16-11-10

ALLE DAGEN FEEST

Vandaag vieren de moslims het Offerfeest. Naast het Suikerfeest de belangrijkste feestdag van het islamitisch jaar. Ook al is het geen officiële feestdag, zeker in steden als Antwerpen en Gent zal je het merken. Gisteren was het het Feest van de Dynastie. Zeker nu het geen vrije dag op school meer is, is er geen kat die eraan dacht. Of je moet tot de Gestelde Lichamen behoren die het Te Deum moesten bijwonen.

 

De voorbije dagen was er enige discussie over de feestdagenkalender. Zes van de tien wettelijke feestdagen die christelijk geïnspireerd zijn, het leek de Rondetafels van de Interculturaliteit wat van het goede teveel. In hun rapport doen de Rondetafels een voorstel over de wettelijke feestdagen (op één bladzijde van het drieënzestig bladzijden tellend rapport). Ze stellen voor dat de werkgevers en werknemers in de Nationale Arbeidsraad oplossingen uitwerken om de gelijkheid van erkende godsdiensten en filosofische overtuigingen te laten weerspiegelen in de wettelijke feestdagen. Zelf stellen de Rondetafels voor: 1. Vijf feestdagen worden behouden: 1 januari, 1 mei, 21 juli, 11 november en 25 december. 2. Iedereen mag twee ‘vlottende feestdagen’ vrij kiezen, volgens zijn/haar cultuur of religie. 3. Er worden drie nieuwe, niet-religieuze feestdagen ingesteld. Die kunnen samenvallen met internationale dagen van de diversiteit en de strijd tegen discriminatie, zoals daar zijn: de Internationale Vrouwendag (8 maart), de Internationale Dag tegen het Racisme (21 maart) en de Werelddag van de Culturele Diversiteit (21 mei).

 

De Rondetafels waren “zich terdege van bewust dat het met het formuleren van dit voorstel een gevoelige snaar raakt: feestdagen worden immers door velen beschouwd als een stuk historisch erfgoed dat deel uitmaakt van de sociale verworvenheden”, maar ze vragen de bereidheid om over bepaalde vraagstukken te discussiëren. Zo zouden “mensen van etnische, culturele en/of religieuze minderheden, die een integrerend deel uitmaken van onze samenleving, immers ten volle kunnen deelnemen aan dat erfgoed en de vernieuwing ervan.” Wat volgde was echter een njet over de hele lijn. Een aandachtige lectuur van het voorstel en de bereidheid om naar elkaar te luisteren waren ondergeschikt aan het verkondigen van het eigen gelijk. Dat gebeurt wel vaker in de politiek, maar nu leek het nog heftiger dan anders. De hoofdvogel werd natuurlijk afgeschoten door het VB. Daar werd een nieuwe spandoek voor acties besteld: Handen af van onze feestdagen. Filip Dewinter had een paar dagen geleden nog getwitterd dat het VB een niet-confessionele partij is, maar nu komt het VB op voor het behoud van een overwegend katholieke feestdagenkalender!

 

“Er zullen ongetwijfeld veel voorstellen ingediend worden, mocht het ooit zover komen”, lachte Yvan Majeur (PS) vorig weekend in De Morgen. Zelf diende hij in 2003 een wetsvoorstel in om van 8 mei, het einde van de Tweede Wereldoorlog, tot een officiële feestdag te maken. “Het zou een krachtig symbool zijn”, zegt hij. “Een symbool voor de vrijheid en tegen extremisme. Tegen extreem nationalisme ook. Er is al een feestdag ter ere van het einde van de Eerste Wereldoorlog, waarom dan niet voor de Tweede?” Majeur zei het een goed idee te vinden dat iedereen de kans zou krijgen om een bepaalde feestdag te bepleiten. Een grapjas bij RechtsActueel stelde meteen vijf nieuwe feestdagen voor: “18 oktober: slag bij Poitiers waar Karel Martel de moslimexpansie stopt; 11 juli: feest van de Vlaamse Gemeenschap; 27 juli: geboortedatum van Charlotte Corday (zij bracht Jean-Paul Marat, monster van de Franse Revolutie, om); 27 november: oproep tot de Eerste Kruistocht; 2 december: terugkeer van Willem V als vorst van de Soevereine Verenigde Nederlanden.” “Uiteraard zijn het maar voorstellen”, voegde Yves Pernet er nog aan toe. “Zoals altijd voorgesteld in een sfeer van samenwerking en in de hoop van een meer harmonieuze samenleving.”

 

Om eerlijk te zijn: bij 11 juli als wettelijke feestdag kunnen veel Vlamingen zich iets voorstellen (op voorwaarde dat ze daarvoor geen verlofdag moeten inleveren). Maar al de rest: dat wordt gewoon weggelachen. 8 mei als wettelijke feestdag is anders ook geen slecht idee. Het is zelfs meer: het is zelfs een goed idee. De bevrijding van het nazisme mag wel gevierd worden. Geen enkele gebeurtenis in deze contreien was zo verwoestend als het nazisme. In Frankrijk is 8 mei trouwens een wettelijke feestdag. Als Vlaanderen haar kar niet langer aan de Belgische gedachte maar aan het Europees verband vasthangt, kunnen we maar beter alvast een feestdag nemen die ze ook elders in Europa kennen.

 

Het VB heeft nu wel een spandoek Handen af van onze feestdagen gemaakt, maar eigenlijk vieren ze de nationale feestdag op 21 juli niet. Het feest van de dynastie is ook niet echt iets waar men bij het VB happy van wordt. De jongste en volgende verkiezingszondagen evenmin… En natuurlijk niet het Suiker- en Offerfeest. Op het Damplein in Antwerpen, even voorbij het slachthuis waar vandaag moslims hun schapen offeren, houdt het VB vandaag een haram-aperitief met jenever en varkenskop. “Ook in Frankrijk worden de laatste jaren met toenemend succes dergelijke acties gehouden onder de naam ‘pinard et saucisson’”, schrijft het VB in een persmededeling. “Met toenemend succes”? In Parijs werd zo’n pinard et saucisson-aperitief in juni in de Afrikaanse wijk Goutte d’Or anders wel verboden. Niet dat wij voorstander zijn van zo’n verbod. Wij lusten wel jenever, en varkenskop, en schaap, en… Voor ons alle dagen feest! Zolang er maar een vredelievende boodschap achter zit.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: cultuur, sociaal |  Facebook | | |  Print

25-10-10

MARINE LE PEN STIJGT IN DE FRANSE OPINIEPEILINGEN

De Fransen hebben overschot van gelijk om zich te verzetten tegen de verhoging van de pensioenleeftijd. Zijn er problemen met het betaalbaar houden van de pensioenen? Dat men dan al begint met de jongeren die nu doelloos rondlopen aan het werk te zetten, in plaats van wie al zijn rug krom en kapot gewerkt heeft nog langer aan het werk te houden.

 

Opiniepeilingen bevestigen de steun van de Franse bevolking aan de stakingen en betogingen tegen de verhoging van de pensioenleeftijd. Mochten nu presidentsverkiezingen georganiseerd worden, verliest Sarkozy het van om het even welke socialistisch tegenkandidaat. Dat was al eerder gebleken en wordt nu bevestigd door een opiniepeiling in opdracht van een internetsite die zich op + 50-jarigen richt, en dan ook specifiek liet peilen naar de mening van de 50- tot en met 65-jarigen. Haalt Nicolas Sarkozy bij een eerste stemronde bij deze doelgroep 23 à 24 %; de twee meest genoemde mogelijke socialistische tegenkandidaten, Martine Aubry en Dominique Strauss-Kahn, krijgen 23 à 27 % van de stemmen. In een tweede stemronde, als de kleinere kandidaten wegvallen, zouden de socialisten 55 à 60 % van de stemmen halen.

 

Verliest Sarkozy het van zijn socialistische opponent, Sarkozy slaagt er evenmin in om stemmen weg te halen bij het Front national (FN). De vraag of Sarkozy dan wel Le Pen zou profiteren van het fors veiligheidsbeleid van de jongste maanden, wordt beantwoord met een score van Marine Le Pen bij een eerste stemronde van 16 à 17 %. Vader Jean-Marie Le Pen haalde bij de eerste stemronde in dezelfde leeftijdsgroep van 50- tot en met 65-jarigen bij de presidentsverkiezingen in 2007 slechts 12 % van de stemmen.

 

Marine Le Pen vindt de verhoging van de pensioenleeftijd onrechtvaardig en inefficiënt, maar verzet zich ook tegen de oproep van de vakbonden om te betogen en strategische plaatsen te blokkeren. De vakbonden hebben volgens Marine Le Pen boter op hun hoofd door de immigratie toe te laten en hun pro Europees discours. Om de pensioenen te redden pleit Marine Le Pen voor minder overheidsuitgaven voor de immigratie en de Europese Unie, en het bestrijden van de sociale fraude. Ze wil de tolheffingen aan de landsgrenzen verhogen en – verrassend toch – winsten uit kapitaal mee inzetten voor de financiering van de pensioenen (dividenden, stock options).  Anderzijds doet Marine Le Pen een oproep om het syndicaal landschap te hervormen en nieuwe vakbonden op te richten. Of ze staatsnationalist of Vlaams-nationalist zijn, extreemrechts heeft altijd wel gelijkaardige ideeën.

 

De scholieren gingen al mee in staking, de universiteitsstudenten vervoegen vanaf morgen de strijd. Bij extreemrechts in Frankrijk en Vlaanderen leidt dat tot zure opmerkingen over de huidskleur van de jongeren – en laat ons wel wezen: het in brand steken van auto’s enzomeer is absoluut verwerpelijk. Bij rechts tout court leidt de actie van de jongeren ook tot de opmerking: “Waarom zouden jongeren zich bekommeren om de pensioenleeftijd? Dat is voor hen een probleem van later. Nu toch nog niet.” Maar als men ouderen langer aan het werk houdt, zijn dat even zoveel jobs waar jongeren nu geen toegang toe krijgen. Met de pensioenhervormingsplannen zien de afstuderende jongeren naar verluidt één miljoen jobs aan hun neus voorbijgaan. 

 

Charlie Hebdo merkte vorige week op dat er een nog goede reden is voor jongeren om mee op straat te komen: solidariteit. “Solidariteit is het ergste dat rechts vreest. Dat jongeren praten met ouderen, dat studenten praten met loontrekkenden, dat is al een drama. Maar dat ze elkaar begrijpen, dat is ongehoord." Ze zouden er een wet tegen durven maken. "Minderjarigen misbruiken zal niet alleen een zaak zijn van seksuele relaties. Ook met dezelfde vlag op straat zwaaien.” (Illustratie van Cabu op de voorpagina van Charlie Hebdo: Sarkozy haalt zijn benzine bij Marine Le Pen) 

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: frankrijk, internationaal, sociaal |  Facebook | | |  Print

30-09-10

HET VB HOUDT NIET VAN BETOGINGEN ALS GISTEREN

Wie gisteren in Brussel was, kon er niet naast kijken. Tienduizenden vakbondsleden en -militanten vulden de straten om te protesteren tegen blinde besparingen, waarbij de slachtoffers van de bankencrisis een tweede maal de rekening van de crisis zouden moeten betalen.

 

De vakbonden eisen het behoud en de versterking van de sociale beschermingsprogramma’s, de vrijwaring van de koopkracht van de werknemers en gepensioneerden, de creatie van kwaliteitsvolle jobs en een rechtvaardiger fiscaliteit. Uit zowat alle Europese landen waren er delegaties, ook uit landen die nog willen aansluiten bij de Europese Unie. We zijn niet op zoek gegaan naar het groepje Vlamingen waarmee VB’er Rob Verreycken een nieuwe vakbond wil oprichten, dat zou hopelozer zijn dan op zoek gaan naar Wally uit het Waar is Wally?-spel.

 

Het VB heeft gisteren geen woord gespendeerd aan de betoging en de motieven van de betogers, maar VB-volksvertegenwoordiger Jan Penris veroordeelde in het VB-partijblad van april 1993 al de “zogenaamde solidariteits- en politieke stakingen” waar de vakbonden zich aan “bezondigen”. De betoging van gisteren ging gepaard met beperkte stakingsacties, kwestie mensen de kans te bieden naar de betoging te gaan, maar dat is er voor het VB teveel aan. Het VB heeft “begrip voor de werknemerssolidariteit over bedrijven en sectoren heen. Doch deze solidariteit kan haar uitvoering vinden in andere dan stakingsacties (petities, geldinzamelingen, solidariteitsbetuigingen buiten de werkuren).”

 

Rob Verreycken is intussen bezig met een kleine ronde door Vlaanderen om zijn boek Welkom in Vakbondistan voor te stellen. Een paar dagen geleden was hij daarvoor in Leuven, volgende week donderdag 7 oktober is hij daarvoor in Gent (Brasserie Bridge, Sint-Baafsplein 21 – een avond ingericht door Voorpost). Rob Verreycken is duidelijk meer uit op de afbraak van de vakbonden dan op de opbouw van de werknemerssolidariteit.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: sociaal, verreycken |  Facebook | | |  Print

10-09-10

ROB VERREYCKEN EN MARIE-ROSE MOREL PRESENTEREN…

Vandaag stelt Rob Verreycken (foto) op een persconferentie zijn nieuw boek Welkom in Vakbondistan voor. Het is eens wat anders dan een boekje over de VMO.

Volgens de achterflap van het boek ontdekte Rob Verreycken “onwettige praktijken, machtsmisbruik, inmenging in overheidstaken, afwending van belastingsgeld naar de eigen kas, het uitbouwen van een financieel-economisch imperium dat de politiek beïnvloedt, enzovoort”, en maken de vakbonden “zich schuldig aan de misleiding van de Vlaamse werknemers, die worden wijsgemaakt dat het in hun belang zou zijn om de vermolmde Belgische constructie nog langer in stand te houden. De Vlaamse zaak en de kritiek op de wanpraktijken van de drie Belgische vakbonden zijn volgens de auteur géén verschillende zaken.” Zou het kunnen dat Rob Verreycken zijn boek met een zekere vooringenomenheid geschreven heeft?

Er is kritiek te leveren op de vakbondswerking, maar dat gaat dan meer over het gebrek aan strijdvaardigheid dan dat ze opereren binnen een Belgische context of dat ze mee zorgen voor de uitbetaling van de werkloosheidsvergoedingen. Rob Verreycken zegt op te komen voor meer vakbondsvrijheid, door de afschaffing van het monopolie van de drie grote vakbonden bij sociale verkiezingen te bepleiten. Als een vos de passie preekt, letten de kippen beter op. Hoe meer vakbonden, hoe meer verdeeldheid, en hoe meer kans voor de werkgever om een akkoord met één vakbond te sluiten dat de facto bindende gevolgen heeft voor alle werknemers. Disfunctioneren van vakbonden los je niet op door méér vakbonden, maar door meer interne democratie.

Marie-Rose Morel schreef als voorzitster van de ‘vakbondscel’ van het VB het voorwoord bij het boek van Rob Verreycken, en zal straks het boek mee voorstellen. Na het ontslag van Marie-Rose Morel bij het VB is het een agendapunt geweest in het VB-partijbureau: of het wel kan dat een niet-partijlid, en dan nog wel Morel, het voorwoord schreef bij een VB-boek. Maar het mocht. Marie-Rose Morel bedreigt daarmee niet de zitjes voor de partijtop in het partijbureau en het parlement. En als Marie-Rose Morel wil meewerken aan een antivakbondsboek, op dat punt gaat het VB de Schotense niet tegenwerken.

Voor het boek dat Rob Verreycken zou schrijven over mistoestanden bij kleine en middelgrote ondernemingen, en multinationals, een Vlaamse Aus der schönen neuen Welt, is het wachten tot de dag dat Kerstmis en Pasen samenvallen. 

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: sociaal, verreycken, boeken, morel |  Facebook | | |  Print

"MEER RAAK DAN VERWACHT"

De Standaard publiceerde voorbije woensdag al een recensie van Rob Verreyckens boek. Vlaams Belang houdt niet van vakbonden (en omgekeerd), Vlaams Belang neemt de vakbonden op de korrel en De partij schiet meer raak dan verwacht waren de koppen bij de recensie van Bart Brinckman.

Bart Brinckman is chef-Wetstraat bij de De Standaard-redactie. Over het VB weet hij van wanten. Zijn kennis over de sociale relaties is daarentegen beperkt. “De auteur is op zijn minst bevooroordeeld”, schrijft Bart Brinckman over het boek Welkom in Vakbondistan van Rob Verreycken. “De provocerende en vermoeiende slogantaal werkt na verloop van tijd op de zenuwen. Maar niemand kan ontkennen dat een aantal opgelijste mistoestanden een discussie waard is.” Als voorbeeld van “mistoestanden” vermeldt Brinckman onder andere “Verreycken vraagt zich (…) af waarom diverse ambtenaren hun lidgeld van de vakbond via een overheidspremie bijna volledig krijgen terugbetaald, elke belastingbetaler – ook wie niet bij een vakbond is aangesloten – betaalt het bedrag.”

We hebben even rond gebeld en hoorden telkens dat de vakbondspremie bij ambtenaren niet eens drie maanden vakbondslidgeld dekt. Het verschilt wat van sector tot sector, maar doorgaans is het zo. Dat die vakbondspremie betaald wordt door de belastingbetaler is nogal logisch. Ook de lonen van de ambtenaren worden betaald door de belastingbetaler. Zoals die belastingbetaler ook… het overgrote deel van de VB-partijkas vult. In de privé-sector, de metaalsector bijvoorbeeld, bedraagt de vakbondspremie veel meer dan in de overheidssector. En waarom zou de overheid voor haar werknemers niet hetzelfde mogen doen als de zo geroemde privé-sector? Voor Rob Verreycken is het echter een “mistoestand”; voor Bart Brinckman “een discussie waard”.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: sociaal, verreycken, boeken |  Facebook | | |  Print

30-06-10

DE HISTORISCHE OPDRACHT VAN BART DE WEVER, VOLGENS MARIE-ROSE MOREL

Gisteren gingen de vertegenwoordigers van de ziekenfondsen langs in de Wetstraat 10 waar informateur Bart De Wever tijdelijk resideert. Vandaag ontvangt Bart De Wever op de valreep ook nog de vakbonden, vooraleer vanaf morgen de échte voorbereidende gesprekken te beginnen met de kandidaat-regeringspartijen. Volgens voormalige vriendin, studie- en partijgenote Marie-Rose Morel moet Bart De Wever bij de organisaties als de ziekenfondsen en de vakbonden het verschil maken, wil hij geschiedenis schrijven in dit land. Zelfs het splitsen van het kiesarrondissement Brussel-Halle-Vilvoorde is van minder belang dan het herleiden van de ziekenfondsen, vakbonden en soortgelijke organisaties zoals vrouwenverenigingen  “tot hun rechtmatige proporties”.

Bij het VB komt Marie-Rose Morel niet meer aan de bak, bij de VRT-website deredactie.be des te meer. Vorige week mocht ze er nog eens een opiniebijdrage publiceren. Marie-Rose Morel: “(…) België wordt (…) niet in de eerste plaats bestuurd door haar politici. Negentig procent van de ijsberg steekt onder water en geeft geen krimp, zelfs niet na de volledige metamorfose van het zichtbare topje. Het Hof, de patroonsorganisaties, de vakbonden, de ziekenfondsen, de artsensyndicaten, boerenbonden, vrouwenverenigingen en tal van drukkingsgroepen… Hun samenstelling, hun impact en hun gebetonneerde macht en overvloed aan middelen, verandert niet omdat Vlaanderen op 13 juni zwart/geel stemde. (…) Het ‘nu durven veranderen’ van N-VA zal niet gerealiseerd worden met het vinden van een coalitiepartner, of zelfs niet door het splitsen van BHV. Het ‘nu durven veranderen’ zal bewaarheid worden wanneer De Wever erin slaagt de invloed en de macht van de bovengenoemde steunpilaren van België te herleiden tot hun rechtmatige proporties. Infiltreren en waar nodig destabiliseren zal nodig zijn om dit land en haar instellingen ontvankelijk te maken voor de nieuwe staat(shervorming) die zo broodnodig is. Slaagt De Wever hier niet in, dan zal de tornado van 13 juni snel vergeten zijn. Er is werk aan de winkel en misschien is De Wever wel de juiste koele kikker op de juiste plaats om mensen op strategische posities te overtuigen en nieuwe getrouwen op strategische plaatsen te positioneren. Wie België kent, weet dat die strategische plaatsen zich zelden voor het oog van de camera bevinden.”

Raadt Marie-Rose Morel in feite een oude trotskistische tactiek aan (infiltreren…), ze geeft de N-VA meer kans op slagen dan het VB. Marie-Rose Morel: “Als één Vlaamse partij hiervoor de wind in de zeilen heeft, is het wel de N-VA. Niet gehinderd door een broedertwist over het al dan niet Vlaams zijn, niet gehinderd door een cordon sanitaire en surfend op de hype rond hun voorzitter ligt de weg open om met alle invloedrijke actoren rond de tafel te zitten. Baat het niet, dan schaadt het niet. Het verleden bewees trouwens dat er zelfs in de - schijnbaar vastgeroeste - zuilenorganisaties beweging mogelijk is. Werkgeversorganisaties die zich openlijk uitspreken voor meer Vlaamse autonomie, fragmenten van vakbonden die weg willen uit de Belgische dwangbuis, stukken en brokken van zuilen die beseffen dat er nu iets moet veranderen. Het zijn evoluties van de laatste 10 jaar. Met dialoog en overredingskracht, met bekwaamheid en gefundeerde argumenten moet men nu het onzichtbare gedeelte van de berg aanpakken. Drukkingsgroepen, vakbonden, koepels en beslissingsorganen wiens cruciale rol in de werking van België vaak onzichtbaar is, maar die wel al jarenlang de onaantastbare basis vormen van het onwerkbare België, moeten bekeerd en desnoods veroverd. En verplicht rekening te houden met wat de meerderheid van de Vlamingen denken en willen. Voor De Wevers ‘Nu durven veranderen’ werkelijkheid zal zijn, is er dus nog heel wat werk aan de winkel. Maar àls hij hierin slaagt, dan zal zijn verkiezingsoverwinning haar status van ‘stunt’ inruilen voor die van ‘historische gebeurtenis’. En dat wens ik collega-historicus De Wever van harte toe.”

Ook het VB wil het koningshuis weg, wil de macht van de vakbonden en ziekenfondsen inperken, loopt niet hoog op met de vrouwenbeweging… Morel veegt ook wel de patroonsorganisaties, artsensyndicaten en boerenbonden de mantel uit, maar haar werkelijk doel is de macht van de vakbonden en aanverwante sociale organisaties te fnuiken. Morel leidde bij het VB de anti-vakbondscel, en niet een anti-patroonsorganisatiescel. Alleen in de strategische en tactische keuze, hoe aanpakken, verschilt Morel met het VB-standpunt. Het liedje van Morel lijkt echter uitgezongen bij het VB. Op de vergadering van de VB-partijraad op 19 juni in Hoboken eiste Frank Vanhecke volgens 't Pallieterke dat bij de volgende voorzittersverkiezingen Bruno Valkeniers niet langer kandidaat zou zijn, en dat Marie-Rose Morel alsnog een bestuursmandaat bij de VRT zou krijgen. Het eerste is niet ondenkbaar, maar dan niet omdat Frank Vanhecke het vraagt. Het tweede is uitgesloten. Dat Frank Vanhecke en Marie-Rose Morel weigerden nog op een VB-lijst te figureren, en ook manifest afwezig bleven tijdens de voorbije verkiezingscampagne, verzwakt natuurlijk hun positie om wat dan ook te eisen bij het VB. Morel zelf is intussen de gevangene van haar eigen verleden: geen haar op het hoofd van Bart De Wever die eraan denkt om een querulante als Morel terug bij de N-VA in huis te halen, en Morel is ook niet meer nodig voor de N-VA om stemmen te trekken. (Foto: Na een 1 mei-manifestatie in Antwerpen kon Marie-Rose Morel even een vakbondspetje opzetten, maar dat was maar om ermee te lachen.)

  • Update: Frank Vanhecke ontkent in een mail aan AFF/Verzet op de jongste VB-partijraad Bruno Valkeniers gevraagd te hebben niet nog een keer kandidaat-voorzitter te zijn, en voor Marie-Rose Morel alsnog een plaatsje in de Raad van Bestuur van de VRT geëist te hebben. Frank Vanhecke: “Wat het eerste betreft ligt het niet aan mij om Bruno Valkeniers orders te geven en wat het tweede betreft ben ik van oordeel dat Marie-Rose niets meer moet vragen van een partij die haar overduidelijk niets gunt. Punt. U bent dus helemaal verkeerd geinformeerd – zelfs indien uw informatiebron 't Pallieterke heet.” Waarvan akte.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vanhecke, sociaal, morel |  Facebook | | |  Print

07-06-10

POLITICI EN JOURNALISTEN BEDUCHT VOOR VRT-STAKING

Deze namiddag wordt bij de VRT het overleg verder gezet over de ‘minimale dienstverlening’ tijdens de staking aanstaande woensdag. Bij de VRT-nieuwsdienst is men niet gelukkig met de aangekondigde staking. “De staking haalt het zorgvuldig opgebouwd evenwicht in onze verkiezingsuitzendingen helemaal onderuit”, klinkt het. Probleem is dat journalisten misschien niet willen staken, maar zonder technici kunnen ze niet op antenne gaan.

De eerste die een probleem had met de staking bij de VRT was Filip Dewinter (foto). Op 29 mei twitterde hij: “Debat ondergetekende met Q Van Quickenborne op 9 juni op VRT… VRT staking ook op 9 juni! Toeval?!” Toen een meerderheid van het VRT-personeel zich uitsprak om aanstaande woensdag effectief te staken was het Vincent Van Quickenborne die naar zijn Twitter greep. “Oproep @vadderi (Ivan De Vadder, nvdr.). Kan je je collega’s Wetstraat overtuigen om NIET te staken? Ik kan mij niet voorstellen dat Martine Tanghe graag staakt.” Ivan De Vadder antwoordde Vincent Van Quickenborne: “Iemand moet de bareel opendoen, de knoppen bedienen en de signalen de wereld insturen. Dat doet Martine allemaal niet zelf…” Vincent Van Quickenborne kreeg echter weer hoop met een Twitterbericht van radiojournaliste Liesbeth Imbo die pleitte voor een ruime interpretatie van het minimumaanbod. “Wie van de collega’s volgen haar?”, twitterde daarop Vincent Van Quickenborne.

Wie echter geenszins kan klagen over het aan bod komen op de VRT-televisie is de al genoemde Dewinter, Filip. Naast het “zorgvuldig opgebouwd evenwicht” in de programmatie mocht Dewinter voorbije woensdag ook nog opdraven in  Phara. De aanleiding was het verschijnen van het boek van Tom Cochez, Eigen belang eerst. De vuile oorlog binnen het Vlaams Belang, maar Dewinter mocht over veel meer spreken dan enkel over wat in het boek staat. Dewinter pareerde elke vraag om verduidelijking evenwel met de opmerking dat als je kritiek hebt op wat er binnen het VB gebeurt, je maar VB-lid moet worden en zo je stem moet laten horen. Dat Dewinter geen lid is van de Parti Socialiste of welke andere partij ook, weerhoudt hem nochtans niet om kritiek te leveren op wat er binnen die partij(en) gebeurt. Vrijdagavond mocht Dewinter andermaal spoorslags naar de VRT-studio’s trekken voor een debat over de criminaliteit naar aanleiding van de moord op een vrederechter en haar griffier in een Brusselse rechtbank. Dewinter legde de nadruk op het “importeren van de criminaliteit naar hier”.

Als het VB aanstaande zondag meer haalt dan de 11,5 % uit de jongste peiling, zal het aan het voorval in Brussel liggen. Het zijn niet altijd dioxinekippen die de onbesliste kiezers tot een keuze brengen. Maar laat ons intussen niet de mensen vergeten die met hart en ziel opkomen voor een degelijke VRT.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: dewinter, sociaal, 13 juni |  Facebook | | |  Print

23-05-10

HOE BESPAREN?

Meestal wordt tijdens verkiezingscampagnes alles en nog wat beloofd, om dan na de verkiezingsdatum vast te stellen dat er minder geld in kas is dan verteld werd en er flink moet bezuinigd worden. Nu zijn de besparingen alvast een item in de aanloop naar de verkiezingen op 13 juni.

Open VLD scoort dit weekend met haar voorstel om vijf procent te besparen op de wedde van de ministers, zolang de begroting niet in evenwicht is. Het levert Open VLD meer stemmen op dan het een wezenlijke besparing is. Nog zo’n grap is het in vraag stellen van wat Open VLD zelf de “genereuze pensioenregeling” voor parlementsleden noemt. Goed idee, maar kan het dan niet wat concreter dan dat die pensioenregeling moet “herbekeken worden”? De Standaard vroeg dit weekend aan alle grote partijen hoe ze zouden besparen. De N-VA rekent erop dat een grondige staatshervorming grote besparingen mogelijk maakt. Door het samenvoegen van administraties kunnen besparingen en “efficiëntiewinsten” geboekt worden. Voor de CD&V is de belangrijkste besparing nu geen zware, nieuwe uitgaven doen. De SP.A stelt onder andere voor het “Colruytmodel” invoeren voor geneesmiddelen: alleen het goedkoopste geneesmiddel wordt terugbetaald. Is er iets mis met het Kiwi-model, verwijst dat teveel naar de teveel naar de PVDA’er die het idee in België lanceerde? Groen! wil de notionele-intrestaftrek voor bedrijven beperken, afhankelijk maken van jobcreatie en -behoud, of van duurzame innovatie. Wat meer dan één miljard euro kan opleveren. In het lijstje van LDD in De Standaard staat als eerste: “Miljarden te besparen door migranten niet automatisch van sociale bescherming te laten genieten.” En wat stelt het VB voor?

“Schrappen in aantal ministers en hun kabinetten. Afschaffen van de Senaat en de provincies. Snoeien in dotaties aan koningshuis. Verkoop militaire infrastructuur en belang in Belgacom. Schrappen in subsidies voor ondernemingen en particulieren. 70 000 ambtenaren niet vervangen na hun pensioen. Groei gezondheidszorg beperken, hoogste ambtenarenpensioenen aftoppen en brugpensioen streng beperken. Strenge controles en effectieve sancties voor werklozen. 4,8 miljard besparen door echte immigratiestop. 100 miljoen besparen op administratiekosten vakbonden.” Willen de meeste partijen qua nieuwe initiatieven... niets doen; de SP.A het optrekken van de pensioenen met 200 euro, al is dat “iets voor de langere termijn”; Groen! het optrekken van alle uitkeringen tot boven de Europese armoedegrens; het VB belooft “de ordelijke opdeling van België”. Op het 'programmacongres' dat het VB gisteren in Brussel hield, werd verduidelijkt dat het 'transfergeld' dat nu vanuit Vlaanderen naar het zuiden van het land gaat, bij de Vlaamse onafhankelijkheid in eerste instantie zal aangewend worden "om de loonkost gevoelig te verlagen". Pas daarna wordt genoemd: "een globaal pakket van sociale maatregelen en initiatieven voor een dynamische Vlaamse economie en een veiligstellen van de pensioenen."

Volgens het gisteren goedgekeurde verkiezingsprogramma kan Vlaanderen slechts welvarend, ondernemend en sociaal zijn in een onafhankelijk Vlaanderen. Dat de loonkost naar beneden moet, dat staat duidelijk in het programma. Dat men migranten en asielzoekers niet wil ook. Maar hoe sociaal Vlaanderen verder zal zijn: dat zal nog moeten blijken uit het bij de Vlaamse onafhankelijkheid op te starten sociaal overleg. Lijstjes al in De Standaard dwingen tot duidelijkheid, in het officiële partijprogramma houdt men het liever vaag zodat iedereen er zijn voordeel in kan vinden. Als men op economisch gebied concreet is, wordt ook duidelijk dat VB’ers toch eens met elkaar zouden moeten praten. Zo pleit het – onder leiding van Gerolf Annemans – opgestelde gisteren goedgekeurde verkiezingsprogramma voor “een Vlaamse controlemeerderheid in het eigen vermogen van Belgacom”. Bruno Valkeniers wil echter – dixit wat hij in De Standaard vertelt – besparen door de “verkoop (…) (van het) belang in Belgacom”. Als Valkeniers het staatsbelang in Belgacom verkocht heeft, zal er nog maar weinig overblijven voor de Vlaamse controlemeerderheid van Gerolf Annemans.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: sociaal, 13 juni |  Facebook | | |  Print

05-05-10

1 MEI IN VILVOORDE. "DE VLAAMSE ONAFHANKELIJKHEID ZAL NIET GEZELLIG ZIJN OF NIET ZIJN" IN HANDEN VAN HET VB

Na 1 mei in Berlijn en Parijs, toch nog iets over 1 mei in Vilvoorde waar het VB bijeenkwam. Veel volk was er anders niet: alleen het partijkader daagde op. Sprak het VB vorig jaar nog over 5 000 mensen op hun 1 mei-bijeenkomst, dit jaar houdt men het zuinig op “de talrijk opgekomen militanten”.

Het VB kwam bijeen aan ‘Strijd voor arbeid’, het acht meter hoge standbeeld van Rik Poot (zie affiche) dat herinnert aan de botte bedrijfssluiting bij Renault Vilvoorde. De in 2006 overleden beeldhouwer draaide zich allicht van ellende om in zijn graf. Bij de laatste gemeenteraadsverkiezingen waaraan hij nog kon deelnemen, stond Rik Poot als lijstduwer op de lijst van Agalev. Niet echt een partij met enig verwantschap met het gedachtegoed van het VB. De sociale accenten in de toespraken van VB-voorzitter Bruno Valkeniers en plaatselijk VB-boegbeeld Filip De Man beperkten zich tot variaties op de stelling dat in ’t belzjieksken niets mogelijk is. “Een ondraaglijke fiscale en parafiscale last bij een voor de bedrijven verstikkende vennootschapsbelasting van omtrent 34 procent en een loonkostenhandicap van 11 procent tegenover Duitsland, Frankrijk en Nederland. Oorzaak van die buitensporige loonkost? De onnoemelijke grote geldhonger van de Belze schatkist, de reusachtige transfers naar het hangmatsocialisme in l’Etat-PS, het slechte bestuur van de zowat duurste overheid van de wereld en de miljarden die worden uitgekeerd aan een massa allochtone steuntrekkers. Voeg daarbij de veel te lage activiteitsgraad…”, zo vatte ’t Pallieterke de 1-meitoespraken samen. “Besluit: na jaren Belgisch geploeter en politiek immobilisme, moeten wij af van de Belgische krokodillen en de zoetwaterfederalisten, want ‘trop is teveel’.”

Daarna volgde het meer gezellige gedeelte, of toch: wat het meer gezelliger gedeelte had moeten worden. Hector van Oevelen, verslaggever voor ’t Pallieterke: “’Daar is hij weer’, hoor ik sommige partijkopstukken denken, maar wat wil je als partijleden mij zelf aan de mouw komen trekken over dat oorverdovend en overwegend Angelsaksische lawaai dat bij die ‘alternatieve’ partij telkens weer wordt losgelaten op trouwe volgelingen die niks liever zouden willen dan eens met elkaar van gedachten wisselen (zonder over tafel en lawaai heen over mekaar te moeten krijsen over de jongste ontwikkelingen in politiek en partij? Zijn daar echt zo’n oorbeschadigende decibels bij nodig? Zo’n alternatieve Dag van de Arbeid moet toch kunnen bij rustige achtergrondmuziek van, bijvoorbeeld, Jef Elbers, het Scheldekoor, Louis Neefs, De Vaganten… En wat is er mis aan de trekzak van (…) Jan Janssens (wel nog opstappend bij de Voorpost-delegatie bij de ‘spoedbetoging’ voor de splitsing van BHV op 22 april in Vilvoorde, AFF/Verzet)? Technisch gezien viel er op die muzikale lawaaimakers niks aan te merken, maar het was opvallend hoe weinig aanwezigen gehoor gaven aan hun oproep om samen te gaan wiegen op de tonen van die paar Nederlandstalige liedjes die zij over hun hart konden krijgen.” Steve Stevaert parafraserend “Het socialisme zal gezellig zijn of niet zijn.”, kunnen we zeggen: “De Vlaamse onafhankelijkheid zal niet gezellig zijn of niet zijn” als men het in de handen laat van de regisseurs van het VB.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: sociaal, vb |  Facebook | | |  Print

27-12-09

DE HULP AAN AFRIKA VAN HET VB EN VAN ANDEREN


The-Swallow-1
TheSwallow-2Bij de bespreking van de begroting van het Vlaams parlement eerder deze maand bleek de fractieleider van de grootste oppositiepartij, Filip Dewinter dus, afwezig te zijn. “Op reis”, luidde het excuus. Marijke Dillen zorgde dan maar voor de obligate oppositietaal. Intussen is bekend geraakt waar Dewinter “op reis” was. Hij was in Kameroen, in West/Centraal-Afrika.

Dewinter was er, samen met zijn eeuwige luitenant Jan Penris (foto 1), op uitnodiging van de Association de Lutte Contre L’Emigration Clandestine. (ALCEC). Een tegenbezoek nadat Dewinter ALCEC-stichter Emile Bomba in november vorig jaar had rondgeleid in Antwerpen en Brussel. Op 15 december nam Dewinter het vliegtuig naar Kameroen; in Kameroen werd Dewinter onder meer ontvangen door de Kameroenese ministers Hamadjoda Adjoudi en Jean Foudman Akram. Dewinter gaat er op vooruit. Bij zijn trip naar Marokko in december 2005, ook al met hetzelfde doel: de plaatselijke bevolking af te raden naar ons land te komen, geraakte Dewinter niet verder dan het zaaltje van het Hilton-hotel waar hij samen met Marie-Rose Morel en Frank Vanhecke een persconferentie hield. Met een belangrijk deel van zijn toespraken in Kameroen zijn we het zelfs eens: de vlucht naar Europa is levensgevaarlijk, en kost veel geld; hier leven de mensen in illegale verblijfssituatie in penibele omstandigheden; Europa treedt alsmaar harder op tegen illegaal verblijvenden… Ook voor de Afrikaanse landen is het geen gezonde situatie: er zouden bijvoorbeeld meer Kameroenese dokters in Europa werken dan er werkzaam zijn in Kameroen, terwijl daar kinderen sterven bij gebrek aan medische zorgen. Dewinters analyse vertrekt echter niet vanuit de noden van de Afrikanen, maar vanuit de “ontwrichte” samenleving in de Europese steden waar “de autochtone bewoners binnen enkele decennia dreigen geminoriseerd te worden.”  Voor Dewinter moeten de fondsen voor ontwikkelingshulp “geheroriënteerd worden in de richting van een actief terugkeerbeleid met tewerkstellingsprojecten in de landen van herkomst.” Daarenboven moet “het krijgen van ontwikkelingshulp gekoppeld worden aan de bereidheid om illegalen op te vangen in hun eigen land.”

In de wereld van Dewinter is alles nogal eenvoudig, en Dewinter vergeet gemakshalve  bijvoorbeeld dat het niet altijd zo eenvoudig is de ware nationaliteit van iemand zonder geldige verblijfspapieren aan te tonen. Helemaal zwak wordt het als Dewinter uitlegt wat het VB zelf wil doen. In samenwerking met ALCEC zouden in een viertal Centraal-Afrikaanse landen de komende maanden affiches, pamfletten en T-shirts verspreid worden met als slogan Illegal immigration kills en L’Emmigration clandestine tue. De T-shirts zijn allicht zinvoller dan de VBJ-polo’s die in deze wintermaanden aan koulijdende Vlamingen zouden bedeeld worden, maar ze gaan natuurlijk voorbij aan de grootste problemen op het Afrikaanse continent. De hongersnood bijvoorbeeld, gebrek aan (vlot beschikbaar) drinkbaar water, enzomeer. Wie daarvoor een 11.11.11-actie zou steunen, krijgt van VB-zijde te horen dat er in Vlaanderen nog genoeg Vlaamse behoeftigen zijn om eerst voor te zorgen. Niet minder belangrijk: onderwijskansen. Lagere schoolklassen zijn in Afrika doorgaans overbevolkt, en doorstuderen kan meestal niet omdat het een te dure aangelegenheid is voor de ouders. En het is toch slechts met het vormen van eigen kaders dat de Afrikaanse landen zich kunnen ontwikkelen tot zelfstandige, zichzelf emanciperende en welvarende landen. We wezen hier eerder al op de computerklas die Jos Geudens in Kenia opzette, intussen aangevuld met Cinema Paradiso. Een ander goed voorbeeld is The Swallow, een schooltje in Gambia (foto’s 2 en 3 - klik eenmaal op de foto's voor een grotere afbeelding) opgezet door Vlaamse vrijwilligers maar intussen in handen van bekwame Afrikaanse medewerkers. Het is een project dat gesteund wordt door Art for Africa, een initiatief van Geene Lisa en Coco Jr., een lagere schoolklas in Kortrijk en andere initiatieven in Vlaanderen.   

De website van The Swallow is sinds vorig jaar niet meer bijgewerkt, maar de website van ALCEC is evenmin à jour gehouden. “This is Africa”, zouden nogal wat Afrikanen zelf zeggen. Maar we kunnen je verzekeren dat The Swallow nog steeds onder een sterke organisatorische en pedagogische leiding goed werk aflevert. Hulp aan Afrika kan ook onbaatzuchtig, en is daarom misschien wel des te efficiënter.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: dewinter, actie, sociaal |  Facebook | | |  Print

08-11-09

BART DEBIE LUST GEEN FAIRTRADE KOFFIE

De voorbije week pakten enkele kranten uit met een reportage over de nieuwe postercampagne voor Oxfam Fairtrade. Een campagne om eerlijke handel te bevorderen. Deze keer gelukkig geen Jean-Luc Dehaene naakt in een wijnton, maar ook geen Dina Tersago op een bed van chocoladesnoepjes. Wel onder andere Delphine Boël die Libertea promoot, Helmut Lotti die de aandacht vestigt op eerlijk gemaakte wijn uit Zuid-Afrika of Goedele Liekens die goede chocolademelk aanprijst.

Fotografe Lieve Blancquart bezocht de fairtradeprojecten waarvoor Bekende Vlamingen en Belgen promotie maken. Lieve Blancquart (in De Standaard): “Iedereen kent intussen Fairtrade wel als merk, maar wat het betekent te velde is veel minder bekend. Voor een suikerboer in Paraguay, een wijnboer in Zuid-Afrika of een theekweker in Sri Lanka maakt Fairtrade het verschil tussen niemand of iemand zijn.” “De boeren krijgen er aandelen in het bedrijf waarvoor ze leveren of worden lid van een coöperatieve, waardoor ze een gegarandeerd minimuminkomen hebben, ook als het weer de oogsten vernielt. De teelt is vaak veel intensiever omdat ze biologisch werken, maar ook gezonder voor hen, want er wordt niet gespoten met verdelgingsmiddelen zoals de multinationals doen. En zo leveren ze een mooi product af, dat door ons gewaardeerd wordt.” Vanaf 1 december is in alle Vlaamse wereldwinkels hierover trouwens een fraai fotoboek en een dvd te koop.

Intussen kopen meer en meer mensen fairtradeproducten, en ook overheidsdiensten schaffen ze aan. Bij de Vlaamse ambtenarij, de Vlaamse ministeriële kabinetten en het Vlaams parlement drinkt men al sinds 2001 koffie van het Max Havelaarkeurmerk. “Omdat de Vlaamse overheid in het label Max Havelaar een belangrijk ontwikkelingsinstrument ziet om producenten in het Zuiden een minimuminkomen te waarborgen”, werd laatst nog medegedeeld. In 2006 werd zo 28 ton koffie aangekocht door de Vlaamse administratie, naast 17 400 grote en 10 700 kleine flesjes fruitsap, en 3 200 flessen wijn. Maar niet iedereen apprecieert dit. Bart Debie, perswoordvoerder van de VB-fractie in het Vlaams parlement, installeerde eind vorige maand in zijn bureau in het Vlaams parlement een Senseo-koffietoestel dat hij van een collega cadeau had gekregen. Bart Debie liet zijn Facebook-vrienden meteen delen in de vreugde: “Eindelijk bye bye brol Fair-Trade koffie van het parlement.” Bij de medewerkers van de andere partijen in het Vlaams parlement hebben we geen klachten opgevangen, laat staan dat ze de fairtrade koffie "brol" zouden noemen.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: debie, sociaal |  Facebook | | |  Print

31-07-09

ELKE VB-MILITANT IS ER TEGENWOORDIG TWEE WAARD

Zoals hier aangekondigd organiseerde het VB woensdag aan de hoofdzetel van het OCMW-Antwerpen een eerste actie tegen de regularisatie van mensen zonder geldige verblijfspapieren. Volgens het VB namen “een 80-tal mandatarissen en militanten” deel aan de actie, later spraken ze over “een honderdtal”. Op foto’s op de website van Filip Dewinter zijn echter hooguit maar een 40-tal mensen te zien.

 

Volgens Gazet van Antwerpen waren er “enkele tientallen aanhangers van het VB”. De Nieuwe Gazet, de Antwerpse variant van Het Laatste Nieuws, noemt geen cijfers. Op de website van Het Laatste Nieuws is sprake van “honderd manifestanten”, maar dat zouden er dan meer zijn dan de organisatoren aanvankelijk zelf als cijfer verspreid hebben. De Antwerpse editie van Het Nieuwsblad vond de actie niet de moeite waard om er over te schrijven. Opmerkelijk is dat, terwijl men op de nationale website van het VB aanvankelijk sprak van een tachtigtal mensen, later van een honderdtal, op de foto’s die Filip Dewinter op zijn eigen website plaatste hooguit een veertigtal militanten en sympathisanten te zien zijn. En het is toch nogal onwaarschijnlijk dat Dewinter maar de helft van wie opdaagde in beeld zou brengen. Hij zal toch zijn eigen volk niet discrimineren, niet?

 

Op de foto’s herkennen we naast Filip Dewinter onder andere de VB-senatoren Anke Van dermeersch en Freddy Van Gaever, de VB-volksvertegenwoordigers Jan Penris, Pieter Huybrechts, Wim Wienen, Marleen Van den Eynde, Johan Deckmyn, Marijke Dillen en Barbara Pas, voorzitter van de Vlaams Belang Jongeren Hans Verreyt, Oost-Vlaams VB-provincieraadslid Tanguy Veys, Antwerps gemeenteraadslid Suzy Lismont-Cools, Berchems districtsraadslid Albrecht Cleymans, het Deurnese VLOTT-districtsraadslid Hendrik Boonen en de familie Neel: voormalig SP-gemeenteraadslid Staf Neel, zijn broer Theo Neel en diens dochter Sandy Neel. Op een VB-website is sprake van “de inderhaast opgeroepen protesteerders”, maar intern was al een week geleden opgeroepen voor de actie. Volgens Gazet van Antwerpen ging het er vrolijk aan toe. Toen de VB-manifestanten “Illegalen terug naar eigen land” riepen, reageerde een voorbijganger met: “En Dewinter terug naar Brugge!”

 

Met een petitie op het internet wil het VB honderdduizenden handtekeningen tegen de regularisaties verzamelen. In het verleden had het VB anders wel kritiek op internetpetities omdat er wel eens fictieve ondertekenaars kunnen bij zijn. Dinsdag 15 september plant het VB een tweede actie in Antwerpen. Dan wordt in een betoging opgestapt naar de Grote Markt. Van de bevolkingsdienst, waar zich die dag de eerste mensen melden die de regularisatie van hun verblijf willen aanvragen, naar het stadhuis. Steden en gemeenten zijn overigens maar uitvoerder van het beleid, het is de federale regering die beslist. Antwerps OCMW-ondervoorzitter Marco Laenens (Open VLD) zei gisteren dan ook: “Het VB vergist zich van deur. Het moet gaan protesteren in Brussel, bij de federale regering.” (Illustratie: Een vreemdeling wordt in een Lucky Luke-album de regels van het spel uitgelegd.)

00:30 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, dewinter, sociaal |  Facebook | | |  Print

30-06-09

JONGE MOSLIMA'S DWINGEN DEWINTER TOT WIJZIGING STANDPUNT

De beslissing van de Koninklijke Athenea van Antwerpen en Hoboken om per ingang van 1 september niet langer het dragen van een hoofddoek  op school toe te laten, ontlokte tegenstrijdige maar doorgaans goed onderbouwde standpunten op.

De beslissing werd door de directie van de scholen in eerste instantie gemotiveerd door groepsdruk die moslima's zouden ervaren om de hoofddoek te dragen (zie: http://www.demorgen.be/dm/nl/989/Binnenland/article/detail/900758/2009/06/22/Religieuze-symbolen-verboden-in-Koninklijke-atheneums-Antwerpen.dhtml). Meyrem Almaçi (Groen!) antwoordde daarop dat er wel degelijk groepsdruk kan bestaan, maar dat dan het verbieden van de hoofddoek niet de juiste beslissing is. Die groepsdruk moet aangepakt worden, anders  verplaatst het probleem zich enkel maar naar andere aspecten van de kledij en het gedrag van de moslima's (zie: http://www.meyremalmaci.be/index.php/pers-a-opinie/opiniestukken/100-pak-de-groepsdruk-aan-niet-de-hoofddoek.html). Later kwam het element bovendrijven van de verplaatsing van de schoolbevolking nadat andere scholen een hoofddoekenverbod hadden ingesteld. Ides Nicaise (HIVA/KU Leuven) erkende het probleem van de concurrentie tussen scholen en pleitte daarom voor “een algemeen, wettelijk verbod op het hoofddoekenverbod” (zie: http://www.standaard.be/Artikel/PrintArtikel.aspx?artikelId=LH2BPLJR).

De vrijzinnigen Rik Pinxten en Björn Siffer stelden daarentegen dat een hoofddoekverbod toch niet het einde van de wereld is, in het kader van een ‘geven en nemen’ op school toch moet kunnen (zie: http://www.demorgen.be/dm/nl/2461/De-Gedachte/article/detail/905717/2009/06/26/Hoofddoekverbod-is-niet-het-einde-van-de-wereld.dhtml). Gisteren wezen Filip Buntinx en Kris Gysels erop dat de reactie van de jonge moslima's op het hoofddoekenverbod alleszins aantoont dat zij “naast moslima ook Vlaming zijn. Vlaamse tieners met een uitgesproken mening, die de taal machtig zijn en zeker zich niet laten onderdrukken.” (zie: http://www.standaard.be/Artikel/Detail.aspx?artikelId=IM2C1PAO). Iedereen die de moslima's heeft bezig gezien (zie: http://www.youtube.com/watch?v=wMjcuparAr4), zal dat beamen. Het opmerkelijke aan deze opiniebijdrage is dan ook vooral dat ze geschreven is door twee bestuursleden van de Antwerpse Open VLD. Weliswaar in eigen naam, maar toch. In dezelfde krant verscheen gisteren ook nog een opiniebijdrage van socioloog en gewezen restaurantuitbater in de Antwerpse Atheneum-buurt Hugo Van Assche die erop wees dat er met de hoofddoekdragende meisjes er veel minder problemen zijn dan met andere mensen in de buurt (zie: http://www.standaard.be/Artikel/Detail.aspx?artikelId=5C2C2ORP).

En wat vonden ze ervan bij het VB? Het VB feliciteerde de Antwerpse athenea met het hoofddoekenverbod, en pleitte in een moeite door voor een algemeen hoofddoekenverbod in het gemeenschapsonderwijs in Vlaanderen en het stedelijk onderwijs in Antwerpen. Het vrij onderwijs werd niet vernoemd, de nonnetjes in het katholiek onderwijs en de joodse leraars in het joods onderwijsnet mogen hun hoofddeksels blijkbaar wél behouden. Gisterenavond zou Filip Dewinter schepen voor onderwijs Robert Voorhamme in de Antwerpse gemeenteraad aan de tand voelen over zo’n algemeen verbod bij het stedelijk onderwijs. In de praktijk is er, op één school in het stedelijk secundair onderwijs na, al overal een ‘hoofddekselverbod’, maar voor Dewinter is dat nog niet genoeg. Een hoofddoekenverbod vergroot natuurlijk de kans dat de moslimgemeenschap het recht op het inrichten van eigen scholen benut, maar dat dreigt niet positief onthaald te worden bij de Belgische bevolking. Eigen scholen voor “niet-Europese vreemdelingenkinderen” was anders wel punt 16 uit het beruchte zeventigpuntenprogramma van het Vlaams Belang (zie: http://users.telenet.be/supportfiles/70-puntenplan.html).

Maar het Vlaams Belang is teruggekomen op haar eigen voorstel. Filip Dewinter (vorige week, vrijdag 26 juni in De Standaard): “Het klopt dat we jaren geleden daar wel voorstander van waren, we zaten toen nog helemaal op het spoor van verplichte terugkeer van moslims naar hun eigen land. Ondertussen zijn we een kwarteeuw verder en zitten we met een derde en vierde generatie die we helaas niet meer kunnen terugsturen. We moeten hen dus vervlaamsen.” Het VB heeft al vaker gezegd dat het zeventigpuntenprogramma uit 1992 achterhaald is, maar Dewinter heeft het nooit willen afzweren – volgens Dewinter had het in zijn tijd “zijn verdienste” – en het basisidee van het plan – “Aanpassen of opkrassen” – is nooit verdwenen uit de VB-retoriek. De acties van de jonge moslima’s tegen het hoofddoekenverbod dwingen Dewinter nu te erkennen dat we de jongste generaties “helaas niet meer kunnen terugsturen.”

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: islam, dewinter, sociaal |  Facebook | | |  Print

05-06-09

HET VB SPREEKT ALWEER MET EEN DUBBELE TONG (1)

Doel wordt met verdwijnen bedreigd omwille van de havenuitbreiding in Antwerpen en is nu al een spookdorp geworden met de vele huizen die helemaal of gedeeltelijk afgebroken zijn. Maar er wonen nog wel mensen, en de Ambrassband kwam er laatst het Kunstdoel-project ondersteunen (foto 1, meer foto’s: http://www.kunstdoel.net/nl/nederlands). De bewoners van het huis op foto 2, waar Fred Bervoets twee schilderijen heeft achtergelaten, vertelden ons hoe ze dertig jaar gewerkt hebben voor het verwerven en inrichten van hun huis, en nu eruit moeten voor slechts drie miljoen Belgische frank. Voor dat geld vind je nergens een gelijkwaardig huis met tuin, en hun eigen huis moet dan nog verdwijnen voor de aanleg van een dok waarvan het economisch nut hoogst betwistbaar is.

De man des huizes vertelde het ons met tranen in de ogen. Hij liet zich nog ontvallen dat Bruno Stevenheydens al meerdere keren bij hem is langs geweest, en aan zijn zijde staat. Bruno Stevenheydens is VB-fractieleider in de gemeenteraad van Beveren, waarvan Doel een deelgemeente is, en werd twee jaar geleden ook federaal volksvertegenwoordiger (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/4746993). Hij is de kwaadste niet, en gisteren mocht hij in Het Nieuwsblad nog eens pleiten voor het behoud van Doel als een levendig dorp (zie: http://www.nieuwsblad.be/Article/Detail.aspx?ArticleID=X84373&PostCode=9120). Maar ook gisteren kreeg Filip Dewinter in een verkiezingsprogramma op Radio 1 de vraag voorgeschoteld: het behoud van het dorp Doel of de aanleg van het Saefthingedok. Dewinter koos zonder aarzelen voor het Saeftingedok (zie: http://internetradio.vrt.be/radiospeler/v2_prod/wmp.html?qsbrand=11&qsODfile=/media/audio/vk09/11_11vk09, forward tot 44’10”). Het antwoord van Dewinter kwam overigens niet out of the blue, maar is geheel in overeenstemming met wat zijn secondant en VB-specialist economie, ruimtelijke ordening en haven Jan Penris eerder vertelde (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day).

Aan de linkeroever van de Schelde zeggen ze dat het VB-standpunt is: het behoud van Doel (en dus geen Saeftingedok). Maar aan de rechteroever van de Schelde vertellen Jan Penris en Filip Dewinter het omgekeerde: daar luidt het dat de prioriteit het bouwen van het Saeftingedok is (en dus het verdwijnen van Doel). Als de VB’ers van linker- en rechteroever elkaar tegenspreken, is er gelukkig nog deze blog om te weten wat het VB-standpunt is. In het VB-programma voor 7 juni staat op blz. 87 en blz. 139 dat het VB pleit voor… “het behoud van Doel als woondorp in afwachting van een definitieve beslissing over de ligging en realisatie van het Saeftingedok.” Hoe noemen ze zoiets? Een… (euh) Belgisch compromis. Doel moet blijven, maar slechts tot definitief beslist is over de ligging en de bouw van het Saeftingedok – en dat dok zal men heus niet in Ekeren gaan leggen. Met dat ‘Belgisch compromis’ kan VB’er Bruno Stevenheydens in het Waasland zeggen dat het VB strijdt voor het behoud van Doel en kan Filip Dewinter elders in het land, zonder echt te zondigen tegen het VB-programma, pleiten voor de havenuitbreiding die het voortbestaan van Doel bedreigt. Het VB rechtuit betrouwbaar zoals haar verkiezingsslogan zegt? Het VB spreekt met een dubbele tong!

00:30 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: economie, actie, sociaal |  Facebook | | |  Print

09-04-09

GEEN NATIONALE 1-MEIMANIFESTATIE MEER, WEL EEN ‘FAMILIEDAG’ OP DIEZELFDE DATUM AAN DE SCHELDEKAAIEN IN ANTWERPEN

Volgens Bart Brinckman, vorige zaterdag in De Standaard, zet het VB de komende weken haar ‘sociale reflex’ in de etalage. “Als geen ander weet Dewinter dat zijn volkse kiezerskorps het hart ‘links’ draagt. Zijn partij moet het hebben van arbeiders, werklozen, leefloontrekkers. Dat volkse publiek raakt de jongste tijd verslingerd aan de vrolijke brombeer uit Oostende, het wil na al die jaren andere lucht opsnuiven. In chocoladeletters schildert Vlaams Belang zijn concurrent daarom af als een ultraliberaal, en dus als asociaal ratjetoe. Na Jean-Marie Dedeckers pleidooi om de Antwerpse Opelfabriek te sluiten, klonk er spontaan gejuich op het Belanghoofdkwartier. Als de voormalige judocoach zo blijft blunderen, hoeft het op 7 juni niet eens zo slecht af te lopen.”

Brinckman geeft een paar voorbeelden van de ‘sociale’ reflex van het VB. Zo voerde Dewinter laatst actie bij de Antwerpse Opel-vestiging en verwerpt het VB de beperking van de werkloosheidsvergoeding in de tijd. Maar het is natuurlijk niet omdat je met acht mensen en een paardenkop poseert voor een fotograaf aan de Opel-vestiging dat je de harten en het verstand van de Opel-werknemers verovert, en het VB is altijd al tegen een beperking van de werkloosheidsvergoeding in tijd geweest. Alleen is het VB tezelfdertijd ook voorstander van een strengere controle op de werkwilligheid, en promoot het VB een economie met een lagere loonkost, zodat het nog lang niet zeker is of werklozen zich “in de hangmatten van de sociale zekerheid” kunnen blijven verwarmen. Het lijkt er intussen op dat het VB alweer afstapt is van haar prille traditie van nationale 1-meimanifestaties, als middel om de symbolen van de socialistische beweging te kapen. Vorig jaar nam het VB die draad weer op met een nationale bijeenkomst op het Antwerpse Conscienceplein (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/5729693 en http://aff.skynetblogs.be/post/5837568). Voor dit jaar is nog niets in die zin aangekondigd, wel is er op 1 mei terug een ‘familiedag’ aan de Scheldekaaien in Antwerpen. Er zijn alvast tweeëntwintig vertrekplaatsen voor bussen uit heel Vlaanderen voorzien, bussen die elk onderweg nog een paar keer stoppen om desgevallend volk op te pikken, om zo de VB-troepen naar de Scheldekaaien in Antwerpen te brengen. Op de laatste familiedag van het VB, op 31 maart 2007 in Bobbejaanland, waren volgens het VB bijna 13 000 mensen aanwezig (foto).

De Antwerpse afdeling van de SP.A organiseert al jaren na afloop van de traditionele 1-meioptocht een familiefeest... aan de Scheldekaaien. Brengt de 1 meioptocht in Antwerpen een tienduizend mensen op de been, voor het SP.A-feest aan de Scheldekaaien blijven maar enkele honderden plakken. De eerste keer dat de SP(.A) op 1 mei haar tenten opzette aan de Scheldekaaien was het vlak aan Het Steen, en nogal wat mensen pendelden tussen dat feest en het feest van groepen links van de SP(.A) aan de Veemarkt. Het jaar daarop zette de SP(.A) haar tenten een heel eind verderop, zodat het minder vanzelfsprekend was bij beide 1-meifeesten langs te gaan. Intussen zijn de 1-meifeesten aan de Veemarkt passé. Deze keer komt de concurrentie van de extreemrechterzijde, en de kans is groot dat die meer volk naar de Scheldekaaien zal brengen. Al was het maar omdat de VB-bijeenkomst een nationale bijeenkomst is, en de Antwerpse socialisten hun vervolg aan de 1-meioptocht meer verspreid over de stad en de regio vieren. Maar die nuance dreigt natuurlijk verloren te gaan in de verslagen die je in de media zal vinden na 1 mei.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: sociaal |  Facebook | | |  Print

16-01-09

MOREL LIJSTDUWSTER. KLACHT VB-VAKBONDCEL AFGEWEZEN DOOR GRONDWETTELIJK HOF

Als er nieuws is over Frank Vanhecke, dan is Marie-Rose Morel nooit ver uit de buurt. De Standaard maakte gisteren bekend dat Marie-Rose Morel de Europese lijst van het VB gaat duwen. “Marie-Rose Morel droeg mijn voorkeur weg voor de tweede plaats, maar na de Knack-historie heeft ze medegedeeld dat ze een onverkiesbare plaats verkiest”, zegt Frank Vanhecke. Maar het is niet echt een onverkiesbare plaats. We schreven het al eerder: Philip Dewinter geraakte elke keer met de vingers in de neus verkozen als hij ‘slechts’ lijstduwer was. Maar er is meer.

Had Marie-Rose Morel op de zevende plaats of zoiets op de lijst gestaan, zou het anders zijn. Maar de lijstduwer is na de lijsttrekker de meest zichtbare plaats, zeker als je al wat naambekendheid hebt. De Standaard pronostikeert: “Vlaams Belang heeft op dit moment drie Europarlementsleden, naast Vanhecke zijn dat Koen Dillen en Philip Claeys. De kans dat de partij na de verkiezingen terugvalt op twee Europese mandatarissen is niet denkbeeldig. Morel zou dan als lijstduwer al zeer sterk uit de hoek moeten komen om dat tweede zitje binnen te halen. Veel zal afhangen van welke vrouw de tweede plaats krijgt.” Meest geciteerde vrouw voor die tweede plaats is Anke Van dermeersch, de vrouw die Philip Dewinter als zijn side-chick koos bij de laatste gemeenteraadsverkiezingen in Antwerpen. We liepen haar laatst nog bijna omver, maar gelukkig kwam het niet tot een lichamelijk contact. Met wat pech zag de Europese campagne voor het VB er al anders uit vooraleer ze gestart was.

Maar het is niet al rozengeur en maneschijn voor Marie-Rose Morel. Het Grondwettelijk Hof heeft de vordering van het VB tegen “het onrechtvaardige Belgische vakbondsmonopolie” afgewezen. In een reactie zegt ‘de vakbondscel’ van het VB (versta: Marie-Rose Morel, geassisteerd door Rob Verreycken) dat ze zich vooraf  “niet te veel illusies (had) gemaakt: het viel te verwachten dat het politiek benoemde Hof – bestaande uit zes politici en zes politiek benoemde rechters – de fundamenten van de Belgische staat zou willen vrijwaren”. Morel wil nu met haar eisen tegen het ACV, ABVV en ACLVB naar het Hof voor de Rechten van de Mens in Straatsburg trekken. Een reden te meer natuurlijk om Marie-Rose Morel naar het Europees parlement te laten vertrekken.

Het kan verkeren. Philip Dewinter kreeg ooit in De Zevende Dag "de rechten van de mens" slechts stotterend over zijn lippen, en in elk geval waren die rechten ondergeschikt aan het Eigen Volk Eerst-principe. Nu trekt het VB naar het Hof voor de Rechten van de Mens. De kritiek hierboven op het Grondwettelijk Hof is ook wel grappig. Het komt immers amper een dag nadat de juridische dienst van het VB (versta: Jurgen Ceder, geassisteerd door Rob Verreycken) luid juichend liet weten dat in de zaak rond de partijfinanciering van het VB (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/6610306/partijfinanciering-fn-en-vb-in-gevaar) de Raad van State een aantal ‘prejudiciële vragen’ van het VB voor antwoord heeft doorverwezen naar… het Grondwettelijk Hof. Toen werd dat Hof ook wel bekritiseerd – omdat het voor de helft uit Franstaligen bestaat – maar het voornaamste was toch dat men blij was dat de vragen van het VB eerst aan het Grondwettelijk Hof voorgelegd worden.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: sociaal, morel, 7 juni |  Facebook | | |  Print

16-11-08

VB WIL VB'ERS BIJ VAKBOND, MAAR IS TEGEN STRIJDVAARDIGE VAKBONDEN

Vandaag wordt op de Antwerpse regionale televisiezender ATV gedebatteerd over de jongste ambtenarenstaking in Antwerpen, onder het motto Staken, (altijd) een recht? Een één tegen allen-debat met enerzijds Erik De Bruyn (foto 2, SP.A-Rood) en anderzijds de Antwerpse schepen voor personeelszaken Marc Van Peel (CD&V), het donkerblauwe gemeenteraads- en parlementslid Annick De Ridder (Open VLD) en Marie-Rose ‘Rebel’ Morel (foto 1) die ijvert voor het terug opnemen van VB’ers in de vakbonden, maar om wat daar te doen?

Vorige week vrijdag kirde Marie-Rose Morel van plezier nadat een rechtbank in Antwerpen tot het besluit kwam dat de christelijke bediendenvakbond LBC niet kon bewijzen “dat er enige rechtsgeldig statutaire of reglementaire bepaling was die de uitsluitinbg van eiseres (VB’ster Lieve Van den Berghe, red.) kon verantwoorden”. Wat Morel er niet bij vertelde is dat dezelfde rechtbank vindt dat elke vereniging het recht heeft leden uit te sluiten wanneer die handelingen stellen of standpunten innemen die indruisen tegen de doelstellingen of waarden van de vereniging. Alleen vond de rechter dat de LBC niet genoeg kon aantonen “dat de statuten van de vakbond volgens de juiste procedure werden veranderd” zodat er volgens haar geen rechtsgrond was om het VB-lid uit te sluiten. Een rare gerechtelijke kronkel want de statutaire bepaling die de mogelijkheid biedt om leden uit te sluiten wanneer zij de vakbond bewust schade toebrengen bestaat al sinds 1980, zes jaar vóór Lieve Van den Berghe lid werd van de LBC. Daarenboven is bij de uitsluitingsprocedure woord en wederwoord mogelijk, is het recht op verdediging voorzien, maar maakte Lieve Van den Berghe daar geen gebruik van. De LBC gaat natuurlijk in beroep tegen de kommaneukerij van de rechtbank in eerste aanleg.

In een reactie zei LBC-vakbondssecretaris Ferre Wyckmans het vreemd te vinden “dat mevrouw Van den Berghe lid wil blijven van een vakbond die ze – volgens haar argumenten voor de rechtbank – heel sterk verafschuwt”. ACV-secretaris Luc Cortebeeck verwees op een ACV-congres vorige week nog naar de ASLEF-zaak waarbij het Europese Hof voor de Rechten van de Mens erkende dat de Britse spoorvakbond ASLEF het recht heeft om neo-nazi’s van de British National Party uit te sluiten (zie: http://www.personneltoday.com/articles/2007/03/21/39800/european-court-upholds-aslef-unions-right-to-ban-bnp-from-membership.html). Luc Cortebeeck: “Wat zouden wij dan niet het recht hebben om VB-militanten uit te sluiten? Een partij die alleen maar uit is op de vernietiging van de vakbonden en van ons sociaal systeem. Een partij die is veroordeeld voor racisme en sindsdien alleen zijn naam veranderde. Een partij die zijn wortels heeft in de donkerste periodes van de twintigste eeuw. Een partij waarvan een deel van de achterban nog flirt met het nazisme, het fascisme en/of het negationisme. Waarbij het kwelen van anti-joodse liederen wordt gedoogd zolang er geen beeldmateriaal van begint te circuleren. (…) Extreemrechts en ACV gaan gewoonweg niet samen. Omdat ons verhaal er een is van solidariteit, voor het opnemen voor mensen, van zorg en van insluiting. Terwijl het verhaal van het Vlaams Belang er een is van haat, onverdraagzaamheid en uitsluiting.”

Het VB haastte zich te zeggen dat het “niet tegen de vakbonden” is, maar wel tegen “het machtsmisbruik, de onwettige praktijken en het pro-Belgische discours” van de grote vakbonden. “Vlaanderen heeft recht op een ander, vrij en ontzuild vakbondslandschap”, luidde het nog. Sindsdien regent het persmededelingen, en werd ook nog een perslunch georganiseerd, om uit te leggen dat de vakbonden teveel geld ontvangen, hun ledenaantal beter gecontroleerd moet worden, de organisatie van de sociale verkiezingen teveel geld kost, ook kleinere vakbonden erkend moeten worden… Maar dat is nog maar de helft van het verhaal. In de voorlaatste digitale nieuwsbrief van het VB-Antwerpen – de laatste verscheen vrijdag… om op te roepen naar het VLOTT-congres in Berchem te gaan (!) – titelde het VB Stakingen stads- en OCMW-personeel mogen dienstverlening aan de bevolking niet in gedrang brengen. Het VB zegt begrip te hebben “voor de meeste eisen en verzuchtingen van het Antwerps stads- en OCMW-personeel” maar erop aan te dringen “dat vakbondsacties en stakingen de dienstverlening aan de Antwerpse bevolking niet in het gedrang brengen. (…) Het Vlaams Belang vraagt uitdrukkelijk om ook op de stakingsdagen het huisvuil op te halen, de bibliotheken, zwembaden, dienstencentra, loketten enz. open te houden zodat de bevolking geen hinder ondervindt van de stakingen.” Stakingen die geen hinder veroorzaken, het stadsbestuur zal er nogal wakker van liggen!

In een tweede artikel in dezelfde digitale nieuwsbrief twijfelt het VB aan de slaagkansen voor een zorgbedrijf bij de rust- en verzorgingstehuizen van het OCMW… omdat het VB twijfelt “of er een constructieve dialoog met de vakbonden mogelijk is”. De vakbonden houden immers vast aan het huidig statuut van het personeel, met de huidige lonen en verlofregeling. Voor het VB is dit “een financiële handicap”, het VB wil “beheersbare personeelskosten en een modern personeelsbeleid”. Een tweede Carrefour-scenario dus, Carrefour die in Brugge een nieuwe vestiging wil openhouden met lagere lonen en slechtere arbeidsvoorwaarden dan in de rest van de grootwarenhuissector. Van veel begrip “voor de meeste eisen en verzuchtingen van het Antwerps stads- en OCMW-personeel” schiet er als puntje bij paaltje komt dus niet over bij het VB. Integendeel. Vandaar dat het VB andere vakbonden wil.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: sociaal, morel |  Facebook | | |  Print

06-11-08

DE ULTIEME GRUWEL

Gisteren werd in Antwerpen betoogd en gestaakt door het personeel van het Ziekenhuis Netwerk Antwerpen (ZNA), verbonden aan het OCMW-Antwerpen. Voor het VB, dat soms wel in woord solidair is met het personeel maar zich afzet tegen stakingen, alweer geen al te beste dag.

Men wil het poets- en keukenpersoneel van de Antwerpse OCMW-ziekenhuizen onderbrengen in een dochteronderneming die onder het paritair comité van de schoonmaak zou vallen. Waar er minder gunstige voorwaarden zijn dan bij het ziekenhuissector waar dat personeel nu onder valt. De OCMW/ZNA-directie is intussen aan het schipperen geslagen. Het huidige personeel zou niet naar het nieuwe bedrijf Synartes moeten overstappen, maar toekomstig personeel zou er wel ondergebracht worden. En misschien zou dat nieuw personeel toch niet aan die nadelige voorwaarden tewerkgesteld worden. Mocht dat waar worden, is het een schitterend resultaat van de acties van de vakbonden en het personeel gisteren en de voorgaande dagen. In elk geval was het een kleurrijk gezelschap dat gisteren in Antwerpen betoogde.

In een fotoreportage van John Moussiaux trof ons de foto hierboven (klik eenmaal op de foto voor een groter formaat). Van links naar rechts zie je een jonge vrouw, mogelijk van Latijns-Amerikaanse afkomst, dan een allochtone met een hoofddoek, en tenslotte nog een Vlaamse. Alle drie in een rood ACOD-vestje, zij-aan-zij hard fluitend en toeterend om hun eisen kracht bij te zetten. Achteraan zien we ook nog enkele mensen in een vestje van de christelijke vakbond en twee mensen van Afrikaanse origine mee betogen. Vraag je een VB’er wat voor hem of haar de ultieme gruwel is, met die foto ben je dicht in de buurt.

00:30 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, sociaal |  Facebook | | |  Print

05-10-08

"HOOG TIJD DAT U OPNIEUW ZONDER VEEL ZORGEN KAN GAAN WINKELEN. DAAROM BIEDEN WIJ U GRAAG EEN WINKELWAGENMUNTJE AAN."

De actie- en stakingsdag die de vakbonden morgen organiseren lijkt meer de tegenstanders van actie te beroeren dan de actievoerders zelf. Sommige vakbondscentrales gaan er tegenaan met een heuse vierentwintig urenstaking, andere houden het braafjes bij een informatievergadering, en nog andere bewijzen de actie slechts lippendienst. Ze doen officieel wel mee, maar vertikken het een en ander praktisch te organiseren. Om dan achteraf te zeggen dat ‘de mensen niet meer willen meedoen’. Maar de tegenstanders? Die staan vooraan op de barricaden. Bij de Open VLD vinden ze dat een staking in deze tijden van financieel-economische crisis niet kan, alsof ze bij de Open VLD ooit vinden dat een staking wél kan. Unizo-topman Karel Van Eetvelt is woedend.

De Gentse professor arbeidsrecht Marc De Vos vindt dat nu staken is als betogen tegen slecht weer. In één adem voegt hij er dit weekend in Het Laatste Nieuws aan toe dat rechtvaardige belastingen niet realistisch zijn. Marc De Vos is ook directeur van de denktank Itinera, en als we zien wat voor mensen in meerderheid de Raad van Advies van de denktank uitmaken (zie: http://www.itinerainstitute.org/nl/over-itinera/raad-van-advies) verbaast ons dat soort uitspraken natuurlijk niet. Maar in tijden van crisis en (financieel-economische) oorlog komen ook altijd weer grapjassen naar voor. Nadat ze bij de Open VLD bevallen waren van de slogan Die 500 euro kunnen de Walen ons al niet meer afpakken (zie: http://www.vld.be/page?&orl=1&ssn=&lng=1&pge=20&nws=4108), plaatsen de liberalen morgen een advertentie in de kranten met de slogan Kameraden, waar is mijnen trein? Alsof de liberalen fervente treinreizigers zouden zijn. Bij het VB blijven ze niet achter, en Marie-Rose Morel kondigde “een leuke aktie” aan. Volgens van Dale en Het Groene Boekje moet het “actie” zijn, maar dat is niet aan Morel besteed.

“6 oktober voeren wij ook aktie”, titelde Morel laatst op haar website, en het zou een “aktie” (sic) zijn die zou aantonen dat er “heel veel dingen (zijn) die de vakbond zelf kan doen om de koopkracht te verhogen”, “en ‘staken’ hoort daar niet bij”. Intussen is bekend geworden wat het VB van plan is. De partij gaat… winkelwagenmuntjes uitdelen. In een begeleidend briefje legt het VB uit dat “de stakende kleurvakbonden (…) zélf een verpletterende verantwoordelijkheid” dragen voor de daling van de koopkracht in Vlaanderen. “Het zijn immers de partijvakbonden die blijven pleiten voor immense en onrechtvaardige miljardentransfers naar Wallonië.” Verderop luidt het: “De kleurvakbonden ontpopten zich tot steunpilaren van het establishment en staan noodzakelijke hervormingen in de weg. Omdat ze er zelf belang bij hebben!” Het VB maakt dan haar optelsom: “Onnodige ‘administratiekosten’ voor de uitbetaling van de werkloosheid door de kleurvakbonden: 168 miljoen euro; dotatie koninklijke familie: 13 miljoen euro; jaarlijkse geldstroom vanuit Vlaanderen: 12,680 miljard euro; samen 12,861 miljard euro, of anders gezegd: elk jaar betaalt elke Vlaming gemiddeld 2 143,5 euro aan Wallonië (…).”

“Het Vlaams Belang is van mening dat het hoog tijd is dat u opnieuw zonder veel zorgen kan gaan winkelen”, vervolgt het VB maar wat het VB dan aanbiedt is maar pover. “Daarom bieden wij u graag een winkelwagenmuntje aan.” In alle bescheidenheid durven wij beweren dat het Anti-Fascistisch Front (AFF) – toch een armlastige organisatie, niet zoals het VB gesubsidieerd door de overheid – royaler is. Een tijdje terug gaven we hier een boek cadeau aan bezoekers van deze blog. Niet alleen kost dat boek meer dan het nutteloze winkelwagenmuntje van het VB. Waarom een winkelwagenmuntje als je je euro onmiddellijk na het gebruik van het winkelwagentje terugkrijgt? Maar dat boek verduidelijkt ook dat het VB de pensioenleeftijd wil verlaten, lagere loonlasten wil, minder sociale zekerheid wil en een belastingverlaging voor de rijken wil. Wiens belang? van Norbert Van Overloop blijft dan ook een aanrader in deze crisistijden (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20060529 en http://www.epo.be/uitgeverij/boekinfo_boek.php?isbn=9789064454035).

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: actie, sociaal, morel |  Facebook | | |  Print

02-08-08

WAAL OP DE BRES VOOR VLAMING

Volgens Europees onderzoek is het verlies aan koopkracht de grootste bekommernis van de Belgen. De politieke situatie baart de Belgen ook wel zorgen, maar toch niet half zoveel als het verlies aan koopkacht. En waar zijn 'onze' politici mee bezig? Foto- en filmapparatuur is op een jaar tijd weliswaar 13 % goedkoper geworden, aardappelen eveneens 13 % en witloof zelfs 29 %. Maar daar staat tegenover: margarine + 18 %, elektriciteit + 18,9 %, wortelen + 24 %, halfvolle melk + 26,8 %, bloemkolen + 28 %, spaghetti + 42,4 %, grijze garnalen + 44,7 %, aardgas + 48,9 %, vloeibare brandstoffen + 61,9 %, citroenen + 73,1 %, aluminiumfolie + 76,5 %. Naast een stevige koopkrachtverhoging heb je dan nood aan goede verdedigers van de consumenten. Maar waar vind je die? Ivo Mechels vertelde er over op zijn blog bij Test-Aankoop (zie: http://www.test-aankoop.be/ivo-mechels-blogt-s506273.htm).

Ivo Mechels: “Hebben wij echt de politici die we verdienen? Ik heb het moeilijk met zoveel onbegrip van politici voor elkaar. (…) Respect en mildheid waren begrippen die niet voorkwamen in hun woordenboek. Het kan nochtans zo verrijkend zijn om elkaars taal te leren spreken en elkaars cultuur te leren kennen.” Het kan nochtans anders, en Ivo Mechels geeft er een voorbeeld over bij Test-Aankoop waar Nederlandstalige en Franstalige collega’s samen werken aan consumenteninformatie en de bescherming van de consumentenbelangen. Hij verhaalt daarbij over zijn collega en vriend Vincent Labarre uit Mons. Vincent Labarre buigt zich sinds 1999 over tariefvergelijkingen van elektriciteit en gas tussen België en de buurlanden, en specialiseerde zich in de energiesector. “Maar omdat Vlaanderen in juli 2003 als eerste regio de liberalisering van de energiemarkt doorvoerde, moest Vincent zich die complexe reglementering in het Nederlands eigen maken, discussies en onderhandelingen voeren in het Nederlands.”

“Op een dag vernamen we van een Vlaams gezin met een kind met een handicap dat het sociale tarief waarop zij recht hadden, zeer hoog lag. Vincent analyseerde onmiddellijk de sociale tarieven waarop een aantal mensen aanspraak kunnen maken. In zeven op de tien van de onderzochte gevallen bleek het sociale tarief duurder te zijn dan het meest voordelige tarief op de vrijgemaakte markt.” Het systeem werd daarop herzien, en voortaan wordt automatisch het laagste sociale tarief toegekend. “Recent kwam Vincent op de proppen met de onterecht aangerekende Vlaamse Eliataks. Deze heffing werd afgeschaft door de Vlaamse regering vanaf 1 januari 2008, maar de netbeheerders blijven de heffing aanrekenen aan de energieleveranciers, die ze vrolijk afwentelen op de consument. Vincent berekende dat het gaat om 15 tot 20 euro per Vlaams gezin. Te weinig om individueel verhaal te zoeken bij de rechtbank. Op de bres dan maar ter verdediging van de Vlaamse consumenten (zie: http://www.nieuwsblad.be/Article/Detail.aspx?articleID=b23491297080425).”

CD&V/N-VA-Senaatsfractieleider Hugo Vandenberghe heeft daarna de bevoegde minister ondervraagd over het doorrekenen van de afgeschafte belasting, maar het is dus niet de CD&V- of N-VA-studiedienst noch een andere Vlaamse dienst of organisatie die het onterecht doorrekenen van de belastingen ontdekte en als eerste aanklaagde. Wél een Waalse medewerker van een Belgische consumentendienst. Gelukkig was die er nog.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vlaanderen, sociaal |  Facebook | | |  Print

30-07-08

ASIELZOEKERS MOGEN NIET CHANTEREN, POLITICI WEL

Het heeft nog betrekkelijk lang geduurd, maar gisteren buitelden het VB, de LDD en andere partijen over elkaar in het afkeuren van de kraanbezettingen door asielzoekers ten einde raad. Het VB vindt het “schrijnend om te zien hoe de federale overheid werkloos blijft toezien tegenover deze georganiseerde chantage” en vraagt een “kordaat optreden tegen deze nieuwe vorm van agitatie”. De Lijst Dedecker is dan weer “gedegouteerd” door de manier waarop sommigen “de ellende van illegalen en asielzoekers blijven uitbuiten om electoraal te scoren”.

De grote woorden zijn er weer uit: “chantage”, “agitatie”, “gedegouteerd”… Niet langer dan gisteren wees Pol Van Camp, woordvoerder van Recht op Migratie (zie: www.r-o-m.be), anders nog op de relativiteit van die woorden. Pol Van Camp in een opiniebijdrage in De Standaard: “(…) Neem de oorzaken weg van de hongerstakingen: willekeur, langdurige procedures, beloftes die niet nagekomen worden en een slecht asiel- en migratiebeleid in het algemeen. Dan zwijgen we nog over de echte oorzaken van de ongewenste vluchtelingenmigratie. Er is bovendien geen alternatief voor de regularisatie van mensen zonder papieren. Ze allemaal uitwijzen (100.000 à 150.000) zou politiek en sociaal niet mogelijk zijn. Het zou daarenboven een zware klap zijn voor de economie, want de overgrote meerderheid van de mensen zonder papieren werkt in het zwarte circuit dat werkgevers opzetten. Dat gebeurt ook in het buitenland. Spanje, bijvoorbeeld, heeft een miljoen illegale seizoensarbeiders die in het zuiden zomervruchten, zoals paprika's, plukken. Neem je die illegalen weg, dan geef je de werkgevers een reden om in hongerstaking te gaan.

Er zijn nog andere en meer fundamentele redenen om vluchtelingen op te vangen en te regulariseren. Er is het recht op migratie, zoals voorzien in artikel 13 van het VN-verdrag voor de rechten van de mens. Er is ook het fundamentele recht van iedereen op een menswaardig leven. Als men dat niet in eigen land kan vinden, om welke reden ook, heeft men het recht, en soms de plicht tegenover zijn gezin, om dat elders, in een ander land, te zoeken. De solidariteit en de mensenrechten hebben voor ons voorrang op het recht van staten om migratie te beperken. Een hongerstaking voor een menswaardig leven is daarom voor ons een verantwoord, weliswaar uitzonderlijk en laatste, actiemiddel. Het is alleen droevig en onbegrijpelijk dat men, in een democratische en rijke staat zoals België, zo'n elementair recht moet afdwingen met een hongerstaking. Het is ook nogal eenzijdig en hypocriet om de hongerstakingen 'een chantage van de democratie' te noemen.

Politici moet je geen lessen geven in chantage. Verschillende commentatoren zeggen en schrijven al maanden dat de politieke partijen in België elkaar chanteren. Zo zet Bart De Wever met zijn N-VA de CD&V en de regering onder druk. Welke vorm van chantage is het ergste voor de democratie en ons land, die van de hongerstakers of die van de politieke partijen die daardoor onze economie, onze solidariteit en ons land naar de verdoemenis helpen? Er zijn daarnaast nog een paar grote verschillen tussen de chantage van politici en die van de hongerstakingen. De vluchtelingen dragen zelf al de gevolgen van hun actie, met het risico blijvende letsels op te lopen en het leven erbij in te schieten. De chantage van de politici heeft alleen gevolgen voor anderen. De mensen zonder papieren gaan bovendien uit wanhoop in hongerstaking omdat de regering haar werk niet doet en een groot gedeelte van het beleid (regularisaties, opsluitingen en uitwijzingen) gebaseerd is op willekeur. Ze willen uiteindelijk maar één ding: een menswaardig leven in de legaliteit, zodat ze eindelijk kunnen werken in het officiële circuit. De politici, daarentegen, chanteren elkaar louter uit eigenbelang, partijbelang of electorale overwegingen.

Het politieke cynisme kent geen grenzen. Deze regering vindt geen vijf minuten politieke moed om een menselijke regeling te treffen voor de hongerstakers en de mensen zonder papieren in het algemeen. Op hetzelfde ogenblik heeft ze wel het lef en het cynisme om België mee te trekken in de oorlog in Afghanistan, waardoor ons land mee verantwoordelijk zal zijn voor een nog grotere vluchtelingenstroom. Het wordt tijd dat de bevolking gaat inzien dat het niet de vluchtelingen zijn die een probleem vormen in dit land maar wel de huidige generatie van politici. Stop het onrecht, niet de mensen.”

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: sociaal |  Facebook | | |  Print

10-07-08

MEER DAN ÉÉN JAAR LATER. LETERME GEEN STAP VOORUIT, BEVOLKING VERARMT

Op 10 juni 2007 werd vooral gestemd omwille van thema’s als werkgelegenheid en tewerkstelling, pensioenen, gezondheidszorg en sociale zekerheid in het algemeen. De staatshervorming stond niet eens in de top 10 van bekommernissen (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20080708). En toch houdt de staatshervorming, en niets anders dan de staatshervorming, de politieke klasse in dit land in de ban. Hoe dom is men dan bezig? Heel dom.

Er kunnen goede redenen zijn om bevoegdheidsverdelingen te herschikken, maar als het niet lukt… blijf er dan ook niet over zagen. Er is nog wel meer dat kan en moet gebeuren. De energieprijzen swingen de pan uit, mensen hebben het alsmaar moeilijker om een woonst te huren, mensen zonder papieren wachten op humane en duidelijke criteria om hun toekomst uit te bouwen…

00:30 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: sociaal, 10 juni |  Facebook | | |  Print

07-07-08

ONTSLAG OMWILLE VAN MENINGSUITING

Om privacy-redenen hebben we er niet eerder melding van gemaakt maar Indymedia brengt het nu uit, met een interview. De Lijn heeft Patrick ‘Patje’ Coeman ontslagen omwille van zijn commentaar op de werkomstandigheden als De Lijn-chauffeur. Foto: Patje in het midden op het podium bij de uitreiking van de Prijs voor de Democratie in 2005.

Patje werkte de laatste jaren als chauffeur op tramlijn 24, die Hoboken met Deurne verbindt. Gewezen schoonbroer van VB’er Rob Verreycken was en is Patje een antifascist in hart en nieren. Actief bij Blokwatch en ten gunste van andere antifascistische websites en weblogs, maar ook actief in het brede sociale veld. Patje wordt “deloyaal gedrag” aangewreven omdat hij op zijn persoonlijke blog commentaar leverde op het personeelsbeleid van De Lijn. Een ontslag dus omwille van een mening, niet omwille van zijn werk als chauffeur. Een mening niet in het minst nadat Patje herhaaldelijk slachtoffer werd van 'zinloos geweld' bij De Lijn. Het is niet de eerste keer dat een progressief iemand omwille van zijn mening ontslagen wordt, het VB heeft zeker niet het monopolie op geweeklaag over de gevolgen van meningsuiting.

21:37 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: sociaal |  Facebook | | |  Print

30-05-08

ANDERLECHT: OORZAAK EN GEVOLG VAN DE RELLEN

De interventie van de politie in Anderlecht vorige vrijdag was niet echt evenwichtig. Er werden meer dan honderdvijftig jonge gasten, vooral van Marokkaanse origine, opgepakt en welgeteld één skinhead/hooligan. Bij Blood and Honour juicht men de rellen in Anderlecht toe. ‘Bulldog Drumond’, een Engelse neonazi die telkens weer naar de concerten van Blood and Honour Vlaanderen komt, wenst de voetbalsupporters van RSC Anderlecht veel geluk toe, en vraagt aan zijn Blood and Honour-kameraden in Vlaanderen of die hem een supporterssjaal van de paarswitte club kunnen bezorgen. Heel anders klinkt het natuurlijk bij de inwoners van Anderlecht en de mensen die de situatie ter plaatse kennen. Dirk De Block is jeugdwerker in Molenbeek bij jeugdhuis Centrum-West en gaf eerder deze week zijn bedenkingen in een opiniestuk in De Morgen.

Dirk De Block: “De confrontatie vrijdag in Anderlecht was het trieste hoogtepunt van een week van escalerende represailles. Alles lijkt duidelijk: twee kampen, wij en zij, 'allochtone' jongens en 'autochtone' supporters. Of toch niet? Enkele kritische vragen over hoe het zover kunnen komen is... De sms'jes vlogen heen en weer de laatste dagen. Het was moeilijk om gerucht van feit te onderscheiden. ‘Meisjes lastiggevallen door skins’, ‘Meisjes verkracht door Marokkaanse gasten’, ‘Jongen verkracht door skins’ enzovoort. De concrete aanleiding blijkt heel wat lager-bij-de-gronds: een knokpartij tussen een 'autochtone' supporter en een 'allochtone' gast zondag na de match van Anderlecht. Niemand hoefde hier kamp te kiezen: twee idioten die met elkaar op de vuist gaan. Waar ging het fout? Hoe komt het dat driehonderd jongeren vanuit heel Brussel zo reageren op de bewuste oproep op die blog om die skins eens een poepie te laten ruiken?

De angst en frustratie over die 'skinheads' zit diep. Ze zijn het symbool voor het racisme waar veel van die gasten nog al te vaak mee geconfronteerd worden, maar zijn ook een heel concreet fenomeen. In mijn directe vriendenkring bevestigen C. en N., twee gesluierde meisjes, dat ze in en rond het metrostation Ceria al werden lastiggevallen en aangevallen door skins, of racistische hooligans. Een harde kern van hooligans met een racistisch gedachtegoed beperkt zich niet alleen tot leuzes als ‘Joden op de trein’, maar gaat ook over tot daden. Het is dan ook geen toeval dat alles draaide rond A l'occasion, het stamcafé van de BCS-hooligans. (Aan de muur: de initialen BCS in gothisch schrift). BCS zocht en vond versterking van al even racistische hooligans van Beerschot. Dat zijn geen koorknapen... Een vriend van me die in de buurt woont, vertelde me gechoqueerd dat hij dinsdag zichtbaar gewapende hooligans op het terras rustig zag keuvelen met politieagenten in uniform. Een buurtbewoner vertelde dat vrijdag baseballknuppels werden uitgedeeld, onder de ogen van de politie. Dat een auto met Marokkaanse gasten onder handen werd genomen, zonder dat de politie ingreep. In de kranten wordt bevestigd dat de hooligans vrijdag op de politie gechargeerd hebben, agenten van hun paard trokken, scandeerden ‘We willen een dode zien vanavond’.

En dan lijkt me de interventie van de politie niet echt evenwichtig. Vrijdag werden meer dan 150 jonge gasten (van vooral Marokkaanse origine) opgepakt, en welgeteld ... één skinhead/hooligan. Toch een beetje raar, nee? Misschien ben ik een beetje een dwarsligger, maar ik stel me dan vragen als: Waarom werden zo weinig hooligans gearresteerd? Waarom heeft de politie dat café niet gesloten? Buurtbewoners (ook autochtone) klagen erover dat het altijd ambras is met dat café: hooligans is één ding, maar zatte hooligans wil je al helemaal niet in je buurt... Anderlecht moet erkennen dat het een probleem heeft. Wie zich niet blind staart op kleuren zal opmerken dat het geen toeval is dat de twee groepen die hier tegenover elkaar stonden, zowel de 'autochtonen' als de 'allochtonen', allebei van de Anderlechtse volkswijken komen: Kuregem, Bonnaire, Het Rad. In die wijken leeft het gevoel: we worden vergeten door de gemeentepolitiek. En misschien valt daar wel wat voor te zeggen... Simonet presteerde het in de tijd om een spandoek op te hangen aan het begin van de Wayezstraat: ‘Welkom in Anderlecht’, alsof Kuregem er niet bij hoorde. En laten we eerlijk toegeven, sommige citéhuisjes in Het Rad liggen er verloederd bij. In de buurt van St. Guido groeit dan weer het ongenoegen over de overlast van rondhangende jongeren die sinds een jaar of twee opgedoken is (mensen lastigvallen, diefstal, onbeschoft gedrag).

De burgemeester zweert echter bij één wondermiddel: repressie, twintig politieagenten extra! Ik stel me dan naïef de vraag: is het ook niet sinds twee jaar dat het budget voor jeugd en sociale zaken verkleind is? De nieuwe meerderheid verminderde die immers aanzienlijk. Is het een toeval dat de straathoekwerkers en sportanimatoren steeds met minder zijn? Is het een toeval dat er in Kuregem nauwelijks een gemeentelijk jeugdinitiatief is dat jongeren van zestien jaar en ouder aanspreekt? Vroeger organiseerde de gemeente nog voorvormingen voor het slachthuis en de MIVB, om jongeren aan de slag te helpen, met perspectief op werk, maar dat is ook weggevallen. Is het een toeval dat in die buurten racisme woekert, als er weinig verenigingsleven is om de relaties tussen mensen en gemeenschappen te onderhouden? Is dat allemaal toeval?”

00:30 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: blood and honour, brussel, sociaal |  Facebook | | |  Print

27-05-08

VRIJMETSELARIJ: HET VB ZIET WEER SPOKEN

Zaterdag maakte La Libre Belgique bekend dat het Vlaams Belang een lijst met namen van vrijmetselaars op het internet had geplaatst. Een paar kranten namen gisteren het bericht kort over (De Standaard, De Morgen on line…); Gazet van Antwerpen bracht het nieuws over het bekend worden van een lijst met vrijmetselaars uitgebreider, maar zonder de rol van het VB erbij te vermelden.

Website ontmaskert bekende logebroeders titelde Gazet van Antwerpen, waarna de krant een opsomming geeft van een aantal bekende logebroeders die op een Wikipedia-pagina staan. Schepen-volksvertegenwoordiger Robert Voorhamme (SP.A) bevestigt zijn lidmaatschap. Robert Voorhamme: “Ik ben sinds 1991 lid van de Antwerpse loge van De Gulden Passer. Ik heb daar ook nooit een geheim van gemaakt. (…) De loge is een zeldzame plaats waar je met mensen van allerlei gezindten in een open sfeer kan praten over de meest gevarieerde onderwerpen. Er wordt niet dogmatisch gedacht en iedereen is voorstander van vrij onderzoek. (…) Maar tegenwoordig ga ik niet meer regelmatig, ik heb er geen tijd meer voor.” De krant belde ook Gaia-boegbeeld Michel Vandenbosch op… en alhoewel op de Wikipedia-lijst blijkt die helemaal geen lid te zijn van de loge. Michel Vandenbosch: “Hoe komen ze erbij? Ik ben wel vrijzinnig pluralist, misschien heeft ze dat op het verkeerde pad gezet. Niet dat ik iets tegen de loge heb. Iedereen heeft het recht om zich te verenigen, zolang er geen ethisch laakbare of inhumane denkbeelden worden gepropageerd. De loge is geen criminele organisatie, dus ze mag van mij haar gang gaan. (…) Dit doet mij denken aan die keer dat Gaia op een lijst met terroristische organisaties was gezet. Blijkbaar zijn in dit land sommige mensen wat overijverig bezig.”

“Sommige mensen”, dat is dan in eerste instantie het VB. Het was het VB dat een lijst van zogenaamd criminele organisaties bekendmaakte, een politielijst die evenwel voor geen haar deugde (http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20050509 en http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20050513). Het is een VB’er, Stijn Calle, persverantwoordelijke van het VB-Eeklo, die de Wikipedia-lijst met logeleden maakte. Volgens Calle is een dergelijke lijst “zeer nutig” omdat “het lidmaatschap van de logge in België een beetje angstvallig verborgen wordt gehouden. Een eeuw geleden was dat misschien begrijpelijk, maar vandaag zeker niet meer.” Calle’s partij, het VB denkt daar nochtans anders over. In de zaak bij de Raad van State om het VB haar partijfinanciering van overheidswege gedeeltelijk in te trekken wegens herhaalde overtredingen op de racismewetgeving, vraagt het VB de wraking van de rechters die lid zouden zijn van de loge. “Omdat het voor ons onmogelijk is na te gaan welke rechters lid zijn van deze verenigingen (het VB bedoelt de zogenaamde ‘irreguliere loges’ die zich niet aansluiten bij de Grootloge van Engeland en eerder liberaal, adogmatisch en vooral op het Europese vasteland actieve loges, nvdr.) met een hoge graad van vijandigheid ten aanzien van Vlaams Belang, vragen we de Raad van State daarnaar (…) een volledig onderzoek te verrichten”, schreef het VB in 2006 op haar website. De Raad van State vond de vraag van het VB overigens irrelevant.

Het klopt dat nogal wat leden van de vrijmetselarij afkerig staan van het VB, en sommige leden en loges (het Grootoosten van België bijvoorbeeld) daar rond voor uitkomen. Maar de liberale politicus Ward Beysen was ook lid van het Grootoosten van België, en zijn manier van het VB bestrijden was meer het kopiëren van datzelfde VB. Overigens hebben we Beysen in de Antwerpse gemeenteraad meer dan eens zwaar in de clinch zien gaan met andere logeleden, niet altijd vermeld op de Wikipedia-lijst van Stijn Calle, en dan bleek meer dan eens dat lidmaatschap van de loge niet noodzakelijk betekent dat die broeders en zusters het over alles eens zijn. Op de lijst van Stijn Calle staat trouwens ook een VB-lid als lid van de loge, van datzelfde Grootoosten van België: gewezen VRT-journalist Reddy Demey. De ‘openheid’ van Stijn Calle over vermeend lidmaatschap van de loge is gezien wat zijn partij over diezelfde loge vertelt, enkel een poging om mensen verdacht te maken. Maar vooral Stijn Calle is verdacht. De lijst van betwiste bijdragen van de man aan de Wikipedia-encyclopedie bevat niet minder dan 86 items, waarvan 16 verwijderingsnominaties. Het VB-Eeklo noemt op haar website de komst, begin vorig jaar, van Stijn Calle als persverantwoordelijke een “kwalitatieve aanwinst”.

00:30 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: sociaal, media |  Facebook | | |  Print

20-05-08

"WERKEN BAAT, STAKEN SCHAADT" VLAAMS BLOK-SLOGAN NU IN VLAAMS BELANG-VERPAKKING

spoorDe spoorstaking zet veel mensen een pad in de korf. Zelf hadden we een afspraak in Brussel. Die hebben we dan maar verschoven naar morgen. Een collega moet naar Gent. Dat zal dan met de auto moeten, met alle fileproblemen vandien. Jaja, het VB heeft gelijk. Spoorstaking hindert werkende Vlamingen, zoals het VB kopte in een persmededeling. Maar eens voorbij de titel loopt het meteen mis in die persmededeling.

Het VB hekelt “de almacht van de traditionele vakbonden bij de nationale spoorwegmaatschappij. De kleurvakbonden lijken allerminst begrip te hebben voor de Vlamingen die op de stakingsdag uit werken gaan en te kampen zullen hebben met grote mobiliteitsproblemen.” Het zijn natuurlijk niet alleen de Vlamingen die last hebben van de spoorstaking, maar dat is slechts een detail. Het VB heeft “alle begrip voor de verontwaardigde treinreizigers en pleit voor een minimale diensverlening: het is onaanvaardbaar dat de gewone Vlaming opnieuw de dupe is van een zoveelste actie van de vakbonden.” Maar het VB steunt ook “het NMBS-personeel dat zijn job - overigens niet zelden in moeilijke omstandigheden - naar behoren uitvoert.” De kritiek van het VB is gericht “aan het adres van de vakbondsbazen en de politiek benoemde NMBS-top: zij slagen er maar niet in om de nationale spoorwegmaatschappij, die jaarlijks vele miljarden overheidsgeld ontvangt, efficiënt te organiseren.” En daarna wordt het weer ‘slaan en zalven’. Bij het VB is dat: eerst zalven, en dan slaan. “Voor het Vlaams Belang kan van een beperking van het stakingsrecht geen sprake zijn, maar stakers mogen niet verhinderen dat Vlamingen die willen werken zich naar hun werkplek kunnen begeven. Na de grote spoorhinder van afgelopen week zou de afgelasting van de aangekondigde 24 urenstaking een sympathiek gebaar en een blijk van goede wil naar de reizigers zijn.”

De traditionele vakbonden, ook wel “kleurvakbonden” genoemd – alsof de kleine vakbonden geen kleur zouden hebben, meestal het bruin van het corporatisme – kunnen in de ogen van het VB niets goed doen. VB’er Wim Verreycken pleitte in de jaren negentig voor “vakbekwaamheidsopvijzelende” bonden, maar daar hebben ze bij de ACOD en andere vakbonden natuurlijk geen oren na. Ze pleiten wél regelmatig voor meer vorming voor het personeel, maar zich beperken tot die rol zou het opgeven zijn van de historische rol van de vakbonden. De NMBS kan gunstige(r) financiële resultaten van de NMBS voorleggen, niet in het minst door een stijging van de arbeidsproductiviteit de voorbije vijf jaren met 32 %. Maar dat is wel gepaard gegaan met overvolle treinen, forse vertragingen en toegenomen veiligheidsrisico’s. En nu brengt men dat allemaal in rekening om te zeggen dat de staking van vandaag er teveel aan is. Een bijzonder perverse redenering is dat. Dat een lid van de NMBS-directie aan de vooravond van het sociaal overleg voor zichzelf een loonsverhoging van 30 000 euro plande noemt het VB “dom”. Over de eisen van de vakbonden zegt het VB dat ze “misschien gerechtvaardigd” zijn. Bij de NMBS-directie wordt de tactische zet veroordeeld, maar ook niet meer dan dat. Voor de eisen van de NMBS-werknemers is er met moeite steun, en dan nog. Waar het bij het VB vooral om gaat is het afwenden van de staking. De steun van het VB aan het NMBS-personeel beperkt zich in de VB-persmededeling tot één zinnetje, om dan al even populistisch als de VLD en delen van de CD&V te pleiten voor een ‘minimum dienstverlening’. Het is echter niet dat je om 20 % van de treinen te laten rijden, maar 20 % van het personeel nodig hebt. Zo werkt dat niet. En hoe ‘minimaal’ zou de dienstverlening wel moeten zijn. ‘Werkende Vlamingen’ op de trein, toeristen niet?

In een artikel op de VB-website schuift het VB een paar alternatieven naar voor. “Een betaalstaking bijvoorbeeld: iedereen een dagje gratis treinen. Of een korte sit-in op het spoor, met voor de wachtende reiziger koffiekoeken en een fruitsapje op het perron.” Een betaalstaking is een sympathiek alternatief, maar archimoeilijk te organiseren en niet zonder risico voor de niet-betalende reiziger. Je zal maar eens vallen op een kaartjesknipper die niet staakt. Voor een koffiekoek en een fruitsapje op het perron zijn we altijd te vinden, maar zal dat de NMBS-directie afhouden van haar voorstellen zoals voor de NMBS-werknemers slechts 320 euro (bruto/jaar) loonsverhoging, en even lang als nu werken maar met meer dagen aanwezigheid op het werk (en bijgevolg een pak minder vrije tijd als werknemer)? Dat is andere koek. Blijft dus slechts over: het VB-voorstel “de afgelasting van de aangekondigde 24 urenstaking” of toch maar op klassieke wijze staken. Wat zal het vandaag worden? Hopelijk komt het daarna snel tot een degelijk sociaal akkoord tussen de NMBS-directie en -werknemers, en zal een akkoord ook sneller in uitvoering gaan dan ‘vakbondsvrouw’ Marie-Rose Morel voorstelt. Begin deze maand stelde ze voor om “al die verloren tijd van die duizenden reizigers eens op (te) tellen en de ‘spontane’ stakers even lang op hun loonopslag (te) laten wachten als de optelsom van al die verloren tijd.”

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: sociaal |  Facebook | | |  Print

14-05-08

PETITIE TEGEN UITWIJZING ACTIEVOERDERS

Dinsdag 29 april betoogden enkele honderden mensen voor het gebouw van de Dienst Vreemdelingenzaken in Brussel om aan te dringen op een humaan asielbeleid. Er was toelating gegeven om tot 16.00 uur te betogen. Omdat de betoging om 16.01 uur nog niet ontbonden was, werden tientallen betogers hardhandig opgepakt door de Brusselse politie. Op dezelfde wijze als waarmee de politie VB’ers en anderen oppakte bij de verboden betoging tegen de ‘islamisering’ van onze steden op 11 september vorig jaar.

Het verschil met de betoging bij het gebouw van Vreemdelingenzaken was dat de betoging op 11 september dagenlang op voorhand verboden was, en ook na klachten bij de rechtbank in kortgeding en de Raad van State het betogingsverbod bevestigd werd. Wie desondanks wilde betogen was er duidelijk moedwillig. Bij de betoging op 29 april werd het hardhandig ingrijpen gerechtvaardigd (?) door het met één minuut overschrijden van de toegestane tijd om te betogen. Alle zin voor proporties was weg, en elf aangehouden actievoerders zonder papieren kregen intussen te horen dat ze kortelings uit het land gezet worden.

De Brusselse politie, onder verantwoordelijkheid van burgemeester Freddy Thielemans (PS), hakt dan wel zwaar in op de VB-mandatarissen en het VB-voetvolk, ze voert het VB-programma over de vrije meningsuiting (?) van mensen zonder papieren zonder meer uit. Toen op 15 februari 2006 in Antwerpen een vijfduizend mensen betoogden voor een humaan asielbeleid riep Bart Debie zijn ex-collega’s politieagenten op: “Controleer alle identiteitsdocumenten van de betogers van vandaag. Repatrieer de helft daarvan en een deel van de asieldossiers zijn meteen afgehandeld.”

Voormalig staatssecretaris Els Van Weert (VlaamsProgressieven) en partijgenoot Frank Wauters, initiatiefnemer van de organisatie Laat onze vrienden blijven, lanceerden gisteren een petitie waarin ze klagen dat enkel in totalitaire regimes kritische stemmen ten aanzien van de overheid op een dergelijk vergaande wijze monddood gemaakt worden. Aan minister van Migratie Annemie Turtelboom (Open VLD) vragen ze de uitwijzing van de opgepakte actievoerders te verhinderen. Helaas is de petitie louter vanuit de VlaamsProgressieven gelanceerd, en is blijkbaar niet eerst geprobeerd een breed front van organisaties en personen te verzamelen voor het lanceren van de petitie.

00:30 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: sociaal |  Facebook | | |  Print

13-05-08

10 JAAR SOCIALE FOTOGRAFIE MET BRANDPUNT 23

Vorige donderdag is in het cultureel ontmoetingscentrum Sint-Andries (coStA) in Antwerpen een tentoonstelling geopend naar aanleiding van het tienjarig bestaan van fotogroep Brandpunt 23. Fotogroep opgericht in de volkse Seefhoekwijk en intussen als reporter actief bij zowat alle sociale evenementen in Antwerpen.

Brandpunt 23 onderscheidt zich van andere fotografen door haar sterke sociale inslag. De groep is ontstaan uit het idee om kansarmen via het medium fotografie de samenleving in beeld te laten brengen. Brandpunt 23 kan dan ook de onderkant van de samenleving in beeld brengen als geen ander. Waar een andere fotograaf een voyeur is, zijn die van Brandpunt 23 deelnemer en lotgenoot. Wat foto’s oplevert die je niet vaak elders zal zien. Hierboven alvast drie foto’s uit hun rijke collectie (klik eenmaal op de foto’s voor een grotere afbeelding). Het archief van Brandpunt 23 omvat 33 maatschappelijke thema’s: kinderen - onderwijs - jeugdcultuur - de mens aan de arbeid - migranten en integratie - verslavingen - volksvermaak en verenigingsleven - de consumptiemaatschappij - het milieu - individualisering - religie, bijgeloof, verafgoding en idealisering - gehandicaptenhulp - ziekenzorg - oud worden - vandalisme, criminaliteit en onveiligheid - erotiek en seks - rijkdom - protest - armoede - huisvesting - overleden - uitsluiting en discriminatie, ongelijkheid en racisme - sociale portretten - uitbuiting en machtsmisbruik - hulpverlening - hoop - emoties - humor - sportliefhebbers - allochtonen en hun bijdrage aan onze Belgische samenleving - huiselijk geweld - kinderen in de armoede - de veerkracht en inventiviteit van mensen in armoede.

Werkte Brandpunt 23 aanvankelijk nog met filmrolletjes, fotografeert men intussen digitaal en vinden de foto’s snel hun weg naar Indymedia en anderen. Ook deze blog kan regelmatig beroep doen op medewerkers van Brandpunt 23 (zoals voor dit door extreemrechts gecontesteerd verslag - de waarheid kwetst - van een Voorpost-bijeenkomst op de Antwerpse Groenplaats vorig jaar: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20070925). Het cultureel ontmoetingscentrum Sint-Andries (coStA), in Antwerpen-Centrum, zorgde niet alleen voor de tentoonstellingsruimte maar ook voor een fraaie brochure over 10 jaar Brandpunt 23. coStA bood vrijdag haar infrastructuur ook aan voor een tachtigtal mensen bijeen op een colloquium rond de vraag of (kans)armen (gemakkelijk) toegang hebben tot cultuur. “Veel vragen maar weinig antwoorden”, zo vatten velen het achteraf samen. Een dvd met markante foto’s uit elk van de 33 gearchiveerde thema’s zorgt ervoor dat je ook thuis nog eens naar de foto’s kan kijken, en je ze desgevallend verder kan gebruiken. Chapeau voor cultuurfunctionaris Lieve Eyskens van coStA, en Leo Wolfs en alle andere medewerkers van Brandpunt 23.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: cultuur, sociaal, antwerpen |  Facebook | | |  Print

12-05-08

VAKBONDSFURIE MOREL

Marie-Rose Morel loopt al enkele maanden storm voor de zogenaamde vakbondscel van het VB. Niet dat ze mee stakingspiket gaat staan, of soep gaat uitdelen bij stakers. Neen, haar terrein is meer het jammeren over de ‘kleurvakbonden’, de ‘partijvakbonden’…

Op de 1 mei-meeting van het VB dit jaar woog ze de vakbonden af aan hun inzetbaarheid voor Vlaanderen, en dan komen die er bekaaid vanaf volgens Morel (foto 1). Het ACV staat volgens Morel niet voor Algemeen Christelijk Vakverbond, maar voor Alles Contra Vlaanderen. Het ABVV is dan weer Alles Behalve Voor Vlaanderen. Daarnaast klaagt ze, met de hulp van plotseling ook vakbondsman zijnde Rob Verreycken, aan dat bij sociale verkiezingen enkel de drie erkende vakbonden ACV, ABVV en ACLVB kandidaten naar voor mogen schuiven. In Tongeren moet het nog tot een uitspraak komen, in Brussel en Brugge veegde de arbeidsrechtbank de vloer met de argumenten van Morel en Verreycken.

In Brugge wilde Pol Denys (foto 2) zich als ‘onafhankelijke’ kandidaat presenteren bij de sociale verkiezingen, los van de erkende vakbonden. Maar het VB verloor het pleit. “Die uitspraken zijn geen verrassing”, zegt Morel, “want de rechters in de Arbeidsrechtbank die werden aangeduid door de vakbonden hebben geweigerd om zich te onthouden van deze zaak.” Maar de arbeidsrechtbank wordt voorgezeten door een beroepsrechter, en één van de twee lekenrechters is een vertegenwoordiger van de werkgevers. De vakbondsman in die arbeidsrechtbank is dus altijd in de minderheid, maar voor Morel is alweer “een nieuw dieptepunt voor de 'onpartijdige' rechtspraak in België bereikt.”

In een VB-persmededeling over die zaak lezen we: “Onafhankelijke werknemers hebben onder meer op basis van hun grondwettelijk recht op vrije meningsuiting hun kandidatuur gesteld voor de sociale verkiezingen.” De ‘onafhankelijke ‘ kandidaat Pol Denys waarover de arbeidsrechtbank in Brugge uitspraak deed is anders wel VB-gemeenteraadslid in Zedelgem. Er zijn mensen die met meer recht en rede mogen zeggen dat ze 'onafhankelijke' zijn. “Pol Denys heeft als enig doel de aanwezigheid van zijn partij in het bedrijf te promoten”, zegt de firma waar hij werkt. Het bedrijf vindt de rechtszaak dan ook een “misbruik van procedure” en heeft een schadevergoeding geëist ter compensatie van “de enorme administratieve rompslomp die deze enkeling veroorzaakt heeft.”

Spijts het VB in Brugge en Brussel de zaak over het zich kandidaat stellen bij de sociale verkiezingen verloren heeft, wil het VB nu klacht gaan neerleggen tegen de geldigheid van de resultaten bij de sociale verkiezingen in een aantal bedrijven. En daarmee is het nog niet gedaan. Na uitputting van alle rechtsprocedures in België wil Morel nog tot bij het Hof voor de rechten van de mens in Straatburg gaan. “Desnoods ga ik er te voet naartoe”, krijste Marie-Rose Morel op de 1 mei-meeting van het VB. Hopelijk voor haar is het tegen dan minder warm en staat er langs de kant van de weg voldoende volk om haar af en toe een flesje water en wat proviand toe te stoppen.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: sociaal, morel |  Facebook | | |  Print

10-05-08

INTERNATIONALE FAIRTRADE-DAG

Vandaag is het Internationale Dag van de Fair Trade, dag waarop overal in de wereld het belang van eerlijke handel, met respect voor mens en milieu, onder de aandacht wordt gebracht. Eerlijke handel-producten vinden steeds meer afzet nu ze niet enkel in wereldwinkels maar ook in een aantal supermarkten te verkrijgen zijn. Meer en meer gemeenten engageren zich om een Fair Trade-gemeente te zijn. Maar het blijft een fenomeen in de marge: zes op tien Belgen weet niet wat fair trade is, en wie het wel weet koopt het nog niet altijd omdat de producten niet opvallend in de warenhuizenrekken liggen.

Het VB staat afwijzend tegenover fair trade, eerlijke handel. Vanuit de Vereniging van Vlaams-Belangmandatarissen (VVBM) werd in november 2003 een nota verstuurd naar alle VB-mandatarissen, en sindsdien zie je in alle mogelijke gemeenteraden dezelfde argumenten opduiken. In Niel, in de Rupelstreek, bijvoorbeeld werd in november vorig jaar nog geargumenteerd dat fairtradeproducten duurder zijn dan andere, en wie die hogere prijs betaalt aanleiding geeft tot het opdrijven van de productie, waardoor de prijzen op wereldschaal dan weer in elkaar stuiken, en het de boer minder goed afgaat dan voorheen. Daarenboven gaan boeren door de hogere winstverwachtingen op korte termijn hun productie heroriënteren op bijvoorbeeld koffie, en ontstaat er een tekort aan plaatselijk levensnoodzakelijke producten. Jaja, bij het VB denken ze ver door. Een tweede kritiek is dat de fairtradecampagne al te zeer gelinkt is aan Oxfam, van de gelijknamige wereldwinkels en die zijn toch - meent het VB - een broeinest voor het communisme.

Dat fairtradeproducten een stuk duurder zijn kan, maar hoeft niet zo te zijn. Het is niet omdat de boeren in het Zuiden een hogere prijs krijgen voor hun producten dat die meerprijs wordt doorgerekend naar de consument. Met verschillende winkelketens die fairtradeproducten verkopen ontstaat concurrentie waardoor de prijzen dalen. Maar wat dan nog als mensen een meerprijs willen betalen als een product met (meer) respect voor mens en milieu is gemaakt? Of nog: moet de laagste prijs het voornaamste criterium zijn voor aankopen? Dan zouden we de kinderarbeid in derdewereldlanden moeten stimuleren. Jaja. Ook wij durven wel eens doordenken. Overigens steeg de omzet van fairtradeproducten in ons land vorig jaar met een kwart, van 28 miljoen euro in 2006 naar 35 miljoen euro in 2007. België staat echter slechts op een schamele tiende plaats qua omzet. In de Verenigde Staten werd in 2006 een omzet van 499 miljoen euro aan fairtradeproducten genoteerd, en omgerekend naar inwoners wordt in Zwitserland bijvoorbeeld 6,7 keer meer aan fairtradeproducten gekocht dan bij ons.

Je wist het misschien niet, maar het communistisch spook waart door de Verenigde Staten en Zwitserland. Er is niet alleen de immigratie en het verlies aan identiteit. Zouden ze zo ver nagedacht hebben op de Dag van de Rechts Europese Jeugd (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/5831746/dag-van-de-rechts-europese-jeugd-rechts-recht en http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20080507)?

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: sociaal |  Facebook | | |  Print