01-08-13

20 JAAR CENTRUM GELIJKE KANSEN EN RACISMEBESTRIJDING (2)

Het boek 20 jaar actie, 20 standpunten, gepubliceerd naar aanleiding van het twintigjarig bestaan van het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en voor Racismebestrijding (CGKR), bevat een aantal interessante getuigenissen en meningen. Van mensen als voormalig CGKR-directeur Johan Leman (“Als we niet opletten, haalt de globalisering ons in”), advocaat Luc Walleyn (“Er zijn bakens verzet”), filosofe Alicja Gescinska (“Je moet de samenleving omarmen”), antropologe Bambi Ceuppens (“Politici moeten opnieuw het voortouw nemen”), socioloog Felice Dassetto (“Nous sommes en train de construire deux sociétés séparées”) en anderen. Dat daarbij de meningen al eens verschillen, nemen we er maar bij. Naïma Charkaoui (Minderhedenforum, “We zijn koploper qua maatregelen, maar hangen aan de staart qua resultaten”) pleit al lang voor het afschaffen van het woord ‘allochtoon’; Said Al Nasser (vzw Merhaba, “Beschaving is een flinterdun laagje”) ziet de meerwaarde niet van het schrappen van het woord ‘allochtoon’. 

 

Tom Naegels (foto) schrijft geen columns meer voor De Standaard maar heeft natuurlijk nog altijd een mening. Een paar citaten. Tom Naegels: “Al sinds de oprichting van het Koninklijk Commissariaat van Paula D’Hondt is het thema sterk geclaimd door de linkerzijde en sterk afgewezen door de rechterzijde. Net als het klimaatthema. Het is moeilijk om je over het thema uit te spreken zonder dat men je ervan verdenkt een politieke agenda naar voren te willen schuiven. Het Centrum moet een overheidsinstelling zijn die iedereen vertegenwoordigt en dus neutraal is. Tegelijk staat het voor een thema dat zo sterk politiek geladen is dat het bijna onmogelijk is niet de indruk te wekken een bepaalde politieke voorkeur te vertegenwoordigen.”

 

Over de berichtgeving. “De berichtgeving over etnisch-culturele minderheden zou veel beter kunnen. Het onderwerp komt te weinig aan bod, op een te stereotype manier en wordt te eenzijdig vanuit de autochtone invalshoek bekeken. Allochtonen worden interessant wanneer ze ‘ons’ opvallen, omdat ze luid roepen, radicale opvattingen huldigen of protesteren dat hun rechten zijn geschonden. Terwijl alles wat ze doen een nieuwsverhaal kan opleveren.” De verklaring daarvoor is niet ver te zoeken. “De redacties bestaan haast volledig uit een monoculturele blanke middenklasse. Mensen die openstaan voor diversiteit, maar in hun eigen leven weinig voelsprieten ontwikkeld hebben om onderwerpen uit die andere leefwereld op te pikken.”

 

Over nieuwe vormen van racisme. “Het probleem ligt niet bij exoressies van expliciet racisme, zoals bij extreme groepen als Blood and Honour, of Sharia4Belgium, die een marginaal fenomeen zijn. Het is voor iedereen duidelijk dat die groepen een grens overschrijden (waarbij we toch willen opmerken dat het vijf jaar geduurd heeft nadat wij de kat de bel aanbonden vooraleer de overheid effectief optrad tegen de Blood and Honour-concerten, nvdr). Problematisch is de mildere vorm die doorklinkt in allerlei opstellingen. Soms hebben mensen bijvoorbeeld bezwaren tegen moslims die op een te expliciete manier uiten dat ze moslims zijn. Dat kan als een verdoken vorm van racisme gezien worden. Ik denk dat het dat ook is, maar ik kan niet bewijzen dat het racisme is en niet een extreem vrijzinnige en antireligieuze opstelling.”

 

Over de N-VA. “De N-VA heeft een aanvaardbare politieke vertaling gegeven aan het sentiment van een groep die niet te veel diversiteit wil in de samenleving, zonder daarom racistisch te zijn. Ze stelt geen bezwaar te hebben tegen mensen met een andere achtergrond, maar wil wel dat we allemaal dezelfde normen en waarden delen. En ze maakt duidelijk dat zij de gemeenschap is die hier voor de nieuwkomers de lijnen uitzet.” En over de liberalen. “De liberalen zijn dan weer sterk beïnvloed door het discours van Ayaan Hirsi Ali, die het onzin vindt om veel begrip te hebben voor de identiteit van de moslims of de nieuwkomers zelf. (…) Die opstelling beloont wie sterk genoeg is om zich van discriminaties niets aan te trekken. Wie daar niet in slaagt, krijgt de indruk dat het zijn eigen schuld is.”

 

De discussieonderwerpen. “Wanneer het gaat over diversiteit, kiezen autochtonen makkelijk sterk geladen thema’s, zoals de rechten van vrouwen, homo’s of Joden, waarvan je vooraf weet dat de tolerantie ervoor in andere culturen vaak lager ligt. De houding tegenover die thema’s wordt gezien als de lakmoesproef voor integratie van de ander, en dat vind ik oneerlijk. Ik sta wantrouwig tegenover de gretigheid waarmee men onze eigen emancipaties van vroeger – vrouwen, homo’s – nu aanwendt om andere emancipaties tegen te werken: die van moslimvrouwen in het bijzonder, maar ook die van mensen van vreemde origine in het algemeen.”

 

Over het verschil tussen de Joodse en de Marokkaanse gemeenschap in Antwerpen. “De Joodse gemeenschap is politiek en maatschappelijk gesproken een ‘kop in kas’-gemeenschap, in tegenstelling tot de Marokkanen, die in de visie van veel mensen té geïntegreerd zijn. Té, want men stoort zich eraan dat de moslims al te luidruchtig hun verontwaardiging uiten, of hun plaats opeisen in onze samenleving. Die weerstand zorgt ervoor dat men voortdurend op zoek gaat naar elementen om aan te tonen waarom ze er toch niet bij horen.” Willen allochtone groepen op een meer efficiënte en zinvolle manier hun plaats opeisen, dan moeten ze volgens Naegels werk maken van iets dat al heel lang ontbreekt: een politieke beweging die van hén uitgaat.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: racisme, actie |  Facebook | | |  Print

31-07-13

20 JAAR CENTRUM GELIJKE KANSEN EN RACISMEBESTRIJDING (1)

Het beruchte zeventigpuntenplan, door Filip Dewinter gepresenteerd op een colloquium van het Vlaams Blok op 6 juni 1992, begint met: “1. Opdoeken van het Koninklijk Commissariaat voor het Migrantenbeleid”. De tweede versie, verschenen in 1996, hield rekening met een naam- en bevoegdheidsverandering maar bleef voor het overige hetzelfde: “1. Opdoeken van het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en Racismebestrijding”. Met een opiniebijdrage en de publicatie van een boek met twintig getuigenissen meldt Jozef De Witte (foto), directeur van het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en voor Racisme-bestrijding (CGKR), dat het CGKR inmiddels al twintig jaar bestaat. AFF/Verzet feliciteert hierbij graag het CGKR en haar medewerkers voor het geleverde werk. Filip Dewinter en het VB zijn grandioos mislukt in de eerste opdracht die ze zichzelf stelden.

 

Jozef De Witte verwijst naar de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens (1948) en het Internationaal Verdrag inzake Uitbanning van alle Vormen van Rassendiscriminatie (1965) als potgrond waaruit het CGKR is kunnen ontstaan. Het duurde evenwel zestien jaar vooraleer laatstgenoemd verdrag haar Belgische vertaling kreeg, met de wet van 30 juli 1981 tegen het racisme waarvan toenmalig minister van Justitie Philippe Moureaux de drijvende kracht was. In diezelfde periode, op 15 december 1980, zag ook de Vreemdelingenwetgeving het licht. Officieel: de Wet betreffende de Toegang tot het Grondgebied, het Verblijf, de Vestiging en de Verwijdering van Vreemdelingen. Maar van een echt migratiebeleid, met aandacht voor alle aspecten verbonden aan de migratie, was daarmee nog geen sprake. Impulsen daarvoor moesten komen van het Koninklijk Commissariaat voor het Migrantenbeleid dat in 1989 opgericht werd en vier jaar later het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en voor Racismebestrijding (CGKR) werd.

 

De oprichting van het Commissariaat, met Paula D’Hondt als Koninklijk Commissaris en Johan Leman als haar kabinetschef, is niet vreemd aan het verkiezingssucces van het Vlaams Blok dat bij de gemeenteraadsverkiezingen in oktober 1988 in Antwerpen 17 % van de stemmen behaalt, onder andere het gevolg van een andere kijk op de migratie na de economische recessie en felle toename van de werkloosheid die volgde op de oliecrisis van 1980. Opereerde het Commissariaat nog onder de vleugels van de Eerste-Minister, het CGKR werd bij wet opgericht en krijgt zijn opdrachten van het parlement. De opdrachten van het CGKR werden alsmaar uitgebreid, niet in het minst natuurlijk als gevolg van nieuwe wetgeving: de wetgeving tegen negationisme (1995), tegen discriminatie (2003), tegen mensenhandel (1995 en 2005)… Twintig jaar na de oprichting van het CGKR verloopt het uitstippelen van een migratiebeleid nog steeds moeizaam – maar het CGKR kan enkel studies en aanbevelingen aanreiken, het is de politiek die beslist. Het manifest racisme is intussen grotendeels verdwenen, het racisme wordt nu meer gecamoufleerd (lees het interview met advocaat Luc Walleyn).

 

Het succes van het CGKR lijkt bescheiden, maar dat is deels perceptie. Het CGKR haalt vooral de pers met gerechtelijke dossiers waarin het zich burgerlijke partij stelt, zoals de veroordeling van drie vzw’s van het Vlaams Blok (2004) en de veroordeling van kantelpoortenfirma Feryn (2009). Maar de gerechtelijke dossiers vertegenwoordigen tegenwoordig nog slechts 1 % van alle dossiers die het CGKR opent. Het leeuwendeel van het werk gebeurt achter de schermen. Met ontmoetingen, bemiddelingen, opleidingen en aanbevelingen worden grondrechten zoals een gelijke behandeling verdedigd. Een zaak die in der minne kan geregeld worden, is beter dan een zaak die via een gerechtelijke procedure moet behandeld worden en achteraf slechts met tegenzin, en vaak met jaren vertraging, door de veroordeelde wordt uitgevoerd.

 

Bij momenten is er kritiek op het CGKR, maar geloof ons vrij: met de jaren ervaring weten ze bij het CGKR vrij goed wat juridisch haalbaar is en wat slechts een kamikazeoperatie zou zijn. Dat bijvoorbeeld discriminatie en haatboodschappen anders moeten aangepakt worden, helpt ook al niet voor begrip voor het optreden van het CGKR. Ook al heeft Jozef De Witte de werking van het CGKR en zijn kijk op enkele actuele kwesties verduidelijkt in een interessant boek. Pijnpunt blijft de ruimte die ‘de politiek’ aan het CGKR geeft. Met name vanuit de N-VA is al meermaals gesteld dat het CGKR zich meer moet richten op ‘het Vlaamse aanvoelen’, terwijl niet iets zo fluïde de leidraad kan zijn. Het CGKR kan en moet haar werking enkel oriënteren op de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens.

 

Ingevolge van Europese wetgeving wordt het CGKR de eerstvolgende maanden omgevormd tot een interfederaal antidiscriminatiecentrum en een federaal migratiecentrum. Het CGKR is alleen gemachtigd om op te treden tegen discriminatie in federale zaken. Niet bij bevoegdheden van de Gewesten en Gemeenschappen. Niet dus bij De Lijn, de VDAB, het onderwijs, de Vlaamse administratie, de Vlaamse welzijnssector… Dat verandert nu ten goede. Eenentwintig jaar na haar zeventigpuntenplan vindt het Vlaams Belang nog altijd dat het CGKR opgedoekt moet worden, maar het CGKR is er nog altijd, en wat er in de plaats komt krijgt nog meer bevoegdheden.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: racisme, discriminatie, actie |  Facebook | | |  Print

DISCRIMINATIE OF RACISME: WAT TE DOEN ?

Vandaag erkent België negentien verschillende discriminatiegronden, en voor bijna alle gronden is het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en voor Racismebestrijding (CGKR) bevoegd.

 

Waarover praten we dan? Racisme naar nationaliteit, zogenaamd ras, huidskleur, afkomst, nationale of etnische afstamming. Discriminatie naar leeftijd, seksuele geaardheid, burgerlijke staat, vermogen, geloof of levensbeschouwing, politieke overtuiging, huidige of toekomstige gezondheidstoestand, handicap, fysieke of genetische eigenschap, sociale afkomst…

 

Het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en voor Racismebestrijding is (alsnog) niet bevoegd om op te treden inzake taal, een nog aan te wijzen orgaan moet hierover oordelen; syndicale overtuiging, het CGKR wordt hiervoor bevoegd maar daarvoor moet eerst de oprichtingswet van het CGKR gewijzigd worden; en geslacht, het Instituut voor de Gelijkheid van Vrouwen en Mannen is hiervoor bevoegd.

 

Probleem is dat racisme of discriminatie dikwijls anders ingekleed wordt. Men discrimineert bijvoorbeeld op leeftijd maar legt het uit als een reorganisatie om andere redenen. Soms is discriminerend optreden toegelaten. Het Vlaams Belang bijvoorbeeld kan niet aangeklaagd worden omdat het voor een functie als kaderlid iemand met een socialistische overtuiging weigert, omdat die socialistische overtuiging nu eenmaal onverzoenbaar is met het politiek project van het Vlaams Belang.

 

Melden van racisme of discriminatie kan met dit formulier. Je kan je probleem ook voorleggen bij een van de meld- en contactpunten.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: racisme, discriminatie, actie |  Facebook | | |  Print

19-07-13

DE WEEK IN ZEVEN CITATEN (EN EENTJE EXTRA)

We leerden deze week dat we intelligente lezers hebben. Dat wisten we eigenlijk wel, maar het werd bevestigd met Dirk Weyn (rechts op de foto hiernaast) die de beste seizoens-prestatie in De Canvascrack leverde. Dirk Weyn is immers één van de regelmatige bezoekers van deze blog. Wat leerden we nog?

 

“En hoe ging het verder na 1302? Na nog een paar veldslagen werd in 1305 het verdrag van Athis gesloten. En dat was toch wel een compromis zeker! Relatieve autonomie voor het graafschap Vlaanderen in ruil voor herstelbetalingen en afstand van een aantal gebieden.” Marc Le Bruyn kijkt verder dan de mythische Guldensporenslag in 1302. (Facebook, 11 juli 2013)

 

“You probably have noticed that I became more critical to religion since I moved back to Lebanon, while when I lived in Europe I was more positive about it. The reason is simple, in Europe religion in general and Islam in particular are often oppressed and religious people discriminated against. In the Arab world it is religion that is often oppressive and non religious people discriminated one way or the other. In Europe we have a secular state that we want more inclusive while remaining secular. Here we fight to achieve a secular state.” Wonend in Libanon krijgt Dyab Abou Jahjah een andere kijk op godsdienst. (Facebook, 12 juli 2013)

 

“Deze betoging leidde helemaal niet tot dit resultaat. In het bestuursakkoord staat dat er een colloquium over de taalfaciliteiten wordt georganiseerd. Voorlopig is mij geen datum noch inhoud bekend.” Een schepen van Ronse reageert op de bewering van RechtsActueel dat de betoging van Voorpost in Ronse meteen tot resultaten leidde. Ook de woordvoerder van de burgemeester spreekt de bewering van RechtsActueel tegen. (E-mail aan de redactie van AFF/Verzet, 12 juli 2013)

 

“Na mijn speech stelde ik vast dat vooral de N-VA kritiek uitte. De referentie naar Kompany maakte hen zenuwachtig. Omdat zijn succes niet past in hun plaatje. Die partij definieert de Vlaamse gemeenschap op basis van één taal en één cultuur. Maar wat met de multiculturele identiteit van Brussel? En wat met de meertaligheid van de jongeren? Nochtans een gigantisch voordeel dat tot de nodige zelfzekerheid kan leiden. De N-VA heeft ook moeite met de groeiende Brusselse identiteit. En die is open, stedelijk, creatief en modern. Een interessante mix, die afsteekt tegenover het conservatisme van sommige partijen.” Schepen Ans Persoons over de reacties op haar 11-julitoespraak op het Brussels stadhuis. (De Standaard, 13 juli 2013)

 

(…) waar ons favoriete duidingsprogramma het nieuws duidde door tot driemaal toe het Antwerpse communiqué voor te lezen.” Als Bart De Wever een persmededeling verstuurt over de zesde staatshervorming wordt die persmededeling tot driemaal toe letterlijk voorgelezen in het VRT-programma Terzake. (dS Weekblad, 13 juli 2013)

 

“Vlaams parlementslid Luckas Vander Taelen (Groen) maakt melding van twee soortgelijke gevallen die zich vorig jaar in Brussel zouden hebben afgespeeld en vraagt zich af of de allochtone gemeenschap excuses gaat aanbieden, nu blijkt dat de klachten niet gebaseerd zijn op harde feiten. Ik vind dat onzin, want ‘de allochtone gemeenschap’ bestaat niet. Waarom zouden weldenkende Antwerpse moslims zich moeten excuseren voor de misstappen van hun onverstandige geloofsgenoten?” Luckas Vander Taelen schreef een opiniebijdrage nadat bleek dat er aan de Antwerpse school De Blokkendoos massahysterie en geen seksueel misbruik was, Lex Moolenaar antwoordt het Brussels parlementslid. (Gazet van Antwerpen, 16 juli 2013)

 

“Een combinatie van lakse wapenwetten, niet klein te krijgen vooroordelen en één overijverige would-be-politieman tonen aan dat de mythe van het post-raciale Amerika niet bestaat. Als Trayvon Martin blank was geweest, had hij nog geleefd.” Tom Vandyck bericht vanuit de Verenigde Staten (Knack online, 16 juli 2013)

 

"Het enige dat ik aan Antwerpen mis, zijn de Marokkanen. Zij maken heerlijke munt die ik nu zelf moet planten in mijn tuin." Jan De Zutter ruilde drie jaar geleden zijn rijtjeshuis in Antwerpen-Zuid voor een kasteel-boerderij in de buurt van het Waalse Huy (Hoei). (Gazet van Antwerpen, 18 juli 2013)

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: citaten, vlaams-nationalisme, islam, n-va, brussel, racisme |  Facebook | | |  Print

17-07-13

NA VERGELIJKING MET ORANG-OETAN, STROPPEN VOOR MINISTER

Het verhaal over de Italiaanse zwarte minister voor Integratie Cecile Kyenge (foto 1), die door Lega Nord-senator Roberto Calderoli (foto 2) vergeleken werd met een orang-oetan, haalde de voorbije dagen diverse media. Maar daarmee stopt het niet. Op weg naar een bijeenkomst in de Italiaanse stad Pescara werd de Italiaanse minister maandag ‘verwelkomt’ met stroppen (foto 3).

 

“Wanneer ik Kyenge zie, lukt het me maar niet om níet aan een orang-oetan te denken,” zei Roberto Calderoli zaterdag in een toespraak op een partijfeest van de Lega Nord in Treviglio. “Begrijp me niet verkeerd, ik houd van dieren, zoals van beren en wolven,' vervolgde Roberto Calderoli, vicevoorzitter van de Italiaanse Senaat, die maar niet begrijpt waarom de in Congo geboren Kyenge minister in Italië is geworden. “Kyenge mag van mij best minister zijn, maar dan misschien liever in eigen land.” Cecile Kyenge woont anders al dertig jaar in Italië, terwijl ze maar tot ze negentien werd in Congo verbleef.

 

Partijgenoten van Kyenge (Kyenge is lid van het sociaal-democratische Democratici di Sinistra, nvdr.) eisen het aftreden van Calderoli. Premier Enrico Letta noemde de uitspraken van Calderoli “onaanvaardbaar” en moedigde Kyenge vooral aan om door te gaan met haar werk. In een telefonisch gesprek met de minister bood Calderoli zijn excuses aan, hij zou haar zelfs een boeket rozen sturen, maar de Lega Nord-senator vindt de commotie onterecht. “Ik vergelijk wel vaker mensen met dieren.” “Daar is niets racistisch aan”, vervolgde Calderoli, “ik wou zelfs niet beledigend zijn”. En zijn uitspraak dan dat Kyenge  beter in haar “eigen land” minister was geworden?

 

Roberto Calderoli is niet aan zijn proefstuk toe. In 2006 verloor Frankrijk het wereldkampioenschap voetbal van Italië, volgens Calderoli omdat “die ploeg bestond uit negers, moslims en communisten”. In datzelfde jaar liep Calderoli – minister zijnde – opzichtig rond met een T-shirt waarop de profeet Mohammed bespot werd. Bij protesten daartegen in de voormalige Italiaanse kolonie Libië vielen doden. Om het protest te sussen werd Calderoli uit de regering gezet.

 

De Lega Nord voert al maanden een racistische campagne tegen de zwarte minister, maar kijkt wel uit het niet te bruut te formuleren. Europarlementslid Mario Borghezio (foto: bij een bezoek van Filip Dewinter aan de Lega Nord twee jaar geleden) werd uit zijn fractie gezet nadat hij zei dat Kyenge meer geschikt is als huishoudster dan als minister.  Dolores Valandro werd uit de partij gezet nadat ze zei dat Cecile Kyenge maar eens verkracht moest worden zodat ze zou voelen wat haar soortgenoten aanrichten. Roberto Calderoli wordt daarentegen verdedigd door de Lega Nord. Wie kritiek heeft op Calderoli wordt aangevallen. “Kritiek hebben om een grapje van Calderoli, maar waar waren diezelfden toen aan het inkomen van werknemers en gepensioneerden geraakt werd?”

 

De bon mots, al dan niet veroordeeld door de Lega Nord, scheppen een klimaat waarin anderen verder gaan – en de Lega Nord van de weeromstuit als ‘gematigd’ kan overkomen. Maandag, twee dagen na de vergelijking met een orang-oetan, werd minister Cecile Kyenge in de Italiaanse stad Pescara verwacht voor een conferentie over immigratie en burgerschap. Aan lantaarnpalen bevestigden leden van de neonazistische Forza Nuova stroppen met daarbij slogans als Immigratie, de strop van mensen! En Iedereen moet in eigen land wonen.

 

Het stadsbestuur van Pescara veroordeelde de ’s nachts geplaatste stroppen en de persoonlijke aanvallen op de Italiaanse minister. Burgemeester Louis Mascia Albore: “Er is een vergiftigd politiek klimaat, zowel lokaal als landelijk, waarin het steeds moeilijker wordt een onderscheid te maken tussen de persoonlijke en de politieke controverse. In dit geval is het een ernstige daad van intolerantie tegen een minister van de Republiek, een vertegenwoordiger van de Staat.” De burgemeester verklaarde zich namens zijn stad en administratie uitdrukkelijk solidair met de belaagde minister.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: italië, racisme, lega nord, neonazi's |  Facebook | | |  Print

“AL WAT JE ZEGT, BEN JE ZELF”

Lega Nord-senator Roberto Calderoli, die de Italiaanse minister voor Integratie Cecile Kyenge vergeleek met een orang-oetan, werd in sociale media meteen zelf vergeleken met de genoemde apensoort.

 

Geef toe dat de vergelijking van Roberto Calderoli met een orang-oetan treffender is dan zijn vergelijking van Cecile Kyenge en een orang-oetan.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: italië, racisme, actie |  Facebook | | |  Print

15-07-13

RACISME EN POLITIE IN HONGARIJE

Op 3 juli keurde het Europees Parlement een rapport goed met aanbevelingen voor de Hongaarse premier Viktor Orban om de Europese waarden en normen in zijn land te herstellen. De parlementsleden van de christendemocratische/conservatieve fractie, waartoe Orbans partij Fidesz behoort, noemden het rapport “eenzijdig” en “disproportioneel”. Er is in Hongarije onder andere een ernstig probleem met discriminatie en racisme, en het optreden van de overheid daarbij. Dat bleek opnieuw amper een paar dagen na de goedkeuring van het rapport in het Europees Parlement.

 

Zaterdag 7 juli trok een kleurrijke Gay Pride door Boedapest, met om en bij 10.000 homo’s, lesbiennes en sympathisanten. Naast kleurrijke ballonnen en regenboogvlaggen waren er ook slogans. Een plezante was alleszins: “Meer orgasmen, minder nazi’s.” Maar er waren ook enkele honderden tegenbetogers die slogans riepen als “Vuile pedo’s”. Nadat de Gay Pride ontbonden is, kruisen Tibor Derdák, János Orsos en László Glonczi, een papieren regenboogvlagje in de hand, een dertigtal rechtsextremisten in zwart hemd en zwarte broek. János, een leraar, en László, een student, zijn Roma’s en namen deel aan de Gay Pride omdat die een symbool van tolerantie is. Tibor is geen Roma maar richtte wel een school op met een meerderheid van Roma-scholieren. De Roma’s maken ongeveer 7 % van de bevolking van Hongarije uit, land met een tien miljoen inwoners.

 

“Vuile zigeuner pedo’s, we gaan jullie op het gezicht slaan”, roepen de rechtsextremisten die János en László tegen de grond slaan. Als toevallig de politie langskomt vluchten de aanvallers weg en verschuilen ze zich achter de rug van hun vrienden in zwarte kledij. Het meest verbazend is nog de houding van de politie, zo blijkt uit een video die op de website van de linkse Hongaarse krant Népszabadaság online werd gezet. De video werd tien minuten na het incident gedraaid. Na 30” zie je een sympathisante van extreemrechts die een deelnemer aan de Gay Pride een paar klappen geeft. Na 1’ zie je Tibor en János uitleggen wat er is gebeurd. “De politie heeft onze identiteitspapieren gevraagd. Ons! We hebben gezegd: ‘Waarom vraag je niet de identiteit van onze aanvallers, die daar, achter jullie, staan?’ Een politieman antwoordde ons: ‘Provoceer ze niet’.”

 

Vanaf 1’15” zie je rechtsextremisten die spijts de politie allerlei onheuse zaken naar het hoofd van János, Tibor en László slingeren (foto). Een van hen roept: “Jullie hebben geluk, als de politie er niet was geweest om jullie te redden, zouden jullie al dood zijn.” De politie grijpt niet in. János, Tibor en László willen met de metro naar een ziekenhuis, maar zwarthemden versperren hen de toegang tot de metro. “’Maak dat jullie weg zijn’, zei een politieman tegen ons. We hebben dan maar een taxi genomen”, vertelt János Orsos achteraf. Wat later zegt de politie in een persmededeling: “De slachtoffers hebben unaniem verklaard dat hun aanvallers niet aanwezig waren, ze hen niet konden beschrijven en ze geen nood hadden aan medische bijstand.”

 

De video die ter plaatse gemaakt werd, werd bij Népszabadaság online gezet, en haalde vandaar de privé-televisiestations RTL Klub en ATV. Het verschil tussen de politiemededeling en de feiten werd zo duidelijk. Een minister zei gechoqueerd te zijn door de agressie en vroeg de politie om de zaak uit te spitten. Dat een van de slachtoffers Tibor Derdák is, droeg bij tot de verontwaardiging. De man was een gerespecteerd parlementslid tussen 1990 en 1994. Vorige maandag heeft de politie de klacht van de belaagden genoteerd en een onderzoek geopend. “Dergelijke incidenten zijn er bij elke Gay Pride sinds 2007”, zegt een advocaat. “Sinds 2009 beschermt de politie wel de betoging, maar achteraf is ze niet in staat de deelnemers te beschermen. Elk jaar zijn er incidenten, slechts twee aanvallers zijn aangehouden, niemand is ooit veroordeeld.”

 

Een woordvoerder van Amnesty International is positief over het onderzoek dat de politie geopend heeft over “racistisch geweld tegen een gemeenschap”. Tot nu toe is de desbetreffende wetgeving meer tegen de Roma’s gebruikt dan om hen te verdedigen. In vele lopende rechtszaken worden de Roma’s beschuldigd van agressie “voor racistische aanvallen tegen de Hongaarse meerderheid”.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: hongarije, racisme, holebi, actie |  Facebook | | |  Print

07-07-13

TOPSPORTER, MAAR GRIEK OF CHIMPANSEE ?

Donderdag werd de Zuid-Afrikaan Daryl Impey geletruidrager in de Ronde van Frankrijk. Gisteren won Chris Froome de eerste Pyreneeënrit en werd daarmee de nieuwe geletruidrager (foto 1). Chris Froome is dan wel een Brit, hij heeft ook Afrikaans bloed: geboren in Kenia en opgegroeid in Zuid-Afrika.

 

Maar Daryl Impey en Chris Froome zijn beiden blank, en in de ogen van sommigen scheelt dat veel. Dat bleek dinsdag nog in Griekenland. Parlementslid en voorzitter van Chrysi Avgi/’Gouden Dageraad’ Nikos Michaloliakos (foto 2) vergeleek de Griekse topbasketballer Giannis Antetokounmpo (foto 3) met een chimpansee. De meer dan twee meter grote Antetokounmpo speelt in de Verenigde Staten en werd er pas uitgeroepen tot vijftiende beste basketter in de Verenigde Staten. Niet slecht voor een Griek, en in New York werd hij gezien toen hij dit vierde met een Griekse vlag in de hand.

 

Woensdag werd  Giannis Antetokounmpo ontvangen door de Griekse premier Antonis Sarmaras. Daags tevoren vroeg Chrysi Avgi/’Gouden Dageraad’-voorzitter Nikos Michaloliakos in een televisieshow zich af, verwijzend naar de Nigeriaanse afkomst van Antetokounmpo: “Als je een chimpansee in een dierentuin een banaan en een vlag geeft, is hij dan Grieks?” De Griekse basketballfederatie heeft de opmerking van Nikos Michaloliakos veroordeeld als “onaanvaardbaar en racistisch”. Koen Sweeck (Autonome Nationalisten) heeft zijn uitspraak dat je voor Gouden Dageraad enkel maar respect kan hebben nog niet ingetrokken en Eddy Hermy (Nieuw-Solidaristisch Alternatief) heeft intussen evenmin afstand genomen van Chrysi Avgi/’Gouden Dageraad’.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: griekenland, chrysi avgi, racisme |  Facebook | | |  Print

05-06-13

DONDERWOLKEN BOVEN KLEINFONTEIN (ZUID-AFRIKA)

In Zuid-Afrika zijn er nog twee enclaves slegs vir blanke, waar enkel blanken wonen. Orania en Kleinfontein. Op de kaart van Zuid-Afrika slechts te vinden als een speld in een hooiberg, maar beide mogen op steun rekenen van de Vlaamse extreme rechterzijde. Het NSV-Antwerpen richtte eind april nog een informatieavond in over Orania, en bij de IJzerwake vorig jaar verzamelde Ruben Rosiers (N-SA) spullen in voor Kleinfontein. Ook het Vlaams Belang (Rob Verreycken, Philip Claeys) zingt de lof over Orania en Kleinfontein. Maar volgens ’t Pallieterke pakken zich nu donderwolken samen boven Kleinfontein.

 

Een jaar na Orania, twee jaar na de afschaffing van het Apartheids-regime, werd op een 30 kilometer ten zuidoosten van Pretaoria een exclusief Afrikanerdorp opgericht. Kleinfontein. Waar de gedachte aan Hendrik Verwoerd, bedenker van het Apartheidsregime en later premier van Zuid-Afrika middels een buste in ere wordt gehouden, en er alles aan gedaan wordt opdat er enkel blanken zouden kunnen wonen. Ze zijn nu met een duizendtal. Met een eigen school voor lager onderwijs, een bejaardentehuis, blanke werklui die huizen optrekken en wegen aanleggen… Er is een meer gegoede buurt, er zijn woningen met beperkte uitrusting, en er is een terrein met enkele caravans en veel tenten en krotten. Maar dus enkel voor blanken.

 

Alhoewel de bevolking exclusief blank is, verwerpen de bestuurders elke beschuldiging van uitsluiting wegens ras. Ze beroepen zich op artikel 235 van de grondwet waarin het recht op zelfbestuur wordt erkend. Volgens de bestuurders is het succes van Kleinfontein in de eerste plaats te danken aan de veiligheid die de nederzetting biedt, een element dat veel ouderen aanspreekt. Maar daarin ligt ook de achilleshiel van het project: de gemiddelde leeftijd van de bevolking is niet minder dan 60 jaar. Een ander probleem is ook wel, en daar wees de burgemeester van Tshwane (Groot-Pretoria) bij een recent bezoek op, dat artikel 21 van de grondwet elke Zuid-Afrikaan het recht garandeert om het even waar in het land te wonen.

 

Waar ’t Pallieterke zich ook zorgen om maakt, is een betoging laatst van zo’n vijftig jongeren van de Democratische Alliantie, aan de rand van de enclave, waarbij kritiek werd geuit op het exclusief blanke karakter van de woonbuurt en slogans gescandeerd werden als “een nasie, een toekoms” (foto). De Democratische Alliantie (DA) is overigens geen partij die exclusief opkomt voor zwarten, maar een liberale partij. De sterkste oppositiepartij voor het ANC dat het land en de meeste steden bestuurt. Een zwarte magnaat uit de streek, Andrew Shabala, heeft intussen zijn oog laten vallen op een huis in Kleinfontein. “Of het dorp hem, op basis van het feit dat hij geen Afrikaner is, kan weren, valt af te wachten”, schrijft ’t Pallieterke.

 

Gelukkig voor het weekblad voor mensen met een goed hart en een slecht karakter is het jongste nieuws uit Zuid-Afrika dat een hoger tegenbod is uitgebracht op het huis dat Andrew Shabala op het oog heeft. Shabala heeft er nog geen bewijs van gezien, maar het ziet er naar uit dat de Kleinfontein Spaar en Krediet Koöperatie het plan voor aankoop gedwarsboomd heeft. Kleinfontein kan Shabala niet weigeren om zijn zwarte huidskleur, maar met geld kan hij volstrekt legaal buiten het dorp gehouden worden. Shabala wil alleszins laten nakijken of het tegenbod correct is uitgebracht; zich persoonlijk ter plaatse van een en ander vergewissen durft hij niet om veiligheidsredenen. Zo veilig is Kleinfontein dan weer niet.

 

De eerstvolgende maanden moet ook nog uitsluitsel komen over het administratief statuut van Kleinfontein. “Voor Kleinfontein tikt de klok. Reden te meer om zich de vraag te stellen of ook Orania in de gevarenzone kan terechtkomen”, besluit ’t Pallieterke dat de sympathie voor het Apartheidsregime duidelijk niet verloren heeft. Het gekke is dat de voorstanders van het Apartheidsregime anderzijds de eersten zijn om steen en been te klagen dat migranten in Antwerpen en elders in “gettowijken” wonen.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: zuid-afrika, racisme |  Facebook | | |  Print

24-05-13

DE WEEK IN ZEVEN CITATEN (EN EENTJE EXTRA)

Bart De Wever houdt woord. Op de nieuwjaarsreceptie van de N-VA beloofde hij voortaan “fundamenteel vrolijk” door het leven te stappen. En zie: de vrolijkheid straalde ervan af bij de opening van de Sinksenfoor in Antwerpen (foto). Wat bleef ons nog bij, naast de klucht over het Antwerps voetbal?

 

“Wat zouden Peumans en Peeters trouwens over ons zeggen in hun laudatio?” Voorbije woensdag werden in het Vlaams Parlement een aantal parlementsleden gehuldigd omwille van de jaren dat ze er al zetelen. De VB-parlementsleden Joris Van Hauthem en Marijke Dillen (beiden al twintig jaar parlementslid) en Filip Dewinter (al vijfentwintig jaar parlementslid) wilden liever niet gehuldigd worden. Marijke Dillen vraagt zich af wat trouwens over hen zou verteld kunnen worden. (Belga, 17 mei 2013)

 

“Ze zetten me hier te kakken in mijn eigen kot. Ongehoord.” Leon Van Passel, voorzitter van de Vereniging der Belgische Foornijveraars, hekelt tijdens een toespraak op het Antwerps stadhuis het gehannes rond standplaats voor de Sinksenfoor en de 45.000 euro die het Antwerps stadsbestuur aan de klagers betaalde. “Wij hebben ook 25.000 euro uitgegeven omdat u ons vroeg om mee in de gerechtelijke procedure te stappen. Weggegooid geld. Of kunnen wij dat geld straks ook recupereren?” (Stadhuis Antwerpen, 18 mei 2013)

 

“Filip Dewinter herinnert zich zeker de stevige discussie die ze hadden over migranten. Johny: ‘Zeggen dat ze een voorkeursbehandeling krijgen bij het toewijzen van huizen, is gewoon niet juist. Dewinter weet evengoed wat er in de Vlaamse Wooncode staat.’” Johny Alliet reist wekelijks vanuit Roeselaere naar Brussel om er de debatten in het Vlaams Parlement te volgen en geraakt er wel eens in gesprek met de parlementsleden daar. (dS Weekblad, 18 mei 2013)

 

“Daarnaast hebben bezuinigingsmaatregelen de situatie in Europa nog verergerd door in de periode 2007-2011 ongeveer 50.000 banen weg te besparen in belastingsdiensten.” Eric Goeman (Financieel Actie Netwerk) en anderen wijzen op hoeveel geld verloren gaat door belastingsontwijking, belastingsfraude én het wegsaneren van wie de belastingen zou moeten innen en controleren. (De Morgen, 21 mei 2013)

 

“Nu wordt onderzoeksjournalistiek blijkbaar vooral bekeken als een paradepaardje: een diepgravende reeks van een concurrent aandacht geven, is dan hetzelfde als je eigen ruiten ingooien. Het spel van onderlinge concurrentie bepaalt welke stellingen worden ingenomen en welke niet. Benieuwd of verkoopcijfers en journalistieke uitstraling over enkele jaren nog zo belangrijk zullen lijken, wanneer de pamper voor de helft vol zit en er niemand is die hem vervangt.” Waarom het vorig weekend gepubliceerd dossier van Het Laatste Nieuws over de privé- bejaardentehuizen niet de andere media haalt. (Doorbraak.be, 22 mei 2013)

 

“Het gevolg van mijn echtscheiding is dat ik van Gent verhuisd ben naar Blankenberge (…). Filip Dewinter suggereerde Blankenberge, ook al omdat daar veel oudere Antwerpenaren wonen. En sindsdien engageer ik mij in het parochieleven van Blankenberge.” Wat Filip Dewinter wil, heeft zelfs gevolgen voor het parochieleven in Blankenberge. Tanguy Veys werd door zijn nieuwe medeparochianen uitgenodigd deel te nemen aan een wereldontbijt en gaat er naar activiteiten van Broederlijk Delen “al zit het Vlaams Belang niet altijd op dezelfde golflengte met die organisatie.” (Knack, 22 mei 2013)   

 

“We zullen het gemeenschapsgevoel niet bereiken door mensen de geschiedenis van de Guldensporenslag bij te brengen of ze een taalexamen te laten afleggen. Gemeenschapsvorming loopt via de weg van dialoog tussen burgers en groepen, op straat, in verenigingen, in het onderwijs, op de werkvloer, in de gemeenteraad, in het parlement. De overheid moet die dialoog permanent en overal organiseren en ondersteunen. Via zo'n permanente dialoog kunnen en moeten er heldere grenzen getrokken worden en kan er in één adem besloten worden tot 'redelijke aanpassingen'.” Wouter Van Besien over identiteitsvorming bij diversiteit en hoe daarbij grenzen trekken: tegen vrouwenbesnijdenis, polygamie, huiselijk geweld, lijfstraffen, racisme, discriminatie, verbaal geweld in de publieke ruimte... (culturele gebruiken zijn nooit een excuus om tegen de mensenrechten of de wettelijkheid in te gaan), en tegelijk redelijke aanpassingen toestaan zoals verlof op verschillende momenten voor religieuze feestdagen. (De Morgen, 22 mei 2013)

 

”Ik zal nooit de eerste keer vergeten dat ik een VDAB-kantoor binnenliep. Ik had toen twee universitaire diploma’s en werkte aan een doctoraat, maar ik wilde even een pauze nemen en wat gaan werken. Nog voor ik iets gezegd had, vertelde het meisje aan de balie me dat ze nog kuisvrouwen zochten en ik diezelfde dag al kon beginnen. Dat zegt ze alleen omdat ik zwart ben. Ze vroeg me niet eens naar diploma’s of werkervaring of wat voor job ik zocht.” De in Turnhout wonende schrijfster Chika Unigwe vertelt ook over een vriendin die door een uitzendkantoor uitgestuurd werd om ergens te gaan werken. Toen ze zich in het bedrijf meldde werd ze gewoon teruggestuurd: ze wilden daar niet met zwarten werken. Niemand die zich daar druk over maakt. “Uitzendkantoren volgen zoiets niet op, die zoeken gewoon ander werk.” Chika Unigwe stelt vanavond haar nieuwste boek voor in boekhandel De Groene Waterman. (Knack, 22 mei 2013)

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: citaten, dillen, de wever, dewinter, europa, media, veys, sociaal, racisme |  Facebook | | |  Print

22-05-13

GRIEKENLAND: VAN KWAAD NAAR ERGER

In 2011 is het aantal zelfmoorden in Griekenland met een kwart gestegen. Door de aanhoudende economische crisis. De zelfmoordgraad in Griekenland is daarmee wel nog lager dan in Noord-Europa, maar dit is slechts het cijfer voor 2011. In 2012 kwam de besparingsdrift opzetten, op last van de Europese instanties, waarmee de levenssituatie nog hachelijker werd. De werkloosheid steeg van 9 % eind 2010 naar 27 % begin dit jaar. En het is niet Chrysi Avgi (‘Gouden Dageraad’, foto 1) die voor een verbetering van de situatie zorgt. Integendeel. Griekenland wordt er alsmaar gewelddadiger op.

 

Als de 14-jarige Ismaël uit het metrostation Attiki in Athene stapt, op weg naar huis, wordt hij gevolgd door drie mannen. Ze tikken op Ismaëls schouder en vragen Ismaël waar hij van afkomstig is. Als Ismaël antwoordt dat hij uit Afghanistan komt, krijgt hij een pak rammel. Met een kapot bierflesje wordt op zijn gezicht geslagen. Een voorbijganger vindt later Ismaël langs de kant van de weg. Hij heeft zijn bewustzijn verloren en wordt meegenomen naar een ziekenhuis. In het gelaat van Ismaël worden dertig steken met een kapot bierflesje vastgesteld. Ismaël kent zijn aanvallers noch de groepering waartoe ze behoren, maar uit de beschrijving van hun T-shirts blijkt dat het leden van Chrysi Avgi zijn. Volgens een rapport werden er vorig jaar in Griekenland 154 dergelijke racistische incidenten gemeld (foto 2, Nigeriaans slachtoffer), maar allicht worden de meeste incidenten niet eens gemeld. Volgens Nathalie Simonnot (Dokters van de Wereld) vinden de meeste gewelddaden ’s nachts plaats, en vooral op mensen die alleen zijn. Voorbije zondag werden nieuwe gewelddaden in het vooruitzicht gesteld.

 

Chrysi Avgi-woordvoerder Ilias Kasidiairis, wereldwijd bekend omwille van zijn slaande argumenten bij een televisiedebat, waarschuwde op de openbare televisie dat een “front van 100.000 Grieken” gevormd zou worden als begonnen wordt aan de bouw van een moskee “voor de misdadige moslims die zich in Griekenland bevinden”. Het volgde op een brief die de voorbije dagen aan een vereniging van Griekse moslims werd bezorgd, waarin gedreigd werd dat Griekse moslims “afgeslacht” zullen worden “als kippen” indien ze niet voor 30 juni hun “islamitische bordelen” hebben verlaten. De bouwplannen voor de moskee werden door de Griekse regering uit een kast gehaald waar ze al jaren lagen te verstoffen. De bouw werd steeds tegengewerkt door de machtige Griekse orthodoxe kerk. Mede onder druk van de Griekse orthodoxe kerk is er in heel Griekenland geen enkele officiële moskee te vinden, op enkele gebedshuizen in de buurt van de grens met Turkije na. Moslims zoeken nu hun toevlucht tot informele gebedshuizen. Maar het zijn niet enkel moslims die bedreigd worden. Ook homo’s worden door Chrysi Avgi aangevallen, en de Amerikaanse regering klaagde pas nog ook over het negationisme en antisemitisme bij Chrysi Avgi.

 

Gebeuren de gewelddaden van Chrysi Avgi-militanten doorgaans met messen, stokken of met elektrische stroomstoten, meer en meer worden ook vuurwapens gedragen. En niet door de minstens. Chrysi Avgi-parlementslid Giorgos Germenis, in 2011 nog als basgitarist van de Black Metal-groep Naer Mataron in ons land, haalde begin deze maand een vuurwapen boven toen de burgemeester van Athene Yiorgos Kaminis zich persoonlijk kwam vergewissen dat een verboden voedselbedeling gestopt werd. Chrysi Avgi zette daarna de voedselbedeling ‘enkel voor Grieken’ verder in een partijlokaal. Een niet met naam genoemd Chrysi Avgi-parlementslid werd intussen door de militaire politie tegengehouden toen hij de ondergrondse parking bij het Griekse parlementsgebouw binnenreed met een vuurwapen losjes op de zitbank naast hem liggend. Voorbije maandag herinnerde een woordvoerder van het Griekse parlement de Griekse partijen eraan dat het verboden is vuurwapens te dragen in het Griekse parlement. Meerdere Chrysi Avgi-parlementsleden werden gezien met een vuurwapen op zak tijdens de parlementaire debatten.

 

De Griekse regering wil een wetsontwerp aan het parlement voorleggen dat strengere straffen voorziet voor individuen en groepen die aanzetten tot rassenhaat, maar is er onderling verdeeld over. De conservatieve regeringspartij Nea Dimokratia (‘Nieuwe Democratie’) wil het voorstel van minister van Justitie Antonis Roupakiotis afzwakken. Roupakiotis is een partijloos minister, voorgedragen door Dimokratiki Aristera (‘Democratisch Links’).

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: griekenland, chrysi avgi, racisme |  Facebook | | |  Print

10-05-13

DE WEEK IN ZEVEN CITATEN (EN EENTJE EXTRA)

Het nieuwe Antwerps stadsbestuur wil – in de Don’t mention the war-stijl van Fawlty Towers – dat niet herinnerd wordt aan de vroegere stadsslogan (foto 1). Toch zijn sommige zaken best waard om eraan herinnerd te worden. Zoals...

 

“Als ik links ben, dan zijn de rechtsen wel héél rechts.” SP.A-voorzitter Bruno Tobback over de posities in het politieke spectrum. (Gazet van Antwerpen, 4 mei 2013)

 

“Vroeger was er een heel reservoir aan gelijkgestemden: de gewetensbezwaarden. Wanneer je iemand zag die burgerdienst deed, dan wist je min of meer hoe hij dacht over de dingen. Al die mensen waren actief in de vredesbeweging, tegen kernenergie. Dat hoorde er gewoon bij.” Toen de militaire dienstplicht nog niet afgeschaft was, was de wereld een stuk duidelijker. Aldus auteur Elvis Peeters die nog altijd de button Atoomenergie, nee bedankt draagt. (De Morgen, 4 mei 2013)

 

“Het nieuw bestuur schaft de slogan zelf af, maar kan dan niet verdragen dat wij hem nog gebruiken in een manifestatie. Dit toont hoe verkrampt dit nieuwe college omgaat met de vrijheid van meningsuiting.” “Bij manifestaties tegen bijvoorbeeld de autofabrikant Ford zie je toch ook het logo of een parodie hierop van het wagenmerk. Niemand stoort zich daar aan.” Het nieuwe Antwerpse stadsbestuur (foto 2: Bart De Wever) dreigt met een gerechtelijke procedure en een schadevergoeding van 10.000 euro als de SP.A nog langer zou gebruik maken van de afgeschafte stadsslogan. (De Standaard, 6 mei 2013; Gazet van Antwerpen, 7 mei 2013)

 

Tussen 2008 en 2012 slankte bpost haar globale personeelsbestand af met 14 procent, van 34.887 naar 29.382 personeelsleden. Een positieve trend, die aangeeft dat het bedrijf steeds meer inzet op efficiëntie.” De N-VA betreurt wel de daling van het aantal vrouwelijke personeelsleden bij bpost, maar vindt het goed dat de globale tewerkstelling daalt. Al eens eraan gedacht dat de daling van de vrouwelijke tewerkstelling verband houdt met welke soort jobs er verdwijnen en hoe de werkdruk verandert door de "inzet op efficiëntie"? Het letterwoord N-VA werd op Facebook al: “Naar-Veel Armoede”. (N-VA-persmededeling, 3 mei 2013; Facebook, 6 mei 2013)

 

“Men hoeft de kranten maar open te slaan, of de klachten tegen politieambtenaren stapelen zich op: negen agenten geschorst in Borgloon, korpschef Geel eveneens geschorst, Bijzonder Bijstandsteam dient klacht in tegen onbekenden, korpschef Brussel-West vrijgesproken voor onvrijwillige doodslag, etc.” Uitgeverij Politeia speelt in op de actualiteit en brengt een handboek uit over hoe politiemensen zich kunnen verweren tegen klachten. (Promomail, 7 mei 2013)

 

“Het potsierlijke van deze hele affaire is dat al is voorgesteld om met de opbrengst van de schikkingen nieuwe gevangenissen te bouwen. Daar kunnen dan de mensen hun straf uitzitten die niet het geld hebben om een schikking te betalen.” “Toplui Sylvain Goldberg en Ehud Laniado lachen zich in Monaco allicht een breuk.” Jos Vander Velpen vindt de minnelijke schikking wegens belastingsontduiking van Omega Diamonds pervers. Het Laatste Nieuws probeert zich in te leven in de situatie van de toplui achter Omega Diamonds. (De Standaard, 8 mei 2013; Het Laatste Nieuws, 8 mei 2013)

 

“Ik heb het gehad met ongemakkelijke stiltes nadat ik mijn naam heb gespeld of met de insinuatie dat ik lieg als ik zeg dat ik een vaste baan heb. Ik heb het ook gehad met alle racistische makelaars en huiseigenaren die denken dat ik als een muezzin van op het terras zal oproepen tot het gebed, nadat ik eerst een schaap heb geslacht in de badkamer.” Abbie Boutkabout, communicatiemedewerker bij ‘De Zomer van Antwerpen’, zoekt een woning in Antwerpen. (De Standaard, 8 mei 2013)

 

“Er zijn er die dromen van het terugdringen van de rol van het middenveld. Het verleden toonde aan dat de zeur- en klaagreactie op een crisis of een populistische houding ons heel veel miserie brengt.” Antwerps ACW-verbondssecretaris Annemie Verhoeven over de N-VA. Anciens uit het ACW Emiel Vervliet en Marc Maes schreven overigens een schitterende opiniebijdrage over hoe de N-VA de vrijwilligers van het ACW ontziet bij haar kritiek op de leiding van het ACW, en  welke perfide strategie van de politieke rechterzijde hier achter schuil gaat. Helaas is die opinie nu voorbehouden voor de betalende abonnees van De Standaard. Dat de krant uitpakt met te betalen content, daar hebben we begrip voor zolang het gaat om bijdragen van de eigen journalisten of aangekochte artikels. Maar nu ook al vrijwillig geschreven opiniebijdragen verstoppen achter een betaalmuur is een verarming van de democratie. (Gazet van Antwerpen, 8 mei 2013)

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: citaten, actie, antwerpen, n-va, sociaal, racisme, media |  Facebook | | |  Print

29-04-13

DE VLAMMENWERPER-POLITIEK VAN EDDY HERMY EN HET N-SA

“We willen gewoon aan de mensen die door de PVDA misleid zijn persoonlijk uitleggen dat wij helemaal geen racistische actie hadden gepland”, zei een woordvoerder van het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) zaterdag in De Morgen. “Ga visjes bakken”, zou ons moeder daarop antwoorden. En met Eddy Hermy die in Oostende woont, is dat minder gek dan het lijkt. (Foto 1: Eddy Hermy. Foto 2: Muziekoptreden tijdens het ‘jeugdcongres’ waar Hermy zijn veroordeling voor racisme opliep.)

 

Het N-SA wilde protesteren tegen de aanwezigheid van de PVDA in het Borgerhoutse districtsbestuur, maar echt vriendelijk is het N-SA evenmin voor allochtonen. “De klojo's van het goedkope intellect zoals Bleri Lleshi en de rest van de gekleurde baasmakers uit de Maghreb kropen in hun pen. De ‘democraten’ van de PVDA en hun kleurlingenleger (met op kop de ingevoerde moslima's die de Heilige  Koran niet kunnen onderscheiden van Das Kapital), roepen en tieren het hardst. Je waant je in een soek rond het Tahrirplein”, luidde het vorige woensdag nog op hun website naar aanleiding van het protest tegen de N-SA-betoging. Maar laten we eens iemand anders aan het woord, laten we citeren uit een vonnis van de rechtbank van eerste aanleg in Brugge op 5 december 2011.

 

N-SA-kopstuk Eddyy Hermy werd toen veroordeeld voor zijn door Koppen geregistreerde uitspraak bij een 'jeugdcongres' van het N-SA in Oostkamp in 2009: “In onze straten worden meisjes door vreemdelingenbendes verkracht en geschoffeerd. (…) Onze arbeiders, jong en oud, worden geminacht en vernederd. Door onze vreemde elites worden ze in het gezicht gespuwd. Wie krijgt de jobs, kameraden? Wie krijgt het geld? Wie krijgt er sociale woningen? Wie krijgt sociale hulp? Wie wordt er in dit land royaal bedeeld en behandeld? De immigrant, de illegaal”. De rechtbank motiveerde in haar vonnis dat gelet op de bijzondere context waarin die uitspraken zijn gebeurd “de grenzen van de (toelaatbare) loutere maatschappijkritiek ver overstijgen”.

 

“In dit verband kan worden verwezen naar de opruiende, provocerende en tot intolerantie aanzettende omstandigheden waarin de uitspraken werden verricht, meer bepaald: - naar aanleiding van een speciaal daartoe ingerichte bijeenkomst/rockconcert met de bedoeling het intolerante gedachtegoed uit te dragen en te verspreiden onder de aanwezigen, omkaderd door de aanwezigheid van sprekers en muziekgroepen met uitgesproken sympathieën voor dergelijk gedachtegoed (…); - het opruiende woordgebruik, de opruiende ondertoon en de overige begeleidende omstandigheden (cfr. gebruik van stickers, brengen van de Hitlergroet tijdens de optredens…) waarmee de uitspraken gepaard gingen.”

 

“De door beklaagde gedane uitspraken kunnen, gelet op de bijzondere context waarin zij zijn gebeurd, dan ook niet anders opgevat worden dan als een tot haat en woede aanzettende assimilatie van vreemdelingen met criminelen enerzijds en sociaal profitariaat anderzijds. ‘Haat’ in de zin van de antiracismewet omvat immers de intolerantie, waaraan uitdrukking wordt gegeven in de vorm van een agressief nationalisme en etnocentrisme, discriminatie en vijandigheid tegen minderheden, immigranten en afstammelingen van immigranten.”

 

“De feiten zijn, in het kader van een democratische samenleving, ernstig te noemen. Zij wijzen op een asociale ingesteldheid en een gebrek aan respect voor de gelijkheid van de rechten van de mens en voor de gelijkwaardigheid van elk individu. De uitspraken van beklaagde getuigen immers van een verregaande intolerantie jegens vreemdelingen dewelke hij middels propaganda, bijeenkomsten en voordrachten wenst uit te dragen naar zijn (potentiële) volgelingen, in de eerste plaats de jeugd.” De rechtbank veroordeelde Eddy Hermy hiervoor met drie jaar cel met uitstel, een geldboete en vijf jaar verlies van zijn burgerrechten. Hermy ging niet in beroep tegen de uitspraak.

 

In een buurt als aan het Moorkensplein waar jonge, oude en nieuwe Belgen samen met allochtonen werken aan een vreedzame samenleving kunnen figuren als Eddy Hermy gemist worden als kiespijn. En al helemaal als ze zoals zaterdag in De Morgen verklaren dat “het ervan zal afhangen hoe democratisch de zelfverklaarde democraten zullen zijn” of de komst van het N-SA naar het buurtfeest geen incidenten zal uitlokken. Dat is alsof iemand met een vlammenwerper door een straat wandelt en dan de buurtbewoners verwijt hun huizen niet tegen brand beveiligd te hebben als hun huis in de fik staat door het paraderen met de vlammenwerper.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: borgerhout, moorkensplein, n-sa, hermy, racisme |  Facebook | | |  Print

28-04-13

BARTJE OP HET STADHUIS (12)

Tot slot van het dossier Tussen Meir en Mekka in Gazet van Antwerpen werd donderdag een debat georganiseerd tussen de Antwerpse burgemeester Bart De Wever en enkele tientallen moslimjongeren. Zowel de artikelenreeks als het slotdebat waren een knap initiatief waarmee bewezen werd dat een krant meer kan zijn dan een doorgeefluik voor persmededelingen, en ook ‘minder sexy’ onderwerpen op een interessante manier kan aanbrengen.

 

“Ik heb (…) gevoel dat het nuttig bestede tijd was”, zei Bart De Wever achteraf. Het is te hopen, en dan vooral als nu een en ander zou veranderen in het discours en het beleid van Bart De Wever. De moslimjongeren vonden het goed dat in rechtstreeks contact kon gegaan worden met de burgemeester (foto), maar bleven toch op hun honger zitten. “Een debat met Bart De Wever kan je nooit winnen”, zegt de 31-jarige Rachid Lamrabet na afloop. “Hij blijft retorisch heel sterk. Hij legt de nadruk op het einddoel, dat steeds positief is maar waarvan nooit duidelijk wordt hoe het bereikt zal worden”. “Hij haalde geen concrete punten uit zijn beleid aan, die meer duidelijkheid scheppen over hoe hij zich inspant om problemen die ons aanbelangen op te lossen”, zegt de 23-jarige Buket Karaca. Eenzelfde reactie bij de 21-jarige Wissam El Mesaoudi: “Op mijn vragen kreeg ik voornamelijk theoretische antwoorden”. De 33-jarige Hakim Naasi denkt dat het omwille van de verkiezingen in 2014 is dat Bart De Wever niet tot keuzes komt. “Hij weet (…) nog niet op welke paarden hij wil wedden.”

 

Op de opmerking dat bedrijven vaak liever geen allochtonen aannemen, is het antwoord van Bart De Wever: “Ik twijfel er niet aan dat dat gebeurt, maar dat is niet het enige probleem. Als wij hameren op kennis van het Nederlands, doen we dat ook om de latere kansen op de arbeidsmarkt te vergroten. (…) De bedoeling is dat we als spelers van dezelfde ploeg op het veld staan. Als je de stad als voetbalploeg ziet, dan staan we te weinig als elftal op het veld.” Een mooie metafoor om te eindigen, nog maar eens de nadruk op het belang van Nederlands als taal, maar geen antwoord op het probleem van racisme. Als dan geopperd wordt “Waarom geen GAS-boetes voor bedrijven die racistisch zijn bij het aanwerven van personeel?” is het antwoord: “Ik ben geen believer van dwang”. De plichten uit het rechten en plichten-verhaal gelden eerder voor sommigen dan voor anderen.

 

Er is veel aandacht voor de jongeren die naar Syrië vertrekken, maar waarom is er geen topoverleg over belangrijker zaken als werk en racisme? Bart De Wever: “De stad doet heel veel op het vlak van onderwijs, werk en welzijnswerk. Er zijn ook drie moskeeën in gebouwen van de stad. (…) De stad doet wel degelijk heel veel.” Dat de stad veel doet, neemt niet weg dat burgemeesters als Bart De Wever minder heisa maken over de schooluitval en de torenhoge werkloosheid bij allochtonen – een grotere sociale bom dan het vertrek van enkele tientallen jongeren naar Syrië. Hans Bonte, SP.A-burgemeester van Vilvoorde, is de uitzondering op de regel. Maar toen die erop wees dat van de vertrekkers naar Syrië maar één werk zou hebben, werd hij onmiddellijk ‘aangevuld’ door Bart De Wever dat dit niet het enige probleem is bij de radicalisering.

 

“Ik stel vast dat er weinig allochtonen zijn die zich hebben aangemeld om bij de politie te komen werken, terwijl ik graag een diverser korps wil”, bekloeg Bart De Wever zich. Beseft hij dan niet dat veel allochtonen niet het vereiste diploma halen om politieagent te kunnen worden, en dat zij die dat diploma wel halen eerder opteren om verder te studeren aan een hogeschool of universiteit dan Antwerpse polies te worden? En dat er nog een ander probleem is dan vrienden en familie die afraden politieagent te worden? Allochtone politieagenten die gediscrimineerd worden binnen het politiekorps, zoals ook blijkt uit een intern rapport van de Antwerpse politie. Bart De Wever werd door de aanwezige jongeren gevraagd om hiervoor en over andere zaken “meer uw best te doen”.

 

Maandag- en dinsdagavond wacht Bart De Wever een ander debat. De maandelijkse gemeenteraadszitting heeft achtentachtig gewone punten op de agenda, met daarbij soms wel heikele punten zoals bijvoorbeeld de vraag of er al dan niet bebouwing kan komen in het Harmoniepark even buiten het centrum van Antwerpen. De buurtbewoners zijn tegen en willen een besluit dat het park definitief vrijwaart van bebouwing. Het voltallig Antwerpse districtsbestuur, onder leiding van Zuhal Demir (N-VA), steunt de buurtbewoners. N-VA-schepen voor Ruimtelijke ordening Rob Van de Velde bepleit tijdelijk geen bebouwing, maar legt wel een plan voor dat principieel bebouwing toelaat.

 

Daarnaast zijn er nog eens twintig interpellaties en drie voorstellen tot motie. Op Wim Van Osselaer na heeft elk VB-gemeenteraadslid een interpellatie klaar. Filip Dewinter over de conferentie tegen radicalisering op het Antwerps stadhuis, Anke Van dermeersch over de toename van het aantal in Antwerpen uitgeschreven GAS-boetes, Gerolf Annemans over “de slechte werking van de juridische dienst van de stad” en Bruno Valkeniers over Antwerp Headquarters, een samenwerking tussen het Antwerpse stadsbestuur en de Antwerpse VOKA-afdeling. Wouter Van Besien (Groen) interpelleert onder andere over de mobiliteit, Peter Mertens (PVDA) onder andere over besparingen bij het stadspersoneel en de dienstverlening, en Yasmine Kherbache (SP.A) onder andere over het idee van een betogingsverbod voor de centrale handelsassen.

 

Gelukkig voor Bart De Wever kan hij na de gemeenteraadszitting dinsdagavond de teugels even laten vieren, en beginnen de kopzorgen pas ’s namiddags op 1 mei als het N-SA zich wil mengen tussen een ‘principieel antifascistisch publiek’. Waarom wil niet iedereen zich ‘principieel vrolijk’ gedragen zoals Bartje zichzelf heeft voorgenomen?

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: bartje op het stadhuis, de wever, antwerpen, sociaal, racisme |  Facebook | | |  Print

26-04-13

DE WEEK IN ZEVEN CITATEN (EN EENTJE EXTRA)

Vandaag wordt de 12-12 geldinzameling voor Syrië ingericht. Zonder stelling te nemen pro het ene of het andere kamp is het een actie die alle steun verdient. Zo vindt ook Geert Hoste (foto), voor de verandering eens in volle ernst. En verder hebben we onthouden…

 

“Ik werd ooit door een auto van mijn fiets gereden en de bestuurster merkte op dat je met vreemdelingen altijd problemen hebt. Ik was compleet sprakeloos.” Yasmine Kherbache getuigt over racisme. (Het Nieuwsblad, 20 april 2013)

 

“Nooit is zoveel aandacht geweest voor die burgeroorlog als sinds een aantal pubers hun baard lieten staan en het vliegtuig naar Turkije namen.” Tom Naegels stelt een verschil in belangstelling vast als het gaat over Syrië, al leidt dat nog niet tot engagement om de toestand daar op een of andere manier te verzachten. “Toen de aandacht nog ging naar een gewoon, modern volk dat in opstand kwam tegen zijn dictator, was (het) eigenlijk herkenbaarder. Die Syriërs leken op ons, en ze wilden hetzelfde als wij: democratie, vrijheid, veiligheid. Toch haalden we toen onze schouders op. Pas toen de hoofdrolspelers baardmannen werden, en dus objectief verder van ons af kwamen te staan, werd de publieke belangstelling aangewakkerd: aha, zo hebben wij de Arabische wereld graag, als een zwart gat dat alle licht opslorpt, en dat met zijn totalitaire sirenenzang kinderen naar hun dood doet hollen.” (De Standaard, 20 april 2013)

 

“Deze week hoorde ik Bart De Wever op een persconferentie zeggen dat hij als burgemeester was aangesproken door iemand die ijverde voor een rustpauze voor gebed tijdens de werkuren. Hij zag dat als teken van ‘radicalisering’. Had u al gehoord van de Rondetafels van de Interculturaliteit? Dat was een handboek met aanbevelingen voor een beter beleid uit 2010, opgesteld op initiatief van Joëlle Milquet. Ik lees u voor, pagina 65: ‘Kan je een moslimwerknemer verbieden om tijdens zijn werkdag zijn gebeden te doen als de aard van zijn prestaties en de inrichting van de werkplaats dat mogelijk maken?’ De ene politicus lanceert een voorstel, de andere noemt dat drie jaar later een indicatie voor radicalisering.” De Boomse straathoekwerker Peter Calluy waarschuwde als eerste voor Fouad Belkacem en schudt nu het hoofd als hij de reacties van de politici hoort. (De Morgen, 20 april 2013)

 

“Het bezorgt me nog steeds een akelig gevoel wanneer ik terugdenk aan hoe deze haattoeristen ostentatief in het midden van de straat kuierden en hun afwijzende en vijandige blikken over onze huizen, onze ouders, onze vrienden, broers en zussen lieten glijden. Het klopt niet dat racisme op den duur minder opvalt en dat het van je afglijdt als regen van een raam.” Rachida Lamrabet over Filip Dewinter die met een delegatie Vlaams Blokkers rondtrok Borgerhout. Wat daarvan blijft hangen, en hoe het nu moet met het racisme in A.(De Morgen, 22 april 2013)

 

“Voorstanders van het homohuwelijk kunnen dus gerust verwijzen naar het verleden, dat toleranter was tegenover homoseksualiteit dan algemeen wordt aangenomen. Anderzijds leert datzelfde verleden ons dat deze tolerantie snel kan verdwijnen in moeilijke tijden. Net zoals de aanhoudende problemen in het land van liberté, egalité, fraternité aantonen.” Historicus Jonas Roelens weet dat het homohuwelijk niet altijd een probleem was. Overigens was, ondanks aanhoudende protesten, een meerderheid van de Fransen in opiniepeilingen nu ook voorstander van het mariage pour tous. (De Standaard, 23 april 2013)

 

“De voorzitter van de N-VA doet niet anders dan zeggen dat zijn Vlaanderen open is, inclusief. Maar de daden van zijn partij vertellen soms iets anders. Aan die verwarring moet de partij toch proberen een einde te maken.” Carl Devos over het intussen ingetrokken hoofddoekenverbod voor gemeenteraadsleden in Boom (De Standaard online, 23 april 2013)

 

“De scoop van Filip De Bodt en 't Uilekot kan tellen: de 66 pagina's bestuursakkoord, die maandenlang geheim waren, zijn nu toch uitgelekt. Het akkoord circuleert op tien geschreven exemplaren: elke schepen heeft er één. Iemand van hen moet het akkoord dus hebben gelekt.” Onze vrienden van ’t Uilekot kregen het geheim bestuursakkoord voor Aalst in handen. Mooi zo. Intussen publiceerde Apache de krachtlijnen ter voorbereiding van het meerjarenplan 2014-2019 in Aalst waarin een en ander uit het geheime bestuursakkoord weggelaten werd en andere zaken dan weer meer geconcretiseerd werden. (Het Nieuwsblad, 24 april 2013)

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: citaten, racisme, syrië, de wever, dewinter, n-va, aalst, actie |  Facebook | | |  Print

29-03-13

DE WEEK IN ZEVEN CITATEN (EN EENTJE EXTRA)

Vandaag vieren de katholieken Goede Vrijdag. Of de voorbije week voor iedereen een goede week was, is misschien iets anders. Hier een paar opgetekende citaten. 

 

“N-VA wil de splitsing van de sociale zekerheid, de pensioenen, alle belastingen, de staatsschuld… Dan hangen er 370 miljard euro Belgische staatsobligaties in de lucht waarvan niemand weet wie ze gaat terugbetalen. Je komt terecht in een chaosperiode waarin het onduidelijk wordt wie de belastingen gaat innen, wie de uitkeringen betaalt, wie moet opdraaien voor welke pensioenen. Door die onzekerheid zullen bedrijven hier niet meer willen investeren. Je belandt al gauw in Griekse toestanden. De plannen van N-VA zijn van een onnoemelijke lichtzinnigheid. Ze zijn een bedreiging voor de welvaart en toekomst van alle Belgen.” CD&V’er Eric Van Rompuy waarschuwt voor het N-VA-scenario. (Gazet van Antwerpen, 23 maart 2013)

 

“Op een moment dat de macht van natiestaten en vakbewegingen door de globale markten wordt uitgehold en er aan de fundamenten van de welvaartsstaat wordt gemorreld, moet een sociaal bewogen Kerk  de mechaniek die armoede veroorzaakt en ongelijkheid stimuleert, aantonen en aanklagen. Het blijft intrigeren dat de Kerk in ethische kwesties wel durft harde standpunten in te nemen en de contramine op te zoeken, maar in het sociale debat wolligheid en niet zelden opportunisme verkiest.” Paul Goossens wil meer dan wat de nieuwe paus Franciscus I tot nu toe liet zien. (De Standaard, 23 maart 2013)

 

“De burgemeester van Antwerpen is wel man van zijn woord wat betreft dat 't Stad niet van iedereen is. 't Stad is blijkbaar in handen van communisten en andere minderheden, die zoveel macht hebben dat ze de burgemeester kunnen afdreigen. Wij waren nu niet bepaald lid van de fanclub van de voormalige burgemeester Janssens, maar die had tenminste nog ballen aan zijn lijf en durfde ingaan tegen terroriserende antidemocraten.” Helaas komt de sympathie van Eddy Hermy (N-SA) voor Patrick Janssens te laat. (Website N-SA, 24 maart 2013)

 

“Deze verandering is een verarming.” Meyrem Almaci (Groen) bekritiseert het afschaffen van de papieren versie van De Nieuwe Antwerpenaar. Het Vlaams Belang vind het goed dat dit stedelijk informatiemagazine verdwijnt. (Gemeenteraadszitting Antwerpen, 26 maart 2013)

 

“Nationalist zijn is een recht, maar het blijft opvallend dat velen vandaag in Vlaanderen zwaar nerveus worden wanneer onze kunstenaars zich keren tegen hun gedachte van een gesloten identiteit.” Filosoof Ignaas Devisch in reactie op opiniebijdragen van Gerard Mortier en Tom Naegels. (De Morgen, 27 maart 2013)

 

“Alleen het Vlaams Belang was tegen het voorstel. ‘De horeca wordt al genoeg geplaagd door regeltjes’, zegt Wim Van Osselaer (Vlaams Belang).” SP.A-gemeenteraadslid Maya Detiège vroeg burgemeester Bart De Wever om aan discotheken camera’s te installeren om discriminatie te voorkomen. De burgemeester wil het voorstel bespreken met de politie en horeca-uitbaters. Zelf maakte Bart De Wever het al mee dat iemand uit zijn gezelschap de toegang geweigerd werd op basis van zijn afkomst. (Gazet van Antwerpen, 27 maart 2013)

 

"’Onlangs sprak een man – een autochtone Vlaming – me aan. 'In het begin had ik het wat moeilijk met al die Marokkanen hier,' fluisterde hij. Toen wees hij naar een kassierster met hoofddoek: 'Ik kies nu altijd haar kassa uit, omdat ze zo behulpzaam en vriendelijk is. Die hoofddoek zegt helemaal niets, meneer.' Het mooiste compliment dat we kunnen krijgen. Kijk: aan onze kassa's staat een joodse dame rug aan rug met een moslimmeisje met hoofddoek. (…) Als het bij ons zo kan, kan dat toch elders ook?’" De winkelmanager van het Albert Heijn-filiaal in de Antwerpse wijk Kiel getuigt. (Het Laatste Nieuws, 27 maart 2013)

 

"Het is niet de partijpolitiek die evoluties in de samenleving stuurt. Het middenveld geeft de richting aan, de politiek bepaalt alleen het tempo waarin de dingen gebeuren." Manu Claeys (foto) bij de voorstelling van zijn boek Stilstand, een kanjer van 552 bladzijden "over machtspolitiek, betweterbestuur en achterkamerdemocratie". (Gazet van Antwerpen, 28 februari 2013)

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: citaten, n-va, sociaal, hermy, racisme, antwerpen, actie |  Facebook | | |  Print

22-03-13

DE WEEK IN ZEVEN CITATEN (EN EENTJE EXTRA)

Naar goede gewoonte: onze citaten van de week. Toch weer iets anders dan de citaten die De Standaard online op vrijdag en de krant op zaterdag bundelt.

 

“Zijn beslissing getuigt van een complete wereldvreemdheid. De kardinalen in Rome zijn meer down to earth. Zo’n neonazi-betoging kan alleen maar problemen opleveren. Ik vrees voor rellen. Het is zoals de Ku Klux Klan loslaten in Harlem (de buurt in New York met overwegend Afro-Amerikanen, JVH). Ik hoop dat De Wever zijn verantwoordelijkheid begrijpt. Hij gooit een lucifer in een sociaal kruitvat. Een multicultureel stadsdeel waar armoede, discriminatie en werkloosheid pieken. Hier komt miserie van, zeker.” Peter Mertens over de beslissing van Bart De Wever om het N-SA toe te laten te betogen in Borgerhout. (De Morgen, 15 maart 2013)

 

“Diegenen die nog niet kunnen kakken zullen dat nu wel kunnen doen. Termont zijn dikke muil komt er ook nog eens in.” Vlaams Belang’er en Voorpost’er Nick Van Mieghem geeft zijn vrienden advies bij het zien van de anti-racistische clip Gent: Rauw & Onbesproken tegen Racisme (Facebook, 16 maart 2013)

 

“In de vorige legislatuur werd gemikt op de progressieve tweeverdieners die van groen in de stad houden. Dit stadsbestuur mikt vooral op de rechtse verzuurde Antwerpenaar. De maatregelen die het bestuur neemt, zijn op maat van deze mensen gemaakt. Wie dit stadsbestuur – net zoals het vorige – niet vertegenwoordigt, zijn de armen in deze stad. Mensen die het om welke reden dan ook moeilijk hebben. Ik kan me niet van de indruk ontdoen dat het stadsbestuur deze mensen het liefst wegstopt in een of andere wijk en er vervolgens liever niet meer aan denkt.” Mohamed Benhaddou over het Antwerps stadsbestuur. (Gazet van Antwerpen, 16 maart 2013).

 

“Tijdens het wachten op rookontwikkeling in het Vaticaan konden de kenners ons danig amuseren met hun voorspellingen. Ha, ze dachten het beter te weten dan de Heilige Geest! Ze faalden jammerlijk. Want het zijn kapoentjes, die kardinalen, door zo’n onverwacht iemand tot paus te kiezen. Een jezuïet, begot! Een Argentijn zelfs! Als dat conclaaf nog een tijdje had aangesleept, waren ze nog bij een vrouw geëindigd.” Marc Reynebeau kijkt luchtig aan tegen de actualiteit. (dS Weekblad, 16 maart 2013)

 

“Graag nodigt het partijbestuur van het Vlaams Belang u en uw partner uit op de voorstelling van de nieuwe slagzin bij het logo van het Vlaams Belang. De slagzin onderstreept de positie van onze partij in het Vlaamse politieke landschap.” Ga dat zien, volgende week woensdag in Gent. (Facebook, 19 maart 2013)

 

“’IJsberen moeten we sympathiek vinden. Dat is raar, want het is het meest wrede roofdier ter wereld. Maar nu ze aan het verdwijnen zijn, worden ze plots sympathiek. Dus moeten we nu het Vlaams Belang ook sympathiek vinden omdat die op hun kop krijgen van de N-VA?’ Daarop volgt meestal stilte in de zaal. Maar als ik zeg: ‘Heb je die wenkbrauwen van Filip Dewinter al gezien? Die moet vaker zijn wenkbrauwen scheren dan zijn haar’, dan begint iedereen te lachen.” Bert Kruismans legt uit welke grap niet werkt en welke wel. (P-magazine, 19 maart 2013)

 

“Bruno Valkeniers is een ander mens geworden. Er is een last van zijn schouders gevallen, nu hij geen partijvoorzitter meer is. Hoewel een partijman in hart en nieren en blijvend erg begaan met de militanten en de mandatarissen en met het elgemene reilen en zeilen, is hij zichtbaar blij dat hij de fakkel heeft mogen doorgeven.” (’t Pallieterke, 20 maart 2013)

 

“Vandaag over verdere verdeling discussiëren en niet over meer samenwerking, is politiek onverantwoord. Het kan de crisis alleen maar verdiepen en de bevolking verarmen, ook in Vlaanderen. (…) Organiseer eens een conferentie van de burgemeesters van centrumsteden. Ik ben er zeker van dat er dan een heel andere politieke agenda tevoorschijn komt dan de splitsingshype die men in de media onderhoudt.” Volgens Eric Corijn (foto) is confederalisme nog nooit zo onverstandig als nu. Eric Corijn leidt morgen de achtste Paul Verbraeken-lezing in, om 17.00 uur in het Zuiderpershuis in Antwerpen. Chantal Kesteloot spreekt er over het Waals regionalisme versus het Vlaams nationalisme. (De Morgen, 20 maart 2013)

12-03-13

DISCRIMINATIE EN RACISME LOKAAL AANPAKKEN

Kerkwerk Multicultureel Samenleven nodigt iedereen uit die gelijke kansen genegen is, om aan de hand van concreet uitgevoerde beleidsmaatregelen, discriminatie en racisme terug te dringen. Op haar eenentwintigste netwerkdag wordt volgende week gefocust op wat op lokaal vlak kan gebeuren.

 

Stad- en gemeentebesturen, die nu volop bezig zijn de bestuursakkoorden in concrete plannen uit te werken, hebben meerdere mogelijkheden om racisme en discriminatie op lokaal niveau aan te pakken. Via het stedelijk of gemeentelijk onderwijs, de meldpunten discriminatie, het aanwervingsbeleid voor de eigen diensten, preventiecampagnes… Op een netwerkdag volgende week, donderdag 21 maart, worden voorbeelden uit de praktijk gegeven en besproken.

 

Virginie Coëz, schepen voor de strijd tegen discriminatie in Reims, komt de aanpak van haar stad toelichten. Reims, gelegen in Noord-Frankrijk, ontwikkelde de voorbije vier jaren een gecoördineerd beleid rond discriminatie en racisme. (Foto 1: Fragment uit een flyer die je op de website van de stad Reims vindt en aanspoort om discriminatie te melden). De uiteenzetting is in het Frans, maar er wordt vertaling voorzien. Overigens is in Reims ook een militante antifascistische werking opgezet. Op foto 2 de affiche van hun jongste filmfestival.

 

Marco Van Haegenborgh (Centrum voor Gelijkheid van Kansen en voor Racismebestrijding, CGKR) zet in een tweede werkgroep de visie van het CGKR uiteen over de actiemogelijkheden van steden en gemeenten inzake racisme en discriminatie. Mohammed Lahlali van het Minderhedenforum spreekt in een derde werkgroep over het belang van sensibilisatie, slachtofferbegeleiding, monitoring en het sanctioneren van discriminatie. Hij licht ook de meerwaarde toe van samenwerking tussen gemeenten en zelforganisaties van etnisch-culturele minderheden.

 

De studiedag vindt plaats op 10 minuten stappen van het Centraal Station van Antwerpen. Voor meer info: klik hier. Dit is eigenlijk een studiedag die de Vereniging van Vlaamse Steden en Gemeenten (VVSG) had kunnen/moeten organiseren. Maar als zij het niet doen, moet een ander het doen.

 

  • Nagekomen bericht: Wegens ziekte kan Virginie Coëz, schepen voor de strijd tegen discriminatie in het Reims, niet naar de netwerkdag op 21 maart komen. Gezien de grote belangstelling voor haar bijdrage is de netwerkdag om die reden geannulleerd. Er wordt nu navraag gedaan of Virginie Coëz haar uiteenzetting op 17 mei in Brussel, op een forumdag van Kerkwerk Multicultureel Samenleven, kan geven. 

00:11 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: racisme, actie |  Facebook | | |  Print

02-03-13

CONSTANT KUSTERS EN AXEL REITZ VEROORDEELD

Eén van de kleurrijkste figuren van de Nederlandse extreemrechtse scene, de Eddy Hermy van Nederland, is dinsdag tot een werkstraf en voorwaardelijke celstraf veroordeeld voor racistische leuzen tijdens een betoging. Ook medestanders zijn hiervoor veroordeeld.

 

Constant Kusters (foto, 41 j.), voorzitter van de extreemrechtse Nederlandse Volks-Unie (NVU) is dinsdag veroordeeld tot een taakstraf van veertig uren en een voorwaardelijke celstraf van twee weken. Volgens de rechtbank in Almelo heeft Kusters zich tijdens een betoging van de NVU in mei 2011 in Enschede schuldig gemaakt aan belediging van Turken en Marokkanen, en aangezet tot discriminatie. De Duitse neonazi Axel Reitz, in 2009 gastspreker op het ‘jeugdcongres’ van het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) in Oostkamp,  die ook op de betoging sprak, is veroordeeld tot een boete van 500 euro en een week voorwaardelijke celstraf. Twee medestanders van Kusters moeten respectievelijk een taakstraf van dertig uren uitvoeren en een boete van 500 euro betalen.

Tijdens de betoging, die gericht was 'tegen de multiculturele terreur en voor een totale immigratiestop', werden leuzen gescandeerd als 'Nederland voor de Nederlanders' en 'Ali B. en Mustafa, ga terug naar Ankara'. Ook droegen de betogers vlaggen met het Keltisch kruis, als White Power-symbool. De uitspraken komen nagenoeg overeen met de straffen die het Openbaar Ministerie eerder tegen de vier had geëist. De rechters voegden een voorwaardelijke celstraf aan de geëiste taakstraf voor Kusters toe omdat Kusters in het verleden ook al is veroordeeld voor discriminerende uitlatingen.

 

Video- en radioreportage over de betoging en veroordeling. Bij de betoging in Enschede waren er tienmaal meer tegenbetogers dan NVU’ers en NVU-sympathisanten. Constant Kusters heeft aangekondigd in beroep te gaan tegen de uitspraak van de rechtbank. Axel Reitz zou intussen bij de Duitse politie honderduit gepraat hebben over zijn kameraden in het neonazistisch milieu.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: nederland, internationaal, racisme, custers, reitz |  Facebook | | |  Print

26-02-13

GEROLF ANNEMANS VALT DOOR DE MAND NA DEWINTER-TWEET

Het is de klassieke verantwoording van linkse intellectuelen om ons uit te sluiten, dat wij mensen discrimineren, tegen mekaar opzetten en ontmenselijken”, zei Vlaams Belang-voorzitter Gerolf Annemans (foto) op 28 januari in De Standaard. “Ik vraag mij af waar dat op slaat. Ik ben het er wel mee eens dat wij onze migratiestandpunten niet moeten richten tegen mensen, maar tegen andere partijen. Wij voeren een politieke strijd, geen strijd tegen mensen.” Bij de eerste gelegenheid waarbij de woorden getoetst konden worden aan de praktijk viel Gerolf Annemans al door de mand.

 

“In de mate dat de partij ooit aanleiding heeft gegeven om te denken dat wij het op mensen gemunt hadden, moet ik mij daarvoor verontschuldigen”, vervolgde de nieuw partijvoorzitter in De Standaard. “Het is een tijd van verontschuldigingen, dus ik wil dat gerust doen, on the record, schrijf dat maar op. Ik wil de voorzitter zijn die de bladzijde omdraait en tegen alle leden van mijn partij zegt dat wij tegen andere partijen strijden, niet tegen mensen, niet tegen vreemdelingen.” Zondag had Gerolf Annemans de gelegenheid om te bewijzen wat zijn woorden waard zijn. Filip Dewinter verstuurde naar zijn 7.268 volgers op Twitter een foto(montage) van een moeder en dochter in een boerka, met als commentaar ’Zoek de vijf verschillen…’ (foto bij het artikel hieronder). Gisterenavond hadden daarenboven nog meer dan 90 mensen de tweet van Dewinter doorgestuurd naar hún Twitter-volgers.

 

Naast positieve reacties, waarover hieronder meer, kwamen er heel wat verontwaardigde reacties op de tweet van Dewinter. “Een man in functie als @FDW_VB hoort dit niet te tweeten onder het mom van vije meningsuiting. #misselijk”, aldus een tweet. “Het is en blijft onverbeterlijk laag bij de gronds racisme. Zum kotsen!”, luidt het in een andere tweet. Enzovoort. Joël De Ceulaer, die Gerolf Annemans geïnterviewd heeft voor De Standaard, vroeg Annemans wat hij dacht van “deze smaakvolle tweet van zijn collega @FDW_VB”. Het antwoord was verbijsterend maar te verwachten. Gerolf Annemans: “De boerka is door een unaniem gestemde wet in België verboden. Terecht = ontmenselijking van de vrouw. Verschil is dus: vuilzak is nuttig voorwerp.”

 

Geen woord van Gerolf Annemans over het al dan niet “smaakvol” zijn van de tweet van Filip Dewinter. Geen kritiek van Gerolf Annemans dat dit toch niet het “tegen andere partijen strijden, niet tegen mensen, niet tegen vreemdelingen” is. Maar een goedpraten van de tweet: “Verschil is dus: vuilzak is nuttig voorwerp.” Het ontlokte een twitteraar de reactie: “Euhm @gannemans. Misschien ook een vermeldenswaardig verschil dat in de vuilniszak afval zit en onder de boerka een mens? Just checking.”  Wie dacht dat met Gerolf Annemans een nieuwe wind waait bij het Vlaams Belang is een maand na het interview met Annemans in de reeks over ideologieën in De Standaard terug met beide voeten op de grond gezet.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: annemans, dewinter, racisme |  Facebook | | |  Print

“DE BINNENSTE MOETEN IN DE VERBRANDINGSOVEN”

Filip Dewinter was gisteren nog niet uitgepraat over zijn zondagse tweet (foto). “71 % van de Vlamingen vindt de boerka-tweet van @FDW_VB grappig”, twitterde Dewinter. Bij nader inzien blijkt Dewinter zich hiervoor te beroepen op een peiling bij Het Laatste Nieuws online. Hoeveel mensen daarop gereageerd hebben wordt niet verduidelijkt, en sowieso zijn internetpeilingen niet representatief voor wat dé Vlamingen ergens over denken. Hooguit is dit representatief voor al wie reageert op Het Laatste Nieuws online, en uit de reacties daar weten we dat het niet het beschaafste deel van de Vlaamse bevolking is. Dat weet iedereen die enigszins nadenkt. Niet dus Filip Dewinter.

 

Maar naast verontwaardiging over de tweets is er ook instemming met wat Dewinter als idee wilde meegeven. Hieronder een greep uit de reacties nadat de tweet van Dewinter, over een moeder en dochter in boerka tussen twee vuilniszakken, op Dewinters Facebookpagina verscheen. De taal- en typfouten hebben we gelaten zoals ze hier en hier op de Facebook-pagina van Filip Dewinter verschenen. Alleen een paar emoticons hebben we weggelaten.

 

-       “Is dat niet een voorbeeld !! Hoe ze mensen binnen smokellen ?”

-       “ze zen het zelfde e ik zie geen verschil zenne”

-       “Jawel, in dien grootste zit paardevlees !”

-       “er is geen verschil het is gewoon groot vuil dat ze komen op halen”

-       “tegen links en rechts geen enkel bezwaar”

-       “Buitenste zakken stinken minder”

-       “de buitenste is te hergebruiken, de binnenste moeten in de verbrandingsoven”

-       “ach ja, tis de inhoud die telt hé, niet de verpakking ! en dus zijn de 2 buitenste het waardevolst “

-      

 

Filip Dewinter heeft intussen zijn jongste ‘grap’, en daarmee ook de reacties, verwijderd van zijn Facebook-pagina. Blijft dat Filip Dewinter ‘fraaie’ fans heeft.

00:13 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: dewinter, racisme |  Facebook | | |  Print

21-02-13

FRANK VANHECKE: “VEROORDELING VOOR RACISME NIET TERECHT”

Over Brugge gesproken, waar zaterdag de Autonome Nationalisten op stap waren. Gewezen VB-voorzitter Frank Vanhecke (foto) heeft er heimwee naar. In P-magazine zei hij begin deze maand nog: "Ik was zeer graag gemeenteraadslid in Brugge. Ik voel me zeer betrokken bij die gemeenschap, ook al woon ik nu in Schoten."  Frank Vanhecke staat nu aan de zijlijn van de politiek, en kan nu vrijer spreken. Maar dat leidt niet altijd tot betere inzichten.

 

Frank Vanhecke krijgt het niet over zijn lippen om het zeventigpuntenplan van het Vlaams Blok als racistisch af te wijzen. Hij vindt de reacties op het plan erger dan het plan zelve. Frank Vanhecke (in P-magazine, 5 februari 2013): “Dat diabolische zeventigpuntenplan, de eerste en ergste versie. Daar zaten achteraf gezien veel fouten in. Die tekst was inhoudelijk niet juist. Er stond in dat mensen die zich niet willen aanpassen, terug moeten naar hun land. Maar tegelijk stonden er zoveel maatregelen in die het mensen onmogelijk maken om zich aan te passen. Dat was dus niet juist. Maar de diabolisering van dat plan… Men deed alsof die ocharme zeventig voorstellen van een oppositiepartij net zoals Auschwitz waren of nog erger. Dat vond ik ook absurd.” Wij kunnen ons niet voorstellen wat nog erger is dan Auschwitz, maar Frank Vanhecke heeft daar blijkbaar wel een idee over.

 

De veroordeling van het Vlaams Blok als racistische partij door het Hof van Beroep in Gent, bevestigd door het Hof van Cassatie in Brussel, vindt Frank Vanhecke nog altijd niet terecht. Frank Vanhecke: “Als racisme betekent dat je neerkijkt op mensen met een andere huidskleur, ras of afkomst, is Vlaams Blok nooit racistisch geweest. Als je het opkomen voor het behoud van je eigen identiteit beschouwt als racisme, dan is dat een ander paar mouwen. Ik beschouw dat laatste als politiek legitiem.” Het Hof van Beroep in Gent oordeelde daar op 21 april 2004 toch wel anders over. De rechtbank zei onder andere dat in de propaganda van het Vlaams Blok “permanent een hatelijk beeld van de ‘vreemdelingen’ wordt opgehangen, teneinde bij de bevolking (al dan niet latent reeds aanwezige) gevoelens van vreemdelingenhaat aan te wakkeren, te onderhouden en op de spits te drijven, met als achterliggende bedoeling het behalen van stemmen en, na een desgevallend overweldigend electoraal succes, de op het vlak van de ‘vreemdelingenpolitiek’ voorgestelde zeer verstrekkende discriminerende voorstellen ook in de praktijk te kunnen omzetten”.

 

“Ik verloochen (…) mijn ideeën niet, maar ik besef dat ik politieke fouten gemaakt heb”, zegt Frank Vanhecke. Welke fouten dan wel? “Zoals de aanstelling van Bruno Valkeniers als mijn opvolger. Bart De Wever heeft dat achteraf juist geanalyseerd. ‘Die zit veel te dicht bij Filip Dewinter in de Antwerpse gemeenteraad’, zei hij tijdens een van onze gesprekken na het overlijden van Marie-Rose.” De vraag is natuurlijk of Frank Vanhecke ook echt iets te zeggen had over wie hem zou opvolgen. Met Gerolf Annemans wordt het overigens niet beter. Frank Vanhecke: “Ik herinner me nog hoe Annemans begin 2007 op het partijbestuur brulde als een woesteling omdat Marie-Rose in een interview voor een stijlvoller en genuanceerder optreden van de partij had gepleit. Dat hij nu beweert na te streven wat hij toen op een compleet losgeslagen en brutale wijze bekampte, overtuigt mij niet.”

 

De Standaard schreef in een redactioneel commentaar dat het moment voor een ommekeer bij het Vlaams Belang hopeloos voorbij is. “Bij de herstichting van de partij, na het verloren racismeproces, had de bocht kunnen worden gemaakt. Dat had harde keuzes, duidelijk afstand nemen en persoonlijke offers vereist. Als het echt om het realiseren van ideeën ging, was het toen het moment om dat te bewijzen. Een gemiste kans keert niet weer.” Zonder dat verwezen wordt naar dit commentaar zegt Frank Vanhecke in P-magazine hetzelfde: “De partij heeft in 2004 de kans gemist om haar ballast van het verleden af te gooien. Ik draag daar ook een verantwoordelijkheid in. Wij hadden toen als verbrande politici aan de kant moeten gaan staan om nieuwe mensen kansen te geven. Maar we hebben dat niet gedaan.”

 

En wat doet Frank Vanhecke nu zelf in het Europees Parlement voor de riante vergoeding die hij er opstrijkt? Welke dossiers volgt hij daar op? Frank Vanhecke: “De toetredingsonderhandelingen met Turkije, waar ik uiteraard tegen ben. (…) Ik volg ook het dossier over ontwikkelingshulp nauwgezet op. (…) Ik pleit (…) voor het afschaffen van een flink stuk. Let op: ik heb het niet over noodhulp, dat moet er zijn, maar over de structurele ontwikkelingshulp.” Een geluk bij een ongeluk is dat “nauwgezet” bij Frank Vanhecke een erg rekbaar begrip is. De laatste keer dat hij op zijn blog nog iets gepost heeft, inderdaad over ontwikkelingshulp, is geleden van 25 juni vorig jaar.

 

In P-magazine roept Frank Vanhecke nogmaals op om N-VA te stemmen. Frank Vanhecke: “De strijd voor de Vlaamse onafhankelijkheid, de Vlaamse identiteit, de vrijheid van meningsuiting, die zaken worden veel beter verdedigd door N-VA dan Vlaams Belang. Dat is onmiskenbaar. We staan in 2014 voor een bijzonder grote uitdaging. Ik noem dat het jaar van de waarheid. Een stem uitbrengen voor Vlaams Belang zal dan nog meer een verloren stem zijn dan vandaag het geval is. Zelfs de mensen die zeer bewust kiezen voor het programma van Vlaams Belang, moeten beseffen dat ze voor N-VA moeten stemmen.” Gelukkig voor de N-VA beseft Frank Vanhecke dat mocht hijzelf overstappen en kandidaat zijn voor de N-VA, dit de N-VA meer schade zou toebrengen dan het zou opbrengen. Terecht.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vanhecke, racisme, annemans |  Facebook | | |  Print

18-12-12

NORBERT VAN OVERLOOP OVERLEDEN

Vorige vrijdag is in Gent Norbert Van Overloop (56 j., foto 1), PVDA-pionier, advocaat van het volk en auteur van Wiens Belang? (foto 2) overleden. Norbert, ‘Bolle’ voor de vrienden, leed al enkele jaren aan kanker. (Foto uit 2006, het jaar waarin Wiens Belang? verscheen.)

 

Norbert Van Overloop was een antiracist in hart en nieren. Hij stond mee aan de wieg van de petitiebeweging Objectief 479.971. Op 24 november 1991 – Zwarte Zondag – braken de extreemrechtse partijen Vlaams Blok en Front National door. Samen met andere progressieven zette Norbert Van Overloop Objectief 479.917 op, een massacampagne voor gelijke rechten. Doel: evenveel handtekeningen ophalen als extreemrechts stemmen haalde op Zwarte Zondag: 479.971. Op één jaar tijd haalden 12.000 vrijwilligers meer dan 500.000 handtekeningen op, en de campagne klokte uiteindelijk af op 1.000.000 handtekeningen. Maar meer nog dan die score waren de vele duizenden discussies belangrijk, over racisme, discriminatie en gelijke rechten. De petitieactie was tegelijk een enorme sensibiliseringscampagne.

 

Bij het brede publiek is Norbert Van Overloop bij uitstek bekend als de auteur van het boek Wiens Belang?. “Als je honger hebt, pak dan een boek vast”, zegt Bertolt Brecht in een beroemd gedicht, “want je zult zien dat het een wapen is.” Het boek van Norbert Van Overloop wás een wapen. Voor een breed publiek ontmaskerde hij de harde, asociale standpunten van het Vlaams Belang, en legde hij gedreven uit dat de zogenaamde ‘partij van de kleine man’ in werkelijkheid een partij voor de patroons was. ABVV-voorzitter Rudy De Leeuw noemde het “een nuttig en zinvol boek, dat de mensen duidelijk maakt waar het Vlaams Belang echt voor staat”. Meer dan tachtig spreekbeurten gaf Norbert Van Overloop over zijn boek, overal te lande, vooral bij vakbondsafdelingen.

 

Norbert Van Overloop zag de steile opgang van de N-VA met lede ogen aan. Hij broedde al op een nieuw boek over de dreigende splitsing van België, en droomde ervan om naast het Vlaams Belang ook het woekerende nationalisme van antwoord te dienen. Maar daar stak die andere kanker een stokje voor. Zaterdag wordt in Lochristi afscheid genomen van Norbert Van Overloop. De volledige levensloop van Norbert Van Overloop kan je lezen in het afscheidswoord van Tom De Meester.

01:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: in memoriam, racisme, actie |  Facebook | | |  Print

03-12-12

MENEER DE BURGEMEESTER

Op Canvas loopt op dinsdagavond de reeks Meneer de Burgemeester. Peter Vandekerckhove interviewde meer dan veertig burgemeesters, de meesten niet meer actief in de politiek zodat ze zonder schroom kunnen vertellen over sociaal dienstbetoon en ruimtelijke ordening, pensenkermissen en machtsmisbruik, en nog veel meer. De aflevering morgen handelt over de komst van vreemdelingen en asielzoekers, en de opkomst van het Vlaams Blok.

Om dat laatste thema voldoende te kunnen aansnijden in de serie en het gelijknamig boek moest samensteller en interviewer Peter Vandekerckhove afwijken van één van zijn uitgangspunten: geen Bekende Vlamingen (geen Louis Tobback, geen Herman De Croo) in zijn reeks portretten. De minder bekende burgemeesters konden echter maar weinig kwijt over de opkomst van het Vlaams Blok zodat alsnog Bob Cools (foto 2), Antwerps burgemeester  van 1983 tot 1994, erbij werd gehaald. 

Bob Cools: “In die tijd (1978, nvdr.) waren de twee markantste problemen die onder klagers altijd terugkwamen: de duif en de hond. Enfin: wat die achterlieten op de mensen hun stoep. Tot daar op een bepaald moment ‘de Marokkaan’ bij kwam. Die onverdraagzame geluiden hoorden we tot onze grote verbazing voor het eerst tijdens een hoorzitting die we organiseerden naar aanleiding van de inplanting van een nieuwe wijk, het Zuid.” Het tonen van een dia met Marokkaanse moeders, met hoofddoek en lange gewaden, die hun kleuters naar een buurtschooltje brachten, ontlokten reacties zoals: “Zeg, hebben jullie niks anders te tonen, wat is dat hier voor iets! Vroeger hadden we nonnen, wat is dat nu!?” Burgemeester Lode Craeybeckx probeerde de zaal te kalmeren, maar het liep helemaal uit de hand.”

Bob Cools zag met lede ogen hoe de partijstructuur en het samenstellen van de kieslijsten veranderde. “Tegenwoordig duidt (…) de lijsttrekker de mensen aan die mee optrekken, maar zo was dat vroeger niet: toen konden de mensen zich kandidaat stellen in de wijkkring, dat ging dan naar een hoger niveau, en zo gingen de mensen dan ook pollen om een goeie plaats om een goeie plaats op de lijst te verkrijgen. Door het pollen weg te trekken is er een grote breuk gekomen in het partijleven. (…) Door de hervormingen in ons partijbestuur zijn ook die wijkkringen verdwenen. Het Vlaams Belang heeft die van ons overgenomen. Zij hadden onmiddellijk begrepen dat je in de wijken moet investeren, omdat je dan een beeld hebt van wat er in die buurt gebeurt.”

Jan Van den Kerckhof, burgemeester van 1965 tot 1988, vertelt: “De eerste Vlaams Blokstemmers hier in Edegem waren verbitterde mensen uit een lage sociale klasse. Die hadden met de helft van de buurt ruzie, die waren tegen van alles en nog wat. Dus die verbitterde mensen zoeken een oplossing, want ‘die Marokkanen, die pakken ons werk af!’ Boenk, Vlaams Blokkiezers. (…) Je kon daar niet mee praten of discussiëren. ‘Een Marokkaan om in de hoogovens te werken? Die hebben wij niet nodig! We hebben daar Belgen voor!’ Dat is niet waar, er is geen enkele Belg die dat nog wil doen. Verbittering is de basis van hun partij.”

Hugo Marsoul, burgemeester van 1989 tot 2002, kreeg een dreigbrief waarin hij geplaatst werd tussen allerlei illustere figuren die ooit het slachtoffer van een aanslag waren, op één jaar tijd gingen negen rechtervoorbanden van zijn auto stuk, en ooit werd zijn auto met cement overkapt waarop het geregend had – probeer dat er dan maar eens van af te krijgen. De propaganda miste zijn doel niet. “Op een bepaald moment verscheen er een politiek pamflet dat mij, de burgemeester van Diest, papa Turk, noemde. Papa Turk zou de parochiekerk omvormen tot moskee. Hij zou de Blemenlaan omdopen tot Avenue Istanbul en de Tulpstraat zou Avenue Marsoul worden. Men begon verhalen te vertellen over extreem lage leningen voor migranten. Ik zou zelfs kinderen hebben bij migranten. Allemaal goed en wel, maar de mensen kletsen maar door en de zwakste schakels capteren zulke dingen het sterkst.”

Soms geven de naast elkaar geplaatste meningen voldoende duidelijkheid. Over vreemdelingen zei de ene burgemeester in Vlaams-Brabant: “Tja, natuurlijk zijn er al eens problemen. Dan moet je op die mensen afstappen en ermee praten.” Amper vijf kilometer verder, bij een andere burgemeester, was de teneur ei zo na dat een bezettingsleger zijn gemeente had overspoeld. Soms missen we echter de kritische vragen. Bob Cools bijvoorbeeld had een negatieve ervaring met in een Open brief in te gaan tegen de gevoelens die op de wijkvergadering-met-de-dia naar boven waren gekomen, maar hij bleef zich verzetten tegen actief ageren tegen het Vlaams Blok (“Het Verschijnsel”) en het racisme. “Doodzwijgen” was Cools’ motto.

In september 1988 heeft de Antwerpse ACOD een brochure uitgebracht onder kop Het racisme past in een verdeel- en heersstrategie die we bestrijden. Een aantal vooroordelen werden met tekst en cartoons weerlegd; het ABVV-standpunt over “de integratie der gastarbeiders” werd meegegeven. Het kostte toenmalig ACOD-secretaris Charles Vander Vinck een kwade telefoon van Bob Cools vanuit het Antwerps stadhuis. De ACOD-brochure was “olie op het vuur gooien”. Maar wat werd in de brochure aangeklaagd? Bijvoorbeeld dat het aanleren van Nederlands voor niet-leerplichtigen enkel gebeurde door vrijwilligers. De bedrijven die profiteerden van de arbeidskracht van de ‘gastarbeiders’ voelden zich niet verantwoordelijk voor de integratie van deze mensen. Dát werd aangeklaagd, maar stoorde blijkbaar. En zo werd het bed gespreid voor het Vlaams Blok.

00:12 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: boeken, vb, antwerpen, racisme, actie |  Facebook | | |  Print

17-11-12

NIET ALLEEN ANTISEMITISME EN NEGATIONISME

In Knack signaleert Walter Pauli deze week drie gevallen van antisemitisme of botte ontkenning van de Holocaust (foto). Op Zita.be postte iemand berichten met daarin zinsneden als: “Voor de stinkende Joodse huid is er niets beter dan zyklon B” en “Nu ga ik nog even wat foto’s bekijken van uitgemergelde en in de wachtrij staande Joodse kakkerlakken die gaan opgestookt worden, en dan nog wat genieten van de gebakken vleesgeur”. Dan waren er tweets die VB’er Tanguy Veys van een partijgenoot kreeg zoals “En ja, tijdens de oorlog vallen er slachtoffers. Maar Holocaust? Komaan.” En de reactie van ene Tom Peeters op de Facebook-pagina van Tanguy Veys.

 

Walter Pauli: “(Tanguy Veys kreeg op Facebook een repliek) van ene Tom Peeters: ‘De Holocaust was erg, maar wel nodig.’ En daarbij een link naar een YouTubefilmpje met een historische opname van een speech van Adolf Hitler: ‘Judaism is a satanic power’. Het Anti-Fascistisch Front (AFF) ontdekte dat deze Tom Peeters zich eind 2011 voorstelde in Ons Verbond, het blad van KVHV-Gent. Daar liet hij weten dat hij van Westerlo afkomstig is, rechten studeert, als bijnaam ‘Skippy’ heeft, en als faboriet boek My Awakening aanprijst, de autobiografie van David Duke, gewezen Grand Wizard van de Ku Klux Klan. Duke legt er bijvoorbeeld in uit waarom ‘een eigen thuisland voor Afro-Amerikanen’ nodig is. Peeters vond trouwens ook dat ‘men beter zou pleiten voor homoabortus dan voor homoadoptie’. Het zorgwekkende is niet alleen dat die Holocaustontkenners nog altijd bestaan en actief blijven, maar ook dat ze zich blijkbaar blijven manifesteren bij studenten en de jongere generaties.”

 

Onmiddellijk na ons artikel dinsdag 6 november reageerde Tom Peeters in een mail naar onze redactie. Tom Peeters: “Laat ik eerst zeggen dat het bij velen onder ons nationalisten een topsport is om Tanguy Veys, die weinigen nog echt serieus nemen, apart op de korrel te nemen vanwege zijn onvoorwaardelijke steun aan Israel, toch ook niet direct de grootste lieverdjes op internationaal gebied, naar mijn mening eerder een staat vol hypocriete racisten. Ik persoonlijk hanteer daarbij mijn eigen stijl qua humor, die, toegegeven, vaak de grens van het fatsoen aftast en ze meer dan eens ver overschrijdt, een stijl die ik niet enkel hanteer om ideologische tegenstanders op stang te jagen, maar ook om zij die mij nauw aan het hart liggen af en toe een keer te plagen. Noem het kwajongensstreken. Ik wil dus nergens genocide goedpraten, en allicht is dit soort zwarte humor niet geschikt voor een publiek forum als facebook, waar ook mensen meelezen die mij niet kennen en daarom mijn uitspraken voor waarachtig nemen. Volkerenmoord gaat tenslotte ook in tegen de christelijke waarden van menslievendheid die mij van jongsaf aan zijn meegegeven, en ik heb dan ook niets van kwade wil tegenover anderen. (…)”

 

Gelukkig hebben wij geen vrienden als Tom Peeters die naar eigen zeggen “vaak de grens van het fatsoen aftast en ze meer dan eens ver overschrijdt, (…) ook om zij die mij nauw aan het hart liggen af en toe een keer te plagen”. Dat is een voorrecht voor de KVHV- en andere vrienden van Tom Peeters. “Volkerenmoord gaat (…) in tegen de christelijke waarden van menslievendheid die mij van jongsaf aan zijn meegegeven”, schrijft Tom Peeters nog. Er is niet alleen volkerenmoord die indruist tegen “de christelijke waarden van menslievendheid”, de autobiografie van de leider van de beruchtste Amerikaanse racistische organisatie is ook niet meteen in overeenstemming te brengen met “de christelijke waarden van menslievendheid”. Net zo min als het verketteren van homo’s.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: negationisme, racisme, holebi, veys |  Facebook | | |  Print

30-10-12

OMGAAN MET DISCRIMINATIE, DIVERSITEIT EN MIGRATIE

Enerzijds. Anderzijds..jpgVanavond vindt de officiële opening plaats van de Boekenbeurs, morgen worden de deuren van de Boekenbeurs opengesteld voor het grote publiek. Donderdag is het de eerste avond dat men langer openblijft, en wordt Jozef De Witte er geïnterviewd naar aanleiding van zijn boek Enerzijds. Anderzijds.

Jozef De Witte studeerde psychologie, criminologie en management, en is sinds 2004 directeur van het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en voor Racismebestrijding (CGKR). Voordien werkte hij onder andere voor Amnesty International, het Tweedekansonderwijs en 11.11.11. Een maatschappelijk bewogen man, zonder dat hij een partijkleur heeft. De titel van zijn jongste boek is dan ook wat ongelukkig omdat “enerzijds, anderzijds” een discours is dat vaak geassocieerd wordt met de CD&V. De Wittes “enerzijds, anderzijds” slaat op de minstens twee kanten die er aan veel zaken zijn. Eén van die kanten verdonkeremanen doet niet alleen de waarheid geweld aan, het belemmert ook het zicht op duurzame oplossingen.

Het veelzijdig bekijken van cases maakt wel dat Jozef De Witte en het CGKR al te gemakkelijk het voorwerp zijn van kritiek. Tegenstrijdige kritiek. Het Vlaams Belang laat geen kans onbenut om  de uitvoering van het eerste punt uit haar 70-puntenplan te eisen: het opdoeken van het toen nog Koninklijk Commissariaat voor het Migrantenbeleid, nu Centrum voor Gelijkheid van Kansen en voor Racismebestrijding. Joods Actueel vindt daarentegen dat het CGKR te laks optreedt, toch in kwesties waar joden bij betrokken zijn. Het is daarom goed dat Jozef De Witte in Enerzijds. Anderzijds de werking van het CGKR verduidelijkt, en ook de wetgeving en mensenrechten die als leidraad voor het optreden gelden.

Bijvoorbeeld waarom er een andere aanpak is voor discriminatie dan voor haatboodschappen. In het eerste geval wil de wetgeving dat de gelijke behandeling de regel en een verschil de uitzondering is. Voor de functie van directeur van een christelijk rusthuis kan het christelijke een voorwaarde zijn, voor een poetsvrouw in datzelfde rusthuis moet respect voor de christelijke overtuiging voldoende zijn. In het tweede geval, bij haatboodschappen, is de vrijheid van meningsuiting de regel. Woorden die schokken, verontrusten of zelfs kwetsen moeten kunnen. Maar het is anders als men door het beeld dat men systematisch ophangt over vreemdelingen kennelijk en herhaaldelijk aanzet tot haat, discriminatie en geweld. Of – hij wordt niet geciteerd in het boek, maar Eddy Hermy (N-SA) indachtig – als men giftige verklaringen aflegt in een context waar ook het optreden van neonazigroepen is geprogrammeerd.

Het CGKR treedt niet alleen op inzake racisme, ook andere discriminaties worden aangepakt. Of probeert men aan te pakken. Discriminatie omwille van de leeftijd is bijvoorbeeld een niet te onderschatten probleem, maar onderbelicht ook al omdat er geen belangenbehartigers buiten het CGKR zijn om die problematiek onder de aandacht te brengen. Overigens probeert het CGKR altijd eerst tot een onderhandelde oplossing te komen, elke rechtszaak die vermeden kan worden belast minder het rechtsapparaat en geeft allicht meer voldoening aan beide partijen. Slechts in 1 % van de gevallen komt het tot een rechtszaak. Als het niet anders kan, en de benadeelde partij het zover wil doordrijven. Soms ook is er een rechtszaak om duidelijker te krijgen wat de wetgever wilde. De case van kantel- en sectionaalpoortenbedrijf Feryn is hiervoor exemplarisch.

Jozef De Witte gaat in Enerzijds. Anderzijds ook in op heikele kwesties als: wat is neutraliteit? Is neutraliteit bijvoorbeeld het aan overheidsloketten weglaten van kentekenen van… of het erkennen van de diversiteit van de samenleving maar zorgen voor een gelijke behandeling van de klanten? En hoever reikt de vrijheid? Een bowlingzaak bijvoorbeeld weigerde de toegang aan een vrouw met een hoofddoek, ook al droeg die vrouw haar hoofddoek niet uit geloofsovertuiging maar om haar kaalheid na een behandeling tegen kanker te verbergen. Jozef De Witte kondigt Enerzijds. Anderzijds aan als een persoonlijk boek, maar zonder het beleid van het CGKR van naadje tot draadje te kennen lijkt ons De Witte beleidsmatig maar één keer de persoonlijke toer op te gaan: wanneer hij zich verzet tegen collectieve regularisaties van mensen zonder geldige verblijfspapieren.

Sterk is hoe Jozef De Witte vergelijkingen maakt met andere sectoren dan zijn core business. Zoals in: “Ja, het migratie- en integratiebeleid is mislukt. En heel snel krijg je dan te horen dat dit dus aan ‘hen’, aan de migranten, ligt. Dat is een wel zeer merkwaardige conclusie. Ik heb nog nooit horen zeggen dat als het onderwijsbeleid mislukt, dat aan de kinderen zou liggen; of als het gezondheidsbeleid mislukt, dat aan de zieken zou liggen.” Of als De Witte toch nog even uitgangspunten in herinnering brengt. “De weigering om verschillen tussen mensen te erkennen, te aanvaarden en zelfs te stimuleren is niet in het voordeel van deze mensen, en evenmin in het voordeel van de samenleving als geheel. Een samenleving heeft er alle belang bij dat mensen zich goed in hun vel voelen, dat ze niet afgewezen worden op grond van kenmerken die er niet toe doen, dat ze zich volop ontplooien en net dankzij hun eigenheid en zelfs eigenzinnigheid zorgen voor creativiteit en innovatie.”

Waren er goede redenen voor de oprichting van het Koninklijk Commissariaat voor het Migrantenbeleid (in 1989) en de doorstart met het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en voor Racismebestrijding (in 1993), tegenwoordig loopt ons land achter op de dynamiek rond mensenrechten in onze directe buurlanden. Meer zelfs, men wil – met de interfederalisering als excuus – wat vandaag bestaat als middelen om op te treden verzwakken. Nochtans tonen dagelijkse meldingen, studies over wonen, werken en weten, en undercoverreportages aan dat discriminatie nog steeds een harde werkelijkheid is.

Enerzijds. Anderzijds is een verhelderend boek. Het toont aan dat discriminatie helaas nog niet de wereld uit is, weerlegt een aantal vooroordelen over het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en voor Racismebestrijding, en schetst de juridische context voor optreden tegen discriminatie zonder te vervallen in vakjargon. Een boek dat dan ook zeer geschikt is om als lesmateriaal te gebruiken bij laatstejaars scholieren.

Enerzijds. Anderzijds is een uitgave van LannooCampus, telt 164 blzn. en kost 19,99 euro. Joël De Ceulaer (De Standaard) vraagt Jozef De Witte op de Boekenbeurs waarom we wel bezorgd maar niet bang hoeven te zijn voor de toekomst. Woensdag 1 november, 18u30. Oranje Zaal.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: boeken, racisme, actie |  Facebook | | |  Print

11-10-12

HAPPY SLAPPING OF (OOK) RACISME ?

Antwerpen wordt opgeschrikt door een gewelddadig incident dat vorig weekend plaatsvond, maar pas gisteren bekendgeraakte. Een paar dagen vóór 14 oktober is het het incident dat het Vlaams ‘Kies Veilig’ Belang misschien wel extra stemmen kan leveren die het Vlaams Belang anders niet zou gekregen hebben. Terwijl het misschien een incident is ingegeven door racisme.

 

Een gebroken neus, een gebarsten kaakbeen, een afgebroken voortand en een beschadigd oogvlies: het is niet min hoe een groep jongeren Berten Vanhoudt aftroefden (foto 1). Vanuit Mortsel zat Berten in de nacht van zaterdag op zondag rustig op tram 15 richting het centrum van Antwerpen. “Eén van de daders zat vlakbij me en was druk aan het bellen. Toen plots een hele groep anderen op de tram stapten, werd ik zonder reden in elkaar geklopt”, vertelt Berten. Terwijl zijn medereizigers zich afzijdig hielden, moest Berten onophoudelijk slagen en stampen incasseren. Pas toen hij de trambestuurder kon alarmeren en het voertuig halt hield, kwam een einde aan de nachtmerrie. Berten is door de feiten tijdelijk arbeidsongeschikt en heeft klacht ingediend bij de politie.

 

De aanvallers, vermoedelijk jongeren van Poolse afkomst, werden op verschillende plaatsen gefilmd. “Dankzij de beelden hebben we al een aantal verdachten in kaart gebracht, maar er werd nog niemand opgepakt”, zegt woordvoerster van de Antwerpse politie Veerle De Vries. Op krantenwebsites verwees men gisteren naar de rage van ‘happy slapping’ waarbij een groep amokmakers op zoek gaat naar een onschuldig doelwit. Terwijl ze hun slachtoffer zonder pardon aftroeven, maken de vechtjassen vaak beelden met hun smartphone. Die uitspattingen worden dan trots via het internet verspreid. Dat nu ook Antwerpen in de ban is van dergelijk geweld, wil de politie niet gezegd hebben. “Gelukkig zijn feiten als deze uitzonderlijk”, klinkt het afgemeten.

 

Maar het is maar de vraag of het over ‘happy slapping’ gaat. Het kan, maar misschien is er een ander of bijkomend element. Uit een getuigenis van Berten bij de Antwerpse regionale televisiezender ATV (foto 2) blijkt dat Berten geen doordeweeks uiterlijke heeft, reggaeliefhebber is met opvallende oorpiercings en aparte haartooi. Bij ATV geeft hij als mogelijke reden voor het geweld ook de "buitenlandse jongeren" met wie hij aan de praat was. Die stapten in hetzelfde metrostation af als waar negentien jongeren opstapten die even later samen met de beller Berten bont en blauw sloegen. Misschien had men het op de vreemde jongeren gemunt, of op Berten én de vreemde jongeren, maar werd Berten het enige overblijvende slachtoffer. Bij VTM preciseerde Berten dat die "buitenlandse" jongeren “donkere mensen” waren. Versta: een donkere huidskleur hebben. Drie mensen van Afrikaanse origine, vernamen we intussen.

 

Het incident doet ons onwillekeurig denken aan het aftroeven van een West-Vlaming met rastakapsel en zijn Parijse/Afrikaanse vriend in de nacht van 6 op 7 mei 2006 in de omgeving van café De Kastelein in Brugge. De daders waren toen extreemrechtse skinheads. Het is niet uitgesloten dat bij de geweldpleging het voorbije weekend eveneens racistische motieven een rol speelden. Was het alleen ‘happy slapping’, wat natuurlijk op zich al erg genoeg is, of speelde het uiterlijke van Berten en zijn vriendschappelijk omgaan met jongeren met een donkere huidskleur (ook) een rol? In elk geval: hopelijk worden de daders snel gevat, vlug veroordeeld en zwaar gestraft.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: criminaliteit, racisme, antwerpen |  Facebook | | |  Print

03-10-12

“MET UNIFORM VOOR STADSPERSONEEL: VEEL MINDER DISCUSSIE”

“Het abnormale is nieuws”, zei eens een bevriend journalist. Het zal dan wel daarom zijn dat Antwerpen zo vaak het nieuws haalt in de lopende verkiezingscampagne. Vroeger had men daar Filip Dewinter die wel eens een straffe uitspraak durft doen. Dewinter is er nog steeds, maar heeft nu gezelschap gekregen van Bart De Wever.

 

Maandagavond werden de politieke kopstukken in de Scheldestad verwacht bij een debat ingericht door een Marokkaanse, een Turkse en een Afrikaanse koepelvereniging. Er werd gevraagd wat de lijsttrekkers zouden doen aan de discriminatie op de arbeidsmarkt. Volgens deredactie.be zagen zowel Patrick Janssens (SP.A), Bart De Wever (foto, N-VA) als Annemie Turtelboom (Open VLD) veel heil in het onderwijs om de competenties van jongeren op de noden van bedrijven af te stemmen. Door vervolgens positieve ervaringen op te bouwen zouden vooroordelen volgens hen automatisch verdwijnen.

 

Hallo? Niet gelezen dat bijvoorbeeld hoogopgeleide allochtonen evengoed gediscrimineerd worden dan andere allochtonen? Toch maar eens de opiniebijdrage gisteren van Caroline Copers lezen, waarin de algemeen secretaris van het Vlaams ABVV uitlegt waarom opleiding, bijscholing, taalachterstand wegwerken, enz. belangrijke maatregelen zijn… maar dit niet het hele verhaal uitmaakt. We moeten ook inzetten op het bestrijden van discriminatie. Iets waar Vlaams minister voor Werk Philippe Muyters (N-VA) opvallend gelaten op reageert.

 

Ook het hoofddoekenverbod kwam ter sprake. Patrick Janssens bleef achter het verbod staan, al erkende hij wel dat het stadsbestuur bij het invoeren van het verbod op het dragen van religieuze en andere tekenen te weinig overleg pleegde met de verschillende gemeenschappen en het getroffen personeel. Al even voorspelbaar zei Meyrem Almaci (Groen) dat haar partij het verbod wil intrekken. De verrassing van de avond kwam van Bart De Wever. Ja ja, de kracht van verandering. Bart De Wever verdedigde het hoofddoekenverbod, maar slimme Bart wist hoe de emotionele discussie bij het hoofddoekenverbod had vermeden kunnen worden. Bart De Wever: “Er had een echte dresscode moeten ingevoerd worden, zoals een uniform, dan was er veel minder discussie over geweest.”

 

Zo simpel is het. Stop de 8.000 Antwerpse stadsambtenaren, en hun collega’s van het OCMW en de verzelfstandigde gemeentebedrijven, in een uniform en die ellendige discussie over het hoofddoekenverbod had omzeild kunnen worden. Bart De Wever vertelde er niet bij of hij bij een uniform voor het Antwerps stads- en OCMW-personeel dacht aan iets zoals bij de Vlaamse Wacht dan wel van zijn eigen kostuumontwerper Guy-David Lambrechts. En heeft hij aan de kostprijs van dergelijke uniformen gedacht? Toch even aan Philippe Muyters vragen om dat eens te berekenen.

00:11 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: de wever, antwerpen, racisme, islam, 14 oktober |  Facebook | | |  Print

26-09-12

NOG MEER VREEMD VOLK BIJ HET VLAAMS BELANG

Wat hebben Diandra en Onofrio Abbruzzese, Joanna Andrzejewska en Fanny Savvapoulos, en Branko Babic en Sheila Cheung met elkaar gemeen? Ze staan op de kandidatenlijsten voor 14 oktober? Juist, maar er is nog iets meer.

 

Volgens een rapport  over etnische diversiteit in de lokale politiek is het aantal kandidaten voor de gemeenteraadsverkiezingen met een migratie-achtergrond licht gestegen tegenover zes jaar geleden, maar blijft er een kloof met de samenstelling van de bevolking. In Mechelen bijvoorbeeld heeft 23 % van de bevolking een niet-Europese, Zuid-Europese of Oost-Europese nationaliteit of achtergrond, en maar 10 % van de kandidaten op de lijsten heeft diezelfde nationaliteit of achtergrond. Ook in de andere centrumsteden in Vlaanderen gaat het om ongeveer dezelfde verhouding. Het aantal kandidaten van etnisch-culturele minderheden is in de dertien centrumsteden in Vlaanderen wel gestegen van 6,7 % naar 9,5 %.

 

De PVDA+ is koploper met 16,5 % kandidaten van etnisch-culturele minderheden, Groen volgt met 13,4 %, SP.A herbergt 10,8 % en zo daalt het verder naar 5,4 % voor de N-VA (foto 1: Bart Dewever en een N-VA-kandidaat voor de districtsraad in Borgerhout afkomstig uit Nepal) en 1,9 % voor het Vlaams Belang. Maghrebijnse namen zijn het meest voorkomend, gevolgd door Turkse namen, Mediterraanse namen, Centraal- en Oost-Europese namen, Aziatische namen… Voor alle partijen is er een stijging van het aantal kandidaten van een etnisch-culturele minderheid. Bij het Vlaams Belang is die het kleinst, maar ook daar is er een stijging.

 

De in de inleiding opgesomden zijn respectievelijk VB-kandidaten in Genk, Hasselt en Antwerpen. Voor Sheila Cheung (foto 2) werd de volledige laatste bladzijde vrijgehouden van Antwerpse Volksgazet, de nieuwe campagnekrant van het Vlaams Belang Antwerpen. Haar echte naam is Chi Mang Cheung, maar haar vrienden noemen haar Sheila Cheung. “Toen ik 18 was”, vertelt Cheung in het VB-boulevardblad, “bereidde ik me voor om te gaan stemmen door verschillende politieke folders te lezen. Toen ik een folder van het Vlaams Belang (toen Vlaams Blok) in handen kreeg, stelde ik vast dat ik het met alle standpunten eens was. Tot ik de partijnaam zag… Van meet af aan werd me immers wijsgemaakt dat ik niet op het Vlaams Belang mocht stemmen omdat die partij racistisch zou zijn.” “Racistisch zou zijn?” Het Vlaams Blok is anders in 2004 toch wel door het Hof van Beroep, bevestigd door het Hof van Cassatie, veroordeeld voor racisme.

 

“Er wordt in de aldus naar het groot publiek toe gevoerde propaganda permanent een hatelijk beeld van de ‘vreemdelingen’ opgehangen, teneinde bij de bevolking (al dan niet latent reeds aanwezige) gevoelens van vreemdelingenhaat aan te wakkeren, te onderhouden en op de spits te drijven, met als achterliggende bedoeling het behalen van stemmen en, na een desgevallend overweldigend electoraal succes, de op het vlak van de ‘vreemdelingenpolitiek’ voorgestelde zeer verstrekkende discriminerende voorstellen ook in de praktijk te kunnen omzetten. (…) De door het Vlaams Blok hierbij aangebrachte feiten, cijfermatige gegevens en statistisch materiaal strekken er duidelijk niet toe de bevolking louter te informeren of op te komen tegen bepaalde wantoestanden, hetgeen uiteraard is toegelaten, doch wel degelijk, gelet op de systematische en eenzijdige wijze waarop deze gegevens worden aangebracht en op de daarbij gehanteerde slogantaal of sarcasme, de bevolking aan te zetten tot vreemdelingenhaat en deze ook warm te maken voor de voorgestelde discriminerende maatregelen.” (Lees hier het volledige vonnis van het Hof van Beroep van Gent, 21 april 2004; bevestigd door het Hof van Cassatie van Brussel, 9 november 2004.)

 

Te oordelen naar het jongste boekje en bijhorende dvd van Filip Dewinter is bij het Vlaams Belang nog niets veranderd naar inhoud en toon. Als Cheung desondanks vindt dat het Vlaams Belang “helemaal geen racistische partij is, maar gewoon een gezonde kijk heeft op het immigratieprobleem”… Tja. Toch wat doorstuderen Cheung, en niet alleen in fiscale wetenschappen die ze nu met een avondcursus volgt. Dat het Vlaams Belang een van de belangrijkste bladzijden in haar verkiezingskrant voorbehoudt voor de uit Hong Kong afkomstige Cheung is tekenend voor het belang dat ook het Vlaams Belang hecht aan mensen van vreemde afkomst. Maar het Vlaams Belang is nog niet toe aan de nodige (zelf)relativering zoals Hichame Imane, PS-kandidaat in Charleroi die op meesterlijke wijze de vooroordelen over mensen als hij weerlegt met zijn Pourquoi ne pas voter pour un Arabe?-website.

 

Eenmaal is het VB wél grappig. Op de 17de plaats van de VB-lijst in Roeselare staat ene Marcella Deturck.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: 14 oktober, racisme |  Facebook | | |  Print

23-08-12

DE VERKIEZINGSCAMPAGNE TREKT ZICH OP GANG

De verkiezingscampagne trekt zich op gang. De anders in Brussel tewerkgestelde VB-personeelsleden werken vanaf deze week op regionale secretariaten (Sandy Neel in Antwerpen, Annicq De Neve in Aalst…), de campagnewagens zijn geleverd (12, 3, 4…), en de vuilspuiterij is begonnen.

 

Het bord op de eerste foto werd maandagnacht beklad door een racist die zich door de foto van Sami Souguir aangesproken voelde om er MAKAK op te spuiten. Sami Souguir, vijfde op de Open VLD-lijst in Gent, is zoon van Tunesische ouders maar geboren en getogen Gentenaar. Hij is gemeenteraadslid in Gent en beroepshalve directeur bij het Agentschap voor Binnenlands Bestuur bij het Vlaams Ministerie van Bestuurszaken. Een carrière waar geen enkel VB-personeelslid aan kan tippen, maar toch wordt de Makak-foto door VB’ers gretig gedeeld op Facebook.

 

In het Limburgse Houthalen heeft men op hun beurt een verkeersbord beklad om erop te wijzen dat allochtonen andere richtingen uit moeten (foto 2). Deze keer is het Filip Dewinter himself die de foto via Twitter en Facebook verder heeft verspreid. Met het commentaar “Zo regelen ze h/ allochtonen-verkeer in Houthalen-Helchteren. Zo’n verkeersborden kunnen we in Antwerpen ook gebruiken!” Een paar dagen tevoren was het commentaar van Dewinter: “Suiker- en Offerfeest als officiële feestdagen? Hoezo? Voor vele moslimvreemdelingen is h/ hier altijd feestdag: OCMW, dop, soc woning…”

 

De tijd is voorbij dat Dewinter over racisme (in Het Laatste Nieuws, 26 juli 2011) zei: “Mochten er geen partijen als de onze bestaan om die frustraties te kanaliseren, dan zouden er zich helaas meer van dergelijke excessen voordoen.”

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: gent, houthalen, racisme, dewinter, 14 oktober |  Facebook | | |  Print