd worden. Dat het FN dan als derde hond met het been gaat lopen, is weinig verrassend.

 

Onderzoek in opdracht van Le Monde bij 6.000 kiezers toont aan dat het FN-electoraat verschillende profielen heeft naargelang de streek: Zuid-Oost Frankrijk (Languedoc-Roussillon, Provence-Alpes-Côte d’Azur) en Noord-Oost Frankrijk (Nord-Pas-de-Calais, Picardie, Haute-Normandie, Champagne-Ardenne en Lorraine). Over zaken als werkloosheid (“er is werk als de werklozen maar zouden willen werken”), migranten (“veel teveel”), de onveiligheid en de mondialisering denkt men in beide streken hetzelfde bij de FN-kiezers. Anders is het als de belastingsdruk en de verdeling van de rijkdom ter sprake komt. In Zuid-Oost Frankrijk vindt 60 % van de FN-kiezers dat de rijksten teveel belasting moeten betalen, in Noord-Oost Frankrijk is slechts 37 % van de FN-kiezers het hiermee eens. Omgekeerd: in Noord-Oost vindt 42 % van de FN-kiezers dat de rijksten niet genoeg belasting betalen, en hen meer belasting laten betalen een middel is om de ongelijkheid te corrigeren. In Zuid-Oost is slechts 22 % van de FN-kiezers het hiermee eens. Die verschillende meningen zijn allicht het gevolg van de verschillende sociale status van de FN-kiezers in het noorden en in het zuiden. In Noord-Oost Frankrijk is 50 % van de FN-kiezers (lagere) bediende of arbeider, in Zuid-Oost Frankrijk 36 %.  

 

In Frankrijk was er de voorbije maanden veel beroering rond het homohuwelijk, en ook daar reageerden men anders op in Zuid-Oost dan in Noord-Oost Frankrijk. In die eerste regio was 76 % van de FN-kiezers tegen het homohuwelijk, in die tweede regio 65 %. Dit liet zich ook zien in de mobilisatie van de FN-kopstukken. Marion Maréchal-Le Pen (Zuid-Oost) ging mee de straat op, Marine Le Pen (Noord-Oost) betoogde niet mee alhoewel ze ook tegen het homohuwelijk is. Het probleem van het verschillend kiespubliek wordt ‘opgelost’ door Jean-Marie Le Pen in al zijn boersheid verklaringen te laten afleggen in Zuid-Oost Frankrijk (deze week nog over Roma's in Nice), en Marine Le Pen het socialer te spelen in het Noord-Oost Frankrijk. Maar Marine Le Pen kan als nationaal boegbeeld en FN-voorzitter niet té sociaal zijn of ze stoot haar kiezers in Noord-Oost Frankrijk tegen de borst.

 

Vandaar onder andere dat Marine Le Pen nooit echt sociaal zal zijn, en uiteindelijk terugplooit op ‘gemeenschappelijke waarden’ van de FN-kiezers zoals het verzet tegen de immigratie en de globalisering.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: frankrijk, le pen |  Facebook | | |  Print

11-08-13

PAS ONTBONDEN EXTREEMRECHTSE GROEP HEROPGERICHT

Op 24 juli heeft de Franse regering twee extreemrechtse organisaties ontbonden: het aloude l'Oeuvre française en haar jongerenorganisatie Jeunesses nationalisters. Die laatste had zich laten opmerken met gewelddaden in de rand van de betogingen tegen het homohuwelijk en kreeg daardoor meer media-aandacht dan ze verdiende. 'Jeunesses nationalistes' is nu heropgericht als 'Jeune nation'.

 

De voorbije dagen is de eerder al in reserve  gehouden website van Jeune nation geactiveerd en is een Facebook-pagina en Twitter-account geopend door Jeune nation. Dat dit de voortzetting is van Jeunesses nationalistes kan niet betwijfeld worden. Een van de rubrieken op de nieuwe website is de agenda van Alexandre Gabriac en Yvan Benedetti (foto), de oprichters van Jeunesses nationalistes; een van de eerste en grotere artikels op de website is een artikel onder de kop Ontbinding? Neen! Nationale revolutie.

 

Een citaat van de neofascist en negationist Maurice Bardèche vat de geest van de nieuwe website goed samen: “Alles blijft zoals voorheen: de permissiviteit, de onnozelheid, de sentimentaliteit, het antiracisme, het antifascisme, de rassenvermenging, stakingen, de syndicale tegenmacht, geweld, anarchie, de onaanraakbaren, het gif van de enige macht: het geld.” Ook wordt uitgehaald naar de plutocratie (de rijksten die alle macht bezitten) en de “judéocrature internationale” (de Joodse wereldmacht).

 

Een heel programma dus voor Jeune nation die zich voorlopig wel lijkt te beperken tot informeren. De baseline van Jeune nation is ‘Informatie zonder concessie’, terwijl de baseline van Jeunesses nationalistes ‘Actie zonder concessie’ was. Vooral voor onze Franstalige landgenoten wordt het allemaal wat verwarrend omdat naast het nieuwe Franse Jeune nation al langer Jeune Nation bestaat als jongerengroep van de Franstalige Belgische extreemrechtse groupuscule Nation.

 

Het is niet voor het eerst dat in Frankrijk de naam ‘Jeune nation’ opduikt. Een organisatie met die naam werd reeds in 1949 opgericht. Ze bereikt de top van haar roem in 1956 met betogingen tegen de Franse communistische partij en het in brand steken van de lokalen van de krant l’Humanité. Twee jaar later werd Jeune nation ontbonden door de Franse regering. Het lukte de leiders van Jeune nation niet een nieuwe organisatie uit de grond te stampen, waarna dan maar een tijdschrift onder de naam Jeune nation opgericht werd. De geschiedenis herhaalt zich dus.

 

Het ontbinden van een organisatie heeft een effect, maar dat effect is beperkt. Beter dan het ontbinden van organisaties, en minder voor discussie vatbaar, lijkt dan ook het vervolgen van de leiders van die organisaties voor de door hen gepleegde strafbare feiten. Sinds de veroordeling van Chris Moorkens (Veurne, 2011) en Eddy Hermy (Brugge, 2011) stellen respectievelijk Blood and Honour Vlaanderen en het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) niets tot niet veel meer voor. Al is hun veroordeling ook niet de enige reden voor de terugval. 

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: frankrijk, jeune nation |  Facebook | | |  Print

30-07-13

PORTRETRECHT BELANGRIJKER DAN INFORMATIERECHT ?

Het boek Gangs Story (foto 1) mag niet meer verkocht worden in Frankrijk omwille van een foto uit 1987 van een 17-jarige (foto 2, zijn gezicht intussen onherkenbaar) die voor de fotograaf poseerde met op de achtergrond enkele affiches die verwijzen naar het nazitijdperk. Zesentwintig  jaar later (!) maakt de geportretteerde bezwaar tegen de publicatie.

 

Het boek Gangs Story brengt zowel extreemlinkse als extreemrechtse activisten in beeld, motorbendes, skinheads… Fotograaf is Yan Morvan, een gereputeerde oorlogsfotograaf die al bijna veertig jaar lang de Franse banlieus induikt om er mensen en ‘bendeleden’ te portretteren. Laatst werd hij gevraagd zijn in 2000 verschenen boek Gangs te actualiseren. Bij het verschijnen van Gangs had ene Mathieu bezwaar gemaakt tegen de publicatie van een foto die hij nochtans zelf geselecteerd had in overleg met de fotograaf: Mathieu met een alarmpistool en een hamer in de handen. “De enige toegelaten wapens”, wilde Mathieu daarmee als 17-jarige aanklagen. Op de deur van zijn kamer zie je een affiche van de Olympische Spelen in 1936, in nazi-Duitsland. Op de muur links nog twee affiches die verwijzen naar de nazi’s, waarvan een met een swastika.

 

Dertien jaar nadat de foto genomen werd, wil Matthieu de foto uit het boek Gangs laten verwijderen. Een rechtbank geeft hem in eerste aanleg gelijk, in beroep krijgt de uitgever het recht het boek verder te verspreiden. Steen des aanstoots is vooral dat de afgebeelde jongen als een neonazi omschreven werd. Met de affiches op de achtergrond en zijn curriculum vitae is dit nochtans aannemelijk. In de geactualiseerde versie van het boek werd de foto behouden maar de omschrijving ‘neonazi’ weggelaten. De naam van de nu 43-jarige Mathieu staat evenmin in het boek. Mathieu diende opnieuw klacht in over de publicatie en bekwam in eerste aanleg van een rechtbank in Parijs dat het nieuwe boek – op 2.000 exemplaren gedrukt, waarvan nog slechts 500 in het depot van de uitgever liggen – niet langer mag verkocht worden. Le Nouvel Observateur, die de foto gebruikte in een fotoreeks na de dood van de antifascist Clément Méric, werd verplicht de foto te verwijderen van haar website.

 

De uitgever van Gangs Story en fotograaf Yan Morvan zouden niet in beroep gaan tegen de uitspraak in eerste aanleg. Beiden zeggen onvoldoende financiële middelen hebben om een beroepsprocedure te bekostigen. Het gaat nochtans over een belangrijke afweging. Is het recht van de geportretteerde belangrijker dan het recht om te informeren? Of nog: is het verdoezelen en vergeten van feiten belangrijker dan een waarheidsgetrouwe geschiedschrijving? De zaak-Gangs Story komt een paar dagen na de zaak-Mediapart. Mediapart, een website vergelijkbaar met Apache, bracht dubieuze partijfinanciering door de steenrijke weduwe Bettencourt aan het licht aan de hand van geluidsopnames ten huize Bettencourt. Een rechtbank verbood Mediapart hier nog langer naar te verwijzen omdat de rechter de privacy van de weduwe Bettencourt van hoger belang acht.

 

De uitgever van Gangs Story en fotograaf Yan Morvan moeten ook nog 5.000 euro morele schadevergoeding betalen, Le Nouvel Observateur 2.000 euro. Yan Morvan vindt dat dit de wereld op zijn kop is. “De jonge Mathieu wapent zich met een hamer en een alarmpistool, hij slaat op mensen, en ik word veroordeeld. De foto is niet gepubliceerd om commerciële redenen (Morvan kreeg slechts een derde terugbetaald van zijn kosten voor het boek, nvdr.). Maar het is wel nodig dergelijke foto’s te tonen. Men moet weten wat er broeit in bepaalde stadsdelen, met soms tot 60 % werklozen.”

 

Wanneer niet in beroep wordt gegaan tegen de uitspraak in eerste aanleg, wordt een ernstig precedent geschapen. Iemand die documenteert wordt dan veroordeeld op vraag van iemand die, minstens in het verleden, er gevaarlijke ideeën op na houdt.  Voor een van zijn andere foto’s werd Yan Morvan in 1995 dagenlang ontvoerd en gemarteld door de seriemoordenaar Guy Georges. De zaak-Mediapart werd ‘opgelost’ door het verwijderen van alle artikels over Bettencourt op de website van Mediapart, artikels die – inclusief de gewraakte geluidsopnamen – van de weeromstuit gepubliceerd werden door andere media. Onder andere de Belgische krant Le Soir.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: frankrijk, media |  Facebook | | |  Print

29-07-13

NOG TWEE EXTREEMRECHTSE ORGANISATIES ONTBONDEN

Voorbije woensdag heeft de Franse regering opnieuw twee extreemrechtse organisaties ontbonden: l’Oeuvre française en Jeunesses nationalistes.

 

Minister van Binnenlandse Zaken Manuel Valls omschrijft l’Oeuvre française als “een vereniging die een xenofobe en antisemitische ideologie verspreidt, racistische en negationistische stellingen onderhoudt en eer betuigt aan collaborateurs”. Ze is “georganiseerd als een privé-militie en richt paramilitaire kampen in”. L’Oeuvre française is in 1968 opgericht (zie hieronder) en is altijd al racistisch geweest. Nieuw is dat ze meer en meer media-aandacht kreeg, in het zog van haar jongerenorganisatie Jeunesses  nationalistes (foto 1: L’Oeuvre française-voorzitter Yvan Benedetti en Jeunesses nationalistes-voorzitter Alexandre Gabriac op een persconferentie in juni 2012).

 

De Jeunesses nationalistes is in oktober 2011 opgericht door huidig l’Oeuvre française-voorzitter Yvan Benedetti en door Alexandre Gabriac die een half jaar eerder door Marine Le Pen uit het Front national (FN) werd gezet. Tussen twee stemrondes voor de parlementsverkiezingen in lekte immers een foto uit waarop Alexandre Gabriac, lijsttrekker voor het FN in Grenoble, de nazigroet brengt tegen de achtergrond van een nazivlag. De Jeunesses nationalistes (foto 2: stand van de Jeunesses nationalistes op een bijeenkomst van extreemrechts in 2011) liet zich opmerken door meerdere gewelddadige acties bij het protest de voorbije maanden tegen het homohuwelijk… die Alexandre Gabriac de deuren openden voor talloze interviews bij meerdere Franse televisiezenders.

 

Yvan Benedetti en Alexandre Gabriac kondigden aan bij de Raad van State beroep aan te tekenen tegen de beslissing om hun organisaties te ontbinden.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: frankrijk, actie |  Facebook | | |  Print

‘VERDIENSTE’: KELTISCH KRUIS ALS SYMBOOL VAN EXTREEMRECHTS

Met de ontbinding van l’Oeuvre française (zie hierboven) wordt de club ontmanteld die er (mee) voor zorgde dat het Keltisch kruis een symbool werd van extreemrechts, zoals de hamer en sikkel in communistische kringen. 

 

L’Oeuvre française werd opgericht door Pierre Sidos, zoon van een Franse collaborateur gefusilleerd na de bevrijding van het nazisme. Samen met zijn twee broers en enkele andere fascisten richt hij in 1949 eerst de groep Jeune Nation op. Het is vanaf dan dat het Keltisch kruis als symbool van extreemrechts verschijnt, als opvolger van de swastika dat een verboden symbool werd. Het Keltisch kruis werd al gebruikt onder het Vichy-regime dat collaboreerde met de Duitse nazi’s en Italiaanse fascisten. Maar het is Jeune Nation die het symbool na de Tweede Wereldoorlog populariseerde voor gebruik door extreemrechts in Europa.

 

Jeune Nation werd in 1958 ontbonden door de regering als gevolg van een poging tot staatsgreep om Algerije bij Frankrijk te houden. Pierre Sidos richt vervolgens de Parti nationaliste op, die op haar beurt ontbonden wordt. Sidos is vervolgens mede-stichter van Occident, organisatie waar hij nadien buiten gegooid wordt. Nadat hij actief is bij de Organisation de l’Armée Sécrète (OAS), een gewelddadige geheime rechts-extremistische terreurorganisatie gericht tegen de onafhankelijkheid van Algerije, sticht Sidos in 1968 l’Oeuvre française die het Keltisch kruis als symbool gebruikt, samen met het blauw, wit en rood van de Franse vlag.

 

Volgens andere bronnen is het Keltisch kruis voor het eerst gebruikt door de Amerikaanse Ku Klux Klan die eind negentiende eeuw opgericht werd en volgens hun eigen telling intussen al toe is aan haar ‘tiende tijdperk’. Begin jaren tachtig, meer dan tien jaar na de oprichting van l’Oeuvre française, wordt het Keltisch kruis als symbool gebruikt door het Britse National Front (NF) en de aan hen gelieerde skinheads. Het wordt overgenomen door Blood and Honour dat ontstaan is als gevolg van onenigheid over het geld dat verdiend werd met de Rock Against Communism van het NF. Met de internationale uitbouw van Blood and Honour wordt het Keltisch kruis verder verspreid als symbool van White power en extreemrechts. In 2008 hangt, na schilderwerken aan de zaak, een Keltisch kruis aan de deur van Antwerpens donkerbruinste kroeg, café De Leeuw van Vlaanderen. Tegenwoordig zijn het vooral de Autonome Nationalisten die in ons land uitpakken met het Keltisch kruis.

 

In Nederland was er discussie of het Keltisch kruis een strafbaar symbool is of niet. De zaak werd aan een rechtbank voorgelegd, en die veroordeelde meermaals dragers van het Keltisch kruis bij extreemrechtse manifestaties. In Ierland, Schotland en Wales komen Keltische kruizen veelvuldig voor als cultureel-religieus symbool, maar het is uiteraard niet om die reden dat extreemrechts en neonazi’s pronken met het Keltisch kruis.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: frankrijk, neonazi's, actie |  Facebook | | |  Print

21-07-13

TERRORISME. "BETER VOORAF DAN ACHTERAF HANDELEN"

De voorbije dagen geraakten twee onderzoeken naar neonazistisch terrorisme bekend. Vorige dinsdag, 16 juli, is Kristian 'Varg' Vikernes in het Franse Corrèze opgepakt op verdenking van het beramen van een aanslag. Woensdag 17 juli geraakte bekend dat de Duitse politie en justitie een terreurnetwerk onderzoekt met vertakkingen vanuit Duitsland naar Zwitserland en Nederland.

 

De uit Noorwegen afkomstige Kristian 'Varg' Vikernes (40 j.) werd begin jaren negentig met Burzum actief in de Noorse blackmetalscene en was ook lid van de blackmetalgroep Mayhem, groep die dit jaar – zonder Vikernes – nog te zien was op Graspop. Gaandeweg begaf Vikernes zich meer en meer in extreemrechtse kringen en begon hij zich ook fel te keren tegen het christendom. Hij werd naast antichristelijk ook antisemitisch. In 1994 werd hij tot eenentwintig jaar gevangenisstraf veroordeeld voor brandstichting van drie kerken en een kapel, en voor de moord op Øystein 'Euronymous' Aarseth, gitarist van de band Mayhem. Eens achter de tralies veranderde Vikernes zijn naam in Varg Qisling Larssøn Vikernes. 'Varg' is Noors voor wolf en 'Qisling' slaat op de familienaam van Vidkun Quisling, het hoofd van de nazi-regering in Noorwegen tijdens de Tweede Wereldoorlog.

 

In 2009 kwam Vikernes na zestien jaar gevangenisstraf vervroegd vrij, waarna hij met zijn vrouw naar Frankrijk verhuisde. Vikernes was een van de mensen aan wie de Noorse extremist Anders Behring Breivik zijn manifest toestuurde. In ons land waren ondere andere de VB’ers Tanguy Veys, Chris Janssens en John Wolf de ‘begunstigden’. Toen de Franse muzieksite Radio Metal Vikernes ondervroeg over de bomaanslag in Oslo en de schietpartij op het eiland Utoya die 77 mensen het leven kostte, zei Vikernes: "Wanneer het voorbestaan van je land is bedreigd, heb je het recht jezelf te verdedigen, ook door geweld als dat nodig blijkt." Op zijn website distantieerde Vikernes zich echter van Breivik die hij voorstelde als een stroman van "zionisten". Op zijn website haalt Vikernes regelmatig uit naar Joden en staat hij afgebeeld in militaire kledij, en in kledij en met voorwerpen die verwijzen naar de Vikings.

 

Het netwerk dat de Duitse politie en justitie in het vizier kreeg zou opereren onder een naam die verwijst naar de ‘weerwolven’, een door de naziminister van propaganda Joseph Goebbels bedachte organisatie die als een guerillabeweging achter de geallieerde linies aanslagen zou plegen. Bij de verdachten: de met nazisymbolen vol getatoeëerde Zwitser Sebastien Nussbaumer die momenteel in een gevangenis zit voor het neerschieten van een man, en de Duitsers Heiko Wöhler en Denny Reitzenstein die sleutelfiguren zijn in de structuur rond de met Blood and Honour / Combat 18 gelieerde muziekgroep Weisse Wölffe. Er wordt ook een Nederlander in deze zaak genoemd, Jeroen Boers (19 j.). Hij was op vakantie in Spanje toen zijn woonst in de buurt van Den Haag doorzocht werd door de politie. Volgens zijn moeder heeft hij zich alleen “in zijn puberjaren” met rechtsextremisme ingelaten.

 

Volgens onze collega’s van Kafka liep Jeroen Boers mee bij vrijwel elke betoging van neonazi’s in Nederland, en werd hij ook in Duitsland gesignaleerd bij dergelijke betogingen. In 2010 vormt hij samen met enkele vrienden uit de scene rond Blood and Honour / Combat 18 een zogenaamde ‘Free Fight Crew’. Het jaar daarop werd hij met het ‘Skinhead Front Nederland’ gezien bij een gevechtstraining in een bos. Op de foto hierboven zie je Jeroen Boers bij een betoging van het Netwerk Nationale Socialisten op 18 juni 2011 in Den Haag (rechts, met een vlaggenstok). Ook op de foto: Willem Van Dijk (in streepjestrui, nu actief bij Venray Pedovrij), Niels Adams (in wit T-shirt, nu actief bij de extreemrechtse actiegroep Autonoom Nationaal Sociaal (ANS) Nederland, bij eerdere betogingen prominent in beeld met een T-shirt van Blood and Honour Vlaanderen) en Ed Polman (in donkere jas, die er al een lange gewelddadige geschiedenis op heeft zitten). In diezelfde betoging liepen ook enkele Vlamingen mee. Onder meer Chantal Meerkens (nu actief bij de Autonome Nationalisten).

 

De Noor Kristian ‘Varg’ Vikernes is vrijdag alweer vrijgelaten door de Franse politie. Dat men hem oppakte voor verhoor was omwille van de berichten die hij op het internet online zette. Dat zijn echtgenote Marie Cachet, weliswaar volstrekt legaal, recent vier jachtgeweren kocht, was ook al niet geruststellend. De Franse autoriteiten besloten om “vooraf, en niet achteraf te handelen”. Dat Vikernes niets ten laste kan gelegd worden inzake terrorisme betekent nog niet dat hij er zomaar vanaf komt. Hij zal zich nog bij de rechtbank moeten verantwoorden voor het via internet en op zijn computer gevonden bestanden aanzetten tot rassenhaat. Het onderzoek naar het Duitse-Zwitserse-Nederlandse netwerk wordt bemoeilijkt doordat de verdachten via een versleutelde internetverbinding met elkaar in contact stonden.

14-07-13

FRANSE REGERING ONTBINDT EXTREEMRECHTSE VERENIGINGEN

Vandaag is het quatorze juillet, de Franse feestdag. Voor sommige Fransen is het wat minder feest, al zijn ze nationalist tot en met. Voorbije woensdag 10 juli heeft de Franse regering drie nationalistische verenigingen verboden: de Jeunesses Nationalistes Révolutionnaire, Troisième Voix en de vereniging Envie de rêver die het lokaal van Troisième Voix uitbaatte. De verenigingen noemen zichzelf nationalistisch, maar extreemrechts is een beter predicaat.

 

Wat is de aanleiding? De dood van Clément Méric, een jonge antifascist die bij een nog niet volledig uitgeklaarde vechtpartij met extreemrechtse jongeren door een vuistslag in het gezicht het leven verloor. Serge Ayoub, het kopstuk van de Parijse extreemrechtse skinheads, leider van Troisième Voix waarbij de Jeunesses Nationalistes Révolutionaire als een soort ordedienst fungeert, wist na een nachtje rondbellen dat niemand van zijn beweging betrokken was bij de vechtpartij. Het tegendeel bleek waar. De Franse pers achterhaalde dat hoofdverdachte Esteban Morillo meer dan eens samen met Serge Ayoub is gezien, en de Franse politie wist dat drie van de vier verdachten sympathisanten van de Jeunesses Nationalistes Révolutionaire waren, de vierde verdachte was er lid van.

 

Hoe reageerde Serge Ayoub? Serge ‘Batskin’ Ayoub (waarover hier een uitgebreid portret) maakte op 25 juni bekend dat hij de Jeunesses Nationalistes Révolutionnaire en Troisième Voix ontbonden heeft. “Voor de eer.” Allicht echter in de hoop zo aan een ontbinding van regeringswege te ontsnappen. Mis gerekend dus, en de Franse regering ontbond ook de vereniging die Le Local, het clublokaal in Parijs, beheert. Alhoewel hij de Jeunesses Nationalistes Révolutionnaire en Troisième Voix zelf ontbonden heeft, gaat Serge Ayoub nu bij de Raad van Stata in beroep tegen de regeringsbeslissing om de Jeunesses Nationalistes Révolutionnaire, Troisième Voix en Enbie de rêver te ontbinden. “Wegens misbruik van macht.” Serge Ayoub denkt aan nog andere juridische procedures, daarbij raad krijgend van zijn moeder die… magistrate is.

 

Is de ontbinding zinvol? Zoals wij al schreven naar aanleiding van Blood and Honour Vlaanderen bemoeilijkt een ontbinding het verder organiseren van activiteiten, en kan het een signaal zijn voor twijfelaars om zich toch niet (verder) te engageren in dergelijke bewegingen. Voor anderen is het van de weeromstuit echter een reden om zich toch te engageren in gelijkaardige groepen. Maar beter verborgen voor de buitenwereld en/of onder een andere naam. Dé autoriteit over extreemrechts in Frankrijk, Jean-Yves Camus, wijst erop dat het ontbinden van groepen niet betekent dat je daarmee uitschakelt wat de individuele leden doen. In een gedegen artikel legt ook Blokbuster uit dat er meer nodig is om neonazi’s te stoppen. De Franse regering denkt overigens ook nog aan het ontbinden van het antisemitische l’Oeuvre Française en de daarbij aanleunende Jeunesses nationalistes. Die laatste wegens gewelddaden in de marge van betogingen tegen het homohuwelijk.

 

Heeft Serge Ayoub ook Vlaamse vrienden? Op het laatste congres van het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) was Serge Ayoub een van de twee gastsprekers. Dat is intussen drie jaar geleden, maar dit jaar nog was Serge Ayoub gastspreker op de 1 mei-betoging van Nation in Brussel. Kris Roman (ex-N-SA, nu Nation) poseerde er graag naast Serge Ayoub. Nation en enkele Autonome Nationalisten gingen op hun beurt naar de betoging die Serge Ayoub op 12 mei in Parijs organiseerde (foto: Troisième Voix op 12 mei 2013 in Parijs, met vooraan – handschoenen en papieren in de hand – Serge Ayoub). In de jongste nieuwsbrief van de Blood and Honour-afsplitsing Racial Volunteer Force vertelt een lid van Racial Volunteer Force Vlaanderen over de deelname van de Autonome Nationalisten aan de betoging in Parijs en worden de Britse RVF’ers opgeroepen om er volgend jaar ook aan deel te nemen.

 

Intussen is de website van Troisième Voix maagdelijk blank. En hadden ze bij Troisième Voix geen uitgesproken voorkeur voor blank? Toch. 

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: frankrijk, clement meric, actie |  Facebook | | |  Print

20-06-13

JEAN-MARIE LE PEN VEROORDEELD. DOCHTER LOOFT RUSLAND

Jean-Marie Le Pen (foto 1) is gisteren in Parijs definitief veroordeeld voor een van zijn uitspraken over de bezetting van Frankrijk door nazi-Duitsland. Dochter Marine Le Pen was op hetzelfde ogenblik in het Russisch parlement (foto 2) waar ze het Russisch regime loofde.

 

“In Frankrijk althans was de Duitse bezetting niet bijzonder inhumaan, zelfs al werden er blunders begaan, wat onvermijdelijk is in een land van 550.000 vierkante kilometers.” Deze uitspraak van Jean-Marie Le Pen in het rechtse blad Rivarol in januari 2005 kostte de vroegere voorzitter, nu erevoorzitter, van het Front national (FN), bij uitspraak van het Hof van Beroep in Parijs op 16 februari 2012, drie maanden celstraf met uitstel en een boete van 10.000 euro. Gisteren, 19 mei 2013, bevestigde het Hof van Cassatie de uitspraak. Ter illustratie van zijn gewraakte uitspraak gaf Jean-Marie Le Pen een volkomen eigenzinnige uitleg over de 86 Fransen die in Ascq gefusilleerd werden door een Duitse luitenant nadat het verzet een Duitse trein had laten ontsporen.

 

En terwijl vader Le Pen in Parijs de uitspraak van het Hof van Cassatie vernam, was dochter Le Pen te gast in het Russisch parlement in Moskou. “Ik wens dat de relaties wat meer evenwichtig worden, want ik heb het gevoel dat de Europese Unie een soort Koude Oorlog tegen Rusland voert”, zei Marine Le Pen tegen journalisten nadat ze ontvangen werd door de voorzitter van de Doema, het lagerhuis van het Russisch parlement. Volgens Marine Le Pen wordt Rusland “gediaboliseerd”. “Rusland zou een soort dictatuur zijn, een volledig gesloten land. Dat strookt niet met de werkelijkheid.” Marine Le Pen had wel gehoord dat mensenrechtengroepen klachten hadden, maar zei “voorrang te geven aan het oplossen van de problemen met de Franse democratie”.

 

De uitspraken van Marine Le Pen werden gedaan daags nadat het Russisch parlement in tweede lezing een wet goedkeurde die adoptie van Russische kinderen verbiedt voor homoseksuele partners of voor ongehuwden in een land waar het homohuwelijk mogelijk is. Er is geschreven dat Marine Le Pen liberaler dan haar vader denkt over homo’s, maar als puntje bij paaltje komt steunt Marine Le Pen een regime waar homo’s letterlijk van straat geveegd worden.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: le pen, frankrijk, rusland, holebi |  Facebook | | |  Print

13-06-13

CLÉMENT MÉRIC: EEN BURGER DIE NEEN DURFDE TE ZEGGEN

Vandaag precies een week geleden overleed in Parijs de 18-jarige Clément Méric na een vuistslag in het gezicht door een sympathisant van het extreemrechtse Jeunesses natonalistes révolutionnaires. Als hommage aan de overleden jonge antifascist publiceren we hier een (ingekorte) brief van zijn hoogleraar geschiedenis Amaury Chauou.

 

“Hoeveel Cléments zal het nog duren vooraleer we ons ontdoen van de aasgieren van de democratie? Briljante en ijverige leerling is hij niet de grote militant van extreem links, maar een jonge intellectueel en burger van deze wereld die neen durft zeggen. Neen aan de ziekte, de kanker waartegen hij zich met een bewondering wekkende ijzeren wil verzette. Neen aan het gemakzuchtig denken. Ik herinner mij hoe hij voor een van zijn opdrachten Duitsland in de jaren dertig bestudeerde en blijk gaf van een sterk politiek inzicht en een grote maturiteit voor zijn jonge leeftijd.

 

Wat heeft hij gevonden aan de oevers van de Seine? Jonge studenten de geëngageerd waren in compromisloze gevechten: tegen homofobie, tegen racisme, tegen antisemitisme, tegen ultraliberalisme, tegen ongelijkheid tussen mannen en vrouwen. Maar in Parijs heeft hij ook de spanningen gevoeld die tot een openbare uitbarsting hebben geleid. De cultuur van bezetting van de openbare ruimte trok hem zeerzeker aan, maar zijn frêle lichaamsbouw en recent herstel van zijn ziekte maakten hem daar niet toe voorbestemd. Dat werd zijn zwakte. Clément kruiste het pad van de specialisten van het stedelijk geweld, de abonnees van de politieke en sociale breuk en haat.

 

Die slechte ontmoeting werd Clément fataal, maar zijn stem blijft: als hij zich beroept op de sociale bewegingen en de extreemrechtse groupuscules bestreed die spuwen op de Republiek en een ‘derde weg’ op willen. Clément wist nochtans hoe zijn politieke tegenstanders handelen. Zijn eerder gereserveerd en discreet temperament stond haaks op het uiterst gewelddadig karakter van de skinheads. Als 18-jarige had Clément nog een heel leven voor zich. Het is ontoelaatbaar dat dit wegviel onder de slagen van de haat en het fanatisme.

 

De door het extreme geweld opgewekte verontwaardiging en emoties moeten iedereen verenigen die, zoals Clément, hun vrijheid hartstochtelijk willen beleven. Het is hoog tijd om neen te zeggen aan alles wat we niet willen in onze vergiftigde samenleving.”

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: frankrijk, clement meric, actie |  Facebook | | |  Print

KRIS ROMAN: WIE GELOOFT DIE MAN NOG ?

De antifascistische organisatie waarvan Clément Méric lid was wordt overstelpt met sympathiebetuigingen en vragen om acties. Het zal allicht niet de bedoeling geweest zijn van de verdachten van de vechtpartij waarmee Clément Méric het leven verloor, die allen sympathie blijken te hebben voor de Jeunesses nationalistes révolutionnaires. Een van hen – een vrouw – was er zelfs lid van.

 

Serge Ayoub, leider van de Troisième Voix, nauw verbonden met die Jeunesses nationalistes révolutionnaires, valt dus door de mand want hij beweerde bij hoog en laag dat de betrokkenen geen banden hebben met de Jeunesses nationalistes révolutionnaires. Voor een portret van de voornaamste verdachte voor de dood van Clément Méric: klik hier. Een voor aanstaande zondag geplande betoging van de Troisième Voix in Parijs wordt niet toegelaten. Evidemment.

 

Intussen blijkt ook dat Marine Le Pen nogal vlug is in het zich van de domme houden. Zij en anderen bij het Front national (FN) beweerden die Jeunesses nationalistes révolutionnaires (JNR) niet te kennen. In een uitzending van de commerciële televisiezender Canal Plus werden maar liefst drie verbanden getoond: bij betogingen van de JNR en van het FN; Marine Le Pen in Le Local, het lokaal van Serge Ayoub; en bij de FN-ordedienst.

.

De derde, en die het diepst door de mand valt, is Kris Roman. Spijts zijn eigen waarschuwing voor een escalatie van geweld tussen de uitersten aan het politieke spectrum plaatste Kris Roman gisteren op zijn Facebookpagina een illustratie waarbij alle antifascisten worden weggezet als bastaarden (foto). Wie gelooft Kris Roman nog als hij zegt bezorgd te zijn voor het “bepaalde personen in slecht daglicht zetten zonder dat dit ooit fysieke gevolgen zal hebben”?

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: clement meric, actie, frankrijk, le pen, roman |  Facebook | | |  Print

09-06-13

COMMENTATOR FRANCE INTER OVER HET VERSCHIL

Thomas Legrand (foto) geeft elke morgen op de Franse publieke radiozender France Inter zijn analyse van de politieke situatie. Hij is de meest beluisterde politieke commentator in de ochtend. Wat denkt hij over de situatie rond Clément Méric, de jonge antifascist die vorige week in Parijs overleed na een confrontatie met extreemrechts? Is er een opgang van extreemrechts in Frankrijk? Is er een verschil tussen extreem links en extreem rechts? De Morgen citeert dit weekend Thomas Legrand.

 

Volgens Thomas Legrand hebben extreemrechtse groepjes “hun spelonken misschien verlaten, de betogingen tegen het homohuwelijk als speelterrein gebruikt en hun zichtbaarheid verhoogd. Toch wijst niets erop dat hun invloed is toegenomen of dat de dood van Clément Méric buiten die context niet plaats had kunnen vinden.”

 

Tezelfdertijd gruwelt Legrand van de pogingen om extreem links en extreem rechts aan elkaar gelijk te stellen. “Extreem links heeft bij momenten geweld gebruikt dat verwerpelijk was maar dat zich altijd richtte tegen de staat. Extreem rechts richt zich tegen de mens. Niet om wat hij vertegenwoordigt maar om wat hij is: migrant, zwart, homo of moslim.”

 

Thomas Legrand besluit: “Ik zou redelijk trots zijn als mijn zoon geleek op wat ik afweet van Méric. En zeer gealarmeerd als hij lid zou blijken van de Jeunesses nationalistes révolutionnaires (JNR).”

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: clement meric, frankrijk |  Facebook | | |  Print

07-06-13

NA FRANSE DODE: “ER ZULLEN MEER DIE LINKSE MUMMIE VOLGEN”

Frankrijk is onder de indruk van de dood van Clément Méric: in het Franse parlement werd een minuut stilte gehouden, er zijn herdenkings-plechtigheden in het hele land (foto 1), de televisiezenders openden er hun nieuws mee en gingen er lang over door… Alleen extreemrechts in ons land is er niet van onder de indruk. Meer zelfs: men dreigt ermee dat in Vlaanderen meer het voorbeeld van Clément Méric zullen volgen.

 

Volgens RechtsActueel is er niets wat de dood vergoelijkt, maar waren Clément Méric en zijn vrienden wel uit op “de confrontatie met rechts”. Ze gingen immers naar een verkoop van het kledijmerk Fred Perry “dat geliefd is bij rechtse jongeren” om er "de confrontatie met rechts te zoeken". Fred Perry is inderdaad een merk dat populair is bij (extreem)rechtse jongeren, maar betekent dat dat anderen het niet zouden mogen kopen en dragen? Natuurlijk niet. De tegenwoordig bekendste Fred Perry-drager is Ronde van Frankrijk-winnaar Bradley Wiggins, en heeft iemand hem verdacht van extreemrechtse sympathieën? Of nog: in de Lange Koepoortstraat in Antwerpen is er een fijn winkeltje waar Fred Perry-kledij verkocht wordt. Heeft iemand dat ooit bestempeld als een exclusieve winkel voor extreemrechts, en de uitbaters verdacht? Neen toch. Dat Clément Méric en zijn vrienden naar een Fred Perry-verkoop gingen moet dus niet verdacht gemaakt worden.

 

In de winkel zagen de jongeren hun toekomstige aanvallers, duidelijk met een ander ideeëngoed want ze werden ook gezien met White Power- en Blood and Honour-T-shirts. En boksbeugels hadden ze ook al bij. Bij de Fred Perry-verkoop hadden beide partijen laten weten dat ze elkaar niet lusten, maar is dat een reden om elkaar te lijf te gaan? Volgens Serge Ayoub, de leider van de Jeunesses nationalistes révolutionnaires (JNR) en het daarbij aansluitend Troisième Voix, “hebben de extreemlinkse jongeren de eerste slagen uitgedeeld, en is er in elk geval een trek- en duwpartij geweest”. Dat laatste zal niemand betwisten, het eerste zal het onderzoek moeten uitwijzen. Maar Serge ‘Batskin’ Ayoub vindt het blijkbaar normaal dat extreemrechts met boksbeugels de andere jongeren sloeg. Een normaal mens heeft zoiets niet op zak. De bijnaam Batskin komt overigens van de baseballknuppel waarmee Ayoub vaak is gezien. Niet echt een onschuldig lammetje.

 

In het zog van de populistische betogingen tegen het huwelijk voor iedereen, dus ook voor homo’s en lesbiennes, wordt meer en meer geweld van extreemrechtse groupuscules genoteerd in Frankrijk. Dat was zo op 26 mei na de laatste grote betoging tegen het huwelijk voor iedereen in Parijs, op 17 april toen drie extreemrechtse skinheads een homocafé in Lille (Rijsel) aanvielen en het interieur vernielden, op 23 april toen identitairen in Lyon de politie aanvielen en een onafhankelijk fotograaf schopten…

 

Na naar eigen zeggen een nacht rondbellen in het milieu vond Serge Ayoub de extreemrechtsen die betrokken waren bij de vechtpartij. Eén van hen zou geen skinhead zijn maar een paardenstaart hebben, maar dat maakt hem natuurlijk nog niet onschuldig aan (mede) betrokkenheid bij de dood van Clément Méric. Op televisiebeelden is intussen een man met een paardenstaart gezien die weggevoerd werd met een politieauto. Het zou dus kunnen dat de politie de daders op de hielen zit. Volgens Serge Ayoub was er niemand bij van JNR/Troisième Voix, maar de minister van Binnenlandse zaken sprak dat alvast tegen voor twee van de aangehoudenen.

 

Serge Ayoub is overigens geen onbekende in ons land. Hij werd enthousiast aangekondigd als spreker op het derde congres van het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) in 2010; op 1 mei dit jaar was hij op de 1-meibetoging van Nation in Brussel (foto 2, met achter hem het groepje Autonome Nationalisten); Nation en de Autonome Nationalisten trokken op hun beurt naar de betoging die Serge Ayoub op 12 mei in Parijs organiseerde maar vooral de pers haalde door het protest van Femen. Kris Roman (Euro-Rus/Nation/medewerker RechtsActueel), op 1 mei in Brussel graag op de foto samen met Serge Ayoub, schreef gisteren op Facebook: “Indien die antifa’s blijven mensen lastig vallen, zullen er meer die ‘linkse’ mummie opvolgen ..” Respectloos voor Clément Méric en een onverholen dreigement.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: clement meric, frankrijk, rechtsactueel, roman, actie |  Facebook | | |  Print

06-06-13

EXTREEMRECHTS DOODT IN PARIJS

Clément Méric (foto), een 18-jarige universiteitsstudent bekend om zijn antifascistisch engagement, is gisteren in Parijs, bij het verlaten van een kledingwinkel aan het station Saint-Lazare, voor dood geslagen door een groep extreemrechtse skinheads die behoren tot de Jeunesses nationalistes révolutionnaire (JNR).

 

Clément Méric overleed vannacht in een Parijs’ ziekenhuis als gevolg van zijn verwondingen. De Parti de Gauche roept op om vanavond in Parijs, om 18u30 aan de Place Saint-Michel (metro Saint-Michel), te protesteren tegen deze gruwelijke misdaad en de ontbinding te vragen van de extreemrechtse groepen die verantwoordelijk zijn voor de dood van Clément Méric.

09:16 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: frankrijk, actie, clement meric |  Facebook | | |  Print

26-05-13

FASCINATIE VOOR ZELFMOORD BIJ EXTREEMRECHTS THEORETICUS

Vandaag wordt in Frankrijk allicht voor het laatst massaal betoogd tegen het homohuwelijk. En dan nog omdat de betoging al lang gepland is, want er werd gedacht dat le mariage pour tous pas nu zou behandeld worden in het Franse parlement.

 

Maar de wet heeft al een parlementaire goedkeuring gekregen, beroep bij de Conseil constitutionnel haalde niets uit, de Franse president ondertekende reeds de wet, en woensdag wordt het eerste homohuwelijk voltrokken. Frankrijk is daarmee het zeventiende land waar ook mensen van hetzelfde geslacht kunnen huwen. Spijts langdurige agitatie door klassiek rechts en extreemrechts staat 62 % van de Fransen achter de mogelijkheid dat iedereen kan huwen. Het waanzinnigste protest tegen het homohuwelijk, en in een klap ook tegen de ‘islamisering’ van Frankrijk, vond voorbije dinsdag 21 mei plaats. De Franse historicus en extreemrechtse intellectueel Dominique Venner (78 j., foto 1) stapte de Notre Dame in Parijs binnen en schoot zich door het hoofd in de kathedraal.

 

Het wapen was een traditioneel pistool van Belgische makelij. Geen toevallige keuze, want Venner schreef meer dan tien boeken over vuurwapens en had naar verluidt een behoorlijk arsenaal aan wapentuig in huis. Het is ook geen toevallige vorm van protest. “Zelfmoord kan de sterkste vorm van protest zijn als ze vrijwillig wordt uitgevoerd, zoals de samoerai deden en ook de oude Romeinen”, schreef Venner begin dit jaar in zijn eigen tijdschrift La Nouvelle Revue d’Histoire. Een paar uren na zijn zelfdoding werd op Radio Couroisie, een vrije radio die al geregeld op de vingers is getikt wegens discriminatie en racisme, de afscheidsbrief voorgelezen die Venner heeft achtergelaten bij het altaar in de Notre Dame. Een brief die in een Nederlandstalige vertaling werd overgenomen door het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA).

 

Venner is geboren als zoon van een vader die tijdens de Duitse bezetting lid was van een fascistoïde partij die collaboreerde met de nazi’s. Dominique Venner zelf was lid van Jeune nation, een nationalistische organisatie die in de jaren vijftig verboden werd na een serie gewelddaden. Venner was ook betrokken bij de OAS, de Organisation Armée Sécrète, een illegale politiek-militaire organisatie die tegen de onafhankelijkheid van Algerije streed. Hiervoor werd hij veroordeeld tot een gevangenisstraf van drie jaar, waarvan hij slechts de helft moest uitzitten. In 1963 richtte Venner, samen met Alain de Benoist, Europe-Action op. Hij was ook lid van de Groupement de recherche d’études pour la civilisation européenne (GRECE) die een inspiratiebron werd voor de Europese extreme rechterzijde.

 

Venner had een morbide fascinatie voor nationalistische schrijvers die zelfmoord pleegden zoals Henry de Montherlant, Pierre Drieu La Rochelle en Yukio Mishima. Een fascinatie die blijkbaar gedeeld wordt door het hierboven al geciteerde N-SA die een fragment uit een interview met Yukio Mishima én twee video’s van de Japanner publiceerde, naast nog eens vier andere artikels naar aanleiding van de dood van Dominique Venner. De actievoerders van Femen waren dan nog niet zo zot als ze in de Notre Dame zelfdoding voor fascisten ensceneerden (foto 2). De geschriften van Dominique Venner werden ook in Vlaams Belang-kringen gelezen. Gentenaar Francis Van den Eynde bijvoorbeeld, twintig jaar parlementslid voor het Vlaams Blok/Belang en bedrijvig bij Were-Di en Voorpost, heeft minstens twintig werken van Venner in zijn boekenkast staan en zegt sterk door hem beïnvloed te zijn.

 

Uiteraard las ook Koen Dillen de geschriften van Dominique Venner. Voor 't Pallieterke van volgende week schreef hij een in memoriam. De Italiaanse neonazi’s van CasaPound hebben slogans over Dominique Venner verspreid, maar zijn dood zal bijlange niet dezelfde impact hebben als bijvoorbeeld de zelfverbranding van Jan Palach als protest tegen de bezetting van Tsjecho-Slowakije door de Warschaupacttroepen na het smoren van de Praagse Lente in 1968. Daarvoor zijn de ideeën waar Dominique Venner voor stond te marginaal.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: frankrijk, holebi, venner, n-sa, van den eynde |  Facebook | | |  Print

21-05-13

MARINE LE PEN IN LEEG ZWEMBAD GEVALLEN

Vorige zaterdag verscheen Marine Le Pen, de voorzitster van het Front national (FN), niet op een partijmeeting in het Franse Limoges. Haar vader Jean-Marie Le Pen (84 j.) dook er op en legde uit dat zijn dochter dezer dagen zich niet kan verplaatsen als gevolg van een ongeval. Vader Le Pen dramatiseerde het letsel; partijmedewerkers deden zondag hun best om het letsel te minimaliseren.

 

Marine Le Pen (foto: samen met haar vader op 1 mei in Parijs) was een week geleden het gras aan het maaien aan haar buitenverblijf in de buurt van Perpignan als ze in het lege zwembad daar viel. Ze viel op haar rug in het lege zwembad tweeënhalve meter lager en brak daarbij haar heiligbeen. Marine Le Pen liet in een tweet weten dat het herstel lang zal duren, de breuk pijnlijk is, maar niets dramatisch is. Met de partijmeeting die ze in Limoges miste, startte het FN haar campagne voor de volgende gemeenteraads- en Europese verkiezingen. Marine Le Pen heeft haar handen alleszins nog vrij want intussen heeft ze een niet aflatende stroom tweets de wereld ingestuurd. Voor een persconferentie en voor televisieoptredens (Questions d’Info, C/Politique) kon ze zich nog verplaatsen. Marine Le Pen belooft dat als ze in 2017 tot Frans president verkozen wordt, ze de wet zal vernietigen die vorige zaterdag door president François Hollande werd ondertekend en het huwelijk voor iedereen, dus ook voor mensen van hetzelfde geslacht, toelaat.

 

Mocht Marine Le Pen er niet in lukken om Frans president te worden, kan ze natuurlijk nog solliciteren voor de rol van Romy Schneider in een remake van de film La piscine. Jean-Luc Mélenchon (Front de Gauche) wenste Marine Le Pen een spoedig herstel toe, om ze bij de volgende verkiezingen met des te meer kracht te kunnen verslaan. “Intussen breek ik mijn kont voor de werknemers, terwijl zij haar kont breekt in een zwembad”, twitterde Mélenchon nog.

00:11 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: frankrijk, le pen |  Facebook | | |  Print

14-05-13

FEMEN TEGEN NEONAZI’S

“Om hoe laat is de actie van Femen?” Hilariteit in de 1-meistoet dit jaar in Antwerpen als blijkt dat gemeenteraadslid Toon Wassenberg maar een grapje maakte. Een Femen-actie zou de 1-meistoet anders meer aandacht van de media bezorgen dan nu het geval was. De neonazi’s die zondag in Parijs betoogden hadden meer 'geluk'.

 

Naar jaarlijkse gewoonte waren er op de tweede zondag van de maand mei in Parijs allerlei manifestaties van vaderlandsliefde. Enerzijds een door de Franse overheid georganiseerd ‘Nationaal feest voor Jeanne d’Arc en vaderlandsliefde’. Anderzijds een reeks betogingen die allemaal langs de Place des Pyramides passeren, waar een standbeeld voor Jeanne d’Arc staat. Een betoging van de radicaalrechtse ‘Jeunesses nationalistes’, een betoging van de koningsgezinde ‘Action française’, een betoging van het extreemrechtse ‘Renouveau française’ en een betoging van ‘Union sacrée des patriotes’, een initiatief van de Troisième Voix van Serge Ayoub (foto bij het artikel hieronder) waar men bij het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA), de Autonome Nationalisten en Nation naar opkijkt. Een bonte verzameling van rechtsradicale nationalisten, het ene groepje al kleiner dan het andere, stapte mee op bij deze laatste betoging die gevolgd werd door een concert met de CasaPound-groep Drizzatorti.  

 

Toen de derde betoging zich aan het ontbinden was en de vierde betoging klaar stond om de Place des Pyramides in te nemen, verschenen vier Femen-vrouwen op de vierde verdieping van een appartement aan de Place des Pyramides. Ze ontrolden een reuzengrote spandoek “Sextermination for nazis” (foto’s) en waarschuwden: “Neofeminism is watching you”. Rookbommen trokken verder de aandacht. Beneden werd door de toegestroomde extreemrechtsen tot neonazi’s “Femen = sletten” geroepen, en – waarschijnlijk geïnspireerd door het lot van Jeanne d’Arc – “Femen op de brandstapel”. Even later gevolgd door “Politie = medeplichtig” toen de toegesnelde politie verhinderde dat de betogers het geviseerde appartement binnentrokken. Pas na een half uur konden de Femen-vrouwen weggehaald worden door brandweerlui (video).

 

Tussen de betogers en (on)gelukkigen die het Femen-spektakel mochten aanschouwen werden ook enkele Belgen opgemerkt. Christian Berteryan bien sûr, niet voor het eerst in Parijs. Een bende van Nation, met onder andere Hervé Van Laethem die de circa 700 betogers mocht toespreken en Emmerson Henge. Koen Sweeck (Autonome Nationalisten) viel op omdat hij nog altijd de Vlaamse Leeuw-vlag droeg die hij op 1 mei ook al bij zich had. Tim Vanackere was opnieuw van de partij om de spandoek van de Autonome Nationalisten vast te houden. En ook Chantal Meerkens ontbrak niet.

 

De Femen-actie werd gisteren druk becommentarieerd ter extreme rechterzijde. Eddy Hermy reageerde (nog) niet – die is nog altijd van slag van 1 mei – maar bijvoorbeeld Rob Verreycken schreef dat hij “met een visademke” zit “te wachten op de eerste ontmoeting tussen de Fijne Vleeswaren en pakweg Voorpost of NSV!”. Een sterke tegenbetoging voor de jaarlijkse NSV!-uitstap lijkt ons een beter idee.

PARIS: DE L’EXTRÊME-DROITE AU NÉO-NAZIS

Voor zowat alles vind je tegenwoordig toeristische gidsen.

 

Waar vind je in Parijs het lokaal van opperskinhead Serge Ayoub (de man die zich op de borst klopt op foto 1)? Waar kan je Servisch bier drinken? Waar komt allochtoon extreemrechts bijeen? Waar komen de katholieke integristen bijeen? Waar vind je extreemrechtse tot negationistische lectuur? Waar vind je de lokalen van de diverse extreemrechtse groupuscules? Waar vinden de extreemrechtse voetbalsupporters elkaar? Het is allemaal in kaart gebracht (foto 2).

 

Gelukkig is er nog een ander Parijs.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: frankrijk, neonazi's |  Facebook | | |  Print

07-05-13

FRANKRIJK: VAN KWAAD NAAR ERGER ?

François Hollande is één jaar Frans president, maar het is een verjaardag in mineur geworden. Nog nooit daalde de populariteit van een Franse president zo snel en zo fel.

 

De economie ligt in duigen en de werkloosheid piekt, het begrotingstekort loopt op en de rijkentaks geraakt maar niet ingevoerd, en dan zijn er nog de schandalen en affaires (de verzwegen buitenlandse bankrekening van een minister, de rivaliteit tussen Hollandes huidige vriendin Valérie Trierweiler en Hollandes ex-echtgenote Ségolène Royal). François Hollande zoekt eindeloos naar een vergelijk en durft geen beslissingen te nemen, en intussen trekt de Franse rechterzijde de straat op tegen de mariage pour tous, het openstellen van het huwelijk voor homo’s en lesbiennes. Hollandes partij, de Parti Socialiste, bepleit geduld. Maar het geduld geraakt op. Vorige zondag betoogden in Parijs, op initiatief van het Front de Gauche, tienduizenden mensen voor het invoeren van de zesde republiek, een op (echte) socialistische en ecologische principes gestoelde samenleving (foto 1).

 

In de opiniepeilingen haalt François Hollande nog maar 19 % van de stemmen, en krijgt Marine Le Pen 23 % van de stemmen. Bij het Vlaams Belang reageert men dan ook zeer tevreden over de score van de voorzitster van het Front national, en gaat men al uit van een tweestrijd bij de volgende presidentsverkiezingen tussen Marine Le Pen en Nicolas Sarkozy. In haar communicatie verzwijgt het Vlaams Belang evenwel dat Nicolas Sarkozy in diezelfde opiniepeiling 34 % van de stemmen krijgt, en in een mogelijke tweede stemronde bij de Franse presidentsverkiezingen Marine Le Pen dan ook allicht de duimen zal moeten leggen.  

 

Een televisiereportage van de 1-meioptocht van het Front national in Parijs leert ons intussen welk soort volk achter Marine Le Pen staat: een 11-jarig meisje (vanaf 1’11” op deze video) dat zegt van Marine Le Pen te houden omwille van haar toespraken voor een blank Frankrijk… maar wel wil dat haar allochtone vriendjes in Frankrijk mogen blijven; een man (vanaf 2’05” te zien in dezelfde video) die zijn hoofd met nazisymbolen liet tatoeëren, maar daarover niets wil zeggen aan de pers; en een vrouw (vanaf 2’45” in beeld) die kinds doet omdat de reporter die haar een paar vragen stelt een allochtone is, alhoewel evengoed Française.

 

Als Salhia Brakhilia (vanaf 4’07”) aan de kopstukken van het Front national (foto 2) vraagt wat het eerste is wat moet gebeuren, krijgt ze als antwoord: “(De commerciële televisiezender, nvdr.) Canal Plus afschaffen”. De 1-meitoespraak van Marine Le Pen begint met een aantal minuten vertraging omdat de toespraak rechtstreeks uitgezonden wordt door twee televisiestations… waaronder een televisiestation behorend bij de groep van Canal Plus. Marine Le Pen wil dus afschaffen waar ze volop zendtijd krijgt?! De rechtstreeks uitgezonden beelden werden overigens overgenomen van het Front national… dat een selectie van beelden maakte alsof er tienduizenden naar Marine Le Pen staan te luisteren, terwijl het volk aan het podium in feite al behoorlijk uitgedund is (zie vanaf 5’57”).

 

François Hollande bracht niet de beloofde verandering, maar met Marine Le Pen wordt het helemaal absurd.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: frankrijk, le pen, media, actie |  Facebook | | |  Print

14-04-13

ALS LE PEN ANDEREN BUITENLANDSE BANKREKENINGEN VERWIJT

Het bekend worden van een tot dan verborgen buitenlandse bankrekening heeft in Frankrijk de minister van Begroting  Jérôme Cahuzac doen opstappen. In zijn val geraakte ook de rol bekend van Philippe Péninque (foto 1). Péninque is een intimi van Marine Le Pen (foto 2), voorzitster van het Front national (FN).

 

De Zwitserse bankrekening die minister Jérôme Cahuzac de das om deed werd in 1992 bij de UBS-bank geopend door Philippe Péninque. Een jaar later werd de bankrekening overgedragen aan de intussen gevallen minister via het financiënbedrijf Reyl & Co. Nog eens zes jaar later werd de bankrekening verhuisd naar het filiaal van de USB-bank in Singapore. Het bestaan van de buitenlandse bankrekening werd uitgebracht door Mediapart, een onafhankelijke website die model staat voor wat Apache doet. De link met het Front national (FN) werd bovengehaald door Le Monde die al jaren investeert in journalisten die extreemrechts van nabij volgen.

 

Aan Le Monde gaf Philippe Péninque toe dat hij de buitenlandse bankrekening voor Jérôme Cahuzac geopend heeft. Volgens hem was dit volkomen legaal, en is slechts illegaal die bankrekening niet bekend te maken bij de fiscus. Formeel klopt dit, maar uit de reconstructie van de feiten blijkt dat Philippe Péninque maar al te goed wist wat de bedoeling was met de bankrekening die hij opende. Marine Le Pen was op de hoogte van de affaire, maar dat belette haar niet om het ontslag van de Franse regering en de ontbinding van het Franse parlement te eisen na het bekend worden van de zaak-Cahuzac en de Offshore Leaks die de penningmeester van François Hollandes campagne voor de Franse presidentsverkiezingen in nauwe schoentjes bracht.

 

Het publiek bekend worden van de rol van Philippe Péninque zette natuurlijk een domper op de feestvreugde bij Marine Le Pen. Philippe Péninque is een oud lid van de Groupe Union Défense (GUD), een rechts-radicale studentenvereniging berucht omwille van haar gewelddadige acties. Hij kende de latere socialistische minister van Begroting toen die nog chirurg was, en Péninque en Cahuzac samen golf speelden. In 2007 maakte Philippe Péninque een financiële audit voor en van het Front national, na de zware verkiezingsnederlaag van het FN dat jaar. Philippe Péninque zette ook wel eens een betoging op voor het FN, maar was vooral een van de voor de buitenwereld verborgen adviseur van Marine Le Pen. Een adviseur die Jérôme Cahuzac maar ook het FN niet veel heil bracht.

 

Bij de verkiezingen in 2007 behaalde het FN met 4,5 % van de stemmen haar laagste score ooit. Nog erger was dat met die 4,5 % van de stemmen het FN haar kosten voor de verkiezingscampagne niet terugbetaald kreeg van de Franse Staat, en 8 miljoen euro in schuld stond bij haar drukker en officieuze bankier van het FN Fernand Le Rachinel. Volgens de Le Monde-journalisten Abel Mestre en Caroline Monnot was het Philippe Péninque die Jean-Marie Le Pen aanraadde de schuld aan Le Rachinel niet terug te betalen. Le Rachinel trok naar de rechtbank, het FN verloor de rechtszaak en zag zich verplicht haar prestigieus hoofdkwartier in Saint-Cloud te verkopen.

 

Een tweede FN’er genoemd in het kader van de buitenlandse belastingsparadijzen is Jean-Pierre Mouchard. Hij opende als penningmeester van het FN in 1981 meerdere rekeningen bij de al genoemde Zwitserse UBS-bank, waarbij onder andere minstens 2,8 miljoen euro gestort werd op een Cotelec-rekening. ‘Cotelec’ staat voor ‘cotisations électorales’, en het geld op die buitenlandse rekening gestort moest daarmee uit handen blijven van de schuldeisers van het FN en beschikbaar blijven voor de volgende verkiezingscampagne. De schuldeisers waren niet Jean-Marie Le Pens eerste zorg.

 

Het is echter niet alleen dat Marine Le Pen een dubieuze financieel adviseur heeft, en haar vader er alles aan deed om niet tegemoet te komen aan zijn schuldeisers, het fortuin van de familie Le Pen is ontstaan nadat op 25 september 1976 Hubert Lambert overlijdt en die zijn kapitaal en onroerend goed in onduidelijke omstandigheden bij testament overmaakt aan Jean-Marie Le Pen. Volgens Pierrette Lalanne, de eerste echtgenote van Jean-Marie Le Pen en moeder van Marine Le Pen, was het belangrijkste deel van Hubert Lamberts kapitaal bij een Zwitserse bank gedeponeerd en bleef het zo in handen van haar toenmalige echtgenoot maar uit het oog van de Franse fiscus.

 

In 2007 voerde het FN campagne met de slogan Propere handen en hoofd omhoog. De geschiedenis leert dat dit geenszins het geval is bij zij die toen en nu anderen aanklagen.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: frankrijk, le pen |  Facebook | | |  Print

25-06-12

FRANKRIJK. 'LE CHANT DES PARTISANS': NIET TE VAAK MEER

Een week geleden werd Frankrijk wakker met na een socialistische president nu ook een socialistische meerderheid in het Franse parlement. Marine Le Pen geraakte net niet verkozen spijts ze elke dag een forum kreeg bij meerdere televisiezenders, alleen vergelijkbaar met wat Bart De Wever in Vlaanderen krijgt. Extreemrechts vaardigt wel drie mensen af naar het Franse parlement. Een merkwaardig trio.

 

De 22-jarige Marion Maréchal-Le Pen (foto 1) haalde al uitgebreid de Vlaamse media. Ze is één van de negen kleinkinderen van Jean-Marie Le Pen. Moeder Yann Le Pen is de tweede van de drie dochters van Jean-Marie Le Pen. De jongste dochter is Marine Le Pen. De oudste dochter is Marie-Caroline die in de jaren negentig Bruno Mégret volgde in zijn poging Jean-Marie Le Pen weg te krijgen aan het hoofd van het Front national (FN), en daarna maar een eigen partij stichtte. Marion Maréchal-Le Pen kreeg de FN-ideologie met de paplepel ingegoten. Niet alleen is er haar grootvader en moeder, haar vader – Samuel Maréchal – was jarenlang actief binnen het FN.

 

Marion Maréchal-Le Pen studeert rechten in Parijs, woont in het nabijgelegen Saint-Cloud en trok pas een tweetal maanden geleden voor het eerst naar het zuidelijke Carpentras om er campagne te voeren. Twee jaar geleden stond ze voor het eerst op een FN-lijst. Bij de regionale verkiezingen in Ile-de-France, de regio rond Parijs. Toch wou ze niet verkozen worden. “Ik studeer niet om me vervolgens op te sluiten in een politiek carcan. En ik wil een beroep dat me niet van de realiteit loskoppelt”, zei ze toen. Nu was haar verkiezing bijna onvermijdelijk. Ze werd als kandidaat gedropt in de derde kiesomschrijving van de Vaucluse, waar Marine Le Pen bij de eerste ronde van de presidentsverkiezingen op 22 april haar beste score behaalde.

 

Marion Maréchal-Le Pen kreeg liefst 42 % van de stemmen, ook al beperkte haar campagne zich omwille van haar studies vooral tot marktbezoeken. Dat de socialistische en klassiek-rechtse tegenkandidaten bleven deelnemen aan de tweede ronde van de parlementsverkiezingen, en hun stemmen niet verzamelden bij één van beiden, hielp Marion Maréchal-Le Pen natuurlijk ook. Voor haar tante en FN-voorzitster Marine Le Pen symboliseert Marion het ‘nieuwe FN': meer gepolijst en minder grof in de presentatie, maar ideologisch onwrikbaar op kernthema's als de verdediging van de ‘Franse identiteit' en de strijd tegen de immigratie en de globalisering.

 

Voor het eerst sinds 1997 is het FN opnieuw vertegenwoordigd in de Franse Assemblée. Marine Le Pen had vooraf gerekend op zes zetels, maar moet uiteindelijk tevreden zijn met twee zitjes. En de tweede verkozene op een FN-lijst is niet eens lid van het FN. Gilbert Collard, een grofgebekte advocaat verkozen in de Gard. Hij belooft in het Frans parlement “une mission de casse-couille démocratique”, een missie van democratische zeveraar, kwijler… Collard kreeg 42,8 % van de stemmen, met dank aan een aantal klassiek-rechtse stemmers die niet meer voor de UMP-kandidaat in de tweede stemronde stemden spijts die nog altijd kandidaat was in die tweede stemronde. Anders dan het FN is Collard tegen de doodstraf en voor de abortuswet.

 

De derde extreemrechtse verkozene is Jacques Bompard (rechts op foto 2), burgemeester van Orange, ex-FN. Met 58,7 % van de stemmen verkozen als parlementslid in de vierde kiesomschrijving van de Vaucluse. In 1986 was hij al eens verkozen als parlementslid, één van de vijfendertig FN-parlementsleden die ene keer dat de parlementsleden in Frankrijk niet verkozen werden volgens het meerderheidsstelsel. In 1995 werd Jacques Bompard één van de vier FN-burgemeesters in Zuid-Frankrijk.  In 1998 stapte Bompard vervolgens op bij het FN alhoewel hij één van de medestichters van het FN is. In 2001 en 2008 kon Bompard zijn mandaat als burgemeester van Orange telkens weer verlengen. Hij is nu voorzitter van de ‘Ligue du Sud’ en kwam bij deze parlementsverkiezingen op onder het etiket ‘Union des droites et du centre’.

 

Onder het FN heeft Bompard naar eigen zeggen “een streep getrokken”, al heeft hij geen moeite om Jean-Marie Le Pen en Marion Maréchal-Le Pen nog eens hartelijk te ontmoeten. Jacques Bompard is ieders vriend zolang ze maar rechts zijn. Zijn echtgenote Marie-Claude Bompard (links op foto 2) is burgemeester in Bollène, twintig kilometer verderop van Orange. De plaats waar de Belgische atleet Ivo Van Damme in 1976 verongelukte. Marie-Claude Bompard liet zich daar vorige maandag opmerken door Le Chant des Partisans, hét lied van de weerstand tegen de nazi’s, niet meer te laten horen op een herdenkingsplechtigheid. Toen weerstanders en communisten toch Le Chant des Partisans lieten weerklinken, werd de politie op hen afgestuurd en repten de partijgenoten van Marie-Claude Bompard zich om de Marseillaise aan te heffen.

 

Le Chant des Partisans zou wel op 26 augustus, ‘dag van de bevrijding van de stad’, gespeeld worden. Maar voor Marie-Claude Bompard moet men dus ook niet overdrijven met dat lied van de weerstand te laten horen.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: frankrijk, internationaal, le pen, actie |  Facebook | | |  Print