21-05-08

"IS ER IETS MIS MET HET IMAGO VAN VLAANDEREN?"

Ongeveer iedereen heeft begrepen dat er iets mis is met het imago van België in de wereld en, nog meer, met het imago van Vlaanderen. Alleen over de remedies verschillen de meningen. Minister Geert Bourgeois wil de zaak oplossen door een ambtenaar met deze kwestie te belasten. Buitenlandse verslaggevers en meer lucide politici zoals Karel De Gucht wijzen erop dat het in eerste instantie aan de politici is blijk te geven van goed bestuur, en dan komt het verbeterd imago als vanzelf.

“Ongeveer iedereen” betekent nog niet iedereen. Voor het VB is er niets mis. “Wat is er mis met het imago van Vlaanderen? Is er iets mis met het imago van Vlaanderen?”, schreef het VB vorige week. “Wat is er mis met het Vlaamse streven naar (meer) autonomie? Niks. Maar het rapport van de Raad van Europa en de goed georkestreerde hersenspinsels in de Herald (en andere kranten) klinken natuurlijk als engelenzang in de oren van de Franstaligen. Het is ook gesneden koek voor de overwegend links georiënteerde media die Vlaamse onafhankelijkheid beschouwen en afschilderen als de ultieme nachtmerrie. Met nauwelijks verholen genoegen werden de tendentieuze berichten opgepikt en breed uitgesmeerd: een eigen Vlaamse staat, dat moet zowat de reïncarnatie van het beruchte Derde Rijk zijn…”, aldus nog het VB. Het gaat echter niet om die “eigen Vlaamse staat”. Daar zijn we (nog) niet aan toe. De International Herald Tribune sprak over de huidige zeden en gewoonten: een “combinatie van nationale trots, rechtse politici, taalpuurheid en een raciaal doorgetrokken oppositie tegen grootstedelijke zeden en immigratie is een soort geweldloos fascisme.” De term “fascisme” is overdreven – je mag die term niet lichtzinnig gebruiken – maar al de rest zit er toch dicht op.

Joël De Ceulaer reageert er vandaag ironisch op in Knack. Hij stelt zich voor als de door de Vlaamse overheid aangestelde voorlichtingsambtenaar, en verduidelijkt wat de Vlaming zich allemaal moet ontzeggen door de transfers van Vlaanderen naar Wallonië (“een bedrag (…) waarmee men zich een Volkswagen, een paar combatlaarzen en een abonnement op ’t Pallieterke zou kunnen aanschaffen”); hoe goed bedoeld het toch is dat kinderen die geen Nederlands kennen niet mogen komen spelen in Liedekerke; de taalvereisten voor huurders van sociale woningen er toch maar alleen zijn om henzelf te helpen, zoals Patrick Janssens de gehoofddoekte moslimsmeisjes achter zijn loketten wil emanciperen; een Vlaams bedrijf dat geen Marokkanen in dienst wil nemen dat alleen maar uit klantvriendelijkheid doet; het Vlaams Blok toch van naam is veranderd; en als Geert Wilders Vlaanderen bij Nederland wil, hij dat toch niet zou doen als wij onverdraagzamen zouden zijn. Wij vatten het nu even bondig samen, lees hoe Joël De Ceulaer het met alle taalvaardigheid hem eigen zelf in beeld brengt (zie:
http://www.knack.be/blog/blog-algemeen/71-96-3513/beste-buitenlandse-journalist-.html). Wie overtuigd is van Het Grote Gelijk is vaak niet vatbaar voor redelijke argumenten. Dan maar met ironie geprobeerd. Het is niet omdat het ironisch is, dat er geen waarheid in kan schuilen.

Als onze Vlaamse excellenties een volgens hen eenvoudig dossier niet uitgelegd krijgen aan de buitenwereld, zal het misschien toch aan het dossier liggen. Professor Paul De Grauwe (K.U.-Leuven), een ernstig iemand, probeerde maandag in De Standaard de zaak uit te leggen van de drie Franstalige burgemeesters in de Brusselse Rand die Marino Keulen en de hele Vlaamse regering niet willen benoemen. Paul De Grauwe: “Wat hebben de burgemeesters misdaan? Oproepingsbrieven in beide landstalen rondgestuurd in gemeenten waar meer dan de helft van de bevolking Franstalig is. De burgemeester hebben de wet overtreden die zegt dat dit alleen in het Nederlands mag. Probeer eens uit te leggen in het buitenland dat dit een redelijke wet is.” Ook de sanctie – niet benoemen – kan niemand in het buitenland begrijpen. Mochten die burgemeesters een zware overtreding begaan hebben, ja. Maar ook in de taal van de meerderheid van de burgers een document versturen, dat gaat bij niemand erin als zwaar misdrijf.

Het Eigen Gelijk, het helpt de mensheid niet vooruit. Mia Doornaert, buitenlandredacteur bij De Standaard, was vorige woensdag met de trein Amsterdam - Brussel in Vilvoorde gestrand na de brand in een seinhuis van de NMBS, en was getuige van een incident dat treffend “de manie om buitenlanders af te straffen met onze interne meningsverschillen en complexen” illustreert. Mia Doornaert: “Een paar jonge Britten (…) vroegen aan een man met een pet van het plaatselijk station wanneer ze in Brussel zouden geraken, waar ze een belangrijke afspraak hadden. Onverschillig antwoord: ‘Meneer, ik spreek geen Engels’. Op de herhaalde vraag kwam het antwoord: ‘Meneer als ik in Londen ben, spreken ze daar ook geen Vlaams.’” Gelukkig reageren de meeste Vlamingen niet zo, maar de “man met een pet van het plaatselijk station” is voor de Vlaamse Beweging natuurlijk een monument van standvastigheid tegen het Engels taalimperialisme. Onze ‘Vlaamse trots’. Gedaan met de kaakslagen. En als de twee jonge Britten zich slecht behandeld voelen, hebben ze het toch maar aan henzelf te danken. Waarom toch wil de buitenwereld ons niet begrijpen?

Volgens het VB is als er toch een slecht imago is van Vlaanderen, de reden hoe de regering het VB afschildert. “Als je – uit puur electoraal opportunisme en om een lastige oppositiepartij monddood te maken – rondbazuint dat het Vlaams Blok/Vlaams Belang er op uit is om de macht te grijpen en de democratie af te schaffen, moet je er niet van verbaasd staan dat sommigen die leugen op termijn ook gaan geloven. Dat de buitenlandse pers het beeld oppikt van een zogeheten ‘onverdraagzaam’ Vlaanderen waar het bruine spook van fascisme en nationaal-socialisme rondwaart.” Natuurlijk is het VB niet bevorderlijk voor ons imago in het buitenland, maar het gaat om veel meer. Het gaat om het erkennen dat de steden en de regio er rond multicultureler en meertaliger zijn geworden, én erkennen dat het vasthouden aan de Vlaamse homogeniteit een illusie is geworden. Doen we dat niet, leidt dat tot beleidsmaatregelen die minstens in het buitenland als verkrampt overkomen en tot onbegrip leiden. Het is niet omdat sommigen de bolhoed van Laurel & Hardy nog past, dat iedereen ermee moet rondlopen.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vlaanderen |  Facebook | | |  Print

06-05-08

DE KIEZER HEEFT HIER NIET OM GEVRAAGD

“De situatie is ernstig”, zei de anders altijd olijke Tim Pauwels gisterenavond in Terzake. Hij bedoelde daarmee niet de alsmaar dalende koopkracht of de slinkende reserves voor het pensioenfonds, maar sprak over BHV. De splitsing van de kieskring Brussel-Halle-Vilvoorde. Premier Yves Leterme, op bezoek bij Nicolas Sarkozy toch in Parijs, had niet meer de tijd om de tentoonstelling van Jan Fabre in het Louvre te bezoeken, en keerde vroeger dan voorzien spoorslags naar huis om zich op het zoveelste rondje communautair pokerspel te storten. Zijn partijgenoot Eric Van Rompuy (foto: Leterme en Van Rompuy in 2006) hoorden we ’s morgens nog op de radio kakelen dat ‘we’ niet anders kunnen dan de forcing te voeren, het probleem is al zo oud, de kiezers vragen erom, het is onze kiezers beloofd…

Maar hoe hard speelde de communautaire kwestie eigenlijk bij de federale verkiezingen op 10 juni vorig jaar? Politicoloog Dave Sinardet, verbonden aan de Universiteit Antwerpen, schreef er begin dit jaar een interessante column over in De Standaard. Dave Sinardet: “Het raakte wat ondergesneeuwd, maar tijdens de kerstvakantie verscheen het eerste - en dus voorlopig enige - representatieve onderzoek naar wat die kiezer eigenlijk bezield heeft op 10 juni. Het post-electorale onderzoek van TNS/Dimarso bevat onder meer een lijstje van 'stembepalende issues'. Sociale zekerheid, gezondheidszorg, belastingen en criminaliteit voeren de lijst aan. Ergens na drugsbeleid, op de vijftiende plaats, stranden de 'communautaire relaties'. Voor ongeveer de helft van de ondervraagden speelden ze een rol in hun stemkeuze, voor minder dan een vijfde waren ze doorslaggevend. Raar genoeg kreeg die vaststelling weinig aandacht. Ze heeft nochtans nieuwswaarde, want ze breekt met de gangbare perceptie rond de stembusgang. Politici en commentatoren, allen zagen ze na 10 juni een duidelijk signaal in het gedrag van de kiezer: die moest en zou een staatshervorming hebben.” Dave Sinardet vindt die conclusie niet verrassend: “ Enkel wat kennis van eerder opinieonderzoek naar communautaire issues. Makkelijk te vinden. Verder, al iets moeilijker, niet te veel aandacht schenken aan internetfora, online polls en ander tijdverdrijf voor zwaar overtuigden. Voeg daar nog een snufje gezonde relativering van het Wetstraat-circus bij. En klaar is Kees.

Niet het kiesgedrag is verwonderlijk, wel dat iedereen meegaat in op drijfzand gebouwde veronderstellingen daarover. Soms vraag ik me af hoe 'de kiezer' zich voelt. Misschien als iemand naar wie tijdens een groepsgesprek steeds wordt verwezen in de derde persoon zonder dat iemand er werkelijk naar luistert. De miserie begint natuurlijk al met dat spreken over 'dé kiezer', want niets lijkt zo weinig op een kiezer dan een andere kiezer. Aan al dat gratuit gepalaver ergert een sociale wetenschapper zich wel eens. Zeker als het communautaire erbij komt kijken, want dan stijgen de wilde speculaties ten top. Het was geen toeval dat Jaak Billiet, founding father van het opinieonderzoek in Vlaanderen, zijn recent emeritaatsbetoog over de kwaliteit van peilingen en hun interpretatie vooral illustreerde met 'onderzoek' over de vermeende stijging van het separatisme in Vlaanderen. Als het over staatshervorming gaat, lijken Wetstraatkringen aan een soort verblinding te lijden. Toen er deelakkoorden werden gesloten over thema's die wel stembepalend waren (justitie en het socio-economische) werd daar weinig over bericht en ontstond er al helemaal geen debat over. Men bleef gericht op de akkoorden die er niet waren: de communautaire. Niet onlogisch, want die bevatten de meeste conflictstof en konden de regering maken of kraken. Maar die obsessie van journalisten en politici wordt iets te makkelijk op de hele samenleving overgeplaatst. Voor de onderhandelaars is dat misschien de enige manier om het surrealistische gehalte van het stuk waarin ze spelen niet nog groter en bijgevolg helemáál ondraaglijk te maken.

Het is dan ook vloeken in de kerk wanneer een onverlaat een kritische noot plaatst bij zo'n self-fulfilling prophecy. Wel, ik vrees dat we nog niet uitgevloekt zijn. Want ook met de interpretatie van dit nieuwe onderzoek door sommige media schort één en ander. Zo gaat men ervan uit dat bij kiezers voor wie het communautaire dan toch stembepalend was, de neuzen allemaal richting Vlaanderen staan. Nochtans: net zoals 'drugsbeleid' de stem van een regelmatige blower anders bepaalt dan die van een verontruste ouder, bepalen 'communautaire relaties' de stem van een unitarist anders dan die van een separatist. En nu we toch aan het vloeken zijn. Zijn die conclusies waterdicht? Nee, onderzoek is nooit perfect. Zo peil je naar stemmotieven best op de verkiezingsdag zelf, met een exit poll. Hier gebeurde dat echter tussen half juli en half augustus. Voor politici en commentatoren is het misschien moeilijk voor te stellen, maar 'dé kiezer' eet, drinkt en ademt geen politiek. Een maand of twee na datum kan de perceptie van die kiezer op zijn eigen stemmotieven gewijzigd zijn, bijvoorbeeld onder invloed van de actualiteit. Eens kijken, door wat werd die ook al weer gedomineerd tijdens de onderzoeksperiode? Juist, de grote kloof tussen Vlamingen en Franstaligen in de formatiegesprekken. Werd het stembepalende karakter ervan al verkeerd ingeschat, is de kans groot dat het om een overschatting gaat.”

Sinardet vindt niet dat de politici hun tijd helemaal verprutsen. Nee. Maar hij legt wel de verantwoordelijkheid waar die ligt. Dave Sinardet: “Het is evident dat zaken als federalisering, herfederalisering en responsablisering kiezers minder beroeren dan politici. Het zijn die laatsten die moeten werken met instellingen die voor verbetering vatbaar zijn.” Maar de politici moeten beseffen dat de verantwoordelijkheid bij hen ligt. “Als men morgen beslissingen neemt over de toekomst van dit land waarvan men weet dat ze niet tot een beter federaal systeem leiden, kan de schuld niet worden afgewenteld op 'de kiezer'. Want daar ligt alvast niet de voornaamste oorzaak van het gebrek aan rede in het communautaire debat.”

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vlaanderen |  Facebook | | |  Print

12-11-07

Frank Vanhecke maalt niet om uiteenvallen van ITS-fractie, maar droomt weer van een Forza Flandria. Dode bij confrontatie fascisten en antifascisten in Spanje.

Vorige week vertelde iemand ons over de sfeer aan de tafel rond Yves Leterme. “Verbijsterend.” Onze bron is specialist in een bepaalde materie en zat maar tot zolang dat onderwerp besproken werd mee aan tafel met de grote jongens. “Het ene moment maakt X daar zo’n theatrale scène, Shakespeare-iaans drama. De volgende dag begint hij over datzelfde onderwerp te gniffelen, grapjes te maken met zijn partijgenoten aan de onderhandelingstafel. Je houdt het niet voor mogelijk wat een kindertuin het is.” Maar het kan blijkbaar nog altijd erger. Iemand die over een collega-parlementslid zegt dat zij een opblaaspop uit een seksshop is, dat hoor je alleen maar bij de extreemrechtse fractie in het Europees parlement.

In De Standaard verscheen dit weekend een neerslag van wat Rinke van den Brink vorige maand opving, geruzie dat vorige week leidde tot het opstappen van de vijfkoppige Roemeense delegatie bij Identiteit-Traditie-Soeverinteit (ITS) onder welke noemer het allegaartje van extreemrechts in het Europees parlement zich verzameld heeft om meer politieke invloed, en vooral ook meer materiële voordelen, in het Europees parlement te krijgen. Wij vatten even samen. “Rechtse, nationalistische en patriottische partijen dragen nu eenmaal de last van de geschiedenis op hun schouders. Historische conflicten spelen bij ons een heel grote rol, net vanwege ons nationalistische bewustzijn. Dat maakt het voor ons een stuk moeilijker om internationaal samen te werken”, zegt Andreas Mölzer (foto 1) van de Freiheitliche Partei Österreichs (FPÖ). Precies zo'n historisch conflict heeft er trouwens toe geleid dat de parlementariërs van de ultrarechtse Poolse Gezinsliga uiteindelijk niet tot de fractie zijn toegetreden. Dat kwam door Mölzer zelf, want hij noemt de huidige Oder-Neissegrens tussen Polen en Duitsland een Unrechtsgrenze. Luca Romagnoli, een europarlementariër van de Italiaanse Movimento Sociale Fiamma Tricolore, beschouwt de geschiedenis niet als een last. Integendeel: 'Mijn partij is de erfgenaam van delen van het fascisme. We hebben dat nooit ontkend, we willen juist de lijn doortrekken van het fascistische experiment naar het heden. Onze blik is op de toekomst gericht, maar onze wortels liggen in het fascisme.'

Mölzer, ooit de ideoloog achter Jörg Haider, heeft zich lange tijd ingezet om de Europese fractie van de grond te krijgen. De extreemrechtse europarlementariërs waren tot voor kort 'niet-ingeschrevenen'. Aangezien ze geen lid van een politieke fractie waren, mochten ze geen amendementen en resoluties indienen, kregen ze geen commissievoorzitterschappen en hadden ze minder faciliteiten dan leden van politieke fracties. Door de grote meningsverschillen over wezenlijke thema's kan een rustig voortkabbelend overleg binnen de ITS-fractie plotseling veranderen in een theater van heftige politieke botsingen. In de fractievergadering tijdens de oktoberzitting van het Europees Parlement in Straatsburg het zo tot een fikse rel over het standpunt dat een ITS-waarnemer moest innemen bij de parlementsverkiezingen in Kosovo. Jean-Marie Le Pen vroeg Andreas Mölzer een niet al te anti-Servisch standpunt in te nemen, maar daar wilde de Oostenrijker niet van weten. Men kan zich dan ook afvragen hoe serieus we waarnemingen van een ITS’er mogen nemen.

Maar de zaak die leidde tot het opstappen van de Roemenen – al moet dat nog met de nodige procedures geformaliseerd worden – was de keiharde aanval op haar fractiegenoten van de Partidul Romania Mare (Groot-Roemeniëpartij) van Alessandra Mussolini (foto 2). De kleindochter van il Duce zei dat Italië geteisterd wordt door een invasie van criminele Roemenen, en wilde. het vrije verkeer van Roemenen naar Italië beperken. De Italiaanse regering ging op 2 november al een flink stuk in die richting door per decreet alle Roemenen met een strafblad uit te zetten. Maar ook Roemenen zonder strafblad kunnen uitgezet worden als de politie ze als 'gevaarlijk voor de maatschappij' beschouwt. Eugen Mihaescu (foto 3), de leider van het smaldeel van de Groot-Roemeniëpartij, reageerde ziedend. “Mevrouw Mussolini is een opblaaspop. Een opblaaspop uit een seksshop. Ze heeft helemaal niets van een politica.”

”Allessandra Mussolini heeft onlangs ook al gezegd dat alle plagen die Italië treffen, de schuld zijn van Roemeense immigranten. Voor ons is dat onaanvaardbaar. Mussolini speelt woordspelletjes door bewust de termen Roma en Roemeen door elkaar te gebruiken.” (De zigeuners met alle schuld beladen, mag dus wel van de Roemeen, nvdr.) Mihaescu vindt dat Mussolini al lang tot de orde had moeten worden geroepen. Maar de ITS-voorzitter, de Fransman Bruno Gollnisch, doet niets. Hij geeft iedereen gelijk, zelfs als het gaat om diametraal tegenovergestelde standpunten. Mihaescu heeft ook moeite met fractiegenoten die met de politie in aanraking zijn geweest. Ashley Mote, het onafhankelijke Britse lid dat in 2004 is gekozen voor de UK Independence Party, zit een gevangenisstraf uit voor belastingfraude. Frank Vanhecke (VB) en Carl Lang (FN) hebben zich onlangs in Brussel laten arresteren bij een verboden demonstratie tegen de islamisering van Europa. Mihaescu: “Ik vind dat een parlementslid zijn strijd niet op straat moet voeren, maar in het parlement.”

Frank Vanhecke, voorzitter van Vlaams Belang en al dertien jaar lid van het Europees Parlement, maakt zich niet druk over het vertrek van de Roemenen uit de ITS-fractie. “In alle eerlijkheid, ik zal er mijn slaap niet voor laten. Ik ben in de eerste plaats een Vlaams politicus.” Zegt de man die de VB-lijst voor de Europese verkiezingen trok. Vanhecke vindt dat Allessandra Mussolini geen ongelijk heeft, en kijkt uit naar nieuwe bondgenootschappen in het Europees parlement. Het zou kunnen dat na de verkiezingen in Roemenië op 25 november een nieuwe ultranationalistische partij in het Europees Parlement komt, de Nieuwe Generatie van multimiljardair en voorzitter van voetbalclub Steaua Boekarest Gigi Becali.

In de marge van het geruzie in de ITS-fractie houdt het VB vol geen extreemrechtse partij te zijn. “Als we een extreme partij waren, dan hadden we nooit meer dan 20 procent van de Vlaamse kiezers achter ons gehad”, zegt Europarlementslid Philip Claeys. (Met datzelfde argument zou men Hitlers NSDAP geen extreme partij kunnen noemen omdat die bij de verkiezingen in Duitsland met 6,4 miljoen stemmen de tweede grootste Duitse partij werd,nvdr.) “Het Vlaams Belang van 2007 is trouwens heel anders dan het Vlaams Blok van 1997. Er is geen trendbreuk geweest, wel een evolutie. Onze campagnes zijn minder hard geworden. Zo'n campagne met een affiche met bokshandschoenen en de tekst Uit zelfverdediging zou nu niet meer kunnen. We zijn politiek volwassen geworden. Onze basisbeginselen zijn nog wel hetzelfde, maar onze stijl is veranderd.” De veroordeling wegens racisme van het Vlaams Blok heeft er ook mee te maken. “Onze speelruimte is beperkt.'”

Frank Vanhecke droomt opnieuw van een rechtse krachtenbundeling, de Forza Flandria. “Er is nog steeds geen regering gevormd. De N-VA, onze vijandige broeder, staat inhoudelijk helemaal niet zo ver van ons af. Hetzelfde geldt voor de Lijst Dedecker. We kunnen historische tijden beleven in Vlaanderen. Samen zouden we 30 à 35 procent van de kiezers hebben. Samen zouden we in de komende tien jaar kunnen uitgroeien tot een conservatieve volkspartij. Als er daarvoor bij ons een paar koppen moeten rollen, dan moet dat maar. Zelf ben ik ook bereid een stapje terug te doen. Als de regeringsonderhandelingen mislukken en als het tot een breuk komt tussen CD&V en de NV-A, dan zou het toch godgeklaagd zijn als zo'n conservatieve volkspartij er niet kwam?” Marie-Rose Morel zal het graag horen: na al dat geruzie terug broederlijk op campagne met Jurgen Verstrepen en Bart De Wever. Dat ze dat nog moet meemaken. Tenzij zij één van de koppen is die moet rollen.

  • Wie de leden van de ITS-fractie aan het woord wil horen, kan terecht op de site van de VPRO-radio http://download.omroep.nl/vpro/de_ochtenden,_buitenland_30_okt_2007.mp3
  • Lukt het niet met woorden, dan haalt men ter extreemrechterzijde andere middelen boven. Zaterdag marcheerden in Praag vierhonderd neonazi's door een joodse wijk, daags na een herdenking van de Kristallnacht waarbij in Duitsland in de nacht van 9 op 10 november 1938 enkele honderden synagogen en duizenden huizen en bedrijven van joden vernield werden. De betoging van de neonazi's was verboden door zowel de Praagse autoriteiten als het gerecht. Toch vonden de neonazi's dat ze het recht hadden om te betogen (een gelijkaardig scenario dus als met de betoging tegen 'de islamisering van Europa' op 11 september in Brussel). Duizend antifascisten en evenveel politieagenten probeerden de mars van de neonazi's te verhinderen, waardoor het tot rellen kwam en tweehonderd vijftig arrestaties verricht zijn. In Madrid kwam het gisteren, zondag, ook al tot een clash tussen neonazi's en antifascisten. Aanhangers van de Nationale Democratie (sic) betoogden in de Madrileense wijk Legazpi, wat uitdraaide op een gewelddadige confrontatie met antifascisten. Naast minstens acht gewonden is er ook een dode te betreuren. Een antifascist die een messteek in de hartstreek kreeg (zie: http://www.elpais.com/articulo/madrid/Asesinado/menor/punaladas/elpepuespmad/20071112elpmad_1/Tes).

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: internationaal, vanhecke, vlaanderen |  Facebook | | |  Print

09-11-07

De 'institutionele atoombom' is ontploft

Het radionieuws meldde dat als dinsdag in de Kamercommissie Binnenlandse Zaken de splitsing van de kieskring Brussel-Halle-Vilvoorde zou gestemd worden, “een institutionele atoombom” zou ontploffen. Toen we dinsdagmiddag op Radio 1 Bart De Wever hoorden zeggen: “We gaan vandaag stemmen”, snelden wij dan ook naar de dichtstbij zijnde atoomschuilkelder. Intussen is men ons komen bevrijden, de fall out beperkt zich tot het politieke wereldje in Brussel.

Men heeft uitgevlooid dat met alle procedures die nog kunnen, en allicht zullen, volgen het nog minstens tot een stuk in 2009 kan duren vooraleer de stemming van vorige dinsdag in een effectieve splitsing van de kieskring Brussel-Halle-Vilvoorde kan omgezet zijn. En dan nog. Als we in de alarmbelprocedure zitten, is er een advies van de Belgische regering nodig, en dat kan enkel een tussen Vlaamse en Franstalige regeringsleden onderhandelde procedure zijn of het ontslag van de regering inluiden die dan weer de ontbinding van het parlement uitlokt.

Het zou wel eens een ‘getelefoneerde’ crisis kunnen zijn. Want nu B-H-V voor enige tijd ontmijnd is, kan alle aandacht weer gaan naar de rechtse regering die de liberalen en christen-democraten willen vormen. En de ambities die sommigen als minister willen invullen. Het is een publiek geheim dat de liberalen niet wakker liggen van de communautaire kwesties, en ook de christen-democraten zijn terzake geen scherpslijper. En Bart De Wever? Wat als men hem laat kiezen tussen een staatshervorming of een regering zonder socialisten en groenen? Natuurlijk wil hij de twee, maar wat als hij moet kiezen tussen die twee formules? Wedden dat hij voor dat laatste kiest? Desnoods door een regering zonder staatshervorming af te wijzen maar wel te gedogen.

Intussen is wel een grens verlegd: de brute meerderheid van het aantal Vlamingen laten spelen, is niet slim. In de Verenigde Staten krijgen alle staten evenveel vertegenwoordigers in de Senaat, of ze nu miljoenen inwoners vertegenwoordigen (California) dan wel niet eens een miljoen inwoners (Wyoming). En in het Europees Parlement krijgt Luxemburg, dat mathematisch omwille van haar bevolkingsaantal maar recht heeft op een halve zetel, toch zes zetels. Omdat je de kwaliteit van een democratie afmeet aan het respect voor de minderheden.

In dat respect is de laatste tijd in Vlaanderen flink de klad gekomen, merkt politicoloog Marc Hooghe op. “Franstaligen kregen te horen dat ze te dom zijn om een taal te leren; de Joodse gemeenschap kreeg te horen dat ze niet zo moet zeuren over de uitroeiing van hele families, en het applaus (…) (van Gerolf Annemans, nvdr) toen de Franstalige kamerleden de zaal verlieten, getuigt al evenmin van veel respect. Het publiekelijk vernederen van je tegenstrever is nooit een goede zaak.” “Het gaat er daarbij niet eens om of we morgen nog in een federaal België, dan wel in een onafhankelijk Vlaanderen leven. Respect voor de mening van de ander, en de bereidheid om naar de ander te luisteren, zullen we altijd nodig hebben.” Tenzij men niet alleen ijvert voor een onafhankelijk Vlaanderen, maar ook voor een autocratisch bestuurd Vlaanderen.

00:16 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vlaanderen |  Facebook | | |  Print

03-10-07

Komen de bottines en koppelriemen terug in het straatbeeld?

Aanstaande zondag organiseert Voorpost een spoedbetoging in en rond Sint-Genesius-Rode “tegen Franstalig imperialisme en voor Vlaamse staatsvorming” (foto 1). Voorpost heeft ergens opgevangen dat een meerderheid van de Belgische bevolking voor de ontbinding van de Belgische staat is, en als de federale regeringsonderhandelaars daar niet voor zorgen zal Voorpost ervoor zorgen dat het er rap mee gedaan is. Er worden bussen ingelegd met opstapplaatsen in Roeselare, Brugge, Gent, Sint-Niklaas, Antwerpen, Herentals, Mechelen, Leuven, Hasselt, Vilvoorde en niet te vergeten Affligem. Als we maandagmorgen niet wakker worden in een onafhankelijk Vlaanderen, wanneer dan wel?

De Vlaamse Jongeren Westland (VJW) betogen dan weer veertien dagen later in Brugge, onder de van bij het VB bekende slogan ‘Eigen Volk Eerst!’ (foto 2). De redenering erachter bij het VJW is wel iets duidelijker dan bij het VB. Bij het VB wordt de slogan ‘Eigen Volk Eerst!’ naar de vreemdelingen toe vertaald als ‘Aanpassen of opkrassen!’. Bij het VJW vindt men dat eerste deel er teveel aan. “Voor ons nationaal revolutionairen is deze ‘Aanpassen of opkrassen!’-leuze (…) niks meer dan een oproep tot een multiculturele maatschappij, tot het zich allen inschakelen in de westerse kapitalistische productie- en consumptiemaatschappij met allen min of meer dezelfde opvattingen over werk- en gezinsleven. Onze doelstellingen zijn echter identitair van aard. Wij verwerpen de aanpassingsideologie. Wij laten ons niet misleiden door zo gezegde harde taal die de vreemdelingen ‘verplicht’ zich aan te passen. Voor ons moet niemand zich assimileren, wij moeten vrijwillige remigratie stimuleren. Wij moeten de culturele hegemonie nastreven van het volk. Het grootkapitaal en de burgerlijke politieke knechten hebben ons opgezadeld met deze ontwrichting, zij moeten gedwongen worden om onze maatschappij weer uit de chaos te halen!” Voilà.

Maar hét voorbeeld van de ‘bottines en koppelriemen’-cultuur blijft natuurlijk de Vlaamse Militanten Orde (VMO). Gisteren was het twee jaar geleden dat de laatste VMO-leider, Bert Eriksson, stierf (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20051004 en http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20051014). Vandaag is het negenendertig jaar geleden dat Wim Maes, één van de vorige leiders van de VMO, is overleden. We hadden er niet aan gedacht ware er niet “aanstormend talent” (de uitdrukking is van Bart Debie) Bert Deckers die gisteren op zijn weblog beide overlijdens in herinnering bracht en zich afvroeg of er in “Vlaanderen nu nog nood (is) aan een militante organisatie als de VMO”. Als je niet weet wie Bert Deckers is, is dat geen schande. Bert Deckers is voorzitter van de Antwerpse afdeling van de Vlaams Belang Jongeren, is pas Antwerps provincieraadslid geworden en houdt zich bezig met de lay out van het VB-blaadje Antwerps Nieuws en het maken van filmpjes zoals over het VB dat wegens het niet naleven van een betogingsverbod hardhandig wordt aangepakt door de Brusselse politie.

Bert Deckers is tot het besluit gekomen dat “een militantenvereniging zoals de VMO (…) gezien de actuele omstandigheden niet meer mogelijk (is). Zowel op wettelijk vlak als op organisatorisch en maatschappelijk aanvaardbaar vlak.” En Deckers is zo vriendelijk het voor ons even te verduidelijken. “De VMO is veroordeeld als privémilitie en een nieuwe, gelijkaardige organisatie zou dus snel hetzelfde lot ondergaan, daarom is het wettelijk niet meer mogelijk om een militantenvereniging vanuit hetzelfde oogpunt op poten te zetten. Dit wil zeggen, het dragen van uniformen, opmarcheren door de straten, het manu militari verdedigen van betogingen en activiteiten van gelijkgezinde organisaties en zo meer. Organisatorisch, daarmee wil ik bedoelen dat leden van een mogelijke nieuwe, rechtse en sterk militante vereniging het op privévlak zéér moeilijk zullen krijgen. (…) Op maatschappelijk vlak zou een nieuwe VMO zeker niet aanvaardbaar zijn. Zelfs niet binnen de Vlaamse Beweging. Dit wil niet zeggen dat er geen nood is aan Vlaamse actie, maar om voornoemde redenen lijkt het mij dat Vlaanderen niet zit te wachten op een nieuwe militie, die de straten schoonveegt met de harde hand. De tijdsgeest is dan ook danig veranderd. Moest ik 18 jaar geweest zijn ten tijde van de VMO zou ik trouwens geen seconde hebben getwijfeld om er bij te gaan! Momenteel staat er echter te veel op het spel en zijn er tevens andere wegen om ons doel te bereiken.”

Deckers vraagt zich ook af of Voorpost de eigenlijke opvolger van de VMO is. Bert Deckers: “Voorpost is ontstaan na de veroordeling tot privémilitie van de VMO. Voorpost moest dus van bij zijn oprichting toezien op de wettelijkheid van hun vereniging. Voor de rest is 'actie' wel altijd de hoofdpijler geweest van Voorpost. (…) Aangezien Voorpost niet geüniformeerd is, is dit nog een verschil met de VMO. De enige overeenkomst met de VMO die Voorpost heeft is de vastberadenheid waarmee het acties voert. De onvoorwaardelijke trouw aan Vlaanderen en de Vlamingen. De grote militante inzet voor de Nederlanden. En daarom dat ik via deze weg eer wil betonen aan alle mensen die zich ooit hebben ingezet voor ons Vlaanderen. Vandaag en morgen gedenken we Eriksson en Maes, de volgende keren zullen het (de collaborateurs – AFF/Verzet) Verschaeve, Borms, De Clercq en vele anderen zijn.” Bert Deckers heeft wel eens last van oogverblinding. Hij was er ook bij als het NSV op 9 maart haar jaarlijkse studentikoze betoging hield (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20070309) en daar werd de ordedienst verzorgd door Voorpost in zwarte uniformen. En ook bij de anti-islammanifestatie veertien dagen geleden in Antwerpen liepen geüniformeerden van Voorpost rond (zie: middenste foto bij http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20070924), al waren de geüniformeerden daar minder talrijk dan die avond van 9 maart. Bij de NSV-betoging was geen verschil te merken met de eerste de beste privé-militie.

Bert Deckers ging enkele weken voor het overlijden van Bert Eriksson nog langs bij de voormalige VMO-leider, samen met onder andere oud-VMO’er en huidig VB-personeelslid Gust Moors. Het VB had na het overlijden van de man die vond dat Hitler maar één fout had gemaakt, namelijk de oorlog verliezen, nog enige schroom om zich met Bert Eriksson te associëren. De VB-top bleef bijvoorbeeld afwezig op diens begrafenis. Vandaag valt die schroom over Bert Eriksson meer en meer weg. Er is niet alleen “aanstormend talent” Bert Deckers die op zijn weblog Bert Eriksson eert. Als zaterdag 8 september in Deurne een nieuw boek over Bert Eriksson (foto 3) werd voorgesteld, is Philip Dewinter samen met zijn echtgenote Lutgarde één van de aanwezigen (zie: http://www.vlaamsemilitantenorde.com/Sven.htm).

00:00 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: aanverwant, dewinter, vlaanderen |  Facebook | | |  Print

26-09-07

't Pallieterke: België moet barsten

De persconferentie van Philip Dewinter vorige donderdag om de volgende anti-islamcampagne van het VB aan te kondigen, leverde de aanwezigen een nota van negen bladzijden op. Wij hebben de nota kort samengevat, en er ons commentaar bij geleverd (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20070924). ’t Pallieterke brengt deze week, onder de kop Antwerpistan?, uitgebreid verslag van Dewinters persconferentie, waar ze dan hún bedenkingen aan toevoegen. “De opsomming die Dewinter op zijn persconferentie vorige donderdag gaf over alles wat de moslims in Antwerpen al ‘veroverd’ hebben, is indrukwekkend”, schrijft ’t Pallieterke. Volgt een lange litanie van Dewinter, die ’t Pallieterke kritiekloos overneemt. Geen scheef woord daarover, maar in een laatste paragraaf vraagt ’t Pallieterke zich toch af Dewinter wel de juiste prioriteiten legt.

’t Pallieterke: “Voor alle duidelijkheid bevestigt Filip Dewinter dat zijn partij op de eerste plaats ijvert voor Vlaamse onafhankelijkheid. Goed dat hij het zegt. Anders zouden we het nog vergeten. Nu den belzjiek op apengapen ligt en de Vlaamse onafhankelijkheid binnen handbereik lijkt, is het de vraag of het Vlaams Belang zich niet beter zou inspannen om zijn allereerste programmapunt – namelijk die onafhankelijkheid – te helpen verwezenlijken in plaats van de partijmilitanten en VB-stemmers af te leiden naar een strijd tegen moskeeën, halalwinkels en boerka’s. Of is het Vlaams Belang van oordeel dat er op 10 juni nog te veel mensen op zijn kandidaten hebben gestemd?”

Het VB, gewend op twee paarden te wedden, heeft intussen een nieuwe campagne over de Vlaamse staat aangekondigd. “Nu duidelijk is dat België op zijn laatste benen loopt, steekt het Vlaams Belang nog een tandje bij: 700 000 folders met de slagzin ‘Stop die komedie!’ worden dezer dagen door militanten verspreid in alle bussen van Vlaanderen. De folder analyseert de Belgische regimecrisis en zet de standpunten van onze partij op een rijtje. Meer dan ooit vormt het Vlaams Belang de speerpunt van de Vlaamse onafhankelijkheidsstrijd.” Maar wie dan de VB-folder bekijkt, moet goed zoeken naar enige “analyse”:  op een foldertje van ocharme 10 x 18 cm kan je niet veel kwijt.

Natuurlijk kunnen cartoons ook veel verduidelijken, en daarvoor leverde Fré, broer van kersvers VB-parlementslid Barbara Pas, tekenwerk voor af. Het VB herinnert nog eens aan “de vijf resoluties” van het Vlaams parlement over beleidsterreinen die “dringend te splitsen” zijn. Dat het VB deze vijf resoluties zelf niet mee gestemd heeft – zie het commentaar van Ludwig De Caluwé tijdens het ‘onafhankelijkheidsdebat’ in het Vlaams parlement: http://aff.skynetblogs.be/post/4965970/een-onafhankelijk-vlaanderen-het-is-nog-niet- – lezen we natuurlijk niet in de VB-folder. En nog iets: het is niet met een foldertje dat het VB de Vlaamse onafhankelijkheid zal afdwingen. Het is rapper geroepen dan gedaan.

Veertien dagen geleden vroeg ’t Pallieterke zich af: Hoe worden wij onafhankelijk?. Het blad somt alle mogelijke documenten op, maar een na een blijken dat niet echt toepasbare buitenlandse voorbeelden te zijn. Of meer een pleidooi pro (zoals een door ’t Pallieterke geciteerde ‘studie’ van Gerolf Annemans e.a.) dan een blauwdruk voor de onafhankelijkheid. Hoe het in de praktijk zou kunnen. ’t Pallieterke besluit: “De dag dat de secessie er zal zijn, zal Vlaanderen niet weten wat die afscheiding in feite en in rechte betekent. Laten wij daar ernstig werk van maken zodat wij klaar zijn om met een duidelijk concept op te treden.” In plaats van zijn personeel wat cartoons te laten tekenen, zou Dewinter zijn personeel beter aan het studeren zetten.

00:01 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: islam, vlaanderen, dewinter |  Facebook | | |  Print

11-09-07

Een onafhankelijk Vlaanderen? Het is nog niet voor morgen.

Vandaag verjaart Philip Dewinter. Of hij voor zijn vijfenveertigste verjaardag vriend en vijand gaat trakteren – met een Hoegaarden of een bolleke van De Coninck, het maakt ons niet uit – is niet bekend. Alleszins zal Dewinter niet kunnen klinken op de nakende onafhankelijkheid van Vlaanderen, want het debat daarover gisteren in het Vlaamse parlement liep af met een sisser. En dat voor de ogen van de nochtans door Dewinter opgetrommelde internationale pers. Er zijn betere momenten te kiezen om die pers te mobiliseren. De België Barst!-actie aan de ingang van het Vlaams parlement (foto 1) kon de zaak ook niet verhelpen.

In Het Journaal op Eén hoorden we Mieke Vogels vertellen dat Dewinter (foto 2) zijn mosterd haalt bij de oude Marokkaanse familiewetgeving. Mieke Vogels: “Voor uw voorstel van decreet, mijnheer Dewinter, bent u, denk ik, in de leer gegaan bij de oude Marokkaanse familiewetgeving. Daarin gold ook dat wanneer twee partners het niet eens waren de sterkste partner, namelijk de man, de vrouw kon verstoten. Wat u in uw voorstel van decreet doet, is hetzelfde. U zegt immers: “Wij, de sterksten, verstoten de anderen.” Dewinter was verbijsterd over de vergelijking, Marie-Rose Morel schudde met haar hoofd ‘neen’, maar verduidelijkte niet waarom die vergelijking niet zou kloppen. Ze schreef ter plekke nog wel een stukje voor haar weblog om het ACW te schofferen omdat volgens Vogels ACW-topvrouw Ann Demeulemeester op een Groen!-weekend had verklaard dat het ACW haar eisen het best verdedigd ziet door Joëlle Milquet.

CD&V-fractieleider Ludwig De Caluwé schoot anders ook raak. Ludwig De Caluwé (niet door Het Journaal in beeld gebracht): “We hebben zonet de voorspelbare tussenkomst van de heer Dewinter beluisterd. Hij sprak met veel bravoure over de vijf Vlaamse resolutues. Ik zou de collega’s er toch even willen aan herinneren dat die resoluties door de heer Dewinter en zijn fractie niet mee goedgekeurd zijn. (…) Toen er gestemd moest worden, heeft de Vlaams Belangfractie de vergadering verlaten. (…) Dat is symptomatisch voor de houding van het Vlaams Belang in vele dossiers. Ze staan aan de kant te roepen, maar als het erop aan komt iets te realiseren en iets uit het water te halen, springen ze niet omdat ze dan wel eens nat zouden kunnen worden.”

De vraag of we met een onafhankelijk Vlaanderen een ‘beter bestuur’ krijgen, kwam niet aan bod. Het is begrijpelijk dat de heren en dames in het Vlaams parlement niet het tegendeel gaan beweren, maar het is nog niet uitgemaakt wélk Vlaanderen we dan zouden krijgen. De Standaard wees twee weken geleden op een paar hete hangijzers, waaruit we hier slechts een paar elementen zullen lichten. In 1996 schreven vijf professoren van de KU Leuven een ‘Proeve van Grondwet voor Vlaanderen’, terwijl de meeste Vlaamse partijen terzake ook al voorstellen uitwerkten. Daarover is al eens gedebatteerd in het Vlaams parlement, en wat bleek? Het bracht zware ideologische meningsverschillen aan het licht, onder meer over de vraag hoeveel sociale rechten in de grondwet moeten worden ingeschreven. Een onafhankelijk Vlaanderen, is nog geen sociaal Vlaanderen.

Vlaanderen verliest de internationale positie die het met België en Brussel wel heeft, en zal over de toetreding tot een aantal instellingen als de Verenigde Naties, de Navo, de Europese Unie enzomeer daarover met die organisaties moeten onderhandelen. Vooral met Europa wordt dat heikel want voor hen is respect voor minderheden een belangrijk criterium. De positie van de Franstaligen in de rand rond Brussel wordt daarbij nog meer een symbooldossier, ook al omdat de internationale pers vooral de Franstalige pers leest en er zoveel internationaal personeel in de Rand woont. De Europese Unie zal aandringen op extra rechten voor Franstaligen in de Rand, op Franstalige scholen en erkenning van het Frans. Vlaanderen zal dus moeten invoeren wat het nu koste wat het kost wil vermijden.

Een ander heikel punt is de staatsschuld. Over de verdeling van de staatsschuld zijn al vele dikke studies geschreven, met al even verschillende conclusies naargelang vanuit welke hoek die studies geschreven werden. Eén zaak is echter zeker: er zullen aan de splitsing van de staatsschuld lange en moeizame onderhandelingen voorafgaan. België is nu nog kredietwaardig, en profiteert daardoor van een heel lage rentevoet. Maar hoe betrouwbaar wordt de schuldenaar België als het land gesplitst dreigt te worden? Twijfels over de kredietwaardigheid van één van de scheidende partners kan de rente omhoog jagen. En dat zou iedereen geld kosten.

De Vlaamse onafhankelijkheid gaat ons nog een tweede keer geld kosten. Vlaanderen zal als rijkste regio het gemakkelijkst fiscale gunstmaatregelen kunnen geven aan bedrijven. Maar al snel zal het onafhankelijke Brussel op zijn beurt proberen om bedrijven uit Zaventem weg te lokken met lagere vennootschapsbelastingen. Waarna ook Wallonië bijvoorbeeld forse kortingen zal geven op personenbelastingen en registratierechten zodat de rijke bewoners van het Vlaamse Sint-Genesius-Rode naar het Waalse Braine-l’Alleud, nauwelijks een paar kilometer verder, verhuizen. Er zal een onverbiddelijke fiscale competitie ontstaan. Een goede zaak voor de bedrijven en rijke burgers, een ramp voor de minst begoede en mobiele bewoners. En dus bijzonder onrechtvaardig.

Brussel dan. Historisch een Vlaamse stad. Maar vandaag identificeert slechts een heel klein percentage van de Brusselaars zich uitdrukkelijk als Vlaming. De beste indicatie daarvan is wellicht het aantal kiezers voor Vlaamse partijen. In juni waren dat er nog 52 700, of 11,35 % van de kiezers. Brussel is een kosmopolitische, multiculturele en meertalige stad. In slechts 9 % van de huishoudens zijn beide partners Nederlandstalig. Vlaanderen heeft er alle belang bij goede relaties te onderhouden met Brussel, het trekt bijvoorbeeld dagelijks 250 000 Vlaamse pendelaars die samen 3 à 5 miljard euro uit Brussel halen. Maar voor wat hoort wat, respect voor de verschillende culturen. Een homogene Vlaamse stad, of zelfs een stad met Vlamingen in de meerderheid die dan de rechten van de Frans- en anderstaligen zou respecteren, is ver af.

Een ander thema waar het VB toch gevoelig voor moet zijn, is de bestrijding van de criminaliteit. Zal dat in een onafhankelijk Vlaanderen beter kunnen? Niet noodzakelijk. “Twintig jaar hebben we gesakkerd op Noord-Frankrijk. Bendes opereerden van daaruit in Vlaanderen en Wallonië, en we stonden vrijwel machteloos. Europa stelt beangstigend weinig voor in de aanpak van misdaad. Charleroi is de basis van zoveel misdaad in Vlaanderen en Brussel. Zeventig tot tachtig procent van de Belgische autozwendel passeert in die regio. Maar in Charleroi kunnen de politiemensen uit Veurne mee de bendes gaan aanpakken. Dat loopt perfect. Wij hebben er alle belang bij om in de politie van Charleroi te investeren”, zegt een specialist in de materie.

Wie worden de cultuurdragers van het onafhankelijke Vlaanderen. Arno? Axelle Red? dEUS? Mon cul. En “Laura Lynn als de Jeanne d’Arc van Vlaanderen, het is tenslotte wat mager.” Trouwens Laura Lynn is voor verdraagzaamheid, concerteerde mee met 0110 en is bijgevolg ook geen onbesproken icoon. In De Standaard werd niet eens het thema sport aangehaald. “Met Vlaenderen geen vrouwen die op de 4 x 100 meter brons halen”, argumenteerde een bezoeker van De Standaard Online (foto 3, één van de vier winnende vrouwen is een Franstalige en een andere is ook al van een afkomst die ze bij het VB niet graag zien). “We zijn wel met ernstiger zaken bezig”, reageerde een lezer. “Als de miljardenstroom naar Wallonië stopt, zouden we…”, was dan weer het argument van een andere lezer. Als, als… Als Vlaanderen onafhankelijk zou worden, zou het er niet noodzakelijk beter mee gaan, en zal het alleszins méér moeten overleggen met de Walen en Franstaligen.

00:08 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vlaanderen |  Facebook | | |  Print

24-08-07

Nee oh nee

Onenigheid bij het VB-Waasland, maar bij de nationale politici is het al niet veel beter. Yves Leterme (foto 1) slaagt er niet tot overeenstemming te komen met zijn Franstalige collega’s. Philip Dewinter heeft het al langer zien aankomen en stelde deze week nog voor in het Vlaams parlement na een debat onmiddellijk de Vlaamse onafhankelijkheid uit te roepen. Volgens Dewinter is er daarvoor een meerderheid bij de Vlaamse parlementsleden. “Maar ze moeten wel mogen van hun partij”, aldus Dewinter. Voor zo'n debat moet parlementsvoorzitster Marleen Vanderpoorten eerst het Bureau van het parlement bijeenroepen. Zij legt contacten daarvoor maar is niet zeker dat het Bureau zal kunnen bijeenkomen vóór begin september. De onafhankelijkheid is dus nog niet voor morgen.

Maar gisteren viel in onze mailbox dan weer een persbericht van het Antwerpse muziekcentrum Trix (foto 2): “Terwijl zowel Yves Leterme als de Rode Duivels te kampen hebben met de ene communautaire crisis na de andere blijkt het muzieklandschap aan beide kanten van de taalgrens nog nooit zo mooi geweest te zijn. Onze Franstalige buren verrassen ons met bands als Sharko, Mud Flow en Ghinzu.Kortom, fier d’être Belge! Op het Dour-festival deze zomer nog gaf de grootste Waalse indie-band van het moment, Girls In Hawaii (foto 3), een voorsmaakje van…” Waarna een aankondiging volgt voor een concert van Girls In Hawaii op 15 februari volgend jaar bij Trix.

Met de hulp van een paar Belgen van vreemde afkomst (zoals doelpuntmaker Moussa Dembélé en uitblinker Vincent Kompany) konden de Rode Duivels woensdag echter opnieuw winnen na vijf nederlagen op rij; muziekliefhebbers zijn wild enthousiast over wat er tegenwoordig in Franstalig België geproduceerd wordt… Alleen bij de politici wil wederzijds begrip niet lukken. Waarbij de Vlamingen zich even nukkig opstellen als de Franstaligen, geholpen door de media langs beide kanten. De VRT portretteerde gisteren Joëlle Milquet op de tonen van Michel Polnareffs La poupée qui fait non, maar de RTBF zou evengoed Nee oh nee van De Kreuners kunnen bovenhalen om de Vlamingen in beeld te brengen. Waar hebben die politici en media dat negatief doen toch geleerd? Waar hebben wij dat aan verdiend? 

00:03 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: humor, cultuur, vlaanderen |  Facebook | | |  Print

11-11-06

8 oktober 2006 (8)

Bij de provincieraden werden 88 zitjes veroverd, een winst van 34. Winst was er vooral in West-Vlaanderen (+ 9, komend van 5) en Limburg (+ 8, komend van 7). Tegenstanders van het VB schaamden zich niet voor bedrog en manipulatie. In het jongste nummer van  Vlaams Belang Magazine neemt Marc Joris Peter Van Rompuy op de korrel, CD&V-kandidaat voor de provincieraad in Vlaams-Brabant. De jongen had als affiche het beeld genomen van twee boerenpaarden en een jong veulen (zie foto). Een verwijzing naar zijn nonkel Eric Van Rompuy en zijn vader Herman Van Rompuy, het jong veulen stelde dan Peter Van Rompuy. Maar wat blijkt? Marc Joris: “Bij nader toekijken merkt men dat beide paarden op de foto merries of ruinen zijn. Ze hebben in alle geval geen… enfin, geen edele delen dus. Het zal wel toeval zijn, maar het zegt natuurlijk iets over de kwaal die de CVP al sinds de koningskwestie teistert: een gebrek aan mannelijke deugden als moed, trouw en strijdbaarheid. Soms is het noodlot geen blinde macht. Soms is het een werktuig van de goden."

Provincieraden: Antwerpen: 28,5 %, 25 zetels; Vlaams-Brabant:18,2 %, 15 zetels; Oost-Vlaanderen: 21 %, 19 zetels; Limburg: 18,1 %, 15 zetels; West-Vlaanderen: 10,7 %, 17,5 %. Het eerste programmapunt van het VB voor de provincies is… het afschaffen van de provincies en bijhorende provincieraden.

01:32 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vlaanderen, 8 oktober |  Facebook | | |  Print

12-07-06

Over geldstromen gesproken

11 juli is voorbij. De leeuwenvlaggen - voor zover ze al buiten hingen - kunnen weer binnengehaald worden. Zoals er duizenden mensen zijn die de Belgische vlag verfoeien, zijn er duizenden mensen die zich ergeren aan de Vlaamse Leeuw. Ons maakt het niet uit. Als er maar een verlofdag aan vastzit, zijn we breeddenkend.

Maar niet iedereen is zo gelukkig als wij op 11 juli. Luc Van der Kelen merkte vandaag in Het Laatste Nieuws  op dat "het VB nog moet leren dat er in het leven een tijd is voor alles. Gisteren, 11 juli, was het tijd om te feesten maar blijkbaar is dat aan het VB niet besteed. Op de eigenste nationale feestdag deed het VB wat het altijd doet: klagen." Is er niet het ontslag van Vlaams Parlementsvoorzitter Norbert De Batselier en de benoeming als directeur van de Nationale Bank van deze licentiaat in de economische wetenschappen, dan is er wel wat anders. VB-voorzitter Frank Vanhecke gaf in zijn 11 juli-toespraak de toon aan: "Het belangrijkste dossier van het land - de fenomenale geldstroom van Vlaanderen naar Wallonië die meer dan 12 miljard euro per jaar bedraagt - bleef opnieuw in de taboesfeer."

Vanheckes rekenmachientje slaat wel door. In zijn Manifest voor een zelfstandig Vlaanderen in Europa  komt de In de Warande-denkgroep maar uit op iets meer dan 10 miljard euro dat jaarlijks van Vlaanderen naar Wallonië én Brussel zou vloeien. Via de federale begroting, de financiering van gewesten en gemeenschappen, de sociale zekerheid en de afbetaling van de staatsschuld. Maar hoe moet je die bijdrage aan de staatsschuld berekenen? Volgens Vlaamse 'studies' zijn de Walen verantwoordelijk voor 60 % van de staatsschuld; volgens Waalse modellen is men bezuiden de taalgrens slechts verantwoordelijk voor 12 % van de staatsschuld.

Overigens zijn transfers van de ene regio naar een andere regio niet abnormaal, en in onze burlanden nog uitgesprokener zonder dat er 'Frankrijk Barst!' of 'Duitsland Barst!' bij te pas komt. Norbert Van Overloop wijst in zijn boek Wiens Belang?  (zie: http://aff.skynetblogs.be/?date=20060529&number=1&...) erop dat zelfs als we de cijfers van het Manifest nemen we in België uitkomen op vier procent van het Bruto Binnenlands Product (BBP) dat van Vlaanderen naar de andere gewesten vloeit. "In Frankrijk krijgt het met Wallonië vergelijkbare oude indsustriebekken Nord-Pas de Calais vijf procent van het Franse BBP. (...) Rijke Duitse Länder (deelstaten) zoals Beieren en Baden-Württemberg moeten een 'transferlast' van tien procent van hun BBP dragen."

En Van Overloop heeft nog cijfers. "Uit de fiscale statistieken van het aanslagjaar 2003 blijkt dat het gemiddeld netto belastbare inkomen per aangifte in Vlaams Brabant 29 803 euro beliep. Van alle Belgische provincies staat Limburg voor het gemiddelde netto belastbare inkomen op de negende plaats, met een gemiddeld inkomen van 23 442 euro. Hoelang nog gaat het rijke Vlaams-Brabant opdraaien voor het arme Limburg?" En last but not least :"De 'geldstromen' van Vlaanderen naar Wallonië zijn kleine beekjes in vergelijking met een andere geldstroom (...): de fiscale fraude. Die fraude beloopt volgens de Vrije Universiteit Brussel 17,5 miljard euro (1999) en ligt dus een flink pak hoger dan de ruimste schatting van de geldstromen van Vlaanderen naar Wallonië en Brussel." Over die fiscale fraude rept Vanhecke niet in zijn 11 juli-boodschap, en het is ver zoeken in andere VB-teksten om daarover iets te vinden.

21:30 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (3) | Tags: vlaanderen, vanhecke |  Facebook | | |  Print