25-06-12

FRANKRIJK. 'LE CHANT DES PARTISANS': NIET TE VAAK MEER

Een week geleden werd Frankrijk wakker met na een socialistische president nu ook een socialistische meerderheid in het Franse parlement. Marine Le Pen geraakte net niet verkozen spijts ze elke dag een forum kreeg bij meerdere televisiezenders, alleen vergelijkbaar met wat Bart De Wever in Vlaanderen krijgt. Extreemrechts vaardigt wel drie mensen af naar het Franse parlement. Een merkwaardig trio.

 

De 22-jarige Marion Maréchal-Le Pen (foto 1) haalde al uitgebreid de Vlaamse media. Ze is één van de negen kleinkinderen van Jean-Marie Le Pen. Moeder Yann Le Pen is de tweede van de drie dochters van Jean-Marie Le Pen. De jongste dochter is Marine Le Pen. De oudste dochter is Marie-Caroline die in de jaren negentig Bruno Mégret volgde in zijn poging Jean-Marie Le Pen weg te krijgen aan het hoofd van het Front national (FN), en daarna maar een eigen partij stichtte. Marion Maréchal-Le Pen kreeg de FN-ideologie met de paplepel ingegoten. Niet alleen is er haar grootvader en moeder, haar vader – Samuel Maréchal – was jarenlang actief binnen het FN.

 

Marion Maréchal-Le Pen studeert rechten in Parijs, woont in het nabijgelegen Saint-Cloud en trok pas een tweetal maanden geleden voor het eerst naar het zuidelijke Carpentras om er campagne te voeren. Twee jaar geleden stond ze voor het eerst op een FN-lijst. Bij de regionale verkiezingen in Ile-de-France, de regio rond Parijs. Toch wou ze niet verkozen worden. “Ik studeer niet om me vervolgens op te sluiten in een politiek carcan. En ik wil een beroep dat me niet van de realiteit loskoppelt”, zei ze toen. Nu was haar verkiezing bijna onvermijdelijk. Ze werd als kandidaat gedropt in de derde kiesomschrijving van de Vaucluse, waar Marine Le Pen bij de eerste ronde van de presidentsverkiezingen op 22 april haar beste score behaalde.

 

Marion Maréchal-Le Pen kreeg liefst 42 % van de stemmen, ook al beperkte haar campagne zich omwille van haar studies vooral tot marktbezoeken. Dat de socialistische en klassiek-rechtse tegenkandidaten bleven deelnemen aan de tweede ronde van de parlementsverkiezingen, en hun stemmen niet verzamelden bij één van beiden, hielp Marion Maréchal-Le Pen natuurlijk ook. Voor haar tante en FN-voorzitster Marine Le Pen symboliseert Marion het ‘nieuwe FN': meer gepolijst en minder grof in de presentatie, maar ideologisch onwrikbaar op kernthema's als de verdediging van de ‘Franse identiteit' en de strijd tegen de immigratie en de globalisering.

 

Voor het eerst sinds 1997 is het FN opnieuw vertegenwoordigd in de Franse Assemblée. Marine Le Pen had vooraf gerekend op zes zetels, maar moet uiteindelijk tevreden zijn met twee zitjes. En de tweede verkozene op een FN-lijst is niet eens lid van het FN. Gilbert Collard, een grofgebekte advocaat verkozen in de Gard. Hij belooft in het Frans parlement “une mission de casse-couille démocratique”, een missie van democratische zeveraar, kwijler… Collard kreeg 42,8 % van de stemmen, met dank aan een aantal klassiek-rechtse stemmers die niet meer voor de UMP-kandidaat in de tweede stemronde stemden spijts die nog altijd kandidaat was in die tweede stemronde. Anders dan het FN is Collard tegen de doodstraf en voor de abortuswet.

 

De derde extreemrechtse verkozene is Jacques Bompard (rechts op foto 2), burgemeester van Orange, ex-FN. Met 58,7 % van de stemmen verkozen als parlementslid in de vierde kiesomschrijving van de Vaucluse. In 1986 was hij al eens verkozen als parlementslid, één van de vijfendertig FN-parlementsleden die ene keer dat de parlementsleden in Frankrijk niet verkozen werden volgens het meerderheidsstelsel. In 1995 werd Jacques Bompard één van de vier FN-burgemeesters in Zuid-Frankrijk.  In 1998 stapte Bompard vervolgens op bij het FN alhoewel hij één van de medestichters van het FN is. In 2001 en 2008 kon Bompard zijn mandaat als burgemeester van Orange telkens weer verlengen. Hij is nu voorzitter van de ‘Ligue du Sud’ en kwam bij deze parlementsverkiezingen op onder het etiket ‘Union des droites et du centre’.

 

Onder het FN heeft Bompard naar eigen zeggen “een streep getrokken”, al heeft hij geen moeite om Jean-Marie Le Pen en Marion Maréchal-Le Pen nog eens hartelijk te ontmoeten. Jacques Bompard is ieders vriend zolang ze maar rechts zijn. Zijn echtgenote Marie-Claude Bompard (links op foto 2) is burgemeester in Bollène, twintig kilometer verderop van Orange. De plaats waar de Belgische atleet Ivo Van Damme in 1976 verongelukte. Marie-Claude Bompard liet zich daar vorige maandag opmerken door Le Chant des Partisans, hét lied van de weerstand tegen de nazi’s, niet meer te laten horen op een herdenkingsplechtigheid. Toen weerstanders en communisten toch Le Chant des Partisans lieten weerklinken, werd de politie op hen afgestuurd en repten de partijgenoten van Marie-Claude Bompard zich om de Marseillaise aan te heffen.

 

Le Chant des Partisans zou wel op 26 augustus, ‘dag van de bevrijding van de stad’, gespeeld worden. Maar voor Marie-Claude Bompard moet men dus ook niet overdrijven met dat lied van de weerstand te laten horen.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: frankrijk, internationaal, le pen, actie |  Facebook | | |  Print

22-05-12

CAMPAGNE FRANSE PARLEMENTSVERKIEZINGEN IS GESTART

In Frankrijk is de campagne voor de parlementsverkiezingen op 10 en 17 juni gisteren officieel gestart. Volgens Filip Dewinter zijn de volgende verkiezingen altijd de belangrijkste verkiezingen voor een politicus, maar dat geldt zeker voor de volgende verkiezingen in Frankrijk. Die bepalen immers of de nieuwe socialistische president François Hollande zal kunnen dan wel zal moeten regeren met een linkse of een rechtse meerderheid in het Franse parlement.

 

Marine Le Pen heeft goede kaarten in handen voor de komende parlementsverkiezingen. Bij de eerste ronde van de Franse presidentsverkiezingen op 22 april dit jaar kwam Marine Le Pen als eerste of als tweede uit de stembusslag in 116 van de 577 kiesomschrijvingen in Frankrijk. In 572 van die 577 kiesomschrijvingen heeft het Front national (FN) een kandidaat-parlementslid, waarvan iets meer dan de helft vrouwen. Daar kunnen ze nog van leren bij het VB. Misschien nog belangrijker is dat de partij van de vorige Franse president Nicolas Sarkozy, de UMP, geen echte kopman meer heeft, en de partijkaders verdeeld zijn over de te maken keuzes. Moet men – zoals Sarkozy deed – het FN naar de mond praten, of daarentegen de eigen identiteit benadrukken? Wat als in de tweede stemronde de keuze gaat tussen een kandidaat van links en een extreemrechtse kandidaat? Marine Le Pen is niet bereid tot een akkoord met de UMP, of het moet op haar voorwaarden zijn. De dochter van Jean-Marie Le Pen wil immers van de gelegenheid gebruik maken om klassiek-rechts te verpieteren en zelf de belangrijkste politica en partij te worden ter rechterzijde.

 

Maar wat wordt het in de 11ste kiesomschrijving van het departement Pas-de-Calais, waar Hénin-Beaumont is gelegen – de fief van Marine Le Pen? Met 31,4 % van de stemmen bij de eerste stemronde van de Franse presidentsverkiezingen zou Marine Le Pen daar met de vingers in de neus de parlementsverkiezingen kunnen winnen. Maar intussen heeft de radicaal-linkse Jean-Luc Mélenchon (bovenste foto), de revelatie van de Franse presidentsverkiezingen, aangekondigd zich kandidaat te stellen voor de Franse parlementsverkiezingen in dezelfde kiesomschrijving als Marine Le Pen (onderste foto). Vrienden van Mélenchon hebben het hem nochtans afgeraden.

 

Marine Le Pen woont niet echt in Pas-du-Calais, maar Jean-Luc Mélenchon nog minder. Hoe gaan de inwoners van Hénin-Beaumont en omstreken reageren op de tientallen journalisten die er gaan neerstrijken om de tweestrijd Le Pen - Mélenchon te volgen? Gaat de tweestrijd niet ontaarden in verbaal en fysiek geweld, en wie gaat daarbij winnen? Gaat men Mélenchon niet beschouwen als een kandidaat van het establishment, spijts zijn radicaal-links programma. De charismatische zakenman en eigenaar van voetbalclub Marseille moest in 1992 toch ook de duimen leggen voor Jean-Marie Le Pen. Marine Le Pen en haar adjunct, de echte sterke man van de streek Steeve Briois, is groot geworden door de corruptie bij de socialisten. Maar met  Philippe Kemel, burgemeester van Carvin, als kandidaat-parlementslid hebben de socialisten nu beter volk in huis. Wat komt Mélenchon er dan nog doen? And last but least zal bij eventuele nederlaag van Mélenchon het Front de Gauche niet uit elkaar vallen in de verschillende groepen waaruit het Front is ontstaan?

 

Maar volgens een recente opiniepeiling in opdracht van Le Journal du Dimanche zou Jean-Luc Mélenchon het halen. Hij zou bij de eerste stemronde eindigen vóór de kandidaat van de socialisten, en bij de tweede stemronde het halen op Marine Le Pen. Bij de eerste stemronde zou Marine Le Pen (FN) 34 % van de stemmen krijgen, Jean-Luc Mélenchon (FdG) 29 %, Philippe Kemel (PS) 18 % en Jean Urbaniak (MoDem, gesteund door de UMP) 16 %. Bij de eerste stemronde van de Franse presidentsverkiezingen behaalde François Hollande in deze streek nog 28,8 % van de stemmen, en Jean-Luc Mélenchon slechts 14,9 %. Maar nu zou de verhouding tussen de PS en het FdG omgekeerd liggen. Als nog slechts twee kandidaten zouden overblijven bij de tweede stemronde van de Franse presidentsverkiezingen zou Mélenchon het halen met 55 % van de stemmen, tegenover 45 % voor Le Pen. Ook als Urbaniak nog zou meedoen bij de tweede stemronde zou Mélenchon het halen (met 44 % voor hem, tegenover 36 % voor Le Pen).

 

Mocht Kemel ook nog meedoen, krijgen we terug een situatie zoals bij de eerste stemronde, en plaveit de PS de weg naar het Franse parlement voor Marine Le Pen. Laat ons hopen dat de PS niet zo dwaas is. En natuurlijk is dit slechts een opiniepeiling. Tussen nu en 10 en 17 juni kan nog veel gebeuren. Intussen is Marine Le Pen overigens om een reactie gevraagd over het succes van de Griekse neonazi’s van Chrysi Avgi (‘Gouden Dageraad’). Marine Le Pen wist niet goed wie tevreden te stellen met haar antwoord: “Et d’accord et oui, et? L’extrême-gauche aussi ça fait peur non?” Het verbaast niet dat het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA), dat de neonazi’s van Chrysi Avgi “broeders in de strijd” noemt, het een slecht idee vindt dat Jean-Luc Mélenchon Marine Le Pen in haar eigen kiesomschrijving wil bekampen. Omdat Jean-Luc Mélenchon wel eens Marine Le Pen uit het Franse parlement zou kunnen houden.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: frankrijk, le pen, actie |  Facebook | | |  Print

28-04-12

MET MARINE LE PEN GEEN LIBERTÉ, EGALITÉ ET FRATERNITÉ

Met 17,90 % van de stemmen behaalde Marine Le Pen (foto) bij de eerste ronde van de Franse presidentsverkiezingen meer stemmen dan voorspeld werd bij de laatste opiniepeilingen, meer stemmen bij de ‘historische’ verkiezingen in 2002 toen vader Jean-Marie Le Pen afklokte op 16,86 % van de stemmen, maar een pak minder dan de 23 % die haar een jaar geleden nog in opiniepeilingen toegedicht werden.

 

Intussen proberen de twee overblijvende kandidaten voor het Franse presidentsschap, François Hollande en Nicolas Sarkozy, elk op hun manier de stemmen van de Le Pen-kiezers op te pikken. De Napoleon van de Franse politiek vrijt de Le Pen-kiezers op door zijn standpunten nog meer te verrechtsen en door te verklaren: “Le Pen est compatible avec la République” (“Le Pen is verenigbaar met de Republiek”). Zijn woordvoerster Nathalie Kosciusko-Morizet heeft daar nochtans een radicaal tegenovergestelde mening over. In haar boek Le Front anti-national schrijft ze dat het Front national (FN) de Republiek afwijst. Met Marine Le Pen in de plaats van Jean-Marie Le Pen is er op dat vlak niets veranderd. Ze zondigt tegen de drie centrale begrippen van de Franse republiek: vrijheid, gelijkheid en broederlijkheid.

 

Marine Le Pen zegt dat zij “de laatste verdediger” is van de vrijheid. Maar haar programma gaat niet in de richting van meer vrijheid. Integendeel. Er is slechts sprake van meer orde, repressie en verbod. Marine Le Pen droomt van een land waarin de rechters zich niet mogen verenigingen in een vakbond, waar manifestaties voor mensen zonder papieren verboden zijn, waar mensen met twee nationaliteiten een ervan moeten afgeven, waar mensen zich niet mogen kleden volgens hun religieuze overtuiging en journalisten zich zorgen moeten maken. De “laïcité” waar Marine Le Pen zo’n voorstander van is, moet het onmogelijk maken dat moslims hun geloof op straat belijden, maar de katholieke processies mogen de straten blijven innemen onder het mom van dat het “oude tradities van bij ons” zijn.

 

Marine Le Pen verwerpt de gelijkheid door haar versie van Eigen Volk Eerst!, de “préférence nationale”. Tegenwoordig spreekt Marine Le Pen ook over de “priorité citoyenne”, de Franse burgers die voorrang moeten krijgen… waarbij ze de toegang tot de Franse nationaliteit moeilijker wil maken dan nu het geval is. Het bemoeilijken om de Franse nationaliteit te verwerven heeft natuurlijk ook gevolgen voor de sociale hulp, de gezinstoelagen, de huisvesting, de zorgverlening enzomeer die ze bij voorrang aan de Fransen wil voorbehouden.

 

Marine Le Pen verwerpt ‘broederlijkheid’. Haar programma is gebaseerd op het omgekeerde: het verwerpen van de anderen. De Franse nationaliteit mag niet meer toegekend worden aan wie al jaren op Frans grondgebied woont en bijdraagt aan de Franse samenleving, de Franse nationaliteit kan alleen door bloedverwantschap doorgegeven worden. Wat ook al niet bijdraagt tot de broederlijkheid is de weigering van Marine Le Pen om recente lofbetuigingen van haar vader aan de Franse dichter, en wegens collaboratie met de nazi’s gefusilleerde, Robert Brasillach te veroordelen.

 

Dinsdag zal Marine Le Pen, tijdens de traditionele 1-meimanifestatie van het FN, haar stemadvies geven voor de tweede ronde van de Franse presidentsverkiezingen. Waarschijnlijk wordt dat niet gaan stemmen, thuis blijven. Overigens heeft nu ook Nicolas Sarkozy aangekondigd een 1-meimanifestatie op te zetten. Voor het eerst, maar om de stemmen van de Fransen te winnen wil Sarkozy alles doen. Voor wie toevallig in Frankrijk is op 1 mei: hier de kaart van de echte 1-meimanifestaties.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: frankrijk, le pen, internationaal |  Facebook | | |  Print

22-04-12

EN NU FRANKRIJK

In Antwerpen is de vraag beantwoord: doet Hij het of doet Hij het niet? En ja, Hij doet het. Bart De Wever is kandidaat-burgemeester in de Metropool. Nu nog minder demagogie en een kritischer pers dan bij de N-VA-meeting in Kapellen de voorbije week.

 

In Frankrijk wordt vanavond duidelijk wie de twee kanshebbers zijn op een sjerp, wie de twee ultieme kandidaten zijn om Frans president te worden. De socialist François Hollande en huidig president Nicolas Sarkozy maken de meeste kans van de tien kandidaten om door te gaan naar de tweede ronde op 6 mei. Marine Le Pen mag dan nog optimisme uitstralen (foto), de kans is klein dat ze haar doel bereikt: die tweede ronde bij de presidentsverkiezingen te halen.

 

De verrassing van deze campagne is de goede score van de kandidaat van het Front de Gauche, Jean-Luc Mélenchon. Maar in de laatste twee weken van de campagne, als alle kandidaten evenveel zendtijd krijgen op radio en televisie, kwam de voor het overige volstrekt kansloze kandidaat van de Nouveau Parti Anticapitaliste (NPA), Philippe Poutou, goed uit de hoek. Wat Mélenchon misschien een aantal duizenden stemmen kan kosten… en zo mogelijk onder het percentage van Marine Le Pen doet eindigen.

 

De resultaten van de opiniepeilingen zijn bekend, maar met een kwart mensen die nog niet weten voor wie te stemmen, of overwegen niet te gaan stemmen, is het absoluut niet zeker dat de uitslag van opiniepeilingen ook de uitslag van de stembusslag is. Hoogtepunt, en meteen ook dieptepunt, in de campagne was ongetwijfeld het televisiedebat waarin Marine Le Pen weigerde te antwoorden op de pertinente vragen van Jean-Luc Mélenchon over de gelijkheid van mannen en vrouwen. En weigerde te antwoorden, en weigerde... Marine Le Pen in de hoek gedreven.

 

Wie aandachtig toekijkt zal overigens zien dat zowel bij dit 'debat' als bij een eerder debat, toen Marine Le Pen nog wel wilde antwoorden, Jean-Luc Mélenchon een rode driehoek op zijn jas droeg. Hét antifascistische speldje. Blijkbaar speciaal voor het debat met Le Pen opgestoken, want op andere beelden van Mélenchon zie je het niet.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, frankrijk, internationaal, de wever, le pen |  Facebook | | |  Print

31-03-12

MEER ZORGEN OVER ECONOMIE DAN OVER IMMIGRATIE

De Morgen wees er gisteren terloops op in een artikel over Jean-Luc Mélenchon en de Parti de Gauche: de schietpartijen in Toulouse hebben minder invloed op de stemintenties dan gedacht voor de komende Franse presidentsverkiezingen. “Niet migratie, veiligheid of islam is voor de Franse kiezer prioritair, wel de werkloosheid en de sociaaleconomische miserie.” Hier – in het drieduizendste artikel op deze blog – de cijfers en feiten. Illustratie van links naar rechts, van boven naar beneden: de zes belangrijkste van de tien kandidaten voor de presidentsverkiezingen: Sarkozy (rechts), Hollande (links), Le Pen (extreem-rechts), Bayrou (gematigd rechts), Mélenchon (radicaal links) en Joly (groenen).

 

Wat zouden de gevolgen zijn van de moordpartijen in Toulouse en Montauban op de stemintenties voor de Franse presidentsverkiezingen, op ongeveer een maand voor de eerste stemronde? Op 23 en 24 maart werd een representatief staal van Fransen hierover ondervraagd in opdracht van Le Monde en Franse televisie- en radiostations. Tweederde van de ondervraagden (66 %) vindt dat tijdens de verkiezingscampagne te weinig gesproken wordt over de tewerkstelling en werkloosheid. Eenzelfde bezorgdheid is er over het onderwijs en de koopkracht die volgens de ondervraagden te weinig aan bod komt in de campagne.

 

Immigratie is dan weer een thema dat volgens 40 % van de ondervraagden teveel aan bod komt (29 % vindt onvoldoende, nog eens 29 % vindt voldoende). Onveiligheid komt volgens 39 % te weinig aan bod in de campagne. Begin maart, vóór de schietpartijen, vond 53 % dat onveiligheid te weinig aan bod kwam. Nu is 31 % tevreden over de aandacht dat het thema krijgt; 29 % vindt dat het teveel aan bod komt. Wie voor Marine Le Pen of Nicolas Sarkozy wil stemmen, wil meer horen over immigratie en onveiligheid; wie voor Jean-Luc Mélenchon of François Hollande wil stemmen, heeft er veel minder behoefte aan. Maar in meerderheid heeft de Franse bevolking dus vooral zorgen over de economie.

 

Over de stemmen voor de individuele presidentskandidaten zullen we het hier niet hebben: elke dag zijn er weer nieuwe peilingen, peilingen spreken elkaar wel eens tegen, en peilingen worden gemanipuleerd. Op een maand vóór de eerste stemronde op 28 april zijn meer en meer overtuigd voor wie ze in de eerste ronde zullen stemmen: 66 % zegt het te weten. Maar voor wie gaat men in de tweede ronde stemmen? Van de stemmers voor Marine Le Pen zou nog maar 13 % in de tweede stemronde voor de socialistische kandidaat François Hollande stemmen (in januari was dat nog 30 %). Omgekeerd wint Nicolas Sarkozy meer en meer stemmen bij de Le Pen-aanhangers: 50 % zou nu voor de nieuwe Napoleon stemmen in de tweede ronde (minder dan 40 % bij een eerdere peiling). Het rechts discours helpt Sarkozy misschien niet direct bij de eerste stemronde, maar wel bij de tweede stemronde veertien dagen later.

 

François Hollande heeft de jeugd als zijn prioriteit in de kiescampagne genomen, maar hij verliest aanhang bij de jeugd. Hollande is met 26 % bij de minder dan 30-jarigen nog altijd de grootste stemmentrekker, maar eind vorig jaar kreeg hij nog 39 % van de stemmen in die leeftijdsgroep. Jean-Luc Mélenchon en Marine Le Pen trekken alsmaar meer jongeren aan. Allebei meer bij de mannelijke dan bij de vrouwelijke jongere kiezers. Intussen zijn ook enquêteresultaten bekend over het seksuele leven van de Fransen en hun partijvoorkeur: wie heeft het vaakst seksuele betrekkingen, wie is het meest ontrouw, wie pijpt het meest en andere zaken die een mens niet wil weten.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: frankrijk, internationaal, le pen |  Facebook | | |  Print

18-03-12

MARINE LE PEN ZET DE TOON

Vrijdag, ten laatste om 18 uur, moesten de nodige handtekeningen binnengebracht zijn om zich kandidaat te kunnen stellen voor de komende Franse presidentsverkiezingen. Morgen, om 17u30, wordt bekendgemaakt wie inderdaad de nodige geldige handtekeningen heeft binnengebracht. Er zijn tien, misschien elf, kandidaten om Nicolas Sarkozy op te volgen.

In de eerste plaats Nicolas Sarkozy zelf (Union pour un Mouvement Populaire), François Hollande (Parti socialiste) en Marine Le Pen (foto, Front nationale). Ter rechterzijde zijn ook de stemmen voor François Bayrou (Mouvement Démocrate) belangrijk. Links van de Franse socialisten is de profileringsdrang weer groot met Eva Joly (Europe Écologie - Les Verts), Jean-Luc Mélenchon (Front de gauche, waarvan verwacht wordt dat vandaag meer dan 20 000 militanten verzamelen aan de Bastille in Parijs), Nathalie Arthaud (Lutte ouvrière) en Philippe Poutou (Nouveau Parti anticapitaliste).

Marine Le Pen haalde donderdag nog uit naar “la gauche bobo” en “la gauche corrompue”. “Links dat zich beroept op het volk, maar het volk in het gezicht slaat.” En: “Links dat corrupt is, dat steelt…” Alles om links te verketteren is goed, maar haar grootste tegenstrever, op iets meer dan een maand van de eerste stemronde voor de presidentsverkiezingen, is nog altijd Nicolas Sarkozy. Sarkozy die de voorbije weken de thema’s van het FN overnam? Dan neemt Marine Le Pen de thema’s van de UMP over: ze looft het vrije ondernemingsschap dat niets in de weg mag gelegd worden, en belooft een staatssecretaris voor de strijd tegen de sociale fraude aan te stellen.

De voorbije week haalde een opiniepeiling de Vlaamse pers die Nicolas Sarkozy in pole position plaatst voor de presidentsverkiezingen, maar tezelfdertijd was er nog een andere opiniepeiling die nog altijd de meeste kansen op succes toedicht aan François Hollande. Woensdag was er ook nog een opiniepeiling bij jongeren van 18 tot 22 jaar, jongeren die nu voor het eerst gaan stemmen. François Hollande kreeg met 31 % de meeste stemmen, gevolgd door Marine Le Pen (23 %) en Nicolas Sarkozy (21 %). François Bayrou kreeg 9,5 % van de stemmen; Jean-Luc Mélenchon 8 %. Opmerkelijk is dat Marine Le Pen meer stemmen haalt op het platteland (25 %) dan in Parijs (14 %).

Wie wil weten wat de favoriete muziekjes zijn van een aantal kandidaten vindt dat hier: Marine Le Pen, Nicolas Sarkozy, François Bayrou, François Hollande en Jean-Luc Mélenchon. Of het echt de persoonlijke voorkeur is van de kandidaten, is misschien nog wat anders. Het lijkt er sterk op dat de respectievelijke campagneteams lijstjes hebben samengesteld, met titels die verwijzen naar hun kandidaat en zijn of haar thema's.

Zou Marine Le Pen echt swingen op Immigrant Song van Led Zeppelin? Maar er zit wel een geschiedenis achter dat nummer. Het werd geschreven in IJsland waar net de ambtenaren in staking waren gegaan, waardoor het in Reykjavik geplande Led Zeppelin-concert dreigde geannuleerd te moeten worden. De universiteit werd dan stakingsbreker door een concertzaal ter beschikking te stellen. Het nummer zelf verwijst naar de Vikings en de oude Noorse religie die andere landen zou beschaven/veroveren: “The hammer of the gods will drive our ships to new lands. To fight the horde and sing and cry, Valhalla, I am coming.”

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: frankrijk, internationaal, le pen |  Facebook | | |  Print

14-03-12

FILIP DEWINTER: RECHTS VAN MARINE LE PEN

Vorige zondag zat Filip Dewinter te blinken op het 75ste Vlaams Nationaal Zangfeest (foto 1), tussen Vlaamsgezinden van allerlei slag. Van extreme tot traditionele Vlaams-nationalisten. Daags tevoren, zaterdag 10 maart, was Filip Dewinter spreker op een meeting in Parijs (foto 2), ingericht door rechts-extremisten die niet eens Marine Le Pen willen steunen.

 

De meeting was ingericht door Nationalité citoyenneté identité (NCI), een organisatie opgezet door het Bloc identitaire. Het Franse Bloc identitaire is ontstaan uit de restanten van Unité radicale die in 2002 ontbonden werd nadat één van hun militanten de Franse president Jacques Chirac probeerde te vermoorden. Twee leiders van Unité radicale, onder wie Fabrice Robert, lanceerden daarop de vereniging Les identitaires die in 2003 overging in het Bloc identitaire. Fabrice Robert werd de voorzitter van het Bloc identitaire dat een tweeduizendtal leden zou tellen. Het Bloc identitaire bevindt zich ter extreme rechterzijde in het politieke spectrum, en verdedigt de ‘eigen identiteit’ tegen alles en nog wat. Tegen zowel de ‘Amerikaanse hegemonie’ en het ‘islamitisch imperialisme’, als tegen het ‘Parijse centralisme’ en de ‘intellectuele terreur’. Het Bloc identitaire rekent op de mensen die ter extreme rechterzijde ontgoocheld zijn over boegbeelden als Philippe de Villiers en Jean-Marie Le Pen. Voor de komende Franse presidentsverkiezingen wilde men uitpakken met een eigen kandidaat, Arnaud Gouillon. Men slaagde er evenwel niet in de nodige 500 burgemeesters te vinden die het zich kandidaat stellen wilden ondersteunen. Bij een nationale raadpleging besloten de leden daarop om geen enkele kandidaat bij de komende presidentsverkiezingen te steunen. Dus ook niet Marine Le Pen van het Front national (FN).

 

Filip Dewinter is “la vedette du jour”. Om 10 uur beginnen de “assises nationales” over “la France en danger”. Een boekenstalletje wordt geopend, een eerste ronde tafelgesprek begint, skinheads staan in voor de beveiliging van de meeting. Filip Dewinter is in de perszaal, waar hij en passant een groep Russische identitairen begroet. Aan een reporter van Rue89/Le Nouvel Observateur legt Dewinter uit dat zijn model een mix is van Marine Le Pen, Heinz-Christian Strache (van het Oostenrijkse FPÖ) en Umberto Bossi (van het Italiaanse Lega Nord). “Maar wij zijn rechtser dan het FN.” Het FN, de FPÖ, de Lega Nord en het Vlaams Belang vormen volgens Dewinter de “harde kern” van wat een Europese extreem-rechtse beweging moet worden. Daartoe wordt in Wenen al eens vergaderd. “Maar we wachten de Franse presidentsverkiezingen af.” Intussen trekt Dewinter van leer tegen de “halalindustrie”. “Dat is geld voor de radicale islam, en misschien ook voor het terrorisme.” Om 12u30 is het tijd voor Filip Dewinter om de zaal toe te spreken. “In Antwerpen is Mohamed de meest gekozen voornaam bij geboorten.” Vlak vóór Dewinter was een spreker van Riposte Laïque aan het woord, een oud-communist en -trotskist. “Wij hebben gezamenlijke vijanden: islamisten en Europa-isten. Het gaat om het overleven van het mooiste land ter wereld, Frankrijk!”

 

Na een kwartier is de toespraak van Filip Dewinter gedaan en kan iedereen naar het buffet. Een vijfhonderdtal mensen blijven voor de namiddagsessie die begint met een videoboodschap van Oskar Freysinger, van de Zwitserse Volkspartij die een succesvol referendum voor het verbieden van de bouw van minaretten achter de rug heeft en een nieuw referendum plant over de immigratie in Zwitserland. Franse sprekers van allerlei obscure clubjes en extreemrechtse denktanks wisselen elkaar af. Om 16u45 is het de beurt aan de tweede ster van de dag: Jared Taylor, een Amerikaanse verdediger van het blanke ras via zijn magazine American Renaissance. Hij besluit zijn toespraak onder luid applaus met: “Vermijd ten alle prijze het aanbidden van de diversiteit.” In een interview vooraf met Novopress zei Filip Dewinter uit te kijken naar het terugzien van zijn vriend Jared Taylor die hij zeer bewonderd. Dewinter is geabonneerd op American Renaissance en kent het boek White Identity van Jared. Het Southern Poverty Law Center wijst erop dat Taylor zelf om de twee jaar een conferentie inricht waar racistische intellectuelen schouder aan schouder staan met Ku Klux Klan-mensen, neonazi’s en andere blanke racisten. Na de slottoespraak van Fabrice Robert is er in Parijs nog een laatste woord van een spreekster die de vloer veegt met de katholieke geestelijken “die geen ruggengraat meer hebben en de islam aanvaarden”.

 

Zaterdag was Filip Dewinter in Parijs voor een meeting waar het opkomen voor de eigen identiteit en het afwijzen van de islam centraal stond, meeting ingericht door het Bloc identitaire dat zich rechts van Marine Le Pen positioneert. Het kopstuk van Bloc identitaire die Marine Le Pen wél wil steunen, Philippe Vardon uit Nice, was niet welkom op de meeting van zijn partijgenoten. Zondag, op het Vlaams Nationaal Zangfeest, zag Dewinter Bart De Wever met zijn confederalisme en het VIaams Belang met haar onafhankelijkheidsstreven “een stuk van de weg gezamenlijk afleggen”. Dinsdag reikte Dewinter Bart De Wever de hand om na de gemeenteraadsverkiezingen in Antwerpen “voor verandering zonder de socialisten” te zorgen. Dewinter die in eigen land zoete broodjes probeert te bakken met Bart De Wever, maar in Frankrijk de kaart trekt rechts van Marine Le Pen. Dat is Dewinter voluit.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: dewinter, le pen, frankrijk, islam, internationaal |  Facebook | | |  Print

18-02-12

"ZO ERG WAS HET ALLEMAAL NIET"

Jean-Marie Le Pen (83 j., foto), de vroegere voorzitter van het Franse Front National (FN), is veroordeeld tot een voorwaardelijke gevangenisstraf van drie maanden en een geldboete van 10.000 euro.

 

Volgens de rechtbank in Parijs bagatelliseerde Le Pen tijdens een interview met het rechtse rioolblad Rivarol de Duitse bezetting van het land in de Tweede Wereldoorlog. De extreemrechtse brulboei op rust had tijdens het interview de nazi-bezetting als "niet bijzonder onmenselijk" omschreven. Hoe die uitspraak te rijmen valt met de deportatie en de dood van 70.000 Franse joden in vernietigingskampen, of met het uitmoorden van de bevolking van Oradour-sur-Glane door de SS (meer dan 600 slachtoffers op één dag), is niet geheel duidelijk.

 

Het interview dateert van 2005. Een rechter had de uitspraken van Le Pen al veroordeeld in april 2008 maar in hoger beroep werd besloten dat de zaak opnieuw moest voorkomen. Het verdict van deze week hield eenvoudigweg een bevestiging in van het oordeel en de strafmaat van de rechter in eerste instantie. Le Pen kondigde meteen na de uitspraak afgelopen donderdag aan in cassatie te zullen gaan. Tegen dat de zaak daar behandeld wordt, zal Jean-Marie Le Pen allicht reclameren dat de rechtbank zich nog bezighoudt met uitspraken uit 2005...

 

Jean-Marie le Pen is al negentien keer veroordeeld door een rechtbank, te beginnen voor doodsbedreigingen tegenover een politiecommissaris in januari 1960. Zijn voorlaatste veroordeling was toen het hof van beroep van Parijs Jean-Marie Le Pen veroordeelde tot een boete van 10.000 euro wegens "aanzetting tot rassenhaat" door controversiële uitspraken te doen over moslims. Daar kwam nog bovenop: 5.000 euro schadevergoeding te betalen aan de Liga voor de Mensenrechten die zich burgerlijke partij had gesteld. Jean-Marie Le Pen ging voor deze zaak in beroep tot bij het Europees Hof voor de Rechten van de Mens, maar zijn klacht werd daar in april 2010 afgewezen.

 

In het Journal de 20h00 gisterenavond op TF1 werd Marine Le Pen om een reactie gevraagd op de veroordeling van haar vader vorige donderdag. Dochter Le Pen weigerde te antwoorden. "Ik kom al zo weinig op televisie en dan ga ik mijn tijd daar niet aan spenderen", was haar redenering. Toen de journalistie-presentatrice van het televisienieuws haar vraag herhaalde, zei Marine Le Pen nog eens hetzelfde.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: frankrijk, internationaal, le pen |  Facebook | | |  Print

17-02-12

NA FN KOMT DN

Na het dictaat van Marine Le Pen dat het Belgische Front National (FN), in al zijn verschijningsvormen, niet meer mag verwijzen naar het Franse Front National (FN), was het uitkijken naar de reacties. De Belgische FN'ers moesten adieu zeggen tegen hun partijnaam / afkorting / logo. Ook iedere verwijzing naar het Franse FN en/of Le Pen diende zo snel als mogelijk te verdwijnen van websites, blogs en Facebook-profielen.

 

De eerste Belgische FN'er die gehoor geeft aan het credo Befehl ist Befehl is Patrick Cocriamont (59 j.), de leider van één van de vier FN's die politiek België rijk is (was). In een vorig leven federaal parlementslid voor het FN en ook gemeenteraadslid in Anderlecht (1994 - 2000). In de Anderlechtse gemeenteraad presteerde hij het om bij de eedaflegging de Hitlergroet te brengen. Doordat TV Brussel de zitting filmde (foto 1) kwamen de gestrekte rechterarm en het gejoel van andere raadsleden in alle huiskamers. Momenteel is hij één van de schaarse gemeenteraadsleden die in 2006 verkozen geraakte op een FN-lijst. Niet meer in de Brusselse regio, wel in Charleroi. In 2008 gaf Cocriamont toe een negationist te zijn. Hij ontkende botweg de gaskamers in een interview met student Thierry Huart-Eeckhoudt die een thesis schreef over zijn partij.

 

Een grote verrassing is het recente manoeuvre van Cocriamont niet. Hij zag de bui boven Parijs al langer hangen en richtte vorig jaar de vzw Démocratie Nationale (DN) op als vehikel voor zijn twijfelachtige politieke toekomst. De vzw is ondertussen een politieke partij geworden. Van moetens. Met DN is er bijzonder weinig nieuws onder de zon. De nieuwe partij dient zich aan als: "de democratische oplossing voor de bescherming van onze cultuur, waarden en vrijheid". Onder die pompeuze baseline gaat een erg klassieke extreemrechtse moppentrommel schuil. Neen aan criminaliteit, migranten en andere islamieten. Ja voor meer koopkracht en minder belastingen. En hoera voor 'onze identiteit'. Wie Cocriamonts medestanders zijn in zijn hernieuwde nationalistische strijd is niet bekend. Over een grote groep supporters kan het echter niet gaan.

 

Het is zeer de vraag of Cocriamonts nieuwe club verder zal springen dan de gemeenteraadsverkiezingen in oktober en de te verwachten magere resultaten. Helemaal rond is de naamsverandering nog niet. De nieuwe url www.dnat.be schakelt door naar het oude www.fn.be. En dan is er nog www.fn-cocriamont.be waar een link staat naar de website van het Franse Front National, al werkte de link alleszins gisterenavond niet. De link naar de website van Bruno Gollnisch, die de duimen moest leggen voor Marine Le Pen bij de opvolgingsstrijd voor Jean-Marie Le Pen, was nog wel actief. Zo ook de link naar de website van het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA). Losers onder elkaar.

 

En hoe is het intussen met Marine Le Pen (foto 2)? Of ze al de nodige handtekeningen heeft om zich de volgende maanden kandidaat te kunnen stellen als Frans president, is niet bekend. Vanavond zit ze wel in de rechtstreekse uitzending van het Journal de 20h00 bij de commerciële televisiezender TF1. Aan aandacht van de media ontbreekt het de dochter van Jean-Marie Le Pen niet.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: fn, dn, le pen, cocriamont |  Facebook | | |  Print

28-01-12

MARINE LE PEN VERBIEDT HET FRONT NATIONAL

Toegegeven, het klinkt wat vreemd in de oren. Maar het is wel realiteit. In België althans. Marine Le Pen (foto 1) verbiedt het Front National.

 

Marine Le Pen, vorig jaar op Noord-Koreaanse wijze ‘présidente’ geworden van het extreemrechtse Front National (FN) in Frankrijk, wil niets meer te maken hebben met het louche zootje ongeregeld dat in Brussel en Wallonië door het politieke leven gaat (wil gaan) als Front National (FN). Bij monde van haar advocaat kondigt Marine Le Pen zelfs gerechtelijke stappen aan tegen alles en iedereen die de ‘goede’ naam en faam van heur partij gebruikt zonder haar uitdrukkelijke toestemming. Ook buiten de landsgrenzen dus. Zo maakten een week geleden onze collega’s van RésistanceS bekend. Ongeveer rond deze tijd zouden de Belgische FN’ers iedere referentie naar de moederpartij offline moeten gehaald hebben. Los van de vraag of een dergelijk verbod zomaar eenzijdig kan opgelegd worden, is dit een zoveelste opdoffer van formaat voor extreemrechts bezuiden de taalgrens. Het Belgische equivalent van het FN (over)leeft er zowat bij gratie van de reputatie van de 'moederpartij' in Frankrijk. Meesurfen op het toenemende succes van Marine Le Pen zit er bijgevolg niet (meer) in.

 

Het Belgische FN verloor de voorbije jaren meer dan drie kwart van haar electorale aanhang en – na negentien jaar aanwezigheid in de parlementen die dit land rijk is – alle verkozenen op gewestelijk en federaal vlak. Een handvol gemeenteraadsleden blijft nog over. De klinisch dode partij dreigt nu ook haar naam, initialen en logo – de tricolore vlam – te verliezen. Die dramatische toestand dankt de partij uitsluitend aan zichzelf en de eindeloze reeks schandalen waarin de FN-kopstukken betrokken waren en zijn. In de voorbije jaren moesten meerdere FN-leiders zich voor de rechtbank verantwoorden voor racisme, negationisme, fraude, oplichting, geweldpleging, seksuele delicten en ander fraais. Met alle gevolgen en vooral dissidenties vandien. Van één FN is er eigenlijk al lang geen sprake meer. Au contraire. Sinds de jaren negentig bestaan er in België meerdere FN’s. Momenteel zijn er niet minder dan vier (!) politieke groeperingen die zichzelf omschrijven als het enige echte (Belgische) ‘Front National’. Een mens zou van minder in de war raken.

 

Eén van die vier FN’s, de groep die geleid wordt door voormalig FN-parlementslid Charles Pire, werd begin vorig jaar erkend door Marine Le Pen als dé Belgische afdeling van het Franse FN. Het FN van Pire probeerde een extreemrechtse hergroepering te realiseren in Franstalig België, met de uitdrukkelijke goedkeuring van Parijs in de achterzak. Na de eerste meeting(s) van het zogenaamde ‘herenigde FN’ zat het er echter weer bovenarms op. Het regende scheldpartijen en uitsluitingen. De bedoelde hergroepering leverde een ‘extra’ FN op, die de naam 'Solidarité Unitaire' kreeg. Het 'herenigde FN' werd in zeven haasten heropgericht door ontgoochelde FN’ers. Maar de schandaalgevoelgheid van heel wat FN-figuren, naast de links van het ‘herenigde FN’ met neonazigroeperingen, deden Marine Le Pen beslissen haar steun op te zeggen. Marine Le Pen wil af van alles wat haar familievriendelijke imago zou kunnen bezoedelen. Exit ‘herenigd FN’ dus.

Het FN geleid door Patrick Cockriamont (links op foto 2, samen met Filip Dewinter), in een vorig leven ook al FN-parlementslid, wil zich omdopen tot ‘Démocratie Nationale’ om zo, en naar eigen zeggen, “de nationalistische strijd” verder te zetten. Een vzw met dezelfde naam werd vorig jaar al opgericht om de nieuwe partij te runnen. We zijn benieuwd. FN nr. 3, het FN waarin Brusselaar Salvatore Nicotra de lakens uitdeelt, heeft aangekondigd onverminderd de naam Front National, de initialen én het bijbehorende ‘vlammende’ logo te willen gebruiken. Daar komt dus geheid miserie van. Het vierde FN in de rij wordt geleid door Charles Petitjean uit Henegouwen (tweede van links op foto 2). De voorzitter, ook al een voormalig FN-parlementslid, verklaarde geen betrokken partij te zijn aangezien de initialen van zijn partij staan voor ‘Fédération de Nationalistes’. Geen Front National dus. Het embleem van dit FN is trouwens de Waalse haan.

 

In aanloop naar de gemeenteraadsverkiezingen is de beslissing van Le Pen voor het FN in al haar Belgische ‘verschijningsvormen’ een erg zware tegenvaller. Mogelijks profiteert ‘Wallonie d’Abord’ (WdA) van deze situatie. Deze partij ontstond een aantal jaar geleden als de elf-en-dertigste afscheuring van het FN en wordt geleid door voormalig FN-senator Francis Detraux. Het is momenteel de enige extreemrechtse politieke partij die naam waardig in Franstalig België. WdA heeft in de voorbije jaren een bescheiden opgang gekend en verdedigt bij de lokale verkiezingen op 14 oktober één gemeenteraadszetel en twee provincieraadszetels. Bij het grote publiek is de politieke formatie echter grotendeels onbekend. Bij de federale verkiezingen behaalde WdA circa 3% van de stemmen en geen enkele verkozene voor Kamer en Senaat.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: le pen, fn |  Facebook | | |  Print

20-11-11

MARINE ‘MADE IN CHINA’ LE PEN

In Vlaanderen, Frankrijk, Italië, Zwitserland… overal zijn er partijen die stemmen winnen met nationalistische kreten. Bij ons is het “Eigen Volk Eerst!”, in Frankrijk is het “Les Français d’abord”, enzovoort. In één adem door verdedigen die partijen de lokale nijverheid. Filip Dewinter hekelde ooit in de Antwerpse gemeenteraad dat het stedelijk informatieblad De[n] Antwerpenaar niet in Antwerpen gedrukt werd, maar – godbetert – in Beringen, in Limburg.

 

Maar leven die nationalistische partijen zelf volgens hun eigen principes? Werknemers van de Turnhoutse speelkaartenfabrikant Carta Mundi maakten zich in 2007 boos omdat het Vlaams Belang voor de verkiezingscampagne dat jaar speelkaarten, met daarop foto’s van de VB-kopstukken, in… China had laten drukken. Bij een andere campagne verdeelde het Vlaams Belang alarmapparaatjes die ook al in China gemaakt worden. Volgens Filip Dewinter werden de gadgets besteld bij een reclamebureau dat zelf gekozen had voor de goedkoopste offerte.  Een Fransman op rondreis in China ontdekte nu eenzelfde handeltje.

 

Terwijl Marine Le Pen beschermende maatregelen voor de Franse industrie wil, ze zegt op te komen voor de Franse kleine en middelgrote ondernemingen… ontdekte een Franse toerist in het Chinese Nankin dat daar spandoeken gemaakt worden met de slogan “Marine Le Pen. De stem van het volk, de Franse geest” (foto). Een spandoek die het Front national (FN) volgend jaar wil gebruiken, allicht in de campagne voor de Franse presidentsverkiezingen. In de linker onderhoek van de spandoek staat het jaartal 2012. “Straffe kost, voor iemand die zich verzet tegen de delokalisatie van de Franse industrie”, dacht de Franse toerist en hij stuurde een foto van de spandoek vastgehouden door een Chinese werknemer naar Rue89.

 

De redactie van Rue89 contacteerde Catherine Besson, verantwoordelijke voor de grote manifestaties van het Front national (FN). Besson zei niet te weten waar de FN-spandoeken gemaakt worden. En dat moeten de Fransen geloven?

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: dewinter, le pen, frankrijk, internationaal |  Facebook | | |  Print

02-11-11

LES DEUX-CENTS JOURS DE MARINE LE PEN

Dat de Griekse premier Papandreou een referendum wil over de bezuinigingsmaatregelen die zijn land moet ondergaan, vinden de Sarkozys en Merkels van deze wereld te gek om los te lopen. Ze pleiten wel voor het in de eurozone houden van Griekenland. Elders gaan stemmen op om de Grieken uit de eurozone te gooien. Economisch zou het kortzichtig zijn, maar er is ook nooit geregeld hoe een land uit de gemeenschappelijke muntunie kan stappen. Het belet niet dat sommigen er een punt van maken om een eigen, nationale munt te creëren. Minstens de eurozone op te delen in een sterke en een zwakke eurozone. Met Vlaanderen bij de euromark en Wallonië bij de eurofranc. En Brussel? Het Franse Front national (FN) wil terugkeren naar de Franc Français. Marine Le Pen maakt kans volgend jaar Frans president te worden en te werken aan het herinvoeren van een Franse munt. Het boek Les deux-cents jours de Marine Le Pen legt uit wat er dan zou gebeuren.

 

Het is natuurlijk fictie, maar met personages en programma’s geplukt uit de Franse politiek is het ook niet helemaal onwaarschijnlijk. Bij de eerste ronde van de presidentsverkiezingen behaalt Marine Le Pen 28 % van de stemmen, in de tweede ronde – als de dochter van Jean-Marie Le Pen nog enkel tegenover uittredend president Nicolas Sarkozy staat – haalt Marine Le Pen het met bijna 51 % van de stemmen. Dat nogal wat mensen ter linkerzijde weigerden voor Sarkozy te stemmen hielp Le Pen natuurlijk in de race om het Elysée. De ordestrijdkrachten bereiden zich voor op manifestaties en ongeregeldheden, maar het blijft kalm op straat. Apathie is het overheersend gevoel in het land en in de media.

 

De journalisten maken zich voor het eerst druk bij de samenstelling van de nieuwe regering. Het zijn grotendeels onbekende figuren die tot minister zijn benoemd. Bruno Gollnisch, minister van Defensie en van Oud-strijders, is zowat de enige bekende. Mensen als de rechtse politicus Alain Madelin werden wel door Marine Le Pen aangesproken om in haar regering eerste-minister te worden, maar die weigerden. De eerste regeringsmaatregel wordt met sympathie onthaald door de Franse bevolking: de prijs van benzine wordt teruggebracht tot 60 % van de prijs tot dan. Intussen wordt de uitstap uit de euro voorbereid, denkt men aan douanerechten op buitenlandse goederen die Frankrijk binnenkomen en het beperken van sociale uitkeringen tot enkel maar voor Fransen.

 

De linkse nationalist Jean-Pierre Chevènement, nog minister onder socialistische president François Mitterand, aanvaardt het voorzitterschap van de commissie die de uitrede uit de euro moet onderhandelen. Maar de onderhandelingen met ‘Brussel’ lopen niet vlot. Aan de overkant bij de onderhandelingen zit onder andere “le Belge Peter Praet (tegenwoordig directeur van de Europese Centrale Bank, nvdr.), un homme habitué à faire durer les choses, car il pilotait les Finances d’un pays sans gouvernement”. Intussen is Marine Le Pen meer in het buitenland om haar land en haarzelf als nieuwe president voor te stellen, en installeert Jean-Marie Le Pen zich op het Elysée. Marine Le Pen ziet haar vader liever niet op het Elysée, maar ze kan niet op tegen de hardnekkigheid waarmee vader Le Pen zich in het presidentieel paleis binnenwringt.

 

Economische moeilijkheden, een zedenaffaire waar een Franse topdiplomaat bij betrokken is en de mogelijke creatie van een zwakke eurofranc en een sterke euromark zorgen voor paniek in de Franse economische wereld en op een paar dagen tijd wordt drie miljard euro naar het buitenland verplaatst. Uiteindelijk verkast achttien miljard euro naar het buitenland, of misschien wel het dubbel. De vakbonden, tot dan passief gebleven, komen op straat tegen het idee om een loon uit te keren voor de thuisblijvende ouder (in de meeste gevallen: de thuisblijvende moeder). In het parlement wordt een motie van wantrouwen ingediend door klassiek rechts, gesteund door links, centrum, ecologisten en radicaal-links… en Marine Le Pen ziet zich verplicht haar eerste regering te ontbinden en naar nieuwe ministers te zoeken.

 

Intussen vinden de toppolitici van rechts elkaar op een vergadering onder voorzitterschap van oud-president Valéry Giscard d’Estaing. Na het doorpluizen van de financiering van Marine Le Pens verkiezingscampagne komen ze tot het besluit dat de verkiezing van Marine Le Pen ongeldig is. Dat een ‘handigheid’ van vader Le Pen er de reden van is, maakt de zaak nog pijnlijker voor de Le Pens. Zoals al gezegd: dit is fictie. Maar toch niet heel ver van wat er zou kunnen gebeuren. Het Franse weekblad Le Point, min of meer vergelijkbaar met Knack, merkte op dat het pas helemaal fictie zou zijn, mocht Marine Le Pen wél lukken in haar eerste tweehonderd dagen als Frans president.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: boeken, frankrijk, internationaal, le pen |  Facebook | | |  Print

24-05-11

WINNAARS EN VERLIEZERS IN FRANKRIJK

Wereldwijd was het natuurlijk niet de amnestiediscussie in ons land die de aandacht trok, maar veeleer de affaire van Dominique Strauss-Kahn (DSK). Een affaire, in alle betekenissen van dat woord. En zoals vaak zijn er winnaars en verliezers bij deze zaak.

Bij de winnaars misschien alle vrouwen die zich gesterkt voelen in zaken van seksuele intimidatie. Misschien ook Christine Lagarde (foto 1), de huidige Franse minister van Financiën die het meest genoemd wordt als mogelijke nieuwe directeur van het Internationaal Monetair Fonds (IMF). Een jaarloon van 300 000 euro netto en tal van extra legale voordelen. Dat is natuurlijk niet slecht. “Het gebeurt haast nooit dat de namen van Descartes en Voltaire opduiken tijdens een debat over het wereldwijde economisch beleid. Maar als dat gebeurt dan betekent het dat Christine Lagarde met filosofische argumenten een doorwrochte stelling over de markten wil bewijzen”, schreef de Amerikaanse minister van Financiën Timothy Geithner twee jaar geleden. Benieuwd of dat tot een ander IMF-beleid zal leiden.  

Wint Christine Lagarde mogelijk bij de affaire-DSK, Marine Le Pen (foto 2) lijkt de verliezer te zijn bij deze zaak. De nieuwe voorzitster van het Front national (FN) stelde zich anders terughoudend op. Natuurlijk kloeg ze over “de imagoschade” voor Frankrijk door de affaire-DSK, maar verder zei ze dat iedereen onschuldig is tot het tegendeel bewezen wordt. Ook DSK. Marine Le Pen heeft hierin gelijk, maar het belet haar anders niet om hele bevolkingsgroepen te criminaliseren. De moslims die Frankrijk ‘bezetten’, enzomeer. De affaire-DSK is slecht nieuws voor de kansen van Marine Le Pen om door te stoten tot de tweede ronde van de Franse presidentsverkiezingen volgend voorjaar. Dat blijkt uit een eerste opiniepeiling na het losbarsten van de affaire-DSK.

Dominique Strauss-Kahn zou namelijk volgens de opiniepeilingen voor de Franse presidentsverkiezingen volgend voorjaar de meeste stemmen verzamelen van alle mogelijke socialistisch kandidaten. Als liberale socialist zou hij immers een aantal stemmen krijgen van ontgoochelde Sarkozy-aanhangers. In dat scenario zou Nicolas Sarkozy er niet meer aan te pas komen bij de tweede ronde voor de Franse presidentsverkiezingen, en zou Marine Le Pen tot in de laatste ronde van de presidentsverkiezingen geraken. De kans is intussen bijzonder klein geworden dat Dominique Strauss-Kahn zich nog kan kandidaat stellen voor die presidentsverkiezingen. Zowel met François Hollande als Martine Aubry als PS-kandidaat zou Nicolas Sarkozy wél nog de tweede stemronde halen en zou Marine Le Pen eruit liggen bij de finale stemronde.

Natuurlijk zijn opiniepeilingen maar opiniepeilingen, en zal er nog veel water door de Seine vloeien voor we aan de stemrondes op 10 en 17 juni 2012 toe zijn. Maar de kans is reëel dat het scenario voor de Franse presidentsverkiezingen wordt zoals nu verwacht wordt. Of hoe een man die zijn libido op een hotelkamer in New York niet kan bedwingen de kansen van Marine Le Pen voor de Franse presidentsverkiezingen keldert. Het leven is onrechtvaardig !

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: le pen, frankrijk, internationaal |  Facebook | | |  Print

04-05-11

“FRANCE, MARINE, LIBERTÉ”

Verliepen de 1 mei-bijeenkomsten van het VB en het N-SA in ons land zonder verrassing, in Frankrijk kreeg de 1 mei-manifestatie van het Front national (FN) een niet aangekondigde wending. Marine Le Pen had haar eerste 1 mei-bijeenkomst als FN-voorzitster aangekondigd als een hommage “à Jeanne d’Arc et les travailleurs”. In haar één uur durende toespraak (!) werd het woord “liberté” evenwel 77 keer uitgesproken, en “travailleurs” maar 3 keer.

Het sociale kwam vooral aan bod in de “vrijheid” die het FN eist voor “de kleine en middelgrote ondernemingen, de handelaars en ambachtslui, die verpletterd worden door een ondraaglijke bureaucratie en alsmaar hogere belastingen.” Marine Le Pen zette zich bij herhaling af tegen de grootwarenhuizen, een thema dat ze nog meer zou beroeren in de aanloop naar de presidentsverkiezingen in 2012. Onlangs bleek dat het FN met 36 % van haar potentiële kiezers die het arbeidersstatuut heeft, de partij is met de meeste stemmen in deze bevolkingsgroep. Het was nu blijkbaar terug kwestie om de kleine zelfstandigen te lijmen.

Hét aandachtspunt in de toespraak van Marine Le Pen was “het vrije Frankrijk”. De slogan France, Marine, Liberté werd vaak gescandeerd. “Frankrijk moet de strijd aangaan met de Europese Unie die niet stopt ons te verzwakken en onze vrijheden te beperken”, zo klonk het. Vermits er een strijd is voor een vrij Frankrijk, zijn er enerzijds ‘weerstanders’ (al wie mee is met het FN) en ‘collaborateurs’ (al wie een ander idee heeft dan het FN). De collaborateurs in de historische zin van het woord, al wie bewust meewerkte met de nazi’s, noemde Marin Le Pen “onwaardig”. Bij het VB zijn ze wat dit laatste betreft nog niet zo ver. Daar worden ze nog genoemd: mensen die het beste wilden voor de Vlaamse zaak.

Marine Le Pen wil de Franse frank terug invoeren en zegt hiervoor alsmaar meer medestanders te vinden. Dat “alsmaar meer” is echter relatief. Een opiniepeiling wees laatst uit dat maar 13 % van de Franse bevolking het een goede zaak vindt als de Euro geruild wordt voor de Franse frank. Marine Le Pen pleitte ook voor meer vakbondsvrijheid en voor meer persvrijheid. Het eerste is natuurlijk dubbelzinnig: het is een pleidooi voor nog meer vakbonden en vakbondjes, gegeven FN-militanten bij de grote vakbonden zoals de CGT buitengegooid worden wegens de onverzoenbaarheid van het FN- en, in dit geval, het CGT-programma. Voor het tweede, meer persvrijheid, is meer te zeggen gezien de druk van politiek en kapitaal op de persvrijheid. Tenslotte passeerde natuurlijk ook de immigratie de revue. Dat “reserveleger van het kapitalisme”, de “moderne slavernij” die de lonen van de Fransen drukt.

Bruno Gollnisch, de tegenkandidaat van Marine Le Pen voor de opvolging van Jean-Marie Le Pen, mocht niet op het podium in Parijs. Officieel omdat er op de tribune enkel plaats was voor de leden van het uitvoerend bureau. Volgens de politie waren er 3 200 FN’ers op de 1 mei-bijeenkomst; volgens het FN daarentegen 20 000. Cijfers die toch wel erg ver van elkaar liggen. Volgens het FN en de politie meer volk dan vorig jaar. De verslaggever van Le Monde zag evenveel volk als vorig jaar: 5 000 mensen. Niet meer volk spijts het succces van Marine Le Pen bij de verkiezingen en in de opiniepeilingen. De aangekondigde ‘stoet van FN-syndicalisten’ beperkte zich tot twee mensen die een kleine spandoek droegen: “Pour un syndicalisme national”. Twee Afrikanen uit Ivoorkust kwamen Marine Le Pen steunen. Ze zouden de uittocht van de Afrikanen uit Frankrijk organiseren als Marine Le Pen Frans president wordt in 2012. Als het oorlog wordt, zijn er altijd die een handeltje willen opzetten.

En jawel, de skinheads waren er ook. Marine Le Pen had aangekondigd dat ze niet langer welkom waren. Ze waren er dus wel, maar deze keer casual gekleed. Polo, jeansbroek en gympies aan. Niet meer in afschrikwekkende tenue. Net als vorig jaar was Serge Ayoub aanwezig, het kopstuk van de ¨Parijse skinheads van de ‘derde weg’. Gastspreker op het ‘congres’ van het N-SA in Edegem vorig jaar. Ook leden van de GUD werden opgemerkt.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: le pen, frankrijk, internationaal |  Facebook | | |  Print

01-05-11

1 MEI 2011

De redactie van AFF/Verzet wenst alle socialisten een prettige en strijdbare 1 mei. Omdat Bart De Wever ons land al meer dan tien maanden in zijn houdgreep heeft, kozen we dit jaar als illustratie een 1 mei-affiche uit Catalonië waar nationalisten in november vorig jaar eveneens een forse stemmenwinst behaalden. Ook daar geldt echter: tegenover de crisis, verdedigen wij onze sociale rechten!

 

In buurland Frankrijk kijkt men intussen uit naar de eerste 1 mei-bijeenkomst van het Front National (FN) onder Marine Le Pen. De kandidate voor presidentschap in Frankrijk probeert verder af te geraken van het duivels imago van het FN (vandaar de cartoon hierboven in Charlie Hebdo ). Anders dan onder haar vader zouden vandaag skinheads geweerd worden van de 1 mei-bijeenkomst van het FN in Parijs, en Marine Le Pen blijft erbij dat voor mensen als Alexandre Gabriac geen plaats meer is binnen het FN. Intussen pleit Marine Le Pen onder andere voor een sterke openbare dienstverlening en een betere verdeling van de rijkdom in het voordeel van de verbruikers, waarbij het geld gehaald wordt bij de grote ondernemingen en de veertig grootste beursgenoteerde bedrijven.

 

Zou Bruno Valkeniers een oproep om de rijken te laten betalen voor de crisis over zijn lippen krijgen bij de 1 mei-optocht van het VB, vandaag in Ninove?

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: actie, le pen, frankrijk, internationaal |  Facebook | | |  Print

29-03-11

FN: SLECHTS TWEE VERKOZENEN, TOCH GOED RESULTAAT

Het Front national (FN) heeft bij de kantonale verkiezingen in Frankrijk voorbije zondag niet slecht gescoord, maar blijft onder haar eigen verwachtingen qua aantal verkozenen. Met 1 440 kandidaten gestart aan de eerste ronde, bleven er voor de tweede ronde nog een 400-tal over, waarvan slechts twee verkozen geraakten. Eén van die twee dan nog met slechts vijf stemmen overschot.

 

In Carpentras-Noord (Vaucluse) werd FN-kandidaat Patrick Bassot (foto 1) met 54 % van de stemmen verkozen boven een socialistische kandidaat. In Carpentras-Zuid was bij de eerste stemronde al een kandidaat van de partij van president Sarkozy verkozen. In Brignoles (Var) haalde FN’er Jean-Paul Dispard (foto 2) het met 50,03 % op zijn communistische tegenkandidaat. Het FN had gerekend op toch wel een tiental verkozenen, maar dat viel dus dik tegen. Ook de kopstukken haalden het niet. Steeve Briois, compagnon de route van Marine Le Pen en secretaris-generaal van het FN, werd in het kanton Montigny-en-Gohelle (Pas-de-Calais) met 44,7 % van de stemmen verslagen door een socialistisch tegenkandidaat. Louis Aliot, ondervoorzitter van het FN, moest het Perpignan-9 (Pyrénées-Orientales) met 46,2 % van de stemmen eveneens afleggen tegenover een socialistische kandidaat.

 

En toch zijn de resultaten van het FN niet slecht. In de 403 kieskantons waar de FN-kandidaten de drempel van 12,5 % van de stemmen overschreden hadden om te kunnen deelnemen aan de tweede stemronde, verzamelde het FN 622 292 stemmen. Zondag verzamelde het FN in diezelfde kieskantons 915 279 stemmen, een vooruitgang van 47 %. Opvallend daarbij is dat het FN ongeveer evenveel stemmen extra won in de duels tegenover een linkse kandidaat, als dat het stemmen extra won in duels tegenover een rechtse kandidaat. Het eerste, de overdracht van klassiek-rechtse stemmen, laat zich verklaren door de aversie voor links en de oproepen van de UMP-leiders (zie hieronder). Het tweede, de overdracht van linkse stemmen, is het gevolg van de afkeer voor het beleid van president Nicolas Sarkozy en zijn UMP-regering.

 

Het FN onder Marine Le Pen doet het beter dan het FN onder Jean-Marie Le Pen. Bij de eerste ronde van de kantonale verkiezingen in 2004 behaalde het FN waar het opkwam 13,8 % van de stemmen. Een week geleden kreeg het FN in de kantons waar het kandidaten had 19,2 % van de stemmen. In de tweede ronde behaalde het FN in 3 kantons minder dan 20 % van de stemmen, in 94 kantons (1/4) tussen de 20 en 29 % van de stemmen, in 222 kantons (meer dan de 1/2) tussen de 30 en 39 % van de stemmen, en in 84 kantons (1/5) tussen de 40 en 49 % van de stemmen. Voor zo’n resultaat bij de volgende verkiezingen in Vlaanderen wil Filip Dewinter desnoods met zijn eigen bloed tekenen.

00:35 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: frankrijk, internationaal, le pen |  Facebook | | |  Print

FN: DE FELICITATIES VAN DEWINTER

Begin vorige week twitterde Filip Dewinter (foto 1) “Proficiat Marine” naar aanleiding van de eerste ronde bij de kantonale verkiezingen in Frankrijk. Bij een gunstige opiniepeiling voor Marine Le Pen (foto 2), dochter van en nieuwe voorzitster van het Front national (FN), verstuurde Dewinter ook al een “Proficiat!”. Maar gisteren: niets.

 

Dewinter had dan ook andere katten te geselen. Het VB-partijbestuur besliste gisteren om de dissidente Gentse gemeenteraadsleden van de Belfort-ploeg te schorsen tot de partijraad zich over hen heeft uitgesproken. Het dossier zou behandeld worden door de Adviescommissie voor Verzoening en Tucht, een ad hoc commissie die krachtens de laatste statutaire hervormingen in het leven is geroepen bij het VB. Daarin zullen geen Oost-Vlaamse vertegenwoordigers zetelen, benadrukte Bruno Valkeniers. De uiteindelijke knoop wordt doorgehakt door de partijraad, wellicht pas in mei, aldus nog Bruno Valkeniers. Intussen zijn Francis Van den Eynde, Kristina Colen en drie andere Gentse VB-gemeenteraadsleden – samen een meerderheid van de negenkoppige VB-fractie in de Gentse gemeenteraad – geschorst uit de partij. Oud-volksvertegenwoordiger Francis Van den Eynde zei pijnlijk verrast te zijn door de beslissing. "We wilden enkel de partij in de 21ste eeuw brengen", voert Francis Van den Eynde aan.

Marine Le Pen zal intussen de tweets van Filip Dewinter niet gemist hebben. De Twitter-pagina van Marine Le Pen leert ons dat Marine Le Pen zelf geen enkel Twitter-bericht volgt. Dewinters ‘Proficiat Marine’ zijn dan ook louter voor binnenlands gebruik.

00:35 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: dewinter, van den eynde, gent, frankrijk, internationaal, le pen |  Facebook | | |  Print

FN: DE HOUDING VAN SARKOZY EN DE UMP

Na de eerste ronde van de kantonale verkiezingen in Frankrijk was het een kakofonie van jewelste ter rechterzijde over welke houding aannemen tegenover het Front national (FN). De hoofdvogel werd afgeschoten door Jean-François Copé (foto 1), secretaris-generaal van de regeringspartij UMP. Copé riep op om “niet FN, niet ‘front republicain’ (= in de praktijk niet de Parti Socialiste, nvdr.) te stemmen.”

 

De Franse president, Nicolas Sarkozy, riep op om “zich te onthouden of PS te stemmen, in geen geval FN”. Anderen riepen op om louter “in geen geval FN te stemmen”, zonder zich uit te spreken of de Fransen dan wel moesten gaan stemmen. Vorige zondag zijn alleszins weer een recordaantal Fransen… niet gaan stemmen. De verstandigste uitspraak kwam van Valérie Pécresse, minister voor het hoger onderwijs en het onderzoek. Zij stelde: “Met de PS hebben we niet dezelfde ideeën. Met het FN delen we niet dezelfde waarden.” Ter rechterzijde van de UMP was men het daar helemaal niet mee eens. “Geen kwestie om voor PS-kandidaten te stemmen, die sinds de verkiezing tot president (van Sarkozy, nvdr.) niets anders hebben gedaan dan hem te beledigen”, klonk het ter rechterzijde. Andere UMP’ers lieten verstaan “eerder FN dan PS” te stemmen.

 

Laurence Spicher-Bernier (foto 2), de burgemeester van Savigny-sur-Orge (Essone) bijvoorbeeld riep op om “zich niet te vergissen bij de stemkeuze”, waarna een lange aanval volgde tegen de socialistische kandidaat in haar kanton “die onze kinderen vanaf jonge leeftijd Arabisch wil aanleren”. Om te besluiten met: “Meer dan ooit moet Rechts zich verzamelen rond haar waarden.” De niet-verkozen UMP’er Alexandra Cavé was niet te vinden voor een ‘republikeins pact’ om de FN-kandidaat in Noyon (Oise) te verslaan. “Met wiens voeten speelt men?”, vroeg Cavé. Waarna hij opriep “zij die ons lessen geven af te straffen”. Helaas voor Cavé, gelukkig voor de inwoners van Noyon, gingen de meeste stemmen toch naar de socialistische kandidaat.

00:25 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: frankrijk, internationaal, le pen |  Facebook | | |  Print

FN: DE TWEE GEZICHTEN VAN EEN FN-KANDIDAAT

Bij partijen als het VB en het FN loopt men altijd wel het risico dat een lid een Hitler-aanhanger blijkt te zijn. Voor het VB was dat laatst nog het geval met Kristof V., kandidaat op de VB-lijst in Bree in 2006 en onlangs veroordeeld als Blood and Honour Vlaanderen-organisator. Bij een huiszoeking vond men foto’s van Kristof V. in Hitler-groet.

 

Tussen twee verkiezingsronden in kwam Alexandre Gabriac, FN-kandidaat in Grenoble-6 (foto 1), in een lastig parket. Bij de eerste kiesronde had hij met 20,3 % van de stemmen de drempel van 12,5 % van de stemmen overschreden om te kunnen deelnemen aan de tweede ronde. Hij was in die tweede ronde de enige tegenkandidaat voor een socialistische kandidaat. Vrijdag 25 maart publiceerde de Nouvel Observateur online evenwel een foto waarop Gabriac met een vriend de wereld met gestrekte arm groet tegen de achtergrond van een nazi-vlag (foto 2). Volgens Gabriac was het een fotomontage om hem in diskrediet te brengen, en op het nationale FN-secretariaat geloofde men aanvankelijk die uitleg. De foto komt echter uit een reeks gelijkaardige foto’s, en er is nog een foto bekend waarop Gabriac bij een andere gelegenheid de Hitler-groet uitbrengt.

 

Het was aanvankelijk de bedoeling dat een disciplinaire commissie bij het FN gisteren, dus na de tweede stemronde, een en ander zou onderzoeken. In de loop van vrijdag rees echter ook bij het FN het vermoeden “dat de foto wel eens echt zou kunnen zijn”. Steeve Briois, secretaris-generaal van het FN, zei de andere foto van Alexandre Gabriac in Hitler-groet – in oktober 2010 gepubliceerd door het antifascistisch netwerk Reflex – niet te kennen. Vrijdag werd Gabriac dan toch buitengegooid bij het FN. Dat hij in de strijd voor de opvolging van Jean-Marie Le Pen als voorzitter van het FN partij trok voor Marine Le Pens tegenkandidaat, Bruno Gollnisch, heeft waarschijnlijk ook wel geholpen bij de beslissing van de nieuwe FN-leiding.

 

Bij de tweede stemronde zondag haalde Alexandre Gabriac desondanks nog 24,3 % van de stemmen.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: frankrijk, internationaal, le pen |  Facebook | | |  Print

12-03-11

HAND-IN-HAND MET MARINE LE PEN NAAR HET BELOOFDE LAND

Volgens een opiniepeiling waarvan de resultaten vorige zondag bekend werden gemaakt, zou Marine Le Pen de meeste stemmen krijgen mochten er nu presidentsverkiezingen zijn in Frankrijk. Marine Le Pen zou 23 % van de Fransen achter zich krijgen. De Franse president Nicolas Sarkozy en de voorzitster van de Parti Socialiste (PS) Martine Aubry zouden elk maar 21 % van de stemmen krijgen. Intussen openen de media nog meer hun deuren voor de dochter van Jean-Marie Le Pen.

Het succes van Marine Le Pen is niet alleen het gevolg van haar charisma, meer nog heeft het te maken met het beleid en de voorstellen van Rechts en Links in Frankrijk. Volgens de gewezen Franse premier Dominique de Villepin, die niet langer lid is van Sarkozy’s Union pour un Mouvement Populaire (UMP), zijn de kiesintenties het gevolg van het niet aanpakken van de dagelijkse problemen van de Fransen. Oud-minister Rama Yade is evenmin verbaasd over de opiniepeiling. “Marine Le Pen geeft de toon aan voor de politieke agenda en wij (= UMP, nvdr.) volgen haar, met name over de islam.” Malek Boutih, lid van het PS-partijbureau en voormalig verantwoordelijke van SOS Racisme, vindt dat de PS haar best doet zoals een scholier die altijd op tijd op school is en braafjes zijn huiswerk maakt, maar dat is nog niet genoeg om de beste van de klas te zijn.

Zowel ter rechterzijde (staatssecretaris Marie-Anne Montchamp) als ter linkerzijde (voormalig PS-voorzitter François Hollande) wordt opgeroepen om respectievelijk de stemmen voor Rechts en voor Links niet te laten verdelen over verschillende kandidaten bij de presidentsverkiezingen. Natuurlijk speelt die verdeeldheid ter rechter- en ter linkerzijde in het voordeel van Marine Le Pen, maar wat koop je met één Rechtse en één Linkse kandidaat als die niet geloofwaardig is om een antwoord te bieden op de sociale problemen? Marine Le Pen toont zich intussen – met de hulp van de pers – als de ‘bezorgde moeder’. Op het voorbije Landbouwsalon eind februari bleef Marine Le Pen urenlang rondhangen, met de media in haar voetsporen (foto en video). Vorige week, van maandag 28 februari tot en met zondag 6 maart, ging er geen dag voorbij of Marine Le Pen was te gast bij een nationale radio- of televisiezender.

Morgen zou Marine Le Pen te gast zijn bij Radio J, het radiostation van de Joodse gemeenschap in Parijs en Lyon. Geen haar onder een keppeltje zou eraan denken om Jean-Marie Le Pen uit te nodigen bij Radio J, maar bij Marine Le Pen ligt dat blijkbaar anders. Alhoewel. Het interview bij Radio J gaat uiteindelijk niet door na veel kwade reacties van Joodse organisaties. Blijft dat Marine Le Pen zich doorgaans als een gematigde kan voorstellen, zonder daarbij evenwel af te wijken van de krachtlijnen van het FN-programma. Eerst door Bruno Gollnisch te verslaan in de strijd voor het voorzitterschap van het FN, de man van de oude contacten bij het FN en net niet veroordeeld voor negationisme. Dan door rustig maar vastberaden het FN-programma te verkondigen, terwijl het Elysee (president Sarkozy en zijn entourage, nvdr.) zich alsmaar zenuwachtiger maakt in het vooruitzicht van de presidentsverkiezingen in 2012 en de kopstukken bij de PS het vaker met elkaar oneens dan eens zijn.

Zondag 20 en 27 maart zijn er in Frankrijk kantonale verkiezingen. Het wordt de eerste echte test voor het FN onder Marine Le Pen.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: le pen, frankrijk, internationaal |  Facebook | | |  Print

"OF HET FN OOK DEZE KEER INSPIREREND ZAL WERKEN..."

Is het allemaal triest voor de Fransen, bij ons valt nog te lachen met de vlotheid waarmee het VB nu Marine Le Pen omarmt. Bij het VB heeft men altijd meer sympathie gehad voor Bruno Gollnisch (foto: Dewinter en Gollnisch), maar nu Marine Le Pen hoge ogen gooit in Frankrijk was Filip Dewinter de eerste om Marine Le Pen publiek proficiat te wensen.

Rob Verreycken profiteerde van het succes van Marine Le Pen om kritiek te leveren op de VB-top. Rob Verreycken (bij RechtsActueel): “Het aangekondigde succes van de nieuwe jonge en vrouwelijke lijsttrekker van het FN heeft natuurlijk een ironische betekenis naar Vlaanderen toe.  Het is geen groot geheim dat het jonge Vlaams Blok voor heel wat van zijn campagnes, slogans, organisatietechnieken en ideeën de mosterd heeft gehaald bij het toen relatief jonge Front National.  Wie zich dus afvraagt hoe het VB erin zou kunnen slagen de neergaande spiraal te stoppen, heeft hier minstens een deel van het antwoord.  Maar of het FN ook deze keer inspirerend zal werken, zal nog moeten afgewacht worden...”

Met Marie-Rose Morel opzij te zetten, heeft de VB-top een gouden kans gemist om een nieuwe dynamiek te brengen in, en een nieuw kiespubliek aan te trekken voor, het VB. Er staan in de coulissen van het VB nog wel een paar andere vrouwen te trappelen om een kans te krijgen bij het VB, maar daarvoor is het intussen rijkelijk laat. Filip Dewinter is trouwens nog niet van plan om afstand te doen van zijn macht.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: dewinter, verreycken, le pen |  Facebook | | |  Print

03-03-11

SLECHT NIEUWS VOOR DE BELGICISTEN VAN HET FN

Na jaren van intern geruzie en electorale catastrofes vierde het Belgische Front national (FN) eind vorig jaar in alle anonimiteit haar vijfentwintigste verjaardag. De schaarse toehoorders kregen bij die gelegenheid te horen dat het FN zou terugkeren op de politieke bühne met de deelname aan de gemeenteraads- en provinciale verkiezingen in 2012. Het zou de eerste stap in de richting van het 'herstel' zijn. Maar Marine Le Pen, de nieuwe voorzitster van het Franse Front national, ziet het niet langer zitten dat het Belgische FN profiteert van het imago van het Franse voorbeeld.

Of dat herstel voor het Belgische FN er daadwerkelijk zal komen, is maar zeer de vraag. Het FN speelde in de voorbije jaren haar parlementaire vertegenwoordiging kwijt en raakte betrokken in een reeks schandalen om 'vous' tegen te zeggen. Zoals bekend mochten meerdere partijkopstukken zich voor de rechtbank verantwoorden voor racisme, geweld, fraude, gesjoemel en ander fraais. Na het verjaardagsfeestje werd stil gehoopt dat het absolute dieptepunt nu wel bereikt was maar ook –  en vooral – dat het effect ‘Marine Le Pen' over de landsgrens heen gunstig zou uitpakken. Marine Le Pen, opvolgster van haar vader Jean-Marie Le Pen aan het hoofd van het Franse FN, is de rijzende ster van de Franse politiek en dat speelt ook in Franstalig België een zekere rol. Volgens de peilingen is Marine Le Pen ongeveer twintig percent van de stemmen waard mochten er nu Franse presidentsverkiezingen georganiseerd worden.

Helaas pindakaas. Uit een brief tussen de Franse moederpartij en de Belgische 'volgelingen' blijkt nu dat présidente Marine Le Pen persoonlijk heeft bevolen dat het Belgische FN op geen enkele manier gebruik mag maken van haar naam en faam. In de partijcommunicatie maar ook op de persoonlijke blogs en de FB-accounts van FN-kaders wordt graag uitgepakt met het nieuwe gezicht van extreem-rechts in Frankrijk. Dat is helemaal niet naar de zin van mevrouw Le Pen. "Il n'est pas possible d'utiliser des photos me représentant pour illustrer des documents de propagande inhérent au Front national Belge",  staat te lezen in het document waar de collega's van RésistanceS een kopie van konden bemachtigen. Flaterend waren die foto’s overigens voor geen van beide partijen (foto: Marine Le Pen in gezelschap van een FN-militant uit Charleroi).

Sinds haar verkiezing tot partijvoorzitter maakt Marine Le Pen werk van een 'nieuw imago' voor het FN. Er is geen plaats meer voor de aangebrande figuren en de harde-agressieve taal waar haar vader een patent op had. En bijgevolg is er ook geen plaats meer voor relaties met louche groupuscules genre Belgisch FN. Het gegeven dat een aantal Belgische FN'ers tot op het einde hardliner Bruno Gollnisch zijn blijven steunen, Marine Le Pens rivaal voor het voorzitterschap van het FN, heeft mogelijk ook meegespeeld. Het manoeuvre van Marine Le Pen is een zoveelste tegenslag voor het Belgische FN. Uiteraard kan het Franse FN het gebruik van de partijnaam en het partijlogo in een ander land niet verbieden, maar goed voor de sfeer kan dit allerminst genoemd worden. Intussen zijn een aantal foto’s verwijderd, maar niet alle.

De relaties tussen het Franse en het Belgische FN zijn nooit optimaal geweest. Van een 'formele band' was zelfs nooit sprake. De oprichting van het Belgische FN in 1985 was een initiatief van Daniël Féret, niet van Jean-Marie Le Pen die zich liefst veraf hield van de stuntelende Belgische 'collega's'. Al kwam Jean-Marie Le Pen wel eens graag eten bij zijn Belgische collega’s, en schoof VB’er Freddy Van Gaever dan graag aan. De liefde van een man gaat door de maag.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: le pen, fn |  Facebook | | |  Print

18-01-11

OPGESTAPT

Nog maar amper verkozen als lid van het Centraal Comité van het Front national (FN) en er zijn al twee prominente leden uit dat Centraal Comité die opstappen bij het FN van Marine Le Pen. Bij het VB stapt alweer een gemeenteraadslid op.

 

Bij het FN hebben Farid Smahi en Roger Holeindre aangekondigd op te stappen. Farid Smahi (foto 1) was tot zondag lid van het Politiek Bureau en wordt bij de groep-Gollnisch gerekend. Hij is de zoon van een Algerijn die tijdens de Tweede Wereldoorlog in het Franse leger soldaat was, en meent de rekening gepresenteerd te krijgen voor zijn pro Palestijnse houding. Hij is het beu jarenlang de “bougnoule de service” te zijn geweest. Nadat hij zijn beklag maakte op het congres in Tours werd hij manu militari buitengezet door de ordedienst van het FN. Roger Holeindre is als oud-OAS’er één van de medestichters van het FN. Holeindre was ook jarenlang lid van het Politiek Bureau van het FN. Hij geraakte zwaar gewond bij een vechtpartij met maoïsten in de jaren zestig. Toen Bruno Mégret eind jaren negentig Jean-Marie Le Pen aan de kant wou zetten, koos Holeindre partij voor Jean-Marie Le Pen. In de officiële procedure voor de opvolging van Jean-Marie Le Pen koos Holeindre voor Bruno Gollnisch.

 

Ook bij ‘ons’ Vlaams Belang is men het beu. In Houthulst, in West-Vlaanderen, stapt het enige VB-gemeenteraadslid op uit het VB. Jean-Luc Gallet (foto 2) blijft echter als onafhankelijk gemeenteraadslid zetelen. Een andere VB’er komt er dus niet in de gemeenteraad. In Houthulst is het dus zoals in Sint-Lievens-Houtem, in Oost-Vlaanderen: één VB’er, en dan geen meer. Vandaag lanceert het VB een nieuwe campagne “om het immigratieprobleem aan te pakken”. Het is echter niet met terug te grijpen naar oude recepten dat de huidige problemen bij het VB opgelost geraken.

17-01-11

LA SUITE

Het 2 500ste artikel(tje) op deze blog. – In wat verschilt de nieuwe voorzitter van het Front national (FN) van de oude, en wat kunnen de gevolgen zijn van Marine Le Pen aan het hoofd van het FN in plaats van Jean-Marie Le Pen?

 

We noemden Marine Le Pen al eens de Marie-Rose Morel van het FN, qua stijl dan toch. In tegenstelling tot haar 82-jarige vader is Marine Le Pen een 42-jarige vrouw, advocate die “branchée et moderne” wil overkomen, mee met het volk is als moeder van drie kinderen en twee keer echtgescheiden. Ze slaagt erin nieuwe kiezers en militanten aan te trekken zonder de oude kiezers af te stoten. Een aantal militanten vertrekt wel omwille van Marine Le Pen. Marine Le Pen distantieert zich van haar vader als herinnerd wordt aan diens uitspraak in 1987 dat de gaskamers slechts een detail zijn uit de geschiedenis van de Tweede Wereldoorlog. Wat de toegang tot de media voor Marine Le Pen vergemakkelijkt. Ze heeft ook een liberalere visie dan haar vader over thema’s als abortus en homoseksualiteit. Wees het FN vroeger al het etiket “extrême droite” af en sprak het liever over “droite nationale”, met Marine Le Pen werd het “ni droite, ni gauche”. “Niet rechts, niet links.”

 

Anderzijds blijft Marine Le Pen trouw aan de grote lijnen van het extreem rechtse FN-programma: het verwerpen van immigratie, nu gepeperd met de strijd tegen de islam, de electorale exploitatie van de onveiligheid, de strijd tegen de mondialisering en voor de nationale voorkeur…  Marine Le Pen komt ook op voor de “laïcité”, geen invloed van het geloof op het maatschappelijk leven, en strijdt tegen de afbouw van de openbare diensten. Volgens een opiniepeiling ziet 84 % van de Fransen geen verschil in ideeën tussen Marine Le Pen en Jean-Marie Le Pen, maar Marine Le Pen heeft een groter electoraal bereik. Twintig procent van de Fransen acht het mogelijk dat ze voor Marine Le Pen zouden stemmen, tegen maar dertien procent die voor Jean-Marie Le Pen zouden kunnen stemmen.

 

Is het eerste doel bereikt – voorzitter worden van het FN –, nu komt het tweede doel in zicht: Frans president worden in 2012 of later. In 2002 stootte Jean-Marie Le Pen tot zijn eigen verbazing met 16,9 % van de stemmen door tot de tweede ronde voor de Franse presidentsverkiezingen. In de eerste ronde speelde hij de socialist Lionel Jospin naar huis. Volgens RechtsActueel "het absolute hoogtepunt van de politieke activiteit van het Front". In de tweede ronde was Jean-Marie Le Pen uiteraard kansloos tegenover uittredend president Jacques Chirac. In de opiniepeilingen doet Marine Le Pen het alvast iets beter dan haar vader in 2002. Naargelang de opiniepeiling wordt Marine Le Pen 17 à 18 procent tot zelfs 20 procent van de stemmen toegekend in de eerste stemronde voor de presidentsverkiezingen.

 

Kan Marine Le Pen daarmee doorstoten tot de tweede ronde? Dat hangt af van de verdeeldheid dan wel eensgezindheid in respectievelijk het linkse en het rechtse kamp. Maar zowel bij de Parti Socialist (PS) als bij Nicolas Sarkozy’s Union pour un Mouvement Populaire (UMP) zijn er twisten over wie de beste kandidaat is voor die volgende presidentsverkiezingen. Bij de UMP-sympathisanten zou 32 % zich kunnen vinden in de FN-standpunten, 1/3 meer dan een jaar geleden. Met Marine Le Pen aan het hoofd van het FN voelt men zich uiteraard eerder aangetrokken tot het FN dan mocht Bruno Gollnisch er de dienst uitmaken. Marine Le Pen sluit echter elke samenwerking met de UMP uit, ook als Sarkozy als uittredend president in een tweede ronde van de presidentsverkiezingen zou uitkomen tegen een socialistische tegenkandidaat. Marine Le Pen zou wél willen samenwerken met de UMP zodra het FN de grootste van de twee rechtse formaties is.

 

Intussen lukt het Marine Le Pen echter niet tot samenwerking te komen… binnen haar eigen partij. Bruno Gollnisch werd met 32,3 % verslagen voor het voorzitterschap, maar verzamelde daarmee toch nog 5 522 stemmen achter zijn naam (Marine Le Pen: 67,7 %, 11 546 stemmen). Gollnisch was jarenlang de feitelijke nr. 2 binnen het FN. Om de eenheid te bewaren binnen het FN bood Marine Le Pen nu Bruno Gollnisch aan om de officiële nr. 2 te worden van het FN. Gollnisch heeft dit evenwel geweigerd. In het nieuw verkozen Centraal Comité van het FN is de groep-Gollnisch beter vertegenwoordigd dan bij de stemming om het voorzitterschap. Met 42 op de 100 leden van het Centraal Comité, maar in het Politiek Bureau is de groep-Gollnisch dan weer ondervertegenwoordigd met slechts 10 op de 42 leden. De nieuwe voorzitter heeft van haar macht gebruik gemaakt om onder andere helemaal uit het niets een personaliteit uit het Bloc Identitaire het Politiek Bureau van het FN binnen te loodsen. Met als gevolg dat groep-Gollnisch in het Centraal Comité zich onthouden heeft bij de stemming die de samenstelling van het Politiek Bureau moest bekrachtigen. Goed begonnen !

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: frankrijk, internationaal, le pen, gollnisch |  Facebook | | |  Print

16-01-11

MARINE VOLGT JEAN-MARIE LE PEN OP

Volgens het scenario van het tweedaags congres om de opvolger van Jean-Marie Le Pen aan te duiden, zou deze voormiddag bekend worden wie de nieuwe voorzitter wordt van het Front national (FN). Vrijdagavond, rond 23u40, een dik uur nadat de stembiljetten geteld waren, circuleerde echter al onder FN-militanten dat Marine Le Pen de kiesstrijd met bijna 68 % van de stemmen gewonnen heeft, tegen zo’n 32 % voor haar concurrent voor het voorzitterschap Bruno Gollnisch. Weinig later stond de kiesuitslag op de website van een aantal Franse kranten. Bij het FN hebben ze al evenveel moeite om iets vertrouwelijk te houden als de regeringsonderhandelaars in ons land.

 

De campagne voor het voorzitterschap van het FN verliep volgens een planning die het VB  nooit aangedurfd heeft. Niet om voorzitter-voor-het-leven Karel Dillen op 8 juni 1996 te laten opvolgen door een vitaler Vlaams Blok’er; niet om Frank Vanhecke vervolgens op 2 maart 2008 door een nieuwe voorzitter van het Vlaams Belang te laten opvolgen.  Overeenkomstig artikel 11 van de statuten van het FN moet men om zich kandidaat te kunnen stellen voor het voorzitterschap de steun hebben van minstens twintig afdelingssecretarissen, en elke afdelingssecretaris kan maar één kandidaat steunen. In april vorig jaar had Jean-Marie Le Pen (82 j.) bekendgemaakt dat hij zijn voorzittershamer zou doorgeven. In juli bleek dat Bruno Gollnisch, al jaren eerste luitenant van Jean-Marie Le Pen, de steun kreeg van 30 afdelingssecretarissen. Marine Le Pen, dochter van en rijzende ster binnen en buiten het FN, kreeg de steun van 68 afdelingssecretarissen.

 

Op 1 september startte de officiële campagne voor het voorzitterschap, campagne die zou uitmonden in het veertiende congres van het FN dit weekend in Tours (pal in het midden van Frankrijk). De FN-leden konden hun stem uitbrengen tot vorige week donderdag. Een 23 000 FN’ers hebben zich hiervoor ingeschreven. Alle campagne-evenementen van de twee kandidaten werden de voorbije maanden op evenwaardige wijze aangekondigd op de FN-website, waar beide kandidaten elk ook hun visie konden geven over het programma en de toekomst van het FN. Marine Le Pen startte haar campagne al op 1 september en bezocht een vijftigtal federaties van het FN. Bruno Gollnisch wachtte tot 15 september maar bezocht vijfenzeventig federaties. Marine Le Pen is 42 j., vrouw, blond, echtgescheiden, vlotte prater, dochter van, maar niet van plan om zoals haar vader het nazi-tijdperk te vergoeilijken. Bruno Gollnisch is daarentegen 60 j., japanoloog, eeuwige luitenant van Jean-Marie Le Pen, in hoger beroep vrijgesproken maar in eerste aanleg veroordeeld voor negationisme.

 

Marine Le Pen ‘pakt’ beter op het televisiescherm dan Bruno Gollnisch. Vergelijk het met hoe Marie-Rose Morel en Marijke Dillen overkomen op het televisiescherm. Marine Le Pen deed het in de media de voorbije maanden zo goed dat ze het FN vooruit stuwde bij de opiniepeilingen over de kiesintenties. Frankrijk-watcher Koen Dillen ging deze week in ’t Pallieterke zover met te schrijven dat “linkse media de voorzittersverkiezingen van een ‘extreem rechtse’ partij mee gestuurd hebben.” Dat is natuurlijk paranoia. Media zijn niet noodzakelijk links, en hebben eerder een commerciële logica dan dat ze een strijd tussen twee extreem rechtsen willen sturen. Waar Koen Dillen wel gelijk lijkt te hebben, is als hij enerzijds Bruno Gollnisch omschrijft als een ‘bruggenbouwer’ die zich wil verzoenen met de lange rij dissidenten die het FN verlaten hebben wegens een conflict met Jean-Marie Le Pen (Carl Lang, Bernard Antony, Jean-Yves Le Gallou...). En anderzijds Marine Le Pen omschrijft als cassant en weinig diplomatisch, minachtend voor het partijpersoneel en niet bereid tot het sluiten van compromissen.

 

Het is overigens niet dat Marine Le Pen en Bruno Gollnisch fundamenteel van elkaar verschillen over de programmapunten van hun partij, de ene radicaler zou zijn dan de andere… Ze hebben elk wel hun clans. Bij Bruno Gollnisch zijn dat vooral de traditionele katholieken en extreem-rechtsen die mee aan de basis lagen van de oprichting van het FN in 1972. Bij Marine Le Pen zijn dat vooral de jongere partijkaders en de FN-jongeren. Naar het einde toe van haar campagne kreeg Marine Le Pen een televisie-interview van bijna twee uren in prime time, waardoor zich naar verluidt een 2 500 nieuwe FN-leden hebben gemeld. Maar Marine Le Pen verzekerde zich ook van instemming bij de oudere FN-leden door op een partijbijeenkomst in Lyon – met veel echo’s in de pers – de Parijse moslims die op straat hun matje om te bidden uitrollen bij gebrek aan plaats in de moskee, te vergelijken met “een bezetting”.

 

Uiteindelijk is het resultaat van de stemming voor het voorzitterschap ongeveer gelijk aan het aantal afdelingssecretarissen die respectievelijk Marine Le Pen en Bruno Gollnisch steunden voor hun kandidatuurstelling. Ook al betekent de steun voor de kandidaatstelling formeel niet een inhoudelijke steun, het resultaat van de stemming bij het FN verbaast niet. Enkele honderden betogers trokken gisteren door de straten van Tours opdat de ideeën van het FN niet de enige zouden zijn die in Tours verspreid werden. Na afloop van de betoging kwam het helaas tot een confrontatie met de politie. De betoging zelf bracht, naargelang de bron, 1 800 tot 3 000 mensen op de been. (Morgen op deze blog: de gevolgen van de keuze voor Marine Le Pen.)

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: frankrijk, internationaal, le pen, gollnisch, actie |  Facebook | | |  Print

12-09-08

EXIT LE PEN (BINNEN 2 JAAR ALTHANS)

Het extreem-rechtse en onderhand hoogbejaarde boegbeeld Jean-Marie Le Pen heeft het einde van zijn politieke carrière met zoveel woorden aangekondigd. Hij deed dat in een interview met 'Valeurs Actuelles'. De FN-voorzitter onthulde o.m. dat hij niet deelneemt aan de volgende presidentsverkiezingen. Die verkiezingen komen er wel pas aan in 2012. Van de voorzitterszetel zal hij pas afstand doen binnen een tweetal jaar. We hebben dus nog tijd zat om te wennen aan een politiek Frankrijk zonder Le Pen.  

Mr. le président schoof tijdens het vraaggesprek op Noord-Koreaanse wijze zijn dochter Marine naar voor als meest geschikte opvolger. De partij Front National, opgericht door de 'geliefde leider' himself aan het begin van de jaren '70, zit na de electorale successen van de jaren '80 en '90 in bijzonder slechte papieren. De kiezers zijn en masse richting Sarkozy gevlucht en de partijkas is zo goed als leeg. Het partijhoofdkwartier werd recent nog noodgedwongen verkocht aan een Chinese investeringsgroep. Zelfs de gepantserde limo van de Bretoense brulboei staat te koop. Eerder dit jaar trok oud-medestander Bruno Mégret, jarenlang de nummer 2 van het Franse FN, zich al terug uit de politiek.

06:30 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: fn, le pen, marine le pen, front national, megret |  Facebook | | |  Print