10-12-14

JAMBON-CLUB NODIGT NEGATIONIST UIT. BART DE WEVER BESTUURSLID

Het verhaal over de Vlaams-Nationale Debatclub is nog niet uit verteld. Zo blijkt uit nieuwe documenten die AFF/Verzet en RésistanceS konden inkijken.

In ons artikel vorige week woensdag over de Vlaams-Nationale Debatclub, Jan Jambon en Jean-Marie Le Pen gaven we enkele namen van sprekers bij deze in 1980 opgerichte debatclub. Na het overlijden van zakenman en mecenas van de Vlaamse Beweging Rudi Van der Paal in 2011 vervangen door een nieuwe Vlaams-nationale debatclub. De sprekers waren doorgaans mensen die de Vlaamse Zaak genegen zijn: van klassieke politici, journalisten en historici, een zeldzame keer een progressievere, tot Vlaams Blok/Belang-politici, VMO’ers en collaborateurs. De twee opvallendste sprekers waren de Nederlander Joseph Luns, van 1971 tot 1984 secretaris-generaal van de NAVO, en de Britse negationist David Irving (foto 1).

David Irving is een Britse ‘historicus’. Hij werd op 11 juli 1991 in München een eerste keer veroordeeld voor het ontkennen van de Holocaust. Ook in hoger beroep in 1992 werd hij hiervoor veroordeeld in Duitsland. Op 11 april 2000 – als gevolg van een rechtszaak die op 5 september 1996 is opgestart – en op 20 februari 2006 volgen nog veroordelingen voor het ontkennen van de Holocaust. Respectievelijk in Groot-Brittannië en in Oostenrijk. In zijn eerste boek De vernietiging van Dresden (1963) onderzocht Irving de bombardementen van de geallieerden op de Duitse stad Dresden, een pijnlijke gebeurtenis door Irving echter zwaar overdreven. In Hitler’s War (1977) stelde Irving Hitler voor als een rationele, intelligente politicus wiens enig doel was om de welvaart en de invloed van Duitsland op het continent te verhogen. Als het dan toch fout liep, was het de schuld van zijn ondergeschikten en de geallieerde leiders, met voorop Winston Churchill. Vanaf de jaren tachtig begint Irving het bestaan van de Holocaust meer en meer te ontkennen.

Bij herhaling stelt hij dat het vernietigingskamp van Auschwitz een ‘hoax’ is. Zoals in een in Londen op 23 juni 1989 verspreid pamflet, waarin Irving zichzelf voorstelt als “aan het hoofd van een groeiende groep historici, over de hele wereld, die sceptisch staan over de bewering dat Auschwitz en andere kampen ‘fabrieken van de dood’ waren waarin miljoenen onschuldige mensen systematisch werden vergast”. In werkelijkheid gaat het om een klein groepje Holocaustontkenners met wie Irving optrekt, zoals Ernst Zündel en Robert Faurisson. Irving minimaliseert het aantal doden in Auschwitz en andere kampen, en als er al doden zijn gevallen is het ingevolge epidemieën en niet vanwege gaskamers. Het levert Irving meerdere spreekbeurten op bij bijvoorbeeld de extreemrechtse Deutsche Volksunion (DVU) die de relatie met Irving in 1993 stopzet… uit vrees verboden te worden voor het omarmen van een Holocaustontkenner als Irving.

Irving koppelt zijn ‘wetenschappelijke inzichten’ vaak aan racistische en antisemitische uitspraken. Na zijn veroordeling in 1992 mag hij Duitsland niet meer binnen, en Canada – waar hij dan verblijft – zet hem datzelfde jaar het land uit. Maar bij de Vlaams-Nationale Debatclub is hij welkom. Het gaat evenwel niet zonder slag of stoot. De lezing van Irving op 28 januari 1998 is gepland in het Holiday Inn hotel, maar als bekend wordt wie de uitgenodigde spreker is, trekt het Holiday Inn hotel de verhuur van haar zaal in. De Vlaams-Nationale Debatclub wijkt voor de lezing met David Irving vervolgens uit naar feestzaal De Leeuw in Wijnegem, en verandert wat een openbare lezing had moeten zijn in een bijeenkomst met “strikte privé-karakter”. Enkel met een lidkaart van de Vlaams-Nationale Debatclub of met deze uitnodiging kan je de lezing bijwonen. Een plannetje toont hoe je op de nieuwe locatie geraakt.

In een interview met Apache zegt Koen Dillen, destijds voorzitter van de Vlaams-Nationale Debatclub en Vlaams Blok’er, dat vooral hijzelf en mecenas Rudi Van der Paal beslisten welke sprekers uitgenodigd werden. Het neemt niet weg dat er een zware verantwoordelijkheid rust als je bestuurslid blijft van een club die een negationist uitnodigt als spreker. Ook spijts het tumult dat de lezing veroorzaakt. Jan Jambon (links op foto 2), bestuurslid van de Vlaams-Nationale Debatclub sinds minstens 1994, is bij de lezing van David Irving en de jaren daarna nog altijd bestuurslid van de Vlaams-Nationale Debatclub. Dat laatste blijkt uit de uitnodiging voor een uiteenzetting voor de Vlaams-Nationale Debatclub over de gemeenteraadsverkiezingen van 8 oktober 2000. Een lezing door Mark Grammens op 24 oktober 2000 in Hotel De Basiliek in Edegem – waar overigens de meeste bijeenkomsten van de Vlaams-nationale Debatclub doorgaan.

De uitnodiging vermeldt: “Spreker wordt ingeleid door Drs. Bart de Wever, historicus, bestuurslid van de Club.” Inderdaad, de huidige burgemeester van Antwerpen, voorzitter van de N-VA en schaduwpremier van het land (rechts op foto 2) is alleszins dik twee jaar na de lezing van David Irving bestuurslid van de Vlaams-Nationale Debatclub. Mogelijk nog eerder. Wie er op dat ogenblik allemaal bestuurslid is van de Vlaams-Nationale Debatclub wordt onderaan de uitnodiging vermeld, en jawel: zowel Jan Jambon als Bart De Wever zijn erbij. De “architect Karl Van Camp” in de opsomming is de huidige hoofdredacteur van ’t Pallieterke.

Bart De Wever is van de internetpagina van het Joris Van Severen-studiecentrum als ‘medewerker’ aan dat studiecentrum verwijderd. Hopelijk blijven de documenten over de Vlaams-Nationale Debatclub bij het Archief-, documentatie- en onderzoekscentrum voor het Vlaams-nationalisme intact, ook al wordt het centrum nu geleid door een lid van het N-VA-partijbestuur. En wat te denken van onze huidige vicepremier en minister voor Veiligheid en Binnenlandse Zaken die als 38-jarige mee een negationist naar ons land haalt voor een lezing, terwijl de man al een eerste veroordeling heeft gekregen als negationist en in drie landen (ook Italië ontzegt hem de toegang) niet meer binnen mag?

00:06 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vlaams-nationale debatclub, irving, jambon, de wever |  Facebook | | |  Print

JAN BRANS, OPRICHTER EN EREVOORZITTER VLAAMS-NATIONALE DEBATCLUB

VNDC - Bestuur VNDC 2000 - Jan Brans.JPGIn elke uitnodiging voor een lezing ba, de Vlaams-Nationale Debatclub, in bezit van AFF/Verzet en RésistanceS, waarin de samenstelling van het bestuur wordt vermeld, worden ook de overleden bestuursleden vermeld met als eerste telkens Jan Brans, soms zelfs als erevoorzitter. In een aantal documenten wordt zijn echtgenote Mia Brans-Dujardin vermeld als ondervoorzitter. Jan Brans was hoofdredacteur van het met de nazi’s collaborerende Volk en Staat (foto 1) en eerste hoofdredacteur van het Vlaams Blok-partijblad.

 

Jan Brans (1908-1986) kent wat van lezingen geven. Op 7 en 14 december 1939 bijvoorbeeld geeft Jan Brans lezingen over Het Jodenvraagstuk aan de Vlaams-nationalistische Volksuniversiteit ‘Herman Van den Reeck’. Vooraf heeft hij zijn anti-joodse stellingen uitvoerig uit de doeken gedaan in een artikelenreeks in het tijdschrift Roeping. Volgens historicus Lieven Saerens waren zijn stellingen toen “een vermenging van een religieus anti-judaïsme met een ‘volkisch’ gedachtegoed”.

 

De meest extreme commentaren op joden zijn in Volk en Staat te vinden. Na een onderbreking verschijnt de krant opnieuw vanaf 12 juni 1940. Omdat er niet onmiddellijk een drukker voor gevonden wordt, wordt met steun van de Duitse bezetter de krant gedrukt op de in beslag genomen persen van de socialistische krant De Volksgazet. Initiatiefnemer voor het opnieuw verschijnen van Volk en Staat is VNV-leider Staf De Clercq. Voor het slagen van de operatie zorgen enkele Antwerpse advocaten, onder wie Jan Brans.

 

Jan Brans is aanvankelijk tegelijkertijd beheerder, uitgever en hoofdredacteur van Volk en Staat. In Volk en Staat worden talrijke anti-joodse bijdragen afgedrukt, een aantal keren vergezeld van dito karikaturen. De eerste verordeningen tegen joden van 28 oktober 1940 worden door de krant enthousiast onthaald. Volk en Staat roept de bezetter op nog strengere en verregaande anti-joodse maatregelen uit te vaardigen, waarbij de krant meermaals zegt in naam van ‘de publieke opinie’ te spreken.

 

Ook Jan Brans levert zijn bijdrage aan het anti-joods discours. Nu meer over de economische zijde van het ‘jodenvraagstuk’, gekruid met racistische terminologie. Brans wijst ook op het ‘gebrek aan hygiëne’ bij joden, en schildert joden af als sadisten die geen medelijden verdienen. Het ‘hoogtepunt’ van zijn artikels verschijnt op 1 december 1940, Overwegingen bij een wandeling door het Ghetto. Hoe de Joden rijk worden in een vuile buurt. Bij het artikel staan acht foto’s, met daarbij commentaren als De rasmerken zijn duidelijk en Een schijnbaar onschuldige Jood. Waag het echter niet met hem zaken te doen.

 

In 1943 en 1944 maakt Jan Brans twee reizen naar Spanje. Van de tweede reis keert hij niet terug, naar hij beweert omdat de landing van de geallieerden in Normandië hem dat onmogelijk maakt. Na de bezetting wordt Jan Brans op verzoek van het Belgisch gerecht gearresteerd. Van september 1945 tot november 1946 verblijft hij in verschillende gevangenissen in Madrid en omgeving. Het regime van generaal Franco weigert Brans uit te leveren aan België waar hij in 1945 bij verstek ter dood veroordeeld wordt voor collaboratie. Het Belgisch gerecht vraagt aan de Spaanse diensten ook om informatie over een partij juwelen en waardevolle voorwerpen die Brans bij zich zou hebben, ter waarde van honderden miljoenen frank.

 

In november 1946 komt Brans vrij met een verbod om het Spaanse grondgebied te verlaten. Brans vestigt zich in Madrid waar hij diverse contacten legt, zoals met de Britse fascistenleider Oswald Mosley. Jan Brans koestert het idee van “de oprichting van een internationale organisatie van oud-collaborateurs en van Duitsers die vanwege politieke redenen veroordeeld waren”. Als zetel voor dit initiatief ziet Brans Spanje, “het enige land in Europa waar men aan iets dergelijks kon werken zonder in de problemen te komen”. Gaandeweg groeit het idee om daar ook Spaanse falangisten, Argentijnse peronisten, Italiaanse fascisten, Kroatische ustasja’s enzomeer bij te betrekken.

 

Op 24 oktober 1978 brengt Jan Brans, intussen terug in Vlaanderen, de kopstukken bijeen van twee partijen die ontstaan zijn uit onvrede met de koers die de Volksunie vaart: de Vlaams Nationale Partij (VNP) van Karel Dillen en de Vlaamse Volkspartij (VVP) van Lode Claes. Lode Claes is één van de Antwerpse advocaten die met Jan Brans zijn schouders zette onder het opnieuw uitgegeven Volk en Staat. Het komt niet tot een akkoord tussen de VNP en VVP, maar op de valreep lukt het toch nog om samen onder de naam Vlaams Blok deel te nemen aan de parlementsverkiezingen van 17 december 1978.

 

Die verkiezingen leveren het Vlaams Blok haar eerste verkozene op: Karel Dillen. De Vlaams Blok-voorzitter stelt vervolgens Jan Brans aan als eerste hoofdredacteur van het partijblad van het Vlaams Blok. In maart 1981 geeft Jan Brans wegens zijn hoge leeftijd – Brans is dan 72 jaar – het hoofdredacteurschap op. Het aantal anti-joodse stellingnamen in het Vlaams Blok-partijblad vermindert meteen aanzienlijk. Intussen heeft Jan Brans al een nieuwe hobby: de op 28 februari 1980 opgerichte Vlaams-Nationale Debatclub.

 

Zijn echtgenote Mia Dujardin leert Jan Brans kennen toen hij Karel Dillen vroeg of die iemand kent die met administratie vertrouwd is, en over adressen beschikt, om een herdenking te organiseren voor de in 1942 overleden VNV-leider Staf De Clercq. Mia Dujardin zegt ‘ja’ voor het organiseren van die herdenking, en wat later ‘ja’ voor een leven aan de zijde van Jan Brans. Mia Dujardin, intussen 87 jaar, was op vele fronten actief in de Vlaamse Beweging en onder andere verantwoordelijk uitgever van de eerste Vlaams Blok-verkiezingsaffiches.

 

Met Jan Brans heeft de Vlaams-Nationale Debatclub bij haar oprichters één van de mannen die de donkerste bladzijden van de Vlaamse geschiedenis invulden. Bij de Vlaams-Nationale Debatclub is men hem daarvoor nog steeds erkentelijk. Bij elke vermelding van de raad van bestuur wordt hij vermeld als één van de overleden bestuursleden; bij een uitnodiging voor een lezing in 2000 zelfs als erevoorzitter (foto 2, grotere versie). Voor Jan Jambon en Bart De Wever is het geen probleem om mee in het bestuur van de Vlaams-Nationale Debatclub te zetelen.

08-12-14

HOE LANG HOUDT CHARLES MICHEL DIT VOL ?

“Dat Bart De Wever donderdag in Antwerpen Charles Michel moed insprak en doorzettingsvermogen toewenste, was niet zonder reden. De Franstalige liberalen hebben in Franstalig België iedereen en alles tegen zich. Weinigen geloven er nog dat Michel het vijf jaar zal uithouden”, schreef zaterdag De Tijd.

 

En de krant vervolgde: “Terwijl Bart De Wever en Charles Michel donderdagavond op een bijeenkomst van Voka-Antwerpen nog eens duidelijk maakten dat hervormingen noodzakelijk zijn – ‘het is de enige keuze’ – achtervolgde de Franstalige pers de premier met slechts één vraag. Moet Jan Jambon niet uit de regering worden gezet? Michel kon er niet mee lachen. Sinds het begin van zijn regering wordt hij opgejaagd, waardoor hij er maar moeilijk in slaagt zijn centrumrechts verhaal in de markt te zetten.

 

“In Vlaanderen wordt het wel eens over het hoofd gezien, maar de Mouvement Réformateur (MR) vangt steeds meer tegenwind en staat in Franstalig België bijna helemaal geïsoleerd. Dat de voltallige Franstalige oppositie donderdag tijdens het vragenuurtje het halfrond verliet, was daar een pijnlijke illustratie van. Voor de MR wordt het steeds meer een nachtmerrie. De Franstalige liberalen worden afgeschilderd als collaborateurs met de Vlaams-nationalisten, die stelselmatig worden afgeschilderd als ‘fachos’.

 

“’Extreem-rechts: Jan Jambon heeft gelogen’, kopte La Libre Belgique de voorbije week nog op haar voorpagina over de N-VA-vicepremier. Jambon werd verweten dat hij destijds niet zomaar een debat met de Franse FN-leider Jean-Marie Le Pen had bijgewoond, een geschiedenis die niet nieuw is, maar dat hij als bestuurslid van de zogenaamde Vlaams-Nationale Debatclub Le Pen had uitgenodigd. Conclusie: Jambon heeft gelogen. Het artikel kreeg in Vlaanderen nauwelijks weerklank, maar in Franstalig België werd Charles Michel er mee achtervolgd, van het parlement in de Wetstraat tot in Antwerpen.

 

“Hoe meer Michel gedwongen wordt het op te nemen voor de Vlaams-nationalistische ministers in zijn ploeg, hoe zwakker hij komt te staan in Franstalig België. Zwijgen is ook al geen optie, want dan wordt hij afgeschilderd als het schoothondje dat aan de leiband van de ‘faschos’ loopt, zoals PS-coryfee Philippe Moureaux tweette: (…) ‘Charles Michel heeft geen mening over het neonazistische verleden van zijn nieuwe vrienden, uit schaamte of uit onderwerping?’

 

“De vakbonden hebben al langer bloed geroken. Ook zij voelen aan dat Michel het in Franstalig België steeds moeilijker heeft om de storm te trotseren. (…) De regering-Michel heeft het zichzelf ook niet makkelijk gemaakt. Van bij de start was er een opeenstapeling van valse noten, van ministers die elkaar tegenspraken en teruggefloten werden en van een CD&V die in de rol is gekropen van duikboot. (...)

 

“Gisteren smeerde de Brusselse krant Le Soir op zijn voorpagina breed uit dat de indexsprong, waarmee de Zweedse coalitie de loonkosten wil drukken, niets oplevert voor de bedrijven. ‘De leiders van de grote bedrijven lopen er niet warm voor en vinden de maatregel zelfs contraproductief’, moet blijken uit een rondvraag bij Brusselse en Waalse ondernemers. Gisteren volgde dan een persbericht van de Waalse werkgeversorganisatie UWE. (…) De Waalse werkgevers willen dus hun indexsprong, maar ze lijken niet door het vuur te willen gaan voor de regering-Michel.

 

“(…) De Wever wil ‘zijn’ premier wel steunen, maar iedere keer dat de architect van de Zweedse coalitie naar buiten komt om orde op zaken te stellen, versterkt hij alleen maar het beeld dat hij de ‘schaduwpremier’ is en verzwakt hij de positie van Michel. Dat is de catch-22 voor De Wever. (…)”

 

Tegenstanders verwijten deze blog regelmatig “extreem-links” te zijn, maar bovenstaande vraagtekens over de houdbaarheid van de regering-Michel citeerden we uit De Tijd. Een allesbehalve extreemlinkse krant. (Foto: v.l.n.r. gedelegeerd bestuurder Voka-Antwerpen Luc Luwel, Bart De Wever en Charles Michel)

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: michel, de wever, jambon |  Facebook | | |  Print

HOE LANG HOUDT DE VLAAMSE PERS DIT VOL ?

Op de Voka-avond donderdag in Antwerpen sneerde Bart De Wever naar de media die hem afschilderen “als een sociaaleconomische sadist die mensen pijn wil doen”. Het lijkt ons dat Bart De Wever toch niet echt te klagen heeft over de media, media die verkoopcijfers moeten halen en dan ook wel eens geneigd zijn rekening te houden met het stemgedrag van hun lezers/kijkers.

 

Twee voorbeelden. In Gazet van Antwerpen vroeg commentator Paul Geudens zich een week geleden nog af, na de praatjes van Jan Jambon bij het KVHV-Antwerpen, of Jan Jambon niet beter zou kiezen voor een job als stand-upcomedian of marktkramer. Een week later klinkt het helemaal anders: “Bijna wekelijks wordt in het parlement op Jan Jambon geschoten. Soms begrijpelijk. Herinner u zijn uitspraken over de collaboratie. Soms terecht. Denk aan zijn Atoma-schriftjes. Maar soms ook héél ver gezocht. Gisteren ging het over een ontmoeting tussen Jambon en Jean-Marie Le Pen in 1996. Hij zou daarover gelogen hebben. Ik kan de eerste minister heel goed begrijpen dat hij weigert mee te doen aan de spelletjes oude-koeien-uit-de-gracht-halen. Wat heeft Charles Michel te maken met iets wat achttien jaar geleden in Antwerpen gebeurde?” Fout. Het gaat niet over wat achttien jaar geleden in Antwerpen gebeurde, maar over wat Jan Jambon op 12 oktober 2014 aan RTL en op 13 oktober 2014 aan La Libre Belgique vertelde.

 

Vlak ernaast, op blz. 2 van de vrijdagkrant, zien we de kop “Veel vertrouwen in deze regering” staan. Bij nader inzien blijkt het een uitspraak te zijn van enkele ondernemers op de Voka-avond donderdag in Antwerpen. Geen probleem daarmee, ondernemers hebben veel vertrouwen in deze regering. Maar uitgerekend dezelfde dag publiceert La Libre Belgique de resultaten van een representatieve enquête waaruit blijkt dat het vertrouwen in de federale regering nog nooit zo laag was als tegenwoordig. In heel België vindt maar twintig procent dat we met de regering-Michel een goede regering hebben, in Vlaanderen maar vijfentwintig procent. Daarover niets in Gazet van Antwerpen vrijdag, maar evenmin zaterdag. Als tegenhanger van de kop “Veel vertrouwen in deze regering” én als juist beeld over wat men in ons land denkt over de regering-Michel had dit toch wel mogen vermeld worden. Tussen haakjes: volgens dezelfde peiling vindt maar achtentwintig procent van de Vlamingen dat we goed af zijn met de regering-Bourgeois.

 

Over De Morgen horen we tegenstrijdige verhalen. We kennen mensen die hun abonnement op de krant hebben opgezegd – waaronder een bekende professor en auteur – omdat de krant als te N-VA-minded wordt ervaren. We kennen anderen die vinden dat de krant tegenwoordig goed bezig is (versta: tegen de N-VA in roeit). Maar soms gebeuren er toch rare zaken bij De Morgen. Toen een week geleden bekend werd dat Luc De Vos onverwacht was overleden, hernam De Morgen online het laatste interview dat de krant had met Luc De Vos. Inclusief de kop “De hel, dat is het paddenkoppenland van De Wever”. Meteen begonnen de N-VA-stoottroepen op Twitter en Facebook De Morgen onder vuur te nemen voor die titel. Op doorbraak.be werd er zelfs een hele column aan gewijd. Het resultaat was dat De Morgen de kop aanpaste. Wie naar het artikel surft, ziet in de url nog wel de originele titel staan, maar de kop bij het interview is nu Luc De Vos: “De wereld nu, dat is één grote speelplaats”. Er is nochtans geen twijfel aan dat Luc De Vos afkerig stond tegenover het N-VA-nationalisme.

 

Gelukkig kunnen we niet spreken van dé media, en zijn binnen de schoot van dezelfde krant of een ander medium niet zelden ook andersdenkenden. (Foto: Bart De Wever bij een chatsessie op de redactie van Gazet van Antwerpen. Sterjournalist en commentator van de krant Lex Moolenaer kijkt toe.)

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: de wever, media, jambon, cultuur |  Facebook | | |  Print

07-12-14

KRITIEK BIJ MR OVER PINOKKIO JAN JAMBON

Voorbije donderdag verliet de voltallige Franstalig en Vlaamse oppositie – op het Vlaams Belang na – de Kamer van Volksvertegenwoordigers omdat premier Charles Michel niet wilde antwoorden op de vraag of hij het vertrouwen behoudt in zijn vicepremier en minister voor Veiligheid en Binnenlandse Zaken nadat gebleken is dat Jan Jambon op 12 oktober 2014 tegenover RTL en op 13 oktober 2014 tegenover La Libre Belgique gelogen heeft over zijn betrokkenheid bij het inrichten van een lezing met Jean-Marie Le Pen.

 

In de Vlaamse pers werd de zaak afgedaan als een ordinair machtspelletje tussen oppositie en meerderheid: wie beslist welke minister moet antwoorden op een vraag, de regering of de oppositie? In de regel bekijkt de regering intern wie antwoordt, maar de Kamervoorzitter kan tussenkomen wanneer hij vindt dat het toch de ene of de andere is die logischerwijze de uitleg moet verschaffen.

 

Volgens ons was het terecht dat men de vraag aan de eerste-minister wilde stellen. Kamervoorzitter Siegfried Bracke (N-VA) dekte de regering evenwel in die het antwoord op de vragen had doorgeschoven naar Jan Jambon. Jan Jambon zou dus moeten antwoorden op de vraag in welke mate premier Michel nog vertrouwen in hem heeft, terwijl diezelfde Michel in de Kamer aanwezig was en dus beter dan wie ook had kunnen antwoorden op die vraag.

 

Yves Desmet (De Morgen, maar donderdag toevallig ook politiek commentator voor het VRT-programma Villa Politica) zag twee machtsblokken die hun rol na de verkiezingen en de regeringsvorming nog niet gevonden hebben. Enerzijds de PS die nog niet verteerd heeft dat ze niet meer opgenomen is in de federale regering. “Comment ont-ils osé?” Anderzijds de meerderheidspartijen die denken zich nu vijf jaar lang alles te kunnen permitteren. Met een ‘het-is-nu-aan-ons-en-gij-moet-zwijgen’-mentaliteit.

 

Dat kan allemaal wel waar zijn, en is ook wel zo. Maar blijft dat een parlementslid toch de elementaire vraag zou moeten kunnen stellen aan een eerste-minister in welke mate zijn vicepremier en minister nog zijn vertrouwen geniet. Er is trouwens niet alleen bij de oppositiepartijen verontwaardiging over de leugens van Jan Jambon.

 

Dat bleek toen gisterenmiddag Télé Bruxelles een interview uitzond met Françoise Bertieaux, fractieleidster in het parlement van de Federatie Wallonië-Brussel, de vroegere Gemeenschapsregering van de Franstaligen, fractieleidster voor de Mouvement réformateur (MR – de partij van Charles Michel) (foto). Het interview gaat vooral over het onderwijs. Aan het slot van de uitzending wordt de zaak-Jambon voorgelegd (video, vanaf 11’30”). Françoise Bertiaux heeft bij het verlaten van haar parlement de zaak nog maar pas vernomen en wil bevestiging krijgen van de feiten. Maar als het waar is, stoort het haar in ruime mate dat Jan Jambon de zaak ontkend heeft.

 

Jan Jambon zei bij RTL en La Libre Belgique dat hij slechts als toehoorder bij de toespraak van Jan Jambon was, terwijl zijn betrokkenheid als bestuurslid van de uitnodigende club natuurlijk groter is. Na de revelaties de voorbije week van AFF-Verzet en RésistanceS heeft Jambon toegegeven dat hij inderdaad bestuurslid was van de Vlaams-Nationale Debatclub, maar waarom heeft hij dat op 12 en 13 oktober 2014 verzwegen tegenover de Franstalige pers, en heeft hij doen uitschijnen dat hij slechts een eenvoudige toehoorder was?

 

Françoise Bertieaux zegt op haar eentje niet de hele MR te vertegenwoordigen, en niet de fractieleidster te zijn in het federaal parlement, maar alleszins de zaak binnen de MR te willen bespreken en daar vrij haar mening te zullen geven zoals ze dat altijd doet.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: jambon, vlaams-nationale debatclub, media, bertieaux |  Facebook | | |  Print

05-12-14

DE ZAAK-JAMBON. VRAAG VOOR PREMIER MICHEL WAS TERECHT

Meerdere partijen wilden gisteren in het wekelijks vragenuurtje in de Kamer van Volksvertegenwoordigers aan eerste-minister Charles Michel vragen in welke mate hij nog vertrouwen kan geven aan vicepremier en minister voor Veiligheid en Binnenlandse Zaken Jan Jambon, nu blijkt dat Jambon flagrant liegt over zijn betrokkenheid bij een toespraak van Jean-Marie Le Pen. Zowel tegenover de Franstalige televisiezender RTL (video) als tegenover La Libre Belgique. Jambon was er niet alleen als toehoorder, hij was er ook als bestuurslid van de organiserende Vlaams-Nationale Debatclub. Zoals blijkt uit documenten die AFF/Verzet en RésistanceS konden inkijken, en niet op basis van foto’s zoals Knack online schrijft.

 

Maar de eerste-minister wilde niet op die vraag antwoorden in het parlement, en Kamervoorzitter Siegfried Bracke (foto) speelde het spelletje mee. Vicepremier Jan Jambon zou antwoorden. Een beetje gek, toch. Jan Jambon die moet antwoorden in welke mate Charles Michel nog vertrouwen in hem heeft, terwijl Charles Michel zelf ook aanwezig is in de Kamer van Volksvertegenwoordigers. Omdat de eerste-minister niet wilde antwoorden verliet de voltallige oppositie – op het Vlaams Belang na – het parlementair halfrond. Het Vlaams Belang mag dan wel tegen de regering-Michel actie voeren, Jan Jambon – die mee aan de wieg stond van het Vlaams Blok Brasschaat – is in de ogen van het Vlaams Belang de kwaadste niet.

 

Bij Villa Politica merkten politici van de meerderheidspartijen op dat het vorige week juist andersom was. Toen was de oppositie boos omdat premier Michel antwoordde en niet minister Jambon. Het is altijd wat met de oppositie. Maar die redenering, onder andere van Open VLD-fractieleider Patrick Dewael, is te kort door de bocht. Vorige week was de vraag: wat had Jan Jambon precies verteld bij het KVHV-Antwerpen? Klopte het wat Apache schreef? En wat voor een bizar verwijt is het dat je “te letterlijk” geciteerd bent? Wie anders kan daar beter op antwoorden dan Jan Jambon die uiteraard op zijn eigen lezing aanwezig was (foto’s), in tegenstelling tot de eerste-minister.

 

Vorige keer was het zeer terecht dat de vraag aan Jan Jambon gesteld werd; gisteren was het zeer terecht dat men een vraag had voor de eerste-minister. In 2009 moest Anissa Temsamani (SP.A) ontslag nemen als staatssecretaris omdat ze gelogen had over haar diploma, wat als in 2014 een vicepremier en minister manifest liegt en zaken verzwijgt over zijn betrokkenheid bij extreemrechts? Hoeveel vertrouwen geniet die dan nog van de premier? Maar tweemaal liet de federale regering iemand anders opdraven dan gevraagd door parlementsleden, en Siegfried Bracke stemde daarmee in.

 

Voor een jaarwedde als Kamervoorzitter van 237.794 euro (bruto, maar parlementsleden worden maar gedeeltelijk belast en hebben nog een aantal extra legale voordelen waarvan gratis openbaar vervoer nog maar het kleinste is), voor zo’n jaarwedde mag je de partijen die je op de voorzittersstoel hebben gezet natuurlijk wel eens uit de wind zetten.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: jambon, michel, bracke, vlaams-nationale debatclub |  Facebook | | |  Print

04-12-14

JAN JAMBON: WAAR RECHTS EN EXTREEMRECHTS ELKAAR VINDEN

La Libre Belgique pakte gisteren groot uit (foto) met de onthullingen van AFF/Verzet en RésistanceS over Jan Jambon: hij liegt als hij zegt dat een paar maanden vóór Jean-Marie Le Pen ook Kris Merckx bij de Vlaams-Nationale Debatclub sprak en hij verzwijgt dat hij niet alleen toehoorder was van Jean-Marie Le Pen maar als bestuurslid van de Vlaams-Nationale Debatclub ook uitnodiger was van Jean-Marie Le Pen.

 

Hierover bevraagd door La Libre Belgique zegt Jambons woordvoerder dat zijn minister inderdaad bestuurslid was van de Vlaams-Nationale Debatclub. Om er dan onmiddellijk aan toe te voegen: “Et alors?” Het beroemde zinnetje van de Franse president François Mitterand toen bekend geraakte dat hij een buitenechtelijke dochter had. “Als je een beetje actief bent in het maatschappelijk leven, kan je in het bestuur zitten van een honderdtal clubs.”

 

Maar de Vlaams-Nationale Debatclub nodigde wel opvallend veel extreemrechtse personaliteiten uit. “Ja, maar het is niet omdat men in dezelfde club is, dat men dezelfde ideeën draagt”, antwoordt Jambons woordvoerder. 1. Als je dan toch in “een honderdtal clubs” bestuurslid kan zijn, is het de vraag maar of je ook in het bestuur van een club moet zitten waarvan je de ideeën niet zou delen.  2. De Vlaams-Nationale Debatclub is niet de enige club waarvan Jan Jambon bestuurslid was/is die hulde brengt aan collaborateurs.

 

Jan Jambon heeft zich altijd bewogen op het punt waar rechts en extreemrechts elkaar vinden. Hij heeft altijd van twee walletjes proberen eten. Tot hij er tussen valt.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: jambon, vlaams-nationale debatclub, media |  Facebook | | |  Print

03-12-14

ZAAK-LE PEN. JAN JAMBON ALWEER BETRAPT OP LEUGEN

Vorige week dinsdag vertelde vicepremier en minister voor Veiligheid en Binnenlandse Zaken Jan Jambon (N-VA) bij het KVHV-Antwerpen dat in Atoma-schriftjes, die in de kluizen van de meerderheidspartijen bewaard worden, afspraken staan voor een verdere staatshervorming. Goed geprobeerd om zijn achterban te paaien – Jan Jambon is erelid van KVHV-Antwerpen – maar het werd in de Kamer van Volksvertegenwoordigers ontkend door premier Michel. Ook de serieuze pers wordt door Jan Jambon voorgelogen, blijkt uit een onderzoek van AFF/Verzet en RésistanceS.

 

Bij een interview voor de Franstalige televisiezender RTL op 12 oktober werd opgeworpen dat er beelden zijn die Jambon op de huid kleven, zoals zijn aanwezigheid bij een meeting met Jean-Marie Le Pen (foto 1). Jan Jambons woordvoerder wees er bij het Atoma-schriftjesverhaal op dat zijn minister “te letterlijk” was geciteerd, maar wij hebben toch maar geprobeerd zo correct mogelijk Jambons woorden bij RTL weer te geven (de video is niet meer beschikbaar via internet, wij hebben wel de uitgeschreven Franse tekst).

 

Jan Jambon antwoordde: “Ik ken dat verhaal en ik heb het dikwijls moeten uitleggen. Ik was toehoorder toen een zekere mijnheer, mijnheer Le Pen, een toespraak hield. Dat wil niet zeggen dat ik zijn uitspraken steun. Op dezelfde plaats, een paar maanden eerder, was Kris Merckx (PVDA). Ik was toen ook bij de toehoorders. (…) Ik was bij de toehoorders om te luisteren naar mijnheer Merckx en mijnheer Le Pen. Maar ik denk dat iedereen het recht heeft te gaan luisteren naar een opinie en vandaar zijn eigen mening te vormen. Dat wil niet zeggen dat je die ideeën steunt.” Een dag later verduidelijkte Jan Jambon in La Libre Belgique dat de foto met Jean-Marie Le Pen genomen is in een debatclub in Antwerpen waar eerder ook Kris Merckx sprak.

 

Kris Merckx (foto 2) is intussen 70 jaar en heeft op vele plaatsen gesproken, maar een spreekbeurt bij de Vlaams-Nationale Debatclub, waar Jan Jambon naar refereert, kan hij zich niet herinneren. De zaak wordt nog pijnlijker als Jam Jambon Kris Merckx aanhaalt om zijn aanwezigheid bij Jean-Marie Le Pen te verrechtvaardigen. Kris Merckx ging op zoek naar de sprekerslijst van de Vlaams-Nationale Debatclub en klopte daarbij onder andere aan bij AFF/Verzet dat doorverwees naar het Archief-, Documentatie- en Onderzoekscentrum voor het Vlaams-Nationalisme (ADVN). Daar zijn vele interessante documenten te vinden over de Vlaams-Nationale Debatclub, maar op de daar teruggevonden sprekerslijsten is geen Kris Merckx terug te vinden. Een hiaat in de documentatie bij het ADVN?

 

Dan maar een e-mail gestuurd naar Koen Dillen, zoon van… en van 1991 tot 2010 voorzitter van Vlaams-Nationale Debatclub. De toespraak van Jean-Marie Le Pen vond plaats in april 1996. Als Kris Merckx “een paar maanden eerder” ook bij de Vlaams-Nationale Debatclub zou gesproken hebben, moet Koen Dillen het weten. Maar in een e-mail van 15 november bevestigt Koen Dillen dat Kris Merckx “nooit voor de VNDK heeft gesproken (destijds heette het nog de Vlaams-Nationale Debatklub, nvdr.)”. Kris Merckx “werd evenmin uitgenodigd”.

 

Als uitzondering die de regel moest bevestigen zijn er wel eens progressieve(re) sprekers uitgenodigd voor de Vlaams-Nationale Debatclub (filosoof Ludo Abicht, historicus Bruno De Wever…), naast klassieke politici (Eric Van Rompuy, Paul Van Grembergen…) en anderen (journalisten als Hugo De Ridder en Jos Bouveroux…), maar het waren toch vooral gelijkgezinden die er uitgenodigd werden: van mensen uit het Vlaams economisch milieu zoals René De Feyter en Herman Candries, over Vlaams Blok/Belang’ers als Karel Dillen en Filip Dewinter,  tot VMO’ers als Bob Maes en Bert Eriksson, en mensen die actief betrokken waren bij de collaboratie met het naziregime zoals Jan Brans, medeoprichter van de Vlaams-Nationale Debatclub en oud-hoofdredacteur van Volk en Staat, en Leo Poppe.

 

Niet alleen haalde Jan Jambon zonder redenen Kris Merckx aan om zijn aanwezigheid bij de toespraak van Jean-Marie Le Pen te verrechtvaardigen. Bij RTL en bij La Libre Belgique neemt hij over hetzelfde nog een tweede keer een loopje met de waarheid. Jan Jambon zegt slechts als toehoorder aanwezig te zijn geweest bij de uiteenzetting van Jean-Marie Le Pen. Documenten in bezit van AFF/Verzet en RésistanceS bewijzen dat Jan Jambon minstens van 1995 tot 2000 lid was van het bestuur van de Vlaams-Nationale Debatclub. Jan Jambon was dus niet alleen toehoorder van Jean-Marie Le Pen, hij was als bestuurslid ook uitnodiger van Jean-Marie Le Pen. Illustratie: samenstelling bestuur Vlaams-Nationale Debatclub, vermeld op de uitnodiging voor een lezing op 29 november 1995 door de advocaat van een voor collaboratie terechtgestelde Franse eerste-minister.

 

Een etentje van Jan Jambon aan de eretafel met Jean-Marie Le Pen (en voorts ook nog de Vlaams Blok’ers Frank Vanhecke, Francis Van den Eynde, Koen Dillen en Filip Dewinter) hoorde overigens ook bij de festiviteiten die avond (foto: 1. Frank Van Hecke, Jean-Marie Le Pen, Koen Dillen en Filip Dewinter gaan aan tafel, 2. Jan Jambon schuin tegenover Frank Vanhecke en Jean-Marie Le Pen nog een stukje zichtbaar helemaal vooraan de foto). Er was dus meer aan de hand dan dat Jan Jambon gewoon ging luisteren naar Jean-Marie Le Pen.

 

Gazet van Antwerpen-commentator Paul Geudens schreef vorige week vrijdag, na de commotie over het Atoma-schriftjesverhaal en de vragen daarover in de Kamer van Volksvertegenwoordigers: “Het wordt moeilijk om de vicepremier nog ernstig te nemen. Wanneer meent hij het? Wanneer is het om te lachen? Jan Jambon is toe aan een gewetensonderzoek. Hij moet zich afvragen of hij niet beter overschakelt naar een carrière als stand-upcomedian of als marktkramer. Dan wordt hij betaald om verhaaltjes te vertellen en de mensen aan het lachen te brengen. Als minister niét.”

 

Zo’n carrièreswitch wordt alsmaar meer het overwegen waard. Dat Jan Jambon in de studentikoze sfeer van het KVHV er zijn pet naar gooit, tot daar aan toe. Al betaamt het niet als vicepremier en minister. Bij RTL en La Libre Belgique halve waarheden en hele leugens vertellen over zijn contacten met extreemrechts, dat is van een andere orde. Kan iemand die de pers zo flagrant voorliegt vicepremier en minister blijven?  

17:00 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: jambon, vlaams-nationale debatclub, le pen |  Facebook | | |  Print

30-11-14

JAN JAMBON: EN NU SERIEUS

Het was een turbulente week voor Jan Jambon nadat Apache uitbracht wat de vicepremier en minister van Veiligheid en Binnenlandse Zaken dinsdagavond vertelde aan zijn KVHV-achterban (foto’s). Het bezorgde Jan Jambon een weekendinterview in Het Laatste Nieuws.

 

Jan Jambon geeft er nog een andere draai aan wat hij gezegd heeft bij het KVHV. Het drijft de interviewer tot wanhoop: “Eerst zegt u dat u te letterlijk bent geciteerd. Nu zegt u dat het uw woorden niet zijn. Wat is het nu?” Het was de voorbije week niet voor het eerst dat Jan Jambon een loopje nam met de waarheid, en waarschijnlijk is het ook niet voor het laatst. Maar ter zake. “Komt ze er nu of komt ze er niet, die vermogenswinstbelasting?”, vraagt Het Laatste Nieuws bijna aan het einde van het paginagroot interview. Jan Jambon: “Daar kan ik op dit moment geen zinnig antwoord op geven. Daarover beslist de regering.”

 

Dat hebben we intussen al honderd keer gehoord, werpt Het Laatste Nieuws op. Jan Jambon: “Omdat die ‘taks shift’ ook zo in het regeerakkoord staat: een verschuiving van lasten op arbeid naar lasten op consumptie (een hogere BTW, red.) of lasten op milieuvervuiling, zonder dat het een ‘taks lift’ wordt. Van een verschuiving naar lasten op vermogenswinst is in het akkoord geen sprake. Als andere partijen (CD&V, red.) dat er willen bijslepen, dan kunnen wij er ook nog wel wat dingen bijslepen. Ik zeg maar wat: dan belandt ons voorstel om de werkloosheid te beperken in de tijd ook weer op de onderhandelingstafel.”

 

Dat is straffe kost. (1) De paragraaf in het federaal regeerakkoord over de ‘taks shift’ luidt: “De regering zal de uitgaven beheersen en een parafiscale en fiscale verschuiving (‘taks shift’) doorvoeren om een voldoende omvangrijke lastenverlaging te kunnen financieren, waarbij de belastingdruk op arbeid, bestaande uit fiscale en parafiscale lasten aanzienlijk wordt verminderd, rekening houdende met nationale en internationale aanbevelingen ter zake.” (blz. 58 van het federaal regeerakkoord, hoofdstuk 4.1 Fiscale hervorming). Dat klinkt al anders dan Jambons vrije interpretatie van het regeerakkoord.

 

(2) Het kan dat de ‘taks shift’ uitdraait op hogere lasten op consumptie. In het CD&V-verkiezingsprogramma wilde men zo alvast een aantal anomalieën wegwerken. Hogere lasten op consumptie zouden betekenen dat de kleine man/vrouw voor een derde keer de rekening gepresenteerd krijgt, na de indexsprong, het niet-indexeren van de belastingvrijstelling voor gepensioneerden enz. van de regering-Michel en de vele facturen van de regering-Bourgeois. Een hoger btw-tarief zal immers eerder gevoeld worden door de kleine en middelgrote inkomens dan bij de grote inkomens. Hogere lasten op milieuvervuiling klinkt in theorie aanvaardbaar, maar het is afwachten hoe dat uitdraait.

 

(3) Er is een zak vol – groter dan de zak van Zwarte Piet – aan nationale en internationale aanbevelingen voor een vermogens(winst)belasting. Waarom blijft Jan Jambon daar ziende blind voor terwijl het regeerakkoord toch verwijst naar “nationale en internationale aanbevelingen”?

 

(4) Waarom moet zo’n vermogens(winst)belasting per se gekoppeld worden  aan “ons voorstel om de werkloosheid te beperken in de tijd”? Het is toch niet omdat de rijksten ook wel evenredig als de loon- en weddetrekkenden mogen belast worden, dat dan aan het statuut van de zwaksten onder de werkers, de werklozen, moet gemorreld worden. Een vermogens(winst)belasting voor de echte rijken is elementaire rechtvaardigheid als je ziet hoeveel lasten al gedragen worden door de kleine en middelgrote inkomens. Inkomens door werk, niet door rentenieren of zo.

 

De N-VA is de beschermheer van de rijken en de doodgraver van de actieve welvaartstaat. Op dat punt is Jan Jambon duidelijker dan over andere zaken.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: jambon, sociaal |  Facebook | | |  Print

28-11-14

DE WEEK IN ZEVEN CITATEN (EN EENTJE EXTRA)

Hart boven hard-fietstocht 24 november 2014.JPGSlongs.JPGEen week die voor de Antwerpenaren en Limburgers begon met een stakingsdag, maandag zijn de Oost- en West-Vlamingen aan de beurt.

 

“Hoe meer Bart De Zever en zijn angstclub zich gaan bemoeien met het privéleven van de mensen, hoe meer tegenstand er zal komen.” Slongs Dievanongs (foto 2: Slongs bij het stakingspiket aan het OCMW-Antwerpen, maandag 24 november) is het niet eens met Bart De Wevers war on drugs. “Versta me niet verkeerd: je hebt drugs en drugs, maar hier hebben we het over cannabis. Er zijn genoeg studies over staten in Amerika waar cannabis gelegaliseerd werd, en wat voor gunstige gevolgen dat heeft gehad.” (Gazet van Antwerpen, 22 november 2014)

 

“Al snel kwam ik tot de conclusie dat de man die met zijn angstaanjagende witte kap voor me stond eigenlijk een zielig ventje was die waarschijnlijk niet lang genoeg naar school is kunnen gaan en van zijn ouders te weinig liefde heeft gekregen. Opnieuw besefte ik heel erg dat er twee soorten racisten zijn. Je hebt de meelopers die schreeuwen, mensen bedriegen, vechten en moorden. En dan heb je de echte haatverkopers: de ideologen die uit zijn op macht en de hoofden van de meelopers vol onzin proppen.” Mo Asumang over haar interview met een Ku Klux Klan-lid voor de documentaire Die Arier. “Er is nog een derde categorie racisten. (…) Zij die de andere kant opkijken. Ik heb het over mensen die op een metrostel een zwarte persoon in elkaar zien slaan zonder tussenbeide te komen. Of mensen die zwijgzaam een racistische politieke partij laten groeien. Velen onder hen zullen ontkennen racistisch te zijn, maar ‘de zwijgers’ zijn essentieel om een gewelddadig systeem groot te maken en in leven te houden. Hoe meer mensen zwijgen, hoe ongeremder de haatpredikers en hun meelopers te werk gaan.” (De Morgen, 22 november 2014)

 

“Vergeet niet dat de vorige coalitie, die “marxistische belastingregering van Di Rupo”, aan Vlaamse kant twee zetels won. Op zich dus geen reden om het roer om te gooien.” ACV-voorzitter Marc Leemans over de vele redenen waarom verzet tegen de regeringsmaatregelen terecht is. (deredactie.be, 23 november 2014)

 

“De politie is zich aan het reorganiseren.” Amper gestart moest de fietstocht van Hart boven hard maandag in Antwerpen lange tijd stilstaan (foto 1). Bart De Wever had zeshonderd politieagenten in gevechtsuitrusting laten aanrukken, vier waterkanonnen klaar gehouden en toestemming gevraagd en gekregen om honden in te zetten, maar aan meer dan vijfhonderd fietsers langs enkele stakingspiketten had hij zich niet verwacht. Vandaar het oponthoud: de politie moest zich reorganiseren vooraleer de fietstocht mocht verdergezet worden. (Mededeling Hart boven hard-medewerker, 24 november 2014)

 

“Het is zoals een stier in een arena: als er geen toreador is om dat beest op te jagen, gebeurt er niks, hè.” Als de politie buiten beeld blijft, blijft alles rustig op een stakingsdag, legt een Antwerpse havenarbeider uit. (Het Laatste Nieuws, 25 november 2014)

 

“Naar alle openbaar vervoer samen gaat maar iets meer dan de helft van het bedragvoor de bedrijfswagens.” Maar liefst vier miljard fiscale lastenverlaging geeft de Belgische overheid voor het gebruik van bedrijfswagens. En dan maar klagen dat het verkeer vastloopt. (De Tijd, 26 november 2014)

 

“Als hij (= Peter Piot) met een Afrikaanse president of minister over aids ging praten, vertelde hij me, wees hij altijd op de zware gevolgen die de ziekte zou hebben voor de economie van dat land. Daar had zo’n leider meer aandacht voor dan voor het menselijke leed van de slachtoffers.” Guido Totté hoorde halverwege de jaren tachtig voor het eerst praten over aids. Het menselijk lijden daarbij maakte weinig indruk op politici. De gevolgen voor de economie daarentegen... (Knack, 26 november 2014)

 

“Hoeveel zwarte humor kan Bart De Wever nog hebben van zijn sterke man in de federale regering?” Op een KVHV-bijeenkomst dinsdag in Antwerpen verklaarde Jan Jambon stoer dat “alle Belgische vlaggen weg gehaald” zijn uit zijn kabinet als minister van Binnenlandse Zaken. “Er hangt enkel nog één koningsportret waar journalisten komen.” Als dit via Apache uitlekt haast de woordvoerder van Jambon  zich om uit te leggen dat zijn minister houdt van “een minimalistische stijl” voor de inrichting van zijn kabinet. En dat van die Atoma-schriftjes met geheime afspraken over de staatshervorming, waarover hij vertelde bij het KVHV-Antwerpen? Dat is “pure beeldspraak”. De minister zou "te letterlijk" geciteerd zijn. Het brokkenparcours van Jan Jambon wordt alsmaar langer. De serie clowns die het KVHV uitnodigt ook. (Apache, 27 november 2014)

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, neonazi's, actie, politie, mobiliteit, jambon, kvhv |  Facebook | | |  Print

24-11-14

DE KVHV-INTERPRETATIE VAN ‘ZWARTE PIET’

De Gentse KVHV’ers hebben niet goed opgelet bij de televisie-uitzendingen over de aankomst van Sinterklaas een week geleden in Antwerpen.

 

In Het Journaal werd Bart Peeters gevraagd hoe de relatie is tussen Sinterklaas en Zwarte Piet. Bart Peeters is een Sinterklaas-kenner. Tot tweemaal toe verzekerde Bart Peeters dat er geen relatie meester - knecht is tussen Sinterklaas en Zwarte Piet. In hetzelfde interview zei Bart Peeters ook dat “tradities er zijn om altijd aangepast te worden” en er niets van aan is van wat vroeger verteld werd: dat Zwarte Piet een roe gebruikt en stoute kinderen in een zak steekt. Of dat voldoende is om de schijn van racisme bij het Sinterklaasgebeuren weg te nemen, is voer voor discussie.

 

Bij het KVHV-Gent houden ze het echter bij de old school interpretatie van het Sinterklaasverhaal en kondigen ze de komst van Sinterklaas en Zwarte Piet naar het KVHV-lokaal aan als de komst van “St. Nikolaas en zijn Knecht” (foto). Van een studentenclub die zich in Hongarije graag laat rondleiden door de ondervoorzitter van Jobbik en een paar jaren terug nog de Italiaanse fascist Gabriele Adinolfi voor een lezing in Gent uitnodigde, verbaast het natuurlijk niet dat ze een racistische interpretatie geven aan 'Zwarte Piet'. Het KVHV-Gent is zéér old school.

 

Toch maar opletten dat de oude Zwarte Piet niet voor een keer echt terugkeert en de Gentse KVHV’ers in een zak wegsteekt. En in één moeite door ook oud-KVHV-leden als Jan Jambon en Theo Francken.

00:01 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: kvhv, gent, racisme, jambon, francken |  Facebook | | |  Print

17-10-14

HET JAMBON-, WEYTS- EN FRANCKEN-INCIDENT

Naar analogie van de rubriek ‘De week in zeven citaten (en eentje extra)’ die je hier gewoonlijk op vrijdag treft, een ‘Het Jambon-, Weyts- en Francken-incident in zeven citaten (en eentje extra)’ na ons artikel dat leidde tot een woelige start van de regering-Michel in de Kamer van Volksvertegenwoordigers en de vraag om ontslag van staatssecretaris Theo Francken. We beperken ons tot de feiten van begin deze week.

 

“Ik heb me wel even afgevraagd of dat mijn benoeming als minister kon hypothekeren, maar die kwestie is niet ter sprake gekomen.” Jan Jambon na de vraag of de MR tijdens de regeringsonderhandelingen iets gezegd heeft over zijn omstreden aanwezigheid en toespraak bij de Oostfronters van het Sint-Maartensfonds in 2001.Politici hebben een kort geheugen als ze naar macht streven. In La Libre Belgique zeggen “De mensen die in de Tweede Wereldoorlog met de Duitsers collaboreerden hadden hun redenen. Ik leefde niet in die periode”, klinkt nochtans niet overtuigend als afkeuring van de collaboratie. (Gazet van Antwerpen, 13 oktober 2014; La Libre Belgique, 13 oktober 2014)

 

“‘Jambon zegt dat die mensen hun redenen hadden, maar hij zegt er niet bij welke. Dat waren anti-democratische gevoelens, en anti-semitisme. Nadien is daar een hele apologie aan gekoppeld. Ze waren daar gaan strijden voor Vlaanderen of tegen het communisme, maar feit is dat het wel een samenwerking was met het naziregime, dat een groot deel van de Belgische bevolking had uitgemoord.’” Historicus Koen Aerts zegt wat Jan Jambon verzuimde te zeggen. (De Standaard, 14 oktober 2014)

 

“Zo wordt op verschillende nieuwssites bericht dat Maes niet de oprichter was van de Vlaamse Militanten Orde, maar van de Vlaamse Militanten Organisatie. Historicus Bart De Wever benadrukt nochtans dat in de oorspronkelijke naam wel degelijk ‘Orde’ stond, als een ‘doelbewuste verwijzing’ naar de fascistische Dinaso Militanten Orde van de jaren ’30. Pas in 1966 werd de naam veranderd naar Vlaamse Militanten Organisatie, maar ook daarna werd het niet bepaald een liefdadigheidsinstelling.” Historicus Marnix Beyen zet de puntjes op de i over Bob Maes en zijn VMO. (De Morgen, 15 oktober 2014)

 

"Theo Francken heeft een kleine fiesta gehouden. Het geluid van de laarzen klinkt in de regering. En dat van een persoon die ook homofoob is."Laurette Onkelinx tijdens het Kamerdebat over de regeerverklaring-Michel. (Knack online, 15 oktober 2014)

 

“Jambon heeft misschien nooit veel gezegd maar is steeds in contact gebleven met extreemrechts én met het ‘diepzwarte’ stukje van de Vlaamse Beweging.” Jan Jambon daagt iedereen uit één zin te vinden waarin hij de collaboratie goedkeurt, maar er is meer. (Leef Herzele, 15 oktober 2014)

 

“Intussen zal de N-VA ook wel begrijpen waar hun huiswerk ligt: dringend ophouden met provoceren, met dat onbegrijpelijk flirten met oude demonen, zelfs al zijn het ‘lieve oude mannen’.” IJdele hoop, zo blijkt hierna. (Het Laatste Nieuws, 15 oktober 2014)

 

“Bij N-VA ziet men – ook binnenskamers – het probleem niet. De partij voelt zich geviseerd. Francken spreekt van ‘een onaanvaardbare heksenjacht tegen een 90-jarige’. Weyts antwoordt met ‘Et alors?’ Volgens hem is Maes een zeer verdienstelijk nationationalist, idealist en democraat. Hij verwijst naar de nauwe band van het Anti-Fascistisch Front met extreem links. ‘Ze zijn nu blijkbaar echt hopeloos geworden.’” Kunnen we even bij de les blijven? Bob Maes verdedigt ook na het tumult van dinsdag de collaboratie, zie Terzake vanaf 2’04”. Is het probleem dat Ben Weyts zo’n man huldigt en in een toespraak meldt dat Bob Maes vanaf nu erevoorzitter is van de N-VA-afdeling Zaventem, of is het probleem dat het AFF de aanwezigheid van Ben Weyts en Theo Francken op die huldiging signaleert? (De Morgen, 15 oktober 2014)

 

“Nee, N-VA is ook na de relletjes van de voorbije dagen niet van plan voorzichtiger te zijn. ‘We moeten niet bang zijn voor onze eigen schaduw’, zegt partijwoordvoerder Joachim Pohlmann. ‘We gaan ook in de toekomst dat soort activiteiten niet mijden.’” De N-VA trekt zich niets aan van de kritiek van media, historici en politici. Voortdoen tot men met zijn kop tegen de muur loopt. (Het Nieuwsblad, 15 oktober 2014)

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: citaten, jambon, maes, francken, weyts, pohlmann, n-va |  Facebook | | |  Print

16-10-14

LUC SEVENHANS GRIJPT NAAST BURGEMEESTERSSJERP

Nog vóór een nieuw relletje ontstond met de Facebook-notitie van Theo Francken uit 2011 waarin de huidige staatssecretaris voor Asiel en Migratie de economische waarde van de Marokkaanse, Congolese en Algerijnse migratie in vraag stelt, besliste de N-VA-top dat ex-VB’er Luc Sevenhans Jan Jambon niet kan opvolgen als burgemeester van Brasschaat.

 

Luc Sevenhans werd sinds half augustus genoemd als mogelijke opvolger van de Brasschaatse burgemeester Jan Jambon mocht Jambon federaal minister worden. Eén van de kandidaten, want ook stemmentrekster en schepen Adinda Van Gerven was in de running. “Nu onze partij, met Jan Jambon en Theo Francken in het bijzonder, in Brussel in het oog van de storm zit, vond Jan Jambon dat ik geen burgemeester meer kon worden”, zegt Luc Sevenhans vandaag boos in Gazet van Antwerpen.

 

Luc Sevenhans stamt uit een VNV-familie en richtte in Brasschaat de plaatselijke Vlaams Blok-afdeling op. Vanaf 1988 zetelt hij voor het Vlaams Blok/Belang in de gemeenteraad van Brasschaat. Van november 1997 tot maart 2009 is hij parlementslid voor het Vlaams Blok/Belang en de defensiespecialist van zijn partij. In maart 2009 besluit Luc Sevenhans niet langer lid te blijven van het Vlaams Belang, in december datzelfde jaar stapt hij over naar de N-VA. Zoon Dieter Sevenhans zette pas zijn eerste politieke stappen door lid te worden van het bestuur van Jong N-VA in Brasschaat.

 

Luc Sevenhans: “Mijn verleden speelt dus duidelijk toch nog een rol. Ik voel me geschoffeerd. Jambon had me begin oktober immers nog zélf gevraagd of ik me kandidaat wilde stellen voor de post van burgemeester.” Sevenhans zou het slachtoffer zijn van de aanhoudende rellen rond een aantal N-VA-excellenties, om te beginnen het verleden en heden van Jan Jambon zelf natuurlijk. “Nu ook nog iemand met een verleden binnen Vlaams Belang als burgemeester aanstellen, zou slecht zijn voor de perceptie. We hebben zo al genoeg problemen bij de Waalse partijen”, vernam Gazet van Antwerpen bij de N-VA.

 

Niet Luc Sevenhans of Adinda Van Gerven maar “de onbekende en vooral onbesproken” Koen Verberckt mag zich voortaan burgemeester van Brasschaat noemen. Hij is pas sinds 2012 gemeenteraadslid in Brasschaat, weliswaar meteen N-VA-gemeenteraadsfractieleider. Koen Verberckt werd in de Brasschaatse N-VA-afdeling met veertien stemmen tegen zeven naar voren geschoven als nieuwe burgemeester. Zijn motto is: “Wat we zelf doen, doen we beter én zeker en vast met meer zin voor verantwoordelijkheid.”

 

Wie ook “erg ontgoocheld” is, is overigens de bekende sportjournalist en Night of the Proms-presentator Carl Huybrechts. De Brasschaatse schepen voor Ruimtelijke Ordening en Lokale Economie Philip Cools, altijd al de rechterhand van Jan Jambon, trekt met Jambon mee naar Brussel. Carl Huybrechts hoopte dat de bevoegdheden in het schepencollege verschoven zouden worden zodat hij als nieuwe schepen Sport, Cultuur en Feestelijkheden zou krijgen. Maar er verschuift niets qua bevoegdheden, en lokale economie en ruimtelijke ordening “zijn totaal niet mijn ding” geeft Carl Huybrechts toe.

 

Foto: Eerste van links: Jan Jambon; derde van links: Adinda Van Gerven; vierde van links Koen Verberckt; helemaal rechts: Luc Sevenhans.

11:23 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: brasschaat, sevenhans, jambon, francken, verberck |  Facebook | | |  Print

15-10-14

’T PALLIETERKE IN ROOD. BOB MAES EREVOORZITTER N-VA ZAVENTEM

't pallieterke,homans,maes,weyts,francken,jambon,michel't pallieterke,homans,maes,weyts,francken,jambon,michelHet was even schrikken vanmorgen in de krantenwinkel en bij het openen van sommige brievenbussen. ’t Pallieterke verscheen met een rode steunkleur, niet met het logo in het traditionele geel-zwart (foto 1).

 

’t Pallieterke schopt wel eens meer tegen de schenen en is het gewoon oppositietaal te gebruiken. Is ’t Pallieterke – met de N-VA die de lakens uitdeelt zowel in Antwerpen als in Vlaanderen en nu ook in België – van de weeromstuit een rood weekblad geworden? Het asociale karakter van de regeringen-Bourgeois en -Michel indachtig zou dat zelfs nog niet zo gek zijn. Maar natuurlijk is ‘t Pallieterke niet socialistisch, laat staan communistisch, geworden. “Rood zijn we niet geworden. Nooit van ons leven. Alleen voor deze week, en alleen het logo”, verantwoordt de redactie vlak onder de titel van het weekblad. Het heeft de heren en dames van ’t Pallieterke op de heupen gewerkt dat de nieuwe look van De Morgen aandacht kreeg van de VRT en VTM. Vandaar dat ‘t Pallieterke voor één week haar logo veranderde, om zo te kunnen bewijzen dat de VRT en VTM niet evenveel aandacht heeft voor een Vlaams-nationalistisch weekblad dat van steunkleur verandert. Hoe zielig.

 

Nog meer treurnis op de voorpagina van ’t Pallieterke met een verslag van de N-VA-ledenbijeenkomst die het federaal regeerakkoord goedkeurde. “De applausmeter was interessant. Die bewoog bij de wat stoerdere uitspraken over hoge economische hervormingen, ambtenarenpensioenen, migratie, asiel en criminaliteit en natuurlijk bij elke interventie van De Wever. Een piepklein communautair visje, het stemrecht voor Vlamingen in het buitenland, deed de harten ook wat sneller slaan. Het publiek leek na de lange ‘lezing’ eerder afgemat dan opgepept. Strategisch niet eens slecht gezien.”

 

“Bij de vragenronde piekte de applausmeter vooral voor andere thema’s: vragen over het onvindbaar blijven van elk communautair thema in het regeerakkoord, over het spoorloos verdwijnen van elke ambitie over confederalisme en onafhankelijkheid, over de splitsing van de sociale zekerheid, over de transfers, over het achter de horizon verdwijnen van elke ambitie om de staat verder te blijven hervormen (vijf jaar, tien jaar lang?), over het uitblijven van enige strategie tegen een opdringerige Brusselse metropolitane gemeenschap, over het koningshuis… De onrust over de communautaire leegte was groot. Maar groot was ook het charisma van de (blijvende) voorzitter die de meeste vragen handig pareerde.”

 

Ook op de volgende bladzijden van ’t Pallieterke wordt geklaagd. Mark Grammens bijvoorbeeld herinnert aan een uitspraak van Liesbeth Homans in De Zondag van 26 januari 2014: “Ik ben heel duidelijk: wij stappen in een sociaal-economische regering als wij de garantie hebben dat de potentiële partners mee willen richting confederalisme.” Die belofte hebben Betteke en de N-VA inderdaad niet gehouden. Mark Grammens: “Die partij heeft dus onder het mom van een Nieuw-Vlaamse Alliantie haar kiezers gebruikt om de doelstellingen te realiseren van een Nieuw-Belgische Alliantie!” Hoofdredacteur Karl Van Camp heeft als “enige magere troost (…): met een tripartite was het krak hetzelfde eindresultaat geweest. Blij (of is het opgelucht) moeten we zijn met het feit dat er geen socialisten meer in de Vlaamse regering en de federale regering zitten.” Voor het overige lijkt Karl Van Camp “elke euforie toch wat voorbarig”.

 

Maar het nieuwe logo van ’t Pallieterke noch het geweeklaag over het ontbreken van het communautaire in het regeerakkoord – ook verderop in ’t Pallieterke is het nog van dat – haalden gisteren de media. Om nog maar te zwijgen over de politieke fora. Wél ons artikel over Ben Weyts en Theo Francken die het voorbije weekend een feestje van oud-VMO-leider Bob Maes bijwoonden. Ons artikel werd opgepikt door de media in Vlaanderen en in Franstalig België. Kranten, radio en televisie (foto 2). Charles Michel had de grootste moeite om aan zijn regeerverklaring te beginnen in de Kamer van Volksvertegenwoordigers omdat de PS en andere partijen vooraf duidelijkheid wensten over de positie van federaal staatssecretaris Theo Francken en van federaal minister Jan Jambon (in La Libre Belgique van maandag 13 oktober 2014: “De mensen die in de Tweede Wereldoorlog met de Duitsers collaboreerden hadden hun redenen”).

 

Pas na een gesprek met premier Charles Michel keurde Jan Jambon de collaboratie publiek af. In La Libre Belgique had hij maandag alleen maar toegevoegd: “Ik leefde niet in die periode”. Na het voorlezen van de regeerverklaring gisteren, dinsdag 14 oktober, werd ook Theo Francken tot bij Charles Michel geroepen. Francken zou Michel verzekerd hebben dat hij de collaboratie veroordeelt, maar dat deed alvast niet Bob Maes voor wie hij zaterdag nog zo enthousiast applaudisseerde. In een Terzake-reportage antwoordde de het voorbije weekend tot erevoorzitter van de N-VA Zaventem benoemde Bob Maes op de vraag of hij nu afstand neemt van de collaboratie van Staf De Clercq: “Eigenlijk niet. Ik heb inderdaad begrip voor de collaboratie in haar geheel, wat niet wil zeggen dat ik het allemaal goed vind. Tot daar aan toe. Maar ik ga nu Jan Jambon parafraseren: ‘Zij hadden redenen’, en ik denk dat dat inderdaad zo is.” (video vanaf 2’04”). Blijft de N-VA na deze uitspraak Bob Maes nog altijd handhaven als erevoorzitter van een van haar afdelingen?

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: 't pallieterke, homans, maes, weyts, francken, jambon, michel |  Facebook | | |  Print

09-10-14

N-VA: NU VERANDERT ALLES. N-VA-WEBSITE BIJGEWERKT

Er is de voorbije dagen op gewezen dat alle politieke partijen van de rechtse regering-in-de-maak in hun verkiezingsprogramma beloofden de pensioenleeftijd op 65 jaar te houden. Zo ook de N-VA (blz. 11 uit het verkiezingsprogramma).

 

Als De Morgen Bart De Wever hierop wees, antwoordde de N-VA-voorzitter gisteren: “Het is te zeggen: ik heb altijd gezegd dat we de pensioenleeftijd niet moesten verhogen tijdens deze legislatuur. En dat doen we ook niet. Tegelijk heb ik altijd gezegd dat deze maatregel op termijn onvermijdelijk is. Je moet gewoon naar de cijfers kijken en je weet hoe laat het is. Zowat elk land rondom ons met een regering die bij haar verstand is, heeft de wettelijke pensioenleeftijd ook verhoogd. Uiteindelijk hebben we deze moedige beslissing genomen.” 

 

Pensioenspecialist Kim De Witte (docent pensioenrecht aan de KU Leuven) wijst erop dat het optrekken van de pensioenleeftijd tot 67 jaar ondoenbaar, onlogisch maar ook onnodig is. Interessant is ook zijn vaststelling dat er grote verschillen zijn in levensverwachting. Maar eigenwijs als ze zijn vonden de onderhandelaars voor de nieuwe federale regering het niet nodig daarmee rekening te houden.

 

De N-VA heeft een reputatie in het wijzigen van artikels die op het internet verschijnen, en wie de voorbije dagen het standpunt van de N-VA over pensioenen raadpleegde zag daar een en ander veranderen. Tot dinsdag 7 oktober stond daar nog: “De N-VA wil mensen langer aan de slag houden. Niet door de officiële pensioenleeftijd van 65 jaar te verhogen. Maar door aangepaste arbeidsomstandigheden te voorzien, door het brugpensioen af te bouwen en mensen aan te moedigen na hun pensioen onbeperkt te laten bijverdienen.” (zie: Google Cache, 7 oktober 2014, in vet zetten hierboven door AFF/Verzet).

 

Sinds gisteren, woensdag 8 oktober, luidt het op dezelfde plaats: “De N-VA wil mensen langer aan de slag houden. Want iedereen wint bij langer werken. Er is minder geld nodig voor uitkeringen, en méér mensen dragen bij. Jongeren kunnen profiteren van de kennis en ervaring van oudere collega’s. Maar de grootste winnaars zijn de ouderen zelf. Zij zijn zeker van hun pensioen.(zie: huidige pagina, 8 oktober 2014, in vet zetten hierboven door AFF/Verzet). Als er geen probleem is met wat de N-VA gezegd heeft tijdens de verkiezingscampagne, waarom wordt dat dan gewijzigd?

 

Het is mogelijk dat partijen veranderen van standpunt. Daar is niets oneerbaar aan. Het wordt wel delicaat als men met een bepaald programma naar de kiezer is gegaan, en daarna het tegenovergestelde doet. Maar men moet alleszins niet verloochenen wat men vroeger verkondigde. Tot dinsdag stond op de N-VA-website nog dat de N-VA de officiële pensioenleeftijd niet wil veranderen. Gisterenavond zei Jan Jambon in Reyers Laat dat dit nog altijd zo is, want in deze legislatuur... Op het N-VA-partijhoofdkwartier dacht men aan een andere strategie om het kiezersbedrog te camoufleren. 

 

Nu op de partijwebsite ontkennen dat men vroeger wat anders beloofde, is de geschiedenis vervalsen in dezelfde traditie als in de Sovjet-Unie en China uit de gratie gevallen mensen op foto’s weggegomd werden.

02:46 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: n-va, sociaal, de wever, jambon |  Facebook | | |  Print

06-10-14

FAIR TRADE: N-VA-GEMEENTEN LAATSTEN DIE NIET MEE DOEN

Nog tot 11 oktober wordt de Week van de Fair Trade ingericht. Enerzijds om eerlijke handel, biologische landbouw, lokale productie enzomeer te promoten. Anderzijds om het uitgebreide gamma fairtradeproducten onder de aandacht te brengen. Er is meer dan fair trade koffie en chocolade.

 

“Fair trade” klinkt bij 85 % van de Belgen bekend in de oren, terwijl 54 % van de consumenten jaarlijks minstens één eerlijk product in zijn of haar winkelmand legt. De actie om gemeenten aan te sporen FaireTradeGemeente te worden heeft ongetwijfeld bijgedragen tot de bekendheid van fair trade. Gemeenten krijgen een plaatsnaambord met vermelding dat ze een FairTradeGemeente zijn mits te voldoen aan zes criteria: minstens één fairtradeproduct gebruiken op het gemeentehuis; minstens twee fairtradeproducten duidelijk beschikbaar in plaatselijke winkels en horecazaken; een aantal scholen, bedrijven en organisaties gebruiken fairetradeproducten en communiceren daarover, enzovoort.

 

Vlaanderen telt reeds 156 FairTradeGemeenten, en tientallen gemeenten zijn op weg om de titel van FairTradeGemeente eveneens te behalen. Maar wie doet mordicus niet mee, heeft nog geen interesse getoond om FairTradeGemeente te worden? We vonden een kaartje voor de provincie Antwerpen: in oranje de 47 FaireTradeGemeenten in de provincie, in geel de 16 kandidaat-FairTradeGemeenten, en blanco de 7 gemeenten die niet actief zijn noch interesse getoond hebben om eerlijke handel te promoten en ondersteunen (foto 2). Hebben geen belangstelling voor faire trade in de provincie Antwerpen: de gemeenten Bonheiden, Brasschaat, Dessel, Meerhout, Niel, Retie en Willebroek. Hebben die gemeenten nog iets gemeen?

 

Jawel, op één na zijn het allemaal gemeenten met de N-VA in de bestuursmeerderheid. In vier van die  zeven gemeenten wordt de burgemeester daarenboven geleverd door de N-VA. In Bonheiden wordt de bestuursmeerderheid gevormd door de N-VA, CD&V en Groen, met als burgemeester N-VA’er Guido Vaganée. In Brasschaat is er een N-VA/CD&V-bestuursmeerderheid, met als burgemeester N-VA’er Jan Jambon. In Dessel is collega-parlementslid Kris Van Dijck burgemeester met een absolute bestuursmeerderheid voor de N-VA. In Meerhout vormen de CD (een plaatselijke variant van de CD&V) en de SP.A de bestuursmeerderheid. Niel wordt bestuurd door de Open VLD en de N-VA. Retie door ‘Nieuw Retie’ en de N-VA. Willebroek door de N-VA, CD&V en Open VLD, met N-VA’er Eddy Bevers als burgemeester.

 

Uiteraard zijn er gemeenten waar de N-VA wél fair trade ondersteunt. In het plaatselijk blad dat voorjaar 2012 verspreid werd door de N-VA Rumst vonden we op de voorpagina reclame voor Rumst als FairTradeGemeente. Maar het is opvallend dat in 6 van de 7 gemeenten in de provincie Antwerpen waar men niet wil weten van fair trade de N-VA in de bestuursmeerderheid zit, bij vier van die zes zelfs als grootste partij. Waar gemeenten al langer FairTradeGemeente zijn en de N-VA na de jongste gemeenteraadsverkiezingen in de bestuursmeerderheid zit, zien we het budget voor ontwikkelingssamenwerking niet zelden geheroriënteerd worden: voor zover het al niet verminderd wordt, minder voor organisaties als 11.11.11 en meer voor projecten van priesters en anderen uit de eigen gemeente actief in de Derde Wereld.

 

De N-VA voor eerlijke handel? Het is met lange tanden. De N-VA voor ontwikkelingssamenwerking? Het moet dan toch dicht bij de eigen kerktoren blijven.

05-10-14

ZO VADER, ZO ZOON. NU OOK BIJ DE N-VA

De Standaard portretteert dit weekend een paar kinderen van… intussen ook op een hoge positie in het bedrijfsleven: Alexander Saverys, zoon van Marc Saverys (CMB-scheepvaart); Katrien De Nolf, dochter van Rik De  Nolf (Roularta-mediagroep); Jules Colruyt, zoon van Jo Colruyt (van de gelijknamige warenhuisgroep)… Ook in de politiek zijn er dynastieën.

 

Vroeger werden die politieke dynastieën vooral bij de traditionele partijen gevonden: Gaston en Mark Eyskens (CVP/CD&V), Luc en Freya Van den Bossche (SP/SP.A), Herman en Alexander De Croo (VLD/Open VLD)... Tegenwoordig vinden we ze meer en meer bij de N-VA. Zo is het bestuur van Jong N-VA in Brasschaat pas vernieuwd en daar vinden we maar liefst vier zonen van… in terug. Bart Jambon, zoon van N-VA-burgemeester en -parlementslid Jan Jambon (respectievelijk links op foto 1 en foto 2); Dieter Sevenhans, zoon van N-VA-schepen en voormalig VB-parlementslid Luc Sevenhans (respectievelijk rechts op foto 2 en foto 3); en Steffen en Lennart Janssens, zonen van N-VA-schepen en kandidaat-burgemeester als Jan Jambon federaal minister wordt Adinda Van Gerven.

 

In Gazet van Antwerpen mogen Bart Jambon en Dieter Sevenhans dit weekend hun politieke ambitie toelichten. Bart Jambon (22 j., actief als ICT’er): “Als ik bij mijn ouders ben, gaan de helft van de gesprekken over politiek. Ik ben vooral geïnteresseerd in de staat als bedrijf. Mocht het ooit zover komen, dan zou ik meewerken aan de vereenvoudiging en de afslanking van staat en gemeente. Op gemeentelijk vlak denk ik dat er in Brasschaat niet zo veel moet veranderen. Wel moet een partij als N-VA zich blijven inzetten om bijvoorbeeld de doortrekking van de tram uit Antwerpen tegen te houden. De linkse oppositiepartijen in Brasschaat willen dat dan weer wel.”

 

Dieter Sevenhans (21 j., student logistiek management aan de Karel Hogeschool): “Ik ben momenteel alleen nog maar betrokken in het bestuur van Jong N-VA. (…) Ik ben ook actief in de studentenvereniging KVHV. Daar hou ik me bezig met de organisatie van activiteiten. Maar ook het inhoudelijke aspect boeit me.” Naar eigen zeggen heeft Dieter gelijklopende interesses als zijn vader. “Mijn vader is schepen voor onder meer Militaire aangelegenheden en stilaan werd ik me bewust dat die zaken me ook meer en meer interesseerden.” Dieter vult zijn vrije tijd met onder meer jachthoornblazen. “Mijn vader doet dat ook en ik vind dat aangenaam.” Op zijn Facebookpagina toont hij zich overigens ook stoer met een halsdoek over neus en mond, en een jachtgeweer in de hand.

 

Gelukkig is niet elke zoon een kloon van zijn vader. De voorbije zomer haalde Wouter Jambon, broer van Bart Jambon, de nationale pers met zijn steun voor hogere inschrijvingsgeld aan de universiteit. Bart Jambon denkt daar anders over: “Ik vind niet dat het inschrijvingsgeld voor het hoger onderwijs mag stijgen. Daar moeten andere manieren voor bedacht worden. Onderwijs is te belangrijk en moet daarom gesubsidieerd blijven.” Of hij de voorbije week ook mee betoogd heeft tegen het hoger inschrijvingsgeld, werd hem niet gevraagd. Op zijn Facebookpagina is daar niets van terug te vinden. Hij kondigt daar wel aan dinsdag naar een KVHV-debat te gaan over België, vakbondsstaat? met enerzijds N-VA’er en voormalige NMBS-baas Marc Descheemaeker en anderzijds PVDA-voorzitter Peter Mertens.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: jambon, sevenhans, brasschaat, n-va |  Facebook | | |  Print

18-08-14

BURN-OUT BIJ BRUNO STEVENHEYDENS (EX-VB, NU N-VA)

Bruno Stevenheydens (foto 1, 46 j.) was tussen 1994 en 2010 gemeenteraadslid voor het Vlaams Belang in Beveren en vanaf 1997 achtereenvolgens voor het Vlaams belang fractiemedewerker in de Antwerpse gemeenteraad, parlementair medewerker in het federaal parlement, fractiesecretaris in het Vlaams Parlement en federaal parlementslid. In 2010 stapte hij op bij het Vlaams Belang wegens “onoverbrugbare meningsverschillen” die hij motiveerde in een Open brief.

 

In 2011 stapte Stevenheydens over naar de N-VA. Bart De Wever belde hem persoonlijk op met de vraag of hij niet fractiesecretaris van de N-VA in het Vlaams Parlement wilde zijn, een aanbod waar Stevenheydens ‘Ja’ op zei. Bij de gemeenteraadsverkiezingen in 2012 trok hij N-VA-lijst in Beveren, waarna hij het tot eerste schepen in Beveren schopte. Maar de voorbije maanden was het stil rond Bruno Stevenheydens die zich in Beveren “wegens aanslepende rugproblemen” liet vervangen. Eerst als gemeenteraadslid, daarna ook als schepen. De voorbije week liet hij op zijn website weten dat er meer aan de hand is: hij kampt met een burn-out. In februari 2012 had hij een beginnende burn-out, in november 2013 volgde de crash. Intussen is hij al acht maanden in ziekteverlof. In een vorige dinsdag gepubliceerd artikel op zijn website legt hij uit wat het hem doet en hoe moeilijk het is ermee omgaan. De redactie van AFF/Verzet wenst Bruno Stevenheydens een voorspoedig herstel toe. Wij verschillen politiek van mening, ook al was Bruno Stevenheydens een van de sympathiekere Vlaams Belang’ers. Maar een burn-out wensen wij niemand toe.

 

De naam van een andere ex-VB’er intussen N-VA’er viel zaterdag. De onderhandelingen voor de federale regering beginnen vandaag, maar de postjes lijken al verdeeld. Nog voor er een akkoord over het regeerprogramma is en welke partij welke ministersposten krijgt, zou het al uitgemaakt zijn dat Jan Jambon minister wordt in de volgende federale regering. Ondanks zijn brokkenparcours bij de N-VA. In Brasschaat, waar Jan Jambon burgemeester is en hij zich vooral liet opmerken door een vlaggenkwestie en laatdunkende uitspraken over ontwikkelingssamenwerking, is in de partijafdeling al gepraat over de opvolging van Jan Jambon als burgemeester. Op basis van het aantal voorkeurstemmen zou de sjerp naar huidig schepen voor Sport Adinda Van Gerven kunnen gaan. Gazet van Antwerpen meldt dat Luc Sevenhans (foto 2) ook tot de kandidaten-burgemeester behoort. Sevenhans stapte in maart 2009 op bij het Vlaams Belang en sloot zich in december datzelfde jaar al aan bij de N-VA. Bij het Vlaams Belang was hij de defensiespecialist. In Brasschaat is hij nu N-VA-schepen voor communicatie, militaire aangelegenheden (Brasschaat heeft een uitgebreid maar nu grotendeels verlaten militair domein), mobiliteit en verkeer.  

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: stevenheydens, beveren, jambon, sevenhans, brasschaat |  Facebook | | |  Print

01-08-14

HET DRANKPROBLEEM BIJ DE KVHV’ERS

Na het KVHV-Antwerpen heeft nu ook het KVHV-Gent zich uitgesproken over een mogelijke verhoging van het inschrijvingsgeld voor universiteitsstudenten. Het werd een merkwaardig standpunt (foto: KVHV-Gent op de verkiezingsavond van 25 mei).

 

Vooreerst verzet hoofdredacteur van het KVHV-Gent Marnik Willems zich tegen het idee dat iedereen hoger onderwijs zou moeten kunnen volgen “dat blijkbaar in de gedachten van velen inmiddels een essentieel recht van de mens geworden is”, te danken aan “mei ‘68”. Ietwat voortvarend schrijft Marnik Willems: “De democratisering van het onderwijs heeft de wereld gered en heeft de kloof tussen arm en rijk doen verdwijnen, of niet misschien?” Zo ontstond een probleem: “Blijkt nu echter, in het land van de realiteit en de ratio, dat er niet genoeg plaats is om iedereen op universitair niveau te laten werken.” Meteen ontstaat een tweede probleem: “De diploma-inflatie is reeds een realiteit.” En een derde probleem als teveel mensen een universitair diploma behalen: “Wanneer de massa de elite is, en daardoor het niveau van deze elite tot matigheid verzakt, dan zakt de koers van de samenleving uiteraard mee.”

 

Het KVHV-Gent is het met de collega’s in Antwerpen eens dat het hoger onderwijs beter slechts weggelegd is voor een beperkte groep studenten, maar anders dan de Antwerpenaren vinden de Gentenaren dat het inschrijvingsgeld niet moet verhoogd worden. “Het is uiteraard ongehoord dat de directe bijdrage door de persoon die het nut van deze opleiding zal genieten, verhoogd zou worden. Vooral gezien het gaat om het ongelooflijk steile bedrag van mogelijks wel 1.500 euro.” Al is een bedrag van 1.500 euro niet onoverkomelijk. “Zelfs met een lichte weekendjob zou een student zelf uit de kosten moeten kunnen raken. Daarenboven is het geld dat door menig student uitgegeven wordt aan drank en allerhande drugs een perfect voorbeeld van een gebrek aan verantwoordelijkheid. Iemand die niet in staat is om het inschrijvingsgeld van 1.500 euro bijeen te krijgen op een jaar tijd demonstreert niet de nodige attitude of werkethiek die men zou verwachten van iemand die wenst deel uit te maken van een intellectuele elite.”

 

Om niet helemaal voor elitair en asociaal uitgescholden te worden, schrijft Marnik Willems verder: “Eenieder heeft de kans, en zou de kans moeten hebben, om van hoger onderwijs te genieten, dat staat als een paal boven water. Maar dit kan en mag echter niet betekenen dat eenieder daarom ook recht heeft op een diploma, of een zorgeloze rit om de onproductieve jeugd wat te verlengen zonder enig nut in het vooruitzicht.” Eerst klagen dat teveel mensen aan de universiteit studeren én een diploma behalen, en dan toch zeggen dat iedereen de kans zou moeten hebben om hogere studies te volgen. Mikt KVHV’er Marnik Willems met die enerzijds, anderzijds op een carrière bij de CD&V? En telt zijn uithaal naar de studenten hoger onderwijs ook voor rechtse studenten die door hun activiteiten er niet in slagen om hun hogere studies binnen het strikt noodzakelijk aantal jaren af te ronden? Wat zou Vlaams Belang Jongeren-voorzitter en kersvers Vlaams parlementslid Tom Van Grieken daar over denken? Wegens NSV- en andere activiteiten langer student dan nodig.


Tot slot doet Marnik Willems een paar suggesties om het bedrag dat de Vlaamse regering minder wil geven aan de universiteiten en hogescholen te compenseren. “De twee kerntaken van een universiteit zijn onderwijs en onderzoek. Vlaanderen kent echter ook een bruisend studentenleven dat met graagte subsidies ontvangt. Als men de inschrijvingsgelden niet wil verhogen, waarom knipt men dan niet in die subsidies?” De opening van een faculteitscafé “met drank zwaar onder de gangbare prijzen”, de Student Kick-Off en de universiteitsrestaurants met “spotgoedkope maaltijden, broodjes en snacks” kunnen voor het KVHV-Gent voor de bijl. Als alternatief voor de universiteitsrestaurants kan “bijvoorbeeld gekozen worden voor een bonnen- of kortingsysteem, waarmee de hongerige student terecht kan in de lokale horeca en voedingswinkeltjes.” “Als het hoger onderwijs, net als de overheid zelf, zich terug richt op haar twee kerntaken, hoeft er van een verhoging van inschrijvingskosten zelfs niet per se sprake te zijn.”

 

Het drankprobleem dat het KVHV-Gent aanhaalt, is anders wel interessant. Volgens het KVHV-Gent “is het geld dat door menig student uitgegeven wordt aan drank en allerhande drugs een perfect voorbeeld van een gebrek aan verantwoordelijkheid”, en een paar paragrafen later klaagt men over “drank (die) zwaar onder de gangbare prijzen” verkocht wordt. In ons artikel over de uitspraken van Wouter Jambon vorige maandag legden we een link naar de pagina waarop het KVHV-Antwerpen zelf haar praesidium voorstelt. Voor wie de link niet heeft aangeklikt – en we weten uit ervaring dat veel lezers niet noodzakelijk de linken aanklikken die we hier ter staving leggen – wat schrijft het KVHV-Antwerpen zelf over Wouter ‘Murk’ Jambon? “Murk kennen we als iemand die graag – en vooral veel – drinkt en ondertussen ook veel anderen heeft leren drinken, al was het maar van miserie of van dorst.” Vermits het niet altijd zo warm en dorstig weer is als de jongste dagen, zal het vooral uit miserie zijn dat men bij het KVHV drinkt. Dat begrijpen we.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: kvhv, gent, onderwijs, jambon |  Facebook | | |  Print

DE WEEK IN ZEVEN CITATEN (EN EENTJE EXTRA)

In de media wordt de nieuwe Vlaamse regering en federale regering-in-de-maak een ‘Zweedse coalitie’ genoemd, naar de Zweedse vlag (blauw met een geel kruis). Bij ‘Zweedse coalitie’ denkt men onwillekeurig echter aan een regering die goede sociale voorzieningen nastreeft, en dat is niet de eerste bedoeling van de regering-Bourgeois en allicht ook niet van de volgende federale regering. Er is een betere benaming mogelijk. “Er is in Europa nog een land met blauw en geel als nationale kleuren: Oekraïne. Onder druk van het IMF wordt daar een hard neoliberaal beleid gevoerd, met besparingen in de sociale voorzieningen, pensioenen, gezondheidszorg en onderwijs. En onder invloed van de neonazipartij Svoboda vaart het land een agressief nationalistische koers (…). De Oekraïense vlag bestaat uit twee horizontale banen: blauw en geel. Die banen zijn even breed, in tegenstelling tot die op de Zweedse vlag.” (Lezersbrief van Marc Schoeters uit Antwerpen in: Humo, 29 juli 2014). Wij zouden Svoboda geen “neonazipartij” noemen, dat etiket is eerder iets voor Pravy Sektor, maar voor de rest lijkt het ons een goed voorstel. Het maakt echter geen kans, de meegaandheid van de Belgisch pers kennend.

 

“Dat N-VA een brede volkspartij is geworden, heeft ze te danken aan de kiezer uit de middenklasse die het sociaal-economisch wel eens anders wilde. Dat ‘anders’ had die kiezer zich misschien wel anders voorgesteld dan snijden in het eigen budget.” Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen. Benieuwd wat de N-VA-kiezer doet. (Het Nieuwsblad, 25 juli 2014)

 

“Het kan ervoor zorgen dat jongeren niet gaan studeren omdat ze het geld niet opzij kunnen zetten. Daarenboven krijgen wij de zwartepiet toegespeeld, omdat we van de regering het collegegeld niet moeten, maar mogen verhogen. Ze zetten ons het mes op de keel. Een brede discussie met de regering is nodig. We mogen dit niet zomaar accepteren, want zulke besparingen treffen het hart van onze sociale welvaartsstaat.” Daags tevoren had rector van de KU Leuven Rik Torfs in dezelfde krant anders nog de nieuwe regeringen bejubeld. “Je kunt de Zweedse coalitie als een ruk naar rechts beschouwen, maar net zo goed, of beter, als een poging om het land te moderniseren, iets waar niet enkel Vlamingen om vragen”, zei Rik Torfs toen. (De Morgen, 25 juli 2014/De Morgen, 24 juli 2014)

 

“Ik heb ook nog niet alle cijfers.” De verkiezingsprogramma’s werden nagerekend op kosten en opbrengsten, maar een regeerakkoord afsluiten kan wel zonder dat de nieuwe Vlaamse minister-president Geert Bourgeois (foto) alle begrotingsprognoses en concrete gevolgen kent. (De Standaard, 26 juli 2014)

 

“CD&V leverde de afgelopen vijf jaar niet de minister van Binnenlands Bestuur of Ruimtelijke Ordening (de N-VA’ers Geert Bourgeois en Philippe Muyters, red.)De nieuwe Vlaamse regering zou minder betuttelend optreden. CD&V-voorzitter Wouter Beke wijst erop dat de twee departementen bekend om hun betuttelend optreden… uitgerekend departementen waren beheerd door N-VA-ministers. (De Standaard, 26 juli 2014)

 

“Wij gaan de confrontatie niet opzoeken. Niets is gemakkelijker: drie krasse uitspraken, met vier stakingen tot gevolg. Wie is daarbij gebaat? Wij zullen respectvol omgaan met de oppositie, met de sociale partners, met de deelstaten…” Eerst zien en dan pas geloven wat Gwendolyn Rutten zegt. (De Tijd, 26 juli 2014)

 

“De werkwoorden in het Waals regeerakkoord zijn vooral ondersteunend: werklozen worden begeleid, opgeleid, ondersteund en krijgen allerlei steunmaatregelen om een job te vinden. In het Vlaamse regeerakkoord krijg je een veel meer bestraffende woordenschat: de werklozen worden gecontroleerd en desnoods geschrapt (…). 'Le retour du coeur' van de PS, versus een licht sadisme aan Vlaamse kant. Het Vlaams regeerakkoord lijkt daardoor wat op een politieke versie van Vijftig tinten grijs: het bestraffen heeft niet altijd een economische finaliteit maar lijkt soms een doel op zich.” Marc Hooghe (KU Leuven) vergeleek het Waals en het Vlaams bestuursakkoord. (De Morgen, 28 juli 2014)

 

“Meneer Bourgeois, een jaarabonnement bij De Lijn kost geen 85 euro zoals u beweert (DS 26 juli), maar 249 euro. Men zegt vaak dat politici niet van deze wereld zijn, dat is weer bewezen.” Lezersbrief van Brenda Byl, uit Gent. (De Standaard, 29 juli 2014)

 

“Wouter Jambon heeft het al goed in de vingers.” Volgens Peter De Roover (N-VA) is elk KVHV-bestuur anders “maar wat ze allemaal gemeen hebben, is de wil tot provoceren. De rand opzoeken. Enkel zo word je gehoord. En geef toe, dat is in dit geval wel gelukt.” Het provoceren is echter maar een deel van het verhaal over het blij zijn als het hoger inschrijvingsgeld voor universiteitsstudentenen voor “een zekere elitevorming kan zorgen”. Twee jaar geleden liet praeses van het KVHV-Gent Jonas Naeyaerts  al optekenen dat KVHV “expliciet (…) elitevormend is”. Ook het huidige KVHV-Gent pleit voor elitevorming, échte elitevorming (zie het artikel hierboven). De drang om een elite te vormen, en zelf die elite te zijn, zit er bij de KVHV’ers ingebakken. (Gazet van Antwerpen, 30 juli 2014; Humo, 27 september 2011)

00:04 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: citaten, n-va, onderwijs, bourgeois, sociaal, kvhv, jambon |  Facebook | | |  Print

28-07-14

KVHV: BLIJ MET ELITEVORMING DOOR HOGER INSCHRIJVINGSGELD

De Vlaamse regering krijgt vandaag toch wat steun uit studentenhoek voor haar keuze om hoger inschrijvingsgeld in het hoger onderwijs mogelijk te maken. Zo schrijft KVHV-Antwerpen tevreden in een persmededeling dat duurdere studies allicht voor meer kwaliteit en een zekere elitevorming zal zorgen.

 

"Ouders zullen gemiddeld genomen een stuk strenger toezien op de studieprestaties van hun kind", vermoedt het KVHV-Antwerpen waarvan de praeses Wouter Jambon is (foto 1). ‘Murk’ voor de KVHV-vrienden, zoon van N-VA-kopstuk Jan Jambon. Als het hoger inschijvingsgeld voor meer kwaliteit en een zekere elitevorming kan zorgen, dan lijkt dat KVHV-Antwerpen goed. In reactie op het regeerakkoord van N-VA, CD&V en Open VLD waarschuwde de Vlaamse koepel van studentenraden VVS vorige week voor een drempelverhogend effect voor jongeren uit sociaal zwakkere milieus en prijsconcurrentie tussen de universiteiten en hogescholen. KVHV-Antwerpen noemt het "merkwaardig" dat in de media voorlopig enkel studenten aan het woord kwamen "die het min of meer eens waren met de kritiek van de socialistische fractie in het Vlaams Parlement". Het vandaag gelanceerde KVHV-standpunt kreeg anders al heel wat weerklank in de pers.

 

KVHV-Antwerpen juicht prijsconcurrentie tussen instellingen toe. "Als dat voor meer kwaliteit en een zekere elitevorming kan zorgen, dan lijkt me dat goed", schrijft hoofdredacteur van KVHV-Antwerpen ‘Spekkie’. De Antwerpse KVHV vindt dat de huidige "diploma-inflatie" best een halt kan worden toegeroepen. "Vrijwel iedereen trekt tegenwoordig na zijn studies naar universiteit of hogeschool", aldus KVHV-Antwerpen. "Iedereen mag dan wel een diploma bezitten, de vraag stelt zich dan wel: wat heeft uw of mijn universitair diploma nog aan relatieve waarde?" "We moeten af van de idee dat hogere studies vanzelfsprekend zijn", vindt KVHV-Antwerpen.

 

"Het hoger onderwijs is inderdaad niet voor iedereen weggelegd. En alternatieve studie- of jobmogelijkheden buiten en naast universiteit of hogeschool zijn zeker niet minderwaardig", zo verwijst KVHV-Antwerpen naar de nood aan technisch geschoolden op de arbeidsmarkt. Asociaal vindt KVHV-Antwerpen hoger studiegeld in elk geval niet. Studentenleningen kunnen dat volgens ‘Spekkie’ vermijden. En ook studiebeurzen "hoeven natuurlijk niet afgeschaft te worden". Oef. Maar studiebeurzen zijn er enkel voor de aller financieel zwaksten. Je zal maar, en zo zijn er veel, net buiten de categorie vallen die recht heeft op een studiebeurs (Lees ook: Kiezen tussen een diploma en Tomorrowland).

23:03 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: kvhv, jambon, onderwijs |  Facebook | | |  Print

21-07-14

KVHV-GENT RONDGELEID DOOR JOBBIK

De ene Gentenaar is niet de andere. De ene Gentenaar wil de democratie verbreden en verdiepen, de andere wil de democratie vernauwen en gaat daarvoor op bezoek in Hongarije waar het regime-Orban de democratie onder druk zet. De Gentse afdeling van het Katholiek Vlaams Hoogstudentenverbond (KVHV) was vorige maand, in juni, met een delegatie voor drie dagen in Budapest en liet zich er rondleiden door de ondervoorzitter van het extreemrechtse Jobbik (foto).

 

Het KVHV-Gent was voor een TPF-conferentie over katholicisme en conservatisme in Budapest. Naast lezingen, studiegroepen en workshops was er ook tijd om de stad te verkennen. De groep werd begeleid door enkele Hongaren en werd in het parlement zelf rondgeleid door de ondervoorzitter van het extreemrechtse, antisemitische tot fascistische Jobbik. ’s Avonds werd er tussen pot en pint lustig bijgepraat met de andere deelnemers en lokale politici van Fidesz (de grootste rechtse partij in Hongarije, nvdr.) en Jobbik (partij waar zelfs Marine Le Pen en Gerolf Annemans niet samen mee wil gezien worden, nvdr.). Bij hun verblijf in Hongarije hadden de Gentse KVHV’ers ook het genoegen persoonlijk kennis te maken met Alexander Dugin, een ideoloog met nauwe contacten met het Kremlin die droomt van een groter Russisch rijk dan het huidige. Nieuw-Rechts op zijn Russisch. Het is overigens niet voor het eerst dat extreemrechtse Vlamingen contacten hebben met Alexander Dugin. In 2005 was Dugin al te gast op een TeKoS-colloquium in Antwerpen.    

 

Het was voormalig praeses Jan De Backer (met wit hemd op de foto) die door voorgaande contacten uitgenodigd werd voor de conferentie annex het stadsbezoek in Budapest. Hij mocht een aantal KVHV’ers meenemen en dacht daarbij enkel aan KVHV’ers van Gent. Eigen Volk Eerst!, nietwaar. Andere KVHV’ers hadden spijt dat ze er niet bij waren. VB’er Rien Vandenberghe hoorde dat de uitstap meer dan de moeite waard was. “Rechtser land dan Hongarije is dan ook moeilijk te vinden, of men moet reizen in een teletijdmachine J”, voegde hij op Facebook er aan toe. Een verwijzing naar nazi-Duitsland is voor Rien Vandenberghe een happy smiley waard.

 

Wouter Jambon, praeses van het KVHV-Antwerpen en zoon van N-VA-boegbeeld Jan Jambon, zou de TPF-zomerschool in Hongarije gaan volgen.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: kvhv, gent, hongarije, vandenberghe, jambon |  Facebook | | |  Print

18-07-14

DE WEEK IN ZEVEN CITATEN (EN EENTJE EXTRA)

De Vlaams-nationalisten waren vorige vrijdag – 11 juli, Vlaamse Feestdag – blij dat ze nog eens de Vlaamse Leeuw-vlag boven konden halen. De Belgische driekleur naar aanleiding van de Wereldbeker voetbal heeft hen danig op de heupen gewerkt. Iedereen zijn goesting natuurlijk, en zijn eigen stijl (foto: 11 juli-viering in Antwerpen).

 

“We stonden erbij en we keken ernaar en we hebben het keer op keer laten gebeuren. We hebben toegestaan dat wanhopige mensen die op een foute partij stemden werden weggezet als verzuurde zeikerds, als mestkevers, terwijl de meesten gewoon een signaal uitstuurden, smeekten dat ook eens naar hen, naar hun noden zou worden geluisterd.” Film- en praatjesmaker Jan Verheyen vindt dat de Vlamingen teveel hebben toegestaan. Overigens heeft de uitvinder van het predicaat ‘mestkevers’, Karel De Gucht, daarmee niet de kiezers maar de leiding van het VB bedoeld. Het is niet omdat het VB het anders vertelt, dat het zo is. (Stadsomroep, 10 juli 2014)

 

“Het blunderparcours in vijf etappes noopt ons tot een dubbele vraag. Als er in het geval van federale regeringsdeelname ministerpostjes te verdelen vallen, zal de naam van Jambon ongetwijfeld vallen. Kan een partijtopper met een dergelijk palmares aan ondoordachte en onverstandige uitspraken en beslissingen echter federale ministeriële ambities koesteren zonder desgevallend de partij te schaden? Belangrijker echter is de vraag of de N-VA met dergelijke figuren in prominente functies haar ambitie kan waarmaken om zich te verankeren als brede volkspartij? Met figuren die halsstarrig vasthouden aan een radicaal rechts en hardvochtig Vlaams-nationalisme waar geen plaats is voor gematigde verruimers, dreigt ze op termijn eerder herleid te worden tot een zweeppartij van 5%, dan zich te verankeren als brede volkspartij.” Kritiek op Jan Jambon van een ex-medewerker van de N-VA. (Doorbraak.be, 10 juli 2014)

 

 “Peter Logghe (ex-federaal parlementslid, uit Roeselare): ‘Nog nooit zo weinig leeuwenvlaggen in de binnenstad als dit jaar! (…)

Pieter Huybrechts (ex-Vlaams parlementslid, uit Herentals): ‘Hier in Herentals spijtig al even erg!’

Paul Blyweert: ‘In Gent hangen meer tricolores dan leeuwenvlaggen en van deze laatste hangen er heel wat minder dan vorig jaar.’” Onze vraag of er op 11 juli evenveel of zelfs meer Vlaamse leeuwenvlaggen zouden uithangen dan Belgische vlaggen is bij deze beantwoord door drie fervente Vlaams Belang’ers. (Facebook, 11 juli 2014)

 

“Met Filip Dewinter en zijn acoliet Jan Penris in het federaal parlement zijn we weer verzekerd van nog een rondje van het slechtste toogflamingantisme dat alle andere geluiden uit die partij hopeloos zal overstemmen. Ze doen maar, het zal zonder Sanctorum zijn.” Johan Sanctorum, (betaald) tekstschrijver voor de Vlaams Belang-voorzitters Bruno Valkeniers en Gerolf Annemans, heeft het gezien bij het Vlaams Belang. (Res Publica, 11 juli 2014)

 

“Het heeft er ongetwijfeld mee te maken dat hij zijn rol magistraal speelt. Ik kan hem daar zelfs voor bewonderen. (…) Ongetwijfeld speelt hier ook de tijdsgeest mee. Dit zijn onzekere tijden. Onlangs las ik De wereld van gisteren van Stefan Zweig. Hij schrijft onder meer over de periode die voorafging aan Wereldoorlog I. Dat is meer dan honderd jaar geleden, maar het lijkt soms alsof het over vandaag gaat. Zo schrijft Zweig over het onderwijs, en hoe het gezag van leerkrachten  tanende is, over hoeveel sneller de nieuwe media het nieuws bij ons brengen. Hij schrijft ook over opkomend nationalisme, over mensen die zekerheid zoeken in onzekere tijden door anderen te culpabiliseren. Blijkbaar is dat een mechanisme van alle tijden. Als mensen bang zijn dat hun levenskwaliteit erop achteruit zal gaan, gaan ze op zoek naar een externe schuldige.” Patrick Janssens over het succes van Bart De Wever (De Morgen, 12 juli 2014)

 

“Geen plek in Europa die de utopie van de misdaadvrije samenleving dichter benadert dan Longyerbyen. Zo’n succes komt niet zomaar: werklozen, daklozen, gepensioneerden die niet kapitaalkrachtig genoeg zijn, allemaal worden ze gedeporteerd. Die aanpak staat haaks op het Noorse model, met staatssteun voor de behoeftigen van wieg tot graf. Tegelijk ondergraaft dit experiment de visie van de meeste Europese rechtspopulistische partijen – inclusief die in Noorwegen – als zou stijgende criminaliteit vooral te wijten zijn aan immigratie: een derde van de inwoners van Longyearbyen zijn buitenlanders – wel allemaal met een job.” Longyearabyen, de hoofdstad van de Noorse Svalbard-archipel, met een kleine 3.000 inwoners, heeft slechts één gevangeniscel. Het voorbije jaar werd ze eenmaal gebruikt, voor een geval van openbaar dronkenschap. Niet migratie maar zonder werk zitten en/of niet kapitaalkrachtig zijn is een bepalend factor voor criminaliteit. Al is het natuurlijk nog de vraag of sommigen van die kapitaalkrachtigen zich niet bezighouden met andere vormen van criminaliteit dan we doorgaans onder criminaliteit verstaan. (dS Weekblad, 12 juli 2014)

 

“Bij de jonge garde zit noch Barbara Pas noch Tom Van Grieken te springen om voorzitter te worden. Hun namen worden het meest genoemd, maar geen van beide ziet het echt zitten. Komt er een ‘deus ex machina’ uit de lucht vallen? Veel geschikte kandidaten zien we niet. Straks moet Gerolf Annemans nog een jaartje bijdoen… Filip Dewinter als voorzitter is geen optie, dan scheurt de partij in twee.” De stand van zaken bij de zoektocht naar een nieuwe VB-voorzitter. Tom Van Grieken doet anders zijn best om overal aanwezig te zijn: van het oubollig 11 juli-feest van de Gulden Sinjoren in Antwerpen tot de militantere betoging van Voorpost tegen de taalfaciliteiten in Ronse. (’t Pallieterke, 16 juli 2014)

 

“In veel gevallen ging het om ‘kettingmigratie’. Mensen die vertrokken, volgden het voorbeeld van familieleden, buren of bekenden uit het dorp. Vaak bleven migranten uit hetzelfde dorp ook in Amerika samenklitten. Inwoners van Hansbeke streken neer in Mishawaka, gelukzoekers uit Adegem vonden elkaar in Moline. Tot op zekere hoogte zetten ze daar het dorpsleven gewoon voort, compleet met duivensport, biljart, kaartavonden en dansfeesten. Kinderen van migranten trouwden met elkaar.” De tentoonstelling Boer vindt land vertelt een bijzonder actueel en herkenbaar verhaal. Veel van wat wij vandaag in België met migranten meemaken, speelde zich nog geen eeuw geleden af met Vlaamse gelukzoekers in Amerika. (De Standaard, 17 juli 2014)

02-07-14

DE KRACHT VAN VERANDERING IS ZICHTBAAR

N-VA-parlementsleden krijgen tot viermaal per dag gemeld wat ze mogen vertellen. Over de ronde van informateur Bart De Wever bijvoorbeeld, en zelfs over de Rode Duivels. Interviews met (ex-)journalisten die nu N-VA-parlementslid zijn geworden? De communicatiecel van de N-VA weigert het. Er zou maar eens een verkeerd woord kunnen vallen die de gooi van de N-VA naar de Vlaamse en federale regering zou kunnen bemoeilijken.

 

En terwijl alle foto- en televisiecamera’s op de Kamer van Volksvertegenwoordigers zijn gericht, waar de verkiezing van de voorlopige parlementsvoorzitter geagendeerd is, haalt Bart De Wever zijn favoriet kaartspel uit zijn aktentas en vraagt hij buurman Peter De Roover of hij zin heeft in een spelletje kleurenwies. N-VA-fractieleider Jan Jambon wordt opgetrommeld; nieuweling Peter Buysrogge (uit het Waasland) vervolledigt het kwartet. Het duurt niet meer dan twee minuten vooraleer een foto ervan (foto 1) op een nieuwssite verschijnt. Had iemand anders verwacht?

 

Het gebeurde weliswaar op een ogenblik dat de parlementsleden aan het wachten waren op de afhandeling van een aantal procedures, maar algauw onthouden mensen enkel dat men in het parlement maar wat zit te kleurenwiezen. Het hoeft niet negatief af te stralen op de N-VA-kiezers. Die kunnen denken: “Als Siegfried Bracke geen parlementsvoorzitter kan worden, foert dan met dat parlement.” Niet iedereen heeft hooggestemde verwachtingen van parlementsleden. Maar dat een spelletje kaart spelen niet bijdraagt tot het serieux van het parlementair werk, dat leidt geen twijfel.

 

Al evenmin ernstig is wat N-VA-gemeenteraadslid Guido Meersschaut laatst in de gemeenteraad van Gent uitkraamde: “Minderwaardige jobs bestaan niet, minderwaardige mensen wel”. Als voorbeeld van minderwaardige mensen noemde Meersschaut onder andere mensen die “moedwillig niet willen werken” en “gevangenen”. N-VA-boegbeeld en Gents gemeenteraadslid Siegfried Bracke reageerde niet op Twitter noch op zijn blog, favoriete lectuur van veel journalisten. Alweer een kans gemist om het sociale imago van de N-VA alsnog proberen hoog te houden. Het is niet meer nodig, de verkiezingen zijn voorbij?

 

Geen twee zonder drie, en dan is er een N-VA-gemeenteraadslid in Aarschot. Jos Bruyninckx (foto 2) krijgt de N-VA-instructies over wat vertellen over de Rode Duivels niet, en dan gebeurt het dat hij in de gemeenteraad vraagt of de Belgische driekleur “met daarop reclame voor een Waals bier” wel aan huizen mag hangen volgens het Aarschotse reglement op de reclameborden. "Volgens onze interpretatie van het reglement kan dit niet en moet wie reclame maakt voor een bepaald product en het niet zelf verkoopt vijftig euro betalen", voegde Bruyninckx er aan toe. Gisteren bevestigde professor fiscaal recht Michel Maus in Het Nieuwsblad dat je in voorkomend geval inderdaad 50 euro zou moeten betalen, maar wat voor een pezewever ben je als je als politicus daarover begint te zagen?

 

De kracht van verandering is zichtbaar, maar Vlaanderen wordt er niet beter van.

20-06-14

DE WEEK IN ZEVEN CITATEN (EN EENTJE EXTRA)

Of ze ook overal spiegelhoezen aan hun auto’s hangen (foto), weten wij niet. Maar de wereld is in elk geval in de ban van het wereldkampioenschap voetbal. En dus sloop ook een citaat terzake in onze vrijdagse rubriek.

 

“‘Daar heb ik niets meer over te zeggen.’ Het is de zinsnede die het vaakst terugkomt in het gesprek met Gerolf Annemans.” Openingszin bij het interview met Gerolf Annemans in P-magazine. Stimulerend is anders. (P-magazine, 13 juni 2014)

 

“Rijke Britten leggen stalen pinnen in hun portiek om daklozen te verjagen, zoals je dat met schijtende duiven doet. Dat is geen becijferd nieuws, it is an attitude. Zoals de aandeelhouders van Delhaize die de champagne ontkurkten toen het bericht binnenliep dat de winkelketen 2.500 mensen op straat zet. Statistiek voel je niet, beschaving of het ontbreken daaraan wel.” Zo is het. (dS Weekblad, 14 juni 2014)

 

“Aandacht voor politiek, zeker het lokale verhaal, had ik al op erg jonge leeftijd. Zwarte Zondag (toen extreemrechts in 1991 zegevierde in Vlaanderen, en in het bijzonder in Antwerpen, red.) was een dag die voor heftige discussies en teleurstelling heeft gezorgd aan de eettafel. Zoals ook de recente overwinning van de N-VA dat deed.” Sofie Engelen (33 j.), presentatrice van onder andere het Ringland-festival vorige zondag, komt uit een geëngageerd nest. “Vooral dankzij mijn broer Gregor (Engelen, zanger bij Antwerp Gipsy-Ska Orkestra).” (Gazet van Antwerpen, 14 juni 2014)

 

“Wij, welgestelde westerlingen, hebben geen schuld aan de ellende in de wereld, aldus Jan Jambon (DS 11 juni). Misschien gaat hij ervan uit dat de kolonisatie nooit heeft bestaan, dat er nooit reusachtige plantages waren, laat staan grootschalige mijnbouw voor koper, zink, goud of wat dan ook. Misschien meent Jambon ook dat de miljoenen slaven die moesten werken als machines en behandeld werden als beesten, er nooit zijn geweest. Wellicht neemt hij aan dat ‘wij’ de derde wereld nooit hebben leeggeroofd of misbruikt. Ook racisme is een fictie, allicht. Daarom hebben ‘wij’ volgens Jambon geen enkele verantwoordelijkheid voor armoede in de derde wereld. Ondervoeding, honger, kindersterfte of een heel lage levensverwachting, ze hebben het allemaal aan zichzelf te danken, en ze moeten hun probleempjes zelf oplossen, vindt hij. Geen moer kan het hem schelen dat miljoenen mensen moeten ploeteren en wroeten om simpelweg te overleven. Wat hem betreft, moet iedereen zijn verantwoordelijkheid opnemen, punt. Zit je toevallig dik in de ‘shit’, dan zoek je het zelf maar uit.” Lezersbrief van Luc & Beatrijs Dewaele-Van Wilder uit Veurne. (De Standaard, 14 juni 2014)

 

“Van nature kan ik zeer moeilijk in onmin leven, ik ben teveel gesteld op harmonie en evenwicht. Eigenlijk ben ik van kop tot teen een consensusfiguur.” Wat gaat Jan Becaus dan zoeken bij de N-VA die het moet hebben van conflicten en tegen elkaar opzetten van mensen? (Alle online media, 14 juni 2014)

 

“De KVS wacht niet op de volgende uitschuiver van Hans Vandeweghe, maar zet vandaag een punt achter zijn samenwerking van meer dan tien jaar met De Morgen. Om te beginnen vinden we dat zowel openlijk als onderhuids racisme in Vlaanderen weer volop salonfähig, gerelativeerd en goedgepraat wordt. Wanneer te veel politici zwijgen, en zogenaamd progressieve media eraan meedoen, laat het dan maar aan de gesubsidieerde culturele sector zijn om een ondubbelzinnig signaal te geven.”De KVS laat zich niet meer sponsoren door De Morgen omwille van een als racistisch ervaren column, het antwoord van de De Morgen-redactie op discreet geuite kritiek én de daaropvolgende column van Hans Vandeweghe. (Website KVS, 16 juni 2014)

 

“De identificatie met ons team heeft echter een keerzijde die impliciet aanwezig is: een wat negatievere houding tegenover de tegenstander. Dat is ook logisch: we willen dat ons team wint, dus is het onvermijdelijk de bedoeling dat de rest verliest. Waar een ‘wij’ is, is er ook een ‘zij’, en we hopen dat die wat minder succesvol zijn. Dat ‘wij’ is overigens erg heterogeen en deelt, behalve eenzelfde grondgebied en een liefde voor de sport, niet zoveel gemeenschappelijke belangen. Maar dat bederft de pret niet. Veel enthousiastelingen verkleden en beschilderen zich vandaag, ze scanderen en ze dansen en ze zingen. Kortom, een verzameling rituelen die we doorgaans associëren met primitieve stammen uit een ver oerwoud.” Professor Hendrik Vos over de wereldbeker voetbal en de gekte daar rond. (De Standaard, 17 juni 2014)

 

“Zo zou ik mij vandaag niet meer verzetten tegen het homohuwelijk, zoals ik 25 jaar geleden wel deed.” Filip Dewinter zegt het niet voor het eerst, maar het blijft opmerkelijk. Het was overigens door zijn verzet tegen het samenlevingsregister, door Dewinter al vlug ‘homohuwelijk’ genoemd, dat het samenlevingsregister versneld werd ingevoerd tweede helft jaren negentig. Een paar jaren later volgde het homohuwelijk. (Knack, 18 juni 2014)

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: citaten, annemans, media, jambon, becaus, racisme, dewinter |  Facebook | | |  Print

12-06-14

JAN JAMBON OP VLAAMS BLOKSE WIJZE

Volgens N-VA-topman Jan Jambon (foto 1) praten niet-gouvernementele organisaties (ngo’s) zoals 11.11.11 ons een schuldgevoel aan, terwijl het helemaal niet onze schuld is dat anderen in de wereld het slechter hebben dan wij.

 

Maandag, bij de viering van tien jaar stedenband tussen Brasschaat en het Boliviaanse Tarija, leek Jan Jambon aanvankelijk een tevreden man. Als burgemeester van Brasschaat loofde hij de concrete realisaties van de stedenband.  “De oprichting van een brandweerkazerne in het Boliviaanse Tarija is een prachtig initiatief. We hebben ook geholpen met de oprichting van het politiefietsteam. Verder gaan we samenwerken rond mobiliteit, want op dat vlak kunnen wij ook een en ander van hen leren. Een ander project dat op stapel staat, is het opstarten van een campagne rond composteren.” Tot daar ging het goed.

 

“Maar deze dingen staan mijlenver van de ontwikkelingssamenwerking die ons wil opzadelen met schuldgevoelens”, vervolgde Jan Jambon. “Met hun misplaatste affiches (foto 2) willen ze ons duidelijk maken dat het onze schuld is dat anderen in de wereld het slechter hebben dan wij. De media spelen hier ook gretig op in.” De woorden van de burgemeester werden simultaan in het Spaans vertaald voor de aanwezige Boliviaanse delegatie. Hier en daar klonk afkeurend gemompel in de zaal.

 

Steven Broos van oppositiepartij Brasschaat 2012 toonde zich achteraf verontwaardigd. “Ik vind het echt niet kunnen dat de burgemeester deze viering misbruikt om een politiek statement te maken. (…) Hij mag natuurlijk die mening hebben, maar hij moet die niet ventileren op een viering als deze. Wij gaan een schriftelijke vraag stellen aan het N-VA-CD&V-schepencollege of zij dit standpunt delen.”

 

Alleszins komt dit niet overeen met de nationale standpunten van de N-VA en CD&V, maar daarover zo dadelijk meer. “Het standpunt van Jan Jambon speelt in op wat er bij sommige mensen leeft, maar het is geen eerlijk verhaal”, zegt Bogdan Van den Berghe (11.11.11). “Concrete projecten op het veld kunnen zeer goed en nuttig zijn, maar ontwikkelingshulp is veel meer dan dat. Honger en onrecht in de wereld zijn politieke problemen. De oorzaken liggen hier, in het noorden”, vervolgt Bogdan Van den Berghe in Gazet van Antwerpen.

 

De oorzaken van de opwarming van de aarde liggen bij de geïndustrialiseerde landen. De gevolgen van die opwarming treffen vooral de ontwikkelingslanden omdat zij nu eenmaal kwetsbaarder zijn. De internationale handelsregels worden door de rijke landen opgesteld, ook door ons, en die regels maken de zuiderse markten kapot. De voedselspeculatie, onder meer door de banken, zorgt voor stijgende voedselprijzen, en dus voor meer honger. Die speculatie gebeurt hier en moet dus door ons worden aangepakt. “Dat heeft allemaal niets te maken met ‘schuldgevoelens aanpraten’”, zegt Bogdan Van den Berghe. “Dat heeft te maken met rechtvaardigheid. Dan zeggen wij: ‘Politici, doe er wat aan!’ En dat geldt dus ook voor meneer Jambon.”

 

Wat Jan Jambon in Brasschaat vertelde, stemt niet overeen met het N-VA-standpunt over ontwikkelingssamenwerking waarin niet afgegeven wordt op niet-gouvernementele organisaties die ons een slecht geweten zouden aanpraten maar gewezen wordt op de verantwoordelijkheid voor ontwikkelingssamenwerking van onze regering(en). Het komt een beetje overeen met het Vlaams Belang-standpunt over ontwikkelingssamenwerking door de schuld voor de onderontwikkeling te leggen bij de ontwikkelingslanden zelf, hun “cultureel bepaalde attitudes” en “corrupte, illegitieme regeringen”. Het komt helemaal overeen met het Vlaams Blok-standpunt over ontwikkelingssamenwerking.

 

In de Grondbeginselen van het Vlaams Blok lezen we: “Het Vlaams Blok wijst alle Europese schuld- en minderwaardigheidscomplexen als noodlottig voor de toekomst van de hand.” Een standpunt dat in 1989 door Filip Dewinter en Jan Penris verduidelijkt werd in een brochure van de Vlaams Blok Jongeren (VBJ), Over de desinformatie van 11.11.11 en de alternatieve ontwikkelingshulppolitiek van de VBJ. Kort maar krachtig formuleren was er toen niet bij. In ieder geval, Filip Dewinter en Jan Penris: “Blijkbaar willen organisaties als 11.11.11 ons een schuldcomplex opdringen om ons daarmee tot gulle steun aan te zetten. Men wijst ons op de zogezegde verantwoordelijkheid als oud-kolonialen: men stelt het voor alsof elke mislukte oogst, elke natuurplaag, elke verkommering van de plaatselijke infrastructuur het rechtstreekse gevolg zou zijn van ons optreden in het verleden.” Volgens Dewinter en Penris is het de bedoeling van 11.11.11 om daarmee “de ware oorzaken van de huidige ellende in de derde wereld” te maskeren: “de totalitaire experimenten van marxistische regimes, de corruptie van de plaatselijke machthebbers, de op expansie gerichte ontwikkelingshulp vanuit de Oostbloklanden…”

 

Wat de bedoeling is van Jan Jambon is niet duidelijk: is het nog-niet-tot-aan-het-hoofdstukje-ontwikkelingssamenwerking-van-de-N-VA-geraakt zijn, is het plat populisme of is het nog erger? Bart De Wever heeft na de leefloon-uitspraken van Jan Jambon voor de tweede keer op twee maanden tijd met een uitspraak van Jan Jambon werk aan het wegwerken van het idee dat de N-VA een hardvochtige partij is. Volgde nu geen spoedcommunicatie van de N-VA omdat de verkiezingen voorbij zijn?

00:21 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: ontwikkelingssamenwerking, jambon |  Facebook | | |  Print

16-05-14

DE WEEK IN ZEVEN CITATEN (EN EENTJE EXTRA)

“Euh… De stok achter de deur? Euh… Dat wij eigenlijk, euh… Tegen euh… Ja, ik weet… Ja, kunt ge dat efkes aan iemand anders vragen, want ik moet…” Een Vlaams Belang-militante die door een Terzake-reporter gevraagd wordt wat de betekenis is van de Vlaams Belang-verkiezingsslogan moet het antwoord schuldig blijven. De vrouw is anders niet om het even wie. In Terzake wordt het niet verduidelijkt, maar het is Annicq De Neve, de persoonlijke secretaresse van Filip Dewinter (foto - video, vanaf 07”).

 

“De N-VA, Open VLD en Vlaams Belang spitsen hun belastinghervorming toe op de betere verdieners.” De best betaalden hebben het meest baat bij de programma’s van de N-VA, Open VLD en het VB.Had iemand anders verwacht? Bij het VB gaat 52 % van het budget voorzien voor belastingverlaging en vermindering van sociale bijdragen naar het derde werkenden met de hoogste lonen, bij de N-VA 47 % en bij Open VLD 33 %. In reële bedragen is dat 1,2 miljard euro lastenverlagingen voor de hoogste lonen bij het VB, 1,7 miljard euro bij de N-VA en 1,9 miljard euro bij Open VLD. De voorstellen van de SP.A komen vooral de lage en middeninkomens ten goede, die van Groen vooral de allerlaagste inkomens. (De Standaard, 10 mei 2014)

 

“Ik onthoud vooral dat geen enkele partij erg duidelijk is over waar ze wil besparen.” André Decoster (KU Leuven) over wat hem het meest is opgevallen bij de berekening van de kostprijs van de verschillende partijprogramma’s voor 25 mei. Er zijn enkele klemtonen te zien, maar erg concreet worden die besparingen nooit. Besparingen in de gezondheidszorg bijvoorbeeld? Waar en hoe? Ook verliest men uit het oog dat als je bespaart, je de consumptie en economische groei fnuikt, wat leidt tot lagere belastingsinkomsten. “Met die evolutie houden de partijprogramma’s veel te weinig rekening.” (De Tijd, 10 mei 2014)

 

“Ik heb misschien wel een foutje gemaakt. Ik heb het misschien wat onhandig aangepakt.” Jan Jambon op een inderhaast bijeengroepen persconferentie na zijn uitspraak in Het Nieuwsblad dat werklozen eerst hun eigen woning moeten verkopen vooraleer recht te krijgen op leefloon. Jan Jambon had naar eigen zeggen “een foutje” gemaakt, het “wat onhandig” aangepakt. Niet meer dan dat. Intussen maakte De Ideale Wereld een heerlijke parodie over de standpunten van Jan Jambon en de N-VA, en over wat de N-VA wel wil maar niet durft zeggen. (Het Nieuwsblad online, 10 mei 2014)

 

“‘Vanaf de eerste minuut gaat de rechterwenkbrauw van Bart De Wever naar omhoog. Er vormt zich een rimpeltje. Ook zijn mondhoeken trekken scheef. Die typische houding komt keer op keer terug. Een teken dat zijn scepsis, cynisme en zelfs misprijzen zich de voorbije jaren in zijn gezicht hebben gegroefd. Zijn glimlach wordt niet meer echt een glimlach, maar een blijk van minachting.’ Af en toe drukt hij de lippen stijf op elkaar. ‘Een uitdrukking van ongenoegen of frustratie.’” Sofie-Ann Bracke, van het Centrum voor Lichaamstaal, analyseerde de lichaamstaal van Bart De Wever bij zijn debat met Kris Peeters in De Zevende Dag. (Het Nieuwsblad, 12 mei 2014).

 

“De N-VA zoekt 9 miljard, of maar liefst 57 procent van zijn besparingen in de sociale zekerheid, en spreidt die gelijkmatig over pensioenen, gezondheidszorg en werkloosheid.” Het nazicht van de partijprogramma's en bijhorende cijfers leert waar de N-VA vooral wil besparen. Hoe is nog wat anders. Dat de N-VA de pensioenen, uitgenomen de allerlaagste, volgend jaar niet wil indexeren, roept de N-VA niet van de daken. (De Standaard, 13 mei 2014)

 

“Hij zwaait naar Joeri Van Der Plas, de tot drie jaar effectief veroordeelde nummer twee van het extreem rechtse Blood & Honour. ‘Joeri is nog even overtuigd van zijn zaak. Je zou zijn cel moeten zien, die hangt vol propaganda.’” In de gevangenis van Oudenaarde leerde Dennis Black Magic, tot vier jaar cel veroordeeld voor aanranding van een minderjarige, BBET-veroordeelde Joeri Van der Plas kennen. (De Morgen, 14 mei 2014). Update. De Morgen van 19 mei meldt dat "de naam van Joeri Van der Plas verkeerdelijk gelinkt (werd) aan een gedetineerde in de gevangenis van Oudenaarde, die veroordeeld is voor zijn lidmaatschap aan de extreemrechtse organisatie Blood and Honour en zijn cel nu vol propaganda hangen zou hebben. Joeri Van der Plas is echter een vrij man die zijn verleden bij Blood and Honour volledig afgezworen heeft, daar ook luid en duidelijk zijn spijt over betuigd heeft en met die organisatie en haar gedachtegoed niets meer te maken wil hebben." Maar als de gevangene die zijn cel volhangt met propaganda voor... niet Joeri Van der Plas is, is het iemand anders. Geruststellend is het niet.

 

“In het debat gisterenavond viel vooral de eensgezindheid van De Wever en Peeters op. Over alle economische dossiers waren ze het eens: over de loonlastenverlaging, de versterking en de modernisering van de douane, de reorganisatie van de havenarbeid, de wenselijkheid om nu toch maar snel te beginnen met de aanleg van het BAM-tracé.” Als Bart De Wever en Kris Peeters debatteren bij de Kamer van Koophandel Antwerpen-Waasland is er van meningsverschillen niets te merken. (Het Laatste Nieuws, 15 mei 2014)

 

“Hoe gaat het met u? Wedden dat u ‘druk druk druk’ antwoordt? Omdat het waar is natuurlijk. Maar ook omdat het nu eenmaal goed staat. Iemand die ‘maar stilletjes’ antwoordt, is een loser.” Mobiliteitsexpert Kris Peeters over het leven zoals het is en hoe we zaken inschatten. Om 20 uur vanavond presenteert hij zijn nieuw boek Weg van mobiliteit in de Standaard Boekhandel van Herentals, om 15 uur morgenmiddag volgt de presentatie in boekhandel De Groene Waterman in Antwerpen. (Uitnodiging boekpresentatie, uitgeverij Vrijdag)

13-05-14

LIESBETH HOMANS IS JAN JAMBON WAARD

De debatten met de N-VA de voorbije dagen riepen meer vragen op dan dat er antwoorden kwamen. Er is maar één zekerheid: wat Jan Jambon uitkraamde over werklozen die eerst hun spaarcenten en eigen woonst moeten opeten vooraleer een leefloon te kunnen krijgen, was zo bedoeld en niet een fout noteren van de journalisten die het interview afnamen. De Standaard bevestigde gisteren: Jan Jambon heeft het interview zaterdag in Het Nieuwsblad vóór publicatie nagelezen.

 

“Door de stront moet je niet kruipen, je moet erdoor vliegen”, is blijkbaar een gezegde van Bart De Wever. Vandaar De Wevers zaterdag inderhaast bijeengeroepen persconferentie, zijn gejammer zondag in het VRT-debat met Kris Peeters en gisterenmiddag Liesbeth Homans die het op Knack online  uitschreeuwde: “Huis verkopen voor leefloon? Nee, dank u. Leefloon omhoog? Ja, graag”. Wedden dat zonder de uitspraken van Jan Jambon het voorbije weekend, Liesbeth Homans gisteren niets voor Knack online zou geschreven hebben over het verhogen van het leefloon?

 

Intussen is het dus rechtgezet: je moet voor de N-VA niet je eigen huis verkopen om aanspraak te kunnen maken op leefloon na het wegvallen van je werkloosheidsuitkering. Maar wat sneuvelt dan wel bij de ‘middelentoets’ om aanspraak te kunnen maken op het leefloon. In haar cri de coeur bij Knack online  zegt Liesbeth Homans “geen voorstander (te zijn) van om mensen met meerdere huizen, die een leefbaar inkomen halen uit huurinkomsten, bijkomende financiële steun te geven uit een solidariteitsfonds.”

 

Op de vraag van Yves Desmet in De Morgen gisterenmorgen ging Liesbeth Homans niet in: “Hoeveel werklozen en leefloners zouden er rondlopen met meer dan één eigen huis? Iets zegt ons, bij gebrek aan pasklaar cijfermateriaal, dat het er verdomd weinigen zullen zijn. Als we bij tienden van procenten uitkomen, zal het waarschijnlijk al veel zijn. Wat zegt het dan over de framingtechnieken van een partij, wanneer ze het doet voorkomen alsof de sociale zekerheid en de werkloosheidskassen leeggemolken worden door mensen die al een klein fortuintje in vastgoed of op de bank hebben staan?” In plaats van op die vraag te antwoorden, blijft Liesbeth Homans framen dat er toch ongelofelijk veel onnodig geprofiteerd wordt van de sociale zekerheid.

 

Yves Desmet had nog een tweede interessante bedenking: “Gesteld dat je het principe aanvaardt dat wie over voldoende eigen middelen beschikt, geen beroep mag doen op overheidsuitkeringen, waarom dat dan beperken tot leefloon en werkloosheid? De heer Jambon is bijvoorbeeld vader van vier kinderen, die hij met zijn loon als parlementslid en burgemeester van Brasschaat een behoorlijke opvoeding kan geven. Moet hij dan ook eerst afstand doen van zijn tweede woning en wat spaargeld vooraleer hij verder kindergeld kan blijven ontvangen? En zo niet, waarom speelt er dan een andere logica voor het kindergeld van de bemiddelde Vlaming dan voor het leefloon van de Vlaamse steuntrekker?”

 

Liesbeth Homans antwoordt er niet op in haar Knack online-stuk, maar we kennen het antwoord. Voor de N-VA moet voor elk kind evenveel kinderbijslag gegeven worden. Om het even om het hoeveelste kind het gaat. Maar ook om het even wat het inkomen van het gezin is waarin het kind opgroeit. Alleen Groen en de SP.A denkt over dat laatste anders: Groen maakt het bedrag van de kinderbijslag sterk afhankelijk van het gezinsinkomen; de SP.A geeft een bonus voor wie minder dan 2.500 euro gezinsinkomen heeft. Niets daarvan dus bij de N-VA. De rijke ouders krijgen hetzelfde kindergeld als de arme drommels. Om leefloon te krijgen geldt een andere logica. Omdat de eerste groep mensen eerder tot het kiespotentieel van de N-VA behoort dan het tweede?

 

Twee keer gaat Liesbeth Homans niet in op een interessante vraag. Wat schrijft ze wél in haar Knack online-epistel? “Belgisch wetenschappelijk onderzoek heeft uitgewezen dat ongeveer één derde van de zeer langdurig werklozen na de stopzetting of schorsing van hun werkloosheidsuitkering snel opnieuw werk vindt, 1/3e valt terug op het leefloon (of een andere uitkering), 1/3e maakt geen verdere aanspraak op de sociale zekerheid. Het N-VA voorstel staat dan ook niet voor het aanrichten van een sociaal bloedbad, maar voor een betaalbaar en bovenal rechtvaardiger vangnet voor wie uit de arbeidsmarkt valt.”

 

Bart De Wever had hetzelfde gezegd in De Zevende Dag en De Standaard verduidelijkte daarom gisteren: “Die opdeling stoelt (…) op een onderzoek dat het Hiva (verbonden aan de KU Leuven) in 2009 heeft uitgevoerd. Maar als De Wever (en nu ook Liesbeth Homans, nvdr.) geen bronvermelding geeft, dan is dat misschien omdat onderzoeksleider Joost Bollens eind vorig jaar al heeft aangegeven dat de N-VA zijn studie misbruikt. Het bewuste onderzoek ging immers alleen over langdurig werklozen die een uitkeringssanctie kregen omdat ze zich niet genoeg inspanden om weer aan het werk te gaan. En die bestrafte werklozen kunnen niet zomaar vergeleken worden met langdurig werklozen die na twee jaar zonder uitkering zouden vallen. '(...) Onze cijfers zijn bijgevolg niet echt geschikt om het voorstel van de N-VA te onderbouwen',  liet Bollens optekenen in De Gids op Maatschappelijk Gebied.

 

De N-VA blijft dus grossieren in platitudes  en misbruik van wetenschappelijk onderzoek. Zou Liesbeth Homans intussen het antwoord kennen op een vraag van Marc Reynebeau in Het Kopstukkendebat van De Standaard  vorige woensdag in Antwerpen? Marc Reynebeau vroeg wat de paragraaf op blz. 24 in het N-VA-kiesprogramma betekent: “Om de koopkracht van de meest kwetsbare groepen in onze samenleving te verzekeren, voorzien we in een aangepast en gegarandeerd indexeringsmechanisme voor alle sociale uitkeringen, zoals pensioenen en werkloosheidsuitkering. Hierbij wordt de indexering doorgevoerd op een vast tijdstip en worden prijsverhogende maatregelen van de overheid en het gewicht van de energieprijzen uitgezuiverd.”

 

Liesbeth Homans kon of wilde het niet uitleggen, maar de N-VA wil de pensioenen, werkloosheids- en andere sociale uitkeringen niet helemaal indexeren. De indexering zou er slechts komen “op een vast tijdstip”, en dus niet in functie van de stijging van de levensduurte. “Prijsverhogende maatregelen van de overheid”, bijvoorbeeld prijsverhogingen voor trein, bus of tram, worden niet meer in de index meegenomen, en "het gewicht van de energieprijzen” wordt uitgezuiverd. Hogere gas- of elektriciteitsrekeningen worden evenmin meegerekend in de N-VA-index.

 

In de VTM-studio zondagavond verweet Bart De Wever de CD&V geen oog te hebben voor de koopkracht van de gepensioneerden, maar de N-VA morrelt evenzeer aan de koopkracht van de gepensioneerden.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: jambon, homans, n-va, sociaal, 25 mei |  Facebook | | |  Print

12-05-14

GEEN MISVERSTAND MET JAN JAMBON

Bart De Wever zou gisteren in De Zevende Dag met Kris Peeters debatteren over arbeidsmigratie, maar plots was dat niet meer belangrijk (foto 1). Een CD&V-affiche die via Twitter was verspreid, was belangrijker. Affiche die inspeelt op Jan Jambon die het “niet hard” en “de logica zelve” vindt dat werklozen eerst hun huis verkopen vooraleer ze aanspraak kunnen maken op het leefloon.

 

Jan Jambon ging verder dan het N-VA-standpunt. Op blz. 8 van het N-VA-programma staat inderdaad: “Een moderne visie op sociale bijstand houdt ook een modernisering in van de ‘toetsing van de bestaansmiddelen’ (…). De eigen bewoonde gezinswoning is vandaag al grotendeels uitgesloten van de vermogenstoets. Wij sluiten ze volledig uit.” Jan Jambon zegt dat hij misbegrepen is door journalisten van Het Nieuwsblad. Het was overigens een dubbelinterview, Jan Jambon (foto 2) werd tesamen met Wouter Van Besien geïnterviewd. De voorzitter van Groen was dus aanwezig bij het interview, was toen al gechoqueerd door de uitspraak van Jambon, en is ervan overtuigd dat Jambon even het ware gelaat van de N-VA liet zien. Of hij het ware gelaat van de N-VA liet zien, weten we niet. Alleszins wel het ware gelaat van Jan Jambon.

 

Uit de vragen van de journalisten van Het Nieuwsblad en de antwoorden van Jan Jambon  blijkt dat de burgemeester van Brasschaat en N-VA-fractieleider in de nu ontbonden Kamer van Volksvertegenwoordigers inderdaad vindt dat ook het eigen huis eraan moet vooraleer je een leefloon kan krijgen. Nadat Wouter Van Besien opwerpt: “Jij zegt dus aan de mensen die ontslagen zijn bij Ford en na drie jaar nog geen werk hebben gevonden, dat ze hun huis moeten verkopen voor ze terugvallen op een leefloon”, vraagt Het Nieuwsblad aan Jan Jambon: “Is het een karikatuur dat je eerst je huis moet verkopen en je spaargeld moet opmaken voor je recht hebt op een leefloon?” Jan Jambon antwoordt: “Als je zoveel middelen hebt, moet je die toch eerst aanwenden voor je op de overheid afstapt? Een uitkering dient om mensen uit de armoede te houden.”

 

Wouter Van Besien stelt vast: “Wat Jan Jambon hier zegt, is dat mensen met een vermogen boven het miljoen geen belastingen hoeven te betalen op de winst uit dat vermogen. Maar wie zijn job verliest omdat zijn fabriek sluit, en na drie jaar nog geen andere job gevonden heeft, moet zijn huis afgeven.” Jan Jambon vindt dat geen voortvarende conclusie. Jan Jambon: “Ondertussen ben je wel begeleid door de overheid, die je ook nog een jobaanbod doet. Als je dat niet aanvaardt, weet je waar je aan toe bent.” Overigens, heeft Jan Jambon die erop wijst dat de ‘Ford-arbeider’ drie jaar tijd heeft om een nieuwe job te vinden, en erop wijst dat de overheid hem bij die zoektocht zal helpen, al eens gezien hoeveel werkzoekenden er in Vlaanderen zijn en hoeveel vacatures er bij de VDAB zijn?

 

Er is hier geen sprake van dat Jan Jambon misbegrepen is met zijn uitspraken over werklozen. Hij sprak voor zijn beurt. Niet meer en niet minder dan dat. Dat belooft als de N-VA aan de macht komt, spijts haar partijprogramma.

00:21 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: de wever, jambon, n-va, sociaal, 25 mei |  Facebook | | |  Print

14-12-13

DE WEEK IN ZEVEN CITATEN (EN EENTJE EXTRA)

Het was de week waarin we afscheid moesten nemen van Nelson Mandela (foto, en hier nog een flash mob als eerbetoon). “De Mandela-gekte bereikt stilaan haar hoogtepunt. We zullen blij zijn als het achter de rug is!”, jammerde VB’er Bert Deckers. Het was de week waarin Veerle Baetens gelauwerd werd als beste actrice in Europa. Als ze in haar dankwoord de hoop uitdrukt dat Vlaanderen en Wallonië samenblijven, lokt het een storm van verontwaardigde reacties uit op sociale media. “Landverraad”, klagen de Vlaams Belang Jongeren. En voorts…

 

“Apartheid vertegenwoordigt een goddelijke wil.” Aldus Afrikanerleider D.F. Malan in 1948, jaar waarin gestart werd om de Apartheid een wettelijke basis te geven in Zuid-Afrika. Van alle mogelijke interpretaties van de goddelijke wil, verlos ons Heer. (De Morgen, 7 december 2013)

 

“Het ergste aan die islamofobe houding is dat je de slachtoffers van onderdrukking daarmee volledig in de steek laat. Alle islamvrouwen die ik voor mij serie interviewde, vertelden me dat ze enorm veel hinder ondervinden van de Wilders-achtige uitleg van de islam. Ze houden van hun geloof en hebben daarvoor vaak een heel persoonlijke uitleg. Als je kiest voor de luie reactie en verkondigt dat de islam niet deugt en dat alle moslims moeten oprotten, dan laat je dit soort vrouwen op een verschrikkelijke manier in de steek. Hoe we ze dan wél kunnen helpen? Door ruimte en een platform voor hen te creëren zodat ze macht kunnen verwerven om hun geloof te hervormen. Maar dat is enkel mogelijk als je dit thema met respect voor godsdienstvrijheid benadert. Anders lukt het niet.” Femke Halsema (ex-boegbeeld van het Nederlandse GroenLinks) werkt aan een allicht spraakmakende documentaire over vrouwen in de islamwereld. (De Morgen, 7 december 2013)

 

“Een oorlog wordt veroorzaakt door mensen die nooit willen twijfelen, die zich opsluiten in starheid en hun ideologische zekerheden. Het is pas met twijfel dat het interessante democratische gesprek kan aanvatten. En het is voor mij belangrijk om die ruimte te claimen. Ik wil geen beklemming meer en daardoor zal ik ook nooit meer naar de politiek terugkeren.” Femke Halsema over de oorlog in Syrië en waarom ze in december 2010 uit de politiek stapte. (De Morgen, 7 december 2013)

 

“Ik erger mij aan al die GAS-boetes tegenwoordig, dat ze in crisistijd nog geld uit de mensen hun zakken gaan kloppen, ook al hebben ze niemand in gevaar gebracht. In plaats van gewoon in overleg zoals vroeger overeen te komen.” Ook Jean-Marie Pfaff ergert zich aan de GAS-boetes. (Gazet van Antwerpen, 7 december 2013)

 

“Bruno Tobback heeft ooit gezegd: ‘Ik ken de oplossingen voor het klimaatprobleem. Alleen weet ik niet hoe ik daarna nog herkozen raak.’ Bon, ik heb niet het gevoel dat die uitspraak hem veel kiezers heeft opgeleverd.” SP.A-voorzitter Bruno Tobback vindt dat minister van Justitie Annemie Turtelboom harder haar best moet doen, maar de Antwerpse Open VLD-politica herinnert aan een uitspraak van de voormalige federale minister van Leefmilieu. (De Morgen, 7 december 2013)

 

“Toen ik nog student was, hing mijn kamer vol met posters van Che Guevara. Aan het einde van mijn collegetijd had ik de vaste overtuiging om landbouwingenieur te studeren. Ik wilde naar arme landen trekken. Ik wilde de wereld verbeteren.” De liberale econoom, opiniemaker en kersvers N-VA-lid Johan Van Overtveldt denkt er inmiddels anders over. (De Standaard, 7 december 2013)

 

“Zijn visie op de katholieke kerk is voor KVHV Antwerpen de correcte toekomst van Rome. Aan bijkomstigheden als de kerkprovincies storen wij ons niet. Trouwens, wie zal de aartsbisschop zijn van een Vlaamse kerkprovincie? Eén van die progessieve bisschoppen? Aan Léonard weten wij wat we hebben.” Wouter Jambon, praeses van het KVHV-Antwerpen en zoon van Jan Jambon, wil een confederale staat als etappe naar een onafhankelijk Vlaanderen, maar de Belgische kerkprovincie moet niet opgesplitst worden. (’t Pallieterke, 11 december 2013)

 

“Terwijl klein onaangepast gedrag buiten het gerecht om administratief streng aangepakt wordt, blijven de grote fraudeurs vrijuit gaan. Beide fenomenen zijn een gevolg van hetzelfde gebrekkig werkend gerecht. Het mislopen van fraudeveroordelingen kost ons een bedrag dat met een cynische toevalligheid overeenkomt met het totale bedrag dat de huidige regering-Di Rupo in haar ambtstermijn moest saneren op de begroting.” Op twintig jaar tijd heeft de antiwitwascel van het ministerie van Financiën voor 22 miljard euro aan dossiers doorgegeven aan Justitie, die daarvan maar 1 miljard euro recupereerde. Minister van Justitie Annemie Turtelboom (Open VLD, zie ook het vijfde citaat hierboven) wenste niet te reageren. (De Morgen, 12 december 2013)

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: citaten, apartheid, islam, criminaliteit, van overtveldt, jambon |  Facebook | | |  Print