07-11-10

ALS DE SINT BIJ VLAAMS-NATIONALISTEN KOMT

Gazet van Antwerpen pakt dit weekend uit met haar jaarlijkse bijlage over Sint-Niklaas en vooral het speelgoed dat de Sint brengt (als mama en papa dat kunnen betalen). Voor kinderen van overtuigde Vlaams-nationalisten is de lol er al af: de kans is bijzonder groot dat ze de nieuwste ridders van Playmobil gaan krijgen.

 

Figuurtjes uit de nieuwe ridderreeks van Playmobil dragen gele schilden en vlaggen met daarop een zwarte leeuw. Niet helemaal de Vlaamse Leeuw, maar met wat verbeelding – en die hebben Vlaams-nationalisten wel – kan je er wel een spel mee spelen rond Fort Vlaanderen. “De gelijkenis is toevallig”, zegt Hans Loman, commercieel directeur van Playmobil Benelux. “De serie is ontwikkeld in het Duitse hoofdkantoor in Zirndorf, waar de ridders volledig aan de fantasie van de ontwerpers ontsproten zijn. In vorige ridderthema’s waren de kleuren rood, groen en blauw al gebruikt. Met als gevolg dat de ontwerpers nu geel gekozen hebben voor de leeuwenridders. Er zijn bovendien verschillen met de Vlaamse Leeuw. (…) De ontwerpers hebben inspiratie gezocht in geschiedenisboeken en daar duiken vaak leeuwensymbolen op bij ridders. Ook op de vlagen van Duitse deelstaten staan vaak leeuwen afgebeeld. Meer valt er niet achter te zoeken.”

 

In Vlaams-nationalistische kringen is men nochtans verrukt over de nieuwe Playmobil-figuren. Rob Verreycken bijvoorbeeld is er helemaal weg van. Waarom verbaast ons dat niet?

00:09 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: verreycken |  Facebook | | |  Print

04-10-10

VLAAMSE GROND

Turalura.jpgVlaamse Grond.JPGWill Tura is zeventig jaar geworden, en dat wordt onder andere gevierd met de vorige week verschenen tweede Turalura-cd (foto 1) waarop Vlaamse rockartiesten Will Tura-covers brengen. Muziek van en door Vlamingen, maar niet het slag dat de makers van Dit is Vlaamse grond! (foto 2) voor ogen hebben.

Op de IJzerwake werd de “straalschijf” (zo heet zo’n ding in het jargon van de ware Vlaams-nationalist) Dit is Vlaamse Grond! voor het eerst verkocht. Er staan zes nummers op. Met als eerste nummer het uit 1983 daterend In ’t midden van het gewoel van Jef Elbers. Jef Elbers was lid van de Vlaamse Militanten Orde (VMO), en dat is te horen aan de tekst van In ’t midden van het gewoel: “Ga je op de vuist, zorg dan dat je als eerste klopt. Kan je niet goed boksen, dat je dan toch nog keihard schopt.” Het verbaast niet dat dit een lied is naar het hart van Rob ‘Klop’ Verreycken. Het volgend nummer is van de hand van ene Robrecht, en als je eens goed wil lachen/ergeren aan kleinkunst, dan moet je dit beslist eens op zetten. Robrecht bezingt de IJzertoren, het lijkt wel een treurmars. Robrecht bracht onder de naam ‘Wilfred’ ook de cd Nederland is vol uit, maar daarna heeft hij niets meer uitgebracht. Gelukkig maar. Vervolgens brengt de Nederlandse groep Standrecht het nummer Vlaamse dodendans. Ook al geen opwekkend nummer. Op de 11-juliviering van de Gulden Sinjoren dit jaar in Antwerpen speelde Standrecht een paar nummers. Voor nogal wat mensen: het sein om naar huis te gaan.

Het titelnummer van deze cd is van Vlanarock: Vlaamse grond. Vlanarock was de groep rond Ragna Verreycken, dochter van Wim en zus van Rob Verreycken. In 2004, ze was toen 30 jaar oud, stapte Ragna Verreycken uit het leven. Op Vlaamse grond  schreeuwt ze het uit dat Brussel Vlaamse grond is. Ragna Verreycken kwam wel eens in Brussel. Een foto in Het Nieuwsblad van 13 juli 1998 bewees dit. Uit de foto bleek dat Ragna Verreycken – in Antwerpen politieagente – betrokken was bij rellen bij de 11-juliviering in Brussel. In het artikel of in het onderschrift bij de foto werd Ragna Verreycken niet vernoemd, maar een Antwerpse politieagent herkende zijn collega op de foto terwijl ze een beschermschild en matrak van een Brusselse politieagent ‘betast’. Het volgend nummer op de cd is geschreven door Wim Verreycken. In Kroegpraat neemt de groep Hexa de ‘kroegstrategen’ op de korrel die je aan vele Vlaamse togen vindt. Het laatste nummer op de cd is het meest militante: AVV-VVK, oftewel “Alles Voor Vlaanderen - Vlaanderen Voor Kristus”, gezongen (nouja, meer: gedeclameerd) door de  Nederlandse groep Dietse Patriotten.

De cd is uitgebracht door Muziek met Wortels, een uitgeverij van Tim Mudde (Brigade M, Radio Rapaille), in een samenwerking tussen het al genoemde Radio Rapaille, Identiteit door Muziek en ’t Pallieterke. VB-personeelslid Hans Verreyt zorgde voor de foto op de cover en de cd. Verder wordt op het hoesje van de cd nog de medewerking vermeld van Wim en Rob Verreycken, en “de belangeloze medewerking” van alle artiesten. In Vlaanderen wordt de cd verkocht door het NSV. Het zou ons sterk verbazen als de gemiddelde Vlaamse student dol is op dit soort muziek, maar als de bierviltjes op zijn is de cd misschien wel een goede onderlegger voor Vlaamsche Leeuw-bier.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: cultuur, verreycken, ijzerwake |  Facebook | | |  Print

30-09-10

HET VB HOUDT NIET VAN BETOGINGEN ALS GISTEREN

Wie gisteren in Brussel was, kon er niet naast kijken. Tienduizenden vakbondsleden en -militanten vulden de straten om te protesteren tegen blinde besparingen, waarbij de slachtoffers van de bankencrisis een tweede maal de rekening van de crisis zouden moeten betalen.

 

De vakbonden eisen het behoud en de versterking van de sociale beschermingsprogramma’s, de vrijwaring van de koopkracht van de werknemers en gepensioneerden, de creatie van kwaliteitsvolle jobs en een rechtvaardiger fiscaliteit. Uit zowat alle Europese landen waren er delegaties, ook uit landen die nog willen aansluiten bij de Europese Unie. We zijn niet op zoek gegaan naar het groepje Vlamingen waarmee VB’er Rob Verreycken een nieuwe vakbond wil oprichten, dat zou hopelozer zijn dan op zoek gaan naar Wally uit het Waar is Wally?-spel.

 

Het VB heeft gisteren geen woord gespendeerd aan de betoging en de motieven van de betogers, maar VB-volksvertegenwoordiger Jan Penris veroordeelde in het VB-partijblad van april 1993 al de “zogenaamde solidariteits- en politieke stakingen” waar de vakbonden zich aan “bezondigen”. De betoging van gisteren ging gepaard met beperkte stakingsacties, kwestie mensen de kans te bieden naar de betoging te gaan, maar dat is er voor het VB teveel aan. Het VB heeft “begrip voor de werknemerssolidariteit over bedrijven en sectoren heen. Doch deze solidariteit kan haar uitvoering vinden in andere dan stakingsacties (petities, geldinzamelingen, solidariteitsbetuigingen buiten de werkuren).”

 

Rob Verreycken is intussen bezig met een kleine ronde door Vlaanderen om zijn boek Welkom in Vakbondistan voor te stellen. Een paar dagen geleden was hij daarvoor in Leuven, volgende week donderdag 7 oktober is hij daarvoor in Gent (Brasserie Bridge, Sint-Baafsplein 21 – een avond ingericht door Voorpost). Rob Verreycken is duidelijk meer uit op de afbraak van de vakbonden dan op de opbouw van de werknemerssolidariteit.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: sociaal, verreycken |  Facebook | | |  Print

10-09-10

ROB VERREYCKEN EN MARIE-ROSE MOREL PRESENTEREN…

Vandaag stelt Rob Verreycken (foto) op een persconferentie zijn nieuw boek Welkom in Vakbondistan voor. Het is eens wat anders dan een boekje over de VMO.

Volgens de achterflap van het boek ontdekte Rob Verreycken “onwettige praktijken, machtsmisbruik, inmenging in overheidstaken, afwending van belastingsgeld naar de eigen kas, het uitbouwen van een financieel-economisch imperium dat de politiek beïnvloedt, enzovoort”, en maken de vakbonden “zich schuldig aan de misleiding van de Vlaamse werknemers, die worden wijsgemaakt dat het in hun belang zou zijn om de vermolmde Belgische constructie nog langer in stand te houden. De Vlaamse zaak en de kritiek op de wanpraktijken van de drie Belgische vakbonden zijn volgens de auteur géén verschillende zaken.” Zou het kunnen dat Rob Verreycken zijn boek met een zekere vooringenomenheid geschreven heeft?

Er is kritiek te leveren op de vakbondswerking, maar dat gaat dan meer over het gebrek aan strijdvaardigheid dan dat ze opereren binnen een Belgische context of dat ze mee zorgen voor de uitbetaling van de werkloosheidsvergoedingen. Rob Verreycken zegt op te komen voor meer vakbondsvrijheid, door de afschaffing van het monopolie van de drie grote vakbonden bij sociale verkiezingen te bepleiten. Als een vos de passie preekt, letten de kippen beter op. Hoe meer vakbonden, hoe meer verdeeldheid, en hoe meer kans voor de werkgever om een akkoord met één vakbond te sluiten dat de facto bindende gevolgen heeft voor alle werknemers. Disfunctioneren van vakbonden los je niet op door méér vakbonden, maar door meer interne democratie.

Marie-Rose Morel schreef als voorzitster van de ‘vakbondscel’ van het VB het voorwoord bij het boek van Rob Verreycken, en zal straks het boek mee voorstellen. Na het ontslag van Marie-Rose Morel bij het VB is het een agendapunt geweest in het VB-partijbureau: of het wel kan dat een niet-partijlid, en dan nog wel Morel, het voorwoord schreef bij een VB-boek. Maar het mocht. Marie-Rose Morel bedreigt daarmee niet de zitjes voor de partijtop in het partijbureau en het parlement. En als Marie-Rose Morel wil meewerken aan een antivakbondsboek, op dat punt gaat het VB de Schotense niet tegenwerken.

Voor het boek dat Rob Verreycken zou schrijven over mistoestanden bij kleine en middelgrote ondernemingen, en multinationals, een Vlaamse Aus der schönen neuen Welt, is het wachten tot de dag dat Kerstmis en Pasen samenvallen. 

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: sociaal, verreycken, boeken, morel |  Facebook | | |  Print

"MEER RAAK DAN VERWACHT"

De Standaard publiceerde voorbije woensdag al een recensie van Rob Verreyckens boek. Vlaams Belang houdt niet van vakbonden (en omgekeerd), Vlaams Belang neemt de vakbonden op de korrel en De partij schiet meer raak dan verwacht waren de koppen bij de recensie van Bart Brinckman.

Bart Brinckman is chef-Wetstraat bij de De Standaard-redactie. Over het VB weet hij van wanten. Zijn kennis over de sociale relaties is daarentegen beperkt. “De auteur is op zijn minst bevooroordeeld”, schrijft Bart Brinckman over het boek Welkom in Vakbondistan van Rob Verreycken. “De provocerende en vermoeiende slogantaal werkt na verloop van tijd op de zenuwen. Maar niemand kan ontkennen dat een aantal opgelijste mistoestanden een discussie waard is.” Als voorbeeld van “mistoestanden” vermeldt Brinckman onder andere “Verreycken vraagt zich (…) af waarom diverse ambtenaren hun lidgeld van de vakbond via een overheidspremie bijna volledig krijgen terugbetaald, elke belastingbetaler – ook wie niet bij een vakbond is aangesloten – betaalt het bedrag.”

We hebben even rond gebeld en hoorden telkens dat de vakbondspremie bij ambtenaren niet eens drie maanden vakbondslidgeld dekt. Het verschilt wat van sector tot sector, maar doorgaans is het zo. Dat die vakbondspremie betaald wordt door de belastingbetaler is nogal logisch. Ook de lonen van de ambtenaren worden betaald door de belastingbetaler. Zoals die belastingbetaler ook… het overgrote deel van de VB-partijkas vult. In de privé-sector, de metaalsector bijvoorbeeld, bedraagt de vakbondspremie veel meer dan in de overheidssector. En waarom zou de overheid voor haar werknemers niet hetzelfde mogen doen als de zo geroemde privé-sector? Voor Rob Verreycken is het echter een “mistoestand”; voor Bart Brinckman “een discussie waard”.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: sociaal, verreycken, boeken |  Facebook | | |  Print

15-07-10

“HET IS ZOALS OP EEN WERELDKAMPIOENSCHAP VOETBAL”

Frank Vanhecke.jpgVeertien dagen geleden kregen we nog een mailtje van voormalig VB-voorzitter Frank Vanhecke (illustratie): wat we over de VB-partijraad hadden geschreven klopte niet, ook al was het op gezag van ’t Pallieterke. Deze week reageren Frank Vanhecke én Rob Verreycken in ’t Pallieterke op de foute berichtgeving in het blad voor mensen met een goed hart maar een slecht karakter. De reactie van Frank Vanhecke is sec; de reactie van Rob Verreycken geeft wat meer inzicht.

 

Rob Verreycken: “Pallieterke, In uw recentste nummer van 30 juni wordt beweerd dat Frank Vanhecke op de jongste partijraad van Vlaams Belang een voorstel zou gedaan hebben bestaande uit ‘een verbod voor Bruno Valkeniers om nog kandidaat te zijn en alsnog een VRT-mandaat voor Marie-Rose Morel in de raad van bestuur van de VRT’. Mocht u nog een moppenrubriek hebben, dan zou dit een bekroning met 100 frank verdienen, want dit is door niemand op de partijraad voorgesteld. Maar het zij u vergeven, want de onwil van onze partijtop om na zo’n belangrijke partijraad wat dan ook te communiceren, werkt dit soort kwakkels in de hand.

 

Er is op de partijraad een verstandig voorstel gedaan om van de politieke partij Vlaams Belang opnieuw een ploeg te maken, met dus een evenwicht inzake namen, personeel en middelen, zowel inzake thema’s als inzake geografische spreiding. Want het is zoals op een wereldkampioenschap voetbal: een land moet respect hebben voor zijn superspits, maar de coach moet ervoor zorgen dat er naast die superspits ook ruimte is voor tien andere bekwame spelers, anders heeft de ploeg een ernstig probleem.” De VB-ploeg heeft inderdaad een ernstig probleem; de kritiek op Bruno Valkeniers is ook duidelijk. Nu nog zien wat er in huis komt van de beloofde andere aanpak.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vanhecke, verreycken, valkeniers |  Facebook | | |  Print

23-04-10

DE BOMAANSLAG OP DE CONGRESKOLOM

Op de website die Sven Eriksson, kleinzoon van, opgezet heeft over de Vlaamse Militanten Orde (VMO) wordt toegegeven dat de VMO in 1963 een bomaanslag pleegde op de Congreskolom in Brussel, maar wegens verjaring van de feiten niemand veroordeeld werd. Georges Timmerman, nu hoofdredacteur van Apache, spitte in 2003 voor De Morgen het hele verhaal boven. Hieronder het artikel uit De Morgen, veel te lang volgens de huidige internetnormen maar een weinig bekende bladzijde uit de geschiedenis van de radicale Vlaams-nationalisten.

Georges Timmerman: “Helemaal geslaagd kon de aanslag niet genoemd worden. Om de Congreskolom (foto 1) te laten instorten, zo wisten de VMO'ers, moest de springlading in de ruimte onder de zuil worden geplaatst. Maar ze raakten niet voorbij de solide bronzen poort van het monument en deponeerden de bom dan maar aan de buitenkant. De lont aansteken met een lucifer lukte niet, ze gebruikten een aansteker. Om kwart over drie 's nachts blies de explosie de vlam van de Onbekende Soldaat uit, rukte brokstukken uit de arduinen sokkel en beschadigde de bronzen deuren. In de Koningsstraat sneuvelden de ruiten, maar het symbool van het unitaire België bleef overeind staan. De verontwaardiging was er niet minder om. Toenmalig eerste minister P.W. Segers (CVP) veroordeelde de aanslag als ‘een zinloze daad van een provocateur’.

Het was geen geïsoleerde aanslag, maar een schakel in een reeks gewelddadige acties van extreem-rechts, waarbij vaak dezelfde VMO'ers betrokken waren. De geüniformeerde leden van de VMO, een knokploeg die pas in de jaren tachtig werd verboden als privé-militie, fungeerde destijds zogezegd als ordedienst van de pas opgerichte Volksunie. De nooit opgehelderde bomaanslag op de IJzertoren in 1946 lag nog vers in het geheugen en de meest radicale elementen van het extreem-rechtse flamingantisme zonnen op wraak. In de kranten van toen werd de aanslag op de Congreskolom in verband gebracht met de bomaanslag op het gerechtshof in Brugge, in de nacht van 13 februari 1963, waarbij gelijkaardige explosieven waren gebruikt. Op 4 december 1965 volgde een aanslag met explosieven op de Leeuw van Waterloo. Op 10 juni 1966 gooiden onbekenden een traangasgranaat in de woning van gewezen liberaal minister Herman Vanderpoorten in Lier. Een gelijkaardige aanslag vond op 29 juni van hetzelfde jaar plaats in de woning van de liberale advocaat Victor in de Antwerpse Justitiestraat.

Vijf jaar lang tastte het gerecht in het duister over de identiteit van de bommenleggers. Pas in 1968 kon de zaak worden opgehelderd dankzij de verklaringen van Walter Maes, zoon van de legendarische VMO-leider Wim Maes. Walter Maes werd door de politie ondervraagd in het kader van een zedenzaak. De politie vermoedde dat hij als minderjarige was misbruikt door Adolf Franck, een ruwe dokwerker met een zwaar strafregister, die ook verdacht werd van een reeks havendiefstallen en van het afranselen van politieke tegenstanders. ‘Ingevolge zijn gedrag op zedelijk gebied’ was Franck door VMO-leider Wim Maes uit de organisatie gezet. Daarop volgden bedreigingen aan het adres van Maes, en Franck zou ook geprobeerd hebben om Maes te chanteren. Kort daarna, op 3 oktober 1968, was Wim Maes op 43-jarige leeftijd plots aan een hartaanval overleden. Onbekenden schilderden nadien de woorden 'Dolf moordenaar' op het voetpad voor de woning van Franck. Walter Maes meende dat Franck verantwoordelijk was voor de dood van zijn vader.

Als gevolg van een klacht van ‘een invloedrijk man van de Volksunie’ (wiens identiteit niet werd bekendgemaakt) was Franck omwille van deze 'onfrisse zedenzaak met homoseksuele achtergrond' aangehouden en werden tientallen jongens en meisjes, onder wie talrijke minderjarigen, voor ondervraging naar het gerechtshof geroepen. Een van die jongeren was Walter Maes. Tot verrassing van de speurders wees de zoon van de overleden VMO-leider spontaan Franck aan als een van de drie daders van de aanslag op de Congreskolom, samen met twee andere VMO'ers: Rudi Degrijse (een correspondent in Antwerpen van het persagentschap Belga) en Wim Verreycken (foto 2), bediende uit Borgerhout en op het moment van de feiten de 20-jarige leider van het trompetterskorps van de extreem-rechtse militie. In een adem vertelde Walter Maes erbij dat hetzelfde trio ook verantwoordelijk was voor de aanslagen op de woningen van Vanderpoorten en advocaat Victor. Voor die laatste feiten kwamen de drie VMO'ers echter nooit voor de rechter, omdat de raadkamer vond dat er onvoldoende bewijzen waren.

Een tweede getuige bevestigde grotendeels de verklaringen van Walter Maes. Rudy Mertens, een voormalig lid van het VMO-trommelkorps, verklaarde aan de onderzoeksrechter dat hij op 10 juli 1963, aan de vooravond van de aanslag, aanwezig was geweest in een café aan de Spoorweglaan in Wilrijk. Daar werd op een vergadering van een twintigtal VMO'ers het plan besproken om de bomaanslag te plegen. De drie verdachten waren erbij. Mertens hoorde VMO-leider Wim Maes na afloop van die vergadering tegen Degrijse zeggen: ‘Pietje, als gij ooit iets lost over wat hier allemaal gezegd is, sla ik u dood.’ Dat de zaak zo lang stil kon worden gehouden, zo verklaarde de openbare aanklager later tijdens het proces, was het gevolg van ‘een zekere terreur die in de rangen van de VMO heerste. Er werd gedreigd dat wie zijn bek zou open doen zou doodgeslagen worden’. Volgens getuige Mertens had Degrijse de springstof geleverd en het commando met de auto naar Brussel gereden. Een van de twee anderen hield tijdens de rit het springtuig op zijn schoot. Het plaatsen van de bom in Brussel gebeurde door Franck en Verreycken. Eind december 1968 werden de drie verdachten aangehouden, ze bleven anderhalve maand in voorhechtenis. ‘Het nieuws van hun arrestatie sloeg in de Scheldestad in als een bom, even erg als destijds de bommen te Brussel en te Lier’, preciseerde een krant.

Het proces voor de correctionele rechtbank van Antwerpen bleek een lijdensweg van vertragingsmanoeuvers en procedurekwesties.Tijdens de eerste zitting verlieten de beklaagden en hun advocaten de rechtszaal omdat een rapport van een expert, die de schade aan de Congreskolom had berekend, in het Frans was opgesteld. Advocaat Herman Wagemans, de raadsman van Franck, vond dan weer dat zijn cliënt niet rechtsgeldig was gedagvaard en vroeg uitstel. Groot misbaar werd gemaakt over politieke steekkaarten over de verdachten, opgesteld door de Staatsveiligheid, die bij in het strafdossier waren gevoegd. Advocaat Paul Doevenspeck, de raadsman van Degrijse, aarzelde niet erop te wijzen 'dat dit methoden van een politiestaat zijn, onwaardig voor een vrij land'. (…) Na nog enkele incidenten kreeg de voorzitter van de rechtbank het op zijn heupen. ‘Men mag de komedie niet op de spits drijven’, waarschuwde hij. Wat dan weer heftig protest uitlokte van de verdediging.

Tijdens de debatten deden de advocaten van de VMO'ers hun best om de getuigen af te schilderen als volstrekt onbetrouwbare en onevenwichtige figuren, die tegenstrijdige en dus ongeloofwaardige verklaringen hadden afgelegd. Maar uiteindelijk veroordeelde de rechtbank de drie militanten op 13 mei 1969 bij verstek tot een jaar gevangenis en een boete van 2.000 frank wegens 'vernieling van monumenten'. Daarnaast werden ze veroordeeld tot een solidaire terugbetaling van de aangerichte schade, begroot op 102.666 frank. Na verzet te hebben aangetekend tegen het verstekvonnis kregen Verreycken, Franck en Degryse op 16 juni 1969 van dezelfde rechtbank een strafvermindering tot acht maanden cel. Ze gingen in beroep en een halfjaar later sprak het hof van beroep in Brussel de drie VMO'ers vrij. Vijf jaar waren inmiddels verstreken sinds de laatste onderzoeksdaad in het dossier, en de rechtbank moest tot de conclusie komen dat de feiten waren verjaard. ‘Tuurlijk herinner ik me die zaak’, zei Verreycken gisteren in een gesprek met de redactie. ‘(…) Zeker, ik werd door het gerecht beschouwd als een verdachte en moest voor de rechtbank verschijnen. Maar ik ben vrijgesproken, dus ik heb niets met die aanslag te maken. Of gelooft u het Belgische gerecht soms niet?'"

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vb-vrienden, verreycken |  Facebook | | |  Print

20-02-10

IDENTITEIT DOOR MUZIEK-AVOND FLOPT. ROB VERREYCKEN IN DE WOLKEN OVER INITIATIEF

Vorige zaterdag werd in Leest, bij Mechelen, het derde Identiteit door Muziek-concert ingericht (Foto 1). Volgens De Standaard waren er “nauwelijks aanwezigen” (Foto 2: Zaal Sint-Cecilia in Leest in andere omstandigheden. Foto 2: Sköll).

De Identiteit door Muziek-avond werd na “de gekende last minute chaos voor elk concert” geopend door het Italiaanse Sköll. Meteen goed nieuws voor de kleine kolonie veelal blonde Nederlandse vrouwelijke fans van deze nationalistische versie van Eras Ramazotti, en slecht nieuws voor wie dacht dat dit een nazi-vrij feestje zou worden (zie verder). Na één nummertje van Sköll maakten rookmachines het podium bijna onzichtbaar, waarna het Nederlandse Jupiter aantrad voor hun eerste concert sinds lang. De groep telt maar twee groepsleden, en speelt “typische weidse neo-folk”. Het is maar hoe je het wil omschrijven. Daarna was het de beurt aan Standrecht die onder andere Naar Walhalla bracht. Verder ook nog In Vlaanderen rijdt de dood, een cover van Johnny Cash en Urbanus’ Madammen met een bontjas. Ter inspiratie voor de Nederlandse en Vlaamse jeugd werd afgesloten met Spreek Nederlands, lul. Het was al middernacht voorbij, en eerst moest nog de Identiteit door Muziek / Radio Rapaille-cd (“straalschijf” in hun jargon) Italia Presente, best of nationalist music - vol. 1 gepresenteerd worden. Uiteindelijk mocht Sköll terug op het podium, waarvoor “zelfs de tooghangers” hun kruk verlieten. Sköll speelde onder andere Tokio Quattrocinque, over de door Amerikaanse bommen vernielde Japanse hoofdstad, en sloot af met La Belezza, ook terug te vinden op de al genoemde nieuwe “straalschijf”.

’s Anderdaags was Sköll voor een namiddagconcert in Sint-Niklaas, nieuwe hometown van Rob Verreycken. Op zijn blog feliciteerde Rob Verreycken Identiteit door Muziek voor de gekozen koers: “Men zoekt zangers en groepen die radicaal nationalistisch zijn en dus zonder misplaatste schaamte omgaan met de eigen geschiedenis. Maar tegelijk verwerpt men nostalgisch gedweep met nazisme en neo-nazisme, en zegt men duidelijk dat Blood and Honour-toestanden en -symbolen op deze concerten niet welkom zijn. Dat is niet de gemakkelijkste koers, maar het is wel de enige juiste.” Rob Verreycken vertelde er niet bij dat Sköll alvast in Leest als openingsnummer van de avond Trieste 1953 speelde, opgedragen aan de slachtoffers van het bombardement op Dresden en diezelfde zaterdag gepoogd te herdenken door enkele duizenden neonazi’s. Het nummer is daarenboven een cover van Ultima Frontiera, groep die optrad op het zogenaamde jeugdcongres van het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) in Oostkamp waar een groepslid van Ultima Frontiera tegenover Koppen doodleuk zei fier fascist te zijn en de Ultima Frontiera tijdens hun optreden de Hitler-groet bracht en bij het publiek uitlokte. Wannes Van de Velde en Roland Van Campenhout in hun versie van Master of War, Oorlogsgeleerden,  lijkt ons dan toch een beter statement tegen oorlog en “nostalgisch gedweep met nazisme”.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: cultuur, verreycken, aanverwant |  Facebook | | |  Print

31-12-09

NOSTALGIE: DE VMO IN BEELD GEBRACHT

VMO in de jaren zeventigOnthaalmoederWie al eens voorbij het Triskel-winkeltje met heidense prullaria van Wim Verreycken wandelt, heeft meer kans Wim Verreycken er te zien achter zijn computer dan achter zijn toonbank. Vorige week vroegen wij het ons nog af: “In Wodans naam, waarom zit Verreycken bijna altijd achter zijn computer?” Het antwoord is intussen (deels) bekend: hij heeft een cd-rom samengesteld met als titel De Vlaamse Militantenorde van 1950 tot 1971 in beeld, met epiloog over de latere VMO. (Foto’s: 1. De VMO in de jaren zeventig. 2. VMO-vlag bij een onthaalmoeder in Hoboken.)

Zoon Rob Verreycken schreef er eerder al een boekje over: De VMO van Bob en Wim Maes, er werd al eens een lezing over gehouden, en nu is er een cd-rom met foto’s uit het eigen archief van Wim Verreycken, historische beelden uit andere bronnen én filmbeelden over de eerste VMO. Gevolgd door beelden van Bert Eriksons Operatie Brevier en andere operaties tussen 1971 en 1981 van de tweede VMO-versie. De eerste VMO opereerde aanvankelijk onder de vleugels van de Vlaamse Concentratie, en later van de Volksunie. Beide werden destijds door velen gezien als de politieke heropleving van het nazisme en aanverwante Nieuwe Orde-stromingen, en hun bijeenkomsten gaven tot in de jaren vijftig geregeld aanleiding tot tegenbetogingen waarbij het er soms bijzonder gewelddadig aan toeging. De VMO zorgde voor de bescherming van die bijeenkomsten. Maar de VMO was ook meer. Na amper vier jaar activiteit achtte het gerecht het nodig zestien VMO-militanten te veroordelen wegens militievorming. Aanleiding was een plan van de VMO-leiding om met militaire precisie een vaderlandslievende viering in Diksmuide in de pan te hakken. Het plan lekte vroegtijdig uit. Nog een paar jaar later, in 1963, wordt een nachtelijke raid in Oostende georganiseerd. De politie onderschept een deel van de VMO’ers, maar andere VMO’ers gaan door met de actie: gevels en uithangborden worden in Oostende met teer besmeurd. Zeventien VMO’ers worden hiervoor gerechtelijk vervolgd en veroordeeld tot forse boetes en schadevergoedingen. Onder hen Wim Verreycken. De Volksunie heeft zich twee jaar eerder al officieel gedistantieerd van de “wandluizen” van de VMO, maar de rechterzijde binnen de Volksunie blijft de VMO steunen. Op 12 juni 1971 wordt de eerste versie van de VMO ontbonden. Volgens politiediensten heeft ze nooit meer dan 125 leden geteld.

Daarop wordt een tweede versie van de VMO opgericht, deze keer onder leiding van Bert Eriksson. De Operatie Brevier waarover hierboven sprake is het zeulen van het lijk, of wat daar nog van overblijft, van priester-collaborateur Cyriel Verschaeve van Oostenrijk naar Vlaanderen in 1973. Het is overigens niet het enige lijk dat door Eriksson opgegraven en elders weer begraven wordt. Met operatie Delta werden de stoffelijke resten van Staf de Clercq herbegraven, en met operatie Wolfsangel die van Anton Mussert (filmpje). Aan de VMO van Bert Eriksson kwam op 4 mei 1981 een einde door een veroordeling als privé-militie wegens geweldplegingen, ontvoeringen, illegale samenkomsten, wapenbezit, aanslagen en vandalisme. De cd-rom De Vlaamse Militantenorde van 1950 tot 1971 in beeld, met epiloog over de latere VMO gemaakt door Wim Verreycken, met hulp van zoon Rob, brengt dit alles in beeld. Volgens het promotiefilmpje bewees de VMO jarenlang “militante diensten aan de Vlaamse vrijheidsstrijd.”

00:30 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: verreycken |  Facebook | | |  Print

28-11-09

SCHOOL SCHRAPT LES OVER MAROKKO NA KLACHT VB

In de nota die Bruno Valkeniers vandaag aan de VB-partijraad voorlegt, ziet de VB-voorzitter het als een opdracht van het VB “het socio-culturele middenveld (academici, opiniemakers, cultuursector, verenigingsleven… aan (te) spreken en voor ons winnen.” Het onderwijs wordt niet vernoemd, maar wordt ongetwijfeld onder andere verstaan onder de drie puntjes in die zin. Het VB is alvast tevreden over “recente maatschappelijke stromingen die ons eigen gedachtegoed hernemen, zoals de aan invloed winnende islamkritische tendens in Vlaanderen.” In Wommelgem, bij Antwerpen, volstond een briefje van een VB-gemeenteraadslid om een lessenreeks over Marokko voortijdig te stoppen.

Twee maanden lang hebben de leerlingen van het vijfde leerjaar van de Gemeentelijke Basisschool in de Dasstraat in Wommelgem rond het project Marokko gewerkt, weet De Standaard / Het Nieuwsblad. Tijdens de lessen Wereldoriëntatie bestudeerden ze het land en zijn geschiedenis en maakten ze kennis met de traditionele gerechten, de godsdienst en de culturele verschillen met België. Volgens de school is het goed dat leerlingen met andere culturen kennismaken. “Vroeg of laat komen ze met elkaar in contact, en onbekend is onbemind”, zegt de school in haar onderwijsnota. “Dit project moet vooroordelen wegnemen.” De basisschool plant de komende maanden nog projecten rond andere wereldgodsdiensten. Maar de lessenreeks rond Marokko is niet in goede aarde gevallen bij Anita Schoonvliet (foto 1), VB-gemeenteraadslid van wie de kleindochter in het bewuste vijfde leerjaar zit. In een brief aan onderwijsschepen Marc Dierckx (CD&V) uit ze haar ongenoegen. “In de gemeenteschool van Wijnegem leerden de leerlingen in het eerste trimester werken met de atlas”, schrijft ze. “Ze leerden de provincies van ons land en hun hoofdsteden kennen, leerden over onze buurlanden, de bevolkingsgroepen in België en nu zijn ze bezig met Ambiorix en de Oude Belgen.”

Tot daar is er niets abnormaal. Niet normaal is dat de schepen en/of de schooldirectie toegeeft na dat briefje van een VB-gemeenteraadslid. Schepen Marc Dierckx (CD&V): “Ik moet tot mijn spijt vaststellen dat er een ernstige polarisatie is ontstaan rond dit thema binnen de school. Ik distantieer mij zeer uitdrukkelijk van uitlatingen van bepaalde personen die een duidelijk xenofoob karakter hebben. Ik heb in de herfstvakantie een gesprek gehad met de directie van de school en het project is inmiddels stopgezet. Dit thema zou normaal sowieso rond de herfstvakantie stoppen, maar normaal zouden de kinderen er nog een extra les aan spenderen, om samen muntthee te maken en couscous te eten.” Directrice Kristel Vingerhoets (foto 2) bevestigt dat de laatste les afgeblazen is. Door de klacht van het VB. De hele situatie zit haar hoog. Kristel Vingerhoets: “Het is pure politiek. Wij geven dit project al jarenlang in het vijfde leerjaar (foto 3: juf Els van het vijfde leerjaar). Nooit waren er klachten. Het enige verschil met vorige jaren is dat de kinderen nu ook de kans kregen om eens een moskee te bezoeken.” Alleen de leerlingen zijn volgens de directrice het slachtoffer van de heibel. “Ze hebben genoten van de lessen. Ze vragen zelfs nog steeds om nog eens muntthee te krijgen.”

De directrice voegt er nog aan toe dat “de lessen pedagogisch volledig in orde zijn”, dat ze “perfect stroken met het leerplan dat trouwens ook werd goedgekeurd door de gemeenteraad”. Maar waarom heeft men dan toegegeven aan het VB? Rob Verreycken heeft intussen Wommelgems VB-gemeenteraadslid Anita Schoonvliet gefeliciteerd: “Proficiat, Anita, en opnieuw is het bewezen: het Vlaams Belang is méér dan nodig!” Een andere lezer van De Standaard / Het Nieuwsblad noemde politiek scoren op de rug van kinderen uit het basisonderwijs daarentegen "beneden alle peil". Maar Anita Schoonvliet is zich van geen kwaad bewust. Ze antwoordde onder andere: "De kinderen vonden deze lessen allesbehalve interessant. Ook lustten de meeste leerlingen geen muntthee. Frisdrank mag niet. Een koekje met chocolade ook niet. Allemaal slecht voor de tanden. Maar een halve beker suiker met muntthee is wel goed voor de tanden?" Gelukkig dat er iemand bekommerd is om het tandbederf bij de Vlaamse kindjes!

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: onderwijs, verreycken |  Facebook | | |  Print

25-10-09

FOUTJE

Naar aanleiding van de Radio Rapaille Top 100 die vandaag uitgezonden wordt vanuit café De Leeuw van Vlaanderen, De Beest, in Antwerpen, schreven we: “In het nummer Europa, Jugend, Revolution legt Carpe Diem uit dat nazi-Duitsland niet begonnen is met de Tweede Wereldoorlog, maar zich slechts verdedigd heeft tegen aanvallen.”

Rob Verreycken is daar boos om. Volgens hem houdt wat wij schreven geen steek. Bij nader inzien hebben wij ons gebaseerd op een foutieve Duitse bron (zie onderaan blz. 4 van die pdf, “Die alte revisionistische Lüge, nicht Deutschland habe den Zweiten Weltkrieg begonnen und als…”). Het nummer Europa, Jugend, Revolution is niet revisionistisch. Sommigen interpreteren het nummer daarentegen als antisemitisch. Carpe Diem is wel zo slim om niet het woord “Jood” te gebruiken, maar nogal wat rechtsextremisten en andere complotdenkers denken meteen aan De Joden als men De Macht, of Het Geld, aanklaagt. Waarmee we nog niets gezegd hebben over hoe Rob Verreycken het bekijkt. Voor ons is De Macht of Het Geld niet noodzakelijk Joods. Maar Europa, Jugend, Revolution is dus niet revisionistisch. Bij deze is dit rechtgezet, al zullen Rob Verreycken en Radio Rapaille’er Tim Mudde hierover allicht nog blijven melken tot het einde van hun dagen.

Er is vanzelfsprekend geen gelijkenis tussen Rob Verreycken en Tim Mudde met het hoofdpersonage uit het Jommeke-album hierboven. Het is enkel een illustratie naar aanleiding van een muziekitem.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: verreycken |  Facebook | | |  Print

13-08-09

ROB VERREYCKEN IN DE WACHTZAAL BIJ DE DOKTER. NOG NIET VERLOST VAN ZIJN WAANIDEEËN OVER HET AFF EN KNACK

Rob Verreycken, ooit nog VB-gemeenteraadslid in Antwerpen en zelfs Vlaams volksvertegenwoordiger, nu nog slechts OCMW-raadslid in Sint-Niklaas, is terug uit verlof. Meteen is een vacature bij het OCMW van Sint-Niklaas verder verspreid. Rob Verreycken is ook amateur-historicus. In 1998 publiceerde hij het boekje De VMO van Bob en Wim Maes, over de eerste leiders van de Vlaamse Militanten Orde. Als hij schrijft over het AFF haalt de haat het echter van de objectiviteit. Naar aanleiding van een artikel in Knack van 8 juli, waarin deze AFF-blog geciteerd werd (foto 1, klik eenmaal op de foto voor een grotere afbeelding), haalde Rob ‘Klop’ Verreycken zijn gram over het AFF nog eens boven.

Onder de kop Knack steunt Arabisch Fascistisch Front publiceerde Rob Verreycken op 17 juli: “Mensen  die al eens een dokter bezoeken laten me weten dat ik de twijfelachtige eer had aan bod te komen in het blaadje van de wachtzaal, Knack. Aanleiding was het feit dat ik hier schreef dat excuses van de VS voor de slavernij dwaasheid zijn, aangezien alle slaven en alle (Arabische en Europese) slavenhandelaars al eeuwen overleden zijn. Knack neemt de  dwaze vraag van het Arabisch Fascistisch Front over ‘waarom het VB dan nog voor amnestie is’; omdat de slachtoffers van de anti-Vlaamse repressie en hun beulen in Belgische dienst gedeeltelijk nog in leven zijn, natuurlijk. Nounou, dat was moeilijk… Frappant is dat journalisten van een zogenaamd ‘kwaliteitsmedium’ Knack kritiekloos hun mosterd halen bij de website van de extreem-linkse club Arabisch Fascistisch front. Die vereniging organiseerde in de jaren ’90 gewelddadige jaarlijkse betogingen, met als triest dieptepunt het doodstampen van een bejaarde Vlaming in Borgerhout door een Arabische AFF-knokploeg. Daarop trok het ABVV zijn steun terug, en het AFF stierf een stille dood – op een website na. Eerder onthulde kameraad Bart Debie al dat de AFF-website wordt volgeschreven door Knack-journalisten. Een vraaggesprek met een weerstander verscheen immers eerst in uitgebreide versie op de AFF-site, en pas later ingekort in Knack. En zo vormt een blad dat zogezegd ‘de democratie’ verdedigt dus front met antidemocratische linkse knokploegen…”

 

Veel verzinsels op een hoopje. Dat het Anti-Fascistisch Front (AFF) tegenwoordig het Arabisch Fascistisch Front zou heten, is een dichterlijke vrijheid van Rob Verreycken. Erger is het als hij het AFF verantwoordelijk stelt voor “het doodstampen van een bejaarde Vlaming in Borgerhout”. Verreycken moet maar eens het boek Vlaams Blok: 20 jaar rebel. 1977-1997 erbij nemen. Op blz. 79 van dit door het VB uitgegeven boek staat: “Enkele uren na de manifestatie trapt een zeventienjarige Marokkaan de tachtigjarige Ludo Hannes met een schedelbreuk het ziekenhuis in.” “Enkele uren na…” Als onmiddellijk na de laatste NSV-betoging in Antwerpen de inboedel van café De Markies aan de Stadswaag in diggelen geslagen wordt door deelnemers aan de NSV-betoging, wordt elke betrokkenheid van de NSV ontkend. Want het was toch na afloop van de NSV-betoging. Als “enkele uren” na een AFF-betoging gewelddaden gepleegd worden, is dat plots wel de verantwoordelijkheid van een “AFF-knokploeg”. Rechtlijnig is die redenering niet. Het ABVV is als gevolg van dat incident op 21 oktober 1990 trouwens niet opgestapt uit het AFF. Rob Verreycken, die juridisch adviseur is van de VB-vakbondscel, zou beter moeten weten. En dan het verhaal over de AFF-website die volgeschreven zou worden door Knack-journalisten. We weten niet hoe ze er bij Knack op gereageerd hebben, maar bij de AFF-redactie hebben ze er hartelijk om gelachen en wel hierom. Van Verreyckens verhaal over een interview dat hier eerst uitgebreid, en nadien verkort in Knack, gepubliceerd werd, klopt geen centimeter. Waarom het een kwakkel is dat Knack de AFF-redactie zou bevolken werd trouwens ook uitgelegd in een spitse brief van Knack-journalist Joël De Ceulaer aan Bart Debie. Maar dat is Rob Verreycken allemaal ontgaan.

 

 

Foto 2: Als Rob Verreycken teruggaat naar de jaren negentig om het AFF te situeren, dan gaan wij voor een foto van Rob Verreycken ook terug naar die jaren. De foto komt uit Gazet van Antwerpen van 31 oktober 1998. Als enkele mensen zonder geldige verblijfspapieren door de universitaire overheid opgevangen worden, voert een groep VB-militanten actie op het Antwerps stadhuis. Rob Verreycken (dan 28 j.) wil stormenderhand het bureau van burgemeester Leona Detiège binnen, de toenmalige politiekorpschef Tony Dyck raadt Rob Verreycken aan elders te gaan spelen.

00:30 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: actie, verreycken |  Facebook | | |  Print

03-07-09

DE RADICALE SPORENHERDENKING VAN VOORPOST: VERTROUWDE TOESPRAKEN, GEBRUIKELIJKE PROBLEMEN. PREMIÈRE VAN DE ‘ANDERSJEVS’

Vorige week zaterdag vond in zaal Bart in Merksem de traditionele Radicale Sporenherdenking van Voorpost plaats. Gewoonlijk trekt Voorpost voor die Radicale Sporenherdenking naar zaal Harmonie in het gelijknamig Antwerps park, maar niet alleen komt de naam van de zaal niet echt overeen met waar Voorpost voor staat. Het Antwerps stadsbestuur wil niet meer investeren in de infrastructuur van de zaal en maakt er nu maar een stille, interreligieuze gebedsruimte van.

Volgens Hector Van Oevelen, die de Radicale Sporenherdenking voor ’t Pallieterke volgde, was de Radicale Sporenherdenking dit jaar “een van de beste uit de lange reeks” afgezien van “wat kleine tekortkomingen als niet-ontstoken podiumlampen boven het spreekgestoelte van voorzitter Johan Vanslambrouck en een koorbegeleidend orgel dat zijn beste tijd gehad lijkt te hebben.” Het is altijd wat met die Radicale Sporenherdenking. Twee jaar geleden moesten de rechtsradicale Vlaams-nationalistische inrichters noodgedwongen overschakelen op het uitschenken van… Waals bier (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/4726530). Met het motto Naar Vlaamse macht op eigen kracht wil Voorpost aangeven “geen vertrouwen te hebben in onderhandelde oplossingen voor communautaire hangijzers en evenmin in stap-voor-staptactieken voor een paar borrelnootjes.” Voorpost-voorzitter Johan Vanslambrouck, in de bloemetjes gezet voor twintig jaar voorzitterschap en zijn vijftigste verjaardag, kiest “helemaal in de geest van het rebelse Voorpost, voor bewuste confrontatie en een tactiek van het breekijzer.” Hoe dat dan moet, werd niet verduidelijkt. VB-kamerlid Filip De Man was de gastspreker-van-dienst en hield volgens ’t Pallieterke “een korte en dùs goede rede.” Filip De Man noemde de toekomst van ons volk belangrijker dan “de dode neger Michael Jackson”, wees op de onbetrouwbaarheid van de ‘brave’ Vlaamse partijen, N-VA en LDD inbegrepen, en pleitte voor strijd tegen de vervreemding, de levensgevaarlijke multikul en de boosaardige islam. Kortom, De Man leverde de toespraak die van hem verwacht werd.

Wat ’t Pallieterke niet vermeldt, maar NSV’er/Voorpost’er (en VNJ’er) Yves Pernet wél, is dat er minder volk was dan vorig jaar op de Radicale Sporenherdenking. Wel zou er “een zichtbare toename in jeugdigheid” zijn. Of dat betekent dat er meer jonge Voorpost’ers waren dan wel de oude Voorpost’ers terug kinds worden, laat Pernet in het midden. Pernet vond in elk geval “het muzikale aspect (…) zéér goed!" Later voegde hij eraan toe: "Met extra vermelding voor de Andersjevs!" Zo ondersteboven dat hij vergeten was ze te vermelden?! "Mijn complimenten voor de muzikanten en voor de obligate aanwezigheid van de VNJ-muziekkapel”, schreef Pernet al in de eerste versie van zijn verslag. ’t Pallieterke was ook al onder de indruk van de “Andersjevkes” die instrumentaal en vocaal vier liederen van Jef Elbers vertolkten. “Een echte openbaring”, schrijft ’t Pallieterke. “Vooral Stefaan Peeters blonk uit door zijn sterke imitatie van de muzikale rebel met als orgelpunt het potige lied over Vlaanderen dat België doet barsten en beven! Een fraai nieuw geluid waar naar uit te kijken valt op de komende IJzerwake!” ’t Pallieterke noch Yves Pernet reppen over de bekendste naam bij die Andersjevs/Andersjevkes: Rob 'Klop' Verreycken. Voor Rob Verreycken is het een terugkeer naar zijn muzikale carrière. Wat moet een mens anders doen nu het om allerlei redenen een politiek stillere periode is voor Rob Verreycken? Op de allereerste IJzerwake trad Rob Verreycken al op met zijn koperensemble Piston (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/6174484). De namen die Verreycken voor zijn muziekgroepen verzint, zijn wel (euh...) bijzonder.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vb-vrienden, verreycken |  Facebook | | |  Print

02-07-09

VB-PROVINCIERAADSLID REAGEERT OP AFF-ARTIKEL: “AMNESTIE-EIS IS ACHTERHAALD”

Vorige week donderdag publiceerden we hier een artikel onder de kop Johan Demol heeft gelijk (1): Rob Verreycken vindt excuses voor de slavernij dwaas. Een tweede artikel onder de kop Johan Demol heeft gelijk volgt nog. Wegens de actualiteit hebben we het al herhaaldelijk moeten uitstellen voor publicatie. Op dat eerste artikel kwam meteen reactie uit VB-hoek.

Rob Verreycken had op zijn blog de excuses van de Amerikaanse Senaat voor de slavernij “belachelijk” genoemd, de senatoren waren toch geboren na de periode van de slavernij en met verontschuldigingen stelde de Verenigde Staten zich enkel maar bijzonder kwetsbaar op voor “chantage en verwijten van Afrikaanse dictators”. Wij vroegen ons af waarom Verreycken dan nooit de eis om amnestie “belachelijk” heeft genoemd, want de huidige generatie politici is toch ook geboren vóór de periode van de collaboratie en de ‘repressie’ in de naoorlogse jaren (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/7095568). Bert Deckers (foto), Antwerps VB-provincieraadslid en partijmedewerker, gaf ons nog dezelfde dag gelijk op zijn blog. Eis tot amnestie. Ja AFF, dat is achterhaald! Bert Deckers is nochtans iemand van de harde lijn bij het VB. Vorig jaar, toen hij nog voorzitter was van de Antwerpse Vlaams Belang Jongeren, richtte hij de Dag van de Rechts Europese Jeugd in (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/5831746) en op zijn nieuwjaarskaartje dit jaar verwijst hij naar Verdinaso-leider Joris Van Severen en diens uitspraak “Waar orde heerst, zal chaos wijken.” (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/6568731). Bert Deckers is geen vriend van het AFF. Hij heeft meer problemen met het AFF dan met de neonazi’s van Blood and Honour (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/5491188).

Dat Bert Deckers onze blog leest, verbaast ons niet. Nogal wat VB-personeelsleden en zelfs mandatarissen beginnen hun werkdag met deze blog. Kwestie met de nodige adrenaline de dag te beginnen? We kennen er zelfs één die deze blog elke dag op een onwaarschijnlijk vroeg uur bekijkt, nog vóór hij naar zijn bureau in Brussel vertrekt. Dat Bert Deckers reageert, is opmerkelijker. Hij – net zoals vele andere VB’ers – blogt nog amper. Vroeger bijna dagelijks, nu gemiddeld maar om de vijf dagen. Natuurlijk verdedigt Bert Deckers zijn vriend Rob Verreycken als die stelt “dat het wat onnozel overkomt dat mensen, die de slavernij onmogelijk hebben kunnen meemaken wegens te lang geleden, ineens zich daarvoor zouden verontschuldigen.” Maar Deckers wil wel antwoorden op onze vergelijking met de eis om amnestie. Bert Deckers: “De eis om amnestie kende haar hoogtepunt tijdens de levensjaren van de Volksunie (VU). Zij waren in eerste instantie een amnestiepartij, net zoals het Vlaams Blok dat in de beginjaren ook was. (…) Momenteel ligt de eis tot amnestie voor onze ouders en grootouders, die veroordeeld werden omdat ze Vlaming waren (want daar kwam het bij velen uiteindelijk op neer, uitkomen voor het Vlaamse gedachtengoed, voor de identiteit van het Vlaamse volk), achter ons. Nu nog amnestie eisen is een pure principekwestie en is dus in feite actueel enorm achterhaald.”

“ (…) AFF, ja, het is belachelijk dat de Vlaamse Beweging nu nog zou staan bedelen aan de belgische (*) poort voor amnestie.” Bert Deckers fulmineert dan nog een tijdje door over “de repressieperiode die de Vlaamse Beweging mocht ondergaan” om dan toch maar tot het besluit te komen: “Laat het verleden rusten en bouw aan de toekomst.” Vooreerst, de mensen waarover we spreken zijn niet veroordeeld voor hun Vlaams gedachtegoed maar voor hun economische en andere vormen van collaboratie met de nazi’s. Maar goed, vermits Bert Deckers bij het VB werkt zal hij wel de kortste weg vinden om de amnestie-eis uit het partijprogramma te halen. In het Programmaboek van het Vlaams Belang staat nog vooraan: “Amnestie blijft een programmapunt van het Vlaams Belang”, en als het niet voor onmiddellijk zou zijn: “Het Vlaams Belang staat garant voor amnestie in de Vlaamse staat van morgen.” (zie: http://www.vlaamsbelang.org/files/200506_programma.pdf, blz. 8).

(*) Voor Bert Deckers is het een principekwestie Belgisch als ‘belgisch’ te schrijven. Bijgevolg hebben wij dat zo overgenomen. De andere taalfouten hebben we wél verbeterd. 

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: verreycken |  Facebook | | |  Print

25-06-09

JOHAN DEMOL HEEFT GELIJK (1): ROB VERREYCKEN VINDT EXCUSES VOOR DE SLAVERNIJ DWAAS

Rob Verreycken (foto 1, op een verloren maandag nog VB-parlementslid en de voorbije maanden VB-medewerker bij het Europees Parlement) is vol lof voor de Verenigde Staten van Amerika: “Ik ben zeker niet zonder kritiek tegenover hun beleid, maar de gezonde nationalistische 'spirit' van hun samenleving valt me telkens weer op: het geloof in eigen kunnen, de trots op de eigen geschiedenis, de pioniersgeest, de moed van de vrijheidsliefde, de cultus van de vrije man die met een wapen zijn recht mag verdedigen.”

“Vergelijk dat met het duffe, socialistische Europa, waar mensen zich van wieg tot graf in slaap laten wiegen met wat aalmoezen en over elke kogel in Afghanistan tegen de Taliban-terroristen gedebatteerd wordt, en je ziet het verschil... “, gaat Rob Verreycken verder op zijn blog. “Maar het einde van de supermacht zou wel eens in zicht kunnen zijn. Ook in de VS rukt onder invloed van het linkse politiek-correct denken een gevaarlijk virus op; dat van het schuld- en schaamtegevoel. Recent blijkt de Senaat een soort 'verontschuldiging' voor de slavernij te hebben goedgekeurd - een onwaarschijnlijke dwaasheid. Een collectief schuld- en schaamtegevoel, zoals dat hiermee gedemonstreerd wordt, is verwoestend voor een land, want het ondermijnt de trots op de prestaties van de vorige generaties - en dus elk geloof in eigen kunnen voor de toekomst.  Het resultaat is capitulatie - en zo in de praktijk overgave aan anderen, vaak vreemdelingen, die de geboden leegte komen opvullen. (...)”

“De fundamentele fout die gemaakt wordt, is dat er een soort 'collectieve schuld' zou bestaan bij landen of volkeren die de generaties zou overschrijden - en dat is onzin.  Net zomin als een jonge Duitser of een jonge Brit die geboren is na WO II ook maar enige 'collectieve schuld' zou hebben voor de moordpartijen in Warschau of Dresden, zo is er vandaag ook geen enkele Amerikaan die welke 'schuld' dan ook heeft aan de slavernij. Deze excuses zijn dus belachelijk, maar niet zonder betekenis. Onder Obama zijn de VS blijkbaar vast van plan het slechte Europese pad te volgen, zich te gaan wentelen in schuld en schaamte, en zich dus bijzonder kwetsbaar op te stellen voor chantage en verwijten van Afrikaanse dictators en zwarte, excuus, 'Afro-Amerikaanse' subsidieclubs. Op termijn geven zij aldus hun status van supermacht op. Het is een somber vooruitzicht.”

De Amerikaanse senaat veroordeelde “de fundamentele onrechtvaardigheid, de wreedheid, de brutaliteit en het onhumane van de slavernij” (zie: http://edition.cnn.com/2009/POLITICS/06/18/senate.slavery/index.html). Rob Verreycken krijgt een dergelijke veroordeling niet over de lippen. Hij vindt dat de excuses van de Amerikaanse Senaat belachelijk zijn, en de Verenigde Staten enkel maar verzwakken. Natuurlijk is het zo dat mensen geboren na het slavernijtijdperk, of pakweg de Tweede Wereldoorlog, geen persoonlijke schuld hebben aan de slavernij of het nazi-regime. Iets anders is dat mensen, en al zeker overheden die mee betrokken waren bij de zwartste bladzijden uit onze geschiedenis, zich uitdrukkelijk kunnen en moeten distantiëren van het toenmalig samenlevingsmodel. “Dat nooit meer”, is de onderliggende boodschap. 

Johan Demol heeft gelijk als hij stelt dat het VB vastgeroest zit in de eigen ideeën (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/7090142). Dat Bart De Wever teruggekomen is van het idee dat een overheid zich niet moet verontschuldigen als de huidige generatie politici niet persoonlijk bij de feiten betrokken is (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/7090127), is niet iets waar Rob Verreycken van leert. Verreycken vindt verontschuldigingen voor de slavernij belachelijk, want uit een periode van vóór de Amerikaanse senatoren geboren zijn. Zou Rob Verreycken de VB-eis om amnestie voor collaborateurs met het nazi-regime en het wegwerken van de ‘repressie’ in de naoorlogse jaren dan ook belachelijk vinden? De huidige generatie politici heeft toch ook geen persoonlijke schuld aan de collaboratie en de bestraffing van collaborateurs. Als men verontschuldigingen voor de slavernij belachelijk vindt, dan ook de eis om amnestie. Maar dát hebben we Rob Verreycken nooit horen zeggen. Het zegt veel over de diepste gedachten van Verreycken.

00:30 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: verreycken |  Facebook | | |  Print

24-12-08

NA DE E-MAILS, DE BLOGS (1)

Gisteren schreven we hier naar aanleiding van de zaak-Raes even over de blog van gewezen VB-voorzitter Frank Vanhecke (foto 1). Zolang hij VB-partijvoorzitter was vond Vanhecke het niet nodig met een eigen blog te beginnen. Nu hij als nieuwe job de supervisie doet over de nationale VB-website begon Frank Vanhecke wel met een eigen blog (foto 2). Overigens net als deze blog bij Skynetblogs. Welkom in de familie!

Het was Marie-Rose Morel (foto 3) die onze aandacht vestigde op Vanhecke’s blog. Het bewijst – voor zover dat nog moest bewezen worden – wat een uitmuntende politica Marie-Rose Morel wel is. Ze heeft oog voor nieuws, en is niet te beroerd om een collega in het zonnetje te zetten. Alhoewel ze niet meer dan een vriendschappelijke relatie met Frank Vanhecke heeft, vestigde zij als eerste de aandacht op Vanhecke’s blog. Rob Verreycken, die als Europarlementsmedewerker beroepshalve werkt voor Europarlementslid Frank Vanhecke, wees pas een week later op de nieuwe blog. De blog is op 6 september aangemaakt, twee dagen later verschenen de twee eerste berichten. Dat Morel en Verreycken pas nu de aandacht vestigen op Vanhecke's blog, respectievelijk op 11 en 17 december, is dan ook een beetje raar. Pas nu iets interessants op de blog, of was er dringend nood aan meer bezoekers?

De twee eerste berichten waren twee keer gejammer over de nakende opheffing van de parlementaire onschendbaarheid van Frank Vanhecke. Het derde bericht ging alweer over hetzelfde. Het vierde bericht ging over een nieuwe klacht tegen Frank Vanhecke. Frank Vanhecke: “Ligt het aan mij of ligt het aan ‘hen’? In elk geval heb ik een nieuwe klacht wegens aanzetting tot raciale haat’ aan mijn been.” Werd hij in het eerste geval aangesproken als verantwoordelijk uitgever van het Sint-Niklase VB-blad (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/6453113/frank-vanhecke-wil-niet-dat-het-gerecht-haar), in het tweede geval gaat het om een klacht van een man die meent dat Vanhecke stereotypen onderhoudt die racistisch en vernederend zijn ten opzichte van Afrikanen (zie: http://yelloman1.blogspot.com/2008/12/opnieuw-klacht-tegen-frank-vanhecke.html). Het vijfde bericht op Frank Vanhecke’s blog gaat over de veroordeling van Roeland Raes negationistische uitspraken, waarover we gisteren al bericht hebben. “Proficiat Belgisch gerecht. Mijn maag keert.”, besluit Vanhecke. In het voorlopig laatste bericht op zijn blog vraagt Vanhecke zich af of het Europarlement in Straatsburg dan wel Mekka huist, nadat het bureau van het Europees parlement de vertoning van Geert Wilders’ film Fitna (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20080330) weigerde.

“Help hem (de blog van Frank Vanhecke, red.) mee de toplijst van de Skynetblogs te bestormen, en bezoek hem elke dag!”, schreef Rob Verreycken op 17 december. Veel indruk heeft dat niet gemaakt want de nu meer dan drie maanden oude blog heeft nog maar iets meer dan een 1 200 bezoeken gekregen. Frank Vanhecke zal origineler uit de hoek moeten komen wil zijn blog evenveel bezoekers tellen dan deze AFF-blog. (Morgen: deel twee).

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vanhecke, morel, verreycken |  Facebook | | |  Print

10-08-08

POLITIE EN LEGER SCREENEN OP EXTREMISME

Als VB’ers in het parlement vragen stellen, is enig eigen partijbelang natuurlijk niet weg. Filip De Man (foto 1) stelde minister van Binnenlandse Zaken Patrick Dewael (Open VLD) een schriftelijke vraag over het screenen van kandidaat-politieagenten op extremistische opvattingen.

Politieagenten mogen geen blijk geven van extremistische ingesteldheid. Dat is één van de achttien persoonlijkheidscriteria die wettelijk zijn vastgelegd. Extremisme kan onder meer tot uiting komen in de discriminatie van mensen op basis van geslacht, levensovertuiging of etnische afkomst. “Deze attitude kan worden vastgesteld tijdens het gesprek met de psycholoog, het gesprek met de selectiecommissie, via een biografische vragenlijst of door het afleggen van groepsproeven. Daarbij dienen onder meer krantenberichten becommentarieerd te worden”, antwoordt Dewael aan De Man. Er zijn geen exacte cijfergegevens beschikbaar over het aantal kandidaat-politieagenten die afgewezen werden wegens racistische of extremistische ingesteldheid, maar het wordt geschat op minder dan 1 procent. Ook bij het leger wordt, na de BBET-affaire en incidenten met Belgische para’s in Somalië, gepeild naar onverdraagzaamheid en extremisme. Met een persoonlijkheidstest met meerkeuzevragen, gevolgd door een interview. Er wordt overigens niet enkel naar rechtse maar ook naar linkse extreme opvattingen gezocht. Of, en desgevallend hoeveel mensen, op basis hiervan geweigerd zijn als kandidaat-beroepsmilitair is niet bekend.

Het doel kan misschien wel nobel zijn, maar is dit wel te verzoenen met de elementaire rechten van een mens? Is niet belangrijker dan wat een politieman of militair denkt, wat hij doet? En wie een beetje slim is faket toch zijn mening bij de sollicitatie. Het doet ons allemaal wat denken aan wat een professor aan de faculteit rechten in Antwerpen ons eens vertelde over zijn leerling Rob Verreycken (foto 2). “Als hij voor mij stond, was hij de perfecte leerling. Maar ik was er geen seconde gerust in als hij zijn rug draaide, wat stak hij dan niet allemaal uit?!”

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: de man, verreycken |  Facebook | | |  Print

23-07-08

ROB VERREYCKEN IS TERUG IN HET LAND

Goed nieuws (nouja): Rob Verreycken is terug uit verlof in Spanje. Hij heeft vastgesteld dat zijn blog intussen de kaap van vijftigduizend bezoekers overschreden heeft, en belooft de volgende dagen op zijn blog over “boeiende juridische zaken” en “vreemde gebeurtenissen binnen het OCMW van Sint-Niklaas” te posten. Rob Verreycken is voor het overige nog steeds volledig zichzelve. In Spanje zag hij op CNN beelden van de laatste Voorpost-betoging “tegen de dwaze Waalse eis om alweer Vlaams grondgebied in te palmen.” “Dat bewijst alweer”, aldus Verreycken junior, “dat straatacties wel degelijk nuttig en nodig zijn, ook al besteden onze inheemse moddermedia er weinig aandacht aan.”

Rob Verreycken (foto 2) heeft het nog niet aangekondigd. Maar wat niet is, kan nog komen. Misschien, heel misschien, lezen we op zijn blog ook nog iets over de heibel binnen het VB van Sint-Niklaas. Men zal zich herinneren dat bij gelegenheid van het congres van Euro-Rus eind juni in Lebbeke (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/5980048/eurorus-congres) het Sint-Niklaase VB-gemeenteraadslid Karin Milik ex-Ku Klux Klan-leider en actief Stormfront’er David Duke bij haar te slapen legde. Toen dit via De Morgen bekendgeraakte (zie: http://www.lsp-mas.be/blokbuster/site/bb/htdocs/modules/news/article.php?storyid=840) zei het Sint-Niklaase VB-OCMW-raadslid Mark Van de Velden dat Karin Milik ontslag moest nemen bij het VB, of anders zou hij opstappen bij het VB (zie: http://yelloman1.blogspot.com/2008/07/bezoek-kkk-leider-krijgt-staartje.html). VB-voorzitter Bruno Valkeniers stuurde een brief naar Karin Milik met het verzoek om een en ander toe te lichten, maar sindsdien is over deze affaire niets meer vernomen.

Nu Rob Verreycken, zelf VB-fractieleider in de OCMW-raad van Sint-Niklaas, terug in het land is, kan hij opheldering geven. Moet Karin Milik, echtgenote van Philip Dewinter-bodyguard Thierry De Rijcke, ontslag nemen als VB-mandataris en VB-lid omdat contacten met een man als David Duke niet bevorderlijk zijn voor het imago van het VB als fatsoenlijke partij? Of zal Mark Van de Velden de eer aan zichzelf houden als blijkt dat Karin Milik VB-gemeenteraadslid mag blijven? Of blijven beiden gewoon bij het VB met hun mandaat? Wij geven dat laatste de meeste kans. Het VB is immers een vergevingsgezinde partij. Toch als het over contacten met extreemrechtseren dan haarzelf gaat (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20080719). Binnenkort duidelijkheid op Rob Verreyckens blog, of toch niet? We houden u op de hoogte.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: verreycken, euro-rus |  Facebook | | |  Print

01-03-08

VLAAMS BELANG JONGEREN NAAR DE WINTERACADEMIE

Sinds gisterenavond maken de Vlaams Belang Jongeren (VBJ) Oostende onveilig voor een ‘Winteracademie’ dit weekend (foto 1). In de beste Blood and Honour-traditie wordt de precieze locatie van de ‘Winteracademie’ niet vrijgegeven, maar het is in de ‘Koningin der Badsteden’ dat de VBJ verzamelen heeft geblazen.

Met de moed van de wanhoop zou je denken na het lezen van het jongste nummer van het VBJ-blad Vrij Vlaanderen. “Na de val van het communisme heeft men in West-Europa nagelaten om de fellow-travellers van Moskou aan te pakken. De erfgenamen van mei ’68 zwaaien in vele maatschappelijke geledingen de plak, voornamelijk in het onderwijs en de culturele wereld. (…) Deze linkse dominantie valt niet te onderschatten. Het feit dat iemand als voormalig Agalev-boegbeeld en de geestelijke vader van het cordon sanitaire Jos Geysels voorzitter kon worden van boek.be, dat 90 % van de boekenverkoop in Vlaanderen vertegenwoordigt en de boekenbeurs organiseert, spreekt boekdelen”, klaagt Jan Lievens (34 j. en parlementair medewerker bij het VB). De al evenmin erg jeugdige Frederik Pas (broer van VB-Kamerlid Barbara Pas en beter bekend als VB-cartoonist Fré) klaagt in een bespreking van één van de populairse stripreeksen van de jongste jaren, de XIII-reeks van Jean Van Hamme en William Vance: “In een fictief Zuid-Amerikaans land kroop de hoofdfiguur in de rol van een vrijheidstrijder en volksheld, en natuurlijk wordt daarbij letterlijk de vergelijking gemaakt met Ché Guevara, zonder één kwaad woord over deze moordenaar en machtswellusteling. Het is wachten op een scenarist die het aandurft slechteriken eens in linkse kringen te situeren.”

Dat situeren van slechteriken in linkse kringen doet de VBJ dan maar zelf op haar Winteracademie, waar dixit VBJ-voorzitter Hans Verreyt “in tegenstelling tot de Zomeruniversiteit vooral gefocust wordt op het vormingsaspect.” De aangekondigde sprekers hebben we anders al een paar keer gehad op de zomeruniversiteiten en winteracademies van de VBJ (Karim van Overmeire: Strategieën voor de toekomst van het Vlaams Belang; Peter Logghe: Wat scheidt en bindt Links en Rechts…). Nieuw in het rijtje sprekers is Hugo Coveliers, over de islamisering van Vlaanderen. Zoals bekend is Hugo Coveliers een autoriteit op het gebied van kennis over de islam. Rob Verreycken is er ook bij, met nog maar eens een exposé over ‘Radicale (actie)groepen op de barricade'. Het verhaal van Rob Verreycken wordt gevolgd door een debat waarbij sprekers van de NSV, het KVHV, TAK en Voorpost elkaar de loef proberen af te steken over ‘Directe actie als aanvulling op het politiek verhaal’.

Na het wegstemmen in de Oost-Vlaamse provincieraad van een VB-motie om het tentoonstellen van Louis-Paul Boons Fenominale Feminatheek te verbieden (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20080223), zal Rob Verreycken met voorbeelden tonen hoe men met meer kans op succes actie had kunnen voeren (foto 2, klik op de foto voor een grotere afbeelding. Zie ook: http://www.indymedia.be/en/node/26230). Vorig jaar waren er slechts een veertigtal deelnemers aan de Winteracademie. Voor de Zomeruniversiteit, traditioneel in het buitenland, trekt de VBJ dit jaar naar Ierland. Van vrijdag 18 juli tot en met zondagmiddag 27 juli. Rob Verreycken gaf vorige week donderdag, 21 februari, al een inleiding bij de NSV met een Ierse avond in de Molly Blooms-pub aan de Jezuïetenrui in Antwerpen.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vb-vrienden, aanverwant, verreycken |  Facebook | | |  Print

24-08-07

De (niet al te) dikke vrienden van het VB-Waasland

Bij Knack zijn ze een jaar na de gemeenteraadsverkiezingen weer begonnen aan een reeks lokale dossiers. Deze week belichten ze het Waasland. Wie daar woont vindt als middenkatern in zijn Knack een 32 blzn. tellende bijlage. De rest van het land kan de regiospecial lezen op www.knackcovertjestad.be. Eén van de artikels over het Waasland gaat over hoe zwart de regio wel is. Niet omwille van de zwarte schepen Wouter Van Bellingen, maar om de inplanting die extreemrechts er al jarenlang heeft. En het is een leerrijk artikel van Hannes Cattebeke geworden. 

We kenden al het Vlaams Volksblok dat in de jaren dertig actief was in Antwerpen (zie:
http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20070814) en nu blijkt ook al zoiets als ‘Vlaams Belangen’ te hebben bestaan. Tussen 1960 en 1970 was het een van de splintergroepen die het vuur aan de schenen legde van vernieuwers bij de Volkunie zoals Maurits Coppieters en Nelly Maes.
 

We wisten ook dat vader Wim en zoon Rob Verreycken om persoonlijke redenen van Borgerhout naar Sint-Niklaas verhuisd zijn, maar we vernemen nu dat de integratie daar niet zo best lukt. Volgens plaatselijk VB-boegbeeld Frans Wymeersch (foto 1) was de tegenvallende uitslag bij de verkiezingen op 10 juni – het VB bleef in Sint-Niklaas hangen rond de 22 procent, terwijl in het kanton Beveren-Waas meer dan 27 procent van de stemmen werd binnengehaald – te wijten aan het te weinig in het Sint-Niklase straatbeeld aanwezig zijn. De reden daarvoor was volgens hem interne keuken maar, schrijft Knack, “het is een publiek geheim dat de agressieve, listige stijl van nieuwkomer Verreycken botst met de populistische vriendelijkheid van mensen als Wymeersch, die ook op café graag geziene gasten zijn. Dat zoon Rob (foto 2), berucht om de slagen die hij enkele jaren geleden uitdeelde aan zijn ex-vrouw, ineens het leiderschap kreeg over de Vlaams Belangers in de OCMW-raad, moet bij de militanten die zich jarenlang inzetten ook niet in goede aarde zijn gevallen.”
 

Verantwoordelijke voor de goede score van het VB in Beveren-Waas is Bruno Stevenheydens (foto 3, zie:
http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20070713) die volgens Knack “nog salonfähiger (is) dan Wymeersch”. In zijn eigen Beveren moest hij bij de voorkeurstemmen niemand laten voorgaan. Zijn populariteit stopt evenmin aan de kantongrenzen. Dat hij toch niet lijsttrekker voor het VB in de provincie Oost-Vlaanderen werd voor de federale verkiezingen, ter vervanging van Gentenaar Francis Van den Eynde, kan dan ook vreemd lijken. “Maar Stevenheydens durft al eens in te gaan tegen de lijn die vanuit het Antwerpse VB wordt uitgestippeld. Zo voert hij een niet-aflatende strijd voor het behoud van het polderdorp Doel en zijn omgeving, en kiest hij consequent de zijde van de overblijvende inwoners. De meeste Antwerpse VB’ers willen juist het tegenovergestelde: hun wereldhaven zo groot mogelijk maken.”
 

Frans Wymeersch, die in september 55 jaar wordt, heeft al laten verstaan dat het in het vooruitzicht van de Vlaamse verkiezingen in 2009 stilaan tijd wordt om plaats te ruimen voor jongere kandidaten, maar hij voegde er onmiddellijk aan toe dat hij niet direct iemand ziet klaarstaan. Aan Rob Verreycken wil hij de thuisbasis van de familie Wymeersch niet cadeau doen. “En Stevenheydens, die is van Beveren, en dat is toch een ander Waasland.”
 

En dan is er nog het recreatiedomein De Ster, waar inderdaad al eens incidenten zijn gebeurd met allochtonen die vanuit Antwerpen afzakten maar de sfeer al evenzeer opgeklopt wordt (zie:
http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20050627). In elk geval: het gedrag van allochtone jongeren in en rond De Ster was voor het nieuwbakken Sint-Niklase gemeenteraadslid Wim Verreycken (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20070329) het eerste groot agendapunt op de gemeenteraad van Sint-Niklaas. Knack ging op een willekeurige dag ter plaatse kijken. Wegens het slechte weer was er weinig volk in De Ster, maar toch waren er een paar allochtonen. Knack: “En waar zijn nu die Marokkaanse jongeren die volgens het VB de andere bezoekers afschrikken? De enige allochtonen die hier rondlopen, zijn Joodse families met kleine kinderen in hun typische, chassidische klederdracht. En tot slot, als onverwachte gast: Rob Verreycken, minzaam toekijkend op zijn kinderen die graag in een van de speelgoedbootjes zouden varen op het minivijvertje naast het minigolfterrein. Was dat nu die bange, blanke man die niet meer naar De Ster durfde te komen omdat allochtone jongeren daar zoveel herrie maakten?”
 

Het is niet bekend of intussen al een ‘Recht van Antwoord’ van Rob Verreycken onderweg is. Na de overleden Brusselse politicus Paul Vanden Boeynants is hij allicht de politicus die al de meeste Recht van Antwoord-en naar de pers gestuurd heeft telkens als ook maar ergens zijn naam opdook.

00:04 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: verreycken, oost-vlaanderen |  Facebook | | |  Print

29-03-07

Exit Wim Verreycken

Voorbije zaterdag legde het VB de verkiesbare plaatsen vast voor 10 juni. De Senaatslijst wordt getrokken door partijvoorzitter Frank Vanhecke. Na hem volgen Anke Van dermeersch, Jurgen Ceder en Nele Jansegers. De lijst wordt geduwd door Philip Dewinter, voorafgegaan door Marie-Rose Morel en Wim Verreycken. Geen van die drie is echter van plan in de Senaat te gaan zetelen mocht hij of zij verkozen geraken.

Yves Buysse, VB-personeelsdirecteur en één van de twee verantwoordelijken voor de dagelijkse teksten op de VB-website, is als eerste opvolger zeker van een verlengd verblijf in de Senaat. Ook Nele Jansegers en Jurgen Ceder zijn beveiligd: zij staan ook nog eens als tweede en derde opvolger op de lijst. Vierde opvolger is Bart Siffert, één van de advocaten van de partij in de procedure voor de Raad van State over de partijfinanciering en advocaat van Bart ‘Penalty’ Debie. Voor Wim Verreycken (foto 1) houdt zijn plaats op de lijst, en zijn voornemen niet langer te zetelen in de Senaat mocht hij al opnieuw verkozen geraken, de bevestiging in van zijn zich terugtrekken uit de actieve nationale politiek.

Wim (officieel: Willem) Verreycken is op 3 januari 1943 geboren. Hij houdt van actie en is er dan ook bij als de Vlaamse Militanten Orde (VMO) in 1963 in Oostende tientallen gevels en uithangborden met teer besmeuren om de badstad te vernederlandstalen. Ook bij het in 1961 opgerichte Vlaams Nationaal Jeugdverbod (VNJ) laat Verreycken zich opmerken. Hij wordt er ‘dienstleider cultuur’, koordirigent en propagandaverantwoordelijke. Die laatste twee ‘kwaliteiten’ maakt hij later nog ten gelde bij het VB. Tot op vandaag is hij de obligate leider van de samenzang bij het einde van VB-congressen en andere samenkomsten. En van bij het opstarten in 1983 tot eind 1995 is Verreycken eindverantwoordelijke voor de Nationalistische Omroep Stichting (NOS) die de ‘uitzendingen door derden’ voor het VB verzorgt op de BRT/VRT. Zijn eerste politiek mandaat krijgt hij in 1982 als – toen nog niet rechtstreeks verkozen – districtsraadslid in Borgerhout. In 1987 wordt hij provincieraadslid, en in 1989 belandt hij in de Senaat als opvolger van Karel Dillen die naar het Europees parlement verhuist. Tot dan was Verreycken verkoper in een verfwinkel.

Bij de historische verkiezingen van 24 november 1991 behaalt Wim Verreycken met 10 440 stemmen in het arrondissement Antwerpen slechts 1 400 stemmen minder dan Philip Dewinter. In 1995 maakt Wim Verreycken de opstap van de Borgerhoutse districtsraad naar de Antwerpse gemeenteraad. Tussendoor schrijft Verreycken VB-brochures zoals Spreken in het openbaar  waaruit we onthouden: “Wie onverzorgd en slecht gekleed komt vertellen dat hij beter is dan de onverzorgde en slecht geklede chaoten die onze maatschappijvisie niet delen, maakt zichzelf ongeloofwaardig.” In een andere brochure, Huisbezoeken en vergadertechnieken, legt Verreycken uit dat omzichtig moet omgesprongen worden met democratie binnen het VB. “In een beginfase is een despoot nodig, een tiran, die zegt wat moet en wat niet moet, en die geen tegenspraak duldt.” In de mate het VB groter wordt is “een structuur (nodig) die goedgekeurd werd en aanvaard wordt door de patriarch.”

Verreycken is voorstander van een “onafhankelijke Vlaamse Republiek” maar dan “met dien verstande dat die Republiek een Vlaamse regering heeft die alle linkselende tendensen weghoont.” De onafhankelijkheid van Vlaanderen gaat voor Verreycken samen met het wegjagen van vreemdelingen. “Brussel is de oudste stad van de Nederlanden en niet de eerste stad van de Sahara”, schrijft Verreycken in de brochure Onafhankelijkheid moet en kan. Twee jaar vóór Dewinter in 1992 uitpakt met zijn berucht zeventigpuntenplan stelt Verreycken al voor om al wie na 1970 genaturaliseerd is “opnieuw aan een onderzoek te onderwerpen teneinde vast te stellen of zij Vlaming zijn.” We treffen Verreycken op de eerste rij om de vervolging aan te klagen van Vlaams-nationalisten die met de Duitse bezetter collaboreerden. Opnieuw biedt de Vlaamse onafhankelijkheid een uitweg. “Een onafhankelijk Vlaanderen zou allang de spons hebben geveegd over de oorlogsbladzijden”, schrijft Verreycken in zijn Amnestie-brochure.

Verreycken houdt de pen vast in één van de werkgroepen op het At-rmoede-congres en is daarbij verantwoordelijk voor de ongelukkige passage “De uitbetaling van alle welzijnstoelagen wordt onderworpen aan een geautomatiseerde controle van de vingerafdrukken om elke dubbelontvangst uit te sluiten.” Het VB heeft nog geprobeerd uit te leggen dat dit enkel gold voor asielzoekers maar noch uit de letterlijke tekst noch uit de context van het congresdocument kan dat afgeleid worden. In het wereldbeeld van Verreycken is geen plaats voor bijvoorbeeld abortuscentra. “Deze stallen moeten onmiddellijk uitgemest worden”, schrijft Verreycken in 1991. En in een NOS-uitzending in 1993 legt Verreycken himself  uit dat de rol van de vakbonden is “het recht op arbeid bovenaan te stellen en het recht op belemmering van arbeid, wat men nu het recht op staken noemt, hieraan ondergeschikt te maken.” Hij dient dan ook een wetsvoorstel in om de actieradius van de vakbonden te beperken. Als gemeenteraadslid vertelt hij in 1995 doodernstig dat “in Borgerhout, waar ik woon, de duiven ondersteboven vliegen omdat anders hun ring wordt gepikt”, en dat dit er op wijst “dat een bepaalde cultuurgemeenschap de wetten niet als ‘eigen’ erkent, en er niet ‘thuis’ is.”

Meer bekend is zijn pleidooi in 1997 in de Antwerpse gemeenteraad om de Generaal Drubbelstraat in Berchem om te dopen in de Ward Hermansstraat. De reden hiervan is de respectievelijke ‘verdienste’ van Generaal Drubbel en van Ward Hermans in de Eerste Wereldoorlog. De eerste zou duizenden Vlamingen een gewisse dood hebben ingestuurd, de tweede zou zich daarentegen ingezet hebben voor de Vlaamse frontsoldaten. “Geen enkele andere overweging speelde daarbij een rol. Wie mij kent, weet dat.”, voegde Verreycken er aan toe. Anticiperend op de kritiek die intussen van alle kanten was losgebarsten want Ward Hermans is ook de stichter van de Algemene SS-Vlaanderen en hoofdredacteur van SS-Man. Philip Dewinter verontschuldigde zich bij de Joodse gemeenschap voor Verreyckens voorstel, maar in tegenstelling tot wat Dewinter beweerde in het Belgisch-Israëlitisch Weekblad  wist Verreycken zeer goed wat Ward Hermans’ rol was tijdens de Tweede Wereldoorlog. Het was ter sprake gekomen in een gesprek vooraf met Philip Dewinter, maar Verreycken was niet van zijn voornemen af te brengen.

Verreycken legt om de haverklap klacht neer tegen het verloop van een gemeenteraadszitting (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20070324) of een of andere bestuurshandeling van het Antwerps schepencollege. Zo ook tegen de AFF-medewerker die een meer dan twintig bladzijden tellend dossier over de familie Verreycken schreef voor AFF-Verzet  in 1998. Zoals zo vaak met de klachten van Verreycken liep dat met een sisser af. Alleen duurde de zaak wel vijf jaar vooraleer de rechtbank er in eerste aanleg en in hoger beroep uitspraak over deed. Intussen was Verreycken zich meer gaan toeleggen op zijn rol als heidens priester, verkoper van heidense prullaria in een winkeltje dat toen nog aan de Turnhoutsebaan in Borgerhout was gevestigd, en auteur van een aantal heidense liederen- en rituelenboeken onder het pseudoniem Johan Hildesheim. Als in 2004 dochter Ragna zich, met haar dienstwapen als politieagente, het leven ontneemt in het ouderlijk huis van haar vader in Borgerhout, breekt voor Wim Verreycken een zware periode aan. Hij verhuist naar Sint-Niklaas, het fractieleiderschap in de Senaat laat hij over aan Jurgen Ceder, en zelf brengt hij meer tijd door in zijn inmiddels naar de Korte Nieuwstraat in Antwerpen verhuist Triskel-winkeltje. Het meest zit hij daar nog achter zijn computer op de eerste verdieping.

Maar het bloed kruipt waar het niet kan gaan. De eerste keer als Verreycken zich politiek terug laat opmerken in zijn Sint-Niklase periode is als hij op zijn weblog trots meldt dat hij aanwezig was op een herdenking van Oostfronters in Stekene (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20050523). In Sint-Niklaas stortte hij zich intussen op de (allochtone) bezoekers van recreatiedomein De Ster en de zaak-Van Bellingen. Sinds begin dit jaar is hij er ook gemeenteraadslid. VB-fractieleider in die gemeenteraad is Frans Wymeersch met wie Wim Verreycken midden jaren zeventig de (Vlaamse) Republikeinse Beweging stichtte. Zoon Rob Verreycken, wiens verblijf in Borgerhout onmogelijk was geworden na een straatgevecht met zijn echtgenote, verhuisde eveneens naar Sint-Niklaas en kreeg er na wat ellebogenwerk een zitje in de Sint-Niklaase OCMW-raad. Op de Senaatslijst haalde Wim Verreycken in 1993 als tweede op de lijst nog 37 063 voorkeurstemmen binnen. Daarmee was hij de vijfde populairste VB’er. Na lijsttrekker Frank Vanhecke (197 641 voorkeurstemmen), lijstduwer Philip Dewinter (148 563), Anke Van dermeersch (106 694) en Johan Demol (45 752). (Foto 2: Wim Verreycken bij het trek- en duwwerk op de IJzerbedevaart in 1996.)

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (9) | Tags: verreycken |  Facebook | | |  Print

Vorige 1 2 3 4