Anti-Fascistisch Front / Verzet

Zaterdag stond in De Standaard een interessant artikel over hoe Duitsland reageert na het bekend worden van de activiteiten van de Nationaalsocialistische Ondergrondse (NSU), ook wel omschreven als Die Braune Armee Fraktion.

Dinsdag werd Ralf Wohlleben aangehouden omdat hij hand- en spandiensten zou verleend hebben aan Uwe Böhnhardt, Uwe Mundlos en Beate Zschäpe. Ralf Wohlleben (foto 1, de man met de zonnebril links bij een NPD-manifestatie in Jena in 2007. In het midden toenmalig NPD-voorzitter Udo Voight) zou de drie NSU’ers eind jaren negentig geholpen hebben onder te duiken, en hun later geld, vuurwapens en munitie  gegeven hebben. Hij wordt nu beschuldigd van medeplichtigheid aan zes van de tien moorden die de NSU op hun kerfstok heeft. Ralf Wohlleben vervulde verschillende functies bij de rechtsnationalistische Nationaldemokratische Partei Deutschlands (NPD). Hij was er afdelingsleider, kandidaat bij deelstaatverkiezingen en perswoordvoerder. De arrestatie van Wohlleben heeft de discussie of de NPD verboden moet worden opnieuw doen oplaaien. De NPD neemt met wisselend succes deel aan de verkiezingen (wij waren blij dat het in Berlijn geen succes werd, bij RechtsActueel zijn ze verheugd over de vijf NPD-zetels in de deelstaat  Mecklenburg-Vorpommern). Een poging om de NPD te verbieden strandde in 2003 bij het Grondwettelijk Hof omdat er onder de NPD’ers teveel… informanten van de inlichtingendiensten rondlopen.

De aanwezigheid – en betaling – van die informanten bij extreemrechtse groepen is trouwens nogal kras. Een informant bij de ‘Kameradschaft Jena’ bijvoorbeeld kreeg 200 000 euro. Geld dat besteed werd aan een aantal extreemrechtse acties (!). “Dat geld, vinden velen, kan men beter gebruiken om de bezuinigingen terug te draaien op de subsidies aan organisaties die het rechts-extremisme bestrijden”, schrijft De Standaard. In het De Standaard-artikel wordt ook verwezen naar een enquête vorige week door het weekblad Die Zeit. De ondervraagden menen dat het grootste terroristisch gevaar van extreem-rechts uitgaat. Het ‘islamitisch’ terrorisme komt pas op de tweede plaats. Voor extreem-links terrorisme is slechts één op de twintig ondervraagden bang. Verdere lectuur van de enquête leert dat het verschil in vrees voor extreemrechts- dan wel ‘islamitisch’ terrorisme niet zo groot is (41 % versus 36,6 %), maar na tien jaar 9/11 en alle gedoe er rond van islambashers maakt het de toch nog grotere vrees voor extreemrechts terrorisme nog opmerkelijker. Een grote meerderheid (70 %) vindt extreemrechts een probleem van heel Duitsland, en niet enkel van Oost- of West-Duitsland. 52 % wil de inlichtingendiensten actief laten bij extreemrechts; 30 % is tegen. Bij de politieke partijen zijn overigens de linkse partijen (de sociaal-democraten, de groenen en Die Linke) voorstander van het niet langer werken met betaalde informanten, de (rechtse) CSU-minister van Binnenlandse Zaken wil ze behouden.

NOS-journalist en kenner van extreemrechts in Europa Rinke van den Brink publiceerde woensdag dat twee Nederlanders eerder te gast waren bij het Fest der Völker dat vanaf 2005 ingericht werd door de dinsdag aangehouden Ralf Wohlleben. Constant Kusters (Nederlandse Volks-Unie, NVU) was er tweemaal spreker, en Tim Mudde (Voorpost, Radio Rapaille) trad er op met zijn groep Brigade M. In Vlaanderen werd blijkbaar geen gelijkaardig muzikaal talent (nouja) gevonden, maar Vlaanderen mocht in 2006 wel Wolf Kussé afvaardigen als spreker. Wolf Kussé was toen nog actief met Groen Rechts, een jaar later één van de componenten waarmee het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) werd opgericht. Wolf Kussé zelf werd ook lid van het N-SA. De laatste keer dat een spreker van de nu met een verbod bedreigde NPD in Vlaanderen was, was bij datzelfde N-SA. Op haar derde congres, op 30 oktober 2010 in Edegem. Ingo Haller was de NPD’er waarmee de N-SA pronkte, gemeenteraadslid in Dürer en organisator van een manifestatie die jaarlijks honderden neonazi’s bijeenbrengt. Achteraf werd vernomen dat Ingo Haller zelfs voor de NPD toch wat te rechts is.

Overigens doet vandaag de rechtbank in Brugge uitspraak of de door Koppen uitgezonden toespraak van N-SA-voorman Eddy Hermy al dan niet racistisch is. Eddy Hermy hield die toespraak op een zogenaamd jeugdcongres, het tweede congres van het N-SA, op 10 oktober 2009 in Oostkamp. En welke muziekgroepen speelden op dat ‘jeugdcongres’? Onder andere… Brigade M (trouwens ook te zien in de Koppen-reportage) dat, zoals hierboven al gezegd werd, eerder optrad op het door Ralf Wohlleben opgezet Fest der Völker. De wereld is soms klein. De ontmaskering van de NSU heeft de antifascistische strijd in Duitsland intussen een nieuwe impuls gegeven. Voorbije vrijdag kwamen in Jena 50 000 mensen rocken gegen Rechts (foto 2). Eén van de optredende artiesten was Peter Maffay. Bij ons bekend van het zeemzoete Du, in Jena mee op het podium tegen extreemrechts.

In Vlaanderen, Frankrijk, Italië, Zwitserland… overal zijn er partijen die stemmen winnen met nationalistische kreten. Bij ons is het “Eigen Volk Eerst!”, in Frankrijk is het “Les Français d’abord”, enzovoort. In één adem door verdedigen die partijen de lokale nijverheid. Filip Dewinter hekelde ooit in de Antwerpse gemeenteraad dat het stedelijk informatieblad De[n] Antwerpenaar niet in Antwerpen gedrukt werd, maar – godbetert – in Beringen, in Limburg.

Maar leven die nationalistische partijen zelf volgens hun eigen principes? Werknemers van de Turnhoutse speelkaartenfabrikant Carta Mundi maakten zich in 2007 boos omdat het Vlaams Belang voor de verkiezingscampagne dat jaar speelkaarten, met daarop foto’s van de VB-kopstukken, in… China had laten drukken. Bij een andere campagne verdeelde het Vlaams Belang alarmapparaatjes die ook al in China gemaakt worden. Volgens Filip Dewinter werden de gadgets besteld bij een reclamebureau dat zelf gekozen had voor de goedkoopste offerte.  Een Fransman op rondreis in China ontdekte nu eenzelfde handeltje.

Terwijl Marine Le Pen beschermende maatregelen voor de Franse industrie wil, ze zegt op te komen voor de Franse kleine en middelgrote ondernemingen… ontdekte een Franse toerist in het Chinese Nankin dat daar spandoeken gemaakt worden met de slogan “Marine Le Pen. De stem van het volk, de Franse geest” (foto). Een spandoek die het Front national (FN) volgend jaar wil gebruiken, allicht in de campagne voor de Franse presidentsverkiezingen. In de linker onderhoek van de spandoek staat het jaartal 2012. “Straffe kost, voor iemand die zich verzet tegen de delokalisatie van de Franse industrie”, dacht de Franse toerist en hij stuurde een foto van de spandoek vastgehouden door een Chinese werknemer naar Rue89.

De redactie van Rue89 contacteerde Catherine Besson, verantwoordelijke voor de grote manifestaties van het Front national (FN). Besson zei niet te weten waar de FN-spandoeken gemaakt worden. En dat moeten de Fransen geloven?

Als we Bart De Wever mogen geloven zet Elio Di Rupo ons land op weg naar Griekenland. Volgens moppersmurf De Wever moet er meer gesaneerd worden, en moet men niet afkomen met nieuwe belastingen voor het bedrijfsleven en de middenklasse. “Fout”, zegt politicoloog Pierre Verjans in een goed onderbouwd opiniestuk. “Niet de sociale staat deed Griekenland de das om maar een mix van uit de hand gelopen uitgaven, fiscale privileges, corruptie, gebrek aan burgerzin en statistische fraude.”

Intussen kreeg de nieuwe Griekse regering onder leiding van de voormalige bankier Lucas Papademos het vertrouwen van het Griekse parlement. Twee socialistische parlementsleden stemden tegen. Niet omdat ze tegen de voorgestelde besparingen zijn, maar omdat ze het niet eens zijn met de aanwezigheid van de kleine rechts-nationalistische LAOS-partij in de regering. De stemmen en invloed van LAOS heeft men niet nodig. De andere regeringspartijen, de socialisten en de conservatieven, hebben samen een ruime meerderheid in het Griekse parlement. LAOS (Laikos Orthodoxos Synagermos) heeft in het Grieks parlement slechts 15 zetels, op in totaal 300 parlementszetels. Het partijtje werd in 2000 opgericht nadat Georgios Karatzaferis gedwongen werd de (veel grotere) conservatieve partij Nea Dimokratia te verlaten. Zeker aanvankelijk maakten nogal wat extreem-nationalistische en fascistische elementen deel uit van LAOS. De belangrijkste programmapunten van de partij zijn het niet toelaten van Turkije tot de Europese Unie, een ‘realistische immigratiepolitiek’, verzet tegen het Verdrag van Lissabon (de ‘grondwet’ van de Europese Unie), en een drastische verlaging van de belastingen voor particulieren en kleine ondernemingen.

LAOS mag in de persoon van Makis Voridis (47 j.) de nieuwe minister van transport leveren. Makis Voridis is een goede vriend van voormalig VB-voorzitter Frank ‘Stem op N-VA’ Vanhecke. Frank Vanhecke leerde Voridis kennen als jongerenvoorzitter van het extreemrechtse EPEN, een in 1984 door Georgios Papadopoulos opgerichte partij. Georgios Papadopoulos is de kolonel die de militaire staatsgreep op 21 april 1967 leidde, waarna Griekenland tot 1974 kreunde onder een militaire dictatuur. Het kolonelsregime. Op 23 augustus 1975 werden Papadopoulos en zeven anderen militairen ter dood veroordeeld, wat even later omgezet werd in een levenslange gevangenisstraf. Maar echt levenslang was dat blijkbaar niet, want in 1984 kon Papadopoulos een eigen partij oprichten met Makis Voridis als jongerenvoorzitter. Enkel bij de Europese parlementsverkiezingen in 1984 kon EPEN een verkozene bekomen. In 1994 richtte Makis Voridis vervolgens zijn eigen rechtse partij op, het Helleens Front. Bij landelijke verkiezingen in 2004 behaalt de partij haar beste electoraal resultaat: 0,1 % van de stemmen (nul komma één percent).

Bij de gemeenteraadsverkiezingen in 2006 staat Makis Voridis op de LAOS-lijst in Athene, en wordt hij verkozen als gemeenteraadslid in de Griekse hoofdstad. Makis Voridis valt opnieuw in de prijzen als hij in 2007 met 8 663 stemmen verkozen wordt als LAOS-parlementslid. En nu valt deze advocaat nog eens in de prijzen als minister van transport. Een paar weken geleden belde Voridis Frank Vanhecke op. Ze hadden elkaar niet meer gezien sinds het overlijden van Marie-Rose Morel begin dit jaar, en ze spraken af om het eerste weekend van december in Parijs samen te komen bij Europarlementslid Carl Lang, tot 2008 lid van Jean-Marie Le Pens Front national (FN). Of die samenkomst nu nog doorgaat, is onduidelijk. “Hij zal wel andere zaken aan zijn hoofd hebben”, zegt Frank Vanhecke. Een paar dagen geleden effende Makis Voridis mee het pad voor Frank Vanheckes lidmaatschap van de EFD-fractie in het Europees Parlement. LAOS heeft twee Europarlementsleden lid van die EFD-fractie. Waar het allemaal goed voor is een politieke nazaat van het Griekse kolonelsregime te kennen!

Foto: Makis Voridis in het voetspoor van Jean-Marie Le Pen op een FN-congres.

Politiek is de slinger de jongste decennia van links naar rechts gegaan. Met het terrorisme hetzelfde. Na de Rote Armee Fraktion zijn ze in Duitsland nu opgeschrikt door de Braune Armee Fraktion. Zondag publiceerden wij de hoofdlijnen van het verhaal. Intussen zijn meer details bekend.

9 september 2000: Enver Simsek (39 j.) uit Schlütern wordt doorzeefd met kogels. Hij verving die dag een collega aan een bloemenkar. 13 juni 2001: Abdurrahim Özüdogru (39 j.) werkt overdag aan de band bij Siemens, ’s avonds is hij aan de slag als kleermaker in Neurenberg Steinbühl. Hij wordt in zijn atelier met twee kogels in het hoofd gedood. 28 juni 2001: Suleiman Tasköprü (31 j.) werkt als groentehandelaar in Hamburg. Hij sterft door drie schoten in het hoofd. 29 augustus 2001: Habil Kilic (38 j.) werkt in een groentewinkel in München-Ramersdorf. Hij wordt vermoord met twee kogels in het hoofd. 25 februari 2004: Yunus Turgut. (35 j.) bezoekt een kebabzaak in Rostock. Hij wordt gedood met kogels weer uit dezelfde revolver. 9 juni 2005: Ismail Yasar (50 j.) heeft een kebabzaak in Neurenberg Scharrer. Nadat twee mannen zijn zaak bezochten, wordt hij vermoord teruggevonden. 15 juni 2005: De Griekse slotenmaker Theodore Bourgarides (41 j.) heeft net zijn zaak in München Westend geopend als hij neergeschoten wordt. 4 april 2006: Mehmet Kubasik (40 j.) wordt aan zijn krantenkiosk aan een drukke weg in Dortmund gedood. 6 april 2006: Halit Yozgat (21 j.) wordt in zijn internetcafé in Kassel neergeschoten.

Tussen al deze moorden is er minstens één verband: er is telkens hetzelfde wapen gebruikt. Wie de landkaart van Duitsland bekijkt, ziet dat het niet om een lokale afrekening gaat, maar de daders het hele land doortrokken. Waarom de daders pas nu gevonden werden? Tot voor kort dachten de autoriteiten dat de moorden gepleegd waren door de Turkse maffia die geld vroeg voor de bescherming van de winkeliers, of dat de moordenaars behoren tot nationalistische splintergroeperingen in Turkije of elders. Aan rechts-extremistische groeperingen werd niet gedacht. Naar verluidt was de politie op het laatst ook wel (terug) op zoek naar Beate Zschäpe (36 j.), Uwe Böhnhardt (34 j.) en Uwe Mundlos (38 j.), maar de politie vond ze niet. Een publiek opsporingsbericht, zoals destijds met de Rote Armee Fraktion, werd niet verspreid. Na een misgelopen bankoverval in Eisenach schieten Böhnhardt en Mundlos wellicht elkaar een kogel door het hoofd, nadat ze de caravan waarin ze vertoefden in brand staken. Hun vriendin Beate Zschäpe geeft zich hierna aan bij de politie, maar niet zonder eerst het huis waar de drie vrienden leefden in Zwickau met een bom vernield te hebben. Om in hun levensonderhoud te voorzien pleegden de drie veertien bankovervallen. In 2007 werd daarbij de 22-jarige politieagente Michelle Kiesewetter neergekogeld. Met een gericht schot in het hoofd, langs achteren neergeschoten. Een collega overleeft een schot in het hoofd maar is levenslang gehandicapt.

Uwe Mundlos is de leider van de drie. Hij tekent graag portretten van nazileiders als Rudolf Hess. Op foto 1 zie je hem op een jaarlijkse herdenkingsmars voor Rudolf Hess in Dresden op 24 januari 1998. Vorig jaar kon die mars voor het eerst halt geroepen worden door het verzet van antifascisten. De overheid beschermt die marsen in het kader van de ‘vrijheid van meningsuiting’. Uwe Böhnhart is de wapenfreak van het drietal. Beate Zschäpe duikt afwisselend met de ene Uwe en dan met de andere Uwe in bed. In de opgeblazen woonst in Zwickau vindt de politie dvd’s waarop de ‘Nationalsozialistischer Untergrund’ liet zien hoe ze de buitenlanders vermoord hebben, hoe een spijkerbom gemaakt werd die in 2004 in een vooral door Turken bewoonde straat in Keulen 22 gewonden maakte… Verder op de dvd’s krantenartikels over hun moorden, ook over de doodgeschoten politieagente, en een huiveringwekkende mix van infantiele en fascistische esthetiek. En dat allemaal op muziek en met het hoofdfiguurtje van de Pink Panther cartoon-serie (!).

Dat neonazi’s geen folklore zijn, zou de politie anders wel kunnen beseffen. Op 26 september 1980 doodde de neonazi Gundolf Köhler zichzelf en twaalf andere mensen op weg naar de Oktoberfeesten in München. Köhler was lid van de paramilitaire groep rechts-extremisten Wehrsportgruppe Hoffmann. Andere voorbeelden zijn de Berlijnse rechts-extremistische Kay Diesner die in 1997 een politieagent doodschoot en de aanhangers van de neonazi Martin Wiese die in 2003 in München een bom wilden leggen aan een synagoge. Maar er is geen precedent in de Duitse naoorlogse geschiedenis van een ondergrondse groep als de ‘Nationalsozialistischer Untergrund’ die fondsen verzamelde met bankovervallen, welbewust buitenlanders vermoordde en er nog mee wilde uitpakken ook. De enige nog in leven, Beate Zschäpe, lost geen woord over de activiteiten van de groep. Maar nu rijst de vraag of de groep bijvoorbeeld ook verantwoordelijk is voor de bomaanslag in 1999 op een tentoonstelling over de oorlogsmisdaden van het Duitse leger, de Wehrmacht, in Saarbrücken. En de vraag waarom de inlichtingendiensten – die nochtans informanten heeft in het rechts-extremistische milieu – niets afwisten van de activiteiten van Zschäpe, Böhnhardt en Mundlos het voorbije decenium?

De drie waren nochtans bekend bij de politie en het gerecht. In 1996 plaatste Böhnhardt op een snelweg bij Jena een pop met een gele Davidster en een bord met de tekst ‘Voorzichtig - Bom’. In de auto van Böhnhardt worden wapens gevonden, en Böhnhardt wordt tot twee jaar en drie maanden cel in een jeugdgevangenis veroordeeld maar ziet de binnenkant van de jeugdgevangenis amper of niet. In 1998 krijgen Mundlos en Zschäpe een huiszoeking, waarbij onder andere wapens, een verboden Duitse oorlogsvlag en een ‘concentratiekamp Monopoly-spel’ gevonden wordt. In een garage in de buurt ontdekken speurders rechts-extremistisch propagandamateriaal en materiaal om bommen te maken. De garage wordt gehuurd door Zschäpe, en volgens buren komen Mundlos en Böhnhardt er regelmatig langs. Vanaf dan houdt de politie een ‘klopjacht’ op de drie neonazi’s. Het resultaat kennen we intussen. Tussen 2000 en 2011 begaan de drie ongestoord een reeks moorden en bankovervallen, en plegen ze tussendoor nog een bomaanslag. Pas als ze zichzelf om het leven brengen, of zichzelf aangeven en de politie een intussen opgeblazen woning doorzoekt, komt aan het licht voor wat ze verantwoordelijk zijn.

“Het is uiterst verontrustend dat geen verband werd gezien tussen een reeks moorden in heel Duitsland en de rechts-extremistische scene”, zegt minister van Binnenlandse Zaken Hans-Peter Friederich (CSU). Dat is wel het minste wat je kan zeggen. Intussen zijn onder het puin van het ontplofte huis in Zwickau identiteitspapieren afkomstig van de geheime dienst gevonden. Documenten die veelal bedoeld zijn voor infiltranten. Is de Duitse geheime dienst, zoals de Thüringse onderzoeksjournalist Sergej Lochthofen beweert, "blind aan het rechteroog"?

Deze namiddag wordt in Johan’s Lodge in Zwalm (in de Vlaamse Ardennen) een feestje ingericht bij gelegenheid van het koperen jubileum van het webzine voor internationale politiek Uitpers.

Uitpers werd in 1999 onder andere opgericht op initiatief van Freddy De Pauw (foto 1) die 31 jaar lang op de buitenlandredactie van De Standaard werkte. Freddy De Pauw schreef ook een aantal boeken, waaronder meerdere over de maffia. Hij publiceerde eveneens in verschillende bladen, van het katholieke Tertio tot het trotskistische Rood. Samen met Freddy De Pauw engageerden nog andere ex-redacteurs van De Standaard en kenners van een aantal landen en thema’s zich voor het webzine Uitpers dat een verfrissende kijk biedt op de buitenlandse actualiteit. Tegen de neoliberale stroming in. Hier niet de voorgekauwde berichten van de internationale persagentschappen, maar een eigen kijk met de hulp van alternatieve nieuwsbronnen en de contacten die de medewerkers wereldwijd hebben gelegd. 

Boekbesprekingen, berichten over de Belgische actualiteit en discussiepunten vullen het maandelijks verschijnend webzine aan. Een overzicht van de artikels naar thema vind je hier. De redactie van AFF/Verzet wenst de collega’s van Uitpers nog veel plezier, moed en tijd om door te gaan met hun webzine. Het is nodig !

In Duitsland is de moord op negen voornamelijk Turkse winkeliers en een politieagente na jaren vruchteloos onderzoek opgehelderd: de daders behoren tot het neonazistisch milieu.

In de periode tussen 2000 en 2006 werden in Neurenberg, München, Rostock, Hamburg, Kassel en Dortmund acht Turkse winkeliers en een Griekse winkelier vermoord. Ze werden allen op klaarlichte dag doodgeschoten. Telkens van dichtbij, in het gezicht. Uiteraard veroorzaakte het onrust en angst bij de landgenoten van de vermoorde winkeliers en andere allochtonen. De moorden gebeurden steeds met hetzelfde wapen. Het wapen is nu teruggevonden in het puin van een uitgebrand huis in Zwickau, in de Duitse deelstaat Saksen (foto 1). Ook twee pistolen die in 2007 werden gestolen bij een aanval op de politie in Heilbronn werden teruggevonden. Bij die aanval kwam een 22-jarige politieagente om het leven. Ze werd in een park door het hoofd geschoten. Een collega werd levensgevaarlijk gewond.

Dinsdag meldde zich bij de politie één van de drie verdachten van deze moordpartijen, een vrouw. De politie was al lang op zoek naar de drie, maar kon ze maar niet vinden. Eerder werden haar twee kompanen, twee mannen, dood teruggevonden in een caravan waar een brand had gewoed (foto 2). Vermoedelijk pleegden de twee zelfmoord. In het huis in Zwickau ontdekte de politie ook vier dvd’s waarop filmopnamen van de moorden op de buitenlandse winkeliers te zien zijn. Uit de dvd’s blijkt ook dat de neonazi’s verantwoordelijk zijn voor een bomaanslag in 2004 in Keulen, in een straat waar vooral Turkse migranten wonen. Tweeëntwintig mensen geraakten gewond door de nagels bij de bom. De dvd’s waren verpakt in enveloppen en bestemd voor media en islamitische culturele centra.

In de dvd zeggen de daders te behoren tot een “nationaalsocialistische ondergrondse”, met als motto “daden in de plaats van woorden”. Vermoed wordt dat de drie daders jarenlang hebben kunnen onderduiken met behulp van neonazi’s uit Thüringen. Zoals wij hier eerder al bericht hebben, zijn er in Thüringen regelmatig concerten en andere bijeenkomsten van neonazi’s. In bepaalde kringen is het bon ton om ‘links’ van alle mogelijke geweld te beschuldigen; antifascisten zouden een groter kwaad zijn dan neonazi’s. Duitsland reageert geschokt op de ontdekking de jongste dagen, maar dacht men echt dat de wapens en explosieven die regelmatig bij neonazi’s gevonden werden enkel maar een verzamelobject waren?

• Meer artikels over deze zaak op onze Facebook-pagina.

Het Franse satirisch weekblad Charlie Hebdo ligt opnieuw in de winkel met een provocerende cover nadat vorige week de redactielokalen met een molotovcocktail vernield werden. Op de cover deze week tongzoent een moslim een tekenaar van Charlie Hebdo. Daarboven staat de tekst Liefde is sterker dan haat (foto). Het Vlaams Belang vindt het goed dat Charlie Hebdo haar vrijheid van meningsuiting opeist.

Op de website van het Vlaams Belang luidt het: “Vermits homoseksualiteit in de islam een groot taboe is, mag aangenomen worden dat Charlie Hebdo andermaal op zere tenen trapt. Over smaken kan geredetwist worden en erg smaakvol is de spotprent misschien niet. Maar het blad maakt alleszins duidelijk dat het niet buigt voor intimidatie en geweld. En dat kan alleen maar toegejuicht worden. Charlie Hebdo maakt duidelijk dat vrije meninguiting het hoogste goed is in een democratie en dat niemand het recht kan opeisen om niet beledigd te worden.” Als het VB een partijbijeenkomst houdt in een openbaar gebouw, en er hangt in de buurt een afbeelding van twee kussende mannen, dan denkt het VB evenwel heel anders over de vrije meningsuiting.

We hebben het verhaal al eerder verteld, maar in het kort: Het VB richtte in het Cultureel Centrum Luchtbal een congres in ter voorbereiding van gemeenteraadsverkiezingen in Antwerpen als daar toevallig ook een tentoonstelling over ‘De kus’ staat opgesteld. Eén van de beelden is dat van twee kussende mannen, en het VB vond er niet beter op dan het schilderij af te dekken met een handdoek. Toen een medewerker van het Cultureel Centrum de handdoek wegtrok, hing het VB de handdoek terug over het schilderij. De zaak kwam ter sprake in de gemeenteraad en Hilde De Lobel zei daar: “Er is niets, maar dan ook niets gebeurd, dat een andere vereniging die gebruik zou hebben gemaakt van die zaal niet zou gedaan hebben.”

Als het is om moslims te jennen dan vindt het VB twee kussende mannen misschien niet smaakvol, maar toch toe te juichen. Als twee kussende mannen in de buurt van een VB-bijeenkomst te zien zijn, moet dat beeld aan het oog onttrokken worden. VB’ers hebben een aparte logica.

‘Solidariteit’ is geen ijdel begrip bij het VB. Voor de regionale verkiezingen op 9 mei vorig jaar in de Duitse deelstaat Nordhrein-Westfalen konden de vrienden van Pro Nordrhein-Westfalen rekenen op een campagnebus en een chauffeur ter beschikking gesteld door het VB. Voorbije maandag werd die chauffeur veroordeeld tot een geldboete omdat hij tegenbetogers en onschuldige passanten bijna omver gereden had.

Op 3 mei 2010 stootte buschauffeur Willem V. (foto 1, 49 j.) in Gütersloh op protest van antifascisten. Een vijftigtal antifascisten die de bus met opschriften ‘De islamisering stoppen’ en ‘Kruistocht voor het Westen’ onthaalden met gefluit en gezang. “En met tomaten, eieren, appels en stenen, met als gevolg een kapot zijraam”, klaagde Willem V. in een videoreportage. De antifascisten verzamelden zich rond de campagnebus. Twee bodyguards stapten uit om een weg te banen voor Willem V., en toen dat niet hielp duwde Willem V. toch maar op het gaspedaal. Antifascisten en anderen konden nog net op tijd de baan ruimen, en zo hun leven redden. De campagnebus stoof met grote snelheid weg, maar even later werd de bus staande gehouden door de politie die de identiteit van de chauffeur controleerde.

Maandag 7 november werd de zaak behandeld bij de rechtbank van Gütersloh. Na twaalf getuigen gehoord te hebben zei de Openbare aanklager dat er geen sprake was van kwaad opzet maar van een noodsituatie. Desalniettemin was het een gevaarlijk manoeuvre en werd Willem V. tot een geldboete van 2 500 euro veroordeeld. Wie die boete eigenlijk gaat betalen, is niet duidelijk. Is het de arme Willem V. – “Ich bin schokiert, was in Deutschland passiert”, zei hij na het incident vorig jaar –, gaat het VB die boete betalen, of wordt het iets voor de in Duitsland wonende Zweedse multimiljonair Patrick Brinkmann die met de bus voor Pro Nordhrein-Westfalen op campagne was? Eén probleem echter: Brinkmann (derde van rechts op foto 2) heeft intussen zijn buik vol van zijn Pro-vrienden en heeft de Duitse politiek de rug gekeerd.

Spijts de steun van het VB en van Patrick Brinkmann haalde Pro Nordhrein-Westfalen bij de verkiezingen op 9 mei vorig jaar maar 1,4 % van de stemmen.

Boeken die na 15 oktober gepubliceerd werden, mogen niet op de Boekenbeurs aangeboden worden. Kwestie de gewone boekhandels niet alle kansen op verkoop te ontnemen terwijl tienduizenden boekenliefhebbers naar Antwerp Expo afzakken. Of dat de gewone boekhandels echt helpt, kan betwijfeld worden. In elk geval ligt één van de interessantste nieuwe publicaties nu niet op de Boekenbeurs: Mijn nieuwe vaderland (foto), het jongste boek van Ramsey Nasr.

Ramsey Nasr (37 j.) is sinds 2009 vier jaar lang ‘Dichter des Vaderlands’ in Nederland. In 2005 was hij Antwerpens tweede stadsdichter, maar intussen is de Nederlandse dichter en essayist (terug) naar Nederland verhuisd. In Mijn nieuwe vaderland vindt de lezer een bloemlezing uit de gedichten die Ramsey Nasr tot nu toe schreef als Dichter des Vaderlands, en twee opiniestukken die eerder dit jaar in kranten verschenen: een opiniebijdrage over de vrijheid die met Wilders ter discussie gesteld wordt, en de toespraak van Ramsey Nasr bij een manifestatie tegen de voorgenomen bezuinigingen in de culturele sector in Nederland.

Als het kabinet-Rutte geïnstalleerd wordt, met gedoogsteun van Geert Wilders’ PVV, krijgen we het Mijn nieuwe vaderland-gedicht geïnspireerd door een oude Nederlandse tekst en Geert Wilders.

Wie Neerlands bloed in d’aders vloeit

                        van vreemde smetten vrij

            wiens hart voor volk en orde gloeit

                        verhef uw gezang als wij.

            Vandaag zien wij weer één van zin

                        de vlaggen afgestoft.

            Vandaag zet ik mijn feestlied in

                        voor vaderland en schoft.

Ik eer de leiders van mijn land.

            Hun vlekkeloos parcours

leert mij wat macht vóór al verlangt:

            ’t geweten van een hoer.

Ik eer mijn leiders hemelhoog

            en ’t hoogst zit een fascist

die u en mij zolang gedoogt –

            zolang als hij beslist.

(…)

Na dit en andere gedichten kreeg Ramsey Nasr nogal wat ‘fanmail’. Drie fragmenten – niet eens de ergsten – zijn opgenomen in het voorwoord bij het nieuwe boek. Zoals: “Dit is geen dichter des vaderlands, maar een vijand des vaderlands.” en (inclusief taalfout) “Ramsey Nasr je bent zelf een facist en ook nog een nep Nederlander. Man flikker op naar je zandbak waar je vandaan komt want vuil zoals jou hebben we hier niet nodig.” Of poëzie iets zegt over Nederland weet Ramsey Nasr niet, het omgekeerde lijkt zeker het geval.

Zoals bij het aantreden van het kabinet-Rutte in oktober vorig jaar verdedigt Nasr nog steeds het gebruik van het woord ‘fascist’ in dit gedicht. De Morgen vroeg de auteur vorige week of hij getwijfeld heeft aan het gebruik van dat woord. “Het kan de aandacht nogal afleiden.” Ramsey Nasr: “Jawel, maar het is geen dichterlijke vrijheid. Er zijn argumenten voor. Je hoeft niet meteen aan nazi’s of de Tweede Wereldoorlog te denken om te kunnen spreken van een fascistisch gedachtegoed. Wilders’ partij is autoritair, antidemocratisch, antiliberaal, ultranationalistisch, wil artikel 1 van de Grondwet schrappen, discrediteert de Nederlandse en internationale rechtspraak, en schept een beeld van een zuiver, mythisch Nederlands volk, waarbij een andere groep systematisch tot zondebok wordt verklaard. Volgens het woordenboek kom je dan al snel uit bij de kwalificatie ‘fascist’. Punt. Dat is geen demonisering, maar een definiëring.”

Ook de andere gedichten opgenomen in de bundel Mijn nieuwe vaderland zijn de moeite van het lezen waard. Het is eens een andere manier om kennis te maken met het lief en leed van onze Noorderburen. Mijn nieuwe vaderland is uitgegeven bij De Bezige Bij Amsterdam.

De denktank Demos onderzocht de voorbije maanden wat het profiel is van de Facebookvrienden van partijen en organisaties als het VB. Wie zijn ze? Wat drijft hen?

Een vragenlijst met twintig vragen werd – voor iedereen in de eigen taal – verstuurd naar Facebookvrienden van het Vlaams Belang (foto), Sverigedemokraterna (Zweden), Perussuomalaiset (‘De Ware Finnen’), Lega Nord (Italië), Fremskrittspartiet (Noorwegen), Freiheitliche Partei Österreichs (FPO, Oostenrijk), Die Freiheit (Duitsland), Partij voor Vrijheid (Wilders partij, Nederland), Front national (FN, Frankrijk) English Defence League (EDL, Verenigd Koninkrijk), Dansk Folkeparti (Denemarken), CasaPound (Italië), British National Party (BNP, Verenigd Koninkrijk) en Bloc Identitaire (Frankrijk). Demos vat ze samen als ‘populistische partijen’, maar dat lijkt ons geen adequate verzamelnaam. Ten eerste omdat er verschillende definities circuleren over wat ‘populisme’ is, en populisme zowel een rechtse als een linkse versie heeft. Ten tweede omdat die partijen beter als ‘extreemrechts’ samen te vatten zijn. Er is natuurlijk nog wel een verschil tussen de neonazi’s van CasaPound en het straatschuim van de EDL, en partijen als het VB. Maar met de meeste opgesomde partijen heeft het VB vriendschappelijke relaties (Lega Nord, FPÖ…) of zou het die vriendschappelijke relaties wel willen (PVV…).

Bij het begin van het onderzoek, juli 2011, hadden die veertien partijen en organisaties samen 436 000 Facebookvrienden. Voor het VB waren dat er bijna 7 000. Intussen heeft het VB 9 350 Facebookvrienden. Een 500-tal VB-Facebookvrienden hebben op de vragenlijst van de onderzoekers geantwoord. De antwoorden van alle Facebookvrienden (10 667 weerhouden antwoorden) leverde op: 63 % van de Facebookvrienden is jonger dan 30 jaar, en 75 % is van het mannelijk geslacht. Het aantal werklozen is dubbel zo hoog dan het gemiddelde bij de bevolking. Tweederde stemt op de partij waarvan ze Facebookvriend is (eenderde dus niet). De immigratie en de multiculturele samenleving, met het verloren gaan van ‘de Europese waarden’, zijn de voornaamste reden om zich aan te sluiten bij die Facebookgroepen. Voor jongeren nog meer dan voor ouderen. De Facebookvrienden hebben maar weinig vertrouwen in het politiek bedrijf en in justitie. In de politie en het leger hebben ze meer vertrouwen dan de rest van de bevolking. Een kwart van deze Facebookvrienden vindt geweld een aanvaardbaar middel als het ‘goed gebruikt wordt’. Hun eigen toekomstverwachtingen zijn even rooskleurig als bij de rest van de bevolking, maar voor ‘hun land’ zien ze het somberder in dan anderen. Wie ‘corruptie’ als voornaamste reden voor identificatie met zijn Facebookgroep opgeeft, heeft de meeste neiging om zijn protest ook op straat te uiten.

Van de VB-Facebookvrienden werden 464 antwoorden weerhouden. Binnen en met deze groep kunnen de volgende vaststellingen gemaakt worden. De leeftijdsverdeling is vrij evenwichtig bij de VB-Facebookvrienden. 42 % van de VB-Facebookvrienden zou lid zijn van het VB, 83 % zou VB stemmen, 26 % zou de laatste zes maanden deel hebben genomen aan een protestactie, 6 % aan een nationale protestactie. Veel sympathie dus voor het VB, maar een overgrote meerderheid is niet op straat te krijgen. De grootste instemming met geweld als middel vinden we natuurlijk bij CasaPound (47 %), Bloc Identitaire (43 %) en EDL (34 %), op de voet gevolgd door de Lega Nord (32 %). Bij de VB-Facebookvrienden ziet 23 % heil in geweld, bij de PVV-Facebookvrienden 25 %. Bij de Scandinavische partijen is het aanvaarden van geweld als middel het laagst (14-15 %). Breivik sluit dus eerder aan bij sommige Italiaanse-Franse-Engelse opvattingen dan bij Scandinavische meningen. Zélf hebben de VB-Facebookvrienden goede toekomstverwachtingen (toch 53 %), meer dan het gemiddelde in ons land (33 % met goede persoonlijke verwachtingen). Voor hun land zien de VB-Facebookvrienden het daarentegen somberder in: slechts 3 % denkt dat het er nog goed mee komt. De laatste Eurobarometer vindt bij ons bij de hele bevolking 26 % optimistisch over het eigen land. Volgens de VB-Facebookvrienden gaat ons land dus naar de kl*t*n, maar zelf zitten ze er meer dan anderen warmpjes in.

Het hele Demos-rapport lezen kan hier. AFF-Facebookvriend worden kan hier.

Een oproep van Republikeinse aanhangers in het district Loudoun in de Amerikaanse staat Virginia heeft het voorbije weekend ophef veroorzaakt in de Verenigde Staten. In een e-mail om deel te nemen aan een Halloweenparade werd de Amerikaanse president Obama afgebeeld als een zombie, met een kogelgat boven zijn oog (foto 1)

Ook de vooraanstaande Democratische politica Nancy Pelosi moest het ontgelden in de illustratie die rondgestuurd werd. De voorzitter van de afdeling van de Republikeinse partij die verantwoordelijk is voor het rondsturen van de e-mail liet aan een persbureau weten dat de plaatjes moesten opgevat worden als “een luchthartige poging om de Halloweenfestiviteiten te voorzien van wat satirische humor”. Hij verontschuldigde zich wel bij de mensen die de illustraties als beledigend zouden opvatten. Alsof hij niet vóór de mediastorm wist dat die tekeningen choquerend en beledigend zijn.

In ons land organiseerde het VB van Langemark-Poelkapelle het voorbije weekend een Halloweentocht (foto 2). Hier had men geen masker van Obama als zombie nodig om de mensen aan het schrikken te krijgen, het was voldoende dat VB-personeelslid en Iepers gemeenteraadslid Nancy Six onverwacht opdook. Naar verluidt namen een honderdtal mensen deel aan de Halloweentocht, waaronder buurtbewoners die zich achteraf gemeld hebben om VB-lid te worden. Voor hen volstaat één avond griezelen niet.

Charlie Hebdo is al jaren een van onze favoriete Franse weekbladen. Niet dat we het elke week kopen, maar de manier waarop ze bijvoorbeeld Jean-Marie en Marine Le Pen bekritiseren, kunnen we wel smaken. In de nacht van dinsdag op woensdag heeft een bomaanslag de redactielokalen in Parijs vernield.

Vermoed wordt dat het te maken heeft met het islamnummer dat het blad deze week uitbrengt. Dat de website van Charlie Hebdo gisteren gehackt werd en er een foto van Mekka en verzen uit de Koran op verscheen, versterkt natuurlijk het vermoeden in welke kringen de daders moeten gezocht worden. Tekenaar-redacteur Luz, auteur van vele satirische verhalen over de Le Pens, laat zich niet uit over wie de bomaanslag zou gepleegd hebben. “Velen kunnen het gedaan hebben”, zegt hij met een lachje verwijzend naar wie allemaal op de korrel genomen wordt in Charlie Hebdo. “Alleszins zijn het geen mensen die geloven in de goede God.” Collega en directeur van het weekblad Charb (foto 1) zegt dat échte moslims zulke daden niet plegen. Vanuit de moslimgemeenschap werd alleszins de aanslag veroordeeld.

Op de voorpagina van het – intussen in Frankrijk uitverkochte – ‘Charia Hebdo’-nummer (foto 2) wordt ook een artikel aangekondigd over katholieke integristen die zich verzetten tegen een toneelstuk dat dezer dagen in Parijs wordt opgevoerd. De Franse minister van Binnenlandse Zaken Claude Guéant zegt dat katholieke integristen wel protesteren maar geen aanslagen plegen. Katholieke integristen hebben de voorbije dagen anders wel auto-olie op bezoekers van genoemd toneelstuk over ‘het gezicht van de zoon van God’ uitgegoten; in april vernielden ze met hamers twee kunstwerken die hen niet bevielen; en in 1988 staken ze een cinemazaal in Parijs in brand omwille van de vertoning van de film The Last Temptation of Christ.

Extremisten. Het zijn alleszins geen goede moslims, geen goede christenen, geen goede…

Dat de Griekse premier Papandreou een referendum wil over de bezuinigingsmaatregelen die zijn land moet ondergaan, vinden de Sarkozys en Merkels van deze wereld te gek om los te lopen. Ze pleiten wel voor het in de eurozone houden van Griekenland. Elders gaan stemmen op om de Grieken uit de eurozone te gooien. Economisch zou het kortzichtig zijn, maar er is ook nooit geregeld hoe een land uit de gemeenschappelijke muntunie kan stappen. Het belet niet dat sommigen er een punt van maken om een eigen, nationale munt te creëren. Minstens de eurozone op te delen in een sterke en een zwakke eurozone. Met Vlaanderen bij de euromark en Wallonië bij de eurofranc. En Brussel? Het Franse Front national (FN) wil terugkeren naar de Franc Français. Marine Le Pen maakt kans volgend jaar Frans president te worden en te werken aan het herinvoeren van een Franse munt. Het boek Les deux-cents jours de Marine Le Pen legt uit wat er dan zou gebeuren.

Het is natuurlijk fictie, maar met personages en programma’s geplukt uit de Franse politiek is het ook niet helemaal onwaarschijnlijk. Bij de eerste ronde van de presidentsverkiezingen behaalt Marine Le Pen 28 % van de stemmen, in de tweede ronde – als de dochter van Jean-Marie Le Pen nog enkel tegenover uittredend president Nicolas Sarkozy staat – haalt Marine Le Pen het met bijna 51 % van de stemmen. Dat nogal wat mensen ter linkerzijde weigerden voor Sarkozy te stemmen hielp Le Pen natuurlijk in de race om het Elysée. De ordestrijdkrachten bereiden zich voor op manifestaties en ongeregeldheden, maar het blijft kalm op straat. Apathie is het overheersend gevoel in het land en in de media.

De journalisten maken zich voor het eerst druk bij de samenstelling van de nieuwe regering. Het zijn grotendeels onbekende figuren die tot minister zijn benoemd. Bruno Gollnisch, minister van Defensie en van Oud-strijders, is zowat de enige bekende. Mensen als de rechtse politicus Alain Madelin werden wel door Marine Le Pen aangesproken om in haar regering eerste-minister te worden, maar die weigerden. De eerste regeringsmaatregel wordt met sympathie onthaald door de Franse bevolking: de prijs van benzine wordt teruggebracht tot 60 % van de prijs tot dan. Intussen wordt de uitstap uit de euro voorbereid, denkt men aan douanerechten op buitenlandse goederen die Frankrijk binnenkomen en het beperken van sociale uitkeringen tot enkel maar voor Fransen.

De linkse nationalist Jean-Pierre Chevènement, nog minister onder socialistische president François Mitterand, aanvaardt het voorzitterschap van de commissie die de uitrede uit de euro moet onderhandelen. Maar de onderhandelingen met ‘Brussel’ lopen niet vlot. Aan de overkant bij de onderhandelingen zit onder andere “le Belge Peter Praet (tegenwoordig directeur van de Europese Centrale Bank, nvdr.), un homme habitué à faire durer les choses, car il pilotait les Finances d’un pays sans gouvernement”. Intussen is Marine Le Pen meer in het buitenland om haar land en haarzelf als nieuwe president voor te stellen, en installeert Jean-Marie Le Pen zich op het Elysée. Marine Le Pen ziet haar vader liever niet op het Elysée, maar ze kan niet op tegen de hardnekkigheid waarmee vader Le Pen zich in het presidentieel paleis binnenwringt.

Economische moeilijkheden, een zedenaffaire waar een Franse topdiplomaat bij betrokken is en de mogelijke creatie van een zwakke eurofranc en een sterke euromark zorgen voor paniek in de Franse economische wereld en op een paar dagen tijd wordt drie miljard euro naar het buitenland verplaatst. Uiteindelijk verkast achttien miljard euro naar het buitenland, of misschien wel het dubbel. De vakbonden, tot dan passief gebleven, komen op straat tegen het idee om een loon uit te keren voor de thuisblijvende ouder (in de meeste gevallen: de thuisblijvende moeder). In het parlement wordt een motie van wantrouwen ingediend door klassiek rechts, gesteund door links, centrum, ecologisten en radicaal-links… en Marine Le Pen ziet zich verplicht haar eerste regering te ontbinden en naar nieuwe ministers te zoeken.

Intussen vinden de toppolitici van rechts elkaar op een vergadering onder voorzitterschap van oud-president Valéry Giscard d’Estaing. Na het doorpluizen van de financiering van Marine Le Pens verkiezingscampagne komen ze tot het besluit dat de verkiezing van Marine Le Pen ongeldig is. Dat een ‘handigheid’ van vader Le Pen er de reden van is, maakt de zaak nog pijnlijker voor de Le Pens. Zoals al gezegd: dit is fictie. Maar toch niet heel ver van wat er zou kunnen gebeuren. Het Franse weekblad Le Point, min of meer vergelijkbaar met Knack, merkte op dat het pas helemaal fictie zou zijn, mocht Marine Le Pen wél lukken in haar eerste tweehonderd dagen als Frans president.

Voorbije zaterdag 8 oktober werd in Lille (Rijsel, Noord-Frankrijk) betoogd door een vijfhonderdtal extreemrechtsen tot neonazi’s. Een tegenbetoging bracht drie- tot viermaal zoveel volk op de been.

Het initiatief voor de extreemrechtse betoging ging uit van La Maison Flamande/Het Vlaams Huis en de daaraan verbonden groep Opstaan, de Troisième Voie-beweging, het Front Comtois, en het Belgische Nation. La Maison Flamande/Het Vlaams Huis is een huis in Lambersart, buurgemeente van Lille, waar extreemrechts tot neonazi’s kind aan huis zijn. Het Huis wordt geleid door Claude Hermant, die voorheen als huurling actief was voor het Front national (FN) in Afrika. Hij is ook oprichter van een blog die opriep om “tweemaal per week te trainen om het uitschot uit de buurten te vegen, uitschot dat enkel geweld begrijpt”.  Zijn ‘veiligheidschef’ Tony Vanhemelsdaele is net ontsnapt aan een veroordeling voor het roepen van nazislogans. Het Vlaams Huis onderhoudt, noblesse oblige, contacten met Vlamingen. Van het NSV dat er al eens cantus hield, tot Tomas Boutens die er deelneemt aan bokswedstrijden alle-slagen-toegelaten.

De Troisième Voie-beweging is een initiatief van Serge Ayoub, de leider van de Parijse extreemrechtse skinheads en voetbalhooligans van Paris Saint-Germain. Zijn bijnaam ‘Batskin’ refereert naar de baseballknuppels die hij regelmatig gebruikte. Serge Ayoub was vorig jaar gastspreker op het derde congres van het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) en dit jaar één van de geadresseerden voor het manifest van Anders Behring Breivik. Het Front Comtois, de identitaire jeugd van Franche-Comté, is een organisatie die in opspraak kwam na nazislogans en het neerleggen van een varkenskop aan een moskee in Belfort. Het Front Comtois steunt negationisten en Servische oorlogsmisdadigers, organiseert neonaziconcerten enzomeer. In december moeten de verantwoordelijken voor de rechtbank verschijnen. Nation tenslotte is het Belgische, Franstalige broertje van het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA).

Het verbaast dan ook niet dat de burgemeester van Lille, Martine Aubry (PS), de préfet gevraagd had de betoging te verbieden, en intussen een antifascistisch front opgezet werd van (uiterst-)linkse organisaties, vakbonden, mensenrechtenorganisaties, homoverenigingen… De organisatoren van de extreemrechtse betoging zegden op te komen “voor de verdediging van de tewerkstelling, onze toekomst en ons land”, maar daar wordt onder verstaan: de blanke tewerkstelling, de blanke toekomst, het blanke land. Serge Ayoub zei hulde te willen brengen aan de vroegere burgemeester van Lille en socialistische minister Roger Salengro (1890-1936) die geopteerd zou hebben voor een beperking van de immigratie. Onderzoek wijst uit dat het Front national (FN), en in navolging Serge Ayoub, een eigen interpretatie geeft aan de geschiedenis. Salengro maakte overigens een einde aan zijn leven na een extreemrechtse perscampagne tegen hem.

De extreemrechtse betoging mocht van de préfet doorgaan, zij het dat de route tot het laatste ogenblik geheim werd gehouden en de betoging aan de ene kant van Lille plaatsvond terwijl de antifascistische betoging aan de andere kant van de stad mocht plaatsvinden. Het centrum van de stad was verboden terrein voor beide groepen. Serge Ayoub rekende op vijfhonderd tot negenhonderd betogers. Het werden er vijfhonderd volgens de politie, zeshonderd volgens de organisatoren. Met twaalf autobussen werden ze van Het Vlaams Huis aangevoerd naar de plaats waar ze mochten betogen. Serge Ayoub bestreed dat het een extreemrechtse betoging was… want zij bekritiseerden toch klassiek-rechts. Vlak na zijn uitleg toont een videoverslag van La Voix du Nord (na 30") een man die zowel een versie van het hakenkruis als het odal-runeteken op zijn achterhoofd heeft laten tatoeëren. In een videoverslag van Nord éclair zien we na 1’10” een man met een T-shirt van Blood and Honour Vlaanderen. Slogans die geroepen werden waren “Europa - Jeugd - Revolutie” (ook bekend van NSV-betogingen), “Strijd: nationaal en sociaal” en “Wij eten allemaal varkens”. Die “eters” had men kunnen vervangen door “zijn”.

De tegenbetoging bracht vijftienhonderd mensen op de been (volgens de politie) tot tweeduizend betogers (volgens de organisatoren). Waren de extreemrechtsen tot neonazi’s duidelijk met minder dan de antifascisten, aan Het Vlaams Huis in Lambersart hebben ze nog nooit zoveel volk over de vloer gekregen dan zaterdag. In beide betogingen liepen sommigen gemaskerd mee. Langs extreemrechtse kant had men wel een morbide voorkeur voor halsdoeken (foto).

Volgende week, dinsdag 11 oktober, organiseert de Nationalistische Studentenvereniging (NSV) aan de universiteit in Gent een lezing met Krisztina Morvai (foto 1). De Actief Linkse Studenten (ALS) hebben in een brief aan de universiteitsrector hiertegen geprotesteerd. Ze vragen dat de lezing niet kan doorgaan in een universiteitsgebouw.

“Krisztina Morvai is lid van de extreemrechtse partij Jobbik uit Hongarije, een fascistoïde partij die gekend staat voor homofobie, antisemitisme, openlijk geweld en racisme ten overstaande van Roma in Hongarije. Niet alleen is de partij zelf enorm aangebrand vanwege diverse discriminerende standpunten en uitspraken, ze heeft tevens haar eigen illegale paramilitaire militie, de Hongaarse Garde genoemd (foto 2). De Hongaarse Garde kwam reeds verscheidene keren in opspraak wegens gewelddadige en gewapende raids op Joodse wijken en Roma waarbij geregeld doden vielen in diverse slachtpartijen. Zij dragen onder andere symbolen en vlaggen van de fascistische Hongaarse Pijlkruisers. Onder het Pijlkruisersbewind werden honderdduizenden Hongaarse Joden vanaf 1944 afgevoerd naar concentratiekampen. In totaal kwamen 600 000 Hongaarse Joden om het leven.

Krisztine Morvai is zelf ook geen onbesproken figuur. Ze is Europarlementariër voor Jobbik en een notoir antisemiet. Enkele van haar recente uitspraken: "Wij zouden blij zijn als die zogenaamde trotse Hongaarse Joden gewoon weer met hun kleine, besneden piemeltjes gingen spelen." En: “Ik adviseer de liberaal - bolsjewistische zionisten na te denken over waar naartoe te vluchten en waar zich te verstoppen.” In haar verkiezingscampagne voor vorige verkiezingen benadrukte Jobbik dat de problemen van het Hongaarse volk teruggingen op zigeunercriminaliteit en het beleid van de Joods-kapitalistische wereldorde. Dit zijn blijkbaar de politieke organisaties waarbij NSV haar inspiratie haalt.

Ondanks de diverse pogingen van de NSV om zich als een acceptabele studentenvereniging voor te doen, is deze lezing opnieuw een bevestiging van hun aangebrand en fascistoïde karakter. Ze komt bovenaan een lange lijst van gewelddaden, racistische uitspraken en intimidaties. Wij zijn daarom blij met de beslissing van de Ugent om de erkenning van de NSV! aan de Ugent opnieuw te vernietigen nadat onder andere meer dan 1 300 studenten op straat kwamen in maart tegen de NSV en haar erkenning. De Actief Linkse Studenten vragen daarom aan de rector en het bestuurscollege om deze lezing af te lassen. Een universiteit die verdraagzaamheid en diversiteit hoog in het vaandel draagt, kan volgens ons niet dergelijke discriminerende en racistische betogen laten doorgaan in de gebouwen van de Ugent. (…)”

Bij het KVHV-Antwerpen was gisteren Theodore Dalrymple te gast, de Britse goeroe van Bart De Wever. Dalrymple werd geïnterviewd door Rik Van Cauwelaert (Knack), en de avond werd mee ingericht door de Vlaams-nationale serviceclub Marnixring Lieven Gevaert die voor minstens de helft van de negentig aanwezigen zorgde. Dalrymple was sterker in het bekritiseren dan in het bieden van oplossingen. Kennen we nog zo iemand? De teloorgang van het onderwijs is volgens Dalrymphe de oorzaak van veel ellende in Engeland. Moet het onderwijs dan geprivatiseerd worden? Gedeeltelijk wel. Maar gaat het onderwijs dan niet veel meer kosten aan de ouders? Dalrymple: "Ik zie in Afrika mensen die nog veel armer zijn, en toch hun best doen om hun kinderen naar school te kunnen sturen."

“Als ik de jongeren van de Arabische revolutie spreek, ben ik optimistisch. Ik ben dan weer pessimistisch als ik de extremisten bij ons in het westen hoor, zowel de moslimextremisten als extreem rechts. De angst voor een directe aanslag is weggeëbd, maar nu sluipt er een vage en veel gevaarlijker angst voor de anderen onze hoofden binnen. Onze politici en opiniemakers zouden dat moeten inzien en meer werk maken van een antigif tegen die angst.” (Rudi Vranckx in Knack Focus)

Een en ander komt vanavond aan bod in de slotaflevering van De vloek van Osama (Canvas, 21u10). Een fragment uit de aflevering van vanavond was eerder al te zien als (nog niet ondertitelde) preview: reportagemaker Rudi Vranckx in Luton (Engeland) waar moslimextremisten actief zijn en de English Defense League (foto) is ontstaan. Rudi Vranckx in Humo: “Ik zoek oprichter (van de English Defense League, nvdr.) Tommy Robinson op in zijn zonnebankcenter aan de rand van de stad. Zijn echte naam is Stephen Lennon. Hij stamt af van Ierse immigranten, en komt uit een gebroken gezin. Als Tommy de kamer binnenwandelt zuigt hij alle aandacht naar zich toe. Keurig gekapt, fris geschoren, beige broek, wit streepjeshemd, onopvallende modieuze zonnebril. Tommy is een onopvallende verschijning, tot hij begint te praten. Het komt er als een stortvloed uit: ‘De moslims zijn verantwoordelijk voor de criminaliteit, drugs, pedofilie.’ De preek van de man lijkt verdacht veel op die van Sayful Islam (een moslimextremist die al in de derde aflevering van De vloek van Osama te zien was, nvdr.).  

Even later is ‘Tommy Robinson’ met twee bodyguards in het centrum van Luton. Een Pakistaanse jongeman komt op hem af. Rudi Vranckx: “Hij begint meteen een discussie: ‘Ik ken je en ik geef je zelfs voor 90 procent gelijk: criminelen moeten gestraft worden. Maar waarom moet je alle moslims over dezelfde kam scheren? ‘Wij hebben niets tegen moslims, maar wel tegen de islam’, antwoordt de EDL-leider. ‘En de meesten van jullie willen de sharia invoeren.’ Een blanke vrouw mengt zich in de discussie, maar lijfwacht Terry maakt haar uit voor linkse fascist en ander fraais. Scheldwoorden vliegen nu over en weer. De lijfwachten worden zenuwachtig en leiden Tommy terug naar het zonnebankcenter. ‘Heb je niet gezien hoe ze met hun mobieltjes sms’jes begonnen rond te sturen? Als we te lang hadden getreuzeld, waren we in geen tijd omsingeld door Paki’s.’ (…)”

“Tommy en zijn twee kompanen besluiten om nog een ritje te maken langs Bury Park, en ik mag mee. Het vrijdagmiddaggebed is net afgelopen. Er is veel volk op straat. Ik merk dat Tommy steeds enkele meters ruimte laat tussen zijn auto en die voor hem. ‘Dat is om te kunnen vluchten als het moet, want soms proberen ze me in te sluiten.’ (Uitstappen worden blijkbaar met militaire precisie voorbereid.’Tommy’ is daarin overigens niet de enige, nvdr.) Op de stoep staat Sayful Islam nog steeds folders uit te delen. Tommy vertraagt en roept luidkeels: ‘Scumbag!’ Beschaamd zak ik onderuit in mijn passagiersstoel. Zouden die twee beseffen hoezeer ze spiegelbeelden zijn van elkaar?”

Vorige donderdag werd 'Tommy Robinson', zijnde Stephen Lennon, veroordeeld voor het uitdelen van een kopstoot aan een 33-jarige man bij een bijeenkomst in Blackburn op 2 april dit jaar. Stephen Lennon krijgt volgende maand te horen welke straf hij hiervoor krijgt. Merkwaardig is dat het slachtoffer ontkent dat Stephen Lennon de kopstoot gaf. Politieagenten getuigden dat de 28-jarige Lennon wel degelijk de dader was.

Vorige zondag waren er in Berlijn parlements- en districtsverkiezingen. Het Vlaams Belang steunde daarbij Pro Deutschland. Filip Dewinter sprak in Berlijn op de startmeeting van de Pro Deutschland-campagne in juli 2010. Bij het einde van de campagne werden gewezen VB-volksvertegenwoordigster Hilde De Lobel en de voorzitster van de Antwerpse Vlaams Belang Jongeren Barbara Bonte namens het VB naar Berlijn gestuurd (foto 1).  “Hopelijk mogen we op 18 september toasten op een klinkende overwinning!”, zo besloot Barbara Bonte op RechtsActueel een verslag.

Sindsdien bleef het bij RechtsActueel stil  over de verkiezingsuitslag in Berlijn, en ook op de website van het VB – waar een artikel stond over Dewinter in Berlijn – hult men zich in stilzwijgen. Niet zonder redenen, zo blijkt. Pro Deutschland kwam bij de parlementsverkiezingen in Berlijn vorige zondag immers niet verder dan 1,2 % van de stemmen (17 829 stemmen). Die Freiheit, een andere extreemrechtse populistische partij die de steun geniet van Geert Wilders, kwam niet verder dan 0,9 % van de stemmen (14 019 stemmen). Het beste, nouja, uiterst rechts van het politieke spectrum scoorde de neonazistische Nationaldemokratische Partei Deutschlands (NPD) die 2,1 % van de stemmen behaalde (31 243 stemmen, een verlies van een 0,5 %). De NPD, die nochtans met een opvallende affichecampagne uitpakte, kon enkel in drie districten telkens twee verkozenen krijgen (Treptow-Köpenick, Hellersdorf en Lichtenberg – met uitslagen tussen 3,7 en 4,5 % van de stemmen. In 2006 haalde de NPD in diezelfde districten nog 5,3 tot 6,4 % van de stemmen).

Een en ander heeft financiële gevolgen. Het volstond 1 % van de stemmen te halen om een belangrijk deel van de verkiezingsuitgaven te kunnen recupereren. Die Freiheit – die meer dan 100 000 euro heeft uitgegeven voor haar campagne – valt net naast de prijzenpot. De NPD komt ook niet goed uit de campagne omdat om een fractie te vormen in de districten, met alle voordelen vandien, je met minstens drie verkozenen moet zijn en de NPD telkens niet verder komt dan maar twee verkozenen. De positie van NPD-voorzitter Udo Voight (foto 2) staat nu ter discussie. In Berlijn is de liberale FDP overigens voor de vijfde keer op rij uit een deelstaatparlement gestemd. De rechts-populistische praat in de laatste weken van de campagne in Berlijn heeft de partij niet geholpen.

Goed nieuws dus uit Berlijn, en daarom lees je er niets over bij RechtsActueel en het VB. Het belangrijkste is natuurlijk dat Berlijn afstevent op een roodgroene coalitie en dat de Piratenpartij haar intrede doet in het Berlijnse parlement. Maar dat las je al in de reguliere pers. AFF/Verzet heeft ook oog voor de vrienden van Filip Dewinter en Geert Wilders.

Het VB heeft zich altijd opgetrokken aan succesvolle buitenlandse voorbeelden. Vroeger was dit vooral het Franse Front national (FN) van wie het VB programmapunten en ook lay-outmateriaal overnam (foto’s voor affiches, cartoons…).

Tegenwoordig haalt het VB meer haar mosterd bij de Zwitserse Schweizerische Volkspartei (SVP), maar als Marine Le Pen (foto 1) succes boekt bij de Franse presidentsverkiezingen volgend jaar zal men maar al te graag opnieuw ideeën en zaken uit Frankrijk overnemen. Of men ook alles wat het FN te koop aanbiedt in een VB-variant gaat overnemen, durven we niet voorspellen. Op de ‘zomeruniversiteit’ van het FN op 10 en 11 september dit jaar in Nice lag op een verkoopstand van het FN naast de gebruikelijke T-shirts, petten, sleutelhangers, sokken enzomeer… ook een string met daarop het logo van het FN (rechts op foto 2, hier een detailfoto). Voor de liefhebbers: de string wordt te koop aangeboden voor 10 euro.

Na de T-shirts Vlaanderen onafhankelijk, het volgende om in huis te halen voor de VB-verkoopstand? Strings met een VB-logo. We proberen ons vooral niet voor te stellen hoe het zou zijn als sommige mensen dit zouden dragen.

De verkiezingen in de Duitse deelstaat Mecklenburg-Vorpommeren brachten zondag winst voor de sociaaldemocraten, linksen en groenen, en verlies voor de christendemocraten, liberalen en neonazi’s. Over twee weken, zondag 18 september, is er een stembusslag in Berlijn. Naar goede gewoonte neemt extreemrechts er in verdeelde slagorde deel aan die verkiezingen.

Naast de neonazistische Nationaldemokratische Partei Deutschlands (NPD) hebben ook de rechtspopulisten van Pro Deutschland en van Die Freiheit lijsten ingediend. Bij Pro Deutschland kunnen ze rekenen op steun van het Oostenrijkse FPÖ en van het Vlaams Belang. Vorig jaar waren Filip Dewinter en Bart Debie in juli nog als spreker bij de start van de verkiezingscampagne van Pro Deutschland in Berlijn (1, 2, 3). Op campagne het laatste weekend van augustus dit jaar moest Pro Deutschland het stellen met Hilde De Lobel en Barbara Bonte als VB-afgevaardigden. Hilde De Lobel is op een blauwe maandag wel eens Vlaams volksvertegenwoordigster geweest, maar is nu nog slechts Antwerps districtsraadslid. Voor het VB onderhoudt ze de contacten met buitenlandse identitaire groupuscules en partijtjes. Barbara Bonte is VB-personeelslid en voorzitster van de Antwerpse Vlaams Belang Jongeren.

“Binnen dit en tien jaar wordt ze een belangrijke politica”, zei Filip Dewinter op 25 maart 2009 in Knack over Barbara Bonte. Maar bij de Vlaamse en federale verkiezingen die sindsdien plaatsvonden kreeg ze alsnog geen verkiesbare plaats. Zowel Hilde De Lobel als Barbara – ‘Babs’ voor de vrienden – Bonte mochten in Berlijn toespraken afsteken namens het VB (foto 1: Hilde De Lobel en Barbara Bonte, tweede en eerste van rechts op een Pro Deutschland-betoging in Berlijn op 28 augustus 2011 die niet meer dan 120 mensen verzamelde. De tegenbetogers waren met driemaal zoveel.)

Nieuw op de markt ter extreemrechterzijde in Berlijn is Die Freiheit, op 28 oktober 2010 opgericht door voormalig christendemocratische politicus René Stadtkewitz. Die Freiheit kan rekenen op steun van succesvolle rechts-populistische partijen die niet zoals de FPÖ en het VB geworteld zijn in de collaboratie, zoals de Schweizerische Volkspartei (Zwitserse Volkspartij, SVP) en de Partij voor de Vrijheid (PVV) van Geert Wilders. Voorbije zaterdag 3 september was Wilders bij Die Freiheit voor een toespraak (foto 2), en meer dan bij Pro Deutschland hadden voor- en tegenstanders hiervoor gemobiliseerd. Wilders was niet voor het eerst te gast in Berlijn en hij enthousiasmeert Die Freiheit-aanhangers meer dan hun eigen kopman René Stadtkewitz. Er werd daarom een zaal voor een duizendtal toehoorders gereserveerd, en honderd euro inkom gevraagd.

Maar het liep anders dan verwacht. Maar weinigen wilden honderd euro betalen voor een toespraak van Geert Wilders, en begin vorige week liet Die Freiheit weten dat iedereen zelf de toegangsprijs mocht bepalen omdat honderd euro misschien toch wat veel was voor een toespraak van Geert Wilders. Uiteindelijk werd de prijs van het toegangsticket vastgelegd op vijf euro. Van honderd naar vijf euro, ’t is een koopje. Maar dan nog geraakte de zaal maar half gevuld. Onder de aanwezigen overigens ook enkele antifascisten – “vijf euro, ’t is een koopje” – die Wilders onderbraken tijdens zijn toespraak en door veiligheidsmensen onmiddellijk het streng bewaakte Maritim Hotel  werden buitengezet.

Door een Nederlandse journalist ondervraagd zei Wilders stoïcijns voor een volle zaal te hebben gesproken. Dat Die Freiheit naar alle waarschijnlijkheid niet de kiesdrempel van vijf procent van de stemmen zal halen, kon De Grote Roerganger evenmin afbrengen van zijn zelfvoldaanheid.

De Standaard pakte  donderdag 11 augustus breed uit met een artikel over de nieuwe dresscode bij neonazi’s: hoe neonazi’s nieuwe symbolen gebruiken om de wet te ontwijken (foto’s 1 en 2). Aanleiding was een Duitse brochure over die dresscode.

In het artikel zegt een woordvoerder van het Anti-Fascistisch Front (AFF) dat je in België niet vaak tatoeages met hakenkruizen of andere extreme symbolen ziet. “Je zou gek zijn om dat te doen.” Voor de buitenwereld is het een taboe, binnen de beslotenheid van vier muren en onder een laag kleren blijven het wel favoriete symbolen. Op de vraag van een jonge West-Vlaming of hij een SS-symbool mag laten tatoeëren antwoordde ‘Lientje’ op een Blood and Honour-forum: ”Normaal gezien is zo’n symbool verboden, maar men kan moeilijk je arm afhakken. Als je er symbolen wilt opzetten, zou ik wel eerder voor runen of minder bekende symbolen kiezen. Wie jouw visie deelt, zal je begrijpen. Wie er enkel op uit is je te veroordelen, snapt het toch niet.” ‘Lientje’ heeft intussen zelf een groot Keltisch kruis op haar rug laten tatoeëren.

“Je zou gek zijn om dat te doen”, maar er zijn er natuurlijk die dat toch doen. Op foto 3 zie je een West-Vlaming met in zijn hals een ‘14’ die verwijst naar de veertien woorden “We must secure the existence of our race and a future for white children” van de Amerikaanse neonazi David Lane. Verder een ‘S’ zoals bekend van de Schutzstaffel (SS), paramilitaire organisatie van de Duitse nazi-partij NSDAP. En een ‘88’ die met twee keer de achtste letter van het alfabet als beginletter symbool staat voor ‘Heil Hitler’. Onder zijn rechteroog heeft hij ook nog een klein Odal-runeteken. Voor de betekenis van een en ander is nog altijd deze Alert!-brochure het lezen waard. En waar trof onze fotograaf deze West-Vlaming? Bij een actie van het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) aan het Centraal Station van Antwerpen vorig jaar juni.

In Nederland trekken neonazi’s vaker dan bij ons de straat op, maar aan de toelating om te betogen worden meestal voorwaarden gekoppeld. Hakenkruizen, SS-runentekens, wolfsangels, triskels, Keltisch kruisen (ook wel eens omschreven als White Power- of White Pride-symbolen), getallen als 18, 28 of 88… mogen niet getoond worden. In zo’n voorwaardenlijst van de gemeente Venlo naar aanleiding van een betoging van de Nederlandse Volksunie (NVU) lezen we verder dat Hitler-groeten en slogans als Heil Hitler en Sieg Heil niet toegestaan zijn. Gezichtsbedekking mag niet. Ook blikjes en flesjes, gevechtshandschoenen, helmen, messen en andere scherpe voorwerpen zijn niet toegestaan. En iedereen moet een identiteitskaart op zak hebben.

Edwin Middeljans, die in zijn nek een 28 als symbool voor Blood and Honour heeft staan, moet bij dergelijke betogingen dan een doek rond zijn hals dragen. Soms wordt echter wel eens een in neonazikringen populair symbool vergeten, of oogluikend toch toegestaan. Een Keltisch kruis, de hamer en het zwaard van de ‘linkse’ nazi’s Otto en Gregor Strasser… De voorwaarden en de toepassing worden telkens op gemeentelijk vlak vastgelegd. In België mag alles uitgezonderd de Hitlergroet uitbrengen.  En dan zijn er nog die het niet kunnen laten om de Hitlergroet uit te brengen.

Tientallen bezoekers van het extreem-rechtse Rock für Deutschland-concert vorige zaterdag 6 augustus in Gera (Duitsland) zijn voor schut gezet bij de bedeling van gratis T-shirts. Na het wassen van het T-shirt verscheen een antifascistische boodschap. Het concert werd ingericht door de NPD – vorig weekend ook al in de kijker met haar Gas geven-affiches in Berlijn.

Er was ‘klassiek’ protest tegen het extreem-rechts rockfestival, en de mensen van EXIT-Deutschland zorgden voor een originele actie. EXIT-Deutschland is een initiatief dat helpt mensen te breken met rechtsextremisme en een nieuw leven op te bouwen waarbij waarden als persoonlijke vrijheid en waardigheid voorop staan. De organisatie biedt een exit naar het normale leven in Duitsland. Vandaar de naam. Onder een andere naam echter werd contact opgenomen met de organisatoren van het rockfestival in Gera. Men stelde het het festival te willen ondersteunen en daarom 250 T-shirts te schenken. Op het zwarte T-shirt stond een doodskop en de tekst Hardcore rebellen. National Frei (foto 1). De organisatoren deelden de T-shirts uit aan de eerste 250 bezoekers van hun festival. Met 600 festivalgangers kreeg bijgevolg bijna de helft van de bezoekers zo’n T-shirt.

De rechtsextremisten werden verrast. Bij het wassen van het T-shirt veranderde de opdruk in de tekst Was dein T-shirt kann, kannst du auch (foto 2, “Wat jouw T-shirt kan, kun jij ook”). Daarvoor moest het T-shirt wel gewassen worden in een wasmachine, maar die boodschap stond ook op het T-shirt. De grap met de zogenoemde Trojaanse T-shirts kwam na een dag aan het licht. Toen werden de eerste sms-jes gesignaleerd met de waarschuwing dat het om een actie van actie tegen extreemrechts ging. Bij de NPD reageerde men verbolgen en klaagde men dat voor die actie wél overheidsgeld is, terwijl in het jeugdwerk geld ontbreekt en maatschappelijk werkers ontslagen worden.

Mede-oprichter van EXIT-Deutschland Bernd Wagner zegt dat de T-shirtactie zich vooral richt op jongeren die nog geen doorwinterde militanten zijn. In Nederland zijn, met succes, ook al acties opgezet om jongeren te helpen uit het extreemrechtse milieu te stappen. Ook elders werd van kamp gewisseld. Vandaag wordt in Engeland een boek over het leven binnen extreem-rechts voorgesteld. Auteur Matthew Collins was hierin jaren actief, tot een extreemrechtse aanslag hem zijn ogen deed openen. Collins is werkt nu bij de antifascistische organisatie Searchlight.

Het regende pijpenstelen op Reggae Geel het voorbije weekend. “De zondvloed stopte pas toen (…) Linton Kwesi Johnson (LKJ, foto) op het podium verscheen, de bekende dubdichter met het hoedje. Hij doet nog altijd hetzelfde als dertig jaar geleden, enkele van zijn meest militante gedichten ritmisch voordragen, terwijl de Dennis Bovell Dub Band de perfecte soundtrack verschaft, een geactualiseerde uitvoering van de oude dubs, met jazzy breaks en arrangementen. Veruit de beste muzikanten van het weekend, en LKJ linkte zijn werk zowel aan de Noorse aanslagen als aan het opkomende racisme in Europa”, schreef De Standaard. “Linton Kwesi Johnson bracht een romantische set”, schreef Gazet van Antwerpen. Het spreekt elkaar niet noodzakelijk tegen, maar het verschil van recensie is wel groot.

We waren er zelf niet. Zaterdag lazen we in De Standaard wel een interessant interview met de in Engeland wonende Linton Kwesi Johnson (59 j.). Twee fragmenten: “Ik denk dat mijn onderwerpen altijd actueel zijn gebleven. Fascisme en racisme zijn nooit weg geweest uit de westerse maatschappij. Het National Front is opgegaan in de British National Party, en met de English Defense League hebben we ook een expliciet anti-islamitische groepering. Wij, de zwarte en Aziatische gemeenschappen in Groot-Brittannië, zijn altijd alert gebleven voor racistische moorden en aanvallen. Zeker nu populistische politici het fascistische vuur brandend houden met vijandige en denigrerende uitspraken over migranten. Het is een voortdurende strijd die we moeten voeren, overal in Europa. In Noorwegen hadden we te maken met de zoon van een welgestelde familie, a middle class boy, maar volgende keer kan het even goed een arbeidersjongen zijn die door het lint gaat, omdat hij geen hoop meer ziet op een beter bestaan en een zondebok zoekt.'”

LKJ had vorige week moeten optreden in Noorwegen, mét band, maar het festival werd afgeblazen. Op één avond na, waar de dichter alsnog een korte soloset bracht. “De mensen waren zeer aandachtig en waardeerden mijn bijdrage. Een gedicht als New Crass Massakah (over een racistische moordpartij in Londen in 1981, red.) is heel toepasselijk op die verschrikkelijke dubbele aanslag. Lang geleden en op een kleinere schaal, dertien slachtoffers. Geen machinegeweren, maar brandstichting. Geen blanke, maar zwarte jongeren. En toch hetzelfde fascisme. Die historische verbanden mogen we niet uit het oog verliezen.” Opmerkelijk is dat Johnson nooit praat of dicht over rastafari, toch een wezenlijk onderdeel van de reggaecultuur die hij zo bewondert. “Ik ben geen religieuze persoon. In de geschiedenis van het zwarte volk heeft godsdienst volgens mij vooral een negatieve invloed gehad. Sommige religieuze mensen hebben een paar goede dingen gedaan, maar daar blijft het bij.”

Het interview werd afgenomen vóór de rellen in Tottenham en elders in Engeland. Rellen waar extreem-rechts al te graag over bericht. Om wat te bewijzen? “De daders van de rellen zijn vooral allochtoon, de politie is vooral blank”, wist RechtsActueel in een eerste bijdrage. Maandag was men al zover om te wijzen op de oververtegenwoordiging bij de criminaliteit van "zwarten".  En de immigratie van niet-Europese vreemdelingen as such. Over de harde besparingen die de regering-Cameron doorvoert: geen woord. Voor elke job die er aangeboden wordt, zijn er vijftig kandidaten. In dat klimaat komen er besparingen, waardoor bijvoorbeeld driekwart van de jeugdclubs nu met sluiting bedreigd worden. Professor John Pitts waarschuwde eind juli al in The Guardian dat de besparingen in de jeugdsector ernstige gevolgen kunnen hebben. Een mening die gedeeld werd door werkers bij lokale besturen. "Diensten worden niet van jongeren afgenomen, maar van arme jongeren. Dat leidt tot meer antisociaal gedrag en vandalisme", waarschuwde John Pitts toen alles nog rustig leek. Na een politieschot ontplofte het kruitvat.

Volgens deze Vlaming in Londen profiteren criminelen van de situatie maar is er ook de groeiende kloof tussen rijk en arm die voor hoogoplopende spanningen zorgt. Succes in de strijd voor sociale rechtvaardigheid zal de strijd tegen racisme en fascisme versterken. Het omgekeerde is ook waar: achteruitgang op sociaal vlak, kan het racisme en fascisme groter maken. Racisten en fascisten zijn dan ook nooit voortrekkers in de sociale strijd.

“In het najaar staan we er weer. We organiseren dan een grote affichecampagne in heel Vlaanderen waarover gesproken zal worden”, zei VB-voorzitter Bruno Valkeniers laatst. Weldenkend Vlaanderen houdt haar hart vast wetend waar het Vlaams Belang haar inspiratie haalt.

Vroeger haalde het VB niet alleen haar programma, maar ook ideeën voor campagnes tot en met cartoons en lay-outmateriaal, vooral bij het Franse Front national (FN). Voor een congres in april dit jaar werd inspiratie gehaald bij de tegenwoordig succesvolle Schweizerische Volkspartei (SVP) / Union démocratique du centre (UDC) / Unione Democratica del Centro (UDC) / Partida populara Svizra (PPS) – naam naargelang het taalgebied in Zwitserland. In Zwitserland is nu een controverse ontstaan over een affiche van de jongerenafdeling van de SVP / UDC / PPS (foto 1). Op de foto een duidelijk aangeschoten Amy Winehouse, pas overleden en nu gebruikt door de geestesverwanten van de Vlaams Belang Jongeren (VBJ) voor een campagne tegen de legalisering van drugs. Niemand betwist dat Amy Winehouse door drank en drugs een desastreus leven leidde, maar zo profiteren van haar overlijden waarbij (nog) niet bewezen is dat ze stierf door drank of drugs… Respectvol is anders.

In Engeland staat Amy Winehouses album Back to Black alweer op 1 in de BBC Top-30; wie de meest smaakloze affiche ter extreme rechterzijde uitbrengt is nog niet uitgemaakt. In Duitsland is opschudding ontstaan over een affiche van de Nationaldemokratische Partei Deutschlands (NPD). In 2003 wilde de Bondsregering de partij nog verbieden wegens racistisch en ongrondwettelijk, maar uiteindelijk werd dit niet doorgezet. Bij Bondsdagverkiezingen haalde de NPD nooit de kiesdrempel van vijf procent van de stemmen, maar het blijft een partij die nogal wat neonazi’s en andere rechts-radicalen herbergt. Op een affiche die dit weekend in Berlijn verspreid werd (foto 2) staat de tweemaal voor racisme veroordeelde partijleider Udo Voight met de slogan Gas geven. Ogenschijnlijk om gas te geven met zijn motor, maar in de Duitse context heeft gas geven een nog bekendere betekenis. Is dit spijkers op laag water zoeken? Zo denkt in elk geval de Duitse pers er toch niet over. Daar wijst men onder andere naar de juiste antwoorden die men laatst moest geven bij een kruiswoordraadsel in een verkiezingskrant van de NPD: ‘Rudolf Hess’, de afkorting van nationaal-socialisme, en ‘Adolf’.

In het jongste nummer van het NPD-partijblad (foto 3) duiken overigens de van het VB bekende bokshandschoenen op. Het VB als inspiratiebron? We weten het niet, maar het is toch niet echt iets om blij om te zijn. Binnenkort worden er door de linkse pers weer associaties gemaakt...

Met een ingetogen wake werd gisteren in Antwerpen de moordpartij in Noorwegen herdacht (foto 1). Het initiatief ging uit van Animo, zusterorganisatie van de Arbeidernes Ungdomsfylking (AUF) die op het eiland Utoya tientallen leden verloor door de moordende raid van Anders Behring Breivik (foto 2).

Niet alleen de jongeren van Animo waren er, we zagen ook een delegatie van Comac (de jongerenorganisatie van de PVDA). De SP.A was aanwezig (Bruno Tobback, Maya Detiège…), maar ook Rood! (Erik De Bruyn…). ABVV’ers, zowel de top (Rudy De Leeuw…) als de basis. Het hele rode spectrum was aanwezig. Maar waar waren de anderen? Is de Noorse tragedie niet iets dat ons allen aangaat, van welke politieke opinie ook?

Intussen is op het internet een zielig vertoon bezig. Van Anders Behring Breivik werd gezegd dat hij een christelijke fundamentalist is, een nationalist, een vrijmetselaar, een rechts-extremist… en prompt zijn websites die zich herkennen in dit predicaat bezig te argumenteren dat Breivik alles is behalve… Bij Catholica bijvoorbeeld argumenteren ze dat Breivik geen christelijke fundamentalist maar eigenlijk een liberaal is. Bij het Vlaams Belang schrijven ze dat het ware nationalisme drijft op liefde en niet op haat, alsof dat van toepassing is op de partij van Filip Dewinter. Op het rechts-extremistische/nazistische discussieforum Nordisk wordt gelinkt naar een artikel waarin het luidt dat het motief voor de daden van Breivik niet bij hen moet gezocht worden…

Anders Behring Breivik liet zich in 2009 anders wel registeren bij het Zweedse discussieforum Nordisk, zo meldt de Zweedse antifascistische website Expo. Nordisk (foto 3) is een portaal rond identiteit, cultuur en traditie. Het forum is in 2007 opgestart, vanuit de Nordiska Förbundet die drie jaar tevoren ontstond uit het samengaan van Zweedse rechts-extremisten en neonazi’s. Met identiteit, cultuur en traditie is op zich niets mis mee, maar bij Nordisk is dat dan een gelegenheid om bijvoorbeeld ook NationaalSocialistisch Black Metal (NSBM) te promoten. Muziek die wel eens door Blood and Honour naar Vlaanderen werd gehaald, waarna bij Nordisk opgeroepen werd naar ons land af te zakken.

Volgens onze collega’s van Expo zijn discussies bij Nordisk vaak racistisch, en werd er ook gediscussieerd over The Turner Diaries die Timothy McVeigh inspireerde voor een aanslag op een overheidsgebouw in Oklahoma (Verenigde Staten) in 1995. Aanslag die 168 mensen het leven kostte.

De bomaanslag in de regeringswijk van de Noorse hoofdstad Oslo en de schietpartij op een bijeenkomst van socialistische jongeren op het Noorse eiland Utoya wekken bij iedereen afschuw op.

Voor het zoeken van de dader(s) keken alle commentatoren eerst richting moslimterroristen, maar intussen weten we beter. Volgens de 32-jarige Anders Behring Breivik (foto 1), aangehouden na het doden van meer dan tachtig jongeren op het zomerkamp van de Arbeiderspartij, draait de politiek tegenwoordig niet meer om socialisme tegen kapitalisme, maar om nationalisme tegenover internationalisme. Ook zijn de media niet kritisch genoeg over de islam; durven de Britse Conservatieven de multiculturele samenleving niet te verwerpen uit schrik uitgemaakt te worden voor fascisten, racisten en populisten; en is Geert Wilders’ Partij voor de Vrijheid (PVV) de enige ware conservatieve partij. Tussen 1999 en 2006 was Anders Behring Breivik lid van de rechts-populistische Vooruitgangspartij (Fremskrittpartiet, FrP). Een partij waarvan het verkiezingssucces twee jaar geleden werd toegejuicht door het Vlaams Belang. Toch zouden beide partijen niet echt dezelfden zijn. Volgens Elisabeth Ivarsflaten (Universiteit Bergen, Noorwegen) is het VB, anders dan de FrP, “politiek heel bruin”. Geert Wilders nam intussen afstand van “alles waar die man (Anders Behring Breivik, nvdr.) voor staat en heeft gedaan”. Het VB uitte ook haar afschuw.

Het VB, op haar partijwebsite: “Volgens de laatste berichten zou het gruwelijke bloedbad het werk zijn van een dolgedraaide rechtse extremist, ‘een Noorse nationalist’ wordt gezegd, ‘die de multiculturele samenleving verafschuwt’. Bij dit diepmenselijke drama past alleen ingetogen stilte. En afschuw. Want, laten we duidelijk zijn, voor deze barbaarse slachting op een jongerenkamp van een politieke partij (!) kan geen enkel excuus ingeroepen worden. Wie gewapend losgaat op jonge, weerloze en onschuldige slachtoffers hoeft niet op sympathie te rekenen, wat zijn motieven ook mogen zijn. Het is bekend dat wij geen aanhangers zijn van de multiculturele gedachte, maar dat is nog geen oproep of rechtvaardiging voor geweld. Geweld tegen wie dan ook, mensen van welke origine ook. Het Vlaams Belang veroordeelt elke vorm van geweld en dus ook en zeker politiek geweld. Of het nu uitgaat van fanatieke moslims, linkse of rechtse extremisten. Vrije meningsuiting houdt op waar geweld begint. Ons medeleven gaat uit naar de vele slachtoffers, hun nabestaanden en de Noorse natie.”

Het VB besluit: “De jonge dader heeft blijkbaar niks begrepen van het nationalisme. Echt nationalisme heeft niks te maken met een dwaas superioriteitsgevoel. Echt nationalisme drijft op liefde en niet op haat. Ons nationalisme is gedragen door liefde voor ons volk, maar ook respect voor anderen. Haat en geweld horen daar niet bij. Nooit.” Het ene nationalisme is niet het andere. Het nationalisme van Filip Dewinter is niet dat van Bart De Wever, en het nationalisme van Bart De Wever is niet dat van Ludo Abicht. Maar het nationalisme van het VB dat “drijft op liefde en niet op haat”, dat “gedragen (is) door liefde voor ons volk, maar ook respect voor anderen”. Dat wekt verbazing op. Het is dan waarschijnlijk uit “liefde voor ons volk” dat het VNJ-trommelkorps onder aansporing van het Vlaams Blok andere Vlaams-nationalisten  op de IJzerbedevaart in 1996 weg drumde? Foto 2 en video 1, video 2. En het is uit “liefde en niet (…) haat” dat het VB met ongeziene verbetenheid campagne voert tegen de islam en tegen moslims (foto 3)?

We willen Bruno Valkeniers niet de moordpartij in Noorwegen in de schoenen schuiven – de VB-voorzitter heeft al zorgen genoeg – maar men moet het VB nu ook niet als vredelievender voorstellen dan ze is.

• Actie. Animo, de jongerenbeweging van de SP.A, organiseert vanavond een wake aan het Centraal Station in Antwerpen ter nagedachtenis van de politieke moorden in Noorwegen. Om 22.00 uur, Koningin Astridplein - Ingang Zoo van Antwerpen.

Niet alleen sommige VB’ers komen ongewoon uit de hoek, ook de blonde tweeling Lamb en Lynx Gaede die de neonazistische band Prussian Blue vormden (foto 1) verrassen. Ze dwepen niet langer met Adolf Hitler en pleiten nu om voor geneeskundige doeleinden de vrije verkoop van marihuana toe te laten.

Prussian Blue ontstond acht jaar geleden. Lamb en Lynx Gaede waren toen 11 jaar. Lamb speelde gitaar, Lynx viool, en samen zongen de twee blonde kinderen liedjes op aangeven van hun moeder die actief was bij de white supremacy-organisatie National Vanguard. Een afsplitsing van de neonazistische National Alliance. Een en ander werd goed geportretteerd in een reportage van Louis Theroux. Ze waren zo populair bij neonazi’s en rechts-radicalen dat ze zelfs naar Europa werden gehaald voor optredens. Maar dat is allemaal verleden tijd. “We zijn vrij liberaal geworden'”, zeggen Lamb en Lynx Gaede nu (foto 2). '”We wisten toen gewoon niet beter. We werden thuis geschoold door onze racistische moeder. We herhaalden gewoon wat zij ons vertelde zonder te beseffen wat het echt inhield.”

De ommezwaai kwam er nadat Lynx te horen kreeg dat ze kanker had. Er moest een tumor uit haar schouder worden verwijderd. Ze lijdt ook aan een aandoening waardoor ze vaak moet overgeven. Daarvoor rookt ze nu marihuana op doktersvoorschrift. Ook haar zus, die enkele andere aandoeningen heeft, doet dat. Die marihuana is de verklaring voor hun plotse vrijdenkendheid. “We hebben ons leven eraan te danken”, zeggen de twee zussen. Ze pleiten ervoor om marihuana in alle staten van Amerika voor medische redenen legaal te maken. De twee nu 19-jarigen hebben wel schrik dat hun nieuwe denkwijze kwaad bloed gaat zetten bij hun vroegere neonazivrienden. Lamb en Lynx Gaede: “Er zijn gevaarlijke mensen bij, die er niet voor zouden terugdeinzen om verschrikkelijke dingen met ons te doen.”

Op de VB-partijraad van 18 juni stond als eerste punt op de agenda: het standpunt van het VB over Israël. Onmiddellijke aanleiding was de ontvangst die Filip Dewinter voorbereid had voor de Israëlische staatssecretaris Ayoob Kara (foto). Een niet zo goed idee. De discussie op de VB-partijraad werd echter een maat voor niets: de ene verdedigde de houding van Dewinter, een andere bestreed die houding, en een derde vond dat  de discussie niet te fel moest gevoerd worden. De Israëlische minister van Buitenlandse Zaken schept intussen wél duidelijkheid.

In een officieel schrijven aan premier Netanyahu klaagt de Israëlisch minister van Buitenlandse Zaken, Avigdor Lieberman, het feit aan dat Ayoob Kara steeds meer “contacten legt met antisemieten en neo-nazi’s in Europa”. Zo meldde vorige week buitenlandse pers. Volgens Lieberman houdt Kara geen rekening met de buitenlandse politiek van Israël en beïnvloedt hij op negatieve wijze de beeldvorming over Israël. Avigdor Lieberman is zelf een ultra rechts-nationalistische politicus. De voorbije weken was Ayoob Kara te gast bij de FPÖ in Oostenrijk, bij het VB in ons land, en bij de Pro Berlin-beweging van Patrik Brinkmann in Duitsland. 

In zijn brief schrijft Lieberman dat hij “recent kennis nam van contacten die de staatssecretaris in Europa had met extremisten die gelinkt worden aan racistische en antisemitische groeperingen, zonder hierbij onze officiële vertegenwoordigers in die landen te raadplegen. Israël heeft een duidelijke politiek om dergelijke contacten te verbieden. Zo’n contacten zijn controversieel en brengen ernstige schade toe aan het imago van Israël binnen de internationale gemeenschap. Deze daden van een officiële vertegenwoordiger van de Israëlische regering gaan volledig in tegen het beleid van de regering en de houding van onze buitenlandse vertegenwoordigers – het is noodzakelijk dat dit ogenblikkelijk een halt wordt toegeroepen.”

Lieberman vraagt Netanyahu persoonlijk tussenbeide te komen en een einde te maken aan de buitenlandse reizen van Kara. Officieel zijn het telkens wel 'privé-reizen', maar hoe privé zijn dergelijke reizen als ze gepaard gaan met persconferenties en dergelijke meer. Volgens Joods Actueel is de Israëlische premier tot nu toe opmerkelijk mild voor zijn staatssecretaris omdat die deel uitmaakt van een minderheidsgroep die hij niet graag als bondgenoot wil verliezen. Benieuwd of de brief van Lieberman daar iets aan zal veranderen.

Gisteren, precies één week voor in België het verbod op het dragen van boerka's en nikabs ingaat, werd de uit Antwerpen afkomstige Sam Van Rooy (26 j., foto) geschorst als medewerker van de Tweede Kamer-fractie van de Partij voor de Vrijheid (PVV) van Geert Wilders. Sam Van Rooy had in Scheveningen enkele vrouwen in een boerka gefilmd en in een begeleidende tekst de moslimvrouwen “tuig uit de islamitische zandbak” genoemd.

Sam Van Rooy ging begin dit jaar aan de slag als adviseur van Geert Wilders. Na Paul Belien de tweede Belgische adviseur van de geblondeerde Nederlandse politicus. Samen met zijn vader, Wim Van Rooy, publiceerde Sam Van Rooy vorig jaar De islam. Kritische essays over een politieke religie. Op dit filmpje zie je een fotoverslag van de boekpresentatie in boekhandel De Zondvloed in Mechelen. Sam Van Rooy in een mooi pak gestoken, zijn gedachten zijn echter minder mooi. Dat bleek toen hij in Scheveningen een groepje vrouwen in gezichts- en lichaamsbedekkende kleding tegenkwam in een winkelcentrum en hij besloot hen te filmen. Op de beelden is te zien hoe Van Rooy zijn camera op de vrouwen richt en de groep enige tijd zwijgend volgt terwijl hij opnames maakt. Tussen de vrouwen en de filmer wordt in het filmpje geen woord gewisseld. Sam Van Rooy plaatste de beelden op YouTube onder de kop Scheveningen anno 2011: kiemen van achterlijkheid. Hij zette het filmpje eveneens op zijn Facebookpagina. In een uitleg op Facebook schreef Van Rooy: “Opeens kwam dat tuig langslopen. Dus besloot ik ze maar gelijk te filmen. Of moet ik het normaal vinden dat mijn rust in Scheveningen wordt verpest door dat soort geïmporteerde achterlijkheid van de islamitische zandbak?”

Op de vraag waarom hij de vrouwen als 'tuig' omschrijft, zonder hen te hebben aangesproken, antwoordt Van Rooy: “Wat een onzin dat je mensen niet tuig mag noemen. Mensen die de Westerse waarden afwijzen ten faveure van een racistisch, fascistisch en inhumaan systeem als de sharia is gewoon tuig, net als nazi's en andere fascisten.” Tot nog toe beweerde Van Rooy dat hij, net als Geert Wilders, een onderscheid maakt tussen de islam als 'politieke religie' en individuele moslims. Het is overigens door dit onderscheid dat Geert Wilders laatst is vrijgesproken bij een rechtbank in Amsterdam. Na een artikel over het filmpje en commentaar van Sam Van Rooy op de website van het weekblad Elsevier gisteren, liet de PVV aan Elsevier weten: “We hebben de heer Van Rooy direct op non-actief gezet. Dit filmpje gaat ons veel te ver. Het is jammer dat deze vrouwen boerkas dragen en we zien graag een boerkaverbod, maar deze vrouwen zijn geen tuig. We betreuren de gang van zaken zeer.” Het is niet de eerste keer dat Sam Van Rooy aan het filmen was. Samen met Tanguy Veys had Sam Van Rooy zijn camera in de aanslag als de idioten van Sharia4Belgium protesteerden tegen een lezing van Benno Barnard in april vorig jaar in Antwerpen.

Op de Nederlandse website Geen Stijl (die overigens net zo min stijl heeft als Sam Van Rooy) wordt Sam Van Rooy aangemaand om terug te keren naar België. Het YouTube-filmpje en de Facebook-pagina van Sam Van Rooy zijn inmiddels van het internet weggehaald. Het aantal bezoekers aan onze blog steeg gisteren daarentegen spectaculair omdat in Nederland via zoekmachines, Facebook en Twitter dit artikel gelezen en verspreid werd.

Het is van 11 maart geleden dat nog een bericht gepost werd op het forum van het traditionele Blood and Honour Vlaanderen: de vertaling in het Engels van een krantenbericht over de veroordeling van drie Blood and Honour Vlaanderen-organisatoren tot drie maanden cel. Bij de Combat 18-versie van Blood and Honour Vlaanderen is er ook al niet veel meer leven. Voor actueel nieuws wordt verwezen naar het Stormfront-forum.

Vorige zaterdag verscheen wat rest van Blood and Honour in Nederland en Vlaanderen op een betoging in Den Haag. Tegen ‘de globalisatie’. Ze  noemden zich ‘Vrije krachten’ en ontkenden de bewering van de Anti-Fascistische Actie (AFA) dat het in feite om een betoging van Blood and Honour ging. Tijdens de optocht van de circa zestig neonazi’s ging de ritssluiting van jasjes echter wel eens naar beneden en werden alleszins T-shirts van Blood and Honour zichtbaar. En voor het overige waren het natuurlijk geestesgenoten die in Den Haag opstapten. De aanhankelijkheid van organisator Edwin Middeljans (op het Stormfront-forum: ‘Edwin88’) is duidelijk. In zijn nek is het getal 28 getatoeëerd, naar de tweede en de achtste letter van het alfabet (28 staat voor Blood and Honour, zoals 88 staat voor Heil Hitler).

Door tegenacties moest het parcours van de neonazibetoging ingekort worden. Een dertigtal mensen werden door de politie opgepakt. Antifascistische tegenbetogers en voor de verandering ook een aantal neonazi’s. De neonazi's, die zich ook wel ‘Netwerk Nationale Socialisten’ noemden, bedankten na afloop “alle aanwezige kameraden voor hun komst, met name de kameraden die vanuit Duitsland en Vlaanderen afgereisd zijn”. Dankzij de Duitsers en Vlamingen werd het toch nog gezellig?

We kennen geen communicatiekanaal van het VB waarin niet minstens eenmaal opgeroepen werd tot deelname aan de betoging vorige zondag tegen de bouw van een moskee in Lier (foto’s). Dat Jan Mortelmans, tegenwoordig één van de ijverigste VB-personeelsleden, VB-gemeenteraadslid is in Lier, is daar niet vreemd aan.

En natuurlijk had Jan Mortelmans voor zijn mobilisatiecampagne de zegen van Filip Dewinter die wegens televisieverplichtingen de start miste van de betoging, maar wel de slottoespraak kon houden. “Burada, hiçbir cami”, “Hier geen moskee”, zo debiteerde Filip Dewinter in het Turks. Onder de aanwezigen was nochtans geen Turk te bekennen. Wél le tout VB. Van Blankenberge tot Bilzen, met negen autobussen waren ze naar Lier gekomen. Pak daarbij nog een aantal VB’ers die met eigen vervoer naar de Pallieterstad waren gereden. Onder de volgens de pers 500 (volgens het VB: “ruim 700”) betogers waren er dan ook maar een handvol Lierenaars. De enige niet-politieke Bekende Vlaming bij het VB, gewezen VRT-journalist Reddy De Mey, liep mee op de eerste rij (foto 2, linksonder). Een (kleine) delegatie van het Duitse Pro Köln en de Italiaanse Lega Nord was er eveneens. Vermits de N-VA gepercipieerd wordt als dé partij die de Vlaamse kwestie behartigt, werpt het VB zich dan maar op als dé anti-islam partij. Maar ze moeten oppassen bij het VB. Zich teveel focussen op de islam kan onbedoelde gevolgen hebben.

In de dagen voor de betoging in Lier circuleerde in kringen van het VB en aangetrouwde familie het verhaal over Daniel Streich, stichter en voorzitter van de SVP-afdeling in Gruyères van 2003 tot 2007. De SVP, de Schweizerische Volkspartei, is de rechts-populistische partij die in november 2009 bij een referendum een verbod tot bouwen van minaretten afdwong. Streich droeg in belangrijke mate bij tot het verspreiden van fobie voor de islam, tot in de verste uithoeken van Zwitserland. Om dat enigszins te onderbouwen bestudeerde Streich de islam… en zo gebeurde het dat de van protestant naar katholiek geëvolueerde Daniel Streich uiteindelijk moslim werd. In juni 2007 nam Streich ontslag uit de SVP omwille van het minarettenreferendum dat men aan het voorbereiden was. Streich maakte nog niet bekend dat hij zich intussen bekeerd had tot de islam. Dat gebeurde pas in november 2009, vlak voor het minarettenreferendum. Meteen werd er paniek gezaaid in de populaire pers: Streich is militair instructeur, en is een moslim geen veiligheidsrisico voor het Zwitserse leger?

Een grappig verhaal dus, maar ook een oud verhaal. Dat het vorige week in extreemrechtse kringen opdook, kan toeval zijn. Maar het is wel opvallend. Ook opvallend: als SVP-politicus had Daniel Streich een verzorgde baard. Als moslim was zijn baardgroei wat wilder. Volgens een soenna moeten vrome moslims een baardlengte van vier vingers hebben. Vandaar. Maar wat te denken van Marc Joris, VB-personeelslid en ghost writer van Filip Dewinters boek Inch Allah? Die zijn baard al gezien? Nog even doorstuderen op de islam en Joris dreigt zelf moslim te worden.