13-07-15

(EX-) VLAAMS BELANG-PERSONEELSLID AANGERAND DOOR COLLEGA

Gulden Sinjoren - 11 juli 2015.jpgNaar een gewoonte die zeven jaar geleden is opgestart – het Vlaams Belang wenste een eigen 11 juli-viering als alternatief op de 11 juli-viering ingericht door het Antwerpse stadsbestuur – organiseerde Gulden Sinjoren vorige zaterdag op het Hendrik Conscienceplein in Antwerpen haar 11 juli-viering (foto).

 

Een oubollige bedoening, met dit jaar als opvallende spreker Bart De Valck, voorzitter van de Vlaamse Volksbeweging (VVB), die een toespraak hield die pijn moet doen in de oren van de N-VA en als muziek klinkt in de oren van het Vlaams Belang. Naast gepensioneerden bracht dit 11 juli-feest leden van een aantal radicale Vlaamse verenigingen op de been. En volk dat laveerde tussen het Hendrik Conscienceplein en het pas heropende café De Leeuw van Vlaanderen.

 

In dezelfde Jezuïetenrui als waar café De Leeuw van Vlaanderen is gevestigd, is er ook nog een Ierse kroeg: Molly Blooms. Na de 11 juli-viering zit op het terras van dat café onder andere S.N. – voormalig Vlaams Belang-personeelslid die haar vrouwelijke troeven graag in de kijker zet. Op het terras komt het zaterdag in de vooravond tot een aanvaring tussen S.N. en een ex-collega Vlaams Belang-personeelslid. Naar S.N. op Facebook schreef, knalde A.C. haar hoofd tegen een muur, trok haar kleedje kapot en betastte vervolgens S.N.

 

Er is klacht neergelegd bij de politie. Een vriend van S.N. vroeg op Facebook: “Is hij een moslim geworden of zo, geen respect voor vrouwen.” Waarop S.N. antwoordde: “Ik weet het niet, ik heb hem die vraag ook gesteld.” Of hoe ze bij het Vlaams Belang denken dat aanranding van vrouwen uitsluitend een zaak van moslims is. Neen, ook het ‘eigen volk’ bezondigt zich daaraan.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, vb, criminaliteit, vrouwen, islam |  Facebook | | |  Print

12-07-15

MOHAMMEDCARTOONS: DEWINTER LIEGT TOT HIJ ZWART ZIET

GvA - 11 juli 2015.jpgDat Filip Dewinter vorige woensdag op de daktuin van het Vlaams Parlement tafelde met een Libanees politicus die het verbranden van Joden toejuicht ontlokt geen enkele reactie in de kranten, radio of televisie. Verwacht men van Dewinter niet anders? Ons lijkt het toch enige morele verontwaardiging waard. De kosten die gepaard gaan met de Mohammed-cartoontentoonstelling die Dewinter in Antwerpen inricht, worden wel op de korrel genomen (foto: artikel uit Gazet van Antwerpen).

 

Het was vrijdag, bij de opening van de tentoonstelling in het Vlaams Belang-partijlokaal in de Van Maerlantstraat, inderdaad niet min. Een deel van de Van Maerlantstraat en het huizenblok waarin het partijlokaal is gevestigd, is afgezet met nadarhekken. Op de hoeken staan politieagenten in kogelvrije vest, een automatisch geweer in de handen. Aan de ingang van de ‘veiligheidsperimeter’ staan nog eens twee gewapende politiemensen en een mannetje van het Vlaams Belang. Aan de overzijde staan vier politiecombi’s, waarvan één met een camera gericht op de toegangsdeur van het partijlokaal, en minstens vijf anonieme voertuigen van de lokale en federale politiediensten en andere veiligheidsdiensten. Om de hoek, in de Olijftakstraat, staan nog eens twee anonieme politiewagens.

 

Bij het binnengaan worden rugzakken, handtassen en identiteit gecontroleerd. Binnengaan is overigens in fasen: eerst door de buitendeur, en als die terug dicht is pas door een deur van kogelvrij glas. Ook in het partijlokaal en in de tentoonstellingsruimte achteraan houden veiligheidsagenten en agenten in burger de wacht. Op de eerste verdieping van het pand zou ook een aantal special forces hebben postgevat, vermoedelijk het Bijzonder Bijstandsteam – de ‘bottinekes’, bekend van hun aanpak van Jonathan Jacob.

 

Filip Dewinter zet zijn onschuldigste gezicht op bij zoveel veiligheidsmaatregelen: “Door heel wat instanties en overheden werd er druk uitgeoefend om de tentoonstelling toch maar niet te laten plaatsvinden. Het veiligheidsrisico is te groot, liet men mij weten. Uiteraard heb ik alle begrip voor hun bezorgdheid en voor de draconische maatregelen die noodzakelijk zijn om het risico tot een minimum te beperken, maar is dit nu net niet hetgene wat we willen aanklagen? Is het feit dat we schrik hebben; bang moeten zijn om een dergelijke tentoonstelling te organiseren niet juist de reden waarom we een Mohammed-cartoontentoonstelling organiseren?”

 

“Is er ooit iemand aangevallen, verwond, laat staan vermoord door een cartoon?”, zo gaat Dewinter door in zijn toespraak bij de opening van de tentoonstelling. “Bedreigt een cartoon het leven van een individu of van een groep van individuen? Integendeel, een cartoon is net zoals een foto, een film, een artikel of een boek een manier om een mening te uiten. Soms op een humoristische, soms op een cynische en zelfs sarcastische manier, soms bijtend en scherp en – in de ogen van sommigen – soms zelfs beledigend. Maar is dat nu juist niet de essentie van ‘vrije meningsuiting’? Beste vrienden, ik ben terzake een ervaringsdeskundige. Ik ben afgebeeld als een monster, als Adolf Hitler, als kakkerlak en mestkever… Niet altijd even subtiel en fijngevoelig maar een mening is een mening en mag geuit worden, hoe grof ook…”

 

Oh ja? Dewinter die vindt dat hij mag afgebeeld worden, hoe grof ook? "Een mening is een mening en mag geuit worden"? Nog maar in de aanloop van de verkiezingen vorig jaar legde Filip Dewinter klacht neer tegen onbekende graffitiartiesten die hem op een trein hadden afgebeeld met het Vlaams Belang-campagnepotlood in zijn achterste. En drie jaar eerder legde Dewinter klacht neer tegen affiches van ‘Antifascistische Aktie’ die Dewinter associeerden met Hitler. Filip Dewinter? Hij liegt tot hij zwart ziet, en intussen is hij al van zijn voeten tot over zijn oren zwart.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: dewinter, antwerpen, islam |  Facebook | | |  Print

11-07-15

11 JULI = SWASTIKA-DAG

Swastika-pamflet 1.jpgSwastika-pamflet 2.jpgVolgens ’t Pallieterke heeft Vlaanderen op 11 juli weinig te vieren. ’t Pallieterke vergist zich. Vandaag, 11 juli, is het wereldwijd Swastika-dag. In Antwerpen werden deze namiddag flyers verdeeld voor een herwaardering van de swastika.

 

Vooraleer de swastika, het hakenkruis, haar kwalijke reputatie kreeg met het nazisme vinden we de swastika al terug op vroeg-christelijke graftomben in catacomben bij Rome, op Griekse en Romeinse mozaïekvloeren uit de oudheid en op houten klompen van Noorse Vikingen uit de vroege Middeleeuwen. De swastika is ook het heiligste teken uit het hindoeïsme en jaïnisme, en wordt tevens gebruikt in het boeddhisme.

 

De Raëliaanse Beweging, gesticht door een racewagenpiloot en journalist die in 1973 een ontmoeting zou gehad hebben met een buitenaards wezen, ijvert voor een herwaardering van de swastika als symbool van leven, geluk en welzijn. Adepten van deze Beweging deelden deze namiddag in Antwerpen flyers uit vlakbij de Antwerpse Grote Markt. Ook onze chef-AFF kreeg zo’n flyer in de handen geduwd (foto’s).

 

Er wordt vandaag wereldwijd actie gevoerd om de swastika de plaats te geven die haar volgens de Raëlianen toekomt: van Australië en Burkina Faso, over Ierland en Italië, tot de Verenigde Staten en Zwitserland. Antwerpen is uitgekozen als enige plaats in “Beglium” om actie te voeren. Burgemeester Bart De Wever en schepen voor toerisme Koen Kennis (N-VA) kunnen dit alweer op hun palmares schrijven.

18:53 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen |  Facebook | | |  Print

“11 JULI: VLAANDEREN HEEFT WEINIG TE VIEREN”

11 juli 2015 - Vlaamse Leeuwaffiche.jpgMet geld dat destijds Bert Anciaux heeft vrijgemaakt, is het vandaag Vlaanderen Feest! ter gelegenheid van 11 juli. “Maar is het met overtuiging? Of we nu achteruit kijken of vooruit, echt vrolijk worden we daar niet van”, schrijft deze week ’t Pallieterke in haar editoriaal onder de kop die we hierboven als titel hebben hernomen.

 

Het blad herneemt grotendeels een analyse die Walter Pauli maakte in Knack van 1 juli. ’t Pallieterke: “Jean-Pierre Rondas (…) beschreef de Vlaamse Beweging vorig jaar nog optimistisch als een ‘stroom die nooit stilvalt’. Pauli schampert dat die stroom vandaag niet veel meer is dan een kabbelend beekje, waarin geen spoor te vinden is van kritiek op de ‘Belgische’ regering waarvan de N-VA nu deel uitmaakt. Vandaag beleeft de Vlaamse Beweging niet haar prettigste momenten. De grote organisaties hebben afgehaakt of zijn verzwakt. Davidsfonds en VTB-VAB spitsen zich toe op cultuur. Het IJzerbedevaartcomité werd ‘een exploitant van een toeristische attractie in de Westhoek’. En van veel kleinere organisaties, van radicalere signatuur (Taal Aktie Komitee, Voorpost, de Marnixring, de IJzerwake, Pro Flandria en de Vlaams-Nationale Debatclub, studentenverenigingen zoals KVHV en NSV), gaat nog maar weinig kracht uit.

 

De VVB (Vlaamse Volksbeweging, nvdr.) verloor haar sterkste krachten aan Doorbraak en de partijpolitiek en is op zoek naar een tweede adem. De progressieve Gravensteengroep is sinds de parlementsverkiezingen van mei 2014 stilgevallen (Zopas heeft de Gravensteengroep nog een tekst gepubliceerd over “le mal belge”, maar “progressief” zouden we die denktank toch niet meteen noemen, nvdr.). Het Vlaams Nationaal Zangfeest is zo ongeveer het enige evenement waar Vlaamsgezinden van verschillende strekking nog in mekaars buurt komen, en voorts is er alleen nog ‘een blad als ’t Pallieterke en een website als Doorbraak’, aldus Pauli.” De deelname van de N-VA aan de federale regering bracht de Vlaamse Beweging in vertwijfeling. Wat was het beste: deelnemen aan die regering zónder communautair luik in het regeerakkoord, of aan de kant blijven staan met een communautair eisenprogramma?

 

’t Pallieterke gaat zo nog een tijdje verder, citeert onder andere Bart Maddens die erop wijst dat de N-VA de Vlaamse Beweging heeft "leeggezogen" om personeel te leveren voor de diverse bestuursniveaus, maar ziet tot slot van haar editoriaal toch nog enig licht aan het einde van de tunnel. “Een permanente demper op verzuchtingen inzake de geldstroom naar de andere gewesten, de Brusselse expansiedrift, de zak geld voor ‘het derde gewest’ (onder meer voor het nieuwe ‘nationale voetbalstadion’ voor Anderlecht), de enerverende bevoegdheidsconflicten, de warboel van de zesde staatshervorming, met de toekenning van bevoegdheden met geknipte financiering. Er zijn dossiers genoeg waarover de Vlaamsgezinden op 11 juli en de komende maanden nog eens flink van gedachten kunnen wisselen.”

 

Voorwaar boeiende gesprekstof. Echt, echt, echt? Wedden dat de Vlamingen vandaag – als al enige politiek door hun hoofd spookt – vandaag meer denken aan het lot van het Griekse volk dan aan de Vlaamsche eisen? 

 

Foto: Vlaams Belang-affiche als ommezijde van een 11 juli-flyer en bijlage bij het jongste nummer van het Vlaams Belang-maandblad.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vlaams-nationalisme, 't pallieterke |  Facebook | | |  Print

10-07-15

VEROORDELING VOOR NEGATIONISTISCHE UITSPRAKEN

Dachau.jpgVandaag heeft de correctionele rechtbank van Antwerpen een man veroordeeld voor inbreuken op de antiracismewet en de negationismewet. Hij kreeg een gevangenisstraf van vier maanden met uitstel en een geldboete van 600 euro, hij is voor een periode van vijf jaar uit zijn rechten ontzet, en zijn computer is verbeurdverklaard (foto: het hieronder geciteerde concentratie- en vernietigingskamp van Dachau).

 

Het Interfederaal Gelijkekansencentrum meldt in een persbericht dat de veroordeelde regelmatig racistische en negationistische berichten op een website plaatste. “Daarin hemelde hij de gaskamers uit de Tweede Wereldoorlog op in bewoordingen als deze: ‘Ik wil opnieuw gaskamers zodat walgelijke stinkende Joden ook eens een lekkere douche kunnen gaan nemen. Voor die stinkende joodse huid is er niets beter dan zyklon B. Adolf jij was goed bezig, maar je mocht niet verder doen. Ik zie het liefst stinkende Joden in Dachau, Treblinska (sic) en andere gezondheidsforums, ik blijf erbij: Zyklon B!’

 

Het maandblad Joods Actueel meldde de uitspraken van de nu veroordeelde aan het Interfederaal Gelijkekansencentrum. ‘Wij hebben daarop een klacht ingediend bij het parket van Mechelen’, zegt Patrick Charlier, directeur van het Interfederaal Gelijkekansencentrum. ‘Aan de betrokken website hebben we gevraagd om de berichten van de man te verwijderen, en aan de moderatoren van de website hebben we een vorming gegeven.’ In 2014 registreerde het Interfederaal Gelijkekansencentrum 130 gevallen van antisemitisme of negationisme. Daarvan bleef het internet – via websites, blogs en discussiefora, mailverkeer en vooral sociale media – net als de jaren voordien, een belangrijke drager.”

 

Het Interfederaal Gelijkekansencentrum moedigt de volledige toepassing aan van de Omzendbrief van het College van procureurs-generaal over het opsporings- en vervolgingsbeleid inzake discriminatie en haatmisdrijven uit 2013, naast de sensibilisering rond deze problematiek. Fijn zo. De nu veroordeelde uitlatingen werden gepubliceerd op een populaire website gespecialiseerd in korte nieuwsberichten, entertainment, vrije tijd, games en video’s. De veroordeelde gebruikte een schuilnaam op het internet, maar dat hielp hem niet om aan zijn straf te ontkomen.

13:53 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: racisme, negationisme, media |  Facebook | | |  Print

DE WEEK IN ZEVEN CITATEN (EN EENTJE EXTRA)

Vlamigrantendag-affiche.jpgMorgen wordt in Gent de eerste Flamigrantendag ingericht, een multicultureel 11 juli-feest op het Sint-Pietersplein. Initiatiefneemster is Jamila Channouf die de Pegida’ers zo op de zenuwen werkte dat ze hun richtlijnen voor volgende manifestaties aanpasten. Het onvolprezen TV Ekkergem vernam dat Filip Dewinter ook zou komen (video). En als dat niet waar is, maken ze ons in Gent wel iets anders wijs.

 

“Zal Steve Stevaert, wanneer hij de ochtend van 2 april de deur van zijn huis voorgoed achter zich trekt en op zijn fiets springt richting kanaal, nog hebben omgekeken in zijn straat? (…) Zal zijn blik nog zijn afgedwaald naar het pand schuin tegenover zijn huis, waar hij als twintiger zijn derde kroeg het Roodhuis uitbaatte, dat legendarisch partijcafé van de Jong-Socialisten?” Het Laatste Nieuws publiceerde zes dagen lang een artikelenreeks over Steve Stevaert, maar al in de eerste paragraaf gaat het fout. Het Roodhuis was een café in Hasselt opgezet door vijf verschillende progressieve stromingen. De Jong-Socialisten waar daar één van, anderen waren bijvoorbeeld Release (een Jongeren InformatiePunt avant la lettre), de Revolutionaire Arbeidersliga (RAL) en een groep onafhankelijke progressieven. Steve Stevaert was met zijn twee vorige café’s, Skalden en Movies, al een te succesvol zakenman om zich voor één politieke stroming voor de kar te laten spannen. Een bundeling van linkse krachten wilde hij wél ondersteunen. (Het Laatste Nieuws, 4 juli 2015)

 

“Dit was een goede week voor cognitieve dissonantie. Ik geef toe: ik heb het ook moeten opzoeken, die psychologische term voor ‘het negeren van feiten of opvattingen die strijdig zijn met een eigen overtuiging of mening’.” Frank Van Massenhove over hoe iedereen in zijn stellingen blijft zitten over Griekenland, en een eigen agenda heeft. “Schäuble verklaarde al jaren geleden dat Griekenland moest boeten voor zijn fouten. (…) Hij wordt (…) driftig bijgesprongen door de sociaaldemocraat Dijsselbloem, die wel erg begint te lijken op Vlaamse excellenties die zich ineens overdreven Atlantisch opstellen om iets belangrijks in de NAVO te worden, en door de centristische Lagarde, die haar verblijf aan het hoofd van het IMF dolgraag met een paar jaar wil verlengen. Haar persoonlijke agenda gaat voor op die van de Grieken. Zo treedt ze moeiteloos in het spoor van de infame Dominique Strauss-Kahn, die Griekenland, tegen alle IMF-regels in, een niet-terugbetaalbare lening toeschoof, om zo zijn pad naar het Franse presidentschap te effenen.” (De Tijd, 4 juli 2015)

 

“De voorgangers van Tsipras waren de erfgenamen van decennia vriendjespolitiek, corruptie en laksheid. Maar eenmaal zij waren verbrand, bleef alleen Syriza over, tenzij iemand de neofascisten van Gouden Dageraad had gewenst? Oxi, het Grieks voor ‘neen’, klinkt als de echo van het ‘no pasarán’ van de communiste Dolores Ibarruri, bijgenaamd la Pasionária, in de Spaanse burgeroorlog. Een achteraf futiel gebleken kreet van ultiem verzet tegen de overmacht. Maar een die generaties overleeft.” ‘Oxi’ zal generaties voortleven denkt DS-commentator Bart Sturtewagen. Geschreven vóór het referendum in Griekenland plaatsvond, en dus ookvóór de uitslag ervan bekend werd. (De Standaard, 4 juli 2015)

 

“Zelf zou ik ook geen cartoons maken die de profeet beledigen. Maar ik heb er wel al getekend die spotten met fundamentalisme en IS. Zaken die nog veel gevaarlijker zijn, me dunkt.” Cartoonist Quirit over de Mohammed-cartoontentoonstelling van Filip Dewinter. Quirit kan zich goed voorstellen dat moslims zich door de Mohammed-cartoons beledigd voelen, anderzijds moeten dergelijke cartoons wel kunnen. “Ik vraag me wel af of Filip Dewinter ook een expositie zou organiseren met joodse spotprenten.” (Gazet van Antwerpen, 8 juli 2015)

 

“Bovendien geeft de Vlaamse regering zelf het slechte voorbeeld, want ze heeft nul ministers met migratieachtergrond. Slechts 11 van de 305 kabinetsmedewerkers hebben een migratieachtergrond. De helft daarvan is chauffeur of cateringpersoneel.” #DailyRacism is ontgoocheld over een resolutie van de Vlaamse meerderheidspartijen over de aanpak van racisme. (De Morgen, 8 juli 2015)

 

“De belastingen op de ondernemingswinsten leverde de overheid vorig jaar 12,4 miljard op. Verplaetse: ‘De subsidies aan de bedrijven blijken dus ongeveer even groot als de belastingen die de bedrijven betalen. In geen enkel ander land zie je zo iets. De hele subsidiepolitiek moet toch eens ter discussie gesteld worden. Het wordt de hoogste tijd dat alle ondernemingen hun deel van de belastingen betalen.’” Zou de regering-Michel deze bedenking van gouverneur van de Nationale Bank van 1989 tot 1999 Fons Verplaetse ter harte nemen? (Knack, 8 juli 2015)

 

“Terwijl de algemene pensioenleeftijd opgetrokken wordt en de uitzonderingen beperkt, blijkt het federale parlement nog te genieten van haar oude pensioenregeling, zo bewees PVDA’er Kim De Witte. Hoewel het vorig parlement de pensioenleeftijd voor Kamerleden op 62 had gelegd, vallen slechts 3 à 4 van de 150 Kamerleden vandaag onder dat bewind. Al de anderen werden nog net verkozen voor de nieuwe regeling inging. Zij kunnen dus toch al op hun 55ste met pensioen, bij een meerderheid zelfs al op 52.” Kim De Witte berekende ook het gemiddeld pensioenbedrag van de parlementsleden, en dat is niet min. (Knack, 8 juli 2015)

 

“Het applaus van zo’n twintig seconden dat Verhofstadt ten deel viel, werd door de Vlaamse media een ‘daverend applaus’ genoemd. Tsipras kreeg een dubbel zo lang applaus bij zijn aankomst in het Europees Parlement en na zijn repliek op onder meer Verhofstadt, maar dit leek niet vermeldenswaardig voor onze mainstream media.” Bleri Llhesi klaagt het vertekend beeld aan in de Vlaamse media, die ook de repliek van Tsipras op Verhofstadt grotendeels uit beeld hield. Volgens Bruno Tersago applaudisseren Grieken voor Verhofstadt, maar… Peter Mertens geeft Guy Verhofstadt een koekje van eigen deeg. (Blog Bleri Llhesi, 8 juli 2015 / deredactie.be, 9 juli 2015 / Knack online, 9 juli 2015)

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: citaten, gent, media, griekenland, dewinter, islam, racisme, sociaal |  Facebook | | |  Print

09-07-15

DEWINTER AAN TAFEL MET MAN DIE VERBRANDEN JODEN TOEJUICHT

Filip Dewinter - Frank Creyelman - Wiam Wahhab - Anke Van dermeersch - Daktuin Vlaams Parlement.jpgVorige week waren Filip Dewinter, Anke Van dermeersch en Frank Creyelman nog in Kazachtstan, zoals hier gemeld. Maar Oost-Europa is niet het enige dat hen mateloos boeit. Ook in het Midden-Oosten zijn onze drie reislustige vrienden erg geïnteresseerd. Gisteren kwamen foto’s boven water van een recent etentje van Filip Dewinter, Anke Van dermeersch en Frank Creyelman met de Libanese politicus Wiam Wahhab (foto, de man zonder jas tussen Anke Van dermeersch en Frank Creyelman).

 

Wiam Wahhab is een oud politiek raadgever van de Libanese prins Talal Arslan die minister van Leefmilieu was in de regering van Omar Karami. Een regering met een erg korte levensduur: van oktober 2004 tot februari 2005. In 2006 richt Wiam Wahhab de Arabische Tawhid-partij op die betrokken is bij meerdere vetes en vechtpartijen met de Druzen die de Progressieve Socialistische Partij van Walid Jumblatt steunen. Wiam Wahhab is zeer pro het regime van de Syrische president Bashar al-Assad en sloot zich aan bij de ‘8 maart alliantie’, waarin ook opgenomen het Libanese Hezbollah – internationaal gebrandmerkt als een terroristische organisatie en voor Filip Dewinter een reden om de jacht te openen op oud-lid Dyab Abou Jahjah. Van consequent zijn, kan Filip Dewinter niet verdacht worden.

 

Het zal Anke Van dermeersch plezieren dat Wiam Wahhab kritiek had op de nikab (sluier die het gezicht bedekt en alleen de ogen vrij laat, nvdr.), maar het moet Filip Dewinter dan weer generen dat Wiam Wahhab Egyptische betogers opriep om de Israëlische ambassade te gaan vernielen. Spraakmakend was ook een interview dat Wiam Wahhab toestond in de studio’s van de Libanese televisiezender Al-Jaddid/New TV op 4 juli 2010. Wanneer het gesprek afglijdt naar de Wereldbeker voetbal zegt Wiam Wahhab: “Ik hou van de Duitsers, omdat ze een hekel hebben aan de Joden en ze verbrand hebben!” (video, vanaf 1’28”).

 

Voor Filip Dewinter, Anke Van dermeersch en Frank Creyelman is het geen bezwaar om met Wiam Wahhab te tafelen op de daktuin van het Vlaams Parlement in Brussel. Frank Creyelman leidde Wiam Wahhab ook nog in Gent rond en beëindigde het stappen er met een etentje in de Belga Queen aan de Graslei. Men kan maar beter al ‘goede’ internationale contacten leggen vooraleer Vlaams minister-president of minister van Buitenlandse Zaken te worden.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: dewinter, van dermeersch, creyelman, libanon, wahhab, brussel, gent |  Facebook | | |  Print

MOHAMMED-CARTOONTENTOONSTELLING AL INGEKORT

Vlaams Belang-lokaal Van Maerlantstraat Antwerpen.jpg“Ik heb bewondering voor mensen die hun mening durven prijs te geven en bereid zijn daarvoor een prijs te betalen”, zei Filip Dewinter dinsdag in Het Laatste Nieuws over de Deense cartoonist Kurt Westergaard die met zijn cartoon van een moslim met een bom in zijn tulband de moslimwereld in rep en roer zette. Filip Dewinter is minder moedig. Hij heeft de duur van de nog maar pas aangekondigde Mohammed-cartoontentoonstelling ingekort.

 

Filip Dewinter zei in Het Laatste Nieuws ook nog: “Er is overleg geweest (over de tentoonstelling, nvdr.) met het Antwerps bestuur en met voorzitter Tom Van Grieken.” Tom Van Grieken weet niet goed op welke voet staan. Aan Gazet van Antwerpen zegt hij: “Eerlijk gezegd ben ik wel een beetje bang voor de reacties, en dat maakt me ook triest en boos. Net omdat we niet bang mógen zijn.” Anderzijds is er volgens Van Grieken niets aan de hand. “Deze tentoonstelling is geen provocatie, maar net een eerbetoon aan bijvoorbeeld Charlie Hebdo. En Filip Dewinter zegt dat de veiligheid rond de expo is gegarandeerd, dus…”

 

Toch lijkt niet iedereen even opgezet met de tentoonstelling. Voormalig Vlaams Belang-voorzitter Gerolf Annemans, nu Europarlementslid, wil liever niet reageren. “Omdat ik niet op de hoogte was van dit initiatief.” In de wandelgangen klinkt het scherper, vernam Gazet van Antwerpen. “Dit is een persoonlijk initiatief van Dewinter”, zegt een ander VB-kopstuk die evenwel anoniem wil blijven. “Wat Filip hiermee wil bereiken? Het lijkt mij vooral een poging om in de aandacht te komen. En nog erger: hij brengt op deze manier de personeelsleden van ons secretariaat in gevaar.” In de moslimwereld is vooral te horen dat de tentoonstelling best genegeerd wordt.

 

In een nieuw persbericht meldt Filip Dewinter dat "na uitgebreid overleg met het stadsbestuur en de politie- en veiligheidsdiensten" is beslist de tentoonstelling te laten plaatsvinden tussen 10 en 17 juli. De tentoonstelling in het Vlaams Belang-lokaal in de Van Maerlantstraat (foto) zal dus niet tot 31 juli te zien zijn zoals op de affiches over de tentoonstelling staat.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, islam, dewinter, van grieken, annemans |  Facebook | | |  Print

08-07-15

MOHAMMED-CARTOONTENTOONSTELLING: EEN SLECHTE GRAP

Mohammed-cartoontentoonstelling 2015.jpgFilip Dewinter is terug in het land, en dat zullen we geweten hebben. Maandag deelde hij, samen met Anke Van dermeersch en Marijke Dillen, Vlaamse Leeuwvlaggetjes uit bij de start van de Ronde van Frankrijk in Antwerpen. Ook al werden die vlaggetjes in handen geduwd van nietsvermoedende toeristen en verdwenen ze in een vuilnisbak. Morgen gaat Dewinter naar de heropening van café De Leeuw van Vlaanderen. En vrijdag – de dag waarop aanvankelijk de heropening van De Beest was gepland – opent Filip Dewinter in het Vlaams Belang-lokaal in de Van Maerlantstraat in Antwerpen een tentoonstelling met Mohammed-cartoons (foto).

 

Zonder dat zijn Facebook-vrienden en Twitter-volgers er iets van merkten, was Filip Dewinter vorige week nog in Kazachstan. In gezelschap van Anke Van dermeersch en Frank Creyelman. Een land waarvan zeventig procent moslim is. Aanstaande vrijdag opent hij in Antwerpen een tentoonstelling die de moslims tegen de haren moet strijken. “”Het gaat over tekeningen die gemaakt zijn door Belgische en internationale cartoonisten. Het is een unieke selectie die nooit eerder ergens te zien was”, vertelde Filip Dewinter daarover gisteren aan de Antwerpse editie van Het Laatste Nieuws.

 

Blikvanger wordt een tekening van de profeet Mohammed, met een grote zwarte tulband en brandende lont op het hoofd. “Ik kreeg deze beroemde tekening enkele jaren geleden uit handen van de Deense cartoonist Kurt Westergaard”, zegt Dewinter die begin dit jaar al pronkte met diezelfde tekening in de Kamer van Volksvertegenwoordigers. “Mijn ontmoeting met hem (Kurt Westergaard die Dewinter maar even sprak, nvdr.) is een van de hoogtepunten in mijn politieke carrière.” Een foto van de overhandiging van deze cartoon illustreert het artikel in Het Laatste Nieuws. Op de originele foto, uit 2009, prijkt overigens ook voormalig Vlaams Belang-voorzitter Frank Vanhecke, maar die werd voor de gelegenheid weggeknipt.

 

Het idee voor de tentoonstelling rijpte nadat Geert Wilders begin mei in een voorstad van Dallas (Texas, Verenigde Staten) was bij een Mohammed-cartoontentoonstelling. Vlak na zijn vertrek vond er een schietpartij plaats, waarbij de twee daders doodgeschoten werden. Wilders wilde daarop de Mohammed-cartoons in het Nederlands parlement tonen, maar dat werd hem niet toegelaten. Wilders liet hierna een filmpje maken waarin de cartoons getoond werden. Toen het filmpje niet meteen werd uitgezonden in de zendtijd voor politieke partijen op de Nederlandse televisie beschuldigde Wilders de NOS van “sabotage”. Dat hoge woord was voor niets nodig. Het bedrijf dat het filmpje aan de NOS had moeten bezorgen, had een verkeerde opname doorgestuurd. Al-Azhar, een mosliminstituut in Egypte waar laatst nog Marine Le Pen op bezoek was, riep op om het filmpje te negeren. De organisatie van Marokkaanse moskeeën in Nederland reageerde met een eigen cartoon over Wilders.

 

Voor Dewinter was de heisa in Nederland een aansporing om de tentoonstelling naar Antwerpen te halen. Dewinter overlegde met Vlaams Belang-voorzitter Tom Van Grieken, en overwoog even om de tentoonstelling op een publieke plaats in te richten. Dewinter: “Niet in het Vlaams Parlement, nee: dat zou niet lukken. Uiteindelijk hebben we voor ons eigen lokaal gekozen: het heeft minder uitstraling, maar we hebben er wel alles in de hand.” “De cartoons zijn een goed middel om op een onschuldige en ludieke manier de islamcensuur aan de kaak te stellen”, vervolgt Dewinter. “Het is tevens ook een eerbetoon aan de redactieleden van Charlie Hebdo en Kurt Westergaard.”

 

Na een persconferentie opent Filip Dewinter vrijdagmiddag persoonlijk de tentoonstelling. “Ik wilde dat graag overlaten aan Geert Wilders”, zegt Dewinter. “Maar het lukt niet om hem op zo een korte termijn naar Antwerpen te halen door de draconische veiligheidsmaatregelen die dan nodig zijn.” Dewinter laat voorts weten dat het Vlaams Belang-lokaal in de Van Maerlantstraat in Antwerpen beveiligd is met kogelvrij glas, er bewakingscamera’s hangen en er vanaf vrijdag nog extra veiligheidsmaatregelen zijn.

 

Aan dS Avond vertelde Filip Dewinter nog: “We hebben niet aan alle cartoonisten expliciet om toestemming gevraagd. Veel spotprenten stonden al op het internet. (…) De Mohammedcartoons van Charlie Hebdo hebben we er bewust niet in gestoken, omdat we weten dat zij een andere politieke gezindheid hebben en waarschijnlijk niet tevreden zouden zijn indien we hun werk zouden tentoonstellen.” Toegang tot de tentoonstelling kan enkel kan vertoon van een Vlaams Belang-lidkaart of door vooraf je komst te melden én je identiteitskaart te tonen.

 

Als Dewinter niet kan provoceren en angst verspreiden, voelt hij zich niet goed. De Charlie Hebdo-cartoons zijn weliswaar niet te zien op zijn tentoonstelling. Maar in zoverre de vermoorde Charlie Hebdo-medewerkers begraven zijn, en niet verast zijn, draaien ze zich om in hun graf bij het horen dat Dewinter de tentoonstelling toch mee als eerbetoon aan Charlie Hebdo inricht. Een eerbetoon in een Vlaams Belang-lokaal aan een blad dat extreemrechts altijd bekampt heeft en blijft bekampen, dat is pas een grap. De rest lijkt ons eerder een slechte grap te zijn.

07-07-15

VAN OVERTVELDT, VAN GRIEKEN EN LE PEN HEBBEN HET NIET BEGREPEN

Griekenland - Acropolis.jpgGriekenland - Neen-stemfeest.jpgVorige zaterdag werd in De Standaard aan zeven BV's (Paul De Grauwe, Tom Lanoye, Geert Noels, Mia Doornaert, Yves Leterme, Hendrik Vos en Karel De Gucht) gevraagd hoe ze zouden stemmen bij het Grieks referendum. Tom Lanoye zou 'Neen' stemmen, maar alle anderen, van aarzelend tot resoluut, 'Ja'.

 

Op Lanoye na zijn ze dus niet mee met hoe de Griekse bevolking erover denkt. Wie ook niet van empathie met de Griekse bevolking kan verdacht worden, is ‘onze’ minister van Financiën Johan Van Overtveldt (N-VA). Gisterenmorgen op Radio 1 legde Johan Van Overtveldt weer alle verantwoordelijkheid bij de Griekse regering. Het zal van hen afhangen of de onderhandelingen over Griekenland zullen lukken. Maar onderhandelingen gebeuren toch altijd met minstens twee. Wat is de verantwoordelijkheid van het IMF, de ECB en de EU? Al vijf jaar wordt Griekenland een besparings- en hervormingsprogramma opgelegd (verlaging van de pensioenen, verhoging van de btw, privatiseringen, niet raken aan de rijken…), met als resultaat dat Griekenland nog meer de dieperik in gaat. Maar voor een N-VA’er is als iets misloopt, het altijd de schuld van de ander. Zijn het niet de Walen, dan zijn het de sossen… of wie dan ook. In het eigen hart kijken, naar een bekend gedicht van Alice Nahon, is er bij Johan Van Overtveldt niet bij.

 

Wie het ook niet begrepen heeft, ondanks zijn familienaam, is Tom Van Grieken. “Hoewel de EU-leiders de Grieken het mes op de keel hadden gezet om voor de besparingsplannen te stemmen, veegde bijna twee derde van hen hun broek aan de Europese ordewoorden. Hiermee heeft de Helleense republiek andermaal bewezen dat democratie niet gechanteerd kan worden”, zegt Vlaams Belang-voorzitter Tom Van Grieken in een persmededeling. Maar dan komt de kat op de koord. “Als eurokritische partij pleit het Vlaams Belang al jaren voor een Grieks vertrek. De euroconstructie waarbij de noordelijke landen opdraaien voor de zuidelijke schulden is een ‘lose-lose-situatie’. De noordelijke landen betalen de zuidelijke factuur, terwijl de zuidelijke landen worden opgescheept met een torenhoge schuld en een munt die hun economie verlamt. Een Grieks vertrek zou dan ook de voorbode kunnen zijn van een opsplitsing van de euro in een noordelijke en een zuidelijke muntunie.” Heeft iemand om een “neuro” en een “zeuro” gevraagd? Neen.

 

Geen wonder dat Tom Van Grieken dwaalt, ook Marine Le Pen heeft het niet begrepen. In een reactie op de 61 % stemmen voor het Syriza-ordewoord zegt Marine Le Pen “De overwinning van het Neen is de overwinning van het volk tegen de oligarchie van de Europese Unie. Het is een Neen van de vrijheid, de rebellie ten aanzien van de Europese dictaten die ons ten koste van alles een eenheidsmunt willen opleggen, via de meest onmenselijke en contraproductieve soberheidspolitiek. (…) Het is ook de hoop van de Franse belastingbetaler om niet langer zijn chequeboek te moeten bovenhalen voor nog een paar extra miljarden in de bodemloze put van de Griekse schuld en de euro.” Zoals het Vlaams Belang is het Front national (FN) verheugd over het Neen tegen de eurocraten, maar voor hulp aan de Griekse gepensioneerden, werklozen, kleine ondernemers en anderen moet je niet aankloppen bij het VB of het FN.

 

Het ontslag van de Griekse minister van Financiën Yanis Varoufakis, omdat hij naar eigen zeggen niet goed lag in de groep van ministers van Financiën van de Europese Unie, is een opportuniteit. Laat ‘de andere kant’ een gelijkaardig gebaar stellen. Als de geheel uit azijn opgetrokken Christine Lagarde (IMF) en Jeroen Dijsselbloem (EU) nu ook eens zouden opstappen, zou dat niet het begin van een oplossing kunnen zijn?

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: griekenland, van overtveldt, van grieken, le pen |  Facebook | | |  Print

06-07-15

CAFÉ ‘DE LEEUW VAN VLAANDEREN’ HEROPENT DEZE WEEK

Georges Puttemans.jpgMisschien elders ook, maar alleszins in Antwerpen hebben woorden wel eens een andere betekenis dan doorgaans. De lelijke ijzeren brug die in 1972 “voorlopig”, als noodoplossing, aan de Rooseveltplaats werd geplaatst, zou er 34 jaar blijven staan. Er was Patrick Janssens als burgemeester nodig om het ding weg te krijgen. Café De Leeuw van Vlaanderen, waarvan eind januari bekend geraakte dat het haar deuren “definitief” sloot, wordt donderdag officieel heropend. “Voorlopig” is in Antwerpen niet noodzakelijk voorlopig; “definitief” is niet noodzakelijk definitief.

Het nieuws van de sluiting van café De Leeuw van Vlaanderen kon je op deze blog in primeur lezen. Gazet van Antwerpen en andere kranten pakten er ’s anderendaags mee uit. Op 22 februari 2015 zou Vlaanderen beruchtste bruine kroeg, verzamelplaats van extreemrechts tot neonazi Vlaanderen, haar deuren definitief sluiten. Te weinig cliënteel en problemen met de huisbaas waren de voornaamste redenen voor de sluiting. Veel volk kwam niet opdagen de laatste dag, maar het werd wel een memorabele sluiting in aanwezigheid van onder andere Filip Dewinter en Wouter Jambon, KVHV-praeses en zoon van federaal minister Jan Jambon.

“Ik hoor liedjes over Vlaanderen, over ‘den blauwvoet’ dus en ‘de storm op zee’, over de vakbond en de Franskiljons. Maar alras gaan we de taalgrens over, in oostelijke richting, en gaat het over nog véél foutere zaken. Als het Nederlands weer de voertaal wordt, hoor ik twee gepensioneerde Beest-gangers plots over de Joden zingen, uit volle borst. Ik begrijp waarom neonazi’s hier ook wel eens graag verzamelen bliezen. Plots galmt de afsluiter in mijn oor: ‘Weldra zal de oven branden’”, noteerde De Standaard-journalist Ruud Goossens.

“Die foute liedjes maken nu eenmaal deel uit van het repertoire. Je moet dit café bekijken als een museum van de rechts-conservatieve Vlaamse Beweging”, zo reageerde Filip Dewinter. “Ik word er zelf nostalgisch van. Ik heb hier zoveel veldslagen uitgevochten, letterlijk, bijvoorbeeld met de linkse jongens van De Muze. Ik hoop dus dat we deze plek kunnen redden, ik zal mijn uiterste best doen. De klanten zijn verschoppelingen, mensen die al twintig jaar worden uitgespuwd omdat ze Vlaams Belanger zijn. Hier vinden ze mekaar terug.”

Zelf achter de toog gaan staan, ging Filip Dewinter iets te ver, maar hij zou wel eens praten met de huiseigenaar “die dicht bij de partij staat”. Eigenaar Marc Van de Kerckhove besloot het pand aan de Jezuïtenrui niet te verkopen, al kwam er een bod van een restaurantketen (waarvan de naam niet is vrijgegeven, maar waarschijnlijk is het niet voor het Marokkaans restaurant waarvan sprake was in een satirisch artikel… waar veel Vlaams Belangers weg mee waren). Na de familie-Neel, met Sandy Neel als voornaamste uitbater en haar vader Theo die het meest achter de tapkraan stond, is het nu de beurt aan Eric Vermeire en Georges Puttemans (foto) om de zaak open te houden.

Eric Vermeire hield eerder een café open in het Antwerpse Sint-Andrieskwartier. Georges Puttemans is secretaris van de Wilrijkse Vlaams Belang-afdeling en haalde eerder de pers als man die de Stoute Liekes van De Strangers onder het stof vandaan haalde en op een verzamelcd liet persen. Hij heeft ambitieuze plannen met café De Leeuw van Vlaanderen. “Het zuivere extremisme en racisme mag hier geen plaats hebben”, zei Georges Puttemans in Gazet van Antwerpen van 29 mei. "Racisten zijn hier niet welkom, net zoals mensen die het Vlaams-nationalisme open en bloot als racisme afschilderen.”

Aan RechtsActueel werd daags tevoren verklapt: “Het blijft uiteraard een uitgesproken Vlaamsgezind café, maar Vlaamsgezind zijn is niet hetzelfde als de platte racist of de (neo)nazi uithangen.” Niet iedereen is zomaar welkom in het café? “Neen, dat klopt. De Beest was al een vzw, maar we gaan dat gegeven strikter toepassen. Iedere klant zal lid moeten worden, zijn gegevens – tot rijksregisternummer toe – zullen genoteerd worden en ze krijgen vervolgens thuis hun lidkaart opgestuurd. Geen lidkaart, geen toegang. Overtredingen op het huishoudelijk reglement zullen tot slot resulteren in een tijdelijke of definitieve uitsluiting van de ‘club’.”

We zijn benieuwd hoe men de “platte racisten” (‘fijne’ racisten zijn wél welkom?) en neonazi’s gaat buitenhouden. Alvast Yves De Wispeleir en Chantal Meerkens hebben aangekondigd naar de heropening van café De Leeuw van Vlaanderen te gaan. Yves De Wispeleir publiceerde begin dit jaar nog een oproep om moskeeën in brand te steken. Chantal Meerkens is de Vlaamse contactpersoon van de Blood and Honour-afsplitsing Racial Volunteer Force en was met een groepje RVF’ers dit jaar nog bij de Oostfrontersherdenking in Stekene. Niet echt ‘fijne’ racisten.

Voorbije dinsdag was café De Leeuw van Vlaanderen even open om de dorstigen van de Pegida-manifestatie te laven (foto). Ook het voorbije weekend was het café open, om te proefdraaien. De officiële heropening is voor aanstaande donderdag 9 juli om 16.00 uur. Er is een receptie gepland, er zullen hapjes zijn en er wordt samenzang beloofd. De affiche die verspreid wordt over de heropening van De Beest vermeldt dat "iedereen welkom" is.

05-07-15

JEAN-MARIE LE PEN WINT OPNIEUW RECHTSZAAK

FN - Ordre nouveau.jpgFN - Mantes-la-Jolie.jpgNa nogmaals uitspraken die niet door de beugel kunnen, werd Jean-Marie Le Pen geschorst als lid van het Front national (FN). Een statutenwijziging zou hem ook het erevoorzitterschap van het FN ontnemen. Jean-Marie Le Pen vocht zijn schorsing aan bij de rechtbank van Nanterre, met succes. Het is niet voor het eerst dat Jean-Marie Le Pen voor kwesties over het FN-huishouden zijn gelijk krijgt bij de rechtbank.

 

De rechtbank in Nanterre, waar tegenwoordig de hoofdzetel van het FN is gevestigd, heeft voorbije donderdag de door dochter Marine Le Pen gewilde schorsing van vader Jean-Marie Le Pen geannuleerd. Wegens een vormkwestie, de wijze waarop de schorsing gebeurde. “Maar dat verandert niets aan deze zaak”, zei Marine Le Pen donderdag aan Europe 1. “We betwisten deze uitspraak en gaan ertegen in beroep. Over acht dagen is deze zaak achter de rug met de bekendmaking van de resultaten van het buitengewoon congres.”

 

Dat ‘buitengewoon congres’ is in feite een raadpleging per brief over de voorgestelde statutenwijzigingen, statutenwijzigingen die onder andere de schrapping van de functie van ‘erevoorzitter’ inhouden. 'Erevoorzitter' die toegang heeft tot alle instanties van het FN. Jean-Marie Le Pen zal alsnog een stembrief krijgen, maar aan de uitkomst van het ‘buitengewoon congres’ zal dat weinig veranderen. Meer dan 51.000 leden zijn gevraagd hun stem uit te brengen. Jean-Marie Le Pen had zijn sympathisanten gevraagd om niet deel te nemen aan de stemverrichtingen; nu stelt hij het 'buitengewoon congres' in vraag vermits daartoe beslist is terwijl hij onterecht geschorst was als FN-lid (FN-lid die als erevoorzitter toegang had tot alle instanties binnen het FN die er toe doen).

 

Het is niet voor het eerst dat Jean-Marie Le Pen beroep doet op een rechtbank om kwesties binnen het FN te regelen, en doorgaans krijgt hij ook nog gelijk van de rechtbank. Een eerste keer was in 1973 toen er ruzie ontstond over de naam ‘Front national’. Het FN is opgericht begin jaren zeventig na de ontbinding van het militante ‘Ordre nouveau’ (foto 1). De harde kern haalde er Jean-Marie Le Pen bij als gezicht van de nieuwe partij, maar toen er meningsverschillen ontstonden tussen de oude kern en Jean-Marie Le Pen kon die laatste bij een rechtbank met succes het eigendomsrecht over de nieuwe partijnaam afdwingen.

 

Als Jean-Marie Le Pen in 1997 de socialistische burgemeester van Mantes-la-Jolie fysiek aanvalt (foto 2) wordt hij hiervoor een jaar later veroordeeld, met een straf waarmee hij zich niet kandidaat zou kunnen stellen voor de Europese Verkiezingen in 1999. Bruno Mégret, tot dan de nr. 2 van het FN, ziet zijn kans om lijsttrekker te worden. Maar dat is buiten Jean-Marie Le Pen gerekend die zegt nog liever zijn (politiek onervaren) echtgenote Jany als lijsttrekker te zien. Door in beroep te gaan tegen zijn veroordeling kan Jean-Marie Le Pen alsnog als lijsttrekker deelnemen aan de Europese Verkiezingen.

 

Bruno Mégret vertrekt met een aantal aanhangers, waaronder dochter Marie-Caroline Le Pen, uit het FN en richt de Mouvement national républicain (MNR) op. Mégret had echter liever het FN omgevormd tot Front national-Mouvement national (FN-MN), met Jean-Marie Le Pen als erevoorzitter. De zaak komt voor de rechtbank en die bevestigt dat Jean-Marie Le Pen en niemand anders recht heeft op de naam ‘Front national’, het logo, het patrimonium enzomeer. Zestig procent van de FN-kaderleden volgt Bruno Mégret naar zijn nieuwe partij, maar de kiezers houden het bij het oude, vertrouwde FN.

 

De parlements- en presidentsverkiezingen in 2007 zijn een ramp voor het FN, waardoor haar overheidssubsidies drastisch dalen. De grootste financier van het FN, drukker van het propagandamateriaal en lid van het Politiek Bureau van het FN, Fernand Le Rachinel eist het geld terug dat hij voor de verkiezingscampagnes heeft geleend aan het FN. Jean-Marie Le Pen wil noch kan dit doen, en de zaak komt voor de rechtbank. Het is een van de weinige rechtszaken over het FN-huishouden die Jean-Marie Le Pen verliest. De rechtbank bevestigt dat Jean-Marie Le Pen 6,5 miljoen euro moet terugbetalen aan Fernand Le Rachinel, waardoor het FN zich verplicht ziet haar legendarische hoofdzetel ‘Le Paquebot’ in Saint-Cloud te verkopen.

 

Pour la petite histoire: Fernand Le Rachinel verlaat hierna het FN om de Parti de la France (PDF) van voormalig algemeen secretaris van het FN Carl Lang te vervoegen. Maar een succes wordt die PDF nooit. De merknaam FN is te sterk om er concurrentieel mee te zijn.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: frankrijk, le pen |  Facebook | | |  Print

04-07-15

VLAAMS-SOCIALIST TOM VAN GRIEKEN

Tom Van Grieken - Villa Politica 30 juni 2015.jpgWe weten dat artikels over de N-VA populairder zijn dan artikels over het Vlaams Belang, maar bij die laatste partij blijven ze ongewild grappig. Neem nu Tom Van Grieken die voorbije dinsdag in Villa Politica bij Linda De Win de balans mocht maken van 11 maanden regering-Bourgeois en 8 maanden Tom Van Grieken als Vlaams Belang-voorzitter (foto).

 

Tom Van Grieken betreurt dat de regering-Bourgeois niet de trekker is voor meer Vlaamse autonomie en: Tom Van Grieken: “daar blijf ik als Vlaams-socialist heel zeker op mijn honger zitten” (video, 2’12”). Euh… “Vlaams-socialist”? Hij zal “nationaal-socialist” bedoelen?! Of “Vlaams-nationalist”? We kunnen niet kijken in het diepste van zijn gedachten, alleszins smokkelde Van Grieken een citaat van Verdinaso-leider Joris Van Severen in zijn maidenspeech als Vlaams Belang-voorzitter.

Voorts zegt Van Grieken (nog eens): “Ik heb niet het idee dat ik schoonmoeders heb, en mijn eigen koers vaar. Radicaal, maar niet marginaal of plat. En tegen een systeem, maar nooit tegen mensen of individuen” (video, 3’23”). We zullen Tom Van Grieken af en toe eens laten herinneren aan zijn eigen woorden.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: van grieken |  Facebook | | |  Print

03-07-15

DE WEEK IN ZEVEN CITATEN (EN EENTJE EXTRA)

Griekenland - OXI.jpgEr zijn weken waarin het hard zoeken is voor de nodige citaten in deze rubriek, andere weken vallen er meer citaten af dan er plaats is in deze rubriek. De voorbije week was zo’n laatste, al zeker met de toestand in Griekenland. Vandaag is er overigens (nog eens) een solidariteitsmanifestatie met het Griekse volk, om 18u30 aan het treinstation Brussel-Centraal. Een manifestatie die we warm aanbevelen. Maar lees ook door tot het laatste citaat en het commentaar daarbij hieronder.

 

“Politieke partijen zijn niet gemaakt om gezellig te zijn. Als de sterren gunstig staan, kan er al eens iets ontstaan dat op kameraadschap lijkt. Maar dat gebeurt niet vaak.” Als partijloos AFF-medewerker kunnen we er niet uit eerste hand over meepraten, maar als Bruno Tobback het zegt… (Het Laatste Nieuws, 27 juni 2015)

 

“Aan lef ontbreekt het de drie instellingen inderdaad niet. Pleiten voor groei en tegelijk de btw op onbewerkte levensmiddelen van 13 naar 23 procent optrekken, goed voor een prijsverhoging van 10 procent van brood, kaas en olie. Peanuts voor het betere volk, een aanslag op de koopkracht van de armste Grieken en een oorvijg aan het electoraat van Syriza.” Paul Goossens over de Griekenlandsaga die aantoont hoe fors de muntunie in de politieke maneuvreerruimte heeft gesnoeid. (De Standaard, 27 juni 2015)

 

“De hetze van politici en media tegen de Griekse regering, is onderdeel van een campagne om die regering ten val te brengen.” “Tsipras, Varoufakis en co, zij zullen hangen. Op het voorplan Christine Lagarde, leidster van het IMF, die haar sporen verdiende als superminister van ex-president Nicolas Sarkozy. Zij liet toe dat de Franse schatkist een regeling trof waarbij ze 400 miljoen euro gaf aan de bevriende zakenman Bernard Tapie – wat intussen tot een onderzoek leidde en waar een rechtszaak van komt. Tapie ligt Lagarde natuurlijk nauwer aan het hart dan Tsipras. Ook de Oekraïense machthebbers liggen haar beter, te oordelen naar de gulheid van het IMF dat eerder 17,5 miljard dollar steun toezegde waarvan het er in maart al 5 miljard uitbetaalde. Nochtans zitten in die regering uiterst-rechtse extremisten, maar die hebben geen moeite met nog meer 'soberheid' (armoede) voor de bevolking. Dat maakt een groot verschil met Syriza.” Oud-buitenlandredacteur van De Standaard Freddy De Pauw over de coup tegen Athene. (Uitpers, 29 juni 2015)

 

“Kan men nog wereldvreemder zijn?” Paul De Grauwe over de reactie van Europees commissaris Marianne Thyssen (CD&V). “Onze beminnelijke Europese commissaris, was geschokt door de brutale reactie van de Griekse leiders. Ze was dat niet gewoon, zo zei ze in De Zevende Dag. ‘Normaal ga je iets hoffelijker met elkaar om.’ Of hoe Europese leiders in een cocon kunnen leven. Ze hebben gedurende vijf jaar punitieve maatregelen opgelegd aan Griekenland, die geleid hebben tot een inkrimping van het bbp met 25 procent, tot een spectaculaire stijging van de werkloosheid en de armoede. Die maatregelen waren geïnspireerd door een verlangen om een land te straffen. Ze hebben geleid tot radeloosheid bij miljoenen Grieken en ze hebben een gevoel van nationale vernedering gecreëerd. En dan zijn die dames en heren in Brussel verwonderd dat de Grieken zich niet als gentlemen gedragen, en niet ‘Yes, Sir’ en ‘Thank you, Madam’ zeggen. Kan men nog wereldvreemder zijn?” (De Morgen, 30 juni 2015)

 

“Na het referendum zal Griekenland armer en meer verdeeld zijn dan tevoren.” De Gentse hoogleraar Peter Van Nuffelen heeft geen goed oog in de gebeurtenissen in Griekenland. Collega’s verwijten hem kwalijke beeldvorming over Syriza. Syriza is de baarlijke duivel niet. “De eisen van de trojka verhardden naarmate Syriza meer toegevingen deed. Tsipras tastte de grens af van wat het Griekse kiezerspubliek kon accepteren, maar de onderhandelingen van vorige week verplichtten hem om een referendum uit te schrijven om de representativiteit van zijn besluitvorming te kunnen waarborgen.” Lees ook wat Rutger Bregman voor De Correspondent schreef over de Europese politici die toekijken op het Grieks drama. (De Standaard, 30 juni 2015 / De Standaard, 2 juli 2015)

 

“Op momenten als deze stel ik me toch echt de vraag waarom zo'n krant willens nillens de verzuring in eigen stad predikt.” De Antwerpse schepen Rob Van de Velde (N-VA, voorheen LDD) is het niet eens met de berichtgeving in Gazet van Antwerpen. Rob Van de Velde heeft altijd al een moeilijke verhouding gehad met al wie hem niet blindelings volgt. (Facebook, 30 juni 2015)

 

“Sinds het groeiende succes van Ringland hebben de politici een tactiek van sussen en doodknuffelen ontwikkeld, maar dat is schone schijn. Wie iets grondiger zijn oor te luisteren legt, hoort duidelijk dat de heersende politici van Ringland niet willen weten, maar niemand wil dat openlijk zeggen. Zoals de verdwaalde Open VLD’er (Willem-Frederik Schiltz, nvdr.) die op het festival trots een T-shirt koopt, maar zichzelf niet durft uit te spreken over wat hij echt denkt, in lijn met zijn partij trouwens. CD&V-politici die de wolligste wol bovenhalen als het onderwerp aan bod komt en telkens als ze schijnbaar een pas vooruit zetten, in volle snelheid achteruit krabbelen. De N-VA die de uitgestoken hand predikt in Brussel, maar in Antwerpen iedereen die zelfs maar verdacht wordt van sympathie met Ringland tot vijanden declameert.” Van indianen werd wel eens gezegd dat ze met een gespleten tong spreken, maar bij vele politici is dat zeker zo. (Gazet van Antwerpen, 1 juli 2015)

 

“Het was inderdaad een magere opkomst. (…) Wees blij dat er tenminste nog een honderdtal mensen de moed vinden om tegen deze barbaarse toestanden te protesteren." Kritiek vanuit het Vlaams Belang op ons verslag over de Pegida-bijeenkomst in Antwerpen voorbije dinsdag. Overigens hebben wij geen kritiek op protest tegen de  barbaarsheid van IS, wel op de gelijkschakeling van de islam met IS. Toch wenst de briefschrijver de auteur van het artikel het allerbeste toe. “Ik denk dat jij een psychiater nodig hebt. Ik vrees zelfs dat jij niet meer kan genezen worden. Ik wens je snel beterschap.” (E-mail naar onze redactie, 1 juli 2015)

02-07-15

SPANNINGEN TUSSEN DE ONDERNEMERSORGANISATIES

Jo Libeer.jpgHans Maertens.jpgSinds gisteren, woensdag 1 juli, is de gedelegeerd bestuurder van de Vlaams netwerk van ondernemingen Voka niet langer Jo Libeer (foto 1) maar Hans Maertens (foto 2). Volgens ’t Pallieterke – dat toch niet als ondernemersonvriendelijk kan bestempeld wordenzitten spanningen tussen de verschillende ondernemersorganisaties er voor iets tussen.

 

Officieel is er geen echte reden gegeven voor het vertrek van Jo Libeer, die intussen de biënnale Interieur in Kortrijk leidt. ‘Off the record’ is te horen dat Jo Libeer al jaren niet meer door dezelfde deur kan met Pieter Timmermans, de topman van het Verbond van Belgische Ondernemingen (VBO). De aversie tussen Libeer en Timmermans is symptomatisch voor de spanningen tussen Voka en VBO. Voka zit als Vlaamse ondernemersorganisatie niet aan tafel bij het sociaal overleg binnen de federale Groep van Tien, die alle belangrijke adviezen geeft en – tot de regering-Michel begon – de facto ook beslissingen nam. Zoals het vastleggen van de loonnorm, het afsluiten van een interprofessioneel akkoord en de concrete invulling van de brugpensioenregeling.

 

Voka heeft al eens geprobeerd in te breken in die Groep van Tien, maar dat is niet gelukt. Volgens Voka kiest het VBO al te vaak voor makke compromissen met de vakbonden. Zoals dit voorjaar nog toen de sociale partners een akkoord bereikten over de beschikbaarheid van bruggepensioneerden voor de arbeidsmarkt, dat minder streng was dan Voka en de regering-Michel wilden. Het is ook zo dat Pieter Timmermans het zeer formele sociaal overleg binnen de Groep van Tien verkiest boven – dixit ’t Pallieterke – “meer discrete onderhandelingen via allerlei achterkamertjes, waar Jo Libeer een specialist in is”.

 

De spanningen tussen Jo Libeer en Pieter Timmermans dreigden, volgens sommigen binnen Voka, de relatie tussen de ondernemersorganisaties duurzaam te verzieken. Vandaar dat een exit gezocht werd voor Libeer. Want eerlang zijn VBO en Voka tot samenwerking verplicht nu de zesde staatshervorming extra bevoegdheden rond arbeidsmarktbeleid overdraagt naar de deelstaten. ’t Pallieterke is nogal sceptisch of een persoonswisseling bij Voka zal helpen en ziet daarvoor als een belangrijke reden het verschillend DNA tussen beide ondernemersorganisaties. Het VBO groepeert de verschillende ondernemingssectoren; Voka is een vereniging van individuele bedrijven.

 

De spanningen tussen VBO en Voka zullen blijven, net als met de zelfstandigenorganisatie Unizo. De organisatie van Karel Van Eetvelt is een organisatie van Kleine en Middelgrote Ondernemingen die meer en meer op het terrein van Voka en VBO komt, er erom bekend staat radicalere standpunten in te nemen dan het VBO. De taks shift (die zowel het VBO als Voka plots niet meer zo dringend vinden nu daarmee de grote vermogens in het vizier komen, nvdr) is een volgend twistpunt. Bij het VBO vinden ze een belastingverschuiving naar meer btw geen probleem; Unizo vreest de gevolgen voor de koopkracht bij zo’n belastingverschuiving.

 

De vakbonden en linkse partijen zijn onderling verdeeld, maar de Vlaams-nationalisten evenzeer en de verschillende ondernemersorganisaties komen ook al niet overeen. Geen wonder dat de wereld wel eens als een tranendal wordt omschreven.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: sociaal |  Facebook | | |  Print

01-07-15

PEGIDA IN ZOMERTENUE

Pegida in Antwerpen - 30 juni 2015.JPGKristof De Smet - Rob Verreycken - 30 juni 2015.JPGNa de aanslagen vorige vrijdag riep Pegida Vlaanderen haar troepen bijeen voor een bijeenkomst gisterenavond in Antwerpen.

 

Aanvankelijk werd gezegd dat in Antwerpen betoogd zou worden, maar na een overleg tussen de Antwerpse politie en de nieuwe Pegida-woordvoerder Kristof De Smet beperkte de bijeenkomst zich tot een ‘statische’ bijeenkomst op het Hendrik Conscienceplein in Antwerpen. Het goede weer lokte een 100-tal Pegida’ers, minder dus dan de 150 à 200 die Kristof De Smet had vooropgesteld. Op aanwijzen van ceremoniemeester Rob Verreycken stelden de Pegida’ers zich min of meer in een vierkant op (foto 1). De aanwezigen waren vierkant tegen de islam, vandaar allicht.

 

Rob Verreycken – in Lonsdale-T-shirtleidde als eerste spreker Luc Vermeulen in. De Voorpost'er gaf op een schreeuwerige toon – het kan ook aan de megafoon gelegen hebben – de praktische richtlijnen. 1. Geen partijvlaggen, maar dat was geen probleem. Overigens was alleen het Vlaams Belang vertegenwoordigd, met onder andere partijvoorzitter Tom Van Grieken die zich in het haar krabde bij het zien van het pover spektakel maar iedereen handje ging schudden. 2. De deelnemers mogen zich niet laten provoceren, maar dat was ook geen probleem. In Gent hadden twee moslima’s zich gemengd tussen de Pegida’ers. “Ze wilden een discussie uitlokken, en daar mogen wij (Pegida’ers, nvdr.) ons niet aan laten vangen.” 3. Volgende keer wordt wis en zeker in Antwerpen betoogd door Pegida.

 

Na Luc Vermeulen was het woord aan nieuwbakken Pegida-woordvoerder Kristof De Smet. Hij las de lange tekst voor die Rob Verreycken hem voorhield (foto 2). De Pegida-woordvoerder haalde uit naar de islam, maar evengoed naar de N-VA. Kristof De Smet heeft dan wel ontslag genomen als bestuurslid van het Vlaams Belang in Heist-op-den-Berg, omdat hij het te druk heeft met Pegida Vlaanderen, hij blijft een volbloed Vlaams Belang’er. Jan Jambon hekelde hij omdat Jambon in de Kamer van Volksvertegenwoordigers wees op het respect voor de Koran. Theo Francken werd door de mangel gehaald omdat hij Syriëstrijders tien jaar lang het land niet meer wil binnenlaten. Hij zou volgens Kristof De Smet beter alle mogelijke Syriëstrijders preventief in de gevangenis steken.

 

Het opvallendst was Kristof De Smets lange lofzang op… de Russische president Vladimir Poetin. Die weet wel hoe hij met minderheden in zijn land moet omgaan. Nu krabde een andere Vlaams-nationalist zich in het haar. Hebben de verschillende volkeren in het grote Russische rijk niet recht op hun eigen identiteit? Als Rob Verreycken tot slot van de een half uur durende bijeenkomst de Vlaamse Leeuw als volkslied aanheft, verlaten twee oudere vrienden meteen de bijeenkomst. Eén van de twee had anders veel bekijk gehad met zijn bord Hart en hard. Zelfkritiek islam? Open en vrij debat nu. Veel zin voor dialoog was er niet bij de Pegida’ers.

 

De overgrote meerderheid trok nadien naar café De Leeuw van Vlaanderen dat voor de gelegenheid heropend was, in afwachting van de officiële heropening op 9 juli. Daar werd het glas geheven op Kristof De Smet die deze Pegida-bijeenkomst niet zoals alle voorgaande op een maandag had gepland, maar op gisteren dinsdag 30 juni – zijn verjaardag. Een ander gaat op zijn verjaardag iets eten met zijn geliefde(n) of nodigt zijn vrienden uit voor een barbecue. Kristof De Smet organiseert dan een ‘statische’ Pegida-bijeenkomst. Maar toegegeven, in café De Leeuw van Vlaanderen werd het zo toch nog een gezellige avond.

30-06-15

ZWARE STRAF VOOR TEKENAAR DIE SPOT DRIJFT MET FN-KANDIDAAT

François Corteggiani.jpgDe wereld is niet veranderd na de aanslag op Charlie Hebdo op 7 januari in Parijs. Niet dat we dat verwacht hadden, maar het valt toch dik tegen. Enerzijds zijn er de aanslagen vorige vrijdag, anderzijds werd op 11 juni in Frankrijk een tekenaar zwaar veroordeeld omdat hij de spot dreef met een kandidaat van het Front national (FN). In een blaadje dat op maar 85 exemplaren gekopieerd is.

 

François Corteggiani is een gereputeerd Franse striptekenaar en -scenarist die meewerkte aan talloze albums, voor uitgeverijen als die van Walt Disney tot Casterman, Dargaud en Glénat. Hij was de verkiezingspropaganda van het Front national (FN) bij de gemeenteraadsverkiezingen in Carpentras (Vaucluse, Frankrijk) vorig jaar zo beu dat hij besloot een acht bladzijden tellend boekje uit te geven, dat op 85 exemplaren gekopieerd werd.

 

Voorwerp van zijn spot was Hervé de Lépinau, kandidaat voor het Rassemblement Bleu Marine (RBM), een mantelorganisatie van het Front national (FN) opgehangen aan de figuur van FN-voorzitster Marine Le Pen. De familienaam van De Lépinau leent zich tot de vervorming naar Le Lapinot, zeg maar: Het Konijn (naar een stripfiguur van Lewis Trondheim). De RBM/FN-kandidaat wordt dan ook zo afgebeeld in het boekje.

 

Daar horen natuurlijk ook een paar woorden bij, zoals “Drie redenen om niet voor de fascisten te stemmen”, en “Een fascist kan vele anderen verbergen” (foto). Overdreven? Marine Le Pen nam het de leider van de Parti de Gauche Jean-Luc Mélenchon kwalijk dat hij haar als een fasciste omschreef, maar een Franse rechtbank vond dat Mélenchon het recht had om Marine Le Pen in een politieke discussie zo te omschrijven.

 

Nipt aan de leiding na de eerste stemronde verloor Hervé de Lépinau in de tweede stemronde de gemeenteraadsverkiezingen in Carpentras. Omdat er maar een verschil was van een 300-tal stemmen probeerde De Lépinau de gemeenteraadsverkiezingen te laten annuleren. Maar dat was verspilde moeite. Vervolgens trok De Lépinau naar de rechtbank voor het boekje dat Corteggiani een paar dagen voor de tweede stemronde op de markt van Carpentras verdeeld had, voor zover de exemplaren hem niet afgenomen waren door FN-militanten.

 

François Corteggiani werd veroordeeld voor “belediging” van De Lépinau en zou daarvoor 7.500 euro moeten ophoesten (3.000 euro boete, 3.000 euro schadevergoeding en 1.500 euro gerechtskosten). En dat in het land waar regeringsleiders elkaar verdrongen om in beeld te komen bij een steunmanifestatie voor een blad dat al eens karikatuur over de profeet Mohammed publiceert. Met een FN-politicus mag daarentegen niet gelachen worden, toch niet volgens de rechtbank van Carpentras.

 

Bij de rechtbank van Nîmes is intussen beroep aangetekend tegen deze gerechtelijke dwaling. Het jaarlijks stripfestival Bistro BD zal in september in Carpentras ruimte vrijmaken voor een tentoonstelling over de vrijheid van meningsuiting. Illustratoren worden opgeroepen hiervoor hun werk in te sturen, met liefst konijnen in een of andere rol. Het jongste regulier werk van François Corteggiani, dat begin deze maand is verschenen, is een album over… de Vlaamse schilder Pieter Brueghel. De wereld kan soms klein zijn.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: frankrijk, le pen, actie |  Facebook | | |  Print

29-06-15

GROETEN UIT GRIEKENLAND

boeken, griekenland“De speeltijd is voorbij”, zei eerste-minister Charles Michel laatst. En neen, hij bedoelde niet het gekibbel tussen zijn regeringspartijen. Het ging over Griekenland. Alexis Tsipras zou verder moeten gaan op de weg die het Internationaal Monetair Fonds (IMF), de Europese Centrale Bank (ECB) en de Europese Commissie sinds 2010 dicteren… en die heilloos is gebleken voor de Griekse economie en burger. Dat Tsipras de uitkomst van het overleg met een referendum aan het Griekse volk wil voorleggen, vindt men in Brussel te gek. Het zou de bevolking in andere landen op ideeën kunnen brengen. Intussen blijft de situatie in Griekenland wel penibel.

 

In Groeten uit Griekenland brengt VRT-correspondent Bruno Tersago met verhalen uit het leven gegrepen, research over de sociaal-economische situatie, een terugblik op hoe de zaken gelopen zijn en wetenswaardigheden die onze media niet halen, een onthutsend beeld over het leven in Griekenland. Na een woord vooraf waarin hij uitlegt waarom hij toehapte om het boek te schrijven, komen vier hoofdstukken met duidelijke titels: Wij (het dagelijks leven van de gewone Grieken, waartussen Bruno Tersago sinds 2000 woont en werkt, nvdr.), Zij (de rijken die Griekenland naar hun hand en beurs zetten, nvdr.), De bezetting (de komst van de IMF-, ECB- en EU-afgevaardigden, nvdr.) en: Het verzet (met zijn goede en slechte alternatieven, nvdr.).

 

In eerder verschenen recensies werd de overvloed aan verhalen over het dagelijks leven in Griekenland geloofd. Bruno Tersago ging de mensen opzoeken die gebukt gaan onder de crisissituatie, maar vertelt ook over de lotgevallen van hemzelf, zijn vrouw, buren en vrienden. Verhalen over penibele toestanden. De fiscus klopt zelfs aan bij daklozen, want die moeten toch ergens een inkomen hebben om van te leven. Maar ook over creatieve oplossingen. Als leerlingen thuis geen huiswerk kunnen maken omdat de elektriciteit is afgesloten, trekken leraren er wel eens op uit om (illegaal) de elektriciteit weer aan te sluiten. Niet minder interessant zijn echter de cijfers en rapporten die Bruno Tersago opzocht. Zoals over het aantal zelfmoorden gelinkt aan de crisis, ook al is dat cijfer ondergerapporteerd omdat wie zelfmoord pleegt geen kerkelijke begrafenis krijgt.

 

Niet minder wrang is het hoofdstuk over de oligarchen, de reders en andere zakenlui die onmetelijk rijk zijn, kranten (To Ethnos, To Vima, Ta Nea, Kathimerini…) en televisiestations bezitten, en via instellingen en voetbalclubs aan ‘goede werken’ doen. Straf is wel dat in de Griekse grondwet (art. 107, paragraaf 2) een bepaling staat die 762 scheepseigenaars vrijstelt van enige belasting. Een bepaling die is ingevoerd door het kolonelsregime (1967-1974), waaraan sindsdien geen enkele partij iets aan veranderd heeft (in tegenstelling tot andere grondwetsartikels). Bruno Tersago brengt ook het verhaal over de belastingontduiking, waarbij nog steeds het gezegde van Jacob Cats (1577-1660) geldt: “Grote stelen en kleine stelen, maar grote stelen het meest.”

 

Op 2 mei 2010 besloten het IMF en de landen van de Eurozone Griekenland een eerste noodlening toe te kennen. Geen belastinggeld van de EU-burgers, maar geld dat de EU-landen zelf leenden bij banken om het dan aan een hogere rentevoet uit te lenen aan het armlastige Griekenland. De Griekse staat gebruikte het geld niet zozeer om lonen, pensioenen en werkloosheidsuitkeringen te betalen. Die kan Griekenland nog net zelf bekostigen. Slechts iets meer dan 10 percent van de leningen gaat naar de dagelijkse overheidswerking en economie, de rest gaat naar terugbetalingen aan voornamelijk Duitse en Franse banken, intresten op vorige leningen enzomeer.

 

De sociale bescherming in Griekenland was al niet ruim (met in tijd beperkte werkloosheidsuitkering en ziekteverzekering), maar op last van de IMF/ECB/EU-trojka is onder andere nog verder gesneden in de pensioenen, en zijn collectieve arbeidsovereenkomsten vervangen door individuele arbeidsovereenkomsten – met een daling van de lonen, onbetaalde overuren enzomeer tot gevolg. De 22 medewerkers van de Trojka en 28 van een Task Force die ondersteuning moet bieden bij de hervormingen leiden intussen een leventje zonder belastingen in Griekenland. Niet moeilijk dat de Grieken hen uitspuwen.

 

In het laatste hoofdstuk schetst Bruno Tersago hoe het verzet bij de Griekse bevolking groeide, de vakbonden aan een ketting liggen en alternatieve initiatieven zijn ontstaan. Van voedselbedeling over uitwisseling van allerlei hulp tot psychologische begeleiding. ‘Solidariteit voor Allen’ fungeert als een centraal knooppunt waar verschillende initiatieven elkaar treffen. Het wordt financieel ondersteund met 40 procent van de parlementaire vergoedingen van de Syriza-verkozenen – zonder dat die parlementsleden daarvoor publiciteit en stemmen vragen. Heel anders dus dan bij de voedselbedelingen van Gouden Dageraad, neonazistische organisatie waarmee Bruno Tersago zijn boek besluit.

 

Een boek moet ergens ophouden en voor Groeten uit Griekenland is dat 25 januari 2015, met het verkiezingssucces van Syriza. Maar in een nawoord gaat Hugo Franssen, mede-initiatiefnemer van Hart boven Hard en oud-uitgever van EPO, nog in op de eerste successen die Syriza boekte en de moeilijkheden waar de partij voor staat. Omwille van zijn speeltijd-uitspraak heeft de uitgever een exemplaar van Groeten uit Griekenland opgestuurd naar premier Charles Michel, maar meer hoop stellen we in een massale verkoop van het boek om een beter begrip over de situatie in Griekenland te bekomen.

 

Groeten uit Griekenland is een doorleefd boek, helder geschreven met hier en daar ook een poëtische toets die het aangenaam lezen maakt spijts de rauwe werkelijkheid die erin beschreven wordt. Het verdient de boekenverkoop van Jeroen Meus minstens te evenaren.

 

Bruno Tersago, Groeten uit Griekenland, Uitgeverij EPO, 239 blzn., 20 euro. Het boek is intussen al aan zijn tweede druk toe.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: boeken, griekenland |  Facebook | | |  Print

28-06-15

ÉÉN JAAR IS-KALIFAAT

Islamitische Staat.jpgMorgen is het één jaar geleden dat IS in Mosoel zijn Islamitische Staat uitriep. VRT-reporter Rudi Vranckx keek gisteren in De Morgen en op zijn eigen website Check-point.be naar hoe de burgers onder de IS-kalief moeten leven, en hoe er een einde aan kan komen. Hieronder hernemen we dit laatste deel.

 

"Vrijdag 26 juni. In Frankrijk, alweer, wordt een aanslag op een gasfabriek gepleegd. Aan het hekken wordt het hoofd geplaatst van een slachtoffer. In Tunesië worden tientallen toeristen onder vuur genomen. Het aantal slachtoffers stijgt snel. Zelfs in Koeweit-stad wordt een aanslag geplaagd. In Somalie valt Al-Shabaab de Afrikaanse vredesmacht aan: 30 doden. In Kobani worden de Koerden bestookt, meer dan 100 doden. Het is ramadan, een uitverkoren tijd. De woordvoerder van IS, Aboe Mohammad Al-Adnani, heeft enkele dagen geleden nog een oproep gedaan om deze ramadan tot een tijd van rampspoed voor de ongelovigen te maken.

 

(…) De enige oplossing lijkt een totale oorlog, economisch, militair en uiteindelijk vooral ideologisch. Met dit soort religieus fascisme valt geen vergelijk of samenleven mogelijk. Het is een strijd van lange adem en een taak voor iedereen. Voor het Westen, dat die puinhoop mee gecreëerd heeft door de verkeerde oorlogen te voeren en een dubbele moraal te hanteren in de internationale politiek. Datzelfde Westen heeft bovendien door een falende integratiepolitiek tienduizenden diep gefrustreerde moslims in de armen van het extremisme gedreven.

 

De oplossing moet ook komen van de plaatselijke regimes die vaak een dubbelzinnige politiek voeren. Zonder druk op het Iraakse regime dat de soennitische bevolking onderdrukt of Saoedi-Arabië, de wereldwijde sponsors van de extreme islam, zal dit monster niet bedwongen worden. Met Assad is er geen nieuw Syrië mogelijk en zal Raqqa het zwarte gat van de jihad blijven. De overgrote meerderheid van de moslims zijn niet bedwelmd door dit kalifaat en zijn religieus fascisme. Laten we hen dan niet verder afstoten of jongeren in de armen van extremisten drijven met xenofobe politiek.

 

Met de Arabische Lente leek een nieuwe tijd in aantocht. Nu klinkt overal het tegenovergestelde: wie droomt van democratie, wordt weggezet als naïef. Toch ligt daar het enige echte tegengif voor het virus van de gewelddadige jihad: in democratie. Het Arabisch ontwaken dat zich generatie na generatie moet verspreiden in een maatschappelijk weefsel als tegenpool van het religieuze fascisme van het kalifaat.

 

Daarom is er geen heil te zoeken in het opnieuw opvrijen van de dictaturen. De anderen, ver weg, of ‘de islam’ alle schuld geven, zal het probleem niet oplossen. Het zal het alleen maar erger maken. Want het kalifaat bestaat, willens nillens. En als het territorium is verdwenen, door een regen van bommen of door een nieuwe dictator, is daarom de boze droom nog niet weggevaagd. Want, zoals vrijdag weer gebleken is: dan zijn er toch weer die lone wolves die aanslagen zullen plegen.” (De volledige opiniebijdrage vind je op Check-point.be.)

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: islam, terrorisme |  Facebook | | |  Print

27-06-15

DE ‘CONFEDERATE FLAG’ VERDWIJNT, MAAR HET RACISME ?

Zwembroek 'Confederate flag' - fragment.jpgWoensdagavond 17 juni schoot de 21-jarige Dylann Roof negen zwarte Amerikanen dood in een kerkje in Charleston (South Carolina, Verenigde Staten). Net als Anders Behring Breivik liet Dylann Roof op het internet een manifest achter om zijn misdrijven te verantwoorden (originele versie). Er is minder over nagedacht dan bij Breivik. Het waren echter vooral de foto’s op zijn website – waarbij Roof meermaals poseerde met de ‘confederate flag’ – die de Amerikanen choqueerden.

 

Blank en zwart, zuiderlingen en noordelingen, Democraten en Republikeinen hebben gezamenlijk de aanval geopend op alle symbolen van het Amerikaanse zuiden die geassocieerd kunnen worden met slavernij en racisme. Het parlement van South Carolina besloot met grote meerderheid het debat te beginnen over het verwijderen van de 'confederate flag'. Dat is de vlag van de Confederatie van zuidelijke staten die in 1861 de Amerikaanse Burgeroorlog ontketende vanwege de plannen van het noorden om de slavernij af te schaffen. De vlag wappert nog steeds voor het staatsparlement in Columbia, hoofdstad van deze zuidelijke staat. Kan niet langer, vindt gouverneur Nikki Haley. De vlag moet het museum in.

 

In Tennessee willen de leiders van Democraten en Republikeinen een borstbeeld van Nathan Bedford Forrest verwijderen uit het staatsparlement. Hij was een generaal van de Confederatie en leider van de Ku Klux Klan. Van de gouverneur van Virginia, een Democraat, mag de 'confederate flag' niet meer op kentekenplaten worden afgebeeld. In Kentucky willen Republikeinen het standbeeld van Jefferson Davis, de in deze staat geboren president van de Confederatie, weg hebben uit de koepelzaal van het plaatselijke Capitool. En als klap op de vuurpijl stoppen Amazon, eBay, Walmart en Sears met de verkoop van de vlag.

 

De ‘confederate flag’ heeft naar verluidt meerdere betekenissen – en het is daar dat neonazi’s graag op inspelen – maar het is zoals Amerika-kenner Bart Kerremans de voorbije week in De Morgen zei: “Je gaat toch ook niet de swastika uithangen omdat je vindt dat Hitler de eerste was die autosnelwegen liet aanleggen en goede dingen deed voor de Duitse infrastructuur.”

 

Hoe verhangen neonazi’s zijn aan de ‘confederate flag’ blijkt uit een fotoreportage van Julie Platner bij de National Socialist Movement (NSM). Als vrouwelijke leden van deze Amerikaanse neonazistische vereniging terugkeren van een protestmars tegen Mexicaanse immigranten in Los Angeles, en een verkwikkende plons in het zwembad van hun motel nemen, is de bikinibroek van een van de vrouwelijke neonazi’s eentje met de ‘confederate flag’. Een man die toekijkt heeft de 'confederate flag' als badhanddoek onder zich liggen (foto, meer foto’s van bij de NSM).

 

Dylann Roof schaarde zich achter het gedachtegoed van de neonazi’s getuige ook een foto op zijn website waarop ‘14/88’. ‘14’ staat voor de veertien woorden waarmee de Amerikaanse neonazi David Lane zich in bepaalde kringen populair maakte. In het Nederlands: “We moeten het bestaan van ons ras en een toekomst voor blanke kinderen veilig stellen”. ‘88’ is codetaal voor Heil Hitler. Ook bij ons zijn die ‘14’ woorden bij sommigen populair. Bij Allister Pieterse (Autonome Nationalisten) bijvoorbeeld. En ‘Dolfke Bacon’ (Autonome Nationalisten) haalt er ook nog de '88' bij. 

Met het verbannen van de ‘confederate flag’ zijn de Amerikanen er evenwel nog niet. Het is tekenend dat de foto’s op de Last Rhodesian-website van Dylann Roof zijn weggehaald, maar niet zijn racistisch manifest. Wat met het politiegeweld tegen zwarten en de beoordeling ervan door Amerikaanse rechtbanken? Wat met het minder moorddadig maar niettemin pijnlijk racisme in zowat alle takken van de Amerikaanse samenleving? En is zo'n liberale wapenwet als in de Verenigde Staten écht nodig?

26-06-15

DE WEEK IN ZEVEN CITATEN (EN EENTJE EXTRA)

Ringland Festival 2015.jpgDe reuzen van Royal de Luxe zijn vertrokken uit Antwerpen, de grelligste reus is gebleven. In De Zevende Dag was hij weer zijn knorrige zelf (zie verder). Samen met Ben Weyts probeert hij het idee van Ringland onderuit te halen, met ‘beslist beleid’ en ‘haalbare’ overkappingen. “Daar sta je dan, als burgerbeweging: met lege handen, na al die inspanningen om je constructief op te stellen”, schrijven Manu Claeys en Peter Verhaege (zie verder). Hoe weerbaar de Antwerpse bevolking is, moet zondag blijken. Alvast een fraaie staalkaart van Vlaamse artiesten zal present zijn (foto).

 

“Ik heb toen een aanvaring gehad met Filip Dewinter in De Zevende Dag (De Ceulaer zei dat iedereen met twee vingers in de neus de intellectueel meerdere van Filip Dewinter kon zijn, red.), en daarna heb ik wekenlang honderden haatmails per dag gekregen van de Vlaams Belang-aanhang. Inclusief een telefonische doodsbedreiging. Dat is tamelijk beangstigend. Het heeft mij toen toch een jaar een toontje lager doen zingen. Ik woonde destijds in Antwerpen, en ik werd gewoon uitgescholden op straat. Ik ben zelfs een week ondergedoken bij een vriendin in Brussel.” Knack-journalist Joël De Ceulaer zegt sindsdien gevaccineerd en immuun voor kritiek te zijn, maar stopt wel met zijn rubriek Lastpost waar hij de N-VA wel eens meer bekritiseerde dan men op het partijhoofdkwartier graag had. (De Morgen, 20 juni 2015)

 

“U kent het verhaal van de kikker en de schorpioen? De kikker laat de schorpioen op zijn rug mee de rivier oversteken als hij belooft niet te steken. Halfweg doet hij het toch, het is sterker dan hemzelf, en ze verdrinken allebei. Wel, ik heb de indruk dat dat bij mensen met een verleden bij de Volksunie of de N-VA ook niet uit hun natuur te krijgen is. Zo zitten ze nu eenmaal in mekaar. Dat Bart De Wever (N-VA) schorpioensteken uitdeelt, dat is gewoon zijn natuur.” Oud-journalist en auteur Hugo De Ridder volgt nog altijd het politiek bedrijf. (De Standaard, 20 juni 2015)

 

“De kuisheidspolitie die controleert of schoolkinderen en hun moeders zich wel zedig kleden, bijbelscholen die uit hun voegen barsten, schoolboeken die worden gecensureerd en een oprukkende scheiding van mannen en vrouwen in publieke gelegenheden. De Joodse gemeenschap van Antwerpen is in ijltempo aan het radicaliseren.” Maar niemand die zich daar druk over maakt. Ook het Vlaams Belang niet. (Gazet van Antwerpen, 20 juni 2015)

 

“De Wever beheerst ook magistraal de tactiek van het storen en temporiseren. Als de tegenstander aan het woord is, wacht hij zijn moment af. Dan probeert hij de tegenstander te destabiliseren met gerol van de ogen, luid gezucht en gemompel en doen alsof hij aanstalten maakt om de wedstrijd te verlaten, vermoeid door het erbarmelijk lage niveau van de tegenstand. Helpt dit niet dan schakelt hij over op het luidop onderbreken en overstemmen van de tegenstander. Dat hij daarbij niets in de weg gelegd wordt door de scheidsrechter Tim Pauwels, komt wellicht omdat ook deze laatste onder de indruk is van de prima donna.” “Omgekeerd geldt echter niet hetzelfde”, zag Tom Garcia bij het voorzittersdebat in De Zevende Dag. “Als de voorzitster van Groen, Meyrem Almaci, op een gegeven moment De Wever met zijn eigen tactiek van onderbreken en overstemmen confronteert, reageert De Wever verontwaardigd op deze toch wel gemene tackle. Net als de stervoetballer die vindt dat elke aanraking van een tegenstander minstens met een gele kaart bestraft moet worden. Zover komt het niet, maar Almaci wordt wel even de les gespeld door scheidsrechter Pauwels.”(Doorbraak.be, 22 juni 2015)

 

“Als angsthazen al meteen zelfcensuur overwegen, hoeft geen enkele macht de censuur nog uit te vinden.” Begin deze week overwoog de VRT-radio het lied van Bart Peeters & Co Laat de mensen dansen niet uit te zenden, intussen is beslist dat het niet on air mag omdat het “politiek te gevoelig” is. Het is waar: Bart De Wever en Ben Weyts omarmen niet echt het idee van Ringland. Wil je het Ringlandlied desondanks wél op de radio: vindt dit dan leuk. Wil je een volledige overkapping van de Ring en een écht onderzoek naar de mogelijkheden: teken dan hier. Zondag mag je dan gratis naar het Ringlandfestival. (De Standaard, 22 juni 2015)

 

“We hebben twintig jaar zitten suffen en in die periode is de economie mondiaal geworden, terwijl politiek grotendeels nationaal gebleven is. Euro-sceptici voeren nu aan dat Brussel, de niet-verkozen eurocraten dus, hen alle macht heeft ontfutseld. Onzin, zo heb ik in Zwitserland – géén EU-land – kunnen vaststellen.” Caroline De Gruyter, auteur van Zwitserlevens. De nieuwe politieke realiteit in Europa, stelde vast dat met het binnenhalen van de multinationals en het grote geld de Zwitserse identiteit verloren ging. Hetzelfde gebeurde in de Europese Unie. Niet de EU is het probleem, wel het mondiale kapitalisme. (De Morgen, 22 juni 2015)

 

“In geval van nieuwe verkiezingen vrees ik een overwinning voor extreemrechts.” Zouden Christine Lagarde (IMF), Mario Draghi (ECB),  Jeroen Dijsselbloem (Eurogroep) en regeringsleiders zoals Charles 'De speeltijd is voorbij' Michel daarmee inzitten, als dat de uitkomst wordt van de Griekse crisis? (Knack online, 24 juni 2014)

 

“Elke nacht worden stadjes uitgekozen en dropt de KKK plastic tassen met rolletjes pepermunt, chocoladebonbons en pamfletten in voortuintjes - een stuk of honderd tassen per keer. Waar de snoep voor dient, is niet duidelijk - misschien om kinderen te paaien, misschien gewoon als gewicht om te beletten dat de bijgesloten propaganda wegwaait.” De Ku Klux Klan ziet in de moordpartij van Dylann Roof een opportuniteit om nieuwe leden te ronselen. (Knack online, 25 juni 2015)

25-06-15

ANKE VAN DERMEERSCH IS GEWOON ZICHZELF

Anke Van dermeersch - Tweet 22 juni 2015.jpgZou het kunnen dat Anke Van dermeersch dacht: “Het kan toch niet dat de tweets van Gerolf Annemans, Filip Dewinter en zelfs van Stefaan Sintobin de AFF-blog halen, en die van mij niet”?

 

Neen. Toen Anke Van dermeersch maandag twitterde “De #reuzen kosten Antwerpenaar 115.000,- € maar het was leuk dat ze op bezoek waren en zoals het vreemdelingen betaamt ook terugkeren nadien” (foto, grotere versie), was Anke Van dermeersch gewoon zichzelf. “Zum Kotzen”, mailde iemand ons. Maar er is nog een tweede reden om even aandacht te hebben voor ‘Blonde Bambi’ Anke Van dermeersch.

 

Het doorgaans over het Vlaams Belang goed ingelichte roddelblad ’t Scheldt meldt deze week dat “Filip Dewinter en Anke Van dermeersch er nog steeds een sport van maken om dure restaurants te bezoeken en daar champagne, exquise spijzen en wijnen en dure digestieven degusteren. Nadien vorderen zij – tegen alle richtlijnen van de kleine voorzitter Van Grieken in – de kosten voor het bacchanaal telkens terug van Vlaams Belang Nationaal.

 

Deze uitgaven worden voor beiden nog steeds zonder verpinken terugbetaald. Nadien wordt er eens meewarig met het hoofd geschud en het vingertje geheven: ‘Dat mag niet meer hoor!’ De politieke relevantie van die feestmaaltijden is bovendien dikwijls nogal ver te zoeken… beiden werden al meermaals in elkaars gezelschap gespot op restaurant…”

 

Het is niet de eerste keer noch de tweede keer of de derde keer dat verhalen over gefoefel aan de top van het Vlaams Belang ons bereiken. En dat voor een partij die pretendeert propere handen te hebben. Intussen is een nieuw campagnefilmpje van ‘Vrouwen Tegen Islamisering’ in de maak. Ook daarbij was het goed eten.

24-06-15

DE POT VERWIJT DE KETEL DAT HIJ ZWART ZIET

Stefaan Sintobin - Tweet 22 juni 2015.jpgStefaan Sintobin is boos. Misschien doet die naam geen belletje rinkelen – de kans is zelfs vrij groot – maar Sintobin is één van de zes resterende Vlaams Belang-parlementsleden in het Vlaams Parlement.

 

Stefaan Sintobin is nochtans al Vlaams Volksvertegenwoordiger sinds 2004. In zijn woonplaats Izegem – ook hometown van Vlaams minister-president Geert Bourgeois – is Sintobin sinds 2007 gemeenteraadslid. Stefaan Sintobin is boos omdat hij op zijn Twitteraccount de boodschap kreeg: “Het volgen en weergeven van tweets van @GeertBourgeois is voor jou geblokkeerd” (foto). "Transparantie? Openheid? @de_NVA", vraagt Sintobin zich af.

 

Stefaan Sintobin heeft gelijk dat hij boos is. Vermits Geert Bourgeois zijn Twitteraccount niet voor privé- maar voor politieke boodschappen gebruikt, hoort eenieder te kunnen lezen wat de opinie is van de Vlaamse minister-president. Ook Stefaan Sintobin, die eveneens een volger is van de AFF-tweets en zich soms niet kan inhouden om daar boos op te reageren. So be it.

 

Maar Sintobin die het niet neemt dat hij de Twitterberichten van zijn stadsgenoot niet meer kan volgen, dat is ook wel het verhaal van de pot die de ketel verwijt dat hij zwart ziet. Want met wie poseert Sintobin op zijn Twitteraccount om duidelijk te maken waar we hem moeten situeren? Met Tom Van Grieken, voorzitter van het Vlaams Belang en voorheen van de Vlaams Belang Jongeren.

 

En wat wil nu het geval? Tom Van Grieken blokkeert de toegang tot zijn tweets voor… het AFF (foto). Ook de tweets van de Vlaams Belang Jongeren zijn voor ons niet toegankelijk. Althans niet formeel. Via een omweg kunnen wij ze wel lezen, tot Tom Van Grieken en Vlaams Belang Jongeren-voorzitter Reccino Van Lommel die toegang ontdekken en blokkeren.

 

Stefaan Sintobin heeft gelijk als hij aanklaagt dat Geert Bourgeois zijn tweets voor sommigen niet openbaar laat, maar Sintobins partijvoorzitter Tom Van Grieken doet precies hetzelfde. Eerst eens in eigen partij orde op zaken zetten, en dan pas reclameren over een ander?

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: sintobin, bourgeois, van grieken |  Facebook | | |  Print

23-06-15

EEN JAAR IN DE WERELD VAN DE ONGELIJKHEID

Een jaar in de wereld van de ongelijkheid.jpgAan nieuwe boeken is er dezer dagen geen gebrek. Vanavond wordt Sprook, een selectie columns van Koen Dille voorgesteld; morgen is er gelijktijdig, maar op andere locaties, de voorstelling van Groeten uit Griekenland van Bruno Tersago en van Helemaal Anders van Stephen Bouquin. De voorbije dagen lazen we alvast Een jaar in de wereld van de ongelijkheid (foto).

 

Samenlevingsopbouw Vlaanderen wordt in haar werk met mensen in wijken en buurten geconfronteerd met diverse vormen van ongelijkheid. Van kindersterfte tot de kans op dood op latere leeftijd, van arbeid tot levensstandaard, van (on)geletterdheid tot cultuurparticipatie… Samenlevingsopbouw Vlaanderen stuurde daarom haar medewerker Geert Schuermans uit om een jaar lang de wereld van de ongelijkheid te verkennen, en hij kwam terug met vooral feiten, verhalen en visies over de financiële ongelijkheid. Of we het nu graag hebben of niet, geld is cruciaal in ons leven en het is dus dat aspect dat hij in de eerste plaats in ogenschouw nam als hij het over ongelijkheid heeft.  

 

Geert Schuermans las daarvoor tal van boeken en rapporten, ging praten met academici en politici, maar vergat daarbij nooit de verhalen van de mensen die zijn collega’s van Samenlevingsopbouw bij hun werk in heel Vlaanderen hoorden. De auteur neemt ons mee op zijn zoektocht naar inzicht in de problematiek, zoals Lars Bové in De geheimen van de Staatsveiligheid verslag uitbrengt over hoe hij op zoek ging naar het reilen en zeilen van de Staatsveiligheid. ‘Ongelijkheid’ is een minder sexy thema dan de Staatsveiligheid, maar juist door het persoonlijk relaas van zijn zoektocht slaagt Schuermans erin om het boeiend te houden.

 

In het eerste hoofdstuk wordt de financiële ongelijkheid in België geduid: hoe meten, het verschil in inkomen en vermogen, ‘egoïsme als deugd en ongelijkheid als ideaal’, waarom gelijkheid beter is voor ons allemaal, hoe de macht van de kapitaalkrachtigen funest is voor de democratie… Vorige week werd overigens in een nieuwe IMF-studie – en het Internationaal Monetair Fonds is toch geen links clubje – nog duidelijk gemaakt dat als de armste helft van de bevolking rijker wordt, de economie van een land vervolgens harder groeit. En dat als de rijkste twintig procent meer inkomen verwerft, dit de groei afremt.

 

Het tweede hoofdstuk van Een jaar in de wereld van de ongelijkheid bekijkt het ontstaan van de sociale zekerheid in België, de structuur waarin de sociale zekerheid en de verschillende uitkeringen (ziekte en invaliditeit, werkloosheid, pensioen, kinderbijslag, arbeidsongeval en beroepsziekten) is gegoten, de onderbescherming (mensen die recht hebben op een uitkering maar het niet eens weten) versus de fraude met uitkeringen, de activering naar werken, het afbrokkelen van de solidariteit door enerzijds het verdwijnen van grote industriële entiteiten en anderzijds de technologisering en globalisering.

 

Werd voorgaand hoofdstuk gevat onder de titel ‘indirecte solidariteit’, in het derde hoofdstuk over directe solidariteit wordt de rol van sociale organisaties belicht. Zowel de gevestigde, met hun afhankelijkheid van overheidssubsidies maar ook verminderde overheidssubsidies. Als ook de burgerinitiatieven die her en der rond de meest diverse problematieken ontstaan (van stadstuinbouw tot geefpleinen). De kansen op zo’n initiatieven (niet in elke buurt is dat even vanzelfsprekend); de gevaren die dit inhoudt (met een overheid die haar verantwoordelijkheid afschuift, en niet meer regulerend optreedt).

 

Vooraleer tot conclusies te komen interviewt Geert Schuermans ook nog toppers van de democratische partijen over ongelijkheid en verantwoordelijkheid (Meyrem Almaci, John Crombez, Koen Geens, Peter Mertens, Gwendolyn Rutten en Johan Van Overtveldt). Eerder kwamen in het boek ook academici aan bod als Ive Marx en Paul De Grauwe, en sociaal-economische tenoren: van Jef Maes (ABVV) tot Jo Libeer (Voka). Die laatste had met de auteur een hartelijk gesprek, en het was pas bij het uittypen van het interview dat de auteur ontdekte hoe hard de woorden van de Voka-baas waren.

 

Last but not least is het boek doorspekt met tal van voorbeelden hoe Samenlevingsopbouw met concrete projecten ingaat op noden van mensen: het onderwijsproject in Ronse, het Bewegen Op Voorschrift-project in Vlaams-Brabant, Energie en Woonkwaliteit in de provincie Antwerpen, Ieders Stem Telt naar aanleiding van de gemeenteraadsverkiezingen, het project om onderbescherming tegen te gaan in negentien pilootgemeenten, het Zorgnetwerk in Ieper, Fiets! in Deurne-Noord…

 

Fiscaliteit komt vooral aan bod als lacune in het boek en het werk van sociale organisaties. Wat we ook missen is een zaken- en namenregister in het boek. Maar buiten dat: omdat financiële ongelijkheid zoveel facetten heeft, was het de kunst om over elk facet bondig te blijven maar toch voldoende inzicht te verschaffen met sprekende cijfers en meningen. Geert Schuermans is daar met brio in geslaagd.

 

Geert Schuermans, Een jaar in de wereld van de ongelijkheid, Uitg. Epo, 226 blzn., 24,90 euro.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: boeken, sociaal |  Facebook | | |  Print

22-06-15

RACISME. DEWINTER KAN HET NIET LATEN

Filip Dewinter - Tweet 20 juni 2015.jpgOma Reus en Kleine Zwarte Reus.JPGDe voorbije dagen was Antwerpen in de ban van De Reuzen, en te oordelen aan de treinreizigers: ook heel wat niet-Antwerpenaren waren er weg van.

 

Politiek commentator van Het Laatste Nieuws Jan Segers liet zaterdag zijn bedenkingen over de kibbelkabinetten, Joke Schauvliege, de taxshift en wat nog allemaal niet even terzijde. “Veel sterker en waardevoller zijn de emoties die Oma Reus en de Kleine Zwarte Reus (foto 2) losweken. De twee gigantische marionetten dwalen nog tot zondag door de straten van Antwerpen. Waar Oma Reus en de Kleine Zwarte Reus ook passeren, doen ze gesprekken stokken, monden openvallen en ogen tranen. Kinderen raken betoverd, volwassen spontaan ontroerd. Door een reuzin, begot, die zich uitdrukt in brabbeltaal en wordt rechtgehouden door een kraan. Hoe kan dat?

 

Hoe komt het dat jong en oud zich plots getroost en gekoesterd voelen als ze getuige zijn van een dansje tussen Oma en de Kleine Zwarte? Hoe komt het dat dergelijke marionetten dwars door ons pantser van nuchterheid breken en dat elk cynisme op hen afknapt? Ongetwijfeld zegt het iets over de makelij van de poppen. Over de menselijke oogopslag van Oma, zacht en vol mededogen. Over de lieflijke blik van de Kleine Zwarte, onschuldig en uitnodigend. (…) Maar veel meer nog zegt het over onszelf. Over het kind in ons dat nooit echt is gestorven maar dat we monddood hebben gemaakt. Over ongenode noden, over een kwetsbaarheid en een fijngevoeligheid waaraan we in de rat race van alledag niet kunnen, mogen of durven toegeven. Maar zie, plots staan we daar dus met duizenden langs de kant, collectief gefascineerd door een universele Oma met schoenmaat 276. Betrapt op heterdaad, ontroerd op klaarlichte dag.”

 

Jan Segers gaat zover zich af te vragen of het geen goed idee zou zijn “om Oma Reus vanuit Antwerpen maandag (vandaag, nvdr.) rechtstreeks naar Athene te sturen, als troosteres van wie het daar moeilijk heeft en het ook niet helpen kan? En zouden we Haar nadien niet naar Christine Lagarde, Wolfgang Schäuble en Johan Van Overtveldt zenden, als bemiddelaarster in een wedstrijd zonder winnaars? Zou Oma het genadeloze IMF en het onplooibare Europa niet tot enig mededogen kunnen bewegen? Tot enig begrip, niet voor Syriza, Tsipras of Varoufakis, maar voor alle Griekse oma’s die zelfs geen geld meer overhouden voor pantoffels maatje 38?” We vrezen evenwel dat Oma Reus niet voor de nodige ommekeer kan zorgen, dat kan alleen solidariteit met het Griekse volk.

 

Ook op Filip Dewinter had Oma Reus geen vertederend effect. De tocht van Oma Reus en de Kleine Zwarte Reus eindigde vrijdag op het plein tussen de Vlaamsekaai en de Waalsekaai in Antwerpen-Zuid, waar Oma Reus en de Kleine Zwarte Reus elkaar vonden en zich in mekaars armen sloten. Filip Dewinter vond het nodig om bij het beeld van de reünie van Oma Reus en de Kleine Zwarte Reus zaterdagvoormiddag te twitteren: “Hopelijk wordt ‘oma reus’ niet het slachtoffer van een halskettingroof of een handtasdiefstal… ;-)” (foto 1). Dewinter lanceerde het als een ‘grap’, maar al lachend heeft de zot toch weer zijn mening gegeven. Het ontlokte meteen een paar tientallen boze reacties op Twitter. Zoals deze van leerkracht Heidi Wulff: “Enorm veel competente ‘zwarte’ leerlingen met een gouden hart op onze school! Schandalige beeldvorming @FDW_VB”.

 

Philip Heylen (CD&V-schepen die De Reuzen naar Antwerpen haalde, nvdr.) twitterde: “Lager kan je écht niet meer zakken, hé Filip? #dereuzen”. Bob Reijnders schreef op Facebook: “En de prijs voor de walgelijkste tweet gaat naar… En nee, zij zijn niet racistisch.” Filip Dewinter twitterde later: “Jong Groen Antwerpen roept op Facebook op tot racismeklachten tegen ‘oma-reus-handtasroof-tweet’. Pfff, humor is aan Groen niet besteed.” Het was anders maar één reactie op de Facebookpagina van Jong Groen Antwerpen, iemand die het adres van het Interfederaal Gelijkekansencentrum doorgaf. Jong Groen Antwerpen zelf reageerde op haar Facebookpagina met: “Heel Antwerpen is blij met de komst van de reuzen! Heel Antwerpen? Nee, 1 mannetje zit in een hoekje en twittert pogingen tot politieke recuperatie. Sorry FDW, Antwerpen laat haar humeur niet langer vergallen door jouw Zwartkijkerij!”

 

Het is duidelijk: (a) Dewinter is een racist pur sang, (b) hij kickt op klachten die tegen hem zouden ingediend worden, (c) hij voelt zich veilig omdat het Antwerps parket zijn ‘Minder, minder, minder’-internetspelletje wel racistisch vond maar het niet opportuun vond de zaak te vervolgen, en (d) Dewinter wentelt zich graag in een slachtofferrol, mensen die verontwaardigd zouden zijn, zet hij graag weg als verzuurden.

 

Waar is Tom Van Grieken als je hem eens nodig hebt? Bij zijn aantreden als nieuwe Vlaams Belang-voorzitter zei Tom Van Grieken: “We moeten meer het systeem bekritiseren in plaats van mensen persoonlijk te kwetsen”. Is wat Dewinter doet het systeem bekritiseren (“alle Afrikanen zijn dieven”) of mensen persoonlijk kwetsen (al was het maar de autochtone Vlamingen die walgen van zo’n misbruik van een feestelijke gebeurtenis als de komst en de reünie van Oma Reus en de Kleine Zwarte Reus, maar nog erger natuurlijk: alle Afrikanen verdacht maken als dieven)? Geen van beide deugt, en Tom Van Grieken laat betijen. Niet dat we iets anders verwachten van iemand die het woord “dobbernegers” laat passeren in het Vlaams Belang Magazine om de jongste bootvluchtelingen te omschrijven. Van enig respect getuigt dit alleszins niet.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: racisme, antwerpen, dewinter, van grieken |  Facebook | | |  Print

21-06-15

IN BED MET MARINE LE PEN

Gerolf Annemans - Bormsherdenking.pngBrigitte Bardot - Filmster.jpgDe persconferentie om de nieuwe extreemrechtse fractie in het Europees Parlement ‘Europa van de Naties en de Vrijheden’ aan te kondigen, bracht tal van artikels te weeg over de partijen en leden van de nieuwe fractie. Twee opmerkelijke reacties willen we de volgers van deze blog niet onthouden.

 

Marine Le Pen verbindt zich officieel met de Vlaamse nostalgici van het Reich titelt Marcel Sel die er het “Franse ratten, rol uw matten” bijhaalt, Karel Dillen die een negationistisch boek uit het Frans vertaalde in 1951 en datzelfde jaar naar een omstreden congres in Malmö (Zweden) ging, het huldebetoon aan Staf De Clercq op de door het VB georchestreerde IJzerwake in 2004, de in 2008 en 2010 voor negationisme veroordeelde voormalige VB-ondervoorzitter Roeland Raes, de jaarlijkse August Borms-herdenking…

 

Allemaal oude verhalen? Neen. Vorig jaar wezen we nog op de VB-aanwezigheid bij de herdenking van August Borms: Vlaams Belang eert collaborateur August Borms. En Marcel Sel diept nu een tweet boven van Gerolf Annemans dit jaar. Een foto van Gerolf Annemans bij het graf van August Borms, met daarbij als commentaar: “Bormsherdenking Merksem. Vlaams nationalisme herbronnen bij de bron. #lukdieudonne #jorisvanhauthem” (foto 1, foto wat minder hoog gemaakt dan de originele versie). Luk Dieudonné is de eind vorig jaar overleden beheerder van het VB-ledenbestand maar vooral ook oprichter van de KOSMOS-inlichtingendienst; Joris Van Hauthem is bekender als voormalig VB-parlementslid die begin dit jaar overleed.  

 

Gerolf Annemans brengt het hele Vlaams-nationalisme, en bij uitstek het VB, terug naar de geschiedenis van een man die tot tweemaal toe ter dood veroordeeld is voor collaboratie – en de tweede keer daarvoor ook effectief geëxecuteerd is. Een mooie vriend voor Marine Le Pen.

 

Een mooie vriendin, deze keer letterlijk, is dan weer Brigitte Bardot (foto 2). In een interview voor de Russische televisie vertelde de voormalige Franse filmster dat ze in 1992 een korte liefdesaffaire had met Marine Le Pen (Brigitte Bardot was toen 58 jaar, Marine Le Pen 24 jaar, nvdr.). Het was bij de uitreiking van een prijs aan Brigitte Bardot als dierenbeschermster dat ze Marine Le Pen ontmoette. “Onze ogen kruisten elkaar, we brachten de avond samen door en namen een hotelkamer”, vertelde Brigitte Bardot. Alhoewel ze een bewonderaarster is Marine Le Pen heeft Brigitte Bardot haar nadien nog maar weinig lijfelijk ontmoet.

 

Feit is dat Marine Le Pen, eens voorzitster van het Front national (FN), zich meer en meer door homoseksuele kaderleden heeft laten omringen, tot grote ergernis van haar vader terwijl bij de FN-militanten homohaat de bon ton is.

20-06-15

MORGEN SAMEN MET DE GRIEKEN. BETOGING, CONCERT, GRIEKS ETEN

griekenland, actieDe situatie in Griekenland grijpt iedereen naar het hart en de keel. Wij zijn solidair met het Griekse volk.

 

Lonen die 40 % gedaald zijn, pensioenen die met 45 % verminderd zijn, jongeren waarvan 60 % werkloos is… allemaal als gevolg van drastische besparingen om leningen af te betalen waarvan maar 11 % in de reële economie is terechtgekomen. De rest ging vooral naar…  Duitse en Franse banken.

Nu de Griekse bevolking een ander beleid wil dan het Griekse establishment de voorbije jaren heeft gevoerd, heet het dat de Grieken ‘onredelijk’ zijn, dat de engagementen van de (vorige) Griekse regering(en) moeten nageleefd worden… Stop het uitzichtloos beleid, wurg geen volk, respecteer de Griekse democratie.

Daarom wordt morgen, zondag 21 juni, in Brussel betoogd met vertrek om 13u30 aan het Centraal Station in Brussel. Om 15.00 uur volgt een concert en is er een markt waar je Grieks eten kan kopen.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: griekenland, actie |  Facebook | | |  Print

19-06-15

DE WEEK IN ZEVEN CITATEN (EN EENTJE EXTRA)

The Selecter - Subculture.jpgHet is wel eens anders, maar deze keer beginnen en eindigen we ons weekoverzicht in citaten met goed nieuws.

 

“In de jaren zeventig overleefde ze nog een aanslag van extreemrechts op linkse advocaten waarbij vijf doden viel.” Intussen is Manuela Carmena met het verkiezingssucces van Ahora Madrid, een gloednieuwe lijst rond de partij Podemos, in een bestuursmeerderheid met de sociaaldemocratische PSOE, de nieuwe burgemeester van Madrid. (De Standaard, 13 juni 2015)

 

“Ik ben woensdagnacht de sfeer gaan proeven in Flaming Saddles, de beste gay bar van Manhattan – gay tourism is belangrijk voor Antwerpen. De cowboys dansten daar op tafel. Stel dat ik in een vlaag van overmoed mee op die tafel spring, enkel gehuld in een stetson, een lasso en een onderbroek, dan circuleert die foto gegarandeerd drie seconden later op Facebook en Twitter. Dat waag ik dus niet.” Wat Bart De Wever in New York vertelde was al gênant genoeg. Ook gênant: het vliegtuigticket van de journalist die dit noteerde in de Verenigde Staten werd betaald vanuit de Antwerpse stadskas – zie Apache. Welke baat de Antwerpse belastingbetaler heeft met de personality show rond Bart De Wever in New York is ons een raadsel. Is het overdreven om te spreken over: misbruik van belastinggeld? (Het Laatste Nieuws, 13 juni 2015)

 

“Heel onlangs is er hier een Duitse studie verschenen waaruit bleek dat de lagere inkomens in Griekenland de voorbije jaren hun belastingdruk zagen toenemen met zomaar eventjes 337 procent. De hogere inkomens moesten in diezelfde periode welgeteld 9 procent meer belastingen ophoesten.” Aldus Bruno Tersago wiens boek Groeten uit Griekenland dinsdag wordt voorgesteld in boekhandel De Groene Waterman. Zie ook Jelle Versieren, Filip De Bodt, Ruud Goossens, Marc Reynebeau en Jeffrey Sachs. (De Morgen, 13 juni 2015)

 

“Het psychologische lijden van tienduizenden jongeren en ouderen na een aaneenschakeling van racistische incidenten (…) is de dode hoek van deze maatschappij. Zolang we dat niet inzien, kunnen we niet eens beginnen aan het collectieve genezingsproces.” Rachida Aziz over de impact van racistische gebaren en andere uitlatingen. (De Standaard, 13 juni 2015)

 

“Met de keuze voor ‘radicaal socialistisch’ komt Crombez niet zomaar weg: wat is dat dan precies, socialistisch? Alvast een huis met veel kamers.” John Crombez wil als nieuwe SP.A-voorzitter niet zeggen dat zijn partij linkser wordt. Wél ‘radicaal socialistisch’. Qué? (De Morgen, 15 juni 2015)

 

“Zo verdedigde hij het gratis openbaar vervoer voor 65-plussers. Dat halsstarrig vasthouden aan een gedateerd standpunt maakt hem kwetsbaar.” De Standaard maakt de rekening van Joris Vandenbroucke, nieuwe SP.A-fractieleider in het Vlaams Parlement. Dat “gedateerd standpunt” is anders het enige juiste. Waarom zouden onze gepensioneerden – de pensioenen in België zijn bij de laagste in Europa – ook nog eens voor hun busvervoer moeten betalen? Rijke gepensioneerden nemen de bus niet, het zijn enkel de gewone gepensioneerden die méér moeten betalen én ook nog eens aankijken tegen een verminderde dienstverlening van De Lijn (afschaffen van belbussen zonder goed alternatief, afschaffen van vroege en late busverbindingen in het weekend, afschaffen van nachtbussen…). (De Standaard, 17 juni 2015)

 

“Officieel heet dat transitie: de moeizame overgang van een autoritair, communistisch systeem – met in Joegoslavië nog een bloederige burgeroorlog erbovenop – naar een democratisch, kapitalistisch land. Wel, geloof me: die zogenaamde transitie is niet meer dan een rookgordijn om onze aandacht weg te trekken van de grootschalige plundering in die landen, van de massale privatiseringen en collectieve verarming. Het is een misverstand dat de mensen die ons land plunderen goed opgeleide bankiers zijn, of door de wol geverfde consultants. Het zijn zelfs geen ervaren bankrovers. Het zijn gewoon vrachtwagenchauffeurs, huurmoordenaars of pooiers. Het is dat soort mensen dat in mijn geboorteland aan de vleespotten zit.” Dubravka Ugresic, auteur van Europa in sepia, is pessimistisch gestemd. Overigens niet alleen over Kroatië. (De Morgen, 17 juni 2015)

 

“Tekstueel laat Black zich inspireren door dichteres May Angelou, de gebeurtenissen in Gaza, racistisch politiegeweld en andere vormen van sociaal onrecht. Zware thema’s die verteerbaar worden gemaakt door de lichtvoetige ritmes van ska, reggae en rocksteady.” Na het antifascistische Big In The Body, Small In The Mind (terug te vinden op de cd Made In Britain) brengen Pauline Black en The Selecter nu blijkbaar met Subculture een hele cd met politieke én plezante muziek (foto). (De Standaard, 17 juni 2015)

18-06-15

NIEUWE ANTI-ISLAMCAMPAGNE VAN HET VLAAMS BELANG

Steden tegen islamisering-sticker 2015.jpgIn ’t Pallieterke wordt deze week gewaarschuwd dat het Vlaams Belang een “partij met een verleden” is. Het ziet er naar uit dat het zo zal blijven.

 

Aanleiding voor het artikel is het Knack-interview met Filip Dewinter en Gerolf Annemans vorige week. “Blijkens de tekst stelt Annemans zijn hoop op enige buitenlandse voorbeelden die leren dat in Oostenrijk, Italië, Nederland en Frankrijk soortgelijke partijen ook hun dipje en crisissen hebben gekend ‘maar ze zijn er altijd sterker uitgekomen’. En dus staat het Vlaams Belang dat ook te wachten. Welnu, neen”, schrijft Mark Grammens. “Dat staat niet bij voorbaat vast, al gun ik Annemans graag de hoop waaruit hij kracht put. Maar evenmin als men bij voorbaat weet dat de goede God het gebed van zijn volgeling zal aanhoren, kan men aan de hand van buitenlandse voorbeelden de toekomst van het Vlaams Belang voorspellen.”

 

Mark Grammens denkt niet dat het Vlaams Belang de stemmen van de teleurgestelde N-VA-kiezers zal terugwinnen, “althans niet in een politiek beduidende mate”. De feiten lijken Mark Grammens op dit punt gelijk te geven. Bij de laatste opiniepeiling verloor de N-VA vier procent stemmen, waarvan evenwel maar de helft naar het Vlaams Belang ging. Het Vlaams Belang miste de bocht toen het bij de Vlaamse parlementsverkiezingen in 2004 vierentwintig procent van de stemmen behaalde. “Aanpak, stijl en strategie bleven die van de protestpartij (…). Men had toen op z’n minst de bedenking kunnen maken dat het niet langer opging om zich door een al te extreem, te eenzijdig, en vooral te rauw, te harteloos vreemdelingenstandpunt, en door de zware beklemtoning ervan, een imago aan te meten van een onbeschaafde bende”, schrijft Mark Grammens.

 

“Het is niet fout gegaan met het Vlaams Belang toen de N-VA opkwam, maar toen er nog geen N-VA was, door overbeklemtoning van het vreemdelingenvraagstuk, clanvorming, openlijke naijver, en zeker: niet de juiste mensen op de juiste plaats en met de juiste doelstellingen. En dus valt hier wel iets uit te leren.” Alhoewel het Vlaams Belang sterk vertegenwoordigd was op het laatste tuinfeest van ’t Pallieterke slaat men bij het Vlaams Belang de goede raad van ’t Pallieterke en Mark Grammens in de wind. Het Vlaams Belang-aanhangsel ‘Steden tegen islamisering’ pakte gisteren uit met een persbericht onder de kopDe ramadan hoort hier niet thuis: Steden Tegen Islamisering pakt uit met een ‘100% haram’-stickeractie met varken als symbool.

 

Van donderdag 18 juni (vandaag, nvdr.) tot en met vrijdag 17 juli vindt de ramadan plaats, de vastenmaand van de moslims. (…) De ramadan is een jaarlijkse periode van nóg meer jihadaanslagen wereldwijd dan gewoonlijk (…). Het is ook algemeen geweten, met name door politiediensten, dat wegens een gebrek aan voedingsstoffen de korte lontjes van heel wat moslimjongeren tijdens de ramadan extra kort zijn. Moslimwijken zijn dan ook extra ontvlambaar. Buurten waar zich moskeeën bevinden zijn, moslim-‘stewards’ of niet, haarden van overlast.”

 

‘Steden tegen islamisering’ herinnert zich “laffe overheidsrichtlijnen om tijdens de ramadan in moslimwijken niet te ‘provoceren’, door bijvoorbeeld in het openbaar iets te eten of te drinken. Om nog te zwijgen van de vele halal-maatregelen die in gevangenissen worden genomen voor de oververtegenwoordigde moslimgedetineerden. Bovendien is er het jaarlijks weerkerend fenomeen van werkgevers en scholen die (moeten) plooien voor de ramadan-grillen van moslims die ondermaats presteren of gewoonweg niet komen opdagen. Ook is er het pleidooi van islamofiele multiculturalisten om van islamitische feestdagen zoals het offerfeest en het suikerfeest een officiële feestdag te maken. Zo heeft de Duitse stad Hamburg reeds beslist om islamitische feestdagen officieel te erkennen.”

 

Het gedaas gaat zo nog even door, tot en met het klagen over de “obsessionele aandacht in de media voor islamitische tradities zoals de ramadan” die niet belet dat ‘Steden tegen islamisering’ een persbericht verstuurt over de ramadan en de circa 100.000 ‘100% haram’-stickers met een varken als symbool (foto) en een 100-tal soortgelijke affiches die over heel Vlaanderen verspreid zullen worden. Ook komen er nog acties “naar aanleiding van het offerfeest, het ritueel slachten”. Het bericht is ondertekend door Sam van Rooy als perswoordvoerder van ‘Steden tegen islamisering’, andere keren is hij perswoordvoerder van het Vlaams Belang.

 

Het ontradend aspect die GAS-boetes zouden moeten hebben, gaat blijkbaar voorbij het Vlaams Belang-gedachtegoed want de overgrote meerderheid van die stickers dreigen het straatbeeld de volgende dagen te vervuilen.

17-06-15

NA EEN JAAR: ENL/ENF-FRACTIE IN HET EUROPEES PARLEMENT

europa,le pen,fpo,pvv,lega nord,vb,wilders,knp,marusik,zoltek,ukip,atkinson,de graaff,de danne,annemans,van griekenEen vol jaar na de verkiezingen op 25 mei 2014 is extreemrechts erin geslaagd om zich te groeperen in een fractie in het Europees Parlement. Om aan de voorwaarden te voldoen – minstens vijfentwintig Europarlementsleden uit zeven verschillende landen – moesten het Franse FN, het Oostenrijkse FPÖ, de Nederlandse PVV, het Italiaanse Lega Nord en ‘ons’ VB beroep doen op Europarlementsleden uit een Poolse partij waar het FN & Co eerder niet van wilden weten, en een Brits parlementslid dat uit haar partij werd gezet wegens gesjoemel met een onkostennota.

 

Al op 28 mei 2014 kondigden Marine Le Pen, Harald Vilimsky, Geert Wilders, Matteo Salvini en Gerolf Annemans de vorming van een fractie in het Europees Parlement aan die de leden meer spreektijd, personeel en geld bezorgt. Gerolf Annemans was niet te zien op de meest verspreide foto van de persconferentie, maar dat was maar een klein euvel in vergelijking met dat men er maar niet in slaagde om die gezamenlijke fractie inderdaad te vormen.

 

Met het FN dat op zich al 23 Europarlementsleden telt (eigenlijk 24 verkozenen, maar Joëlle Bergeron stapte twee dagen na haar verkiezing als Europarlementslid al op bij het FN) en de verkozenen van FPÖ, PVV, Lega Nord en het VB kwam men aan 37 mogelijke leden, maar niet uit 7 verschillende landen. Een samenwerking met het Griekse ‘Gouden Dageraad’, het Hongaarse Jobbik en de Duitse NPD was niet aan de orde omdat Marine Le Pen & Co die té rechts-radicaal vinden.

 

Met het Poolse ‘Congres van Nieuw Rechts’ (KNP) zag men het ook niet zitten. Toenmalig KNP-leider en Europarlementslid Janusz Korwin-Mikke had gepleit voor de afschaffing van het stemrecht voor vrouwen en verschillende antisemitische uitspraken gedaan, waardoor hij voor Geert Wilders, nochtans zelf niet verlegen om controversiële uitspraken, niet aanvaardbaar was als fractiegenoot.

 

Maar met de KNP-Europarlementsleden Michal Marusik en Stanislaw Zoltek willen Marine Le Pen & Co nu wel kersen eten. Michal Marusik is sinds begin dit jaar de nieuwe voorzitter van de KNP; Stanislaw Zoltek is een voormalige vice-voorzitter van de KNP. Eén andere van de vier KNP-verkozenen in het Europees Parlement, Robert Iwaszkiewicz, is al langer opgenomen in de fractie rond Nigel Farages UKIP. Om aan een zevende land te komen haalden Marine Le Pen & Co Janice Atkinson binnen die uit het UKIP van Nigel Farrage is gezet wegens gesjoemel met een onkostennota.

 

‘Europe des Nations et des Libertés’ (ENL), 'Europe of Nations and Freedom Group' (ENF), het ‘Europa van de Naties en de Vrijheden’. Dat is de naam van de nieuwe fractie die gisteren op een persconferentie in het Europees Parlement werd voorgesteld. Marine Le Pen en de Nederlander Marcel de Graaff zijn de covoorzitters van de nieuwe fractie, de Fransman Ludovic de Danne is de secretaris-generaal en Gerolf Annemans de penningmeester van de nieuwe fractie.

 

Tom Van Grieken mocht op de persconferentie naast Geert Wilders zitten. “Wat me bescheiden maar ook trots maakt”, aldus Van Grieken. “De beweging van Wilders wordt breed gedragen, en bovendien gedoogsteunde hij de Nederlandse regering”, zo vergoelijkte Van Grieken Wilders. Waar hij aan toevoegde: “Ik vind het trouwens vreemd dat niemand ooit Marianne Thyssen verwijt in dezelfde fractie te zitten met Silvio Berlusconi.” Tom Van Grieken had zelfs kunnen verwijzen naar Allessandra Mussolini. Wij hebben dat nochtans gesignaleerd.

 

Twee van de bekendste gezichten van het FN, en nog een derde FN'er, maken geen deel uit van de nieuwe fractie in het Europees Parlement. Jean-Marie Le Pen is er niet bij, maar tevoren was hij ook al geen lid van de meer informele clubs die zijn dochter in Europees verband had opgericht. Bruno Gollnisch is evenmin van de partij, tussen januari en november 2007 voorzitter van de voorgaande extreemrechtse fractie in het Europees Parlement, ‘Identiteit, Traditie en Soevereniteit’. Fractie die al na tien maanden uiteen viel door ruzie tussen de Italiaanse en de Roemeense leden van de groep. Ook FN'er Aymeric Chauprade, in ongenade gevallen bij Marine Le Pen, maakt geen deel uit van de nieuwe fractie.

 

Wat te denken over de Europarlementsleden waarmee Marine Le Pen & Co nu een fractie vormen? Of het Poolse KNP op een jaar tijd radicaal van koers is veranderd, zou verbazen. De nieuwe Poolse KNP-voorzitter Michal Marusik is een fervente monarchist is, wat alvast geen punt van overeenstemming is met Marine Le Pen en Gerolf Annemans. Dat men geen problemen heeft met Janice Atkinson, uit UKIP gezet wegens gesjoemel met een onkostennota, verbaast niet. Marine Le Pen wordt zelf ook verdacht van misbruik van Europees geld, terwijl Gerolf Annemans al even creatief omspringt met Europees geld.