23-04-14

DE ‘VROLIJKE FRANS’ IN LIESBETH HOMANS

Tegenstanders schilderen Liesbeth Homans wel eens af als een zuurpruim (foto 1), maar dat is onterecht. P-magazine meldt deze week op haar voorpagina dat in Liesbeth Homans een ‘vrolijke Frans’ schuilt. “Ik doe zelfs karaoke”, zo wordt de eerste dame naast Bart De Wever geciteerd (foto 2).

 

“De mensen die mij echt goed kennen, schrikken ook van de manier waarop ik afgeschilderd word. Ik doe zelfs altijd mee tijdens de karaoke”, vertelt Liesbeth Homans in P-magazine. Maar Vlaanderen boven van Raymond van het Groenewoud is niet Homans’ lievelingsnummer. “Eerder foute muziek uit de jaren ’80. Depeche Mode, Anne Clarke, dat soort toestanden. Of Bonnie Tyler, Total Eclipse of the Heart, past perfect bij mijn stemhoogte.”  Met de reporter een karaokebar induiken, dat wil Homans echter niet. “Nee, een echte karaokebar, dat zou pure electorale zelfmoord zijn.” Tot daar het serieuze nieuws.

 

Liesbeth Homans wordt in P-magazine aan de tand gevoeld naar aanleiding van het boek Thatcher aan de Schelde van professor en armoedespecialist Jan Vranken. Het is natuurlijk lastig lezen want het boek is, volgens een aankondiging van uitgeverij EPO, pas vanaf aanstaande zaterdag in de boekhandel te vinden. Voorlopig moeten we het doen met de inhoudsopgave en het woord vooraf op de website van de uitgeverij. Beweringen van Liesbeth Homans in P-magazine als “Ik heb zijn boek gelezen en zag er nauwelijks cijfers in staan”, kunnen we dus bevestigen noch ontkennen.

 

We moesten wel even slikken als we de uitspraak lazen: “Thatcher aan de Schelde is gewoon een ideologisch pamflet van de PVDA.” Dat er bij EPO meer PVDA-leden rondlopen dan bij pakweg uitgeverij Pelckmans zal wel zo zijn, maar Jan Vranken is in de eerste plaats een gerenommeerd professor. En voor zover politiek actief is dat altijd in de rand van de SP(.A) geweest. Einde jaren tachtig, begin jaren negentig van de vorige eeuw bijvoorbeeld als medewerker aan het blad NieuwLinks. Recenter met de coaching van jongeren die bij gemeenteraadsverkiezingen voor de Antwerpse SP.A een jongerenprogramma uitschreven. Als je al wie kritiek heeft, wegzet als een PVDA-adept, ben je wel héél zwak bezig.

 

“Hij neemt me ook kwalijk dat ik het leefloon in Antwerpen niet wil optrekken”, fulmineert Homans in P-magazine. “Maar dan vergeet hij wel dat de hoogte van het leefloon federale materie is. Ik heb daar dus niets over te zeggen. En dan nog: ik zou wel zot moeten zijn om het enkel in Antwerpen te verhogen, zonder dat de rest van België meedoet. Er zou nogal een toeloop zijn van steunzoekers!” Zijn ze dan in Gent allemaal zot? Vorige week vertelde Meyrem Almaci in Reyers Politiek dat men in Gent het leefloon heeft opgetrokken met een eigen, stedelijke inbreng die het leefloon voor de Gentenaren niet langer onder de armoedegrens laat.

 

Het Antwerpse stadsbestuur past trouwens zelf ook het nationale beleid bij, maar dan enkel om N-VA-minister voor Inburgering Geert Bourgeois  uit de wind te zetten. Als er in Antwerpen meer geld naar het sociaal beleid is gegaan onder het nieuwe bestuur, is het in de eerste plaats om meer lessen Nederlands in te richten. Een nobele doelstelling, maar het valt wel op dat men niet wil bijspringen als het gaat om het leefloon aan te passen. Dan kijkt de N-VA alleen maar naar eerste-minister Elio Di Rupo (PS). Of om te zorgen voor extra schoolcapaciteit. Dan kijkt de N-VA alleen maar naar SP-minister voor Onderwijs Pascal Smet.

 

Het zogenaamde sociaal beleid van Liesbeth Homans en het door de N-VA gedomineerde Antwerps stadsbestuur is in de eerste plaats politiek gestuurd: om de vrienden in de Vlaamse regering bij te springen, om de anderen in de regering(en) met alle zonden van Israël te beladen. Meer nog dan de geviseerde politieke tegenstanders zijn de Antwerpenaren in armoede en de Antwerpenaren die op zoek zijn naar een plaatsje op een school voor zoon- of dochterlief het slachtoffer van dergelijke politieke spelletjes.

 

Liesbeth Homans heeft het boek van Jan Vranken blijkbaar wél kunnen lezen, en gaat in P-magazine uit de bol omdat Vranken blijkbaar geschreven heeft dat Liesbeth Homans de sociale ladder kon beklimmen omdat ze het geluk had ontdekt te worden. “Komaan zeg: die mens heeft mij nog nooit gesproken.” Maar tot een gesprek lijkt het ook niet vlug te komen. “Dan zie ik ook niet in waarom ik nu plots met meneer Vranken zou moeten debatteren. Zelfs niet voor een filosofische discussie: hij staat niet op een politieke lijst.”

 

Je mag dan al 45 jaar werken aan de Universiteit Antwerpen, talloze publicaties op je naam hebben staan, meewerken aan vele onderzoeken… als je niet op de lijst van een politiek partij staat ben je het blijkbaar niet waard om met la Homans in debat te gaan. Liesbeth Homans is nog geen Vlaams minister-president, maar voelt zich al boven velen verheven.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: homans, boeken, antwerpen, sociaal |  Facebook | | |  Print

18-04-14

DE WEEK IN ZEVEN CITATEN (EN EENTJE EXTRA)

Van de paasvakantie werd gebruik gemaakt om de eerste verkiezingsborden voor 25 mei te plaatsen. Hoe Filip Dewinter Vlaams Belang-affiches gaat plakken, kon je gisteren hier lezen. Op de foto hiernaast zie je Jef Eggermont die met enthousiasme affiches plakt voor de N-VA. Jef Eggermont is een voormalig leider van de Vlaamse Militanten Orde (VMO). En voorts viel op…

 

“Mertens kreeg zelfs de kritiek dat hij zich met Karl Marx laat inspireren door een negentiende-eeuwse filosoof. Versta: niet meer van deze tijd. Dan had De Wever het geluk dat hij als eerste langs mocht. Want wat had hij moeten zeggen op de kritiek dat zijn maître à penser Edmund Burke zelfs uit de achttiende eeuw stamt?” Ideologieën moeten niet beoordeeld worden op datum van ontstaan, maar de ongelijke behandeling in Reyers Politiek van de PVDA en de N-VA viel op. (De Standaard, 11 april 2014)

 

“Ooit heeft iemand mij gezegd: ‘Vlaams Blokkers zijn moeilijke mensen.’ En dat klopt wel.” Vlaams Belang Jongeren-voorzitter Tom Van Grieken ontdekt wat wij al lang weten. (Vlaams Belang Magazine, april 2014)

 

“Op zijn voorhoofd had hij een hakenkruis. Mettertijd zou hij dat weer laten weghalen, zei hij. Enkele jaren later liet hij dat ook echt doen. De zwarte inkt was eraf, dat klopt. Maar in donkerrode lijnen was de tekening nog steeds zichtbaar. Wanneer dan de zon scheen, kwam dat patroon er dik bovenop te liggen. Fraai, hoor (grijnst).Een oud-klant van Joe Tattoo vertelt over mislukte pogingen tatoeages te laten verwijderen. Bij een man met een hakenkruis op zijn voorhoofd lukte dat niet echt, maar “uiteindelijk heeft hij er niet lang last van ondervonden. Enkele maanden later hebben ze hem teruggevonden, met de naald van een spuit nog in zijn arm. Dood.” (CittA, 12 april 2014)

 

“Voor één keer kan je met een gerust hart de honderden negatieve reacties op HLN.be lezen...” Lezers van Het Laatste Nieuws online reageren woedend op de N-VA die pleit voor een indexsprong. Uiteraard vegen ook de ABVV’ers Rudy De Leeuw en Caroline Copers de vloer aan met Plan V. (Facebook, 14 april 2014; De Morgen, 15 april 2014)

 

“Ook onze affiche is gemakkelijk aan te pakken. Met een gele sticker bedek je de ringvinger en je krijgt al snel een obsceen gebaar.” Een N-VA-militant geeft een tip voor de verkiezingscampagne. (Gazet van Antwerpen, 15 april 2014)

 

(Ik verbaas mij over) het gemak waarmee sommige opiniemakers denken dat ambtenaren, magistraten of politieagenten per definitie edele, door het algemeen belang gedreven mensen zijn. Nochtans ken ik genoeg figuren die lijden aan de ‘uniformziekte’: ze misbruiken de macht van hun ambt. Het lijkt mij aantoonbaar dat BBI-inspecteur Karel Anthonissen een ‘caracteriel’ is. (…) Anthonissen schrijft stukjes in ’t Scheldt. Vergeleken met dat blad is Filip Dewinter een linkse jongen.” Yves Desmet naar aanleiding van de brievenklucht met Karel De Gucht. Zie ook ons eerder gepubliceerd artikel Belastinginspectie in raar vaarwater. (Knack, 16 april 2014)

 

“Kijk eens naar Brazilië: daar moeten rijke mensen hoge muren bouwen en bodyguards in dienst nemen om zich veilig te voelen. In een evenwichtige maatschappij zoals de onze, waar de ongelijkheid niet groeit, is dat niet nodig. De welvaartsstaat is goed voor iedereen, niet alleen voor de mensen die profiteren van de sociale zekerheid.” Nog Elio Di Rupo: “Oostenrijk, Duitsland en België zijn de landen die het best uit de crisis zijn gekomen. Met dat verschil dat bij ons de armoede en de ongelijkheid niet zijn toegenomen, en in Duitsland wel.” En toch houdt Bart De Wever Duitsland aan als te volgen model. En: “Als ik het succes van Marine Le Pen (…) in Frankrijk zie, ben ik zeer bezorgd. Ze lacht wel en ze doet alsof ze het beste met de mensen voor heeft, maar extreemrechts heeft nog nooit een oplossing gebracht. Alleen maar verdeeldheid, en oorlog.” (Knack, 16 april 2014)

 

“Onder de waterlijn zet de N-VA een wezenlijke aanval in op de vakbonden en de ziekenfondsen.” Zoals hier gesignaleerd wil de N-VA niet alleen een indexsprong in 2015, maar ook sectorale akkoorden over de koppeling van de lonen aan de stijgende levensduurte. “En natuurlijk verliezen de nationale, ‘interprofessionele’ vakbonden dan in één klap veel van hun relevantie. De vakbonden worden trouwens nog eens extra getroffen door een ander N-VA-voorstel. Door de werkloosheid rigoureus te beperken in de tijd valt ook de uitbetalingsfunctie van de vakbond weg. (…) En kijk eens aan: precies hetzelfde mechanisme komt terug in het (…) N-VA-voorstel rond de ziekteverzekering. De partij wil bij doktersbezoeken de ‘derdebetalersregeling’ veralgemenen.” Je betaalt bij de dokter enkel nog het remgeld, van het ziekenfonds moet je niets meer krijgen. “Wat hebben die organisaties  hun leden dan nog te bieden?” Veel natuurlijk (verdediging van de gezamenlijke belangen van de werkenden en werklozen, bespreking van de organisatie van de ziekenzorg…), maar dat wordt dan veel minder zichtbaar en als nodig ervaren. (Knack, 16 april 2014)

00:11 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: citaten, media, van grieken, n-va, 25 mei, sociaal |  Facebook | | |  Print

31-03-14

WAT NIET IN HET VB-VERKIEZINGSPROGRAMMA STAAT, MAAR WEL…

De Standaard bracht uitgebreid verslag van de VB-persconferentie waar het Vlaams Belang-programma en de kostprijsberekening voorgesteld werd (foto 1). Wie goed kijkt naar de foto, ziet dat Annemans met zijn programma ondersteboven zwaait. Het is natuurlijk niet voor het eerst dat men in Vlaams-nationalistische kringen de zaken ondersteboven houdt (foto 2).

 

Bij het doornemen van de kostprijsberekening wachtte ons een opvallend zinnetje: Besparing publieke sector: 5 % verloning werknemers. Loonbevriezing + natuurlijke afvloeiingen. Ontzien onderwijs. Verrassend… omdat daar geen woord over staat in het verkiezingsprogramma van het Vlaams Belang. In een toelichting bij de kostprijsberekening van het Vlaams Belang-programma wordt de loonbevriezing voor ambtenaren echter bevestigd: “Een vermindering van 5 % van de verloning van de werknemers in de publieke sector – voor de verschillende overheidsniveaus samen – door de loonbevriezing en natuurlijke afvloeiingen, is goed voor een besparing van 2,4 miljard euro. Onderwijs wordt ontzien, maar er zijn besparingen mogelijk in domeinen als cultuur, religie, enzovoort.”

 

Ambtenaren die op basis van het Vlaams Belang-verkiezingsprogramma voor de partij van Gerolf Annemans zouden kiezen, wacht een koude kermis. Niet alles staat in het verkiezingsprogramma.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: 25 mei, vb, annemans, sociaal |  Facebook | | |  Print

07-03-14

DE WEEK IN ZEVEN CITATEN (EN EENTJE EXTRA)

Hoe zou Bart De Wever geweest zijn als jongetje? Een nijdige, maar sluwe plannenmaker, die een hekel heeft aan België en altijd bij anderen de fout legt? Dat is alleszins het uitgangspunt van een strip die vanaf volgende week  in enkele Waalse regionale kranten verschijnt. De gagstrip Bad Bartje, die gebundeld wordt in het album Fabula acta est (foto). “Het is allemaal humoristisch bedoeld, niet politiek”, zegt tekenaar Falzar (pseudoniem voor François Dhondt). Was de N-VA ook maar humoristisch bedoeld, en niet politiek.

 

“N-VA’ers zijn veel meer dan wij met het verleden bezig en wantrouwen de toekomst en al wat nieuw is.” Walter Grootaers,oud-Kreuner en nu schepen voor Ruimtelijke Ordening, Wonen en Stadsvernieuwing in Lier, over zijn ervaring met de N-VA’ers met wie de Open VLD de bestuursmeerderheid vormt in Lier. (Het Laatste Nieuws, 1 maart 2014)

 

“Wat moet Veerle Baetens dragen op de Oscars?” Titel op de voorpagina van DM magazine. Is dat ook de reden waarom jij – als je een oudere bezoeker van deze blog bent – in de jaren tachtig mee de reddingsacties voor De Morgen gesteund hebt? (DM magazine, 1 maart 2014)

 

“Werknemers met hetzelfde loon en hetzelfde aantal loopbaanjaren hebben een lager pensioen in België dan bijvoorbeeld Frankrijk of Nederland.” Niet het aantal jaren werken maar de formule waarmee de pensioenen worden berekend zijn het probleem. (Knack online, 2 maart 2014)

 

“CD&V heeft voorstel om loonlasten te verlagen. Meer btw op pakje friet.” Het Nieuwsblad zocht uit wat Kris Peeters niet vertelde op zijn 3D-persconferentie, maar wel in het CD&V-plan staat voor het betalen van de kiesbeloftes. (Het Nieuwsblad, 3 maart 2014)

 

“Wat nu in Oekraïne gebeurt is net hetzelfde als wat wij in de 16de eeuw hebben gedaan: het is niet de bevolking die in opstand komt tegen het wettelijk gezag. Het is de vorst, of in dit geval de president, die zijn macht op grove wijze misbruikt en daardoor elk moreel gezag verliest. Verkiezingen zijn dus niet alleen zaligmakend.” Marc D’Hooghe verdedigt het recht om op straat in opstand te komen, maar straatprotest leert ons nog meer. “In 1961 en 1962 slaagde de Vlaamse Beweging erin tienduizenden mensen op straat te brengen voor een Mars op Brussel. De Vlamingen waren het toen duidelijk beu om nog langer als tweederangsburgers behandeld te worden. Die grote mobilisatie heeft succes gehad, en het gevolg was een lange rij van taalwetten en staatshervormingen. Maar het voorbeeld kan ook omgedraaid worden: de Vlaamse Beweging is nu totaal niet meer in staat om dergelijke aantallen te mobiliseren. Hieruit kunnen we afleiden dat er blijkbaar niet veel mensen meer wakker liggen van het idee van een meer onafhankelijk Vlaanderen.” (De Standaard, 4 maart 2014)

 

“Zolang we met z’n allen blijven meedraaien in een samenleving die eigenbelang als het hoogste goed ziet, zal zelfs de meest efficiënte organisatie van die maatschappij niets aan het onderliggende onbehagen kunnen veranderen. Dus misschien moeten we allemaal, in plaats van jaloers naar die welvarende Zwitsers te blijven staren, eens proberen om die dakloze Kosovaar op de stoep een kop soep of, godbetert, een job aan te bieden. U zal het zich niet beklagen. Misschien speelt zijn zoon op een dag wel de pannen van het dak voor uw nationale voetbaltrots.” Zwitserland is een welvarend land, maar de vrees voor de ‘Ander’ maakt hen ongelukkig. Bram Trachet stelt voor om het anders aan te pakken. (De Standaard, 4 maart 2014)

 

“Nationalisten gaan ervan uit dat mensen die op dezelfde plaats wonen ook hetzelfde moeten denken. Tegen Nigel Williams kunnen ze zeggen: ‘Jij bent een Engelsman, jij moet zwijgen.’ Maar ik ben een Vlaming. ‘Iemand die niet weet waar het volk mee bezig is’, zeggen ze dan. ‘Een linkse subsidievretende artiest.’ Het tegendeel is waar. Ik ben net datgene wat ze aanbidden: een hardwerkende middenstander die nog nooit een euro subsidie gekregen heeft. Wanneer alle argumenten opgebruikt zijn, worden ze pisnijdig en beginnen ze te schelden op blogs en fora.” Bert Kruismans kent zijn pappenheimers. (Knack, 5 maart 2014)

 

“De Stemtest start slechts op 22 april, er is nog tijd om deze vergissing te herzien, en zich aan te sluiten bij een open, transparante en democratische cultuur. Zet de ramen eens open, en laat een frisse wind toe. Dat ademt beter.” Waarom is er in De Stemtest van de VRT en De Standaard geen plaats voor partijen die de zaken op een andere manier bekijken? Waarom krijgt de enige partij die zowel in Vlaanderen als in Franstalig België opkomt geen nationaal lijstnummer? Waarom krijgt niet elke partij evenveel zendtijd op televisie, naar voorbeelden in Frankrijk en Nederland...? Pertinente vragen en opmerkingen van Peter Mertens. (Knack online, 6 maart 2014)

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: citaten, n-va, media, sociaal, vlaams-nationalisme, cultuur |  Facebook | | |  Print

20-02-14

NAMEN VAN RECHTERS NOG ALTIJD IN GEHEUGEN GEGRIFT

Het Hof van Cassatie bevestigde op 13 januari 2014 dat vakbonden leden mogen uitsluiten wanneer die opvattingen aanhangen en uitdragen die regelrecht indruisen tegen de standpunten van die vakbond. Het is de logica zelve, maar het Vlaams Belang dacht er anders over. En men is er de namen van rechters niet vergeten.

 

De zaak over het mogen uitsluiten van Vlaams Belang'ers als vakbondslid ging aan het rollen toen Lieve Van den Berghe, lid van de ACV-bediendenvakbond LBC-NVK, in 2006 op een Vlaams Belang-kandidatenlijst voor de Vlaamse parlementsverkiezingen bleek te staan. Als voorzitster van de Gulden Sinjoren, die jaarlijks een enkel door politici van het Vlaams Belang bezochte 11 juli-viering inricht in Antwerpen, viel Lieve Van den Berghe niet op. Met haar kandidatuurstelling voor het Vlaams Parlement was dat natuurlijk anders. Met respect voor alle daarbij horende procedures en beroepsmogelijkheden werd Lieve Van den Berghe geschrapt als vakbondslid omdat de standpunten van het Vlaams Belang onverzoenbaar zijn met de standpunten van het ACV/LBC-NVK.

 

Op aanstoken van de zogenaamde vakbondscel van Marie-Rose Morel stapte Lieve Van den Berghe naar de rechter. Er volgde een jarenlange procedureslag. In een slotarrest van 28 februari 2011 verklaarde het Hof van Beroep dat het het recht is van ACV/LBC-NVK om te stellen dat een vakbondslid anti-vakbondsstandpunten inneemt door kandidaat te zijn voor het Vlaams Belang, en om die reden leden uit te sluiten. De zogenaamde vakbondscel, nu onder aanvoeren van Rob Verreycken, raadde Lieve Van den Berghe vervolgens aan om naar het Hof van Cassatie te stappen. Maar ook daar kreeg ze het deksel op de neus. Uitsluiten is in zo’n geval geen beslissing ‘buiten proportie’, meent het Hof van Cassatie. 

 

De Vlaamse Solidaire Vakbond (VSV) roept nu alle Vlaams-nationalisten op om “de ouderwetse traditionele vakbonden de rug toe te keren en te kiezen voor ons, het enige Vlaams-nationalistische alternatief. Wij strijden mee tegen de monopoliepositie van de traditionele vakbonden en voor eerlijke en open sociale verkiezingen, want wat is de meerwaarde van sociale verkiezingen als men enkel kan kiezen tussen drie belgicistische kleurvakbonden?” In één adem roept men ook op om “de belgicistische deelorganisaties van het ACW en co te verlaten en te kiezen voor Vlaams-nationalistische alternatieven zoals het Vlaams & Neutraal Ziekenfonds. Een overtuigde Vlaams-nationalist hoort niet thuis bij deelorganisaties zoals de CM (...).”

 

“Om misverstanden te vermijden”, besluit de VSV, “willen we er nog op wijzen dat de Vlaamse Solidaire Vakbond een niet-partijgebonden, onafhankelijke vakbond is die alle Vlaams-nationalisten wil verenigen over de partijgrenzen heen”. Er mag al eens gelachen worden. De VSV is gevestigd in de lokalen van het Vlaams Belang aan het Madouplein in Brussel. De nieuwbakken voorzitter, Wim De Winter, is een Vlaams Belang-personeelslid. De vorige VSV-voorzitter, Rob Verreycken, natuurlijk ook. En dan durft men beweren dat de VSV “een niet-partijgebonden, onafhankelijke vakbond” is?! De reactie op het arrest van het Hof van Cassatie was al evenzeer op zijn Vlaams Belangs.

 

Men zal zich herinneren dat Gerolf Annemans bij de veroordeling van het Vlaams Blok als een racistische partij (foto 1) in 2004 dreigend zei: “De namen van de rechters staan in het geheugen van deze jurist gegrift.” Toen hij acht jaar later Vlaams Belang-partijvoorzitter werd, bagatelliseerde Gerolf Annemans die uitspraak als gedaan in “een emotioneel moment”. Gedaan en vergeten? Toen vorige week het arrest van het Hof van Cassatie bekend geraakte, citeerde voormalig Vlaams-Blokparlementslid Roeland Van Walleghem op Facebook de zeven namen van de Nederlandstalige kamer van het Hof van Cassatie. “Let op de 4de naam: SMETRYNS! Dat was de voorzitter van het Hof van Beroep in Gent die het Vlaams Blok veroordeelde! Hij kreeg daarvoor een promotie bij het Hof van Cassatie. Een ander arrest zou verwonderlijk geweest zijn!”

 

Aansluiten bij de VSV kan voor slechts 12 euro. Men kan er nog wel wat volk gebruiken (foto 2: de VSV-nieuwjaarsreceptie dit jaar). Je komt er echter evenzeer in een 'kleurvakbond' terecht. Op een ander bekijkt men de zaken door een groene, rode of blauwe bril, hier door een geelzwarte bril.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: sociaal, vsv, van den berghe, morel, verreycken, van walleghem |  Facebook | | |  Print

17-02-14

FILM: VLAAMSE PIONIERS VAN HET MIGRANTENWERK

Vandaag, 17 februari, is het dag op dag vijftig jaar geleden dat ons land een akkoord tekende met Marokko en Turkije voor de tewerkstelling van nieuwe arbeidskrachten. In de brochure Vivre et Travailler en Belgique luidde het: “Arbeiders, wees welkom in België. Wij Belgen, zijn gelukkig dat u ons Uw krachten en verstand komt aanbieden. Maar wij wensen ook dat dit nieuwe leven zou bijdragen tot Uw geluk.” Aan dat laatste werd weinig gedaan door de Belgische overheid – daarover zo dadelijk meer. Vorige week ging in De Roma in Borgerhout een film in première die verhaalt hoe de eerste Marokkaanse mensen onthaald werden in Borgerhout. Een hartverwarmende, en regelmatig grappige, film.

 

Piet Janssen, boegbeeld van het eerste integratiecentrum, het Centrum voor Buitenlandse Werknemers (CBW), en later actief op kabinetten van CVP-ministers en bij het Vlaams Minderhedencentrum, is één van de mensen die in de documentaire Vlaamse pioniers van het migrantenwerk aan het woord komt. Piet Janssen: “We waren allemaal betrokken bij de Derde Wereld (Piet Janssen en andere pioniers van het migrantenwerk waren aanvankelijk actief in een project rond Haïti, nvdr.), maar toen stond de Derde Wereld plots bij ons op de stoep. We zagen deze mannen verloren lopen. Ze kwamen hier op uitnodiging van de overheid, maar niemand die hen begeleidde. Het ging om heel praktische zaken, zoals waar moesten ze gaan wonen? Ik herinner me dat we in het begin vooral bezig waren met het zoeken van een fatsoenlijke slaapplaats voor deze mensen.”

 

“We”, dat zijn dan Piet Janssen en zijn broer Geert; Miel Vervliet die ook al in de Derde Wereldbeweging actief was, pater Frans Martens die in de zomer één maand in de haven ging werken en daar kennismaakte met een eerste Marokkaanse arbeider; ‘Milouda’ die een platenzaak uitbaatte en zoveel vertrouwen uitstraalde dat ze regelmatig briefomslagen met geld in bewaring kreeg als arbeidsmigranten even over en weer naar Marokko gingen; Mark Van Mol die na een schoolactiviteit niet bij de pakken bleef zitten en zich onder andere het Arabisch eigen maakte; zuster Andrea, Simone Verstraeten en Hedwig Van der Velde – de twee laatsten gewone huisvrouwen die zich met veel praktische zin bekommerden om de in Borgerhout gedropte Marokkanen. Langs Marokkaanse kant waren Sadik Akhandaf, Mohamed Bouchikhi, Naima Annouri en het gezin waarin Fatima Bali opgroeide sleutelfiguren om de integratie te bevorderen.

 

Waren de eerste Marokkaanse en Turkse ‘gastarbeiders’ bestemd om in de Limburgse koolmijnen te gaan werken, een paar jaren later waren ze ook welkom bij bedrijven als de Metallurgie in Hoboken en General Motors in Antwerpen. Begin jaren zeventig was echter ook de tijd dat aan de deur van café’s bordjes hingen als ‘Verboden voor honden en Noord-Afrikanen’. Tegelijkertijd was er een grote bekommernis en solidariteit. Piet Janssen: “De arbeidsmigranten wilden een gebedsruimte. In onze zoektocht naar een oplossing hebben we toen zelfs even overwogen om de crypte van de kerk op ’t Laar in te richten als moskee. Dat bleek om praktische redenen onhaalbaar, maar we zijn wel een tapijt uit de kathedraal gaan ophalen om in een tijdelijke gebedsruimte te leggen. De ramadan viel toen half november - half december. De bisschop vond het prima als we het tapijt maar tegen Kerstmis terugbrachten.”

 

In Vlaamse pioniers van het migrantenwerk halen de sleutelfiguren herinneringen op over die beginjaren, wat bij de première vorige week regelmatig op gelach onthaald werd. Iemand vertelt in de film hoe ze leerde dat bij Vlamingen een ‘ja’ een ‘ja’ is, maar bij Marokkanen is het ‘Insjallah’ (= ‘Als God het wil’). Een ander was door zijn ouders verwittigd zich niet met Marokkanen in te laten, want die waren berucht voor het “doodsteken van mensen”. Wie Marokkanen de vervoegingen van werkwoorden wilde bijbrengen in Algemeen Beschaafd Nederlands werd door de Marokkanen gecorrigeerd, want op het werk hadden ze die vervoegingen in het plat Antwerps gehoord. Een ambtenaar vond de geboorteplaatsen te langdradig om over te schrijven in zijn register en hield het bij slechts het eerste woord, dat echter niet meer was dan het Arabisch voor ‘gehucht’…

 

Bij de receptie achteraf doken nog meer verhalen op. Zoals hoe men in Nederland een methode ontdekte om Nederlands aan te leren. Piet Janssen: "Nu zou men die methode afgrijselijk vinden, maar toen was het het enige dat we konden vinden." Stadsambtenaar Roger Delqueue kopieerde het boekje massaal om het te verdelen bij het stedelijk onderwijs en tegen de papierprijs te verkopen aan het katholiek onderwijs. Want ja, in die tijd waren er nog geen verplichte inburgeringcursussen. Piet Janssen: “Pas in het begin van de jaren negentig is er werk gemaakt van een integratiebeleid. Dat is bijna dertig jaar nadat de eerste arbeidsmigranten hier aankwamen. Wie spreekt over het failliet van de multiculturele samenleving wijs ik op de kostbare tijd die verloren is gegaan. De toenmalige minister van Onderwijs (Daniël Coens, nvdr.) is zelfs door Europa veroordeeld omdat ons land te weinig werk maakte van integratie van anderstaligen in het onderwijs.”

 

Sindsdien zijn stappen vooruit gezet. Maar dertig jaar non-beleid, dat blijft men voelen. De film die Chis Schillemans en Mohammed Ihkan over de pioniers van het migrantenwerk maakten is een hommage aan die pioniers en een eyeopener over wat solidariteit vermag. Gemonteerd als een vlotte aaneenschakeling van menselijke getuigenissen, is het in feite ook een aanklacht. Waren er niet Piet, Geert en anderen geweest, de integratie van de arbeidsmigranten zou er nu nog slechter voorstaan. De film Vlaamse pioniers van het migrantenwerk duurt 1u20', is zeer geschikt voor een nabespreking en kan voor school- en andere voorstellingen geboekt worden bij Communicatie in Beeld.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: borgerhout, cultuur, sociaal |  Facebook | | |  Print

14-02-14

DE WEEK IN ZEVEN CITATEN (EN EENTJE EXTRA)

14 februari, Valentijnsdag. Vlug de citaten van de week lezen, en dan (terug) naar je lief!

 

“Zes keer herhaalde Bart De Wever in zijn congrestoespraak dat de N-VA gevaarlijk is. Zes keer. Voor een partij die in het bedaarde Vlaamse centrum haar netten uitgooit, is het een bizarre, wat onbegrijpelijke kreet. (...) De retoriek rond het staatsgevaarlijke charmeert de harde Vlaamse kern altijd. De ideale camouflage dus om een wissel in de prioriteiten door te voeren. (…) Nu gaat het om beleid. Economisch beleid, waar ‘initiatief wordt gekoesterd’, ‘verantwoordelijkheid gewaardeerd’ en ‘werken beloond’. Een flamingantisme zonder bottinekes en battledress, maar met cijfers, zijden dassen, grafieken en tablets. Kortom, het flamingantisme van de ceo. De voorstellen van de N-VA inzake index, werkloosheid, loonkosten, fiscaliteit en overheidsuitgaven zijn het beste wat managers op de politieke markt kunnen krijgen.” Paul Goossens over de N-VA en haar partijcongres. (De Standaard, 8 februari 2014)  

 

“Aan de teksten werd niets wezenlijks veranderd. Onder meer wat de loonvorming betreft. Daar wil de N-VA maximale splitsing. Weg federaal niveau, weg Vlaams niveau, alle macht aan de sectoren en liefst bedrijven. ‘Goed voor de competitiviteit en de concurrentiekracht’, aldus de congresteksten. Dat je op die manier de poten onder elke syndicale tegenmacht wegzaagt, is bekend. Kijk naar gidsland Duitsland. ‘Niet de Hartz-hervormingen van Schröder’, zo schrijven de economen Christian Dustmann & co in de recentste editie van Journal of Economic Perspectives, ‘wel de dreiging om te delokaliseren en een nooit geziene decentralisatie van het loonoverleg in de jaren 90 hebben het Duitse mirakel mogelijk gemaakt.’ De gevolgen waren ernaar: spectaculaire daling van de loonkosten en spectaculaire stijging van de ongelijkheid.” Paul Goossens vervolgt. (De Standaard, 8 februari 2014) 

 

“800.000 euro voorziet de NV-A, Vlaams Belang 980.000 euro. De andere partijen zijn vager over getallen. (…) Communicatie-expert Fons Van Dyck relativeerde op het Radio 1-programma Vandaag het effect van dit soort vroegtijdige geldverspilling. De twijfelaars onder de kiezers maken hun keuze pas in de weken voor de verkiezingen zelf. Met andere woorden: dit soort precampagnes zijn vooral gepreek voor eigen kerk, en dan nog wel heel duur gepreek. De partijen hebben het geld zelf niet bijeengescharreld via een wafelenbak, het is ons aller belastinggeld.” Saskia De Coster vindt de verkiezingscampagne, en al zeker de nu lopende precampagnes, een verspilling op alle vlak. Niet in het minst ook van overheidsgeld. (De Morgen, 10 februari 2014)

 

“De aanwezige ambtenaren (…) moesten tussenbeide komen om de betrokkenen tot bedaren te brengen.” Op een inspraakvergadering in Antwerpen hekelde Wim Van Hees dat inwoners alleen mochten discussiëren over een door het stadsbestuur voorgesteld project, niet eigen alternatieven mochten naar voren brengen. Waarop N-VA-schepen Rob Van de Velde Wim Van Hees de micro uit de handen rukte en het bijna tot een handgemeen kwam. Ambtenaren moesten tussenbeide komen om erger te voorkomen. Het is niet voor het eerst dat Rob Van de Velde overhoop ligt met inspraak en actiegroepen. (Het Nieuwsblad, 10 februari 2014)

 

“Natuurlijk doet rekeningrijden dat. Dat weten we al jaren. Het blijkt telkens weer uit studies en, nog beter, uit de praktijk. Het is intussen in verschillende varianten uitgetest in de VS, Singapore, Stockholm en Londen en telkens bleek het te werken. Wat niet wegneemt dat ik blij ben met het proefproject. (…) Maar in dit geval was dat buiten de ‘asociale media’ gerekend. In no time stond er een petitie op het net die er schande van sprak dat mensen nu ook al zouden moeten gaan betalen om naar hun werk te rijden. In een land waar meer dan de helft van de ochtendfile uit gesubsidieerd vervoer bestaat, onder de vorm van salariswagens, is dat inderdaad choquerend. Toch voor die ene helft. Die andere helft betaalt al jaren zijn verplaatsingen zelf. En die van de anderen erbij, via de algemene belastingen. Net zoals al die mensen die ’s ochtends niet de file staan trouwens. Die betalen ook mee voor geluidsschermen, nieuw asfalt, snelwegverlichting, nieuwe bruggen, restauratie van monumenten en de gevolgen van het fijn stof. Maar wat je niet ziet, dat is er niet voor populisten.” Kris ‘De andere Kris Peeters’ Peeters over de reacties op het proefproject om te zien of rekeningrijden mobiliteitssturend is. (De Standaard, 11 februari 2014)

 

“De afgelopen jaren werd er in Duitsland met het nodige dedain gewezen naar landen als Griekenland, die hun belastingspolitiek niet in orde hebben. Die Welt noemt het Duitsland van nu een ‘schijnheilige republiek’.” Duitsland ontdekt dat zowat iedereen er belastingen ontduikt.Voormalig minister van Financiën Helmut Linssen (CDU), staatssecretaris voor Cultuur André Schmitz (SPD), feministe Alice Schwarzer, uitgever van Der Zeit Theo Sommer, president van voetbalclub Bayern München Uli Hoeness en vele anderen. (De Morgen, 12 februari 2014)

 

"Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een mens stoot er zich wel tweeduizend keer aan. Kijk naar de geschiedenis, wat hebben we daar nou eigenlijk uit geleerd? Dat we verdraagzaam moeten zijn? Dat zie ik toch niet." Dichter, performer en nachtburgemeester van Rotterdam Jules Deelder vindt dat de mensheid er niet wijzer op wordt met de jaren. (De Standaard, 13 februari 2014)

 

“U zult mogen vernemen dat het lang genoeg geduurd heeft, waarbij de actiegroepen de geïmpliceerde schuld zullen krijgen van dat oponthoud. (…) Wat deze regering niet zal zeggen is dat uw leefbaarheid en dat van uw kinderen wordt ingeruild voor drie minuten tijdsbesparing. Zie je de neus groeien van deze beleidsmensen wanneer ze u volgend jaar een goede gezondheid wensen. Het Pinokkio-tracé.” Jeroen Olyslaegers vreest dat de Vlaamse regering voor het BAM-tracé kiest om de mobiliteit in Antwerpen te verbeteren. Dat tracé is weggestemd in Antwerpen (herlees maar de letterlijke vraag van het referendum) en brengt volgens het MER-rapport slechts een tijdswinst van drie minuten tegenover het Meccano-tracé. Dat laatste tracé spaart wel de gezondheid van 70.000 Antwerpenaren die er met het BAM-tracé op achteruit gaan. Maar met Nieuwjaar zal Kris Peeters u wel “vooral een goede gezondheid” toewensen. (De Morgen, 13 februari 2014)

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: citaten, n-va, sociaal, van de velde, mobiliteit, duitsland, antwerpen |  Facebook | | |  Print

12-02-14

ZWANSEN MET LIESBETH HOMANS

Paul Goossens heeft zaterdag, in zijn veertiendaagse column in De Standaard, er nog op gewezen: de N-VA is met het oog op de verkiezingen op 25 mei haar communicatie aan het bijsturen. “Te veel blauwe overlopers, te veel applaus voor topinkomens à la Johnny Thijs, te veel kritiek op het ACW maakten de vorige weken een bijsturing noodzakelijk. Met woorden als samenhorigheid, columns van Liesbeth Homans en verduidelijkingen van Ben Weyts – ‘voor de pensioenen blijft de index wel overeind’ – probeerde de partijleiding haar sociale reputatie bij te spijkeren. Veel meer dan een pr-operatie was het niet (…). Aan de teksten werd niets wezenlijks veranderd.”

 

Blijkbaar moest ook het imago van Liesbeth Homans als harde tante bijgespijkerd worden. Dag Allemaal ging op zoek naar iedereen die een goed woord kan vertellen over hoe Liesbeth Homans in de privé-sfeer is. Zelfs haar ex-man wordt opgevoerd met toch nog positieve woorden over Liesbeth Homans (foto). Volgens haar ex-man, die wel niet op de foto wil, is Liesbeth Homans iemand die "haar verlies sportief zal opnemen. Of weglachen, want ze kan verrassend grappig uit de hoek komen."

 

“Privé is ze hoegenáámd niet zo’n harde tante. Integendeel, ze kan ook heel plezant zijn. Een vrouw met pit en humor”, weet Marco Laenens (N-VA, ex-Open VLD) die van la Homans een vast betaalde job als OCMW-ondervoorzitter kreeg. “Ja, wij hebben al héél wat afgelachen”, valt een hartsvriendin van Liesbeth Homans bij. En de jongste zus van Liesbeth Homans weet: “We zien haar weliswaar wat minder, maar als we bij elkaar zijn is het zwansen geblazen.” En zo gaat dat nog even door in Dag Allemaal, waarna in een volgend artikel Kris Matheussen nog kwijt mag dat ze in haar kennissenkring “positieve geluiden” hoort over haar verschijning in een N-VA-filmpje.

 

Best mogelijk dat Liesbeth Homans privé een lachebek is. We gunnen het haar en haar omgeving van harte. Maar de vraag is of er te lachen valt met haar ‘sociaal beleid’. In een ander weekblad dat op dinsdag verschijnt – in Humo, helaas minder verkocht dan Dag Allemaal – wijst Antwerps OCMW-raadslid Dirk Van Duppen (PVDA) in een lezersbrief op een minder grappige kant van la Homans. “De N-VA wil werklozen na twee jaar werkloosheid hun uitkering afpakken. Dan moeten ze een leefloon aanvragen. ‘Daaraan is een middelentoets verbonden’, zegt Liesbeth Homans (in een interview in De Standaard van 4 januari 2014 waarin Liesbeth Homans klaagt “Ze spelen liever de vrouw dan de bal”, nvdr.).

 

Dirk Van Duppen verder over het beleid, en niet de vrouw Liesbeth Homans: “Dat (de middelentoets bij het leefloon in plaats van de werkloosheidsuitkering, nvdr.) betekent dat je eerst je spaarcenten moet opleven, daarna je auto of zelfs je huis verkopen, dan een beroep doen op ‘familiale solidariteit’, je bankrekeningen laten uitvlooien, net als die van de personen met wie je samenwoont, een vernederend huisbezoek ondergaan op zoek naar ‘overbodige luxe’… Kortom: een sociaal onderzoek, zoals dat heet, vóór je nog een uitkering krijgt. Het verzekeringsprincipe van onze sociale zekerheid, waar onze ouders voor hebben gestreden en waar ieder van ons zijn leven lang bijdragen voor betaalt, valt volledig weg. Dan is er alleen nog bijstand voor wie mooi in de pas loopt en zich eerst laat uitkleden.”

 

Dat is niet meer om mee te zwansen. Maar daar rept Dag Allermaal niet over. Liever Liesbeth Homans voorstellen als privé een goedlachse vrouw, en waarom niet stemmen voor zo’n zonnetje in huis?

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: homans, sociaal, media |  Facebook | | |  Print

08-02-14

DE WEEK IN ZEVEN CITATEN (EN EENTJE EXTRA)

Het N-VA-congres vorig weekend was de hele week de talk of the town in de (sociale) media. Niet in het minst natuurlijk met de knullige N-VA-filmpjes waar de nodige parodieën op gemaakt werden: van het louter ludieke Menstruatie preventief aanpakken en Meer frituren, tot het meer politieke Deporteren zonder pardon en Echte verandering begint bij jezelf… En dan was er nog de hilarische reportage in het VIER-programma De Ideale Wereld over de gele kabouter met het V-teken. Dat de N-VA geen beeldje van Karl Marx (foto) als gadget neemt, begrijpen we. Maar het gebruik van de gele kabouter met het V-teken door een rechts-nationalistische partij valt niet in goede aarde bij ontwerper Ottmar Hörl. Daarenboven is het V-teken, waar Ben Weyts mee afkwam, oorspronkelijk een teken van verzet tegen de bezetting van de nazi’s – bewust gekozen als beginletter van een woord belangrijk voor Nederlands- én Franstaligen Belgen (zie laatste citaat hieronder). Het zal de N-VA-kiezer worst wezen, maar qua misbruik van symboliek door een partij die geleid wordt door een historicus kan dat tellen.

 

“Thuis was het Woodstock.” Neen, Marine Le Pen bedoelt daarmee niet dat vader en moeder Le Pen thuis als hippies leefden en marihuana rokend luisterden naar de muziek van Joan Baez en Jimi Hendrix. Marine Le Pen bedoelt: “Ze (= vader en moeder Le Pen) gingen zonder ons op vakantie en ’s avonds gingen ze stappen. We aten in de keuken, onze vader en moeder vroegen nooit naar ons huiswerk en waren ook nooit geïnteresseerd in de cijfers die we op school haalden.” (dS Weekend, 1 februari 2014)

 

“Er is inderdaad een loonkloof en een loonhandicap, zij het een andere dan die waarover politici en werkgevers het hebben. De inkomensongelijkheid neemt toe, de groep mensen die uitgesloten worden groeit maandelijks. De geschiedenis leert dat een dergelijke maatschappij haar eigen graf delft. Vaak genoeg op een zeer agressieve manier.” Paul Verhaeghe naar aanleiding van het boek Wegwerpmens, over en van Tuur Viane die van de ene naar de andere interimjob moet hoppen. Lees ook: De VDAB-dienstverlening vermarkt, en daar wordt de werkzoekende niet beter van. (De Morgen, 1 februari 2014)

 

“Bolkestein op congres van partij die onafhankelijke Vlaamse staat wil: "Romantiek is als vergif in de politiek. Bovenal is realisme nodig." Politicoloog Dave Sinardet vindt het een frappante tegenstelling dat VVD-coryfee Frits Bolkestein op het N-VA-congres een federaal Europa afdoet als onhaalbare romantiek van gevaarlijke idealisten, terwijl je toch ook precies hetzelfde kan zeggen van het streven naar een onafhankelijk Vlaanderen. (Twitter, 2 februari 2014)

 

“Laat ik al meteen zeggen: ik zou nooit voor het Vlaams Belang optreden.” Urbanus trad het voorbije weekend op op het partijcongres van de N-VA, na de toespraak van Ben Weyts en vóór de Messiaanse toespraak van Bart De Wever. Maar voor het Vlaams Belang wil hij nooit optreden. (Gazet van Antwerpen, 3 februari 2013)

 

“Wat mij vandaag vooral opviel in GVA was de foto van N-VA met op de eerste rij Bart De Wever met zijn echtgenote. Sorry maar dat mens ziet er alles behalve gelukkig uit. Alhoewel dat ze er eens mocht bijzijn. Steekt ze schril af tegen al die andere lachende gezichten.” Paula De Brie heeft oog voor de echtgenote van Bart De Wever. Hier de foto in kwestie uit Gazet van Antwerpen, met Veerle Hegge, de echtgenote van, tussen Geert Bourgeois en Bart De Wever. (Facebook, 3 februari 2014)

 

“De vele amendementen blinken vooral uit in juridische, taalkundige en economische spitsvondigheden. (…) De N-VA is uitgegroeid van een meer 'volkse' Volksunie tot een partij die alsmaar meer duurbetaalde advocaten, economisten, fiscalisten en managers kan bekoren. De taal van de N-VA wordt alsmaar meer een 'managerstaal'. En ook hier geldt: the medium is the message. De N-VA spreekt niet in naam van 'de Vlaming', maar spreekt alsmaar meer in naam van de Vlaamse elite.” Koen Hostyn analyseerde de amendementen die voor het N-VA-congres vorig weekend ingediend werden: hoe sociaal waren die, binnen welke krijtlijnen konden amendementen ingediend worden, wat haalde de eindmeet en wat deed de partijleiding eerder met sociale eisen? (Knack online, 4 februari 2014)

 

“Met dit soort harde aanpak en een batterij aan juridische en politionele maatregelen wordt iedereen langzaam maar zeker in een strak gareel gehouden. En dan is de politiek verwonderd als uit het VRIND-onderzoek van de Vlaamse overheid blijkt dat 70 procent van de burgers het compleet nutteloos acht om te protesteren tegen wetgeving die als onrechtvaardig of onjuist wordt ervaren? Dergelijke gevallen voeden een algemene maatschappelijke desinteresse en je m'en foutisme bij burgers. Het veroorzaakt wantrouwen tegenover elkaar en - vooral - tegenover politici en politieke instellingen.” Het ministerie van Defensie, zeg maar: CD&V-minister Pieter De Crem, vindt het nodig Vredesactie te vervolgen voor een vreedzame actie in 2008 tegen de Belgische aanwezigheid in Afghanistan.” (De Morgen, 5 februari 2014)

 

“Het V-teken dankt zijn wereldwijde populariteit in de eerste plaats aan Winston Churchill, maar die had zijn inspiratie gehaald bij Victor de Laveleye, de Belgische liberaal die tijdens de Tweede Wereldoorlog vanuit Londen de Franstalige Belgische uitzendingen van de BBC verzorgde. Op 14 januari 1941 riep hij de Belgische bevolking op de letter V op alle mogelijke plaatsen aan te brengen als teken van verzet tegen de Duitse bezetter. Bewust had hij een letter gekozen die voor beide taalgroepen van het land een mobiliserende betekenis kon hebben: de Franstaligen konden ze verbinden met Victoire, de Nederlandstaligen met Vrijheid. De Belgen die deze letter gedurende de daaropvolgende weken, maanden en jaren op muren kalkten of elkaar met dit teken groetten, deden dit zonder twijfel uit gehechtheid aan hun democratische vaderland. Het gebruik dat de N-VA van het teken maakt, is dus een omkering van de betekenis die er aanvankelijk aan werd gegeven. Een V die voor ‘Vlaanderen’ en ‘Verandering’ staat, werft op een tegelijk verhullende en onmiskenbare wijze strijders voor de definitieve aanval op datzelfde België dat De Laveleye juist wilde versterken.” Historicus Marnix Beyen wijst op de oorsprong van het V-teken. (De Standaard, 6 februari 2014)

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: citaten, le pen, sociaal, n-va, cordon sanitaire, actie |  Facebook | | |  Print

31-01-14

DE WEEK IN ZEVEN CITATEN (EN EENTJE EXTRA)

De Gedichtendag is voorbij, terug tijd voor serieuze zaken. Alhoewel. Politiek & serieus, dat is al te dikwijls als vloeken in een kerk.

 

“Finaal doen nagenoeg alle partijen met uw stem waar ze zelf zin in hebben. Wat u hen op 25 mei geeft, dreigt u op 26 mei alweer kwijt te zijn.” We zijn nog niet gaan kiezen, maar het is nu al duidelijk dat we onze stem vlug kwijt zullen zijn. N-VA, CD&V, Open VLD, MR… Het hangt allemaal af van de verkiezingsuitslag, en hoe ze er zelf voordeel uit kunnen halen, of ze al dan niet in coalitie gaan met de PS, met de N-VA… (Het Laatste Nieuws, 25 januari 2014)

 

“Geen spaander laat hij heel van de GAS-wetgeving, de loonnorm, het armoedebeleid en de communautaire kwestie. Op het emotionele af. Mertens spreekt in termen van schande over Dexia-CEO Karel De Boeck die deze week zei dat de restbank 'moedige professionals' nodig heeft, die 'risico's' nemen: 'Gisterenmiddag waren er op een andere plaats ook twee professionals in de weer. Mensen met moed. Mensen die elke dag grote risico's nemen. Mensen die lassen, en die gisteren een tank aan het lassen waren op Umicore , op 't fabriek van Olen, een tank waar nog resten zoutzuur zaten. En die tank is ontploft, en twee arbeiders hebben hun leven gelaten. Alweer.' VTM-journalist Jan De Meulemeester over de toespraak van Peter Mertens op de nieuwjaarsreceptie van de PVDA in Antwerpen. (Knack online, 25 januari 2014)

 

“Mag het eindelijk over inhoud gaan? Met de zesde staatshervorming besteedt Vlaanderen voortaan jaarlijks zowat 35 miljard euro, ogenschijnlijk zonder concrete projecten. Bouwen we alles vol of stimuleren we voortaan renovatie? Laten we de regio dichtslibben of verkiezen we een duurzame mobiliteit? Hervormen we het secundair onderwijs waardoor we internationaal opnieuw voorop lopen? Wat met dat kindergeld? Garanderen we schoolverlaters een snelle job? Ook op federaal niveau blijft de kiezer onvoldaan. Terecht wil elke partij het overheidsbeslag tegen 2020 tot minder dan de helft beperken. Maar het huidige opbod werkt op de lachspieren. De kostprijs van een fiscale maatregel loopt snel op tot enkele miljarden euro. De begroting moet koste wat het kost tegen eind 2015 uit het rood zijn. Dat impliceert zware besparingen, op alle niveaus. Niet alleen moeten er dan duizenden ambtenaren sneuvelen, efficiëntie-oefeningen in de sociale zekerheid souperen bij de burger gegarandeerd een deel van het belastingvoordeel op.” Een terechte opmerking van De Standaard, maar wedden dat de media in de dagen vóór de verkiezingen zelf meer dan over de inhoud zullen focussen op de poppetjes? (De Standaard, 26 januari 2014)

 

“De mensen doen lachen is nog altijd wat ik het liefste doe.” Bart De Wever was hoofdredacteur van het KVHV-blad Ons Leven in 1993-1994 en vond dat er in elk nummer iets moest staan om te lachen. Walter Pauli bijvoorbeeld, toen redacteur van het progressieve studentenblad Veto, nu redacteur bij Knack, werd door Bart De Wever (onder zijn schuilnaam: De 3 tamboers) omschreven als Paulpis. Als je dit niet grappig vindt, ligt het probleem niet bij jou maar bij Bart De Wever. (Humo, 28 januari 2014)

 

We kijken vooral op maandag naar porno.” Artikels met een hoge actualiteitswaarde, een hoog primeurgehalte of veel gedeeld op Facebook uitgezonderd, krijgt AFF/Verzet doorgaans ook de meeste bezoekers op maandag. Is AFF/Verzet-artikels lezen eenzelfde ervaring als porno bekijken op internet, of zijn er op maandag doorgaans meer internetgebruikers dan op andere dagen en is het dan ook niet relevant dat op maandag meer pornosites bezocht worden? (Meerdere media, meerdere dagen)

 

“Indertijd speelden we alles aan sneltreinvaart, alsof verontwaardiging en protest vereisten dat ook de muziek op hol moest slaan. Maar ook omdat het mákkelijker is om snel en slordig te spelen – de meeste punkers waren slechte muzikanten. Ik speel straks op m’n 63ste muziek die ik op m’n 26ste gecomponeerd heb, en voor het eerst zal ze goed klinken.” Het belooft een fijn concert te worden met de Tom Robinson Band (foto) die vanavond haar militante debuutplaat Power in the darkness live brengt in De Roma. (Humo, 28 januari 2014)

 

“Zijn er psychische problemen of zo?” Vlaams Parlementsvoorzitter Jan Peumans vraagt de Vlaams Belang-fractie of er psychische problemen zijn nadat die fractie het Genkse SP.A-parlementslid Joke Quintens voortdurend onderbreekt bij het stellen van een vraag aan Vlaams minister-president Kris Peeters. (Villa Politica, 29 januari 2014)

 

“Je kan na tien jaar oppositie tegen de PS niet beweren dat het nu of nooit is voor een nieuw België, maar tegelijk twijfel laten bestaan of je dat nieuwe land eigenhandig vorm wil geven. Je kan je Vlaamse volk niet als een moderne Mozes op sleeptouw nemen naar het Beloofde Land, maar aan de oevers van de Rode Zee zeggen: 'Dit was het dan. Hier laat ik jullie los. Van hieraf moet je gaan. Met vallen en opstaan. Splits ze nu zelf maar, die zee.” En Het Laatste Nieuws-commentator Jan Segers vervolgt onder de titel Premier-pantoffelheld: "Voor hij zelf zijn stem verheft, moet op 25 mei eerst de kiezer spreken, zegt Bart De Wever. Dat klinkt als een blijk van respect en bescheidenheid, maar het getuigt vooral van een gebrek aan moed. Omdat wié het doet ondergeschikt is aan wát er moet gebeuren? Omdat de poppetjes en de postjes er niet toe doen? Onzin. Natuurlijk doet het er toe wie straks welke functie opneemt. Niet het programma maakt het verschil, maar de mens die het uidraagt en uitvoert, met al zijn talent en overtuigingskracht. Like him or not, De Wever heeft dat. Love him or hate him, als Vlaamse kiezer wil je weten wat hij met zijn karrevracht stemmen van plan is. Niet straks, maar nu.” (Het Laatste Nieuws, 30 januari 2014)

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: citaten, 25 mei, sociaal, de wever, cultuur |  Facebook | | |  Print

28-01-14

QUO VADIS N-VA ?

Het bochtenwerk van de N-VA-toppers de voorbije dagen, zowel op communautair als op sociaal vlak, was opmerkelijk. Quo vadis N-VA? Waar naartoe met de N-VA?

 

Siegfried Bracke werd zaterdag geïnterviewd door Het Laatste Nieuws, waarbij hét nieuws was dat hij niet de kopman van de Europese lijst zou zijn. “Ik ben een trouwe soldaat”, liet Bracke weten. Hij zou wel terug de Oost-Vlaamse lijst voor de Kamer van Volksvertegenwoordigers trekken. En dan met de N-VA in de federale regering? Siegfried Bracke: “Wij beloven dat we bij wijze van spreken de dag na de verkiezingen een federale regering op de been willen brengen die meteen start met een herstelbeleid. In ruil vragen we van onze partners dat ze er zich toe engageren om dat beleid niet te blokkeren met institutionele taboes en veto’s. Als onderweg blijkt dat je sommige bevoegdheden maar beter kan overhevelen naar Vlaanderen, Wallonië en Brussel omdat het anders niet lukt, dan moet je dat bekijken met een open geest. (…) Wat wij vragen, is de bereidheid om te veranderen. Niet meer, maar ook niet minder.”

 

Heel anders klonk het ’s anderendaags in De Zondag, met Liesbeth Homans (foto): “Ik ben geen communautaire hardliner, maar ik ben wel gewonnen voor het confederaal model: eerst alles overhevelen naar de deelstaten, en vervolgens beslissen wat we nog samen gaan doen. (…) Ik ben heel duidelijk: wij stappen in een sociaaleconomische regering, áls we de garantie hebben dat de potentiële partners mee willen richting confederalisme. En neen, we gaan niet tevreden zijn met wat debatten in de nieuwe Senaat. We willen een echt engagement. De eerste test zal dan de wijziging van de grondwet zijn.” Geconfronteerd met deze verschillende visies zei Bart De Wever zondag in De Zevende Dag dat we moeten wachten tot 26 mei. Pas als de kaarten geschud zijn bij de verkiezingen op 25 mei, wordt duidelijk wat mogelijk is. Intussen probeert de N-VA dus zowel haar nieuwe kiezers als haar communautaire hardliners te vriend te houden… en de rest van de bevolking voor gek te houden.

 

In het vooruitzicht van het N-VA-congres volgend weekend zette de N-VA een paar sociale voorstellen in de kijker. Het was ook De Zondag opgevallen die het Liesbeth Homans voor de voeten wierp. Liesbeth Homans: “Wij lezen de kranten ook, en zien ook hoe wij afgeschilderd worden. Dan is het niet onlogisch dat we in gesprekken met journalisten bepaalde zaken rechtzetten. N-VA is een sociale partij, en we bewijzen dat.” Nick Mouton (ex-lid van de N-VA-partijraad, nu SP.A’er) denkt daar anders over. Nick Mouton: “In 2013 was er de façade van de ‘fundamentele vrolijkheid’ waarmee Bart De Wever zijn nogal zure imago wou opkrikken. Nu, anno 2014, wordt er een nieuwe façade opgetrokken nadat er de voorbije maanden veel kritiek kwam op de harde liberale standpunten en het minieme sociale gehalte van de N-VA. Die kritiek werd uiteraard steeds weggewuifd door de partij. Maar drie maanden later doet de partij er wel alles aan om, nog voor haar congres, een aantal tekstwijzigingen met een sociaal karakter in de spotlights te zetten. (…)”

 

“De partij stelt zich nu schijnbaar meer fatsoenlijk op naar het (te) grote deel van de bevolking dat vandaag de dag, met of zonder werk, de eindjes moeilijk aan elkaar kan knopen. Maar verandert er nu fundamenteel iets aan de zaak? Voor mij niet. Een paar zinnen op papier veranderen is eenvoudig en vrijblijvend. Ze praktiseren is nog iets heel anders. Wie van de kopstukken van de N-VA ziet u deze sociale punten ter harte nemen? Bart De Wever, Ben Weyts, Philippe Muyters, Siegfried Bracke, Steven Vandeput, Theo Francken, Liesbeth Homans, Jan Jambon? Of de donkerblauwe nieuwkomers van de laatste maanden Johan Van Overtvelt, Annick De Ridder…? Het zijn wel zij die deze punten zullen moeten verdedigen als er regeringsonderhandelingen zijn. Ziet u hen dat doen? Bart De Wever bij de sociaal-economische besprekingen in de bres voor hogere leeflonen, maatregelen voor kleinverdieners…? Neen, ik denk dat er andere prioriteiten zullen gelegd worden…”

 

En dan is er nog de OCMW-raad in Antwerpen, waar aanstaande donderdag op de agenda staat om dringende medische hulp aan mensen zonder geldige verblijfspapieren onder voorwaarde te stellen dat deze mensen onmiddellijk in een terugkeercentrum gaan huizen. Een onwettig en onethisch standpunt, maar Liesbeth Homans beweerde in De Zondag nogmaals: “De administratie heeft dat besluit zonder mijn medeweten op de agenda geplaatst.” Dat is natuurlijk het slechtste mogelijk excuus: het is wettelijk de voorzitter van de agenda bepaalt, en als ze niet op de hoogte zou geweest zijn van de agenda die rondgestuurd is, bewijst Liesbeth Homans dat ze haar wettelijke opdracht niet naar behoren vervult. Maar volgens onze informatie was Liesbeth Homans, minstens haar kabinet, wél op de hoogte van de agenda. Heeft Homans erop gerekend de zaak in stilte te kunnen laten passeren? Dat was dan zonder Dirk Van Duppen gerekend.

 

Homans kent echter de kleppers in haar OCMW-raad. Ze zal die toch niet onderschatten? Het lijkt er dan ook sterk op dat het betwiste agendapunt voor de OCMW-raadszitting van donderdag vooral een poging is om te zien hoever de N-VA te ver kan gaan. Liesbeth Homans zegt nu wel dat dringende medische hulpverlening niet gekoppeld kan worden aan de voorwaarde van effectieve terugkeer, haar OCMW-ondervoorzitter Marco Laenens (N-VA, ex-Open VLD) zou die koppeling wél genegen zijn. En als het wettelijk niet kan, is het nog altijd een uitgelezen kans om dan maar de pijlen te richten op het falend terugkeerbeleid van de federale regering.

 

Liesbeth Homans stoort zich intussen niet aan haar reputatie van Iron Lady (waarover een boek op komst is, nvdr.). Liesbeth Homans (in De Zondag): “Men doet alsof Margaret Tatcher de vreselijkste figuur in de wereldgeschiedenis was. Die vrouw heeft ook goede dingen gedaan.” Heeft ze soms de thee gezet voor haar echtgenoot?

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: bracke, homans, confederalisme, sociaal, antwerpen |  Facebook | | |  Print

19-01-14

JONGE BLOGGERS WEERLEGGEN NEOLIBERALE PRIETPRAAT

Het was weer kiezen deze week. Zouden we donderdag voortborduren op de column van Marc Reynebeau Reken je rijk, met meer info van de bloggers Matthias Somers en Andreas Tirez die gaten zagen in respectievelijk de redenering van Lorin Parys (ex-Open VLD, nu N-VA) over armoedecijfers bij ons en in de Verenigde Staten, en een studie van de denktank Itinera over belastingen en wat we ervoor in ruil krijgen? Of zouden we berichten over een slachtoffer van Gouden Dageraad-geweld die asiel zoekt in ons land en onthullende foto’s van Gouden Dageraad? Zouden we zaterdag iets publiceren over de eerste actie van de Vlaamse Verdedigings Liga (zes actievoerders en drie ramptoeristen die toekijken), of over de personeelsverschuivingen bij het VB? Het werd twee keer het laatste. Maar zie: dit weekend zet De Standaard opnieuw de spots op de bloggers Matthias Somers (29 j., vooraan op de foto) en Andreas Tirez (36 j., achteraan op de foto).

 

Matthias Somers, overdag aan de slag op de studiedienst van het ACV, ontkrachtte de basisstelling van ‘blauw konijn en De Standaard-columnist Lorin Parys. De armoedecijfers in België en de VS zijn helemaal niet “grosso modo hetzelfde”. “Integendeel, afhankelijk van welke berekening je gebruikt is er een verschil van bijna tien procent of zelfs meer. Dat is geen detail. Parys zou zijn fout beter toegeven.” Maar dat deed hij niet in zijn tweede column over de kwestie. Integendeel. Het voornaamste tegenargument van Lorin Parys was dat Matthias Somers…bij het ACV werkt. Versta: zijn cijfers zijn verdacht. Parys is al goed in de leer gegaan bij Peter Dedecker en andere N-VA’ers.

 

Matthias Somers: “Ik heb, in tegenstelling tot Parys, nochtans wel gezegd waar mijn cijfers vandaan kwamen. Als hij het er niet mee eens is, zou hij beter uitleggen waarom. (…) Ik heb hem in het verleden nog eens aangepakt over een column, omdat hij ook toen met verkeerde armoedecijfers uitpakte. Alleen volhardt hij in de boosheid. Jammer.” Andreas Tirez: “Dat Lorin over het ACV begon, is de man spelen, niet de bal.” Matthias Somers: “De vergissing van Parys was natuurlijk wel tekenend. Zijn punt was: de Amerikanen geven minder uit aan hun sociaal systeem, en toch is de armoede er even groot. Conclusie: waarom zouden wij dat veel flexibeler systeem, met minder bescherming, dan niet overnemen? Hij wil natuurlijk ook zo’n superliberale samenleving. Wel, daar ben ik het compleet mee oneens.”

 

Andreas Tirez gooide zich op een Itinera-studie. Andreas Tirez: “Mijn nieuwsgierigheid werd geprikkeld door hun boude stelling. We betalen te veel aan de overheid en we krijgen er te weinig voor terug. Ze beweerden dat de fiscale kloof met de buurlanden tot 6.200 euro per gezin bedraagt. Maar als je dan eens in dat materiaal duikt, zie je meteen dat er toch wel wat rarigheden in zitten. Ze vergelijken onze inkomsten met de vier buurlanden, maar onze uitgaven met de vier buurlanden plús Denemarken en Zweden. Dat rammelt methodologisch. En dat was niet het enige gebrek.” Terwijl Itinera de schijn wekt dat bij hen slimme koppen werken.

 

Andreas Tirez: “Ik ga geen poging doen om in hun hoofd te kijken. Ik stel wel vast dat ze erg ontoereikend hebben gereageerd. Ze hebben een paar dingen aangepast, maar ze hebben ten gronde niet geantwoord. Wel, dat doet hun geloofwaardigheid geen deugd.” Itinera spreekt als een Koning Eenoog. Andreas Tirez: “Wie heeft er nu eigenlijk gereageerd op de studie van Itinera? Eén blogger en De Wereld Morgen, dat was het. Daar is de traditionele journalistiek tekortgeschoten. Het is nochtans simpel zo’n studie te doorprikken. Je moet er niet eens economie voor gestudeerd hebben. Maar omdat het zo weinig gebeurt, permitteren mensen, of denktanks, zich meer.”

 

We gaan hier niet het hele interview in De Standaard herhalen, maar toch nog een paar frisse gedachten. Andreas Tirez: “Er wordt te makkelijk gezegd dat België niet werkt, bijvoorbeeld door te verwijzen naar onze hoge staatsschuld. Nochtans hebben we die, binnen het Belgisch kader, teruggedrongen van 134 procent in 1993 tot 84 procent in 2007. Om die prestatie worden we internationaal geprezen. En toch wordt de schuld als argument tégen België gebruikt, onder meer door Siegfried Bracke.”

 

Matthias Somers stoort zich “aan de gedachte dat de criminaliteit in Brussel abnormaal hoog zou zijn. Zelfs na die schietpartij aan de Ninoofse Poort van twee weken geleden deed niemand de moeite om eens te gaan kijken hoe het nu écht zit. Ik heb gemeld dat er in het arrondissement Brussel in 2012 op 1.167.000 inwoners precies 144 gevallen van moord en doodslag waren. In het arrondissement Antwerpen, met 1.010.000 inwoners, waren er 174 gevallen. Die cijfers komen van de federale politie. Mijn boodschap was niet: alles loopt fantastisch in Brussel. Alleen hebben de feiten nog wel hun rechten.” Andreas Tirez: “Als Matthias gelijk heeft, is dat opmerkelijk. Dan wil dat zeggen dat we een week over het verkeerde onderwerp hebben gediscussieerd.”

 

En dan nog een laatste: besparingen bij de overheidsuitgaven (waar Tirez als volbloed liberaal een voorstander van is, al ziet hij er wel de moeilijkheden mee; Somers heeft het er lastiger mee). Andreas Tirez: “De N-VA wil de nominale uitgaven van de overheid vijf jaar bevriezen. Dat is totaal irrealistisch. Open VLD pleit voor een reële bevriezing van de overheidsuitgaven. Dat is, omdat je dan de inflatie meerekent, al iets realistischer. Maar zelfs dan wordt het nog heel moeilijk. (…) Iedereen denkt dat er veel geld te halen valt in de werkloosheidsuitgaven. Wel, dat klopt niet. De grote middelen zitten in de pensioenen en in de gezondheidszorg. Niet zo makkelijk om daar geld te vinden. En dus zal je het moeten halen bij de ambtenaren. Volgens mijn conclusie (...) moet je dan op vijf jaar tijd 17 procent reëel besparen op de verloning van ambtenaren. Dat is immens veel. En in het N-VA-scenario is het nog véél meer.”

 

Matthias Somers en Andreas Tirez, jonge honden die de gevestigde opiniemakers het nakijken geven. Matthias Somers: “Ik zou veel meer kunnen schrijven, indien ik minder in de kroeg zou hangen.” Andreas Tirez: “Gemiddeld kijken mensen zo’n twintig uur per week televisie. Dat is een halftijdse job. (lacht) Als je dat niet doet, heb je een pak meer tijd (om zaken te onderzoeken en desgevallend te weerleggen).”

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: sociaal, media, actie, vlaamse verdedigings liga |  Facebook | | |  Print

10-01-14

DE WEEK IN ZEVEN CITATEN (EN EENTJE EXTRA)

“Toch raar als de gastheer het feest verlaat vooraleer het afgelopen is”, merkte deze week een Borgerhoutenaar op in een lezersbrief in Gazet van Antwerpen. Maar inderdaad, Bart De Wever kon niet tot het einde op de nieuwjaarsreceptie op de Antwerpse Grote Markt blijven omdat hij nog een ei kwijt moest in de studio van VTM-Nieuws in Vilvoorde. Niet dat de N-VA anders het nieuws niet zou halen. Bij de collega’s van de VRT was tezelfdertijd N-VA-ondervoorzitter Ben Weyts om als eerste punt in het middagnieuws te klagen dat de staatsambtenaren nauwelijks geëvalueerd worden “en dus vrij spel hebben”. Het jaar is goed begonnen voor de N-VA, maar er zijn ook al blijken van warme solidariteit (foto).

 

“De mensen zijn over het algemeen nog een stuk agressiever, intoleranter, brutaler, egoïstischer en meer opgefokt geworden dan voordien.” Paul Schyvens, nochtans als bezieler van De Roma een positief ingestelde Antwerpenaar, kijkt terug op 2013. (Gazet van Antwerpen, 3 januari 2014)

 

“Het is niet goed voor de openbare veiligheid en het veiligheidsgevoel van de Merchtemnaars. Indien nodig sturen we ze via politiebegeleiding en met een waterkanon terug van waar ze komen.” Eddie De Block, burgemeester van Merchtem en broer van staatssecretaris Maggie De Block, verwittigt de Afghanen die op een voettocht van Brussel naar Gent morgen wilden overnachten in Merchtem. Bij het OCMW van Merchtem kunnen ze ook al niet op begrip rekenen. “Dit is het zoveelste trucje om media-aandacht te krijgen”, zegt Julie Asselman, OCMW-voorzitster en… dochter van Maggie De Block. In Gent krijgen de Afghanen een hartelijker onthaal (foto). (Het Nieuwsblad, 3 januari 2014)

 

“Dat stijl in vele vormen komt, blijkt uit de belofte ook dit jaar ‘een stijlvolle herdenking’ te houden.” De IJzerwake vraagt in een brief aan de gemeenten uit de Westhoek om steun. “Historisch ontvingen wij de eerste morele en materiële steun van radicale Vlamingen en hun politieke vertegenwoordigers, maar de IJzerwake was nooit een manifestatie van één politieke partij of organisatie”, staat nog in de brief. Voor het tellen van het aantal (ex-) mandatarissen en personeelsleden van het VB in de Algemene Vergadering van de IJzerwake hebben we anders alle vingers van onze twee handen nodig. De Standaard is verbaasd over wat men bij de IJzerwake “een stijlvolle herdenking” noemt. (De Standaard, 6 januari 2013)

 

“Ben Weyts onderstreept nog maar eens dat zijn uitspraken vooral gebaseerd zijn op onkunde. Als hij het nog eens heeft over onverantwoorde transfers hoop ik dat hij dan zijn eigen wedde niet vergeet te vermelden.” Jean Van ’t Schip uit Olen reageert in een lezersbrief op N-VA-ondervoorzitter Ben Weyts die klaagt dat vele staatsambtenaren nog niet geëvalueerd zijn. Op 1 januari 2014 is een nieuw evaluatiesysteem ingevoerd. (Gazet van Antwerpen, 6 januari 2013)

 

“Eén van de belangrijkste besparingen op de sociale uitgaven door de regering Di Rupo I is de versnelde degressiviteit van de werkloosheidsuitkeringen. Die maatregel, die de N-VA eerder 'een druppel op een hete plaat' noemde, moest zo'n 131 miljoen euro aan besparingen opleveren. Daardoor leiden 150.000 werklozen een inkomensverlies van 12 tot 42 procent. Naar schatting bijna 100.000 werklozen zullen door deze maatregel onder de armoedegrens geduwd worden. Dat is nog klein bier in vergelijking met de 15 miljard aan besparingen die De Wever vooropstelt.” “Als er in ons land 3 miljoen mensen afhankelijk zijn van een uitkering, dan moeten zij elk jaarlijks 5.000 euro inleveren om aan een besparing van 15 miljard te komen. Geen sociaal bloedbad?”, weet Koen Hostyn nog. Zijn boek over het Vlaanderen van De Wever verschijnt begin maart, maar de Facebook-pagina Het Vlaanderen van De Wever is er nu al. (Knack online, 7 januari 2014)

 

“De N-VA vindt dat onze politici ‘alle registers moeten openzetten om ondernemerschap aan te moedigen’. Dat klinkt mooi, maar is ondernemerschap de enige maatstaf voor welvaart en welzijn in het Vlaanderen van morgen? Waar die ‘registers’ op deze aardkloot ongeremd openstaan, grijnst van achter iedere straatsteen de sociale miserie. Een brede volkspartij die incontournable wil zijn, heeft best een dasboard voor ogen waar naast groei en geld ook werkzekerheid en solidariteit op af te lezen vallen.” Zelfs bij ’t Pallieterke vinden ze de eenzijdige kijk van de N-VA nefast. (’t Pallieterke, 8 januari 2014)

 

“Nog nooit heeft iemand mij gevraagd ‘afstand te nemen’ van Hans Van Temsche noch van Anders Breivik noch van de meer dan achthonderd racistische moorden die conform recente analyses van het Bundeskriminalambt in het herenigde Duitsland werden gepleegd. De moslimexecutieve in ons land daarentegen zegt al maanden dat Sharia4Belgium gevaarlijke clowns zijn waarvan ze zich distantieert. (…) Toch haalt hij willens nillens nog eens de grote woorden boven – (…) “Ik roep de moslims op duidelijker afstand te nemen van terrorisme” en “Ze bijten in de hand die hen altijd heeft gevoed” – omdat hij weet dat hij daarmee het wij-zij-denken van een bepaald electoraat bedient.” Benoit Lannoo, bestuurslid van CD&V-Antwerpen, is het gepolariseer van Bart De Wever beu. “Hij verwoordt gevoelens die heel sterk leven bij onze achterban”, zegt Vlaams parlementslid en gemeenteraadsfractieleidster Caroline Bastiaens. Ook CD&V-voorzitster Ariane Van Dooren is het volledig eens met Benoit Lannoo. (deredactie.be, 8 januari 2014)

 

“Wij zijn de vaders van de GAS-boetes.” Gerolf Annemans eist het vaderschap voor de GAS-boetes op voor het VB. Wel herkent hij zijn kind niet meer in zoals de GAS-boetes nu toegepast worden. (StampMedia, 8 januari 2014 – ook interessant om Annemans over sociaal-economische thema’s te lezen)

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: citaten, merchtem, gent, actie, ijzerwake, weyts, sociaal, de wever, gas-boetes |  Facebook | | |  Print

29-12-13

MOETEN ER NOG KROKETTEN ZIJN ?

Bart De Wever is, ondanks zijn dubbele functie als Antwerps burgemeester en N-VA-voorzitter, dezer dagen weer beschikbaar voor alle media. Zowel voor de Vlamingen die naar VTM kijken als voor de zakenlui die De Tijd lezen.

 

VTM zendt dezer eindejaarsdagen Zijn er nog kroketten? uit, een VTM-programma met Jonas Van Geel als lachebek-van-dienst in een programma dat het midden houdt tussen een luchtig jaaroverzicht en een quiz. Hugo Camps gruwt ervan: “Debieler dan Zijn er nog kroketten? kan een tv-programma niet zijn”. Wijzelf hebben, als doorgaans niet-VTM-kijker, naar de drie afleveringen tot nu toe gekeken en alleen de laatste (met Herman Brusselmans en weervrouw Jill Peeters als gasten, nvdr.) vonden wij maar niets. Donderdag waren Bart De Wever (r. foto 1) en Sien Eggers de gasten naast de vaste panelleden Nathalie Meskens (l. foto 1) en Dimitri Leue. Voor Bart De Wever de aanleiding voor een eindeloze reeks flauwe grappen. Wat dan weer aanleiding was voor een aantal krantenartikels. Niet dat hij flauwe grappen maakte, maar De Wever staat scherp (titel van Het Laatste Nieuws vrijdag), Wat nu met die kroketten? (titel van Gazet van Antwerpen gisteren, Bart De Wever won 52 zakken kroketten maar eet zelf geen kroketten meer).

 

In zakenkrant De Tijd mocht Bart De Wever gisteren dan weer op de voorpagina de Open VLD aanvallen over Bpost-baas Johnny Thijs (foto 2) die struikelt over de bijna-halvering van zijn wedde, nog altijd goed voor 650.000 euro oftewel 52.000 euro per maand. Bart De Wever: “Na de excuses voor de pestbelastingen zal Open VLD-voorzitster Gwendolyn Rutten zich nog eens mogen verontschuldigen voor het pestbeleid tegenover Thijs. Excuses zouden op hun plaats zijn, want er zijn grenzen aan hoe je een mens kan vernederen.” Over de 19.000 arbeidsplaatsen (waarvan 11.000 postbodes) die onder Johnny Thijs weg zijn, de 662 postkantoren die onder zijn beleid gesloten zijn, de postpunten die minder service bieden en waarvan een aantal intussen er de brui aan hebben gegeven… daar  hebben we Bart De Wever geen kritiek op horen leveren.

 

Over het salaris dat Thijs dan wel moet krijgen, laat de N-VA-voorzitter zich niet uit. “Ik moet niet bepalen hoeveel dat is. Dat is aan de raad van bestuur van Bpost en het remuneratiecomité.” Volgens De Tijd leverde Johnny Thijs in de periode dat hij aan het hoofd van Bpost stond de Belgische staat 800 miljoen euro aan dividenden op. En nu wordt zijn wedde gehalveerd. Bart De Wever: “Zo ga je toch niet om met een man die zo’n sterk parcours heeft gelopen? Hij is afgeschilderd als een poenschepper.” Is een man met een jaarwedde van 1.100.000 euro dan geen poenschepper, los van de dividenden die hij de Belgische staat opleverde door alsmaar op postpersoneel en -infrastructuur te saneren?

 

Toen hij zelf aantrad als Antwerps burgemeester was Bart De Wever anders best wel wantrouwig voor de hoge wedden die aan de top van de verzelfstandigde bedrijven rond het stadsbestuur uitbetaald worden. Op zijn eerste werkdag op het Antwerps stadhuis bestelde Bart De Wever bij het onderzoeks- en adviesbureau Hay Group een studie die antwoord moest bieden op drie vragen over de hoogte van de wedden en bonussen van de topambtenaren en bedrijfsleiders. Sindsdien is niets meer gehoord over deze studie. Waarom? De resultaten van een andere studie – wat kan uitgespaard worden aan overheadkosten, een studie voor het business consultingbureau Möbius – zijn wel bekend geworden: er zouden maximaal 412 jobs mee uitgespaard kunnen worden terwijl er van het nieuwe stadsbestuur 1.420 jobs weg moeten.

 

Over het concrete loon voor de topman van Bpost wil Bart De Wever zich niet uitspreken, maar over de toplonen bij de stad en de met haar verwante overheidsbedrijven zouden Bart De Wever en finaal de gemeenteraad zich wel eens mogen uitspreken. Waarom gebeurt dit niet? Om de pil niet nog erger te maken voor het stadspersoneel dat zijn collega’s niet ziet vervangen worden bij pensionering of einde van contract? Omdat men de topambtenaren nodig heeft om het saneringsbeleid door te drukken, en zeker wanneer een flink deel van de topambtenaren al naar betere oorden vertrokken is?

 

Elio Di Rupo – het is niet Bart De Wevers beste vriend, maar daarom is hij nog niet onverstandig – zegt dit weekend in Het Laatste Nieuws dat je van toppolitici mag verwachten dat ze vermijden zelf spanningen te creëren in de samenleving. “Toch is het precies dat wat sommigen zo gretig doen met hun petites phrases.” Elio Di Rupo zegt dit in het kader van een vraag over Liesbeth Homans’ uitspraak over de relativiteit van racisme, maar de opmerking van de premier is al evenzeer van toepassing op Liesbeth Homans’ grote vriend Bart De Wever. Schoenmaker blij bij de leest. In plaats van een andere partij op te jutten over een aangelegenheid waarover je zelf geen duidelijkheid wil scheppen, zorg eerst voor duidelijkheid over je eigen zaken.

 

En als het gaat over de manier waarop Johnny Thijs het volgend loon voor de topman van Bpost vernam (in verhouding nog altijd veel meer dan wat in vergelijkbare bedrijven in Nederland en Frankrijk wordt uitbetaald), dan heeft Bart De Wever ook geen lessen uit te delen. Het personeel van het opgedoekte Autonoom Gemeentebedrijf Stadsplanning mocht voorstellen indienen voor een reorganisatie van hun dienst, maar waar het stadsbestuur zich concreet aan stoorde bij AG Stadsplanning vernam het personeel nooit. Het personeel van het eveneens opgedoekte Gemeentelijk Autonoom Parkeerbedrijf Antwerpen vernam het einde van hun bedrijf ook maar vlak voor het op een persconferentie wereldkundig werd gemaakt.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: sociaal, de wever, antwerpen |  Facebook | | |  Print

28-12-13

DE BEELDEN VAN HET JAAR. EN DE HYPOCRISIE VAN HET JAAR

Zowel Het Laatste Nieuws als De Standaard publiceren vandaag een jaaroverzicht in beelden. “Het woord is wind, het beeld regeert”, schreef Tom Lanoye deze week nog in zijn kerstessay in De Standaard.

 

Chef-economie van De Standaard Ruben Mooijman koos foto 1 als zijn foto van het jaar. Ruben Mooijman: “Zodra ik deze foto zag, wist ik dat het mijn 'Foto van het Jaar' zou worden. Ook al was 2013 toen nog niet eens halverwege. Het beeld toont twee slachtoffers van de ingestorte textielfabriek in Bangladesh, die elkaar in het aangezicht van de dood omhelsden. De foto heeft alles wat een goede nieuwsfoto moet hebben: hij is tegelijk poëtisch, dieptragisch en schokkend. Dit zijn geen anonieme slachtoffers, maar mensen die zelfs na hun dood nog emoties lijken te tonen.” Een dik half jaar na deze foto, van 24 april 2013, is naar verluidt nog maar weinig veranderd aan de arbeidsomstandigheden in de textielfabrieken in Bangladesh.

 

Buitenland wordt vlug binnenland, en zelfs eigen stad. Het Antwerps stadspersoneel zal het de volgende jaren met 1.420 mensen minder moeten stellen, maar een aantal onder hen zal zichtbaarder in beeld komen. Het personeel in de bibliotheken (foto 2: Permeke-bibliotheek) zal voortaan ‘imagokledij’ dragen. Om diverse redenen was er daar ongenoegen over bij het personeel, en het verbeterde er niet op toen men zag dat op de T-shirts en hesjes, die gepast werden om de juiste maten te kunnen bestellen, het label ‘Made in Bangladesh’ werd opgemerkt. De kans dat kledij uit Bangladesh in correcte omstandigheden is gemaakt is niet onbestaande, maar is wel bijzonder klein.

 

Antwerpen is sinds 31 januari 2006 fairtrade gemeente, maar dat is een titel die de stad onder het vorige bestuur kreeg. Heeft de dienst die moet waken over het fairtrade-gehalte van de stad de jongste aankoop onderzocht? De vakbondsleiding wilde niet of amper de aankoop van de imagokledij ter discussie stellen, en al helemaal niet dat de gewraakte T-shirts en hesjes in Bangladesh gemaakt zijn. Voor geen enkele vakbond is dat goed te praten, en al zeker niet ACV-OD vermits in het ACW-huis waartoe deze vakbond behoort actief de Schone Kleren-campagne gesteund wordt. Ieder diertje zijn pleziertje binnen het ACW, maar zo komt het nooit goed. Bij ons niet, en in Bangladesh ook niet.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: sociaal, bangladesh, antwerpen |  Facebook | | |  Print

28-11-13

JAMMEREN OF AANPAKKEN ?

Het was een heerlijke cartoon van ZAK, gisteren in De Morgen (foto). Er mag wel eens gelachen worden met het als problematisch voorstellen van de meningen die gevraagd werden voor de Vlaamse Migratie- en Integratiemonitor. De monitor schetst uitgebreid de leefsituatie van de allochtonen in Vlaanderen, maar de pers pikt uit de monitor vooral slechts de mening van de Vlamingen over allochtonen. Het is veelzeggend over hoe de Vlaamse pers omgaat met allochtonen.

 

De Morgen kon de resultaten als eerste inkijken en kopte op haar voorpagina Helft Vlamingen houdt niet van migranten. Daarbij ook nog drie cijfers: 40 % vindt dat moslims een bedreiging zijn voor onze cultuur, 45 % wil alleen mensen van Belgische afkomst in de wijk, 47 % gelooft dat migranten komen profiteren van de sociale zekerheid. Het zijn inderdaad geen cijfers om vrolijk van te worden, en Het Laatste Nieuws bijvoorbeeld herhaalde gisteren deze cijfers en voegde er nog een aan toe: 51 % heeft nooit contact met een allochtoon. In dezelfde tabel als waar men de cijfers uit geplukt heeft over moslims als bedreiging voor onze cultuur en migranten die komen profiteren van de sociale zekerheid, staat als eerste resultaat dat 47 % van de bevraagden vindt dat de aanwezigheid van verschillende culturen een verrijking is van onze samenleving. Kranten vermelden het terloops wel, maar geen enkele krant die het in the picture zet zoals de andere cijfers.

 

Als de helft van de Vlamingen nooit in contact komt met allochtonen is dat een probleem, zeker als de media en bepaalde politieke partijen doorgaans tot steevast migratie als negatief voorstellen. Maar kan je het mensen kwalijk nemen dat ze geen contact hebben met allochtonen? Wat als er geen allochtonen, in de betekenis van Marokkanen, Turken enzomeer, in je onmiddellijke buurt wonen? En legt iedereen zijn of haar intiemste zielenroerselen wél voor aan de Vlaamse buur of kruidenier? De krantenwinkel van schrijver dezes wordt uitgebaat door een Pakistaanse familie. Formeel hebben we dus dagelijks contact met allochtonen, maar is dat écht contact dat verdergaat dan het praatje over het weer? En moet daar trouwens alles bloot gelegd worden? 

 

Relevanter dan al die meningen, contacten en meningen over contacten, is óf allochtonen in gelijke mate kans hebben op werk. Met als bijkomend nut dat relaties tussen autochtonen en allochtonen hier op een veel natuurlijker wijze kunnen gebeuren. De tewerkstelling van niet-EU-burgers ligt 30 % lager dan bij de Belgen. Waaraan ligt dat, en wat is er aan te verhelpen? Maar liefst 49 % van de niet-EU-burgers leeft in een woning met serieuze kwaliteitsgebreken tegenover 22 % van de Belgen. Waarom ligt daar blijkbaar niemand van wakker? In het algemeen secundair onderwijs, het technisch, het buitengewoon en het beroeps secundair onderwijs zijn er opmerkelijke verschillen in aandeel allochtone leerlingen. Hebben die leerlingen allen een natuurlijke aanleg om, of worden ze nog altijd al te gemakkelijk naar bepaalde richtingen gedraineerd?

 

Dát zijn enkele van de vragen die schreeuwen om een antwoord, en minder de jammerlijke vaststelling dat er nog altijd een mentale kloof is na vijftig jaar migratie. Iedereen hoort gelijke rechten, gelijke kansen en gelijke plichten te hebben. Als daar al eens werk van zou gemaakt worden…

 

·         Lees ook: Helft Vlamingen houdt niet van andere Vlamingen

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: sociaal, migratie |  Facebook | | |  Print

30-10-13

MEER DAN EEN VOORTAND KWIJT MET DE N-VA

Vanaf vandaag zijn de congresteksten van de N-VA hier te vinden. De persconferentie maandag was vooral veel show: wat lekkers voorschotelen aan de journalisten, wie gaat nadien nog zeuren over de precieze teksten? En duidelijk maken dat het V-teken, internationaal bekend als het vredesteken, voortaan staat voor de drie V’s waarmee de N-VA geassocieerd wil worden: Verandering Voor Vooruitgang. Dat het jongetje op de N-VA-affiche een voortand mist, is allicht symbolisch voor wat de N-VA voorts wil. Wie voor het N-VA-programma kiest, verliest de automatische koppeling van de lonen aan de index, verliest een degelijke openbare dienstverlening, verliest na enige tijd werkloosheidsuitkering…

 

De N-VA wil de “belasting op loon verlagen tot 40 procent”. Het was de eerste titel die we in de media zagen opduiken na de N-VA-persconferentie. Nu bedraagt die belastingsvoet volgens de N-VA 50 procent. In een eerste reactie merkt Koen Hostyn op dat volgens een studie van professor André De Coster, gepubliceerd in april dit jaar, slechts 12,5 procent van alle belastingplichtigen de maximumheffing van 50 procent op hun netto belastbaar inkomen betaalde. Het is niet de enige dubieuze voorstelling van zaken door de N-VA. Op zijn Facebook-pagina merkt Koen Hostyn op dat de N-VA Vlaanderen voorstelt als een regio met 4,5 procent werklozen, terwijl het volgens de jongste VDAB-cijfers 7,96 procent oftewel bijna dubbel zoveel is. Wie gelooft deze mensen nog?

 

Tweede reden om sceptisch te zijn over de Goed nieuws-show van de N-VA is dat de N-VA veel beloftes doet (verlaging van de vennootschapsbelasting van 33,99 naar 27,13 procent, verlaging van de werkgeversbijdrage bij de lonen van 34 naar 29 procent…) maar dit ergens gecompenseerd moet worden. “De voorgestelde (…) maatregelen kosten in elk geval miljarden en gisteren werd alvast niet duidelijk waar dat geld vandaan moet komen”, merkt Het Nieuwsblad op. “Zwaar snijden in het overheidsapparaat klinkt goed, maar als puntje bij paaltje komt, moet je wel duidelijk maken waar je wil snijden. En welke gevolgen dat heeft voor de gezondheidszorg, sociale uitgaven, dienstverlening… De idee dat er ergens een overheidsapparaat bestaat dat je kan schrappen zonder dat iemand het voelt, zou snel een illusie kunnen blijken te zijn.”

 

Derde reden om kritisch te zijn bij de fata morgana van de N-VA is dat de partij wel allerlei veranderingen noodzakelijk acht (zowat de enige bevoegdheden voor de federale staat zouden defensie en de asielzoekers zijn), maar in haar sociaal-economisch programma zwijgt over de bevoegdheden die Vlaanderen nu al heeft. Wat met het onderwijs en met cultuur? Wat met de zorg voor ouderen, jongeren of gehandicapten? Zaken die nu al Vlaamse bevoegdheden zijn en niet op een bevredigende manier bestuurd worden. Over mobiliteit klinkt het dat de verkeerscode volledig moet geregionaliseerd worden en de NMBS deels moet geprivatiseerd worden. Maar wordt Vlaanderen daar beter van? Buitenlandse voorbeelden tonen aan dat privatisering van spoorwegen leidt tot meer ongelukken.

 

De persconferentie maandag bevestigde wel dat de N-VA de liberalen langs rechts voorbijsteekt. “De fiere Vlaamse leeuw klauwt blauw”, noteerde Het Laatste Nieuws. “Niet alleen sociaal-economisch, ook maatschappelijk. Migratie, asiel, justitie, politie: N-VA is copy paste Open VLD en vice versa.” Maar dan wel, schrijft De Standaard, “de VLD van Guy Verhofstadt van de jaren negentig”.  Dat is de periode van de Burgermanifesten die nu zelfs Guy Verhofstadt te extreem vindt. Als de Vlaming goedgelovig is, gaan we terug naar deze tijden. Het ontwaken zal hard zijn.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: n-va, sociaal |  Facebook | | |  Print

N-VA-VOORSTEL: “DE WINST IS WEL ERG ONGELIJK VERDEELD”

Het N-VA-voorstel om de personenbelasting te verlagen kost Vlaanderen in een eerste fase 812 miljoen euro. Nadien loopt dat op tot 1,15 miljard. Dat berekende de in het artikel hierboven al genoemde professor economie André Decoster (foto, KU Leuven). Opvallend is vooral het verschil in impact voor arm en rijk. “De winst is wel erg ongelijk verdeeld”, schrijft André Decoster.

 

In aanloop naar de verkiezingen stelt N-VA voor om de personenbelasting te verlagen. In twee fases wordt de 40 procent-schijf daarbij verbreed, zodat enkel grootverdieners nog tegen vijftig procent worden belast. Aan de hand van een uitgebreid simulatiemodel ging Decoster na wat de impact zou zijn voor arm en rijk. Zoals verwacht zorgt het voorstel voor een belastingverlaging in alle decielen dus bij alle groepen ingedeeld per 10 procent van arm naar rijk. Een gemiddeld gezin wint in eerste instantie 40 euro per maand, nadien 58 euro.

 

De winst is echter erg ongelijk verdeeld. “Het zijn voornamelijk de rijkere gezinnen in Vlaanderen (de hogere decielen) die winnen bij dit voorstel”, aldus Decoster. De rijkste tien procent bespaart in eerste instantie immers 106 euro per maand, terwijl de armste tien procent slechts 1 euro extra overhoudt. In de tweede fase van het N-VA voorstel loopt de bonus voor de rijksten op tot 200 euro per maand, terwijl dat voor de armste tien procent 1 euro blijft. In de praktijk wordt het voor de minst rijken een achteruitgang, want om de belastingverlaging te compenseren zal de openbare dienstverlening verminderd worden of meer gaan kosten voor de burger.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: n-va, sociaal |  Facebook | | |  Print

21-10-13

N-VA-PARTIJRAADLID: WEG OM SOCIAAL-ECONOMISCH PROGRAMMA

Nick Mouton, lid van de N-VA-partijraad en van de commissie die het N-VA-congres over het confederalisme begin volgend jaar voorbereidt, voormalig N-VA-schepen en parlementair medewerker, en N-VA-gemeenteraadsfractieleider in Lovendegem, is niet langer N-VA-lid uit onvrede over de sociaal-economische koers van de partij. Hij is/was lid van de N-VA van bij het ontstaan van de N-VA in 2001.

 

Lees hier het artikel dat Koen Hostyn er over schreef. Koen Hostyn bereidt een boek voor over het sociaal-economisch programma van de N-VA. Lees hier de motivering van Nick Mouton voor zijn ontslag. (Foto: Bart De Wever samen met Nick Mouton in 2006)

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: nieuwe-vlaamse ambras, sociaal, lovendegem, mouton |  Facebook | | |  Print

20-10-13

SAMEN IN DE WACHTRIJ... VOOR DE VERANDERING

Onder Patrick Janssens als burgemeester was het al de gewoonte dat bij het begin van de maandelijkse gemeenteraadszitting in Antwerpen actie gevoerd wordt. Onder Bart De Wever is het niet anders.

 

Morgen is het weer zover. Dan wordt actie gevoerd omdat men wacht op… de verandering. Sociale verandering. Op repressief vlak hebben we in Antwerpen al verandering gezien: van een samenscholingsverbod in Borgerhout voor een sms die niemand gezien heeft, tot de ‘war on drugs’ die volgens Belgische en internationale experts hopeloos is als vooral de nadruk ligt op de repressieve aanpak. Maar sociale verandering, buiten de afbouw van subsidies voor een aantal sociale organisaties?

 

Voorbije woensdag nog zei de Antwerpse schepen voor woonbeleid Liesbeth Homans dat er 13.000 mensen zijn die op een wachtlijst voor een sociale woning staan (versta: 13.000 aanvragen zijn, het werkelijk aantal mensen achter dit cijfer is een veelvoud ervan, nvdr.) en dat  die wachtlijst..."alleen nog maar zal toenemen". Hebben we daar een schepen voor woonbeleid voor nodig? Met een wachttijd van drie tot negen jaar blijven duizenden families afhankelijk van de private woonmarkt waar de huurprijzen de voorbije vijf jaar met een kwart zijn gestegen. Vele gezinnen moeten een aanzienlijk deel van hun inkomen spenderen aan een veel te hoge huur en hebben het daarom moeilijk om de maand rond te komen.

 

Ook het plaatstekort inzake kinderopvang is toegenomen. De wachtlijsten voor kinderen in grote nood zijn in Antwerpen het hoogst van heel Vlaanderen. Het plaatstekort in het onderwijs is niet minder schrijnend. Overvolle klassen, containerklassen en andere noodoplossingen zijn schering en inslag. De stedelijke infrastructuur voor bos- en zeeklassen, van groot belang voor de sociaal zwakste scholieren, wordt gesloten met het excuus dat de schepen dan nieuwe schoolcontainers kan aankopen. Wat wordt het gezellig. Ben je ouder en hulpbehoevend, dan is het jaren wachten op een plaats in een aangepast rusthuis...

 

De rijken worden in Antwerpen daarentegen goed bediend. Diamantfraudeurs komen er belachelijk goedkoop vanaf met een minnelijke schikking; havenbedrijven werd een boete van drieënvijftig miljoen euro kwijtgescholden. Het staat in schril contrast met het lot van enkele werknemers van de stadsreinigingsdienst waarvan het ontslag op staande voet werd aangekondigd omdat ze een paar blikjes drank en wat fruit van een winkelier hadden aangenomen. Na protest van de vakbonden werd het ontslag ingetrokken, maar Bart De Wever maakte bij deze wel duidelijk waar je de sjoemelaars moet gaan zoeken.

 

Actievoerders willen een signaal geven. Zij zijn de wachtlijsten beu. Sociale problemen verdienen een onmiddellijke aanpak in plaats van uitstel tot ‘betere tijden’. Morgen is het verzamelen, om 19.00 uur aan het Antwerps stadhuis, voor het vormen van de eerste wachtrij… voor verandering.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, sociaal, actie |  Facebook | | |  Print

13-10-13

MANO MUNDO GEDWONGEN TE STOPPEN

In een van de weekendkranten vorige week gaf Bart De Wever toe dat het hem niet lukt elke dag ‘fundamenteel vrolijk’ te zijn, zoals hij zich nochtans had voorgenomen op de nieuwjaarsreceptie van de N-VA begin dit jaar. Met de jongste kiespeiling, die de N-VA katapulteert van hemelse hoogten naar een resultaat net onder het kiesresultaat bij de parlementsverkiezingen in 2010, zal het er niet op verbeterd zijn. Maar ook wij voelen ons niet echt vrolijk: Mano Mundo is er niet meer.

 

Twintig jaar lang was Mano Mundo in Boom begin mei de opener van het festivalseizoen, maar ook een festival waar gezelligheid gekoppeld werd aan muziek en bewustmaking. Gegroeid vanuit vrijwilligers in de Rupelstreek die een festival rond verdraagzaamheid op poten wilden zetten, werd de focus met de jaren verlegd naar ontwikkelingssamenwerking en duurzaamheid. Partners bij de organisatie waren het Antwerpse provinciebestuur, Wereldsolidariteit, 11.11.11, Vredeseilanden en vele vrijwilligers en kleinere organisaties. Dat het festival gratis toegankelijk was, zorgde in niet onbelangrijke mate mee voor het succes. Commerciële uitwassen konden zo vermeden worden, en anders dan bijvoorbeeld Tomorrowland, dat ook op het provinciaal domein van De Schorre plaatsvindt, werd publiek van jong tot oud aangetrokken door Mano Mundo.

 

Van 750 bezoekers in 1994 naar 10.000 bezoekers drie jaar later, groeide het festival door naar 80.000 bezoekers in 2003. Een hoog aantal bezoekers dat behouden bleef de daaropvolgende jaren, op enig verschil omwille van de weersomstandigheden na.  Het festival kreeg alles samen 300.000 euro subsidie die wegvallen door de keuzes die men maakt voor besparingen op federaal, Vlaams en provinciaal niveau. “Ontwikkelingssamenwerking, onze oudste sponsor goed voor 75.000 euro, is geschrapt”, legt provinciegedeputeerde en voorzitter van de vzw Mano Mundo Rik Röttiger uit. “Het decreet voor cultuurparticipatie, waar we 15.000 euro van kregen, is geschrapt”, en zo gaat dat in deze tijden maar door. Het festival betalend maken bleek geen optie: zowel omwille van de logistiek die dan ingezet moet worden om het terrein van De Schorre af te sluiten als omdat het indruist tegen de filosofie van Mano Mundo.

 

In een mededeling zegt de Raad van Bestuur van Mano Mundo: “Mano Mundo was altijd meer dan een festival, het was een beleving waarbij ook tientallen niet-gouvermentele en socio-culturele organisaties participeren in de organisatie. Meer dan duizend vrijwilligers stonden paraat om het festival en haar boodschap rond mondiale solidariteit mee uit te dragen. In deze optiek is er dan ook twintig jaar lang gekozen om het festival gratis te houden, de wereld is tenslotte van iedereen en niet enkel voor diegenen die het zich kunnen veroorloven.” Het provinciebestuur zegt bereid te zijn “sommen vrij te maken om de boodschap van verdraagzaamheid en culturele verscheidenheid in de kijker te zetten”, maar wil niet “een bricolage tot een festival dat maar een schijntje meer is van wat we hadden”. Overigens zijn de budgetbesprekingen bij de provincie Antwerpen nog niet rond, het is dan ook maar afwachten wat effectief beschikbaar blijft.

 

In het Antwerpse zijn er nog meer gratis festivals die deze zomer voor het laatst ingericht zijn (Casa Blanca, Hemiksem; Linkerwoofer, Antwerpen…) maar het stopzetten van Mano Mundo is dubbel spijtig. Hulde aan de duizenden vrijwilligers die zich de voorbije twintig jaar voor Mano Mundo hebben ingezet. Aan hen heeft het niet gelegen dat Mano Mundo nu sneuvelt. Mano Mundo was overigens ook een gelegenheid waar een centje kon bijverdiend worden: vrijwilligers die bonnen verkochten of drank bezorgden, en hun vrijwilligersvergoeding schonken aan bijvoorbeeld de scoutsvereniging waar zoon- en/of dochterlief naartoe gaat. Ook dat verdwijnt. Wie denkt dat schrappen in bijvoorbeeld ontwikkelingssamenwerking of culturele participatie niet zo erg is, verliest ook de kettingreactie uit het oog die dit meebrengt.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: sociaal, cultuur, actie |  Facebook | | |  Print

12-10-13

DE WEEK IN ZEVEN CITATEN (EN EENTJE EXTRA)

De Rode Duivels gaan naar Brazilië. Op vele plaatsen was er feest (foto: café Mombasa in Borgerhout), maar niet iedereen had gerekend op een overwinning voor de Belgen (zie verder).

 

“@AFF_Verzet Jullie komen ook nog aan de beurt, samen met Kef Kef en ander links, moslimpijpend krapuul!” Een twitteraar reageert emotioneel op ons twitterbericht dat de partijtop van ‘Gouden Dageraad’ is aangehouden. (Twitter, 3 oktober 2013)

 

“Is dit een belastingverhoging? Ludo Van Campenhout, schepen en voorzitter van Rio Link, noemt dat een semantische discussie. Maar wanneer de overheid de tarieven verhoogt voor diensten die ze aan de burger verleent, dan is dat een belastingverhoging. De burger betaalt meer omdat het stadsbestuur zijn beschikbare middelen liever wil investeren in veiligheid en andere prioriteiten.” In Antwerpen wordt de prijs voor het drinkwater drastisch verhoogd. Is dit een belastingverhoging? Schepen Ludo Van Campenhout (ex-Open VLD, nu N-VA) vindt dit “een semantische discussie”. Als het over de regering-Di Rupo gaat, heeft de N-VA minder taalkundige problemen. (Gazet van Antwerpen, 4 oktober 2013)

 

“In de storm rond het regenboog-T-shirt dacht ik dat ik op de Terzake-uitzending heel rationeel had gezegd waar het op stond, tot iemand me zei ‘Je was precies boos’. Toen ik de beelden bekeek op mijn iPad, schrok ik er zelf van. Niet wát ik zei, maar hóé ik het zei, die emotionele verbetenheid.” Bart De Wever denkt dat hij rationeel reageert, maar dat is niet altijd zo. (Nina, 5 oktober 2013)

 

“In de jaren vijftig had hij met zijn vriend twee ruiten gebroken van een café van Oostfronters op de Groenplaats. Met één kassei. Zijn maat is binnen een pintje gaan drinken, heeft de kassei opgeraakt en teruggebracht. Dan nam Rik die op en smeet de tweede ruit in. Hij vertelde het met trots.” Guillaume Van der Stighelen haalt herinneringen op over een onlangs overleden communist. (CittA, 5 oktober 2013)

 

“Structurele hervormingen kunnen zowel de invoering van mini-jobs betekenen (conservatief) als het invoeren van minimumlonen (progressief). Alleen bij het begrip 'herstelregering' zou de progressieve invulling beter blank blijven. Het systeem herstellen dat ons in de miserie heeft geholpen, is niet echt constructief. Progressieven kunnen dat begrip beter vervangen door het begrip transitieregering, een regering die echt werk maakt van de omslag naar een nieuw economisch paradigma dat ontdaan wordt van de vernietigende effecten van het model dat de N-VA wil herstellen.” Jan De Zutter hekelt termen als ‘een sociaaleconomische herstelregering’, ‘structurele hervormingen’, ‘verandering’ en ‘belastingregering Di Rupo’ die door de N-VA gelanceerd worden zonder concrete inhoud, en klakkeloos overgenomen worden door de media, waarna iedereen er een eigen invulling aan geeft en zo het kiezerspotentieel voor de N-VA vergroot. (Knack online, 8 oktober 2013)

 

“De censuur vindt zichzelf voortdurend opnieuw uit, zowel qua technische middelen als wat betreft de instanties die er zich aan bezondigen. Steeds vaker betreft het zelfs commerciële bedrijven waarvan niet duidelijk is in wiens opdracht ze handelen. Kijk naar YouTube. Vorige maand werd de trailer van Thank God It’s Friday, een Belgische documentaire van Jan Beddenoodts en Niel Iwens over het Israëlisch-Palestijnse conflict, verwijderd na een anonieme klacht. Hoezo? Wat gaat straks voor de bijl en welk verweer hebben we daartegen? De censuur wordt duidelijk diffuser maar daarom niet minder doeltreffend.” David Van Reybrouck, Tom Lanoye, Annelies Verbeke en Judith Vanistendael protesteren tegen censuur op de komende Boekenbeurs. (De Morgen, 9 oktober 2013)

 

“De meeste bazen zijn minder bezig met hun werknemers dan dat de werknemers bezig zijn met hun job. Medewerkers zijn niet meer dan één van de vele nummertjes in een door cijfers gedomineerde omgeving. Enkel de nodige beroepsernst en in sommige extreme gevallen zelfs liefde voor de job houden ons recht. Terwijl we gewoon snakken naar een blijk van erkenning, eerlijke feedback of, nu we toch aan het dromen zijn: een mooi compliment.” Voormalig VRT-presentatrice Erika Van Tielen verwoordt wat veel werknemers denken. (De Morgen, 10 oktober 2013)

 

“Kroatië/België. Pronostiek 1-1!” Filip Dewinter laat zich voor zijn voetbalpronostiek minder leiden door kennis van het voetbal dan door sympathie voor Kroatië en antipathie voor België. Fout, dus. Eerder twitterde Filip Dewinter dat hij "beetje jaloers!" is op Kroatië dat zich los scheurde uit Joegoslavië. Het uiteenvallen van Joegoslavië was na de Tweede Wereldoorlog een van de bloedigste conflicten op Europese bodem met 10.688 doden, 2.915 vermisten en 37.180 gewonden. (Twitter, 11 oktober 2013)

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: citaten, antwerpen, de wever, actie, n-va, sociaal, ewinter |  Facebook | | |  Print

03-10-13

BART SCHREEF EEN BRIEF

Bart De Wever schreef een brief. Neen, niet naar de Antwerpse stadskinderen die niet meer op bos- of zeeklas kunnen in Brecht, Kalmthout en Sint-Idesbald. Niet naar de koningsgezinde Sinjoren die hij schofferde door de afstandelijke houding waarmee hij Filip en Mathilde in Antwerpen ontving. Bart De Wever schreef een brief naar de ondernemers (foto).

 

Dertigduizend ondernemers kregen gisteren een brief van Bart De Wever in hun brievenbus. Waar hij de adressen vandaan haalde, is een interessante vraag. Wie verleende die hand- en spandienst? De brief leest als een verkiezingspamflet. “Rechtsonzekerheid, torenhoge fiscale lasten, een toenemende loonkostenhandicap, een steeds machtigere fiscus… Er waren makkelijkere tijden om te ondernemen”, zo opent de brief vol empathie. Er zijn Antwerpenaren die op minder empathie van hun burgemeester kunnen rekenen.

 

In de tweede paragraaf komt De Wever al aanzetten met “de belastingregering-Di Rupo”: “De overheid zou u dankbaar moeten zijn. Maar dankbaarheid toont de belastingregering-Di Rupo zelden. In plaats van alle middelen in te zetten om het ondernemersklimaat te verbeteren, bestraft de federale regering ondernemerschap.” Onder de kop De regering-Di Rupo zit in uw spaarpot wil De Wever “stilstaan bij de verhoging van de liquidatiebonus, een maatregel uit de vorige begrotingscontrole”.

 

Had Bart De Wever het te druk, of was zijn influisteraar wat te haastig? De liquidatiebonus is de winst die overblijft bij het stopzetten van een bedrijvigheid. Die liquidatiebonus wordt niet verhoogd. Dat zou al te mooi zijn. De belasting op die liquidatiebonus wordt van 10 % naar 25 % verhoogd. Een belasting van 10 % die ocharme op 25 % wordt gebracht. Als weddetrekkende betalen wij meer belastingen. Wouter Torfs van de gelijknamige schoenhandel zegt in dS Avond overigens wel begrip te hebben voor “de logica (…) om de roerende voorheffing te harmoniseren op 25 procent, ook voor de liquidatiebonus”.

 

Waar Wouter Torfs op wacht is “een deftige verlaging van de loonlasten die ging gekoppeld worden aan de verhoging van de lasten op kapitaal”, maar daar gaat het niet over in deze N-VA-brief aan de ondernemers. Die loonlastverlaging vermeldt De Wever maar terloops in de slotparagraaf van zijn brief. Waar Bart De Wever nog naar uithaalt, is de “fairness tax”. En passant en zonder uitleg, de minimale belasting (5,15 %) die nu opgelegd wordt aan vennootschappen die dividenden uitkeren en daar amper of geen belastingen op betalen als gevolg van de notionele intrestaftrek en overgedragen verliezen. 5,15 % belastingen: dat is teveel voor De Wever. Toch voor ondernemingen.

 

Er zijn uitzonderingen voorzien op de liquidatiebonus, maar omdat die een groter voordeel voor de betrokken ondernemingen combineren met een onmiddellijk financieel voordeel voor de regering, kleiner dan de normale belasting op de liquidatiebonus, is De Wever ook daar tegen. Want dat groter voordeel is er maar om “vandaag al de begroting (te) kunnen opsmukken”. Bart De Wever besluit zijn brief met: “De N-VA zal er alles aan doen om deze maatregel op alle mogelijke manieren aan te vechten.” Wat wordt dat “op alle mogelijke manieren”? Bart De Wever die in hongerstaking gaat tot de verhoogde belasting op de liquidatiebonus afgeschaft wordt?

 

Bart De Wever prijst ook nog dat er “een slankere overheid” moet komen. Zoals in Antwerpen waar 1.420 ambtenaren de volgende vijf jaren niet vervangen worden, wat onvermijdelijk gevolgen zal hebben op de dienstverlening. “In 2014 willen wij een federale regering die weer zin heeft én geeft om te ondernemen. Met alle respect en dank voor uw inzet”, besluit Bart De Wever. Voor de Antwerpse stadsambtenaren heeft Bart De Wever minder respect. Het niet vervangen van 1.420 Antwerpse ambtenaren klinkt alsof zij overbodig zijn voor eenzelfde of zelfs betere dienstverlening. Het snijden in de subsidies voor de Antwerpse jeugd-, sociale en culturele verenigingen: van hetzelfde.

 

Ongetwijfeld zal de brief van Bart De Wever goed scoren bij de ondernemers. Open VLD en CD&V, eat your heart out. Een Brief Van Bart De Wever. Het doet ons denken aan een meisje met een niet-Antwerpse tongval die ons laatst de weg vroeg op het Antwerps stadhuis. “Waar is het bureau van Bart De Wever? Ik heb met hem een afspraak om samen op de foto te staan.” Een meisje, komend van God-weet-waar, dat ’s avonds in Antwerpen is om samen met Hem op de foto te staan. Hij die daar tijd voor heeft. Zo ook zouden de ondernemers tevreden kunnen zijn met de brief die ze van Bart De Wever ontvingen. En geef toe, de N-VA die zich verzet tegen nog maar een minimale belastingverhoging. Dat is toch mooi meegenomen.

 

Maar net toen Bart De Wever zich gisteren zelfvoldaan neervlijde in zijn Antwerpse burgemeestersstoel, klopte Evy, zijn secretaresse, op de deur. Of het misschien niet raadzaam was om even te bellen met Danny Pieters?

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: bart de wever, n-va, sociaal |  Facebook | | |  Print

25-09-13

ENKEL 'DENKEN, DURVEN EN DOEN' VOOR SOCIALE AFBRAAK

“Gisteren is Meryam op zeeklas vertrokken. Naar Sint-Idesbald. Ze zal er niet alleen leren over eb en vloed, maar ook de littekens van de Eerste Wereldoorlog bezoeken. Op het programma staat zelfs een bezoek aan de loopgraven bij de IJzer, waar de Vlaamse frontbeweging is ontstaan.”

De Standaard-journalist (en Antwerpenaar) Lieven Sioen vertelde gisteren in zijn krant een verhaal uit het leven gegrepen. Na bovenstaande begin vervolgt hij: “Meryams moeder Rachida heeft er al drie weken de mond van vol. Hoe Meryam uitkeek naar haar zeeklassen. Hoe blij Meryam was, ook, dat de school weer begon. En dat ze al haar vriendinnen zou terugzien. Rachida is onze poetshulp. Ze is een alleenstaande moeder die dankzij dienstencheques net de eindjes aan elkaar kan knopen. En wij, wij zijn zo’n koppel hardwerkende Vlamingen die twee voltijdse jobs uitoefenen om huishoudhulp te betalen zodat we die twee voltijdse jobs zouden kunnen uitoefenen. En zodat we nog een beetje tijd overhouden voor onszelf en de kinderen.

Dat hectische leven compenseren we met lange vakanties. Deze zomer waren we vier weken in Marokko. Want ja, we willen onze kinderen de wijde wereld laten zien. Meryam is al jaren niet meer in het land van haar grootouders geweest. Zij brengt de zomers thuis door, of bij haar nichtjes. Met spelen, knutselen of een uitstapje naar het buurtfeest Kerkstraat Plage. Haar wereld is zo groot als haar wijk. Dan is Sint-Idesbald een exotische bestemming. De Antwerpse Zee- en Bosklassen worden nu afgeschaft. Mijn kinderen vinden dat erg. Maar hun venster op de wereld blijft groot, met of zonder voucher van zestig euro. Voor vele Meryams echter gaat zelfs het kleine venstertje op de Noordzee nu dicht."

Maandagavond protesteerden vijfhonderd mensen tegen de sluiting van de bos- en zeeklassen vanaf volgend schooljaar. Mensen die duidelijk op hun ziel getrapt zijn met de aangekondigde sluiting. Ze stonden op het pleintje opzij van het Antwerps stadhuis, wat wij al eens het ‘Pleintje van de repressieve tolerantie’ hebben genoemd. Vlak voor het Antwerps stadhuis mag niet meer geprotesteerd worden bij het begin van de gemeenteraadszittingen, zoals maandagavond. Maandagavond zou het overigens wel niet mogelijk geweest zijn om op de Grote Markt zelf te protesteren: rotsblokken voor een grootst sportevenement komend weekend nemen het plein in beslag. Voor glitter en glamour is in Antwerpen nog plaats.

Bart De Wever en de hele N-VA-gemeenteraadsfractie kon, komend van een fractievergadering in het straatje achter het stadhuis, probleemloos zich een weg banen te midden van de betogers. Heel anders was het op het stadhuis. Daar had men meer problemen met de tegenpartij. Tijdens het ludiek protest stapte een jongetje naar voor met een bloem en een zak schelpen, met de bedoeling om die te overhandigen aan schepen van Onderwijs Claude Marinower (Open VLD). Aanvankelijk kreeg het jongetje geen toestemming om de schelpen af te geven. Uiteindelijk mocht hij het stadhuis toch binnen. De persfotografen die het moment wilden vastleggen, mochten niet binnen. Zich laten fotograferen torenhoog in het Den Bell-gebouw, dat kan wel. Als de gevolgen van beslissingen duidelijk gemaakt worden, is de pers niet welkom.

Later op de avond werd op de gemeenteraadszitting gediscussieerd over de sluiting van de bos- en zeeklassen. Praat voor de vaak. En ook wel ‘praat tegen de vaak’, want het was het laatste debat vooraleer de gemeenteraadszitting om 23u40 beëindigd werd om ’s anderendaags – gisterenavond dus – vervolgd te worden. De oppositie noemde het een asociale maatregel, genomen zonder enig overleg en kennis van zaken. Volgens Robert Voorhamme (SP.A) is de beslissing "vanuit ideologisch standpunt gemaakt"; Freya Piryns (Groen) meent dat het stadsbestuur "op een kleine manier komaf wilt maken met een rood bastion". Claude Marinower verdedigde breedvoerig zijn beleid, wat in het chatverslag van Gazet van Antwerpen leidde tot het zinnetje: “Schepen Marinower zegt dat hij nog wel even wil verder blijven gaan met zijn antwoord op de interpellaties, tot ergernis van vele aanwezigen, inclusief burgemeester De Wever.”

Dovemanspraat werd het. De bos- en zeeklassen zijn ontstaan vanuit het stedelijk onderwijs, maar de laatste acht jaren werd – onder impuls van een socialistische schepen voor Onderwijs – de infrastructuur meer en meer opengesteld voor de andere onderwijsnetten. Volgens Claude Marinower nog te weinig, en dus sluit hij maar alle infrastructuur en geeft hij elk schoolkind in Antwerpen een ‘voucher’ van zestig euro. Een aantal gezinnen heeft die zestig euro echt niet nodig, andere gezinnen hebben ze dubbel nodig. Ieder kind evenveel geld geven: dat is sociaal beleid van beginners. En je kan er ook geen bos- en zeeklassen mee aanbieden voor wie het nodig heeft, zoals Meyram uit het verhaal hierboven.

Echt sociaal beleid zou zijn nagaan welke schoolklassen, los van het onderwijsnet, het meest behoefte hebben aan bos- en zeeklassen, en het beleid daar op afstemmen. Maar dat veronderstelt ‘denken, durven en doen’. Uitgerekend de N-VA-slogan bij een vorige kiescampagne. Maar bij de N-VA is er enkel ‘denken, durven en doen’ voor sociale afbraak. (Foto's: Protest maandagavond. Slogan op de derde foto is: "Bart, toon je goed hart!" Kinderlijke naïviteit.)

 

Update. In een commentaar vandaag op blz. 2 van Gazet van Antwerpen onder de kop Schrappen bos- en zeeklassen raakt Antwerpen in het hart schrijft Lex Moolenaar: "Is dit een politieke afrekening met de socialisten, die de bos- en zeeklassen destijds hebben opgericht? Misschien speelt dat wel mee, al denk ik dat toch vooral de besparingswoede in dit dossier de doorslag heeft gegeven. Kinderplezier en gemeenschapsvorming in ruil voor meer blauw op straat en andere nieuwe acenten." Zo is het.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, sociaal, marinower, n-va |  Facebook | | |  Print

22-09-13

NABILLA IN PARIJS

Het moet hier niet altijd gaan over ‘Bartje op het stadhuis’. Vandaag iets over het bloempje van het nieuwe Antwerpse stadsbestuur: Nabilla Ait Daoud (foto), weggerukt uit een broodjeszaak in Antwerpen-Zuid en in Antwerpen pardoes schepen geworden voor jeugd, leefmilieu, kinderopvang en dierenwelzijn. “Ik kan het, dat weet ik”, zei ze toen bekend werd dat ze schepen onder Bart De Wever zou worden. Intussen weet ze dat het ook hard werken is.

 

“Ik heb hard gewerkt. Ik was kapot, na een hele dag luisteren naar een uitleg in het Frans”, fulmineerde Nabilla Aid Daoud vrijdag in Het Nieuwsblad. Hoezo? Dat zit zo: Zoals ook elders is er in Antwerpen een groot tekort aan kinderopvang. En waar er een tekort is, daar wil de privé-sector een helpende hand bieden. Op voorwaarde dat er voldoende winst mee kan gemaakt worden. Dat spreekt. En zo gebeurde het dat de multinational Sodexo, die met 420.000 personeelsleden instaat voor Quality of Live Services, Nabilla uitnodigde voor een bezoek aan drie kindercrèches in Parijs.

 

Nabilla Ait Daoud: “Aanvankelijk was het de bedoeling om die maandag met de Thalys op en neer te rijden, maar dat vond ik nogal duur. Daarom heb ik beslist om met mijn kabinetsadviseur gewoon met de wagen te rijden. Maar dan moesten we wel al op zondag vertrekken en overnachten. De mensen van Sodexo stonden er op om ons verblijf te betalen. Het was trouwens een bescheiden hotel van de Accor-groep. Ik heb zelfs een kamer gedeeld met mijn kabinetsadviseur.” “Uiteindelijk kostte dit werkbezoek de belastingbetaler slechts 36 euro tol”, vervolgde de geplaagde schepen in Gazet van Antwerpen.

 

En ze wordt geplaagd, door Joris Giebens. In de jaren negentig nog samen met Bart De Wever actief in de Volksunie, maar met het opdoeken van de VU kant gekozen voor Bert Anciaux met zijn Spirit (Sociaal Progressief Internationaal Regionalistisch Integraal-democratisch en Toekomstgericht). En daarna via Vl.Pro (VlaamsProgressieven) naar de SLP (Sociaal-Liberale Partij, de partij van Geert Lambert) en nu gemeenteraadslid voor Groen. Joris Giebens ontdekte dat de schepen op reis was op 9 en 10 juni, en die reis pas op 21 juni werd goedgekeurd door het schepencollege. Logischerwijze moet het schepencollege zich uitspreken over een reis vooraleer die al dan niet plaatsvindt, maar het was anders gelopen. Joris Giebens meldde dit aan het integriteitsbureau van de stad Antwerpen.

 

“Heeft Joris Giebens echt niks beter te doen? Ik vind het heel ver gaan dat hij hiervoor een klacht indient bij het integriteitsbureau”, zei Nabilla Ait Daoud woest aan Het Nieuwsblad. Voormalig rechtbankvoorzitter en nu voorzitter van het integriteitsbureau Ivo Moyersoen treedt Joris Giebens anders over de hele lijn bij: “De leden van het integriteitsbureau zijn van mening dat er altijd voorzichtigheid geboden is in contacten met potentiële aanbieders van dienstverlening en dat het daarom aan te raden is om zulke werkbezoeken te bekostigen met stedelijke middelen.”

 

Burgemeester Bart De Wever ziet het probleem niet. Bart De Wever (gisteren in Gazet van Antwerpen): “Het schepencollege laat zich echt niet beïnvloeden door een overnachting van een schepen in een hotel. Het gaat hier echt om een goed bedoelde vormfout.” Dat is er eentje om te onthouden voor ambtenaren die zich moeten verdedigen in een tuchtzaak. “Mijnheer, het was een goed bedoelde vormfout.” Het is al de tweede keer dat het integriteitsbureau N-VA-politici op de vinger moest tikken. Burgemeester Bart De Wever en zijn N-VA-schepenen Liesbeth Homans en Rob Van de Velde gingen over de schreef door als paashazen maar zonder vermomming paaseieren te gaan uitdelen aan de bejaarde rusthuisbewoners van het Zorgbedrijf. Dat de directeur van het Zorgbedrijf hiervoor zijn toestemming had gegeven was voor het integriteitsbureau van geen tel gezien de hiërarchische verhouding tussen de directeur en zijn schepen (Liesbet Homans, nvdr.).

 

Nabilla Ait Daoud is de kwaadste niet. Naar verluidt staat ze open voor alles, met Bert Corluy als kabinetschef heeft ze evenwel een waakhond gekregen vanuit het N-VA-apparaat. Nabilla kan al eens aan de mouw trekken van Bart De Wever voor een, in een hilarisch filmpje uitmondende, oproep voor een beter klimaat. En Parijs is een lichtstad waar het al eens meer fout loopt met Vlaamse politici: Pierre Chevalier (SP, later Open VLD), wijlen Staf Neel (SP, later Vlaams Blok)…

 

Het ergst is dat het ook in Antwerpen dreigt fout te lopen. Moet de neoliberale logica nu echt toegepast worden bij de kinderopvang? We weten hoe het is gelopen met de bejaardenzorg in privé-handen: duurder en minder zorg. Laat de kinderopvang uit handen van de kapitalistische marktlogica: hou het in overheidshanden (de gemeentelijke kinderopvang) of kleinschalige privé-initiatieven (onthaalouders…). Kinderen zijn geen producten om winst uit te kloppen, met wereldwijd uitgedokterde strategieën. Ze zullen later nog genoeg geconfronteerd worden met die logica.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, ait daoud, sociaal, de wever |  Facebook | | |  Print

16-09-13

GEHULDIGDE OP 1 MEI NIET LANGER VLAAMS BELANG-LID

Stilaan herneemt het politieke leven. De Vlaams Belang-fractie in de Kamer van Volkvertegenwoordigers heeft zich de voorbije dagen voorbereid op het nieuwe politieke jaar in La Butte aux Bois. De Franstalige naam van dit viersterrenhotel in het Limburgse Lanaken was geen bezwaar, de luxueze inrichting en de exquise gastronomie waren belangrijker.

 

Het Vlaams Belang zal het in datzelfde Limburg echter met alweer een militant minder moeten doen. Op de 1 mei-manifestatie van het Vlaams Belang dit jaar in Genk werd Patrick Wissels, arbeider bij Ford Genk en Vlaams Belang-gemeenteraadslid in Zonhoven, nog op het podium gehuldigd door Vlaams Belang-ondervoorzitter Chris Janssens (foto, rechts Patrick Wissels). Eind juni, amper twee maanden later, is Patrick Wissels al niet langer Vlaams Belang-lid.

 

“Wij maken graag van de gelegenheid gebruik om de gewone Vlaming, die een onzekere toekomst tegemoet gaat door het verlies van zijn job, een hart onder de riem te steken”, zei Chris Janssens op de 1 mei-manifestatie. “Ik wil daarom vandaag één iemand in het bijzonder vernoemen. Hij is niet alleen Ford-werknemer maar ook Vlaams Belang'er. En alsof het nog niet genoeg is dat hij het slachtoffer wordt van de verhuis en dus de sluiting van de Genkse Ford-vestiging, werd hij zopas door de vakbond waarvan hij jarenlang lid van was – het ACV – op straat gezet omdat hij vorig jaar kandidaat was voor het Vlaams Belang bij de gemeenteraadsverkiezingen. (…) Het Vlaams Belang laat de arbeider, het Vlaams Belang laat zijn mandatarissen en militanten niet in de steek. En deze arbeider, deze mandataris laat ook het Vlaams Belang niet in de steek”, zo luidde het nog op 1 mei.

 

Twee maanden later, op de gemeenteraadszitting van 24 juni, maakt Patrick Wissels bekend dat hij opstapt bij het Vlaams Belang. Als reden voor zijn opstappen gaf hij op dat hij binnenkort geen job meer heeft bij Ford Genk en het moeilijk solliciteren is als Vlaams Belang-lid. Bovendien loopt hij mogelijk stakingsvergoedingen mis omdat zijn vakbond hem van de ledenlijst wil schrappen zolang hij lid is van het Vlaams Belang. “Ik heb gevraagd aan de partij of zij me dan willen vergoeden bij eventuele stakingen, maar dat blijkt niet te kunnen”, zei Patrick Wissels. Vlaams Belang-ondervoorzitter Chris Janssens zei anders op 1 mei, voor een publiek van een driehonderd partijgenoten: “Het Vlaams Belang laat de arbeider, het Vlaams Belang laat zijn mandatarissen en militanten niet in de steek.” Maar stakingsvergoedingen uitbetalen, dat is een brug te ver voor het Vlaams Belang.

 

Patrick Wissels heeft de reputatie nogal losse handjes te hebben. Bij een ruzie in 2004 sloeg hij een fles stuk op het hoofd van een cafébaas, na eerst nog racistische opmerkingen te hebben gemaakt over de Poolse echtgenote van de cafébaas. Als gevolg daarvan werd Patrick Wissels onder druk gezet door de Limburgse Vlaams Belang-leiding om zijn gemeenteraadszetel op te geven. Hij deed dit, maar was twee jaar later opnieuw lijsttrekker voor het Vlaams Belang in Zonhoven én Vlaams Belang-kandidaat bij de provincieraadsverkiezingen. In 2008, haalde Patrick Wissels nog eens de kranten. Hij zou een 17-jarige overbuur een slag in het gezicht gegeven hebben. Wissels ontkent en zegt dat hij door zijn overbuur achtervolgd werd, waarna hij zijn huisdeur voor de neus van zijn overbuur dichtgooide.

 

Bij de gemeenteraadsverkiezingen vorig jaar viel het Vlaams Belang in Zonhoven, van 14,5 % en drie verkozenen in 2006, terug naar 6,6 % en nog slechts één verkozene. Patrick Wissels blijft in de gemeenteraad van Zonhoven zitten, maar nu als 'onafhankelijke'. Zijn plaats afstaan aan de eerste opvolger op de Vlaams Belang-lijst is er niet bij. In mei schreef Patrick Wissels nog naar aanleiding van de procedure om hem uit te sluiten als vakbondslid: “beste vakbonden, ik buig of ploii niet voor jullie!!!!” 

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: janssens, wissels, zonhoven, sociaal |  Facebook | | |  Print

06-09-13

DE WEEK IN ZEVEN CITATEN (EN EENTJE EXTRA)

Bij de N-VA hebben ze niet hun beste week achter de rug. Bij een peiling naar de kiesintenties zakte de partij vier procent stemmen, en bij het afnemen van de peiling waren de uitspraken van Siegfried Bracke nog niet bekend die (de woordspeling is van Mark Eyskens) brakke grond maakte van de communautaire stellingen van zijn partij. "Wat doen we nu herr Weber?”, vraagt de vrouw links op de foto hiernaast. “Die gewantrouwde regering doet het veel te goed en vanaf de kroning van Filip is het goed weer gebleven.” De man rechts: “De ongerustheid niet laten merken frau Homans! Zet een ander gezicht op!” En wat merkten we deze week nog op?

 

“Tegen De slimste mens ter wereld zou ik wellicht ook nee zeggen.” Een mens moet zijn beperkingen kennen. Een belegen mop wil Filip Dewinter nog wel vertellen. Volgens Dewinter was het overigens Nonkel Mop-presentator Rob Vanoudenhoven zelf die Dewinter om een Marokkanenmop vroeg. Dewinter kende er niet meteen een, waarna zijn buurman in het Vlaams Parlement, de West-Vlaming Stefaan Sintobin, hem de mop van de drie Marokkanen en een Vlaams Blokker in het oor fluisterde. Rob Vanoudenhoven had Dewinter beter om de mop gevraagd van de politieker die naar Namibië zou verhuizen als Elio Di Rupo eerste-minister zou worden. (Het Nieuwsblad, 30 augustus 2013)

 

“Wat missen we? Of het forfait van Leterme zal wegen op het programma waarmee CD&V naar de kiezer gaat. Of met de opmars van Crevits de standpunten van het ACW meer gewicht zullen krijgen. Of met Leterme in de Europese Commissie andere thema's op de agenda zouden komen. Of de clash tussen Peeters en De Wever er ook een is tussen visies over Vlaanderen, Europa, werkloosheid, migratie, criminaliteit, klimaatproblemen, de rol van het middenveld. De cruciale vraag bij verkiezingen is niet zozeer wie wint of verliest (Peeters of De Wever, bijvoorbeeld), maar wat scoort (welke standpunten, welke beleidskeuzes).” Luc Huyse vraagt dat de media zich zouden bezinnen over de impact van haar woorden en beelden op de aanloop naar en de uitkomst van de verkiezingen. (De Morgen, 31 augustus 2013) 

 

“De stoet moet halt houden omdat de koning een plaspauze plant.” Geen detail wordt ons bespaard als de eerste schepen Marc Hendrickx (N-VA) opsomt wat de gevolgen zijn als koning Filip naar Mechelen komt voor een historisch-religieuze stoet die eens om de 25 jaar door Mechelen trekt. (Het Nieuwsblad, 31 augustus 2013)

 

“Ik ga niet ontkennen dat de aanhoudende aanvallen – een deel terecht of een deel uit de context gerukt – onze koude kleren raken. Dat geeft aanleiding tot veel te scherpe en zure reacties, van mensen die depressief raken. (…) We dreigen onze sangfroid kwijt te raken. Of we maken fouten. Binnen de partij heb ik zelf het concept van de fundamentele vrolijkheid uitgevonden. Ik blijf daarbij. We hebben geen enkele reden om zurig te zitten mopperen.” Siegfried Bracke schetst de N-VA als een manisch-depressieve partij. (De Standaard, 31 augustus 2013)

 

“Het zou een stap naar volwaardig werk zijn, ook het argument van Bracke. Maar van dat doel is niets gerealiseerd. De mini-jobs zijn een valkuil geworden die miljoenen Duitsers in armoede houden. Maar intussen is het bedrijfsleven aan die mini-jobs gewend. Het concurrentiebeleid is eraan gelinkt. Ze kunnen niet meer zonder! Bedrijven werden rijker, mensen werden arm. Dat is het economische systeem waar Siegfried Bracke met Vlaanderen, of is het België, naartoe wil. Een economisch systeem dat het niet meer nodig vindt de arbeid van mensen naar waarde te valoriseren, een economisch systeem waarin het geen probleem is dat mensen die werken niet meer genoeg verdienen om van te kunnen leven.” Siegfried Bracke vindt het sociaal-economische belangrijker dan het communautaire, een sociaal-economisch programma beleid dat de rijker rijker en de armen armer maakt. Johan Vande Lanotte reageert. (De Standaard, 2 september 22013)

 

“Zaterdag met een stuk in men kloten een trede gemist..... En daarvan een dubbele beenbreuk, overdreven he!” Christian Berteryan, kopstuk van de Autonome Nationalisten, is deze week geopereerd en twee maanden werkonbekwaam verklaard. Hij legt uit waarom. (Facebook, 4 september 2013)

 

“Minister Reynders (MR) heeft het zelf gezegd: we wisten dat ze sjoemelden, maar we hebben het toegelaten omdat het belangrijk was dat de Grieken mee konden doen in de eurozone. En dat gefoefel is mee geregisseerd door Goldmann Sachs, de zakenbank waar ECB-voorzitter Mario Draghi bij gewerkt heeft. Moet Goldmann Sachs boeten? Nee, alleen de stoute Grieken moeten de bonen vreten. Dit is de Gouden Eeuw all over again: een samensmelting van veroveringskapitalisme en calvinistisch moralisme.” Tom Lanoye vertelt behartigenswaardige zaken naar aanleiding van het verschijnen van zijn nieuwe roman. (De Morgen, 5 september 2013)

 

“Een tijd geleden belde de VRT. Ze wilden, in de aanloop naar de verkiezingen, politici confronteren met twee verrassingsgasten. Ze vroegen of ik samen met Etienne Vermeersch in debat wilde met Filip Dewinter. ‘Heel graag’, zei ik. Een dag voor de uitzending kreeg ik een mail. ‘Wegens omstandigheden kan uw deelname aan het programma niet doorgaan. Maar u wordt wel betaald.’ ‘Ik hoef niet betaald te worden’, antwoordde ik, ‘maar ik wil wel weten waarom ik afgevoerd word.’ Bleek dat Dewinter gedreigd had: ‘Als Verhoye komt, blijf ik thuis.’ Ik belde naar professor Vermeersch. Hij reageerde geschokt. ‘Misschien kunt u ook eens een statement maken’, stelde ik voor. ‘Zeker niet’, zei hij direct. Hij wou zijn tv-carrière niet in het gedrang brengen. Ik moest eraan denken toen ik onlangs Vermeersch en De Wever gezellig zag doen in Reyers Laat. (schudt het hoofd) De ontzettende braafheid waarmee men vandaag alles probeert te omzwachtelen. Al die lakeien, ook in de journalistiek: ze schurken toch zo graag tegen de macht aan.” Oud-journalist en -theatermaker Bert Verhoye jaagt Filip Dewinter op de kast en zet Etienne Vermeersch in zijn blootje. (Knack, 5 september 2013)

22-08-13

N-VA KOPIEERT STEEDS MEER VLAAMS BLOK

In het juni-nummer van het Nieuw-Vlaams Magazine, maandblad van de N-VA, breekt de partij van Bart De Wever een lans voor neutraliteit aan het loket. Hoe wordt dat uitgelegd?

Op blz. 5 van Nieuw-Vlaams Magazine wordt het uitgelegd als: “De N-VA wil een algemeen geldend neutraliteitsprincipe voor de lokale, Vlaamse én federale ambtenaren. Het neutraliteitsprincipe voor ambtenaren op alle bestuursniveaus moet worden meegenomen in het federale en Vlaamse regeerakkoord in 2014.” In een interviewtje verduidelijkt N-VA-ondervoorzitter Ben Weyts nog een en ander. Maar geen krachtiger argument natuurlijk dan een beeld, en op blz. 2 vind je dan ook de cartoon hiernaast die de ambtenarij moet voorstellen. Er is maar één ‘normale’ ambtenaar bij, die uitlegt dat al zijn collega’s bezig zijn. Aan het loket twee mannen die willen huwen – zeg niet dat de N-VA niet breeddenkend is. De ‘normale’ ambtenaar is bij nader inzien toch niet zo normaal, want op zijn T-shirt heeft hij een regenboogvlag, symbool van de holebibeweging. Zijn collega’s verdiepen zich op hetzelfde moment allen in godsdienstige en meer of minder spirituele activiteiten.

De N-VA-opvatting over het neutraliteitsprincipe is voor discussie vatbaar, maar op zich is er niets mis mee. Laat dat het voorwerp uitmaken van een democratisch debat. Dat cartoons overdrijvingen zijn, is bekend en daar is ook niets mis mee. Maar deze cartoon is er zó over… dat je zou denken dat het een Vlaams Blok- of Vlaams Belang-cartoon is. In de stijl van Korbo, die nog tekende voor het VMO-blad Alarm, opvolger Haro, het Vlaams Blok Magazine en andere extreemrechtse bladen. Huidig Vlaams Belang-cartoonist Fré heeft tekentechnisch een andere stijl. De N-VA-cartoon is knap getekend, maar zo mijlenver van de realiteit dat hij vooral de sfeer oproept van de karikaturen van het Vlaams Blok.

Als bij toeval – maar teveel toeval is geen toeval – staat op blz. 4 van hetzelfde nummer van Nieuw-Vlaams Magazine een artikel onder de kop Uitbetaling werkloosheidsuitkeringen: geen taak voor de vakbond. Het onderschrift bij de foto luidt: “’Vakbonden moeten vooral werkzoekenden begeleiden naar een job en een constructieve rol spelen in het sociaal overleg’, vindt Miranda Van Eetvelde.” Hoe ver staat dit af van wat Vlaams Blok-senator Wim Verreycken op 15 november 1993 zei in een televisie-uitzending van het Vlaams Blok: “Ik pleit niet voor een interprofessionele vakbond die alles kan lamleggen, maar voor organisaties die de beroepsbekwaamheid kunnen aanzwengelen en die de mensen beter kunnen doen werken in hun eigen vak.”?

Dat de N-VA alleen de uitbetaling van werkloosheidsuitkeringen door vakbonden bekritiseert, en niet de uitkering van het kindergeld dat toegewezen is aan met de werkgeversorganisaties verbonden instellingen. Het verbaast niet. Maar het onderschrift bij de foto in het N-VA-blad en de uitspraak van Wim Verreycken: het is weer zó gelijklopend. En dat geraakt dan bekend in dezelfde week als Filip Dewinter zijn tevredenheid uitdrukt over Liesbeth Homans’ uitspraken over de relativiteit van racisme. Het wordt teveel voor Corneel.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: n-va, vb, islam, sociaal, verreycken |  Facebook | | |  Print

02-08-13

DE WEEK IN ZEVEN CITATEN (EN EENTJE EXTRA)

Bart De Wever loopt dezer dagen rond in zijn favoriete vakantiebestemming Beieren, en Liesbeth Homans is nu voor een weekje waarnemend burgemeester van Antwerpen. ”Ik amuseer me rot”, zei ze laatst op de radio. Een foto in Gazet van Antwerpen bevestigt het: Liesbeth Homans die haar achterwerk zet op een van de banken in de statige gemeenteraadszaal van het Antwerps stadhuis, en haar voet op de bijhorende stoel plaatst. Al dan niet toevallig op een plek voorbehouden voor de SP.A-oppositie. Als de kat (kies zelf: Bart De Wever of Yasmine Kherbache) van huis is, dansen de muizen op tafel. En wat bleef ons nog bij?

 

“Dringender dan een debat over de pensioenleeftijd is dan ook het debat over hoe we rijkdom zullen verdelen. We kunnen sociale verworvenheden niet redden door ze af te bouwen. We moeten er radicaal op inzetten ze te behouden en waar mogelijk weer verder uit te breiden. Dat veronderstelt durf, creativiteit, ideologisch debat en misschien zelfs een minimaal utopisme. Maar volgens mij is het net hierin dat politieke moed en grandeur zich onderscheiden van veredelde boekhoudkunde.” Thomas Decreus reageert op de CD&V-parlementsleden die de pensioenleeftijd nog verder willen optrekken. (De Morgen, 26 juli 2013)

“Dat, bijvoorbeeld, een voorstel van resolutie van senator Bert Anciaux en co oproept om ‘islamofobie’ te beteugelen, zit in datzelfde spoor. Het recente congres van de SP.A lijkt dit initiatief te steunen. Dat is, op het vlak van democratie, een absoluut dieptepunt in de geschiedenis van die partij. Zolang dat standpunt behouden blijft, kan ze zich nooit meer progressief noemen.” Etienne Vermeersch slaagt erin om een opiniebijdrage over het al dan niet voor kinderen beperken van toegang tot pornografie op het internet, te laten eindigen met de stelling dat de SP.A geen progressieve partij meer is als ze islamofobie wil beteugelen (sic). (De Standaard, 27 juli 2013)

“N-VA is ook een sociale partij. Ons sociaal engagement is oprechter dan dat van de meeste linkse partijen. Enkel PVDA is oprecht links – een groot verschil met SP.A en Groen.” Liesbeth Homans (N-VA) deelt punten uit. Over het sociaal engagement van de N-VA kan natuurlijk gediscussieerd worden. “Dat mensen elkaars taal niet spreken is het grootste samenlevingsprobleem in de sociale woonblokken”, zegt Liesbeth Homans bijvoorbeeld in hetzelfde interview. Mag het ook wat ruimer bekeken worden? Een van de grootste problemen is het tekort aan betaalbare woningen. De N-VA wil het aantal sociale woningen in Antwerpen enkel op het huidig percentage houden. Bij een stijgende vraag om betaalbare woningen is dat een achteruitgang. (De Morgen, 27 juli 2013)

Moeten de overheidsambtenaren niet neutraal gekleed zijn? “’Het hangt van de situatie af, en van het onderwerp. Ik vind het zelf wel opgaan voor hoge ambtenaren of voor rechters in functie. Maar een leraar? Wie gelooft er nu dat een leraar de staat vertegenwoordigt? Meestal zijn ze lid van de vakbond en liggen ze altijd overhoop met de staat.’ (lacht) De mening van de Amerikaanse hoogleraar rechtsfilosofie en ethiek Martha Nussbaum. (De Standaard, 27 juli 2013)

“Actrice Jennifer Aniston heeft haar teen gebroken. Haar verloofde Justin Theroux stapte per ongeluk op haar teen.” De Vlaamse kwaliteitspers houdt je op de hoogte van het laatste nieuws. Toch over sommige onderwerpen. (De Standaard, 29 juli 2013)

“Kunnen we er op basis van deze cijfers dan mee instemmen dat mannen die geen of weinig opleiding genoten, al rond hun 50ste op pensioen mogen? Want hebben ook zij ook geen recht op een aantal jaren welverdiende rust in goede gezondheid?” De CD&V-parlementsleden Robrecht Bothuyne en Peter Van Rompuy willen de pensioenleeftijd koppelen aan de ‘gezonde levensverwachting’. Dat wordt bijgevolg werken tot je 70 jaar bent, tenminste als je geen onderscheid maakt tussen de levensverwachting van laag- en hooggeschoolden. Maak je wél dat onderscheid dan zouden laaggeschoolden vroeger op pensioen mogen dan nu “want hebben ook zij ook geen recht op een aantal jaren welverdiende rust in goede gezondheid?”. Aldus het ACV. Aanvaarden Bothuyne en Van Rompuy die consequentie, of zijn ze echt niet slimmer dat ze het verschil in levensverwachting niet kenden? In dat laatste geval, is hun royale vergoeding als parlementslid verantwoord? (De Wereld Morgen, 29 juli 2013)

 

“Heel eerlijk: als ik een leefloner tewerk kan stellen, dan toch liever zo’n allochtoon. Zij willen vooruit, hebben vechtlust, velen zijn hoogopgeleid. Ze komen op tijd en drinken niet tijdens het werk. Het zijn de mensen ‘van hier’ die zich telkens opnieuw in de nesten werken.” Directeur Oostends welzijnswerk Tine Wyns over de armoede in haar stad. Yves Desmet vult aan: “Het echte probleem zit bij de autochtone Belgen die al generaties gevangenzitten in armoede, en de attitudes die dat meebrengt: berusten en opgekropte woede. Een van de moeilijkste doelpublieken om te begeleiden, en van de makkelijkste om te negeren.” (De Morgen, 31 juli 2013)

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: citaten, sociaal, islam, n-va, armoede |  Facebook | | |  Print

30-06-13

NA 'EFFICIËNTIEWINSTEN' CROWDFUNDING ALS TOVERWOORD

"Crowdfunding. Het is een relatief nieuwe term en hij klinkt erg hip, maar dat betekent nog niet dat we er beter van worden”, schrijft dit weekend Lex Moolenaar in het editoriaal van Gazet van Antwerpen. En hij heeft groot gelijk. Het is te hopen dat crowdfunding niet het volgend toverwoord wordt in Vlaanderen. Met het door Vlaams minister-president Kris Peeters gelanceerde ‘efficiëntiewinsten’ hebben we al genoeg besparingen moeten slikken.

 

Crowdfunding, het woord dook in Antwerpen voor het eerst op aan het Moorkensplein in Borgerhout. Na twee jaar plannen en inspraak met de buurtbewoners zou het plein voor het districtshuis heraangelegd worden en vlakbij een parkje gecreëerd worden. Maar de uitvoering moest onder het nieuwe Antwerpse stadsbestuur gebeuren en niet gecharmeerd door het linkse districtsbestuur in Borgerhout vond het nieuwe Antwerpse stadsbestuur de plannen te duur, te weinig verkeers-vriendelijk en patati en patata. Komt daarbij dat het nieuwe Antwerpse stadsbestuur alle plannen van het vorige stadsbestuur die ze niet meer om contractuele redenen kon tegenhouden on hold zette, als ze al niet afgevoerd werden. N-VA-schepen voor Stadsontwikkeling Rob Van de Velde (ex-LDD) lag meteen op ramkoers met de buurtbewoners van het Moorkensplein.

 

Op een korte vergadering (De Schepen Had Nog Andere Zaken Op Zijn Agenda Staan Die Avond) zei Rob Van de Velde aan de buurtbewoners dat crowdfunding de sleutel kan zijn om in de plannen voor het Moorkensplein een ondergrondse parkeergarage te integreren. Als voldoende bewoners bereid zijn om zelf genoeg geld op tafel te leggen, zou het stadsbestuur bereid zijn om een ondergrondse parking te laten aanleggen en zo de parkeer- en autodruk in dat deel van Borgerhout weg te nemen. Rob Van de Velde zou nog wel een naam doorgeven van iemand die zich met die crowdfunding zou bezig houden.

Het begrip  crowdfunding dook opnieuw op in de discussie over de bosklassen. Meer dan een eeuw lang was ‘Diesterweg’ een begrip in Antwerpen als locatie voor de bosklassen voor de kinderen van het stedelijk onderwijs. Diesterweg, in het groene Kalmthout. Maar het gebouw wordt niet langer onderhouden door het stadsbestuur zodat het onveilig is geworden om er nog kinderen te herbergen. Anderzijds staat in de overeenkomst waarmee het stadsbestuur dit domein voor een symbolische frank verwierf, dat het domein niet voor andere doeleinden mag gebruikt worden. Bijvoorbeeld niet mag verkocht en verkaveld worden om er woningen op te laten zetten. Het nieuwe Antwerpse stadsbestuur, nu bij monde van Open VLD-schepen voor Onderwijs Claude Marinower, suggereert om Diesterweg dan maar in stand te houden via crowdfunding: als vijfduizend ouderparen elk duizend euro ophoesten, dan kunnen de bosklassen blijven.

Gemeenteraadslid Mie Branders (PVDA, foto) is woedend. Mie Branders: “
Diesterweg, dat waren bosklassen voor volkskinderen waar ook zij van gezonde lucht en ontspanning konden genieten. Dat is vandaag meer dan ooit nodig, nu bijna een op de drie kinderen in Antwerpen opgroeit in armoede, maar ook nu er steeds minder ruimte en groen voor kinderen is, en nu het probleem van fijn stof halsoverkop toeneemt.” Er is echter geen geld meer voor Diesterweg. De geplande investering van 2,1 miljoen euro werd geschrapt. Mie Branders: “Tezelfdertijd wordt in de gemeenteraadszitting van 24 juni 1,2 miljoen euro met gulle hand aan de Diamantwijk gegeven in de vorm van een anoniem camerasysteem. Vroeger zou ik het niet geloofd hebben, maar nu zit ik er op de eerste rij naar te kijken. Met deze beslissing van het stadsbestuur zullen de helft minder kinderen uit het stedelijk onderwijs op bosklassen kunnen. Diesterweg is eigenlijk een kerntaak voor elk emancipatorisch onderwijs. Maar in een bekrompen elitevisie zit dat er niet in…”

 

Crowdfunding impliceert dat mensen met geld meer rechten kunnen opeisen dan anderen in het beleid van de stad. Dat spoort met de ideeën van schepen Rob Van de Velde, die als voormalig mandataris van LDD openlijk mocht gruwen van elke inmenging van de overheid. “Maar is dat ook het standpunt van de N-VA, de partij waarvoor hij nu in het Antwerpse college zetelt?”, vraagt Lex Moolenaar zich in Gazet van Antwerpen af. Blijkbaar wel. We hebben schepen voor Mobiliteit Koen Kennis (N-VA’er door geboorte) zijn collega niet horen tegenspreken, en CD&V-fractieleidster in de Antwerpse gemeenteraad Caroline Bastiaens hoorden we niet tegenpruttelen bij het crowdfunding-idee voor bosklassen. Met de N-VA als leidende kracht in Antwerpen, en de CD&V en Open VLD als schoothondjes, steven we in Antwerpen af op Amerikaanse toestanden. Het kapitaalkrachtige deel van Antwerpen krijgt zonder meer extra service toegeschoven, de arme luizen moeten extra betalen.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, sociaal, van de velde |  Facebook | | |  Print