26-08-10

WIE WINT MET SARKOZY?

De Franse krant Le Monde pakte vorige week uit met een voorpagina-artikel, en een bijna volle bladzijde binnenin, over de effecten van de forse taal van president Sarkozy over immigratie en criminaliteit, in één adem vernoemd. Zou het Front national (FN) van Jean-Marie Le Pen hier profijt uithalen of zou Nicolas Sarkozy zo de wind uit de zeilen halen van Marine Le Pen als die op weg naar het voorzittersschap van het FN in 2012 ook de volgende presidentskandidaat van het FN wordt?

 

De forse woorden van Sarkozy vielen nadat midden juli de politie een gewapende overvaller van het casino van Grenoble doodschoot, waarna er in deze stad in zuidoost-Frankrijk hevige rellen losbraken. Enkele dagen later schoot de politie een voortvluchtige woonwagenbewoner dood in het departement Loir-et-Cher, in midden-Frankrijk, waarna woonwagenbewoners geweld gebruikten tegen de politie. Sarkozy haalde hierna fors uit over het immigratiebeleid en woonwagenbewoners. Sarkozy ‘betreurde’ dat de werkloosheid onder de niet-Europese buitenlanders in Frankrijk 24 % bedraagt, tegenover een gemiddelde werkloosheidsgraad in Frankrijk van ruim 9 %. Het antwoord was niet een betere opleiding geven of maatregelen om het racisme in te perken, maar het opdoeken van de helft van niet-legale terreinen van woonwagenbewoners, het uitzetten van migranten die illegaal in Frankrijk verblijven, het afnemen van de Franse nationaliteit van uit het buitenland afkomstige Fransen die geweld gebruiken tegen openbare ordehandhavers, minderjarige buitenlandse delinquenten bij meerderjarigheid niet meer automatisch de Franse nationaliteit verlenen…

 

Sommigen verwezen naar het programma van het FN waar die maatregelen uitgeput lijken, en in het programma van het FN staan inderdaad al jaren gelijkaardige voorstellen. Meteen was er ook de roep om meer: waarom de nationaliteit afnemen van allochtonen enkel bij gebruik van geweld tegen openbare ordehandhavers? Anderen wezen dan weer op racisme: waarom sommige Fransen extra bestraffen bij wandaden? Sarkozy kreeg ook de wind van voren van zijn partijgenoot oud-premier Dominique de Villepin. “Termen als ‘oorlog tegen de criminaliteit’ komen van neo-conservatieve Amerikanen, maar bleken weinig succesvol”, zegt De Villepin. Sarkozy zaait meer onrust dan hij problemen oplost. Het veiligheidsgevoel bij de Fransen is gedaald sinds Sarkozy premier werd in 2007. Of de Fransen geloven dat het met de aangekondigde maatregelen gaat verbeteren… is een kwestie van vraagstelling. Een enquête bij een representatief geacht staal van duizend Fransen in opdracht van de rechtse krant Le Figaro gaf een gunstig resultaat voor Sarkozy. Een enquête bij een even groot representatief staal Fransen in opdracht van het linkse weekblad Marianne gaf een veel minder gunstig, tot negatief, resultaat.

 

Bij het FN zijn ze er rotsvast van overtuigd dat de forse uithalen van Sarkozy  ten gunste van het FN gaan uitdraaien. Maar anderzijds weten we ook dat het bijvoorbeeld niet is omdat de Vlaams-nationalistische gedachte oplaait in Vlaanderen, het Vlaams Belang ervan sterker wordt. In Hongarije voert de nationalistisch-populistische regering van premier Viktor Orbán een beleid uit dat nauw aansluit bij het programma van het extreem-rechtse Jobbik… en peilingen wijzen uit dat Jobbik, de VB-vrienden in Hongarije, terrein verliezen. Dus...? De grootste verliezers dreigen de gewone burgers te worden. Sarkozy klaagt bijvoorbeeld over de 24 % werklozen onder de niet-Europeanen in Frankrijk, maar hebben de Fransen niet minstens zoveel redenen om te klagen over Sarkozy omdat hij 23 % van de jongeren in Frankrijk werkloos laat? Dubbel zoveel als gemiddeld in andere landen. Volgens een gisteren bekendgemaakte opiniepeiling is de meest waarschijnlijke winnaar van de presidentsverkiezingen in 2012 Sarkozy noch Le Pen, maar de socialistische kandidaat. Om het even wie de socialistische kandidaat wordt.  

 

Fotomontages: Bij rellen in 2005 in de Parijse banlieu zei Sarkozy “het uitschot” met een hogedrukreiniger te bestrijden. Kärcher protesteerde tegen het misbruik van haar merknaam. En de Fransen hebben nog maar alleen plezier gehaald uit Sarkozy’s relatie met de Carla Bruni, maar intussen zijn ze dat verhaal ook wel beu.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: internationaal, frankrijk |  Facebook | | |  Print

10-07-10

OPVOLGINGSPROCEDURE JEAN-MARIE LE PEN GESTART

Jean-Marie Le Pen (82 j.), sinds de oprichting van het Front national (FN) in 1972 voorzitter van de belangrijkste extreemrechtse partij in Frankrijk, kondigde in april dit jaar aan te zullen opstappen als voorzitter van het FN. Bij de regionale verkiezingen in maart had hij het nochtans niet slecht gedaan. Met 11,4 % in heel Frankrijk voor het FN, en 20,9 % in de regio Provence - Alpes - Côte d’Azur waar Jean-Marie Le Pen lijsttrekker was. Het FN heeft al slechter gescoord. Maar er is een tijd van komen, en er is een tijd van gaan. En Jean-Marie Le Pen houdt woord. De eerste fase in de procedure voor opvolging van Jean-Marie Le Pen is afgerond.

Overeenkomstig artikel 11 van de statuten van het FN moet wie zich wil kandidaat stellen als voorzitter gesteund worden door minstens twintig departementale secretariaten van het FN. Vorige week werd bevestigd wat al langer informeel bekend was. Dat er twee kandidaten zijn voor de opvolging van Jean-Marie Le Pen: Bruno Gollnisch, de officiële nr. 2 van het FN, en Marine Le Pen, dochter van (foto). De kandidaturen zijn nu officieel, en we kennen ook al enigszins de krachtsverhouding tussen die twee. Bruno Gollnisch kreeg 30 peters voor zijn kandidaatstelling, Marine Le Pen kreeg er 68. Er is een gedetailleerde kalender opgesteld voor het vervolg. Op 1 september start de officiële campagne voor de voorzittersverkiezing, campagne die na een aantal tussenfasen op 15 en 16 januari 2011 uitmondt in een congres waar de nieuwe voorzit(st)er wordt verkozen.

Jean-Marie Le Pen heeft zich al uitgesproken ten voordele van zijn dochter. Eigen Volk Eerst!, nietwaar. Of hij inhoudelijk meer achter Marine Le Pen dan achter Bruno Gollnisch staat, is misschien nog wat anders. Marine Le Pen (41 j.) noemt zich de beste garantie dat het FN visible blijft. Ze wordt immers vaak om haar mening gevraagd in de media. Ze is blond, schroomt zich niet om een afslankingskuur te volgen om beter over te komen, vertelt onbekommerd  dat ze echtgescheiden is, praat op een hedendaagse wijze zaken aan zonder afbreuk te doen aan de standpunten van het FN over immigratie en onveiligheid, en laat zich niet zoals haar vader betrappen op het vergoeilijken van wat in het nazi-tijdperk is gebeurd. We noemden haar eerder al de Marie-Rose Morel van het FN, met natuurlijk het verschil dat Marine Le Pen in het centrum van de macht zit bij het FN – als dochter van, en als hoofd van de vormingsdienst van het FN – terwijl Marie-Rose Morel zoals bekend opzij is gezet bij haar partij.

Bruno Gollnisch (60 j.) zegt niet te zullen wijken voor “la police de la pensée” en komt onbeschroomd uit voor de steun die hij krijgt van en geeft aan de gitzwarte rechterzijde binnen het FN. Het blad Rivarol bijvoorbeeld, dat laatst nog een zogenaamde “ère de la judéocentrie” waarnam. De traditionele katholieken bijvoorbeeld, die abortus terug in het strafrecht willen stoppen. Maar de belangrijkste vrienden van Bruno Gollnisch zijn intussen opgestapt bij het FN, Carl Lang en anderen die meestal opstapten omwille van de machtsgreep van Marine Le Pen. Bij het VB supporterde men vooral voor mensen zoals Carl Lang. Maar men zag ook het heilloze in om zoals Lang met een eigen partij deel te nemen aan verkiezingen. Koen Dillen noemde Marine Le Pen laatst nog een “Sturmbannführer”, en dat was niet als compliment bedoeld. Eerder sprak Dillen over Marine Le Pen als een “onbekwame en vulgaire tafelspringster”. Maar men zal bij het VB toch moeten leven met de gedachte dat Marine Le Pen Jean-Marie Le Pen zal opvolgen.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: frankrijk, internationaal |  Facebook | | |  Print

04-05-10

1 MEI IN PARIJS. LAATSTE 1-MEITOESPRAAK VAN JEAN-MARIE LE PEN

Niet alleen in Berlijn beleefde men een historische 1 mei, ook in Parijs was het een memorabele 1 mei. Zij het om een andere reden: het was de laatste keer dat Jean-Marie Le Pen op een 1 mei-manifestatie zijn miltanten van het Front national (FN) toesprak. In januari 2011 geeft hij de fakkel van FN-leider door aan dochter Marine Le Pen of eeuwige tweede bij het FN Bruno Gollnisch.

Een vijfduizend mensen waren opgedaagd voor de laatste 1 mei-toespraak van Jean-Marie Le Pen (foto 1, samen met dochter Marine). De schattingen lopen uiteen naargelang de waarnemers, maar men is het erover eens dat er iets meer volk was dan vorig jaar. En dat terwijl voor het eerst het busvervoer naar Parijs niet meer betaald werd door de nationale partijkas. Het VB moet zich dus niet ongerust maken mocht een deel  van haar overheidsdotatie ingehouden worden als opnieuw vastgesteld wordt dat het VB zich bezondigd aan racisme: de ware militant laat zich niet kennen door het al dan niet gratis zijn van het busvervoer. Le Pen sprak veertig minuten lang. Fidel Castro hield het nog wel langer vol, maar veertig minuten leek de FN-militanten ook al genoeg. Le Pen toonde zich langs zijn meest linkse kant: hij kwam op voor een sterke natie, en dus een sterke regering en staat, degelijke publieke scholen en openbare diensten. Maar bij de militanten ontlokte de lange toespraak van Jean-Marie Le Pen enkel gegeeuw, slechts onderbroken door instemmend awoert-geroep telkens het woord ‘immigratie’ viel. Een fotograaf had oog voor de schoenen van het FN-publiek. En ja, het is van alle markten: van sportief over combatshoes met witte veders als symbool voor de blanke suprematie, tot gewoon schoeisel (foto 3, klik eenmaal op de foto voor een grotere afbeelding).

In januari volgend jaar wordt de opvolger van Jean-Marie Le Pen als voorzitter van het FN aangeduid. De strijd om de scepter gaat tussen dochter Marine Le Pen (41 j.) en Bruno Gollnisch (60 j.). Die laatste heeft in de loop van de jaren al alle mogelijke concurrenten weggekregen uit het FN (Bruno Mégret, Carl Lang, Jean-Claude Martinez…), en is vertrouwd met het partijapparaat in al haar aspecten en diverse extreemrechtse groupuscules buiten de partij. Marine Le Pen heeft dan weer wat Gollnisch absoluut niet heeft: de nodige flair om met de media om te gaan. Marine Le Pen is dan ook te gast in een oneindig aantal televisieprogramma’s, lijkt gematigder alhoewel ze geen duimbreed afwijkt van de ideologische opvattingen van de partij, distantieert zich van betwiste uitspraken van haar vader over de Tweede Wereldoorlog terwijl Bruno Gollnisch net niet veroordeeld is voor negationisme, zet intussen haar mannetjes uit in het partijapparaat via de dienst vorming waarvoor ze de verantwoordelijkheid kreeg van papa, en haalt een betere score bij de kiezers: 18,3 % van de stemmen bij de verkiezingen in maart in het noorden van Frankrijk, tegen 14,0 % voor Gollnisch in de streek Rhône-Alpes. En ze verzorgt zich: ze laat zich regelmatig afslankende behandelingen ondergaan in een Zwitsers hotel waar de Le Pens regelmatig naartoe gaan om hun look te laten verzorgen. In elk geval: een tweestrijd binnen het FN voor het voorzitterschap die men bij het VB niet aandurft.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: frankrijk, internationaal |  Facebook | | |  Print

21-03-10

VB BLIJ OM TERUGKEER VAN VERLOREN VADER

Vandaag vindt in Frankrijk de tweede ronde van de regionale verkiezingen plaats. Het VB becommentarieerde de uitslag van de eerste ronde vorige zondag met: “De regerende UMP van president Nicolas Sarkozy kwam als verliezer uit de bus. De onbetwiste winnaar was zonder twijfel het Front National (FN). Met een score van bijna 12 procent meldt de partij zich opnieuw op de politieke scène, nadat ze bij de verkiezingen van 2007 en 2009 bijna werd weggevaagd.” Het VB overdrijft weer eens.

Het is juist dat het FN beter scoorde dan bij de vorige verkiezingen. Het geloof in de democratie is helemaal weg in Frankrijk, vandaar ook de slechtste opkomstscore ooit (maar 27 % van de kiesgerechtigden ging stemmen). President Nicolas Sarkozy valt door de mand, en de economische crisis laat haar sporen na. Voeg daarbij nog het cadeau van het ‘identiteitsdebat’ in Frankrijk, en het wordt duidelijk waarom het FN in Frankrijk vorige zondag 11,4 % kon scoren. Met als absolute uitschieters Jean-Marie Le Pen die in de regio Provence - Alpes - Côte d’Azur 20,9 % procent van de stemmen binnenhaalde, en dochter Marine Le Pen (foto) die in de regio Nord - Pas de Calais 18,3 % scoorde. Twee sterke resultaten met elk een compleet verschillende stijl: de oude stijl van papa versus de moderne stijl van de dochter. Marine Le Pen is 15 à 20 kilo afgevallen, koos voor een nieuw kapsel en een nieuwe garderobe. Slank, vlot en blond, maar ook temperamentvol en goedgebekt is ze een graag geziene gast op televisie en in talkshows. Waar ze oplet niet zoals haar vader domme uitspraken te doen over Joden en concentratiekampen; meer aandacht besteedt aan de economische crisis, werkloosheid en koopkracht; open staat voor de diversiteit van de Franse samenleving, met als laatste traditionele extreemrechtse dada nog wel haar verzet tegen de bouw van moskees. Marine Le Pen als de Marie-Rose Morel van het FN. Toch toen Morel nog de eerste viool speelde bij het VB.

Het VB overdrijft echter in haar commentaar. Ten eerste is “de onbetwistbare winnaar” van de eerste ronde bij de regionale verkiezingen niet het FN maar zijn het de Parti Socialist (PS) en de groenen verenigd in Europe Écologie. Ten tweede is de uitslag van het FN nog altijd 3,3 % lager dan bij de vorige regionale verkiezingen, in 2004. Ten derde kan het FN vandaag nog in slechts twaalf kiesomschrijvingen meedoen aan de tweede ronde van de regionale verkiezingen; in 2008 deed het FN nog mee aan de tweede ronde in achttien kiesomschrijvingen.  Zeker is er tussen 2007 en 2010 vooruitgang van stemmen in enkele regio’s, maar evengoed verlies elders. Bekijken we het aantal uitgebrachte stemmen, dan stellen we vast dat het FN vorige zondag in vergelijking met de eerste ronde van de regionale verkiezingen in 2004 ongeveer 40 % van de stemmen verloor. De hoera-kreten bij het VB zijn dan ook voorbarig en misplaatst.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: frankrijk, internationaal |  Facebook | | |  Print

19-02-10

ELKE DAG EEN LE PEN OP RADIO OF TELEVISIE

Als het regent in Parijs, dan druppelt het in Brussel. Het drong tot ons land door dat in Frankrijk de voorbije maanden een nationaal debat over de Franse identiteit werd georganiseerd. De collega’s van Uitpers wezen er eerder al op dat tezelfdertijd het aantal uren geschiedenis en aardrijkskunde op school werd teruggeschroefd, het debat ging dan ook niet echt over de Franse identiteit maar diende politieke doeleinden. Onmachtig de economische crisis te bestrijden, leidde de Franse president Nicolas Sarkozy de aandacht dan maar af naar een debat over de Franse identiteit... waarbij al vlug racistische oprispingen naar boven kwamen.

Er is iets aan het rotten in Frankrijk”, schreef Guy Verhofstadt toen hij zag hoe het identiteitsdebat verliep. Frankrijk-kenner Bart Van Loo meent dat “Sarkozy nu de rekening gepresenteerd krijgt. Hoe graag hij ook het gras voor de voeten van extreem-rechts had weggemaaid, hij moet toezien hoe Le Pen en co niet uit de pers weg te slaan zijn.” En dat klopt als we de agenda van de FN-kopstukken nakijken. Er zijn in Frankrijk regionale verkiezingen op komst, en dat verhoogt het aantal debatten waar politici voor gevraagd worden. Maar toch. Bruno Gollnisch, de officiële nr. 2 van het FN, zat woensdag in een debat bij Tele Lyon Métropole. Jean-Marie Le Pen zat diezelfde dag in de uitzending van Public Sénat. Gisteren kregen de Fransen om 8.15 uur al Marine Le Pen (foto) in de maag gespitst via de populaire radiozender Europe 1. Later op de dag was de feitelijke nr. 2 van het FN te gast bij I>Radio, terwijl papa vandaag in de studio voor het avondnieuws van France 3 Languedoc-Roussillon zit. Morgen is hij van 11.00 tot 11.55 uur te gast bij France Culture, maandagmorgen wordt hij verwacht bij de televisiezender LCI. Dinsdagmorgen mag dochter Marine vroeg uit de veren voor de ochtendshow bij Canal +. Woensdagavond is Jean-Marie Le Pen live vanuit Marseille achtereenvolgens te gast bij een radiopraatprogramma en  bij een televisienieuwsuitzending. 's Anderendaags is Jean-Marie Le Pen de hoofdvogel bij nog een andere televisiezender, LCM.

De eerste ronde voor de komende regionale verkiezingen in Frankrijk wordt op 14 maart georganiseerd, de tweede ronde volgt een week later. Bij de laatste verkiezingen in Frankrijk, de Europese Verkiezingen in 2009, behaalde het FN slechts 6,3 % van de stemmen. De resultaten bij de Franse parlementsverkiezingen in 2007 waren nog slechter met maar 4,3 %. Bij de regionale verkiezingen in 2004 behaalde het FN daarentegen nog 14,7 %. Benieuwd wat het nu wordt; over de media-aandacht kan het FN alvast niet klagen.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: frankrijk, internationaal |  Facebook | | |  Print

11-09-09

DE FN-STEDEN, TOEN EN NU (SLOT). HET VB OP BEZOEK

In juli werd Steeve Briois bijna burgemeester in Hénin-Beaumont. We kregen net geen déjà vu-gevoel. Vanaf 1995 leverde het Front national (FN) van Jean-Marie Le Pen (foto 1) immers de burgemeester en de bestuursmeerderheid in Marignane, Orange en Toulon, en vanaf 1997 in Vitrolles. De voorbije weken schetsten wij wat de burgers van die steden en gemeenten moesten ondergaan, en wat er is geworden van die FN-burgemeesters. Het VB zag wat er in  Toulon, Marignane, Orange en Vitrolles, gebeurde als een goed voorbeeld voor het eigen beleid.

Delegaties van het VB-Antwerpen reisden naar Toulon en Orange om ter plaatse te zien wat het FN-beleid betekende. In het VB-blad Antwerps Nieuws werd verslag uitgebracht over het beleid in Orange en de burgemeester van Orange was gastspreker op een VB-meeting als start van de campagne voor de gemeenteraadsverkiezingen in 2006. Het spectaculairst was de komst naar Antwerpen, op 20 november 1997, van een FN-delegatie uit Vitrolles. De delegatie, die geleid werd door eerste schepen Hubert Fayard, zou een gemeenteraadszitting bijwonen om Filip Dewinter in volle actie te zien. Het liep echter anders af. Die avond hadden zich honderden manifestanten verzameld op de Antwerpse Grote Markt. Onder hen een delegatie van oudstrijders uit de Tweede Wereldoorlog die uren voor de gemeenteraadszitting op de Grote Markt stond het verkleumen van de kou. “Dat doe je die mensen niet aan”, redeneerde een AFF’er werkzaam op het Antwerps stadhuis. Uit respect voor hun leeftijd en verleden werden de deuren van het stadhuis vroeger dan gewoonlijk geopend. Op de Grote Markt voor het stadhuis moesten Dewinter, Fayard en toenmalig VB-voorzitter Frank Vanhecke zich even later een weg banen tussen antifascisten en de talrijk aanwezige politie (foto 2), om dan aan het stadhuis aangekomen te horen dat enkel nog Dewinter als gemeenteraadslid het stadhuis binnen mocht. Voor anderen was er geen plaats meer, alle publieksbanken waren bezet.

Dewinter was w-o-e-d-e-n-d. Tegen zijn gewoonte in geraakte hij niet uit zijn woorden in de gemeenteraadszitting, hij had een afwezige blik als burgemeester Leona Detiège verwachtte dat Dewinter ad rem zou repliceren op wat op de schepenbanken verteld werd. Wim Verreycken pluisde het huishoudelijk reglement uit om te zien of de gemeenteraad wel geldig aan het vergaderen was. Intussen was op de Grote Markt een trekken en duwen bezig tussen antifascisten en VB’ers, waarbij volgens getuigen Rob ‘Klop’ Verreycken een man zijn fototoestel in het gezicht plantte. De man bleek niet noodzakelijk een antifascist te zijn, maar een politieagent. Een klacht tegen Rob Verreycken bleef zonder gevolg omdat de rechtbank meende dat er geen harde bewijzen waren van de feiten. Wim Verreycken legde bij de provinciegouverneur nog klacht neer omdat de gemeenteraadszitting ongeldig zou zijn bijeengekomen, maar de gouverneur wees Verreycken erop dat hij ongelijk had. ’s Anderendaags kon Dewinter Fayard dan toch rondleiden op het stadhuis. De stadsgids die besteld was, weigerde te werken toen hij zag wie hij moest rondleiden. Dewinter gidste zijn gasten dan maar zelf. Toevallig was er een tentoonstelling over de Vlaamsgezinde socialistische oud-burgemeester Lode Craeybeckx opgesteld. Dewinter vertelde honderduit over de Vlaamse strijd. Het Nederlands is voor Hubert Fayard een vreemde taal, maar uit de tentoongestelde panelen begreep Fayard wel dat Craeybeckx behalve Vlaamsgezind ook een socialist was. Toen Fayard Dewinter daarop wees, sloeg Dewinter rood uit en wandelde hij vlug voort.

In 2004 wilde VB’er Guido Tastenhoye in het Antwerpse district Deurne een variant van de geboortepremie uit Vitrolles invoeren. Met de hulp van enkele afvallige leden uit de bestuursmeerderheid kon het VB even de begroting naar haar hand zetten. Het district moest en zou een geboortepremie voor elke eerstgeborene uitkeren. Het budget daarvoor ging vooral ten koste van het cultuurbeleid, met onder andere het niet langer sponsoren van de gratis concerten op vrijdagavond in het openluchttheater Rivierenhof. Maar het district is niet bevoegd voor het gezinsbeleid, en de provinciegouverneur bevestigde dat. Op het laatste nippertje konden de door het district aangeboden vrijdagavondconcerten in het Rivierenhof dan toch nog gratis gehouden worden voor de bezoekers. Tastenhoye had ook inspraak geëist bij de programmatie van de optredende groepen en artiesten, maar ook daar is niets van terechtgekomen. Tegenwoordig reist Filip Dewinter al naar Zuid-Afrika om geestesgenoten te vinden die bestuursverantwoordelijkheid dragen.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: dewinter, frankrijk, fn-steden |  Facebook | | |  Print

06-09-09

DE FN-STEDEN, TOEN EN NU. VITROLLES ONDER FN-BESTUUR

In juli werd Steeve Briois bijna burgemeester in Hénin-Beaumont. We kregen net geen déjà vu-gevoel. Vanaf 1995 leverde het Front national (FN) van Jean-Marie Le Pen (foto 1) immers de burgemeester en de bestuursmeerderheid in Marignane, Orange en Toulon, en vanaf 1997 in Vitrolles. Wat moesten de burgers van die steden en gemeenten ondergaan, en wat is er geworden van die FN-burgemeesters? Na Toulon, Marignane en Orange, focussen we vandaag op de bekendste FN-gemeente: Vitrolles. Een gemeente met een 37 000 inwoners in de buurt van Marseille.

Het FN-verhaal in Vitrolles begint ook wel in 1995, maar het zou tot 9 februari 1997 duren voor het FN de sleutels van het plaatselijk gemeentehuis in handen krijgt. Aanvankelijk had Bruno Mégret, de toenmalige nr. 2 van het FN, zich kandidaat gesteld voor de burgemeesterssjerp. Hij verloor die strijd, vroeg en bekwam de vernietiging van de stembusuitslag wegens grove onregelmatigheden. Maar Mégret mocht zich niet meer kandidaat stellen nadat bleek dat hijzelf ook in de fout was gegaan. Hij had meer dan toegelaten uitgegeven bij diezelfde verkiezingscampagne. In februari 1997 stelt zijn Joods-Russische vrouw Catherine Mégret zich dan maar kandidaat, en zij wordt burgemeester met 52,5 % van de stemmen (foto 2). Zoals in de andere FN-steden en gemeenten is het klassieke culturele en sportieve verenigingsleven het eerste slachtoffer van het FN-beleid, terwijl FN-mantelorganisaties als paddenstoelen uit de grond verrijzen en rijkelijk gesubsidieerd worden. Plaatsnamen die bijvoorbeeld verwijzen naar de Zuid-Afrikaanse ANC-leider Nelson Mandela of de Chileense socialistische president Salvador Allende verdwijnen. De Salvador Allendelaan bijvoorbeeld wordt de Moeder Theresalaan. De rue Jean-Marie Tjbaou, genoemd naar een onafhankelijkheidsstrijder in de Franse overzeese gebieden, wordt de rue Jean-Pierre Stirbois. Genoemd naar een overleden FN-boegbeeld uit het noorden van Frankrijk. Het FN wil Vitrolles ook ‘moderniseren’ door bijvoorbeeld van het jeugdhuis Le Sous-Marin een cyberhuis te maken. Le Sous-Marin, tot dan een muziekcentrum, is een broeiplaats voor de eigenzinnige jongerencultuur en is daarom een doorn in het oog van het FN-bestuur. De intussen versterkte gemeentelijke politie - het effectief werd bijna verdubbeld – valt het jeugdcentrum binnen niet zonder de nodige vernielingen aan te richten. Een zaak waarvoor het gemeentebestuur van Vitrolles veroordeeld wordt door een rechtbank, maar de werking van het jeugdcentrum is intussen wel ontregeld.

Al na zes maanden FN-bestuur zijn circa honderdvijftig ambtenaren en andere mensen ontslagen. Zij werkten in de sociale sector, het onderwijs, in het buurtwerk, in de culturele sector… Zij werden niet ontslagen omdat ze niet bekwaam zouden zijn, maar  omwille van het rechtsextremistisch gekleurd beleid. Het buurtwerk in een achterstandswijk wordt geschrapt, de directrice van een cinemazaal die een film had durven programmeren over homoseksualiteit en aids wordt ontslagen… Intussen moeten migranten administratieve pesterijen ondergaan op het gemeentehuis en wordt in de plaatselijke school een selectief inschrijvingsbeleid gevoerd. Catherine Mégret wordt eerder veroordeeld voor racistische uitspraken, zoals een citaat in de Berliner Zeitung, dan voor racistische daden in Vitrolles. De administratieve rechtbank van Marseille grijpt wel in bij de bekendste maatregel van het FN-bestuur: de belofte een geboortepremie uit te keren op voorwaarde dat minstens één van de ouders de Franse of een Europese nationaliteit heeft. Catherine Mégret gaat met veel show de eerste cheque afgeven, maar daar blijft het bij. De rechtbank vernietigt het gemeenteraadsbesluit voor het uitkeren van de geboortepremie omdat die strijdig is met de Franse wetgeving en de grondwet.

Catherine Mégret wordt ook nog persoonlijk veroordeeld voor misbruik van overheidsgeld, wat haar een boete van meer dan 30 000 euro kost en acht maanden gevangenisstraf met uitstel. Bij de gemeenteraadsverkiezingen in 2001 behaalt Catherine Mégret opnieuw een meerderheid in Vitrolles, maar de verkiezingen worden door een rechtbank geannuleerd wegens een lasterlijk pamflet over een klassiek-rechtse kandidaat. In 2002 worden de gemeenteraadsverkiezingen overgedaan, maar nu haalt Mégret het niet. Een socialist wordt burgemeester. Catherine Mégret wordt nog wel verkozen als gemeenteraadslid, maar sinds die nederlaag in 2002 heeft ze geen voet meer in Vitrolles gezet.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: frankrijk, internationaal, fn-steden |  Facebook | | |  Print

01-09-09

DE FN-STEDEN, TOEN EN NU. ORANGE ONDER FN-BESTUUR

In juli werd Steeve Briois bijna burgemeester in Hénin-Beaumont. We kregen net geen déjà vu-gevoel. Vanaf 1995 leverde het Front national (FN) van Jean-Marie Le Pen (foto 1) immers de burgemeester en de bestuursmeerderheid in Marignane, Orange en Toulon, en vanaf 1997 in Vitrolles. Wat moesten de burgers van die steden en gemeenten ondergaan, en wat is er geworden van die FN-burgemeesters? Na Toulon en Marignane vandaag Orange, de enige plaats waar de als FN’er verkozen burgemeester nog burgemeester is. Maar FN’er is hij al lang niet meer.

Burgemeester Jacques Bompard was nochtans één van de stichters van het FN in 1972, en meteen ook lid van het Politiek Bureau van het FN. Iedereen die de voormalige tandarts niet welgevallig is in Orange, wordt overladen met laster, beledigingen en bedreigingen. Mensen worden bespuwd; andersdenkenden die in hun auto worden opgemerkt, worden gedwongen tot gevaarlijke manoeuvres. Op 5 september 1995, Bompard is dan nog geen drie maanden burgemeester, wordt Bompard door de correctionele rechtbank van Carpentras veroordeeld voor laster en eerroof. De uitspraak wordt in beroep bevestigd, de geldboete wordt nog verzwaard maar het is nooit duidelijk geworden wie die betaald heeft: Bompard of de stad Orange. De bespreking van de eerste begroting van Orange onder Bompard wordt al na vijf minuten afgesloten. Veertien dagen tevoren had Bompard een nieuw huishoudelijk reglement voor zijn gemeenteraadsleden rondgestuurd: elk gemeenteraadslid kan maximaal drie minuten tussenkomen, eens tussengekomen kan hij/zij het woord niet meer opnieuw krijgen tenzij hij/zij de burgemeester of een schepen is, en elk lid van de gemeenteraad kan op elk ogenblik het einde van de discussie vragen waarna onmiddellijk tot de stemming wordt overgegaan.

Een verbod om pamfletten te verspreiden wordt vernietigd door de administratieve rechtbank van Marseille, waarop Bompard aankondigde zijn reglement “preciezer” te maken. Het verspreiden van pamfletten wordt verboden de dag vóór, de dag zelve en de dag na “belangrijke voorstellingen en vertoningen. Dit om te vermijden dat mensen die naar Orange komen, en niets te maken hebben met de plaatselijke politiek, onnodig lastig gevallen worden.” In Orange was er destijds een zeer actief en creatief actiecomité tegen het FN-beleid. Er werd zelfs een wijn cuvée Alerte Orange verkocht. De wijnbouwer die de wijn produceerde werd door de burgemeester eigenhandig uit het Maison des Vins verjaagd. Als een vakbondsafgevaardigde zich een kogel door het hart schiet, laat hij een briefje achter waarin hij de burgemeester, de schepen voor onderwijs en de stadssecretaris beschuldigt hem het bloed onder de nagels uit gepest te hebben. Als de schepen voor onderwijs als gevolg van deze en andere gebeurtenissen haar ontslag indient, heeft ze de grootste moeite om dit ontslag aanvaard te krijgen.

Als Bompard naar een zondagsmis gaat, schrikt hij zich een hoedje. Hij hoort de priester immers een fragment uit het evangelie voorlezen waarin de Heer de mensen looft die “de hongerigen te eten geven, de dorstigen laven, de vreemden onthalen, de naakten kleden, de zieken verzorgen en de gevangenen bezoeken.” Bompard begint prompt een briefschrijfactie, op briefpapier met de hoofding van de stad Orange. Bompard vindt dat de priester moet teruggrijpen naar oudere theologische teksten. Bompard laat het wapenschild van Orange veranderen. Er komt de spreuk van Willem van Oranje op Je maintiendrai. Tevoren stond er de leuze van de Franse republiek Liberté, Egalité, Fraternité.  Voor het overige is het hetzelfde verhaal als in Toulon en Marignane met familieleden die plots allerlei postjes krijgen in de gemeentelijke administratie, verenigingen die subsidies verliezen, afdankingen na het terugschroeven van subsidies aan buurthuizen en sociale centra, mantelorganisaties van het FN die activiteiten overnemen en daarvoor rijkelijk gesubsidieerd worden, het bevoordelen van bepaalde firma’s… Net als in Vitrolles (waarover de volgende keer meer) worden straatnamen veranderd. Uit de plaatselijke bibliotheek verdwijnen onder andere Noord-Afrikaanse sprookjesboeken en het zinnenprikkelende Zout op mijn huid van Benoîte Groult. Het cultureel centrum wordt gesloten en vervangen door een gemeentelijke cultuurdienst die zorgt voor een programma variërend tussen thé-dansants, folkloristische spektakels en concerten van neonazi-muziekgroepen uit Nice. “Orange staat model voor het beleid dat het Vlaams Belang in de Vlaamse steden en gemeenten wil voeren”, zegt Filip Dewinter in 2005 in het Vlaams Belang Magazine.

Bompard wordt in 2001 en 2008 opnieuw burgemeester. Bij de verkiezingen in 2008 is dat zelfs met 61 % van de stemmen, al de eerste (en dan ook enige) stemronde. Na kritiek op de personencultus van Jean-Marie Le Pen wordt Bompard bij het FN buitengegooid. Bompard wordt daarop lid van de MPF van de zeer rechts-conservatieve Philippe de Villiers. De Villiers geraakte op 7 juni nog op eigen kracht verkozen als Europees parlementslid, en zoekt nu aansluiting bij Nicolas Sarkozy. Bompard probeert over te komen als een burgemeester ‘boven alle partijen’. Toen hij nog lid was van het FN liet Bompard het FN-logo al weg op zijn verkiezingsaffiches (foto 2). VB-Europarlementslid Philip Claeys was deze zomer nog op verlof in Orange.

·         “Orange staat model voor het beleid dat het Vlaams Belang in de Vlaamse steden en gemeenten wil voeren.”

·         Bompard herkozen

·         Knack in Orange

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: frankrijk, internationaal, fn-steden |  Facebook | | |  Print

27-08-09

DE FN-STEDEN, TOEN EN NU. MARIGNANE ONDER FN-BESTUUR

In juli werd Steeve Briois bijna burgemeester in Hénin-Beaumont. We kregen net geen déjà vu-gevoel. Vanaf 1995 leverde het Front national (FN) van Jean-Marie Le Pen (foto 1) immers de burgemeester en de bestuursmeerderheid in Marignane, Orange en Toulon, en vanaf 1997 in Vitrolles. Wat moesten de burgers van die steden en gemeenten ondergaan, en wat is er geworden van die FN-burgemeesters? Na Toulon vorige zaterdag, vandaag een blik op Marignane, gemeente in het zuiden van Frankrijk met een 33 000 inwoners in de buurt van het omwille van het FN-beleid bekendere Vitrolles.

De FN-burgemeester in Marignane werd met 37 % van de stemmen verkozen, in een triangulaire met twee andere rechtse lijsten. De nieuwe burgemeester, Daniel Simonpieri, is een oud-kaderlid van een bank. Zes jaar eerder was hij voor het eerst verkozen als FN-gemeenteraadslid in Marignane. Als hij zijn eerste begroting presenteert blijkt de beloofde daling van de belasting volledig verhaald te zijn op het budget voor cultuur en sport (- 19,5 %) en het gemeentelijk onderwijs (- 14,7 %). De subsidies voor het privé-onderwijs blijven gehandhaafd. De onkostenvergoeding voor de burgemeester en de schepenen is meer dan verdubbeld. De begroting voor public-relations ook, maar het gemeentelijk informatieblad is al vlug nauwelijks nog te onderscheiden van een ordinair reclameblaadje. Om de moslimkinderen te treiteren wordt in de refters van de gemeentescholen geen alternatief meer voorzien als er varkensvlees op het menu staat. Kinderen waarvan één van de ouders werkloos is, worden niet langer ingeschreven voor de schoolmaaltijden. Het FN redeneert dat deze kinderen evengoed, en beter zelfs, naar huis kunnen om te eten.

De minimale hulp aan het populaire Resto du Coeur – het vorige gemeentebestuur stelde eenmaal per week een auto met chauffeur ter beschikking om eten te gaan halen bij de voedselbank – wordt stopgezet. Op 100 meter van het Resto du Coeur opent de FN-mantelorganisatie Fraternité Française haar deuren. Een hulporganisatie die zeer selectief is in wie ze voorthelpt. Het verenigingsleven wordt in haar voortbestaan bedreigd door het wegtrekken van subsidies; de plaatselijke voetbalclub wordt gepest als de leiding niet wil ingaan op het voorstel van het nieuwe gemeentebestuur om meer blanken in de voetbalploeg op te stellen. In de bibliotheek wordt het abonnement op het progressieve weekblad L’Evénement du Jeudi geschrapt. In de plaats krijgt men er het FN-partijblkad National Hebdo en de bij het FN aanleunende bladen Rivarol en Présent te lezen. Journalisten wordt verboden de veranderingen in de bibliotheek te filmen of te fotograferen, zouden ze het toch doen riskeert de bibliothecaris een tuchtstraf.

Een lerares die tijdens de lessen moraal spreekt over verdraagzaamheid en respect voor een ander, wordt door de schepen van onderwijs de mantel uitgeveegd. In haar school zelve, zonder dat de schepen zich ook maar even gemeld heeft bij de directie of dat hij enige pedagogische bevoegdheid heeft. De gemeentelijke sporthal kan vijf weken lang niet gebruikt worden omdat de zaal ingericht moest worden voor een meeting met Jean-Marie Le Pen. Migranten worden gepest, bij het minste opgepakt, en tegen alle regels in behandeld. In Marignane ontstaan twee kampen: zij die met de burgemeester meeheulen, en zij die zich niet tot het FN bekeren maar meestal niet publiek durven ingaan tegen de uitsluitingslogica van het FN. Als Bruno Mégret uit de buurgemeente Vitrolles, de toenmalige nr. 2 van het FN, zich afscheurt van het FN na een mislukte poging om de leiding van het FN over te nemen van Jean-Marie Le Pen, sluit Simonpieri zich aan bij Mégrets Mouvement National Républicain (MNR). Onder MNR-etiket wordt Simonpieri in 2001 een tweede keer burgemeester van Marignane.

In 2004 wordt Simonpieri als MNR’er opnieuw verkozen als afgevaardigde in de Conseil Général des Bouches-du-Rhône, tegen een FN-kandidaat in. In dat regionaal bestuursorgaan vervoegt Simonpieri de groep van de klassiek-rechtse partijen UMP en UDF. Vanuit Marseille komt de richtlijn om Simonpieri bij de gemeenteraadsverkiezingen in 2008 de plaatselijke UMP-lijst te laten trekken, maar dat is buiten plaatselijk UMP-sterkhouder Eric Le Dissès gerekend. Le Dissès wordt burgemeester. Simonpieri haalt bij de tweede stemronde maar 23,3 % van de stemmen, waarmee hij nog achter de plaatselijke linkse lijst eindigt. Simonpieri heeft nu in Marignane de vereniging A Droite Pour Marignane opgericht die tot doel heeft de klassiek-rechtse bestuursmeerderheid “uit haar slaap te houden”. Op de eerste publieke bijeenkomst, eind mei, daagden een honderdtal mensen op.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: frankrijk, internationaal, fn-steden |  Facebook | | |  Print

22-08-09

NIEUWE ZOMERREEKS: DE FN-STEDEN, TOEN EN NU. TOULON ONDER FN-BESTUUR

In juli werd Steeve Briois bijna burgemeester in Hénin-Beaumont. We kregen net geen déjà vu-gevoel. Vanaf 1995 leverde het Front national (FN) van Jean-Marie Le Pen (foto 1) immers de burgemeester en de bestuursmeerderheid in Marignane, Orange en Toulon, en vanaf 1997 in Vitrolles. Wat moesten de burgers van die steden en gemeenten ondergaan, en wat is er geworden van die FN-burgemeesters? We starten een reeks artikels daarover in de havenstad Toulon, met 170 000 inwoners de grootste onder de FN-steden en gemeenten.

Jean-Marie Le Chevallier (foto 2) wordt er in 1995 burgemeester na het desastreus beleid van een klassiek-rechtse burgemeester. Le Chevallier was jarenlang kabinetschef van Jean-Marie Le Pen en haalt het op 18 juni 1995 met 37 % van de stemmen, tegen 35 % voor de uittredende rechtse burgemeester en 28 % voor de socialistische kandidaat. De stank van een reeks schandalen en het tegen elkaar opzetten van bevolkingsgroepen helpen Le Chevallier aan de overwinning. Bij de eerste begroting die Le Chevallier voorstelt worden de budgetten voor sociale zaken, cultuur en economische projecten verminderd. Als een gemeenteraadslid protesteert tegen de vermindering met meer dan 40 % van een begrotingspost voor sociale doeleinden, zet Le Chevallier de geluidsversterking van het protesterend gemeenteraadslid af. Op het stadhuis worden niet langer bewijzen van woonst afgeleverd die nodig zijn om familieleden voor bezoek vanuit het buitenland te laten overkomen. De hogere overheid laat begaan. Actiegroepen mogen niet langer op markten aanwezig zijn omwille van “de geluidsoverlast”. Le Chevallier vindt het “niet opportuun” dat het jaarlijkse Fête du Livre een Frans-Joodse schrijver in de kijker zet, en schuift Brigitte Bardot als te vieren auteur naar voren. Het boekenfestival verhuist daarop naar een andere gemeente, het jaar daarna organiseert het stadsbestuur van Toulon een eigen boekenbeurs onder de naam La Fête de la Liberté. Op cultureel vlak worden oubollige evenementen opgezet.

Vakbondsorganisaties mogen niet langer stadslokalen gebruiken; het door het FN geïnfiltreerde Confédération Française des Travailleurs Chrétiens krijgt daarentegen plots forse financiële steun. Sociale organisaties, waaronder een organisatie die tegen aids mobiliseert, verliezen een belangrijk deel van hun subsidies; mantelorganisaties van het FN (Front Antichômage, Fraternité Française, Toulon Ecologie…) worden opgericht en door het stadsbestuur in de watten gelegd. Na twee jaar FN-bestuur feliciteert het kabinet van de burgemeester zichzelf omdat het al bijna 800 FN-lidkaarten verkocht heeft bij het stadspersoneel. Als politieagenten een hakenkruis tekenen op de identiteitskaart van een migrant roept de openbare aanklager uit: “Welk belang heeft het te weten dat het een hakenkruis was?” De politieagenten krijgen slechts een lichte vermaning. Als de door Cendrine Le Chevallier, echtgenote van, opgerichte Jeunesse Toulonnaise de stedelijke buitenschoolse kinderopvang overneemt en daarvoor rijkelijk gesubsidieerd wordt, waarschuwt de voogdijoverheid het stadhuis toch niet te ver te gaan in het bevoordelen van bevriende organisaties. Ook de huisvuilophalingsdienst wordt geprivatiseerd. Als de arbeiders in staking gaan tegen het overhoop gooien van de arbeidsuren, krijgen ze eerst de steun van hun burgemeester maar na nog geen week draait die zijn kar en verjaagt hij de stakers uit de lokalen die ze bezetten. In de stadsdiensten worden intussen de twee kinderen en de zus van, de dochters van, de zoon en de schoonzoon van, enzovoort, aangeworven. Nepotisme is de regel bij het FN.

Le Chevallier is naast burgemeester ook parlementslid, al voert hij in die laatste functie geen klap uit. Wegens het door Jean-Marie Le Chevallier overschrijden van de toegelaten uitgaven voor verkiezingscampagnes moeten de parlementsverkiezingen in Toulon in 1998 overgedaan worden, waarbij Jean-Marie Le Chevallier omwille van dat overschrijden van de toegelaten verkiezingsuitgaven zich niet meer kandidaat mag stellen. Hij probeert dan maar zijn vrouw Cendrine te lanceren als parlementslid, maar die wordt verslagen door een socialistische tegenkandidate. Meteen is het FN ook haar enige parlementszetel in de Franse Assemblée kwijt. In 1999 zegt Le Chevallier het FN adieu. In 2001 wordt hij bij de gemeenteraadsverkiezingen verslagen door UMP-kandidaat Hubert Falco die nu nog burgemeester is van Toulon. De UMP is de partij van de Franse presidenten Jacques Chirac en Nicolas Sarkozy. In 2001 wordt Jean-Marie Le Chevallier tot een jaar voorwaardelijke gevangenisstraf en een geldboete veroordeeld voor misbruik van overheidsgeld en misbruik van vertrouwen bij aanwervingen voor de Jeunesse Toulonnaise. Datzelfde jaar wordt Le Chevallier ook nog eens veroordeeld tot een jaar voorwaardelijke gevangenisstraf, een geldboete en vijf jaar verlies van zijn burgerrechten wegens het omkopen van getuigen bij de moord op zijn voornaamste kabinetsmedewerker in het stadhuis van Toulon. Jean-Marie Le Chevallier gaat hierna zes jaar lang in Marrakech (Marokko) wonen; nu woont hij in één van de rijkere buurten van Parijs. Om politieke en persoonlijke redenen heeft hij en wil hij geen contact meer met Jean-Marie Le Pen.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: frankrijk, internationaal, fn-steden |  Facebook | | |  Print

17-08-09

HET FRONT NATIONAL EN HET VLAAMS BELANG ONTVETTEN

Jean-Marie Le Pen (foto, in het Europees Parlement met wijlen Karel Dillen) is één van de eerste Franse politici die uit verlof is teruggekeerd. Eind juli was Le Pen al terug in Parijs, en daar is een goede reden voor: bij het Front national (FN) zien ze tegenwoordig zwarte sneeuw. Het tegendeel van wat Le Pen in filmpjes probeert uit te leggen. Meer dan een jaar na een eerste reeks afdankingen moet nu het afscheid van nog eens twintig personeelsleden voorbereid worden. Bij het VB tellen ze intussen ook al minder volk op de personeelslijst.

Bij het FN komt onvoldoende geld binnen nadat hun financier Fernand Le Rachinel beslag heeft laten leggen op de ‘gewone’ overheidsdotaties van het FN om de acht miljoen euro te recupereren die Le Rachinel het FN had geleend voor de Franse parlementsverkiezingen in 2007. Het FN behaalde toen maar 4,3 % van de stemmen, en haalde dus niet de drempel van 5 % om haar verkiezingsuitgaven terugbetaald te krijgen van de Franse staat. Le Rachinel, toen nog FN-partijbureaulid, wilde de zaak niet blauw-blauw laten en eiste zijn geld terug. Het imposante partijhoofdkwartier in Saint-Cloud zou verkocht worden, en drie kwart van het personeel werd afgedankt. Het chique partijhoofdkwartier in Saint-Cloud was nog niet verkocht als Le Pen in Nanterre een bescheidener partijhoofdkwartier inrichtte. Marine Le Pen zag er geen probleem in. Voor de verkoop van het vorige partijhoofdkwartier werd een ‘compromis’ getekend, met Chinezen nog wel. Maar uiteindelijk kwam er een kink in de kabel en ging de verkoop niet door. “Met alle Chinezen, maar niet met…” Inderdaad. Intussen moet het FN maandelijks een 50 000 euro afbetalen voor intresten op eerder aangegane leningen. En dat redden ze niet met enkel nog de bijdragen van leden en mandatarissen. “Le Paquebot (zoals het partijhoofdkwartier in Parijs genoemd werd omwille van de vorm van het gebouw, nvdr.) had veel vroeger verkocht moeten worden”, verzucht een partijverantwoordelijke. Op 29 september wordt een tweede poging gedaan om het gebouw te verkopen, maar intussen wordt het ontslag voorbereid van twintig personeelsleden die nu nog werken in het nieuwe partijhoofdkwartier, le carré in Nanterre..

Bij het VB is de situatie niet zo dramatisch, maar de partij verloor na de achteruitgang met 8,3 % bij de Vlaamse parlementsverkiezingen in juni, dixit Bruno Valkeniers, toch 14 parlementsleden en nog eens 19 medewerkers. Omdat men wel wist dat men de 24,2 % van vijf jaar geleden niet meer zou evenaren, werden reeds vóór 10 juni medewerkers die opstapten niet meer vervangen. Andere medewerkers gingen deeltijds werken of voortijdig in pensioen, en uiteindelijk volgden nog zes naakte ontslagen. Dat er tandengeknars was om wie weg moest en wie mocht blijven, zal niemand verbazen. Het lijkt er sterk op dat de noodgedwongen ontslagen werden gebruikt in een strategie om de greep van Filip Dewinter op het partijapparaat nog te versterken. Een en ander brengt ook verschuivingen met zich mee. Zo zal Tanguy Veys niet langer voor de VB-fractie in het Vlaams Parlement werken, maar vanaf 1 september het VB-secretariaat in Sint-Niklaas bevolken. Als eerste job wacht Veys inpraten op Frans Wymeersch, voormalig VB-parlementslid en sinds jaren VB-fractieleider in de gemeenteraad van Sint-Niklaas, opdat Wymeersch nog actief wil blijven bij het VB. Bij wie vrijwillig, vervroegd in pensioen ging is er een legendarische figuur. Oud-VMO’er en één van de eerste VB-personeelsleden Gust Moors ging op zestigjarige leeftijd op pensioen. Moors was bode bij het VB. Mocht hij te boek stellen wat hij in al die jaren gehoord en meegemaakt heeft bij het VB, het boek zou een bestseller zijn.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vlaams belang, frankrijk, internationaal |  Facebook | | |  Print

13-07-09

MARINE LE PEN, DE MARIE-ROSE MOREL VAN HET FRONT NATIONAL

Aan fotomateriaal over de vervroegde gemeenteraadsverkiezingen in Hénin-Beaumont, waar het Front national (FN) bijna opnieuw een burgemeester mocht leveren (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/7124117), is er geen gebrek. Van de nieuwe burgemeester Danielle Duquenne zijn er een paar foto’s, van zijn socialistische tegenkandidaat bij de eerste stemronde hebben we één foto gevonden, maar met foto’s van Marine Le Pen, dochter van en tweede op de FN-lijst in Hénin-Beaumont, kunnen we bijna een volledige muur van ons redactielokaal behangen. Marine Le Pen (foto 1, toastend met haar vader en Steeve Briois) is de chouchou van de Franse media. Vergelijkingen lopen altijd wel ergens mank, maar er zijn opvallende parallelen tussen Marine Le Pen en Marie-Rose Morel.

“Eerlijk, denk je dat iemand die op blote voeten danst, kans maakt voorzitster te worden van het Front national?”, vroeg Marine Le Pen zich in 2004 amuserend af. Intussen is het duidelijk dat als iemand Jean-Marie Le Pen opvolgt vooraleer hij sterft, het Marine Le Pen is. En niet alleen omdat ze zijn jongste dochter is. Als voormalige advocate, die nog vreemdelingen die illegaal in het land verbleven verdedigd heeft, werd Marine Le Pen in 1998 hoofd van de juridische dienst van het FN. Na meerdere deelnames aan verkiezingen wordt ze in 1998 ook een eerste keer verkozen, als regionaal afgevaardigde van Nord-Pas-de-Calais. Marine Le Pen verwerft nationale bekendheid als ze tussen twee rondes in voor de presidentsverkiezingen in 2002 door de FN-directeur voor communicatie naar de media wordt uitgestuurd. Het FN krijgt immers zoveel aanvragen voor een praatgast in televisieprogramma’s en andere media, en heeft zo weinig valabele mensen om mee uit te pakken in de media. En Jean-Marie Le Pen kan niet overal zijn. Met haar minder agressieve manier van verdedigen van de traditionele FN-standpunten, zoals de préférence nationale, en het beeld van een moeder van drie kinderen, tweemaal echtgescheiden, zorgt Marine Le Pen voor een verjongd beeld van haar partij.

Door de partijkaders wordt ze uitgespuwd. Bernard Anthony, chef van de traditionele katholieken bij het FN, is haar voornaamste tegenstander. Hij veroordeelt haar levensstijl. De naam Le Pen bezorgt Marine succes bij de basismilitanten, de partijkaders stellen zich op achter Bruno Gollnisch als tweede in bevel bij het FN. Marine Le Pen wordt door haar vader op een strategische post in het partijapparaat gezet. Ze zorgt voor een nieuwe communicatiestijl, met onder andere een FN-affiche waarop een allochtoon zich uitspreekt ten gunste van het FN (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/3978958). Marine Le Pen neemt afstand van haar vader als die nog eens zegt dat het onder de Duitse bezetting toch niet zo kwaad leven was. Op het FN-congres in Nice in 2003 spreken de partijkaders met elkaar af zodat Marine Le Pen slechts als 34ste uit de bus komt bij de verkiezing van de leden van het Centraal Comité. Vier jaar later, bij het FN-congres in Bordeaux in 2007, komt Marine Le Pen als tweede uit bij diezelfde verkiezing. Bruno Gollnisch is eerste, maar zijn rol is tegenwoordig beperkt tot valiezendrager – toch als we Koen Dillen mogen geloven. Nadat enkel nog Jean-Marie en Marine Le Pen en Bruno Gollnisch als FN’er verkozen zijn bij de Europese Verkiezingen op 7 juni (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/7065858) schreef Koen Dillen in ’t Pallieterke dat van het FN enkel nog zijn verkozen: “grootvader Le Pen (…), Sturmbannführer Marine die de macht volledig in handen heeft en de brave lakei Bruno Gollnisch. (…) Hij mag de valiezen van zijn twee collega’s dragen. Hondse aanhankelijkheid wordt beloond.”

Er zijn natuurlijk verschillen, maar ook veel gelijkenissen tussen Marie-Rose Morel en Marine Le Pen. De blonde looks, de media-aandacht, het gematigder praten alhoewel niets te willen af doen van de ideologie, de wil om de partij te moderniseren (voor Morel, zie: http://aff.skynetblogs.be/post/7121362). En er is nog iets. Ondanks alles poseren ze graag naast Jean-Marie Le Pen. De foto is voor zover wij weten nog nooit in België gepubliceerd, maar ook Marie-Rose Morel poseert al te graag naast de peetvader van extreemrechts in Europa (foto 2).

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: frankrijk, morel, internationaal |  Facebook | | |  Print

07-07-09

WAT VOORAFGING AAN HET FN-SUCCES IN HÉNIN-BEAUMONT

Veertien jaar na Orange, Marignane en Toulon, twaalf jaar na Vitrolles, maakte het Front national (FN) vorige zondag opnieuw kans in Frankrijk een burgemeesterssjerp te veroveren. Gezien de uitslag bij de eerste stemronde (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/7119144) was de kans groter dan ooit, maar uiteindelijk haalde de republikeins-linkse lijst van Daniel Duquenne het met 52,4 % van de FN-lijst aangevoerd door plaatselijk boegbeeld Steeve Briois, met nationaal boegbeeld Marine Le Pen als tweede op de lijst. In Hénin-Beaumont is iedereen nu blij. Ook het FN.

Als het FN zondag de kans kreeg om het bestuur in Hénin-Beaumont over te nemen, is dat in de eerste plaats het gevolg van het ‘socialistisch’ bestuur de voorbije jaren. De miserie begon in maart 2001 als Gérard Dalongeville, oud-directeur van het kabinet van de vorige socialistische burgemeester, zich bij de gemeenteraadsverkiezingen presenteert. Buitengegooid bij de Parti Socialiste (PS) wint hij toch gemakkelijk de gemeenteraadsverkiezingen. Dik twee jaar later blijkt Hénin-Beaumont, een gemeente met een 25 000 inwoners, aan te kijken tegen een schuld van 12,4 miljoen euro. Dalongeville verhoogt daarop de gemeentebelastingen met 85 %. Honderden belastingsbetalers betogen voor het stadhuis. Door links en rechts gecontesteerd mag Dalongeville in maart 2008 toch de PS-lijst bij de gemeenteraadsverkiezingen leiden. De PS zet er wel een vertrouweling bij als waakhond. De PS wint de gemeenteraadsverkiezingen gemakkelijk tegenover het FN. In de zomer van 2008 blijkt de gemeenteschuld tot 12 miljoen euro te zijn gestegen. Het gemeentebestuur wil niets ondernemen en de hogere overheid beslist dan maar om de gemeentebelastingen met 10 % te verhogen. Er komt een politieonderzoek naar de gemeentefinanciën, een deel van de PS-meerderheid weigert de begroting goed te keuren. In april dit jaar wordt een deel van het schepencollege hun bevoegdheden ontnomen. ’s Anderendaags wordt burgemeester Gérard Dalongville aangehouden op verdenking van misbruik van publieke fondsen en schriftvervalsing. Na het ontslag van een grote groep gemeenteraadsleden is men verplicht nieuwe gemeenteraadsverkiezingen in te richten.

Als tegen de mensen die voor het FN willen stemmen wordt ingebracht dat in Vitrolles de cinemazaal gesloten werd door het FN-bestuur (omdat de programmatie hen niet beviel) antwoordt men in Hénin-Beaumont dat de gemeentelijke filmzaal al gesloten is (omwille van het financieel beleid van Dalongeville), en het FN er enkel maar voor kan zorgen dat de cinemazaal terug geopend wordt. Het FN hamert in Hénin-Beaumont niet op haar traditionele thema’s als de immigratie en de onveiligheid, maar op de corruptie van het socialistisch gemeentebestuur. Het partijlogo wordt weggelaten op alle affiches, al hangt er in het plaatselijk partijlokaal nog wel een FN-affiche mét het partijlogo. Wordt het FN nog niet helemaal aanvaard als een gewone partij, de mensen in Hénin-Beaumont willen vooral een alternatief voor het rampzalig bestuur van de voorbije jaren. Gelukkig is daar ook nog Daniel Duquenne, als twintigjarige als lagere bediende begonnen op het gemeentehuis en zich stilaan opgewerkt tot directeur van de gemeentediensten van Hénin-Beaumont. Als Dalongeville in 2001 burgemeester wordt, neemt Duquenne ontslag uit de gemeenteadministratie, en blijft hij ook niet langer PS-lid omdat de PS Dalongeville steunt. In 2008 richt Duquenne samen met enkele socialistische dissidenten en anderen de Alliance républicaine op die bij de gemeenteraadsverkiezingen drie verkozenen krijgt. In de gemeenteraad verzet Duquenne zich tegen het beleid van Dalongeville, net zoals… Steeve Briois. Bij de tweede stemronde van de vervroegde gemeenteraadsverkiezingen gisteren won de kalmste, de minste tafelspringer, van de tegenstanders van Dalongeville’s beleid.

Het FN heeft klacht neergelegd tegen het verloop van de kiescampagne de voorbije week, het is dus afwachten of de gemeenteraadsverkiezingen niet nog eens moeten overgedaan worden. Toch is men bij het FN tevreden over de kiesuitslag. Met een iets hogere deelname aan de verkiezingen (62,3 % van de kiesgerechtigden bij de tweede stemronde, tegen 60,1 % de eerste stemronde) steeg het aantal FN-stemmen met nog een duizendtal. Het aantal FN-gemeenteraadsleden verdubbelde van 4 naar 8. Leek het FN bij de Franse presidentsverkiezingen in 2007 van de kaart geveegd, het is nog niet uitgespeeld. Marine Le Pen doet al jaren een serieuze poging om het FN te dediaboliseren. In 2005 distantieerde ze zich zelfs van haar vader toen die nog eens zei dat het leven onder de Duitse bezetting toch niet zo erg was. Marine Le Pen hekelt de corruptie van de elites, en in een stad waar de socialistische burgemeester in de gevangenis zit op verdenking van misbruik van publieke fondsen is dat natuurlijk gesneden brood. Met de regionale verkiezingen in 2010 in het vooruitzicht probeert het FN de arbeiders- en middenklasse te verleiden. Het FN probeert de plaats in te nemen op het terrein waar links afwezig blijft, terwijl het ook de in Nicolas Sarkozy ontgoochelde rechtse kiezers probeert aan te trekken. Men zou uit Hénin-Beaumont dan ook best lessen trekken, kwestie niet weer te moeten schrikken van een FN-succes. (Foto’s: 1. Steeve Briois en Marine Le Pen bij het verlaten van het stemhokje een week geleden. 2. Betoging van het Comité de vigilance antifasciste vorige zaterdag in Hénin-Beamont. 3. Daniel Duquenne.)

  • Lees de volgende weken hier ook: Het leven zoals het was in de FN-steden en Marine Le Pen als de Marie-Rose Morel van het FN.

00:30 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: frankrijk, internationaal |  Facebook | | |  Print

06-07-09

EN DE BURGEMEESTER IS...

Gisteren vonden in de Franse gemeente Hénin-Beaumont, op een half uurtje rijden van Lille (Rijsel), vervroegde gemeenteraadsverkiezingen plaats nadat de socialistische burgemeester er aangehouden werd op verdenking van misbruik van publieke fondsen – wat een crisis in het socialistisch stadsbestuur veroorzaakte en vervroegde verkiezingen uitlokte. Bij de eerste stemronde, vorige week zondag, behaalde de lijst van het Front National 39,3 % van de stemmen. Een lijst getrokken door plaatselijk FN-boegbeeld Steeve Briois, voluit gesteund door Marine Le Pen die mee op de lijst staat.

De republikeins-linkse lijst van Daniel Duquenne kwam met 21,2 % als tweede beste uit de bus, en was gisteren de enige overblijvende lijst tegenover de FN-lijst (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20090705). Uiteindelijk haalde Daniel Duquenne het van Steeve Birois/Marine Le Pen, met 52,4 % van de stemmen. Het FN erkende onmiddellijk haar nederlaag maar kondigde meteen ook aan klacht neer te leggen over het verloop van de kiescampagne. Toen Duquenne gisterenavond een zaal verliet waar hij zijn aanhangers was gaan begroeten, werd een traangasgranaat naar hem gegooid. Morgen of overmorgen komen we uitgebreider terug op deze uitslag en het verloop van de gebeurtenissen in Hénin-Beamont. (Foto: links Daniel Duquenne vorige dinsdag op campagne in Hénin-Beaumont, rechts Marine Le Pen.)

00:30 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: frankrijk, internationaal |  Facebook | | |  Print

05-07-09

KRIJGT HÉNIN-BEAUMONT VANDAAG EEN FN-BURGEMEESTER?

In de Franse gemeente Hénin-Beamont maakt het Front National (FN) bij vervroegde gemeenteraadsverkiezingen vandaag kans om de nieuwe burgemeester te mogen leveren. Bij de Europese Verkiezingen op 7 juni werd in Hénin-Beaumont al een goede score voor het FN opgetekend (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/7065858). Vorige week zondag 28 juni, bij de eerste stemronde voor de vervroegde gemeenteraadsverkiezingen, werd het nog beter. De FN-lijst geleid door Steeve Briois en Marine Le Pen kreeg met 39,3 % de meeste stemmen (foto: Marine Le Pen, met aan haar zijde de altijd breed lachende Steeve Briois). De lijst van Daniel Duquenne, een republikeins-linkse lijst, kwam als tweede uit de bus met 21,2 % van de stemmen. Pierre Ferrari, van het aftredend socialistisch bestuur, kreeg 17,0 % van de stemmen. De andere partijen haalden de drempel niet om te mogen doorstoten naar de tweede stemronde vandaag.

Dat Marine Le Pen zich drie jaar geleden in Hénin-Beaumont, op een vijftiental kilometer van Lille (Rijsel), is gaan inschrijven als 'inwoner' is geen toeval. Het was toen al duidelijk dat de socialistische burgemeester Gérard Dalongeville zaken deed die niet door de beugel kunnen. Op 9 april dit jaar werd Dalongeville aangehouden op verdenking van misbruik van publieke fondsen, valsheid in geschriften en favoritisme. De eerste-schepen distantieerde zich van Dalongeville en haar ontslag lokte nieuwe gemeenteraadsverkiezingen uit. Hénin-Beaumont is al zestig jaar in ‘rode’ handen. Eerst met een communistische burgemeester, later een socialistische. Plaatselijk FN-boegbeld Steeve Briois is er sinds 1995 FN-gemeenteraadslid. Marine Le Pen komt gemiddeld twee dagen per week naar Hénin-Beamont om er de wijken te bezoeken, post te vatten aan de uitgang van fabrieken, de markt te doen… Daarbij spreekt ze vooral over lokale problemen. Over het FN spreekt ze maar weinig. Het partijlogo staat niet eens op haar affiches. En trouwens ook niet op de affiches van Steeve Briois. “Maar eerlijk, mijn naam is een merk op zich”, zegt de dochter van Jean-Marie Le Pen. Naar eigen zeggen staan de inwoners van Hénin-Beaumont niet afkerig van haar. Marine Le Pen zou al duizend keer hebben horen fluisteren: “Erger dan Dalongeville kan ze niet zijn.”

Onmiddellijk na de eerste stemronde begonnen gesprekken tussen de twee linkse lijsten, om te zien of er front kon gevormd worden tegen het FN. Vanuit de partijhoofdzetels in Parijs en Lille werd daartoe opgeroepen, en ook de partij van president Nicolas Sarkozy deed zo’n oproep. Maar het water is diep tussen Daniel Duquenne, trekker van de republikeins-linkse lijst, en Pierre Ferrari, de kandidaat van de socialistische partij PS. Aan zijn familienaam kan Ferrari weinig doen, maar voor het overige heeft deze 27-jarige de air van een ‘jeune premier’ en is hij doorgaans gekleed in een kostuum dat iets te elegant is voor een gemeente met 19 % werklozen. Daarenboven maakte Ferrari deel uit van de ploeg rond de nu in de gevangenis terechtgekomen oud-burgemeester Gérard Dalongville, wat ook niet meteen het beste visitekaartje is. Daniel Duquenne wilde wel front vormen met de PS-lijst, die gesteund werd door de communistische partij en andere linkse organisaties zoals de MoDem, maar dan zonder de mensen die directe banden hebben met de in opspraak gekomen oud-burgemeester. Uiteindelijk werd met de steun van de nationale partij-instanties van de PS overeengekomen om enkel de republikeins-linkse lijst van Daniel Duquenne in te dienen voor de tweede stemronde vandaag.

Het niet echt tot een akkoord komen – Ferrari riep nog wel op om voor Duquenne te stemmen, maar een gezamenlijke lijst vormen lukte niet – werd de voorbije dagen natuurlijk dik in de verf gezet door het FN. En het FN-personeelsbestand mag dan wel de jongste tijd gehalveerd zijn, Marine Le Pen vond toch nog genoeg mensen die de voorbije dagen naar Hénin-Beaumont afzakten om er voor haar campagne te voeren. Vanavond weten we wat het heeft opgebracht. In de tweede helft van de jaren negentig waren er in Frankrijk vier FN-burgemeesters: Catherine Mégret in Vitrolles, Daniel Simonpieri in Marignane, Jean-Marie Le Chevallier in Toulon en Jacques Bompard in Orange. Alleen die laatste is nog burgemeester, maar hij is niet langer lid van het FN (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20050915).

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: frankrijk, internationaal |  Facebook | | |  Print

14-06-09

NOG (MAAR) DRIE FN'ERS IN HET EUROPEES PARLEMENT

In de weekendkranten is er aandacht voor de scores van extreemrechts bij de Europese Verkiezingen vorige zondag. De Standaard schetst de British National Party (BNP) die twee zetels veroverde in het Europees Parlement; De Morgen het Hongaarse Jobbik die aan de haal gaat met drie zetels in het Europees Parlement. Twee partijen die Bruno Gollnisch (foto 1), verkozene voor het Franse Front National (FN) en voormalig voorzitter van de extreemrechtse fractie in het Europees Parlement, in een persmededeling vorige maandag onmiddellijk in de armen sloot. Maar hoe scoorde het FN zelf? 

Eerste vaststelling: Jean-Marie Le Pen (foto 2) heeft gelijk. Mensen verkiezen het origineel boven een kopie. Jean-Marie Le Pen behaalde met zijn Front National vorige zondag in Frankrijk 6,3 % van de stemmen. FN-dissident en vriend van nogal wat VB’ers Carl Lang (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/6449979) behaalde met zijn Parti de la France (PDF, zie: http://aff.skynetblogs.be/post/6691051) slechts 1,5 %. Tweede vaststelling: mensen worden een grijsgedraaide plaat beu. Zoals het VB verloor het FN zowat een derde van haar stemmen. Vijf jaar geleden was het FN nog goed voor 9,8 % van de stemmen. De FN-delegatie in het Europees Parlement valt daarmee terug van 7 naar 3 vertegenwoordigers. Bijna was er nog een vierde zetel, maar die ging verloren door de stemmen die de PDF wegkaapte. Het waren dan wel niet veel stemmen voor Carl Lang en de zijnen, maar ze waren nuttig.

Bij de drie FN’ers die nog verkozen geraakten is er dus vooreerst Bruno Gollnisch, in Oost-Frankrijk verkozen met 7,6 % van de stemmen. Bruno Gollnisch was in de vorige legislatuur voorzitter van de extreemrechtse fractie in het Europees Parlement (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20070111), fractie waarvan de vorming langer heeft geduurd dan dat de fractie bleef bestaan. Onderlinge ruzies maakten er al vlug een einde aan (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/5206572). Koen Dillen gebruikte zijn schaarse spreektijd in het Europees Parlement om aan te klagen dat Bruno Gollnisch in Frankrijk veroordeeld werd wegens negationistische uitspraken (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/5612230). Tweede FN-verkozene is de peetvader van het FN, Jean-Marie Le Pen. In het Zuid-Oosten verkozen met 8,5 % van de stemmen. Met hem heeft het VB een haat-liefdeverhouding. Men heeft waardering voor wat hij gepresteerd heeft, maar vindt hem nu een oude, zielige man die de fout maakt de leiding van het FN niet door te geven en daardoor zijn partij in de vernieling rijdt. Jean-Marie Le Pen zou beter het voorbeeld van Karel Dillen volgen, zegt men bij het VB. De laatste keer dat Frank Vanhecke over een tussenkomst van Jean-Marie Le Pen in het Europees Parlement schreef, schreef hij dat Le Pen “weer eens de kans gemist (heeft) om te zwijgen” (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/6845235). Dochter Marine Le Pen (foto 3) komt, met 10,2 % van de stemmen in het Noord-Westen van Frankrijk, voortaan mee naar het Europees Parlement. Koen Dillen omschreef haar in ’t Pallieterke laatst nog als een “onbekwame en vulgaire tafelspringster” (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/6813541).

Maar die “onbekwame en vulgaire tafelspringster” behaalt dus wel de beste FN-score en versterkt daarmee haar positie om haar vader op te volgen aan het hoofd van het FN. Daarenboven zijn er over veertien dagen vervroegde gemeenteraadsverkiezingen in Hénin-Beaumont (Pas-de-Calais), vervroegde gemeenteraadsverkiezingen nadat de socialistische burgemeester daar in verdenking is gesteld publieke fondsen voor privé-doeleinden afgewend te hebben. De FN-lijst werd met Marine Le Pen in Hénin-Beaumont, met 27,9 % van de stemmen, de grootste partij. De PS-lijst haalde nog maar 16,3 % van de stemmen. Het FN heeft in Frankrijk geen eigen burgemeesters meer. Ofwel omdat ze bij verkiezingen verslagen werden (zoals in Vitrolles), ofwel omdat de burgemeester opstapte bij het FN (zoals in Orange). Het is nu afwachten wat het wordt in Hénin-Beaumont, een gemeente met 25 000 inwoners.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: frankrijk, internationaal, 7 juni |  Facebook | | |  Print

04-04-09

HET BELGISCHE FRONT NATIONAL (FN) IS VERONTWAARDIGD OVER JEAN-MARIE LE PEN, EN VICE-VERSA

Of het lentezonnetje er voor iets tussen zit weten we niet, maar het laatste persbericht van het Belgische Front National (FN) heeft onze wenkbrauwen stevig heen-en-weer doen gaan. Het FN-politbureau veroordeelt immers niemand minder dan 'geestelijk vader' Jean-Marie Le Pen. Omdat hij vorige week in het Europees Parlement de gaskamers een detail uit de geschiedenis van de Tweede Wereldoorlog noemde (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/6845235). Jean-Marie Le Pen ligt nu op zijn beurt overhoop met het Belgische FN.

De plotse verontwaardiging van het Belgische FN, dertien jaar (!) nadat Le Pen al een gelijkaardige uitspraak deed, is niet alleen markant. Het is bovendien nogal ongeloofwaardig met een senator als Michel Delacroix in de rangen die ontslag diende te nemen als partijvoorzitter wegens het ridiculiseren van de Holocaust (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/6415470), maar verder lid kon blijven en zelfs de man is waarop het FN rekent om te kunnen deelnemen aan de verkiezingen op 7 juni (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/6822109). Het persbericht over Le Pen werd overigens mee ondertekend door ondervoorzitter Patrick Sessler die zich in de jaren '80 al siegheilend liet fotograferen tijdens een 'Franco-bedevaart', omringd door de toenmalige fine fleur van het Europese neonazisme. (Foto 1: Jean-Marie Le Pen en Patrick Sessler, vriendschappelijk met elkaar omgaand op een foto die op 23 december 2008 nog gepubliceerd werd in een FN-publicatie. Foto 2: Sessler in Spanje.) In een ultieme poging zichzelf helemaal belachelijk te maken voegt het Belgische FN er in hetzelfde persbericht aan toe: "Le FN belge considère que l'histoire européenne du 20ème siècle a été meurtrie par deux totalitarismes odieux, le communisme et le national-socialisme. L'un et l'autre sont fils de la foncière barbarie socialiste." Zowel het communisme als het nazisme zijn volgens de malloten van het FN loten van dezelfde (socialistische) boom. Al een geluk dat we op het vaderlandse FN kunnen terugvallen voor alles verhelderende analyses als deze die de loop van de geschiedenis eindelijk in het juiste perspectief plaatst.

De veroordeling van Le Pen valt enkel te verklaren door de vrees voor het verliezen van de overheidsdotatie wegens (het goedkeuren van) racisme en negationisme. Het armlastige FN heeft die overheidsdotatie immers broodnodig. Vandaar dat en public afstand genomen van figuren als Le Pen en van het nazisme. Of iedereen in de partij dat een goed idee vindt, is maar de vraag. Of dit zal volstaan om het blazoen op te blinken, is al evenzeer twijfelachtig. Maar het heeft in ieder geval Jean-Marie Le Pen boos gemaakt. In een brief aan het Belgische FN zegt Le Pen dat hij en zijn FN "er meer dan genoeg van (hebben) dat de Férets, de Sesslers en de Huygens ons logo, onze naam en ons embleem gebruiken zonder onze instemming met als doel electoraal en financieel gewin, om ons vervolgens een ezelsstamp te geven." Le Pen wil dat de naam en het logo voorbehouden blijven voor zijn FN. Alles wat verwijst naar het originele FN, zoals de tricolore vlam in blauw-wit-rood bij de kopie in zwart-geel-rood, moeten weg van de publicaties van het Belgische FN. Het is zoveel als dat het Belgische FN zichzelf zou moeten opheffen, want het ontleent haar hele bestaan aan het een graantje meepikken van het imago van de Franse grote broer. En gisteren moesten ze bij het Belgische FN ook al vernemen dat het FN naast een nationaal nummer voor de verkiezingen op 7 juni grijpt omdat ze in Franstalig België met twee zijn om de naam FN te claimen (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/6822109).

Maar net zoals het Belgische FN nogal laat reageert op de gaskamers-uitspraak van Jean-Marie Le Pen, is de plotse verontwaardiging van Le Pen over het misbruik van de naam en het logo van zijn FN door het Belgische FN nogal bizar. Toen Le Pen op 30 januari vorig jaar in Brussel aanschoof voor een etentje bij het Belgische FN had hij blijkbaar geen probleem met het door het Belgische FN kopiëren van de naam en het logo van het Franse FN (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/5532115).

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: frankrijk, internationaal, fn |  Facebook | | |  Print

18-03-09

KOEN DILLEN KIEST PARTIJ TEGEN JEAN-MARIE LE PEN

Op Bruno Gollnisch en Marine Le Pen na is zowat de hele partijtop opgestapt uit het Front National (FN) van Jean-Marie Le Pen. De oude garde groepeert zich in een nieuwe partij rond Carl Lang, europarlementslid en voormalig secretaris-generaal van het FN. De nieuwe Parti de la France komt bij de komende Europese verkiezingen in de vijf Franse kiesomschrijvingen op tegen de kandidaat van het FN. VB-europarlementslid Koen Dillen steunt Carl Lang. Foto: Jean-Marie Le Pen en Carl Lang toen ze nog samen in dezelfde partij zaten.

Aanleiding van de commotie bij het FN is vooral de opgang van Marine Le Pen. Om het in de woorden van Koen Dillen te zeggen, onder zijn nom de plume Guitry veertien dagen geleden in ’t Pallieterke: “Haar (Marine Le Pen, nvdr.) lukte wat niemand van de oude garde ooit voordien gegund was: door te breken in de media. Tot en met de versuffende spelprogrammaatjes die een mens zo populair maken. En zij begon het Front salonfähig te maken, zoals dat heet, met de belofte de partij naar onbekende electorale hoogtes te tillen. Alleen moesten daar een pak oude getrouwen op een vakkundige manier voor worden buiten gewerkt. En zo geschiedde, met de zegen van de patriarch die het willoze werktuig van deze onbekwame en vulgaire tafelspringster werd. (…) Alleen, het verhoopte electorale succes bleef uit. Integendeel, de partij deed het zeer slecht bij de parlementsverkiezingen van 2007.” In november signaleerden wij hier dat Carl Lang op het punt stond buiten gegooid te worden bij het FN omdat Lang het niet pikte dat Marine Le Pen, dochter van, de Europese lijst van het FN zou trekken in France Nord Ouest (Normandie, Picardie en zijn regio Nord-Pas-de-Calais) (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/6449979). Carl Lang werd inderdaad buiten gesmeten bij het FN. Een andere sterkhouder van het FN, Jean-Claude Martinez, vloog om dezelfde reden ook buiten bij het FN.

Eind februari richtte Carl Lang dan de Parti de la France op. Volgden hem naar zijn nieuwe partij: Bernard Antony, boegbeeld van de katholieke stroming binnen het FN; Martial Bild, communicatie-strateeg en directeur van het blad Français d’abord; Fernand Le Rachinel, financier van het FN aan wie Le Pen na de desastreuze parlementsverkiezingen van 2007 acht miljoen euro moest terugbetalen – wat hem noodzaakte het FN-partijgebouw in Parijs te verkopen (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/6145030). Bij het dertigtal stichtende leden van de Parti de la France vinden we zes leden die minstens tot aan het congres in 2007 lid waren van het politiek bureau van het FN, en voorts nog vele FN-mandatarissen en vijf ex-militairen. Jean-Claude Martinez heeft zijn eigen beweging gesticht, maar wordt wel één van de vijf lijsttrekkers van de Parti de la France. Carl Lang is de tweede lijsttrekker, met als grootste ambitie te verhinderen dat Marine Le Pen een Europese parlementszetel krijgt. De drie andere lijsttrekkers zouden half april bekend gemaakt worden. Het programma van de Parti de la France heeft niet meer in aanbieding dan de Franse versie van Eigen Volk Eerst!, en economisch protectionisme op Europees vlak. Op de website van de partij is het programma niet meer dan één bladzijde lang; voor het curriculum vitae van de stichtende leden zijn daarentegen tien bladzijden vrijgemaakt.

Op zijn eigen blog heeft Koen Dillen er niet over gerept, maar vorige vrijdag stuurde Koen Dillen een steunbetuiging naar Carl Lang. Koen Dillen herinnert hierin aan hun eerste ontmoeting, in 1988. Carl Lang leidde toen FN-jongerenorganisatie. De twee zagen elkaar terug in 1994, als Carl Lang Europees parlementslid werd en Koen Dillen in het Europees parlement tewerkgesteld werd als medewerker van de twee toenmalige VB-europarlementsleden (vader Karel Dillen en Frank Vanhecke, nvdr.). En sinds 2004 zijn ze zelfs collega’s Europarlementsleden. Maar niet meer voor lang – maar dat schrijft Koen Dillen er natuurlijk niet bij – want Koen Dillen is slechts derde opvolger op de VB-lijst voor de Europese verkiezingen. Koen Dillen herkent in Carl Lang dezelfde bekommernis over het onder de voet lopen van ons continent, de strijd tegen de islamisering en de mondialisering. “Pour les élections européennes de juin, il n’ya que Carl Lang qui puisse défendre les valeurs de la patrie et de la droite nationale dans sa région.Je lui apporte tout mon soutien et toute mon amitié”, besluit Koen Dillen.

Een jaar geleden wist Koen Dillen nog niet voor wie kiezen. Bij de keuze Jean-Marie Le Pen of Nicolas Sarkozy koos VB-voorzitter Bruno Valkeniers voor die laatste. Koen Dillen wist het niet (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/5487289). Nu kiest hij resoluut voor de opponent van Le Pen ter extreemrechterzijde. Frank Vanhecke zou zich binnenkort uitspreken over de nieuwe partij van zijn goede vriend Carl Lang.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: frankrijk, internationaal |  Facebook | | |  Print

06-02-09

FRANKRIJK: LEEGLOOP BIJ FN GAAT VERDER, RADICAAL-LINKS BUNDELT KRACHTEN IN NIEUWE PARTIJ

Bij de gemeenteraadsverkiezingen vorig jaar maart in Frankrijk won links in grote mate de strijd om de lokale macht. Het extreemrechtse Front National (FN) van Jean-Marie Le Pen behaalde één van haar slechtste resultaten ooit en werd in verschillende steden zelfs overklast door radicaal links (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20080318). Sindsdien gaat het voor het FN nog verder bergaf, en zijn de perspectieven voor Olivier Besancenot en de zijnen beter dan ooit.

Het Hof van Beroep in Parijs heeft twee weken geleden de veroordeling van Jean-Marie Le Pen tot een voorwaardelijke gevangenisstraf van drie maanden en een boete van 10 000 euro bevestigd voor het minimaliseren van de nazi-misdaden in een interview in het het extreemrechtse blad Rivarol in januari 2005. Maar allicht ligt de tachtigjarige Jean-Marie Le Pen daar niet wakker van. De leegloop in zijn partij in het vooruitzicht van de Europese Verkiezingen en de machtsgreep van dochter Marine Le Pen is wat anders. Na Carl Lang (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20081118) is nu ook Alain Soral opgestapt. Schrijver-cineast Alain Soral was in de jaren negentig nog militant van de Franse communistische partij PCF. In 2005 vervoegde hij het FN waar hij met zijn links verleden de sociale zaken en de problemen in de banlieus opvolgde voor het FN. Met Soral verschenen bijvoorbeeld allochtonen op de FN-affiches, ontgoocheld dat de Franse nationaliteit uitgehold werd en de problemen in de banlieus niet aangepakt werden (zie:  http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20061218).

Soral rekende erop de FN-lijst in Île-de-France, de streek rond Parijs, te mogen trekken. Maar dat lijsttrekkerschap gaat naar de in vergelijking met Soral kleurloze Jean-Michel Dubois, vice-schatbewaarder van het FN. Marine Le Pen verwijt Soral zich te gedragen als een migrant. “Hij is zoals de vele migranten die profiteren van het onthaal dat de Fransen hen bieden, maar die weigeren zich te integreren, hun cultuur en levenswijze op te geven. Soral heeft zich als een ‘politieke migrant’ gedragen bij het FN, proberend ‘zijn lijn’, zijn woordenschat en zijn communistische cultuur op te leggen.” Maar het is niet enkel ‘nieuwkomer’ Alain Soral die het voor bekeken houdt bij het FN. Ook Martial Bild bijvoorbeeld is opgestapt. Sinds 1980 lid van het FN, gewezen voorzitter van de jongerenorganisatie van het FN, de man die voor het FN de eerste internetsite van een Franse politieke partij opstartte, directeur van het FN-maandblad Français d’abord… Bild stapt op omwille van de toenemende greep van Marine Le Pen op het FN (foto 1, Marine Le Pen en Martial Bild in betere tijden).

Aan de andere kant van het politieke spectrum is er dan weer niets anders dan optimisme. Gisteren heeft de trotskistische Ligue Communiste Révolutionnaire (LCR) van Olivier Besancenot (foto 2) zichzelf opgeheven, om vandaag dan de Nouveau Parti Anticapitaliste (NPA) te stichten – een nieuwe partij die mensen verzamelt uit 467 comités (naast LCR-militanten, mensen uit buurtcomités, ex-leden van de PCF en van Lutte Ouvrière, ecologisten, andersmondialisten van Attac, antiliberalen rond landbouwer José Bové…). Telde de LCR 3 200 militanten, de NPA kan naargelang de bron rekenen op 5 à 6 000 tot 9 000 miltanten. Boegbeeld Olivier Besancenot, bij de Franse presidentsverkiezingen in 2007 als LCR-kandidaat goed voor bijna 1,5 miljoen stemmen, is door de Franse president Nicolas Sarkozy in het vizier genomen als ‘het kwade’ achter de sociale onrust in Frankrijk. Over traditioneel links (de Parti Socialiste, PS) moet Sarkozy zich inderdaad niet ongerust maken, over elkaar rollend over het leiderschap van de PS en zonder echt alternatief voor de huidige economische crisis.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: frankrijk, internationaal |  Facebook | | |  Print

Vorige 1 2 3 4 5