14-03-14

DE WEEK IN ZEVEN CITATEN (EN EENTJE EXTRA)

Deze week een korte ‘De week in zeven citaten (en eentje extra)’, maar daarom niet minder to the point.

 

“De Dikke van Dale geeft zes verklaringen voor het begrip ‘censuur’, maar geen een komt overeen met de betekenis die Herman De Bode en Peter De Roover eraan geven (‘De Belgische progressieve censuur’, 5/3). Als ik het mistige en ronkend opiniestukje van beide N-VA-kandidaten goed begrijp… (…).” De N-VA’ers Peter De Roover en Herman De Bode schrijven sneller een opiniebijdrage dan dat ze een woordenboek raadplegen. (De Morgen, 7 maart 2014)

 

“Vanuit een openheid naar het nieuwe thuisland gingen de eerste immigrantes hier vaak westers gekleed: zonder hoofddoek en met een rok op knielengte of lange broek. Later werd vaak weer teruggegrepen naar de traditionele kledij. Daar voelden ze zich veiliger in.” Rachida Lamrabet (foto) schreef met De handen van Fatima een toneelstuk over de eerste generatie Marokkaanse vrouwen die hun man vergezelde naar zijn nieuwe thuisland. Na opvoeringen de voorbije dagen in Mechelen morgen en overmorgen nog te zien in het Cultureel Centrum Berchem. (Gazet van Antwerpen, 7 maart 2014)

 

“Nog niet weg en zijn collega’s zijn hem alweer vergeten. Zonder foto hadden ze hem niet herkend.” Vlaams Belang’er Pieter Huybrechts uit Herentals krijgt na 19 jaar zetelen in het Vlaams Parlement als minst actieve VB’er 342.000 euro mee als vertrekpremie. Over VB-collega Felix Starckx uit Tremelo (ook al aan de haal met 342.000 euro, weliswaar bruto) luidt het: “Zei wel eens iets, maar dan enkel over successierechten. Zijn collega’s zagen hem vooral beaat applaudisseren wanneer Filip Dewinter het woord voerde.” (Het Nieuwsblad, 7 maart 2014)

 

“Politiek moet plezant en wervend zijn. Dat heb ik altijd gevonden. Daarom organiseerden we een Baskische avond met iemand van ginder die kwam spreken, een Baskische omelet op tafel en veel wijn. Dat liep volledig uit de hand, maar zo kwamen er wel mensen die we anders niet hadden bereikt.” N-VA-ondervoorzitter Ben Weyts over zijn tijd als leider en bezieler van de Vlaams-nationalistische studentenvereniging VNSU. (De Tijd, 8 maart 2014)

 

“Het Belgisch overheidsbeslag bedraagt bijna 54 procent. Dat wil zeggen dat er makkelijke winsten te boeken zijn. Hoe dan? Ons arbeidsmarktbeleid is bijna dubbel zo duur als dat in onze buurlanden, door de systemen van werkloosheidsvergoeding, brugpensioen, loopbaanonderbreking en tijdskrediet. Die kan je inperken, net als de inschakelingsuitkering (voor werkzoekenden zonder werkervaring, nvdr.). Ook in de gezondheidszorg is er veel vet op de soep.” Ben Weyts nog altijd plezant en wervend? (De Tijd, 8 maart 2014)

 

“Ik heb nooit de drang gehad om de wereld te veranderen.” Het is maar om te lachen dat Dirk Sterckx Europarlementslid voor de Open VLD werd. (De Standaard, 11 maart 2014)

 

“De achilleshiel van de N-VA is (…) de ideologische ongeschooldheid van haar talloze nieuwverkozenen. Wie gedacht had dat scherpe geesten als voorzitter Bart De Wever, professor Matthias Storme of de recente aanwinst Peter De Roover daar verandering in zou brengen, bleef teleurgesteld achter. Wellicht is de partij te zegedronken om tot die redelijke inspanning te besluiten. Meer dan ooit biedt zij de aanblik van een groepje zwalpende leerling-zeilers die aan de luimen van de ideologische wind overgeleverd zijn.” “Vandaar in het debat tussen onafhankelijkheid en confederalisme haar keuze voor een ‘draagvlak’, d.w.z. het meedraaien met de vermoede opiniewind. Een partij die in haar eigen bestaansreden gelooft, probeert de massa te beînvloeden in plaats van haar achterna te lopen.” Bij ’t Pallieterke gaan ze nog altijd voor de onafhankelijkheid van Vlaanderen, terwijl N-VA-ondervoorzitter Ben Weyts vorige zaterdag nog in De Tijd zei: “Vlaamse onafhankelijkheid is een middel, geen doel op zich. Het hoeft niet per se onafhankelijkheid te zijn. Het kan dat het confederalisme de laatste stap is die nodig is voor de welvaart en het welzijn van zes miljoen Vlamingen.” (’t Pallieterke, 12 maart 2014, De Tijd, 8 maart 2014)

 

“Een nieuw strijdlied zoekt zijn weg… en zal die gemakkelijk vinden in onze contreien.” ABVV-vakbondsvrouw Marina Van den Bulck over Nog Ni Te Laat van Slongs & Halve Neuro. (Facebook, 12 maart 2014)

07-03-14

DE WEEK IN ZEVEN CITATEN (EN EENTJE EXTRA)

Hoe zou Bart De Wever geweest zijn als jongetje? Een nijdige, maar sluwe plannenmaker, die een hekel heeft aan België en altijd bij anderen de fout legt? Dat is alleszins het uitgangspunt van een strip die vanaf volgende week  in enkele Waalse regionale kranten verschijnt. De gagstrip Bad Bartje, die gebundeld wordt in het album Fabula acta est (foto). “Het is allemaal humoristisch bedoeld, niet politiek”, zegt tekenaar Falzar (pseudoniem voor François Dhondt). Was de N-VA ook maar humoristisch bedoeld, en niet politiek.

 

“N-VA’ers zijn veel meer dan wij met het verleden bezig en wantrouwen de toekomst en al wat nieuw is.” Walter Grootaers,oud-Kreuner en nu schepen voor Ruimtelijke Ordening, Wonen en Stadsvernieuwing in Lier, over zijn ervaring met de N-VA’ers met wie de Open VLD de bestuursmeerderheid vormt in Lier. (Het Laatste Nieuws, 1 maart 2014)

 

“Wat moet Veerle Baetens dragen op de Oscars?” Titel op de voorpagina van DM magazine. Is dat ook de reden waarom jij – als je een oudere bezoeker van deze blog bent – in de jaren tachtig mee de reddingsacties voor De Morgen gesteund hebt? (DM magazine, 1 maart 2014)

 

“Werknemers met hetzelfde loon en hetzelfde aantal loopbaanjaren hebben een lager pensioen in België dan bijvoorbeeld Frankrijk of Nederland.” Niet het aantal jaren werken maar de formule waarmee de pensioenen worden berekend zijn het probleem. (Knack online, 2 maart 2014)

 

“CD&V heeft voorstel om loonlasten te verlagen. Meer btw op pakje friet.” Het Nieuwsblad zocht uit wat Kris Peeters niet vertelde op zijn 3D-persconferentie, maar wel in het CD&V-plan staat voor het betalen van de kiesbeloftes. (Het Nieuwsblad, 3 maart 2014)

 

“Wat nu in Oekraïne gebeurt is net hetzelfde als wat wij in de 16de eeuw hebben gedaan: het is niet de bevolking die in opstand komt tegen het wettelijk gezag. Het is de vorst, of in dit geval de president, die zijn macht op grove wijze misbruikt en daardoor elk moreel gezag verliest. Verkiezingen zijn dus niet alleen zaligmakend.” Marc D’Hooghe verdedigt het recht om op straat in opstand te komen, maar straatprotest leert ons nog meer. “In 1961 en 1962 slaagde de Vlaamse Beweging erin tienduizenden mensen op straat te brengen voor een Mars op Brussel. De Vlamingen waren het toen duidelijk beu om nog langer als tweederangsburgers behandeld te worden. Die grote mobilisatie heeft succes gehad, en het gevolg was een lange rij van taalwetten en staatshervormingen. Maar het voorbeeld kan ook omgedraaid worden: de Vlaamse Beweging is nu totaal niet meer in staat om dergelijke aantallen te mobiliseren. Hieruit kunnen we afleiden dat er blijkbaar niet veel mensen meer wakker liggen van het idee van een meer onafhankelijk Vlaanderen.” (De Standaard, 4 maart 2014)

 

“Zolang we met z’n allen blijven meedraaien in een samenleving die eigenbelang als het hoogste goed ziet, zal zelfs de meest efficiënte organisatie van die maatschappij niets aan het onderliggende onbehagen kunnen veranderen. Dus misschien moeten we allemaal, in plaats van jaloers naar die welvarende Zwitsers te blijven staren, eens proberen om die dakloze Kosovaar op de stoep een kop soep of, godbetert, een job aan te bieden. U zal het zich niet beklagen. Misschien speelt zijn zoon op een dag wel de pannen van het dak voor uw nationale voetbaltrots.” Zwitserland is een welvarend land, maar de vrees voor de ‘Ander’ maakt hen ongelukkig. Bram Trachet stelt voor om het anders aan te pakken. (De Standaard, 4 maart 2014)

 

“Nationalisten gaan ervan uit dat mensen die op dezelfde plaats wonen ook hetzelfde moeten denken. Tegen Nigel Williams kunnen ze zeggen: ‘Jij bent een Engelsman, jij moet zwijgen.’ Maar ik ben een Vlaming. ‘Iemand die niet weet waar het volk mee bezig is’, zeggen ze dan. ‘Een linkse subsidievretende artiest.’ Het tegendeel is waar. Ik ben net datgene wat ze aanbidden: een hardwerkende middenstander die nog nooit een euro subsidie gekregen heeft. Wanneer alle argumenten opgebruikt zijn, worden ze pisnijdig en beginnen ze te schelden op blogs en fora.” Bert Kruismans kent zijn pappenheimers. (Knack, 5 maart 2014)

 

“De Stemtest start slechts op 22 april, er is nog tijd om deze vergissing te herzien, en zich aan te sluiten bij een open, transparante en democratische cultuur. Zet de ramen eens open, en laat een frisse wind toe. Dat ademt beter.” Waarom is er in De Stemtest van de VRT en De Standaard geen plaats voor partijen die de zaken op een andere manier bekijken? Waarom krijgt de enige partij die zowel in Vlaanderen als in Franstalig België opkomt geen nationaal lijstnummer? Waarom krijgt niet elke partij evenveel zendtijd op televisie, naar voorbeelden in Frankrijk en Nederland...? Pertinente vragen en opmerkingen van Peter Mertens. (Knack online, 6 maart 2014)

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: citaten, n-va, media, sociaal, vlaams-nationalisme, cultuur |  Facebook | | |  Print

03-03-14

KOEN HOSTYN: HET VLAANDEREN VAN DE WEVER

Volgende week maandag wordt in De Roma in Borgerhout het boek Het Vlaanderen van De Wever van econoom, filosoof en medewerker van de PVDA-studiedienst Koen Hostyn voorgesteld.

 

Bart De Wever was als twaalfjarig ventje in de ban van hoe Margaret Tatcher haar zeemacht uitstuurde om de Falklandeilanden Brits te houden (“Hoe ze dat Argentijns vliegdekschip kelderde! Hoe haar troepen langs onherbergzame wegen oprukten!”), maar de voornaamste vijand voor de Iron Lady was “de vijand van binnenin” – versta: de vakbondsmacht. Zo denkt men er ook over bij de N-VA (Bart De Wever, Zuhal Demir, Peter Dedecker…). “Het sociaal overleg is hier gewoon één blokkeringsmechanisme geworden, je krijgt niets hervormd”, klaagt Bart De Wever. En de N-VA wil hervormen: arbeid flexibeler maken (terwijl het aantal mensen dat enkel via interimjobs aan de slag kan de voorbije tien jaar al gestegen is van 300.000 naar 550.000), de automatische loonindexering en het wettelijk minimumloon moeten sneuvelen…

 

Anderzijds moeten de belastingen voor ondernemingen omlaag terwijl de 1.000 bedrijven met de meeste winst in 2012 slechts 6,17 procent belastingen betaalden, en in ruil niet eens de tewerkstelling in hun bedrijven garandeerden – datzelfde jaar werd hun personeelsbestand met zeven procent afgebouwd. N-VA-begrotingsminister Philippe Muyters heeft last van tellen (“35 en 72 is nog altijd 117”), ook voor de Vlaamse ondernemers. De lastenverlagingen die hij voor hen doorvoerde is om duizelig van te worden. En intussen wil de N-VA onze sociale zekerheid uitkleden. Volgens Bart De Wevers goeroe Theodore Dalrymple haalt de sociale zekerheid mensen niet uit de armoede. Maar terwijl nu 15 procent van de mensen in ons land in armoede leeft, zou het zonder de sociale zekerheid 42 procent van onze landgenoten zijn.

 

Na duidelijk gemaakt te hebben dat de N-VA voor anderen rijdt dan “de hardwerkende Vlaming”, onderzoekt Hostyn hoe het leven is op de door de N-VA bestuurde stadhuizen. Met uiteraard veel aandacht voor Antwerpen, waarbij wel eens geciteerd wordt uit Bartje op het stadhuis, verklaringen van la Homans en verhalen over de Antwerpse politie. Maar ook buiten Antwerpen zijn de exploten van de N-VA pijnlijk. Zoals in Aalst waar de N-VA eraan twijfelt buurtsport verder te zetten omdat er gevechtsport wordt gegeven aan maatschappelijk kwetsbare jongeren, vaak van allochtone afkomst. Terwijl die sporten een meerwaarde hebben voor kwetsbare jongeren, zoals te lezen is in een brochure met een voorwoord geschreven door… Vlaams minister voor Sport Philippe Muyters (N-VA). Of zoals in Sint-Niklaas waar de nr. 2 op de N-VA-lijst vóór de gemeenteraadsverkiezingen zich profileerde rond het thema van meer inspraak geven aan burgers, verenigingen en buurten; schepen van participatie werd; en vervolgens mee dwars lag voor het volksreferendum voor het behoud van de huisvuilophaling als stadsdienst.

 

De gemeentelijke democratie ligt de N-VA nauw aan het hart. Toch als we een N-VA-visietekst van 2004 mogen geloven. “De gemeenten (…) moeten pareltjes van democratie worden. De rol van de gemeenteraad én de betrokkenheid van de gemeentenaar moet verhogen. Een versterking van de representatieve democratie, maar ook een pleidooi voor de participatieve democratie.” Nu de N-VA in 121 van de 308 Vlaamse gemeenten in de bestuursmeerderheid zit, 55 burgemeesters en districtsvoorzitters levert, 271 schepenen en 41 OCMW-voorzitters, is er van meer democratie en meer macht voor de gemeenteraad, op een uitzondering na, niets te merken. Integendeel.

 

In een boek dat bewust niet te lijvig is gehouden kan niet alles verteld worden, hier en daar ontbreekt nog wat ten goede of ten kwade van de N-VA. Hostyn is wel fout wanneer hij stelt dat Patrick Janssens’ baseline ’t Stad is van iedereen overal moest verdwijnen van de nieuwe Antwerpse burgemeester. Alleen op de persmappen en in de digitale communicatie moest ’t Stad is van iedereen onmiddellijk weg. Op briefpapier bijvoorbeeld mocht de vermaledijde slogan blijven tot het briefpapier opgebruikt was. Maar er waren hier en daar mensen die op infoborden bijvoorbeeld spontaan ’t Stad is van iedereen begonnen te overplakken. Bij machtswisselingen zijn er altijd die meer menen te moeten doen dan gevraagd.

 

Het Vlaanderen van De Wever brengt in de eerste plaats in beeld wat ons te wachten staat als de N-VA het helemaal voor het zeggen heeft, maar toont ook de perverse strategie van de N-VA. Hoe Bart De Wever bijvoorbeeld de Amerikaanse econoom Paul Krugman citeert die schreef dat de lange periode van meer dan 540 dagen regeringsvorming waarin België geen regering had, de beste periode ooit was. Voor Bart De Wever is dit een gezagsargument om aan te geven dat best niet bestuurd wordt op Belgisch niveau. Krugman bedoelde echter dat in die periode in ons land niet zo drastisch bespaard werd als elders. Zelf zou Bart De Wever ook zo drastisch besparen. De Wever citeert Krugman zoals het in zijn kraam past, niet hoe de Nobelprijswinnaar economie het bedoelde.

 

Sterk is ook hoe Koen Hostyn in een aantal paragrafen elementaire zaken verduidelijkt. Hoe de sociale zekerheid bijvoorbeeld is opgebouwd door de kracht van de arbeidersbeweging, en wat daarbij de verdienste was van de Vlaamse Beweging. Niets dus. Of waarom staken een democratisch recht is. Verduidelijkingen die geen overbodige luxe zijn met de journalistiek en media van vandaag. Het Vlaanderen van De Wever leest daarenboven vlot, met veelzeggende citaten als inleiding bij de verschillende hoofdstukken en de nodige aandacht die besteed is aan “het op muziek zetten” van de teksten. Bravo.

 

Koen Hostyn, Het Vlaanderen van De Wever, Uitg. EPO - Berchem, 265 bladzijden (en nog 21 bladzijden bronvermelding), 19,90 euro.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: boeken, n-va |  Facebook | | |  Print

14-02-14

DE WEEK IN ZEVEN CITATEN (EN EENTJE EXTRA)

14 februari, Valentijnsdag. Vlug de citaten van de week lezen, en dan (terug) naar je lief!

 

“Zes keer herhaalde Bart De Wever in zijn congrestoespraak dat de N-VA gevaarlijk is. Zes keer. Voor een partij die in het bedaarde Vlaamse centrum haar netten uitgooit, is het een bizarre, wat onbegrijpelijke kreet. (...) De retoriek rond het staatsgevaarlijke charmeert de harde Vlaamse kern altijd. De ideale camouflage dus om een wissel in de prioriteiten door te voeren. (…) Nu gaat het om beleid. Economisch beleid, waar ‘initiatief wordt gekoesterd’, ‘verantwoordelijkheid gewaardeerd’ en ‘werken beloond’. Een flamingantisme zonder bottinekes en battledress, maar met cijfers, zijden dassen, grafieken en tablets. Kortom, het flamingantisme van de ceo. De voorstellen van de N-VA inzake index, werkloosheid, loonkosten, fiscaliteit en overheidsuitgaven zijn het beste wat managers op de politieke markt kunnen krijgen.” Paul Goossens over de N-VA en haar partijcongres. (De Standaard, 8 februari 2014)  

 

“Aan de teksten werd niets wezenlijks veranderd. Onder meer wat de loonvorming betreft. Daar wil de N-VA maximale splitsing. Weg federaal niveau, weg Vlaams niveau, alle macht aan de sectoren en liefst bedrijven. ‘Goed voor de competitiviteit en de concurrentiekracht’, aldus de congresteksten. Dat je op die manier de poten onder elke syndicale tegenmacht wegzaagt, is bekend. Kijk naar gidsland Duitsland. ‘Niet de Hartz-hervormingen van Schröder’, zo schrijven de economen Christian Dustmann & co in de recentste editie van Journal of Economic Perspectives, ‘wel de dreiging om te delokaliseren en een nooit geziene decentralisatie van het loonoverleg in de jaren 90 hebben het Duitse mirakel mogelijk gemaakt.’ De gevolgen waren ernaar: spectaculaire daling van de loonkosten en spectaculaire stijging van de ongelijkheid.” Paul Goossens vervolgt. (De Standaard, 8 februari 2014) 

 

“800.000 euro voorziet de NV-A, Vlaams Belang 980.000 euro. De andere partijen zijn vager over getallen. (…) Communicatie-expert Fons Van Dyck relativeerde op het Radio 1-programma Vandaag het effect van dit soort vroegtijdige geldverspilling. De twijfelaars onder de kiezers maken hun keuze pas in de weken voor de verkiezingen zelf. Met andere woorden: dit soort precampagnes zijn vooral gepreek voor eigen kerk, en dan nog wel heel duur gepreek. De partijen hebben het geld zelf niet bijeengescharreld via een wafelenbak, het is ons aller belastinggeld.” Saskia De Coster vindt de verkiezingscampagne, en al zeker de nu lopende precampagnes, een verspilling op alle vlak. Niet in het minst ook van overheidsgeld. (De Morgen, 10 februari 2014)

 

“De aanwezige ambtenaren (…) moesten tussenbeide komen om de betrokkenen tot bedaren te brengen.” Op een inspraakvergadering in Antwerpen hekelde Wim Van Hees dat inwoners alleen mochten discussiëren over een door het stadsbestuur voorgesteld project, niet eigen alternatieven mochten naar voren brengen. Waarop N-VA-schepen Rob Van de Velde Wim Van Hees de micro uit de handen rukte en het bijna tot een handgemeen kwam. Ambtenaren moesten tussenbeide komen om erger te voorkomen. Het is niet voor het eerst dat Rob Van de Velde overhoop ligt met inspraak en actiegroepen. (Het Nieuwsblad, 10 februari 2014)

 

“Natuurlijk doet rekeningrijden dat. Dat weten we al jaren. Het blijkt telkens weer uit studies en, nog beter, uit de praktijk. Het is intussen in verschillende varianten uitgetest in de VS, Singapore, Stockholm en Londen en telkens bleek het te werken. Wat niet wegneemt dat ik blij ben met het proefproject. (…) Maar in dit geval was dat buiten de ‘asociale media’ gerekend. In no time stond er een petitie op het net die er schande van sprak dat mensen nu ook al zouden moeten gaan betalen om naar hun werk te rijden. In een land waar meer dan de helft van de ochtendfile uit gesubsidieerd vervoer bestaat, onder de vorm van salariswagens, is dat inderdaad choquerend. Toch voor die ene helft. Die andere helft betaalt al jaren zijn verplaatsingen zelf. En die van de anderen erbij, via de algemene belastingen. Net zoals al die mensen die ’s ochtends niet de file staan trouwens. Die betalen ook mee voor geluidsschermen, nieuw asfalt, snelwegverlichting, nieuwe bruggen, restauratie van monumenten en de gevolgen van het fijn stof. Maar wat je niet ziet, dat is er niet voor populisten.” Kris ‘De andere Kris Peeters’ Peeters over de reacties op het proefproject om te zien of rekeningrijden mobiliteitssturend is. (De Standaard, 11 februari 2014)

 

“De afgelopen jaren werd er in Duitsland met het nodige dedain gewezen naar landen als Griekenland, die hun belastingspolitiek niet in orde hebben. Die Welt noemt het Duitsland van nu een ‘schijnheilige republiek’.” Duitsland ontdekt dat zowat iedereen er belastingen ontduikt.Voormalig minister van Financiën Helmut Linssen (CDU), staatssecretaris voor Cultuur André Schmitz (SPD), feministe Alice Schwarzer, uitgever van Der Zeit Theo Sommer, president van voetbalclub Bayern München Uli Hoeness en vele anderen. (De Morgen, 12 februari 2014)

 

"Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een mens stoot er zich wel tweeduizend keer aan. Kijk naar de geschiedenis, wat hebben we daar nou eigenlijk uit geleerd? Dat we verdraagzaam moeten zijn? Dat zie ik toch niet." Dichter, performer en nachtburgemeester van Rotterdam Jules Deelder vindt dat de mensheid er niet wijzer op wordt met de jaren. (De Standaard, 13 februari 2014)

 

“U zult mogen vernemen dat het lang genoeg geduurd heeft, waarbij de actiegroepen de geïmpliceerde schuld zullen krijgen van dat oponthoud. (…) Wat deze regering niet zal zeggen is dat uw leefbaarheid en dat van uw kinderen wordt ingeruild voor drie minuten tijdsbesparing. Zie je de neus groeien van deze beleidsmensen wanneer ze u volgend jaar een goede gezondheid wensen. Het Pinokkio-tracé.” Jeroen Olyslaegers vreest dat de Vlaamse regering voor het BAM-tracé kiest om de mobiliteit in Antwerpen te verbeteren. Dat tracé is weggestemd in Antwerpen (herlees maar de letterlijke vraag van het referendum) en brengt volgens het MER-rapport slechts een tijdswinst van drie minuten tegenover het Meccano-tracé. Dat laatste tracé spaart wel de gezondheid van 70.000 Antwerpenaren die er met het BAM-tracé op achteruit gaan. Maar met Nieuwjaar zal Kris Peeters u wel “vooral een goede gezondheid” toewensen. (De Morgen, 13 februari 2014)

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: citaten, n-va, sociaal, van de velde, mobiliteit, duitsland, antwerpen |  Facebook | | |  Print

08-02-14

DE WEEK IN ZEVEN CITATEN (EN EENTJE EXTRA)

Het N-VA-congres vorig weekend was de hele week de talk of the town in de (sociale) media. Niet in het minst natuurlijk met de knullige N-VA-filmpjes waar de nodige parodieën op gemaakt werden: van het louter ludieke Menstruatie preventief aanpakken en Meer frituren, tot het meer politieke Deporteren zonder pardon en Echte verandering begint bij jezelf… En dan was er nog de hilarische reportage in het VIER-programma De Ideale Wereld over de gele kabouter met het V-teken. Dat de N-VA geen beeldje van Karl Marx (foto) als gadget neemt, begrijpen we. Maar het gebruik van de gele kabouter met het V-teken door een rechts-nationalistische partij valt niet in goede aarde bij ontwerper Ottmar Hörl. Daarenboven is het V-teken, waar Ben Weyts mee afkwam, oorspronkelijk een teken van verzet tegen de bezetting van de nazi’s – bewust gekozen als beginletter van een woord belangrijk voor Nederlands- én Franstaligen Belgen (zie laatste citaat hieronder). Het zal de N-VA-kiezer worst wezen, maar qua misbruik van symboliek door een partij die geleid wordt door een historicus kan dat tellen.

 

“Thuis was het Woodstock.” Neen, Marine Le Pen bedoelt daarmee niet dat vader en moeder Le Pen thuis als hippies leefden en marihuana rokend luisterden naar de muziek van Joan Baez en Jimi Hendrix. Marine Le Pen bedoelt: “Ze (= vader en moeder Le Pen) gingen zonder ons op vakantie en ’s avonds gingen ze stappen. We aten in de keuken, onze vader en moeder vroegen nooit naar ons huiswerk en waren ook nooit geïnteresseerd in de cijfers die we op school haalden.” (dS Weekend, 1 februari 2014)

 

“Er is inderdaad een loonkloof en een loonhandicap, zij het een andere dan die waarover politici en werkgevers het hebben. De inkomensongelijkheid neemt toe, de groep mensen die uitgesloten worden groeit maandelijks. De geschiedenis leert dat een dergelijke maatschappij haar eigen graf delft. Vaak genoeg op een zeer agressieve manier.” Paul Verhaeghe naar aanleiding van het boek Wegwerpmens, over en van Tuur Viane die van de ene naar de andere interimjob moet hoppen. Lees ook: De VDAB-dienstverlening vermarkt, en daar wordt de werkzoekende niet beter van. (De Morgen, 1 februari 2014)

 

“Bolkestein op congres van partij die onafhankelijke Vlaamse staat wil: "Romantiek is als vergif in de politiek. Bovenal is realisme nodig." Politicoloog Dave Sinardet vindt het een frappante tegenstelling dat VVD-coryfee Frits Bolkestein op het N-VA-congres een federaal Europa afdoet als onhaalbare romantiek van gevaarlijke idealisten, terwijl je toch ook precies hetzelfde kan zeggen van het streven naar een onafhankelijk Vlaanderen. (Twitter, 2 februari 2014)

 

“Laat ik al meteen zeggen: ik zou nooit voor het Vlaams Belang optreden.” Urbanus trad het voorbije weekend op op het partijcongres van de N-VA, na de toespraak van Ben Weyts en vóór de Messiaanse toespraak van Bart De Wever. Maar voor het Vlaams Belang wil hij nooit optreden. (Gazet van Antwerpen, 3 februari 2013)

 

“Wat mij vandaag vooral opviel in GVA was de foto van N-VA met op de eerste rij Bart De Wever met zijn echtgenote. Sorry maar dat mens ziet er alles behalve gelukkig uit. Alhoewel dat ze er eens mocht bijzijn. Steekt ze schril af tegen al die andere lachende gezichten.” Paula De Brie heeft oog voor de echtgenote van Bart De Wever. Hier de foto in kwestie uit Gazet van Antwerpen, met Veerle Hegge, de echtgenote van, tussen Geert Bourgeois en Bart De Wever. (Facebook, 3 februari 2014)

 

“De vele amendementen blinken vooral uit in juridische, taalkundige en economische spitsvondigheden. (…) De N-VA is uitgegroeid van een meer 'volkse' Volksunie tot een partij die alsmaar meer duurbetaalde advocaten, economisten, fiscalisten en managers kan bekoren. De taal van de N-VA wordt alsmaar meer een 'managerstaal'. En ook hier geldt: the medium is the message. De N-VA spreekt niet in naam van 'de Vlaming', maar spreekt alsmaar meer in naam van de Vlaamse elite.” Koen Hostyn analyseerde de amendementen die voor het N-VA-congres vorig weekend ingediend werden: hoe sociaal waren die, binnen welke krijtlijnen konden amendementen ingediend worden, wat haalde de eindmeet en wat deed de partijleiding eerder met sociale eisen? (Knack online, 4 februari 2014)

 

“Met dit soort harde aanpak en een batterij aan juridische en politionele maatregelen wordt iedereen langzaam maar zeker in een strak gareel gehouden. En dan is de politiek verwonderd als uit het VRIND-onderzoek van de Vlaamse overheid blijkt dat 70 procent van de burgers het compleet nutteloos acht om te protesteren tegen wetgeving die als onrechtvaardig of onjuist wordt ervaren? Dergelijke gevallen voeden een algemene maatschappelijke desinteresse en je m'en foutisme bij burgers. Het veroorzaakt wantrouwen tegenover elkaar en - vooral - tegenover politici en politieke instellingen.” Het ministerie van Defensie, zeg maar: CD&V-minister Pieter De Crem, vindt het nodig Vredesactie te vervolgen voor een vreedzame actie in 2008 tegen de Belgische aanwezigheid in Afghanistan.” (De Morgen, 5 februari 2014)

 

“Het V-teken dankt zijn wereldwijde populariteit in de eerste plaats aan Winston Churchill, maar die had zijn inspiratie gehaald bij Victor de Laveleye, de Belgische liberaal die tijdens de Tweede Wereldoorlog vanuit Londen de Franstalige Belgische uitzendingen van de BBC verzorgde. Op 14 januari 1941 riep hij de Belgische bevolking op de letter V op alle mogelijke plaatsen aan te brengen als teken van verzet tegen de Duitse bezetter. Bewust had hij een letter gekozen die voor beide taalgroepen van het land een mobiliserende betekenis kon hebben: de Franstaligen konden ze verbinden met Victoire, de Nederlandstaligen met Vrijheid. De Belgen die deze letter gedurende de daaropvolgende weken, maanden en jaren op muren kalkten of elkaar met dit teken groetten, deden dit zonder twijfel uit gehechtheid aan hun democratische vaderland. Het gebruik dat de N-VA van het teken maakt, is dus een omkering van de betekenis die er aanvankelijk aan werd gegeven. Een V die voor ‘Vlaanderen’ en ‘Verandering’ staat, werft op een tegelijk verhullende en onmiskenbare wijze strijders voor de definitieve aanval op datzelfde België dat De Laveleye juist wilde versterken.” Historicus Marnix Beyen wijst op de oorsprong van het V-teken. (De Standaard, 6 februari 2014)

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: citaten, le pen, sociaal, n-va, cordon sanitaire, actie |  Facebook | | |  Print

04-02-14

DE HUISMOEDER VAN HET N-VA-FILMPJE

Vlaanderen was amper wakker of op Facebook dook al het eerste N-VA-filmpje op waarin een Vlaming uitlegt waar hij of zij bezorgd over is. Op de persoonlijke Facebook-pagina van AFF-woordvoerder Ed Steffens was dat het filmpje: Kris wil zich veilig voelen. En jij? De N-VA heeft tot 300.000 euro over om dit soort ongein de volgende maanden te verspreiden via sociale media.

 

‘Kris’ wordt in het N-VA-filmpje voorgesteld als Kris Matheussen uit Borgerhout, 49 jaar oud en huismoeder. Ze vertelt: Amaai ja, natuurlijk moet er meer politie komen. Ne mens kan niet meer veilig over straat tegenwoordig. Ik vind dat erg dat ge in uw eigen stad schrik moet hebben. Meer blauw daar ben ik voor en wie iets misdoet, moet daar ook voor gestraft worden, hé. Dat is toch niet meer normaal dat criminelen die veroordeeld worden, de gevangenis niet in moeten. Wie zijn gat verbrandt, moet op de blaren zitten. Zo simpel is het.”

 

Na Kris Matheussen volgt de stem van Bart De Wever die oproept de vijfentwintig verbintenissen van de N-VA te ontdekken op een N-VA-internetpagina… waar nog meer dergelijke filmpjes staan. De laatste seconden in het filmpje zijn terug voor Kris Matheussen die in een onbewaakt moment zegt: “Ha. Gewoon iets zeggen? (lacht) Ja.” Het verschil tussen hoe ze dit spontaan zegt en hoe ze tevoren het N-VA-tekstje debiteerde is groot. Alle N-VA-filmpjes hebben trouwens zo'n 'onbewaakt moment'. Er is nagedacht over de dramatische opbouw: van blooper (de eerste dertig seconden of meer) naar blooperst (de volgende seconden met de voice-over van Bart De Wever) en dan het blooperste (de laatste seconden).

 

Kris Matheussen is natuurlijk niet zomaar een huismoeder. Kris Matheussen is districtsraadslid voor de N-VA in Borgerhout. Als zevende en laatste N-VA-districtsraadslid in 2012 verkozen met 156 voorkeurstemmen. In 2006 was Kris Matheussen nog lijsttrekster voor de Open VLD in Borgerhout. Met 340 voorkeurstemmen werd zij toen een eerste keer verkozen als districtsraadslid. Twee jaar later, september 2008, stapt ze over naar de Lijst Dedecker (LDD) die nochtans in Borgerhout geen werking heeft. Naar eigen zeggen stapte Matheussen op bij de Open VLD omdat die partij “een steeds linksere koers vaart” en geen “interne partijdemocratie” en “spreekvrijheid” kent.

 

Maar ook bij LDD vindt Kris Matheussen haar draai niet. In april 2012 maakt ze bekend over te stappen naar de N-VA. Het enige andere Open VLD-districtsraadslid in Borgerhout heeft de Open VLD intussen ook de rug gekeerd en stapt mee over naar de N-VA. Het krantenarchief heeft verder maar twee vermeldingen over districtsraadslid Kris Matheussen: ze eist een zebrapad aan het pleintje waar ze vlakbij woont, en ze kondigt aan bij de provinciegouverneur klacht neer te leggen omdat haar de toegang geweigerd werd bij een buurtvergadering.

 

Niet echt een indrukwekkend palmares na zeven jaren districtsraadslid, maar toch kennen we haar. In de aanloop voor de gemeente- en districtsraadsverkiezingen in 2012 stond in een Frans tijdschrift een mooie foto van een venster in Borgerhout met een N-VA-affiche, en dat raam wilden wij ook wel eens zelf fotograferen. We hebben het raam niet gevonden, maar op onze tocht in Borgerhout zagen we wel een appartementsgebouw waar aan opvallend veel ramen een N-VA-affiche hing. Toen we daar een foto van maakten, kwam een vrouw op ons toe gestoven. We herkenden haar van de verkiezingspropaganda: Kris Matheussen.

 

Op licht agressieve manier vraagt ze ons wat we daar komen doen, waarvoor die foto(‘s) moet dienen en nog een tiental variaties daarop. Alsof we Al-Qaida zijn, terwijl wij nochtans slechts op de stoep aan de andere kant van de straat staande een appartementsgebouw fotografeerden. Met een eenvoudig fototoestel, niet met een telelens of zo. Zoveel argwaan, dan is het te begrijpen dat Kris Matheussen uitkomt bij de N-VA en pleit voor Verbintenis 8: Sterke politie en ‘Lik op stuk’-straffen. Een beetje dolgedraaid?

 

De criminaliteitscijfers zijn overigens, op enkele uitzonderingen na, in dalende lijn de laatste tien jaar.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: 25 mei, n-va, borgerhout, matheussen |  Facebook | | |  Print

24-01-14

DE WEEK IN ZEVEN CITATEN (EN EENTJE EXTRA)

In de Antwerpse gemeenteraad wordt wel eens naar de PVDA-gemeenteraadsleden gesneerd met verwijzingen naar Noord-Korea, maar hoe de Vlaamse pers voor het tweede jaar op rij de IJsberenduik van De Grote Leider in beeld bracht… dat ruikt pas echt naar Noord-Koreaanse toestanden. Qua volgzame persmeute kan Bart De Wever wedijveren met Kim Young-un. Laat De Grote Leider de volgende jaren in het koude water bibberen zonder dat zijn harig lijf daarbij in beeld moet gebracht worden! Hij begrijpt zelf niet wat mensen plezant vinden aan het duiken in het ijskoude water. En voorts…

 

“’Sommige partijen zijn er trots op dat hun economisch beleid de mensen pijn gaat doen’, zei hij. En iedereen wist meteen over wie hij het had.” Op de provinciale nieuwjaarsreceptie van de CD&V in Brasschaat werd de N-VA niet vernoemd, maar was toch meteen duidelijk welke partij Vlaams minister-president Kris Peeters bedoelde. (Gazet van Antwerpen, 17 januari 2014)

 

“Op Breivik kleeft het stempel van een extreme nationalist. Wie echter geconfronteerd wordt met zijn tekst komt tot het inzicht dat Breivik een stem is van het hedendaagse Europa. Dat hij breed gedragen argumenten gebruikt waarmee politieke partijen overal in Europa vandaag verkiezingen winnen. Verander tien zinnen in de tekst van Breivik en je hebt het betoog van een populist zoals Filip Dewinter.” Regisseur Milo Rau over Breivik’s Statement dat, nu het niet mag opgevoerd worden in het Vlaams Parlement, einde maart op het Brussels stadhuis zal gespeeld worden. (De Morgen, 17 januari 2014)

 

“‘We pleiten voor een nieuw samenlevingsmodel waarbij immigranten zich moeten inpassen in de Vlaamse, Europese leidcultuur’, aldus Filip Dewinter. De laatste stuiptrekking wellicht van een klassiek riedeltje, dat ondertussen veel handiger verpakt en beter verkocht wordt door andere partijen: de minderheid moet zich aanpassen aan de normen en waarden van de meerderheid. Bekt goed, klinkt democratisch, maar werkt het ook?” Het werkt niet weet Yasmine Kherbache.“Als samenlevingen de tweede generaties van migranten kansen bieden in het onderwijs en op de arbeidsmarkt, dan zetten die vanzelf een progressieve emancipatiegolf in gang. Blijven maatschappijen echter steken in het klassieke meerderheid-minderheidsdenken, dan stellen die minderheden zich conservatief op en plooien ze zich terug op traditionele, cultureel bepaalde waarden.” (De Morgen, 18 januari 2014)

 

“Onder de kop ‘Zanger loochent zijn Vlaamse afkomst’ dipte de redactie haar pen in puur vitriool: ‘In een tv-interview vertelde Johnny White onlangs dat hij geboren werd in Brussel. Mogen we er onze vriend op attent maken dat hij in de Vlaamse gemeente Kaggevinne werd geboren en dat hij af en toe ook nog eens in het Nederlands moet zingen?’.” Nadat de vorige week overleden Johnny White in Vlaanderen geen hit meer had als Verloren hart, verloren droom probeerde hij een internationale carrière uit te bouwen, maar dat werd hem kwalijk genomen door het weekblad Hitorama. “Johnny had een paar hitjes in Wallonië, maar na dat artikel in Hitorama durfde niet één journalist daarover te schrijven. Dit waren de jaren van de Volksunie: wie niet in de Vlaamse pas liep, moest maar op de blaren zitten.” Het zit Vlaams-nationalisten blijkbaar in de genen om kritiek te hebben op Vlamingen die niet helemaal zoals zij zijn. (Het Laatste Nieuws, 18 januari 2014)

 

“Als je niet diep rechts bent, sta je in politiek Vlaanderen vaak alleen. De verering van elk woord van economen en werkgevers en andere pipo’s die zich met het alleenrecht op wijsheid schijnen te omgord te hebben, staat in schril contrast met de bijna wellustige manier waarmee getrapt wordt naar mensen die zich aan de onderkant van de maatschappelijke ladder bevinden.” Bruno Tobback over het intellectueel klimaat in Vlaanderen. (De Morgen, 18 januari 2014)

 

“Dit is geen verslag maar oerflauwe linkse prietpraat van De Morgen.” Hot Marijke was op de nieuwjaarsreceptie van het VB en houdt er een ander gevoel aan over dan wat Tim F. Van der Mensbrugghe ervan maakte. Op de VB-nieuwjaarsreceptie had Vlaanderens bekendste prostituee onder andere een geanimeerd gesprek met Vlaams Belang Jongeren-voorzitter Tom Van Grieken. (Twitter, 19 januari 2014)

 

“Die (= de zwembroek van N-VA-schepen Ludo Van Campenhout bij de nieuwjaarsduik van de Antwerpse ijsberenclub, zie foto) was scherp oranje. Dat veroorzaakte de opmerking (bij Bart De Wever): ‘Gij draagt de kleuren van onze tegenstrevers!’ Waarop Ludo: ‘Bijlange niet, ik draag de kleuren van de Verenigde Nederlanden, het oranje van de Prinsenvlag en van de Marnixring.’” Ex-Open VLD’er, nu N-VA’er, Ludo Van Campenhout is op alle markten thuis. (’t Pallieterke, 22 januari 2014)

 

“Mooi. Maar kunnen politici in de toekomst aan zelfreflectie doen vóór ze al ‘overactend’ een land in crisis storten?” Politicoloog Dave Sinardet na de spijt van Eric Van Rompuy (in Knack) dat de splitsing van de kieskring Brussel-Halle-Vilvoorde jarenlang de politiek heeft beheerst. “Heb ik niet meegedaan aan overacting die haast tot een preseparatistisch klimaat heeft geleid?” Eric Van Rompuy heeft overigens ook spijt van zijn oproep voor een Kulturkampf tegen de in zijn ogen “marginale, nihilistische subcultuur” zoals vertegenwoordigd door Tom Lanoye. Toen Lanoye vijf jaar geleden vijftig werd, mailde Eric Van Rompuy hem: “Ik wens je op je vijftigste geen wijsheid toe, maar nog veel creativiteit en vitaliteit in dat waar je het best in bent: schrijven. Want niemand heeft in je generatie meer talent dan jij.” (Twitter en Knack, 22 januari 2014)

15-12-13

DE BLAUWE KONIJNEN VAN DE N-VA

De voorbije dagen verschenen twee sterke opiniebijdragen over de witte, excuseer, de blauwe konijnen Johan Van Overtveldt, Annick De Ridder (foto 1) en Lorin Parys (foto 2) die de N-VA vervoegden. In De Tijd kregen de drie dit weekend de kans om te repliceren, maar na de obligate praatjes vielen ze door de mand.

 

Drie weken geleden stapte opiniemaker en ex-hoofdredacteur van Trends Johan Van Overtveldt (58 j.) binnen bij de N-VA. De Antwerpse Annick De Ridder (34 j.), Vlaams parlementslid voor de Open VLD, volgde. De voorbije week maakte ook Lorin Parys (37 j.), tot vorig jaar voorzitter van de Open VLD in Leuven, de oversteek. Bij Knack online herinnert Koen Hostyn fijntjes aan een persmededeling van de N-VA uit 2002.  De toenmalige VLD haalde een reeks politici van de pas uiteengevallen Volksunie binnen: Sven Gatz, Patrik Vankrunkelsven, Vincent Van Quickenborne... De N-VA, die de hele erfenis van de Vlaams nationalistische stamboom voor zich opeiste, reageerde met een zuur persbericht: “Het oordeel van de kiezer over overlopers en overnemers zal vernietigend zijn (…).” Als de N-VA het al zelf zegt. Het zijn overigens niet de ex-VU'ers die de N-VA terugwint, maar diepblauwen die de N-VA nu binnenhaalt.

 

Koen Hostyn: “ Veel blauwer dan Van Overtveldt vind je ze niet in onze contreien. Vorig jaar schreef hij nog het boek Red de Vrije Markt. De Terugkeer van Milton Friedman. Een verdediging, in volle crisis, van de bankenpraktijken en de speculatie die juist tot de ontploffing van de crisis hebben geleid. Kort daarna liepen ook Annick De Ridder en Lorin Parys, twee jonge high potentials van Open VLD, over. (…) De geloofsbrieven van het duo tonen hoe vooral het koude, bijtende liberale programma van de N-VA hen charmeert. Oordeelt u zelf. Lorin Parys, die zopas op zijn website O'Leary van Ryanair aanprees als een na te volgen voorbeeld van innovatie, verdiende vorig jaar via zijn managementvennootschap Red Snapper, een bedrag dat geen geheim is voor wie de balans inkijkt. Daarop betaalde hij netjes 33% belastingen. En toch jammert hij nu over ‘een land waarin je meer dan de helft van je loon aan belastingen betaalt’. (…) Ryanair is een hardliner. Een andere miljardair, Fernand Huts van KatoenNatie, is dat ook. Voor hem ging Annick De Ridder vanaf 2011 consultancy-opdrachten uitvoeren.”

 

Paul Goossens sluit in De Standaard daarbij aan: “Ze staan op de loonlijst van grofgebekte en puissant rijke zakenmannen. Lieden die ervan uitgaan dat bijna alles te koop is en dat de zakenman altijd het beslissende woord moet uitspreken, ook in een democratie. De Ridder had en heeft het volle vertrouwen van Fernand Huts, de tsaar van de Antwerpse haven, terwijl Parys erg close was en is met Bart ‘Uplace’ Verhaeghe, financier van denktank Itinera en groter dan god in Club Brugge. (…) Dat die hyperliberale nieuwkomers tegen minimumlonen, indexkoppeling en solide sociale uitkeringen zijn, ligt voor de hand. Of de goedgelovige achterban van de N-VA zich daar goed bewust van is, kan betwijfeld worden. Er zijn er nog altijd die geloven dat de N-VA een bedaarde centrumpartij is waar het brave verkavelingsnationalisme geëerd en beoefend wordt. (…) Het is een scherm dat ingrijpende wijzigingen in de sociale machtsverhoudingen, het overleg en de besluitvorming moet verhullen. De manier waarop Van Overtveldt, De Ridder en Parys de goegemeente proberen te overtuigen dat ze ook tot de Vlaams-nationale kerk behoren, klinkt even fake als de praatjes van Silvio Berlusconi over de mooie katholieke moraal.”

 

Als de drie blauwe konijnen geïnterviewd worden voor De Tijd dit weekend zijn daarbij twee (!) woordvoerders én N-VA-communicatiespecialist Pol Van Den Driessche aanwezig. De Tijd: “Onze gesprekspartners zijn gebrieft, lastige vragen werden op voorhand ingeoefend. Straks volgt allicht een debriefing. Geen ideale omstandigheden voor een open en ongedwongen gesprek.”

 

Annick ‘Ik ben altijd een overtuigde Vlaming geweest’ De Ridder jammert: “Al jaren stemt de meerderheid van de Vlamingen centrumrechts. En toch krijgt de Vlaming niet het beleid waarop hij gestemd heeft omdat een Franstalige minderheid, de PS, alles blokkeert.” Maar, merkt De Tijd op, dat Uplace er nog niet staat en het mobiliteitsprobleem in Antwerpen nog niet is opgelost, heeft toch niets met de Franstaligen te maken? Deze dossiers blokkeren op Vlaams niveau. Lorin Parys verdedigt hierop nogmaals het “schitterend project” Uplace (een supergroot shopping centrum in Machelen dat de middenstand in Leuven en elders gaat doodknijpen en massale mobiliteitsproblemen gaat veroorzaken, nvdr.) maar Lorin Parys moet dan toch wat gas terugnemen: “Lost het confederalisme alles onmiddellijk op? Natuurlijk niet.”

 

Volgens aangeefster Annick De Ridder moeten de “sociaal-economische herstelregering” hand in hand gaan met het confederalisme. Om te vermijden “dat de PS die (sociaal-economische) maatregelen in de daaropvolgende legislatuur niet in een, twee, drie kan terugdraaien”. Maar, merkt De Tijd op, dan gaan we toch gegarandeerd opnieuw naar een scenario waar we 541 dagen moeten wachten op een nieuwe regering. Is men daar dan niet bang voor? Johan Van Overtveldt: “Toch wel”. Gevraagd hoe het dan moet, herhaalt Van Overveldt nogmaals de noodzaak om de loonkosten te doen dalen enzomeer. Maar hoe het ene programmapunt met het andere programmapunt van de N-VA verbinden, daar krijgen we geen antwoord op. Eerst de kiezer ertoe bewegen massaal voor de N-VA te stemmen, het pijnlijk ontwaken is voor daarna.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: n-va, van overtveldt, de ridder, parys |  Facebook | | |  Print

06-12-13

DE WEEK IN ZEVEN CITATEN (EN EENTJE EXTRA)

“Het beste sinterklaasgeschenk? Dat we het kind in onszelf blijven behouden, en koesteren. Dat is ook het mooiste geschenk dat we álle kinderen kunnen geven: dat ze zo lang mogelijk de ruimte hebben om kind te zijn. Er is later nog voldoende tijd om volwassen te doen.” Een Sinterklaas-gedachte van minister Pascal Smet (Nina, 30 november 2013) lijkt ons de gepaste opener voor vandaag, maar wat viel de voorbije week nog onder ons oog?

 

“Het klimaat in Vlaanderen is de laatste 5 jaar veel verslechterd om nog zalen te kunnen boeken, waarbij de activiteit publiek bekend gemaakt wordt en de organisatie en/of gasten beschouwd worden als ‘extreem-rechts’, en dat geldt dus lang niet alleen voor NSV! alleen. (…) AFF en het democratenschuim werken alerter en efficiënter.” Pieter Van Damme (ex-N-SA) over waarom het voor NSV!, Blood and Honour en anderen moeilijker is geworden zalen vast te leggen. (Facebook, 30 november 2013)

 

“Volgens Salmond (leider van de naar de onafhankelijkheid van Schotland strevende Schotse regeringsleider en voorzitter van de Scottish National Party, nvdr.) is onafhankelijkheid immers geen doel op zich, maar een middel tot ‘positieve verandering’. Zo belooft hij een enorme uitbreiding van de gratis kinderopvang, een stijging van de minimumlonen, de hernationalisering van de post, de verwijdering van Britse nucleaire wapens op Schots grondgebied, een minder strikt migratiebeleid en een daling van de bedrijfsbelasting met 3 procent.” Van Jan Jambon (N-VA) tot Wim De Wit (IJzerwake): ze steunen allemaal het streven naar onafhankelijkheid van Schotland, maar daar houdt het mee op. Het merendeel van Alex Salmonds sociaal-economisch programma willen ze niet voor Vlaanderen. (De Standaard, 30 november 2013)

 

“Vraag de narcist waarom hij narcist is, en hij raadpleegt de spiegel. Vraag de Vlaming waarom hij racistisch is, en hij kijkt naar de andere Vlaming. We dwalen in het spiegelpaleis van de zelfgenoegzaamheid.” Bernard Dewulf over bijna de helft van de Vlamingen die niet in een buurt met ook allochtonen wil wonen (dS Weekblad, 30 november 2013)

 

“Dus sloot Annick haar nieuwe zichzelf in de armen en huppelde welgemoed de N-VA binnen, waar er tegenwoordig meer blauwe dan witte konijnen binnenwippen.” Peter Mijlemans over Annick De Ridder (ex-Open VLD) en Johan Van Overveldt (ex-Trends) die zich tot de N-VA bekeerden. “Het zal wel dat er in de hemel meer vreugde is om één bekeerling dan om 99 rechtvaardigen, het valt steeds op dat een bekeerling zich alleen aandient op het moment dat de uitverkoren partij in de lift zit.” (respectievelijk Het Nieuwsblad en De Standaard, 30 november 2013)

 

“Mijn tijd bij Vlaams Belang was een meer emotionele belevenis. Tegenwoordig gaat het er realistischer aan toe. De factor nestwarmte is minder belangrijk. Bij de N-VA bestaat er best wat camaderie. Ik geloof ook in het politiek project. Maar ik blijf een nieuwkomer. Het zijn fijne mensen, maar anders.” Jurgen Ceder over het sociaal-cultureel verschil van actief zijn bij het VB en bij de N-VA. (De Standaard, 30 november 2013)

 

“Wat vindt Bart De Wever ervan dat een lokale mandataris van zijn partij in de stad waar hij burgemeester is een fascistenmeeting organiseert die zelfs door het Vlaams Belang uit zijn lokalen werd geweerd? Straks krijgt die man nog een emotionele tik als hij beseft welk soort figuren hij in zijn partij heeft toegelaten.” De organisator van het gecontesteerde en naar Antwerpen uitgeweken NSV-colloquium vorige zaterdag, Nico  Ceusters (voorzitter NSV-Leuven), is OCMW-raadslid en ondervoorzitter van de N-VA in Bekkevoort. (Blokbuster, 2 december 2013)

 

“Integreren, jongens en meisjes, ben ik geneigd te adviseren, maar nu ook weer niet te veel. In een betuttelende omgeving met een dubbele moraal als deze eindig je dan namelijk zo: knal tegen de grens van natie en acceptatie aan, helemaal plat geëmancipeerd, maar nog steeds langs de kant van de weg.” Historica Norah Karrouche ziet dat men eenzelfde zaak anders blijft bekijken naargelang om wie het gaat. “Als een gepensioneerde gastarbeider zijn spaarcenten investeert in een flat in Turkije, roept dat nog steeds verontwaardigde reacties op. Als een Vlaming de souche zich een appartement langs een Spaanse costa aanschaft, levert dat in de eerste plaats een format voor een televisieprogramma op.” (De Morgen, 4 december 2013)

 

“Het is toch eigenaardig dat een bepaalde elite meebalkt met het establishment. En dat snap ik niet. Een deel van de verklaring ligt allicht bij de doorbraak van het Vlaams Blok. Men wilde zo ver mogelijk van dat Blok vandaan blijven door de Vlaamse identiteit te verwerpen. Wat belachelijk is. Dat is zoiets als het verwerpen van seks omdat porno bestaat.” Dat Ben Weyts het Vlaams Blok vergelijkt met porno kunnen we nog begrijpen, maar denkt iemand bij ‘Vlaamse identiteit’ écht aan seks? (Knack, 4 december 2013)

00:14 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: citaten, nsv, actie, nationalisme, racisme, n-va, ceder, weyts |  Facebook | | |  Print

22-11-13

DE WEEK IN ZEVEN CITATEN (EN EENTJE EXTRA)

Een nieuw lief voor Herman Brusselmans, niet minder dan 131 sterrenrestaurants in ons land en 95 % van de leefloners kan volgens Liesbeth Homans aan het werk gezet worden (foto’s, grotere versies: 1, 2). Moeten we ons nog ergens zorgen over maken? Toch wel.

 

“’Zij zijn te klein’, klinkt het.” Filip Dewinter over de reden waarom hij Gouden Dageraad niet wil betrekken in de fractie die partijen als het FN, de PVV, het VB en anderen hopen te vormen in het Europees Parlement. Dewinters bruinste personeelslid, Bert Deckers, jubelde nochtans dat Gouden Dageraad intussen “volgens een betrouwbare peiling” ruim de grootste partij van Griekenland is. (dS Avond, 15 november 2013)

 

“Met grote trom werd Johan Van Overtveldt vandaag ingelijfd door de N-VA als hun nieuwe sociaal-economische paus. Daarmee wordt ook voor eens en voor altijd duidelijk dat je dat eerste woordje mag schrappen, want sociaal zal het geenszins worden. Een kleine bloemlezing. Van Overtveldt wil het wettelijk minimumloon afschaffen (Knack.be juli), naar Duits model mini-jobs invoeren (Knack.be mei), de index afschaffen (al in 2007), de BTW verhogen (Knack.be oktober) en veegt de BTW verlaging op elektriciteit laconiek van tafel: "Geen behoefte aan" (Knack.be oktober). Van een visie gesproken: alles wordt duurder, maar je zal wel met minder moeten rondkomen. Lege brooddozen en werkende armen? Geen probleem, je kan misschien net zoals in Duitsland drie mini-jobs combineren.” Bruno Tobback over het jongste ‘wit konijn’ bij de N-VA. (Knack online, 15 november 2013)

 

Nick Van Mieghem: “Een van zijn doelwitten was de VRT, onze rode vrienden.”

Francis Van den Eynde: “Hij kan dus niet helemaal slecht zijn.”

Voorpost’ers onder elkaar over de 23-jarige Nederlandse terrorist die in Sint-Niklaas opgepakt werd en à la Breivik en Boutens een manifest geschreven heeft om zijn terreurplannen te verantwoorden. (Facebook, 15 november 2013)

 

“Je hebt mensen die niets verkeerd zien in woorden zoals 'neger', 'makak' of 'apenland' Je hebt mensen die weten dat ze racistisch bezig zijn, maar vinden dat het moet kunnen. Ze hebben een hekel aan het politiek correcte discours. Ze gaan door het leven als politiek incorrecten. In de ogen van velen is het vandaag 'stoer' en 'rebels' om politiek incorrect te zijn. (…) Het is voor al deze mensen dat we het debat over racisme moeten voeren en gaande houden. Totdat ze beseffen dat racisme niet kan. Ik ben er vrij zeker van dat Vlamingen die het woord 'neger' of 'makak' gebruiken, de eersten zijn om te protesteren als ze 'sale Flamand' worden genoemd.” Een boodschap voor al de VB’ers die gretig meelezen op deze AFF-blog. Daarnaast pleit Bleri Lleshi ook en vooral voor de aanpak van het institutioneel racisme. (Knack online, 17 november 2013)

 

“Homans (N-VA) wil leefloners laten werken. Stond 20 jaar geleden al in programma Vlaams Blok. Toen klonk het: nazi's, arbeidsdienst...” Vlaams Belang-parlementslid Frank Creyelman herinnert zich het Vlaams Blok-programma. (Twitter, 18 november 2013)

 

“Met la Van dermeersch als nieuwe lijsttrekker voor Vlaanderen kan bezwaarlijk worden ontkend dat het VB aan vrouwelijkheid gewonnen heeft. Ze staan haar beeldig, die Louboutins. Maar mocht het politiek gewicht van mevrouw Van dermeersch aan te duiden zijn met een streepje op haar blote benen, dan zou het niet hoger reiken dan de knie. Mocht dat politiek gewicht worden aangeduid op de harige benen van Annemans, dan zou het zelfs niet tot zijn enkels reiken.” Het Laatste Nieuws-commentator Jan Segers over de ‘nieuwe’ lijsttrekkers van het VB. (Het Laatste Nieuws, 19 november 2013)

 

“Dat Annemans en Dewinter, de Statler & Waldorf van de partij, alsnog andere oorden opzoeken, doet het vermoeden rijzen van een late politieke midlifecrisis. In 2019, aan het eind van de volgende legislatuur, zal het duo meer dan dertig jaar lang de koers van het VB hebben bepaald. Hoe wil Annemans zijn partij alsnog salonfähig maken als hij Dewinter nog eens vijf jaar lang laat schuimbekken, nu vanop de banken van de Kamer? Hoe geloofwaardig zijn dan zijn eigen inspanningen als voorzitter om een nieuwe, minder hatelijke toon aan te slaan tegenover PS’ers, Walen, moslims en andere verworpenen der aarde?” Jan Segers vervolgt. (Het Laatste Nieuws, 19 november 2013)

 

“De nieuwe klank van de stad is neoliberaal en duldt geen tegenspraak. Ze maakt een fetisj van de slanke overheid en activering, snijdt roekeloos in personeel en dienstverlening, holt het middenveld en de districten uit, steekt haar kop in het zand rond plaats in het onderwijs, ziet de aanpak van armoede als een vorm van liefdadigheid. Als alternatief kiest ze voor recepten uit het verleden : privatiseren, vrijwilligers onder curatele, beton en parkings en desinvesteren in mensen en sociaal weefsel. Niet voor niets ging de neoliberale doctrine in 2008 failliet. Arm Antwerpen.” Meyrem Almaci vat haar kritiek op het nieuwe Antwerpse stadsbestuur samen. Voor de volledigheid: de kritiek op de begroting 2014 en de meerjarenbegroting van Antwerpen vanwege de SP.A, PVDA en Groen. (Facebook, 20 november 2013)

15-11-13

DE WEEK IN ZEVEN CITATEN (EN EENTJE EXTRA)

Het toeval wil dat we ons weekoverzicht beginnen en eindigen met een citaat over racisme. Het is niet met opzet gedaan, maar echt toeval is ook niet. Racisme wordt de jongste maanden gebanaliseerd, “gebananiseerd” merkte gisteren een Franse website op (foto).

 

“Het begint met ‘Er waren eens twee allochtonen… Maar dat is al wreed lang geleden’ en eindigt met een spiksplinternieuwe moslima – ‘ah ja, ze was nog helemaal ingepakt ‘ die trots is dat haar pasgeboren baby zijn eerste woordje al kan zeggen: ‘racist!’.” Urbanus verklapt een paar grappen uit zijn nieuwe zaalshow. Na een minutenlange sketch waarin hij alle clichés over allochtonen aan bod laat komen, volgt de opmerking dat Vlaamse gezinnen wel eens een Welkom-voetmat aan hun deur leggen, maar ramen en deuren sluiten als een allochtoon naar hen zwaait. (dS Weekend, 9 november 2013)

 

“In het verleden was de metafoor van de verandering vervat in één persoon. De partij had die magische formule intact moeten houden. Maar nu wil ze per se bewijzen dat ze geen eenmanspartij is. Ben Weyts dekt het Vlaams-nationalistische luik, Jan Jambon het economische, Liesbeth Homans het sociale… Zo worden die verschillende luiken stuk voor stuk nogal eng en reactionair. De charme is verminderd, samen met de kracht van het woord…” Toch denkt communicatiespecialist Jan Callebaut dat de N-VA nog één verkiezing goed gaat scoren. “Maar de magie van de onoverwinnelijkheid is wel aangetast, de groei is gestopt. (Gazet van Antwerpen, 9 november 2013)*

 

“Van de vrouw werd een beeld geschapen, alsof ze zich ergens tussen kind en man in stond, en niet echt volwassen was. Als vrouw had je hoegenaamd steeds een man nodig om je te begeleiden. (…) Ik herinner me hoe ik op mijn elfde een diareeks zag waarin beweerd werd dat vrouwen vanwege hun rondere schouders meer voor een leven binnenshuis geschikt waren.” AKO-literatuurprijswinnaar Joke Van Leeuwen over het wereldbeeld waarin ze vijftig jaar geleden opgroeide. Wat de islam nu verweten wordt, is niet zo uniek. (Gazet van Antwerpen, 9 november 2013)*

 

“Ik werk heel goed samen met Elio Di Rupo. In welk ander land ter wereld kan een migrantenzoon uit een arm gezin die homo is, eerste minister worden? Dat charmeert mij enorm.” Over de samenwerking met de N-VA in Antwerpen is Annemie Turtelboom genuanceerder. “Wij werken professioneel goed samen. Soms klettert het weleens, maar zo lang dat intern blijft, kan het geen kwaad.” (Gazet van Antwerpen, 9 november 2013)*

 

“Als de N-VA de schuld op 25 jaar wil afbouwen, en tegelijkertijd de pensoenen verhoogt én de belastingen verlaagt, dan weet je toch dat dat niet realistisch is. Dat zou trouwens voor een economisch bloedbad zorgen. Van al die neoliberale voorstellen worden de rijken rijker, en de armen armer.” CD&V-voorzitter Wouter Beke over de N-VA-congresteksten. (De Zondag, 10 november 2013)

 

“De agressie tegenover de politie is een volksvertegenwoordiger onwaardig.” Burgemeester Patrick De Klerck (Open VLD) over de 11-novemberviering in Blankenberge.  Tanguy Veys mag dan wel “tot bloedens toe” zijn rechterhand geschramd hebben, hijzelf verwondde ook een politieagent. Tanguy Veys was toelating gegeven om deel te nemen aan de 11-novemberherdenking, maar dan zonder vlag of mits hij met zijn vlag op het voetpad bleef. Tanguy Veys deed geen van beide. Tanguy Veys was overigens slechts vergezeld door twee medestanders. (Het Nieuwsblad, 12 november 2013)

 

“Het Antwerpse gerecht heeft twee verdachten aangehouden op verdenking van moord op de 45-jarige Johnny Smets uit Mortsel. Die werd afgelopen zaterdag dood aangetroffen op de gang van een flatgebouw op het Kiel. (…) Verdachte E.K., alias De Lange, staat in het gebouw bekend als een opvliegende man, die zich graag ophoudt met Antwerp-hooligans, skinheads en militante jongeren van het Vlaams Belang.” VB’ers maakten zich in sociale media druk over de vermelding in hetzelfde Het Nieuwsblad-artikel van enkele Facebook-vrienden van ‘De Lange’ (Filip Dewinter, Tanguy Veys…). Over de combinatie “opvliegende man”, “hooligans”, “skinheads” en “militante jongeren van het Vlaams Belang” maakte niemand zich druk. Blijkbaar is dit doodnormaal. (Het Nieuwsblad, 14 november 2013)**

 

“Probeert de verzwakte regering niet een slaatje te slaan uit deze affaire? Wordt de zaak niet beter doodgezwegen? Per slot van rekening heeft Minute slechts een oplage van 40.000 exemplaren, die alleen in het extreemrechtse milieu wordt gesleten. De editorialist van Le Monde beantwoordde deze vragen alvast met een krachtig neen. De krant stelt met afgrijzen vast dat het ‘pure en onversneden racisme, gebaseerd op biologie en gebruik makend van dierlijke beeldspraak, helemaal niet uitgeroeid is’. Integendeel, het is opnieuw salonfähig. De krant stelt vast dat de onophoudende campagne tegen de ‘politieke correctheid oude en verwerpelijke reflexen heeft wakker gemaakt en de verdedigers van de essentiële waarden van de republiek heeft verlamd’.” De Standaard (en Le Monde) over de cover van Minute (De Standaard, 14 november 2013)

 

 

* Dit zou je niet gelezen hebben als Het Nieuwsblad de nationale content van Gazet van Antwerpen zou geleverd hebben zoals het de bedoeling is van Mediahuis, het samengaan van De Standaard, Het Nieuwsblad, Gazet van Antwerpen en Het Belang van Limburg.

 

** Dit zou je niet gelezen hebben als Gazet van Antwerpen de regionale content van Het Nieuwsblad in Antwerpen zou geleverd hebben zoals het de bedoeling is van Mediahuis. Gazet van Antwerpen wist op haar beurt dat ‘De Lange’ zich volgens buurtbewoners bezighoudt met drugs. Ook dat nog.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: citaten, racisme, de wever, islam, n-va, veys, criminaliteit |  Facebook | | |  Print

01-11-13

DE WEEK IN ZEVEN CITATEN (EN EENTJE EXTRA)

Vandaag, 1 november, is het voor de katholieken Allerheiligen. Morgen: Allerzielen. Maar de hele week was het weer: AllerN-VA. Niet weg te branden uit het nieuws, en dus ook in ons vrijdags overzicht.

 

“N-SA in de rol van het AFF?? Er is niets fout aan als jonge nationalist te spreken voor mensen die indertijd de oproep van vlaamse (sic) leiders van toen volgden. Het is zielig dat jullie hopen om hem daar vandaag mee in discrediet (re-sic) te brengen…” Kritiek op het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) omdat het foto’s van Jan Jambon (foto) bij een bijeenkomst van het Sint-Maartensfonds in 2001 online plaatste. Foto’s uit het archief van Jan De Beule (VB/N-SA). Het N-SA is intussen kwaad op Peter De Roover die in TerZake het N-SA omschreef als “een groepje niemendallen”. Dat Het Laatste Nieuws het N-SA omschreef als “neonazi’s” deert het N-SA blijkbaar niet. (Facebook, 24 februari 2013; Het Laatste Nieuws, 25 februari 2013)

 

“Toen Liesbeth Homans afgelopen zomer zei dat racisme relatief is, sprak ze voor het gros van haar kiezers. Je valt ook in een weldenkend gezelschap niet meer uit de toon wanneer je oppert dat je dat allochtonengejammer moe bent. Openlijk racisme is iets uit de tijd van het Vlaams Blok. Wie vandaag vooruit wil, moet zelf de handen uit de mouwen steken. Wie houdt die mensen eigenlijk tegen?” De Standaard vroeg het “die mensen” en publiceert een week lang getuigenissen van racisme: in het onderwijs, op het werk, bij het wonen… (De Standaard, 26 februari 2013)

 

“Liever een bestuurbare stad zonder de N-VA dan een onervaren en onbetrouwbaar bestuur waarmee Turnhout niet is gediend.” Liesbeth Homans deelt complimenten uit. Ze let tegenwoordig op haar woorden: “Siegfried (Bracke, nvdr.) is goed ingebed binnen de partij. Hij heeft een eigen mening en goede contacten met de media, wat maakt dat de verleiding soms groot is om die mening ook te ventileren. Maar voor je dat doet, moet je wel eerst een fles Dreft leegdrinken. Dat heb ik voor dit interview ook gedaan.” (Gazet van Antwerpen, 26 oktober 2013)

 

“Talloze Europese toppolitici roepen op om militair in te grijpen, maar problematiseren tegelijkertijd de moslimjongeren die de daad bij het woord voegen. Het mediadebat schijnt echter niet te gaan over wat jongeren in de armen van religieuze activisten en verzetsstrijders drijft, noch over de positie van onze overheid in deze oorlog. De focus lag eenzijdig op wat we moeten doen als ‘de geradicaliseerde elementen’ terug zouden komen naar ons dorp. Het actief opsporen van vreemde nummerplaten, verdachte buren, lange baarden, het ontnemen van de nationaliteit van hier geboren burgers, werden als oplossingen naar voor geschoven. Dit alles terwijl de grootste partij van ons land de Vlaams nationalistische radicalisering expliciet als programmapunt aanprijst en de extreem-nationalistische en neonazistische bewegingen nog nooit zo sterk hebben gestaan in Europa sinds de Tweede Wereldoorlog. Blijkbaar is de ene radicalisering niet even verontrustend als de andere. Wanneer is iets radicaal, vanaf wanneer wordt het een probleem en wie bepaalt dit?” Oproep voor een debat in De Pianofabriek (Sint-Gillis) voorbije dinsdag. (KifKif Nieuwsbrief, 28 oktober 2013)

“De vraag of ik vandaag nog zou gaan spreken voor het Sint-Maartensfonds is niet relevant, want die organisatie bestaat niet meer.” Jan Jambon zegt de collaboratie nooit vergoelijkt te hebben, en het integendeel te beschouwen als een historische vergissing. Maar op de vraag of hij nog zou gaan spreken bij het Sint-Maartensfonds antwoordt Jambon ontwijkend. (Gazet van Antwerpen, 29 oktober 2013)

 

“Mij maak je niet wijs dat bij de Vlaamse verkiezingen van juni 2004 één op vier Vlamingen vóór de onafhankelijkheid van Vlaanderen, tégen de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens, xenofoob en islamofoob was. Nochtans haalde Vlaams Blok toen 24,2% van de stemmen en werd het de tweede partij in Vlaanderen. Was in oktober 2006 één op de drie Antwerpenaren er werkelijk van overtuigd dat Vlaanderen zich moet afscheuren van België en ging ie meteen ook maar akkoord met het veelbesproken 70-puntenplan? Je kan veel zeggen over de gemiddelde Antwerpenaar, maar zoveel onverdraagzaamheid schrijf ik hem niet toe. Hoe kan het dat een partij die in 2003 flirtte met de kiesdrempel nauwelijks zeven jaar later bijna 28 procent van de stemmen behaalde? Op het gevaar af dat de mailbox weer zal uitpuilen van de verontwaardigde reacties durf ik poneren dat een flink aantal foertstemmen de jongste jaren verhuisd zijn van Vlaams Belang naar N-VA, misschien wel meer dan dat er oprecht overtuigde Vlaams-nationalisten opnieuw voor die partij stemmen omwille van wat er in artikel 1.1, zin 3, van de partijstatuten staat over de 'onafhankelijke republiek Vlaanderen, lidstaat van een democratische Europese Unie'.” Journalist-publicist Frank Van Laeken over stemmen voor het VB en voor de N-VA. (Knack online, 29 oktober 2013)

 

“De collaboratie was níét fout.” Naar aanleiding van de affaire-Jambon verdedigt ’t Pallieterke deze week in meerdere artikels dat de collaboratie met nazi-Duitsland niet fout was. (’t Pallieterke, 30 oktober 2013)

 

“Hoe moeilijk en onhaalbaar het ook lijkt om het confederalisme in de praktijk om te zetten, volgens De Wever is het geen luchtkasteel. Met de nodige wil en politieke moed kan het werken, klinkt het. Iedereen weet hoe het afgelopen is met de vorige politicus die opriep tot ‘5 minuten politieke moed’.” Steven Samyn nadat Bart De Wever zijn confederalismeplannen onthuld heeft. Volgens een peiling bij 1.000 Vlamingen in opdracht van VTM Nieuws, gisterenavond bekendgemaakt, zegt 46 % van de Vlamingen dat hun vertrouwen in Bart De Wever deze week gedaald is. (De Morgen, 31 oktober 2013)

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: citaten, n-sa, jambon, racisme, homans, turnhout, vb, n-va |  Facebook | | |  Print

30-10-13

MEER DAN EEN VOORTAND KWIJT MET DE N-VA

Vanaf vandaag zijn de congresteksten van de N-VA hier te vinden. De persconferentie maandag was vooral veel show: wat lekkers voorschotelen aan de journalisten, wie gaat nadien nog zeuren over de precieze teksten? En duidelijk maken dat het V-teken, internationaal bekend als het vredesteken, voortaan staat voor de drie V’s waarmee de N-VA geassocieerd wil worden: Verandering Voor Vooruitgang. Dat het jongetje op de N-VA-affiche een voortand mist, is allicht symbolisch voor wat de N-VA voorts wil. Wie voor het N-VA-programma kiest, verliest de automatische koppeling van de lonen aan de index, verliest een degelijke openbare dienstverlening, verliest na enige tijd werkloosheidsuitkering…

 

De N-VA wil de “belasting op loon verlagen tot 40 procent”. Het was de eerste titel die we in de media zagen opduiken na de N-VA-persconferentie. Nu bedraagt die belastingsvoet volgens de N-VA 50 procent. In een eerste reactie merkt Koen Hostyn op dat volgens een studie van professor André De Coster, gepubliceerd in april dit jaar, slechts 12,5 procent van alle belastingplichtigen de maximumheffing van 50 procent op hun netto belastbaar inkomen betaalde. Het is niet de enige dubieuze voorstelling van zaken door de N-VA. Op zijn Facebook-pagina merkt Koen Hostyn op dat de N-VA Vlaanderen voorstelt als een regio met 4,5 procent werklozen, terwijl het volgens de jongste VDAB-cijfers 7,96 procent oftewel bijna dubbel zoveel is. Wie gelooft deze mensen nog?

 

Tweede reden om sceptisch te zijn over de Goed nieuws-show van de N-VA is dat de N-VA veel beloftes doet (verlaging van de vennootschapsbelasting van 33,99 naar 27,13 procent, verlaging van de werkgeversbijdrage bij de lonen van 34 naar 29 procent…) maar dit ergens gecompenseerd moet worden. “De voorgestelde (…) maatregelen kosten in elk geval miljarden en gisteren werd alvast niet duidelijk waar dat geld vandaan moet komen”, merkt Het Nieuwsblad op. “Zwaar snijden in het overheidsapparaat klinkt goed, maar als puntje bij paaltje komt, moet je wel duidelijk maken waar je wil snijden. En welke gevolgen dat heeft voor de gezondheidszorg, sociale uitgaven, dienstverlening… De idee dat er ergens een overheidsapparaat bestaat dat je kan schrappen zonder dat iemand het voelt, zou snel een illusie kunnen blijken te zijn.”

 

Derde reden om kritisch te zijn bij de fata morgana van de N-VA is dat de partij wel allerlei veranderingen noodzakelijk acht (zowat de enige bevoegdheden voor de federale staat zouden defensie en de asielzoekers zijn), maar in haar sociaal-economisch programma zwijgt over de bevoegdheden die Vlaanderen nu al heeft. Wat met het onderwijs en met cultuur? Wat met de zorg voor ouderen, jongeren of gehandicapten? Zaken die nu al Vlaamse bevoegdheden zijn en niet op een bevredigende manier bestuurd worden. Over mobiliteit klinkt het dat de verkeerscode volledig moet geregionaliseerd worden en de NMBS deels moet geprivatiseerd worden. Maar wordt Vlaanderen daar beter van? Buitenlandse voorbeelden tonen aan dat privatisering van spoorwegen leidt tot meer ongelukken.

 

De persconferentie maandag bevestigde wel dat de N-VA de liberalen langs rechts voorbijsteekt. “De fiere Vlaamse leeuw klauwt blauw”, noteerde Het Laatste Nieuws. “Niet alleen sociaal-economisch, ook maatschappelijk. Migratie, asiel, justitie, politie: N-VA is copy paste Open VLD en vice versa.” Maar dan wel, schrijft De Standaard, “de VLD van Guy Verhofstadt van de jaren negentig”.  Dat is de periode van de Burgermanifesten die nu zelfs Guy Verhofstadt te extreem vindt. Als de Vlaming goedgelovig is, gaan we terug naar deze tijden. Het ontwaken zal hard zijn.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: n-va, sociaal |  Facebook | | |  Print

N-VA-VOORSTEL: “DE WINST IS WEL ERG ONGELIJK VERDEELD”

Het N-VA-voorstel om de personenbelasting te verlagen kost Vlaanderen in een eerste fase 812 miljoen euro. Nadien loopt dat op tot 1,15 miljard. Dat berekende de in het artikel hierboven al genoemde professor economie André Decoster (foto, KU Leuven). Opvallend is vooral het verschil in impact voor arm en rijk. “De winst is wel erg ongelijk verdeeld”, schrijft André Decoster.

 

In aanloop naar de verkiezingen stelt N-VA voor om de personenbelasting te verlagen. In twee fases wordt de 40 procent-schijf daarbij verbreed, zodat enkel grootverdieners nog tegen vijftig procent worden belast. Aan de hand van een uitgebreid simulatiemodel ging Decoster na wat de impact zou zijn voor arm en rijk. Zoals verwacht zorgt het voorstel voor een belastingverlaging in alle decielen dus bij alle groepen ingedeeld per 10 procent van arm naar rijk. Een gemiddeld gezin wint in eerste instantie 40 euro per maand, nadien 58 euro.

 

De winst is echter erg ongelijk verdeeld. “Het zijn voornamelijk de rijkere gezinnen in Vlaanderen (de hogere decielen) die winnen bij dit voorstel”, aldus Decoster. De rijkste tien procent bespaart in eerste instantie immers 106 euro per maand, terwijl de armste tien procent slechts 1 euro extra overhoudt. In de tweede fase van het N-VA voorstel loopt de bonus voor de rijksten op tot 200 euro per maand, terwijl dat voor de armste tien procent 1 euro blijft. In de praktijk wordt het voor de minst rijken een achteruitgang, want om de belastingverlaging te compenseren zal de openbare dienstverlening verminderd worden of meer gaan kosten voor de burger.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: n-va, sociaal |  Facebook | | |  Print

25-10-13

DE WEEK IN ZEVEN CITATEN (EN EENTJE EXTRA)

“Waarom heb je tegenstanders nodig als je eigen partijleden hebt”, moet Bart De Wever gedacht hebben toen hij vernam dat Siegfried Bracke in een interview in Veto de Vlaamse Leeuw-vlag omschreef als een vod, en men in het N-VA-partijhoofdkwartier niet beter wist dan te antwoorden dat men bij de N-VA Veto niet leest. En dan was er nog Jan Jambon die… (lees verder hieronder). De cartoon hiernaast is van Kim in De Morgen, 22 oktober 2013.

 

“Als het probleem van homofobie zich alleen zou beperken tot bijvoorbeeld de moslims, dan zou ik een gat in de lucht springen. (…) Ik maakte de berekening. Een homo heeft 84 procent kans te worden aangevallen door een autochtoon en 16 procent door een allochtoon. In 2012 waren er twee moorden op homo’s. De daders waren telkens Belgische Belgen.” Anders dan sommigen suggereren is homofobie niet enkel een probleem bij moslims. Jozef De Witte roept op om elk incident van homofobie te melden. (Gazet van Antwerpen, 19 oktober 2013)

 

“In het kleinste café werd toen gediscussieerd over Reagan en Brezjnev. Noem het de G400.000, een georganiseerde kreet om gehoord te worden. (…) Die organisatiekracht sijpelde door in de rest van het nieuwe sociale middenveld.” Aldus Jos Geysels dertig jaar na de antirakettenbetoging op 23 oktober 1983, met 400.000 deelnemers de grootste betoging ooit in ons land. Het organiserende VAKA (Vlaams Aktiekomitee tegen Atoomwapens) vervelde tot het anti-racistische Hand-in Hand; Jos Geysels, op 23 oktober 1983 hoofd van de ordedienst van de betoging, werd een boegbeeld van Agalev en is nu voorzitter van 11.11.11 en van de Decenniumdoelen tegen armoede; Dirk Barrez, in 1980-1983 lid van de stuurgroep van VAKA, is nu drijvende kracht achter De Wereld Morgen en de coöperatieve bank NewB… (De Morgen, 19 oktober 2013)

 

“Noem het crowdfunding en het is weer hip.” Bestrijdt armoede niet met liefdadigheid, zoek voor kunst geen mecenassen… maar doe aan “crowdfunding”. Het is hetzelfde, maar het klinkt anders. (dS Weekblad, 19 oktober 2013)

 

“Zelfs al zouden er meer sociale klemtonen zijn, wie gaat die dan uitdragen. Bart De Wever? Jan Jambon? Philippe Muyters? Ik zie hen dat echt niet doen.” Nick Mouton gelooft niet dat de N-VA alsnog een sociale partij kan worden. (De Standaard, 21 oktober 2013)

 

“Het kan me niet schelen welke aap burgemeester van Turnhout wordt. Zolang de partij maar buiten schot blijft tot na de verkiezingen van 2014.” Goed bestuur is niet de voornaamste zorg van Jan Jambon, en de Turnhoutenaren weten nu hoe het N-VA-kopstuk hun burgemeester inschat. Wie het ook moge zijn. (E-mail van Jan Jambon geciteerd in Humo, 22 oktober 2013)

 

“Hoor net dat men de kinderboerderij in Wilrijk ook gaat privatiseren. Zullen de sociale projecten die er lopen door de privé worden overgenomen? Wie dat gelooft is waarschijnlijk een afstammeling van Grimm. De kindjes zullen mogen betalen om een koe te zien, maar hoera: 'minder weggegooid belastinggeld '.” De kracht van verandering wordt in Antwerpen zichtbaar. Ook boer Karl, die al 36 jaar de kinderboerderij runt en eind dit jaar op pensioen gaat, is er het hart van in. “Vreselijk dat het na al die jaren hard werken op deze manier moet eindigen. De harde economische benadering van het nieuwe bestuur is niet mijn wereld. Ergens ben ik opgelucht dat ik er geen deel van moet uitmaken.” (Facebook, 23 oktober 2013; Het Nieuwsblad, 24 oktober 2013)

 

“We gaan zeker niet alle geweld goedkeuren van de Gouden Dageraad, maar we willen u er wel op wijzen dat er meer dan genoeg aanleidingen zijn voor het geweld dat de Gouden Dageraad ten toon spreidt.” Vlaams Belang-personeelslid en hoofdredacteur van RechtsActueel Bert Deckers heeft begrip voor het geweld van Gouden Dageraad. Hij keurt niet alle geweld goed, een deel dus wél. (RechtsActueel, 23 oktober 2013)

 

“De partij zegt dat als ze geen geld meer krijgt, belangrijke maatschappelijke initiatieven zoals de voedselbedeling ‘alleen voor Grieken’ in het gedrang komen. ‘Maar haar overleven hangt helemaal niet af van die subsidies. De partij is betrokken bij heel wat illegale praktijken zoals drugshandel en prostitutie.’” Politicoloog Michalis Spourdalakis over het stopzetten van de overheidssubsidiëring van Gouden Dageraad. Dit jaar kreeg Gouden Dageraad in het armlastige Griekenland al meer dan 800.000 euro. Maar Gouden Dageraad heeft nog andere inkomstenbronnen. (De Standaard, 24 oktober 2013)

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: citaten, holebi, actie, n-va, antwerpen, chrysi avgi, rechtsactueel, deckers |  Facebook | | |  Print

24-10-13

NOG ALTIJD N-VA-MAILADRES VOOR EX-WAPENHANDELAAR

Koen Hostyn (foto 1, 28 j.) is filosoof én econoom, en schrijft dezer dagen een boek over het sociaal-economisch programma van de N-VA, Het Vlaanderen van De Wever, dat in januari zou verschijnen. Hostyn werkt parttime bij de studiedienst van de PVDA, naast een andere parttime job.

 

Sinds september duikt hij in allerlei sociale media op. Met artikels bij De Wereld Morgen over Siegfried Bracke die de sociaal-economisch agenda belangrijker vindt dan een confederaal akkoord, over wat de N-VA met de ‘woonbonus’ wil zodra die een Vlaamse bevoegdheid wordt, over het beleid van N-VA-burgemeester van Aalst Christophe D’Haese; vorige zaterdag op de website van de PVDA over het ontslag van N-VA-partijraadlid Nick Mouton; maandag bij Knack online over het sociaal geweten van de N-VA…  Gisteren was het weer raak: BrusselNieuws.be, de online versie van Brussel Deze Week, maakte bekend dat  uit research voor het boek van Koen Hostyn blijkt dat de waarnemend voorzitter van de N-VA voor de Brusselse gemeenten Vorst, Sint-Gillis en Ukkel, Géza Mezösy (foto 2), veroordeeld is voor wapenhandel met landen uit het voormalige Joegoslavië terwijl er een VN-embargo was voor wapenleveringen aan die landen.

 

Later op de dag updatete BrusselNieuws.be haar bericht: aan tvbrussel vertelde Géza Mezösy intussen dat hij opstapt bij de N-VA. BrusselNieuws.be: “(…) Mezösy heeft in de jaren 1990 certificaten vervalst. Daarmee konden wapenhandelaars het VN-embargo omzeilen in ex-Joegoslavië. Mezösy ging hiervoor in zee met een Russisch-Oekraïense maffiose organisatie. Die leverde 13.000 ton wapens aan Bosnië en Kroatië. In 1998 werd de organisatie opgerold. Mezösy werd in België bij verstek veroordeeld tot drie jaar gevangenisstraf. Hij zou later opgepakt worden in Zuid-Afrika en hier zijn straf uitzitten. Auteur Koen Hostyn stootte op de naam van Belgisch-Hongaarse wapensmokkelaar tijdens de research van Het Vlaanderen van De Wever, een boek dat hij schrijft over het socio-economisch programma van de N-VA. Hostyn is econoom en filosoof en actief bij de studiedienst van de PVDA.

 

Géza Mezösy is vandaag lokaal vertegenwoordiger van de N-VA in Vorst, Sint-Gillis en Ukkel. Hij bevestigt aan Brussel Deze Week dat hij in de jaren 1980 oprichter was van Eastronicom in Grimbergen, dat legaal en illegaal wapens verhandelde in de hele wereld. Hij ontkent niet dat hij veroordeeld is, maar zegt dat die activiteit tot het verleden behoort. ‘Ik heb een blanco strafregister,’ zegt Mezösy die duidelijk verveeld zit met de onthulling van de PVDA. ‘Schrijf dit niet, of ik schakel mijn vrienden bij het parket in,’ dreigt hij. Auteur Hostyn vindt het niet zo vreemd dat mensen met een crimineel verleden bij de N-VA terecht komen. ‘De N-VA is in volle groei. Om de vele mandaten in te vullen zet Bart De Wever de deuren wagenwijd open. Daarbij komen heel wat postjes in handen van opportunisten en louche figuren.’

 

Mezösy verlaat nu de partij. ‘Ik vind het jammer dat men via mijn verleden de partij probeert te raken’, zegt hij aan tvbrussel. ‘Ik heb meteen mijn lidkaart teruggestuurd.’ N-VA Brussel was volgens voorzitter Lieven De Rouck niet op de hoogte van het verleden van Mezösy. ‘We kunnen niet iedereen googelen’, klinkt het. ‘Dit kan natuurlijk niet. Als hij zelf niet was opgestapt, hadden we hem uit de partij gezet.’" Dat niet elke organisatie al zijn leden kan natrekken, kunnen we best begrijpen. Maar de N-VA, vorig jaar over het VB gesprongen als rijkste partij van het land en bijgevolg over behoorlijk wat personeel beschikkend, wetend dat nogal wat mensen maar al te graag willen meegolven met het electoraal succes van partijvoorzitter Bart De Wever, die niet weet wat een auteur in spe tijdens een parttime job ontdekt… Je houdt het niet voor mogelijk, maar toch is het zo.

 

Overigens konden wij gisteren nog een e-mail versturen naar het N-VA-mailadres van Géza Mezösy. We wilden wel eens weten wat hem bewoog N-VA-lid te worden, hoe zijn aanvaarding bij de partij verliep, hoe hij zo vlug kon opklimmen tot plaatselijk voorzitter, welke indruk hij overhoudt van de N-VA, en wat hem spijt nu niet meer te kunnen realiseren. We kregen geen antwoord, maar de e-mail werd ook niet teruggestuurd wegens adresseringsproblemen. Géza Mezösy: weg bij de N-VA, maar met nog altijd een e-mailadres van de partij. De N-VA is een genereuze partij. Of…

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: boeken, n-va, brussel, mezosy |  Facebook | | |  Print

18-10-13

DE WEEK IN ZEVEN CITATEN (EN EENTJE EXTRA)

Met de Boekenbeurs op komst worden meer auteurs geïnterviewd, en dat levert quotes op zoals deze van journalist-auteur Chris De Stoop (foto) in Knack Extra. Over het schrijverschap en de keuze van onderwerpen: “Onzekerheid heb je altijd, dat lijkt me de basisvoorwaarde. Te veel zelfvertrouwen kan je kritisch bewustzijn afvlakken. Ontvangst kun je trouwens nooit voorspellen, je hebt er totaal geen controle over, dus ga ik me er niet druk in maken. Mijn voornaamste zorg is een integer, degelijk boek afleveren – het is onze grootste opdracht in het leven om te onderzoeken wat diep in ons leeft en dat zo consequent mogelijk naar buiten te brengen via ons werk.”

 

Met deze blog is het niet anders. We weten dat artikels over de N-VA populairder zijn dan andere artikels – het verhaal over de Venetiaanse leeuwen-das werd meer dan 300 keer overgenomen op Facebook – maar betekent dat dan dat we artikels over het VB of over neonazi’s niet moeten publiceren? We doen wat we menen te moeten doen. Maar soms kunnen we de reacties ook niet op voorhand inschatten. Waarom werd een artikeltje over twee rechtse scholieren in Brugge meer dan 250 keer gedeeld op Facebook, en artikels die we zelf belangrijker vinden minder tot amper of niet? Het is een rare wereld, maar het blijft een genoegen dagelijks voor een vast schare en een wisselend aantal nieuwe bezoekers te mogen berichten. Zoals over deze citaten.

 

“Voor sommige mensen is Jef Geeraerts een populaire schrijver. Maar voor veel Congolezen is het ook een man die in zijn koloniale periode dingen heeft gedaan die niet konden. In een van zijn boeken schrijft Jef Geeraerts hoe hij de liefde bedrijft met een dertienjarig meisje. Stel je eens voor dat een Congolees dat met een blank meisje zou doen. Dan staat het land op zijn kop.” In de Haarstraat in Antwerpen werd een gedenkplaat aan het geboortehuis van Jef Geeraerts opgehangen. Dat lokt reracties uit, onder andere van de Congolees Billy Kalonji. (Gazet van Antwerpen, 12 oktober 2013)

 

“Steeds meer mensen vinden dat de multiculturele maatschappij mislukt is. Eigenlijk bedoelen ze daarmee dat al de mensen van een andere origine niet altijd hetzelfde referentiekader en dezelfde logica hanteren zoals Belgen en Europeanen dat doen. Alsof de Europeanen in Afrika  in het verleden plots als Afrikanen gingen denken en voelen.” Billy Kalonji kaatst de bal terug. (Gazet van Antwerpen, 12 oktober 2013)

 

“De N-VA verliest in een jaar tijd zowat tien procent in de peilingen. Een cijferanalyse maakt bovendien duidelijk dat de Vlaams-nationalisten in de eerste plaats aan CD&V en Open VLD verliezen. (…) Het bochtenwerk van de laatste weken, waarbij de N-VA plots een sociaal-economische herstelregering boven een confederale hervorming verkoos, deed dan weer geen enkele N-VA-sympathisant naar Vlaams Belang overlopen. Integendeel, de N-VA snoept nog steeds Belangers af.” Slecht nieuws voor de N-VA én het VB. (De Standaard, 12 oktober 2013)

 

“De meest bizarre trend is deze: afgezaagde of afgehakte ledematen. De dag dat we Andy zijn arm afzaagden van Marnix Peeters spreekt voor zich. In Leve het been beschrijft Max van Rooy hoe zijn leven veranderde na een amputatie. In Het been in de IJssel gaat Joris van Casteren op zoek naar de ‘eigenaar’ van een afgehakt been. (…) In De dode arm van Allard Schröder kunnen veel personages hun arm niet meer gebruiken. Om bommen te maken of… de nazigroet te brengen.” Karl van den Broeck, jurylid van de AKO Literatuurprijs sinds 2012, signaleert trends in de boekenoogst. Er worden drastische oplossingen gesuggereerd om te vermijden dat nog de nazigroet wordt uitgebracht. (Standaard Boekhandel Magazine, oktober 2013)

 

“De sterke opkomst van de extremistische stroming binnen de islam kan (…) niet los gezien worden van de gebeurtenissen begin jaren 2000, zeggen veel jongerenwerkers en deskundigen. Eind jaren negentig was er een politiek bewustzijn ontstaan bij de moslimgemeenschap. Maar dat bewustzijn is door de criminalisering van Dyab Abou Jahjah als voorman van de Arabisch-Europese Liga (AEL) en het broodroven van de Antwerpse imam Taouil agressief de kop ingedrukt. Het gevolg is dat een groot deel van de moslims apolitiek zijn geworden en niet meer deelnemen aan de maatschappij. Ze hebben de seculiere samenleving de rug toegekeerd en zijn gevlucht in hun religie.” De Standaard schetst het verhaal van de jongeren die naar Syrië trokken en van andere jonge moslims. (De Standaard, 14 oktober 2013)

 

“Niet de overwinning van de Belgen in Kroatië drukt op de waardering voor de Vlaams-radicale partij, wel de gecrispeerde manier waarop de N-VA ermee omgaat. In vele oren klinkt de onmogelijkheid voor Bart De Wever om te zeggen dat hij ‘voor België’ zal supporteren ongewoon zuurtjes, evenals Geert Bourgeois die zegt voor de Duivels te supporteren ‘omdat dat de ploeg met de meeste Vlamingen is’. Meer ten gronde staat de emotionele zucht naar optimisme op gespannen voet met het pessimistisch gestemde conservatisme van De Wever. En dat is de reële hinderpaal die de N-VA nu plots op haar virtuele zegetocht aantreft.” Bart Eeckhout analyseert. (De Morgen, 15 oktober 2013)

 

“Uw partij heeft in haar onstuimige groei een stel tafelspringers, opportunisten en postjesjagers in huis gehaald die zonder scrupules en zonder partijtucht hun grauwe spel hebben gespeeld, tot ze er zelf aan ten onder gingen. Zelfs uw partijtop had er geen vat meer op. De lemmingen hebben zich massaal het ravijn gestort.” ’t Pallieterke trekt partij voor  N-VA- (binnenkort ex-) burgemeester Erwin Brentjens in Turnhout, voor wat het waard is. (’t Pallieterke, 16 oktober 2013)

 

“Wanneer in Pakistan een meisje opkomt voor het recht om naar school te gaan, komt ze in aanmerking voor de Nobelprijs. Van dermeersch komt op voor de onderdrukking van vrouwen in de islam en krijgt géén Nobelprijs, maar een dagvaarding.” Volgens Vlaams Bemang-advocaat Bart Siffert, de voorbije week tweemaal in Antwerpen, eerst om zijn cliënt te verdedigen tegenover het Franse schoenenmerk Louboutin en daarna tegen de Canadese studente Rosea Lake, verdient Anke Van dermeersch niet vervolgd te worden maar minstens ook genomineerd te worden voor de Nobelprijs voor de Vrede. (Het Nieuwsblad, 16 oktober 2013)

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: citaten, boeken, actie, n-va, vb, islam, de wever, turnhout, van dermeersch |  Facebook | | |  Print

12-10-13

DE WEEK IN ZEVEN CITATEN (EN EENTJE EXTRA)

De Rode Duivels gaan naar Brazilië. Op vele plaatsen was er feest (foto: café Mombasa in Borgerhout), maar niet iedereen had gerekend op een overwinning voor de Belgen (zie verder).

 

“@AFF_Verzet Jullie komen ook nog aan de beurt, samen met Kef Kef en ander links, moslimpijpend krapuul!” Een twitteraar reageert emotioneel op ons twitterbericht dat de partijtop van ‘Gouden Dageraad’ is aangehouden. (Twitter, 3 oktober 2013)

 

“Is dit een belastingverhoging? Ludo Van Campenhout, schepen en voorzitter van Rio Link, noemt dat een semantische discussie. Maar wanneer de overheid de tarieven verhoogt voor diensten die ze aan de burger verleent, dan is dat een belastingverhoging. De burger betaalt meer omdat het stadsbestuur zijn beschikbare middelen liever wil investeren in veiligheid en andere prioriteiten.” In Antwerpen wordt de prijs voor het drinkwater drastisch verhoogd. Is dit een belastingverhoging? Schepen Ludo Van Campenhout (ex-Open VLD, nu N-VA) vindt dit “een semantische discussie”. Als het over de regering-Di Rupo gaat, heeft de N-VA minder taalkundige problemen. (Gazet van Antwerpen, 4 oktober 2013)

 

“In de storm rond het regenboog-T-shirt dacht ik dat ik op de Terzake-uitzending heel rationeel had gezegd waar het op stond, tot iemand me zei ‘Je was precies boos’. Toen ik de beelden bekeek op mijn iPad, schrok ik er zelf van. Niet wát ik zei, maar hóé ik het zei, die emotionele verbetenheid.” Bart De Wever denkt dat hij rationeel reageert, maar dat is niet altijd zo. (Nina, 5 oktober 2013)

 

“In de jaren vijftig had hij met zijn vriend twee ruiten gebroken van een café van Oostfronters op de Groenplaats. Met één kassei. Zijn maat is binnen een pintje gaan drinken, heeft de kassei opgeraakt en teruggebracht. Dan nam Rik die op en smeet de tweede ruit in. Hij vertelde het met trots.” Guillaume Van der Stighelen haalt herinneringen op over een onlangs overleden communist. (CittA, 5 oktober 2013)

 

“Structurele hervormingen kunnen zowel de invoering van mini-jobs betekenen (conservatief) als het invoeren van minimumlonen (progressief). Alleen bij het begrip 'herstelregering' zou de progressieve invulling beter blank blijven. Het systeem herstellen dat ons in de miserie heeft geholpen, is niet echt constructief. Progressieven kunnen dat begrip beter vervangen door het begrip transitieregering, een regering die echt werk maakt van de omslag naar een nieuw economisch paradigma dat ontdaan wordt van de vernietigende effecten van het model dat de N-VA wil herstellen.” Jan De Zutter hekelt termen als ‘een sociaaleconomische herstelregering’, ‘structurele hervormingen’, ‘verandering’ en ‘belastingregering Di Rupo’ die door de N-VA gelanceerd worden zonder concrete inhoud, en klakkeloos overgenomen worden door de media, waarna iedereen er een eigen invulling aan geeft en zo het kiezerspotentieel voor de N-VA vergroot. (Knack online, 8 oktober 2013)

 

“De censuur vindt zichzelf voortdurend opnieuw uit, zowel qua technische middelen als wat betreft de instanties die er zich aan bezondigen. Steeds vaker betreft het zelfs commerciële bedrijven waarvan niet duidelijk is in wiens opdracht ze handelen. Kijk naar YouTube. Vorige maand werd de trailer van Thank God It’s Friday, een Belgische documentaire van Jan Beddenoodts en Niel Iwens over het Israëlisch-Palestijnse conflict, verwijderd na een anonieme klacht. Hoezo? Wat gaat straks voor de bijl en welk verweer hebben we daartegen? De censuur wordt duidelijk diffuser maar daarom niet minder doeltreffend.” David Van Reybrouck, Tom Lanoye, Annelies Verbeke en Judith Vanistendael protesteren tegen censuur op de komende Boekenbeurs. (De Morgen, 9 oktober 2013)

 

“De meeste bazen zijn minder bezig met hun werknemers dan dat de werknemers bezig zijn met hun job. Medewerkers zijn niet meer dan één van de vele nummertjes in een door cijfers gedomineerde omgeving. Enkel de nodige beroepsernst en in sommige extreme gevallen zelfs liefde voor de job houden ons recht. Terwijl we gewoon snakken naar een blijk van erkenning, eerlijke feedback of, nu we toch aan het dromen zijn: een mooi compliment.” Voormalig VRT-presentatrice Erika Van Tielen verwoordt wat veel werknemers denken. (De Morgen, 10 oktober 2013)

 

“Kroatië/België. Pronostiek 1-1!” Filip Dewinter laat zich voor zijn voetbalpronostiek minder leiden door kennis van het voetbal dan door sympathie voor Kroatië en antipathie voor België. Fout, dus. Eerder twitterde Filip Dewinter dat hij "beetje jaloers!" is op Kroatië dat zich los scheurde uit Joegoslavië. Het uiteenvallen van Joegoslavië was na de Tweede Wereldoorlog een van de bloedigste conflicten op Europese bodem met 10.688 doden, 2.915 vermisten en 37.180 gewonden. (Twitter, 11 oktober 2013)

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: citaten, antwerpen, de wever, actie, n-va, sociaal, ewinter |  Facebook | | |  Print

03-10-13

BART SCHREEF EEN BRIEF

Bart De Wever schreef een brief. Neen, niet naar de Antwerpse stadskinderen die niet meer op bos- of zeeklas kunnen in Brecht, Kalmthout en Sint-Idesbald. Niet naar de koningsgezinde Sinjoren die hij schofferde door de afstandelijke houding waarmee hij Filip en Mathilde in Antwerpen ontving. Bart De Wever schreef een brief naar de ondernemers (foto).

 

Dertigduizend ondernemers kregen gisteren een brief van Bart De Wever in hun brievenbus. Waar hij de adressen vandaan haalde, is een interessante vraag. Wie verleende die hand- en spandienst? De brief leest als een verkiezingspamflet. “Rechtsonzekerheid, torenhoge fiscale lasten, een toenemende loonkostenhandicap, een steeds machtigere fiscus… Er waren makkelijkere tijden om te ondernemen”, zo opent de brief vol empathie. Er zijn Antwerpenaren die op minder empathie van hun burgemeester kunnen rekenen.

 

In de tweede paragraaf komt De Wever al aanzetten met “de belastingregering-Di Rupo”: “De overheid zou u dankbaar moeten zijn. Maar dankbaarheid toont de belastingregering-Di Rupo zelden. In plaats van alle middelen in te zetten om het ondernemersklimaat te verbeteren, bestraft de federale regering ondernemerschap.” Onder de kop De regering-Di Rupo zit in uw spaarpot wil De Wever “stilstaan bij de verhoging van de liquidatiebonus, een maatregel uit de vorige begrotingscontrole”.

 

Had Bart De Wever het te druk, of was zijn influisteraar wat te haastig? De liquidatiebonus is de winst die overblijft bij het stopzetten van een bedrijvigheid. Die liquidatiebonus wordt niet verhoogd. Dat zou al te mooi zijn. De belasting op die liquidatiebonus wordt van 10 % naar 25 % verhoogd. Een belasting van 10 % die ocharme op 25 % wordt gebracht. Als weddetrekkende betalen wij meer belastingen. Wouter Torfs van de gelijknamige schoenhandel zegt in dS Avond overigens wel begrip te hebben voor “de logica (…) om de roerende voorheffing te harmoniseren op 25 procent, ook voor de liquidatiebonus”.

 

Waar Wouter Torfs op wacht is “een deftige verlaging van de loonlasten die ging gekoppeld worden aan de verhoging van de lasten op kapitaal”, maar daar gaat het niet over in deze N-VA-brief aan de ondernemers. Die loonlastverlaging vermeldt De Wever maar terloops in de slotparagraaf van zijn brief. Waar Bart De Wever nog naar uithaalt, is de “fairness tax”. En passant en zonder uitleg, de minimale belasting (5,15 %) die nu opgelegd wordt aan vennootschappen die dividenden uitkeren en daar amper of geen belastingen op betalen als gevolg van de notionele intrestaftrek en overgedragen verliezen. 5,15 % belastingen: dat is teveel voor De Wever. Toch voor ondernemingen.

 

Er zijn uitzonderingen voorzien op de liquidatiebonus, maar omdat die een groter voordeel voor de betrokken ondernemingen combineren met een onmiddellijk financieel voordeel voor de regering, kleiner dan de normale belasting op de liquidatiebonus, is De Wever ook daar tegen. Want dat groter voordeel is er maar om “vandaag al de begroting (te) kunnen opsmukken”. Bart De Wever besluit zijn brief met: “De N-VA zal er alles aan doen om deze maatregel op alle mogelijke manieren aan te vechten.” Wat wordt dat “op alle mogelijke manieren”? Bart De Wever die in hongerstaking gaat tot de verhoogde belasting op de liquidatiebonus afgeschaft wordt?

 

Bart De Wever prijst ook nog dat er “een slankere overheid” moet komen. Zoals in Antwerpen waar 1.420 ambtenaren de volgende vijf jaren niet vervangen worden, wat onvermijdelijk gevolgen zal hebben op de dienstverlening. “In 2014 willen wij een federale regering die weer zin heeft én geeft om te ondernemen. Met alle respect en dank voor uw inzet”, besluit Bart De Wever. Voor de Antwerpse stadsambtenaren heeft Bart De Wever minder respect. Het niet vervangen van 1.420 Antwerpse ambtenaren klinkt alsof zij overbodig zijn voor eenzelfde of zelfs betere dienstverlening. Het snijden in de subsidies voor de Antwerpse jeugd-, sociale en culturele verenigingen: van hetzelfde.

 

Ongetwijfeld zal de brief van Bart De Wever goed scoren bij de ondernemers. Open VLD en CD&V, eat your heart out. Een Brief Van Bart De Wever. Het doet ons denken aan een meisje met een niet-Antwerpse tongval die ons laatst de weg vroeg op het Antwerps stadhuis. “Waar is het bureau van Bart De Wever? Ik heb met hem een afspraak om samen op de foto te staan.” Een meisje, komend van God-weet-waar, dat ’s avonds in Antwerpen is om samen met Hem op de foto te staan. Hij die daar tijd voor heeft. Zo ook zouden de ondernemers tevreden kunnen zijn met de brief die ze van Bart De Wever ontvingen. En geef toe, de N-VA die zich verzet tegen nog maar een minimale belastingverhoging. Dat is toch mooi meegenomen.

 

Maar net toen Bart De Wever zich gisteren zelfvoldaan neervlijde in zijn Antwerpse burgemeestersstoel, klopte Evy, zijn secretaresse, op de deur. Of het misschien niet raadzaam was om even te bellen met Danny Pieters?

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: bart de wever, n-va, sociaal |  Facebook | | |  Print

27-09-13

DE WEEK IN ZEVEN CITATEN (EN EENTJE EXTRA)

De Canadese Rosea Lake naar wiens werk het  jongste VB-campagnebeeld is gemaakt – Anke Van dermeersch heeft dit  inmiddels toegegeven –  liet weten zeer ongelukkig te zijn met het misbruik van haar idee (zie hieronder), en schoenenfabrikant Louboutin eist de stopzetting van de campagne wegens de imagoschade die het bedrijf met de Vlaams Belang-affiche oploopt. Vandaag wordt de zaak aangespannen door Louboutin behandeld bij de handelsrechtbank in Antwerpen. Anke Van dermeersch zal aanwezig zijn mét Louboutin-schoenen (foto), kostprijs: 445 euro. Een weerspiegeling van de doorsnee Vlaming is het Vlaams Belang nooit geweest, en Anke Van dermeersch nog minder.

“Kort nadien was ik in gesprek met de coördinatoren van het Forum van Joodse Verenigingen te Antwerpen om toch enigszins tot een vergelijk te komen tussen hen en Abou Jahjah  bij het organiseren van manifestaties. Betogen moest kunnen, vond ik, maar toch niet per se in de onmiddellijke omgeving van de joodse wijk te Antwerpen. Ik vroeg hen of ik Abou Jahjah mocht uitnodigen voor een gesprek met hen en ze stemden in. Abou Jahjah ging eveneens akkoord en we kwamen een plaats van ontmoeting overeen te Antwerpen. (…) Tot mijn verbazing kwam daar op het moment van de bijeenkomst plots Rob Verreycken opduiken, samen met de regionale televisie. Hij stuurde onmiddellijk aan op moeilijkheden en provoceerde. Ik vroeg Abou Jahjah toen om zich volledig afzijdig te houden en niet op de provocaties in te gaan. Hij respecteerde dit en vertrok discreet. De ontmoeting tussen vertegenwoordigers van het Joods Forum en Abou Jahjah vond dus niet plaats. De reden moest men niet bij Abou Jahjah zoeken, maar bij de heer Rob Verreycken.” Johan Leman over zijn ervaringen met Dyab Abou Jahjah. VB’er Rob Verreycken is een grotere onruststoker. Gaat Filip Dewinter nu ook ‘Gezocht’-affiches verspreiden over Rob Verreycken? (De Wereld Morgen, 20 september 2013)

 

“Wij zijn meer dan moslims, wij zijn ook gewone mensen.” Marjan Justaert legde haar oor te luister bij de allochtone middenklasse in Antwerpen. Najat L’Haj, assistente van tandarts Naima Rokneddine aan het Moorkensplein in Borgerhout, zegt iets achteloos maar veel betekenend. (De Standaard, 21 september 2013)

 

“De uitgeverij ontstond niet voor niets in het verzet in Wereldoorlog II. Al heeft altijd gegolden dat wat niet mooi gezegd kan worden, ook niet waar kan zijn. Of zoals Koos Schuur het formuleerde: ‘Een slecht verzetsvers is slecht als vers en als verzet. Wie schiet, behoort raak te schieten.’” De Bezige Bij brengt graag een boodschap, maar het moet goed geschreven zijn om effect te kunnen hebben. (dS Weekblad, 21 september 2013)

 

“Neen, noch mevrouw Van dermeersch, noch iemand die haar vertegenwoordigt heeft mij ooit gecontacteerd. Ik ben het absoluut oneens met haar opvatting. Ik ben boos omtrent het feit dat ze mijn idee hebben gebruikt om iets dergelijks te promoten. Dit gebruik is absoluut in strijd met mijn originele boodschap en ik verafschuw dit volledig. Als student zonder middelen kan ik niet meteen plannen om actie te ondernemen tegen mevrouw Van dermeersch, wat zeer frustrerend is. Het is goed mogelijk dat ze besloten om mijn beeld te gebruiken omdat ze er vanuit gingen dat de kans op gevolgen minimaal is. Ik zou hierover wel met advocaten willen overleggen, echter, ik heb zelf absoluut  niet de middelen om mevrouw Van dermeersch of haar juridisch team te bekampen.” Rosea Lake over het misbruik van haar werk Judgements voor de jongste campagne van het Vlaams Belang. Anke Van dermeersch geeft toe dat ze zich voor de jongste Vlaams Belang-affiche liet inspireren door het werk van Rosea Lake. (Roodwild, 21 september 2013; meerdere kranten, 26 september 2013)

 

“In de bedrijfswereld is publiek liegen een heuse cultuur geworden. Bij fusies en overnames is het een automatisme – pertinent liegen of via de omweg van dat typische communicatiejargon, waarbij een woord als ‘synergie’ alleen maar verhult dat er ontslagen zullen vallen.” Terechte opmerking, en daarbij een oproep “de aansprakelijkheid van de bestuurders drastisch te verstrengen. En ze daar niet langer aan te laten ontsnappen via allerlei verzekeringen.” Maar toch vooral een oproep om de bankiers geen celstraf te geven. Is men voor anderen ook zo begripvol? (De Standaard, 23 september 2013)

 

“Ik ga met iedereen in overleg, maar ik begin me Caspar het spook te voelen. Ik ben overal, maar niemand heeft me gezien.” Antwerps OCMW-voorzitter en schepen voor sociale zaken Liesbeth Homans vindt dat ze veel overleg pleegt, anderen in Antwerpen zien het eerder als dat ze veel gaat vertellen wat het stadsbestuur beslist heeft of hoe het zal zijn en dat overleggen noemt. (Gemeenteraadszitting Antwerpen, 23 september 2013)

 

“Het is moeilijk om tot een constructieve dialoog te komen (met onze coalitiepartner).” De partij pH7 - Positief Hove is één van de twee partijen die in Hove de bestuursmeerderheid vormt, maar de partij heeft de grootste moeite om tot afstemming te komen met haar coalitiepartner. De N-VA. Nieuwe-Vlaamse Ambras. (Persmededeling pH7, 23 september 2013)

 

“U moet zich geen zorgen maken. Echt niet. Waarom ik daar zo zeker van ben? Bekijk hem eens goed. Hij staat te zwaar. De jaren in Libanon waren geen magere jaren, zoveel is duidelijk. De Libanese keuken is dan ook een van de betere: falafel, sfiha, hummus en mierzoete, in honing gedrenkte baklava. Lekker! (…) Als hij begint te diëten, zich een fiets aanschaft en marathons begint te lopen, pas dán moeten we ons zorgen beginnen maken.” Volgens Wim Daeninck moeten we ons nog geen zorgen maken over Dyab Abou Jahjah. Vijftien kilo – zo wist Knack – aangekomen sinds hij zeven jaren geleden België verliet. Er zijn voorbeelden van wanneer we ons wél zorgen moeten maken. (Gazet van Antwerpen, 24 september 2013)

00:12 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: citaten, van dermeersch, verreycken, actie, homans, n-va, hove |  Facebook | | |  Print

25-09-13

ENKEL 'DENKEN, DURVEN EN DOEN' VOOR SOCIALE AFBRAAK

“Gisteren is Meryam op zeeklas vertrokken. Naar Sint-Idesbald. Ze zal er niet alleen leren over eb en vloed, maar ook de littekens van de Eerste Wereldoorlog bezoeken. Op het programma staat zelfs een bezoek aan de loopgraven bij de IJzer, waar de Vlaamse frontbeweging is ontstaan.”

De Standaard-journalist (en Antwerpenaar) Lieven Sioen vertelde gisteren in zijn krant een verhaal uit het leven gegrepen. Na bovenstaande begin vervolgt hij: “Meryams moeder Rachida heeft er al drie weken de mond van vol. Hoe Meryam uitkeek naar haar zeeklassen. Hoe blij Meryam was, ook, dat de school weer begon. En dat ze al haar vriendinnen zou terugzien. Rachida is onze poetshulp. Ze is een alleenstaande moeder die dankzij dienstencheques net de eindjes aan elkaar kan knopen. En wij, wij zijn zo’n koppel hardwerkende Vlamingen die twee voltijdse jobs uitoefenen om huishoudhulp te betalen zodat we die twee voltijdse jobs zouden kunnen uitoefenen. En zodat we nog een beetje tijd overhouden voor onszelf en de kinderen.

Dat hectische leven compenseren we met lange vakanties. Deze zomer waren we vier weken in Marokko. Want ja, we willen onze kinderen de wijde wereld laten zien. Meryam is al jaren niet meer in het land van haar grootouders geweest. Zij brengt de zomers thuis door, of bij haar nichtjes. Met spelen, knutselen of een uitstapje naar het buurtfeest Kerkstraat Plage. Haar wereld is zo groot als haar wijk. Dan is Sint-Idesbald een exotische bestemming. De Antwerpse Zee- en Bosklassen worden nu afgeschaft. Mijn kinderen vinden dat erg. Maar hun venster op de wereld blijft groot, met of zonder voucher van zestig euro. Voor vele Meryams echter gaat zelfs het kleine venstertje op de Noordzee nu dicht."

Maandagavond protesteerden vijfhonderd mensen tegen de sluiting van de bos- en zeeklassen vanaf volgend schooljaar. Mensen die duidelijk op hun ziel getrapt zijn met de aangekondigde sluiting. Ze stonden op het pleintje opzij van het Antwerps stadhuis, wat wij al eens het ‘Pleintje van de repressieve tolerantie’ hebben genoemd. Vlak voor het Antwerps stadhuis mag niet meer geprotesteerd worden bij het begin van de gemeenteraadszittingen, zoals maandagavond. Maandagavond zou het overigens wel niet mogelijk geweest zijn om op de Grote Markt zelf te protesteren: rotsblokken voor een grootst sportevenement komend weekend nemen het plein in beslag. Voor glitter en glamour is in Antwerpen nog plaats.

Bart De Wever en de hele N-VA-gemeenteraadsfractie kon, komend van een fractievergadering in het straatje achter het stadhuis, probleemloos zich een weg banen te midden van de betogers. Heel anders was het op het stadhuis. Daar had men meer problemen met de tegenpartij. Tijdens het ludiek protest stapte een jongetje naar voor met een bloem en een zak schelpen, met de bedoeling om die te overhandigen aan schepen van Onderwijs Claude Marinower (Open VLD). Aanvankelijk kreeg het jongetje geen toestemming om de schelpen af te geven. Uiteindelijk mocht hij het stadhuis toch binnen. De persfotografen die het moment wilden vastleggen, mochten niet binnen. Zich laten fotograferen torenhoog in het Den Bell-gebouw, dat kan wel. Als de gevolgen van beslissingen duidelijk gemaakt worden, is de pers niet welkom.

Later op de avond werd op de gemeenteraadszitting gediscussieerd over de sluiting van de bos- en zeeklassen. Praat voor de vaak. En ook wel ‘praat tegen de vaak’, want het was het laatste debat vooraleer de gemeenteraadszitting om 23u40 beëindigd werd om ’s anderendaags – gisterenavond dus – vervolgd te worden. De oppositie noemde het een asociale maatregel, genomen zonder enig overleg en kennis van zaken. Volgens Robert Voorhamme (SP.A) is de beslissing "vanuit ideologisch standpunt gemaakt"; Freya Piryns (Groen) meent dat het stadsbestuur "op een kleine manier komaf wilt maken met een rood bastion". Claude Marinower verdedigde breedvoerig zijn beleid, wat in het chatverslag van Gazet van Antwerpen leidde tot het zinnetje: “Schepen Marinower zegt dat hij nog wel even wil verder blijven gaan met zijn antwoord op de interpellaties, tot ergernis van vele aanwezigen, inclusief burgemeester De Wever.”

Dovemanspraat werd het. De bos- en zeeklassen zijn ontstaan vanuit het stedelijk onderwijs, maar de laatste acht jaren werd – onder impuls van een socialistische schepen voor Onderwijs – de infrastructuur meer en meer opengesteld voor de andere onderwijsnetten. Volgens Claude Marinower nog te weinig, en dus sluit hij maar alle infrastructuur en geeft hij elk schoolkind in Antwerpen een ‘voucher’ van zestig euro. Een aantal gezinnen heeft die zestig euro echt niet nodig, andere gezinnen hebben ze dubbel nodig. Ieder kind evenveel geld geven: dat is sociaal beleid van beginners. En je kan er ook geen bos- en zeeklassen mee aanbieden voor wie het nodig heeft, zoals Meyram uit het verhaal hierboven.

Echt sociaal beleid zou zijn nagaan welke schoolklassen, los van het onderwijsnet, het meest behoefte hebben aan bos- en zeeklassen, en het beleid daar op afstemmen. Maar dat veronderstelt ‘denken, durven en doen’. Uitgerekend de N-VA-slogan bij een vorige kiescampagne. Maar bij de N-VA is er enkel ‘denken, durven en doen’ voor sociale afbraak. (Foto's: Protest maandagavond. Slogan op de derde foto is: "Bart, toon je goed hart!" Kinderlijke naïviteit.)

 

Update. In een commentaar vandaag op blz. 2 van Gazet van Antwerpen onder de kop Schrappen bos- en zeeklassen raakt Antwerpen in het hart schrijft Lex Moolenaar: "Is dit een politieke afrekening met de socialisten, die de bos- en zeeklassen destijds hebben opgericht? Misschien speelt dat wel mee, al denk ik dat toch vooral de besparingswoede in dit dossier de doorslag heeft gegeven. Kinderplezier en gemeenschapsvorming in ruil voor meer blauw op straat en andere nieuwe acenten." Zo is het.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, sociaal, marinower, n-va |  Facebook | | |  Print

21-09-13

DE WEEK IN ZEVEN CITATEN (EN EENTJE EXTRA)

Wegens de actualiteit in Griekenland (foto’s) hebben we onze rubriek op vrijdag een dagje opgeschoven, maar hier zijn ze: onze citaten van de week.

 

“Ondanks de wurgende belastingen en het om zich heen grijpende marxisme is zelfs het aantal superrijken in België nog maar eens met 8 procent gestegen.” Tezelfdertijd zijn nog nooit zoveel schulden onbetaald als nu, tegen de 3 miljard euro aan. Allicht het gevolg van de economische crisis en de besparingen bij de overheid. De rijker zijn weer rijker geworden, en de armen weer armer. (dS Weekblad, 14 september 2013)

 

“Het Vlaams Blok is een vorm van stupiditeit, dat kun je van De Wever natuurlijk niet zeggen. Hij is ongelooflijk slim. Maar moet je blij zijn? Dan kun je net zo goed zeggen: Joepie, de SS is er niet meer, alles is goed.” Het zag er lang naar uit dat het archief van fotograaf Herman Selleslags in het Antwerpse Felixpakhuis zou terechtkomen. Herman Selleslags: “Maar ik heb dat gestopt. Bewust. Met deze burgemeester wil ik mijn foto’s niet aan het Stadsarchief toevertrouwen.” De voormalige Humo-fotograaf is blij dat hij op pensioen is en dan ook niet moet opdraven voor opdrachten als ‘Bart De Wever fotograferen’. (De Morgen, 14 september 2013)

 

“Ons grootste probleem is ‘imperial overstretch’. Om het in militaire termen te verwoorden: als je heel snel oprukt, worden je aanvoerlijnen lang en je flanken kwetsbaar. Hier en daar vallen dan gaten in de linies, zoals deze week in Turnhout. En dan moet je even je opmars stoppen en die gaten dichten.” Bart De Wever denkt in militaire termen over het succes van zijn partij. (De Tijd, 14 september 2013)

 

“N-VA heeft het omgekeerde probleem. De Wever moet vermijden dat hij als voorzitter geassocieerd wordt met wat zijn ministers in de Vlaamse regering doen. Hoe minder hij vereenzelvigd wordt met wat Philippe Muyters en Geert Bourgeois presteren, hoe beter voor hem en zijn partij.” De SP.A kan zich optrekken aan het puike regeringswerk van Johan Vanden Lanotte en John Crombez, maar dat is niet voldoende om de partij meer kiezers te bezorgen. De N-VA heeft het omgekeerde probleem. (Humo, 17 september 2013)

 

“In alle jaren socialistisch beleid heb ik dit nooit meegemaakt: de oppositie wordt hier gewoon monddood gemaakt.” Filip Dewinter over de manier waarop Bart De Wever zijn besparingen aan de pers presenteerde en pas achteraf de gemeenteraadsleden inlichtte. (Knack online, 17 september 2013)

 

“Dyab Abou Jahjah keert na bijna tien jaar afwezigheid terug naar België en plots is het kot te klein. Er wordt zelfs geschreeuwd om hem onmiddellijk in de boeien te slaan wanneer hij hier voet aan land zet. Abou Jahjah mag dan wel naar eigen zeggen ouder en wijzer zijn geworden, sommigen in dit land zijn dat blijkbaar nog lang niet.” Rachida Lamrabet over de reacties op de terugkeer van Dyab Abou Jahjah, en vooral de zogenaamde AEL-generatie. (De Standaard, 18 september 2013)

“Ik zou de krantenkoppen wel eens willen zien als bedrijfsleider Ferand Huts aankondigt dat hij in de Antwerpse haven 1.420 banen gaat schrappen. Ik denk niet dat de kranten dan zullen titelen dat Huts de weg toont. Maar als Bart De Wever, in het grootste bedrijf van Antwerpen, het mes in het personeelsbestand zet, is dat blijkbaar de goede weg.” Louis Tobback bekritiseert de afslanking van het Antwerps stedelijk ambtenarenapparaat en het commentaar in de kranten, zonder de krant zelf te vermelden De Standaard die ’t Stad wijst de weg titelde. (De Standaard, 19 september 2013)

"Hun boodschap: vrouwen moeten kunnen dragen wat ze willen, en dat mag niet in de islam. Het werd een ludieke actie, want niet alle VB-dames slaagden erin om op die hakken het evenwicht te bewaren op de kasseien van de Grote Markt. Ook VB-senator Anke Van dermeersch ging bijna onderuit." Reclameren dat men onder de islam niet mag dragen wat men wil, maar niet in staat zijn te stappen met de hoge hakken die men zou willen. Zo zijn de 'Vrouwen tegen islamisering'. (Gazet van Antwerpen, 20 september 2013)

14-09-13

NIEUWE-VLAAMSE AMBRAS: DE SERIE

Zelf hadden we het zo nog niet gezien, maar iemand zei ons deze week dat er op deze blog twee series lopen over de N-VA: de artikelenreeks Bartje op het stadhuis (ja, die kennen we) en Nieuwe-Vlaamse Ambras (oh ja). Met het ontnemen van al haar bevoegdheden als schepen van Tina Somers, tweede op de N-VA-lijst bij de gemeenteraadsverkiezingen vorig jaar in Keerbergen (foto), zorgt de N-VA natuurlijk zelf voor een volgende aflevering.

 

Tina Somers was in Keerbergen als schepen bevoegd voor mobiliteit, landbouw, lokale economie, informatie en communicatie. “Het was zeer moeilijk om met haar samen te werken. De communicatie verliep stroef en de collegialiteit was ver te zoeken. Als schepen speelde zij voortdurend soloslim. Vorige week leverde zij bovendien haar partijkaart in. We hebben dan ook unaniem in het partijbestuur beslist om haar bevoegdheden te ontnemen”, zegt burgemeester Dominick Vansevenant (N-VA). Dat Tina Somers haar partijlidkaart inleverde was er dus teveel aan

 

In een reactie klaagt Tina Somers over “de aanhoudende persoonlijke en politieke pesterijen” waarbij zelfs haar gezin niet werd gespaard. Volgens Tina Somers waren de N-VA-collega’s die haar nu aan de deur zetten niet collegiaal. Ze verwijst onder meer naar een andere N-VA-schepen die tijdens haar verlof voor het zwaarste mobiliteitsdossier – een route voor zwaar verkeer door Keerbergen – zonder overleg een pseudo-oplossing uit de mouw schudt en die op het college laat goedkeuren ondanks een negatief advies van de lokale politie en een andersluidende visie van de mobiliteitsraad in.

 

“Ik heb me vol vertrouwen aangesloten bij een partij die zou zorgen voor een nieuwe, frisse politieke wind. Acht maanden later moet ik vaststellen dat macht – zelfs al is dit louter lokaal – attitudes en goede bedoelingen bij sommigen enorm scheeftrekt. Ik herken de mooie verkiezingsbeloften van N-VA Keerbergen niet meer. We zouden het nochtans allemaal 'anders' gaan doen met inspraak en overleg. Ook respect en deontologie zouden belangrijk worden. Daar blijft vandaag nog maar weinig over”, vervolgt Tina Somers.

 

Wie in deze gelijk heeft, Dominick Vansevenant of Tina Somers, dan wel of ze misschien allebei wat gelijk hebben, weten we niet. Dat moeten ze maar bij de N-VA zelf uitmaken. Bij de N-VA zijn dertien mensen aan de slag voor het opvolgen van de lokale mandatarissen. Tina Somers is dan wel haar bevoegdheden als schepen afgenomen, wettelijk moet ze toegang blijven krijgen tot de zittingen van het college van burgemeester en schepenen. Haar wedde als schepen behoudt ze onverkort.

 

De N-VA heeft intussen cijfers gegeven over het verloop bij haar mandatarissen. Dat is een vooruitgang, want toen wij oplijstten hoeveel Vlaams Belang’ers de N-VA-rangen vervoegden wilde de N-VA-persdienst daar niet over communiceren. Het is daarom nog niet gezegd dat de N-VA-persdienst wil communiceren met AFF/Verzet, maar via-via vernemen we dan toch dat de N-VA nu vertegenwoordigd is in 121 lokale besturen, en 60 burgemeesters, 286 schepenen en 43 OCMW-voorzitters levert. De N-VA telt in totaal zo’n 1.680 gemeenteraadsleden, 104 provincieraadsleden en in Antwerpen ook nog 82 districtsraadsleden.

 

In het partijhoofdkwartier heeft men naar eigen zeggen slechts weet van een vijftiental gemeenteraadsleden die sinds de start van de nieuwe legislatuur op 1 januari ontslag namen of uit de partij zijn gezet. Buiten Keerbergen is bij de N-VA slechts één geval bekend van een mandataris die een uitvoerend mandaat verlaat: “een schepen in Heusden-Zolder die om persoonlijke redenen ontslag nam uit het college”. Dat laatste is natuurlijk een verbloemde weergave van de werkelijkheid: Bruno Buyse is niet langer schepen nadat de coalitiepartners van de N-VA in Heusden-Zolder zijn autoritaire stijl ten aanzien van het gemeentepersoneel meer dan beu waren en belangenvermenging tussen Bruno Buysse als zaakvoerder en Bruno Buysse als schepen voor ruimtelijke ordening de emmer van ergernis deed overlopen.

 

Intussen is de uitsluitingsprocedure opgestart voor drie N-VA-schepenen en nog eens drie N-VA-gemeenteraadsleden in Turnhout. Allicht mogen die zes binnenkort bij de al genoemde vijftien geteld worden. Maar we zijn natuurlijk blij dat slechts vijftien, binnenkort eenentwintig, mandatarissen weg zijn bij de N-VA. Dan blijven lolbroeken de dienst uitmaken zoals Dilbeekse N-VA-schepen Frank De Dobbeleer die in een volle feestzaal op een podium zijn broek liet zakken omdat hij een sportvereniging met een Franstalige naam moest vermelden. Zo’n man moet natuurlijk niet opstappen als N-VA-schepen. Zo’n mensen wijzen op de ‘Vlaamse volksaard’, en het is toch op die identiteit dat we een Vlaamse staat gaan bouwen. Niet?

 

Of heeft iemand liever Geert Bourgeois als voorbeeld?

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: nieuwe-vlaamse ambras, n-va, keerbergen |  Facebook | | |  Print

13-09-13

DE WEEK IN ZEVEN CITATEN (EN EENTJE EXTRA)

Pairi Daiza is bekroond als Beste dierentuin van België en Nederland 2013 en toch vindt Zuhal Demir (Antwerps districts’burgemeester’ en N-VA-parlementslid) dat het niet kan dat twee panda’s in de buurt van Elio Di Rupo’s woonplaats Bergen te zien zullen zijn, en niet in Antwerpen. Of hoe de ene N-VA’er de andere, partijvoorzitter en Antwerps burgemeester Bart De Wever, deze week wilde overtroeven in media-aandacht en bravoure. Eén van de twee panda's werd er meteen moedeloos van (foto).

 

“Eerst werd gezegd dat hij begin 2014 zou stoppen als partijvoorzitter, nu is dat al uitgesteld naar november. Dat betekent dat hij al bijna een derde van zijn termijn als burgemeester een dubbele functie zal hebben vervuld. En wellicht wordt dat nog langer, want ik kan me niet voorstellen dat zijn partij de onderhandelingen met Elio Di Rupo enkel zal laten voeren door huidig ondervoorzitter Ben Weyts. En die onderhandelingen kunnen lang duren, zoals we weten.” Politicoloog Dave Sinardet waarschuwt dat de Antwerpenaren nog enige tijd zullen moeten wachten op een fulltime burgemeester. (Gazet van Antwerpen, 7 september 2013)

 

“Sinds 2003 loopt hij elke twee tot drie weken de ganse lengte van de straat af, en telt hij hoeveel (geschreven) talen er zichtbaar in het straatbeeld te zien zijn – op affiches, etalages, geparkeerde auto’s, vuilniszakken zelfs. ‘Ik telde er nooit minder dan elf en maximaal 24.’ Nederlands, Frans en Engels uiteraard. Arabisch en Turks (Berchem stond lang bekend als een Turkse buurt), maar ook Pools, Russisch, Thai, Farsi, Urdu, Hindi, Albanees, Portugees, Tamil, Japans, Armeens… ja zelfs Latijn (op de kerk).” Jan Blommaert heeft een nieuw, academisch boek uit over de superdiversiteit in de Driekoningenstraat en omgeving in Berchem. De acties van Voorpost voor een Vlaams Vlaanderen hebben hun doel niet bereikt. (dS Weekblad, 7 september 2013)

 

“De laatste moet de vlag naar Brussel terugbrengen.” Reactie van een AFF-bloglezer nadat bij de N-VA in Turnhout de voorzitter, de ondervoorzitter, de secretaris, de communicatieverantwoordelijke, drie schepenen en nog eens drie gemeenteraadsleden geschorst zijn door het nationaal bestuur van de N-VA. (E-mail, 7 september 2013)

 

“Wat met de voedingsbodem van radicalisme? Komt er ook een manifest voor beleidsmakers tegen islamofobie, werkloosheid en discriminatie?” Saïd El Kaouakibi vindt dat zonder de echte voedingsbodem van radicalisme aan te pakken de brochure Beheersen van moslimradicalisering. Handleiding voor beleid en praktijk weinig zoden aan de dijk brengt. (Gazet van Antwerpen, 10 september 2013)

 

“In Humo zegt Zuhal Demir (N-VA): ‘Tweehonderdduizend illegalen die de taal niet spreken, geen werk hebben en die ten laste zijn van het OCMW: onze samenleving kan dat niet aan.’ Welnu, als districtsburgemeester in Antwerpen zou zij toch mogen weten dat illegalen helemaal géén recht hebben op een OCMW-uitkering, alleen al omdat ze illegaal zijn! Dergelijke beweringen zijn pure desinformatie en stemmingmakerij, en worden door sommige mensen maar al te gemakkelijk geslikt. Het Vlaams Belang is dan niet veraf!” Lezersbrief van Paul Van den Berghe uit Gent. (Humo, 10 september 2013)

 

“Het park is verzorgd en de dieren hebben er meer ruimte dan in de Antwerpse Zoo. Daarom ben ik blij met de beslissing van Di Rupo – wat ook zijn eigen achterliggende beweegreden moge zijn. Volgens zijn kabinet is het trouwens de Chinese overheid die de keuze maakt. Dat de N-VA de premier over de panda’s wil interpelleren, is daarom ronduit beschamend. Elke stok om ‘de Walen’ mee te slaan is voor deze partij welkom, ook een bamboestok.” Schrijfster Ann De Craemer vindt het een verdedigbaar idee om twee panda’s uit China in Pairi Daiza te verwelkomen. Ann De Craemer vindt het belangrijker dat Elio Di Rupo de schending van mensenrechten in China aankaart. “Maar daarover zal de N-VA hem vast niet interpelleren.” (dS Avond, 10 september 2013)

 

(afgemeten) Wij zeggen samen niks.” PVDA-voorzitter Peter Mertens nadat Gerolf Annemans de SP.A afbrandt. Gerolf Annemans: “Mocht ik links zijn, dan zou ik me ook niet meer thuis voelen bij de SP.A. Tegen dat zogenaamd socialistisch beleid van die partij zeg ik samen met u: ‘neen’.” (Knack, 11 september 2013)

 

“De grootste drogreden is niet wat De Wever zegt maar hoe hij het zegt. Wat hem zo’n dodelijke debater maakt is zijn verongelijkte en cynische toon, die suggereert dat wat hij zegt toch de logica zelve is, dat ieder mens met een beetje gezond verstand toch moet inzien dat hij gelijk heeft en dat het godgeklaagd is dat iemand probeert hem tegen te spreken. (...) Tegen die toon kan geen enkel rationeel betoog opboksen. Als zijn argumenten worden ontkracht reageert De Wever daar niet op, hij trekt zijn mondhoek op, verlegt de aandacht en suggereert daarmee dat zijn gesprekspartner een onuitstaanbare muggenzifter is, die liever over details dan over de essentie discussieert, ook al zijn die details de essentie. Zijn succes in peilingen en op internetfora suggereert dat voor vele mensen de perceptie die hij creëert veel meer indruk maakt dan de kwaliteit van zijn argumenten.” Stefan van den Broeck ontleedt de discussietechniek van Bart De Wever. (Apache, 12 september 2013)

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: citaten, de wever, boeken, diversiteit, n-va, aalst, demir, antwerpen, annemans |  Facebook | | |  Print

10-09-13

VLAAMSE LEEUW WILLENS NILLENS VOOR OUD-STRIJDERS

Het voorbije weekend werd op meerdere plaatsen in ons land de 69ste verjaardag van de bevrijding van de nazi-bezetting gevierd. In Willebroek spitste de nieuwe burgemeester, N-VA’er Eddy Bevers, de oud-strijders het Vlaamse Leeuw-lied in de maag. Zeer tot ongenoegen van de oud-strijders.

 

Zaterdagmiddag werden in Klein-Willebroek, bij de Shermantank aan de vroegere Weduwe Van Enschodtbrug (foto), niet alleen bloemen neergelegd door de verschillende vaderlandslievende verenigingen. Net als elk jaar werd er door de Willebroekse Brassband ook het Belgische volkslied en God Save the Queen, het volkslied van de Britse bevrijders, gespeeld. Voor het eerst klonk er echter ook de Vlaamse Leeuw. Na het Ten Velde werd eerst de Vlaamse Leeuw gespeeld, en dan pas het Belgische en het Britse volkslied.

 

“De vaandels bleven rechtop, de veteranen salueerden niet. En een deel van het publiek, ook ik, draaiden even onze rug naar de plechtigheid. Vele aanwezigen en veteranen reageerden geschokt”, vertelt ABVV-vakbondsman maar in Willebroek ook SP.A-gemeenteraadslid Rudi Kennes. Oud-burgemeester Marc De Laet bevestigt in Het Nieuwsblad dat niet iedereen even gelukkig was met de Vlaamse Leeuw..

 

Bij het Verbond der Veteranen van de Tweede Wereldoorlog klinkt het: “Verschillende oud-strijders, een vijftiental, waren niet echt gelukkig met de Vlaamse Leeuw bij de herdenking van de bevrijding. Ze vochten 69 jaar geleden samen met hun Waalse broeders voor de Belgische vlag. Ook in het publiek zijn verschillende mensen vertrokken bij het horen van de Vlaamse Leeuw.”

 

Het nieuwe gemeentebestuur van Willebroek, een coalitie van N-VA, CD&V en Open VLD, besliste dat bij elke officiële gelegenheid in Willebroek voortaan de Vlaamse Leeuw gespeeld wordt. “Het protocol schrijft voor dat het spelen van het Vlaamse volkslied bij zo'n plechtigheid kan”, zegt burgemeester Eddy Bevers. Voorzitter van de plaatselijke N-VA-afdeling Gunther Scheers vult aan, elke empathie met de oud-strijders missend: “De oud-strijders vochten, als Vlaming, toch voor vrede en vrijheid in België én in Vlaanderen.”

 

De toespraak van burgemeester Bevers bij de herdenkingsplechtigheid ging over samenhorigheid, ons niet laten verdelen tussen 'wij' en 'zij'. De volgende keer zelf toepassen? Want nu was het ‘wij’, het door de N-VA gedomineerde nieuwe gemeentebestuur, die ‘zij’, de oud-strijders, verraste met iets waar ze allerminst gelukkig mee waren. En 'zij' hebben er (mee) voor gezorgd dat we bevrijd zijn van het juk van het nazisme. Dat verdient respect, en niet het willens nillens opdringen van de Vlaamse Leeuw.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: willebroek, n-va |  Facebook | | |  Print

08-09-13

DE KOLDERBRIGADE VAN DE N-VA (1)

Alsof de N-VA aan Siegfried Bracke niet voldoende heeft om het koldergehalte van de partij hoog te houden, zijn er nog de partijleden in Turnhout die vorige maandag vrolijk met de oppositie meestemden om Turnhout te erkennen als een onbestuurbare stad. Ondanks – of beter: omwille van – N-VA-burgemeester Erwin Brentjens (rechts op de foto) en zijn N-VA-schepen voor Cultuur en Mobiliteit Willy Van Geirt (links op de foto). Gazet van Antwerpen ging de reactie bij de Turnhoutenaren peilen.

 

“Ze hebben gelijk”, vindt Willy Römer, een bejaarde ondernemer. “Brentjens en Van Geirt zijn niet bekwaam. Ik heb op hen gestemd omdat ik hen kende. Ik wou eens verandering in mijn stad. Maar ik heb er al lang spijt van. Sukkelaars zijn het! Ik volg elke gemeenteraad: ze hebben geen dossierkennis. Paul Meeus van Vlaams Belang en Astrid Wittebolle van Groen stellen de ene ambetante vraag na de andere. En dan zitten Brentjens en zijn schepenen daar met hun mond vol tanden. Allez, van een ex-schooldirecteur mag je toch wat meer verwachten? Van mij mogen ze hem eraf gooien.”

 

De politieke interesse in Turnhout is met de strapatsen op het stadhuis wel gestegen. “De gemeenteraad zit altijd knalvol. De mensen staan tot in de trappenhal aan te schuiven om alles te volgen. Voor een deel door sensatiezucht, maar het is toch goed dat we tonen dat ze met ons niet doen wat ze willen.” “Ik heb ook voor de N-VA gestemd, maar ik ben teleurgesteld over het beleid”, zegt An. Haar vriendin Fatima spuwt haar gal over het verkeersbeleid, maar geeft burgemeester Brentjens wel goede punten. “Hij was op de Ramadan Night. Als moslima vond ik dat mooi. Van N-VA’ers denk ik soms dat ze racisten zijn, maar Erwin toonde dat hij geïnteresseerd is in andere culturen. Ik ben hier geboren, maar daardoor voel ik me toch meer welkom.”

 

Gazet van Antwerpen ging ook langs bij ons favoriet café in Turnhout, Ranonkel. Op een boogscheut van het cultureel centrum de Warande. Marc Belmans legt er uit: “N-VA is hier haast vanuit het niets de sterkste partij geworden dankzij de populariteit van Bart De Wever. Veel mensen zijn daar ingetrapt en hebben N-VA gestemd. Maar in plaats van De Wever kregen ze een zootje opportunisten zonder een gram politieke bagage. Hun schepenen Mathé, Moelans, Van Geirt en de burgemeester zijn niet bekwaam. En omdat andere partijgenoten zoals Marc Van Damme en Danny ‘Spock’ Vermeijen zich gepasseerd voelden bij de verdeling van de postjes, is er nu een vuile machtsstrijd aan de gang. De kracht van verandering is de kracht van verloedering geworden. Turnhout heeft zware problemen. Bijna 13 procent werklozen, de grootste leegstand van panden in heel België, een put van 50 miljoen euro. En dat is nu in handen van zo’n kolderbrigade!”

 

Ook Tom Versmissen, eerste schepen en frontman van de N-VA-dissidenten (in het midden op de foto), krijgt ervan langs. “Allez, die Tom Versmissen wil de partij naar zijn hand zetten, terwijl hij ocharme 280 stemmen heeft gehaald. Zo’n arrogantie. (…) Die Van Geirt (die onder vuur ligt van de N-VA-dissidenten, nvdr.), dat is toch om mee te lachen. Die schafte de nieuwjaarsreceptie af en gaf zijn stadspersoneel in ruil bonnetjes van 2,50 euro waarmee ze konden gaan eten. In zijn eigen broodjeszaak! Het goedkoopste broodje was 2,70 euro. En zo iemand maken ze dan schepen.” Aan het Warandecafé botst de Gazet van Antwerpen-reporter op ex-CVP-gemeenteraadslid Bert Boogers en zijn zoon Marc, verkozene voor Groen. Omdat gouverneur Cathy Berx heeft opgeroepen tot discretie wil Marc niets zeggen. Zijn vader vindt dat de huidige impasse in de sterren stond geschreven.

 

Bert Boogers: “Vanaf het begin zat het hier fout met de N-VA. Dat was geen ploeg maar een samenraapsel van mensen die hun kans roken. De N-VA was niet klaar voor zo’n grote overwinning. Ze hebben de mensen er niet voor. Het gebrek aan ervaring doet hen nu de das om. Ik vrees dat dat ook nog in andere gemeenten zal gebeuren.” Toch is Boogers hoopvol voor een snelle oplossing. “Over enkele weken marcheert dat hier weer. De N-VA zet men nu beter aan de kant, maar de andere partijen zullen elkaar wel vinden. Er zijn veel onderlinge vetes, maar gezien de ernst van de situatie zijn die te overstijgen. Met onze volksaard (van koppige Kempenaren, nvdr.) heeft die soap niks te maken. Elke gemeente heeft haar politieke ruzies. In Kortrijk of bij de NMBS is het niet beter, hé?”

 

Intussen heeft de N-VA na de zes N-VA-gemeenteraadsleden die mee de motie over de onbestuurbaarheid stemden, en de twee N-VA-schepen die zich bij de stemming onthielden, nog eens drie andere Turnhoutse N-VA-bestuursleden geschorst: de secretaris van de N-VA-afdeling, de ondervoorzitter en de verantwoordelijke voor de communicatie. Met Tom Versmissen, als door de N-VA geschorste schepen die ook voorzitter is van de plaatselijke N-VA-afdeling, is de Turnhoutse N-VA-afdeling dus zowat helemaal onthoofd. De drie extra geschorsten worden verweten de dissidenten in het schepencollege en de gemeenteraad te steunen. De drie reageren verongelijkt. In Het Nieuwsblad zeggen ze: “Er is binnen N-VA geen plaats voor discussie en een eigen mening. Als je niet volgt wat N-VA nationaal dicteert, dan vlieg je eruit.”

 

Had Siegfried Bracke niet gezegd dat de N-VA geen stalinistische partij is?

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: nieuwe-vlaamse ambras, n-va, turnhout, brentjens |  Facebook | | |  Print

06-09-13

DE WEEK IN ZEVEN CITATEN (EN EENTJE EXTRA)

Bij de N-VA hebben ze niet hun beste week achter de rug. Bij een peiling naar de kiesintenties zakte de partij vier procent stemmen, en bij het afnemen van de peiling waren de uitspraken van Siegfried Bracke nog niet bekend die (de woordspeling is van Mark Eyskens) brakke grond maakte van de communautaire stellingen van zijn partij. "Wat doen we nu herr Weber?”, vraagt de vrouw links op de foto hiernaast. “Die gewantrouwde regering doet het veel te goed en vanaf de kroning van Filip is het goed weer gebleven.” De man rechts: “De ongerustheid niet laten merken frau Homans! Zet een ander gezicht op!” En wat merkten we deze week nog op?

 

“Tegen De slimste mens ter wereld zou ik wellicht ook nee zeggen.” Een mens moet zijn beperkingen kennen. Een belegen mop wil Filip Dewinter nog wel vertellen. Volgens Dewinter was het overigens Nonkel Mop-presentator Rob Vanoudenhoven zelf die Dewinter om een Marokkanenmop vroeg. Dewinter kende er niet meteen een, waarna zijn buurman in het Vlaams Parlement, de West-Vlaming Stefaan Sintobin, hem de mop van de drie Marokkanen en een Vlaams Blokker in het oor fluisterde. Rob Vanoudenhoven had Dewinter beter om de mop gevraagd van de politieker die naar Namibië zou verhuizen als Elio Di Rupo eerste-minister zou worden. (Het Nieuwsblad, 30 augustus 2013)

 

“Wat missen we? Of het forfait van Leterme zal wegen op het programma waarmee CD&V naar de kiezer gaat. Of met de opmars van Crevits de standpunten van het ACW meer gewicht zullen krijgen. Of met Leterme in de Europese Commissie andere thema's op de agenda zouden komen. Of de clash tussen Peeters en De Wever er ook een is tussen visies over Vlaanderen, Europa, werkloosheid, migratie, criminaliteit, klimaatproblemen, de rol van het middenveld. De cruciale vraag bij verkiezingen is niet zozeer wie wint of verliest (Peeters of De Wever, bijvoorbeeld), maar wat scoort (welke standpunten, welke beleidskeuzes).” Luc Huyse vraagt dat de media zich zouden bezinnen over de impact van haar woorden en beelden op de aanloop naar en de uitkomst van de verkiezingen. (De Morgen, 31 augustus 2013) 

 

“De stoet moet halt houden omdat de koning een plaspauze plant.” Geen detail wordt ons bespaard als de eerste schepen Marc Hendrickx (N-VA) opsomt wat de gevolgen zijn als koning Filip naar Mechelen komt voor een historisch-religieuze stoet die eens om de 25 jaar door Mechelen trekt. (Het Nieuwsblad, 31 augustus 2013)

 

“Ik ga niet ontkennen dat de aanhoudende aanvallen – een deel terecht of een deel uit de context gerukt – onze koude kleren raken. Dat geeft aanleiding tot veel te scherpe en zure reacties, van mensen die depressief raken. (…) We dreigen onze sangfroid kwijt te raken. Of we maken fouten. Binnen de partij heb ik zelf het concept van de fundamentele vrolijkheid uitgevonden. Ik blijf daarbij. We hebben geen enkele reden om zurig te zitten mopperen.” Siegfried Bracke schetst de N-VA als een manisch-depressieve partij. (De Standaard, 31 augustus 2013)

 

“Het zou een stap naar volwaardig werk zijn, ook het argument van Bracke. Maar van dat doel is niets gerealiseerd. De mini-jobs zijn een valkuil geworden die miljoenen Duitsers in armoede houden. Maar intussen is het bedrijfsleven aan die mini-jobs gewend. Het concurrentiebeleid is eraan gelinkt. Ze kunnen niet meer zonder! Bedrijven werden rijker, mensen werden arm. Dat is het economische systeem waar Siegfried Bracke met Vlaanderen, of is het België, naartoe wil. Een economisch systeem dat het niet meer nodig vindt de arbeid van mensen naar waarde te valoriseren, een economisch systeem waarin het geen probleem is dat mensen die werken niet meer genoeg verdienen om van te kunnen leven.” Siegfried Bracke vindt het sociaal-economische belangrijker dan het communautaire, een sociaal-economisch programma beleid dat de rijker rijker en de armen armer maakt. Johan Vande Lanotte reageert. (De Standaard, 2 september 22013)

 

“Zaterdag met een stuk in men kloten een trede gemist..... En daarvan een dubbele beenbreuk, overdreven he!” Christian Berteryan, kopstuk van de Autonome Nationalisten, is deze week geopereerd en twee maanden werkonbekwaam verklaard. Hij legt uit waarom. (Facebook, 4 september 2013)

 

“Minister Reynders (MR) heeft het zelf gezegd: we wisten dat ze sjoemelden, maar we hebben het toegelaten omdat het belangrijk was dat de Grieken mee konden doen in de eurozone. En dat gefoefel is mee geregisseerd door Goldmann Sachs, de zakenbank waar ECB-voorzitter Mario Draghi bij gewerkt heeft. Moet Goldmann Sachs boeten? Nee, alleen de stoute Grieken moeten de bonen vreten. Dit is de Gouden Eeuw all over again: een samensmelting van veroveringskapitalisme en calvinistisch moralisme.” Tom Lanoye vertelt behartigenswaardige zaken naar aanleiding van het verschijnen van zijn nieuwe roman. (De Morgen, 5 september 2013)

 

“Een tijd geleden belde de VRT. Ze wilden, in de aanloop naar de verkiezingen, politici confronteren met twee verrassingsgasten. Ze vroegen of ik samen met Etienne Vermeersch in debat wilde met Filip Dewinter. ‘Heel graag’, zei ik. Een dag voor de uitzending kreeg ik een mail. ‘Wegens omstandigheden kan uw deelname aan het programma niet doorgaan. Maar u wordt wel betaald.’ ‘Ik hoef niet betaald te worden’, antwoordde ik, ‘maar ik wil wel weten waarom ik afgevoerd word.’ Bleek dat Dewinter gedreigd had: ‘Als Verhoye komt, blijf ik thuis.’ Ik belde naar professor Vermeersch. Hij reageerde geschokt. ‘Misschien kunt u ook eens een statement maken’, stelde ik voor. ‘Zeker niet’, zei hij direct. Hij wou zijn tv-carrière niet in het gedrang brengen. Ik moest eraan denken toen ik onlangs Vermeersch en De Wever gezellig zag doen in Reyers Laat. (schudt het hoofd) De ontzettende braafheid waarmee men vandaag alles probeert te omzwachtelen. Al die lakeien, ook in de journalistiek: ze schurken toch zo graag tegen de macht aan.” Oud-journalist en -theatermaker Bert Verhoye jaagt Filip Dewinter op de kast en zet Etienne Vermeersch in zijn blootje. (Knack, 5 september 2013)

05-09-13

HEUSDEN-ZOLDER: N-VA-SCHEPEN DE LAAN UIT GESTUURD

Wat in Turnhout niet kan – burgemeester Erwin Brentjens en schepen Willy Van Geirt zetten een stap opzij op vraag van de lokale N-VA-afdeling en de meerderheid in de N-VA-gemeenteraadsfractie – gebeurde eind augustus wel in het Limburgse Heusden-Zolder: N-VA’er Bruno Buyse (foto) nam ontslag als eerste schepen en schepen voor Verandering en Ruimtelijke Ordening, en is nu gewoon gemeenteraadslid.

 

In de voormalige mijngemeente wordt de nieuwe bestuursmeerderheid gevormd door de N-VA, de SP.A en de lokale partij Nieuw Heusden-Zolder (NHZ). De N-VA levert er zowel de burgemeester als de voorzitter van het OCMW. De coalitievorming duurde bijzonder lang, en amper acht maanden na de start van de legislatuur dreigde de coalitie reeds uit elkaar te vallen. Een eerste barst kwam er toen de coalitiepartners van de N-VA weigerden eerste schepen Bruno Buyse te benoemen tot voorzitter van het Autonoom Gemeentebedrijf. SP.A en NHZ vonden dat Bruno Buyse als schepen van Verandering al te grof werk maakte van zijn titel.

 

“Wij leefden in onvrede met zijn stijl, de manier waarop hij zaken aanpakte, hoe hij personeel afdreigde. Daar houden wij niet van”, zei NHZ-voorzitter Rob Gijsen in de pers. “Bovendien heeft hij zware deontologische fouten gemaakt als schepen van Ruimtelijke Ordening. Er is sprake van belangenvermenging”, voegde de NHZ-voorzitter er nog aan toe. Bruno Buyse staat aan het hoofd van het bouwbedrijf Ecowatt. Hij wilde met zijn bedrijf winkels, kantoren en woningen onderbrengen in het Centraal Magazijn. Het schepencollege gaf echter een negatief advies op aangeven van haar diensthoofd Ruimtelijke Ordening. “Wij hebben vernomen dat Buyse zijn diensthoofd heeft afgedreigd. Dat was voor ons de druppel die de emmer deed overlopen.”

 

Buyse bestrijdt dit. “Ik heb enkel een mail gestuurd met enkele vragen, zoals ik bij elk groot dossier doe”, zei Buyse. “Ik ben de hetze rond mezelf beu en heb daarom besloten om het algemeen belang voor te laten gaan op het eigen belang. Ik zet een stap opzij zodat de N-VA verder kan besturen in Heusden-Zolder.” Het was natuurlijk niet van harte, en de plaatselijke N-VA-afdeling haalde nog wel uit naar NHZ die “de bestuurbaarheid van onze gemeente in gevaar brengt en de overduidelijke keuze van de kiezer voor verandering naast zich neer legt”. Maar als laatste punt op de agenda van de gemeenteraadszitting op 29 augustus werd het ontslag als schepen van Bruno Buyse genoteerd en werd zijn vervanger aangeduid.

 

Bij de gemeenteraadsverkiezingen vorig jaar was Bruno Buyse lijsttrekker van de N-VA in Heusden-Zolder. In de jaren tachtig was hij nog gemeenteraadslid voor Agalev in Leuven, daarna was hij niet meer politiek actief. Als bedrijfsleider deed Buyse regelmatig zaken met het gemeentebestuur van Heusden-Zolder. Volgens de N-VA heeft Bruno Buyse “de juiste leiderschapskwaliteiten” en ze plaatste Buyse aan de kop van haar lijst in Heusden-Zolder. Ex-CD&V’er Mario Borremans werd lijstduwer. Hij behaalde op die plaats meer stemmen dan zijn lijsttrekker, en werd zo burgemeester. Of N-VA’er Bruno Buyse inderdaad “de juiste leiderschapskwaliteiten” bezit werd hoe langer, hoe meer betwist. Een geval van belangenvermenging deed de deur dicht.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: heusden-zolder, n-va, nieuwe-vlaamse ambras |  Facebook | | |  Print

04-09-13

NIEUWE-VLAAMSE AMBRAS IN TURNHOUT EN ANDERLECHT

Zondag legde N-VA-burgemeester Lieven Dehandschutter in Sint-Niklaas de resultaten van een volksraadpleging naast zich neer met redelijk absurde argumenten, maandag stemden zes van de elf N-VA-gemeenteraadsleden in Turnhout vrolijk mee met de oppositie om N-VA-burgemeester Erwin Brentjens af te schieten. Slechts drie N-VA’ers stemden tegen de motie om Turnhout als onbestuurbare stad te erkennen. Twee N-VA-schepenen onthielden zich bij de stemming. Bij de tegenstemmers de eerste schepen en voorzitter van de plaatselijke N-VA-afdeling. Tot de N-VA-dissidenten behoort ook de bekendste op de Turnhoutse N-VA-lijst bij de gemeenteraads-verkiezingen vorig jaar, voormalig woordvoerder van de Vlaamse Automobilistenbond (VAB) Marc Van Damme.

 

De problemen bij de N-VA in Turnhout zijn niet nieuw: burgemeester Erwin Brentjens wordt te weinig leiderschap verweten, N-VA-schepen voor Cultuur en Mobiliteit Willy Van Geirt zou de bal teveel mis slaan in de domeinen waarvoor hij bevoegd is. De onvrede binnen de N-VA-Turnhout werd minstens twee maanden voor de buitenwereld verborgen gehouden, maar begin juli barste de etterbuil toch open. Kris Van Dijck, N-VA-parlementslid uit de streek, en nationaal verantwoordelijke voor de begeleiding van de lokale verkozenen, en N-VA-ondervoorzitter Ben Weyts kwamen bemiddelen. Alles leek terug peis en vree, maar dat bleek uiteindelijk helemaal niet het geval te zijn. De nationale N-VA-top overweegt de zes die met de oppositie meestemden, en de twee die zich onthielden bij de stemming, uit de partij te zetten, maar dat maakt de zaak alleen maar erger want dan blijven van de elf N-VA-verkozenen in Turnhout nog maar drie over.

 

Verslagen van dS AVOND en van de plaatselijke regionale televisiezender RTV maken niet echt duidelijk waar het probleem ligt. Woordvoerder van ‘de zes’ gemeenteraadslid Danny-Spock Vermeijen wil voor de televisiecamera niet terugkomen op fouten uit het verleden, en houdt het bij de stijl van schepen Willy Van Geirt die niet de stijl is die de plaatselijke N-VA wil en dat burgemeester Erwin Brentjens te weinig de kapitein op het schip is om een andere koers te gaan varen. Het lijkt er dan ook op – maar wij zijn niet-Turnhoutenaren – dat de dissidenten voor een harde politieke koers opteren. In elk geval zegt oppositiepartij Groen in een persmededeling: “Turnhout is onbestuurbaar, maar wij zouden graag weten welk bestuur de dissidenten N-VA’ers dan wel voor ogen hebben.”

 

Het blijft intussen een boeltje bij de N-VA. Na problemen in Aalter, Brasschaat, Boom, Dilbeek, Kortrijk, Turnhout en Borgloon, geraakten gisteren ook nog muizenissen bij de N-VA in Anderlecht bekend. Fractieleider van de N-VA in de Anderlechtse gemeenteraad én afdelingsvoorzitter Dirk Lichtert legt al zijn mandaten neer om meer tijd over te houden om aan sport te doen (?!). N-VA-gemeenteraadslid Nadine Van Lysebetten moet voor de disciplinaire commissie van de N-VA verschijnen. Waarom wil ze niet zeggen. “Zo bijzonder is dit allemaal niet”, zegt Nadine Van Lysebetten. “Het gebeurt wel vaker bij de N-VA dat een mandataris voor die commissie moet verschijnen.” Voor zover bekend  is Siegfried Bracke nog niet moeten verschijnen voor die disciplinaire commissie. Er moet dus nog veel meer loos zijn dan algemeen bekend is.

 

Cartoon: Gazet van Turnhout.

00:14 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: nieuwe-vlaamse ambras, n-va, turnhout, brentjens, anderlecht |  Facebook | | |  Print

03-09-13

SINT-NIKLAAS: IEDEREEN VOOR GEK GEZET. OOK ROB VERREYCKEN

Met de organisatie van een referendum over het al dan niet privatiseren van de huisvuilophaling (foto 1), en vooral het niet respecteren van de uitslag van het referendum, heeft het stadsbestuur van Sint-Niklaas zichzelf in het oog gestoken. De zaak bracht echter ook een meningsverschil bij het Vlaams Belang aan het licht.

 

De ophaling van het restafval gebeurt tot nu toe door de stedelijke reinigingsdienst; de andere soorten afval worden opgehaald door de intercommunale MIWA. Het stadsbestuur van Sint-Niklaas, met onder andere N-VA-burgemeester Lieven Dehandschutter, SP.A-schepen voor stadsreiniging en voormalig burgemeester Christel Geerts, en Groen mee in de bestuursmeerderheid, wil de ophaling van het restafval doorgeven aan de intercommunale MIWA die de ophaling vervolgens door een privé-bedrijf zou laten doen. Op korte termijn is dit een besparing voor het stadsbestuur; op middellange termijn dreigt dit uit te draaien op minder dienstverlening, slechtere arbeidsvoorwaarden voor het betrokken personeel en hogere kosten voor de bevolking.

 

Alhoewel het huidig personeel van de stadsreinigingsdienst overal elders bij de stadsdiensten zou tewerkgesteld worden, besloten ‘de mannen van de vuilkar’ zich te verzetten tegen de privatisering van een toch wel essentiële overheidsopdracht. Overleg en acties hielpen niet het stadsbestuur op betere ideeën te brengen, en daarop kwam het voorstel een volksreferendum over de afvalophaling af te dwingen. Basisdemocratie, het zou de N-VA, SP.A en Groen als muziek in de oren moeten klinken. Maar eens aan de macht denken ze daar anders over.

 

Een groot deel van de bijna 10.000 handtekeningen om een volksreferendum te bekomen werd verworpen door het stadsbestuur, onterecht want het stadsbestuur werd hiervoor teruggefloten door de Vlaamse Commissie voor Volksraadplegingen. Vervolgens werd de praktische organisatie van de volksraadpleging geamputeerd. Er waren maar vijf stemlokalen, bij de gemeenteraadverkiezingen vorig jaar was dat nog het dubbel aantal. Inwoners van de ene deelgemeente moesten in een andere deelgemeente gaan stemmen, vijf kilometer verderop. Niet alle bewoners van rusthuizen kregen de gelegenheid om te gaan stemmen, “de stemming was toch niet verplicht”. Groen-gemeenteraadslid Bart De Bruyne riep op om niet te gaan stemmen, in weerwil van het nationale partijstandpunt over referenda en burgerinitiatieven…

 

Uiteindelijk daagden toch nog 17,5 % van de stemgerechtigden op, en daarvan stemde 84 % JA. Voor het behoud van de stedelijke reinigingsdienst. De drempel om te kunnen spreken van een geldig referendum is 10 % van de stemgerechtigden. Schepen Christel Geerts zei ’s morgens bij De Zevende Dag nog (op 12’10” van deze video) dat ze de uitslag van het referendum zou respecteren, maar ’s namiddags bleek dat het schepencollege “unaniem” beslist heeft de uitslag van het referendum naast zich neer te leggen. Burgemeester Lieven Dehandschutter (N-VA) vond 8.868 stemmers voor het behoud van de stedelijke reinigingsdienst maar minnetjes. Zelf heeft hij bij de gemeenteraadsverkiezingen vorig jaar maar 4.329 voorkeurstemmen gekregen. Dat is dan helemaal minnetjes.

 

In Sint-Niklaas is iedereen voor gek gezet. De bevolking door de boycot van de organisatie van het volksreferendum, door na het referendum de grens om er rekening mee te houden op te schuiven, en door het omgekeerde te besluiten dan de verpletterende meerderheid van de deelnemers aan het referendum wil. Het stadsbestuur van Sint-Niklaas zet zichzelf voor gek. De N-VA door haar beleid te verantwoorden met: “85 % van de bevolking stemde ofwel niet ofwel ‘neen’”. Met zo’n rekenkunde is de uitslag van elk referendum – bijvoorbeeld over de Vlaamse onafhankelijkheid – bij voorbaat bekend als men het eens is over hoe de stemmen interpreteren van zij die niet gaan stemmen. De SP.A en Groen blinken al evenzeer uit in politique politicienne, wat niet op enthousiasme onthaald wordt.

 

En ook Rob Verreycken (foto 2) is voor gek gezet. In een artikel voor RechtsActueel verduidelijkte de naar Sint-Niklaas verhuisde Rob Verreycken het referendum als volgt: “Op initiatief van de monopolievakbonden, die van deur tot deur gingen om de nodige duizenden handtekeningen te verzamelen, mogen de bewoners zeggen of ze voor een volledig en star behoud zijn van elke ambtenaar in zijn job tot in lengte van dagen, dan wel of ambtenaren na verloop van tijd gevraagd mag worden eens een andere nuttige taak uit te voeren. (…) Verkrampt links – met vakbonden en PVDA – roept op om JA te stemmen voor verstarring, N-VA en zowaar zelfs SP.a-Groen roepen verstandig op om NEEN te stemmen.” Op zijn Facebook-pagina was Rob Verreycken zo mogelijk nog duidelijker door de Facebook-groep ‘Ik stem NEE op 1 september’ te steunen.

 

Rob Verreycken kreeg meteen lik op stuk bij RechtsActueel vanwege collega VB-personeelslid Wim De Winter, zij het slechts bij de lezersreacties. Wim De Winter nam de sfeerschepping van Rob Verreycken op de korrel, verdedigde de arbeidsvoorwaarden voor het personeel en hekelde de privatisering. Ook de afdeling Sint-Niklaas van het Vlaams Belang was voor het behoud van de stedelijke reinigingsdienst. De voorbije week werd in Sint-Niklaas een Vlaams Belang-pamflet in de brievenbussen gestopt waarin uitgelegd werd waarom JA moest gestemd worden. De mening van Rob Verreycken dan wel van het Vlaams Belang in Sint-Niklaas is van relatief belang, maar de deelnemers aan het referendum maakten wel duidelijk achter welk standpunt ze zich het meest schaarden.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: sint-niklaas, n-va, actie, verreycken |  Facebook | | |  Print