07-12-10

NIEUWE HOOFDREDACTEUR VOOR 'T PALLIETERKE

Bij ’t Pallieterke, favoriet weekblad van ranzig Vlaanderen, hebben ze een nieuwe hoofdredacteur: Karl Van Camp. Na stichter Bruno De Winter, Jan Nuyts en Leo Custers, nog maar de vierde nieuwe hoofdredacteur. Het illustreert dat ’t Pallieterke door slechts een handvol mensen bijeengeschreven wordt. Andere bladen zagen sinds 1945 meer hoofdredacteurs de revue passeren.

 

Het lijkt er overigens niet op dat er wat zal veranderen aan de redactionele lijn van het blad. Karl Van Camp (50 j.) doorliep in Antwerpen het katholiek onderwijs. In Brussel, waar Van Camp terecht komt voor zijn studies als architect, leert hij het Vlaams studentenleven (en de daarbij horende kroegen) van dichtbij kennen. Hij richt het NSV-Brussel op en is er gedurende jaren praeses van. In 1982 schrijft Karl Van Camp zijn eerste stukje voor ’t Pallieterke, als studentencorrespondent voor Brussel. Ook na zijn studies blijft Van Camp stukjes schrijven voor ’t Pallieterke. Hij helpt tussendoor ook nog Jan Nuyts bij de opmaak van het blad. Karl Van Camp zorgt ervoor dat ’t Pallieterke met een promotieteam aanwezig is op de IJzerbedevaart en het jaarlijks Zangfeest in het Sportpaleis in Antwerpen (nu nog slechts in de Lotto Arena). Hij doet ook enkele jaren de regie van het Zangfeest en engageert zich bij de Vrienden van Zuid-Afrika toen Zuid-Afrika nog kreunde onder het apartheidsregime. Karl Van Camp is stichtend lid, en pas opnieuw verkozen als ringvoorzitter, van de Vlaams-nationalistische serviceclub Marnixring Max Wildiers. De Marnixring, waarvan de Marnixring Max Wildiers één van de tweeënzeventig 'ringen' is, is een Vlaamse serviceorganisatie opgericht eind jaren zestig met als doelpubliek van haar dienstbetoon "de beproefde stamgenoten", een eufemistische term voor de voor oorlogscollaboratie vervolgde Vlamingen. Intussen zijn de statuten van de vereniging 'gemoderniseerd', en werd bijvoorbeeld Vlaanderen Vlagt gesponsord door de Marnixring.

 

Karl Van Camp werkte de voorbije maanden al achter de schermen mee aan ’t Pallieterke. Hij zorgde voor de nieuwe website van ’t Pallieterke en een digitale nieuwsbrief. Het volgend project is ’t Pallieterke ook op iPad aan te bieden. Technologisch gaat ’t Pallieterke met Karl Van Camp erop vooruit; ideologisch en qua aanbod van artikels is er weinig veranderd. ’t Pallieterke blijft op haar manier een goede waarnemer van de Vlaamse Beweging. Het Vlaams Belang is met voorsprong de favoriete partij van 't Pallieterke, maar af en toe is men ook wel kritisch tegenover 'De Bozen'. Zo merkte ’t Pallieterke na de laatste passage van Dewinter bij De Zevende Dag op dat volgens Dewinter het VB als Vlaamse Tea Party tussen 10 en 15 procent van de stemmen kan halen. “Dewinter geeft hier publiek toe dat het VB bij de volgende verkiezingen nog stemmen gaat verliezen en dat de partij zich, volgens hem vooral moet richten op immigratie, islamisering en criminaliteit. Als dat zo is, waarom staat er dan nog Vlaams voor Belang?”

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: media |  Facebook | | |  Print

28-11-10

KIJKCIJFERS

Wat deed jij vorige zondag tussen 20u10 en 21u45? De kans is groot dat je het nog weet, maar wat als over een paar jaren de vraag gesteld wordt: “Wat deed jij zondag 21 november 2010 tussen 20u10 en 21u45?” De kans dat je het dan nog weet, is bijzonder klein.

 

Wij weten wat 219 885 Vlamingen vorige zondag tussen 20u10 en 21u45 deden. Zij keken naar de met veel trompetgeschal, spanning en sensatie aangekondigde Panorama-reportage over ‘Plan B’: kan België gesplitst worden? Ivan De Vadder zocht een aantal professoren op – naar verluidt waren de reisbeelden van de VRT-reporter die door weer en wind het hele land afreisde op zoek naar het ultieme antwoord beklijvend. Daarna volgde een debat in drie ronden: eerst Vlaamse partijkopstukken, dan Franstalige, en dan weer Vlaamse. Het VB was vertegenwoordigd door Gerolf Annemans (foto 1) die weinig anders zei dan dat je een en ander niet in een quote van twintig seconden kan uitleggen, maar dat alles klaar en duidelijk staat in zijn boek De Ordelijke Opdeling van België.

 

De conclusie uit de reportage was dat een scheiding in België kan, al is het nog niet duidelijk in hoeveel stukken dat dan zal zijn. Wat immers met Brussel? En alleszins zou de boedelscheiding veel onderhandelingen vragen. De splitsing van het kiesarrondissement Brussel - Halle - Vilvoorde is in vergelijking slechts kinderspel. En de splitsing zou ons veel geld kosten: Wallonië en Brussel nog meer dan Vlaanderen, maar ook Vlaanderen. De conclusie na het debat was dat er een wereld van verschil is tussen wat de Vlaamse en wat de Franstalige politici denken, goed dat dit eens getoond werd op televisie. Het zou meer moeten gebeuren: meer Franstalige politici op Vlaamse zenders en meer Vlaamse politici op de Franstalige zenders – het moet daar niet altijd Jean-Marie Dedecker zijn die Vlaanderen vertegenwoordigt.

 

De VRT en het VB klonken na afloop unisono: er was een taboe doorbroken. Voor het eerst werd openlijk gepraat over de splitsing van België. So what? Uit dat praten bleek dat het een helse opdracht zou zijn, als het al wenselijk zou zijn. Professor Bea Cantillon sprak van een achteruitgang van de beschaving als de sociale zekerheid gesplitst zou worden. Maar goed, 219 885 kijkers hadden hun TV-toestel op Canvas afgestemd voor dé uitzending over ‘Plan B’. In deze tijden met maanden aanslepende communautaire discussies bijzonder weinig. En zelfs iets minder dan de Panorama-uitzending de week tevoren. Naar de reportage Prison complet keken toen 221 790 mensen.

 

Naar de Koppen-reportage over Marie-Rose Morel en alternatieve geneeswijzen (foto 2) keken vorige donderdag 1 284 219 mensen. Een week tevoren haalde de Koppen-uitzending op donderdag 1 050 231 kijkers. Het is duidelijk waar Vlaanderen interesse in heeft. De uitzending met Marie-Rose Morel haalde bijgevolg eenvijfde meer kijkers dan de vorige Koppen-uitzending, en zes keer zoveel kijkers dan de Panorama-uitzending over Plan B. Eat your heart out, Gerolf Annemans.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: annemans, morel, media |  Facebook | | |  Print

01-09-10

KOMT HET TOT KLACHTEN, EN TOT WAT LEIDT HET?

Met cijfers over klachten is het altijd oppassen. Een klacht is maar een klacht: het is daarmee niet bewezen dat er inderdaad een slechte dienstverlening was, een racistische uiting, een onheuse handeling…

 

Anderzijds worden problemen ook onderschat. Wie kent de weg om een klacht in te dienen bij bijvoorbeeld een ombudsman? Wie doet de moeite om een klacht in te dienen? Ofwel verzuimt men het te doen omdat men de pesterijen al zo gewoon is. Ofwel omdat men er niet in gelooft dat het tot iets (positief) zal leiden? Last but not least als men al een klacht indient, hoe ernstig wordt de zaak dan behandeld? En is de zaak wel te bewijzen? Wordt officieel voor een weigering, een ontslag of een andere handeling geen andere reden gegeven dan de werkelijke? Met wat wij links en rechts horen, waarvan we weten dat het niet tot een klacht geleid heeft. Of de klacht niet hard kon gemaakt worden, niet noodzakelijk omdat ze niet gegrond zou zijn maar omdat de harde bewijzen niet boven water kunnen komen. Daarmee hebben we toch de indruk dat discriminatie nog steeds een onderschat fenomeen is.

 

Een bijlage bij het jongste Jaarverslag Discriminatie / Diversiteit van het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en Discriminatie geeft in elk geval de gevolgen die aan klachten over racisme werden gegeven door het parket en de correctionele rechtbanken. In 2009 werden maar liefst 657 dossiers geseponeerd. Seponering is een voorlopige beslissing om af te zien van vervolging waardoor een einde wordt gesteld aan het vooronderzoek. De zaak is dus nog niet helemaal uitgespit. De twee belangrijkste redenen voor het seponeren van een vermeend racistisch misdrijf zijn dat men de dader niet vindt (42 %) en dat men onvoldoende bewijzen vindt (ook 42 %). In 254 gevallen kwam het toch tot een uitspraak, wat leidde tot 162 veroordelingen (64 %). Daarvan waren er 100 onmiddellijke veroordelingen en 62 veroordelingen met uitstel. In 47 gevallen leidde de rechtszaak tot een vrijspraak, bij 33 werd opschorting gegeven en bij 12 werd om nog andere redenen geen veroordeling uitgesproken.

 

Bij het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en Racismebestrijding behandelen ze overigens nog wel meer dan racismeklachten. Eenderde van de klachten die ze er vorig jaar ontvingen gaat om klachten over vermoede discriminatie omwille van een handicap. Het jongste jaarverslag focust hierop in het bijzonder. Zowat de helft van alle klachten hebben betrekking op situaties in verband met werk en de media (vooral dan het internet). De klachten in verband met het internet zijn gelijk verdeeld over cyberhate via kettingmails, via Web 2.0-toepassingen (Facebook, blogs…) en via klassieke websites. In opmars bij die laatsten zijn websites die willen informeren over ‘de ware aard’ van de islam met als enige bedoeling de islam te demoniseren. Kritiek op de islam is toegelaten, en de vrijheid van meningsuiting geldt ook voor ideeën die kwetsen, choqueren of verontrusten. Anders is het evenwel als dit (voortdurend herhalen) aanzet tot haat, geweld of discriminatie op grond van de criteria die door de wet beschermd zijn.

 

Het VB pleitte bij de jongste parlementsverkiezingen opnieuw voor de afschaffing van het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en Racismebestrijding, en nu hun brave vorige voorzitter voor de rechtbank in Sint-Niklaas gedaagd wordt wegens een racistisch artikel in een VB-publicatie, is die roep er niet op verminderd. Maar de helft van de klachten die het Centrum behandelt gaat niet over klachten voor vermeend racisme, maar wegens discriminatie omwille van handicap, leeftijd, enzomeer. Moet het Centrum voor het VB desondanks afgeschaft worden, of mag het Centrum blijven als het maar geen klachten wegens racisme behandelt?

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: racisme, discriminatie, media |  Facebook | | |  Print

30-08-10

RECHTSACTUEEL KAN EIGEN AMBITIES NIET WAARMAKEN

RechtsActueel.jpgVNV-vlag.JPG

Ruim drie maanden na de lancering van RechtsActueel wordt de indruk nog sterker dan hij al was: het rechtse alternatief voor de ‘linkse’ berichtgeving op het internet RechtsActueel kan haar eigen ambities niet waarmaken. Spilfiguren van RechtsActueel zijn Yves Pernet (Voorpost) en Bert Deckers (VB-personeelslid).

 

Yves Pernet die verslag uitbrengt van de jaarlijkse herdenking van Oostfronters in Stekene, waar Pernet als Voorpost-militant toch was. Yves Pernet die een artikel op zijn persoonlijke blog over de plots roder-dan-rood Bert Anciaux overneemt op RechtsActueel… En anders is er wel ‘Charles de Dille’ die op RechtsActueel krek dezelfde mening verkondigt als Yves Pernet op zijn blog. Pernet nadat Siegfried Bracke overstapte naar de N-VA: “Stem Vlaams-nationaal en maak de keuze tussen de twee partijen (VB en N-VA, red.) volgens uw geweten. Wie niet gaat stemmen, maakt zich schuldig aan plichtsverzuim. Dit kan een verkiezing zijn waar de Belgische structuur een slag zal incasseren die ze niet zal overleven. Maar stem niet op een logebroeder!” En ‘Charles de Dille’ op RechtsActueel: “Rechts Actueel roept op om te stemmen voor de ‘V’-partijen Vlaams Belang en N-VA, maar vraagt toch om enige consequentie en gezonde verstand te laten primeren boven hypes en plat populisme. (...) Wij roepen dan ook in de eerste plaats op om te stemmen voor Vlaams-nationalistische kandidaten en niet voor logebroeders als Siegfried Bracke.” Zoek de zeven verschillen!

 

Wat dan weer vooral aan Bert Deckers doet denken, is het logo van RechtsActueel. Het kan natuurlijk puur toeval zijn, maar Deckers kennend zou dat eerder verbazen. In het logo van RechtsActueel is immers een opvallende blauwe driehoek op een oranje achtergrond verwerkt (foto 1), en waar vinden we nog zo’n opvallende blauwe driehoek bij een oranje hoofdkleur? Bij het Vlaamsch Nationaal Verbond (VNV, foto 2), Vlaams-nationalistische partij die tijdens de Tweede Wereldoorlog collaboreerde met de nazi’s. De driehoek in de VNV-vlag stond voor de drie grote rivieren van de Nederlanden: de Schelde, de Maas en de Rijn. De cirkel stond voor de eenheid van de Lage Landen. De hereniging van Vlaanderen en Nederland die niet toevallig de natte droom is van Yves Pernet. Dat daarvoor teruggegrepen wordt naar symboliek uit de collaboratie met de nazi-bezetter? Alvast Bert Deckers maalt er niet om. Om zijn nieuwjaarswensen voor 2009 over te brengen pakte Bert Deckers uit met een nieuwjaarskaartje waarop Joris Van Severen stond, nog een aangebrande figuur. Bij het VB verzorgt Bert Deckers de lay out van een aantal publicaties. Hij is best in staat het logo van RechtsActueel te ontwerpen. Het is daarenboven op naam van Bert Deckers en zijn bedrijfje Propaflandria dat de RechtsActueel-website geregistreerd is.

 

Na Kris en Yves van Man bijt hond, Bert en Yves van RechtsActueel. Alleen geven zij een veel minder volledig en genuanceerd beeld van Rechts in Vlaanderen dan de Man bijt hond-ploeg Vlaanderen in beeld brengt. In de rubriek Uitgevraagd was tweeënhalf maand lang het enige vraaggesprek een babbel met Gerolf Annemans. Als een verslag van een Voorpost-activiteit wordt gegeven, wordt het artikel van de Voorpost-website overgenomen. Het is van het faillissement van de Volksgazet in 1978 geleden dat die stijl van journalistiek nog gehanteerd wordt. En ook bij de ‘vrije nieuwsgaring’ wordt met oogkleppen gewerkt. Als Bert Deckers bijvoorbeeld verslag uitbrengt van de eerste bijeenkomst van het EJA!-project verbasterd Deckers de naam van hoofdspreker (en Deckers’ actieve Facebook-vriend) Thierry Vanroy tot “Thierry VR”. Deckers verzwijgt in hetzelfde artikel ook aan wie hij het allerbeste toewenst met EJA!: mensen die op andere dagen actief zijn of waren bij het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA), de Nationale Jeugd Nederland (NJN), No Surrender Crew, Blood and Honour Vlaanderen en Bloed-Bodem-Eer-Trouw (BBET). Naast de aanwezigheid van Tomas Boutens (BBET) kon niet gekeken worden, maar daar zwijgt Bert Deckers over op RechtsActueel. Als Thierry Vanroy daarentegen als N-SA’er bedenkingen schrijft over het Vlaams Belang, populisme en alternatieve politiek, en daarbij voorstellen doet richting Vlaams Belang, zwijgt RechtsActueel er in alle talen over.

 

De resultaten van overdenkingen en beschouwingen van de rechterkant van de Vlaamse Beweging (...) bundelen en zo voor een breed publiek toegankelijk te maken”, zoals het in de missieverklaring van RechtsActueel staat? Vergeet het. Men blijft netjes binnen de lijnen van het VB. RechtsActueel is de hobbyclub van een aantal Voorpost’ers (naast Yves Pernet bijvoorbeeld Sjors Remmerswaal en Wim De Winter) en enkele VB-personeelsleden (naast Bert Dimitri’ Deckers bijvoorbeeld Rob Verreycken en de al genoemde Wim De Winter – bij andere gelegenheden ook nog eens lijfwacht voor Filip Dewinter en Benno Barnard). RechtsActueel is ontstaan uit de frustratie dat “het internet (...) voor een groot deel in handen (is) van de linkerkant van het politieke spectrum, ongeacht het feit dat ze maatschappelijk en politiek steeds in belang krimpt.” RechtActueel staat echter – nog afgezien van de ideologische keuze – kwalitatief geenszins op hetzelfde niveau als Apache en De Wereld Morgen. 't Pallieterke zit in dezelfde ideologische hoek als RechtsActueel, maar is dan nog interessanter.

 

  • Update. Vannacht al nam een RechtsActueel-redacteur kennis van bovenstaand artikel. Om onze kritiek te pareren dat men het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) buiten beeld houdt, werd een paar uren later voor het eerst een artikel van de website van het N-SA overgenomen door RechtsActueel. Het artikel onder de kop Vlaanderen, een zigeunercamping? Neen, bedankt! komt wel voor 100 % overeen met wat men er bij het VB over denkt. Het is nu wachten op de overname of het becommentariëren van een N-SA-artikel waarin kritiek wordt geleverd op het VB, zoals over de islamofobie  van het VB.

00:07 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: media, vb-vrienden |  Facebook | | |  Print

05-08-10

KLACHT TEGEN RÉSISTANCES VERWORPEN

De rechtbank van eerste aanleg in Brussel heeft de klacht van de extreem-rechtse militant Georges-Pierre Tonnelier (FN) tegen de collega's van RésistanceS, hoofdredacteur Manuel Abramowicz in het bijzonder (foto), verworpen. Tonnelier wou alle info over zijn politieke avonturen van de RésistanceS-website zien verdwijnen. De rechtbank klasseerde de klacht zonder veel omhaal verticaal.

Tonnelier is – zoals zoveel extreem-rechtse activisten aan de andere kant van de taalgrens – actief geweest in tal van partijen, partijtjes, comités en andere groepen die iets te maken hadden met het Front National (FN) in al zijn verschijningsvormen. De man was onder meer actief in het 'Front National' (FN) en in het 'Front Nouveau de Belgique' (FNB) van Marguerite Bastien. Hij was ook één van de drijvende krachten achter het 'Comité Belge de soutien à Jean-Marie Le Pen'. Tonnelier was beroepshalve lange tijd parlementair medewerker van een aantal FN-verkozenen. In 1999, 2000 en in 2003 was hij zelf kandidaat maar raakte nooit verkozen.

In april 2006 werd hij met Daniël Féret, toenmalig voorzitter van het Front National, veroordeeld door het Hof van Beroep in Brussel wegens aanzetten tot haat, discriminatie en segregatie. Tonnelier werd veroordeeld omdat hij als webmaster een actieve rol had gespeeld in het verspreiden van het FN-racisme. Deze veroordeling werd in oktober 2006 bevestigd door het Hof van Cassatie. Hierdoor verloor hij zijn politieke rechten voor een periode van 7 jaar.

Dat verdict houdt hem vanzelfsprekend weg van electorale lijsten maar niet van het militante leven. Toen enkele medewerkers van RésistanceS hem twee maanden geleden spotten als campagneleider voor het Front National (en daarover berichtten) stapte Tonnelier richting rechtbank. Hij beschouwde deze berichtgeving als een aanslag op zijn privé-leven en vroeg om de onmiddellijke verwijdering van alle informatie over zichzelf op de RésistanceS-website. De rechtbank was allerminst onder de inruk van de argumentatie en gaf geen gevolg aan de klacht.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: media, actie, fn |  Facebook | | |  Print

28-06-10

NIET ENKEL WOESTIJNVIS: OOK VB-SYMPATHISANTEN VERSTUREN FAKE-BERICHT

Een dikke week geleden was er enige heisa omdat fake berichten van het – zo bleek – met Woestijnvis gelieerd zogenaamd onderzoeksbureau Data Driven zomaar overgenomen werden door de pers. Voor Alexandra Colen was het zelfs aanleiding om een tweede krantenverscheuring aan te kondigen, deze keer in het parlement. Maar ook het op één na leukste bericht uit VB-hoek, Uit de kleren voor het VB, blijkt een fake-bericht te zijn.

Ene Hilde De Breuckere (foto, 21 j.) ging na haar laatste examen aan de Gentse universiteit op Facebook uit de kleren omdat ze niet wilde dat haar naakt lichaam onder een boerka weggestopt moet worden. Tekstschrijver voor VB-voorzitter Bruno Valkeniers Johan Sanctorum was lyrisch over Hilde De Breuckere, NSV’er Wouter Opdenacker solliciteerde Hilde De Breuckere meteen om lid te worden van het NSV-Gent, Godelieve Vaesen stelde voor Hilde De Breuckere op grote borden in het straatbeeld af te beelden… Alleen ene Raf Milis vroeg zich af of het geen opgezet spel was. En Raf Milis, student journalistiek aan de Hogeschool Limburg, heeft gelijk. De foto van ‘Hilde De Breuckere’ is van het internet geplukt door enkele studenten. Hilde De Breuckere die uit de kleren gaat voor het VB is een fictief personage. “Jammer voor de gasten bij wie de hormonen begonnen op te spelen”, schrijven de studenten die achter het idee zitten.

Ze wilden “op een ludieke manier (…) aangeven dat het Vlaams Belang nodig is, in het Vlaamse onafhankelijkheidsproces en de strijd tegen de islamisering. Maar hun communicatie mag best wat pittiger. Vandaar Hilde, onze sexy masquotte (sic, dat moet ‘mascotte’ zijn). De verkiezingen zijn gedaan. N-VA is de winnaar, het radicalisme van het VB sloeg niet aan. Het zij zo. Als geëngageerde jongeren blijven wij nochtans geloven in een radicale remediëring van de Belgische ziekte. Wij geloven ook in een Forza Flandria, een Vlaams front dat de lamme goedzakken over de schreef kan trekken. N-VA zal zich nu in de Belgische slangenkuil moeten begeven, niemand weet in welke toestand zij daaruit zullen geraken. Het doembeeld van Egmont en het fatale Belgische compromis staat weer voor de deur. Nu gaan wij een stevige pint pakken. Leve de Vlaamse republiek, het ga jullie goed!”

Nadat ‘Hilde De Breuckere’ van Facebook verwijderd was – waarschijnlijk geen ingreep van Facebook zelf, maar een initiatief van de studenten achter het personage – had een nieuw klad Vlamingen zich bevriend met Hilde De Breuckere. Vooreerst een behoorlijk aantal VB-personeelsleden en -parlementsleden. Van Barbara Bonte over Filip De Man tot Tanguy Veys. Die laatste heeft zelfs in de kieslijst van Gent gespeurd naar het adres van Hilde De Breuckere, maar het adres natuurlijk niet gevonden. Waren ook fan geworden van Hilde De Breuckere: een aantal democraten zoals de Open VLD’ers Bart Somers en Bart Tommelein tot de babes van de N-VA Kim Geybels en Minneke De Ridder en hun kledijadviseur Siegfried Bracke. Men mag niet elk bericht wantrouwen, maar vrouwen die voor het VB uit de kleren gaan… Dat is een verzinsel.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: media, 13 juni |  Facebook | | |  Print

09-06-10

HEEFT DEWINTER HET GOED BESIEN?

Filip-DewinterWouter-Van-BesienSpijts de stakingsactie bij de VRT vandaag krijgen we toch het geplande Oog in oog-debat met Filip Dewinter (foto 1) en Vincent Van Quickenborne. Door de staking daarenboven op de zenders Eén én Canvas. Some bastards have all the luck.

Zondagavond was Dewinter ook al bij de VRT te gast, voor Het groot debat. Daarin onder andere een debat met Groen!-voorzitter Wouter Van Besien (foto 2) over kernenergie. In het afterdebat zei Knack-directeur Rik Van Cauwelaert dat Van Besien door Dewinter “tegen de muur werd geplakt over de groene energie die zwaar gesubsidieerd wordt, waar hij (Van Besien, nvdr.) geen antwoord op heeft”. Daarmee was de toon gezet voor de volgende commentatoren over het debat Van Besien - Dewinter. Wie het kernenergie-debat rustig herbekijkt zal vaststellen dat Wouter Van Besien een keuze moest maken. Zoals zo vaak gooide Dewinter meer onzin op dan een mens op korte tijd kan beantwoorden. Zo wierp hij op dat als de kerncentrales gesloten worden we op hometrainers stroom zullen moeten produceren én dat de ‘groene stroom’ zwaar gesubsidieerd wordt ten laste van de gewone elektriciteitsgebruikers. In de beperkte tijd die hij krijgt om te reageren kiest Wouter Van Besien ervoor om te antwoorden op de opmerking dat het licht dreigt uit te vallen als de kerncentrales sluiten. Had hij geantwoord op de stelling over de gesubsidieerde groene stroom… Rik Van Cauwelaert zou hem verweten hebben geen antwoord te hebben op het uitvallen van de elektriciteitsvoorziening bij het sluiten van de kerncentrales.

En dan het slot van het debat. Dewinter hekelt dat de Belgische regering om te voldoen aan de Kyoto-normen 3,4 miljoen euro uitgeeft om schone lucht te kopen en huizen te isoleren in… Hongarije. Terwijl er hier nog zoveel noden zijn voor een beter milieu. Dit is inderdaad van de pot gerukt. Je kan wie dit aanklaagt niet anders dan gelijk geven. En dat is niet anders als Dewinter dit aanklaagt. Het beter isoleren van de woningen hier staat al enige tijd in het verkiezingsprogramma van Groen! als goed voor ons milieu én onze economie. Als Dewinter nu afkomt met eenzelfde voorstel,  dan kan je Dewinter toch alleen maar gelijk geven. Het is trouwens niet de eerste keer dat het VB andere partijen achterna loopt. Zo is de VB-eis om de btw op energie te verlagen als eis gelanceerd met een petitie van… de PVDA. Intussen blijft er een hemelsbreed verschil tussen het programma van Groen! en dat van het VB. Voor Groen! moet de Kyoto-norm gehaald worden, voor het VB moeten we wel wat inspanningen doen voor een proper milieu maar geenszins meedoen aan de (dixit Filip De Man) “collectieve verdwazing” van Kyoto. Aan het slot van het tv-debatje tussen Van Besien en Dewinter wierp Dewinter trouwens op: “Dus weg met Kyoto!?”, wat Van Besien bestreed.

Dewinter gooide er ook een “Eigen Volk Eerst!” tegenaan, wegens de keuze voor het isoleren van woningen hier eerder dan in Hongarije. “Dat heb ik niet gezegd” repliceerde Wouter Van Besien nog vlug. Het belette VRT-journalist Ivan De Vadder niet om op te merken dat het het eerste debat in zijn herinnering was waarin Groen! en het Vlaams Belang het met elkaar eens bleken te zijn. Arm Vlaanderen als dé Wetstraat-watcher onder de VRT-journalisten niet meer onthoudt dan één gemeenschappelijk programmapunt en al vergeten is hoe Groen! en het VB een paar minuten eerder nog met elkaar in de clinch gingen over de kernenergie en de elektriciteitsvoorziening in het algemeen. Het zal nog even duren vooraleer het VB een écht milieuvriendelijke partij is.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: dewinter, media, 13 juni |  Facebook | | |  Print

22-05-10

AFF-BERICHT BEVESTIGD: VLAANDEREN VLAGT STOPT ERMEE

“Voortaan geen leeuwenvlaggen meer aan de finish van elke wielerkoers? De oprichter en bezieler van Vlaanderen Vlagt, Ivan Mertens (75, foto 2), vreest ervoor. Door gezondheidsproblemen moet hij stoppen en een opvolger vindt hij niet. Zijn beweging is altijd omstreden gebleven.” Aldus Het Nieuwsblad gisteren, onder de kop Vlaanderen Vlagt niet meer. Meer dan een maand geleden verscheen het nieuws dat Vlaanderen Vlagt ermee stopt al op deze blog.

“Geen wielerwedstrijd, geen veldrit, geen heiligverklaring, geen marktplein of Mertens en zijn aanhangers doken er op met een wapperende Vlaamse leeuw en een standje om vlaggen, wielertruitjes en stickers te verkopen. In tien jaar sleet Mertens 110 000 leeuwenvlaggen en deelde hij 225 000 zwaaivlaggetjes uit”, vervolgt Het Nieuwsblad. “Maar sinds de man in februari geveld is door een beroerte, is hij niet meer kunnen uitrukken voor zijn zaak. En nu houdt hij er ook officieel mee op, bij gebrek aan een opvolger. 'De andere leden - een dertigtal en allemaal oude knarren zoals ik - zijn niet in staat om de omvangrijke organisatie over te nemen. Ze hadden mij in februari beloofd dat ze mijn werk zouden voortzetten, maar het lukt hen niet. Zo waren ze eens vergeten om drie actievoerders op te halen, of zagen ze het niet meer zitten om een vrijwilliger bij nacht nog naar huis te voeren. Zo gaat dat niet, hé. Ik heb mij daar tien jaar lang tien uur per dag mee beziggehouden, met minder gaat het niet.'
(…) In tien jaar tijd is Vlaanderen Vlagt uitgegroeid tot een fenomeen, maar de beweging is altijd omstreden gebleven. Mertens zelf blijft volhouden dat zijn beweging apolitiek is, maar hij was toch een tijdlang voorzitter van de Vlaamse Volksbeweging die openlijk ijvert voor onafhankelijkheid. 'Politiek kan mij nog altijd gestolen worden. Alle partijen zijn even rot, Vlaams Belang is niet rotter dan andere partijen. Als ik kon, ik schafte ze allemaal af', zegt Mertens.

Zijn vlaggen dan. Steevast een zwarte Vlaamse leeuw op een gele achtergrond, nu het symbool van extreemrechtse groepen om te pleiten voor Vlaamse onafhankelijkheid. Vlaams Belang koopt de vlaggen gretig aan bij Mertens. 'Wat kan ik zeggen? Dit is de oudste vlag van Vlaanderen, het is de vlag van het volk. Van mij mag elke partij die gebruiken. Wij zwaaien trouwens net zo goed met de officiële Vlaamse vlag, mét rode en witte details.' Ook de financiering van zijn beweging is altijd een raadsel gebleven. Mertens zegt altijd dat hij het geld haalt uit de verkoop van zijn vlaggen, bijdragen van actievoerders die meegaan naar evenementen, en sponsoring. 'Jaarlijks haal ik 75 000 euro op bij sponsors.' Van wie? Een veelgehoorde naam is Hans Carpels, de grote baas van elektroketen Selexion en ooit getrouwd met Marijke Dillen, dochter van Vlaams Blokstichter Karel Dillen. 'Daar antwoord ik niet op. Er zijn heel wat zakenlui bij met grote sympathie voor de Vlaamse zaak, maar die het zich niet kunnen veroorloven om daarvoor uit te komen. Ik krijg overigens ook veel giften van doodgewone mensen.' Naast de geheimzinnigheid die altijd rond Vlaanderen Vlagt is blijven hangen, is er ook de ergernis bij wielerliefhebbers en -commentators die cruciale beelden missen doordat wapperende Vlaamse leeuwen het gezicht belemmeren. Om nog te zwijgen van de tragische incidenten. Veldritrijder Ben Berden krijgt in 2003 een vlaggenstok in zijn gezicht en houdt er een gebroken neus aan over. Leif Hoste ziet in Parijs-Roubaix van 2004 de overwinning aan zijn neus voorbijgaan door een Vlaamse vlag die tussen de spaken van zijn wiel geraakt.

'Ik kan er nog altijd niet bij dat tv-commentator Michel Wuyts ons toen meteen heeft beschuldigd, goed wetende dat de vlag niet van ons kón zijn omdat het een los exemplaar was. Wij zwaaien altijd met vlaggen op een stok, omdat we weten hoe moeilijk die losse vlaggen in bedwang te houden zijn. En ja, in het begin hebben we zeker fouten gemaakt. Met onze vlaggen voor de camera staan zwaaien, omdat we nog niet doorhadden hoe dat allemaal precies werkte. Maar nadien zijn we overgeschakeld op hoge vlaggen op langere stokken, zodat we het uitzicht van de renners niet belemmeren.' 'De eerste jaren waren hard. We kregen constant beledigingen naar ons hoofd geslingerd. In 2005 wilde ik ermee stoppen, ik had er genoeg van. Maar ik heb doorgezet en in 2006 kwam het kantelpunt. Er is iets veranderd in Vlaanderen. Nu voelen we ons beschermd. Als iemand ons nog durft aan te vallen, krijgt die meteen de boodschap om op te hoepelen, van mensen die ik niet ken.' ‘Ik beschouw mijn missie dus als deels geslaagd, al had ik doodgraag nog voortgedaan. Nu moeten de Vlamingen het zelf doen. Ze weten nu dat je geen pak rammel krijgt als je met een Vlaamse vlag zwaait.'”

Over dat laatste was Ivan Mertens daags tevoren concreter, in een – ook al paginagroot – artikel in Gazet van Antwerpen: “Op de E3-prijs in Harelbeke werd ik door een man beschimpt. ‘Ga weg met die vlag, ga naar Diksmuide’, kreeg ik te horen. De man moest snel inbinden. Een paar jonge gasten stapten naar hem met een duidelijke boodschap: ‘Rustig of we stampen u naar Diksmuide.’ We voelen ons momenteel beschermd door de mensen.” Voor de pubers van RechtsActueel was het meteen goed voor het Citaat van de dag. Dat Ivan Mertens geen opvolger voor zijn “levenswerk” Vlaanderen Vlagt vindt, kregen ze niet op hun website geplaatst die – volgens de missieverklaring toch – de berichtgeving over rechtse activiteiten wil centraliseren. Maar ach, misschien dachten ze: “Dat Vlaanderen Vlagt ermee stopt, is oud nieuws. Op 10 april 2010 stond het al op de AFF-blog.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vlaanderen, media |  Facebook | | |  Print

13-05-10

DEWINTER TWITTERT. LANCERING RECHTS-RADICALE NIEUWSSITE 'RECHTSACTUEEL'. AFF/VERZET HELPT COLLEGA'S

Met 13 juni in het vooruitzicht is Filip Dewinter nu ook aan het twitteren geslagen. Omstreeks 22 uur gisterenavond kregen wij het bericht door: “Home sweet home! Nu maffiafilm ‘Hoffa’ zien… Veel gelijkenis met Belgische politiek!” Dat weten we dan weer. Aarzelde Dewinter begin deze week nog of hij zou twitteren, over de nieuwe website RechtsActueel (foto 1), die gisteren online ging, is langer nagedacht.

Begin februari geraakte bekend dat een aantal trawanten vergaderden over een nieuwe website die nieuws zou brengen “vanuit rechtse ooghoek”. Hoofdredacteur zou Yves Pernet (24 j.) worden: winnaar van een kwis bij de Antwerpse Vlaams Belang Jongeren (foto), voormalig NSV-scriptor, ook nog actief in de Vlaamse Volksbeweging en het VNJ, maar de jongste tijd vooral actief bij Voorpost. Vorige week nog met Voorpost spandoeken over de Vlaamse onafhankelijkheid aan bruggen over autostrades hangend (foto 2), spandoeken die omwille van de verkeersveiligheid sneller weggehaald dan geplaatst werden. De naam van de nieuwe website was begin februari al vastgelegd, maar werd nog niet publiek gemaakt. Op 24 maart verscheen gelijktijdig op de blogs van Yves Pernet (Voorpost), Bert Deckers (VB-provincieraadslid en -personeelsid) en Rob ‘Klop’ Verreycken (OCMW-raadslid en VB-personeelslid) een teaser over de nieuwe website. Dinsdag heeft Yves Pernet zijn laatste examen aan de Universiteit Antwerpen afgelegd, gisteren kon RechtsActueel dan eindelijk online gaan. De radicaal-rechtse vleugel van de Vlaamse Beweging is in zijn geschiedenis altijd onderhevig geweest aan bepaalde terugkerende factoren. Aan inhoudelijke argumentatie is maar zelden een gebrek geweest, maar aan verdeeldheid evenmin. Waren het geen persoonlijke verschillen, dan waren het wel organisatorische waar ieder zijn eigen tijdschrift had om zijn mening te verkondigen”, schrijft RechtsActueel. “RechtsActueel (RE.ACT) wenst hierin verandering te brengen.”

“Wij wensen niet zozeer een volledig nieuwe organisatie of nieuw tijdschrift op te richten. Wij wensen de resultaten van overdenkingen en beschouwingen van de rechterkant van de Vlaamse Beweging te bundelen en zo voor een breed publiek toegankelijk te maken. Het internet is daarbij nog steeds voor een groot deel in handen van de linkerkant van het politieke spectrum, ongeacht het feit dat ze maatschappelijk en politiek steeds in belang krimpt. Met RE.ACT wensen wij dan ook de berichtgeving over rechtse activiteiten te centraliseren, rechtse ideologische beschouwingen te bundelen en een rechtse visie op mens en maatschappij weer te geven. Wij kiezen ook expliciet voor de term rechts aangezien wij menen dat wij geen complexen dienen te hebben over onze ideologische keuze. Rechts staat voor een ethisch conservatief beleid, een socio-economisch beleid dat de brede gemeenschap ten goede komt, maar waar het private initiatief niet vervangen wordt door een planeconomie. Onze webstek is bewust sober gehouden aangezien wij menen dat de inhoud moet primeren, niet zozeer de franjes. RE.ACT wenst dan ook jonge, en minder jonge, rechtse Vlamingen een forum te geven om hun visie te delen. De weg is lang, onze overtuiging is ijzersterk en ons doel is duidelijk. U bent dan ook meer dan welkom om ons op dit pad te vervoegen.”

Vermits men ook de “minder jonge, rechtse Vlamingen” een forum wil geven, is dit goed nieuws voor Eddy Hermy, de peetvader van het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA). Dan hoeft hij de lezersrubriek van Apache niet langer te gebruiken voor zijn schrijfsels. Of RechtsActueel écht pluralistisch zal zijn voor “de radicaal-rechtse vleugel van de Vlaamse Beweging” zal echter nog moeten blijken. De eerste dag was RechtsActueel gevuld met oude blogberichten van Yves Pernet en Bert Deckers, een paar korte berichten geschreven door ene ‘Charles de Dille’ (een schuilnaam die verdacht sterk verwijst naar Karel Dillen) en een interview met Gerolf Annemans. Vervelende vragen over “het verleden”, lees: Marie-Rose Morel, werden achterwege gelaten. Er zijn twee ‘dossiers’ aangelegd: één over de verkiezingen op 13 juni en één over Tsjetsjenië – wie doorklikte op dat laatste dossier vond echter... niets. Niet dat er niets te verbeteren valt aan De Wereld Morgen, maar ze zijn daar toch beter gestart dan bij RechtsActueel. We willen de collega’s van RechtsActueel echter wel wat helpen bij hun opstart. Hier een tip voor een achtergrondartikel dat de radicaal-rechtse bezoekers van RechtsActueel zeker zal interesseren. Gisteren verscheen in De Tijd in een lange lijst met faillissementen een lijntje over het faillissement van “De Beest bvba, Jezuïtenrui 4, 2000 Antwerpen (...) Cafés en bars. (...) Vonnis 15/04/2010. (...)”. Uiteraard staat dit ook in het Belgisch Staatsblad. Ongetwijfeld is er wel een RechtsActueel-redacteur die daar meer over weet.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: dewinter, media |  Facebook | | |  Print

08-05-10

VANDAAG 65 JAAR GELEDEN: DE CAPITULATIE VAN NAZI-DUITSLAND

Vandaag is het dag op dag 65 jaar geleden dat er een einde kwam aan de Tweede Wereldoorlog door de capitulatie van Duitsland. In Frankrijk wordt de overwinning op het nazisme nog altijd gevierd met een feestdag. In ons land was 8 mei jarenlang een vrije dag voor de scholieren, en enkele jaren voor het Antwerpse stadspersoneel. Maar met de komst van een generatie managers en politici die elke voeling met de geschiedenis verloren zijn, is die verlofdag intussen afgeschaft. Wat blijft over om die heugelijke dag, en kwalijke geschiedenis vooraf, te herdenken?

In de kranten vandaag is er enkel aandacht voor de overwinning op het nazisme in De Standaard, met een interview onder de sprekende titel De nazi-jacht stelde weinig voor. In Gazet van Antwerpen staan nog wel twee rijkelijk geïllustreerde bladzijden over de wijze waarop de nazi’s op 10 mei 1940 ons land binnenvielen en de Tweede Wereldoorlog verder militair verliep, Blitzkrieg met zweefvliegtuigen, maar dat is natuurlijk niet de essentie. Voor het overige zijn het vooral Siegfried Bracke en Rik Torfs waar de kranten vandaag oog voor hebben. En Stijn Meuris. Het VRT-programma Koppen bracht vorige donderdag een opmerkelijke reportage over het nazisme en het verzet ertegen. Waarschijnlijk omdat het wat sensationeler klinkt werd de uitzending ingeleid met een verwijzing naar de Duitse inval in België (op 10 mei) zeventig jaar geleden, in plaats van het te linken aan de overwinning op het nazisme vandaag (8 mei) vijfenzestig jaar geleden. Maar het voornaamste was dat we Max De Vries (foto 1 - 96 j., uit het Limburgse Wellen) en André Van Hecke (foto 2 - 86 j., uit Dworp) en in beeld kregen. De eerste verzetsstrijder, lid van het Onafhankelijkheidsfront. De tweede collaborateur, Oostfrontstrijder. Even komt ook Karel De Mey in beeld, verzetsstrijder en nog altijd antifascist in woorden en daden. Bij Max De Vries zie je een link met nu in de achtergrond: de bekende affiche Nie Wieder Faschismus - Stop Vlaams Blok (foto 3). Koppen verzuimde een gelijkaardige link te leggen bij André Van Hecke. André Van Hecke was in het begin van de jaren tachtig bij de federale verkiezingen in Brussel lijsttrekker voor het Vlaams Blok, nu Vlaams Belang.

 

 

André Van Hecke was in 1981 en 1985 lijsttrekker van het Vlaams Blok in Brussel, telkens voor de Kamerlijst. Zijn echtgenote Jeanine Colson stond eveneens als kandidate op de Vlaams Blok-lijst. Zij was de verantwoordelijke uitgeefster van de Nederlandse vertaling van Het dagboek van Anne frank: een vervalsing van de Franse revisionist Robert Faurisson. André Van Hecke is nog altijd in hetzelfde bedje ziek. In de Koppen-uitzending betwist Van Hecke dat er zes miljoen Joden zijn omgekomen in de concentratiekampen en gaskamers van de nazi’s. Van Hecke kijkt nog altijd met ontzag naar zijn ‘chef’, Adolf Hitler wiens portret in Van Heckes huiskamer hangt. Als oud-Oostfronter was André Van Hecke aanvankelijk lid van het in 1953 opgerichte Sint-Maartensfonds. Vereniging die in 2006 opgedoekt werd omdat de leden te stramme spieren kregen, opgedoekt na huldeblijken van Voorpost en het VNJ. In 1980 kende het Sint-Maartensfonds een afsplitsing met de kring Hertog Jan van Brabant dat het tijdschrift Periodiek Contact uitgaf. En het is hier dat we André Van Hecke dan terugvinden. Was het Sint-Maartensfonds meer op het oorlogsverleden gericht, Hertog Jan van Brabant legde meer de nadruk op de levensbeschouwing van de Waffen SS. André Van Hecke was betrokken bij de oprichting van het Vlaams Blok. Vandaar zijn beloning met het lijsttrekkerschap voor die partij, en de amnestie-eis die nog altijd door het Vlaams Belang gedragen wordt. Ook al vinden sommigen bij het VB dat de amnestie-eis intussen achterhaald is.

·         Koppen-reportage 70 jaar na de Duitse inval.

·         Solidair-artikel over de rol van de communisten bij het verzet tegen de nazi’s.

20:02 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: media, vb |  Facebook | | |  Print

11-04-10

JE KAN MAAR BETER NIET GESTEUND WORDEN DOOR HET VB

Vorige week ondervond Benno Barnard tot zijn schade en schande dat je beter niet aanpapt met het VB. De zaak leverde wel een geestige column op van Marie-Rose Morel. Maar dat is slechts een schamele troost in vergelijking met de draak van een vonnis, een democratie onwaardig, die op het verstoren van de lezing van Barnard volgde. Aanpappen bij het VB is één zaak, ongevraagd gesteund worden door het VB is een andere zaak maar evenmin heilzaam. Dat ondervond Wouter Van Bellingen vrijdagavond.

Wouter Van Bellingen, de zwarte schepen van Sint-Niklaas, drie jaar geleden het mikpunt van roddels en kritiek vanwege het VB, kreeg onverwacht steun van het VB voor zijn deelname aan het VTM-programma Sterren op de dansvloer.  Vorige week verspreidde het VB in Sint-Niklaas per mail een oproep om Wouter Van Bellingen te steunen bij zijn gooi naar de roem als danser. Op de nationale website van het VB werd de steunbetuiging graag gemeld. Samen met zijn danspartner Olga Terechova lag Van Bellingen er vorige week al bijna uit, hij kon dus alle steun gebruiken. Maar helemaal nobel was die steunbetuiging van het VB natuurlijk niet. Het VB hoopte Van Bellingen in de danswedstrijd te houden zodat hij vrijdag 23 april weer moest kiezen tussen een opname van Sterren op de dansvloer en de gemeenteraadszitting in Sint-Niklaas. Vorige maand had Van Bellingen al eens gebrost op de gemeenteraad, om bij de opnames van Sterren op de dansvloer te kunnen zijn. Iets wat hem kwalijk genomen werd door zijn coalitiepartners in het stadsbestuur van Sint-Niklaas, en uiteraard ook het VB. Samen met de Limburgse autopiloot Anthony Kumpen kreeg Wouter Van Bellingen vrijdagavond ex aequo de minste punten van de vakjury, en de publieksjury belde en sms’te Van Bellingen uit het programma.

Oogst Van Bellingen nog enige sympathie – doe het maar eens die danspassen aan te leren en je dan nog door het televisiepubliek laten afrekenen – het VB ging helemaal af als een gieter. De oproep van het VB om Van Bellingen te steunen was niet zonder bijbedoeling, maar daarenboven ook nog eens een slag in het water.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: media |  Facebook | | |  Print

17-03-10

NIET GRAPPIG MAAR BELEDIGEND EN KWETSEND

Facebook, het is niet alleen een communicatiemiddel. “Het is ook een strijdmiddel”, zei ons laatst nog de betreurde Jos Geudens. Helaas wordt Facebook ook gebruikt om weerzinwekkende grapjes over Joden te verspreiden, en vandaar is het maar weinig moeite om de Holocaust te minimaliseren.

“Weet je wat het luxueuste hotel ter wereld is? Auschwitz, met een miljoen sterren!”; “Een SS’er vraagt aan een meisje in Birkenau hoe oud ze is. Het meisje antwoordt dat ze morgen vijf jaar wordt. ‘Maar, neen…’, repliceert de SS’er.”; “Wat is het toppunt van een dilemma voor een Jood? Gratis hesp!”; “Geld heeft geen geur? Waarom hebben de Joden dan zo’n grote neus?”… Enzovoort, enzoverder. We besparen jou de ‘grappen’ waarom een Jood een keppeltje draagt, of wat het verschil is tussen een Jood en een pizza. Grappen die door de auteurs op het internet gelanceerd worden onder het motto dat grappen niet dodelijk zijn, zoals ook Zyklon B nooit iemand gedood heeft (sic).

Er zijn nogal wat mensen die zich ‘vriend’ hebben verklaard van deze Facebook-pagina’s, maar pas later zagen van wat ze eigenlijk ‘vriend’ waren geworden en dan ook hun ‘vriendschap’ expliciet opzegden. Desalniettemin zijn er meer dan drieduizend ‘fans’ voor deze weerzinwekkende pagina’s. Wie de initiatiefnemer is, is niet bekend. De profielpagina is blanco gelaten. In elk geval is er klacht over neergelegd bij Cyberhate. Niet door een Jood, maar door een gewone Vlaming.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: racisme, media |  Facebook | | |  Print

16-03-10

GEERT WILDERS BIEDT GEEN UITWEG VOOR VB

Enige commotie zaterdagavond in een hotel in Monschau (Duitsland). Rond 20.00 uur duiken een aantal bodyguards op in de lobby van het hotel. Even later verschijnt de politie, en er komt ook een ambulance aan. De hulpdiensten blijven enkele uren ter plaatse. Wat er aan de hand is? Geert Wilders verblijft er en is even onwel geworden. Waarom was de omstreden kopman van de Partij voor Vrijheid (PVV)  van de kaart? Het was toen toch nog niet bekend dat Jurgen Verstrepen en Margriet Hermans een nieuw televisieprogramma gaan maken. Was het dan omdat Job Cohen Wouter Bos als PvdA-leider opvolgt? “Die theedrinkende multiknuffelaar is wel het laatste wat we nodig hebben”, meent Wilders. Neen. De verklaring is eenvoudiger. Wilders was oververmoeid. Dat heb je natuurlijk als je quasi alleen het gewicht van een partij moet torsen. Vraag het Jean-Marie Dedecker maar, het is geen pretje.

We wensen niemand oververmoeidheid toe, maar het voorbeeld van Wilders is ook om een andere reden niet te volgen. Dat menen toch een paar lezers van Knack on line nadat daar vorige week een interview over het VB met kenner van conservatief Vlaanderen Leo Delcroix was verschenen. Leo Delcroix: “Het Vlaams Belang is steeds een partij met gesloten gelederen aan de top geweest. De huidige gevechten tussen personen en hun clans zijn daarom abnormaal. Blijkbaar geldt ook voor het Vlaams Belang dat alles gesmeerd loopt zolang het electoraal goed gaat. Maar als er nederlagen volgen, worden de barsten zichtbaar. Het Vlaams Belang heeft een stevige klap gekregen bij de Vlaamse verkiezingen vorig jaar. De ommekeer was echter reeds ingezet bij de gemeenteraadsverkiezingen in 2006. Filip Dewinter verloor in Antwerpen de slag om het burgemeesterschap en toen al bleek de rek eruit te zijn. Het Vlaams Belang kan enkel eendrachtig blijven als er opnieuw gewonnen wordt. Maar dat lijkt me alleen mogelijk te zijn als de partij kan inspelen op bijvoorbeeld een breed ongenoegen over een grote immigratiegolf. Doet die mogelijkheid zich niet voor, dan denk ik dat het Vlaams Belang in een koers naar beneden zit.'”

Delcroix meent dat het interne gerommel minder te maken heeft met de politieke lijn van het Vlaams Belang dan met een zekere animositeit tussen personen. “Die animositeit is er altijd geweest, ook toen wijlen Karel Dillen de partij voorzat. Ze werd ondergesneeuwd door de roes van de verkiezingsoverwinningen. Nu die verdwenen is, ontaarden de tegenstellingen in smerige aanvallen onder de gordel over geld, vermeende relaties enzovoort. Ik ken Valkeniers goed. Hij is zeker geen vreemdelingenhater. Hij heeft als niet-politicus de leiding van het Vlaams Belang genomen en geprobeerd om het over een andere boeg te gooien, omdat hij het uitzichtloze van het oppositiekeurslijf voor de partij inzag. Maar de oude, harde kern volgt hem niet. Ik vrees dat hij zijn tanden zal stukbijten en dat Dewinter met de radicale vleugel ook formeel de macht zal grijpen.” Delcroix ziet Dewinter dan ook niet meteen van stijl veranderen. “Van een rottweiler kun je geen schoothondje maken. Het is zijn sterkste troef. Als hij die harde aanpak opgeeft, verloochent hij zichzelf en verliest hij zijn geloofwaardigheid bij zijn achterban zonder nieuwe mensen aan te trekken.”

Het interview van Leo Delcroix verscheen vorige dinsdag op Knack on line, en in het commentaar van lezers werd tweemaal een vergelijking gemaakt met de Nederlandse politicus Geert Wilders. Lezer 1: “Dat gezever over ‘onenigheid’ binnen de partij is zo oud als de partij en haar voorgangster het Blok zelf. Meestal gewoon wishfull thinking van links of hooguit een poging om wat barstjes te slaan in het bastion, meer niet. Het VB is en blijft een fascistische partij, wat betekent dat ze in de oppositie zal blijven tot ze de absolute meerderheid haalt. De kans dat dat in de nabije toekomst gebeurt is eerder klein, dus om nu niet teveel aanhang te verliezen moet ze niet proberen ‘salonfähig’ te worden, maar keihard oppositie blijven voeren. Het experiment Valkeniers was het proberen waard, maar heeft geen resultaat, dus gaat men terug naar de bron. Niet met Wilders als voorbeeld, want die komt bij VB-stemmers over als een domme ‘janet’.

Na een uithaal naar Leo Delcroix die wegens verjaring is vrij gesproken van onwelriekende zaken zoals het milieuboxenschandaal, zegt lezer 2: “Neemt niet weg dat de Leo waarschijnlijk wel gelijk heeft: de Flup vertoont alle tekenen van iemand die niet kan beseffen dat de tijden veranderd zijn. Overigens lijkt de Jean-Marie uit ‘het Palermo aan de Noordzee’ mij in hetzelfde bedje ziek. Vandaag de dag moet men immers over de vaardigheden beschikken van een Pim Fortuyn of Geert Wilders: op een splijtende en bijtende manier de waarheid weten te treffen, en onderwijl toch hoffelijk weten te blijven. Een kunst die Geert Wilders meer beheerst dan wie ook hebben we moeten vaststellen ter gelegenheid van de gemeenteraadsverkiezingen vorige week.” Volgens lezer 1 is Wilders dus geen goed voorbeeld voor de VB-kiezers; volgens lezer 2 is er bij het VB niemand die Wilders kán nadoen. Wat dan gedaan? Verder richting uitgang!

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: nederland, dewinter, media, vb |  Facebook | | |  Print

25-02-10

HOE BOB DAVIDSE DE NAZI'S VERSCHALKTE

Vandaag wordt in Antwerpen ‘Nonkel Bob’ begraven, het eerste gezicht van de kinderprogramma’s bij de openbare omroep en de man die generaties muzikanten gitaar leerde spelen.  Er is sinds zijn overlijden vorige week al veel gezegd, geschreven en getoond over Bob Davidse, maar een minder bekende anekdote willen we toch nog meegeven.

De in 1920 geboren Bob Davidse trad tijdens de Tweede Wereldoorlog regelmatig op in de Ancienne Belgique in Antwerpen, laatst nog in de televisieserie Oud België van Peter Van den Begin in beeld gebracht. Bob Davidse zong vooral Vlaamse liederen of liederen uit de Vlaamse sfeer. Zuid-Afrikaans hoorde daar ook bij. Zoals alle artiesten moest Bob Davidse zijn liedjeskeuze vooraf voorleggen aan de Gestapo. Bob Davidse had van een bekend Zuidafrikaans lied enkel het eerste couplet voorgelegd, en goedkeuring gekregen om het te zingen. Het derde couplet luidde echter: ‘Mama, ek wil een man hée, watter een man mijn lieve kind? Wil jij soms een Duitser hée, neen mama, een Duitse man die wil ek nie, want schweinefleisch dat lust ek nie…’, waarop zowat iedereen in de Ancienne Belgique begon te applaudisseren. Bob Davidse werd meegenomen naar de Feldkommandatur. Ze hebben hem daar pas 's avonds terug vrijgelaten. Er gaat ook het verhaal dat dit Bobbejaan Schoepen is overkomen, en in het verhaal met Bobbejaan Schoepen luidt het dat de aangehouden zanger drie weken lang werd vastgehouden. Bob Davidse of Bobbejaan Schoepen, uiteindelijk werd de geviseerde zanger in elk geval vrijgelaten nadat bleek dat de tekst van het gewraakte liedje vooraf  door het Duits bestuur in België was goedgekeurd. De nazi's waren dan toch niet in alles zo gründlich.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: cultuur, media |  Facebook | | |  Print

17-02-10

ER IS WEER WAT TE DOEN ROND KOEN

Koen Dillen (foto 1). De laatste keer dat we hem in beeld zagen, was na een VB-partijraad in Beveren als hij klaar stond om Marie-Rose Morel terug naar Schoten te rijden. Koen Dillen verving er de zieke Marie-Rose Morel enkele maanden in de gemeenteraad, en zou nu de eind vorige maand overleden VB’er Jef Michiels in de Schotense gemeenteraad opvolgen. In een persmededeling die gisteren verspreid werd door het persagentschap Belga toonde Koen Dillen zich verbaasd dat De Morgen op 6 februari zijn biografie over de Franse president Nicolas Sarkozy aanbood in de reeks Wereldbiografieën.

De biografie werd door Koen Dillen geschreven onder het pseudoniem Maarten van der Roest (foto 2 en 3). “Een eenvoudige zoekopdracht op Google had kunnen leren dat ik achter dat pseudoniem zat”, zegt Koen Dillen. Het boek zit in een reeks met vijftien biografieën die elk tegen 6,95 euro ’s zaterdags in de krantenwinkel wordt aangeboden. Volgende zaterdag kan je zo de biografie van bokslegende Muhammad Ali kopen, de week daarna – Blood and Honour’ers, reserveer jullie exemplaar! – is het een biografie van Adolf Hitler die je samen met De Morgen kan kopen. Koen Dillen is verbaasd dat zijn biografie van Nicolas Sarkozy aangeboden werd door De Morgen, “een krant die het Vlaams Belang niet meteen een warm hart toedraagt.” Dat laatste is waar, maar had De Morgen dan Dillens biografie van Sarkozy moeten weigeren voor publicatie? Dan zou er ongetwijfeld een andere persmededeling gevolgd zijn. Geen verbaasde, maar een boze reactie. Mocht de ware identiteit van 'Maarten van der Roest' De Morgen niet bekend geweest zijn – je weet maar nooit na al die ontslagen en 'vrijwillige' vertrekkers daar – het is overigens niet het enige pseudoniem dat Koen Dillen hanteert. Koen Dillen houdt van pseudoniemen.

Toen vorig jaar bekend geraakte dat Koen Dillen onder het pseudoniem Vincent Gounod een biografie van de Franse socialistische president François Mitterand had geschreven, kloeg hij steen en been dat zijn boek na het bekend worden van de ware auteur uit de boekhandel werd verwijderd, minstens niet vooraan in de boekhandel werd gelegd. De opgeblazen heisa over het boek van Koen Dillen noemden wij het (1, 2, 3). Koen Dillen hengelt nu weer naar wat media-aandacht. Bij deze heeft hij het. En nu naar de gemeenteraad in Schoten. Als Koen Dillen er even zwijgzaam is als in de gemeenteraad van Antwerpen waar hij van 2000 tot en met 2005 zetelde, heeft hij nog tijd zat om een derde biografie te schrijven.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: media, boeken, dillen |  Facebook | | |  Print

07-02-10

"OMDAT DE IRONIE NOOIT DE WERELD UIT ZAL ZIJN, BART DEBIE"

Het zijn toch onvoorstelbare klungelaars aan de top van het VB. Dan hebben ze eens een veiligheidsspecialist in huis, Bart Debie (foto). Die er wel eens te hard tegenaan gaat. Die dezer dagen heel het land afrijdt voor de Veilig Ouder Worden-campagne van het VB. Gisterennamiddag in het kader van die campagne nog een lezing gaf in een naar zijn smaak veel te klein zaaltje in Kontich. Die intussen wel beseft dat hij niet de hele waarheid in pacht heeft, maar wie heeft dat wel? Die even de voeten op de grond houdt bij het opbod aan maatregelen die men suggereert voor de problemen in het Brusselse. Die daarmee de pers haalt. Een genuanceerd standpunt bij het VB is immers nieuws. Et voilà: Bart Debie moet van Bruno Valkeniers voortaan zwijgen over het veiligheidsstandpunt van zijn partij. 

Auteur-columnist Tom Naegels vond het ook één van de opmerkelijkste nieuwsfeiten van de voorbije week. Tom Naegels (gisteren in De Standaard): “Met al die verhalen over Brussel achter de kiezen, krijg ik bijna het gevoel dat ik in de provincie woon. Wat voor een Antwerpenaar, het moet gezegd, een betrekkelijk onwennige ervaring is. Een mens zou er jaloers van worden: amper enkele jaren geleden waren wíj de iconische grootstad, waar bij ieder incident de voltallige Vlaamse pers neerstreek, klaar om elke rondslingerende spuit, elke ingeslagen ruit, elke balorige tiener in het vizier te nemen. En kijk nu: onze criminaliteit stijgt met negen procent, en er kraait geen haan naar. Vertel vandaag dat je in Borgerhout woont, en het maakt evenveel indruk als Lummen of Waarschoot. Nee, in Kuregem, in Molenbeek, dáár word je gesac-jackt, dáár kun je de oorlogswapens zo op de markt kopen, dáár schelden ze je uit voor vuile Belg. 't Is gek hoeveel ik herken in de discussies over Brussel. Los van het feit dat de situatie in een aantal wijken daar een pak ernstiger is dan wat wij ooit gekend hebben, zie je precies dezelfde dynamiek ontstaan, inclusief het zwaaien met 'objectieve' criminaliteitscijfers die niet gestegen zijn, het opsommen van alle leuke kanten van de stad, het aanhalen van haar onderfinanciering, het verwijzen naar Johannesburg en New York waar véél ergere dingen gebeuren, de getuigenissen van inwoners die nog nooit iets meegemaakt hebben, de minachting voor 'dorps', 'bekrompen', 'arm' Vlaanderen dat zijn steden altijd al gehaat heeft, de ergernis over de pers die alleen opdaagt als er negatief nieuws te rapen valt, de verbijstering ook, omdat je je eigen stad niet herkent in de vele verhalen die erover verteld worden - en aan de andere kant de overdrijvingen, de oorlogsretoriek, de eindeloze reeks getuigenissen over overvallen en beledigingen op straat, en de bittere verwijten aan al wie lijkt te minimaliseren, zelfs al gaat het enkel om een gematigder woordgebruik. En daartussenin, geklemd tussen hamer en aambeeld, de frustratie van hen die een genuanceerd verhaal willen vertellen.

Omdat de ironie nooit de wereld uit zal zijn, behoort tot die laatste sinds kort ook Bart Debie. Je moet het ze nageven, die Belangers: tot op het laatst blijven ze anti-establishment. Is het establishment laks voor criminelen, dan pleit het Belang voor zero tolerance. Pleit ondertussen iederéén voor zero tolerance, dan zeggen ze bij het Belang: 'Jamaar ho, mensen: we moeten nu niet aan opbod doen.' 'De voorstellen kunnen niet straf genoeg zijn', schuddebolt Debie, ooit bijgenaamd 'Bartje Penalty' omdat hij als Antwerps commissaris het woord 'strafschop' wel erg letterlijk nam. 'We moeten redelijk blijven. Nultolerantie kan niet als bedoeling hebben om het gros van de brave Brusselaars - van welke origine ook - lastig te vallen.' Toen vielen wij helemaal uit onze stoel. Van welke origine ook! Een Belanger die erkent dat a) het gros van de Brusselaars braaf is, terwijl b) het gros van de Brusselaars Frans spreekt en c) op de socialisten stemt, en bovendien d) daaraan expliciet 'van welke origine ook' toevoegt. En dat komt van een man die zijn burgerrechten is kwijtgespeeld na een veroordeling wegen racisme. Al moeten we eerlijk zijn: De Standaard heeft daarin, bij het uitschrijven van het interview, een beetje vals gespeeld. Als je Debies oorspronkelijke opiniestuk leest, dan staat daar: 'Men zal moeten beginnen met het bepalen en benoemen van de aan te pakken doelgroep... Laat het ons maar meteen zeggen: de doelgroep bestaat vooral uit allochtonen.' Wat Debie bedoelde was dus: beperk de doelgroep van zero tolerance tot hen die overlast bezorgen, namelijk allochtonen, zodat de brave Brusselaars, van welke origine ook zolang het maar geen allochtonen zijn, niet lastiggevallen worden. Niettemin is het een opvallende omkering van tien of twintig jaar geleden: waar vroeger iedereen zijn standpunt matigde, soms op het minimaliserende af, omdat het Belang marktleider was in straffe taal, is het nu het VB zelf dat zijn standpunt moet aanpassen aan de mainstream, om ergens het verschil te kunnen maken: gaan we straffer, of tonen we ons net meer genuanceerd? Zelfs in een dossier dat voor het volle pond tot zijn corebusiness behoort. Wetende dat het Blok in Antwerpen de problemen weliswaar op de agenda heeft gezet, maar tegelijk ook hun oplossing fel bemoeilijkt, is dat voor Brussel een hoopgevende vaststelling.”

Het verhaal is nog een beetje straffer dan Tom Naegels schetst. In het originele opiniestuk van Bart Debie staat niet dat nultolerantie niet als bedoeling kan hebben dat het gros van de brave Brusselaars “-  van welke origine ook - “ daarmee lastig wordt gevallen. Neen, er staat dat het niet de bedoeling kan zijn dat de oudere Brusselaars “- n'importe quelle origine -… Toen Debie zich laatst onder handen liet nemen in een welnesscenter in Dilbeek (“Dilbeek, waar Vlamingen thuis zijn”) liet Debie zich ontvallen: “Viviane, tu as des mains en or.” Debie wordt nog een echte Brusseleir.

00:30 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: brussel, media, debie |  Facebook | | |  Print

03-02-10

MARIE-ROSE MOREL WEET HOE DE PROBLEMEN IN ANDERLECHT AANPAKKEN

Wie wil weten wat  Marie-Rose Morel denkt over de actualiteit moet niet noodzakelijk surfen naar haar website. De hete mening van Marie-Rose Morel lees je eerst op de VRT-website deredactie.be. Amper een maand na haar eerste opiniebijdrage daar werd la Morel nu door de VRT-redactie gevraagd haar mening te geven over de situatie in Anderlecht.

Deze keer echter geen soloshow voor de Schotense. Ook Brusselaar Bert Anciaux werd om een bijdrage verzocht, en voor de verandering is dat eens een verstandige bijdrage. Maar dan het schrijfsel van Marie-Rose Morel. Mocht Kris Merckx iets dergelijks geschreven hebben, het zou geweigerd zijn wegens “te pamflettair”. Na een portie gescheld op veiligheidsexpert Brice De Ruyver, het verdedigen van de politieman “die weigerde zijn patrouille als levende schietschijf op een bezet Lemmensplein los te laten” maar het des te meer veroordelen van de Anderlechtse burgemeester Gaëtan Van Goidtsenhoven, en het ridiculiseren van de ‘Robins’ van ‘Batman Brice De Ruyver’ Sven Gatz (Open VLD), Ben Weyts (N-VA), Stefaan De Clerck (CD&V) en Renaat Landuyt (SP.A), komt Morel toe aan vier zinnetjes om te zeggen hoe zij de situatie zou aanpakken: “Jammer dat De Crem vast zit in Tadzjikistan, anders hadden ze hem eens kunnen vragen hoeveel militairen hij na de grote besparingen nog over heeft. Misschien een paracommandokazerne in Anderlecht openen? De Kalashnikovs zijn er in elk geval al goedkoop. Ik ben pro.”  Voorwaar een verrijking van het debat!

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: media, morel |  Facebook | | |  Print

31-01-10

FOREL OP VRIJDAG

“Alweer moeten de media aan zelfonderzoek doen. Het was VRT-journaliste Lisbeth Imbo die haar collega en vroegere baas Siegfried Bracke, een middelbare heterofiel van het mannelijk geslacht, aan zijn oren trok. Waar was dat nou weer voor nodig, die wulpse beelden van Marie-Rose Forel in Bracke op Vrijdag? Goede vraag, al zouden wij ze nog wat korter geformuleerd hebben: waarom Morel bij Bracke?”

Columnist Jo Van Damme sluit daarbij deze week in P-magazine aan bij wat wij eerder schreven over de blog van Marie-Rose Morel (foto) bij de VRT-website deredactie.be: Waar is dat voor nodig?. Jo Van Damme: “Behalve dat ze het Vlaams Belang uit elkaar heeft gespeeld (Morel zou zelfs de Alpen uit elkaar spelen) zien we niet meteen haar grote verdienste voor de samenleving. Dat ze een Ernstige Ziekte overwonnen heeft, weten we onderhand wel, ze heeft trouwens geen kans onverlet gelaten om ons eraan te herinneren. Imbo heeft er echter niet zozeer bezwaren tegen dat de Vlaams Belang-politica nog maar eens een personalityshow cadeau kreeg (ook in De keien van de Wetstraat was Morel al eens de vedette van de week). Haar probleem met Bracke op Vrijdag was dat Morel in dat programma werd geconfronteerd met oude filmpjes waarin ze in ondergoed poseerde of anderszins schaars gekleed met Bart De Pauw of Rob Vanoudenhoven enig komisch effect najoeg. Nou ja, geconfronteerd. Morel vond het zo te zien wel geinig, schaamde zich absoluut niet voor de beelden, wilde ze zelfs niet afdoen als een jeugdzonde. Het was een deel van haar vak destijds en ze zag dus geen reden om zich daar over te schamen. Wij ook niet. Ze zag er overigens schitterend uit in lingerie, en ze mag er vele jaren en twee kinderen verder overigens nog altijd zijn. Qua prentje, bedoel ik dan. Affaire gesloten. Nog vragen, meneer Bracke?

Toen kroop Imbo in de pen. Wat was dat nu toch de laatste tijd dat vrouwen zoals Carla Bruni, Jelle Van Riet-Lotigiers  en nu ook Marie-Rose Morel in hun blootje worden gezet omdat ze in een ver verleden ooit eens uit de kleren zijn gegaan? Deze drie namen in één en dezelfde zin, het was al een hele opgave om dat mentaal te verwerken, maar Imbo verbaasde nog meer toen ze dit vertaalde als het werk van (mannelijke) boze krachten die het niet kunnen hebben dat vrouwen aan een tweede carière beginnen. (…) Imbo, in haar blog: ‘Of u nu Carla Bruni een fijne dame vindt of een doortrapte mannenverslindster, Jelle Van Riet een sympathieke journaliste of een omhooggevallen jaloerse echtgenote, en ook, of u nu Marie-Rose Morel een slimme politica vindt of een irritant fascistisch wicht, dat doet er in deze nu even niet toe: ook zij hebben het recht om niet ongepast in hun blootje te worden gezet.’ De kwalificaties zijn voor rekening van Imbo (…).” 't Is straf wat de mensen allemaal durven schrijven.

00:30 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: media, morel |  Facebook | | |  Print

30-01-10

ONZE 'DE SLIMSTE MENS TER WERELD'-PUZZELRONDE. TANGUY VEYS IS SLIMSTE VB'ER

Dinsdag publiceerden we hier een extra ronde van de populaire televisiequiz De slimste mens ter wereldWat waren de drie verbanden in het rijtje van telkens twaalf namen en begrippen in de puzzelronde?

Bij het eerste rijtje (AMADA - Sandy Neel - Garry Hagger - Gevelschildering - 2 Fabiola - VB - Bruine kroeg - Danny Fabry - VMO - N-SA - Gesloten - Vanessa Chinitor) waren de juiste antwoorden: Eddy Hermy, café De Leeuw van Vlaanderen en ‘ze traden allen op bij het VB’. Eddy Hermy (foto 1) is de hoofdcoördinator van het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA), een marginaal groepje in alle betekenissen van het woord die enige televisiebekendheid kreeg toen eind vorig jaar Koppen en EenVandaag het ‘jeugdcongres’ van het N-SA in Oostkamp filmden. Tevoren was Eddy Hermy zowel lid van AMADA (Alle Macht Aan de Arbeiders, de voorloper van de PVDA) als van de VMO (de als privé-militie veroordeelde Vlaamse Militanten Orde van Bert Eriksson) en het VB (waar hij tot tweemaal toe werd buiten gegooid door Filip Dewinter). Het Antwerpse café  De Leeuw van Vlaanderen kwam in 2008 in het nieuws door de wijze waarop de S in de bijnaam van het café, De Beest, op de gevel geschilderd werd. Het is de stamkroeg van Sandy Neel, die er een veel besproken verjaardagsfeestje inrichtte. De Leeuw van Vlaanderen is momenteel gesloten, wat Bert Deckers tot een lange mijmering verleidde over Vlaams-nationalistische bruine kroegen. De artiesten die opgesomd werden bij de eerste puzzel traden de voorbije jaren op bij VB-manifestaties: Garry Hagger in 2004, Danny Fabry en Vanessa Chinitor in 2006 en 2 Fabiola in 2009.

Bij het tweede rijtje (Bart De Pauw - Zweedse puzzel - Onder vrienden - Jurgen Verstrepen - Rob Vanoudenhoven - John Vrancken - Siegfried Bracke - Maandblad - Monique Moens - Luc Sevenhans - Kleiner - Marie-Rose Morel) was het eerste verband het filmpje met frivole flodderaarster Marie-Rose Morel (foto 2) dat in het programma Bracke op vrijdag uitgezonden werd, met la Morel in bed met Bart De Pauw en in een kleedkamer met Rob Vanoudenhoven. Het tweede verband was het Vlaams Belang Magazine. Het formaat van dit maandblad is alweer verkleind, maar het blad bevat nu ook een Zweedse puzzel en een vriendenrubriek. Luc Sevenhans, Jurgen Verstrepen, Monique Moens en John Vrancken tenslotte zijn allen VB-parlementsleden die het VB adieu zegden. Luc Sevenhans stapte over naar de N-VA. De drie anderen stapten over naar de LDD. Limburger John Vrancken is daar intussen ook weer weg. Je kan hem geen ongelijk geven.

Bij het derde rijtje (Axelle Red - Chris Moorkens - Robby Quidousse - Tom Barman - Manager - Kristof Vanholen - Clouseau - Marnixring - Arnoud Kuipers - Gestolen laptop - Madou - Arno) waren de juiste antwoorden: de 0110-concerten, Blood and Honour Vlaanderen en Bruno Valkeniers. Axelle Red, Tom Barman, Clouseau en Arno traden op bij de 0110-concerten één week voor de gemeenteraadsverkiezingen van 2006. Tweede verband was Blood and Honour Vlaanderen. Met Chris Moorkens, Robby Quidousse en Kristof Vanholen die een paar dagen na het laatste groot concert van het traditionele Blood and Honour Vlaanderen in Diksmuide even aangehouden werden, en op 2 februari voor de Raadkamer bij de rechtbank in Veurne moeten verschijnen. En Arnoud Kuipers die tot begin vorig jaar leider van de Combat 18-versie van Blood and Honour Vlaanderen was. Hij is er intussen buiten gegooid, volgens kwade tongen wegens een geld- en vrouwenkwestie, en werd daar begin vorig jaar nog hardhandig op gewezen. Bruno Valkeniers zwaait als VB-voorzitter met de scepter op het VB-hoofdkwartier aan het Madouplein in Brussel; zijn laptop werd er laatst gestolen alhoewel geen sporen van inbraak gevonden werden; Bruno Valkeniers is stichter van de Marnixring, en voorzitter van de Antwerpen Hanze-afdeling van deze ‘serviceclub’ van Vlaams-nationalisten; en bij het VB wordt hij smalend ‘de manager’ genoemd.

We hebben onze puzzelvragen voorgelegd aan Linda De Win, Peter Vandermeersch, Bent Van Looy, Ann De Bie en Filip Joos, de kandidaten in de finaleweek van De slimste mens ter wereld. Maar geen van hen waagde zich eraan. Bij het VB en de groepen er rond en daarnaast vond men het wel een kolfje naar hun hand. Als slimste mens in die kringen kwam Tanguy Veys (foto 3) naar voren. VB-provincieraadslid in Oost-Vlaanderen, jarenlang secretaris van de Vlaams Belang Jongeren en tegenwoordig in loondienst voor de partijwerking in het Waasland. Veys had bijna alle antwoorden juist. AMADA, VMO, VB en N-SA linkte hij aan Pieter Huybrechts, maar even later corrigeerde hij zich en gaf hij Eddy Hermy als (juist) antwoord. Dat hij Huybrechts verwarde met Hermy is niet zo onbegrijpelijk. Bij de combinatie Marie-Rose Morel, Bart De Pauw, Rob Vanoudenhoven en Siegfried Bracke dachten wij aan een in Bracke op Vrijdag opgedoken filmpje van Marie-Rose Morel met Bart De Pauw en Rob Vanoudenhoven. Tanguy Veys dacht aan “mannen op de rand van een zenuwinzinking”. Het had gekund.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: media |  Facebook | | |  Print

26-01-10

DE SLIMSTE MENS TER WERELD: EXTRA RONDE

De slimste mens ter wereld kan de kruiswoordraadsels oplossen in De Morgen en Vlaams Belang Magazine, en weet waar je op het internet kan kijken naar het fotoalbum van Voorpost, maar ook dat een doorsnee optreden bij Blood and Honour strafbaar is tenzij de politie zoals gewoonlijk de andere kant opkijkt. Nu op Eén de finaleweek van De slimste mens ter wereld wordt uitgezonden, hebben we voor de bezoekers van deze blog een aangepaste versie van wat vele kandidaten, en toch zeker zij die voor het eerst deelnemen, als de moeilijkste ronde ervaren: de puzzelronde.

In de puzzelronde krijgen de kandidaten twaalf woorden voorgeschoteld waar drie verbanden in verscholen zitten. Er horen dus telkens vier woorden bij elkaar. Wie wil, kan het eens proberen. Welk zijn de drie zaken of namen verscholen in elk van de volgende rijtjes?   

  • AMADA – Sandy Neel – Garry Hagger – Gevelschildering – 2 Fabiola – VB – Bruine kroeg – Danny Fabry – VMO – N-SA – Gesloten – Vanessa Chinitor
  • Bart De Pauw – Zweedse puzzel – Onder vrienden – Jurgen Verstrepen – Rob Vanoudenhoven – John Vrancken – Siegfried Bracke – Maandblad – Monique Moens – Luc Sevenhans – Kleiner – Marie-Rose Morel
  • Axelle Red – Chris Moorkens – Robby Quidousse – Tom Barman – Manager – Kristof Vanholen – Clouseau – Marnixring – Arnoud Kuipers – Gestolen laptop – Madou – Arno

Later deze week de juiste antwoorden, en een woordje uitleg erbij. Regelmatig deze blog bezoeken helpt natuurlijk om zelf de juiste antwoorden te kunnen geven.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: media |  Facebook | | |  Print

18-01-10

OVER FRIVOLE FLODDERAARS GESPROKEN

Even een misverstand rechtzetten: sommigen denken dat wij afgunstig zijn op de vele keren dat Marie-Rose Morel de media haalt. Dat is niet (altijd) zo. Waar we vorige week wél tegen protesteerden is dat Marie-Rose Morel als enige volbloed politica een blog kreeg bij de VRT. We schreven er nog bij dat het voor ons zelfs niet eens ging over een VB’ster die een blog kreeg bij de VRT: “Een CD&V-politica bevoorrechten zou evenzeer de rol van de VRT als neutrale waarnemer in vraag brengen.” Het belette niet dat op de Capricio Italiano-blog vorige week een Morel-fan tweemaal van leer trok tegen het AFF.

Capricio Italiano, waarvan de teksten ook nog eens gepost worden op een Seniorennet-blog, was zeer ingenomen met het feit dat Morel in het VRT-programma Bracke op vrijdag verwacht werd. Een paar fragmenten, er mag al eens gelachen worden: “Deze avond laat, op CANVAS, bijhuis van de Roze Rode Omroep, mag ons aller Roosie bij Nonkel Siegfried op de schoot. (…) Ik denk dat onze vriendjes, de pietjes en de mietjes, de meisjes en de jongens van het AFF, huilend in elkaars armen, de vuisten gebald in machteloze woede, hun beeldbuis deze avond duizendvoudig zullen vervloeken. Hun Roze-Rode wereld staat op het instorten! En er staat al zo machtig veel volk aan den Dop…. Temeer daar er nu een harde katholiek als Kardinaal benoemd wordt, en geen der hunnen, noch een zachtaardig meeloper met wie ze de vloer kunnen aanvegen. Stel U voor! Een Kerkleider die de dingen durft te benoemen, zonder Zijn mening eerst te toetsen aan de Rode Heilsboodschap! Die vent weet niets van de ethiek in het kruis van hun broek! En dan die Morel! Een aartsgevaarlijke feeks in engelengestalte. Natuurlijk zal de Orangist en Beeldbuis-Flamingant die Nonkel Siegfried is, weer de galante Bompa willen uithangen, in plaats van haar, zoals al die andere ster-HOERnalisten, aan de muur van de ware Linxe Vaderlandsliefde te nagelen…. Waar gaat dat naartoe! Waar gaat dat naartoe! (…) Enfin, jullie Rode Burcht wordt weer eens ontheiligd door het reine maagdenbloed van een Blokster! En jullie moeten het toegeven : het IS een harde Tante die onder een lieftallig uiterlijk, een messcherpe tong laat horen en zien. Maar het achterste van die tong….Neen, mannekes, dat is geen spek voor Uw bek! Nog veel bookes eten, en braaf op jullie twee knietjes jullie avondgebedje bidden. Ieder dag. Dan zal ons Heerke misschien ooit ook eens wat in jullie schoentje leggen….”

In een tweede artikel maakte de auteur van de initialen AFF, van Anti-Fascistisch Front, Argeloze Frivole Flodderaars. Als wij dan toch Argeloze Frivole Flodderaars zijn, willen we graag het mooiste en verrassendste uit de Bracke op vrijdag-uitzending presenteren: een filmpje dat Siegfried Bracke had opgediept uit een programma met Bart De Pauw en Rob Vanoudenhoven en Marie-Rose Morel (foto). Veel kijkplezier ermee.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: media, morel |  Facebook | | |  Print

15-01-10

BRUNO VALKENIERS' BIJDRAGE AAN DE MEDIAKRITIEK

In De Morgen verschijnen natuurlijk nog goede zaken – De Morgen was de enige krant die in haar gedrukte editie deze week het nieuws bracht van het Blood and Honour-concert morgen en uitgebreid verslag bracht van de veroordeling van vijf rechtse skinheads in Brugge – maar gisteren sloeg de krant ons toch perplex: een volle bladzijde foto’s over de glamour op het Gala van de Gouden Schoen (foto). Waar is dat voor nodig? Wie echt de behoefte heeft om paginagroot Vanessa Hoefkens of andere echtgenotes van voetballers met om ter diepste decolleté te zien, die koopt toch Het Laatste Nieuws. Of Het Nieuwsblad. Of… Maar in De Morgen... Daarvoor kopen mensen die krant toch niet, of gaan ze toch niet overschakelen op die krant.

Het mediadebat dat Geert Buelens tussen Kerst en Nieuwjaar inzette (1, 2, 3, 4) mag gerust verder gezet worden. Het werd trouwens al verder gezet in De Standaard, bij De Werktitel, Indymedia en enkele in mediakritiek gespecialiseerde blogs. Deze week leverde ook Bruno Valkeniers zijn bijdrage, in zijn maandelijkse column op de website van het VB. Al gooit Valkeniers de lof voor het opgestarte mediadebat naar een boek dat deze zomer onder redactie van Johan Sanctorum en Frank Thevissen gepubliceerd werd, Media en journalistiek in Vlaanderen. Boek dat… amper of niet besproken werd. Voor Valkeniers is er toch een reden om het aan te halen, want het boek bevat een aantal lezenswaardige bijdragen die echter vooraf gegaan en gevolgd worden door enkele bijdragen die meer nog dan een mediakritiek een pleidooi voor het verongelijkte VB zijn. Bruno Valkeniers grasduint voor zijn column in dat laatste boek en nog een andere eerder verschenen mediakritiek, om uiteindelijk twee stellingen naar voor te schuiven: hij is tegen overheidssteun voor de pers (“Wie het ernstig meent met de pers en de persvrijheid zou (…) zeer huiverachtig moeten staan tegenover overheidssteun. De stap naar politieke inmenging is dan immers snel gezet.”) en er moet “een stevige ‘firewall’ (zo’n programma dat uw computer beschermt tegen ongewenste indringers) worden opgetrokken (…) tussen pers en politiek.”

Natuurlijk moeten onze media geen Pravda of Granma van de regeringen Leterme en Peeters zijn, en mag er wel wat minder inner circle zijn tussen politici en pers, maar het gevaar van de commercialisering, de toch ook door Valkeniers erkende “concentratievorming in het medialandschap” en “greep van gladde marketingjongens”, is reëel veel groter. Auteur en televisiejournalist Dirk Barrez wees er al op dat het niet verstandig is “te vertrouwen op privébedrijven die in de eerste plaats financiële en geen maatschappelijke winst nastreven. We doen dat toch ook niet voor onderwijs of cultuur.” En Geert Buelens erkende dat dat aspect “de opvallendste blinde vlek” in zijn essay was. Maar voor Bruno Valkeniers is dat allemaal van minder belang. Valkeniers zou eens goed het laatste hoofdstuk van Media en journalistiek in Vlaanderen moeten lezen, over waarom commentaarschrijver Roger Van Houtte ontslagen werd bij Gazet van Antwerpen. Voor wie Roger Van Houtte niet kent: hij is een Vlaamse-conservatieve journalist die ontslagen werd op aansturen van Steve Stevaert die afwilde van de “Blokkers” bij Gazet van Antwerpen. Maar Roger Van Houtte is/was geen Blokker, hij werkt nu trouwens op de studiedienst van de N-VA. Waarom gaf de Concentra-directie toe? Zijn Het Belang van Limburg en Gazet van Antwerpen SP.A-kranten geworden? Neen. Maar volgens de Limburgse Concentra-directie was Stevaert “de enige waar we een directe toegang (toe) hebben, wat zeer belangrijk is om de juiste informatie of als eerste info te krijgen waardoor we soms kunnen anticiperen.” Dus niet om politieke, maar om commerciële redenen, werd Van Houtte ontslagen.

Naast de commerciële druk die nefast is voor onze media, hebben we overigens ook onze bedenkingen bij het uitdeinend leger communicatiespecialisten bij bedrijven, politici en wie nog allemaal niet. Er werkt daar meer volk dan in de journalistiek, lazen we ergens in het boek van Sanctorum en Thevissen. “De stijgende budgetten voor bedrijfscommunicatie staan in contrast met de krimpende middelen van de media”, schreef deze week nog Katia Segers. Maar ook dat aspect veronachtzaamd Valkeniers. De nota De VRT en de democratische samenleving moet voor Valkeniers weg, overheidssteun voor de pers vindt Valkeniers nefast, en verder volstaat het dat mensen hun mening geven “met de afstandsbediening van hun tv-toestel, met de bewuste keuze voor die ene krant of een andere, en met het stempotlood.” Arm Vlaanderen.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: media, valkeniers |  Facebook | | |  Print

13-01-10

VRT-BLOG VAN MARIE-ROSE MOREL: WAAR IS DAT VOOR NODIG?

Wat hebben VRT-coryfeeën als Siegfried Bracke, Tim Pauwels en Liesbeth Imbo, auteur Kristien Hemmerechts, professor kerkelijk recht Rik Torfs, radiopresentatrice Heidi Lenaerts en Marie-Rose Morel (foto) gemeen? Ze hebben elk een blog op de VRT-website deredactie.be. Voorbije maandag werd Marie-Rose Morel immers toegevoegd aan het kransje VRT-bloggers. Bij het VB reageert men met gemengde gevoelens. De top zwijgt erover in alle talen, de basis wantrouwt de zaak.

Maandag verscheen op de VRT-website deredactie.be een column van Marie-Rose Morel over De toekomst van het Vlaams Belang… Waarom die drie puntjes achteraan de titel, wordt niet uitgelegd. Kort samengevat komt de column erop neer dat la Morel zegt dat haar partij net als andere partijen problemen kent, maar we niet moeten denken dat het VB haar laatste adem aan het uitblazen is. Morel heeft een paar suggesties om de partij meer zuurstof te geven. 1. Men moet bij het VB vernieuwing toelaten (“Vechten tegen de natuurlijke generatiewissel heeft hetzelfde effect als de Wiener Sangerknaben laten optreden in hun oorspronkelijke bezetting van 1924. Lege zalen.”). 2. Het VB moet meer vrouwelijke kiezers aantrekken (“Sinds 1948 hebben vrouwen in België stemrecht. Men kan ervoor of ertegen zijn, maar tot men een wetsvoorstel indient om het vrouwenstemrecht af te schaffen, moet een politieke partij er rekening mee houden dat meer dan de helft van de kiezers vrouwen zijn.”). 3. Er moet meer inspraak komen bij het VB (“De partij is veel meer geworden dan de integriteit van Karel Dillen. Een heuse KMO met veel personeel, veel verschillende meningen, veel clans, veel centen en veel tegenstrijdige belangen. Misschien is dit de tijd om het ‘gesundes Volksempfinden’ in te schakelen en interne partijdemocratie toe te laten.”). Marie-Rose Morel besluit met de vaststelling dat bij de Open VLD “een echte voorzittersverkiezing” mogelijk was die deze partij opnieuw op de kaart zette, en dit zonder een nacht van lange messen achteraf. “Is ook mijn partijtop klaar voor deze democratische quantumsprong?”

Maakt ook de VRT een “democratische quantumsprong” door bij haar bloggers ook Marie-Rose Morel op te nemen? Een opmerkelijke daad voor een openbare omroep die amper zes jaar geleden nog met de nota De VRT en de democratische samenleving haar medewerkers aanspoorde tot reserves en waakzaamheid voor het zomaar aan het woord laten van VB’ers. Opmerkelijk ook omdat Marie-Rose Morel de enige van de VRT-bloggers is die partijpolitiek actief is. Marie-Rose Morel schrijft haar column als “eenvoudig en trouw partijlid”. Eenvoudig is ze wel niet, een trouw partijlid wel – al was het maar omdat andere partijen (N-VA, LDD…) niet (meer) van haar willen weten. Geen van de andere VRT-bloggers manifesteert zich als partijlid. Met de VRT-bloggers Jan Van Duppen en Lucas Catherine komen we er het dichtst bij in de buurt. Jan Van Duppen is voormalig SP.A-volksvertegenwoordiger uit de Kempen. Maar hij is intussen niet alleen ex-volksvertegenwoordiger, hij is intussen ook ex-SP.A’er. En auteur Lucas Catherine tekende vorig jaar nog een steunoproep voor de PvdA+, maar het is toch niet daarmee dat Lucas Catherine zijn (inter)nationale bekendheid vergaarde. Laat staan dat hij zijn VRT-blog zou gebruiken voor afrekeningen binnen de PvdA. Met Marie-Rose Morel is dat anders. Hoe graag we ook de mening van Marie-Rose Morel lezen – het is vaak knap geschreven en hoe meer ze haar mond roert, hoe meer ze het VB in twee kampen splijt – maar dit kan toch niet. Is het de taak van de openbare omroep om politici een vrij forum te geven, en erger nog: één partij te bevoordelen? We denken het niet. Het hoeft zelfs niet eens van het vermaledijde VB te zijn, een CD&V-politica bevoorrechten zou evenzeer de rol van de VRT als neutrale waarnemer in vraag brengen. Marie-Rose Morel heeft een eigen, druk bezochte, blog. Volstaat dat niet?

Bij het VB reageert men met gemengde gevoelens. De partij heeft nog maar pas een klacht neergelegd tegen de VRT omdat in een uitzending van Villa Politica over het Europees parlement het VB niet aan bod kwam; nu de VRT Marie-Rose Morel een Vrije Tribune geeft, wordt het niet eens vermeld op de website van het VB. Als Bruno Valkeniers of Filip Dewinter een Vrije Tribune in De Standaard krijgen, is dat wel anders. Dan wordt wel een aanleiding gevonden om er naar te refereren. Houdt de VB-top zoveel als mogelijk de kiezen op elkaar over de VRT-blog voor Marie-Rose Morel, bij de VB-basis maakt de blog de tongen los. Sommigen zien er een manoeuvre in van de VRT: “Als vandaag een VB’er aan het woord gelaten wordt op de opinieblogs, is dit met een duidelijk partijpolitiek oogmerk. De VRT ziet in Marie-Rose Rebel de figuur die de partij verder kan verdelen en daarom ligt de rode loper uit.” Anderen drukken het minder diplomatisch uit: “Als de VRT het VB uitnodigt, is er stront aan de knikker.” Een derde eist maatregelen: “Het is aan het VB om haar (Marie-Rose Morel, nvdr.) op haar plaats te zetten. Dat mens werkt al lang op mijn zenuwen. Van mij zou haar C4 klaar liggen. Zij doet niks anders dan het imago van het VB schaden.” Een vierde vindt het daarentegen geweldig: “Al eens nagedacht over wie nu wie in de maling neemt: ons aller Roosie de BRT, of de BRT ons aller Roosie. Al moet ik toegeven dat het gevaarlijk kersen eten is met hoge heren. Wat dat betreft: ik denk dat ze bij de BRT nog niet aan de nieuwe patatjes zijn. Ze zijn daar misschien aan leuke speel-poppemiekes gewend, maar niet aan een overtuigde rechtlijnige harde tante als Marie-Rose. Straks laat ze die windbuilen alle hoeken van elke kamer van hun eigen heiligdom zien!”

Filip Dewinter werd door een journalist naar zijn mening gevraagd over de rechtstreekse voorzittersverkiezingen die Morel in haar VRT-blog lijkt voor te staan, al heeft ze dat toch niet letterlijk gezegd. Volgens Dewinter “werkt het systeem waarbij de voorzitter gekozen wordt door de honderden kaderleden perfect en moet dat niet aangepast worden.” Dewinter overdrijft weer eens. Het is de VB-partijraad die de voorzitter aanduidt, en die telt geen “honderden” kaderleden maar “zo’n 110”.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: dewinter, media, morel |  Facebook | | |  Print

28-12-09

TOCH EEN VB'ER DIE MEEDOET MET 'DE SLIMSTE MENS TER WERELD'

Met dagelijks anderhalf miljoen en meer kijkers is De slimste mens ter wereld een druk bekeken televisieprogramma. Stond het VB vroeger afkerig van deelname van politici aan dergelijke programma’s, tegenwoordig zou het VB maar al te graag zelf ook eens op de stoel bij Erik Van Looy zitten. Maar zou een VB’er er een even sterke prestatie neerzetten als N-VA’er Bart De Wever vorig jaar, of Villa Politica-journaliste Linda De Win dit jaar? Dat valt te betwijfelen. Bij de start van de nieuwe reeks testte Gazet van Antwerpen parallel  met de eerste uitzending de kennis van Gerolf Annemans (foto 1).

Hoe bracht Gerolf Annemans, volgens Marcel Van Thilt een belezen mens en misschien zelfs ook nog iemand met een gevoel voor humor, het ervan af? Bekijk het hier, of lees hier verder. In de eerste ronde, de kennismakingsronde, haalde Gerolf Annemans maar 10 seconden bonus binnen. Tussendoor heeft hij wel een mop vertelt. Een man vraagt aan zijn vrouw wat zij het liefst heeft: Kerstmis of seks? “Geef mij maar Kerstmis”, zegt zijn vrouw, “dat is tenminste één keer per jaar.” Veel tijd om te lachen is er echter niet: er moet in de tweede ronde telkens vier kenmerkende zaken gegeven worden over iemand of iets. “De Strangers”, is één van de thema’s. Dat valt mee, lijkt het… maar uiteindelijk kent Annemans maar één begrip typisch voor De Strangers (“Antwerpen”). Annemans dacht ook nog aan het optreden van De Strangers op de Nationalistische Conventie van het Vlaams Blok, op 24 november 1992 in Hof ter Lo in Borgerhout, maar blijkbaar is dat toch niet één van de hoogtepunten in de carrière de Antwerpse groep. In de fotoronde herkent Annemans de Vlaamse schlagerzangeres Laura Lynn niet, nochtans één van de artiesten bij de 0110-concerten vlak voor de gemeenteraadsverkiezingen in 2006. Lore, het lief van wielrenner Tom Boonen, kent Annemans evenmin. En zo gaat dat nog een tijdje verder. “Hij sloeg geen slecht figuur”, zegt de presentator-van-dienst, maar Slimste mens die avond werd Annemans niet.

Overigens vragen wij ons af waarom alweer Gerolf Annemans voor dit programma mocht opdraven. We hebben het zelf nooit gezien, maar toen de VRT voor één van de verkiezingsprogramma’s-die-de-politiek-dichter-bij-de-mensen-moet-brengen eraan dacht een VB’er naar een Turkse kapper in Beringen te sturen, was Annemans de uitverkorene. Toen een VB’er gezocht werd om een ‘goed foute literaire avond’ te becommentariëren, viel de keuze alweer op Annemans. Toen een bedrijfje in opdracht van Gazet van Antwerpen het De Slimste Mens-gehalte van een VB’er wilde uittesten, kwam men opnieuw terecht bij Annemans. Zijn er bij het VB geen andere mensen die een beetje intelligent, belezen en grappig zijn? Filip Dewinter vergrijpt zich nog niet aan De slimste mens ter wereld. Hij oefent om te beginnen voor een aantreden bij Blokken (foto 2, klik eenmaal op de foto voor een grotere afbeelding). In de aflevering van De slimste mens ter wereld van vanavond is de nieuwe kandidate actrice-presentatrice Lien Van de Kelder. Geef toe dat daar meer mensen naar uitkijken, dan als één van de vier vrouwen uit het VB-partijbestuur (Marijke Dillen, Anke Van dermeersch, Barbara Pas of Patsy Vatlet) zou aangekondigd zijn.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: dewinter, annemans, media |  Facebook | | |  Print

21-12-09

DE MANNEN EN VROUWEN VAN HET DECENNIUM

De Standaard Magazine publiceerde het voorbije weekend een top-25 van vrouwen en een top-25 van mannen die “de geweldigste bekende(re) Vlaming” waren van de voorbije eerste tien jaren van de eenentwintigste eeuw. Bij de mannen kwam Tom Lanoye het meest in aanmerking voor de selectiecriteria, zijnde: mannen die vrouwen doen zuchten van die-heeft-het, mannen die eerder impact hebben dan macht, die al iets van het leven hebben gezien en dat uistralen, een respectabel IQ maar even hoge emotionele intelligentie hebben, mannen die vrouwen kunnen doen glimlachen maar ook doen stotteren, een zweem hebben van sexappeal maar toch ver blijven van een opgefokte Chippendale. “Mannen, kortom, met wie je als vrouw zonder op je horloge te kijken gerust een uur wilt achterblijven in een vastgelopen lift.” Een terechte keuze, maar het is natuurlijk ook maar wie je jury is en wat je selectiecriteria zijn.

Belangrijker lijkt ons wat de voornaamste gebeurtenis is geweest het voorbije decenium, en hoe daar mannen en vrouwen in voorkomen, en dan zijn we het deels eens met Joël De Ceulaer die in een Extra Knack (foto 1) over Een decenium tussen angst en hoop het heeft over hoe het debat over de multiculturele samenleving de voorbije jaren ontspoord en verhard is “dat Dewinter geen uitzondering meer vormt, geen extreme stem meer is, geen afwijkende mening meer heeft.” “Grote groepen mensen hangen ons ideeëngoed aan en kopiëren onze taal, vaak zelfs zonder het te beseffen”, zegt Dewinter (foto 2) zelf. En Joël De Ceulaer – nochtans tot in elk van zijn vezels tegenstander van Dewinter – moet Dewinter gelijk geven. Joël De Ceulaer: “De belangrijkste deuntjes uit zijn jukebox zijn er bij gratie van eindeloze herhaling, ook bij vele van zijn tegenstanders onuitwisbaar ingesijpeld.” En De Ceulaer heeft er voorbeelden van bij de vleet: VRT-journalist Lieven Verstraete die in Terzake een moslima met een hoofddoek interviewde in termen van “in onze samenleving”; publicist Benno Barnard die Dewinters boek Inch’ Allah? goedpraat; Jean-Marie Dedecker die over een heel boek de stelling Waar is de poen van uw pensioen? In de pocket van Mohammed uitsmeert, en journalisten die een moord zouden begaan om Dedecker toch maar als eerste te kunnen interviewen; politoloog Bart Maddens die de VB-stelling overneemt dat men met het cordon sanitaire het separatisme wil bestrijden; links dat “de juiste problemen” zou “ontkend” hebben, maar wat dan met de flinkse SP-voorzitter Louis Tobback of nog De Morgen-comentaarschrijver Yves Desmet die het woord ‘kutmarokkaantjes’ in Vlaanderen introduceerde…

Joël De Ceulaer verwijt De Morgen de Arabische Europese Liga (AEL) van Dyab Abou Jahjah op dezelfde voet te plaatsen als de extremisten van het Vlaams Blok/Belang, terwijl de AEL “de volstrekt legitieme vertolker van een sociaaleconomisch emancipatiestreven” was. “Zeer assertief, jazeker, mùaar assertiviteit is tot nader order niet strafbaar.” Ook vrijzinnigen als Wim Van Rooy, auteur van De malaise van de multiculturaliteit, slaan ernaast als zij van leer trekken dat we “niet aan de imam mogen geven wat wij van de bisschop hebben afgepakt.” Het is een debat “grotendeels bezijden de kwestie.” Wat we “vooral moeten proberen (is) (…) de discriminerende grendels in onze scholen en op onze arbeidsmarkt weg te werken.” Er wordt volop gepraat over quota vrouwen, bijvoorbeeld in raden van bestuur. Quota voor allochtonen blijft echter een groot taboe. Joël De Ceuleer: “Is er iemand die durft beweren dat vrouwen vandaag harder gediscrimineerd worden dan mensen die behoren tot etnisch-culturele minderheden?” Men hoeft het niet met alles eens te zijn wat Joël De Ceuleer schrijft, maar men kan toch ook niet ontkennen dat er een groot deel waarheid inzit. Alleen vinden wij dat Dewinter het toch nog altijd een beetje erger voorstelt dan de andere geciteerden. Het VB ziet het natuurlijk nog anders. Op haar website noemde ze het artikel “één brok blinde frustratie” (cursivering door ons), wat nog eens versterkt werd met een cartoon van huiscartoonist Fré over datzelfde thema/zinnetje.

Onnodig te zeggen dat Filip Dewinter niet in het lijstje mannen van De Standaard Magazine voorkomt, maar dat ligt – zoals je weet – natuurlijk enkel aan de criteria die de jury hanteerde. Bij de vrouwen haalde Marie-Rose Morel de eindlijst evenmin. Nochtans zette zij ook een sterke prestatie neer: “Zij speelde klaar waar niemand anders in geslaagd is: het Vlaams Belang ten gronde richten.” Maar ze is blond en het blondgehalte van de lijst moest, zo had de jury vooraf beslist, strikt beperkt blijven. En zo vindt men altijd weer wat om de VB’ers uit te sluiten. Vandaag op de VB-website een woedend stuk over het uitsluiten van Marie-Rose Morel? Of toch maar niet?

00:30 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: dewinter, media, morel |  Facebook | | |  Print

12-11-09

‘BELGA’ IN PREMIÈRE. WIE EN WAT LATEN DE MEDIA AAN BOD KOMEN, EN WIE EN WAT NIET?

Gisterenavond ging in Mechelen Belga in première (foto 1). Een toneelstuk over de eerste generatie migranten die naar België kwam en hun hier opgroeiende kinderen, toneelstuk geschreven door Rachida Lamrabet (foto 2). Haar eersteling op dit vlak. Na in 2006 de Kif Kif Literatuurprijs ‘Kleur de kunst’ gewonnen te hebben, debuteerde Rachida Lamrabet in 2007 met de roman Vrouwland. In 2008 volgde de verhalenbundel Een kind van God. Toen Vrouwland vorig jaar bekroond werd met de Debuutprijs hield Rachida Lamrabet een beklijvende toespraak  bij de opening van de Boekenbeurs. Wat een verschil met het dankwoord van de winnares van de Debuutprijs dit jaar!

Belga gaat over een Marokkaan die in de jaren zestig vol verwachting in België aankomt. Aangetrokken door sprookjesachtige beloften hoopt hij snel en bemiddeld terug te keren naar zijn vaderland. Al gauw besef hij echter dat hij in België zijn verdere toekomst zal moeten uitbouwen. Zijn vrouw komt over uit Marokko. De kinderen komen ook mee. Ze groeien op in een Westerse maatschappij. Een maatschappij met andere normen en waarden dan die waar vader vandaan komt. Ooit… zo maakt hij zichzelf wijs, keren ze allemaal terug. Maar voor de kinderen en de kleinkinderen is er geen weg terug. Belga is een toneelstuk over de dromen van de ‘gastarbeiders’, hun bijdragen tot onze maatschappij, zowel sociaal als economisch… en over hun eenzaamheid, zoveel jaren later. Een verhaal dat vandaag nog het leven in onze steden bepaalt.

“Rachida peilt in haar werk naar de complexiteit van de mens, en dit op een meedogende, scherpe, ontroerende en ook grappige manier”, zegt actrice Lotte Heijtenis. Mourade Zeguendi, die de vaderrol speelt, spreekt vooral aan “dat we geen politiek correcte allochtonen neerzetten, maar echte mensen, van vlees en bloed, met driften en verlangens.” ‘Zoon’ Mostafa Benkerroum merkt dat allochtone jongeren weinig afweten van het verleden van hun ouders “die hun dromen opgaven om hun kinderen een betere toekomst te geven” maar nu het gevoel hebben “dat ze gefaald hebben.” Regisseur Michael De Cock zegt dat het niet dé migratiegeschiedenis is (“Het gaat over die ene man en hoe het hem verging.”) maar tegelijkertijd is het ook “belangrijk de geschiedenisvervalsing waar heel wat politici zich aan bezondigen terug te draaien.”

Belga wordt deels in het Nederlands, Frans en Arabisch gespeeld, met ondertitels voor de anderstaligen. Na de première gisterenavond wordt Belga nog verder gespeeld in de zaal van ’t Arsenaal in Mechelen, om daarna er alvast tot half februari mee op tournee te gaan. Auteur Rachida Lamrabet heeft altijd al een scherpe mening gehad over thema’s verbonden aan de multiculturaliteit, maar de laatste maanden hebben we haar niet meer gehoord. In De Standaard doorbrak ze het voorbije weekend de stilte. Rachida Lamrabet: “Het debat is te agressief geworden. Wie met een genuanceerde mening komt, is zogezegd blind voor de echte problemen. Je wordt alleen nog ernstig genomen als je je radicaal uitspreekt en een vreselijk onheil voorspelt. Benno Barnard, Luckas Vander Taelen, Geert van Istendael… (…) Op mensen als Benno Barnard ga ik niet reageren. Hij is duidelijk niet op zoek naar een dialoog. Hij wil gewoon zijn gif rondspuiten.”

Als iedereen zich laat afschrikken door geïrriteerde uitvallen, zal er op de duur helemaal geen nuance meer zijn in het debat over diversiteit. Rachida Lamrabet: “Maar ze zijn er, de mensen die een genuanceerde bijdrage leveren. Ze zijn er manifest! Academici als Sami Zemni, Nadia Fadil, Bambi Ceuppens schrijven hele boeken over het onderwerp. En vervolgens komen ze nauwelijks aan het woord. Als Jean-Marie Dedecker een boek uitbrengt, krijgt dat honderd keer meer aandacht.” “Ik vrees dat de media vooral openstaan voor het gemakkelijke, verkoopbare verhaal. Een genuanceerde visie wordt al snel te complex, je moet er even voor gaan zitten. De oorlogsretoriek die het nu zo goed doet, drijft op een wolk van angst en wantrouwen. Die is heel herkenbaar voor veel mensen. Maar waar eindig je als je ze blijft cultiveren?”

Helaas bezondigt zelfs ons favoriet televisieprogramma Phara zich hieraan. Hugo Franssen (uitgeverij EPO) formuleerde laatst overigens eenzelfde kritiek als Rachida Lamrabet over wie de media wél en wie ze niet aan het woord laten, op wat de media focussen en op wat niet. De allochtonen die in Belga opgevoerd worden staan ver van de clichés. Het is verdienstelijk, maar natuurlijk maar een klein tegengewicht voor het karikaturaal beeld dat de Wim Van Rooy's, Jean-Marie Dedecker's en anderen projecteren.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: cultuur, media |  Facebook | | |  Print

19-10-09

ONAFHANKELIJK, KRITISCH ÉN PROFESSIONEEL: DE WERKTITEL

Niet zonder een vleugje pretentie is vorige week De Werktitel gestart, een gemeenschappelijke blog gemaakt door professionele journalisten in een recent of iets langer verleden nog aan de slag bij De Morgen of elders. Hun bedoeling is hoog gegrepen: ze willen de journalistiek opnieuw uitvinden, niets minder dan dat. Met de journalistiek in de klassieke media gaat het immers niet de goede kant op. Met de financiële crunch als alibi is de commercialisering van de media nog doorgezet. En het was al zo erg: van boeken en dvd's tot K3-spullen en GPS'en, de extra's bij kranten waren en zijn belangrijker voor de verkoop geworden dan de inhoud van de krant.

Hoofdredacteur Georges Timmerman: “Met jongensachtig enthousiasme en niet gehinderd door al te bescheiden ambities stelt De Werktitel zich tot doel om, op kleine schaal en met de beperkte middelen waarover we beschikken, terug te gaan naar de corebusiness van het journalistieke métier. De belangrijkste taak van journalisten is nog altijd (te proberen) de waarheid te vertellen – en dus niet om zoveel mogelijk kranten te verkopen of zoveel mogelijk kijkers te halen. Dat die waarheid meestal verduiveld goed verborgen zit, achter een dikke sluier van mist, maakt de uitdaging alleen maar spannender. Terug naar de basis betekent dat we de marktlogica weer ondergeschikt willen maken aan journalistieke criteria. Op onze blog zult u bijgevolg geen sappige roddels lezen over het privéleven van BV’s, geen lifestylebijlagen, geen infotainment en geen leuke vakantietips. Wat we daarentegen wel willen maken, is het nieuws waarvoor de reguliere media hun neus ophalen, omdat ze dat soort onderwerpen niet meer willen, kunnen, durven of mogen brengen. De initiatiefnemers en makers van De Werktitel zijn journalisten die hun sporen verdiend hebben in de klassieke media. Ze kennen de interne keuken van de krantenredacties en weten hoeveel manieren er bestaan om de waarheid te verdraaien, te verdoezelen en te manipuleren. Ze weigeren nog langer mee te draaien in de mallemolen van de overgecommercialiseerde media. De Werktitel wil een kleinschalige, maar geloofwaardige aanzet zijn om op een correcte manier aan journalistiek te doen, zonder de perverterende invloeden van de commerce of de politiek. We zien deze blog als een journalistiek laboratorium. Wie weet waartoe dit experiment zal leiden?”

Het voorbeeld waarop De Werktitel zich inspireert, zo was te horen in de coulissen van Het Andere Boek, is het Franse Rue89. Een website opgericht door journalisten die hun informatie niet meer kwijt konden in de klassieke media, zelfs niet en uitgerekend niet in Libération. Intussen zijn die journalisten versterkt door jonge wolven met eveneens een passie voor nieuws dat ertoe doet, en is Rue89 in alle opzichten een aantrekkelijke website. Libération is nog wel een krant aan de linkerzijde van het politieke spectrum, maar in handen van Edouard de Rothschild, telg uit een van de voornaamste bankiersfamilies ter wereld, is het ook een alsmaar vervlakkende krant geworden. Rue89 is daarentegen een verfrissend, onafhankelijk initiatief met aandacht voor écht nieuws en debat. Met hoofdredacteur Georges Timmerman staat aan het hoofd van De Werktitel een ervaren onderzoeksjournalist die zijn eerste bijdragen schreef vanuit een journalistencollectief waar ondere andere ook Hugo Gijsels deel van uitmaakte. Na jarenlang gewerkt te hebben bij De Financieel-Economische Tijd en De Morgen, is het nu voor Georges Timmerman als het ware back to the roots gaan. Internetjournalistiek is nieuw voor de zeskoppige redactie waarmee men gestart is, maar dat zal men wel vlug onder de knie krijgen. Het Anti-Fascistisch Front (AFF), organisatie die al 35 jaar ageert tegen verrechtsing en rechtsextremisme, onafhankelijk van welke politieke partij ook, begroet met enthousiasme De Werktitel. Een link naar hun blog vind je in de rechterkolom van AFF/Verzet

Het voorbije weekend haalde De Standaard al het 'citaat van de dag' uit De Werktitel. De krant citeert Tom Cochez die na een analyse van de krachtsverhoudingen aan de top van het VB (foto, klik eenmaal op de foto voor een grotere versie) besluit: "Ofwel laat Dewinter Valkeniers overleven, maar dan zal het op zijn voorwaarden zijn, ofwel heeft het VB straks een andere voorzitter. Als de partij dan nog bestaat." Volgens Tom Cochez is het binnenkort afgelopen met het salonfähige VB, of afgelopen met het VB tout court. In beide gevallen gaan we daar nog plezier mee beleven, denken wij dan. Gisteren onthulde De Werktitel de hervormingsplannen die Bruno Valkeniers vandaag aan zijn partijbestuur voorlegt. Sterke journalistiek!

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: media |  Facebook | | |  Print

12-06-09

RUUD GOOSSENS EN TOM COCHEZ STOPPEN MEDEWERKING AAN DE MORGEN

Vandaag, uitgerekend op de laatste werkdag bij De Morgen van politiek journaliste Liesbeth Van Impe, geraakte bekend dat ook chef-politiek bij De Morgen Ruud Goossens (foto 1) opstapt, en VB-watcher Tom Cochez (foto 2) zijn medewerking aan De Morgen eveneens stopt.

Aan de Madoutoren in Brussel, waar de hoofdzetel van het VB is gevestigd, en in de verschillende regiosecretariaten van het VB zullen ze blij zijn. Maar niet te hard juichen ‘kameraden’, ook bij het VB vallen ontslagen (zie:  http://aff.skynetblogs.be/post/7052534) en overwegen mensen om zelf op te stappen (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/7058482). Tom Cochez was overigens al enige tijd op vrijwillige basis nog slechts freelance-medewerker geworden van De Morgen en heeft intussen al elders bijdragen geleverd (met als bekendste het steengoed interview met Marie-Rose Morel in Humo, zie: http://aff.skynetblogs.be/post/6997727). Wij zullen de bijdragen van Tom Cochez over het VB en aanverwanten missen, maar ook die van Liesbeth Van Impe en Ruud Goossens. We vinden het spijtig dat ze opstappen, maar kunnen ook begrijpen dat er omstandigheden zijn die het onmogelijk maken nog verder behoorlijk te functioneren. De Morgen is niet meer de krant van weleer.

Neem nu de knokpartij van Guido Dumarey (zie hieronder). Vandaag brengt De Morgen een bijna paginagroot interview met Dumarey, waaruit vooral de spijt voor het gebeuren naar voren komt. Titels zijn: Punchbaas Guido Dumarey betuigt spijt na klappen aan vakbondsafgevaardigde – “Te letterlijk gevochten” – “Ja, hoe gaat dat dan? Het is begonnen met wat trekken en duwen, en ineens ben ik ontploft”. Slechts met aandachtig lezen van het artikel zelf weet je dat de vakbondssecretaris die het slachtoffer werd van de knokpartij zelf niets gedaan heeft van trekken en duwen. En dat vechtersbaas Guido Dumarey één van de financiers is van Jean-Marie Dedecker en zijn trawanten verneem je nergens op de hele pagina in De Morgen. Terwijl het toch veel duidelijk maakt als blijkt dat het asociale programma van Lijst Dedecker (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/6991375 en http://aff.skynetblogs.be/post/7029704) gesponsord wordt door een asociaal figuur als Dumarey.

13:45 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: media |  Facebook | | |  Print

23-05-09

DE MORGEN-LEZERSACTIE: MORGENNAMIDDAG AAN DE REDACTIELOKALEN IN BRUSSEL

De voorbije weken lieten een aantal lezers van De Morgen weten dat ze desgevallend elke dag wat meer voor hun krant willen betalen, als dat De Morgen uit het financieel moeras kon helpen. Maar de directie van de krant pakt het anders aan: we krijgen voor hetzelfde geld minder.

Gisteren zat de vrijdagse media-bijlage niet bij de krant, en de opiniebijdragen waren de voorbije dagen gehalveerd. Zoals we gisteren de column van Marc Didden misten, zullen we vandaag geen kroniek van Bernard Dewulf (foto 1) op de voorpagina terugvinden en geen opiniebijdrage van Paul Goossens verderop in de krant. Dewulf is op straat gezet samen met twaalf andere medewerkers waarvan velen De Morgen een eigen ‘smoel’ gaven. En bovenhaalden wat het establishment bedekt wilde houden, zoals met het werk van onderzoeksjournalist Georges Timmerman (foto 2). Mogen Bernard Dewulf en Georges Timmerman niet meer schrijven voor De Morgen, Marc Didden en Paul Goossens, en met hen zesentwintig andere columnisten en medewerkers, willen een maand lang niet meer voor De Morgen schrijven als reactie op de ontslagenen (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/6994605).

Vanuit de mensen die de Facebookgroep ‘Voor Bernard Dewulf’ hebben opgezet, wordt opgeroepen om morgenmiddag van 15 tot 17 uur actie te voeren aan de redactielokalen van De Morgen, Arduinkaai 17 in Brussel. De laatste verschenen kroniek van Bernard Dewulf en de laatste gepubliceerde column van sportjournalist Hans Vandeweghe worden door de aanwezigen hardop voorgelezen, uitvergrote foto’s van de eveneens ontslagen fotograaf Filip Claus worden getoond, auteurs en kunstenaars komen hun sympathie betuigen. Een fles drank en een glas meebrengen wordt aanbevolen om te klinken op het gezond verstand van de hoofdredactie van De Morgen (sic) en elkaar te trakteren (ja!). Om het op zijn jaren zestigs te zeggen: allen daarheen!

00:30 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: actie, media |  Facebook | | |  Print

20-05-09

MOREL: VRIJHEID, BLIJHEID VOOR NEONAZI’S EN NEGATIONISTEN. “IK ZOU BLOOD AND HONOUR NIET KENNEN ALS HET ANTI-FASCISTISCH FRONT NIET…”

Wie deze week één van de ‘bladen’ koopt, kan er niet omheen. Zowel Dag Allemaal als Humo brengen deze week een interview met Marie-Rose Morel. In Dag Allemaal is het het eerste dubbelinterview van “Marie-Rose Morel en haar boezemvriend Frank Vanhecke”. Een interview dat vooral over Morels kanker gaat. In Humo interviewen twee kenners, Jan Antonissen (Humo) en Tom Cochez (ex-De Morgen), Morel vooral over haar politiek parcours. Als de twee interviews elkaar overlappen is er wel eens tegenspraak. Zo zegt Morel in Humo dat ze nog geen traan heeft gelaten omwille van haar situatie en dat haar man niet in beroep is gegaan tegen hun echtscheidingsvonnis; in Dag Allemaal zegt Morel vorige week nog gehuild te hebben in het bijzijn van een verpleegster en dat haar man beroep aantekende tegen de echtscheiding. Maar goed, in het beste geval ligt dat aan het verschillend tijdstip waarop de interviews afgenomen zijn, en het interesseert ons ook niet echt. Nog een verschil: in Dag Allemaal laat Morel verstaan stiekem te hopen verkozen te geraken vanop de lijstduwersplaats op de Europese lijst; in Humo acht ze het uitgesloten in die stunt te lukken. Eén van de passages in het interview in Humo kreeg de titel De vraag van 6 miljoen mee. 

Humo: Eén jaar na Miss België studeert u af als historica aan de K.U.Leuven. In uw eindverhandeling houdt u een warm pleidooi om de herinnering aan de Holocaust zo levendig mogelijk te houden.
Morel: “Juist, maar het is wel verkeerd mensen die níét in de Holocaust geloven op te sluiten. Daarom heb ik op mijn blog de verdediging van (negationist) Siegfried Verbeke opgenomen: hij heeft het recht te denken wat hij wil. De gedachten zijn vrij.”
We onthouden: voor u is de Holocaust een kwestie van geloof. Uw partij heeft indertijd mee de wet op het negationisme goedgekeurd.
“Ik zou het niet gedaan hebben.”
Ondanks uw opleiding?
“Dankzij mijn opleiding. Je maakt historisch onderzoek onmogelijk met zulke wetten. Alles moet je in twijfel durven trekken. Je hebt mensen die, ondanks de bewijzen dat de aarde rond is, beweren dat ze plat is. Moeten die ook de bak in?”
Negationisme is opium voor neonazistische organisaties als Blood and Honour.
“Wat betekent Blood and Honour? Om hoeveel mensen gaat het? Het is een randverschijnsel dat je maar beter kunt negeren. Ik zou Blood and Honour zelfs niet kennen als het Anti-Fascistisch Front er niet zoveel over schreef.”
U overdrijft: u hebt leden van Blood and Honour onder uw Facebookvrienden.
“Wim Biront, die ik overigens niet ken, heeft daar tussen gestaan, ja. Ik heb ‘m intussen gedefriend.”
Ander voorbeeld: Thomas Boutens.
“Ken ik niet.”
Niet de eerste de beste. De leider van het terroristische netwerk Bloed Bodem Eer en Trouw.
“Die militair? Wilde die geen aanslag op Filip Dewinter plegen?”
Inderdaad. De man die beweerde een aanslag op Dewinter te plannen, is uw vriend op Facebook.
(giert van het lachen) “Dat méént u niet? Bon, dat moet ik toch eens van naderbij bekijken.”
En kent u de foto waarop u stralend poseert naast Volen Siderov, de leider van de fascistische Bulgaarse partij Ataka?
“Die foto staat op mijn site. Knappe man (lacht).”
Topquote van Siderov: ‘Toen kwam het embargo op de proppen van de grote zwendel genaamd de Holocaust: de versie dat zes miljoen Joden werden vermoord met gas en verbrand in de ovens van Hitlers concentratiekampen, de leugens dat ‘de gaskamers’ miljoenen Joden zouden hebben uitgeroeid.’ Knappe man?
Ik deel zijn mening niet, maar ik begrijp ook de aanhoudende discussie niet over het aantal Joodse slachtoffers. Die is nu, vijftig jaar na dato, nog altijd niet beslecht.”
U denkt dat het er minder dan zes miljoen waren?
“Ik weet het niet, ik was er niet bij. (…)”

Kortom, voor Marie-Rose Morel is het allemaal ‘vrijheid, blijheid’ als het gaat om het verheerlijken of anderzijds minimaliseren van een ideologie die zes miljoen doden voortbracht en de complete negatie is van de mensenrechten. We kennen thema’s waar Marie-Rose Morel krachtiger op reageert, tot zelfs hysterisch wordt (zie: http://www.youtube.com/watch?v=vQ-ogQRu-1g). En over Blood and Honour gesproken: gezien de maatschappelijke impact is het een minder ernstig probleem dan het Vlaams Belang. We hebben dan ook veel meer artikels geschreven over het Vlaams Belang dan over Blood and Honour. Maar het neemt niet weg dat het een probleem is dat aangepakt moet worden. Het is niet omdat de voornaamste niet-natuurlijke doodsoorzaak verkeersdoden zijn, dat andere vormen van gewelddadige doodsoorzaken niet moeten aangepakt worden.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: media, blood and honour, morel |  Facebook | | |  Print