Anti-Fascistisch Front / Verzet

TERECHTE VEROORDELING VAN SHARIA4BELGIUM-KOPSTUK

2012-02-11T08:42:03+01:00

Fouad Belkacem (29 j., rechts op foto 1), leider van het extremistische Sharia4Belgium, is gisteren veroordeeld tot twee jaar celstraf, een boete van 550 euro en een symbolische euro schadevergoeding voor de burgerlijke partijen in de zaak tegen hem. Zijn voorbeeld, de Britse haatprediker Anjem Choudray (44 j., links op foto 1), werd veroordeeld tot één jaar effectieve celstraf.

Fouad Belkacem, die zich ook Abu Imran laat noemen, plaatste daags na het overlijden van Marie-Rose Morel een filmpje op het internet waarin hij Morels kanker duidde als “een straf van Allah, omdat ze lid is van een partij die tegen de islam is”. Belkacem verheugde zich erover dat Morel hard geleden had. Volgens Belkacem, nog steeds in hetzelfde filmpje, mogen Filip Dewinter, Bart De Wever en Geert Wilders zich aan eenzelfde lot verwachten. Belkacem wordt hiervoor 'belaging' van Frank Vanhecke verweten, wat strafbaar is met maximaal twee jaar cel en 1 650 euro boete. ‘Belaging’ is er als je een persoon lastigvalt wiens rust ernstig verstoord wordt. Maar kan iemand veroordeeld worden voor belaging op basis van één feit? Het hof van cassatie oordeelde op 21 februari 2007 dat meerdere feiten nodig zijn, maar de rechtbank in Antwerpen volgde die redenering niet. Zou men in beroep oordelen dat het niet om belaging gaat, blijft het aanzetten tot haat over op basis van de antiracismewetgeving die met maximum één jaar cel kan bestraft worden.

Over de haat die Fouad Belkacem verspreidt kan geen twijfel bestaan. In meerdere filmpjes verwerpt hij de democratie en roept hij op tot de Heilige Oorlog om de westerlingen te bekeren. In een filmpje vroeg hij, in camouflagebroek en met geweerschoten op de achtergrond, aan Allah moslims naar de poort van Brussel te laten oprukken om minister van Defensie Pieter De Crem een lesje te laten leren. Anjem Choudray had in het stedelijk ontmoetingscentrum De Shelter in Borgerhout, dat tot doel heeft om culturen dichter bij elkaar te brengen, allerlei hatelijke uitlatingen gespuid op een persconferentie. Zowat hetzelfde als wat we mogen verwachten als ‘Vrouwen tegen islamisering’ op 6 maart eerstkomend in het Felixpakhuis in Antwerpen haar startmeeting houdt. Een veroordeling voor racisme is niet gangbaar voor een eenmalige uitspraak, hoe graag ook Joods Actueel dit soms wil. Het misdrijf wordt vooral afgeleid uit het herhaaldelijke waarmee de haat geuit wordt. Ook op dit punt kon er geen twijfel bestaan over Sharia4Belgium.

Het Openbaar Ministerie noemde Fouad Belkacem “de lont in het kruitvat”. “Met zijn wansmakelijk, haatdragend en pseudoreligieus gewauwel zet hij moslims aan tot haat. Het is nu wachten tot een andere dwaas tot de actie overgaat.” Volgens het Openbaar Ministerie is Belkacem “allerminst een goede moslim”. Hij heeft meerdere veroordelingen voor diefstallen, slagen en verwondingen, weerspannigheid, bedreiging en overtreding van de antiracismewet opgelopen. “Zijn strafregister is zeven pagina’s lang.” Rechter Fabienne Nackaerts wilde gisteren een duidelijk signaal geven: “Beide beklaagden streven een heldenstatus na en maken hierbij gebruik van de islam. Ze schuwen welbewust haatdragende en gewelddadige taal niet en bekommeren zich niet om de schade die ze toebrengen aan de personen die ze viseren, aan de hele gemeenschap maar ook aan de gelovige moslims die op een vreedzame manier hun geloof willen beleven in respect met andersdenkenden.”

Er werd één euro morele schadevergoeding toegekend aan Frank Vanhecke als weduwnaar van Marie-Rose Morel, aan Filip Dewinter en aan het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en Racismebestrijding dat optrad namens zeshonderd klagers onder wie Filip Dewinter. Advocaat Jean-Marie De Meester had zich aanvankelijk burgerlijke partij gesteld als homo, later omdat hij zich als vrijzinnige aangepakt voelde. Om allerlei eerder technische redenen werd hem de morele schadevergoeding niet toegekend. Fouad Belkacem kan nog in verzet gaan tegen het vonnis omdat hij bij de behandeling van zijn zaak afwezig bleef, hij kan nog in beroep gaan en daarna nog in cassatie. En mocht zijn straf behouden blijven, is het nog niet zeker of ze uitgevoerd wordt. Straffen onder de drie jaar worden in de praktijk omgezet in elektronisch toezicht, al heeft de nieuwe minister van Justitie wel de ambitie om straffen onder de drie jaar effectief te laten uitvoeren. Maar Belkacem loopt nog kans op acht maanden cel voor racisme en geweldplegingen uit 2009 en heeft al een veroordeling tot zes maanden cel voor weerspannigheid uit 2011. Twee jaar + acht maanden + zes maanden geeft samen meer dan drie jaar celstraf, die hem dan wel effectief wachten.

Zowel Frank Vanhecke als het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en Racismebestrijding waren tevreden over de uitspraak van de rechtbank gisteren. Niet Filip Dewinter. Filip Dewinter erkent dat Fouad Balkacem “de zwaarst mogelijke straf “ krijgt, maar vindt die straf te licht. Volgens de VB-doctrine zou de in Rumst geboren Belkacem zijn Belgische nationaliteit ontnomen moeten worden, en zou Belkacem 'teruggestuurd' moeten worden naar Marokko. In tegenstelling tot Frank Vanhecke en Jozef De Witte, directeur van het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en Racismebestrijding (foto 2), was Filip Dewinter niet aanwezig bij de uitspraak van de rechtbank in Antwerpen. Vlaanderens hoop in bange dagen was onderweg naar de Verenigde Staten waar hij de Engelstalige versie van zijn anti-islamboek Inch Allah? wil promoten. Filip Dewinter gaf daar intussen al een televisie-interview voor The Teaparty.net die uitzendt vanop de Conservative Political Action Conference in Washington.

Toen in maart vorig jaar drie inrichters van neonaziconcerten veroordeeld werden tot drie maanden cel voorwaardelijk reclameerde Dewinter niet over de principieel belangrijke maar al bij al lichte strafmaat voor de drie neonazi's.

DIRECTEUR BELASTINGINSPECTIE IN RAAR VAARWATER

2012-02-10T00:26:12+01:00

’t Scheldt is een extreemrechtse fax- en e-postkrant. “Een satirisch blad van zeer rechtse signatuur”, schreef deze week nog Het Laatste Nieuws. “In vergelijking met ’t Scheldt is ’t Pallieterke een links blaadje”, getuigde een journalist in dezelfde krant. Uitgever is Bert Murrath (75 j., foto 1), in de vorige eeuw nog uitgever van Cabaret, de catalogus van Murraths postorderbedrijf Lady of Paris. Tussen reclame voor pornovideo’s en vibrators door maakte Murrath van Cabaret al een “fijn en humorvol blad”. Allochtonen kregen er steevast namen als Mustafa El Syf-i-lis, Mohamed el Zeik, enzomeer. Dat niveau dus.

Sinds ’t Scheldt betalend is – vroeger had een mens meer moeite om het blad niet meer te krijgen dan om het wel te krijgen -, sinds ’t Scheldt dus betalend is lezen we het niet meer. Slechts één- of tweemaal per jaar verscheen er iets écht interessant in. Maar als de nood hoog is, wil Bert Murrath nog wel een artikel vrij geven op zijn website. Zo deze week als Karel Anthonissen (foto 2) pleit voor een intrestsprong. De auteur herinnert eraan dat “onze ministers Peters en Quickenborne” in Davos gepleit hebben voor een indexsprong. Dat de auteur – beroepshalve gewestelijk directeur van de Bijzondere Belastingsinspectie (BBI) – er niet in slaagt om de namen van de Vlaamse minister-president en de federale minister voor pensioenen correct te schrijven, zegt veel over Karel Anthonissen en de redactie van ’t Scheldt. Dat evengoed de vakbonden en een aantal politieke partijen zich vierkant verzet hebben tegen een indexsprong is blijkbaar niet de moeite waard van het te vermelden voor Karel Anthonissen en ’t Scheldt.

Karel Anthonissen is voor de indexsprong, maar wil er ook een intrestsprong aan koppelen. Bij het overslaan van een indexsprong van 2 %, tegelijk ook 2 % intrest overslaan voor al wie leningen heeft lopen. Loonslaven en uitkeringsgerechtigden zouden met een indexsprong 2 % minder loon krijgen dan mag verwacht worden wegens de stijgende prijzen, en die 2 % minder hun heel leven, tot en met bij hun pensioen, meedragen. Voor wie een lening heeft lopen is er ook 2 % minder te betalen. Wie geen lening heeft lopen, heeft wél de 2 % minder loon of uitkering aan het been. Wat Anthonissen voorstelt, lijkt dus een evenwichtig voorstel maar is het niet. Karel Anthonissen zegt wel het kapitaal harder te willen aanpakken, maar doet geen concreet voorstel terzake. En waarom zouden de zwakste schouders weer eens moeten bijdragen aan de crisis die zij niet veroorzaakt hebben? Een miljonairstaks, een vermogensbelasting zoals gevraagd door ABVV en ACV… dat zijn rechtvaardige belastingen.

Maar kan men een rechtvaardige belasting verwachten van een topman van de BBI? Dat zou men mogen verwachten, maar Het Laatste Nieuws merkte deze week nog op dat Karel Anthonissen wel eens zaken schrijft die men niet verwacht van een fraudejager. Zoals: “Iemand die een beetje tegen de fiscus is, daar heb ik stiekem wel sympathie voor.” Naar aanleiding van het arrest van het hof van cassatie in Brussel, dat de uitspraak van het hof van beroep in Gent bevestigde, waarmee het Vlaams Blok veroordeeld werd wegens racisme, omschreef Karel Anthonissen dat arrest als “een kwalijke blunder”. Volgens hem “heeft de Belgische Staat eenzijdig het sociaal contract dat democratie heet opgezegd”, wat een daad van “georganiseerde onderdrukking” is. Hij vraagt zich af of zij die door het arrest getroffen zijn “nog gebonden zijn door dat opgezegde contract, zoals bijvoorbeeld tot het betalen van (federale) belastingen.” Een topman van de Bijzondere Belastinginspectie die suggereert dat het VB en haar sympathisanten misschien geen federale belastingen meer horen te betalen…

Karel Anthonissen is als gewestelijk directeur van de Bijzondere Belastingsinspectie ook de man achter het onderzoek naar de financiering van het buitenverblijf van Eurocommissaris Karel De Gucht in Toscane. Karel De Gucht die zijn afkeer voor het Vlaams Blok/Belang en zijn kritiek op de houding van anderen tegenover het Vlaams Blok/Belang nooit onder stoelen en banken gestoken heeft. Na enkele persartikels deze week (dinsdag: Humo, woensdag: Het Laatste Nieuws) vernam De Tijd dat Karel Anthonissen zich voor het onderzoek tegen Karel De Gucht voortaan laat vervangen door een collega. Toch nog een helder moment?

GRIEKEN VERBRANDEN NAZIVLAG

2012-02-09T07:39:04+01:00

De crisis in Griekenland is tot bij ons te voelen. En dan bedoelen we niet op de financiële markten, maar op de reële markten. Dinsdag stelden we vast dat op geen van onze vertrouwde adressen nog Metaxa te vinden is. Doodjammer, maar het is een luxeprobleem in vergelijking met wat de Grieken moeten lijden. Levensstandaard gaat schrikbarend achteruit. Grieken op weg naar derde wereld kopte De Morgen gisteren.

En het dreigt nog erger te worden. Na alle voorgaande maatregelen wil men het minimumloon, dat nu 751 euro bedraagt, verlagen tot 600 euro. Als je weet dat de levensduurte in Griekenland vergelijkbaar is met die in België, begrijp je dat daarmee geen maand rond te komen is. De verlaging van de minimumlonen heeft ook een verlaging van de gewone lonen tot gevolg. Ook zouden nog eens 15 000 ambtenaren ontslagen worden. De pensioenen boven 1 000 euro zouden 15 tot 20 % moeten inleveren, en in de gezondheidszorg zou 1,1 miljard euro bespaard moeten worden. Voor de kapitaalkrachtigen (bijvoorbeeld de rijke Griekse reders die geen eurocent belastingen betalen) hebben de Europese Commissie en het Internationaal Muntfonds geen even strenge eisen. De Grieken lijken intussen murw geslagen, gelaten, depressief en wanhopig te zijn. Aan de algemene staking voorbije dinsdag werd minder massaal dan voordien deelgenomen. In de privé-sector werd nauwelijks gestaakt. De kans op ontslag is te groot, en voor elke job staan gemiddeld 800 kandidaten te drummen. De 25 000 mensen die nog de straat op trokken om te betogen, kwamen vooral uit de openbare sector.

De Wereld Morgen en andere media melden dat dinsdag een Duitse vlag, en ook een swastikavlag (foto 1), in brand werd gestoken. Al ging het moeizaam wegens het natte weer. Ondanks dat volgens de Grieken de Griekse politici de grootste verantwoordelijkheid dragen voor de toestand waarin het land zich bevindt, wordt Duitsland toch ook meer en meer als de grote boeman gezien. Duitsland dat er op aandringt dat Griekenland een wet aanneemt die van het terugbetalen van de leningen een prioriteit maakt, boven het uitbetalen van lonen en pensioenen. Duitsland waar het weekblad Focus op haar voorpagina een Venus van Milo publiceert die een middelvinger opsteekt. Om te suggereren dat de Grieken bedriegers zijn, die zich niet willen houden aan de EU-verdragen. Op VNJ-bijeenkomsten worden kinderen aangeleerd de Belgische vlag te verbranden (1, 2), maar hoeveel erger is niet het onrecht dat de Duitse bondskanselier Angela Merkel de Grieken wil aandoen? We begrijpen best dat Grieken de Duitse vlag wilden verbranden. Maar waar haalden ze die swastikavlag zo plots vandaan?

Onze Griekenlandkenner wijst erop dat bij de verkiezingen in Griekenland op 8 april eerstkomend er wel eens een goede score zou kunnen zijn voor de twee uitersten aan het politieke spectrum: radicaal-links en extreemrechts. We wezen er al op dat extreemrechts tot in de huidige Griekse regering vertegenwoordigd is, zelfs met een vriend van Frank Vanhecke, In de marge hiervan is er nog steeds een nazistische scene actief. Een swastikavlag is dan ook vlug gevonden in sommige winkels. Overigens helpt ook Vlaanderen aan de uitbouw van een neonazistische scene in Griekenland. In 2009 was de Turnhoutse groep Short Cropped de headliner van een memorial in Griekenland voor Ian Stuart Donaldson, zanger van Screwdriver en oprichter van het neonazistische netwerk Blood and Honour (foto 2).

PERNETINENTE VRAGEN

2012-02-08T00:38:02+01:00

Begin vorige maand publiceerden we hier een citaat van Thierry Vanroy (Nieuw-Solidaristisch Alternatief, N-SA). Thierry Vanroy nam afscheid van de Vlaamse Beweging. Uit zijn reactie op de reacties onthouden we dat Thierry Vanroy sinds eind 2010 terug lid is van het VB in het Limburgse Heusden-Zolder. “Voor mij is Vlaams Belang geen Vlaamse beweging, maar een structuur met belangengroepen”, legt Thierry Vanroy uit. Bruno Valkeniers zal het graag horen. Thierry Vanroy vindt islamofobie daarenboven misplaatst. Het Vlaams Belang is en blijft een huis met veel kamers. Wie wél met zijn twee voeten in de Vlaamse Beweging staat, is Yves Pernet (foto): bestuurslid van Voorpost kring Antwerpen, hoofdredacteur van RechtsActueel en actief of actief geweest in nogal wat Vlaamse verenigingen (VNJ, Vlaamse Volksbeweging…). Thierry Vanroy zette Yves Pernet op weg voor zijn jongste denkwerk. Pernet kent Vanroy uit zijn periode bij de NSV.

In een onlangs geuite hartenkreet neemt Yves Pernet afstand van zowat alles wat gangbaar is in de Vlaamse Beweging. Ergernissen zoals gedeeld door velen, zoals geuit door weinigen. Zijn 3 400 woorden samengevat in een 150-tal komt het erop neer dat Yves Pernet, katholiek zijnde, geen problemen heeft met heidenen, toch niet bepaalde heidenen; hij vooraf wil weten wat het onafhankelijke Vlaanderen hem brengt; er geen historische basis is om te spreken over een ‘Vlaams volk’; volksdans- en zangavonden kunnen leuk zijn, maar brengen Vlaanderen niet dichter bij de onafhankelijkheid; opdelingen als Walen zijn Romanen en Vlamingen Germanen hebben geen waarde; “Makakken buiten” slaagt slechts als er in het land van wie men 'terug' wenst een grotere welvaart is; Pernet bedankt voor een politiestaat, het beleid moet anders; relaties met mensen van vreemde origine moeten kunnen, de kinderen daaruit zijn 100 % Vlamingen; de islam is slechts een bedreiging in de mate onze eigen cultuur niet sterk genoeg is; er zijn Vlamingen die meer het etiket 'makak' verdienen dan vele Marokkanen; over de hoofddoek wordt geleuterd; en er zijn schandaliger, maar in de Vlaamse Beweging onbesproken, transfers dan die naar Wallonië.

Als nieuwbakken lid van de NSV deed Yves Pernet Fidel Castro af als een “vuile linkse”. Intussen heeft hij voor het voormalig Cubaans staatshoofd meer respect dan voor om het even welke Amerikaanse president. Nou moe, stof voor een debat zou je denken. En vergis je niet: een communist zal Yves Pernet nooit worden, hij blijft een rechtse rakker. Maar zijn reeds meer dan twee weken oude tekst ontlokt nauwelijks reacties. Het helpt natuurlijk niet als je je tekst plaatst op je persoonlijke blog, waar het vorige artikel dateert van 23 januari 2010. Eén jaar geleden, dus. Waarom was hier geen plaats voor bij RechtsActueel dat toch pretendeert “jong, rechts en vernieuwend” te zijn? Dat het N-SA vorige zondag de tekst van Pernet op haar website plaatste, is voor VB'ers ook al niet bevorderlijk om de tekst van Pernet au serieux te nemen. Maar toch, dit verdient aandacht. Niet dat het met het N-SA beter loopt, maar Pieter Van Damme (ex-lid van het VB-regiobestuur in Brugge, intussen N-SA’er) heeft gelijk: “De klassieke Vlaamse Beweging is de gevangene van haar eigen conservatisme.”

VB’ER ROEPT OP DE KATHOLIEKE VB’ERS TE STEUNEN

2012-02-07T16:12:03+01:00

In een debat voorbije zondag op de Antwerpse regionale televisiezender ATV kondigde VB’er Philippe Van der Sande (foto 1) aan de beweging ‘Christenunie’ op te richten die een stemadvies gaat geven bij de gemeenteraadsverkiezingen later dit jaar. In het bijzonder wordt gemikt op “het deel van de achterban van de CD&V dat het onaanvaardbaar vindt dat hun mandatarissen, wegens de postjes, op de islamo-socialistische lijst van Patrick Janssens zijn gaan staan.” Christenunie zou oproepen om voor sommige VB’ers te stemmen, eventueel voor sommige N-VA’ers.

Aanleiding voor het debat was het ultrakatholiek protest tegen de opvoering van On the concept of the face, regarding the son of God van Romeo Castellucci. Antwerps schepen voor cultuur én praktiserend katholiek Philip Heylen heeft het toneelstuk gezien en verdedigt de artistieke vrijheid om het toneelstuk op te voeren. VB-fractieleider in de Antwerpse OCMW-raad en perswoordvoerder van Filip Dewinter Philippe Van der Sande heeft het toneelstuk niet gezien en verdedigt het protest tegen de opvoering. Geheel in de lijn van andere kruisvaarders met een bruine achtergrond zoals Alain Escada. Intussen heeft overigens ook de Antwerpse bisschop Johan Bonny de voorstelling gezien. Hij hield een positieve indruk over van het toneelstuk en de makers. Philippe Van der Sande begon het debat op ATV met de mededeling dat hij er niet zat als VB’er (“Het VB is een niet-confessionele partij.”) maar binnen de kortst mogelijke tijd haalde Van der Sande uit naar de CD&V’ers die samen met de SP.a’ers van Patrick Janssens op één lijst naar de gemeenteraadsverkiezingen trekken. “De islamo-socialistische lijst van Patrick Janssens.” Tenzij CD&V’er Marc Van Peel intussen moslim is geworden, is anders nog geen naam van een moslim bekend die op de lijst zou staan.

Bij het VB gebeurt zelden iets dat niet vooraf doorgepraat is, en het idee van de Christenunie was dan ook vooraf met Filip Dewinter besproken. Eerder startte Philippe Van der Sande, onder andere samen met Tanguy Veys, met de ‘Beweging voor Christelijke Solidariteit’ die een laatste keer het nieuws haalde door aartsbisschop Léonard te steunen voor enkele bekritiseerde uitspraken over homo’s en aids. Onlangs is Philippe Van der Sande ook gestart met een cursus waarin hij mensen gedurende tien sessies uitlegt wat het ware geloof inhoudt. Philippe Van der Sande (in Gazet van Antwerpen): “Dat gaat over God de Vader, de Zoon en de Heilige Geest. Over bidden. Hoe je dat doet en waarom. Veel zogenaamde christenen, die je nu terugvindt bij KAJ of ACW, zijn dat vergeten. In feite zijn dat socialisten, zonder dat ze dat zelf beseffen.” Alhoewel het weinig christelijk is, speelt Philippe Van der Sande wel meer de man dan de bal. Tijdens het ATV-debat zondag haalde Van der Sande er de in oktober overleden vader van Philip Heylen bij. Wat Philip Heylen ervan zou vinden als de Christusfiguur op het toneel zou vervangen worden door zijn overleden vader? “Want voor mij is Christus òòk een vader.”

Philip Heylen wil over het betrekken van privé-zaken in de politiek een gesprek met Filip Dewinter. Die liet weten open te staan voor een gesprek, maar er niet aan te denken excuses aan te bieden. Dewinter maakt zich anders niet sympathiek met zijn perswoordvoerder. Met zijn Christenunie gaat die zeggen welke goede katholieken op welke lijsten gesteund kunnen worden, maar daar kan natuurlijk geen steun bij zijn voor ketters als Filip Dewinter en Anke Van dermeersch, de nummers 1 en 2 van de VB-lijst in Antwerpen. Een geluk bij een ongeluk is dat er geen grote stemmenverschuivingen moeten verwacht worden met de Christenunie. Bij de gemeenteraadsverkiezingen in 1994 pakte ex-CVP’er Jos Mees in Antwerpen uit met de ‘Christelijke Volksbeweging’. Jos Mees (foto 2) was een populaire figuur – onder andere door zijn Dag van de Vriendschap die hij jaarlijks organiseerde samen met de onlangs overleden Bond Zonder Naam’er Phil Bosmans – maar haalde met Christelijke Volksbeweging amper 5 000 stemmen, 1,7 % van de stemmen. We zijn intussen 18 jaar later. Het merendeel van Mees’ kiezers is intussen overleden, en het bestuur van KVHV-Antwerpen zou sowieso voor katholieke VB'ers stemmen. So what ?

AN-SOFIE DEWINTER IS 'HOT'

2012-02-11T00:29:21+01:00

Het was me een weekje qua bezoekersaantallen op deze blog. Doorgaans trekken we op maandag de meeste bezoekers, en vorige maandag was er een – zeggen anderen ons toch – best interessant artikel over de film Die Kriegerin. Dinsdag werd over het bezoekersaantal van maandag gegaan: het artikel over “waarnemend VNV-leider Francken” trok extra bezoekers door het op Facebook forwarden ter linker- en ter rechterzijde (onder andere door een parlementair medewerker van het VB). Donderdag werd het weekrecord alweer doorbroken, en hoe. Niet voor ons zowel informatief als amusant artikel over Hongarije. Neen, men was massaal aan het googelen op ‘An-Sofie Dewinter’ en kwam daarbij onder andere uit op dit en dit ouder artikel op deze blog.

Vrijdag ging het googelen naar An-Sofie Dewinter (foto) verder, en kwam men onder andere uit op ons artikel van die dag. Een nieuwe piek qua bezoekersaantallen. De gekte kwam in de buurt van die keer anderhalf jaar geleden dat op enkele Nederlandse websites een foto verscheen van ‘Foxxy Angel’ aka Angela de Vos die in aanwezigheid van honderden discotheekgangers een Afrikaan pijpt. De Nederlanders leerden dat Angela de Vos op deze blog in onverdachte tijden reeds gesignaleerd werd als rechtsextremiste die zich voor seks aanbood. Dat ze voor een pijpwedstrijd in die Zaandamse discotheek zich niet inhield voor een Afrikaan vond menigeen nogal kras, te meer ze “nogal wat geschiedenislessen (schijnt) gemist te hebben op school”.

De stunt van vader en dochter Dewinter leverde televisiebeelden op bij VTM, overgenomen door De Standaard online, tot bij het Arabische Alhurra tv. Ook bij Reyers Laat mocht An-Sofie Dewinter langsgaan, wat evenwel niet meer opleverde dan beelden bij het interview dat donderdagochtend in Het Laatste Nieuws stond. De meerwaarde voor de Canvas-kijker hebben we niet gevonden. Of An-Sofie Dewinter écht denkt dat de paar een boerka dragende vrouwen hun kledij nu over de haag gaan gooien? Of ze niet een vrouwbeeld promoot waar de meeste vrouwen in bikini niet toe komen? Waarom de ‘Vrouwen tegen islamisering’-campagne van start moet gaan met een rechts-extremistische meeting in het Sint-Felixpakhuis (!) in Antwerpen? Het werd allemaal niet gevraagd.

An-Sofie Dewinter is ‘hot’, en vrijdagnamiddag verstuurde Philippe Van der Sande, perswoordvoerder van Filip Dewinter, dan ook een uitnodiging voor een “Fotosessie voor de pers”. Zaterdagnamiddag was de nieuwjaarsreceptie van het VB-Merksem gepland en Filip Dewinter zou er aanwezig zijn “met zijn dochters An-Sofie, die geposeerd heeft voor de affiche van ‘Vrouwen tegen islamisering’, en Karolien, die de Merksemse districtsraadslijst van het Vlaams Belang zal duwen.” De geïnteresseerde persfotografen werden gevraagd “om van deze fotosessie gebruik te maken indien ze foto’s willen van An-Sofie en/of Karolien (al dan niet met hun vader)”. Wordt vervolgd in de boekskes en de kranten, websites en televisieprogramma’s die ermee willen concurreren.

VOORPOST HERDENKT WIES MOENS

2012-02-05T09:10:35+01:00

Vandaag is het precies dertig jaar geleden dat de voor collaboratie met de nazi’s ter dood veroordeelde Wies Moens is overleden. Voorpost brengt deze zondag hulde aan de man (foto).

De in 1898 in Dendermonde geboren Vlaamse letterkundige Wies Moens studeerde tijdens de laatste twee jaren van de Eerste Wereldoorlog Germaanse filologie aan de vernederlandste Universiteit Gent. Wies Moens is er actief in de Vlaamse Beweging en wordt na de Eerste Wereldoorlog tot een gevangenisstraf veroordeeld wegens zijn rol als activist. De Vereniging van Vlaamse letterkundigen verzoekt om zijn vrijlating, en Vlaamse intellectuelen stuurt een petitie rond. In maart 1921 wordt Wies Moens vrijgelaten. Aanvankelijk koestert Wies Moens waarden als internationale solidariteit, pacifisme, religieuze waarden en sociale gelijkheid. Wies Moens’ ijveren voor de Grootnederlandse gedachte gaat gepaard met een groeiende voorkeur voor een fascistische levenshouding, waardoor zijn latere ‘verzen’ verworden tot politieke pamfletten.

Bij de verkiezingen in 1929 is Wies Moens kandidaat bij het Vlaamsche Front, maar hij geraakt niet verkozen. Daarop richt Wies Moens samen met Staf de Clercq het rechts-radicale tot fascistische Vlaams Nationaal Verbond (VNV) op, en in 1931 is Wies Moens samen met Joris Van Severen één van der oprichters van het fascistische Verbond van Dietse Nationaal-Solidaristen (Verdinaso). In 1934 stapt Moens uit het Verdinaso omdat die ook Walen en Luxemburgers wil opnemen in haar rangen. Tijdens de Tweede Wereldoorlog wordt Wies Moens directeur van de nationaalsocialistische Zender Brussel. In 1943 dient hij zijn ontslag in omdat de zender steeds meer onder invloed komt van de Algemeene SS-Vlaanderen en van DeVlag. In 1947 wordt Wies Moens bij verstek veroordeeld wegens collaboratie met nazi-Duitsland. Hij vlucht weg naar Nederlands Limburg waar hij de rest van zijn leven doorbrengt. Wies Moens’ huwelijk blijft kinderloos en hij zorgt dan maar voor twee peetkinderen. Eén van hen is… Marijke Dillen, VB-politica en dochter van VB-stichter Karel Dillen.

In 1983 wordt het Vormingsinstituut Wies Moens opgericht met als doel: “vorming in de lijn van het gedachtengoed van Wies Moens”. Contactpersoon en auteur van meerdere publicaties over Wies Moens is Edwin Truyens (57 j.). Edwin Truyens stond mee aan de wieg van zowel de Nationalistisch Studentenvereniging (NSV) als van het Vlaams Blok (interview). Vandaag wordt Wies Moens herdacht op een activiteit van Voorpost in Dendermonde. De lokale komiek Björn Roose geeft een inleiding, Henk Van de Graaf van Voorpos Suid-Afrika brengt een groet, en dan is het de beurt aan Edwin Truyens om te vertellen over ‘Leven, werken en nalatenschap van Wies Moens’. Sabine Torfs begeleidt de aanwezigen met haar trekzak bij de samenzang. Het zaaltje waar de herdenking georganiseerd wordt, biedt plaats voor honderdvijftig mensen. Gastheer Björn Roose hoopt dat het zaaltje toch minstens voor de helft gevuld geraakt.

HUGO COVELIERS: VLOTT GEKAPSEISD

2012-02-04T00:30:26+01:00

Bij de voorstelling van de VB-kandidaten voor de districtsraadsverkiezingen in Antwerpen maakte Filip Dewinter bekend dat Hugo Coveliers eind dit jaar uit de actieve politiek stapt. Als advocaat wil Coveliers nog een paar jaren doorgaan, maar de actieve politiek houdt hij voor bezien. Het VB presenteert zich dan ook in oktober zonder het donkerblauw aanhangsel VLOTT.

Hugo Coveliers begon zijn politieke carrière bij de Volksunie, waar hij aanvankelijk tot de linkervleugel behoorde. In 1985 werd Hugo Coveliers voor de Volksunie voor het eerst verkozen als parlementslid. Hij werd secretaris van de ‘Bijzondere onderzoekscommissie belast met het onderzoek naar de manier waarop banditisme en terrorisme in België wordt bestreden’, de Bende van Nijvel-commissie (1988 - 1990). In 1993 stapte Hugo Coveliers over naar de VLD. Hij volgde daarmee het voorbeeld van andere VU’ers (Bart Somers, Jaak Gabriëls...). Hugo Coveliers wordt als senator verkozen op een VLD-lijst en zal zelfs de VLD-fractie in de Senaat leiden. Tijdens de paars-groene en paarse regering onder leiding van VLD’er Guy Verhofstadt (1999 - 2008) wordt Coveliers hoe langer hoe meer een stoorzender voor de partijtop. In 2004, na de Visa-crisis in Antwerpen, wordt hij door de VLD naar voren geschoven als nieuwe Antwerpse burgemeester, maar niemand wil hem. Hugo Coveliers neemt vaak rechtsere, hardere standpunten in dan de VLD-partijtop. Coveliers botste vooral met huidig Eurocommissaris Karel De Gucht, door Coveliers omschreven als een “Albanese maffiabaas”. In 2005 wordt Coveliers uit de VLD gezet, in de woorden van toenmalig partijvoorzitter Bart Somers wegens “het permanent beschadigen van de partij, het manifest negeren van de partijtucht, het pleiten voor een samenwerking met een partij die doelstellingen nastreeft die strijdig zijn met de Universele Rechten van de Mensen en het aankondigen om met een eigen lijst op te komen”.

Die eigen lijst wordt VLOTT, wat staat voor Vlaams, Liberaal, Onafhankelijk, Tolerant en Transparant. Veel onafhankelijkheid, tolerantie en transparantie hebben we echter nooit gezien bij VLOTT. VLOTT wordt bij de gemeenteraadsverkiezingen in 2006 op sleeptouw genomen door het Vlaams Belang. Voor Filip Dewinter is het kartel Vlaams Belang-VLOTT het voor het eerst doorbreken van het cordon sanitaire. Anderen menen dat VLOTT grotendeels door het VB gefinancierd werd om de stemmen vanuit de donkerblauwe achterban van Hugo Coveliers bij die van het VB te kunnen tellen. Nu Coveliers niet meer opkomt bij verkiezingen ziet Dewinter trouwens geen heil meer in een kartel VB-VLOTT. In 2007 wordt Hugo Coveliers als senator verkozen op een VB-lijst. In 2010 geraakt hij niet meer verkozen. Het gaat intussen van kwaad tot erger met Coveliers. In 2010 prees Hugo Coveliers het obscure Scientology.

Sinds 2007 is Hugo Coveliers Antwerps gemeenteraadslid. Zijn voornaamste bijdrage in de gemeenteraad is burgemeester Patrick Janssens consequent “president” te noemen, en hemel en hel te bewegen om Tuur Ceuppens, kabinetsadviseur van toen nog Open VLD-schepen Ludo Van Campenhout, te beschuldigen van corruptie. Door de heisa die Coveliers over de zaak maakte, schorste het Antwerps stadsbestuur Ceuppens als ambtenaar. Omdat hij zo zonder inkomen geraakte nam Ceuppens ontslag als ambtenaar en ging hij aan de slag in de privé-sector. In december 2010 werd Tuur Ceuppens in eerste aanleg door de rechtbank vrijgesproken van alle beschuldigingen, in december 2011 werd hij door het hof van beroep opnieuw vrijgesproken. Een excuus voor het leed dat hij onterecht heeft aangedaan, hebben we nooit gehoord van Hugo Coveliers.

Hugo Coveliers is lid van de Vlaams-nationalistische serviceclub Marnixring. Toen in oktober vorig jaar de Marnixring Lieven Gevaert samen met het KVHV-Antwerpen in Antwerpen een lezing inrichtte met de Britse cultuurfilosoof Theodore Dalrymple was Coveliers één van de enthousiase luisteraars. Vanavond mag Hugo Coveliers het zelf uitleggen. Hij wordt als spreker aangekondigd op een Breughelavond van het VB-Wilrijk. Ook Filip Dewinter en Anke Van dermeersch zullen er vanavond het woord nemen. En als jou dat nog niet overtuigt om er naartoe te gaan: met een tombola kan je er een LED-TV winnen. Allen daarheen.

NIEUWE VB-CAMPAGNE TEGEN DE 'ISLAMISERING'

2012-02-05T09:01:17+01:00

Nog maar vorige maandag vonden wij in onze brievenbus een Vlaams Belang-folder over Hoe overleven in een islamitische samenleving?, of daar wordt al het volgend Vlaams Belang-initiatief tegen de ‘islamisering’ aangekondigd. Het Vlaams Belang pakt de komende dagen uit met een jonge vrouw die uitdagend poseert in een open nikab en bikini, de borsten ‘goed gevuld’ (foto). Het fotomodel is… An-Sofie Dewinter, dochter van.

Het is niet de eerste keer dat An-Sofie Dewinter poseert voor een Vlaams Belang-campagne. In december 2007 was ze al eens op een ‘vakbonds’affiche te zien onder de slogan "Baas in eigen hoofd". Maar toen hield ze zedig haar kleren aan. "Poseren vind ik leuk. Maar niet in bikini of lingerie. Dat zal ik nooit doen", noteerde Het Laatste Nieuws toen uit haar mond. Maar het kan verkeren. "Dit gaat mij écht om het statement", zegt An-Sofie Dewinter nu aan Het Laatste Nieuws. Voor een campagne ‘Islam of vrijheid’ werd gezocht voor het grootst mogelijk contrast met een boerka. En dat is naakt. "Maar zover gingen we het nu ook weer niet drijven”, zegt An-Sofie Dewinter. “Dus is het een bikini geworden. Ik herinner me inderdaad nog dat ik ooit gezegd heb dat ik zoiets nooit zou doen. Maar ik wilde het nu per se wel, omdat de campagne naadloos aansluit bij hoe ik over de hele problematiek denk. Als vrouwen moeten we kiezen: vrijheid of islam." Wil iemand eens aan Alexandra Colen vragen wat zij vindt van dergelijke manier van campagne voeren?

De foto van An-Sofie Dewinter past in een campagne van ‘Vrouwen tegen islamisering' die begin volgende maand gelanceerd wordt. An-Sofie Dewinter: "We hadden het er thuis aan tafel over en ik heb mezelf voorgesteld. Ik doe dit graag. Voor het achterliggende idee én om papa te steunen. De risico's en de kritiek schrikken me niet af. Op dat gebied heb ik alles al gehad. Tot doodsbedreigingen toe. Een mens leert daar mee leven." Pour la petite histoire: An-Sofie Dewinter studeert momenteel Marketing aan de Karel de Grote-hogeschool in Antwerpen. De mening van haar vriend heeft ze niet gevraagd voor de fotoshoot. Hij werd pas ingelicht toen alles al ingeblikt was. Naar verluidt vond hij de foto "schoon". An-Sofie Dewinter (20 j.) zegt geen enkele ambitie te koesteren om haar vader (49 j.) in de actieve politiek op te volgen. Ze is ‘gewoon’ lid van de Vlaams Belang Jongeren en van het Vlaams Belang. "Maar ondertussen heb ik geleerd om nooit nooit te zeggen", nuanceert An-Sofie Dewinter nu. "Kijk maar naar mijn dure bikini-eed van enkele jaren geleden."

Dewinters oudste dochter Karolien (23 j.), intussen zes maanden zwanger, zet dit jaar wel haar eerste stappen op het politieke toneel. Ze zal de VB-lijst duwen bij de districtsraadsverkiezingen in Merksem. Dewinters jongste dochter, Veroniek, is nog maar 17 jaar oud. Van haar zijn geen politieke ambities of sidekicks naast haar vader bekend, buiten het telkens weer aan de hand van haar vader meegenomen worden naar de stemlokalen bij verkiezingen. De ‘Vrouwen tegen islamisering’-campagne wordt dinsdag 6 maart op gang getrokken met een meeting en voorstelling van het boek van Anke Van dermeersch Hoer noch slavin. De voormalige Miss België krijgt op de meeting aan haar zijde vertegenwoordigers van rechtsextremistische partijen uit Frankrijk (het FN), Oostenrijk (FPÖ), Duitsland (Pro Deutschland), Groot-Brittanië (waarschijnlijk de BNP) en Zuid-Afrika (mogelijk de Vrijheidspartij).

Plaats van het gebeuren is het Felixpakhuis, schuin tegenover het Museum aan de Stroom (MAS) in Antwerpen. Een zaak die tot nu toe een neutraal imago had. Het is een café-restaurant met een zaal die privé uitgebaat wordt, maar huist in een stadsgebouw waarvan de hoofdgebruiker het Stadsarchief is. Hoort zo’n zaak/gebouw niet politieke neutraliteit uit te stralen? Toen Sharia4Belgium twee jaar geleden zonder voorafgaande afspraak in een stadsgebouw in Borgerhout een persconferentie organiseerde, rees daartegen protest vanwege het Vlaams Belang en zei burgemeester Patrick Janssens “dat zulke bijeenkomsten niet kunnen in gebouwen die mede betaald worden door overheidssubsidies”. Geldt dit dan ook niet voor andere extremisten?

HONGARIJE: BIJ DE HONDEN AF

2012-02-02T07:11:26+01:00

We hebben er nog geen aandacht aan besteed, maar het zal de lezers van AFF/Verzet niet onbekend zijn dat in Hongarije met premier Victor Orban zich een rechts-nationalistisch en autoritair regime genesteld heeft. Voor het VB is er niets aan de hand en is de reactie van Guy Verhofstadt, en bij uitbreiding het hele Europese Parlement, overdreven. Een artikel van het webzine voor internationale politiek Uitpers geeft echter te denken.

Freddy De Pauw (ex-De Standaard) wijst erop dat het de Europese Commissie hoog moet zitten als voorzitter José Barroso aanmaningen stuurt naar Victor Orban, terwijl beiden toch behoren tot dezelfde Europese Volkspartij (EVP) van Wilfried Martens. Barroso staat niet alleen. Op 23 december 2011 stuurde de Amerikaanse minister voor Buitenlandse Zaken Hillary Clinton een lange brief naar Victor Orban waarin ze haar wrevel uitte over de gerechtelijke autonomie die de facto ingeperkt wordt, de beperkingen aan de persvrijheid en het einde aan de scheiding tussen kerk en staat. Het gaat economisch zeer slecht in Hongarije, maar Victor Orban heeft duidelijk andere prioriteiten. De media worden geacht zich ‘patriottisch’ te gedragen, met als gevolg mensen die ontslaan worden en camera’s die de andere kant op kijken als op 2 januari bijna 100 000 mensen betogen tegen de regering-Orban. Ook in de culturele wereld wordt het ‘patriottisme’ opgelegd. Aan het hoofd van theater en opera worden notoire uiterst rechtse figuren benoemd, uitgesproken antisemitisch.

De wettenwoede van de nieuwe regering is ridicuul en pijnlijk. Voor dakloosheid kan je een boete tot 480 euro of twee maanden gevangenisstraf krijgen. Op drie weken tijd werden in Boedapest 271 mensen opgepakt omdat ze in vuilnisbakken snuffelden. De pensioenleeftijd van magistraten werd drastisch verlaagd… kwestie nieuwe, regimegetrouwe rechters te kunnen benoemen. De bevoegdheid van het Hooggerechtshof werd gevoelig ingeperkt, vooral om de geldigheid van nieuwe wetten amper of niet te kunnen controleren. De kieswet werd herschreven zodat de grootste partij met een derde van de stemmen meteen tweederde van de parlementszetels krijgt. En zoals dat gewoonlijk gaat met verrechtsing: het is niet Victor Orbans partij Fidesz die met zo’n programma de wind in de zeilen krijgt, maar het nog rechtsere Jobbik.

Tot wat het ‘patriottisme’ leidt, blijkt uit de hondentaks die ingevoerd werd. In ons land is de hondentaks afgeschaft; in Hongarije is de hondentaks nu ingevoerd. Voor vreemde rassen; niet voor “zuivere Hongaarse rassen”. Het is echter niet zo eenvoudig om te bepalen wat een “zuiver Hongaars hondenras” is, honden die de Hongaren vanuit de steppen van Centraal-Azië naar hun huidig land begeleid hebben. Op de lijst taksvrije honden staat ook de Vizsla (foto), een ras ontstaan uit kruisingen met een Turkse scheper en dus niet honderd percent raszuiver. Een aantal nationalisten ligt het zwaar op de maag dat de Vizsla taksvrij is.

Wacht ons hetzelfde bij toenemend succes van de V-partijen? De studiedienst van hondenkapsalon Nelly vond alvast veertien Belgische hondenrassen. Andere bronnen spreken van zestien Belgische hondenrassen, maar daarmee zijn we er natuurlijk nog niet. Met een N-VA/VB-regering moeten we dat uitzuiveren tot de Vlaamse hondenrassen. De Sint-Hubertushond valt dus af, de Mechelse herder behouden we. De Bichon Frisé krijgt misschien het voordeel van de twijfel omwille van zijn Vlaamse naam (“Krulharig Leeuwtje”). De Bouvier des Flandres wordt aanzien als een Vlaamse hond, spijts de Franstalige naam en alhoewel de voorzitter en secretaris van de club van de Bouvier des Flandres beiden Walen zijn. Vanzelfsprekend zal nu snel een Vlaamse club van de Bouvier des Flandres opgericht worden. Onder een N-VA/VB-regering zullen de Vlaamse honden vrijgesteld blijven van hondentaks. Voor de andere honden wordt de hondentaks terug ingevoerd. Het geld voor de Vlaamse staat moet van ergens komen! Ook al leidt dit tot nadelige gevolgen in eigen kring. Filip Dewinter zal dus hondentaks moeten betalen voor zijn Duitse scheper Ako (1, 2).

Intimi verzekeren ons dat Filip Dewinter die hondentaks voor het heil van de Vlaamse staat evenwel met de glimlach zal betalen. Daarvoor is Filip te gehecht aan zijn Duitse scheper.

"GA KRAAG GINNEN APPEL VA MAA !"

2012-02-07T08:55:21+01:00

Het Laatste Nieuws titelde gisteren op haar voorpagina: Land niet plat. Bij Het Nieuwsblad was het niet anders: Bonden krijgen land niet plat. En ze hebben groot gelijk. Het bewijs? Maandag stopte een postbode behalve de gebruikelijke Aldi-folder ook nog een VB-pamflet Hoe overleven in een islamitische samenleving? in onze brievenbus. (Foto: Illustratie die door VB-Vlaams Parlementslid Chris Janssens verspreid werd. Grotere versie.)

Je kon er gif op nemen: al wie zich de voorbije dagen hysterisch tegen de staking op 30 januari had gekeerd, zou er als de eerste bij zijn om te melden dat de staking geen succes was. Dat de staking niet minder geslaagd is als voorgaande algemene stakingen, niemand van de tegenstanders die het opmerkte. Hun historisch besef gaat niet verder dan de jongste tweet. Poseerde Filip Dewinter bij de staking op donderdag 22 december 2011 nog voor een foto met twee werkwilligen van de reinigingsdienst, deze keer kwam Filip Dewinter niet verder dan het afgezaagde Verlengd weekendje voor de vakbondsmilitanten. Waarom zijn stakingen altijd op maandag of vrijdag? Zo kan ik het ook. Voor vakbondsmilitanten zijn stakingsdagen anders wel dubbele corvee: én geen loon, én voor dag en dauw op om piket te staan. Het is dus wel iets anders dan Dewinter het voorstelt.

De staking maandag ging gepaard met enkele originele acties. Bij een Antwerps bedrijf kon wie toch ging werken met zelfklevers laten weten of men akkoord ging met de regeringsmaatregelen dan wel niet akkoord was maar om allerhande redenen toch ging werken. We zagen slechts één zelfklever akkoord-met-de-regeringsmaatregelen. In een school in Kapellen werden de normale lessen vervangen door lessen… over de staking. De scholieren leerden heel wat bij, zo getuigden ze. Elders werden appels verdeeld aan wie met zijn auto in een filterblokkade terecht kwam. Gerolf Annemans had de pech om in één van die filterblokkades terecht te komen. Blijkbaar in het Antwerpse want Annemans kreeg naar eigen zeggen te horen: “Ga kraag ginnen appel va maa!” (“Gij krijgt geen appel van mij!”). Een ABVV’er had Gerolf Annemans herkend en het VB-kopstuk moest het daarom zonder appel stellen.

En dan waren er nog de militanten van de Vlaamse Solidaire Vakbond (VSV) die in heel het land flitspalenstakingsacties zouden organiseren. Uiteindelijk werd één actie opgezet aan de ring in Lier, wat zorgde voor een Belga-bericht dat overgenomen werd door Knack- en Trends-online en voor een regionale bladzijde van Het Nieuwsblad. Merkwaardig aan dat Belga-bericht is dat daarin sprake is van “een tiental vakbondsleden”, terwijl op alle foto’s die van de actie bekend zijn slechts zes mensen te zien zijn: Willem Vermeulen, Ann Spitaels, Luc Vermeulen, Bert Deckers, Rob Verreycken en Wim De Winter. Die laatste vier zijn allen VB-personeelsleden. In tegenstelling tot de honderdduizenden stakers maandag moesten zij voor hun actie geen loonverlies lijden. Dat is het verschil tussen de echte en de zogenaamde vakbondsmilitanten.

"WAARNEMEND VNV-LEIDER FRANCKEN" MAILT

2012-01-31T00:37:51+01:00

In Humo deze week een pak interessante artikels, zoals babyboomers over generatie Y bijvoorbeeld. Naar aanleiding van een paar mails die minister Philippe Muyters in moeilijkheden bracht, ging Humo ook nog eens langs bij Bas Luyten, voormalig voorzitter van de N-VA -jongeren en ex-medewerker van Vlaams Parlementsvoorzitter Jan Peumans.

Bas Luyten signaleerde eerder al een clubje binnen de N-VA die zich de Vlaamse Nationale Vrienden noemt, VNV dus zoals dat andere VNV. Bas Luyten: “Onder elkaar geven ze lucht aan hun homohaat, hun racisme en hun diepe afkeer van alles wat neigt naar links. Ook de meer linkse elementen binnen de N-VA moeten eraan geloven.” Wie maakt deel uit van die VNV? "Liesbeth Homans, Theo Francken, Karl Vanlouwe, Guy Uyttersprot, Joachim Pohlmann – dat soort mensen.” Bas Luyten nu in Humo: “Mensen met grote kwaliteiten hebben vaak ook grote gebreken. Theo Francken (foto 1, Kamerlid en volgens het VB iemand die vaak haar wetsvoorstellen kopiëert om ze licht gewijzigd als een eigen wetsvoorstel in te dienen, nvdr.) is daar een uitmuntend voorbeeld van. (…) Zijn gedrag buiten de politiek strookt niet met de normen en waarden van de partij. Dronken naar huis rijden bijvoorbeeld, als hij terugkeert van zijn wilde feestjes met de VNV, de Vlaams Nationale Vrienden binnen de N-VA.”

Wie haalt het in zijn hoofd een vriendengroepje binnen de N-VA een extreemrechtse afkorting te geven? Bas Luyten: "Die titel was een knipoog." Komaan, zeg: dat is geen knipoog. Dat is té beladen. "Interne humor van Vlaams-nationalisten zeker? Joachim Pohlman, Theo Francken, Karl Vanlouwe, Liesbeth Homans, ikzelf: wij kunnen om dat soort dingen lachen." “Er zitten zware racisten bij de VNV, dat zal ik niet ontkennen. Karl Vanlouwe (foto 2, gecoöpteerd senator en IJzerwakeganger, nvdr.) bijvoorbeeld is een racist. Een degoutante racist. En dat komt op VNV-feestjes tot uiting, in de vorm van de gortigste uitspraken: ‘Je zou al die Marokkanen in Brussel beter buitensjotten.’” Op de keeper beschouwd kramen ze bij de N-VA dezelfde praat uit als bij het VB? “Een segment van de N-VA wel, ja. Karl Vanlouwe gaat niet voor de grap naar VNV-feestjes. Theo Francken ook niet. Theo Francken is heel alert, je kunt hem zelden op een foute uitspraak betrappen, tenzij op zo’n avond. Goed eten, goed drinken, Irish coffee en sigaren: daarna kwam het gelul eruit.” Volgens Bas Luyten heeft Bart De Wever op het punt gestaan om Francken buiten te gooien, maar na tussenkomst van Geert Bourgeois werd Theo Francken een paar weken later N-VA-lijsttrekker (in Leuven, nvdr.).

Karl Vanlouwe noch Theo Francken wensten tegenover Humo te reageren op de aantijgingen van Bas Luyten. Theo Francken wenste evenmin te reageren toen wij in augustus vorig jaar aankondigden aandacht te schenken aan het verhaal van Bas Luyten over de VNV-groep bij de N-VA. “Ik reageer niet op die onzin”, antwoordde Theo Francken ons. Vorige week circuleerden op Facebook evenwel twee mails van Theo Francken als “waarnemend VNV-leider Francken”: een mail van 28 juni 2007 waarin de VNV-club “naar jaarlijkse traditie” bijeengeroepen wordt, en een mail van 17 juli 2007 waarin aangedrongen wordt om in alle toonaarden te zwijgen over de VNV en “over alles wat tijdens de VNV-meetings gebeurt”. Met die nu opgedoken mails lijkt het toch niet allemaal “onzin” wat Bas Luyten vertelt over de VNV-cub bij de N-VA.

Bas Luyten excuseert zich in Humo uitgebreid over zijn domme uitspraak – in het kader van een discussie over Israël en de Palestijnse kwestie – dat Hitler zijn werk beter had afgemaakt. “Als het over die uitspraak gaat, heb ik spijt van elk woord. Dat meen ik uit de grond van mijn hart. Ik wil geen excuses zoeken, maar je moet die uitspraak wel in de juiste context plaatsen. Er was een hele discussie aan de gang over de problematiek Israël-Palestina, en die is compleet uit de hand gelopen. Het was een discussie over rabiateJoodse racisten. Uiteindelijk wilde ik alleen maar een paar van die mensen choqueren. (…) Het is absoluut onaanvaardbaar en volledig fout. Ik ben inmiddels zó verbrand dat ik het nu zonder enig probleem luidop zou kunnen toegeven als ik iets van die uitspraak meen. Maar dat is dus níét zo.”

DIE KRIEGERIN

2012-01-30T00:19:46+01:00

De Duitse regering heeft voorbije woensdag ingestemd met het voorstel een database aan te leggen met de gegevens van extreemrechtsen die bereid zijn geweld te gebruiken. Een paar dagen eerder was bekend geworden dat zowat 25 000 Duitsers lid zijn van een extreemrechtse organisatie, waarvan een 9 500 bereid zouden zijn geweld te gebruiken. Donderdag besloot de Duitse Bondsdag unaniem tot een parlementaire enquête naar de omgang van de politie en inlichtingendiensten met extreemrechts. Aanleiding is de Nationalsozialistische Untergrund (NSU) die tien jaar lang ongestoord kon moorden, bomaanslagen plegen en banken overvallen.

Het is puur toeval – want aan de film is meer dan twee jaar gewerkt – maar net nu is de film Die Kriegerin in Duitsland in roulatie gegaan (foto). Een film over een jonge vrouw die zich met hart en ziel in het neonazimilieu stort. David Wnendts, voor wie dit zijn speelfilmdebuut is, heeft voor zijn film uitvoerig gesproken met jonge vrouwen uit het neonazimilieu. Uit hun levensgeschiedenis heeft hij zijn hoofdpersonage Marisa samengesteld: een van agressie spetterende twintiger in neonazioutfit die even hard als haar kaalkoppige vrienden inhakt op allochtonen. Op de achtergrond spelen een foute opa en een depressieve moeder een rol. Het is een sterke film geworden, vooral dankzij de reeds voor haar acteren bekroonde Alina Levshin die met groot gemak het hele spectrum van haat, agressie en pijn, tot en met liefde, twijfel en mededogen op haar gezicht tovert. David Wnendt en Alina Levshin hopen dat de film veel discussie zal losmaken, en vooral ook op scholen zal worden vertoond en besproken.

In het neonazimilieu treden vrouwen hoe langer hoe zelfbewuster op. Ook in hun outfit ontwikkelen ze eigen stijlen. Zoals bijvoorbeeld de 'skingirls', die hun haar millimeteren, maar aan hun slapen en van achteren al dan niet geverfde slierten laten groeien. Ook ‘Marisa’ tooit zich met zo'n kapsel én met de nodige eenduidige tatoeages. Dat laatste maakt een verschil, want er zijn ook ‘skingirls’ die daarentegen antifascistisch zijn. De skingirls zijn ook maar een kleine subcultuur. Foto’s van betogingen laten een grote verscheidenheid aan neonazivrouwen zien. Vrouwen maken, volgens onderzoekster Rena Kenzo, inmiddels bijna twintig procent uit van de extreemrechtse scene in Duitsland. Het aandeel van vrouwen in gewelddelicten ligt lager. Volgens de politie is dat tussen de vijf en de tien procent. Er zijn nog veel vrouwen bij die zich tot hun traditionele rol van verzorger en moeder beperken. Maar steeds meer vrouwen vinden elkaar in aparte organisaties. Sommige groepen accepteren zelfs lesbische vrouwen, terwijl onder extreemrechtse mannen homoseksualiteit nog altijd taboe is en vooral agressie oproept. Vrouwen nemen ook steeds vaker organisatorische taken op zich. Gehuld in gewone kleding huren ze bijvoorbeeld zalen voor bijeenkomsten. Dat is ook wat Beate Zschäpe deed bij de NSU. Zij huurde de garage waar de politie later propagandamateriaal, wapens en explosieven ontdekte. Over haar verdere rol bij de NSU is nog niets bekend. Tweeënhalve maanden na haar aanhouding zwijgt ze nog steeds als een graf, wat er toch op wijst dat ze meer is dan een meelopertje.

Op het proces rond de Blood and Honour-groep genoemd naar haar tijdschrift Bloed - Bodem - Eer - Trouw (BBET) wees vorige maandag één van de advocaten van de verdediging er nog op dat onder de zeventien die voor de rechtbank gedagvaard zijn, geen enkele vrouw is. Vrouwen zouden een kalmerende invloed hebben, en een gevangenisstraf voor zijn cliënt zou dan ook contraproductief zijn. Uit andere getuigenissen blijkt dat vrouwen hun man verlaten hebben omdat hij zich met BBET en/of wapenhandel inliet. Waardoor de man helemaal op de dool ging. Vrouwen actief in Vlaamse extreemrechtse kringen, ze zijn er maar hun aandeel lijkt ons toch kleiner dan de twintig procent in Duitsland. Maar ze zijn er. Niet te beroerd om naar neonazibetogingen in Nederland en Duitsland te trekken, en klant te zijn van ISD Records. Het wordt Vlaanderen niet bespaard.

Trailer van Die Kriegerin.

OVER HET KAF EN HET KOREN, EN DE STAKING MORGEN

2012-01-29T09:04:36+01:00

Vanavond kijken ongetwijfeld weer meer dan anderhalf miljoen Vlamingen naar De Pappenheimers. Veertien dagen geleden was één van de vragen in de populaire kwis: “Over welke partij hebben we het als we zeggen dat met de afscheiding van de groep Belfort het kaf van het kaf gescheiden werd?” Het juiste antwoord was natuurlijk “Vlaams Belang” (VB). Gerolf Annemans schreef een boze brief over dat “kaf van het kaf”, maar veel aandacht kreeg het niet in de media.

De formulering van de vraag bij De Pappenheimers was terecht. Onder alle koren zit kaf, maar hoeveel koren is er bij het VB? De meningen lopen daarover uiteen, maar erg hoog worden de politici van het VB doorgaans toch niet ingeschat. En is er een fundamenteel verschil tussen de Belfortgroep rond Francis Van den Eynde en wie wel nog bij het VB is? Denken ze bijvoorbeeld over staken anders? Natuurlijk niet. Eind vorig jaar haalde Francis Van den Eynde de slogan Staken schaadt, werken baat nog eens boven, een slogan van “toen de partij nog die van Karel Dillen was en nog niet die van de jetset van Filip Dewinter en consoorten”. Maar ook “de jetset van Filip Dewinter en consoorten” is tegen stakingen. Bij het VB geeft men toe dat “er wel degelijk reden is tot ongerustheid over de regeringsplannen inzake pensioen, loopbaanduur…”, maar vindt men “dat de buitensporige schade die de drie vakbonden aanrichten erger is dan de kwaal”. Het is niet de ‘verdienste’ van het VB, maar we zijn inderdaad op een punt beland waarbij in de media de vakbonden meer ter discussie staan dan de banken die de crisis veroorzaakt hebben.

Vrijdag ging het VB op dat elan door en titelde het op haar website Vakbonden onder vuur. “We willen niet raken aan het fundamentele stakingsrecht, maar er bestaat natuurlijk ook zoiets als het recht op werken. En de meeste Vlamingen denken er ook zo over. 61 procent van de deelnemers aan de peiling wil het stakingsrecht aanpassen of inperken”, schrijft het VB naar aanleiding van enquêteresultaten die de voorpagina van Het Laatste Nieuws en verder alle kranten haalden. Maar die enquête rammelt langs alle kanten, weet Bart Meuleman. Hij is geen vakbondsman maar docent onderzoeksmethodologie van het Centrum voor Sociologisch Onderzoek aan de KU Leuven. Het is louter een internetenquête, geen representatief staal van de bevolking dat bevraagd werd; de vraag over het stakingsrecht is sturend, drie van de vier antwoordmogelijkheden gaan over het inperken van het stakingsrecht; de resultaten worden bovendien foutief gelezen, correcter is dat zeven op de tien géén grondige herziening van het stakingsrecht wil. De Morgen publiceerde deze correctie dit weekend in haar lezersrubriek, niet op haar Ten eerste-pagina waar donderdag het fout bericht gepubliceerd werd. De Standaard antwoordde de onderzoeker: “Wij kunnen uw bijdrage jammer genoeg niet publiceren”, want “de wetenschappelijkheid van de opiniepeiling is geen prioriteit in het debat”. Als de wetenschappelijkheid van de opiniepeiling niet ter discussie staat, dan toch minstens de objectiviteit van de media.

Volgens ander onderzoek heeft 49 % van de mensen vertrouwen in de vakbonden. Dat is net niet de helft van de mensen, maar het is nog altijd een pak meer dan het aantal mensen dat vertrouwen heeft in journalisten (37 %), bedrijfsleiders (32 %) en politici (17 %). Het betekent natuurlijk nog niet dat morgen 49 % van de arbeiders, bedienden en ambtenaren gaat staken, het betekent wel dat wat meer gevolg mag gegeven worden aan wat de vakbonden voorstellen (ABVV, ACV…) dan aan wat journalisten, bedrijfsleiders en politici voorschrijven.

MARINE LE PEN VERBIEDT HET FRONT NATIONAL

2012-01-28T00:15:59+01:00

Toegegeven, het klinkt wat vreemd in de oren. Maar het is wel realiteit. In België althans. Marine Le Pen (foto 1) verbiedt het Front National.

Marine Le Pen, vorig jaar op Noord-Koreaanse wijze ‘présidente’ geworden van het extreemrechtse Front National (FN) in Frankrijk, wil niets meer te maken hebben met het louche zootje ongeregeld dat in Brussel en Wallonië door het politieke leven gaat (wil gaan) als Front National (FN). Bij monde van haar advocaat kondigt Marine Le Pen zelfs gerechtelijke stappen aan tegen alles en iedereen die de ‘goede’ naam en faam van heur partij gebruikt zonder haar uitdrukkelijke toestemming. Ook buiten de landsgrenzen dus. Zo maakten een week geleden onze collega’s van RésistanceS bekend. Ongeveer rond deze tijd zouden de Belgische FN’ers iedere referentie naar de moederpartij offline moeten gehaald hebben. Los van de vraag of een dergelijk verbod zomaar eenzijdig kan opgelegd worden, is dit een zoveelste opdoffer van formaat voor extreemrechts bezuiden de taalgrens. Het Belgische equivalent van het FN (over)leeft er zowat bij gratie van de reputatie van de 'moederpartij' in Frankrijk. Meesurfen op het toenemende succes van Marine Le Pen zit er bijgevolg niet (meer) in.

Het Belgische FN verloor de voorbije jaren meer dan drie kwart van haar electorale aanhang en – na negentien jaar aanwezigheid in de parlementen die dit land rijk is – alle verkozenen op gewestelijk en federaal vlak. Een handvol gemeenteraadsleden blijft nog over. De klinisch dode partij dreigt nu ook haar naam, initialen en logo – de tricolore vlam – te verliezen. Die dramatische toestand dankt de partij uitsluitend aan zichzelf en de eindeloze reeks schandalen waarin de FN-kopstukken betrokken waren en zijn. In de voorbije jaren moesten meerdere FN-leiders zich voor de rechtbank verantwoorden voor racisme, negationisme, fraude, oplichting, geweldpleging, seksuele delicten en ander fraais. Met alle gevolgen en vooral dissidenties vandien. Van één FN is er eigenlijk al lang geen sprake meer. Au contraire. Sinds de jaren negentig bestaan er in België meerdere FN’s. Momenteel zijn er niet minder dan vier (!) politieke groeperingen die zichzelf omschrijven als het enige echte (Belgische) ‘Front National’. Een mens zou van minder in de war raken.

Eén van die vier FN’s, de groep die geleid wordt door voormalig FN-parlementslid Charles Pire, werd begin vorig jaar erkend door Marine Le Pen als dé Belgische afdeling van het Franse FN. Het FN van Pire probeerde een extreemrechtse hergroepering te realiseren in Franstalig België, met de uitdrukkelijke goedkeuring van Parijs in de achterzak. Na de eerste meeting(s) van het zogenaamde ‘herenigde FN’ zat het er echter weer bovenarms op. Het regende scheldpartijen en uitsluitingen. De bedoelde hergroepering leverde een ‘extra’ FN op, die de naam 'Solidarité Unitaire' kreeg. Het 'herenigde FN' werd in zeven haasten heropgericht door ontgoochelde FN’ers. Maar de schandaalgevoelgheid van heel wat FN-figuren, naast de links van het ‘herenigde FN’ met neonazigroeperingen, deden Marine Le Pen beslissen haar steun op te zeggen. Marine Le Pen wil af van alles wat haar familievriendelijke imago zou kunnen bezoedelen. Exit ‘herenigd FN’ dus.

Het FN geleid door Patrick Cockriamont (links op foto 2, samen met Filip Dewinter), in een vorig leven ook al FN-parlementslid, wil zich omdopen tot ‘Démocratie Nationale’ om zo, en naar eigen zeggen, “de nationalistische strijd” verder te zetten. Een vzw met dezelfde naam werd vorig jaar al opgericht om de nieuwe partij te runnen. We zijn benieuwd. FN nr. 3, het FN waarin Brusselaar Salvatore Nicotra de lakens uitdeelt, heeft aangekondigd onverminderd de naam Front National, de initialen én het bijbehorende ‘vlammende’ logo te willen gebruiken. Daar komt dus geheid miserie van. Het vierde FN in de rij wordt geleid door Charles Petitjean uit Henegouwen (tweede van links op foto 2). De voorzitter, ook al een voormalig FN-parlementslid, verklaarde geen betrokken partij te zijn aangezien de initialen van zijn partij staan voor ‘Fédération de Nationalistes’. Geen Front National dus. Het embleem van dit FN is trouwens de Waalse haan.

In aanloop naar de gemeenteraadsverkiezingen is de beslissing van Le Pen voor het FN in al haar Belgische ‘verschijningsvormen’ een erg zware tegenvaller. Mogelijks profiteert ‘Wallonie d’Abord’ (WdA) van deze situatie. Deze partij ontstond een aantal jaar geleden als de elf-en-dertigste afscheuring van het FN en wordt geleid door voormalig FN-senator Francis Detraux. Het is momenteel de enige extreemrechtse politieke partij die naam waardig in Franstalig België. WdA heeft in de voorbije jaren een bescheiden opgang gekend en verdedigt bij de lokale verkiezingen op 14 oktober één gemeenteraadszetel en twee provincieraadszetels. Bij het grote publiek is de politieke formatie echter grotendeels onbekend. Bij de federale verkiezingen behaalde WdA circa 3% van de stemmen en geen enkele verkozene voor Kamer en Senaat.

IEDER ZIJN STAKING. VB-VAKBOND: FLITSPALENSTAKING

2012-01-27T23:37:45+01:00

Sinds de vooravond van 11 juli 2011 heeft het Vlaams Belang een eigen ‘vakbond’, de Vlaamse Solidaire Vakbond (VSV). Het Vlaams Blok-adagium Staken schaadt, werken baat blijft echter onverkort gelden. De VB-‘vakbond’ richt trouwens meer haar pijlen op de echte vakbonden, en minder of niet op het gekapseisde kapitalisme. Voor de VSV zijn de arbeidsvoorwaarden van de Vlaamse arbeiders en bedienden ondergeschikt aan de welvaart van het mythische Vlaanderen.

“ABVV, ACV en ACLVB leggen maandag het land plat met een algemene staking om zo plannen te veranderen waaraan ze zelf hebben meegeschreven: de staking is dus behoorlijk hypocriet”, zegt de VSV (Rob Verreycken, dus) in de aanhef van haar jongste mededeling. Spijts een krantenkop in De Standaard is nochtans bekend dat de vakbonden ACV en ABVV niet meegeschreven hebben aan het regeerakkoord. Ze werden door bevriende partijen informeel geïnformeerd over wat op til was. Hadden ze echt het regeerakkoord kunnen schrijven, zouden de lasten van de crisis eerlijker verdeeld zijn.

De VSV vindt een staking slechts nodig als die gericht is “tegen de geldstroom van 12 miljard euro per jaar van Vlaanderen naar Wallonië”. Her en der in Vlaanderen zullen daarom maandag grote vuilniszakken over flitspalen getrokken worden, met op de vuilniszakken de tekst: “Ik staak tegen de geldstroom naar Wallonië”. De VSV legt uit: “In Vlaanderen staan veel meer flitspalen dan in Wallonië, maar het geld wordt via de federale pot verdeeld, waardoor Vlaanderen benadeeld wordt en er een geldstroom is. Er zijn plannen voor bijsturing, maar die zijn nog niet uitgevoerd. De flitspaal is dus symbool voor de ‘grote’ geldstroom.”

“De ‘grote’ geldstroom”? Het zal Rob Verreycken toch ook niet onbekend zijn dat de fiscale fraude in ons land geschat wordt op 14,5 tot 17,5 miljard euro. Neem je naast de belastingontduiking ook nog de belastingontwijking erbij, kom je al vlug aan 20 miljard euro per jaar. Toch een pak geld meer dan de vermeende geldstroom van 12 miljard euro van Vlaanderen naar Wallonië. Maar daar rept Verreycken niet over. Dat stoort hem niet. Daar wil hij geen actie tegen ondernemen. Verreycken minimaliseert verder de gevolgen van de regeringsmaatregelen voor de gewone bevolking, en gaat voorbij aan het verlies van de inkomsten die door het verkeerde beleid van de regering worden mislopen.

In een eerste versie van de VSV-mededeling stond nog dat alleszins in Antwerpen met een groep VSV-militanten een flitspalenstakingsactie zal gevoerd worden. Dat dit niet meer in de huidige versie staat, betekent niet dat Antwerpen gespaard wordt van de actie. Het is allicht een poging om de politie te verschalken. Tegenwoordig krijg je in Antwerpen immers al een overlastboete als je een griepvaccinatieactie organiseert.

DEURNE: NIEMAND WIL VERGADEREN MET VLAAMS BELANG

2012-01-26T00:29:43+01:00

Niet Schoten, waar Marie-Rose Morel bij de gemeenteraadsverkiezingen in 2006 34,7 % van de stemmen behaalde, is de gemeente met de beste VB-score, maar het Antwerpse district Deurne waar het VB 43,5 % van de stemmen behaalde. Daarmee heeft het VB het evenwel nog niet voor het zeggen in Deurne, district overigens met een vergelijkbaar inwonersaantal als de stad Mechelen. De VB-districtraadsfractie riep de voorbije weken driemaal vruchteloos een districtsraad bijeen (foto 1, de Deurnese districtsraad in haar normale doen).

“De situatie rond feestzaal Schramme waar Marokkaanse gebruikers voor overlast zorgen, is problematisch”, zegt VB-fractieleider en lijsttrekker bij de volgende districtsraadsverkiezingen Jan Van Wesenbeeck (foto 2). De problemen slepen al enige tijd aan, de politie onderzocht de zaak en beloofde een rapport tegen einde deze maand, maar het VB vond dat er dringend een districtsraadszitting over de zaak moest georganiseerd worden. Met meer dan 1/3de van de districtsraadsleden kan het VB zo’n vergadering bijeen laten roepen, maar om geldig te vergaderen moet een meerderheid van districtsraadleden opdagen. Het VB heeft in Deurne 12 districtsraadsleden, maar er zijn 14 districtsraadsleden nodig om geldig te kunnen vergaderen. De districtsraadsleden van SP.a, CD&V/N-VA, Groen, Open VLD, PVDA en een onafhankelijk raadslid (ex SP.a, opgestapt bij de partij van Patrick Janssens wegens de hoofddoekenaffaire) bleven telkens weg als het VB een districtsraadszitting bijeenriep.

De derde door minstens 1/3^de van de districtsraadsleden bijeengeroepen districtsraadszitting moet sowieso bijeenkomen, ook als er geen meerderheid van districtsraadsleden komt opdagen. En zo waren de Deurnese VB-districtsraadsleden vorige week dinsdag alleen met hun eigen fractie en districtsburgemeester Frank Geudens (SP.a) aan het vergaderen. Het advies om sluiting van zaal Schramme kreeg zo een gemakkelijke meerderheid, maar met het uitbetalen van de zitpenningen en personeelskosten voor die extra districtsraadszitting is voor de rest alles gezegd. Vanavond komt de Deurnese districtsraad in haar normale maandelijkse zitting bijeen en wordt weer een normale discussie mogelijk. Als minstens de helft van de districtsraadsleden aanwezig is. De zaak rond feestzaal Schramme stond in november al op de agenda van de Deurnese districtsraad, maar toen boycotte het VB de vergadering.

Hopelijk stopt nu de vaudeville en kan aan de hand van het beloofde politierapport, en het overleg dat intussen plaatsvond tussen de handelaars in de buurt en de uitbater van feestzaal Schramme, bekeken worden wat de reële omvang van de problemen is, en wat de beste oplossing is.

NIEUWBAKKEN VB-PERSONEELSLID REAGEERT

2012-01-26T00:17:49+01:00

Over Deurne gesproken. De beroemdste inwoner van Deurne op Bart De Wever, Mieke Vogels, Warre Borgmans en nog een paar anderen na – Sam van Rooy, dus – is terug online op Facebook (foto). Hij reageerde meteen op het AFF/Verzet-artikel gisteren.

Sam Van Rooy moest daarvoor wel naar een café trekken, maar als iets hoogdringend is, mag dat geen bezwaar zijn. Sam van Rooy: “Ben ik even (kort) terug in dit café, speciaal voor het AFF! ;-) Wat een leugenachtige bende is me dat. Schrijven dat ik ‘een hele rij journalisten, televisiepersoonlijkheden en intellectuelen uitscheld voor al wat maar lelijk is’. Dat is natuurlijk totaal van de pot gerukt, zoals we van de leugenachtige hysterici van het AFF gewend zijn. Oordeel zelf: ‘Terwijl de multicul door de strot van elke Vlaming werd geramd, zat Van Gils kaviaar te eten, samen met Phara, Kathleen Cools, Tom Lanoye, Kristien Hemmerechts, Rik Pinxten, Jan Blommaert, Rudi Vranckx, Jan Hertogen, Yves Desmet, Tom Naegels, Eva Brems, enzovoort.’ De commentaren onder het bewuste stuk zijn natuurlijk ‘gesloten’. Jacques Presser had gelijk: ‘Als het fascisme in Europa ooit terugkomt, zal het dat doen onder de naam antifascisme’.”

Toegegeven, er zijn lelijker dingen dan mensen te verwijten kaviaar te eten terwijl “de multicul door de strot van elke Vlaming werd geramd”. Maar fraai is het ook niet. We hadden graag Van Rooy letterlijk geciteerd, maar hij was offline toen we besloten het artikel van de dag aan Sam van Rooy te wijden. Hugo Coveliers en N-VA’er Theo Francken waren ook in de running, maar na overleg besloten we voorrang te geven aan het jong geweld. Maar dat was intussen dus offline. Dat het antifascisme het nieuwe fascisme zou zijn, is van hetzelfde niveau als dat kleuters tegen elkaar zeggen: “Al wat je zegt, ben je zelf.” Het mist elke historische grond, en beantwoordt ook niet aan de gangbare definities van fascisme en antifascisme.

Waarom de commentaren ‘gesloten’ zijn, kan je al een paar jaren lezen in de rechterbovenhoek van deze blog. AFF/Verzet is verantwoordelijk voor al wat op deze blog verschijnt, inclusief reacties van lezers als die publiek gemaakt worden. Toen op onze reactiemodule voortdurend onheuse reacties gepost werden, tot en met doodsbedreigingen voor derden, hebben we de reactiemodule gesloten. AFF/Verzet is het werk van een aantal vrijwilligers waarvan de meesten een volle dagtaak hebben elders, zodat het ook onmogelijk is om uur na uur bij te houden wat hier dag en nacht gepost zou worden. Er is echter altijd mogelijkheid om ons te mailen met de ‘Contacteer me’-knop rechts bovenaan deze blog.

Gisteren kregen we nog de reactie: “De AFF-blog is knap in elkaar gestoken, heel leesbaar en goed geïnformeerd.” Waarvoor dank.

TE RANZIG VOOR DE PVV, GOED VOOR HET VB

2012-01-25T23:52:15+01:00

Vorig jaar juli schorste Geert Wilders de Vlaming Sam van Rooy als PVV-beleidsmedewerker nadat Van Rooy enkele vrouwen in een boerka in een winkelcentrum in Scheveningen gefilmd had en in een commentaar schreef: “Opeens kwam dat tuig langslopen. Dus besloot ik ze maar gelijk te filmen. Of moet ik het normaal vinden dat mijn rust in Scheveningen wordt verpest door dat soort geïmporteerde achterlijkheid van de islamitische zandbak?” De Standaard berichtte gisteren dat Sam van Rooy nu een job aangeboden kreeg bij het VB. (Foto: Sam van Rooy samen met vader Wim van Rooy)

Vóór hij aan de slag ging bij Geert Wilders’ Partij Voor de Vrijheid (PVV) werkte Sam van Rooy al in Nederland. Als industrieel ingenieur bouwkunde. Van 1 maart 2011 tot 30 september 2011 was Sam Van Rooy voor de PVV-fractie medewerker van de Nederlandse Tweede Kamer. Of hij daarna nog een andere job had, is niet duidelijk. In elk geval jammerde Sam van Rooy laatst op zijn Facebook-pagina dat hij nu al voor de tweede maal onterecht ontslagen is. Het is VB-voorzitter Bruno Valkeniers ter ore gekomen, en die heeft Sam van Rooy nu een job aangeboden.

Bij het VB zal Sam van Rooy in Marc Joris een collega ontmoeten die zich ook al jaren verdiept in de islam. Marc Joris (foto, samen met Filip Dewinter bij een boekpresentatie) is de feitelijke auteur van Filip Dewinters boek Inch Allah?. Sam van Rooy en Marc Joris hebben nog meer gemeen: Marc Joris schreef bijdragen voor het Belgisch Israëlitisch Weekblad; Sam van Rooy schrijft voor de opvolger ervan, Joods Actueel. Deze maand een recensie van het jongste boek van André Gantman. Vrienden onder elkaar, Sam van Rooy en André Gantman. Sam van Rooy tipte Joods Actueel daarenboven deze week nog dat N-VA-kwelgeest Bas Luyten in een Facebook-bericht betreurde dat Hitler zijn werk niet heeft kunnen afmaken.

Zo grof maakt Sam van Rooy het niet, maar in vuilgebektheid heeft hij alleszins geen bijles nodig van het VB. Nadat jazzpianist Jef Neve maandagavond in Reyers Laat getuigde van geweld op homo’s in Brussel, en presentator Lieven Van Gils gespeeld verbaasd reageerde (zie nieuwsitem), schold Sam van Rooy gisteren een hele rij journalisten, televisiepersoonlijkheden en intellectuelen uit voor al wat maar lelijk is omdat ze nog niet (eerder) de homohaat bij moslimjongeren hebben willen zien. Of er een verband is, weten we niet maar gisterenavond was de Facebook-pagina van Sam van Rooy niet meer te vinden op het internet. Bruno Valkeniers zal Sam van Rooy toch niet op de vingers getikt hebben dat ze bij het VB geen tweede geval Bart Debie willen?

BBET'ER: SECURITY OP PUKKELPOP (NA VERVALSING VAN ATTEST)

2012-01-24T00:17:49+01:00

In Dendermonde werd gisteren de rechtszaak tegen de Blood and Honour-groep bekend van haar tijdschrift Bloed - Bodem - Eer - Trouw (BBET, foto 1) verdergezet. Anders dan op de eerste zittingsdag op 12 september 2011 (1, 2) was hoofdverdachte Tomas B. deze keer aanwezig. Vanuit zijn nieuwe woonplaats Turnhout met zijn moto naar Dendermonde gekomen.

Toen de rechtbankvoorzitster bij aanvang van de zitting Tomas B. vroeg of hij nog zaken toe te voegen had aan zijn eerdere verklaringen volgden enkele “Euh…”s. Boutens’ advocaat was radder van tong. Hij ontkende of minimaliseerde alle betichtingen, behalve dat Tomas B. een attest van goed gedrag en zeden had vervalst om als security te kunnen optreden op Pukkelpop. “Geen terroristische organisatie, maar waar wel doden zijn gevallen”, verduidelijkte B.’s advocaat (sic). De advocaat betwiste dat B. lid zou geweest zijn van een terroristische organisatie, en slagen en verwondingen vanuit racisme was ook al met de haren getrokken. De slagen en verwondingen hadden evengoed anderen te beurt kunnen vallen. “Statistisch is het aantal Turken bij slagen en verwondingen van mijn cliënt klein.” (sic).

Intussen is Tomas B. een voorbeeldig iemand geworden. Een mens kan al eens van gedacht veranderen. “Lionel Jospin is in de politiek gestart als trotskist.” De advocaat had niet alleen de voormalige sociaal-democratische Franse minister als voorbeeld kunnen nemen: Johan Vande Lanotte was aanvankelijk actief bij de anarchisten, Vincent Van Quickenborne bij de Amadezen… Dat Tomas B. minder dan een jaar geleden in Nederland nog betoogde samen met een Blood and Honour-groep bij wie later wapens gevonden werden vertelde Tomas B.’s advocaat er niet bij. Tomas B. liep er overigens niet zomaar bij: hij was er lid van de ordedienst (zie de witte band aan zijn arm op de foto die we gisteren publiceerden).

Joeri V.d.P. wordt geciteerd als de stichter van Blood and Honour Dendermonde, bekend geworden als BBET. Anders dan bij de eerste zittingsdag had hij gisteren geen advocaat bij. Hij verdedigde dan maar zelf zichzelf… wat er vooral uit bestond om de verklaringen van andere gedagvaarden in twijfel te trekken. Derde hoofdverdachte is Mark H.. Hij werd verdedigd door Piet Noë. Die kloeg aan dat een brandstichting in een schietclub in Aalst waar BBET’ers oefenden én een topman van Comité P regelmatig langskwam, niet bij het dossier was gevoegd. Beschuldigingen van terrorisme wees Noë van de hand.

Dat het BBET-tijdschrift – dat door Mark H. in elkaar gestoken werd – bulkt van racisme kon de advocaat van Mark H. enkel bevestigen. Advocaat Dirk De Wandeleer, die optrad namens burgerlijke partij het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en Racismebestrijding, gaf er gisteren nog een paar voorbeelden van. Zo werden een niet-blanke sportvrouw (turnster Aagje Vanwalleghem, nvdr.) en een niet-blanke zangeres/tv-presentatrice (Sandrine Van Handenhove, nvdr.) door de mangel gehaald louter omwille van hun huidskleur en de afkomst van hun ouders. Op de voorpagina van de BBET-website stond de oud-Romeinse spreuk Ceterum censeo Judaicam esse delendam (“Ik weet zeker dat het Jodendom moet worden uitgeroeid.”). Enzovoort. We gaan BBET hier niet teveel citeren – wegens te schandelijk – maar foto 2 bijvoorbeeld stond op de achterflap van het BBET-nr. 11: bommen maken tegen de Joodse wereldheerschappij, de Zionist Occupation Government (ZOG).

De andere beklaagden die gisteren de revue passeerden zijn – als we ze mogen geloven – ook allemaal even onschuldig op een of andere zaak na, zoals verboden wapenbezit. En zijn allemaal, of bijna allemaal, goed terecht gekomen zodat een gevangenisstraf nadelig zou zijn voor hun beroepsloopbaan en/of gezinsleven. Nog maar eens werd betoogd dat de in beslag genomen illegale wapens eigenlijk geen illegale wapens zijn, want met de wetgeving die later kwam zouden die wapens geregulariseerd kunnen worden. Of de gedagvaarden dit ook zouden doen, werd niet in vraag gesteld. Een andere hit was de Salduz-wetgeving waarmee sinds dit jaar elke verdachte de kans krijgt een advocaat te spreken vooraleer door de politie verhoord te worden. Volgens menig advocaat had dit ook moeten gebeuren bij het BBET-onderzoek jaren geleden. “Hallo, ik ben undercoveragent Jos en ik wil jou wat vragen over explosieven, maar je mag eerst je advocaat raadplegen.” Zoiets dus.

De meeste advocaten bezorgden hun ‘conclusies’ voor de verdediging van hun cliënt pas op de rechtbankzitting gisteren, terwijl afgesproken was om die op 10 oktober vorig jaar in te sturen. Het Openbaar Ministerie kon daarmee gisteren niet, na grondig bestuderen van de argumenten van de verdediging, repliceren. Dat kan pas op een nog niet bekende datum… wat de advocaten na deze en andere trucs niet belet te klagen dat de behandeling van de BBET-zaak te lang aansleept en te argumenteren dat alleen al daarom een vrijspraak gepast is.

TOMAS BOUTENS: "DE AS BONST OP MIJN HART"

2012-01-23T00:20:09+01:00

Vandaag wordt in Dendermonde de rechtszaak tegen de Blood and Honour-groep BBET (Bloed - Bodem - Eer - Trouw) verdergezet. De eerste procesdag bracht aan het licht dat hoofdverdachte Tomas Boutens meerdere jaren schreef aan een White Freedom Fighter-document waarin hij uitlegt hoe vuurwapens en explosieven werken, en bevolkingsgroepen tegen elkaar opgezet moeten worden teneinde een nationaal-socialistisch regime te kunnen vestigen. Tot aan de rechtbankzitting op 12 september 2011 was het bestaan van het White Freedom Fighter-document niet bekend buiten BBET- en politiekringen.

Iets bekender is het bestaan van De as bonst op mijn borst, een dichtbundel die Tomas Boutens vorig jaar in eigen beheer publiceerde. Slechts weinigen konden de dichtbundel – “verzen van vuur” – inkijken omdat er slechts vijftig exemplaren van verspreid zijn. Eén van die exemplaren belandde bij de redactie van AFF/Verzet. In een negen bladzijden tellende inleiding legt Boutens zijn levensmotto uit vooraleer te beginnen aan 150 bladzijden gedichten. De titel van zijn dichtbundel De as bonst op mijn borst verwijst naar het credo van Tijl Uilenspiegel “waarmee Tijl doelde op de as van zijn op de brandstapel vermoorde vader, tot de brandstapel veroordeeld door een corrupt gerecht, onderdanen van een buitenlandse en volksvreemde tirannie.”

Tomas Boutens: “In dit credo ligt de nagedachtenis aan wat onrechtmatig ontnomen is, en de inherente plicht tot vereffening der bloedschuld. ‘De as bonst op mijn borst’, is wat de Vlaming door het hoofd zou moeten schieten, in plaats van elke gedachte aan individueel eigenbelang dezer dagen. Ook al zijn onze directe vaders misschien geen martelaarsdood gestorven (hoewel dat voor sommigen wel het geval is), onze volkseigenheid, de erfenis der vaderen, is die dood wel aan het sterven, en die as, de as van alle vrijheid ons volk ontnomen, die as roept ons allen tot vereffening van de bloedschuld. Net als in de geuzentijd worden wij allen geboren als onderdanen van een volksvreemd bewind, en worden wij allen gekleineerd door een apparaat dat uitsluitend vreemde belangen dient.”

Boutens heeft een probleem met de staat. “Men vreest haar en beschouwt haar, bewust of onbewust, als heer en meester. Dit is een van de bewijzen dat dit geen ware democratie is; in een ware democratie hoort het apparaat het Volk te vrezen, en niet andersom. In een ware democratie leeft het apparaat, alleen in zijn strikt noodzakelijke bestuursvorm, ten dienste van, en bij gratie van, het Volk. De gewijzigde wapenwet was een teken aan de man aan de wand. Men heeft destijds een losstaand voorval (de raid van Hans Van Themsche, nvdr.) aangegrepen om een reeds langer geplande ontwapening van het Volk door te voeren.”

“Een wapen staat symbool voor weerbaarheid, en behelst in zich de mogelijkheid zichzelf en derden (gezins-, familie- en volksgenoten) te verdedigen zo nodig blijkt, door het inperken van deze mogelijkheden rekent het apparaat erop dat de bevolking meer afhankelijk zal zijn van dit apparaat en haar gewapende diensten, een dus meer behoeftig, minder in staat de macht van het apparaat te ontkennen… Anderzijds is er ook de gemoedsrust van het apparaat zelve; het heeft minder te vrezen van een ontwapent volk, dan van een gewapend volk… tenzij het apparaat natuurlijk de democratie getrouw het Volk dienst, in welks geval het niets te vrezen heeft (…).”

Maar Tomas Boutens heeft goede hoop dat het beter wordt. “De morele verplichting is aan elkeen; eerst aan hen die zichzelf actief noemen binnen de nationalistische strekking, maar tenslotte bij vele Vlamingen, die het vuur van de hoop brandend houden, dat eens hun kinderen vrije mannen zouden zijn, bevrijd van het juk van volksverraders, buitenlandse overheden en internationaal kapitaal. Het stemt hoe dan ook voorzichtig hoopvol om initiatieven in deze richting dezer dagen langzaam vorm te zien krijgen.” Wel nog een probleem, en niet het minste: “De etnische wortels van ons Volk zijn stervende.” Boutens verwijst hiermee naar het snel slinkend aandeel blanken in de wereldbevolking.

Dan volgen 150 bladzijden gedichten. Geschreven tussen 2002 en 2011. Sommige geschreven als beroepsmilitair in Afghanistan, andere geschreven tijdens Boutens' verblijf in de gevangenissen van Gent en Dendermonde. Boutens besluit met zijn geloof in “een solidair volksnationalisme” te bevestigen en… “Daarenboven weiger ik eender welke wet, of wetgevende overheid, te gehoorzamen of respecteren, die het Volk niet dient. Deze wet en haar dragende overheid is de vijand van het Volk, en dus eveneens de mijne. Hoewel wij allen geboren worden in een systeem van verplichte gehoorzaamheid aan onze vijanden, weiger ik hieraan deel te nemen. Vanuit deze wetenschap, en in volle bewustzijn van de gevolgen, berouw ik dan ook niets.”

Het kan verklaren waarom Tomas Boutens afwezig bleef op de eerste zittingsdag van de BBET-zaak, en zelfs geen advocaat opdracht gaf om namens hem op te treden. Foto: Tomas Boutens (l.) op 26 maart 2011 bij een betoging in Ede (Nederland), in gezelschap van de Blood and Honour-groep Ulfhednar bij wie later op het jaar wapens in beslag genomen werden.

DOCHTERS DEWINTER IN DE VERKIEZINGSSTRIJD

2012-01-22T09:23:41+01:00

Er zijn geen zekerheden. Niet in het leven, en al zeker niet in de politiek. Wat het wordt in Antwerpen zal pas blijken als de stemmen bij de gemeenteraadsverkiezingen op 14 oktober geteld zijn en de bestuurscoalitie gevormd is. Maar er zijn wel grote waarschijnlijkheden. De eerste is dat Patrick Janssens liever met de N-VA dan met Groen een bestuurscoalitie wil vormen. Dit weekend jammert Bart De Wever in Gazet van Antwerpen: “Als de stadslijst (van Patrick Janssens, nvdr. Ook het VB profileert zich nu als ‘partij van ‘t stad’) en Groen samen een coalitie kunnen vormen, dan staan wij buitenspel.” Reactie van Patrick Janssens: “Nu begin je toch echt wel voorbarige conclusies te trekken.”

Tweede grote waarschijnlijkheid: de N-VA zal in Antwerpen geen coalitie vormen met het VB. Op de vraag van Patrick Janssens (!, niet van Gazet van Antwerpen) of de kiezer rekening moet houden met een coalitie van de N-VA met het VB antwoordt Bart De Wever in Gazet van Antwerpen: “Niet met dit VB. Filip Dewinter staat ver buiten de zijlijn en doet nog steeds niets anders dan provoceren. Hij steekt voortdurend een hand uit, maar die grijpt wel recht naar je keel. Nooit heeft hij iets willen doen met de aandelen die hij van de kiezer had gekregen. En Dewinter is nu meer dan ooit het VB. Al wie binnen zijn partij een andere koers wilde varen, is manu militari buitengezet. Wat overblijft, is zijn persoonlijke fanclub, die zijn brood eet en dus zijn woord spreekt… Weet u, ik zit naast Dewinter in het Vlaams Parlement, vooral omdat niemand anders daartoe bereid was. Elke woensdag maken we een praatje en dan valt het me telkens weer op wat voor een aimabele, correcte man hij is. Maar zodra hij de publieke tribune bestijgt, verandert hij in een totaal andere persoon. Ik vind hem een raadselachtige figuur. Geen wolf in een schapenvacht, maar precies het omgekeerde. Die man speelt voortdurend een rol, veilig ingekapseld in het cordon sanitaire. Maar zijn momentum lijkt voorbij, al blijft hij een Kampfschwein en kan hij de N-VA nog altijd pijn doen.”

Intussen heeft het Kampfschwein zijn lijsttrekkers bij de districtsraadsverkiezingen in Antwerpen voorgesteld. De Antwerpse kranten valt het op dat de VB-lijsttrekkers vrouwelijker worden, maar dat is louter toeval. Met de beste wil ter wereld zouden wij niet weten wie men anders lijsttrekker had kunnen maken in Wilrijk, Berchem, Borgerhout en Berendrecht-Zandvliet-Lillo. Wat valt nog op? Van de negen lijsttrekkers zijn er om te beginnen vier die met grote waarschijnlijkheid niet in hun districtsraad zullen zetelen maar gemeenteraadslid zullen blijven: Gerolf Annemans (51 j., Antwerpen), Anke Van dermeersch (39 j., Wilrijk), Jan Penris (48 j., Merksem) en Wim Wienen (40 j., Hoboken). Ook opvallend: de radicale achterban van het VB wordt gemobiliseerd. In Berchem is Voorpost-militante en echtgenote van Albrecht Cleymans Ineke Cleymans (47 j.) lijsttrekster, in Borgerhout voormalig VNJ-verbondsleidster Ledy Broeckx (57 j.), en in Berendrecht-Zandvliet-Lillo VBJ’ster Angie Bosmans (28 j.). Blijven nog twee lijsttrekkers over: in Deurne is de lijsttrekker Jan Van Wesembeeck (45 j., boegbeeld van het VB in de Deurnese districtsraad); in Ekeren districtsraadslid Kurt Van Noten (38 j.). Samen met Ineke Cleymans is Kurt Van Noten de minst bekendste lijsttrekker. Hij studeerde voor vertaler-tolk Nederlands/Russisch/Duits en is nu adviseur in het bank- en verzekeringswezen en voorzitter van het VB-Ekeren. Hij was voordien actief als VBJ-regioverantwoordelijke in Kontich en als NSV’er in Antwerpen.

“De verjonging en vervrouwelijking is weloverwogen”, zegt Dewinter. Maar dat geldt vooral voor zijn eigen dochters die hij in de verkiezingsstrijd gooit. Dewinters zwangere en naar Merksem verhuisde oudste dochter Karolien (22 j., tweede van rechts op de foto hierboven) zal in Merksem op de VB-lijst staan. Dewinters tweede oudste dochter An-Sofie (20 j., eerste van rechts op de foto) fungeert als fotomodel bij de VB-campagne. Karolien Dewinter liet eerder al weten dat zij het liefst van de drie dochters op een VB-lijst zou staan. An-Sofie Dewinter paste daarvoor maar wil graag uithangbord voor het VB zijn. Ze werd drie jaar geleden voor het eerst als babe op VB-affiches uitgespeeld. Een idee overigens van… Marie-Rose Morel.

EDDY HERMY: VONNIS DEFINITIEF EN GEMOTIVEERD

2012-01-21T00:25:08+01:00

Wie graag nieuwjaarsrecepties afschuimt, en niet kieskeurig is voor het gezelschap dat je daar treft, moet vandaag in Antwerpen zijn. Om 12 uur houdt het VB er haar nationale receptie in de poepchique club La Riva (foto 1). Om 14 uur gevolgd door de nieuwjaarsreceptie van het VB-Antwerpen. La Riva is een locatie die in de vorige eeuw Engelse havenarbeiders herbergde die door het havenpatronaat aangevoerd werden om een staking van de Antwerpse dokwerkers te breken. Wat nu La Riva is, heette toen in de volksmond Rattekot. Geen betere locatie dus voor een receptie van het VB.

Het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) houdt haar nieuwjaarsreceptie in het voor haar vertrouwde bovenzaaltje van café Den Bengel (foto 2) waar vanavond Eddy Hermy zijn toehoorders zal onderhouden over “Een vonnis geschreven door pubers in zwart”. Aanleiding is natuurlijk de veroordeling van Eddy Hermy voor racisme, een uitspraak van de rechtbank van Brugge op 5 december 2011 waarmee Hermy een voorwaardelijke celstraf van drie maanden kreeg, een geldboete van 550 euro, 1 euro symbolische schadevergoeding voor het Centrum voor Gelijke Kansen en Racismebestrijding, en vijf jaar ontzetting uit zijn burgerrechten. In een persmededeling ’s anderendaags was het N-SA verontwaardigd dat in de pers “connecties met neonazi’s en commando’s van decennia geleden” werden aangehaald. Toen Hermy een week later de motivatie in het vonnis onder ogen kreeg waarschuwde hij Bart De Wever en Filip Dewinter dat zij ook wel eens gerechtelijk veroordeeld zouden kunnen worden voor hun nationalisme en etnocentrisme. Wat Hermy in zijn opstel verzweeg is de context waarnaar de rechtbank verwees om de hem kwalijk genomen uitspraken van Eddy Hermy te taxeren.

De verdediging van Eddy Hermy had opgeworpen dat procureur-generaal bij het Arbeidshof in Antwerpen Yves Liégeois op 1 september 2011 nog gewezen had op “de invloed van de migratie op het Belgisch sociaalzekerheidsrechtelijk en economisch bestel”. De rechtbank van Brugge vond evenwel dat de uitspraken van Eddy Hermy “gelet op de bijzondere context waarin zij zijn gebeurd, de grenzen van de (toelaatbare) loutere maatschappijkritiek ver overstijgen. In dit verband kan worden verwezen naar de opruiende, provocerende en tot intolerantie aanzettende omstandigheden waarin de uitspraken werden verricht, meer bepaald: - naar aanleiding van een speciaal daartoe ingerichte bijeenkomst/rockconcert met de bedoeling het intolerante gedachtegoed uit te dragen en te verspreiden onder de aanwezigen, omkaderd door de aanwezigheid van sprekers en muziekgroepen met uitgesproken sympathieën voor dergelijk gedachtegoed (cfr. Axel Reitz, Tim Mudde, Brigade M…); - het opruiende woordgebruik, de opruiende ondertoon en de overige begeleidende omstandigheden (cfr. gebruik van stickers, brengen van de Hitlergroet tijdens de optredens…) waarmee de uitspraken gepaard gingen.”

“De door beklaagde gedane uitspraken kunnen, gelet op de bijzondere context waarin zij zijn gebeurd, dan ook niet anders opgevat worden dan als een tot haat en woede aanzettende assimilatie van vreemdelingen met criminelen enerzijds en sociaal profitariaat anderzijds. ‘Haat’ in de zin van de antiracismewet omvat immers de intolerantie, waaraan uitdrukking wordt gegeven in de vorm van een agressief nationalisme en etnocentrisme, discriminatie en vijandigheid tegen minderheden, immigranten en afstammelingen van immigranten. (…) De feiten zijn, in het kader van een democratische samenleving, ernstig te noemen. Zij wijzen op een asociale ingesteldheid en een gebrek aan respect voor de gelijkheid van de rechten van de mens en voor de gelijkwaardigheid van elk individu. De uitspraken van beklaagde getuigen immers van een verregaande intolerantie jegens vreemdelingen dewelke hij middels propaganda, bijeenkomsten en voordrachten wenst uit te dragen naar zijn (potentiële) volgelingen, in de eerste plaats de jeugd.”

Overigens was de door Hermy kwalijk genomen verwijzingen in de pers naar zijn “commando’s van decennia geleden” niet helemaal uit de lucht gegrepen. In het standaardwerk van Hugo Gijsels Het Vlaams Blok wordt Eddy Hermy geciteerd als één van de leden van het zevenkoppig VMO-commando dat op 2 februari 1980 de Mechelse progressieve boekhandel De Rode Mol overvalt en daarbij het winkelinterieur aan diggelen slaat. De rechtbank in Brugge houdt het in haar vonnis op: “De beklaagde (…) liep in het verleden reeds een veroordeling op wegens vernieling of beschadiging van roerende goederen met behulp van geweld of bedreiging.” Sindsdien overtreft Eddy Hermy’s afkeer van Links enkel zijn afkeer van het VB, zodanig dat hij Open VLD’er Vincent Van Quickenborne vorige maand nog ‘ontmaskerde’ als een linkse huurling.

Bij het uitspreken van de veroordeling op 5 december 2011 zei de rechtbank dat het vonnis uitgebreid gemotiveerd was, maar verzuimde ze die motivatie voor te lezen. Uit de lezing achteraf blijkt dat de rechtbank bij haar beoordeling oog had voor de context waarin bepaalde uitspraken gedaan werden. Terecht. Eddy Hermy is niet in beroep gegaan tegen de uitspraak van de rechtbank in Brugge. Het vonnis is bijgevolg definitief.

GEROLF ANNEMANS KLAAGT OVER ONTMENSELIJKEN, MAAR...

2012-01-20T01:05:35+01:00

Het kort geding dat de Britse telecomholding O2 heeft aangespannen tegen drie vzw’s van het Vlaams Belang is woensdag ingeleid bij de rechtbank. Op 18 april volgen de pleidooien. De zaak draait rond het jongste boek van Gerolf Annemans (foto 1). Intussen doet Gerolf Annemans zijn best om deze week nog een tweede keer de pers te halen.

Woensdag twitterde Gerolf Annemans dat hij een brief verstuurd heeft naar Woestijnvis. Aanleiding is de aflevering van De Pappenheimers van vorige zondag waarin presentator Steven Van Herreweghe (foto 2) de kandidaten van de quiz vroeg: “Over welke partij hebben we het als we zeggen dat met de afscheiding van de groep Belfort het kaf van het kaf gescheiden werd?” Vice-minister en minister van pensioenen Vincent Van Quickenborne was een van de deelnemers aan de quiz en wist het juiste antwoord: “Vlaams Belang”. Meteen ook het enige juiste antwoord dat Quickie de voorbije maanden heeft gegeven.

Niet alleen deze quizvraag zit Gerolf Annemans hoog, ook dat nog geen VB-politicus gevraagd is deel te nemen aan een Woestijnvis-programma. In zijn brief aan Wouter Vandenhaute fulmineert Annemans dat “deze culturele uitsluiting (…) geldt ten aanzien van een gedachtestroming, maar ook ten aanzien van mensen.” Wat de toon zet voor andere discriminaties: “De Vlaams Belang-sollicitant door de werkgever. De Vlaams Belang-gedagvaarde door de rechter. De Vlaams Belang-autobestuurder door de politieman.” Alsof een rechter of politieman zich voor zijn werk laat leiden door wat Woestijnvis doet.

Het is te zot voor woorden, maar Gerolf Annemans komt pas op dreef: “Het enige wat daar nog kan en kon bijkomen is de totale ontmenselijking: de vergelijking met kaf. Het reduceren van de gehate Vlaams Belangers tot agrarisch afval, iets dat zelfs voor varkensvoeder niet dienstig is. (…) Dat ‘kaf’ was er ver over en ik hoop dat u door deze brief zal willen beseffen dat wij ondanks alles mensen zijn en willen blijven.” Annemans vraagt dat Wouter Vandenhaute zich “voor deze uitschuiver zou willen verontschuldigen. Ik vraag het niet eens voor mezelf, maar voor de honderdduizenden mensen die zich door deze zaak beledigd (kunnen) hebben gevoeld.”

Zowel Wouter Vandenhaute als de eindredactie van De Pappenheimers hebben intussen in een lichtvoetig en humoristisch antwoord laten weten dat als iemand zich – volgens Woestijnvis nodeloos – gegriefd heeft gevoeld door die ene vraag, zij daar hun welgemeende excuses voor aanbieden. Voor Annemans is hiermee het incident gesloten. Maar wij vroegen ons af: wat doet het Vlaams Belang zelf? Vermijdt de partij vergelijkingen met het kaf? In haar eigen termen: het reduceren van mensen “tot agrarisch afval, iets dat zelfs voor varkensvoeder niet dienstig is.” Helemaal niet. Wij vonden alvast vijf vergelijkingen met het kaf op de nationale website van het Vlaams Belang.

In een artikel in december vorig jaar over een allochtone politieagent die verdacht wordt van moord luidt het dat er onder alle koren kaf is… en wordt daarbij ook nog eens herinnerd aan “de in opspraak gekomen korpschef van Antwerpen Luc Lamine” die weliswaar “géén allochtoon” is. Dat Luc Lamine over de volledige lijn van alle beschuldigingen is vrijgesproken doet er voor het VB niet aan toe om Lamine nog steeds en enkel als “de in opspraak gekomen korpschef” te portretteren. Proper is anders. Een andere keer wordt erkend dat er ook in de partij van Geert Wilders wel kaf onder het koren zit. Een volgende keer gaat het (nog eens) over het kaf bij de politie, een andere keer zit het kaf bij de allochtone werkzoekenden…

Voor de drie laatste gevallen gaan we niet ontkennen dat het niet allemaal engeltjes zijn, maar Luc Lamine die na drie jaar onderzoek in 2006 van elke beschuldiging werd vrijgesproken in 2011 nog steeds onder het kaf schuiven als “de in opspraak gekomen korpschef van Antwerpen Luc Lamine”. Is dat dan niet ontmenselijken? Volgens ons toch erger dan met een kwisvraagje. Maar daar stoort Gerolf Annemans zich niet aan.

DOVEMANSGESPREK

2012-01-19T00:23:55+01:00

Het is bekend dat extreemrechts deze blog met argusogen volgt. Medewerkers van ’t Pallieterke komen hier dagelijks langs, van het Vlaams Belang, van RechtsActueel, van het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA), van KVHV-Gent… De week is nog niet ten einde, maar al minstens drie keren lagen we deze week bij hen op de maag.

Naar aanleiding van ons artikel over de zaterdag begraven Raf Liedts schreef RechtsActueel-medewerker Bert Deckers: “Het AFF vond het nodig om nog even na te trappen op dit heengaan: ‘Raf Liedts, een man die dus niet vies was van fysieke confrontaties. Het verbaast dan ook niet dat Voorpost haar militanten heeft opgeroepen om vandaag allen naar de begrafenis van Raf Liedts te gaan.’ Nu ja, het waren ook AFF-sympathisanten die ooit een bejaarde man dood stampten, nadat het Vlaams Blok een wandeling had gemaakt doorheen Oud-Borgerhout. Van zo’n tuig kan je geen beschaafde reactie verwachten.” We hebben het hier al eens uitgelegd maar zullen het nog maar eens herhalen. Na een betoging van het Vlaams Blok in Borgerhout 21 jaar geleden, in 1990, trapte een 17-jarige Marokkaan er een 80-jarige met een schedelbreuk het ziekenhuis in. Later op de dag overlijdt hij. De gewelddaden gebeurden, dixit de VB-publicatie Vlaams Blok 20 jaar rebel. 1977-1997, “enkele uren na de manifestatie (van het VB, nvdr.)”. Volgens dezelfde VB-bron zouden de Marokkaan en zijn vrienden voordien aan een AFF-manifestatie tegen de VB-betoging hebben deelgenomen. Enig oorzakelijk verband tussen de AFF-manifestatie en de laffe daad op de tachtigjarige man is evenwel niet bewezen, geen van de Marokkaanse jongeren was trouwens actief bij het AFF. De schutter van Firenze daarentegen bijvoorbeeld betoogde niet alleen met CasaPound, hij schreef ook bijdragen voor een website van CasaPound en gaf bij CasaPound lezingen.

Over CasaPound gesproken, volgens het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) in een artikel maandag hebben “de systeemslaven van het AFF nu blijkbaar het fenomeen Casa Pound ontdekt. Militanten van het N-SA hebben inderdaad reeds vele jaren goede contacten bij deze beweging (…). Aangezien het AFF tegen alle vormen van geweld beweert te zijn, valt het ons wel op dat hun lezers nooit iets mogen horen over het georganiseerde geweld dat tégen de militanten van Casa Pound wordt gepleegd. Vorig jaar nog werden militanten van Casa Pound in Rome beschoten, in Napels aangevallen met ijzeren staven en boksbeugels, en als we de jaren ervoor mogen meetellen, dan komen daar nog steekpartijen, brandstichtingen en zelfs bomaanslagen bij! Mogen wij aannemen dat het AFF hier ook eens aandacht aan zal besteden? Of is dit geweld soms gelegitimeerd? Al weten we het antwoord natuurlijk al. Ook in Italië is de linkerzijde trouwens compleet het noorden kwijt.” Onze excuses, maar onze interesse voor CasaPound is inderdaad recent. We hadden er natuurlijk wel over horen praten, maar ons nog niet eerder in verdiept. En het is waar dat het AFF tegen alle vormen van geweld is. Op deze blog werd twee jaar geleden zowel het geweld tegen twee KVHV’ers en een NSV’er in Gent veroordeeld, als de raid van de Autonome Kameraden in diezelfde periode tegen linkse studenten in Antwerpen. Maar een veroordeling van dat laatste geweld hebben we nooit ter extreemrechterzijde gelezen.

Het CasaPound-commentaar was een reactie op ons artikel maandag. Drie dagen eerder reageerde De Grote Leider van het N-SA op het jongste jaarrapport van de Staatsveiligheid. Wij hadden uit dat rapport enkele passages over het N-SA geciteerd. Eddy Hermy vulde nu aan: “De kemels die je op de blog van het AFF vindt, die zijn dan ook gewoon in het rapport van de Staatsveiligheid te lezen. Zo stelt de rapporteur dat het N-SA nu ook een partijwerking heeft opgestart, met name de ‘Nieuw Democratische Partij’. De ideologische nuance en invulling die ligt in ‘nationaaldemocratisch’ in plaats van ‘nieuw democratisch’, maar dat wordt zo volledig genegeerd. Dat het AFF ook dergelijke olifanten schiet, is hier opmerkelijk en doet ons nog meer vermoeden dat beide organisaties een joint-venture lopen hebben. Het AFF wordt niet vermeld in het rapport, maar dat is ook normaal: geheime diensten hebben niet de gewoonte om hun bronnen te ontbloten.” Men zou daaruit kunnen begrijpen dat de auteur bedoelt dat de Staatsveiligheid fouten op de AFF-blog overschrijft, maar ten eerste hebben wij nooit over een “Nieuw Democratische Partij” geschreven, en ten tweede blijkt uit een mail van Eddy Hermy dat hij met “kemels” onze ideologische opstelling bedoelt. In elk geval is onze ideologische opstelling een andere dan die van de Staatsveiligheid, waar we voor het overige geen enkel contact mee hebben.

We antwoorden hiermee wel op de beschuldigingen van de overkant, maar of ze het daar nu begrepen hebben is natuurlijk nog wat anders. Foto 1. Begrafenis Raf Liedts, met uiterst rechts op de foto Bert Deckers. Foto 2: Deelnemers aan een CasaPound-betoging vorig jaar, waarvan hier de affiche voor de betoging. Let op de witte veters in de combatshoes van de jongen vooraan, symboliek voor 'White Power'.

GEROLF ANNEMANS EN FILIP DEWINTER NAAR DE RECHTBANK

2012-01-20T00:26:57+01:00

Vandaag wordt Gerolf Annemans bij de Brusselse handelsrechter verwacht. De Britse telecomholding O2 (foto 1) wil dat Annemans stopt met het gebruik van O2, het logo van zijn boek De Ordelijke Opdeling van België (foto 2). Annemans is verwonderd over het initiatief van de Britten. O2 is immers niet in ons land actief en zijn boek kent – dixit Annemans – “maar een beperkte verspreiding”. De O2-holding heeft drie vzw’s van het VB gedagvaard.

De vzw's Vrijheidsfonds, Algemeen Vlaams Belang en Uitgeverij Egmont zijn nu gedagvaard. Toen er nog geen sprake was van voor de handelsrechtbank gedaagd te worden, jubelde het VB dat er al “ruim 4.000 exemplaren” van het boek verkocht waren. Inclusief de Engelse vertaling. Bij die Engelse vertaling ligt waarschijnlijk de reden dat de Britten pas nu reageren. Eén jaar na het verschijnen van de Vlaamse versie van het boek. Toch blijft het een vreemde zaak: een groot telecombedrijf dat wil verhinderen dat een gelijkaardig maar niet identiek logo gebruikt wordt voor een boekje. Onze pronostiek: Annemans gaat zijn zaak winnen en zal niet – zoals hij nu pathetisch aankondigt – zijn boeken, en ook niet de T-shirts die hij ter promotie heeft laten maken, moeten verbranden.

Maar het kan nog vreemder. Filip Dewinter heeft, samen met enkele inwoners uit de Antwerpse Seefhoek, naar aanleiding van de drugsproblematiek in de Scheldestad, klacht neergelegd tegen burgemeester Patrick Janssens wegens “schuldig verzuim”, met name “het nalaten hulp te verlenen aan personen in gevaar”. Niemand betwist dat er een drugsproblematiek is in Antwerpen (waar trouwens niet, ook in gemeenten in de Kempen en elders is die er), de aanpak kan onbetwistbaar beter, maar er kan ook niet gezegd worden dat met de bestaande middelen niet opgetreden wordt tegen de drugsoverlast. Naast een politionele is dat ook een politieke discussie… en was het niet het VB dat zei dat politieke kwesties politiek moeten uitgevochten worden en niet bij de rechtbank?

De retoriek die Dewinter gebruikte toen het VB voor de rechtbank gedagvaard werd wegens racisme, is Dewinter alweer vergeten. Of geldt niet als hij iemand in het vizier neemt. Onze pronostiek: Dewinter gaat zijn zaak verliezen, zoals de meeste VB-klachten die de media halen als ze ingediend worden maar diezelfde media niet of nauwelijks halen als ze op een sisser uitdraaien.

DE TWITTERAARS VAN HET VB (NVA EN LDD)

2012-01-26T23:44:35+01:00

Knack nam vorige week het fenomeen van het twitteren bij politici en opiniemakers onder loep (foto) en kwam uiteindelijk – online – af met een top-476 van politieke twitteraars. Hoe scoren de VB’ers, N-VA’ers en LDD’ers hierbij? En klopt de lijst van Knack wel?

De rangschikking is gemaakt volgens het aantal volgers van berichten, en als eerste VB'er komen we dan Filip Dewinter tegen. Weliswaar slechts op de 56ste plaats in het hele klassement, met 3 750 volgers. Dat is dus ver af van ernstige mensen als Herman Van Rompuy (39 492 volgers) of grappige mensen als Geert Hoste of Rik Torfs (respectievelijk 9 185 en 9 073 volgers, al vindt niet iedereen die inderdaad écht grappig). Eerlijk is eerlijk – Filip Dewinter is de interessantste van de VB-twitteraars om te volgen. Hiërarchie moet gerespecteerd worden en als tweede VB-twitteraar vinden we in de Knack-lijst Gerolf Annemans (101ste, 1 988 volgers). Nr. 3 komt ook al uit ‘de Antwerpse gemeenteraadsfractie’: Anke Van dermeersch (171ste, 1 086 volgers). Op vier staat Gents Kamerlid Tanguy Veys (177ste, 1 030 volgers). Vorige vrijdag werd bij het VB overigens nog gelachen met de veelvuldige tweets van Tanguy Veys.

Na onder andere Eric Corijn (231ste, 643 volgers) en Peter Mertens (305ste, 318 volgers) vinden we op de 342ste plaats met 222 volgers Bart Debie… die door Knack omschreven wordt als “VB-medewerker”. Debie zou het misschien wel graag willen, maar de realiteit is anders. De eerstvolgende echte VB’er is voorzitster van de Vlaams Belang Jongeren Barbara Pas (352ste, 202 volgers). Antwerpenaar Wim Wienen staat op de 363ste plaats met 179 volgers. Limburger en Breivik-geadresseerde Chris Janssens is 367ste met 175 volgers. Mechelenaar Frank Creyelman vinden we op de 408ste plaats met 79 volgers. Europarlementslid Philip Claeys volgt als 423ste met 59 volgers. Limburger Bert Schoofs is de daaropvolgende: 437ste, 40 volgers. Rob Verreycken (‘Rob Klop’, zoals Knack hem omschrijft) vinden we op de 460ste plaats met 9 volgers bij het afsluiten van de Knack-lijst vorige week maandagmiddag. Intussen heeft iedereen er nog een paar tot een paar tientallen volgers erbij. Het aantal volgers van Rob Verreycken was gisteren al gestegen tot twaalf.

Volgens Knack staat Vlaams parlementslid Marijke Dillen op de 406ste plaats met 3 volgers, maar Knack verwart de dochter van Karel Dillen met een Spaans fotomodel. Annick Ponthier zou de volgende VB’ster kunnen zijn, maar zowel aan haar één bericht en dríe volgers is dat niet op te maken. Joris Van Hauthem sluit de top-476. Hij is wél het VB-parlementslid en de woordvoerder van het VB, maar hij beschikt volgens ons niet over een Twitter-account. De Knack-lijst is dus zeker niet de ultieme lijst. Marc Spruyt merkte al op dat het aantal vakbondsmensen op Twitter langer is dan Knack vond. Interessant om hier te volgen is Caroline Copers. Anderzijds is men ook ter rechterzijde sommigen vergeten. Zo werd coming lady bij het VB Barbara Bonte (in principe 368ste met 170 volgers) over het hoofd gezien. RechtsActueel-hoofdredacteur Yves Pernet zou met zijn 146 volgers op de 379ste plaats terechtkomen.

De redactie van AFF/Verzet twittert niet, maar merkt wel dat bijna dagelijks een AFF-artikel via Twitter geforward wordt. Alleen weet de redactie niet door wie. Bij de N-VA’ers spant Siegfried Bracke de kroon (13de, 9 699 volgers), gevolgd door Bart De Wever (24ste, 7 981 volgers… maar nog geen enkel bericht). Of het dé N-VA-voorzitter is, is niet eens bekend. De eerste daaropvolgende én echte N-VA’er is Jan Jambon (113ste, 1 846 volgers), maar hij is niet echt actief als twitteraar. Bij de LDD is Jurgen Verstrepen (85ste, 2 271 volgers) populairder dan Jean-Marie Dedecker (184ste, 990 volgers). Waarmee meteen bewezen wordt dat populariteit op Twitter niet meteen gelijk staat aan populariteit bij verkiezingen, in de media en bij het politiek sérieux.

CASAPOUND OPNIEUW IN OPSPRAAK

2012-01-16T05:43:46+01:00

Italië heeft nu ook haar “Zet de champagne maar al koud!”-schandaal. Donderdag werd plaatsvervangend procureur Pietro Saviotti (56 j.), hoofd van de anti-terrorismecel in Rome, begraven. Duizenden mensen waren op zijn begrafenis. CasaPound-kopstuk Gianluca Iannone (foto 1) postte op Facebook: “Het jaar 2012 begint met interessante perspectieven… Hoera”. Het neofascistische CasaPound kwam vorige maand nog in opspraak door een schietpartij in Firenze waarbij twee Afrikaanse straatverkopers het leven verloren. De dader was een sympathisant van CasaPound, aanwezig op betogingen van CasaPound en medewerker aan één van de websites van CasaPound.

CasaPound-kopstuk en zanger van ZetaZeroAlfa Gianluca Iannone (38 j.) had een Facebook-pagina onder de naam ‘Gianluca da Tortuga’. “Had”, want na een vraag van het Openbaar Ministerie in Rome heeft Facebook de pagina verwijderd. Niet alleen was er de schandalige uitspraak van het CasaPound-kopstuk, er werd ook aangezet tot misdaad. Na de “Het jaar 2012 begint met interessante perspectieven… Hoera”-quote postte een Facebook-vriend: “Ik wacht op het vertrek van iemand anders”, en een andere: “Mond, Saviotti volgende… de lijst is lang en er is volop keuze.” Gianluca Iannone heeft intussen gezegd dat zijn Facebook-commentaar “een ongelukkige grap” is, maar het publiek maken een schending van zijn privacy is. De reacties in Italië noemt hij “erger dan Noord-Korea“, verwijzend naar de huilbeurten na het overlijden op 17 december van de Nood-Koreaanse president Kim Jong-il. Dat bij fascisten alle verhoudingen wel eens zoek zijn, is bekend.

Een woordvoerder van CasaPound zei eerder dat het hypocriet zou zijn berouw te verwachten voor de gewraakte quote vermits Pietro Saviotti al meermaals militanten van CasaPound had laten aanhouden. Twee maanden geleden nog Albert Palladino, alias ‘Zippo’, één van de oprichters van het met CasaPound verbonden Blocco Studentesco, die ervan beschuldigd wordt militanten van de centrum-linkse Partito Democratico fysiek aangevallen en verwond te hebben. Die woordvoerder, vice-voorzitter van CasaPound Andrea Antonini, reageerde nadat vrijdag op de hoofdzetel van CasaPound in Rome een huiszoeking werd verricht en Gianluca Iannone, ideoloog Gabriele Adinolfi en enkele andere CasaPound-militanten voor verhoor werden meegenomen naar een politiebureau. Maar dat was voor nog een andere zaak: het in de benen en rechterhand schieten van de voormalige terrorist en extreemrechtse militant Francis White (52 j.).

Zoals hier al eerder uitgelegd heeft CasaPound haar fans in Vlaanderen. VB-personeelslid en -provincieraadslid Bert Deckers, medeoprichter van RechtsActueel, poseert tegenwoordig op zijn Facebook-pagina in een T-shirt van CasaPound, ‘onbekenden’ gingen in Mechelen op pad om affiches voor de invrijheidsstelling van ‘Zippo’ te plakken, en Ruben Solidarista aka Ruben Rosiers is in permanent contact met Italië om de gebeurtenissen daar te volgen. De zondag voor Kerstmis stonden Rosiers en zijn vrienden bij het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) met een stand op de Antwerpse Meir (foto 2, met in de rechterbenedenhoek het logo van CasaPound). Eddy Hermy was ervoor vanuit Oostende naar Antwerpen gereisd. Het was de bedoeling om chocolademelk te verkopen ten voordele van de blanken in Orania (Zuid-Afrika), maar AFF-waarnemers hebben geen liter chocolademelk zien verkopen. Pamfletjes werden vlot aangepakt, maar voor de chocolademelk was er geen interesse.

Gianiuca Iannone zou de hele tweede helft van januari in Spanje op rondreis zijn voor meetings en optredens met ZetaZeroAlfa, met om te beginnen een bijeenkomst gisteren in Barcelona. Het vertrek naar Spanje is door de gebeurtenissen in Rome uitgesteld. Overigens hangt CasaPound nog een rechtszaak boven het hoofd voor het gebruik van de naam Pound. De 86-jarige dochter van de Amerikaanse dichter Ezra Pound wil dat de naam van haar vader niet langer misbruikt wordt door deze fascistische beweging.

RESPECT VOOR DE RECHTEN EN WAARDIGHEID VAN MIGRANTEN

2012-01-15T00:33:17+01:00

De katholieke kerk viert vandaag de Werelddag van de migrant. Voor die gelegenheid heeft Pro Migrantibus een serie liturgische suggesties uitgewerkt. Pro Migrantibus is de commissie van de katholieke gemeenschappen van buitenlandse herkomst.

Het thema van de Werelddag van de migrant, die sinds 1914 jaarlijks wordt gehouden, is gekozen door paus Benedictus XVI. In zijn brief vraagt de paus een versterking van het verkondigingswerk op plaatsen waar het evangelie voor het eerst wordt verkondigd, maar evenzeer in geseculariseerde landen die hun sterke katholieke traditie dreigen te verliezen. De paus vraagt ook om werk te maken van de verwelkoming en gastvrijheid voor asielzoekers die niet zelden hun vaderland moesten verlaten wegens vervolging, geweld of omdat hun leven werd bedreigd. Hij spoort de christenen ook aan om er op toe te zien dat de rechten en de waardigheid van migranten wordt gerespecteerd. In katholieke kringen is men al langer bekommerd om het lot van migranten en vluchtelingen, en niet alleen met de Werelddag van de migrant. Recent lanceerde Kerkwerk Multicultureel Samenleven nog een campagne onder de slogan: ‘Migratie heeft een jong gezicht! Kwetsbaar, hoopvol, onze toekomst’.

Wij wensen alle VB’ers die er prat op gaan katholiek te zijn (Alexandra Colen (foto 1), Tanguy Veys (foto 2), Annick Ponthier, Philippe Van der Sande…) een godsvruchtige dag toe.

RAF LIEDTS

2012-01-14T09:44:59+01:00

Vandaag wordt in Herentals afscheid genomen van Raf Liedts (43 j., foto), op 4 januari plots overleden. Raf Liedts was VB-fractieleider in de gemeenteraad van Herentals en in de Antwerpse provincieraad. Raf Liedts haalde deze blog nog in november vorig jaar omdat hij zich in de Antwerpse provincieraad verzette tegen het “strak doctrinair vasthouden aan dogma’s als ‘de rijken moeten betalen’.”

VB-personeelslid, -provincieraadslid en streekgenoot Bert Deckers publiceerde bij RechtsActueel een in memoriam waarin hij Raf Liedts’ NSV-verleden roemde en commentaar gaf bij de huidige gang van zaken bij het VB. Bert Deckers: “Raf Liedts was als jongere eind jaren ’80, begin jaren ’90 een zeer actief lid van de Nationalistische Studentenvereniging (NSV). In die tijd werd de NSV nog meer dan nu belaagd door extreemlinks tuig (sic) en Raf was iemand die ervoor koos om steeds op de eerste rij te staan. Hij koos dan ook logischerwijze voor de functie van Verbondswacht." Raf Liedts, een man die dus niet vies was van fysieke confrontaties. Het verbaast dan ook niet dat Voorpost haar militanten heeft opgeroepen om vandaag allen naar de begrafenis van Raf Liedts te gaan.

"Raf koos er al vrij snel voor om zich actief in te zetten voor het Vlaams Blok", vervolgt Bert Deckers die Raf Liedts looft als VB-regiosecretaris van de regio Turnhout-Mol, als VB-gemeenteraadsfractieleider in Herentals en als VB-fractieleider in de Antwerpse provincieraad. "Raf wist alle mogelijke interne brandjes meteen te blussen en met de jongste begrotingsbespreking van de Antwerpse provincieraad wierp dit duidelijk zijn vruchten af. Met Raf verliest het Vlaams Belang niet enkel een militant, mandataris en idealist van het eerste uur, het verliest tevens iemand die tot op het einde bleef geloven in de wederopstanding van het Vlaams Belang/Blok van weleer. Hij was realistisch en rationeel en besefte de problemen die de partij momenteel ondergaat, maar steeds opnieuw kon hij onze ploeg motiveren om voluit te gaan voor de constructieve (!) oppositie. (…) Als alle nationalisten dezelfde motivatie als Raf zouden hebben, staan we er goed voor, maar helaas zijn mensen als Raf de laatste der Mohicanen… dit ten voordele van de arrivisten en carriérejagers. Desalniettemin hopen we dat het tegendeel waar is.”

Het moet “carrièrejagers” zijn (met accent grave), en niet “carriérejagers (met accent aigu). Maar vooral: waarom op het einde van een sereen overlijdensbericht – op dat “extreemlinks tuig” na – zo uithalen tegen de arrivisten en carrièrejagers bij het VB? Wie bedoelt Bert Deckers trouwens? Zelf overigens slechts als opvolger provincieraadslid geworden nadat Bruno Valkeniers besloot niet meer te zetelen in de Antwerpse provincieraad. En nog dit. Normaal gezien zou Raf Liedts halverwege de periode 2009 - 2014 Pieter Huybrechts opvolgen als Vlaams parlementslid, maar die laatste stribbelde tegen omdat hij zijn parlementair pensioen nog wat wil aandikken. Nu was er sprake van dat Raf Liedts in 2013 het parlementair zitje van zijn stadsgenoot zou overnemen. Mocht Pieter Huybrechts alsnog stoppen met kranten lezen in het Vlaams parlement zijn de eersten die in aanmerking komen om Huybrechts op te volgen: Hugo Coveliers (ex-senator, nu enkel nog Antwerps gemeenteraadslid), Alexandra Colen (nu federaal parlementslid) en Barbara Bonte (nu VB-personeelslid). Go for it, Babs !