02-12-06

Opblazen kartel CD&V/N-VA is pad in de korf van het VB

Het zit het VB niet mee dezer dagen. Organiseren ze gisterenavond in Antwerpen, zoals hier vooraf aangekondigd (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20061124), een Sinterklaasavond voor de kinderen en kleinkinderen van VB-leden. Een vijftigtal kinderen waren hiervoor ingeschreven. Wordt toch wel de troon van Sinterklaas gestolen die VB-medewerkers even tegen de gevel van het VB-secretariaat hadden geplaatst, terwijl ze een geluidsinstallatie naar binnen aan het brengen waren. Bart Debie, de veiligheidsadviseur van het VB heeft zijn ex-collega's bij de Antwerpse politie gevraagd hem te verwittigen als ze bij een huishoeking de troon van Sinterklaas zouden terugvinden. "(Nummer is gekend)", voegde hij eraan toe. Erger is wat met Jean-Marie Dedecker (links op foto 1, naast hem: N-VA-voorzitter Bart De Wever) is gebeurd.

Als succesvol Belgisch judocoach door de VLD als stemmentrekker binnegehaald, maar vlug een ruziemaker en respectloos man gebleken. Het VB hoopte hem te kunnen strikken in haar netten, maar wist dat ze voorzichtig moest zijn met de balorige Dedecker. Dedecker koos echter voor de N-VA, wat hem in eerste instantie schimpscheuten opleverde van VB-voorzitter Frank Vanhecke (foto 2: De Wever een paar jaar geleden, blij samen met Jean-Marie Le Pen op de foto te mogen staan; foto 3: Frank Vanhecke). Dedecker koos eieren voor zijn geld, is de redenering. Frank Vanhecke: "Dedecker verkoos een zekere verlenging van zijn politieke loopbaan boven de onzekere toekomst van een eigen politiek project, of de weinig aanlokkelijke rol van uitgespuwde pestlijder als hij een coalitie met het Vlaams Belang zou aangaan." Toen bekend werd dat de CD&V het kartel met N-VA had opgeblazen omwille van Dedecker, had Vanhecke zijn volgende schietschijf gevonden. Om 23.45 uur donderdagavond postte het VB op haar website de boodschap "dat twee jaar hondstrouwe collaboratie van de N-VA met de ezelsstamp wordt beloond, onder het voorwendsel van een personenkwestie met Dedecker". Volgens Vanhecke is de N-VA van meet af aan in de val gelopen. Vanhecke: "De pijnlijke woordbreuk rond Brussel-Halle-Vilvoorde, het cordon sanitaire tegen de Vlaams-nationale partij Vlaams Belang, de sollicitaties van kandidaat-premier Leterme bij de Franstaligen , en meer bepaald de PS, hebben nooit volstaan om de ogen van Bart De Wever te openen. Zijn aversie tegen het compromisloze Vlaams Belang, is heden door de regimepartij CD&V met een ezelsstamp beloond." Een pirouette van jewelste. De Wever zou geen ezelsstamp gekregen hebben als hij niet in kartel was gegaan met de CD&V, maar met het VB. En wat zou voor de N-VA het positief saldo geweest zijn van een kartel VB/N-VA? Twee en niet slechts één minister in de Vlaamse regering, en de onafhankelijke republiek Vlaanderen? Dream on.

Om 9.00 uur gisterenmorgen werd een tweede verklaring van het VB op de VB-website gegooid. Een lang verhaal waaruit we onthouden dat Frank Vanhecke een obsessie heeft voor maagdenvlies. Frank Vanhecke: "Laten we wel wezen: de journalisten die nu schrijven dat de N-VA nu 'haar imago van maagdelijkheid' kan bewaren, hebben toch wat last van geheugenverlies. Van het ogenblik dat de N-VA in bed dook met de CD&V van Yves Leterme waren ze hun maagdelijkheid kwijt. En er zal na het pijnlijke B-H-V-avontuur (de taalkwestie in het arondissement Brussel-Halle-Vilvoorde, red.) een hersteloperatie aan te pas komen om hun maagdenvlies te herstellen..." Vanhecke houdt ook voor goed geïnformeerd te zijn over de zieleroerselen van de CD&V-top. Vanhecke: "De realitiet is dat de overstap van Dedecker eergisterenavond géén breekpunt was voor de CD&V-top. Een beetje 'masseerwerk' van Leterme en Vandeurzen zou wel volstaan, zo dacht men, om de mogelijke wrevel in eigen rangen de kop in te drukken. Niet dus. Eén gerichte torpedo van ACW-baas Jan Renders volstond om de overstap van Dedecker en meteen ook het kartel met N-VA te kelderen. Dàt is de waarheid en de kern van de zaak. Al de rest is larie en apekool en goedkope volksverlakkerij. De volbloedbelgen en de links-conservatieve vakbondstop van het ACW hebben nog eens duidelijk gemaakt wie er binnen de CD&V aan de touwtjes trekt. Dat belooft weinig goeds voor een regering met Leterme (...)." Geef Vanhecke een job bij 't Pallieterke, maar als politieke analist is hij absoluut niet geschikt.

In de Franstalige pers werd gisteren gewezen op het gevaar dat nu het kartel CD&V/N-VA opgeheven is, het VB de grootste Vlaamse partij is. Nou, moe. Wat interessert ons dat. Een CD&V/N-VA dat in rechtse richting gedreven wordt door een woelwater als Jean-Marie Dedecker, geassisteerd door Calimero Bart De Wever, is een groter gevaar dan een VB dat toch niet aan een bestuursmeerderheid geraakt. Het opblazen van het kartel is daarentegen een torpedo voor het VB. Niet alleen haalt het VB Dedecker niet binnen, wat Dedecker siert. Een zelfstandige N-VA/Dedecker-formatie is een concurerent op het veld dat het VB bezet. De 'deftige' VB-kiezers zullen allicht, ondanks alles, kiezen voor De Wever/Dedecker. Liever dan voor Dewinter, en zo het VB een aantal procenten aanhang doen verliezen. Anderzijds misschien niet genoeg stemmen om het N-VA aan een respectabel aantal verkozenen te helpen (bij de vorige federale verkiezingen geraakte alleen Geert Bourgeois verkozen, en Dedecker zal nog wel een senaatszetel binnenhalen but that shall be all ). Bijgevolg verliest de uiterst rechterzijde van het politiek spectrum een tweede keer. Daar past een luidkeels "Joepie!" bij. En waardering voor de CD&V, al moet gezegd worden dat het nogal gemakkelijk inschatten was na het zien wat de VLD was overkomen met Dedecker als stemmenmagneet binnen te halen.

01:40 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (2) | Tags: vlaams belang |  Facebook | | |  Print

25-11-06

Wannes Van de Velde: "Het eindigt altijd met geweld"

Gisterenavond werd in Antwerpen onder grote belangstelling een tentoonstelling van aquarellen en penseeltekeningen van Wannes Van de Velde (foto 1) geopend. Schepen Ludo Van Campenhout (VLD) herinnerde aan zijn licht baldadige jeugdjaren, als hij als 13-jarige met zijn klasgenoten naar een optreden van Wannes Van de Velde werd gestuurd. Van Campenhout maakte er, samen met zijn klasgenoten, zoveel herrie dat Wannes op het podium zei: “Weette wat gijle kunt…” en hij opstapte. Mocht Van Campenhout ooit afgeven op die “kutjongeren” van tegenwoordig, men zal hem herinneren aan zijn eigen gedrag. Maar dat terzijde. Het zijn drukke tijden voor de volgend jaar zeventig jaar wordende Wannes Van de Velde. Vorige week verscheen een nieuwe CD van de Antwerpse bard, eind dit jaar zou een verzamelbox verschijnen, Wannes Van de Velde gaat ook weer op tournee, en volgend jaar verschijnt een nieuw boek van zijn hand. Het toekennen van de Burgerschapsprijs van de Stichting P&V aan Wannes Van de Velde was voor  Knack aanleiding om Wannes Van de Velde mee te nemen naar het fort van Breendonk (zie: http://www.breendonk.be).

Wannes was er nog niet eerder geweest, alhoewel hij er herhaaldelijk over gesproken heeft in interviews om zijn angst voor extreemrechts te verklaren. “Ik durfde de confrontatie niet aan”, bekent hij. “Noem het voor mijn part verdringing. Angst om teruggesleurd te worden naar een tijd die ik liever niet had willen meemaken. Breendonk is, vanaf mijn vroegste kinderjaren, een woord geweest met een donkere klank. Het was synoniem voor de waanzin, de absurditeit, het onzegbare.” “De angst die ik voor extreemrechts heb”, zegt Wannes Van de Velde, “heeft niets met politiek te maken, maar alles met wat ik hier vandaag in Breendink voel. De mensenhaat druipt van de muren. De verdoemenis sijpelt in uw lijf. Dat mensen zo kunnen verbeesten, daar kun je toch met je verstand niet bij? Welke zieke geesten zijn hier aan het werk geweest? Ik wil nog geloven dat de Duitsers dit niet wieder  zullen doen, maar hoeveel van dit soort smerige gevangenissen zouden er vandaag op de wereld nog bestaan? Breendonk klinkt natuurlijk veel fataler dan zo’n lieflijke Cubaanse naam als Guantánamo – maar zou daar niet hetzelfde gebeuren? Of in de gevangenis van Abu Ghraib?”

“Het begint met een handvol straatvechters (foto 2: de VMO). Altijd. Als we willen voorkomen dat crapuul het voor het zeggen krijgt, is het onze verdomde plicht om onze mond open te trekken. Ik heb veertig jaar geleden al een lied over het Blok gemaakt – ik blijf het Belang het Blok noemen – terwijl die partij nog niet eens bestond. Het hing in de lucht. Je zag individuen op straat waar je liever een blokje om voor liep, niet eens uit schrik maar uit weerzin. Zwijgt mij van de Vlaamse kwestie  heette dat lied: ‘wanneer er in ’t gelid de straat wordt opgegaan,/ in Uilenspiegels naam fascisme blijft bestaan,/ als ik ze zie marcheren met Hitlerjugend-gesten,/spreekt dan maar Frans en zwijgt mij van de Vlaamse kwestie.’ Ik begrijp nog altijd niet waarom ze het Blok niet in de kiem gesmoord hebben, toen het nog kon. Ze hebben die gasten altijd met fluwelen handschoenen aangepakt. Het kwam sommige mensen goed uit, denk ik soms. Een bange bevolking is een makke bevolking. Dus dachten ze: een boeman kunnen we wel gebruiken. Zo is het begonnen.”

Een tijd geleden zat Wannes in Charleroi in een studio van de Waalse televisie. Er werd een filmfragment vertoond over een oude joodse man die tijdens de Tweede Wereldoorlog als kind was opgevangen door een Vlaams christelijk gezin. Hij vertelde over zijn angst voor wat er in Antwerpen gaande is. Waarop de presentator vroeg: zijn ze gevaarlijk? Wannes Van de velde: “Ik heb extreemrechts toen vergeleken met een cirkel. Ik zei: ja, ze zijn gevaarlijk, want op het moment dat de cirkel zich sluit, kom je uit bij de dood. La mort violente. Dat was lang voor de racistische moorden in Antwerpen.” Wannes Van de Velde – en dat zal trouwe AFF-weblogbezoeker ‘Hendrik’ graag lezen: “Ik heb altijd in mijn eigen taal gezongen, maar dat maakt van mij nog geen flamingant (wat Will Tura vorige week overigens ook verklaard heeft, red.). Ik zeg weleens, bij wijze van boutade: ik ben een flamingant gewéést. Ik was flamingant in 1840, toen ik er nog voor in de bak vloog. Ik was misschien ook nog wel flamingant in de loopgraven, van 1914 tot 1918. Maar in Breendonk ben ik van gedacht veranderd.” “De Vlaamse strijd is legitiem geweest, dat weet ik ook wel. De romantische visie van Rodenbach, die dat vertrappelde volk met zijn verguisde taal zijn waardigheid wild teruggeven, kan ik zeer goed begrijpen. Ik heb er een lied over gemaakt, dat op mijn nieuwe cd staat. (…) ‘Nog rijst het belfort oud en grijs/ boven de Vlaamse steden,/ en onbegrijpend ziet het neer/ op ’t Vlaanderen van heden,/waar de proleten van weleer,/ die felle socialisten,/ hun stem vergooien aan ’t vertoog/ van bruin’ opportunisten.’”

Wannes Van de Velde besluit: “Onze cultuur is moe. Onze maatschappij is moe. Je loopt op een smalle richel, je wankelt, en dan kun je langs de witte of langs de zwarte kant vallen. Je moet de moed hebben om te blijven geloven dat je langs de witte kant zult vallen. Dat is een soort plicht. Je mag je niet laten doen door het crapuul, je moet rechtop blijven staan, met een open blik en (hij strijkt het haar uit zijn ogen)  een ontbloot voorhoofd. Kom maar op, smeerlappen, doe eens iets! Ik zeg het nu heel plat, maar zo voel ik het.”

Op de terugweg naar Antwerpen bekent Wannes tegen de Knack-reporters dat Breendonk hem bij de keel heeft gegrepen. “De ongelooflijke banaliteit van dat fort”, en waarschijnlijk ook dat hij er die dag ontdekt heeft dat zijn nonkel Piet Schenkels er op 31-jarige leeftijd geëxecuteerd is. Toen wij er zelf laatst waren, wees een collega ons op een naam die er op een muur staat. Ook al een familielid. Het maakt de pijn natuurlijk nog erger, maar iedereen heeft er ‘familie’ verloren die had kunnen bouwen aan een betere toekomst voor ons land.

00:55 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (5) | Tags: vlaams belang |  Facebook | | |  Print

24-11-06

Kaashandel sponsort VB-dessertenbuffet

Aanstaande zondag organiseren de VB-afdelingen Berchem en Borgerhout een ‘dessertenbuffet’ in een zaaltje in Berchem. Het zaaltje heeft een maximumcapaciteit van 75 mensen. Als toetje bovenop komt Philip Dewinter langs. Vermits het dessertenbuffet om 14.00 uur begint, zal Dewinter niet aanwezig kunnen zijn op de meeting van de Vlaamse Volksbeweging die een half uur later begint in de Oktoberhallen in Wieze. Thema van de meeting is nochtans ‘Vlaanderen onafhankelijk’, een meeting daarenbover waarmee het vijftigjarig bestaan van de Vlaamse Volksbeweging gevierd wordt. En daar zou de fractieleider van het VB in het Vlaams parlement ontbreken? Het dessertenbuffet in Berchem wordt gesponsord door een kaashandel die elke weekdag op een markt in het Antwerpse staat

Voor “de democratische prijs” van 2,5 euro kunnen VB-leden van de afdelingen Berchem en Borgerhout zich te goed doen aan een dessertenbuffet dat verzorgd én gesponsord wordt door kaashandel ** *********. ** ********* heeft geen eigen winkel maar is elke weekdag wel ergens op een markt te vinden (foto 1): ’s maandags in Hoboken (Kioskplaats), ’s dinsdags in Merksem (opzij van de Bredabaan), ’s woensdag in Borgerhout (Gitschotellei), ’s donderdags in Kapellen (Christiaan Pallemansstraat), ’s vrijdags in Berchem (Zillebekelaan) en ’s zaterdags in Kalmthout (Marktplein).

De eigenaars van ** ********* zijn het Nederlands nog niet volledig machtig. Op de website van de zaak vertellen ze over zichzelf: “** ********* kwam voor het eerst buiten gerolt in 1999.” (Onderlijning van de foute ‘t’ door ons, red.). Het is niet de eerste keer dat VB-bijeenkomsten verzorgd worden door ** *********. In maart bijvoorbeeld zorgde ** ********* nog voor kaas bij een zangavond in het VB-secretariaat in de Van Maerlantstraat in Antwerpen. Sabine Torfs was er de zangeres-van-dienst. Diezelfde maand zong Sabine Torfs ook nog op het feest voor 30 jaar Voorpost.

Vrijdag 1 december, om 18.00 uur, vindt op datzelfde VB-secretariaat in de Van Maerlantstraat overigens een Sinterklaasfeest plaats voor de kinderen en kleinkinderen van de Antwerpse VB-leden. Sinterklaas heeft bij zijn aankomst in Antwerpen vorige zaterdag gezegd dat er dit jaar geen stoute kinderen zijn. Over foute ouders heeft hij niet gesproken. Het is echter niet de echte Sinterklaas (foto 2) die bij het VB langskomt. Wie dan wel als Sinterklaas vermomd langskomt, is niet bekend. Kindervriend Xavier Buisseret?

  • Nagekomen bericht. Ingevolge een klacht van de betrokken kaashandel bij Skynetblogs zijn we verplicht de naam en de afbeelding van de kaashandel te verwijderen.

08:14 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (18) | Tags: vlaams belang |  Facebook | | |  Print

09-11-06

Het is niet altijd kermis

Vandaag wordt het lichaam van Mohamed Zenbil overgevlogen, de jongeman die vrijdagavond in Antwerpen onder een tram werd geduwd en daarbij het leven verloor. Het is nog niet duidelijk wat eraan voorafging. Na een eerste reactie onmiddellijk na de feiten (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20061105) nam ook het VB wat gas terug. “We zullen de resultaten van het onderzoek maar afwachten”, verscheen dinsdag op de website van het VB, maar één zaak was het VB al wel duidelijk: “Maar het is toch opvallend hoe de media hun best doen om de allochtone factor in het verhaal onder de mat te borstelen”. Dan wordt weer even gas teruggenomen: “Het doet er eigenlijk niet toe of dader of slachtoffer autochtoon of allochtoon is. Iemand onder en tram duwen doe je niet.” Maar daarna wordt weer gechargeerd: “Wat wil de pers bereiken met het toedekken van de feiten? Het voorval komt natuurlijk erg ongelegen. De verkiezingen zijn dan wel achter de rug, maar was de blijde boodschap in pers en politiek niet dat de grote messias Patrick Janssens de samenlevingsproblemen in Antwerpen had opgelost? De realiteit ziet er wel even anders uit. Het is duidelijk dat de fameuze Barman-concerten voor ‘verdraagzaamheid’ niet het juiste publiek hebben bereikt.”

Ook vorig weekend, maar dan bij wijze van spreken in de achtertuin van VB-voorzitter Frank Vanhecke. In het West-Vlaamse Tielt is één van de laatste kermissen van het jaar bezig. Kermismolens, botsauto’s, een ‘rups’ (foto), een lunapark… het is er allemaal. Rond acht uur zondagavond ontstaat tumult aan het lunapark. Jongeren hebben er een snoepkraam omver geduwd. Het komt tot een forse woordenwisseling waarbij de uitbater van het lunapark met een mes wordt bedreigd. Een fituuruitbater snelt de uitbater van het lunapark, en ook uitbater van de tent met botsauto’s, ter hulp. Er ontstaat een gevecht tussen tien jongeren en de twee foorkramers. De frituuruitbater krijgt een zware klap met een stuk hout, en moet naar het plaatselijk ziekenhuis gebracht worden waar een gapende wonde aan zijn voorhoofd gehecht moet worden. De politie is gealarmeerd, komt met drie combi’s langs en legt de kermis stil voor de rest van de avond. Drie jongeren, Francis V. (23), Glenn V.E. (19) en hun 19-jarige vriend J.V. worden door de politie opgepakt en moeten de nacht in de cel doorbrengen. Francis V. houdt aan de vechtpartij een gebroken vinger over, terwijl Glenn V.E. genaaid diende te worden aan het achterhoofd. Maandagmiddag mochten de drie naar huis, maar ze zullen zich wel voor de correctionele rechtbank moeten verantwoorden.

De jongeren hebben een andere versie van de feiten. Francis V.: “Ik was het lunapark binnen gegaan en er heerste al een spanning omdat enkele jongeren te ruw met de automaten omsprongen. Ik moet toegeven dat ik de foorkramer een beetje stond uit te lachen. Opeens kreeg ik een duw van hem. Ik kwam ten val en op dat moment snelde Glenn, die net een pak friet had gekocht, mij ter hulp. Hij kreeg een zware klap op zijn achterhoofd, met een stok van de uitbater van de frituur. Het bloed spoot uit de wonde.” De kermis in Tielt duurt normaal tot maandagavond, maar de uitbaters van het lunapark, de botsauto’s en de frituur vertrokken zondagavond al. “We waren bang dat de jongeren zouden terugkeren om vernielingen aan onze attracties aan te richten,” zegt één van hen.

Stel dat het nu niet over ‘Francis V.’, ‘Glenn V.E.’ en ‘J.E.’ zou gegaan zijn, maar over ‘Mohamed E.M.’, ‘Youssef S.’ en ‘Ahmed R.’, en de feiten zich niet in Tielt maar op ’t Kiel in Antwerpen, in de Rabotwijk in Gent of in Sint-Jans-Molenbeek zou hebben plaatsgevonden. Het kot zou weer te klein geweest zijn voor het VB. Het VB zou ons gewezen hebben op ‘de allochtone factor’ in het verhaal, ‘allochtone factor’ waar de pers vanzelfsprekend onvoldoende aandacht voor heeft. De schimpscheuten naar Patrick Janssens, Frank Beke of Philippe Moureaux, en Tom Barman, zouden niet uit de lucht zijn. Zero-tolerantie zou geëist worden; Mohamed, Youssef en Ahmed moeten de gevolgen van hun gedrag maar dragen in een gevangenis in hun land van herkomst, en daarna ook maar daar blijven. Maar nu ging het over een ‘Francis’, een ‘Glenn’ en een ‘Jan’ of ‘Jhonny’, en hoor je het VB in geen velden of wegen.

00:50 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (3) | Tags: vlaams belang, racisme |  Facebook | | |  Print

06-11-06

Hoe was het op het afscheidsfeestje van het Sint-Maartensfonds en de herdenking van Bert Eriksson?

“De Vlaamse collaboratiebeweging worstelt zich door een ijskoude winter”, schreef   De Morgen dit weekend naar aanleiding van de laatste bijeenkomst van het Sint-Maartensfonds vorige zondag (zie: http://www.blokwatch.be/content/view/1041/39/lang,nl...) en het stopzetten van het door Were-Di uitgegegeven tijdschrift  Dietsland-Europa (zie: http://www.blokwatch.be/content/view/1047/39/lang,nl...). Vereniging en tijdschrift die hun wortels hebben in de collaboratie met nazi-Duitsland, en nu voornamelijk door tachtigers bevolkt worden. De opgemerkte aanwezigheid van VU-minister Johan Sauwens bij een vorig feestje van het Sint-Maartensfonds zorgde voor diens ontslag als minister;  Dietsland-Europa  werd zeker tot het overlijden van Bert Van Boghout beschouwd als de 'denktank' van het VB.

Koen Dillen, zoon van Karel Dillen, ‘voorzitter voor het leven’ van het Vlaams Blok en stichter van Dietsland-Europa, situeert in De Morgen  bij de uit de collaboratie voortgekomen groep als het Sint-Maartensfonds en tijdschrift als Dietsland-Europa  “het echte begin van de Vlaamse beweging”. Koen Dillen: “Het is met een zekere melancholie dat mijn vader zijn geesteskind ziet verdwijnen. Maar we moeten eerlijk zijn en durven te zeggen dat Dietsland-Europa  al vele jaren niet meer de invloed heeft dat het ooit binnen de Vlaamse Beweging heeft gehad.” Net als anderen verklaart Dillen jr. de teloorgang door de groei en de politieke keuzes van het VB. Koen Dillen: “Het ligt in de natuur der dingen dat een groter wordende partij haar eigen initiatieven opeet. Mensen hebben nu eenmaal ambities en willen carrière maken.” Koen Dillen is er trouwens zelf het voorbeeld van. Hij heeft wel alle begrip voor de kritiek van “echte Vlaams-nationalisten die er vanaf die eerste jaren bij waren en puur uit idealisme hebben gestreden” en nu “overal nieuwe mensen (zien) opduiken in de partij die gemakkelijk hun weg naar de top vinden en volop in de schijnwerpers staan.” Eén van die nieuwe mensen is de net als Koen Dillen zelf naar Schoten verhuisde Marie-Rose Morel, en die moet Dillen ook verdedigen. Te meer Dillen zelf niet verkozen is als VB-gemeenteraadslid in Schoten. Hij haalde er slechts 190 voorkeurstemmen; Morel daarentegen 4 688, het blaagje Tim Willekens (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20051015) kreeg er 1 073. Koen Dillen: “Onze partij móét vooruit en dat veronderstelt een moeilijke evenwichtsoefening tussen vernieuwen en de terechte kritiek van de oude getrouwen ernstig nemen.”

En die “oude getrouwen” hebben het op alle vlak moeilijk met deze moderne tijden. “Ik ben een computeranalfabeet”, geeft Ludo Gerits, voorzitter van Were Di die Dietsland-Europa  uitgeeft, toe in De Morgen. Ludo Gerits: “Geen van onze medewerkers bij Dietsland-Europa  kan overweg met computers. We hebben nog even onderzocht of we geen elektronische variant zouden kunnen maken, maar dat kan dus niet. We hebben er de juiste mensen niet voor. Jonge mensen krijgen we niet meer warm om voor Dietsland-Europa  te werken. Ze kunnen vandaag betaald werken voor de partij. Heel wat mensen die nu een prominente rol spelen binnen het VB (Karel Dillen, Gerolf Annemans, Philip Dewinter, Bart Laeremans, Roeland Raes..., red.) zijn ooit begonnen bij Dietsland-Europa. Dat illustreert het probleem. En dan is er nog de concureentie met andere extreem rechtse bladen en organisaties. “Een organisatie zoals Voorpost bijvoorbeeld, die veel meer actiegericht is, trekt wel nog jongeren aan”, zegt Ludo Gerits. “Dietsland-Europa  is zware lectuur. Weinig mensen van Voorpost zouden hier iets kunnen komen doen.” Het idee om de administratie – waarop Dietsland-Europa  finaal gestruikeld is door het overlijden van de 78-jarige secretaresse van het blad – door het VB te laten overnemen, is geen optie geweest. Misschien omdat het VB dat niet wilde, zeker omdat Were Di dit niet wilde. “Wie zich laat betalen, verliest zijn objectiviteit”, zegt Ludo Gerits. “Het geld was er, maar de rol van een door de partij betaalde waakhond spelen, is voor ons nooit een optie geweest.” Geld is er trouwens ook bij het Sint-Maartensfonds want om zaal Stuurboord – wat staat voor rechterzijde van een schip – in Antwerpen af te huren voor een afscheidsfeestje betaal je al vlug 5 000 euro. Maar het zicht is er wel mooi. Wij vinden het één van de mooiste plekjes van Antwerpen: vanuit de hoogte zicht op een kromming die de Schelde maakt.

Maar wat gebeurde er bij het afscheidsfeestje van het Sint-Maartensfonds (foto 2)? De officiële pers geraakte niet verder dan de vestiaire waar een man riep: “Ik ben Waffen-SS” zonder dat één van zijn omstaanders verbouwereerd reageerde. Onze medewerker HVO, die in zijn vrije tijd ook wel eens voor ’t Pallieterke  schrijft, noteerde: “’Na wat de vuilschrijvers ons vijf jaar geleden gelapt hebben, weten wij het wel’, klonk het in die grote zaal Stuurboord aan de Rijnkaai, die zó volgelopen was met oostfronters en sympathisanten, dat voorzitter Toon Pauli en zijn medewerkers er zelf wat beduusd-verrast bij stonden te kijken. Ze waren met honderden, niet alleen van Vlaanderen, maar ook van Wallonië, Nederland, Zwitserland, Engeland, Denemarken, Duitsland en Oostenrijk. De sfeer was uitgelaten, al klonk er af en toe een wat bedroefde ondertoon bij dit niet te vermijden afscheid. Als je het moet doen met mensen die de tachtig voorbij zijn, dan kun je beter in schoonheid eindigen dan in chaos voort te gaan, verantwoorde Toon Pauli (zelf 82 jaar oud, red.)  de ontbinding van de vzw Sint-Maartensfonds en het stopzetten van Berkenkruis. Het moet door niet weinigen van die tachtigers, die in de beste van hun jaren door wat dan nogal eufemistisch ‘het repressieapparaat’ wordt genoemd, als honden of nog minder zijn be- en mishandeld, als een verkwikkende balsem op de vele oude wonden zijn aangevoeld dat de verschillende sprekers (des Guten zuviel, Kameraden!!) hun waardering niet spaarden voor de inzet, de gedrevenheid, de gehechtheid aan Vlaamse normen en waarden van hen die naar het oostfront zijn getrokken. Op een reuzenspandoek boven het podium stond te lezen: ‘Het was voor Vlaanderen’. De buitenlandse kameraden deden dat, eresenator en stichter van de VMO, Bob Maes, deed dat, Luk Vermeulen (VB-personeelslid, red.)  namens Voorpost, Hugo Pieters namens het VNJ.

De muziekkapel van het VNJ werd minutenlang toegejuicht, zelfs al liet zij al eens een valse noot door de tjokvolle zaal dartelen (Het werd hen vergeven, gezien de piepjonge leeftijd van nogal wat onwetende VNJ-trommelaars, red.). Ontroerend was de bloemenhulde van die jonge mensen voor al die ouderen die in de loop van de jaren van het Sint-Maartensfonds afscheid hadden moeten nemen. Presentatrice Walda Van Onckelen somde ze op in jaartallen van vijf, telkens twee droeve tromslagen als begeleiding: de doden van 40-45, de doden van 46-50, de doden van 50-55… tot 2001-2006. Een speciaal In Memoriam voor de enige Vlaming die het Ridderkruis had mogen dragen: Remi Schrijvers, in juli 2006 overleden. Er werd gezongen door het Scheldekoor (zie: http://www.anz.be/cddetail.php?zoek=4) (…). Ettelijke liederen, vooral de soldatenliederen, werden door het publiek meegezongen. Bert van den Brande droeg een gedicht in het Duits van Ward Hermans (zie: http://nl.wikipedia.org/wiki/Ward_Hermans) voor en liet horen dat hij meertalig is. Om te onthouden: ‘Eenmaal in de loop der tijden staan onze doden in onze kinderen op.’ Dit was het einde, zei regisseur Herman Appels, maar zowel hij als voorzitter Pauli rekenden erop dat de kameraden mekaar nog dikwijls zullen kunnen weerzien bij andere gelegenheden.”

Eén van die gelegenheden, al waren de aanwezigen daar iets minder tot veel minder oud, was de herdenking die zaterdag 21 oktober plaats vond in Mechelen. Aanleiding: de op 2 oktober vorig jaar overleden VMO-leider Bert Eriksson (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/2698918/bert-eriksson en http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20051014, de man rechts op foto 3). Op deze herdenking waren zo’n 120 mensen aanwezig, vooral gewezen VMO’ers. Het initiatief  ging uit van de familie en een paar hechte vrienden van Bert Eriksson. Hoogtepunt was het tonen van een bronzen penning met daarop de beeltenis van Bert Eriksson. De penning is te bekomen voor slechts 20 euro, bijpassend beschermetui inbegrepen. Er zijn wel maar 300 exemplaren van verkrijgbaar. Bestellen kan bij Jongerenactief, het clubje van gewezen VB-volksvertegenwoordiger Xavier Buisseret. VB’ers die deze weblog bezoeken en geïnteresseerd zijn, moeten ons maar een mailtje sturen, en wij bezorgen per kerende post het telefoon- en faxnummer van Xavier Buisseret.

00:01 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (2) | Tags: vlaams belang |  Facebook | | |  Print

05-11-06

Schieten op alles wat beweegt

Het is nooit anders geweest, maar tegenwoordig schiet het VB als zelden tevoren naar alles wat beweegt. Het gevolg van ontreddering na 8 oktober?

Wat brengt een honderdtal VB-militanten ertoe om in een godvergeten gat als Liedekerke te betogen? Met VB-voorzitter Frank Vanhecke voorop, en tegen het samenscholings- en betogingsverbod van de plaatselijke burgemeester in? De schrapping als vakbondslid van VB-kandidaten bij de jongste gemeenteraadsverkiezingen. In Liedekerke een VB-kandidate bij de gemeenteraadsverkiezingen, lid van de vakcentrale Voeding van het ABVV. Waarom hierover zo verontwaardigd doen? De ABVV-statuten, die in juni op een ABVV-congres nog eens bevestigd zijn - stellen dat "bij het ABVV geen plaats is voor racistische, seksistische, fascistische ideeën en gedragingen, noch voor vreemdelingenhaat. Het lidmaatschap is onverenigbaar met militantisme in of toetreding tot extreemrechtse partijen of bewegingen." Dat is toch duidelijk. Niet? En het is niet alleen in haar statuten dat het ABVV duidelijk heeft gemaakt wat het over het VB denkt (foto 1). Het VB betwist nu dat het een extreemrechtse partij is, en bijgevolg zou(den) haar militante(n) niet uitgesloten mogen worden. Nou, moe. Er zijn al bibliotheekkasten vol geschreven over de aard van het VB (zie: http://www.blokwatch.be/content/view/128/114/lang,nl). En wat voor een partij ben je als je in het Europees parlement een gezamenlijke fractie probeert op te zetten met bijvoorbeeld Alessandra Mussolini (zie: http://nl.wikipedia.org/wiki/Alessandra_Mussolini) of de Bulgaarse Ataka-partij van negationist Siderov (zie: http://www.liberales.be/cgi-bin/showframe.pl?column&v...)? Geschrapte varbondsleden worden overigens niet "gebroodroofd" zoals het VB beweert. Wie werkloos is of wordt, kan voor een werkloosheidsuitkering terecht bij de Hulpkas voor werklozen. Iets wat het VB trouwens voor alle werklozen wil omdat het VB de sociale rol van de vakbonden als uitbetalingsinstantie voor werkloosheidsuitkeringen niet zit zitten.

In Antwerpen krijgen ze een pak minder schepenen, maar wel één die dierenwelzijn uitdrukkelijk in zijn bevoegdheidspakket krijgt. Het idee mag dan wel al schertsend ontstaan zijn aan de onderhandelingstafel, het heeft wel potentie. Hoeveel mensen verbijten hun eenzaamheid niet met een hond of een ander huisdier, en zijn daarmee gevoelig voor een schepen voor dierenwelzijn? Schepen voor dierenwelzijn is niet nodig in Antwerpen  kopte het VB-Antwerpen deze week boven een persmededeling. Liever zag het VB een gemeentelijke campagne voor "respect (...) voor alle menselijk leven van de contraceptie tot aan de natuurlijke dood." En het VB argumenteert: "In Antwerpen worden immers meer weerloze baby's in de moederschoot gedood, dan dat er dieren worden mishandeld." Het VB heeft blijkbaar een goede studiedienst, want elders zijn geen cijfers over het ene dan wel het andere bekend. Voor wie niet meteen overtuigd is van de noodzaak van zo'n campagne zijn er op sommige VB-websites foto's gepubliceerd van een foetus (foto 2) en zelfs van geaborteerde foetussen. Voor het VB kan Halloween niet lang genoeg duren. Deze campagne is misschien het beste bewijs van de ontreddering bij het VB: Philip Dewinter weet het even niet meer, en dan mag zijn woordvoerder Philippe Van der Sande het eens proberen. Van der sande die ook naar het Antwerpse OCMW gestuurd wordt om de VB-fractie in de Antwerpse OCMW-raad een scherper profiel te geven. Maar een campagne als deze gaat in tegen wat de meerderheid van VB-kiezers wil die voorstander is van abortus. Maar ook tegen wat de ware VB-top denkt, die het anti-abortusstandpunt meer met de lippen en om het geld van Pro Vitae belijdt. Illustratief is dat de VB-persmededeling over de jongste campagne wél verscheen op de website van het VB-Antwerpen maar voor een keer niet op de website van Philip Dewinter. De webbeheerder van die twee websites is nochtans dezelfde.

En dan is er nog het incident van vrijdagavond waarbij een jonge man, pas vader geworden, aan de Rooseveltplaats in Antwerpen het leven verloor aan een perron voor trams en bussen, vermoedelijk na een geval van verkeersagressie (foto 3). Het VB was er als de kippen bij om er een persmededeling over te verspreiden. We kunnen ons niet herinneren dat het VB nog zo snel was met een persmededeling na een geval van verkeersagressie. Waarom dan nu? Omdat het slachtoffer een allochtoon is? Waarschijnlijk niet. Omdat de belager waarschijnlijk ook een allochtoon is? Dat zou wel kunnen, getuige een bericht op de weblog van Bart Debie onder de kop Alweer dodelijk busincident tgv allochtoon geweld. "De feiten van vandaag bewijzen dat de maatregelen die door Vlaams minister Kathleen Van Brempt in haar 'Veiligheidsplan voor De Lijn' werden voorgesteld, te laat komen", orakelt het VB volgens een Belga-bericht. "Het Vlaams Belang is al jaren voorstander van een vaste tram-, bus- en metrobrigade, naar Brussels model, in de schoot van de Antwerpse lokale politie. De Vlaams Belang/Vlott-fractie in de Antwerpse gemeenteraad wil er dan ook op aandringen om de realisatie van een BTM-brigade (bus-, tram-, metrobrigade) met tachtig personeelsleden op te nemen in het nieuwe Antwerpse bestuursakkoord." "Echte agenten i.p.v. goedbedoelende stadswachten zonder bevoegdheden", verduidelijkt Bart Debie. Maar wat aangevangen met zo'n extra blik agenten? Rekeninghoudend met hun arbeidsstelsel (arbeidsuren, verlof...) is telkens maar een fractie van die tachtig agenten effectief op het terrein aanwezig. En die zouden dan niet alleen de rust op de verschillende tram- en buslijnen moeten verzekeren, maar ook op de verschillende perrons voor trams en bussen. En als het kan ook langs de verschillende tram- en busroutes, zeker? Beter zou zijn te werken op de oorzaken in plaats van op de gevolgen van verkeersagressie, los van het feit dat verkeersagressie niet geduld kan worden. Zoals ook niet racisme en foltering.

00:36 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (9) | Tags: vlaams belang |  Facebook | | |  Print

17-10-06

Veranderingen in stemintenties en hun oorzaken

Het voorbije weekend maakte Karel de Gucht in  De Morgen het proces van de opiniepeilingen waarmee we in de aanloop van 8 oktober overspoeld werden. Eens te meer zaten ze glad naast de werkelijke uitslag. De kampioen daarbij was… De Stemmenkampioen van  Het Laatste Nieuws, gebackt door professor Thevissen (VUB). Op 7 oktober kopte  Het Laatste Nieuws nog dat de krant uitpakte met “de meest actuele prognose ooit”. Subtiel werd toegevoegd dat “er zich nog wijzigingen kunnen voordoen de komende 48 uur, maar grote verschuivingen worden niet verwacht.” De Stemmenkampioen had de uitslag van de SP.A daags na de publicatie van de enquêteresultaten met 11,6 % onderschat, de uitslag van het VB met 2 % overschat (de 2 % die Dewinter nodig had om boven de grens van 35 % te komen), de uitslag van de CD&V met 7,6 % overschat…

En het was niet alleen die peiling die ernaast zat. Een paar weken tevoren werd Philip Heylen door De Stemmenkampioen  van de ene dag op de andere uitgeroepen tot de nieuwe Antwerpse burgemeester, maar met dezelfde snelheid mocht hij die droom een tijdje later alweer opbergen. En – en dat interesseert ons meer – De Stemmenkampioen  beweerde bijvoorbeeld ook dat het VB nieuwe kiezers binnenhaalde door de ‘hetze’ tegen het VB na de schietpartij van Hans Van Temsche. Het VB won kiezers door de “schaamteloze electorale recuperatie door de andere partijen”, door het plan om het VB (een deel van) de partijfinanciering af te nemen, en door de “partijdige en vooringenomen houding tegen het VB van de media en de openbare omroep in het bijzonder”. Bart De Wever (N-VA) had die opiniepeiling niet eens nodig om hetzelfde te kwaken. Onderzoek van de Universiteit Antwerpen, in samenwerking met de universiteiten van Hasselt, Leuven en Gent, toont intussen aan dat het VB net in die periode kiezers verloor.

De definitieve analyse is nog niet bekend omdat er nog een postelectorale peiling is gebeurd, die sommige cijfers in een beter perspectief moet plaatsen. Maar een werknota van 23 bladzijden die wij konden inkijken geeft al een zicht op wat de evolutie van de voorbije maanden is geweest bij het kiesvolk. Ook dit onderzoek van Peter Van Aelst, Stefaan Walgrave en anderen beroept zich op een internetpanel, maar anders dan bij De Stemmenkampioen  wil men hier niet peilen naar de hype van de dag maar naar evoluties gespreid over weken en maanden. De grootste verschuiving gebeurde in de periode tussen de gemeenteraadsverkiezingen en de verre aanvang van de verkiezingscampagne. Het VB steeg alsmaar, met de federale verkiezingen in 2003 en de gewestverkiezingen in 2004. In maart dit jaar is het VB populairder dan ooit, maar bij de volgende meeting in augustus is het heel wat minder. “De racistische moorden in Antwerpen en de Stille Mars die daar op volgde, en vooral de aanvallen die het VB van de slachtoffers (ouders van Luna) kreeg te verwerken, zijn daar waarschijnlijk niet vreemd aan”, schrijven de onderzoekers. In de loop van september kan het VB zich licht herstellen, in Antwerpen sterker dan elders. “Maar ook in de Metropool wordt het verlies tijdens de voorgaande maanden niet helemaal goedgemaakt.”

De stemtrouw is de kracht van het VB. Eens voor die partij gekozen, blijft men er doorgaans voor stemmen. En als men bijna geen kiezers verliest, is elke nieuwe kiezer winst. VB-kiezers zijn van alle kiezers het meest opgezadeld met wantrouwen tegen alles en nog meer. VB-kiezers blijven vooral voor het VB stemmen omwille van de thema’s veiligheid en migranten. De nieuwe VB-kiezers zijn minder rechts dan zij die eerder al voor het VB stemden. Zij komen vooral van de VLD, in mindere mate van de CD&V en de SP.A, maar de combinatie CD&V/N-VA lokt ongeveer evenveel VB-kiezers dan aan die partij verloren worden. Vertrouwen in de bekwaamheid van de VB-politici speelt bij de VB-kiezers geen rol. Uitzondering op die regel is Antwerpen waar VB-kiezers meer vertrouwen hebben in hun kopstuk. De kiezers die het VB verlaten doen dit omdat ze meer vertrouwen hebben in de kandidaat-burgemeester van andere partijen “of gewoon door de algemene goede kandidaten van de andere partijen”.

Het zijn er niet veel, maar er zijn nog VB-kiezers die voor rede vatbaar zijn.

00:47 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (3) | Tags: 8 oktober, vlaams belang |  Facebook | | |  Print

09-10-06

Goed, maar we zijn er nog niet

Vlaams Belang in het hart getroffen (Gazet van Antwerpen), Janssens stuit Vlaams Belang (De Standaard), Vlaanderen blijft leefbaar (De Morgen)... De kranten liegen er niet om: het VB heeft een serieuze tik gekregen. Maar toch heeft ook het VB gelijk: dit is haar dertiende verkiezingsoverwinning op rij. De score blijft globaal wel onder die van bij de Vlaamse parlementsverkiezingen in 2004, maar in vergelijking met de gemeenteraadsverkiezingen kan de partij haar aantal lokale mandatarissen quasi verdubbelen.

Grosso modo haalt het VB in de gemeenten waar het voor het eerst opkomt, haar nationale score. Het bevestigt wat de Kruibeekse burgemeester Antoine Denert eerder zei, en wij hier zaterdag citeerden: "Je mag Piet Snot heten, als je in 2006 op een lijst van het Vlaams Belang gaat staan, raak je vanzelf verkozen." In de gemeenten en kleine steden waar het VB zes jaar geleden al verkozenen had, gaat het een beetje tot redelijk vooruit. In de grote steden gaat het achteruit of blijft het status quo. Slotsom is dat het VB zich verder inplant in Vlaanderen. Het VB groeit van 439 naar 794 gemeenteraadsleden. Van 44 naar 99 in Limburg; van 213 naar 305 in Antwerpen; van 54 naar 125 in Vlaams Brabant; van 35 naar 102 in Oost-Vlaanderen; en van 35 naar 102 in West-Vlaanderen. In de Antwerpse districtsraden is de winst miniem (van 73 naar 77), maar komt het VB wel een paar keer dicht bij een absolute meerderheid. Wat wel eens accidenten zoals in Deurne kan opleveren bij ontevreden districtsraadsleden van de meerderheid of afwezigen. Het aantal provincieraadsleden stijgt van 54 naar 87. Van 7 naar 13 in Limburg, van 12 naar 20 in Antwerpen, van 10 naar 15 in Vlaams Brabant; van 12 nar 20 in Oost-Vlaanderen; van 5 naar 14 in West-Vlaanderen. Daar komen nog de OCMW-raadsleden bij die later verkozen worden in de nieuw geïnstalleerde gemeenteraadsleden. In de Antwerpse gemeenteraad blijft de VB-fractie steken op 20 gemeenteraadsleden (op 55), maar stijgt het aantal VB-kiezers van 89 213 naar 94 909. Mochten wij partijvoorzitter zijn, wij zouden best tevreden zijn.

Maar toch hebben de media, de politici en iedereen die opgelucht is ook wel gelijk. Het VB heeft niet haar eigen (opzettelijk laag) gestelde objectieven gehaald in Antwerpen. Met 33,5 % haalt het niet het zelf gestelde doel van 35 %, en moet men de SP.A met 35,3 % laten voorgaan als (opnieuw) grootste partij. En dat terwijl Dewinter de kiesstrijd in het teken had gesteld van niet de strijd tegen drie jaar Janssens maar van strijd tegen twaalf jaar 'monstercoalitie' en zelfs strijd tegen 78 jaar socialistisch bestuur. Daarenboven wordt in geen enkel district een absolute meerderheid gehaald. Wie beter dan Dewinter zelf kan het belang van de uitslag in Antwerpen omschrijven? "Het resultaat van 't Stad zal bepalen hoe mensen deze verkiezingen (in Vlaanderen, red.)  ervaren", zei een ijsberende Philip Dewinter gisterenavond om kwart voor negen 's avonds. "Een status-quo op het hoogste niveau", zei Dewinter anderhalf uur later voor de spotlights van twaalf cameraploegen uit binnen- en buitenland. Anderhalf uur had Dewinter nodig om te bekomen van zijn eerste niet riante verkiezingsoverwinning in de Scheldestad. En het VB mag dan wel vooruit gaan in zeven van de negen districten, in wat de bakermat is van het VB (de districten Antwerpen en Borgerhout) gaat het VB achteruit. Debie or not Debie.

Wie zijn vaderlandse geschiedenis kent, weet dat in Antwerpen allerlei nieuwe politieke fenomenen ontstaan (Volksunie, Agalev, Vlaams Blok...) en een knik in de groei daar een psychologische omslag teweegbrengt in gans het land. Het is te vroeg om te zeggen of het begin van het einde is ingeluid voor het VB. Het VB zal niet nalaten het aandeel van de allochtonen te beklemtonen en een discussie hierover aan te wakkeren. De nieuwe bestuursploeg in Antwerpen zal haar fris imago dat het de laatste drie jaar verwierf nog zes jaar lang moeten aanhouden - en dat is toch lang - om bij de volgende gemeenteraadsverkiezingen de definitieve achteruitgang van het VB te kunnen inluiden. Intussen klinkt het langs alle kanten dat je met goed bestuur het VB kunt terugdringen. Met "goed beleid tegen groot lawaai" schreef Luc Van der Kelen vandaag in Het Laatste Nieuws. En natuurlijk moet er goed beleid zijn. Maar het is niet alles. Marketeer Noël Slangen merkt in De Morgen  terecht op: "Dat het VB niet overal achteruitgaat waar men goed bestuurt, bewijst de uitslag in mijn eigen stad Hasselt, waar het VB drie zetels wint. De verzuring haalt het op veel plaatsen op de tevredenheid over het bestuur." Hasselt, waar goed bestuurd wordt én men de uitvinder is van de barbeque-cheques om mensen dichter bij elkaar te brengen.

20:06 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vlaams belang, 8 oktober |  Facebook | | |  Print

07-10-06

Met het VB terug naar de jaren vijftig

Een bezoeker van deze blog signaleerde ons dat het VB gisteren nog eens een tekst heeft gepubliceerd op hun nationale website die een tijdje later teruggetrokken werd. Eerder publiceerde men op de VB-website al eens een lovende tekst over de, toen bij A.A. Gent voetballende, Marokkaanse voetballer Mbark Boussoufa (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20060509) die een paar dagen nadien verdwenen was van de VB-website. De hiernavolgende tekst over  Kleuren-tv’s of Marokkanen? verscheen maar gedurende een tweetal uren, reden waarom er geen spoor over terug te vinden is bij Google Cache. Maar onze correspondent maakte wel een tekstkopie van. Vond men bij het VB zelf dat de tekst 'erover' is? In elk geval, in de rubriek  Actueel van de nationale VB-website was gisteren het volgende te lezen.

"06.10.2006 14.48u - 'Ik weet dat veel mensen het jammer vinden dat de stad niet bevolkt wordt door blanke Antwerpenaars die enkel hun dialect spreken, maar dat is nu eenmaal de realiteit. De enige manier om dat oude Antwerpen terug te krijgen, is door de stad los te koppelen van de wereldeconomie. En dat zou jammer zijn met zo’n grote haven. Maar ik reken erop dat niemand nog terug wil naar het Antwerpen van de jaren ’60 – het merendeel zou trouwens niet bereid zijn zijn kleuren-tv af te geven.' Tot zover een uitspraak van Patrick Janssens in P-Magazine. Het is verbazend hoeveel onzin en misleiding men in enkele lijntjes tekst kan verwerken.

Zijn de duizenden immigranten in Antwerpen onontbeerlijk om de stad in te schakelen in de wereldeconomie? Natuurlijk niet. Een buitensporig groot percentage daarvan leeft trouwens van vervangingsinkomens. Zijn ze nodig om de haven draaiend te houden? Al evenmin. De haven wordt bestuurd, georganiseerd en beheerd door Vlamingen, en zelfs het zware ongeschoolde werk – het laden en lossen van de schepen – wordt verricht door dokwerkers die bijna allemaal autochtone Vlamingen zijn. Antwerpen was trouwens al een grote en bloeiende haven lang vóór de eerste islamitische en Afrikaanse immigranten er neerstreken.

En dan is er nog het vreemde verband tussen kleuren-tv en immigratie. Volgens ons hebben die twee niets met elkaar te maken, maar volgens Janssens klaarblijkelijk wel. Bedoelt hij misschien dat het aan de immigranten te danken is dat we bijna allemaal een kleuren-tv hebben? Maar zelfs àls we die idiote veronderstelling eventjes aanvaarden… Zelfs àls we Janssens geloven… Dan nog denken we dat er honderdduizenden Vlamingen zijn die maar al te graag hun kleuren-tv zouden afgeven als ze daarmee het vertrouwde, geborgen en veilige Vlaanderen van de jaren ’50 en ’60 konden terugkrijgen. We moesten toen wel zwartwit kijken, en vele mensen hadden niet eens een televisie. Maar ze voelden zich wel thuis in hun straat en hun buurt. Dikwijls deden ze zelfs ’s avonds hun deur niet op slot. Ze hadden niet het angstaanjagende gevoel dat zij een minderheid waren geworden in hun eigen land. Er waren nog geen drughandelaars, geen jeugdbenden die groepsverkrachtingen pleegden en mensen doodslo! egen op de tram. Het enige geweld op school was een oorveeg van de meester.

De onzin van Janssens wijst ook op een typisch socialistisch denkpatroon: het geloof in utopische samenlevingen, waar de wolf naast het lam slaapt, en de zuigeling zijn hand in het hol van de adder steekt. De multiculturele samenleving is ook zo’n socialistische utopie, waar moslims in vrede leven naast christenen, joden en atheïsten. Blanken naast zwarten, Hutu’s naast Tutsi’s, Albanezen naast Serviërs. Zo’n maatschappijen hebben nooit bestaan. Het zijn utopieën, net zoals de Sowjetunie een utopie was. Wat wij willen, is geen utopie. Het is een samenleving die echt heeft bestaan, en die ook echt opnieuw heropgebouwd kan worden, als we maar eindelijk komaf maken met de multiculturele illusies, en als we kiezen voor een Vlaams Vlaanderen."

Een lofzang op de jaren vijftig, toen alles in Vlaanderen zoveel blanker, beter en veiliger was. Helaas is de teletijdmachine van professor Barabas maar een uitvinding van een striptekenaar, bestaat ie niet echt.

09:43 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vlaams belang |  Facebook | | |  Print

27-08-06

VB tegen herdenking strijd om algemeen stemrecht

In  Gazet van Antwerpen wordt in juli en augustus als aanloop naar de gemeenteraadsverkiezingen op 8 oktober elke dag een wetenswaardigheid opgediept over 100 jaar verkiezingen in Antwerpen. Vrijdag werd daarbij aangehaald dat de strijd voor het algemeen stemrecht in Borgerhout vijf doden eiste. Er werd een verhaal aan vastgeplakt over een dode bij een verboden Guldensporenviering, maar de krant had beter bij het eerste verhaal gebleven. Met alle respect, maar de serie gaat over  100 jaar verkiezingen, Strijd om Brabo.Had men de geschiedenis van de vijf doden in Borgerhout doorgetrokken naar het heden, was men uitgekomen op alweer een minder fraaie interventie van het VB.

In de strijd voor het algemeen stemrecht eindigde een staking en betoging op 18 april 1893 in Borgerhout met vijf doden (foto 1: een betoging voor algemeen stemrecht zes jaar later). Zo’n drie- aan vierduizend mensen trekken van Antwerpen naar Borgerhout, Borgerhout waar ze een kaarsfabriek willen bezetten. Ze verzamelen op een weide rond de fabriek. De directeur maakt hen duidelijk dat zijn arbeiders niet mee staken. De menigte protesteert met een hagel van stenen. Er zijn slechts enkele rijkswachters ter plaatse, die niet opgewassen zijn tegen de betogers. Ze beginnen in paniek te schieten. Balans: vijf doden en vijftien gewonden. De doden zijn Gustaaf Herreygers, Neel Bisschop, Jef Van Diependael, Filip Bosiers en Benedictus van de Ven.

Een dikke honderd jaar later, in 1998, wil de SP die doden en de strijd voor het algemeen stemrecht in Borgerhout herdenken en klaagt Wim Verreycken (links op foto 2) dit in de Antwerpse gemeenteraad aan onder het mom van ‘misbruik van overheidsgeld’. Wim Verreycken: “Ik geef toe dat dit in het geheel van de stadsbegroting een futiliteit is. Mocht Le Pen daar niet voor veroordeeld zijn, zou ik het een detail noemen in de geschiedenis van de stadsbegroting… Deze futiliteit is echter zo symptomatisch voor de wijze waarop onze stad nog steeds met de centen van de belastingbetaler omspringt dat ook zij haar belang heeft.”

Waar gaat het over? Wim Verreycken: “Zonder afspraken met de districtsraad werd op het Borgerhoutse Koxplein een SP-monument geplaatst op een sokkel van 1 meter hoog en een ½ meter breed, wat zonder bouwvergunning werd uitgevoerd door stadspersoneel. Op mijn vragen in dit verband antwoordde de burgemeester: ‘De beperkte omvang van een dergelijk monument maakt een bouwvergunning overbodig.’” Wim Verreycken gaat zo nog even door over hetzelfde onderwerp, er nog toenmalig minister van Ruimtelijke Ordening Steve Stevaert bijsleurend, maar zegt op geen enkel ogenblik waarover het nu eigenlijk gaat.

Op het ‘SP-monument’ waarover sprake is nergens en verwijzing naar de SP te vinden. Wel werd het ‘monument’ onthuld bij een SP-manifestatie. De sokkel dient om de aandacht te vestigen op de in koper gegraveerde tekst: ‘Op 18 april 1893 vielen hier in Borgerhout vijf doden tijdens een betoging voor het algemeen stemrecht. Vijf kameraden die vielen voor de democratie.’ Volgen nog de namen van de vijf doden. Niet alleen interpelleerde Wim Verreycken hierover in de gemeenteraad, zoon Rob Verreycken (rechts op foto 2) verspreidde een persmededeling van dezelfde strekking: “Gelet op de bulldozer-politiek van SP-minister Stevaert eist het Vlaams Blok de onmiddellijke afbraak van dit SP-bouwsel.” Onbekenden hebben een paar dagen later de herdenkingsplaat van de sokkel weggehaald.

09:54 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, vlaams belang, media |  Facebook | | |  Print

17-08-06

Gespierde taal en roze hartjes

Vanaf volgende week focust  Knack op wat er in de Vlaamse centrumsteden leeft. Wat zijn de vooruitzichten in de aanloop van de gemeenteraadsverkiezingen? Wat hebben de meerderheden verwezenlijkt en houdt de kritiek van de oppositie steek? Wie zijn er de machtigste mannen en vrouwen? De dossiers worden echter enkel verspreid in de regio’s van de respectievelijke steden, en bij de abonnees. Volgende week wordt gestart met Oostende en Genk, daarna volgen Gent en Turnhout, Mechelen en Aalst, Brussel en Roeselare, Brugge en Hasselt, en als laatste Antwerpen en Kortrijk. Vanzelfsprekend houden wij jou op de hoogte mocht daarbij interessant nieuws over het VB ter sprake komen. Over Antwerpen loopt intussen in juli en augustus in  Knack een artikelenreeks, meer een sfeerreportage, onder de kop  Antwerpen, een verdeelde stad? Een vorige keer luisterde theatermaker en journalist Michaël De Cock naar wat leeft bij allochtone jongeren en voor wie zij zouden stemmen (zie: http://aff.skynetblogs.be/?date=20060727&number=1&...). Deze week haalt hij onder de kop  Gespierde taal en roze hartjes herinneringen op aan 1 mei dit jaar. Als hij naar een solidariteitsviering met vluchtelingen in de Sint-Pauluskerk gaat, maar ook de 1 mei-meeting van het VB aan de Sint-Paulusplaats (foto) gadeslaat.

 

Michaël De Cock sprak met de pastoor van de Sint-Pauluskerk over de mensen, ook parochianen, die voor het VB stemmen. Pastoor Paul Scheelen: “Weet je waarom het Belang zo’n grote impact heeft? Omdat ze een visceraal verhaal vertellen.” Viscerale thema’s, thema’s die de onderbuik van de maatschappij aangaan. “Angst en ongenoegen. Alleen is het verhaal dat ze vertellen niet juist.” Waarom geloven de mensen er dan in? “Van elke vrouw die hier in de buurt woont, werd de handtas wel ‘ns gestolen. Dat is een traumatische ervaring. Zoiets vergeet je niet snel. Als er dan een partij is die zegt dat ze dat zal oplossen, dan willen veel mensen dat graag geloven.” Scheelen relativeert het echter ook. “De enige keer dat ze in mijn auto hebben ingebroken, was toen ik in een abdij in Maredsous logeerde.” Scheelens glimlacht cynisch. “De Marokkanen zijn mij waarschijnlijk tot daar gevolgd.” Op de Sint-Paulusplaats, nauwelijks 100 meter van de Sint-Pauluskerk, komt het Vlaams Belang op 1 mei samen. Philip Dewinter speecht om 11 uur. Over veiligheid en illegalen, daar kun je zeker van zijn. Voor diezelfde illegalen is een viering in het leven geroepen in de Sint-Pauluskerk. Michaël De Cock: “Ik vind het een vreemde combinatie. Die twee samenkomsten zo dicht bij elkaar in de stad.” De Cock volgt eerst de viering in de Sint-Pauluskerk, halverwege gaat hij naar de Sint-Paulusplaats.

 

Michaël De Cock: “Ik hoor de stem van een politicus door de luidsprekers als ik naar het Sint-Paulusplein loop. Het is beginnen regenen. Ik heb nog nooit een meeting van het VB meegemaakt. Er lopen mannen rond in geel fluoriscerende vestjes waarop staat: Ordedienst, Vlaams Belang. Een van hen herken ik van op een vergadering van de districtsraad. Hij vertelde me hoe graag hij een Marokkaan die het verkeer ophield in de Handelstraat door zijn voorruit had willen sleuren. Dewinter staat voor een pancarte met de kleuren van het Belang, waarop ‘arbeid – vrijheid’ staat. Het podium staat een beetje knullig in de hoek van het plein, voor een uithangbord waarop ‘bar’ staat, met een hoop roze hartjes eromheen: de overblijfselen van een oud bordeel. Bijna evenveel vlaggen als mensen op het plein. Vlaamse vlaggen, vlaggen van het Belang… Een boel politiemensen ook. De retoriek die Dewinter hanteert, is heel anders dan wat ik net gehoord heb. Hij predikt geen nederigheid. Hij heeft het over de buideldrager als teken van de democratie. Het begint intussen alsmaar harder te regenen. Ik ga dicht bij het podium staan, waar de kopstukken in een haag vooraan staan. Ze orkestreren gejuich en boegeroep. Dewinter dankt het publiek een paar keer voor de massale opkomst. Zoveel volk is er helemaal niet. Ik vind het typerend hoe hij zonder enige scrupule het eigen succes ensceneert.”

 

“Achter Dewinter hebben een paar havenarbeiders postgevat. Voor het gemak hebben ze hun uniform aan – geen mens die anders zou weten dat het havenarbeiders zijn: een oranje werkplunje en een veiligheidshelm. Dewinter vergelijkt de strijd van de havenarbeiders tegen het grote Europa met 1302. Het is de tweede keer dat  ik deze ochtend een historisch argument te horen krijg. Scheelen had het over de bedelmonniken die in de middeleeuwen vanuit heel Europa Antwerpen aandeden en met open armen ontvangen werden. Dewinter haalt uit naar de vakbonden die nu zelfs illegalen als lid willen toelaten. De wereld op zijn kop, dondert hij. Elk deeltje eindigt hij met een soepel rijm: ‘gedaan met betalen, weg met illegalen’, of ‘grote kuis tegen het criminele gespuis’… De reacties op de speech zijn een beetje lauw, vind ik. Eerder routineus. Op het einde nodigt Dewinter uit de ‘Vlaamse Leeuw’ te zingen, en ‘wel zo luid dat ze het tot op de Grote Markt kunnen horen’. (gejuich) ‘En volgend jaar opnieuw afspraak op 1 mei, maar dan op de Grote Markt, want die is dan van het Vlaams Belang.’ (het laatste in crescendo) Hij gaat een paar passen achteruit, geeft als een volleerde koorleider de toon aan, en zingt op militaire toon kort voor. ZE ZULLEN hem niet… 1-2-3…”

 

“(…) 1 mei lijkt intussen een eeuwigheid geleden. Dezelfde avond nog begint in de Kammenstraat het kerkasiel. Minder dan drie weken later worden een meisje en haar oppas in vol daglicht op straat neergeschoten. Op 17 mei wordt ze begraven in de Sint-Pauluskerk. Op 26 mei lopen 20 000 mensen in een witte mars door de stad. Op 24 juni sterft een man na een gewelddadig incident op een bus. Geen mens die nog weet waar Antwerpen zich voor 1 mei druk om maakte.”

00:01 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (1) | Tags: dewinter, vlaams belang |  Facebook | | |  Print

23-07-06

Wrevel bij VB-militanten van het eerste uur

Het zit het VB niet mee. Gazet van Antwerpen  schreef gisteren dat het artiestenbureau Artists4All aan vijftig artiesten had gevraagd om op te treden op de  24 uur van het Vlaams Belang (zie: http://aff.skynetblogs.be/?date=20060720&number=1&...), maar zowat veertig neen zegden vanwege  de klant. In Meerhout, in de Kempen, stapte dan weer bijna de hele VB-afdeling – 32 van de 40 leden – over naar de N-VA. “Door het cordon sanitaire konden we niet aan politiek doen. Bovendien behandelt N-VA iedereen gelijk en verdedigt ze de Vlaamse zaak vanuit een democratisch standpunt”, zegt gemeenteraadslid Francis Dox. Hendrik Broeckx (foto 1), VB-provincieraadslid uit Wuustwezel en stichter van verschillende VB-afdelingen in de Noorderkempen, stapte in maart al op uit het VB. De Morgen ging hem opzoeken, en noteerde nogal wat wrevel bij de militanten van het eerste uur van het VB.

Tom Cochez: “Het VB is in een opperbeste stemming. De racistische moorden in Antwerpen hebben de partij geen schade berokkend en de dood van Joe Van Holsbeeck en Guido Demoor zal het VB naar eigen zeggen naar een recordscore stuwen. Maar terwijl de partijtop de champagne alvast koud zet, mokken de militanten van het eerste uur. ‘Ik ben uit het VB gestapt uit onvrede met de gang van zaken’, zegt Antwerps provincieraadslid Hendrik Broeckx. ‘Ik heb geen persoonlijke conflicten, maar ik ben zwaar teleurgesteld in de werkwijze van de partij. En ik sta daar lang niet alleen mee. In Kapellen bijvoorbeeld werden onlangs nog enkele trouwe medewerkers bedankt en ingeruild voor inwijkelingen. Over heel Vlaanderen zijn er tientallen ontevreden militanten opgestapt, maar daar hoor je nooit iets van. De partij zet wel de overlopers uitgebreid in de verf en geeft hen gelijk wat ze vragen. Dat geeft het vertekend beeld dat het VB almaar groter wordt en mensen binnenhaalt. De werkelijkheid is dat er tegelijk via de achterdeur veel mensen vertrekken. Daarnaast draagt de partij nog een pak ontevreden militanten mee die gewoon blijven omdat ze tegen beter weten in hun partij trouw zijn.’

Die ontevredenheid wordt vooralsnog met succes onder de knoet gehouden dankzij een sterk hiërarchisch apparaat. ‘In mijn regio (de Noorderkempen, ToC)  zwaaien twee mensen de plak’, zegt Broeckx. ‘Zonder hun fiat gebeurt er niets.’ Die twee mensen zijn Kamerlid Luc Sevenhans en Francis Wouters. Die laatste is fractiesecretaris voor het VB in de Kamer en een van de vele betaalde partijmedewerkers. ‘Ze zullen het niet graag horen, maar de partij valt nog het best te vergelijken met de KP in de Sovjet-Unie. De top van de nomenklatoera zegt wat goed is voor iedereen. Wat er gezegd wordt en hoe er gestemd wordt in de gemeenteraden volledig van bovenuit opgelegd. De partijtop brieft een paar heerschappen. Die komen maandelijks op het arrondissementeel bestuur de instructies uitdelen. Ik herinner me nog goed hoe het standpunt van de partij over Nederlanders die net over de grens komen wonen, volledig van bovenuit werd opgelegd zonder ook maar iemand uit onze regio te horen. Mensen die over dat soort dingen moeilijk doen, worden in alle stilte ingeruild voor nieuwlichters die wel naar het pijpen van de partijtop dansen. Kijk naar de generatie van de jaren tachtig, daar schiet vandaag bijna niemand meer van over.’

De verklaring daarvoor ligt volgens Broeckx in het feit dat het VB geëvolueerd is van een beweging tot een heuse NV. ‘De talrijke verkozenen en de grote groep mensen die door de partij betaald worden, zijn met handen en voeten gebonden. Ze hebben er alle belang bij om gewoon uit te voeren wat er van bovenuit wordt gevraagd. Dat hondstrouw, betaald leger wordt gebruikt om de deuren overal op slot te houden.’Net zoals Hendrik Broeckx in de Noorderkempen stampte ook Ludo Switsers (foto 2) talrijke afdelingen uit de grond in de Rupelstreek. In tegenstelling tot Broeckx maakt hij nog steeds deel uit van de partij. ‘De eerste generatie heeft nooit gewild wat er vandaag gebeurt. Wij waren en zijn nog steeds vrijwilligers. Echte idealisten die strijden voor de rechten van ons volk. Geld is nooit de drijvende kracht geweest. Ik heb honderden leden geworven voor de partij en net zoals een pak andere mensen heb ik jaren van mijn leven in de partij gestoken. Ik kan gerust zeggen dat ik het VB in bijna het hele kanton mee op de kaart heb gezet. Zolang ik er ben, zal ik mijn mond opendoen en samen met mijn mensen de zaken blijven zeggen zoals ze zijn. Ik wil niet dat men mij achteraf verwijt dat ik het nooit gezegd heb. Daarom heb ik een dossier klaar dat op 6 augustus voor de partijraad komt. Ik voel dat er dingen aan het gebeuren zijn waar ik niet veel over wil zeggen. Ik zal proberen de zaak intern te verdedigen, ook al doet dat zeer.’

Dat er in de partijraad geluisterd zal worden naar de opmerkingen van basismilitanten van het eerste uur zoals Switsers is echter zeer onwaarschijnlijk. ‘Als je kijkt naar de samenstelling van de partijraad, dan weet je waar het probleem zit’, zegt Hendrik Broeckx. ‘Alle verkozenen en een groot deel van de mensen die door de partij tewerk gesteld worden, zetelen in die raad. Daarnaast zit er slechts een handvol vrijwilligers. Dat betaalde legertje heeft er alle belang bij om vooral geen gehoor te geven aan de klachten die uit de partijbasis komen. Ze zouden alleen maar aan hun eigen poten zagen.’ De groeiende onvrede heeft ook veel te maken met de komst van een hele bende vernieuwers en verruimers. Dat mensen als Marie-Rose Morel en Jurgen Verstrepen, maar ook figuren als de in verdenking gestelde ex-politiecommissaris Bart Debie uit het niets naar boven worden gekatapulteerd en een verkiesbare plaats of een vet betaalde job van de partij krijgen, steekt. Binnen de aanzwellende groep die op de payroll van de partij staat, is er ook een flink contingent gesjeesde parlementsleden of partijleden die door racistische of negationistische opmerkingen, of voor het gebruik van geweld even uit het voetlicht moeten.

‘Voor iedereen die erbij komt, moet er iemand anders gaan’, zegt Hendrik Broeckx. ‘Dat is de logica der dingen. De partij groeit wel, maar niet snel genoeg om iedereen tevreden te houden, én de nieuwkomers én de militanten van het eerste uur. De goede vrede wordt afgekocht, maar vanzelfsprekend zijn er grenzen aan het budget en aan het aantal beschikbare mandaten.’ Samen met de nieuwlichters heeft ook de professionalisering haar opwachting gemaakt binnen het VB en ook dat gebeurt niet zonder gemor. Het wij-tegen-de-rest-van-de-wereld-gevoel binnen het VB werd altijd levendig gehouden, onder meer door de vrij directe lijn tussen partijtop en voetvolk, maar vandaag wordt het plakken en het bussen van folders uitbesteed aan professionele diensten. ‘Plakken is iets wat de basismilitanten altijd vol enthousiasme hebben gedaan’, zegt Broeckx. ‘Het ging altijd gepaard met wat spanning en sensatie. Ook het bussen van folders is uit handen gegeven en de partij wordt bijgestaan door diverse publiciteitsploegen. De vriendenclub van weleer heeft plaatsgemaakt voor platte berekening en dat wringt.’ (…)”

In het Brusselse werden trouwens al allochtonen gesignaleerd die VB-propagandamateriaal – in opdracht – in brievenbussen stopten. De Morgen  haalt ook nog Luc Lamine aan, professor aan de KU Leuven die in januari opstapte uit het VB. Volgens hem heeft de veroordeling wegens racisme van het VB nogal wat militanten bang gemaakt. De top geniet parlementaire onschendbaarheid, maar de gewone militanten zouden wél vervolgd kunnen worden. Hendrik Broeckx bevestigt dat die schrik erin zit. Maar Lamine zit natuurlijk vol gramschap omdat de VB-top hem niet is gevolgd in de juridische aanpak van de aanklacht wegens racisme tegen het VB. Ludo Switsers is overigens geen katje om zonder handschoenen aan te pakken. Twee jaar geleden werd hij voor het uitbrengen van de Hitler-groet in de Antwerpse provincieraad veroordeeld tot twee maanden voorwaardelijk en een boete wegens smaad. Maar dat het VB moet afrekenen met groeiend ongenoegen bij de militanten van het eerste uur, dat is zeker.

07:25 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (5) | Tags: vlaams belang |  Facebook | | |  Print

20-07-06

Artiesten voor het VB

Wat Philip Dewinter begin deze week niet wilde bekendmaken, heeft  De Morgen toch achterhaald: de artiesten die het VB geëngageerd heeft voor de ’24 uur van het Vlaams Belang’, het VB-partijfeest zondag 10 september in Antwerp Expo. Van ons krijgt u ook nog eens het uurschema van de optredens cadeau.

 

In zijn Open Brief aan de 0110-artiesten schreef Philip Dewinter dat hij veronderstelde dat de Vlaamse artiesten zich “politiek neutraal” wilden opstellen, en het zeer onwaarschijnlijk was dat ze “zich op enkele dagen voor de gemeenteraadsverkiezingen een stemadvies tegen een bepaalde Vlaamse partij zou(den) permitteren” waarmee ze “een belangrijk deel van de Vlaamse publieke opinie” tegen de haren zouden strijken. Die terughoudendheid wordt blijkbaar niet verwacht als het gaat om een optreden ten voordele van het VB, op een partijfeest waar het gevoel van ‘wij tegen de rest van de wereld’ enkel maar versterkt wordt. Wat het VB heeft kunnen strikken zijn echter maar artiesten van ‘het derde knoopsgat’: vergane gloriën als Salim Seghers (foto) en Danny Fabri, of artiesten waar nog geen kat van gehoord heeft (Bandit, Nic Caan…).

 

De enige bekende is Frank Galan, broer van VRT-quizmaster Herman Van Molle en Vlaamse kloon van Julio Iglesias. Maar Galan wist zelf nog niet dat hij geboekt was. Zijn boekingsagente Christel Verweyen zei aan De Morgen : “Ik boek de optredens en hij moet gewoon uitvoeren wat ik boek. Hij weet niet dat hij voor het VB moet optreden. (…) Dit is gewoon een opdracht.” Salim Seghers had al wel kunnen nadenken over zijn optreden bij het VB. Salim Seghers: “Ik hou me niet bezig met politiek, ik zing gewoon mijn liedjes. Ik denk echt niet dat ik fans zal verliezen.” Dat dacht Garry Hagger ook toen hij in 2004 op het VB-partijfeest optrad, maar dat draaide anders uit. “Een grote blunder, Garry. Ik verscheur mijn lidkaart en zeg af voor de fanreis!”, schreef een Antwerpse fan in het gastenboek op Garry Haggers website. Ook andere fans reageerden negatief, en in de periode na zijn VB-optreden waren er minder boekingen voor Garry Hagger. Hij vindt het intussen "een heel slecht idee van de collega's om op te treden tijdens dat feest. Ik stel me voortaan democratisch op en zal het dus niet meer doen."

Vanessa Chinitor, die ook op het VB-partijfeest in 2004 zong, is er opnieuw bij. In tegenstelling tot haar collega's die eerder zingen voor het geld, en het niet uitmaakt voor wie ze optreden, heeft Vanessa Chinitor wel sympathie voor het VB. Of ze voor die partij zou stemmen? "Waarom niet?", zegt de voormalige Eurovisiesongfestival-kandidate vandaag in Het Laatste Nieuws. Wim Ravell, ooit winnaar van de Soundmixshow, vindt dat het VB een partij is als alle andere. Maar of hij er degelijk  over nagedacht heeft? Wim Ravell: “Ik heb hier wel degelijk over nagedacht. Ik zou alleen weigeren als het VB een echte racistische partij zou zijn. Oké, de partij werd veroordeeld omdat ze in het verleden grove fouten heeft gemaakt, maar ze profileert zich nu gematigder.” Ravell had nog niet gelezen hoe bijvoorbeeld Bart Debie Borgerhout omschrijft (zie onze posting gisteren). Onder de optredende artiesten ook ene Kurt, een man waar niemand over zou spreken ware hij niet de duidelijk minder getalenteerde broer van Helmut Lotti. Treedt Helmut Lotti in Gent op met het 0110-concert, het VB doet het in Antwerpen met de broer van… Mocht je de man ooit willen boeken, het kost slechts 500 euro.

 

Frank Valentino die de reeks optredens bij het VB afsluit kan je boeken voor 375 euro. De Morgen  titelde dan ook: VB reageert op 0110 met goedkoopste Vlaamse vedetten. Bij hetzelfde agentschap als waar het VB de optredens boekte kan je ook terecht voor Bart Peeters, Brahim, Filip Kowlier, Jan Leyers, Helmut Lotti, Kay Styles, Raymond van het Groenewoud, Will Tura, Barbara Dex, Belle Perez, Isabelle A(dam), Jo Lemaire, Kate Ryan, La Esterella, Laura Lynn, Sarah Bettens, Yasmine, Admiral Freebee, Boogie Boy, Clouseau, Coco Jr., Gorki, Hooverphonic, Novastar, Vive la Fête… maar dat wordt allemaal het VB-publiek onthouden. Sommigen onder hen kan je wél op een 0110-concert zien en horen.

 

Wanneer kan je wie wél op 10 september bij het VB horen? Om 10.30 uur opent Bandit de reeks optredens, waarna het de beurt is aan Nic Caan (11.15 uur), Kurt (12.00 uur), Wim Ravell (12.30 uur), Frank Galan (13.00 uur), Vanessa Chinitor (14.00 uur) en Danny Fabri (14.30 uur). Salim Seghers opent de tweede reeks optredens (17.00 uur), en vervolgens klimmen in Antwerp Expo op het podium: Elke Taelman (18.00 uur) en Frank Valentino (18.30 uur). Om volk in de zaal te krijgen voor de 24 uur van het Vlaams Belang  worden er gratis bussen ingelegd vanuit heel Vlaanderen: van het Limburgse Peer over het Brabantse Aarschot en Zoutleeuw, tot in Oostende en andere plaatsen in West-Vlaanderen. Er zijn 69 opstapplaatsen voorzien. Allen daarheen!

00:02 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (7) | Tags: 0110-concert, vlaams belang |  Facebook | | |  Print

14-07-06

 Het ene magazine is niet het andere

Omdat we een brede politieke belangstelling hebben bezorgt de postbode ons nogal uiteenlopend drukwerk. Gisteren stak hij in onze brievenbus, als het ware in elkaar gestrengeld, het  Vlaams Belang Magazine en  Antwerpen Groen!. Op de cover van het nationale, maandelijks VB-magazine een fototoestel mét zoom, zogenaamd van het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en Racismebestrijding (CGKR) en de titel  De Big Brother-maatschappij. Op de cover van het plaatselijk, driemaandelijks blad van Groen!-Antwerpen lijsttrekster bij de komende gemeenteraadsverkiezingen Freya Piryns (foto).

Wat een verschil die twee publicaties. Het VB-magazine in vierkleurendruk, op glanzend papier en 32 bladzijden dik. Het Groen!-blad met slechts groen als ondersteunende kleur, op gerecycleerd papier en slechts 24 bladzijden dik. Lijkt het VB-blad voor Nederlandsonkundigen vrolijk, en het Groen!-blad naargeestig, dat is anders als je de titels vergelijkt. Bij het VB: Stop dat geknuffel - Al loopt de leugen nog zo snel... - Verontrustend - Scheeftrekking - Nare Big Brother-maatschappij - Toch in het rood? - Parti Scandaleux - Hypocrisie ten top! - Welkom in totalitair Vlaanderen... Bij Groen!: Antwerpen als bruisende ecostad - Goed onderwijs zorgt voor gelijke kansen op een duurzame toekomst - Goed en betaalbaar wonen is dé uitdaging voor Antwerpen - Een stad om in te spelen en te sporten - In elke Antwerpenaar schuilt een artiest en een buurtactivist - De straat teruggeven aan de bewoners - Ruimte in de stad voor kinderen en jongeren - Voor een warme stad waar mensen voor elkaar opkomen... Bij de ene is het afbraakvoetbal, bij de andere is het begeesterend voetbal.

Waarom ontlokt het eerste bij voetbalmatchen boe-geroep, en het tweede applaus en enthousiasme. Maar is het bij de bevolking bij de beoordeling van het politiek spel net andersom?

00:01 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (2) | Tags: antwerpen, vlaams belang |  Facebook | | |  Print