20-02-16

STEUN VANUIT VLAANDEREN VOOR VEROORDEELDE NATION’ERS

nation,brussel,verreycken,deckers,vlaanderen identitair,hermy,de beule,n-saVolgens Hervé Van Laethem, le grand patron van Nation, kreeg Nation steunbetuigingen voor haar veroordeelde militanten van Vlaanderen Identitair en van het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA). Langs Franstalige kant was er niemand die een steunbetuiging overmaakte aan Nation.

Op hun eigen websites reppen Vlaanderen Identitair (Rob Verreycken, Bert Deckers) en het N-SA (Eddy Hermy, Jan De Beule…) er niet over. In Vlaanderen willen ze het imago hoog houden van een deftige (nouja) beweging, heimelijk steunen ze wel het voor rot slaan en stampen van iemand die ervan verdacht wordt een dakloze van Poolse afkomst met linkse sympathieën te zijn, en vinden ze een veroordeling hiervan alleszins ongepast (1, 2, 3).

Rob Verreycken en Bert Deckers (foto 1, Bert Deckers vooraan, Rob Verreycken achteraan, bij de Pegida-manifestatie op 9 januari 2016 in Antwerpen) en Eddy Hermy en Jan De Beule (foto 2, bij de Pegida-manifestatie op 13 april 2015 in Gent) mag men morgen verwachten bij de Voorpost-betoging in Gent. Tegen asielzoekers en 'islamisering', maar evengoed dus tegen kwetsbare Europeanen met een links gedachtengoed. Die mogen volgens hen met de grofste middelen aangepakt worden.

19-02-16

DE WEEK IN ZEVEN CITATEN (EN EENTJE EXTRA)

De Ideale Wereld-reporter Luc Haekens staat er zelf van te kijken: hoe gemakkelijk mensen bereid zijn om rechten op te geven voor een cadeautje (foto, zie ook de video en het commentaar bij het derde laatste citaat hieronder). Het was een van de meest bangelijke momenten in de media deze week. “Bangelijk” niet in de betekenis van “tof”, maar van “angstaanjagend”.

“De re-integratie op de arbeidsmarkt is niet evident. Anderhalf jaar geleden dacht ik dat even snel te piepen: een nieuwe job vinden. Ik ben intussen aan 134 sollicitaties op vacatures, sta ingeschreven in zeven interimkantoren en heb mijn cv bezorgd aan bijna alle selectiekantoren in het land.” Wim Wienen, Vlaams Belang-parlementslid van 2009 tot 2014, is nog steeds werkloos sinds hij niet meer in het Vlaams parlement zetelt. Anderen vergaat het echter beter. Tanguy Veys, federaal parlementslid voor het Vlaams Belang van 2010 tot 2014, is al enige tijd aan de slag als bankbediende bij Argenta, ondanks een beruchter verleden en heden dan van Wim Wienen. (Gazet van Antwerpen, 13 februari 2016)

“Gezien de teneur van uw vraagstelling ga ik, noch iemand in ons korps, meewerken aan uw artikel.” De Antwerpse politiekorpschef Serge Muyters weigert een interview voor De Standaard. Het artikel “Repressie, daar draait het in dit korps om” verscheen dan maar zonder zaken te kunnen checken of bevragen bij de Antwerpse politie. Auteurs, en dus de mensen aan wie een interview geweigerd werd, zijn Bart Brinckman, die op een zwarte lijst staat bij Bart De Wever, en Eline Bergmans, die twee jaar geleden racisme bij het Antwerpse politiekorps blootlegde. (De Standaard, 13 februari 2016)

“Beeld u in dat we bij elk incident met hooligans meteen zouden zeggen: typisch voor de Vlaamse cultuur. Als het over minderheden gaat, is de duiding er soms nog voor de feiten bekend zijn. Zoals in Keulen, bijvoorbeeld.” En nog Youssef Kobo: “Journalisten en politici moeten ook eens leren om niet zo geobsedeerd te zijn door die religie: ze zijn meer met de islam bezig dan de doorsnee moslim.” (De Morgen, 13 februari 2016)

“Hun politieke televisiedebatten worden ook veel scherper gevoerd dan in Vlaanderen. Het gaat er ginder soms heel hard en direct aan toe, doch zonder brutaal te worden. Ze hebben duidelijk een andere debatcultuur.” Margriet Hermans kijkt vaak naar de Franstalige televisie in ons land, La Une en La Deux van de RTBf, “soms zeer appetijtelijke televisie”. (Het Laatste Nieuws, 13 februari 2016)

“Dat het niet wettelijk verplicht is medemenselijkheid te tonen, dat respect hebben voor elkaar geen legaal gebod is, leest u als een vrijgeleide om te spugen en te schoppen naar wie u niet kan raken. Het staat u inderdaad vrij dat te doen. Maar laten we afspreken dat u zich in het vervolg dan ook verre houdt van elk geblaat over normen en waarden.” Matthias Somers is niet gediend met de uitspraak van Sven Gatz “Sommigen liggen op de bodem van een kanaal met veel schwung - met alle respect voor Steve Stevaert”. Matthias Somers: “Ik hoef u, met alle respect, niet te vertellen dat van zodra iemand een zin inleidt met de frase ‘met alle respect’, er van al te veel respect vaak geen sprake is. Het was immers een smakeloze uitspraak, nodeloos kwetsend.” (Blog Matthias Somers, 15 februari 2016)

“Toch maar niet meer te hard lachen met die 'domme' Amerikanen die voor Trump stemmen. Door deze mensen zou je je nog beklagen dat je in een democratie leeft. Arm, arm Vlaanderen, waar je vaak niet weet of je moet lachen of huilen.” Reactie na een De Ideale Wereld-filmpje waaruit blijkt dat nogal wat mensen duur bevochten sociale rechten (ouderschapsverlof, vrije meningsuiting, recht op privacy, stemrecht voor vrouwen… ) willen laten vallen in ruil voor hebbedingen als een tablet, een vaatwasser, een Bongo-bon voor een saunabezoek, een abonnement op Flair… (Facebook, 17 februari 2016)

“Elke maatschappelijke service die niet winstgevend kan worden gemaakt, is bedreigd in dit nieuwe spoorplan. Het is goed dat het spoorbedrijf eindelijk wat bij de tijd wordt gebracht, maar eigenlijk wil minister Galant van de NMBS een pseudo-privébedrijf maken. (…) Dat is een doelbewuste ideologische keuze, en het is alweer niet de enig mogelijke.” Met NMBS-spoorbaas Jo Cornu en alvast MR-minister van Mobiliteit Jacqueline Galant wordt het treinvervoer duurder en de -service minder. (De Morgen, 18 februari 2016)

“Probeer niet voortdurend de indruk te wekken dat de besparingen de onderkant van onze samenleving niet treffen. Want dat doen ze wél. Ze vreten zelfs de onderkant van onze middenklasse aan. En dat is, zo weten de historici onder onze bewindslieden, een zeer gevaarlijke evolutie.” Spijts sociale correcties gaat het armste gedeelte van de bevolking er nog altijd op achteruit onder de regeringen-Michel en -Bourgeois. (Gazet van Antwerpen, 18 februari 2016)

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: citaten, wienen, veys, politie, antwerpen, islam, gatz, sociaal, mobiliteit, armoede |  Facebook | | |  Print

18-02-16

FRANSE NEONAZI OP ‘MOST WANTED’-LIJST EUROPOL

Vorige week was Salah Abdeslam, voortvluchtige uit Molenbeek verdacht van betrokkenheid bij de terroristische aanslagen in Parijs op 13 november vorig jaar, tweemaal in het nieuws. Eerst omdat hij gezien zou zijn in Genk, later omdat het DNA gevonden op een bomvest toch niet van Salah Abdeslam zou zijn. Hij blijft intussen wel op de lijst van Europa’s meest gezochte voortvluchtigen van Europol staan. Bij die Europa’s meest gezochte voortvluchtigen is er ook een Franse neonazi: David Gras (met rode kader op de afbeelding hiernaast).

David Gras (45 j.) groeide op in Nevers, in Midden-Frankrijk. Hij wordt in de straten van Nevers aanvankelijk opgemerkt als een punker (hanenkam, rat op de schouder…), maar hij sluit zich vrij vlug aan bij racistische skinheads. Légion 88 is zijn favoriete muziekgroep. De 88 in de naam van de groep is codetaal voor tweemaal de achtste letter van het alfabet, de H zoals in Heil Hitler. “France d'abord, blanche toujours” luidt het in één van de bekendste nummers van deze Parijse neonazistische muziekgroep. Extreemrechtse tot neonazistische groupuscules als Parti nationaliste français et européen (PNFE), Jeunesse Nationaliste Révolutionaire (JNR) en Troisième Voie, die laatste twee met Serge ‘Batskin’ Ayoub als leider, zijn inspiratiebronnen.

David Gras heeft de fysiek van de ‘ideale SS’er’ en maakt zo indruk op een groep jongeren in Nevers. Hij weet dat hij in het oog wordt gehouden door politiediensten en probeert daarom zoveel als mogelijk onder de radar te blijven. Maar sommige opgetekende uitspraken (“Wil je echt op de bodem van de Loire belanden met botten van beton?” en: “Een automatische revolver van 9 mm. Pang! Pang!...”) laten weinig twijfel over zijn gewelddadige opvattingen. Emoties of sentimentele gehechtheid zijn hem blijkbaar vreemd. Een tiental jongeren uit gegoede families en schoolgaand aan een katholieke school groeperen zich rond David Gras. De groep zoekt contact met skinheads uit grotere steden in de buurt. Keltische kruisen en nazistische slogans worden op een aantal muren in Nevers geklad. Als David Gras naar Dijon verhuist, zakt de kern skinheads in Nevers ineen.

In 1989 wordt David Gras samen met twee medeplichtigen aangehouden. In de bossen van Rouy worden ze door een verontruste burger opgemerkt in militaire uniformen. De buurtbewoner verdenkt hen ervan een bak bier te hebben gestolen. De drie zeggen dat er niets van aan is en openen de zakken die ze bij zich hebben… waarin een vuurwapen blijkt te zitten. De ‘luitenant’ van David Gras belandt in diezelfde periode in de gevangenis voor het neersteken van een Caraïbische vrouw. David Gras en zijn luitenant worden in 1991 aangehouden en tot een gevangenisstraf veroordeeld voor het met een baseballknuppel willekeurig neerslaan van passanten. De film A Clockwork Orange en teveel alcohol hadden de geesten beneveld.

In de gevangenis maakt David Gras kennis met Serge Veron, een voormalige para en expert in explosieven. Samen verzamelen ze een groep mensen die met wisselend succes overvallen pleegt op geldtransportwagens. Hun grootste slag slaan ze wanneer ze de geldkluis van het geldtransportbedrijf Temis in Orly buit maken, met daarin veertien miljoen euro. Bij deze overval worden drie bewakers verwond, waarvan een sterft als gevolg van een kogel in de borst. De meeste bendeleden worden vlug opgepakt door de politie. Eén van hen in België, in Luik. Twee anderen in Marrakech (Marokko). Maar David Gras is nog altijd uit de handen van het gerecht kunnen blijven. Frankrijk mocht drie namen op de lijst van meest in Europa gezochte personen plaatsen. Eén van hen is nog een verdachte van de terroristische aanslagen in Parijs, een andere is David Gras.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: criminaliteit, frankrijk, gras |  Facebook | | |  Print

17-02-16

(3) NATION: ZWARE FEITEN, ZWARE STRAFFEN

Nation - Eddy De Smedt - Pascal Cornet - 14 december 2015.jpgDe correctionele rechtbank in Brussel heeft vandaag uitspraak gedaan in de zaak van Nation-militanten die na mislukte jacht op “schuimbekkend links en illegalen” op 1 juni vorig jaar hun frustratie aan het Luxemburgplein in Brussel uitwerkten op een dakloze van Poolse afkomst die ze ervan verdachten ook nog links gezind te zijn. De man werd geslagen en gestampt tot en met, een gebroken glazen fles belandde op slechts een cm van het hoofd van de man die intussen op de grond lag. De feiten en omstandigheden over het incident kon je hier al lezen; het verloop van de rechtszaak tot aan de uitspraak vandaag kon je hier reeds lezen.

In een uitgebreid gemotiveerd vonnis wees de rechtbank erop dat het een bijzonder gewelddadig incident was, buiten elke verhouding met het gevaar dat het slachtoffer eventueel zou geweest zijn voor de Nation-militanten die na hun mislukte actie ’s middags al enkele uren pinten aan het hijsen waren op een caféterras aan het Luxemburgplein. Uit de verklaringen van de Nation-militanten bleek dat ze “en groupe” rechtstonden “pour aller au contact”. Bij Nation is “aller au contact” codetaal voor een gewelddadige confrontatie opzoeken. Dat men bleef slaan en stampen toen het slachtoffer, intussen in het midden van het Luxemburgplein, al op de grond lag, was om zeker te zijn dat hij niet meer zou kunnen rechtstaan (sic).

De rechtbank zei in haar vonnis geen uitspraak te doen over Nation as such, maar had wel genoteerd dat de Nation-militanten door getuigen van het incident benoemd werden als een groep neonazi’s. De rechtbank noteerde ook de verzwarende omstandigheid van discriminatie vermits de Nation-militanten het slachtoffer van hun gewelddaden meenden te herkennen als een dakloze van Poolse afkomst, die bovendien linkse sympathieën zou hebben. Het Interfederaal Gelijkekansencentrum dat zich in deze zaak burgerlijke partij had gesteld, kreeg dan ook de gevraagde symbolische euro schadevergoeding. Maar de zes Nation-militanten moeten ook nog zwaardere geldboetes en onkostennota’s betalen. En ze werden allen veroordeeld tot gevangenisstraffen, weliswaar met uitstel voor de eerstkomende vijf jaar. Wat hen, behoudens beroep tegen deze uitspraak, koest moet houden de eerstvolgende vijf jaar.

Lucas H. werd bij de voorlezing van het vonnis herhaaldelijk berispt door de rechtbankvoorzitter voor de ongeïnteresseerde houding van hoe hij erbij stond. Hem wordt enkel weerspannigheid verweten toen de zes van Nation ingerekend werden door de politie Op het ogenblik van het gewelddadig incident aan het Luxemburgplein was Lucas H. naar het toilet van het café waar de Nation-militanten hun namiddag doorbrachten. Lucas H. kreeg 9 maanden cel aan zijn broek gesmeerd. Voor de betrokkenen bij de gewelddadig afrekening op het Luxemburgplein zijn gevangenisstraffen van 12 tot 18 maanden uitgesproken. Voor Jonathan D. en Gregory B. is het 12 maanden, voor Andy VdH. 15 maanden, voor Geoffrey B. (die ook voor weerspannigheid tegenover de politie terechtstond) en Nation-kopstuk Pascal Cornet werd 18 maanden celstraf uitgesproken.

Pascal Cornet (rechts op de foto hierboven, bij een vorige rechtbankzitting) was niet aanwezig bij de voorlezing van het vonnis. Hij is de enige van de zes die intussen aan het werk is. Vandaar allicht. Hervé Van Laethem, de feitelijke leider van Nation, blonk ook uit door afwezigheid. Hij heeft anders al een lange ervaring met “au contact” gaan. De Nation-kopstukken Eddy De Smedt (links op de foto hierboven) en Jean-Pierre Demol waren er wel en gooiden zowel vóór als na de rechtbankzitting verwensingen naar het hoofd van onze collega’s van RésistanceS die aanwezig waren en ook verslag brengen van de zitting vandaag. Ook een journalist van Le Soir moest het ontgelden. In het RTBF-televisienieuws vanmiddag toonden zowel de advocaat van het slachtoffer als Manuel Abramowicz (RésistanceS) zich tevreden over de uitspraak van de rechtbank (video). Het geweld waarvan Nation zich bedient, is al vaak gefotografeerd en gefilmd. Het werd nu voor het eerst beteugeld.

13:55 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: nation, cornet, de smedt, demol, brussel |  Facebook | | |  Print

(1) ALS HET EXTREEMRECHTSE NATION ‘CONTACT’ MAAKT

Vandaag doet de correctionele rechtbank in Brussel in principe uitspraak over de gewelddadige manier waarop militanten van de Franstalige extreemrechtse groep Nation een jongeman te lijf gingen na een betoging tegen mensen zonder geldige verblijfspapieren en urenlang pinten pakken achteraf (foto). AFF/Verzet reconstrueert de feiten en brengt verslag uit van de rechtszaak tot nu toe.

Maandag 1 juni 2015. Aan het Luxemburgplein in Brussel, vlakbij het Europees Parlement, verzamelen zich een tiental militanten van de Franstalige extreemrechtse groep Nation. Bij hen voegen zich vier Vlamingen: twee Autonome Nationalisten (Yves DW en Lieven Vanleuven) en het kersverse Vlaanderen Identitair (ineens met al haar leden, zijnde Rob Verreycken en Bert Deckers). Het is de bedoeling het Luxemburgplein ‘illegalenvrij’ te houden. De week tevoren was er een opstootje aan het Luxemburgplein toen een Franse rechtsextremist, onder bescherming van een paar gros bras van Nation, even kwam provoceren en verjaagd werd door de aanwezige asielzoekers en mensen zonder geldige verblijfspapieren.

Nation & Co hebben echter dikke pech. Niemand van die zij viseren laat zich zien aan het Luxemburgplein. “Op zoek naar schuimbekkend links en illegalen. Helaas, het Luxemburgplein bleef leeg”, tokkelde Bert Deckers op zijn smartphone vanop een terrasje aan het Luxemburgplein. De mensen die om verblijfspapieren vragen, hebben zich niet aan het Luxemburgplein maar aan het kruispunt van de Wetstraat en de Kunstlaan verzameld. Onder aanvoering van Pascal Cornet (Nation) trekt de groep van Nation & Co naar de Wetstraat, maar onderweg wordt de groep door de politie gesommeerd rechtsomkeer te maken. Bert Deckers filmt de mislukte manifestatie. Het is een zonnige dag, en het merendeel van de manifestanten nestelt zich aan een van de caféterrassen aan het Luxemburgplein.

Hoe meer bier, hoe beter de sfeer wordt. Als er mensen met een donkere huiskleur voorbij stappen, voelen de Nation-militanten de onweerstaanbare drang om apengeluiden te maken. Meer dan drie uren en vele pinten, vooral straffe bieren, later zijn nog altijd zes Nation-militanten bier aan het hijsen als een man opduikt waarvan ze vermoeden dat hij een “gauchist” is die wel eens aan de zijde van de mensen zonder geldige verblijfspapieren kan gezien zijn. Er wordt met terrasstoelen geschoven, de vermeende gauchist voelt zich bedreigd waarna hij twee keien opraapt en de Nation-militanten besluiten “d’aller au contact”, de man fysiek een lesje te leren. Hij wordt door vijf Nation-militanten achtervolgd (een zesde is op het ogenblik van de feiten naar het wc van het café), de man wordt achtervolgd tot op het midden van het Luxemburgplein.

De man wordt vervolgens geslagen en gestampt, ook op zijn hoofd. Een Nation-militant gebruikt daarbij ook gebroken glazen fles om de man “een lesje te leren”. Het overmatig geweld trekt de aandacht van mensen die aan het Europees Parlement aan het Luxemburgplein zijn. Iemand filmt de gewelddaden, twee Vlaamse militairen die de wacht houden aan het Europees Parlement verwittigen de politie en gaan de Nation-militanten die op de vlucht slaan achterna. In een metrostation worden de vijf, en de zesde die terug is van zijn toiletbezoek, ingerekend door de Brusselse politie. Twee Nation-militanten verwonden daarbij politieagenten, één van de twee is de zoon van… een Brusselse politiecommissaris. In Franstalig België zijn de gebeurtenissen, eens ze bekend geraken, het hoofdpunt in het nieuws. De zes Nation-militanten zouden nog vóór de zomervakantie voor de rechtbank verschijnen.

Die eerste convocatie voor de rechtbank is niets anders dan het prikken van een datum voor de behandeling van de zaak in het najaar. Maar er zullen nog een aantal zittingsdagen verloren gaan aan procedureredenen vooraleer op 14 en 15 december 2015 de debatten effectief starten en op 20 januari 2016 voortgezet worden. De verdachten zijn Gregory B., Pascal Cornet, Lucas H., Andy VdH., Jonathan D. en Geoffrey B. Pascal Cornet heeft een fris wit hemd aangetrokken, in tegenstelling tot het vechtersplunje dat hij gewoonlijk aantrekt (1, 2). Jonathan D. is op het ogenblik van de feiten aan het Luxemburgplein nog een skinhead. Tegen dat hij voor de rechtbank verschijnt heeft hij zijn haar niet meer afgeschoren. De verandering van look intrigeert rechter Pierre Delcour die de zaak behandelt.

We weten niet of de rechter kennis heeft van hoe Jonathan D. zich tevoren op Facebook presenteerde. In bokserhouding en met een boksijzer tussen de tandenHieronder het vervolg: Nation-militanten voor de rechtbank.

(2) NATION-MILITANTEN VOOR DE RECHTBANK

Nation - Rechtbank - 20 januari 2016a.jpgWat voorafging: Als het extreemrechtse Nation ‘contact’ maakt. Het is een bizar allegaartje als Gregory B., Pascal Cornet, Lucas H., Andy VdH., Jonathan D. en Geoffrey B. (v.l.n.r. op de foto hiernaast) voor de rechtbank verschijnen. Niet alleen behoren de zes tot verschillende mogelijke varianten van het menselijk ras. De ene brengt als partner een gehoofddoekte moslima mee, een ander heeft als advocaat een vrouw van Afrikaanse origine, enzomeer.

Zo stoer als de Nation-militanten in groep zijn, zo bedremmeld staan ze erbij als ze individueel voor de rechtbank in Brussel verschijnen. Slechts een paar geven toe dat ze lid zijn van Nation, anderen houden het op toevallig bevriend zijn met de ene of de andere. Gevraagd naar waarom hij van look veranderd is (hij was op 1 juni nog een skinhead, nvdr.) zegt Jonathan D. dat zijn vrouw dreigde op te stappen, en ook zijn kinderen problemen hadden met zijn kaalkop-uiterlijke.

Op de in de rechtbank getoonde videobeelden is te zien dat het er bijzonder gewelddadig aan toe ging als het slachtoffer tot in het midden van het Luxemburgplein is verjaagd en daar tal van vuistslagen en stampen moet incasseren. Pascal Cornet geeft toe met een gebroken glazen fles gegooid te hebben naar het slachtoffer, fles die op slechts 1 cm van het hoofd van het slachtoffer terechtkwam. Naar de rechter meent is het slechts per toeval dat het glas niet op het gezicht van het slachtoffer terechtkwam.

Het Interfederaal Gelijkekansencentrum stelt zich in deze zaak burgerlijke partij tegen de vijf die zware gewelddaden pleegden op een man die bij de politie bekend staat als een dakloze van Poolse afkomst, en om andere feiten bekend is maar geen strafdossier heeft. De zes zijn lid van Nation op het ogenblik van de feiten (één is intussen geen Nation-lid meer, nvdr.). Nation is een groepering die een 15 jaar lange geschiedenis heeft van acties tegen ‘illegalen’, allochtonen, linkse mensen en groepen. De Nation-militanten willen optreden in de plaats van de politiediensten. De vijf betrokken bij de vechtpartij bevestigen dat het slachtoffer achteruit stapte toen de vijf rechtstonden, waarom hem dan nog achtervolgen, en voor moes slaan en stampen? Hij werd zwaargewond achtergelaten als men de militairen ziet naderen. Het was het ‘hoogtepunt’ van een namiddag waarin op zoek werd gegaan naar ‘illegalen’ en vervolgens apengeluiden gelanceerd werden telkens iemand met een andere huidskleur voorbij kwam.

De Brusselse politie heeft zich eveneens burgerlijke partij gesteld omdat als de zes in een naburig metrostation ingerekend worden, dit niet zonder slag of stoot gaat met zes dagen werkonbekwaamheid voor twee politieagenten tot gevolg. Er worden kniestoten gegeven aan politieagenten, een politieagent wordt in de vinger gebeten… De argumentatie is echter zwak op het punt van de schadeloosstelling die gevraagd wordt: er wordt niet precies aangegeven voor welke kosten. Anderzijds is de verdediging van de twee beklaagden voor geweld op de politie zwak: een beklaagde zegt niet gezien te hebben dat het politie was tegen wie hij zich verweerde… omdat hij kleurenblind is; de andere beklaagde heeft als voornaamste ‘argument’ dat de Brusselse politie bij de aanhouding traangas gebruikte wars van de regels terzake.

Het Openbaar Ministerie is vertegenwoordigd door substituut van de Procureur des Konings Aurélie Baurain. Zij vindt dat het lidmaatschap van Nation, naast andere feiten, bezwarend is voor de gedagvaarden omwille van het discriminerend discours dat Nation hanteert. Het Openbaar Ministerie gaat ook in op de vraag of het slachtoffer de vijf van Nation niet geprovoceerd heeft. Alleszins kan het gedrag van het slachtoffer het gedrag van de groep Nation-militanten niet verantwoorden. Voor Pascal Cornet en Geoffrey B. wordt twee jaar cel gevraagd. Voor laatstgenoemde kan dit niet met uitstel zijn gezien een eerdere veroordeling. Voor Gregory B., Andy VdH. en Jonathan D. wordt achttien maanden cel gevraagd. Voor Lucas H., enkel beschuldigd van geweld tegen de politie, zal het Openbaar Ministerie genoegen nemen met een straf met uitstel.

De advocaten van de verdediging vragen allen de vrijspraak, eventueel onder voorwaarden zoals psychologische begeleiding, hoogstens een werkstraf. Volgens de ene advocaat wordt hier het proces van Nation gemaakt. Mocht de cliënt niet lid zijn geweest van Nation, zou het niet tot een rechtszaak zijn gekomen. Volgens een andere advocaat gaat het niet om het lidmaatschap van Nation, want aan het slachtoffer was niet te zien dat hij een dakloze van Poolse afkomst is. Op de laatste procesdag wordt door de beklaagden wel toegegeven dat men dacht dat de man die ze geslagen en geschopt hebben linkse opinies zou kunnen hebben. De verdediging blijft erbij dat het slachtoffer de zaken uitgelokt heeft, en zwijgt over het in de plaats van de politie optreden van de Nation-militanten en het buiten elke verhouding gebruikte geweld. Als onkosten moeten (terug)betaald worden, vraagt de verdediging de helft van de kosten te leggen bij de man die afgetuigd werd.

De krant Le Soir vraagt zich af of de voorwaarde om de zes terug op het rechte pad te krijgen niet zou zijn: een verbod om nog om te gaan met Nation. 

00:01 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: brussel, nation, cornet |  Facebook | | |  Print

16-02-16

NIET ELKE EX-POLITICA GAAT HET SLECHT

Het verhaal in Het Nieuwsblad vorige week donderdag, en ’s anderendaags in andere kranten, over ex-Kamerlid Minneke De Ridder (N-VA) die uit haar appartement is gezet omdat ze haar huur niet meer kan betalen, lokte via Facebook duizenden lezers naar een oud AFF-artikel Racistische grap van een gebuisd N-VA-Kamerlid. Ook gisteren nog werd dat artikel massaal gelezen.

Politicologen werden om hun menig gevraagd over het geval-De Ridder. Dave Sinardet bijvoorbeeld: “Voor veel partijen zijn de parlementsleden al te vaak stemvee. Ze moeten zich plooien naar de partijtucht en op het juiste moment op het juiste stemknopje duwen in het parlement. Wat meer begeleiding zou op zijn plaats zijn. Tijdens hun mandaat, maar ook erna. Voor sommigen hebben ze een vangnet klaar, met postjes op een kabinet of bij de studiedienst. Maar dat is hier duidelijk niet gebeurd.”

Minneke de Ridder heeft een aantal kwaliteiten (‘fuiven als de beesten’, selfies maken…), maar aan politiek inzicht hebben we bij haar nooit meer ontdekt dan haar hondstrouw zijn aan de N-VA. Bovendien kréég Minneke De Ridder begeleiding. Ze had lange tijd een relatie met een van de belangrijkste figuren binnen de Vlaamse Beweging. Wat kan je beter hebben als je Vlaamsgezind bent? Maar ook dat eindigde in een puinhoop. Er zijn echter ook andere verhalen van ex politica's. Aisha Van Zele schopte het niet tot parlementslid. Gemeenteraadslid in Lokeren was het hoogste dat ze bereikte. En dan nog bij het Vlaams Belang. Maar het vergaat haar intussen beter.

In 2006 is Aisha Van Zele 21 jaar jong (foto, links Aisha Van Zele in 2006) als ze zich aansluit bij de Open VLD in haar thuisstad Lokeren. Op 11 mei 2006 schiet Hans Van Temsche in Antwerpen de Malinese oppas Olematou Niangadou en de tweejarige Luna Drowart dood. Hans Van Temsche heeft familiale banden met het Vlaams Belang en aanverwante organisaties (vader was een Voorpost-militant, tante is VB-parlementslid, grootvader was een Oostfronter). Open VLD’er Mathias De Clercq schrijft na de moordende raid van Hans Van Temsche: “Het Vlaams Belang kan er geen afstand van nemen en wil dat ook niet. Daarvoor zitten de leiders te vast in de collaboratieretoriek van het verleden. Daarvoor zijn ze te afhankelijk van de vele schimmige randorganisaties die ze als hun natuurlijke kweekvijver beschouwen. Daarvoor jeuken hun vuisten teveel.” Aisha Van Zele kan hier niet mee leven en… stapt over naar het Vlaams Belang.

“Aisha was gefascineerd door Filip Dewinter”, vertelde Vlaams Belang’er Werner Marginet daarover vorige week in Het Nieuwsblad. “Ze wou hem graag ontmoeten en bijgevolg zijn we met z’n drieën gaan eten. Ze twijfelde wegens haar huidskleur (ze is een geadopteerde afkomstig uit Sri Lanka, nvdr.) om op te komen bij de gemeenteraadsverkiezingen datzelfde jaar. Maar uiteindelijk gaat ze toch op de lijst staan, en wordt ze verkozen (vanop de vierde plaats op de lijst, nvdr.)". Aan De Standaard vertelt Aisha Van Zele vlak na haar verkiezing: “Als jonge vrouw durf ik hier na 22 uur niet alleen door sommige straten te lopen. In die risicobuurten zouden ze beter een avondklok invoeren. Jongeren onder de zestien mogen op dat tijdstip niet meer buitenkomen zonder begeleiding.”

“Het was een heel sympathiek meisje”, zegt Werner Marginet, “maar the sky was toen al the limit voor haar. De gemeenteraad was te klein voor haar en het ging haar niet snel genoeg.” Na een jaar zocht ze toenadering tot Lijst Dedecker die toen op zijn hoogtepunt zat. Zelf gaf Aisha Van Zele in die tijd een andere uitleg. Aisha Van Zele toen: “"Het Vlaams Belang is niet meer de partij die het was en zou moeten zijn in vergelijking met een jaar geleden. Het extremisme intern is weer merkbaar en als kleurlinge ondervond ik meer en meer weerstand.” Als voorbeeld hiervan citeert ze toenmalig Kamerlid (en huidig hoofdredacteur van het Vlaams Belang-maandblad, nvdr.) Filip De Man die letterlijk zei: “Als een kat in een viswinkel bevalt, zijn de jongen dan vissen?” (Filip Dewinter gebruikt deze beeldspraak trouwens ook, nvdr.).

In de gemeenteraad van Lokeren wordt Aisha Van Zele niet meer veel gezien. Ze verdwijnt definitief uit het politiek leven, maar dezer dagen is ze elke week weer te zien op televisie. Op Vier loopt immers het derde seizoen van The Sky is the Limit, elke dinsdag om 20u35. Een reeks over rijke lui in Vlaanderen, van reportagemaker Peter Boeckx. Een man die in 2005 naam maakte met Vlaamse Choc, een RTBF-reportage over Filip Dewinter en het Vlaams Blok (video). Zijn jongste project, The Sky is the Limit, is al aan zijn derde seizoen toe. Eén van de nieuwe figuren in het programma is Philip Cracco (53 j.), die na de verkoop van zijn uitzendkantoor Accent een geschat vermogen van tachtig miljoen euro heeft. Recent heeft hij het uurwerkenmerk Rodania opgekocht, en volgend jaar hoopt hij met een raket eventjes de ruimte ingeschoten te worden. Tegenwoordig heeft hij een kast van een villa in Brugge, waar – zoals in de eerste aflevering van dit seizoen van The Sky is the Limit te zien is – hij het verjaardagsfeest organiseerde voor zijn 23 jaar jongere Aisha Van Zele (foto: rechts Aisha Van Zele anno 2016).

“Ze werkte een tijdje voor mij. Ik vond haar enorm knap, maar zat toen in een relatie. Daarna verloor ik haar uit het oog. Tot ik haar op een receptie tegenkwam…”, vertelde Philip Cracco over zijn relatie met Aisha Van Zele aan Het Laatste Nieuws. Aisha Van Zele bewijst alleszins dat een mens het nog ver kan brengen in het leven, als je maar het Vlaams Belang achter je laat. Aisha Van Zele wil echter niet meer herinnerd worden aan haar politiek verleden. “Ik wil niet dat daar nog over gesproken wordt", was de afgemeten reactie toen Het Nieuwsblad haar daarover contacteerde.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: de ridder, van zele, media, marginet, dewinter, de man, cracco |  Facebook | | |  Print

15-02-16

EEN MONUMENT VOOR MARIE-ROSE MOREL ?

Rouwkaartje Marie-Rose Morel.JPGVorige zaterdag werd in Zelzate, in aanwezigheid van enkele duizenden mensen, afscheid genomen van Eddy Wally. Vijf jaar eerder, ongeveer op hetzelfde tijdstip, werd in Antwerpen afscheid genomen van Marie-Rose Morel (foto: een man toont aan de wachtenden op het plein voor de kathedraal het rouwkaartje dat hij bij de begrafenismis kreeg). Na het afscheid verscheen nog wel een boek over Marie-Rose Morel, maar sommige mensen willen meer.

Marie-Rose Morel overleed op 8 februari 2011 aan de gevolgen van kanker, de begrafenis volgde op 12 februari 2011. Een emotionele plechtigheid met een bomvolle Antwerpse kathedraal en nog honderden mensen die buiten wachten. Een groot scherm om de begrafenisplechtigheid te volgen is er niet, mensen verdringen zich dan maar rond de captatiewagens van VRT en VTM om de beelden te zien die men maakt voor het televisiejournaal. Marie-Rose Morel startte haar politieke loopbaan in 2001 bij de N-VA, en werd in 2004 binnengehaald bij het Vlaams Belang. Toen ze de kosten voor het drukwerk en andere uitgaven van Filip Dewinter in vraag stelde, werd ze stilaan richting uitgang geduwd door het trio Filip Dewinter, Gerolf Annemans en Bruno Valkeniers. Die drie waren dan ook persona non grata op haar begrafenisplechtigheid.

Alhoewel dit triumviraat intussen niet meer zetelt in het partijbureau van het Vlaams Belang, verzuimde de huidige Vlaams Belang-top het overlijden vijf jaar geleden in herinnering te brengen. Marie-Rose Morel was nochtans, naar ons aanvoelen, de enige die had kunnen beletten dat het Vlaams Belang zo diep in een put zakte als na de jongste verkiezingen. Heel anders was het bij het Vlaams Belang in Schoten, de laatste woonplaats van Marie-Rose Morel. Het Vlaams Belang Schoten plaatste op 8 februari een herdenkingsbericht op haar website. “Marie-Rose Morel was in de vorige legislatuur ons boegbeeld, onze leidster en onze inspiratiebron. Ze verraste ons met haar aanpak, creatieve ideeën en positieve ingesteldheid”, schrijft plaatselijk Vlaams Belang-voorzitter Piet Bouciqué.

“Onze afdeling betreurt dat er geen herdenkingsmonument of grafzerk van haar bekend is”, vervolgt het bericht. “Op de begraafplaats in Schoten is er een erepark voor overleden gemeenteraadsleden. Onder andere ons gewezen gemeenteraadslid Jef Michiels, ook overleden aan kanker, ligt er begraven. Marie-Rose, in gedachten ben je nog steeds bij ons.” De zaak haalde vorige week Gazet van Antwerpen. “Goed dat Piet me er aan doet denken”, reageerde vader Chris Morel (N-VA, ondervoorzitter van het OCMW-Antwerpen). “De urne met de as van onze dochter staat bij ons thuis. Er is nu geen plek voor bezinning. We zijn daar een tijdje mee bezig geweest met de vorige burgemeester Harrie Hendrickx (CD&V), maar kwamen toen niet tot een vergelijk. Het lijkt me goed om dit terug op te nemen met (de nieuwe burgemeester, nvdr.) Maarten De Veuster (N-VA).”

Intussen is voor volgende maand een afspraak gepland. Vader Morel wil er werk van maken. Chris Morel (in Het Laatste Nieuws): “Ik vind het geweldig om te horen dat er nog zoveel mensen aan haar denken. We willen dan ook iets waar mensen kunnen rusten, misschien wel op een bankje.”

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: morel, schoten, bouciqué |  Facebook | | |  Print

INTUSSEN IN SCHOTEN

In 2007 opende het Vlaams Belang een secretariaat in de Paalstraat in Schoten, dé winkelstraat van Schoten. Via vader Chris Morel en zijn vastgoedbedrijf AMC&C was dat vlug geregeld voor Marie-Rose Morel. Gazet van Antwerpen vernam dat de huurovereenkomst voor het pand (foto) eind deze maand vervalt. De kans is groot dat het Vlaams Belang het lokaal niet langer kan gebruiken

“Het ziet er niet te best uit”, geeft plaatselijk Vlaams Belang-voorzitter en gewezen Vlaams Belang-personeelslid Piet Bouciqué (foto) toe. “Zoals bekend verging het onze partij tijdens de jongste verkiezingen minder goed, waardoor er ook minder financiële middelen zijn. De afbouw van de vroeger 23 regionale hoofdkwartieren tot nog maar 5 provinciale secretariaten is volop bezig. Kontich en Herentals zijn al langer dicht. Roeselare en Lennik volgen. Het zijn maar enkele voorbeelden. Het ziet ernaar uit dat de afdeling Voorkempen, die 15 gemeenten omvat, het volgende slachtoffer wordt.”

Gazet van Antwerpen kopte Vader van Marie-Rose Morel zet Vlaams Belang op straat, maar het heeft niet zozeer te maken met een politieke afrekening dan wel met dat Chris Morel een zo hoog mogelijke opbrengst wil voor zijn pand. “Recente verkoopprijzen voor gelijkaardige panden in de Paalstraat tonen aan dat dit stukje vastgoed van 165 vierkante meter meer waard is.” Er zijn al een paar kandidaat-kopers, maar als die niet genoeg bieden wil Chris Morel nog wel praten over een verlenging van het huurcontract voor één of twee jaar. Maar dan zullen de Vlaams Belang-militanten uit de Voorkempen financieel over de brug moeten komen, want nationaal wil men daar niet meer in investeren.

In Schoten telt het Vlaams Belang nog vier gemeenteraadsleden, met 12,9 % van de stemmen in 2012. Zes jaar eerder, met Marie-Rose Morel in 2006, waren er dat nog twaalf gemeenteraadsleden met 34,7 % van de stemmen. Maar misschien hebben ze bij het Vlaams Belang in Schoten een nieuwe ‘Marie-Rose Morel’ in huis. Twee jaar geleden is immers An-Sofie Dewinter, de tweede van de drie dochters van Filip Dewinter, naar Schoten verhuisd. Het was nog Marie-Rose Morel die haar in 2007 voor het voetlicht haalde om te poseren voor een ‘vakbonds’affiche van het Vlaams Belang. Later poseerde An-Sofie Dewinter ook nog in bikini voor een anti-islamcampagne van het Vlaams Belang.

“We hebben An-Sofie nog niet op bezoek gehad en hebben geen weet van haar politieke ambities, maar ze zou zeker een troef zijn”, vertelde Piet Bouciqué aan Gazet van Antwerpen. “We hadden al twee keer eerder een Dewinter op onze lijst staan. Geen familie van Filip, maar ze geraakten wel vlot verkozen. Filip gaf me trouwens al zijn zegen om An-Sofie op de Schotense lijst te zetten. Hopelijk wil ze dat ook zelf.”

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: morel, schoten, bouciqué, dewinter |  Facebook | | |  Print

14-02-16

CROWDFUNDING ÉN SOLIDARITEITSMARS IN GENT

Volgende zondag wil Voorpost een haatmars door Gent organiseren onder het misleidend motto 'Terrorisme moe? Grenzen toe!'. Maar Gentenaars zijn het er niet mee eens en bieden alternatieven aan.

Een brede waaier van Gentse organisaties en burgers verenigt zich onder de noemer Gastvrij Gent en kiest ervoor om aanstaande zondag 21 februari een solidariteitsmars te organiseren in de Gentse binnenstad. Ze roepen alle Gentenaars op om mee te stappen en op die manier een gastvrije en solidaire boodschap te verspreiden aan zowel de vluchtelingen als de lokale bevolking.

“We koesteren de lange Gentse traditie van gastvrijheid”, zegt Gastvrij Gent. “Tijdens de Spaanse burgeroorlog in de jaren dertig van de vorige eeuw boden Gentse gezinnen onderdak aan minderjarige oorlogskinderen. Tijdens de beide Wereldoorlogen boden heel wat Belgische gezinnen onderdak aan vervolgden en vluchtelingen. Na beide oorlogen en haar gruwelen ontwikkelden Europeanen de gemeenschappelijke wil om geen enkele vorm van fascisme ooit nog toe te laten.

“Na de eerste zwarte zondag en de opkomst van het Vlaams Blok kozen we voor een cordon sanitair ten aanzien van al wie onze democratische rechtsstaat wil ondermijnen. Nu er vandaag een heel grote groep mensen opnieuw het slachtoffer is van oorlogsgeweld, kiezen wij, Gentenaars, uitdrukkelijk om ons solidair op te stellen. Het oprukkend racisme in Europa vraagt naar een ondubbelzinnige houding.

“Gastvrij Gent wil zo veel mogelijk Gentse burgers mobiliseren die expliciet kiezen voor een solidaire, gastvrije en humane opvang en integratie van (oorlogs)vluchtelingen. We starten onze solidariteitsmars in de historische binnenstad en wandelen vreedzaam in de richting van de Rigakaai waar op een ponton binnenkort 250 vluchtelingen worden opgevangen. In de eerste plaats om de vluchtelingen die daar (zullen) verblijven welkom te heten.

“Daarnaast willen we aan de diverse overheden een duidelijk signaal geven dat heel wat Gentse organisaties en burgers de commercialisering van de opvang van vluchtelingen afkeuren. De overheden moeten ten allen tijde garanderen dat de opvang van en zorg ten aanzien van vluchtelingen op een kwaliteitsvolle en menswaardige manier wordt georganiseerd.”

In eerste instantie had Gastvrij Gent enkel een crowdfundingactie opgezet. Voor elke meter haat die met de betoging van Voorpost in Gent zou verspreid worden, werd gehoopt op 1 euro die bezorgd zou worden aan Gentse vrijwilligers die zich engageren ten aanzien van vluchtelingen. Vermits Voorpost toelating heeft gekregen voor een parcours van 2 km werd gerekend op 2.000 euro.

Maar dat bedrag van 2.000 euro werd al vlug bereikt zodat het doel nu verhoogd is naar 5.000 euro. Ter geruststelling van Voorpost kunnen we mededelen dat geen tegenprestatie van Voorpost wordt verwacht. Het is niet nodig het Voorpost-parcours door Gent te verlengen van 2 naar 5 km.

Donaties kunnen nog steeds hier. Vertrek van de solidariteitsmars zondag 21 februari: om 11.00 uur aan het Sint-Veerleplein in Gent. Meer info vind je op de website en Facebook-pagina van Gastvrij Gent.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: gent, vluchtelingen, voorpost, actie |  Facebook | | |  Print

VLAAMSE VERDEDIGINGS LIGA: KOGELS VOOR MOSLIMS EN 'DESERTEURS'

Bij de Voorpost-betoging aanstaande zondag in Gent zal Gunther Vleminx allicht opnieuw van de partij zijn. Hij mist geen enkele Pegida-achtige bijeenkomst in binnen- en buitenland, en vond op 13 april vorig jaar al de weg naar Gent (foto 1).

Bij de laatste betoging van zijn ‘Vlaamse Verdedigings Liga’ in Antwerpen moesten Gunther Vleminx en zijn geestesgenoten wegvluchten voor boze buurtbewoners, maar als internetkrijger houdt Gunther Vleminx zich sterk. Vrijdag postte hij alweer sneller dan hij kan denken allerlei zaken op de Facebookpagina van de ‘Vlaamse Verdedigings Liga’. “Wat gebeurde er met deserteurs?”, vraagt de ‘Vlaamse Verdedigings Liga’ zich af. Het antwoord blijkt uit de twee foto’s die daarbij gepubliceerd worden: nu verwelkomen zij vluchtelingen, vroeger werden ze neergeschoten (foto 2).

Een Panorama-reportage over The Jihadis Next Door (vanavond op Canvas, om 20u05) wordt aangekondigd met een trailer waarin ruziemakende moslims te zien zijn. “Laat ze maar de kop inslaan. Dat scheelt in kogels voor ons”, is het commentaar van de ‘Vlaamse Verdedigings Liga’ (foto). De ‘Vlaamse Verdedigings Liga’ stelde zich eind 2013 aan de pers voor op een Van Kooten en De Bie-achtige manier, maar echt om te lachen is dat gezelschap niet.

Waar blijft nu de verontwaardiging van zij die vinden dat je Sharia4Belgium destijds niet mocht beschouwen als slechts clowns?

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vleminx, vlaamse verdedigings liga |  Facebook | | |  Print

13-02-16

GEEN TOESPRAAK VOOR SAM VAN ROOY IN AMSTERDAM

Sam Van Rooy bij Pegida Amsterdam 6 februari 2016.jpgVorige zaterdag zou Pegida een internationale actiedag houden met betogingen in Denemarken, Duitsland, Engeland, Estland, Finland, Frankrijk, Ierland, Nederland, Polen en Tsjechië. Niet in Vlaanderen. Een Pegida-betoging tussen die in Antwerpen op 9 januari en de Voorpost-betoging op 21 februari in Gent was teveel gevraagd.

Bijgevolg trokken woordvoerder van Pegida Vlaanderen Kristof De Smet, Vlaams Belang-personeelslid Sam Van Rooy en zijn Perzische vriendin naar Amsterdam (foto: in rode kader Sam Van Rooy en zijn vriendin, naast hen in blauwe jas organisator Edwin Wagensveld). Sam Van Rooy zou er zelfs mogen speechen en had daarvoor een tekst voorbereid met daarin onder andere een citaat van de Nederlander Jacob Presser (1899-1970): "Als het fascisme in Europa weer opduikt, zal het dat doen onder de naam 'antifascisme'" Een boude stelling, maar een favoriet citaat van Sam Van Rooy.

Een 150-tal Pegida’ers verzamelden in Amsterdam, waaronder een groep DTG’ers (Demonstranten Tegen Gemeenten) wat niets anders is dan de vroegere groep van Blood and Honour in Noord-Nederland. Er waren meerdere keren meer tegenbetogers. De meesten verzamelden aan het Jonas Daniël Meijerplein, waar het standbeeld De Dokwerker staat als herinnering aan de Februaristaking van 1941 – een van de weinige openlijke verzetsacties tegen de Duitse bezetter. Een kleinere groep tegenbetogers, ongeveer even talrijk als de Pegida’ers, verzamelt vlakbij de Pegida-manifestatie. Hun verslag van de dag is te lezen bij Laat ze niet lopen.

Omdat een verdacht pakje gevonden wordt op de plaats waar Pegida zou bijeenkomen, pakje dat achteraf gezien vuurwerk bleek te bevatten, moeten de Pegida’ers uitwijken naar een naburige plaats. Tegenbetogers zijn dichtbij maar worden van de Pegida’ers gescheiden door politie in allerlei uitrusting, inclusief politie te paard. De politie biedt een nieuwe plaats voor een bijeenkomst van de Pegida’ers aan, verderaf van de tegenbetogers, maar de Nederlandse Pegida-voorman Edwin Wagensveld weigert. De Volkskant noteert: “Hij heeft er genoeg van te moeten wijken voor zijn tegenstanders.” En: “Hij omarmt de slachtofferrol.”

Het wordt dan maar wat heen en weer schelden. En jammeren. Het podium van waarop Sam Van Rooy zou spreken wordt niet gemonteerd. Liever haalt men uit naar de “criminelen” die hen het spreken onmogelijk maken. Er is toelating gegeven voor een twee uren durende bijeenkomst, maar na een uurtje laat de politie de bijeenkomst ontbinden. Bussen rijden een voor een aan en nemen de Pegida’ers mee naar een treinstation. Tot ergernis van de Vlaamse delegatie naar een klein treinstation, niet het centraal treinstation van Amsterdam.

Sam Van Rooy heeft zijn toespraak niet kunnen houden. Nu Filip Dewinter niet in de buurt was, mocht zijn tekstschrijver het eens zelf zeggen. Maar dat feestje is niet doorgegaan. Newsmonkey omschreef Sam Van Rooy laatst als: “Hij tweet sneller dan zijn eigen schaduw en vanuit de onversneden onderbuik van Vlaams Belang doet hij regelmatig felle uitspraken die vaak op het randje, maar nog vaker compleet erover zijn.” En: “Net als Dewinter is Van Rooy duidelijk van het principe ‘het moet wat vuilgebekt zijn’ en deinst hij dus niet terug van enorm aangebrande uitspraken.” Van dat soort zaken lusten sommige opgefokte Nederlanders pap, maar het zal voor een andere keer zijn.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: pegida, nederland, amsterdam, de smet, van rooy, wagensveld, actie |  Facebook | | |  Print

12-02-16

LINKSE MILITIES TEGEN ‘IS’. VB-MANIPULATIE BLOOTGELEGD

Hopelijk publiceren de kranten vandaag een mea culpa voor hun foute berichtgeving over de aanrandingen op oudejaarsavond in Keulen nadat “anonieme politiebronnen” beweerden dat veel asielzoekers bij betrokken waren bij de aanrandingen. Maar informatie is ook een kwestie van voortschrijdend inzicht. Neem nu de foto hiernaast die een paar Vlaams Belang’ers verspreiden en gisteren hier gepubliceerd werd. De foto doet uitschijnen dat IS-strijders en antifascisten één pot nat zijn. Minstens toch volgens het commentaar dat de Vlaams Belang’ers er bij schrijven.

Volgens een lezer van deze blog is de vlag van het Duitse ‘Antifaschistische Aktion’ wel degelijk echt, maar de verklaring is helemaal anders dan de Vlaams Belang’ers Jimmy Chapelier en Peter Sysmans meegeven. Volgens onze blogbezoeker zijn het YPG-strijders die poseren nadat de steden Sülük en Tel Abiyad bevrijd zijn van IS. YPG staat voor het Koerdische Yekîneyên Parastina Gel, wat vrij vertaald Bevolkings Verdediging Eenheden betekent. Onze lezer voegde er ook de originele foto, met het origineel commentaar, bij. Heel anders dus dan wat Vlaams Belang'ers Jimmy Chapelier en Peter Sysmans schrijven.

“In tegenstelling tot wat de rechtse 'key-board-warriors' willen geloven, gebeurt een groot deel van de strijd tegen IS in Syrië en Irak door linkse Koerden”, schrijft onze lezer. “De YPG is een Koerdische militie, al zijn er ook veel christelijke en soenitisch-Arabische leden (tot 20% volgens sommige bronnen). Niet alleen vechten de communistische Koerden op het terrein tegen IS (ze zijn één van de enige grondtroepen), tegelijk bouwt de Koerdische beweging daar een alternatieve maatschappij uit. Koerden werden gigantisch gediscrimineerd door het regime van Assad, maar nu bouwt de YPG een revolutionaire maatschappij uit met onderwijs, gelijke rechten voor vrouwen en minderheden, en een herverdeling van de welvaart. Het Rojava-project is echt de moeite.”

Onze lezer vervolgt: ”Zelf zie ik veel paralellen met Spanje, 1936. Door de fascistische staatsgreep konden de anarchisten en geallieerde milities en vakbonden een revolutie doorvoeren en een linkse maatschappij vorm geven. Net als vroeger heb je nu ook internationale brigades, zij het niet op de schaal van 1936. Een heleboel links-radicalen uit Europa (Fransen, Duitsers, Britten) zijn naar Syrie getrokken, voor de strijd tegen IS, maar evenzeer voor de uitbouw van een linkse beweging. Veel van deze mensen waren ook in Europa actief tegen reactionaire krachten, en namen hun antifa-vlaggen mee.”

Het Anti-Fascistisch Front (AFF) roept niet op om de YPG-strijders te vervoegen een diplomatieke oplossing met de landen uit de regio lijkt ons verkieslijker voor Syrië maar waar zouden de VB’ers voor kiezen als ze voor de keuze gesteld worden: leven in het kalifaat van Islamitische Staat of leven in het linkse Rojava-project?

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: is, actie, syrië, chapelier, sysmans |  Facebook | | |  Print

DE WEEK IN ZEVEN CITATEN (EN EENTJE EXTRA)

Charles Van der Vinck, commentaarstem én auteur van poëtische teksten bij de in- en uitleiding van het VRT-programma Een kwestie van geluk (elke woensdagavond om 21u35), werd zaterdag geportretteerd in De Morgen (foto). Wat ontbrak is dat hij ook een overtuigd antifascist is. Zoals vermeld bij ons portret van Gaston Steurs was Charles als 16-jarige al aan de slag in het verzet tegen de nazi-bezetter. Later is hij onder andere medeoprichter en secretaris van de Stichting Anti-Fascisme (SAF). Charles was even in beeld in de twee afleveringen van Een kwestie van geluk tot nu toe, maar komt later nog uitgebreider aan bod. Charles is een Sjef van Oekel-achtige figuur, maar een crème van een kerel.

“Extreemrechts speelt het spel van IS mee: het beweert Europa te beschermen, maar uiteindelijk creëert het vijandschap tussen gemeenschappen, waarvan IS dankbaar gebruik maakt.” Kenneth Roth (Human Right Watch) over het feitelijk bondgenootschap tussen extreemrechts en de strijders van Islamitische Staat. (De Morgen, 6 februari 2016)

“Er is geen enkele mens die nergens mee worstelt, al laten we dat niet graag merken. Op Facebook lijkt de ene nog gelukkiger dan de andere. Nochtans kost het ziekteverzuim in België nog meer dan de werkloosheid. Dat zegt iets over de gemiddelde tevredenheid in het beroepsleven.” Aldus acteur-auteur Peter De Graef (58 j.) die de rol van dorpsdokter Pol speelt in de Canvas-reeks Den Elfde van den Elfde die zondag helaas al aan haar laatste aflevering toe is. (Gazet van Antwerpen, 6 februari 2016)

“Ik klink nu als een sentimentele oude man, maar weet u waar dit hele debat au fond over gaat? Over de vraag of een Syrische moeder evenveel recht op geluk voor haar kind heeft als een Vlaamse moeder. Ja dus. Als dat niet je diepste overtuiging is, dan hoor je niet thuis bij de SP.A. Punt.” En nog: “Sociaal-economisch links zijn en maatschappelijk rechts, dat is niet geloofwaardig. Dat is een contradictie. Ik zeg u: dat vloekt.” Oud-minister Willy Claes (77 j.) was zelf niet de meest linkse minister, maar is in zijn uitspraken toch linkser dan zijn huidige partijvoorzitter. (Het Laatste Nieuws, 6 februari 2016)

“Speculatie-, kaaiman- en karaattaks gaan weinig opbrengen. Gelukkig zijn er nog de turtel-, suiker- en dieseltaks. #reversetaxshift #genoeg” Met dank aan de regeringen-Michel en -Bourgeois. (Twitter, 8 februari 2016)

“We dreigen in Europa af te glijden naar neofascistische toestanden, ook al schreeuwen de primussen inter pares van de afglijders uiteraard van alle daken dat het niet waar is, dat diegenen die hiervoor waarschuwen naïeve linkiewinkies en oikofobe eigen-volk-eerst-verraders zijn die niet hebben opgelet tijdens de lessen geschiedenis en beter schoenmaker bij hun eigen leest zouden gebleven zijn, dat het allemaal schromelijk en schandelijk overdreven is, en dat het allemaal de schuld is van de sossen.” Viroloog Marc Van Ranst waarschuwt. “Laten we binnen een paar jaar niet afkomen met te zeggen dat we het niet wisten. Wij weten het wel. We zullen als maatschappij het fascisme 2.0-virus in het oog moeten houden en het best bestrijden vanaf het prilste begin van de epidemie.” (De Morgen online, 8 februari 2016)

“Als ik Bart De Wever hoor, dan hoor ik dingen die ik mijn hele leven lang heb moeten horen. Ik weet hoe die mensen denken, hoe ze zichzelf altijd als het slachtoffer zien, hoe de reden daarvoor altijd extern gezocht moet worden. Is het niet bij de Walen, dan wel bij de Grieken.” Fotograaf Jelle Vermeersch schaamt zich voor zijn grootvader die carrière maakte van vendelzwaaier bij het AVNJ (Algemeen Vlaams Nationaal Jeugdverbond) tot onderofficier bij de Wehrmacht, en zich voor zijn collaboratie met de nazi’s niét schaamt. En: “Hij denkt nog altijd zoals in de jaren dertig.” (Humo, 9 februari 2016)

“Bij elke herinnering aan de jaren dertig de Wet van Godwin inroepen of het hebben over een reductio ad Hitlerum, dat is ongepast. Het is immers een poging om de rationele discussie - en daartoe behoort het beroep doen op de geschiedenis - te doen ophouden over menselijke waardigheid, mensenrechten, gelijkheid en solidariteit. Het is niet alleen ongepast, het is ook gevaarlijk. Omdat het een weigering is om te erkennen dat een samenleving niet veel nodig heeft om haar menselijkheid te verliezen en onveiligheidsgevoelens om te zetten in haat.” Mark Van de Voorde over de mensen die te rap roepen dat je niet mag vergelijken met Adolf Hitler. (deredactie.be, 9 februari 2016)

“Het is ver gekomen dat we ons volgens sommigen (vooral uit (extreem)rechtse hoek) zouden moeten verantwoorden en tot inkeer komen omdat we het lef hebben om te pleiten voor een beetje menselijkheid, een tikkeltje menslievendheid, een graantje zachtaardigheid, en een half pondje mensenrechten! Zijn deze waarden plots 'links' geworden? Ik wil eigenlijk niet tot een 'richting' behoren, noch rechts, noch links, maar soms moet je de wegwijzer van het minste kwaad volgen. Op dit moment: if nothing goes right, go left.” Marc Van Ranst na de reacties op zijn opiniebijdrage deze week (zie het vijfde citaat hierboven). (Facebook, 11 februari 2016)

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: citaten, media, is, sociaal, vluchtelingen, de wever, fascisme |  Facebook | | |  Print

11-02-16

DESINFORMATIE BIJ RETORIEK OVER ‘IS’ EN VLUCHTELINGEN

“Laat die van AFF dit eens posten op hun website! Antifa is m.a.w. geen haar beter dan de koppensnellers van IS”, twitterde maandag Jimmy Chapelier. Als we zijn sociaal mediagebruik mogen geloven Vlaams Belang-personeelslid, maar bij nader inzien blijkt dat toch niet te zijn. Ook onze vriend Peter Sysmans vroeg ons om dit te publiceren op onze website. Als het hen een plezier kan doen, bij deze dan (foto 1).

We hebben er geen idee van hoe een vlag van het Duitse ‘Antifaschistische Aktion’ terecht komt bij de IS-strijders, dragen daarvoor natuurlijk geen enkele verantwoordelijkheid en vragen ons af of dit geen gefotoshopt werk is. Dat gebeurt wel meer bij onze tegenstanders. Neem nu tweet 2 die eind januari in het Engels verspreid werd, met als commentaar dat een autochtone Europeaan op straat aan het wandelen is als een moslim vluchteling hem een trap in de rug geeft. Diezelfde tweet bestaat ook in een Russische versie van midden januari, en in een Franse versie van eind januari dit jaar. In die laatste versie is het commentaar dat de migranten wegblijven uit de gratis lessen Frans, maar wel klaar staan voor de karatelessen.

De Franse krant Le Monde zocht uit wat er van waar is, en kwam uit bij een video van 16 oktober 2010 (!) bij een betoging in Parijs tegen de pensioenhervormingsplannen (!). Op die video (zie vanaf 20”) zie je hoe iemand een winkelruit inslaat, een burger hem dat wil beletten en hij vervolgens in de rug wordt gesprongen door de man zoals te zien is in de tweet hierboven. In de Franse pers ontstond discussie over wie de man is die met de voeten vooruit op de oudere man sprong. Er was sprake van dat het een provocateur van de politie is. Anderen hielden het op een radicale activist, maar in elk geval is nooit sprake geweest van een vluchteling of een andere migrant die nu, zes jaar later, opduikt in Twitterland.

Bij Pegida roepen ze over alles wat niet in hun kraam past, dat het “lügenpresse” is. Bij de door het Vlaams Belang ondersteunde Vlaamse versie van Pegida heet dat dan: “leugenpers”. Er worden inderdaad veel halve waarheden en hele leugens verspreid, bewust of onbewust, maar bij het Vlaams Belang zijn ze wel slecht geplaatst om daarover te reclameren. Het is, om het met een oud Vlaams spreekwoord te zeggen, de splinter in andermans oog zien, maar niet de balk voor het eigen oog.

 

P.S. Intussen blijkt het gros van de verdachten over de feiten op oudejaarsavond in Keulen geen vluchtelingen te zijn. Nog maar eens een voorbeeld van desinformatie. Maar intussen is 'Keulen' gebruikt als een breekpunt in de Europese asielpolitiek. Is 'Keulen' gebruikt om de positie van de democratisch verkozen bondskanselier van Duitsland ten val te brengen. Wordt ‘Keulen’ gebruikt om zoals Voorpost over dik een week in Gent te betogen tegen “de ongecontroleerde migratiestroom en alle problemen die dat met zich meedraagt zoals de aanrandingen te Keulen”. Wordt ‘Keulen’ gebruikt in een hysterie en culturalisering waar niemand beter van wordt.

Het blijven allochtonen die in meerderheid verdacht worden, maar het blijkt ook meer om criminele feiten dan om (niet minder te verontschuldigen) seksuele escapades te gaan. Enige introspectie bij de media, de traditionele politici en extreemrechts is gepast. En verder zoeken naar de feiten om de juiste oorzaken en context te vinden.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: chapelier, vluchtelingen, media, sysmans, keulen, syrië |  Facebook | | |  Print

10-02-16

AUTONOME NATIONALISTEN-DUO VOOR DE RECHTBANK IN MECHELEN

Als maandag 13 oktober 2014 een nieuwe week begint voor de drukbezochte Kazerne Dossin. Memoriaal, Museum en Documentatiecentrum over Holocaust en Mensenrechten zien medewerkers op een naambord, de deur en een venster zelfklevers hangen van de Autonome Nationalisten met de boodschap Ons socialisme is nationaal, een duidelijke verwijzing naar het nationaalsocialisme. De hamer en het zwaard die elkaar kruisen op de sticker zijn een verwijzing naar de ‘linkse’ neonazi’s Gregor en Otto Strasser.

Beelden van de bewakingscamera’s brengen de politie vlug op het spoor van Christian Berteryan (35 j., foto), kopstuk van de Autonome Nationalisten, en Illya D.S. (20 j.) die in die tijd de gewoonte had om in een opvallende parkabroek deel te nemen aan allerlei extreemrechtse bijeenkomsten. De gerechtelijke molen maalt traag en na een paar valse starts verschenen de twee verdachten voorbije maandag 8 februari dan toch voor de rechtbank in Mechelen.

Volgens openbaar aanklager Peter Peereboom heeft de verspreiding van stickers met de boodschap Ons socialisme is nationaal “vele mensen psychisch zeer gedaan”. De verantwoordelijkheid van Christian Berteryan staat als een paal boven water. Hij bracht de zelfklevers mee uit Brussel, waar hij woont, en vroeg Illya D.S. om hem de weg te wijzen naar Kazerne Dossin. Vooraleer hun ‘heldendaad’ aan te vatten werd de ‘nodige’ alcohol genuttigd.

Het Interfederaal Gelijkekansencentrum stelt zich in deze zaak burgerlijke partij. “Deze vereniging (= de Autonome Nationalisten, nvdr.) staat voor het verspreiden van rassenhaat. Op de stickers staan verwijzingen naar het neonazisme. Als je zo’n stickers op Kazerne Dossin plakt, wil je enkel maar provoceren.” Het Interfederaal Gelijkekansencentrum vraagt een symbolische euro schadevergoeding. Kazerne Dossin stelt zich niet burgerlijke partij omdat het voldoende vindt dat het Interfederaal Gelijkekansencentrum dit doet.

Het plakken van de stickers wordt niet ontkend, maar Christian Berteryan minimaliseert de feiten. “Ik was dronken en heb de stickers geplakt toen ik onderweg was van een café naar het treinstation.” Rechter Erica Colpin vroeg: “Waarom Kazerne Dossin? Er zijn toch nog gebouwen onderweg naar het station.” “Een toevalligheid”, antwoordde Berteryan. Waarschijnlijk even toevallig als dat Christian Berteryan zich op Facebook als een volbloed negationist toont en op 30 januari 2016 nog een vormingsavond inrichtte met hemzelf en twee buitenlandse sprekers om de ‘historische waarheid’ te verduidelijken over het nazitijdperk.

Mechelaar Illya D.S. gaf als excuus de avond van 12 oktober 2014 te veel gedronken te hebben. “Bovendien zag ik niet wat er op die stickers stond. Ik heb een zeer slecht zicht en kan maar tot 20 centimeter voor me uitzien.” Het lijkt ons anders toch genoeg om te zien wat er op de sticker van de Autonome Nationalisten staat. Naar eigen zeggen heeft Illya D.S. gebroken met “dat milieu”. “Ik ben daar niet mee bezig. Ik heb een kind om op te voeden.”

Het openbaar ministerie vordert tegen Christian Berteryan een celstraf van drie maanden en een geldboete van 600 euro. Zijn Mechelse kompaan riskeert enkel een geldboete van 600 euro. Christian Berteryan hoopt dat het bij een geldboete blijft. “Hij had al een gevuld strafblad en zat al meermaals in de gevangenis”, noteerde Het Laatste Nieuws. Gazet van Antwerpen noteerde dat Berteryan “al negen jaar achter de tralies heeft doorgebracht”. Het vonnis in deze zaak volgt op maandag 7 maart.

Een effectieve gevangenisstraf zou een streep door een deel van het jaarprogramma van Berteryan kunnen trekken. Na nog eens uitgehaald te hebben naar “ongeloofwaardige sites als AFF” maakte Berteryan laatst op de blog van de Autonome Nationalisten bekend op 12 maart samen met de NVU te gaan betogen in Amsterdam (aan betogingen van Pegida Nederland zoals vorige zaterdag in Amsterdam wil Berteryan niet deelnemen omdat volgens hem daar zionisten het roer in handen hebben, nvdr.). Op 1 mei wil Berteryan vervolgens opstappen met het ‘Antikapitalistischer Blok’ in Nürenberg (Duitsland). Voor 1 en 11 november zijn deelnames aan betogingen in respectievelijk Griekenland en Polen gepland.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: autonome nationalisten, berteryan, mechelen |  Facebook | | |  Print

09-02-16

(1) HET INCIDENT TEVEEL VOOR DE ANTWERPSE POLITIE

We hebben hier al herhaaldelijk gewezen op de toegenomen arrogantie van de Antwerpse politie sinds ze niet alleen onder leiding van politiekorpschef Serge Muyters maar ook van burgemeester Bart De Wever staat. Wordt een incident vrijdagavond in het café Kiebooms (foto) aan het De Coninckplein in Antwerpen het incident teveel voor de Antwerpse politie?

Een leraar die een foto neemt van de arrestatie van een aantal mensen en daardoor zelf ook in een cel belandt, een journaliste die bijna van haar fiets wordt gereden door een politiecamionette en onheus behandeld wordt, een allochtone vrouw die na een toiletbezoek in een café in de boeien wordt geslagen door de politie, een journaliste die het bellen op de fiets zéér kwalijk wordt genomen, politie die de toegang tot het rouwregister voor Regine Beer verbiedt maar anderen wél toegang verleent tot een ‘verboden zone’, politie die rode vakbondsjassen op een caféterras verbiedt, de ‘heldendaden’ van het Snelle Respons Team en politie die en masse een kinderdagverblijf binnengaat

Je kan het zo gek niet bedenken of de Antwerpse politie slaat een mal figuur, maar nooit is er wat fout bij de politie. Toch niet volgens de politie zelf en het Antwerps stadsbestuur. Ook niet toen een Marokkaanse familie vorige week een zetel uit een Volkswagen monovolume wilde halen en niet vlug genoeg kon opkrassen volgens de politie, en een buurjongen bij een oplopende woordenwisseling tussen de Marokkaanse familie en de politie opgepakt en in de cel gestopt wordt. Ook niet als een medewerker van Studio Brussel vorige week vóór de aanvang van een show in het Antwerps Sportpaleis zijn gsm bovenhaalt en hardhandig overmeesterd wordt door security én de Antwerpse politie.

Het verhaal over een politie-interventie in café Kiebooms vrijdagavond is intussen al meer dan 800 keer gedeeld op Facebook. Zaterdag werd daarover gepost: “Rond 23 uur kwam de milieupolitie het wekelijkse jazzoptreden (vrijdag waren dat Adalberto Dominguez (basgitaar), Rodolphe Gatto (drums) en Selim Miles Boudraa (saxofoon) stilleggen, om onduidelijke redenen. Uiteindelijk bleek dat de politie bezig was met geluidsmetingen in de woning van de buur die tussen de cafés Kiebooms en The Beautiful Planet in woont, voor de installatie van een geluidsbegrenzer in The Beautiful Planet (…) Toen ze niet alleen geluid opvingen van The Beautiful Planet maar ook van de zijde van Kiebooms, besloot de politie in Kiebooms binnen te vallen (vier agenten in burger én vier in uniform), om onmiddellijk alle materiaal van de muzikanten in beslag te nemen.

Daarmee lapte de politie dus zélf de convenant tussen Kiebooms en de buur aan z’n laars (een convenant tussen café Kiebooms, de betrokken buur, de politie en de stad Antwerpen over geluidsoverlast, nvdr.), zonder dat er zelfs sprake was van een klacht van de buur in kwestie. Begrijpelijkerwijze snapte niemand in Kiebooms waar deze imponerende machtsontplooiing en raid vandaan kwamen. Er ontstond bij de inbeslagname een discussie tussen de politie, cafébaas Victor, de muzikanten en de verzamelde klandizie, die unaniem de agressie van de agenten veroordeelden en trachtten hen op hun gedrag aan te spreken.

Uiteindelijk verscheen er nog bijkomend politiepersoneel ten tonele, om het muzikantenmateriaal op te laden. De jonge saxofonist – wiens instrument zijn enige broodwinning is en die hij vandaag voor een professionele afspraak nodig had – weigerde zijn saxofoon af te geven, waarop hij naar buiten werd geduwd door verschillende agenten. Toen hij zich bleef vastklampen aan zijn instrument werd de jongeman in elkaar geslagen door vier à vijf politieagenten: ze stampten hem op de benen tot hij door de knieën ging. Eenmaal hij op de grond lag, werd hij in de boeien geslagen en in een politiecombi geladen. Toen cafébaas Victor trachtte tussenbeide te komen, kreeg hij van de politieagenten te horen dat ‘hij moest maken dat hij naar binnen ging, of dat ze hem ook in de boeien zouden slaan’.”

Het hele gebeuren liet iedereen in schok achter. Niemand kon geloven wat zich voor hun ogen had afgespeeld. De saxofonist – die in Brussel woont – werd pas zaterdagmorgen vrijgelaten en moest zaterdagavond terugkeren naar Antwerpen om zijn saxofoon terug te kunnen krijgen. In een eerste reactie liet politiewoordvoerster Veerle De Vries verstaan dat er niets abnormaal was gebeurd. Caféuitbater Vic Mees denkt daar anders over: “Als ze vrijdag gewoon hadden gevraagd om de muziek af te zetten, zouden we dat gedaan hebben. Dan zou het niet nodig geweest zijn om instrumenten in beslag te nemen en iemand op te pakken.” Vic Mees wil niet het hele politiekorps over dezelfde kam scheren. “Nee, soms wordt het wel op een menselijke manier aangepakt, maar helaas zit er in negentig procent van de gevallen agressie in het optreden van de agenten.”

Intussen zegt de buur dat hij eind vorig jaar de convenant met café Kiebooms heeft opgezegd, en hij het eens is met het politieoptreden. De caféuitbater stapte inmiddels met zijn verhaal naar de ombudsvrouw van de stad Antwerpen die kantoor houdt in een zijstraat van het De Coninckplein. Politiek Antwerpen reageerde ook.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, politie |  Facebook | | |  Print

(2) REACTIE DE WEVER: “OPPOSITIE BRENGT DE POLITIE IN DISKREDIET”

Vanuit de Antwerpse oppositiepartijen en het kabinet van burgemeester Bart De Wever werd gisteren gereageerd op het incident teveel voor de Antwerpse politie.

Peter Mertens, PVDA-fractieleider in de Antwerpse gemeenteraad, was de eerste om te reageren. Hij postte op Facebook: “Politiebrutaliteit in Antwerpen swingt de pan uit. Het ene voorval na het andere. Tegen al wie beweegt in deze stad, zo lijkt. Vorig weekend tegen de familie H toen die een zetel uit hun camionet laadde. Vorige zondagavond ook tegen Faisal Chatar, dj bij Studio Brussel, in het Sportpaleis, en nu gisterenavond in Café Kiebooms op het De Coninckplein tegen een jazz-optreden. De PVDA vraagt ernstig onderzoek naar deze escalatie. #‎geenrepressieinonzestad”

Groen-fractieleider in de Antwerpse gemeenteraad Wouter Van Besien stelt dat het duidelijk is “dat er in het Antwerpse korps veel te veel tolerantie heerst voor geweld, brutaliteit en trouwens ook (dat is al lang geweten) voor racisme door politiemensen. En dat is onaanvaardbaar. Het is aan de burgemeester en de korpsleiding om duidelijk paal en perk te stellen aan de cultuur van agressie.” Wouter Van Besien vervolgt: “Er moet nultolerantie komen voor elk geval van onnodige agressie en van racisme van de Antwerpse politie. Politiemensen moeten weten dat er sowieso tuchtstraffen op volgen. En klokkenluiders binnen het korps moeten anonimiteit gegarandeerd krijgen.”

Tot slot stelt Wouter Van Besien: “90% van de Antwerpse politiemensen zijn op een schitterende wijze bezig maar de 10% andere zorgen ervoor dat ons politiekorps in een slecht daglicht komt te staan en dat het vertrouwen in de politie wegebt. Dat mogen we niet laten gebeuren.” Uitbater van café Kiebooms Vic Mees draaide dat van die 90 en 10 % anders wel om. In De Standaard zei hij: “Soms wordt het wel op een menselijke manier aangepakt, maar helaas zit er in negentig procent van de gevallen agressie in het optreden van de agenten.”

Bij de SP.A reageerde Robert Voorhamme, die in de Antwerpse gemeenteraad de politiezaken opvolgt. “Sinds het nieuwe stadsbestuur is aangetreden is er een 'law and order'-cultuur gegroeid die leidt tot disproportioneel optreden. De tijd dat de Antwerpenaar zijn wijkagent als 'een vriend' kon beschouwen is voorbij. De wijkagent is verdwenen, de gemoedelijke omgang tussen de politie en de bevolking ook. Het is 'wij', de politie, tegen de burgers. Het gevolg daarvan is dat het politieoptreden niet meer in verhouding is met de feiten.” De SP.A roept burgemeester Bart De Wever en de lokale politie op het roer om te gooien, om zo een escalatie te vermijden. "Mensen zien wel veel combi's rondrijden of agenten patrouilleren met wapens, maar een gewoon gesprek met de politieman is nu eerder een uitzondering geworden.”

De woordvoerder van burgemeester Bart De Wever zegt in De Standaard en Gazet van Antwerpen online dat de Antwerpse politie het goed doet, en als er een negatieve sfeer hangt over de politie het de schuld is van de oppositie. “De Antwerpse politie is voortrekker in Vlaanderen als het gaat over diversiteit. De korpsleiding hanteert ook een absolute nultolerantie tegenover racisme. Klachten worden met strikte objectiviteit behandeld. De laatste jaren zijn op die vlakken enorme stappen vooruit gezet. Zeker in stressvolle tijden, zoals de afgelopen maanden met de terreurdreiging, verwachten wij van politiemensen dat ze altijd beleefd en respectvol zijn. De korpschef heeft daar trouwens recent nog een interne richtlijn voor gepubliceerd, mee op vraag van de burgemeester. Het is jammer dat de oppositie elke nuance overboord gooit om onze politiediensten systematisch in diskrediet te brengen. Zij werken er namelijk hard aan om Antwerpen structureel veiliger te maken.”

Voilà. Zaken zoals met de Marokkaanse familie die een zetel uit een Volkswagen monovolume aan het halen was, uitgebracht door De Wereld Morgen; de lotgevallen van de Studio Brussel-man in het Sportpaleis, die alle media haalde; en het verhaal van café Kiebooms, dat op Facebook verscheen en daar de pers was opgevallen… het is allemaal de schuld van “de oppositie (die) elke nuance overboord gooit om onze politiediensten systematisch in diskrediet te brengen”. Even het politieoptreden in vraag stellen? Geen dénken aan.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: politie, antwerpen, actie, de wever, media |  Facebook | | |  Print

08-02-16

VOORPOST-BLAD: GEWAPENDE WEERSTAND TEGEN VLUCHTELINGEN

“Als vluchtelingen over die hekken proberen te klauteren, moet de politie zo'n illegale grensoverschrijding stoppen. Indien nodig moeten agenten gebruik maken van hun vuurwapen. Zo staat het in de wet", zei Frauke Petry, de voorzitter van Alternative für Deutschland (AfD), een week geleden in een interview met de krant Mannheimer Morgen. Het leidde tot opschudding in Duitsland en daarbuiten, maar lang voor Frauke Petry werd in het Voorpost-blad Revolte al gepleit voor “gewapende weerstand” tegen de komst van vluchtelingen.

Revolte nr. 176, het september-oktobernummer van 2015 (foto), opent met een artikel van Johan Vanslambrouck over de vluchtelingen getiteld Tsunami 2015. Johan Vanslambrouck is oud-voorzitter van Voorpost en verantwoordelijk uitgever van Revolte. Nadat hij de Revolte-lezer op temperatuur heeft gebracht met zijn Tsunami-artikel volgt een artikel over hetzelfde onderwerp van de Nederlander Kees Overdorp. Hij titelt Invasieve exoten om de migratieproblematiek van de voorbije maanden te omschrijven. Een titel die hij meteen verklaart.

“In het licht van deze door mij als een Bijbelse zondvloed ervaren invasie (het doembeeld van kaalvretende sprinkhanen dringt zich op) moest ik laatst denken aan (…) de zoölogische (dierkundige) term ‘Invasieve exoten’, waarmee in hoofdlijnen wordt bedoeld dat inheemse soorten, zoals bijvoorbeeld bepaalde vogelsoorten, reptielen of vissen, door de bewuste of onbewuste instroom/invoer van uitheemse/buitenlandse soorten bedreigd en/of verdrongen worden. De uitheemse varianten zouden dan getalsmatig als wel door een groot aanpassingsvermogen de reeds bestaande rassen verdringen, door kruising muteren of geheel buitenspel zetten door deze uit te doen sterven.”

Hierna volgt een lange argumentatie tegen de komst van “bevolkingsgroepen waarop geen enkele rechtgeaarde Europeaan zit te wachten” en “de ongekende islamisering die deze ongeremde invasie met zich zal brengen”. Maar wat er tegen doen? “De grenzen kunnen niet meer dicht, want ze klimmen er toch overheen”, wordt wel eens gezegd.

Kees Overdorp: “Hieruit blijkt de werkelijke onwil om het migratieprobleem aan te pakken. Zouden wij ons moeten laten overlopen? Hoeveel miljoenen gaan er nog komen? Hiermee dringt zich de vraag op hoe deze sluipmoord, deze genocide van de West-Europese bevolking te stoppen. (…) Hebben we recht of zelfs plicht tot weerstand, en in welke vorm dan? Van demonstreren (het in Nederland gebruikte woord voor ‘betogen’, nvdr.), protestbijeenkomsten, inspraakavonden hoeft men weinig tot niets te verwachten, die worden weggehoond vanuit Den Haag, Brussel en New York.”

Wat is dan wel de oplossing? Kees Overdorp: “Hebben wij het recht bestaande grenzen te overschrijden om ons vege lijf te redden, onze eigenheid en onze eeuwen opgebouwde en gekoesterde cultuur en etnie te behoeden voor vraat en verdringing? Wie of wat mogen wij aanpakken in dit escalerend conflict? In bezettingstijd was er immers ook een legitieme gewapende weerstand die gepoogd heeft de invasoren een poot dwars te zetten, met alle middelen. Over deze vragen dient het nu te gaan, het is immers ook ons lijfsbehoud (originele tekst, markering door AFF/Verzet).”

Dit is niet meer of minder dan in vragende vorm “gewapende weerstand” tegen de vluchtelingen (“invasoren”) aanbevelen. Wim Van Rooy heeft vaak genoeg gezegd dat de islam een vorm van nazisme is, waarom dan niet ons op dezelfde manier verzetten tegen de vluchtelingen waarvan verondersteld wordt dat ze in meerderheid moslims zijn?

Kees Overdorp (89 j.) is geen occasionele medewerker van het Voorpost-blad Revolte. Hij publiceert al sinds 2012 regelmatig in Revolte. Voorpost merkt in een kolom naast de inhoudsopgave op: “De standpunten in de artikels zijn niet noodzakelijk de standpunten van Voorpost. Alleen de auteurs tekenen verantwoordelijkheid voor de inhoud van hun teksten”, maar van een man die al drie jaar regelmatig publiceert in het Voorpost-blad gaat wel enig gezag en identificatie met Voorpost uit.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: voorpost, vluchtelingen, vanslambrouck, overdorp, van rooy |  Facebook | | |  Print

07-02-16

JOHAN VAN OVERTVELDT KAN HET NIET

“Alsof dat nog niet erg genoeg was, had ik vervolgens een nachtmerrie over Johan Van Overtveldt en Zuhal Demir van de N-VA die poedelnaakt als Adam en Eva in belastingparadijs België rond dartelden, gul fiscale voordeeltjes uitstrooiend over multinationals, en absoluut geen last hebbend van schaamte, vermits de zondeval nog niet in aantocht was.” Journalist en auteur Louis Van Dievel, of minstens toch zijn alter ego bij Van Dievel Consulting, heeft het dezer dagen niet gemakkelijk. En er zijn er nog die het gehad hebben met Johan Van Overtveldt (foto) en Zuhal Demir.

Over die laatste televisievedette zullen we het nu even niet hebben, wel over de betweter uit Kapellen. Voormalig journalist en hoofdredacteur van Trends. Ook even hoofdredacteur van Knack. Tussendoor actief in het zakenleven (onder andere bij Shoeconfex) en bij het Verbond van Kristelijke Werkgevers en Kaderleden. Docent macro-economie aan de universiteit Hasselt. Laureaat van de ‘Prijs voor de Vrijheid’ van de Vlaamse klassiek-liberale denktank Libera!, waarmee Johan Van Overtveldt in een rijtje prijswinnaars terecht kwam tussen Theodore Dalrymple en Jean-Marie Dedecker. Auteur van een paar boeken, waarvan hij eentje in Griekenland liet inleiden door econoom Yanis Varoufakis om vervolgens wanneer Varoufakis Grieks minister van Financiën werd die man af te kraken tot en met.

Eind 2013 stapte Johan Van Overtveldt over naar de politiek, met name naar de N-VA. Hij was het ‘blauwe konijn’ bij de N-VA, samen met de van de Open VLD naar de N-VA overgestapte Annick De Ridder en Lorin Parys. Bart De Wever zette Johan Van Overtveldt als lijsttrekker aan het hoofd van de Europese lijst van de N-VA bij de verkiezingen op 25 mei 2014, maar na vijf maanden (de zomervakantiemaanden incluis) was Van Overtveldt alweer weg uit het Europees Parlement om op 11 oktober 2014 minister van Financiën in de regering-Michel te worden. Sinds 21 mei 2015 is hij ook bevoegd voor de bestrijding van de fiscale fraude omdat staatssecretaris Elke Sleurs, die tot dan die bevoegdheid had, er nog minder van bakte dan de N-VA ervan verwachtte.

Met het jongste rapport van de Europese Commissie in de hand werd donderdag het vuur aan de schenen van Van Overtveldt gelegd in de Kamer van Volksvertegenwoordigers. Dat Van Overtveldt voorgesteld had om de vennootschapsbelastingen nog verder te verlagen, hielp zijn verdediging niet. Volgens de Europese Commissie sluit België 2015 af met een begrotingstekort van 2,9 % (= 11,6 miljard euro teveel uitgegeven), terwijl de regering-Michel zei dat het maar 2,7 % is, wat al meer is dan de 2,5 % die de regering-Michel zich als doel had gesteld. En terwijl Bart De Wever altijd foeterde op de ‘potverteerders’ van de Parti Socialiste (PS), gaat zijn regering-Michel in haar eerste volledig begrotingsjaar dieper in het rood dan de regering-Di Rupo in haar laatste volledig begrotingsjaar (2,6 % toen, 2,9 % nu).

Kan de regering-Michel verzachtende omstandigheden inroepen? “Nee”, schreef Het Laatste Nieuws vrijdag. “Tegenover het miljard dat de asielcrisis en de terreurdreiging meer hebben gekost, staat het miljard dat onze rentelasten minder hebben gekost. Aan de economische groei heeft het evenmin gelegen. Die is nu groter dan de nulgroei onder Di Rupo. Het enige excuus dat de regering-Michel kan inroepen, is dat de weldadige effecten van de taks shift zich pas dit jaar zullen manifesteren. Dat zal ook nodig zijn, want als het doel van de regering-Michel-De Wever een begroting in evenwicht is tegen 2018, dan zal het in 2016 en 2017 moeten gebeuren. (…) Het is helaas niet eens een wilde gok om nu al te voorspellen dat hen dat nooit lukt, in de verste verte niet.”

Vrijdag volgde de kritiek van CD&V-voorzitter Wouter Beke op minister van Financiën Johan Van Overtveldt in Terzake, gisteren in De Morgen en De Tijd. Ook Open VLD-vicepremier Alexander De Croo is niet opgezet met de ideetjes van Johan Van Overtveldt. Let wel: zowel Beke als De Croo vinden een verlaging van de vennootschapsbelasting van (het theoretische) 34 naar 20 procent een goed idee. Alexander De Croo (in Het Nieuwsblad gisteren): “Het komt uit ons verkiezingsprogramma”, maar Van Overtveldt heeft het ballonnetje dat hij heeft opgelaten niet uitgewerkt zoals je van een minister van Financiën zou mogen verwachten als hij iets voorstelt. Wouter Beke (in De Tijd): “CD&V heeft trouwens een voorstel tot hervorming van de vennootschapsbelasting op de tafel gelegd tijdens de regeringsonderhandelingen.”

Maar met het huidig begrotingstekort vindt de CD&V dit nu niet de grootste prioriteit. Volgens de berekeningen bij de regeringsonderhandelingen zou de verlaging van de vennootschapsbelasting een bijkomend gat van 3,5 miljard euro slaan. En de ‘terugverdieneffecten’? Minder belastingen voor de bedrijven zouden meer jobs creëren. Haha. Als professor en journalist was Johan Van Overtveldt zeer terughoudend over ‘terugverdieneffecten’. Waarom zou dat nu anders moeten zijn? En met de schamele belastingen voor de kapitaalkrachtigen valt het tegen. Wouter Beke (in De Morgen): “Iemand nog wat gehoord van de opbrengsten van de karaattaks? Hoe zit het met de fiscale regularisatie? Of de speculatietaks, waarvan hij (= Van Overtveldt, nvdr.) nu zelf zegt dat hij er niet meer in gelooft?”

Er rest dus maar één conclusie: Johan Van Overtveldt dumpen, en meteen ook zijn partij. Maar dat vereist dan moed van de CD&V en Open VLD, en open staan voor een echt andere aanpak.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: van overtveldt, beke, de croo |  Facebook | | |  Print

06-02-16

DE POËZIE VAN EDDY HERMY

Maandag wezen we er terloops op dat van het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) nog maar weinig gehoord is sinds hun mislukte actie op 1 mei 2013 in Antwerpen. Een aantal N-SA’ers zochten intussen voor korte of langere tijd een bezigheid bij de Autonome Nationalisten. De man die hier poseerde met een Adolf Hitler-portret is zo iemand. Maar ook N-SA-boegbeeld Eddy Hermy (foto 1) heeft een nieuwe roeping gevonden, al blijft hij nog wel de N-SA-website vullen.

Het begon vorige week donderdag, op Gedichtendag. Wij verwezen die dag naar een actueel gedicht over de vluchtelingen. Eddy Hermy diepte later op de dag een oud gedicht van Remco Campert op: Verzet begint niet met grote woorden. Een mooi gedicht, inhoudelijk goed. Twee jaar geleden, in 2014, publiceerden wij dat gedicht van Remco Campert al op Gedichtendag. Maar Eddy Hermy heeft nog meer op onze blog gelezen. Zondag eindigden wij ons artikel, over Theo Francken en de N-VA waar zo weinigen kritiek op durven geven, met een verwijzing naar een bekend gedicht van Martin Niemöller.

Het gedicht gaat als volgt: “Toen de nazi's de communisten arresteerden, heb ik gezwegen; ik was immers geen communist. / Toen ze de sociaaldemocraten gevangenzetten, heb ik gezwegen; ik was immers geen sociaaldemocraat. / Toen ze de vakbondsleden kwamen halen, heb ik niet geprotesteerd; ik was immers geen vakbondslid. / Toen ze de Joden opsloten, heb ik niet geprotesteerd; ik was immers geen Jood. / Toen ze mij kwamen halen was er niemand meer, die nog protesteren kon.”

Eddy Hermy maakte er zondagnamiddag van: “Toen de politiek correcte elite de vrije mening vermoorde, heb ik gezwegen. Ik bezat niet de luxe van een mening, ik moest werken voor mijn brood. / Toen ze massa’s vreemdelingen invoerden, heb ik gezwegen. Ik zou daar immers nooit last van ondervinden. / Toen ze mijn arbeidersvrienden van hun sociale status beroofden, heb ik gezwegen. Ik was geen arbeider. / Toen ze een vreemde middeleeuwse godsdienst invoerden, heb ik gezwegen. Men zei dat die vrede bracht. / Maar nu ik omringt ben door de haat van dat duister geloof, door het alles-verterende vreemde… is er niemand over die mij bevrijden kan.” (foto 2).

Met SP.A-voorzitter John Crombez die zondag een rem zette op de komst van vluchtelingen naar Europa, De Morgen die maandag op haar voorpagina de uitspraak “Dit land is allochtonen moe” kopte, enzomeer is er al minder reden voor de vrees van Eddy Hermy. Tijd dus te over om zich aan het dichterschap te wijden. Maar eerst nog zijn Nederlands bijschaven. Twee opeenvolgende dagen een taalfout in een titel (“Gedichtendag betekend (sic) voor ons: organiseer het verzet”, en: “Over de schuld van onze intellectuele elite omtrend (sic) de politiek correcte dictatuur”. En ook nog eens in de tekst: “nu ik omringt (sic) ben”.

Maar eens de taalregels onder de knie, of iemand gevonden die zijn schrijfsels wil nalezen vóór publicatie, kan Eddy Hermy een gooi doen naar de volgende Herman de Coninckprijs

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: n-sa, autonome nationalisten, hermy |  Facebook | | |  Print

05-02-16

1 EURO SOLIDARITEIT PER METER ONVERDRAAGZAAMHEID

Zondag 21 februari organiseert Voorpost een betoging in Gent onder het motto Terrorisme moe? Grenzen toe!. Natuurlijk zijn we het terrorisme moe, maar dat is geen reden voor als islamofobie vermomd racisme zoals bij de Pegida-betogingen die ondersteund worden door Voorpost.

Na de schamele Pegida-bijeenkomst in Gent in april vorig jaar worden de rollen omgedraaid: deze keer ondersteunt Pegida Voorpost. De slogans en het volk dat verwacht wordt, blijven hetzelfde.

Naar Duits voorbeeld organiseert warmhartig Gent een tegenactie waarbij per meter die Voorpost / Pegida / Vlaams Belang… in Gent zou betogen één euro wordt ingezameld die vervolgens aan Gentse vluchtelingenorganisaties wordt gegeven. Vermits Voorpost toelating heeft gekregen voor een traject van 2 km is het objectief 2.000 euro in te zamelen.

Donaties voor dit initiatief van Gastvrij Gent kan je hier melden. Voor meer info is er een Facebookpagina.

13:00 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: gent, voorpost, pegida, actie |  Facebook | | |  Print

DE WEEK IN ZEVEN CITATEN (EN EENTJE EXTRA)

België belastingparadijs voor multinationals titelde De Standaard gisteren. Op Nederland na heeft België van alle Europese landen de meeste achterpoortjes voor multinationals om belastingen te ontwijken. De notionele interestaftrek, de excess profit ruling, het gunstige regime voor de octrooi-inkomsten, enzovoort, enzomeer. Waarin een klein land groot kan zijn. (Illustratie: Lectrr) 

“De Belgen moeten met hun handen van onze vrouwen blijven.” In de Eerste Wereldoorlog vluchtten een kwart miljoen Belgen naar Engeland. Bij aankomst waren ze brave little Belgians. Later werden ze bloody Belgians die te veel dronken en vrouwen van Britse frontsoldaten versierden. Dirk Musschoot brengt een vergeten stuk geschiedenis in herinnering in Belgen maken bommen. (Het Nieuwsblad, 30 januari 2016)

“Xenofobe of islamofobe uitspraken hoeven niet verboden te worden, maar ze zijn ook niet onschuldig. Ze creëren een context waarin het ‘oké’ wordt dat onschuldige mensen vastgezet worden.” Zie niet alleen Geert Wilders die wil dat alle mannelijke asielzoekers in gesloten kampen worden weggestoken, maar ook Theo Francken die vlugger en langer asielzoekers wil opsluiten dan Justitie. (De Morgen, 30 januari 2016)

“Welke vorm van overlast heb jij het liefst: dat van spelende kinderen of van voorbijscheurende auto’s?” De heraanleg van het Vinçotteplein in Borgerhout zorgt voor discussie. (Gazet van Antwerpen, 30 januari 2016)

“De Internationale kan stilaan uit het programma schrapt worden bij de Europese sociaaldemocraten.” Het Nieuwsblad na het zien van de maatregelen die sociaaldemocraten in Nederland, Zweden, Denemarken… bepleiten over vluchtelingen, en SP.A-voorzitter John Crombez die het plan van zijn Nederlandse collega Diederik Samson zondag leek te steunen. (Het Nieuwsblad, 1 februari 2016)

“Advocaten als Kris Luyckx of Walter Damen, die hetzelfde doen, moeten die verantwoording niet afleggen.” Als advocaat Abderrahim Lahlali jihadisten verdedigt in een rechtszaak wordt in de wandelgangen wel eens gepeild naar zijn sympathie voor Islamitische Staat (IS). Bij Kris Luyckx (advocaat van onder andere Jejoen Bontinck) en Walter Damen (advocaat van onder andere Fouad Belkacem) vraagt men dat nooit. (De Morgen, 1 februari 2016)

“Twee van de aanstokers van de vechtpartij in het opvangcentrum van Broechem zijn terug op vrije voeten en hebben hun papieren als erkend vluchteling op zak. Staatssecretaris Francken had nochtans gezegd dat hij hen zo snel mogelijk het land zou uitkrijgen.” Als Theo Francken vechtende asielzoekers laat opsluiten wordt hun dossier onmiddellijk onderzocht door het Commissariaat-Generaal voor de Vluchtelingen. Soms leidt dat tot het uit het land zetten van een niet-erkende vluchteling, andere keren leidt dat tot het versneld toekennen van het statuut van vluchteling. (De Wereld Morgen, 2 februari 2016)

“Er zijn eigenlijk heel weinig gesprekken geweest. Weet u, geen enkele N-VA’er heeft mij bij mijn overstap vragen gesteld zoals u nu doet in dit interview. Ook niet over het zeventigpuntenprogramma.” N-VA-parlementslid en schepen in Aalst Karim Van Overmeire, compagnon de route van Filip Dewinter sinds begin jaren tachtig en bijna twintig jaar lang Vlaams Blok/Belang-parlementslid, kreeg bij zijn overstap naar de N-VA amper vragen over zijn verleden bij het Vlaams Blok/Belang en zijn al dan niet geëvolueerde politieke opvattingen. (Knack, 3 februari 2016)  

“Die terroristen komen trouwens zelden uit Irak of Afghanistan, wel uit Europa zelf.” Martin Heylen (maker van het Vier-programma De bril van Martin over hoe Sijsele omgaat met de komst van vijfhonderd asielzoekers): “Dat de wereld naar ons komt omdat wij het zo goed hebben, begrijp ik. (…) En ik begrijp dat de mensen daar onrustig van worden. Maar alles wordt op een hoop gegooid, mensen in nood worden verward met terroristen.” En nog: “De mensen hier hebben er geen idee van hoezeer wij in vrede en in luxe leven. Het doet me soms pijn als ik naar een gebied trek waar mensen in oorlog en miserie leven en toch vriendelijk en gastvrij zijn. Als ik zie hoeveel verzuring je hier aantreft, terwijl België nog altijd een paradijs is.” (Het Nieuwsblad, 4 februari 2016)

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: citaten, vluchtelingen, islam, francken, van overmeire |  Facebook | | |  Print

04-02-16

FILIP DEWINTER WIL AAN 150, 160 KM PER UUR RIJDEN

Twee weken geleden titelden wij al Dewinter is hot, en toen moest Dewinter nog in De Zondag uitpakken met hoe goed het 70-puntenplan volgens hem wel was en de zelfverdedigingscursussen voor vrouwen die Dewinter samen met zijn chauffeur-bodyguard Koen Spitaels zou inrichten. Intussen ging ook Humo voor de bijl, met deze week Dewinter op de cover van het blad (foto) en binnenin een lang interview.

Voor de doorwinterde redactieleden van AFF/Verzet bevat het interview weinig nieuws, maar voor de Humo-lezers moet het wel schrikken zijn (a) Dewinter in hun favoriet blad te vinden, en (b) te lezen hoe denigrerend hij spreekt over alles wat hij bekritiseert. Dewinter bijvoorbeeld: “Pfff… Cursussen om te leren omgaan met vrouwen? Wat is het volgende? Hoe eten met mes en vork?” Op één punt krijgen we enige opheldering. Maar nog niet het volledige verhaal.

Op de vraag of Dewinter de apartheid bepleit in het 70-puntenplan terug wil invoeren, antwoordde Dewinter in De Zondag: “De maatschappij is geëvolueerd. Toen (= 1992, nvdr.) hadden we de volledige scheiding moeten invoeren, ja: migranten niet inburgeren, maar apart houden en de terugkeer organiseren. Geen integratiegeleuter, want dat werkt toch niet. Vandaag is dat niet meer realistisch, dat weet ik. Nu is de enige oplossing: de grenzen dicht en het kaf van het koren scheiden. Alle criminelen, alle niet-aangepasten, ze moeten er allemaal uit. En met de rest, ja goed, daar moeten we mee verder.”

Wij vroegen ons toen af: wat bedoelt Dewinter met “alle niet-aangepasten”? Mark Schaevers vroeg het voor Humo aan Dewinter (op onze vragen wil Dewinter niet antwoorden, nvdr.): “Alles wat onaangepast is, moet weg, zei u: wat wil dat concreet zeggen?” Filip Dewinter: “Dan komen we bij de islam terecht. Dat is een vorm van georganiseerde barbarij, die iedere integratie remt. Dus moet de islam teruggedreven worden, liefst naar de andere kant van de Middellandse Zee.”

Enerzijds beseft Dewinter dat het niet meer mogelijk is de overgrote meerderheid van de migranten te deporteren, maar toch moet de islam eruit. Dus toch de moslims deporteren als ze niet willen afzien van hun geloof? Of de islam uit de hoofden van de moslims halen, inclusief bij de autochtone Vlamingen waarvan naar schatting tussen de 6.000 en 30.000 zich bekeerd hebben tot de islam? Hoe wil Dewinter dat bewerkstellen? Hij hoeft het niet meteen uit te leggen in Dag Allemaal of zo, maar hij mag dat wel eens verduidelijken.

Voor het overige stellen we vast dat Dewinter zich een opgejaagd politicus voelt. Dewinter na de incidenten in Keulen: “Incidenten uitvergroten, dat doen de traditionele media en partijen zelf. Eén asielzoeker die een meisje begluurt in een zwembad, is voldoende om de voorpagina van de kranten te halen. Politici bieden tegen elkaar op in alle richtingen, want ze zijn het noorden kwijt.” Tja. Dan wordt het natuurlijk moeilijk om daar bovenuit te stijgen. En dat moét, volgens Dewinter.

Dewinter: “Als ik vandaag Nahima Lanjri (CD&V, nvdr.), om maar iemand te noemen, hoor zeggen dat Theo Francken een watje is en dat hij als staatssecretaris dubbel zoveel illegalen had moeten uitwijzen, dan kan ik alleen besluiten dat de traditionele partijen nu al met 120 per uur rijden, en dan mogen wij toch een versnelling hoger schakelen en naar 150, 160 gaan?”

Alle verkeersdeskundigen zullen Dewinter kunnen uitleggen dat 150, 160 km per uur rijden gevaarlijk(er) is. Maar dat Dewinter een versnelling hoger wil schakelen gezien hoe de traditionele politici rijden bij de vluchtelingenproblematiek, dat begrijpen wij wel.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: dewinter, media, islam, lanjri |  Facebook | | |  Print

03-02-16

EXTREEMRECHTS EN NEONAZI SCHORREMORIE: ALIVE AND KICKING

Als was het om te illustreren dat extreemrechts en neonazi schorremorie nog altijd alive and kicking is, liet het zich de voorbije dagen opmerken van Antwerpen over Bordeaux, Calais en Dover tot Stockholm.

In Antwerpen kwam zaterdag 30 januari het clubje van Christian Berteryan, de Autonome Nationalisten, bijeen. Nadat bij hun Joelfeest eind vorig jaar al gedold werd met een portret van Adolf Hitler (1, 2) was het tijd voor ‘inhoudelijke verdieping’. Het was de bedoeling dat de Britse negationist David Irving zijn visie kwam geven, maar die haakte af. Het twintigtal mensen dat opdaagde in (alweer) café Den Bengel aan de Grote Markt in Antwerpen moest het doen met de negationistische praat van Christian Berteryan, Constant Kusters die verhaalde over de verkrachting van Duitse vrouwen door het Russische Rode Leger en een Noorse spreker die de schuld van de Tweede Wereldoorlog bij de Joden legde.

De ‘uitspraak van het weekeind’ was echter voor Frauke Petry, de voorzitster van Alternative für Deutschland (AfD). Zij verklaarde dat de grenspolitie desnoods op vluchtelingen moet schieten om te verhinderen dat de vluchtelingen Duitsland zouden binnenkomen. De AfD is een nieuwe Duitse eurokritische partij, in september 213 opgericht door Bernd Lucke. Na een maandenlange interne machtsstrijd maakte de partij een ruk naar rechts met Frauke Petry. In juli 2015 stapte Bernd Lucke op bij zijn eigen partij omdat hij niet langer als uithangbord wilde worden misbruikt voor denkbeelden van islamofobe, xenofobe, anti-Westerse en pro-Russische aard. De jongste uitspraak van Frauke Petry is slechts één stap verder.

In Stockholm kwam het vrijdagavond tot een gewelddadige confrontatie tussen een honderdtal gemaskerde voetbalhooligans en iedereen die er niet Zweeds uitzag. Jonge vreemdelingen werden geïsoleerd en in elkaar geramd door hooligans gewapend met boksbeugels. Op de site van de extreemrechtse Nordiska Motståndsrörelsen (Nordische Verzetsbeweging) werd in een mededeling de actie opgeëist. Newsmonkey signaleerde nog meer allianties tussen voetbalhooligans en extreemrechts in het buitenland (foto 1), maar ook in ons land gaat het die richting uit. Bij de twee laatste Pegida-bijeenkomsten in Antwerpen, op 16 november vorig jaar en op 9 januari dit jaar, dook respectievelijk een groep van vijftig en van zestig hooligans van verschillende voetbalclubs op.

In het Engelse Dover was er het voorbije weekeind een ernstige clash tussen leden van het neonazistische National Front en het extreemrechtse South East Alliance en antiracistische tegenbetogers. Betogers uit de eerstgenoemde groepen sloegen onder andere de voorruit van een autobus in, en vormden met hun eigen bloed swastika’s op twee autobussen (foto 2). Aan de overkant, in het Franse Calais, is het ook onrustig. Gemaskerde gewapende mannen drongen het vluchtelingenkamp daar binnen en hebben er gewelddaden verricht. Volgens hulpverleners was het een privé-raid van politieagenten. De politie ontkent dit. Er is ook gesuggereerd dat de aanval vanuit extreemrechts is georganiseerd, maar het onderzoek is nog niet afgerond. Wél werden in Calais de neonazi’s David en Gaël Rougemont opgemerkt met een jachtgeweer om zich te ‘verdedigen’ tegen antiracisten.

Aanstaande zaterdag verzamelt een deel van de extreemrechtse tot neonazistische meute zich in Calais voor een betoging. “In deze tijden van invasie, plundering en agressie van migranten tegenover onze landgenoten, laten we ons niet doen”, zo luidt de oproep voor de betoging. “Wij aanvaarden geen enkele vreemdeling meer bij ons, de revolutie is aan de gang! Burgers wapent u! Vorm bataljons! Marcheer, marcheer. Zodat het onzuiver bloed in de aarde verdwijnt!” Voor het geval er tegenbetogers mochten opduiken, wordt herinnerd aan het zelfverdedigingsrecht. Wel wordt gevraagd het antwoord proportioneel te houden met de aanval. Kwestie dat men zijn pappenheimers kent.

Of er Belgen naar Calais zullen afzakken, is nog niet bekend. Wel is er aanstaande zaterdag ook een Pegida-manifestatie in Luik waar alvast leden van Nation naartoe zullen trekken. En zaterdag is er ook nog een steunbetoging voor Gouden Dageraad in Athene, en een mens kan niet overal tegelijk zijn.

Maar er is ook goed nieuws uit Frankrijk. Het is van al veertien dagen geleden, maar is in dit overzicht toch nog het vermelden waard. Bij huiszoekingen in “het milieu van gewelddadig extreemrechts” in de streek rond Bordeaux kwamen twee verdachten in het vizier en werd een dertigtal geweren en meer dan tweehonderd kilo munitie in beslag genomen. De twee verdachten zijn de 56-jarige Jean-Jacques Lavigne en zijn 26-jarige zoon Christophe. Deze laatste, een oud-militair, werd in 2014 tot drie jaar cel, waarvan de helft met uitstel, veroordeeld voor het gooien van een molotovcocktail op een moskee in Libourne. Die veroordeling heeft niet geleid tot het zich terugtrekken uit het extreemrechtse gewelddadig milieu, maar gelukkig bleef de politie hem in het oog houden.

02-02-16

MOTIEVEN OM AAN TE SLUITEN BIJ EXTREEMRECHTS (2)

Voor zijn proefschrift Angry White Rebel? Study on the mechanisms and processes of participation in extreme-rights groups observeerde onderzoeker Maarten De Waele een twintigtal bijeenkomsten. Van NSV-betogingen en een KVHV-lezing waar een voormalig SS-officier van het Vlaams Legioen de gastspreker was, over de IJzerwake en de jaarlijkse August Borms-herdenking, tot een Voorpost-colloquium en de BBET-rechtszaak. Op deze plaatsen en op andere wijzen contacteerde hij 85 personen voor een diepte-interview. Slechts 23 waren bereid tot een gesprek.

Minstens zo interessant als wat de 23 vertelden, zijn de redenen waarom de 62 anderen weigerden mee te werken aan het universitair onderzoek. Een eerste reeks redenen zijn: (1) de perceptie dat studies over extreemrechts uit hun context worden gelicht, (2) het gerucht dat de onderzoeker voor politie- of justitiediensten zou werken, (3) de vrees dat politie en justitie met het eindrapport informatie zou verwerven over hun radicale politieke groep. Een tweede reden is dat sommige individuen niet wilden terugkomen op hun verleden. Zoals één van hen zei: “Ik wil niet worden herinnerd aan de grootste verspilling van tijd in mijn leven.” Een derde opgegeven reden zijn slechte ervaringen met interviews aan journalisten of onderzoekers. Een vierde reden is dat de organisatie waarvan ze lid zijn niet toestaat dat met vreemden gepraat wordt.

Bij wie wel wilde praten zag de onderzoeker drie types extreemrechtsen. Een eerste zijn de extreemrechtse nationalisten, mensen actief in een politieke partij of een sociale beweging die werken binnen de contouren van de democratie. Zij voelen zich verwant met partijen als de Lega Nord (Italië), de Partij Voor de Vrijheid (Geert Wilders’ partij), het Front national (Frankrijk) maar ook Jobbik (Hongarije). Een tweede type zijn de neonazi’s die het Duitse nationaalsocialistisch regime verheerlijken (foto: op weg naar het Joelfeest van de Autonome Nationalisten op 26 december 2015). Zij vinden politieke partijen en sociale bewegingen te zwak om op te treden tegen misdaad en immigratie, en citeren als voorbeelden Blood and Honour, autonome nationalisten in het buitenland en de Nationalsozialistischer Untergrund (NSU, in Duitsland). Het derde type zijn de nationaal solidaristen die op een moderne wijze het nationaalsocialisme willen organiseren, al wijzen sommigen onder hen een expliciete verwijzing naar Hitlers regime af. Hun buitenlandse voorbeelden zijn Chrysi Avgi (‘Gouden Dageraad’, Griekenland), CasaPound (Italië) en de Nationaldemokratische Partei Deutschlands (NPD). Ja ja, Vlaanderen is dat allemaal ‘rijk’.

Van deze drie typen extreemrechtsen waren respectievelijk negen, acht en zes bereid tot een gesprek. Hun motieven om aan te sluiten bij extreemrechts zijn gisteren in deel 1 samengevat. De letterlijke citaten opgenomen in het proefschrift illustreren de conclusies. Drie citaten geven nog iets meer mee. Zo is er ene Gerard (= een fictieve naam) die met enige heimwee terugdenkt aan acties in de Voerstreek waar wel eens wat gebeurde en de media uitgebreid verslag van uitbrachten, terwijl het nu veel gemakkelijker is om toelating te krijgen voor betogingen maar de mediabelangstelling evenredig verminderd is. Vermits één van de redenen om aan te sluiten bij extreemrechts het “avontuur en sensatie zoeken” is, hebben legale acties voor extreemrechts dus ook negatieve kanten. Diezelfde ‘Gerard’ vertelt dat zijn niet met naam genoemde organisatie alle, werkelijk alle, kosten terugbetaalt als je door een actie in problemen komt. Wel mag er vooraf en tijdens de actie geen alcohol gedronken worden. Volgens onze kleine teen is ‘Gerard’ een Voorpost’er.

In een derde opvallend citaat zegt de rechtsextremist ‘Teun’ dat men hoopt dat antifascisten in actie komen, men soms op antifascistische discussiefora aanzet tot actie… om zo meer volk te lokken voor Teuns extreemrechtse organisatie. Tja. Het is aan de wijsheid van antifascisten om te oordelen wat nuttig is. Soms kan men niet anders dan reageren, zo niet hoort de publieke opinie maar één stem in het debat. Soms, zoals met het In Memoriam-concert in Sint-Niklaas, blijven antifascisten bewust ergens weg om iets niet meer publiciteit te geven. Ook onze redactie krijgt wel eens een aanbod: N-SA’ers die een bijeenkomst van de Autonome Nationalisten in diskrediet willen brengen, KVHV’ers die via AFF/Verzet rekenen op extra publiciteit voor hun activiteit… Maar daar trappen wij niet in. Wij zijn er niet om de onderlinge concurrentie tussen extreemrechtse groepen te regelen.

01-02-16

MOTIEVEN OM AAN TE SLUITEN BIJ EXTREEMRECHTS (1)

Maarten De Waele.JPGVoorbije week dinsdag werd aan de Gentse universiteit Maarten De Waele (foto) gepromoveerd tot doctor in de criminologische wetenschappen na de publieke verdediging van zijn proefschrift Angry White Rebel? Study on the mechanisms and processes of participation in extreme-rights groups. Waar is Voorpost als je ze eens nodig hebt? Jarenlang voerde Voorpost actie voor het gebruik van het Nederlands als voertaal, waarbij Franstalige activiteiten en Engelstalige reclameborden aangeklaagd werden. Maar als een onderzoek en studie naar mechanismen en processen om aan te sluiten bij extreemrechtse groepen in het Engels wordt voorgesteld, laat Voorpost het afweten.

Het was dinsdag de publieke verdediging van het proefschrift, op 10 december werd de gebruikte methodologie al overhoord door een jury met naast Gentse professoren ook een Nederlandse en een Noorse expert. Het werk aan het proefschrift werd in 2012 begonnen met de moorden van Anders Behring Breivik in Noorwegen in 2011 en de Blood and Honour-concerten en -bijeenkomsten in ons land vers in het geheugen. Na de eerste veroordeling van een Blood and Honour-groep in 2011 in Veurne en andere zaken (de afgang van het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) in 2013…) daalden de activiteiten van extreemrechts in ons land. Maar een onderzoek waarin de theoretische inzichten verzameld worden én met extreemrechtse activisten gesproken wordt, is niet eerder gepubliceerd.

Statistische gegevens over geweld gelinkt aan leden van extreemrechtse groeperingen is nooit bijgehouden in ons land. Er is prioritair ingezet om racisme en andere discriminaties in kaart te kunnen krijgen. En zo werden in 2014 maar liefst 463 strafdossiers geteld over zaken als racisme, homofobie, negationisme en dergelijke meer. Voor het veldwerk over extreemrechts in Maarten Dewaeles proefschrift werd daarom gestart met de resultaten van een enquête over radicalisering en gebruik van sociale media, en interviews met drieëntwintig extreemrechtsen (negen extreemrechtse nationalisten, acht neonazi’s en zes nationaal solidaristen). Eenentwintig mannen en twee vrouwen.

Het is een minderheid die om puur ideologische redenen actief wordt in het extreemrechtse milieu. Het opzoeken van een groep waarin men zich goed voelt en kan praten over de dingen des levens is een belangrijke reden om aan te sluiten bij anderen. Gebroken familiale relaties is niet zelden de reden daartoe. Het avontuur en sensatie zoeken is een ander, bijkomend motief. Sommigen geven ook als reden het slachtoffer zijn van gewelddaden gepleegd door vreemdelingen. Anderen groeiden door van een Vlaams bewustzijn naar radicalere opvattingen. Wat op sociale media circuleert is minder belangrijk voor de ideologische vorming dan men misschien denkt. Antisemitische en andere lectuur die achter de schermen in extreemrechtse kringen circuleert is daarvoor belangrijker.

Hoe voorkomen dat men extreemrechtse dwaallichten volgt? Maarten De Waele pleit enerzijds voor maatwerk gezien de complexiteit van de redenen om aan te sluiten bij extreemrechts. Anderzijds is sociaal werk (op school, bij jeugdwerk…) ontzettend belangrijk. Beter branden voorkomen dan branden moeten blussen. Bij het opmerken van nieuwe recruten bij extreemrechts is het volgens hem aangewezen te gaan praten met familie en vrienden (maar hoeveel ouders zitten niet reeds met de handen in het haar als ze zien hoe hun zoon of dochter radicaliseert of pakweg drugsgebruiker wordt, nvdr.). Tot slot is enkel nog repressie een opportuniteit. Voorts is meer onderzoekswerk aanbevolen. De voorbeelden in binnen- en buitenland zijn niet dik gezaaid, maar het loont de moeite om  grondig te onderzoeken waarom sommigen uit het extreemrechtse milieu zijn gestapt.

De beoordelaars van het proefschrift wilden meer weten over hoe zaken concreet aanpakken. Maarten De Waele haalde een hier geciteerde lerares in het beroepsonderwijs aan: “Ik (…) zie regelmatig op gsm's Duitse hakenkruisen verschijnen. Deze jongeren zijn in de lessen, als het over het thema vluchtelingen gaat, bijzonder driest in het roepen en tieren van hun mening. We moeten hen behoorlijk afremmen, desnoods verwijderen uit de klas, om nog een fatsoenlijk klasgesprek te kunnen hebben, waar rustig verschillende meningen aan bod kunnen komen.” Maar de lerares weet het ook niet helemaal en vroeg in dezelfde Facebookpost of er experten “van hetzelfde kaliber (als voor Syriëgangers, nvdr.) bezig (zijn) met de deradicalisering van de autochtone neofascistisch denkende jeugd van eigen bodem?”

Het was niet het onderwerp van het proefschrift, maar de vraag stelt zich waarom sommigen radicaliseren in extreemrechtse richting en anderen andere keuzes maken (extreemlinks, anarchisme…). Waarschijnlijk zijn er wel parallellen bij de motieven om aan te sluiten bij extreemrechts dan wel bij andere extremen, maar wat maakt het verschil? Gelijkenissen met aansluiten bij criminele organisaties zijn er alleszins. Zowel in het buitenland als in ons eigen land zijn voorbeelden bekend van extreemrechtsen die óók drugs- en wapenhandelaar zijn.

Morgen: Deel 2 van ‘Motieven om aan te sluiten bij extreemrechts’, waarin we focussen op wie (niet) wilde meewerken aan de interviews en enkele citaten van geïnterviewden.

31-01-16

FRANCKEN BAKT HET BRUINER MET DE DAG. WIE DOET DAAR IETS AAN?

“Ook in België gebeuren de laatste dagen dingen waar ik mij ernstige vragen durf bij stellen”, schrijft gewezen eurocommissaris en Open VLD-ancien Karel De Gucht dit weekend in Het Laatste Nieuws na overlopen te hebben wat in Denemarken en elders aan beleidsmaatregelen over (versta: tegen) vluchtelingen genomen is.

“Neem het incident in het zwembad van Koksijde. Een jonge Irakees zou een meisje van 10 jaar vastgegrepen hebben. De vader relativeert de feiten, een leerkracht die wekelijks met een groep van twintig kinderen komt zwemmen verklaart dat de vluchtelingen zich gedragen zoals iedereen. Een dame van 72 die geregeld baantjes komt trekken: ‘Een Belg die iemand aanraakt, doet dat per ongeluk en dan is er niets aan de hand. Maar als een asielzoeker dat doet, heeft iedereen het plots over een aanranding.’

De beheersing bij de vader, een leraar en de wijze dame staan in schril contrast met het onbesuisde handelen van de burgemeester (Open VLD’er Marc Vanden Bussche, nvdr.): ‘Vluchtelingen komen hier niet om te zwemmen, maar alleen om te staren naar de vrouwen.’ Hij wil terstond zijn zwembad sluiten voor asielzoekers. Maar doet het uiteindelijk niet. Zijn schepencollege is slimmer. Het parket opent onmiddellijk een onderzoek en komt tot de vaststelling dat er niets ernstigs en misschien helemaal niets aan de hand is en laat de Irakees gaan.

Wat doet sheriff Francken: hij kondigt aan, nota bene op een nieuwjaarsreceptie, dat hij de man laat oppakken en in een gesloten instelling stopt. Het gerecht laat de man vrij. Francken sluit hem op? Kan dat, mag dat in een rechtsstaat? Francken stelt hem ter beschikking van de regering. Dat kan op basis van de Verblijfswet van 15 december 1980 ‘indien de Staatssecretaris het nodig acht voor de handhaving van de openbare orde of de veiligheid van het land en in uitzonderlijke omstandigheden’. Is de regering het eens met wat Francken doet? Is de jonge Irakees nog altijd opgesloten tegen het oordeel van de gerechtelijke instanties in? Francken bakt het bruiner met de dag. Wie doet daar iets aan?”

Alvast niet Karel De Guchts eigen partijvoorzitter, Gwendolyn Rutten. Ze nam wél de verdediging op van haar Open VLD-burgemeester in Koksijde. De Standaard noteerde woensdag in regeringskringen “een zekere bezorgdheid” over het “impulsief gedrag” van Theo Francken die volgens zijn kabinet “in meer dan tien gevallen zijn discretionaire bevoegdheid heeft gebruikt”. Dit weekend staat ook een portret van Theo Francken – hij is de man in the picture – in dS Weekblad. Journalist Filip Rogiers zocht familieleden en andere mensen in de omgeving van Theo Francken op, en komt daarbij onder andere terug op de VNV-e-mails van Theo Francken.

“Hij (= de vader van Theo Francken, nvdr.) was jaren later evenmin amused toen bleek dat zoonlief met enkele collega’s, onder wie Jan Jambon, weleens een feestje bouwde onder de naam Vlaams-Nationale Vrienden, niet toevallig afgekort tot VNV, zoals het in WO II collaborerende Vlaams Nationaal Verbond. ‘Een zeer foute naam voor heel gewone feestjes onder goede collega’s’, erkende Francken in Knack. ‘Mijn pa heeft onmiddellijk gezegd: ‘Theo, hoe stom kun je zijn met zulke aangebrande zaken?’ Hij had natuurlijk gelijk.’” Waarna de journalist: “Merk ook hier weer die dubbelslag: links sorry zeggen, rechts knipogen.”

Hetzelfde trouwens met de reactie van Theo Francken op het vermeend incident in Koksijde. Theo Francken twitterde: “Hele groep straffen vr individueel wangedrag nooit erg wijs. Asielaanranders m justitie vasthouden zoniet doe ik het. #strengmrrechtvaardig”. Langs links de Open VD-burgemeester van Koksijde voorbijsteken die alle asielzoekers de toegang tot het zwembad wilde ontzeggen; langs rechts Justitie voorbijschieten die de betrokken asielzoeker na verhoor had vrij gelaten; en en passant een nieuw woord creëren om de sfeer rond asielzoekers verder te vergiftigen: “asielaanrander”.

En er is haast niemand die daar tegenin durft gaan, bevangen door het syndroom van Keulen en de vrees voor reacties bij kritiek op de N-VA. Professor mediarecht Dirk Voorhoof, die deze week met emeritaat – ‘pensioen’, in mensentaal – gaat zei de voorbije week nog in Knack: “Vandaag merk ik onder academici meer terughoudendheid om zich kritisch uit te laten over bijvoorbeeld Bart De Wever en de N-VA”, “collega’s die zich gedeisd houden omdat ze in adviesraden van de overheid zitten en budgetten voor onderzoeksprojecten moeten krijgen”. De politiek draait naar wel heel rechts, meer gematigde politici laten begaan en een belangrijk deel van de intelligentsia zwijgt. Hoe luidde dat gedicht van Martin Niemöller alweer?

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: francken, koksijde, vanden bussche, vluchtelingen, actie |  Facebook | | |  Print

30-01-16

BART CLAES NIEUWE VOORZITTER VLAAMS BELANG JONGEREN (VBJ)

Vandaag komen de Vlaams Belang Jongeren (VBJ) in het Vlaams Parlement bijeen voor hun tweejaarlijks congres. Gastsprekers zijn Jonathan Holslag, professor internationale betrekkingen aan de Vrije Universiteit Brussel, en Barbara Pas, Vlaams Belang-parlementslid en voormalig voorzitster van de Vlaams Belang Jongeren. Maar de hoofdmoot van de bijeenkomst is het op het schild hijsen van Bart Claes (26 j., foto) als nieuwe voorzitter van de Vlaams Belang Jongeren.

Waarom wij zo zeker zijn dat Bart Claes de nieuwe VBJ-voorzitter wordt? Omdat hij de enige kandidaat is om het rijtje aan te vullen van Filip Dewinter, in 1987 de eerste VBJ-voorzitter, Karim Van Overmeire, Jan Huijbrechts, Philip Claeys, Jurgen Branckaert, Frederic Erens, Hans Verreyt, Barbara Pas, Tom Van Grieken en Reccino Van Lommel. Laatstgenoemde vulde de vacature tussen twee statutaire congressen in nadat Tom Van Grieken in oktober 2014 Vlaams Belang-voorzitter werd.

Bart Claes is ook het product van een vacature. Tom Van Grieken is verslingerd aan de sociale media en nadat hij een zestigtal Vlaams Belang-personeelsleden afdankte wegens verminderde inkomsten na de ‘moeder van alle verkiezingen’ op 25 mei 2014, vond hij vorig jaar toch nog geld om een nieuwe medewerker voor sociale media aan te werven. Er verscheen daarvoor een officiële vacature, maar het was toch op de oude wijze van wie-kent-wie dat Bart Claes aan de slag geraakte bij het Vlaams Belang.

Bart Claes is sinds drie maanden de sociale media-verantwoordelijke van het Vlaams Belang en dat loopt niet onverdienstelijk. Al is het natuurlijk moeilijk uit te maken of het succes aan Bart Claes ligt dan wel aan het vluchtelingenthema dat tegenwoordig een hot issue is. De Morgen achterhaalde deze week dat van de tien populairste partijpolitieke Facebookberichten de voorbije dagen er zeven van het Vlaams Belang waren. Alle zeven over de vluchtelingenproblematiek. Alleszins niet slecht voor het Vlaams Belang is dat enkel de N-VA en Groen meer Facebookfans telt dan de 36.700 voor het Vlaams Belang.

Bart Claes is nog niet zo lang actief bij het Vlaams Belang. Als student was hij zowel lid van de NSV (Antwerpen) als van het KVHV (Gent). Zijn vader, Luc Claes, is in Rumst OCMW-voorzitter en schepen voor sociale zaken, welzijn en gezondheid voor de N-VA. Zelf is Bart Claes lid geweest van de N-VA. Naar eigen zeggen geraakte hij teleurgesteld door het gemak waarmee de N-VA haar communautaire plannen liet vallen. Bart Claes: “En uiteraard heb ik het gehad met het asielbeleid van Theo Francken.”

Aan de slag bij het Vlaams Belang moest Bart Claes uitzoeken wie er het voor het zeggen heeft. “Toen ik bij Vlaams Belang kwam werken was me niet meteen duidelijk wie de propaganda in handen had”, vertelde Bart Claes gisteren in De Standaard. Of hij de bokshandschoenen opnieuw gaat gebruiken, wilde de krant nog weten. Bart Claes: “Ik ben er niet tegen, maar het is mijn stijl niet. Dat heeft zijn tijd gehad.” Perfect het antwoord dat Vlaams Belang-voorzitter Tom Van Grieken van hem verwacht. Bart Claes was lid van de Facebookgroep ‘Stem Tom Van Grieken in de Top-100 van 2015 (van Het Laatste Nieuws, nvdr.)” maar het lukte niet Tom Van Grieken in die Top-100 te krijgen.

 

Naschrift: Jonathan Holslag daagde niet op bij het congres van de Vlaams Belang Jongeren (VBJ); het veertien leden tellend VBJ-bestuur dat samen met Bart Claes werd verkozen telt één vrouw. Proficiat.

29-01-16

DE WEEK IN ZEVEN CITATEN (EN EENTJE EXTRA)

Maarten Inghels.JPGAntwerpen heeft dan toch een nieuwe stadsdichter: Maarten Inghels (foto). Na een Open Brief in Knack zeurde cultuurschepen Philip Heylen: “Ik dacht: ‘Hier gaan we weer. Een Open Brief. Een pamflet. Aan de Burgemeester. Over soldaten die marcheren en paraderen in de stad. Over het gevaar dat schuilt in de politicus, die zich buigt over de schouder van de dichter. Over de Vlaamse Beweging, de ‘zangfeestjes hier en daar’, een onafhankelijk Vlaanderen, en geen blad voor de mond. (…) Wat had ik verlangd dat het morgen op Gedichtendag – zonder opgeklopte rel – voor één keer niet over de polemiek of de politiek zou gaan, maar over de poëzie pur sang.” Maar wat is er meer “poëzie pur sang” als Maarten Inghels in zijn Open Brief over de soldaten in het straatbeeld in Antwerpen schrijft: “(…) en ze dragen niet eens de correcte schutkleur: boerentorengrijs”. Toen Philip Heylen de Knack van deze week opensloeg, moet hij gedacht hebben: “Oei, oei, oei. Als Bart (De Wever, nvdr.) dit ziet… Ik zal hem voor zijn, ik zal al reageren vooraleer hij mij daarover kan aanspreken.” “Goed begonnen, is half gewonnen”, liet iemand uit het boekenvak zich ontvallen bij de officiële aanstelling van Maarten Inghels gisterenmiddag op het Antwerps stadhuis. De Open Brieven en de commotie er rond zorgden voor onbetaalbare publiciteit.

“Ik weet dat mensen zeggen: wat moet Zele (20.000 inwoners, nvdr.) in godsnaam met een deradicaliseringsambtenaar? Ja kijk, wij hadden een goed dossier. Wij hebben hier in Zele nog niemand weten vertrekken naar Syrië, dat is juist, en tot nu toe ook niemand zien radicaliseren. Maar we denken wel dat voorkomen nog altijd beter is dan genezen.” Zou het kunnen dat het geld dat Liesbeth Homans uitgeeft voor ‘deradicalisering’ niet echt efficiënt wordt ingezet? Ook Menen bijvoorbeeld kreeg een bedrag buiten proportie voor ‘deradicalisering’, terwijl ze daar veel meer last hebben van grenscriminaliteit. (De Morgen, 23 januari 2016)

“Aan mij moet je bijvoorbeeld niet vragen om een wettekst te schrijven, de kwaliteit zou er nog meer op achteruitgaan.” Peter De Roover, de nieuwe fractieleider van de N-VA in de Kamer van Volksvertegenwoordigers, is alvast niet gekozen omwille van zijn vaktechnische kennis van hoe je goede wetgeving moet maken. (De Morgen, 23 januari 2016)

“Bij Audi komen vooral Vlaamse werknemers aan de kost, en toch betalen de drie gewesten, ook het Brusselse van Vervoort, elk een derde van de subsidies waarmee de fabrikant zijn personeel opleidt. Dat is dus een netto financiële transfer van Brussel en Wallonië naar Vlaanderen.” Weer een ongemakkelijke waarheid als men opnieuw begint te janken over de miljardentransfers tussen de drie gewesten in ons land. (dS Weekblad, 23 januari 2015)

“Ik durf wel bijna te voorspellen wat uw besluit zal zijn van deze expeditie Robinson: het heeft een zware indruk op u gemaakt , maar de aanpak van uw partijgenoot Theo Francken is helaas de enige goeie.” Louis Van Dievel is dan wel op pensioen als VRT-journalist, vanuit Heide blijft hij de politiek observeren en becommentariëren. Voorbije zaterdag in een brief aan Zuhal Demir. (Radio 1, 23 januari 2016)

“De antropoloog Scott Atran van de universiteit van Michigan sprak met strijders van onder meer Al Qaida en IS, en merkte dat ze hun kennis over het geloof ontlenen aan propaganda. Dat ze de Koran en de Hadith nauwelijks kenden, niets wisten over de vroegere kaliefen. Nogal wat Europese Syrië-gangers bleken kort voor hun vertrek via internet nog even Islam for Dummies te hebben besteld.” En nog uit een artikel over de hersenen van een terrorist: “Als hij lone wolves in de gevangenis vroeg naar het keerpunt in hun leven, het moment waarop ze besloten het pad van de terreur op te gaan, hoorde hij weinig over religieuze of politieke vergezichten – of het nu rechts-extremisten of islamisten waren. ‘Het zijn vaak emoties waardoor de knop omgaat. Een vernederende ervaring, zich slachtoffer voelen. Het gaat om heel persoonlijke, diepe gevoelens. En daar wordt een verhaal bij gezocht.’” (De Morgen, 25 januari 2016)

“Als ik Abou Jahjah zie verdrinken kan ik er met plezier naar staan kijken. Uiteraard zal ik niet nalaten onmiddellijk de hulpdiensten te verwittigen… per brief !!” Voorpost’er Peter Sysmans laat zich nog eens gaan. (Facebook, 25 januari 2016)

“Zo fier als een gieter was hij, burgemeester Bart De Wever, toen hij bekendmaakte dat de criminaliteit in zijn stad de afgelopen twee jaar met liefst 12 procent gedaald was. Indrukwekkende cijfers, maar geen uitzonderlijke, want ook onder zijn voorganger zakten de cijfers al behoorlijk snel. Het is zelfs geen Antwerps fenomeen: in de rest van België daalden de cijfers eveneens met 12 procent het voorbije jaar, en bij uitbreiding staan ze in zowat alle Europese en Noord-Amerikaanse steden op het laagste niveau sinds de eeuwwisseling.” Yves Desmet zet in zijn eerste bijdrage voor Humo meteen de puntjes op de i. (Humo, 26 januari 2016)

“Minister Mouzalas is geen carrièrepoliticus, maar een gedreven man met idealen. Die heeft het hart op de tong. Ik twijfel er geen ogenblik aan dat tijdens die bewuste Europese vergadering een aantal dingen zijn gezegd, die voor hem moreel onaanvaardbaar waren. Er zijn trouwens beelden van een boze Mouzalas die opstapt tijdens die vergadering. Dat hij specifiek de Belgische delegatie vermeldt, wijst er dus ongetwijfeld op dat Francken een aantal zware dingen heeft gezegd. Waarom zou hij anders spontaan tijdens dat bewuste BBC-interview hem als voorbeeld hebben genomen." Theo Francken ontkent dat hij in een tafelgesprek zei: “Drijf vluchtelingen in zee, het kan me niet schelen dat ze verdrinken.” VRT-correspondent en auteur Bruno Tersago veegt de Griekse minister Ioannis Mouzalas echter niet weg als een onbetrouwbaar iemand. (De Wereld Morgen, 28 januari 2016)