24-11-15

ZONDAG: KLIMAATMARS IN OOSTENDE

Klimaatmars Oostende.jpgDe internationale klimaattop vanaf volgende zondag in Parijs kan, spijts de terreurdaden een week geleden, gewoon doorgaan. Maar omwille van diezelfde terreurdaden is dan weer elke betoging of actie in Parijs, om de wereldleiders aan te zetten tot meer daadkracht voor een beter klimaat, niet toegelaten.

De aanwezige regeringsleiders kan men de nodige bescherming bieden, de aangekondigde betogers niet. Rare redenering is dat. Maar bij Climate Express blijft men niet bij de pakken zitten. Eerst dacht men aan een betoging in Brussel, maar gezien de omstandigheden wordt het nu Oostende. Berichten als dat China bereid is haar steenkoolcentrales te sluiten en te vervangen door zonnepanelenvelden, Japan haar kernenergie-installaties zou opdoeken en vervangen door windcentrales, België de kernenergiecentrales met scheurtjes toch niet zou heropstarten en de plannen voor de Oosterweelverbinding en het Uplace-winkelcentrum zou opbergen, blijken voorbarig te zijn (video).

Daarom: zondag 29 november, om 12.00 uur bijeenkomst aan het station van Oostende. In de loop van de dag maakt Climate Express meer praktische afspraken hierover bekend.

 

Naschrift. De Klimaatmars die aanstaande zondag zou plaatsvinden in Oostende is , omwille van de terreurdreiging en de benodigde politiecapaciteit, verplaatst naar zondag 6 december. Lees hier het programma.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: klimaat, actie |  Facebook | | |  Print

23-11-15

OOK DAVID CAMERON SCHRIJFT BRIEF

de wever,antwerpen,francken,vluchtelingen,cameron,engelandVoorbije woensdag was Bart De Wever op visite bij David Cameron (foto). De Britse premier wilde wel eens horen wat de Vlaamse sterke man kan doen om Camerons ideeën over de Europese Unie te steunen. Het is niet bekend of ze ook gesproken hebben over het 'brieven schrijven', nochtans een gezamenlijke hobby.

De eerste briefschrijver was Bart De Wever die begin deze maand een brief naar de ministers Kris Peeters (CD&V, Werk) en Maggie De Block (Open VLD, Gezondheid), niet naar Johan Van Ovdertveldt (N-VA, Financiën), stuurde over de taxshift waarmee de patronale lasten voor werknemers in de privésector van drieëndertig naar vijfentwintig procent verlaagd worden. Een maatregel die niet geldt voor het gemeentepersoneel, en dat is “een directe vorm van concurrentievervalsing” schrijft Bart De Wever als burgemeester van Antwerpen. "Zeker voor Zorgbedrijf Antwerpen en Ziekenhuis Netwerk Antwerpen." De stad Antwerpen beheert een netwerk van publieke ziekenhuizen en rusthuizen, en die zouden door de hogere loonkost tegenover de private sector uit de markt kunnen worden geconcurreerd.

Maar dit is niet enkel een probleem voor het Zorgbedrijf en het Ziekenhuis Netwerk Antwerpen. ACV-vakbondssecretaris Skender Baleci wees er eerder al op dat nu de private vuilnisophaaldiensten à la Van Gansewinkel minder patronale bijdragen moeten betalen, weer eens naar het kostenplaatje van de huisvuilophaling zal gekeken worden en het gevaar van de privatisering van de stedelijk vuilnisophaaldienst terug opduikt. Bart De Wever heeft gelijk de bevoordeling van de privésector aan te klagen, maar als leider van de grootste partij van het land, partij die de federale minister van Financiën levert, was Bart De Wever wel diegene die de krachtlijnen van de goedgekeurde taxshift uitzette.

Nogal raar dus, een brief aan zichzelf. Tweede brief waarmee Bart De Wever ophef maakte was een brief aan de leiders van de conservatieve en rechtse partijen in Europa voor een update van de Conventie van Genève over vluchtelingen, minder sociale voorzieningen voor nieuwkomers, geen vrije landkeuze voor wie in veiligheid is gebracht, strenge controle van de Europese buitengrenzen en meer middelen voor de opvang buiten Europa. Mogelijk gaat het Europees beleid nog wel die richting uit, maar rechtstreeks in antwoord op Bart De Wevers brief was er enkel een reactie van Roberts Zile. Robert wie? Robert Zile, Europees parlementslid uit Letland voor de partij Nationale Alliantie. Buiten in eigen land heeft Bart De Wevers brief aan Europese geestesgenoten dus nog niet veel indruk nagelaten.

Ook Theo Francken schreef onlangs een brief. De N-VA-staatssecretaris voor Asiel en Migratie wijst in zijn brief erop dat “de massale toestroom van asielzoekers in België” een zware belasting voor het Belgisch asielsysteem is, het soms meer dan een jaar kan duren voordat asielzoekers geïnterviewd kunnen worden door het Commissariaat-generaal voor de vluchtelingen en staatlozen, de Belgische regering besliste geen verblijfsvergunningen voor onbeperkte duur meer toe te kennen, de mogelijkheden tot gezinsherenigingen beperkt zijn en de procedure langdurig is, bij afgewezen asielaanvragen de enige uitweg de terugkeer naar het land van herkomst is…

De brief (1, 2) zou volgens Het Laatste Nieuws en De Morgen de voorbije week in de asielzoekerscentra verdeeld worden, en heeft de bedoeling langer verblijf in ons land als asielzoeker te ontraden. Dat er geen ‘gebraden kippen in hun mond vliegen’ zullen de asielzoekers intussen ook wel ontdekt hebben. De vraag is of dit opweegt tegen de gruwel die ze in Syrië, Irak, Afghanistan of elders moeten meemaken.

Dé man waar Bart De Wever naar opkijkt, de Britse conservatieve premier David Cameron, heeft een paar dagen geleden ook een brief geschreven. Een brief naar de Oxford County Council, de raad voor het graafschap in het zuidoosten van Engeland waar David Cameron woont. In zijn brief (1, 2) waarschuwt David Cameron voor de geplande besparingen bij de frontline diensten van bejaardendagcentra, bibliotheken, musea… Volgens David Cameron zijn er andere besparingen mogelijk, zoals de verkoop van woningen, en zijn de regeringssubsidies voor het graafschap slechts licht gedaald zodat een drastische vermindering van de dienstverlening niet nodig is.

Partijgenoot Ian Hudspeth, leider van de Oxfordshire County Council, antwoordde David Cameron dat hij een daling van de regeringssubsidie van 194.000.000 pond in 2009/2010 naar 122.000.000 pond dit jaar (- 37 %, nvdr.) toch niet als een “lichte daling” kan omschrijven, de verkoop van woningen slechts een eenmalige opbrengst is, en het personeelsbestand al met 3.000 mensen is verminderd sinds 2010. De woordvoerder van David Cameron blijft erbij dat er andere oplossingen mogelijk zijn dan de besparingen op de frontline service, maar dat is een goedkoop argument in vergelijking met de harde gevolgen van David Camerons regeringsbeleid. In plaats van een brief te schrijven aan een ander die kreunt onder zijn beleid, zou David Cameron beter zijn eigen beleid veranderen. Maar dat is blijkbaar teveel gevraagd voor de wijsneus.

Men kan lang de schuld voor alles wat misloopt schuiven op een ander, maar eens komt het moment dat men geconfronteerd wordt met de gevolgen van de eigen desastreuze beslissingen. Rechts botst op de grenzen van het eigen beleid.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: de wever, antwerpen, francken, vluchtelingen, cameron, engeland |  Facebook | | |  Print

22-11-15

WAKES # SAMEN TEGEN DE HAAT

Heide - Wake Hart boven Hard.jpgOp veertien plaatsen werd vandaag, op initiatief van Hart boven Hard, een wake gehouden om de slachtoffers van terreurdaden te gedenken (foto: Heide, deelgemeente van Kalmthout). Overal werd onderstaande tekst voorgelezen.

“De tragische gebeurtenissen in Parijs hebben ons allemaal getroffen. De terreuraanslag was er een tegen ons allen. Onze gedachten gaan naar wie gestorven zijn en naar hun nabestaanden. We weten dat de daders ook Irak en Syrië onveilig maken. In Beiroet vielen een dag eerder 44 doden en 200 gewonden bij een dubbele aanslag. De angst in Parijs is geen andere angst dan die van een familie in Beiroet, Bagdad, Borno of Kaboel. Een democratische samenleving is er een waar de mens het recht heeft om vrij van angst te leven, om te leven zonder angst voor aanslagen of bombardementen. Wij veroordelen moord en terrorisme. Ook de geschiedenis zal deze moordenaars veroordelen.

Het klimaat van terreur zet het sociale weefsel en de democratische rechten onder druk. Daarom willen we nog meer en nog harder verbindend blijven denken, ook in onze Belgische steden. Onveiligheid bestrijd je niet door bevolkingsgroepen te stigmatiseren en mensen tegen elkaar op te zetten. Dat is net het spoor dat de terroristen trekken: haat, angst en verwarring zaaien; tweedracht aanjagen om alles in een kolk van geweld te storten. Geweld begint waar mensen zich tegen elkaar laten uitspelen en onschuldigen met de vinger worden gewezen.

IS en islam gelijkstellen, klopt niet. Meer nog, het is een belediging voor de moslims die het merendeel uitmaken van de slachtoffers van terreur. Vluchtelingen die al jarenlang haast iedere dag leven onder bombardementen en terreurdaden in Syrië, Irak, Afghanistan… staan voor onze deur. Ze kloppen aan. Dat fanatici de aanslagen misbruiken om deze vluchtelingen tot schietschijf te nemen, is dan óók een belediging voor de slachtoffers in Parijs. De aanslag in Parijs mag niet oogsten dat het asielrecht in Europa aan de leiband wordt gelegd.

De brutale aanslagen vragen om een bezonnen reactie. In onze hoofdsteden horen we deze dagen de roep van de oorlog. “Oorlog”, “totale oorlog”, “bombardementen”, “troepen op straat”, zo titelen krantenkoppen en verkondigen presidenten en ministers. Maar het verstand zegt ons: oorlog komt als een boemerang terug. De oorlogssituatie in het Midden-Oosten is al jaren oud. De invasie in Irak door de VS en hun bondgenoten heeft de doos van Pandora geopend. Zonder die invasie was er geen sprake geweest van IS. Vandaag, twaalf jaar later, beseffen we: wat in Parijs is gebeurd, is een onrechtstreeks gevolg van de oorlogsretoriek van Bush in september 2001. Oorlog om olie, IS-terrorisme: alle geweld is laakbaar.

Het is hoog tijd af te rekenen met de dubbele moraal in de internationale politiek en het roer om te gooien richting vrede. Saoedi-Arabië en andere oliestaten financieren het jihad-extremisme. Wapenleveringen gaan onverminderd voort. Waarom wordt dat niet aangepakt? Alle steun verdienen de Verenigde Naties die in een vredesconferentie een oplossing zien en de weg om de terroristen van IS te verslaan. Op 17 augustus oordeelde de VN- Veiligheidsraad: “De enige duurzame oplossing voor de Syrische crisis loopt via een inclusief en door de Syriërs geleid politiek proces.” Laat dat de weg naar vrede zijn die ook ons land verdedigt.

Samen, ongeacht afkomst, religie of huidskleur, staan we op tegen haat en agressie. De terroristen en geweldenaars zullen de polarisering die ze willen, niet bereiken. Handen in elkaar, armen open. Vrijheid, veiligheid en solidariteit horen samen.”

Videoverslagen van de wakes: Aalst, Antwerpen, Geel, HeideKortrijk, Sint-Niklaas, Turnhout… 

22:45 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: actie |  Facebook | | |  Print

STOP ONVERANTWOORDE BEPERKING DEMOCRATISCHE VRIJHEDEN

Bart De Wever - Terreurdreiging 5.jpgAl een hele week worden de kranten gevuld met bladzijden en bladzijden foto’s en artikels na de terreurdaden in Parijs. Radio en televisie lassen om dezelfde reden extra uitzendingen in. En nu is ook nog eens terreurdreiging niveau 4 afgekondigd voor het Brusselse Gewest. Met weer eens extra radio- en televisie-uitzendingen over hetzelfde thema als gevolg, vaak maar het herkauwen van wat een uur eerder al is gezegd. Natuurlijk is de terreurdreiging ernstig te nemen, en is het te hopen dat de terroristen vlug zullen ontdekken dat dat van die 72 maagden die hen na hun dood opwachten een fabeltje is. Maar wordt van de situatie ook geen misbruik gemaakt om onze democratische vrijheden en rechten uit te hollen?

Het begon maandagavond. Voorpost’er Luc Vermeulen vertelde op de Pegida-bijeenkomst in Antwerpen dat de voor het einde van de maand voorziene vakbondsbetoging in Antwerpen (tegen de asociale regeringsmaatregelen, foto) niet toegelaten zal worden omwille van de terreurdreiging. De mededeling lokte spontaan applaus uit bij de aanwezige Vlaams Belang’ers en andere Pegida’ers. We hebben geen bevestiging noch ontkenning gekregen dat de betoging inderdaad om die reden niet toegelaten zou worden door de Antwerpse politie en burgemeester (foto). De vraag verviel op het Antwerps stadhuis omdat ‘s anderendaags, dinsdag, het ABVV zelf besliste om gezien de omstandigheden alle publieke manifestaties en concentraties op te schorten.

Ook dinsdag verscheen in De Tijd een bijdrage van de Gentse politicoloog Nicolas Bouteca. Hij besloot zijn opiniestuk met: “De aanslagen zijn een opportuniteit om dossiers in gang te zetten, maar tegelijk duwen ze belangrijke problemen naar achteren. Zo begint eind deze maand in Parijs een klimaatconferentie die velen als historisch omschrijven. Het klimaat is ook een terrorist van formaat geworden. Een stillere killer weliswaar, die je niet ter verantwoording kunt roepen. Maar wellicht een die in nog veel grotere mate het leven op deze planeet bedreigt.” Intussen zijn alle in Parijs geplande betogingen verboden, waar honderdduizenden mensen voor verwacht werden. De klimaattop met de (te beveiligen) wereldleiders zal wel doorgaan, maar zonder druk van onderuit dreigt de klimaattop een flop te worden.

Hart boven Hard plant voor vandaag een aantal stille wakes voor de slachtoffers van terreurdaden in Frankrijk maar ook elders in de wereld. Naast in steden zoals Antwerpen en Gent, zou men ook in kleinere plaatsen en gemeenten zoals Heide en Merchtem wakes houden. Merchtem, gemeente met een 15.000 inwoners, is allicht het bekendst omwille van haar burgemeester Eddie De Block (Open VLD), broer van de Maggie De Block. Alhoewel die laatste zich wel eens heeft laten ontvallen dat het in Merchtem net als in Brussel gevaarlijk kan zijn, is er voor Merchtem nooit gevaar geweest voor terreurdreiging of zo. Desondanks besliste burgemeester Eddie De Block om de stille wake van Hart boven Hard te verbieden met als argument dat Merchtem op 13 km van Molenbeek ligt. Zou men vanuit Molenbeek of waar dan ook echt de weg zoeken naar de wake in Merchtem om de aanwezigen daar overhoop te schieten?

Vrijdagavond, nog vóór terreurdreigingsniveau 4 voor het Brusselse Gewest afgekondigd werd, werd door PS-burgemeester van Sint-Gillis Charles Picqué beslist een debatavond over Syrië te verbieden. Het verbod berust op geen enkele dreiging of risico voor het verstoren van de openbare orde, maar was louter gebaseerd op het thema van de avond. De conferentie van de ‘Vorming Leon Lesoil’ en de SAP-LCR wou de barbarij van het Syrisch regime en IS bespreken, net als de volksopstand in Syrië en de solidariteit met de democratische en antikapitalistische stromingen in het land. In een reactie zeggen de organisatoren terecht: “De Belgische staat, de regering en de lokale autoriteiten willen de bevolking momenteel bang thuis houden en haar beletten te debatteren of op straat te komen. Het antwoord op de terreur van Islamitische Staat kan voor ons niet het inperken van democratische rechten en vrijheden zijn.”

Activist Peter Terryn roept alvast op tot een gedachtewisseling na de wake deze namiddag om 14.00 uur op de Groenplaats in Antwerpen: “Als zowel de terroristen als de regering paniek zaaien, angst in de harten planten, de strategie van de spanning toepassen en de shockdoctrine in de praktijk brengen, als men bewust de polarisatie opvoert en daarbij onze vrijheden en rechten beknot en daarmee precies doet waar IS op aanstuurt, dan is het tijd om samen te komen, los van bestaande structuren en in alle openheid na te denken, van gedachten te wisselen en onze eigen strategie uit te stippelen.”

En nog dit. Woensdagavond waren we met een aantal AFF’ers en SAF’ers in de Arenbergschouwburg in Antwerpen. Een aantal voor De Vaginamonologen 2.0, anderen voor de première van de tweede cd van Veston. Voor de deur van de Arenbergschouwburg stonden maar liefst vier politieagenten. Aan de UGC-filmzalen stonden op hetzelfde ogenblik vier para’s met machinegeweren. Enzovoort, enzoverder. Hoeveel gaat die beveiliging ons niet kosten? Zou het kunnen dat sommigen er een perfide genoegen in hebben dat binnenkort weer bespaard moet worden op cultuur en sociale uitgaven om de al dan niet verantwoorde kosten voor beveiliging te compenseren?

21-11-15

WESTERNDORP VLAAMS BELANG TE KOOP

wuustwezel, van grieken, dewinter, cortenwuustwezel, van grieken, dewinter, corten“Zonder meer het meest unieke publiek waar ik al heb moeten spreken”, twitterde Vlaams Belang-voorzitter Tom Van Grieken zondag 27 september op de familiedag van het Vlaams Belang, afdeling Wuustwezel. Voor als cowboys uitgedoste mensen spreken (foto 1), het zal Tom Van Grieken inderdaad niet vaak overkomen.

De plaats van het gebeuren, cowboydorp El Paso in Wuustwezel, staat inmiddels te koop. Voor 250.000 euro mag men zich de nieuwe eigenaar noemen van onder meer twee saloons, een galg, een kerkhof, een bordeel en nog wat huisjes. Het is het nog enige westerndorp in ons land, en naar verluidt ook in Europa. De Arizona Ranch in Halle-Zoersel is afgebroken. In Schilde ging de Abilene Ranch plat. In Balen moest Centennial City zijn decorpanelen slopen. En ook De Posse in Boechout verdween. Omdat er voor El Paso geen bouwvergunning was, moest El Paso eigenlijk ook verdwijnen.

Om het voortbestaan van El Paso mogelijk te maken heeft de gemeente Wuustwezel, via een Ruimtelijk Uitvoeringsplan (RUP), het terrein van El Paso drie jaar geleden ingevuld als dagrecreatiedomein. Mits het hele dorp nu huisje per huisje door een architect opgemeten en uitgetekend wordt, kan de definitieve regularisatie van de bebouwing aangevraagd worden. De 76-jarige eigenares Jeanne Soenens heeft geen zin meer in al dat papierwerk en stelt het westerndorp nu te koop onder voorwaarde dat de nieuwe eigenaar het dorp grotendeels in de huidige staat behoudt. Er hebben zich naar verluidt al een tachtigtal kandidaat-kopers gemeld. Onder andere zangeres Nathalie Delcroix, bekend van Laïs en het duo Eriksson-Delcroix, toonde interesse om El Paso te kopen.

Elke zondag komen mensen zich in El Paso uitleven als figurant uit een western. Bekendste cowboy van El Paso is striptekenaar Karel Biddeloo (1943-2004), de man die voor Studio Vandersteen De Rode Ridder schreef en tekende. Hij spendeerde jarenlang zijn zondagen in El Paso. “In dit weekendwereldje waarin fantasie en droom werkelijkheid worden, is het een genot en soms ook een kalmerende behandeling om me onbezorgd te kunnen uitleven”, vertelde Karel Biddeloo in 1977. Biddeloo speelde altijd The Bad Guy. Op het einde van de namiddag werd hij steeds weer neergeknald. Bij het daarbij vallen brak hij eenmaal zijn pols zodat hij zes weken lang niet kon tekenen, en zijn Studio Vandersteen-collega’s moesten bijspringen om de De Roder Ridder-productie voort te zetten.

Wie ook een abonnement op El Paso heeft is de Vlaams Belang-afdeling in Wuustwezel, wegens de te kleine kern vaak samenwerkend met de Vlaams Belang-afdelingen in de buurgemeenten Essen en Kalmthout. Elk jaar in september houdt het Vlaams Belang een familiedag in El Paso, met doorgaans Filip Dewinter als spreker (foto 2, Filip Dewinter met een pistool in de hand te midden andere cowboys). Voor Tom Van Grieken was het dit jaar de eerste keer als spreker in El Paso.

Dat Willy Corten één van de cowboys van El Paso is (foto), is natuurlijk niet vreemd aan het Vlaams Belang-abonnement op het westerndorp. Willy Corten woont in Brasschaat waar hij Vlaams Belang-gemeenteraadslid was. Hij is een gepensioneerd scheepshersteller, destijds bij het scheepsherstellingsbedrijf Beliard / Antwerp Ship Repair ACLVB-vakbondsafgevaardigde. Hij is ook een ex-VMO’er met een nogal gespierde staat van dienst: deelname aan de gewapende trainingskampen van de illegale Wehrsportgruppe Hoffmann in Duitsland en deelname aan meerdere verboden en/of gewelddadige VMO-acties. Voor dit laatste werd Willy Corten in 1981 tot vijf jaar voorwaardelijk veroordeeld. Nostalgie naar de tijd van de VMO vervult hem nog steeds. Hij was dan ook een van de bezoekers van de VMO-tentoonstelling begin september in Baasrode (Dendermonde).

Misschien moet het Vlaams Belang maar El Paso kopen. Dan kan de partij eens eindelijk een Vlaams Belang-landje creëren, een landje waar het recht van de sterkste regeert en er geen moslims noch vluchtelingen te bekennen zijn. Alhoewel. Een paar indianen horen er ook bij in een western, en zo is er toch weer een beetje een multiculturele samenleving. Verdomd.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: wuustwezel, van grieken, dewinter, corten |  Facebook | | |  Print

20-11-15

DE WEEK IN ZEVEN CITATEN (EN EENTJE EXTRA)

citaten,van rooy,de wever,veys,dewinter,voorpost,frankrijk,van grieken,pegida,jambon,sociaalIn de brochure waarmee uitgeverij Pelckmans het boek van Wim Van Rooy Waarover men niet spreekt aankondigde, werd Wim Van Rooy voorgesteld als ‘de Vlaamse Eric Zemmour’. Voor wie niet wist wat voor iemand de Franse intellectueel Eric Zemmour is, werd het deze week duidelijk. "Frankrijk zou in plaats van Raqqa Molenbeek moeten bombarderen", zei Zemmour dinsdag op RTL-radio (video vanaf 2’30”). Het maakt duidelijk hoe we Wim Van Rooy moeten inschatten.

“Maak een grap over de N-VA en de zaal ligt ofwel plat, ofwel blijft het stil. ‘Bart De Wever is in sommige gemeenten bijna een heilige. Of Voldemort: de man wiens naam we niet mogen uitspreken.” Aldus comedian Michael Van Peel. En wat zegt Bart De Wever zelf? “Wij zijn een disruptieve factor in het politieke landschap. Ik ben een soort Darth Vader uit de Evil Empire. Ik krijg dat niet van me afgeschud.” Wie wil weten hoe mensen Bart De Wever percipiëren (foto), moet tegenwoordig over een brede filmkennis beschikken. (De Morgen, 14 november 2015)

“Een dag na het verschrikkelijke drama in Parijs – waarbij minstens 128 doden vielen – kunnen sommige mensen het echt niet laten om de discussie rond Zwarte Piet weer aan te wakkeren.” Vlaams Belang’er Tanguy Veys herneemt op Facebook een tekst van P-magazine online over een actie in Nederland tegen pekzwarte Zwarte Pieten en zwijgt gemakshalve over Filip Dewinter die diezelfde zaterdagmiddag op de Antwerpse Grote Markt met vier pekzwarte Zwarte Pieten poseerde en dat op Twitter deelde. De pekzwarte Zwarte Pieten waren Voorpost-militanten. (Facebook en Twitter, 14 november 2015)

“Niet elke moslim is een terrorist. Niet elke blanke is een racist. Niet elke man is een seksist. Niet elke Pool is een alcoholist. Niet elke Duitser is een fascist. Niet elke Jood is een zionist. Wie een hele groep over dezelfde kam scheert, is een dwaas die verstand mist.” (Facebook, 14 november 2015)

“Meteen na de aanslagen in Noorwegen pleitte premier Stoltenberg onomwonden voor "meer democratie, meer openheid, meer participatie". U verwees in uw rede naar de vrijheid. U had ook naar die twee andere waarden van de Franse republiek moeten verwijzen: gelijkheid en broederlijkheid. Daar lijkt mij op dit ogenblik meer nood aan dan aan uw zeer bedenkelijke oorlogsretoriek.” David Van Reybrouck schrijft pertinente zaken in zijn brief aan de Franse president Hollande. Ook over het prutsersgehalte van de terroristen in Parijs. (Diverse media, 15 november 2015)

“Wat in Frankrijk gebeurt, is een test. Als de noodtoestand wordt verlengd, kan de Franse overheid drie maanden lang zonder huiszoekingsbevel in woningen binnenvallen. Willen we dat? En wat met de grotere macht voor de Franse president? Willen we dat, ook als in 2017 Marine Le Pen de presidentsverkiezingen zou winnen?” Het zijn niet alleen linkiewinkies die zich afvragen hoever we onze vrijheden en grondrechten willen uithollen om ze te beschermen. Ook De Tijd-commentator Bart Haeck vraagt zich dit af. (De Tijd, 17 november 2015)

“Van GRIEKEN terug naar GRIEKENland.” Reactie op de Open Facebookgroep van het Anti-Fascistisch Front (AFF) na ons verslag van de jongste Pegida-bijeenkomst in Antwerpen met Vlaams Belang-voorzitter Tom Van Grieken als voornaamste spreker. Volgens Pegida Vlaanderen waren er 500 mensen. Filip Dewinter overdreef nog meer. Hij sprak van een “duizendtal” manifestanten. Volgens 't Pallieterke was men met 400 mensen. De pers hield het op 250 à 300. (Facebook, 17 november 2015)

“In dit land wonen 600.000 moslims. Wie zoals Filip Dewinter denkt dat hij die mensen hier ooit weg krijgt, is crazy. Bovendien schilderde hij de hele gemeenschap zonder de minste nuance af als extreem gevaarlijk. Hoe idioot kun je zijn?” Eén van de betere quotes van Jan Jambon. (Knack, 18 november 2015)

“Ook de aanslagen op het gezinsbudget gaan vrolijk verder. #belastingregering” Tweet naar aanleiding van het bericht dat de regering overweegt de btw voor een hele reeks bouwwerken op te trekken. (Twitter, 18 november 2015)

19-11-15

ZUHAL DEMIR IS NIET DE SLIMSTE MENS TER WERELD

demirNa alle tamtam die over N-VA-Kamerlid en Antwerps ‘districtsburgemeester’ Zuhal Demir is gemaakt (haar verhuizing naar Limburg…), en omdat er natuurlijk belangrijker gebeurtenissen waren dan Zuhal Demirs deelname aan De Slimste Mens Ter Wereld, verdween uit beeld hoe Vlaanderens iron lady het ervan af bracht in het populaire spelprogramma (foto).

Eric Van Looy introduceerde Zuhal Demir donderdag 12 november als “Mooiste N-VA’er van allemaal”, Liesbeth Homans zal het graag gehoord hebben. Even riskeerde Demir iets minder mooi te worden: bij die eerste uitzending struikelde la Demir op weg naar de set van het spelprogramma en viel ze pardoes op de grond (video vanaf 0’12”).

Aan het aantal vrouwen in het parlement mispakte ze zich ook. Volgens Zuhal Demir is de verhouding mannen - vrouwen in het parlement “ongeveer fifty - fifty”. In de Kamer van Volksvertegenwoordigers, waar Zuhal Demir zelf zetelt, bedraagt het aantal vrouwen maar 39,3 %. Het hoogste aantal vrouwen in een parlement in Europa is 44,4 % – een prestatie die weggelegd is voor… het Vlaams Parlement. Proficiat trouwens. Nog fouter was Demirs inschatting van de staatsgreep van Boris Jeltsin in de USSR in 1991. Bij beelden hiervan gaf Zuhal Demir als trefwoorden: “Oktoberrevolutie, Februarirevolutie…” Gebeurtenissen uit 1917, ruim zeventig jaar eerder.

Winnaar van deze aflevering werd andermaal Tom Waes. In het finalespel moest Zuhal Demir het opnemen tegen sportjournalist Tom Coninx. Door een tactische flater van die laatste – in het vuur van het spel – verloor Tom Coninx deze ronde en kon Zuhal Demir dus doorgaan naar de volgende uitzending. Zuhal Demir kreeg in deze ronde onder andere de vraag de hoofdsteden van onze vijf buurlanden op te sommen: “Parijs, Londen, Amsterdam, München…” flapte ze eruit, vooraleer zichzelf te verbeteren met Berlijn als hoofdstad van Duitsland. München is de plaats waar Adolf Hitlers Nationaalsocialistische Duitse Arbeiderspartij (NSDAP) is opgericht, de “spirituele hoofdstad” van de nazistische beweging. Vandaar misschien de vergissing.

Voorbije maandag 16 november volgde de tweede aflevering voor en met Zuhal Demir, met deze keer als tegenstander naast Tom Waes wielrenner Jan Baekelants. Bij de social talk vertelde Zuhal Demir dat ze dronken mannen heel ambetant vindt. Dat begrijpen we. En waar ze die dan tegenkomt? “Donderdagavond, na de plenaire.” Dat begrijpen we niet, of liever: daar kunnen we absoluut geen begrip voor opbrengen. Het is toch niet omdat de Kamerleden op donderdag bijeenkomen voor de stemmingen in de Kamer van Volksvertegenwoordigers dat ze zich lazarus moeten drinken.

Voor de rest kunnen we kort zijn: Zuhal Demir maakte deze keer minder flaters… omdat ze veel gewoonweg niet zegde. Kenwoorden voor de pas overleden Roger De Clerck? “Sportman?” “Beaulieu”… en dan was Zuhal Demir uitgepraat. Dat de ‘tapijtenboer’ betrokken was bij een gigantische, jarenlang aanslepende fraudezaak was Zuhal Demir blijkbaar niet bijgebleven. Van de vijf grootste steden van Italië kende ze enkel Rome. Uit de succesrijke serie Bevergem herkende ze enkel actrice Maaike Cafmeyer… Met slechts 165 seconden moest Zuhal Demir het eindspel aanvatten, dat ze dan ook vlug verloor van wielrenner Jan Baekelants. Sic transit gloria mundi.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: demir, media |  Facebook | | |  Print

18-11-15

ZONDAG: NIEUWE WAKE. # SAMEN TEGEN DE HAAT

Wake Parijs.jpgAanstaande zondag 22 november worden in verschillende steden en gemeenten in ons land, op initiatief van Hart boven Hard, gelijktijdig wakes gehouden in solidariteit met alle slachtoffers van terreur en oorlog.

"We zijn geschokt door de aanslagen in Parijs, en veroordelen dit extreem geweld in alle mogelijke toonaarden. Tegelijk willen we benadrukken dat we het niet los mogen zien van de bredere oorlog die momenteel woedt in Syrië en het Midden-Oosten. In dit klimaat van geweld moeten we verbindend blijven denken, ook in onze Belgische steden. Geweld begint juist waar mensen zich tegen elkaar laten uitspelen, en onschuldigen met de vinger gewezen worden."

Daarom wil Hart boven Hard een signaal van solidariteit en verbondenheid verspreiden. De meeste wakes zondag vinden om 14.00 uur plaats (Aalst, Vredesplein; Antwerpen, Groenplaats; Geraardsbergen, Markt; Hasselt, Kolonel Dusartplein; Heide, Stationsplein; Merchtem, Krekelendries; Sint-Niklaas, Grote Markt…). Op andere plaatsen (Brugge, Gent, Leuven, Torhout…) zijn er andere tijdstippen afgesproken. Voor meer plaatsen en details: hou de Facebookpagina  #SamenTegenDeHaat  #UnisContreLaHaine in het oog.

11:49 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: actie |  Facebook | | |  Print

DE POLITIE HEEFT EEN PROBLEEM IN MOLENBEEK

Politie Molenbeek.jpgJan Jambon kondigde zondag in VTM-Nieuws aan dat hij Molenbeek gaat “opkuisen”. De minister wil dat er in Molenbeek een betere samenwerking is tussen politie, staatsveiligheid, lokaal bestuur en sociale diensten, zoals in Antwerpen en Vilvoorde. Maar er is meer nodig in Molenbeek, zoals onder andere blijkt uit een rapport van het Comité P over de werking van de politie in Molenbeek.

Het Comité P, dat in opdracht van het parlement het doen en laten van de politiediensten onderzoekt, bekeek vorig jaar in twee wijken in Sint-Jans-Molenbeek of de politie nog wel de ‘minimale veiligheid’ kan waarborgen. Het onderzoek kwam er na de maatschappelijke discussie over het vertrek van het reclamebureau Mortierbrigade uit Molenbeek. De Tijd citeerde gisteren uit het rapport van het Comité P. “De politie moet naarstig beginnen te werken haar blazoen op te poetsen bij de bevolking, of bij een deel daarvan, waarmee ze een openlijk conflict heeft”, staat in het rapport.

Van echte no-gozones die de politie uit handen geeft, is geen sprake. Volgens het Comité P focust de politie in Molenbeek te veel op een repressieve aanpak zonder de problemen bij de wortels aan te pakken. “Ja, de gekozen aanpak levert resultaten op, maar hij lost de (on)veiligheidsproblemen die in de wijken worden ervaren niet op en hij maakt de kloof tussen de politie en de burgers alleen nog maar dieper.” De problemen aan de metrohalte Ribancourt zijn bekend bij de politie, maar de “politiezone buigt zich niet over hun oorzaken en hun gevolgen, terwijl een louter reactief antwoord niet volstaat”.

In Molenbeek wonen zowel blanke hoogopgeleiden die van de Dansaertwijk naar de verbouwde lofts aan het kanaal zijn verhuisd, als mensen die arm en jong zijn, veelal werkloos. Er is een snelle bevolkingsgroei, en sommigen worden aangetrokken door het religieuze radicalisme. De VRT toonde maandag beelden over Molenbeek uit 1987, met Johan Leman (voormalig directeur van het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en voor Racismebestrijding, maar daar vóór al actief in Molenbeek) die in 1987 reeds waarschuwde voor wat er in Molenbeek misliep: “Als er niets verandert, is het normaal dat de derde generatie wél zal revolteren.”

De nieuwe generatie politici is al even blind en vooringenomen. Johan Leman schreef maandag op zijn Facebookpagina dat het integratiecentrum Foyer in Molenbeek “de laatste twee jaar de financiering die ze vanuit de Vlaamse Gemeenschap kreeg totaal verloren (is) omdat de Vlaamse Gemeenschap een eerste-lijnswerking als die van Foyer niet meer nodig vond en oordeelde dat enkel nog op nieuwkomers moest ingezet worden”. En: "De enkele afspraken die ik met ministers-partijgenoten van minister Jambon aangevraagd had om de toestand met hen eens te kunnen bespreken, kregen nooit een antwoord.".

Dan is het nogal goedkoop om nu de stoere uit te hangen, en te vertellen dat men Molenbeek eens zal opkuisen. Maar goed, beter een later inzicht dan geen inzicht. Maar er moet niet alleen geïnvesteerd worden in een andere politiewerking in Molenbeek. De werking van een aantal moskeeën moet onder de loep genomen worden, maar ook moeten de budgetten omhoog voor onderwijs, jeugdwerking, jeugdzorg, preventie, wijkwerking, tewerkstelling enzomeer of anders vervalt men weer in het euvel dat Comité P vorig jaar al signaleerde: een repressieve aanpak zonder de problemen bij de wortels aan te pakken.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: jambon, molenbeek, politie, islam, sociaal |  Facebook | | |  Print

17-11-15

PEGIDA: NU MET TOM VAN GRIEKEN EN VOETBALHOOLIGANS

Pegida 15 november 2015 001.JPGPegida-cartoon.jpgGisterenavond hield Pegida Vlaanderen in Antwerpen háár wake naar aanleiding van de aanslagen in Parijs.

Nog nooit beschikte Pegida Vlaanderen over zo’n professionele geluidsinstallatie, en een gewoon podiumke was er deze keer ook bij. Het mocht wat kosten, met dank aan sponsor Vlaams Belang. Alles werd keurig klaargezet door Vlaams Belang-personeelslid Hans Verreyt, voor le moment suprême zijnde een toespraak van Vlaams Belang-voorzitter Tom Van Grieken.

Het was de eerste keer dat iemand de Pegida-meute openlijk als partijman toesprak. Volgens master of ceremony Rob Verreycken staat Pegida los van de politiek, maar geeft het wel politici het woord “als het goede politici zijn”. In een persoonlijke e-mail aan het hele partijadressenbestand had Vlaams Belang-voorzitter Tom Van Grieken overigens zijn best gedaan om volk voor de Pegida-bijeenkomst te ronselen. “De tijd van het wegkijken is nu voorbij.” Het bracht een driehonderdtal mensen naar het Hendrik Conscienceplein in Antwerpen.

Naast Vlaams Belang-kopstukken en andere partijmandatarissen, Voorpost-militanten, een kleine delegatie van het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) en hier en daar een verdwaalde ziel, viel vooral een groep van enkele tientallen voetbalhooligans van Beerschot, Brugge en Lierse op, die stipt om 20u00 in militaire pas het Hendrik Conscienceplein opstapte. Van café Den Engel aan de Grote Markt naar het Hendrik Conscienceplein marcherend en terug.

Voorpost-man Luc Vermeulen gaf naar gewoonte de praktische richtlijnen. Nieuw deze keer was dat er, om toelating voor de manifestatie te krijgen in deze tijden van terreurdreiging, niet mocht gescandeerd worden. “De vakbondsbetoging (van het ABVV-Antwerpen, nvdr.) op het einde van de maand is daarom trouwens verboden”, wist Luc Vermeulen. Die laatste mededeling werd op applaus onthaald door de aanwezigen.

Voor het eerst mocht ook een vrouw het woord nemen bij Pegida, maar natuurlijk was het niet om het even wie. Ze liet verstaan in West-Vlaanderen, aan de grens met Frankrijk, te wonen. Dat Reinhilde Castelein een Vlaams Belang’ster pur sang is, werd verzwegen maar was goed te horen in haar uitleg. Voor haar moeten geen oproepen tot verdraagzaamheid meer, en ze hekelde ook dat “een zogenaamd Vlaams-nationalistische partij” meewerkt aan de islamisering door de erkenning van “nog eens” vijftig moskeeën.

Volgende spreker was Henk Van de Graaf uit Zuid-Afrika. Vice-president van de Transvaalse Boerenbond maar te oordelen aan het aantal keren dat hij te gast is bij Vlaams Belang- en aanverwante bijeenkomsten, permanent over en weer vliegend tussen Zuid-Afrika en Europa, Vlaanderen in het bijzonder. Volgens Henk Van de Graaf kan leven enkel in gescheiden culturen en godsdiensten. Hij riep op om “onze strijd tegen het ANC” te steunen.

En dan was het de beurt aan Tom Van Grieken (foto 1) die onder andere wist dat “alle wegen leiden naar Rome, maar die van moslimterroristen naar Molenbeek”. Hij is het beu dat “muziek en cultuur van bij ons” wordt afgedaan als “oubollig”, maar wereldmuziek goed zou zijn. “Neen, wij zijn geen wereldburgers. Zoals in Dresden: ‘Wij zijn het volk’ (foto 2).” Tom Van Grieken erkende wel dat er vredelievende moslims zijn. “Gematigde moslims lezen de Koran, extremistische moslims passen de Koran toe.”

Dat was gesneden koek voor Kristof De Smet, woordvoerder van Pegida Vlaanderen, die eraan herinnerde dat hij reeds na de aanslag op Charlie Hebdo en de “asielinvasie” had geroepen: grenzen toe. Volgens Kristof De Smet is het Vlaams Blok in 2004 verboden omwille van de slogan ‘Eigen Volk Eerst!’, maar moet de Koran verboden worden omwille van de wrede passages die hij eruit voorlas.

Het Vlaams Blok is echter nooit verboden geworden, de partijtop veranderde in 2004 na een veroordeling voor racisme vrijwillig van partijnaam. Het ging ook niet om die ene slogan. Het arrest waarmee het Vlaams Blok veroordeeld werd spreekt van propaganda waarin “permanent een hatelijk beeld van de vreemdelingen (wordt) opgehangen, teneinde bij de bevolking (al dan niet latent aanwezige) gevoelens van vreemdelingenhaat aan te wakkeren, te onderhouden en op de spits te drijven, met als achterliggende bedoeling (…) na een desgevallend overweldigend electoraal succes, de op het vlak van de vreemdelingenpolitiek voorgestelde zeer verstrekkende discriminerende voorstellen ook in de praktijk te kunnen omzetten.” (Arrest van 21 april 2004, geciteerd in De wissel van de macht)

Met de hulp van Pegida probeert het Vlaams Belang dat nog eens over te doen, maar buiten de oude getrouwen en voornoemde voetbalhooligans krijgt de partij daar alsnog niet veel volk voor op de been.

16-11-15

MICHAËL ‘YOUNNES’ DELEFORTERIE: ONTSLAGEN EN UIT HUIS GEZET

Michaël ‘Younnes’ Deleforterie in De Afspraak.jpgDe terreurdaden in Parijs en de betrokkenheid daarbij van mensen uit Sint-Jans-Molenbeek stellen de vraag op scherp: hoe moeten wij omgaan met (ex-)Syriëstrijders, naast de vanzelfsprekende bestraffing van criminaliteit? Neem nu Syriëstrijder Michaël ‘Younnes’ Deleforterie (25 j., veroordeeld tot drie jaar cel met uitstel). Hij vond het nuttig zijn levensverhaal in een boek te laten optekenen, en als hij in het verlengde hiervan uitgenodigd wordt voor het VRT-programma De Afspraak (foto), wordt dit het meest besproken televisiefragment van de laatste maanden. De gevolgen bleven niet uit.

Na zijn tv-interview geraakte, via sociale media, vlug bekend dat Michaël ‘Younnes’ Deleforterie achter de toonbank van een bakkerij staat in de Antwerpse Seefhoek. Dag Allemaal meldde vorige week dat Michaël ‘Younnes’ Deleforterie daar intussen ontslagen is, en ook moest opkrassen uit het appartement dat hij boven de bakkerij bewoonde. Uitbaatster Linda (in Dag Allemaal): “We kenden zijn achtergrond, maar hij beweerde dat hij zijn leven weer op orde had. Iedereen heeft een verleden, niet? Bovendien zwoer hij dat hij niks met de horror in Syrië te maken had. We wilden hem een tweede kans geven. Tot we fragmenten uit zijn boek onder ogen kregen. Dat was een slag in ons gezicht. Want Michaël was weliswaar niet aanwezig bij de gruwelijke onthoofdingen, maar hij keek wel toe hoe mensen gegeseld werden. Bovendien betuigt hij geen enkele spijt over zijn tijd in Syrië, integendeel.”

Deleforterie werd op staande voet ontslagen. “Met zo iemand willen wij niks te maken hebben”, vervolgt Linda. “Sterker nog, we hebben hem ook uit z’n appartement gezet. Michaël woonde namelijk boven de bakkerij. We wilden hem hier volledig buiten. We hebben in totaal zeven bakkerijen in het Antwerpse. We gaven hem een job in een buurt waar veel mensen van vreemde origine wonen. Maar het klikte niet. Michaël gaf het zelf toe: daags nadat hij op tv was geweest, kwam er geen enkele klant over de vloer.” Waarmee bewezen wordt dat (a) de doorsnee allochtone bevolking in Antwerpen afkerig staat tegenover de IS-strijders, en (b) het interview in De Afspraak kritisch genoeg was, geen verdere verduidelijking nodig had.

Filip Dewinter zette het adres van de bakkerij waar Deleforterie werkte op Facebook met de boodschap: ‘Koop hier geen brood’. “Dat was er zwaar over”, zegt de uitbaatster in Dag Allemaal. “Want zo raakt hij ons, hé.” Wij hebben geen greintje sympathie met Michaël ‘Younnes’ Deleforterie, maar waar zijn nu de VB’ers die klagen over het ‘beroepsverbod’ dat hen en partijgenoten treft omwille van hun politieke overtuiging? Filip Dewinter wil(de) Michaël ‘Younnes’ Deleforterie in zijn beroepsactiviteiten dwarsbomen, en in één adem ook de Vlaamse werkgevers die hem tewerkstelden. Dat kon dus wel.

Luc Huyse wees er vorige week nog op dat het isoleren van de teruggekeerde Oostfronters enkel het zich koesteren in het eigen gelijk versterkt heeft. En dat is toch niet wat wij willen. Het beleid inzake deradicalisering is nu in handen van uitsluitend N-VA’ers: de federale ministers Jan Jambon (Veiligheid en Binnenlandse Zaken) en Theo Francken (Asiel en Migratie), en Vlaams minister Liesbeth Homans (Binnenlands Bestuur en Inburgering). En in de grootste stad van Vlaanderen is N-VA-voorzitter Bart De Wever burgemeester. Aan hen om te bewijzen dat ze als Vlaams-nationalisten het beter doen dan de Belgische overheden zeventig jaar geleden. Voorlopig is het echter vooral veel blabla (zie ook: Hans Bonte in De Zevende Dag gisteren).

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: syrië, antwerpen, dewinter, deleforterie |  Facebook | | |  Print

15-11-15

STILLE WAKE IN GENT, ANTWERPEN, OOSTENDE, HERZELE…

Kaarsjes.jpgHet terrorisme in Parijs wekt wereldwijd verontwaardiging op. Het is nochtans niets anders als waarvoor vluchtelingen elke dag op de vlucht slaan. "Laten we vooral niet de verkeerde mensen viseren", besluit Rudi Vranckx dan ook (video, vanaf 3'10").

Morgenavond komt Pegida bijeen op het Concienceplein in Antwerpen. "Terrorisme moe, grenzen toe" is de slogan waarmee de actie aangekondigd wordt. De islam zal weer voorgesteld worden als niet verzoenbaar met de Westerse waarden spijts vele Vlaamse moslims de aanslagen in Parijs veroordelen: “IS is geen islam”.

Er zijn andere manieren om te protesteren dan met Pegida. Waardig kan ook. Vandaag in Gent: Stille wake aan het stadhuis van Gent, om 14.00 uur. En in Antwerpen: Stille wake aan de Lycée français, Lamorinierestraat 168, om 17.00 uur. Maar ook in Oostende: Stille wake aan de Koninklijke gaanderijen, kant Vrijstraat O, om 18.00 uur. En in Herzele: Stille wake aan 't Uilekot, om 18.00 uur…

Meer acties volgen.

14-11-15

DOORBRAAK.BE EN RECHTSACTUEEL TAPPEN UIT HETZELFDE VAATJE

Doorbraak - Waarom doet Bart De Wever aan politiek.jpgWie zoals de redactie van AFF/Verzet dagelijks meerdere kranten doorneemt, merkt het vlug op: steeds meer verschijnen dezelfde artikels in meerdere kranten. Een artikel uit Het Nieuwsblad dat ook in Gazet van Antwerpen verschijnt, en omgekeerd. Een artikel uit Het Laatste Nieuws dat eveneens bij De Morgen verschijnt… Onderzoek toont overigens aan dat er per krant minder artikels verschijnen. Ook dat nog.

Langs Vlaams-nationalistische kant, bij de digitale media dan, werd vorige zaterdag ook een artikel overgenomen. We weten niet wie er eerst mee was, maar vorige zaterdag verscheen bij de pluralistische Vlaams-nationalistische website Doorbraak.be (hoofdredacteur: Pieter Bauwens) een opinieartikel onder de kop Waarom doet Bart De Wever aan politiek? (foto). De bijdrage is ondertekend door Tom Vandendriessche die geduid wordt als “licentiaat politieke wetenschappen en bedrijfsleider”.

Onder dezelfde titel verscheen bij de extreemrechtse Vlaams-nationalistische website RechtsActueel (hoofdredacteur: Bert Deckers) dezelfde dag dezelfde opiniebijdrage, met als auteur ene ‘Laocoön’. Hier is nog een inleiding toegevoegd en een foto met onderschrift uit het De Zevende Dag-duel tussen Tom Van Grieken en Bart De Wever op 1 november. Voor de rest is het echter krek dezelfde tekst waarin Bart De Wever verweten wordt geen stap vooruit te zetten naar de Vlaamse verzelfstandiging, en met zijn N-VA een nieuwe CVP te worden (foto).

Is ‘Laocoön’ een schuilnaam voor Tom Vandendriessche, of nam ‘Laocoön’ de bijdrage van Tom Vandendriessche over van Doorbraak.be zonder vermelding van de auteur en bron? We liggen er niet van wakker, en het is slechts uitzonderlijk dat Doorbraak.be en RechtsActueel elkaar overlappen. Maar wie is Tom Vandendriessche (foto) die het gerealiseerd krijgt om zijn proza door zowel Doorbraak.be als door RechtsActueel te laten publiceren?

Tom Vandendriessche maakte naam als preses van het NJSV in Brugge, scholierenbeweging waarin vóór hem Filip Dewinter en Frank Vanhecke hun eerste politieke activiteiten ontplooiden. Hij was betrokken bij gewelddaden in 2000 in de Gentse studentenbuurt waarvoor hij in eerste aanleg veroordeeld werd tot een maand cel en een geldboete, maar in beroep opschorting van straf kreeg. Hij was preses bij het KVHV in Gent in 2001 - 2004. Op het adres van het Gentse KVHV-Verbondshuis is sinds vorig jaar ook een bedrijf in centrale verwarming gevestigd, met Tom Vandendriessche als projectleider en twee andere KVHV'ers als medebedrijfsleiders (Jan De Backer en Jonathan Debilde).

Op Facebook is Tom Vandendriessche zowel bevriend met N-VA’ers (Peter De Roover, Paul Cordy…) als met VB’ers (Barbara Pas, Stefaan Sintobin…), zowel met mensen van de Vlaamse Volksbeweging (VVB, Bart De Valck, Michael Discart) als met voormalige BBET'ers (Mark Horemans, Stan Van Meerhaeghe). Een man dus die zijn boot aan meerdere oevers aanlegt, maar blijft hangen bij de VB-kritiek op de N-VA. Uit grootmoedigheid geraakt zijn mening op Doorbraak.be, uit gretigheid bij RechtsActueel.

 

Naschrift: In een reactie achteraf schrijft Tom Vandendriessche: "Voorstellen als zou ik een celstraf gekregen hebben die opgeschort is, is manifest onjuiste info en lasterlijk". Dat is ook niet wat wij geschreven hebben. Spijts de opschorting van straf werd Tom Vandendriessche in beroep overigens veroordeeld tot het betalen van een schadevergoeding voor het beschadigen van andermans kledij.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: doorbraak.be, rechtsactueel, vandendriessche, kvhv |  Facebook | | |  Print

13-11-15

DE WEEK IN ZEVEN CITATEN (EN EENTJE EXTRA)

citaten, politie, antwerpen, de wever, europa, pegida, dendermonde, n-sa, maasmechelen, de croo, vluchtelingen, sociaal, van grieken  Morgen haalt Bart De Wever weer zijn beste vlinderstrik en zijn breedste glimlach boven om Sinterklaas te ontvangen in Antwerpen. De helpers van de Sint moeten zich niet meer pekzwart schminken, roetvegen in hun gezicht volstaan. Maar Bart heeft nog altijd iets achter de hand om stoute kinderen aan te pakken: het Snelle Respons Team (SRT) van de Antwerpse politie. Op twee minuten tijd kan het stoute kinderen ‘neutraliseren’. Dát hebben ze in andere steden en gemeenten niet. De kracht van verandering, nergens zo goed voelbaar als in Antwerpen!

“De De Wevers van de EU proberen van de asielcrisis gebruik te maken om boven op de rechts-liberale economische onderbouw van de EU nu een ethisch-conservatievere, defensievere politieke bovenbouw te zetten. Zoals ze de sociale zekerheid pogen te ontmantelen 'om ze te beschermen', proberen ze nu de Europese idealen van vrijheid en gelijkwaardigheid te ontmantelen 'om ze te beschermen'. Voor een politicus is dat een legitiem doel, maar sta ons toe van mening te blijven verschillen over de wenselijkheid van dat doel.” Bart Eeckhout na de brief die Bart De Wever stuurde naar alle centrumrechtse partijen in Europa. (De Morgen, 7 november 2015)

“Veel Dendermondenaren kwamen er wel niet af op de manifestatie. Een vijftigtal actievoerders namen deel, de meesten van buiten de stadsgrenzen. Van op een afstand sloegen buurtbewoners die niets tegen de opvang van vluchtelingen in de Abdijschool hebben de toestand gade. ‘Ik heb serieuze bedenkingen bij deze actie’, zegt Greet, één van de omwonenden. ‘Een stad moet solidair zijn of ze stelt niets voor.’” Het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) probeert in Dendermonde als ‘Pegida België’ verzet tegen de komst van asielzoekers aan te wakkeren, maar slechts weinig Dendermondenaren doen met hen mee. (Het Laatste Nieuws, 7 november 2015)

“Laatst zat ik op café met enkele van onze meest getalenteerde gekleurde landgenoten. Ze vertelden me wat voor vragen ze altijd weer krijgen: over IS, over Charlie Hebdo… Beeld het je eens in, zeg. Die mensen hebben daar even weinig mee te maken als jij. Aan Jan Leyers vraag je toch ook niet wat hij van de Ku Klux Klan vindt?” Aldus Youssef Kobo, sinds deze week aan de slag als kabinetsmedewerker van de Brusselse staatssecretaris Bianca Debaets (CD&V). (dS Weekblad, 7 november 2015)

“Toen ik in 2012 de SP.A-lijst trok in Maasmechelen gingen andere partijen van deur tot deur met de boodschap: jullie willen toch geen bruine als burgemeester. (…) Het was niet enkel Vlaams Belang.” Meryame Kitir is dan wel in Maasmechelen geboren en een niet-praktiserende moslima, voor sommige partijen (in meervoud) is haar huidskleur een bezwaar voor een politiek mandaat. (De Zondag, 8 november 2015)

“Met Twitter kan je meerdere kanten uit. Je kan er nieuws mee maken, laten zien dat je ad rem bent. Een briljant inzicht poneren. Maar vooral met een domme opmerking jezelf te kijk zetten. Dat was gisteren opnieuw het geval, na een tweet van liberaal voorganger Alexander De Croo.” De Croo vroeg of in naam van de christelijke barmhartigheid ook lege kloosters en abdijen worden opengesteld… terwijl de kerk daar al enige tijd mee bezig is (video, met de eerste die in beeld komt om de opvang in Scherpenheuvel af te wijzen en in de reportage voorgesteld wordt als een gewone buurtbewoner: Nico Creces, Vlaams Belang-gemeenteraadslid in Aarschot en -provincieraadslid in Vlaams-Brabant). (Het Nieuwsblad, 10 november 2015)

“Waarom moeten we vakbonden steunen in Centraal- en Latijns-Amerika?” Als de Knack-interviewers Walter Pauli en Peter Casteels antwoorden: “Om de strijd te steunen tegen kinderarbeid en voor vrouwenrechten, bijvoorbeeld”, repliceert Vlaams Belang-voorzitter Tom Van Grieken: “Die strijd voor sociale rechten moet je niet vanuit het buitenland financieren. Anders bemoei je je toch net als de CIA met een binnenlandse agenda?” Naar onze bescheiden mening waren de tussenkomsten van de CIA in Centraal- en Latijns-Amerika ingrijpender dan de ontwikkelingshulp vanuit ons land naar die regio, en strookte het minder met het versterken van de democratische rechten en vrijheden. Maar dat is maar onze mening. (Knack, 11 november 2015)

“Een kind mag nooit een target zijn. Het is een kwetsbare mens die hulp nodig heeft. Als de ­politie zo’n kind echt wil helpen, moet ze het op die manier benaderen, niet als een gevaar dat ‘uitgeschakeld’ moet worden.” Bart De Wever vindt nog altijd dat er “geen enkele reden (is) om ervan uit te gaan dat fouten zijn gemaakt” toen het Snelle Respons Team van de Antwerpse politie een 14-jarig meisje neerknalde, maar niet iedereen denkt daar zo over. (Het Nieuwsblad, 12 november 2015)

“Misschien moet toch eens stevig afgelijnd en uitgelegd worden wat de precieze rol van dit team is. Anders kan iedere cafébaas die de politie belt een invasie van less lethal weapons verwachten.” Gazet van Antwerpen vreest nog andere ‘targets’ van het Snelle Respons Team. (Gazet van Antwerpen, 12 november 2015)

12-11-15

WAT ZUHAL DEMIR IN LIMBURG, EN NIET IN ANTWERPEN, VERTELT

Zuhal Demir - Sjiek 7 november 2015.jpgNog vóór Gazet van Antwerpen en Het Belang van Limburg (samen met Het Nieuwsblad en De Standaard) hetzelfde Mediahuis als uitgever kregen, waren de respectievelijk in Antwerpen en in Limburg meest gelezen kranten onderdeel van dezelfde Concentra-groep. Artikels van de Antwerpse en Hasseltse redacties werden dan ook regelmatig uitgewisseld om ook in de andere Concentra-krant te verschijnen. Het interview met Zuhal Demir (N-VA) het voorbije weekend in Sjiek, de glossy blijlage van Het Belang van Limburg (foto), haalde Gazet van Antwerpen evenwel niet. Akkoord, het gaat over het Limburg-gevoel enzomeer, maar Antwerpen blijft niet onbesproken.

Zoals bekend verhuist Zuhal Demir (35 j.), Antwerps N-VA-Kamerlid en ‘districtsburgemeester’ in de oude stad Antwerpen, binnenkort naar Genk. Officieel om haar zieke moeder meer te kunnen verzorgen. In Het Belang van Limburg voegt ze daar nu aan toe: “én om zelf mama te worden”. Zuhal Demir is in Genk geboren waar ze opgroeide tot haar achttiende. Ze ging vervolgens in Leuven studeren, en woont intussen twaalf jaar in Antwerpen. Hoe ze in de politiek verzeilde staat niet in haar officiële biografie, maar dat is via haar voormalige echtgenoot die een neef is van Jan Jambon. “Ik ken Jambon” hielp in het eerste decennium van deze eeuw ook al.

Miste ze in het begin Limburg niet?, wil Het Belang van Limburg weten. Zuhal Demir (in Sjiek van 7 november 2015): “Toch wel. Antwerpen heeft ook een heel andere mentaliteit. In Genk had ik altijd de gewoonte een klapke te doen bij de bakker of slager. In Antwerpen heb ik dat in het begin ook geprobeerd, maar daar was geen ruimte voor. Het is een grote stad en alles moet er vooruitgaan. In Limburg zijn de mensen toch liever, gastvrijer en warmer, vind ik.”

Hoe omschrijft ze het Limburg-gevoel? “Het is ons optimisme denk ik. We zijn heel vrolijk en klagen en zagen niet, terwijl Antwerpenaren dat wel vaker doen. We lachen ook heel veel. En we zijn gastvrij. Dat komt denk ik door ons mijnwerkersverleden. (…) Limburgers staan in vergelijking met andere provincies positiever tegenover mensen met andere roots.” Maar te plezant moet het blijkbaar ook niet worden. “Soms denk ik dat vrouwen veel te braaf zijn. Over mij wordt wel eens gezegd dat ik de iron lady ben. Dat vind ik prima.”

Ze lijkt eerder een harde werker dan een levensgenieter. “Ik ben beide. Ik doe alles op een heel passionele manier, ook mijn werk. Maar ik geniet ook van naar de sauna gaan of gezellig gaan eten met vriendinnen. Of van met mijn moeder naar de kapster of schoonheidsspecialiste te gaan…” Het Belang van Limburg wil ook weten hoe verenigbaar een drukke carrière is met haar liefdesleven. “Ik ben getrouwd geweest, maar jammer genoeg is dat huwelijk niet gelukt. Hij had moeite met de drukte van mijn politiek leven. (…) Nu heb ik gelukkig een relatie met een man die mijn carrière wel ondersteunt.”

En die nieuwe man komt mee naar Genk? “Ja. Hij woont in Diest, we gaan samenwonen in Genk, maar hij blijft werken in Brussel. (De naam valt niet, maar het is Jeroen Overmeer, voormalig woordvoerder van Bart De Wever en tegenwoordig kabinetsmedewerker van Geert Bourgeois. Hij was N-VA-lijsttrekker bij de gemeenteraadsverkiezingen in 2012 in Diest, werd zo verkozen als gemeenteraadslid in de Oranjestad, maar gaf vorige maand al zijn ontslag uit de Diestse gemeenteraad.)

Is Zuhal Demir stormachtig in de liefde, knetter het wel eens? “In het verleden wel, maar ik heb ondervonden dat dat niet altijd de beste relaties zijn. En hoe ouder ik word, hoe meer ik zoek naar rust in een relatie. Geen ruzies. Passionele relaties zijn zo ingewikkeld… Ik wil niet meer thuiskomen en de ander horen klagen en zagen. Ik wil genieten, niet continu dat gevecht.” Voor wie het wil weten: de gekste seksplek vindt Zuhal Demir “in een kleine Volkswagen Polo”.

Zuhal Demir wil nu graag (een) kind(eren). “Zodra we verhuisd zijn, mag het gebeuren. Ik denk dat het mooiste in het leven is: zorgen voor je kind, je kind opvoeden, zien opgroeien… Nu nog hopen dat de natuur ook wil meewerken.” Over haar plaatselijke politieke carrière, de ambitie om in 2018 kandidaat-burgemeester te zijn, wil Zuhal Demir nog niets zeggen. “2018 is nog ver weg. Ik wil eerst en vooral met de Genkenaren gaan praten en voeling met hen krijgen. Horen hoe zij Genk ervaren, over wat beter kan. En daarna bekijken wat ik voor hen zou kunnen betekenen.”

Vanavond is Zuhal Demir de nieuwe kandidaat in De Slimste Mens Ter Wereld. We zijn benieuwd of ze dezelfde emoties teweegbrengt als Danira Boukhriss Terkessidis.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: demir, genk, overmeer |  Facebook | | |  Print

11-11-15

OP KINDEREN SCHIET JE NIET, TENZIJ BART DE WEVER BURGEMEESTER IS

antwerpen, politie, de wever, jeugdHet Snelle Respons Team (SRT) van de Antwerpse politie heeft – gelukkig maar – nog niet moeten optreden tegen terroristen. Maar aan werk heeft het geen gebrek: een voetganger overmeesteren die een rood licht negeerde, een verkoper van gestolen gsm’s klissen, binnenvallen op een studentenbijeenkomst waar een grappige Twitteraar zich ophoudt… En op 1 november dus ook een Syrisch meisje van 14 jaar oud, dat dreigde met een gebroken glas zichzelf en anderen te verwonden, neerschieten met een FN303 ‘less lethal weapon’.

De feiten geraakten gisteren via De Standaard bekend. Waarvoor heb je een communicatiedienst op het Antwerps stadhuis én in de Antwerpse politietoren als zo’n alsnog uitzonderlijke gebeurtenis niet spontaan gemeld wordt door de stedelijke overheid? Het meisje in kwestie verbleef samen met drie broers en een zus in de jeugdinstelling Jacob Jordaens, in de buurt van het Antwerpse stadspark. Op zondag 1 november had ze de instelling tegen de regels in verlaten. Toen ze ’s avonds terugkwam, werd ze daarop aangesproken door de begeleiders. Omdat het meisje niet akkoord ging met de regels kwam het in een gemeenschappelijke ruimte tot een zeer heftige woordenwisseling die ontaardde in fysieke agressie, ook tegenover de begeleiders. Een broer mengde zich in het dispuut.

Op een gegeven moment kon het 14-jarige meisje een glas bemachtigen en sloeg ze het kapot. Met de scherven begon ze zichzelf te verwonden en bedreigde ze andere personen in de zaal. Daarom besloten de begeleiders bijstand in te roepen van de Antwerpse lokale politie. Dat is op zich niet zo ongewoon: wanneer er risicovolle incidenten ontstaan in een jeugdvoorziening gebeurt het wel vaker dat de politie ter plekke komt, ook omdat zij de middelen heeft om iemand in dwang te houden. Maar de gang van zaken na de komst van de twee gewone politiepatrouilles is wel zeer uitzonderlijk.

Ook het Snelle Respons Team van de lokale politie arriveerde. Na amper een woordenwisseling met de aanwezige politieagenten, en helemaal geen gesprek met de directie van de jeugdinstelling, werd het meisje neergeschoten met een ‘less lethal weapon’, letterlijk: een ‘minder dodelijk wapen’. Bij verkeerd gebruik is het wapen echter wél dodelijk. “Er is specifiek op haar heup gemikt”, verduidelijkte de Antwerpse politie gisteren. Het meisje hield er een blauwe plek op haar buik aan over. Alleen burgemeester Bart De Wever verdedigt het optreden van het SRT. “Wat ik mis van al die heren achter hun bureaus in Brussel, is wat zij dan gedaan zouden hebben?”, sneerde de Antwerpse burgemeester nog.

Een kritiek op het Kinderrechtencommissariaat dat in een persmededeling stelt: op kinderen schiet je niet. In dS Avond verduidelijkte Kinderrechtencommissaris Bruno Vanobbergen: “Een politie kan ook anders ingrijpen. Zonder geweld te gebruiken, maar door te communiceren, door contact te leggen met het meisje.” En: “Wat mij bekommert, is dat de politie dit een ‘standaardprocedure’ noemt. Mag ik hopen dat dit niet nog eens gaat gebeuren? Mag de instelling er zeker van zijn dat de politie, wanneer de instelling in nood is, niet opnieuw zal schieten? Dat vraagt overleg tussen de politie en de opvoeders.”

Maar niet alleen “achter hun bureaus in Brussel” was men verontwaardigd: ook de Antwerpse oppositiepartijen veroordeelden het optreden, en de meeste gaven meteen ook alternatieven. Wouter Van Besien (Groen) noemde het onaanvaardbaar om op een oorlogsvluchtelinge een oorlogswapen te richten. “Dat is traumatiserend.” Peter Mertens (PVDA) bepleitte psychologische bijstand bij een poging tot zelfdoding. “En niet het probleem militariseren.” Robert Voorhamme (SP.A) noemde het zorgwekkend dat een normaal interventieteam van de politie zaken die vroeger ook voorkwamen niet aanpakken, maar nu het SRT opbellen. “Als een normaal interventieteam zulke zaken niet meer aan kan, begin ik echt ongerust te worden.” (ATV-reportage)

De in jeugdzorg gespecialiseerde journaliste Saskia Van Nieuwenhove wijst erop dat de begeleiding van leefgroepen met kinderen die met agressiestoornissen kampen, onderbemand is. “Het hoppen van kinderen van instelling naar instelling maakt dat sommige voorzieningen de kinderen amper kennen. En dan is bij een crisis de knop ‘politiebijstand’ snel ingedrukt. We hebben zorgteams nodig. Teams die ambulant ondersteuning bieden bij crisissen. Dat vraagt budget. Dat vraagt politieke draagkracht. Zodat Sarah (een meisje van 12 jaar dat in Antwerpen verkracht werd, nvdr.) niet zes keer naar een politiecel moet. Zodat we niet schieten met kunststofkogels op een meisje dat moeite heeft om haar situatie en haar tonnen verdriet de baas te kunnen.”

Als Bart De Wever denkt dat er geen andere oplossing is dan een kind van 14 jaar neerschieten, dan heeft hij toch iets gemist.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, politie, de wever, jeugd |  Facebook | | |  Print

10-11-15

DE OUDE EN DE NIEUWE LIEFDE VAN FRANK VANHECKE

Frank Vanhecke.jpgKatrijn Van Tilborgh.jpgIn het pas verschenen boek De wissel van de macht blikt Wetstraatjournalist Marc Van de Looverbosch terug op de laatste vijftien jaar in de Belgische politiek. Van de dioxinecrisis in juni 1999 die de CVP uit de Wetstraat 16 bonjourde en Paars-Groen aan de macht bracht, tot oktober 2014 als Charles Michel premier wordt en de N-VA sleutelposten in de federale regering bezet. Marc Van de Looverbosch slaagt er goed in om de feiten zowel chronologisch als per thema te behandelen. Herhaaldelijk werd ons geheugen opgefrist door de minutieuze reconstructie van de gebeurtenissen. Hoofdrolspelers en belangrijke getuigen werden voor het boek nog eens apart geïnterviewd.

 

Voor het hoofdstuk Vlaams Blok/Vlaams Belang: Der Untergang is het Frank Vanhecke (foto 1) die daarvoor nog eens opgezocht werd, Vlaams Blok/Belang-voorzitter van 1996 tot 2008. Wat vertelt Frank Vanhecke over zijn oude liefde (op 11 juli 2011 stapte Frank Vanhecke op bij het Vlaams Belang, onder gejuich bij wie wel bij het Vlaams Belang bleef)? Over de veroordeling van het Vlaams Blok voor racisme in 2004: “We waren zeer ongerust en hoopten dat het (proces) niet zou doorgaan. Vanaf het moment dat we wisten dat het proces in beroep in Gent gevoerd zou worden, hielden wij heel ernstig rekening met een veroordeling. We hadden ook maatregelen genomen om vrijwel onmiddellijk met een nieuwe organisatie te kunnen beginnen. (…) Ik vind die veroordeling trouwens nog altijd onterecht.”

 

Over de overgang van Vlaams Blok naar Vlaams Belang: “Het jammere – achteraf gezien – is dat wij toen zo opgesloten zaten in ons eigen grote gelijk dat wij niet echt de kans gegrepen hebben om van Vlaams Blok Vlaams Belang te maken, om een soort vervelling, echte vernieuwing, te brengen. Integendeel.” Over de gemeenteraadsverkiezingen in Antwerpen in 2006: “Onze grote voorman Dewinter kreeg psychologisch een heel zware klap. Dat heeft hem iets gedaan. Het was ook het begin van het op de spits drijven van de interne spanning. Niemand bij ons had dat verwacht.” Over de komst naar het Vlaams Blok van Marie-Rose Morel: “Ik was een absolute vijand van de komst van Morel. Ik niet alleen. (…) We hadden Anke Van dermeersch al moeten slikken, we hadden Jurgen Verstrepen al achter de rug. We dachten nu komt er nog zo’n madammeke af, nous avons déjà donné.”

 

In het vooruitzicht van de federale verkiezingen van juni 2007 wilde men Jean-Marie Dedecker bij het Vlaams Belang binnenhalen, Marie-Rose Morel was daar tegen maar er waren nog meer meningsverschillen: “Over het campagnebeeld en de slogan hebben we geruzied als kinderen in de kleuterklas, met slaande deuren, met roepen, met tieren, met brullen. Het was du jamais vu. Dewinter wilde iets genre bokshandschoen, Marie-Rose wilde een leeuwin met welpjes.” En nog: “Marie-Rose kent iets van campagnes en zegt: ‘Wat, 2 frank per folder? Je bent niet goed, zeker, voor 1 frank zal het ook wel gaan.’ En ja, het ging ook voor 1 frank. Daar zijn grote problemen door ontstaan. Je beschuldigt Filip er niet zomaar van dat hij geld in zijn zakken steekt.”

 

En zo gaat dat nog even door in het boek van Marc Van de Looverbosch. Frank Vanhecke noemt “dé fout” van zijn politieke leven Bruno Valkeniers tot nieuwe partijvoorzitter te hebben gemaakt en niet te hebben doorgeduwd in het partijbureau waar “het kamp Marie-Rose” feitelijk over een meerderheid beschikte. Dat het Vlaams Belang kiezers verloor komt “omdat er niet alleen een cordon sanitaire werd opgelegd door extreemlinks, maar omdat we er ook zelf een beetje aanleiding toe gaven”. En over de toestand nu: “Ik heb het wel voor Tom (Van Grieken). Ik denk dat hij echt zijn best zal doen. Ik moet hem niets verwijten, ik heb Dewinter ook niet afgeslacht. Ik ben de strijd mee aangegaan en die hebben we verloren. Dus ja, het is hopeloos zolang Dewinter regelmatig zijn gezicht in de krant laat zien.”

 

Maar dat is dus de oude liefde. Intussen heeft Frank Vanhecke een nieuwe liefde gevonden. Story meldde vorige week dat Frank Vanhecke zich vier jaar na het overlijden van Marie-Rose Morel opnieuw verloofd heeft en binnenkort trouwt met Katrijn Van Tilborgh (foto 2). “Vanhecke leerde zijn nieuwe vriendin kennen aan het ziekbed van Marie-Rose. Katrijn is huisarts en verleende, als overbuurvrouw, palliatieve zorgen aan de zieke politica. Na de dood van Marie-Rose vond Frank troost bij Katrijn, en zo groeiden ze naar elkaar toe. ‘We kunnen het heel goed met elkaar vinden’, zei Katrijn toen hun romance een jaar na het overlijden van Marie-Rose uitlekte. Het koppel ontkrachtte meteen ook de hardnekkige roddels dat Frank de oorzaak was van de scheiding van Katrijn én dat ze al een koppel vormden toen Marie-Rose nog leefde. ‘Te gruwelijk voor woorden’, zei Katrijn hierover. Ondertussen woont het koppel, samen met de vier jonge kinderen van Katrijn, al een tijdje samen.”

 

Frank Vanhecke bevestigde aan Story het nieuws van zijn nakend huwelijk, maar wilde er verder niets over kwijt. Op Frank Vanheckes Facebookpagina werden de voorbije dagen door een tiental mensen felicitaties en gelukwensen gepost, waar de redactie van AFF/Verzet zich graag bij aansluit. Helaas is aan de schaarse post van Frank Vanhecke op Facebook te zien dat de vroegere Vlaams Blok/Belang-voorzitter nog niet gek veel veranderd is in zijn politieke opvattingen. Met bijvoorbeeld een sympathiebetuiging voor Pegida Vlaanderen, terwijl huidig Pegida Vlaanderen-woordvoerder Kristof De Smet ook een Facebookvriend is van Frank Vanheckes nieuwe vlam Katrijn Van Tilborgh.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: boeken, vanhecke, morel, dewinter, valkeniers, van grieken, pegida, de smet |  Facebook | | |  Print

09-11-15

'ELCKER-IK, 45 JAAR SOCIALE ACTIE', 45 JAAR BOEIENDE GESCHIEDENIS

BOEK_ELCKER-IK.jpgMisschien gaf het interview met auteur Walter Lotens dat we hier vorige week publiceerden goesting om het boek Elcker-Ik, 45 jaar sociale actie te lezen. Het boek is alleszins een must-read om te begrijpen hoe Vlaanderen in de jaren zeventig “van een gezapig klerikaal nest veranderd (is) in een broeicultuur van nieuwe sociale bewegingen en basiscomités allerhande”, en te vernemen hoe initiatieven ontstaan bij Elcker-Ik verzelfstandigden en medewerkers hun weg vonden in de instellingen zonder een zekere rebelsheid te verliezen, maar ook de tijdsgeest nationaal en internationaal veranderde.

 

Het boek dat Walter Lotens schreef, samen met oud-medewerker van Elcker-Ik Stefaan Vermeulen, heeft meerdere rode draden. Vooreerst volgen we de weg die de auteur aflegt om, na het zien van een reportage over 40 jaar Elcker-Ik, een boek te maken over dit Antwerps vormings- en actiecentrum, dat broertjes en zusjes kreeg in Brugge, Leuven, Mechelen, Turnhout… Het begint met de bij Amsab bewaarde archieven en wordt aangevuld met gesprekken met een veertigtal oud-medewerkers van Elcker-Ik. Gesprekken die inkijk geven in nog meer archieven, maar ook nog meer vragen opleveren als waarmee de interviewer vertrokken is.

 

Tweede rode draad is de nationale en internationale context als achtergrond bij het denken en handelen van Elcker-Ik. Omstreeks 1970 zijn er niet alleen de priesters ‘met een hoek af’ Flor Fischer en Hugo Ongena die in de Consciencestraat in Antwerpen een huis huren waar beetje bij beetje een actie- en vormingscentrum uit zal groeien. Het eerste nummer van het progressieve weekblad Vrijdag – met redacteurs als Paul Goossens en Walter De Bock – rolt van de persen, de latere onderzoeksjournalist Hugo Gijsels opent als jonge gewetensbezwaarde de eerste Wereldwinkel in Antwerpen, het vormingstheater van Marianne Van Kerckhoven Het Trojaanse Paard wordt opgericht, de daaropvolgende jaren gevolgd door Vuile Mong (nadien: Vuile Mong en de Vieze Gasten) en de Internationale Nieuwe Scène die het legendarische Mistero Buffo op de planken brengt in VlaanderenWalter Lotens schetst zo achtereenvolgens de periodes 1968-1979, 1979-1989, 1989-2003 en 2004-2015.

 

Derde rode draad is natuurlijk de geschiedenis van Elcker-Ik in elk van die tijdsvakken, met de nadruk op de Antwerpse vestiging. Het moederhuis waaruit tal van initiatieven zijn ontstaan. Vaak weet men tegenwoordig niet eens dat ze ontstaan zijn vanuit Elcker-Ik. Zoals de Kringwinkels bijvoorbeeld, of Vitamine W dat in 2000 van naam veranderde in Levanto en nu 500 mensen tewerkstelt en jaarlijks bijna 2.000 langdurige werklozen begeleidt. Het startte allemaal met ‘politiserend vormingswerk’: via vorming inzicht verschaffen en daar sociale actie aan koppelen. In deze en in omgekeerde volgorde. En dat op zeer uiteenlopende terreinen: van gehandicapten en bijzondere jeugdzorg, over tweedekansonderwijs en de combinatie van arbeid met milieu, tot vrouwenemancipatie en internationale solidariteit.

 

Vanuit Elcker-Ik ontstond ook VAKA (Vlaams Aktiekomitee tegen Atoomwapens) dat bij een eerste betoging op 9 december 1979 (in een striemende regen, we herinneren het ons nog goed) 50.000 mensen bijeenbracht, om uiteindelijk op 23 oktober 1983 met 400.000 mensen in Brussel te protesteren tegen de komst van kernraketten. De VAKA-contacten waren handig om begin jaren negentig de omslag te maken naar de antiracistische beweging Hand in Hand waarmee begin dat nieuw decennium opnieuw honderdduizenden mensen in actie gingen. Maar voor het zover is, moet Elcker-Ik zich ontwikkelen als een lerende organisatie. Met het basissocialisme als doel houdt dat in dat iedereen in de organisatie (in theorie) evenveel zeggenschap heeft, dat iedereen (ongeacht diploma en taak) aan hetzelfde loon werkt, en dat dit spanningen oproept als Elcker-Ik zich stilaan conformeert naar de eisen van de subsidiërende overheid.

 

Na de zoveelste schaalvergroting opgelegd door de overheid, waarmee de laatste betaalde vormingsmedewerkers van Elcker-Ik naar VormingPlus vertrekken, draait Elcker-Ik in Antwerpen, nu in de Breughelstraat, quasi enkel nog op vrijwilligers. Enerzijds volgt een indrukwekkend aantal anderstalige nieuwkomers er lessen Nederlands bij gebrek aan plaats bij de door de Vlaamse en Antwerpse overheid gesubsidieerde cursussen Nederlands als tweede taal. Anderzijds zijn er infoavonden en cursussen met als lesgevers onder andere (we bladeren even door de herfstbrochure 2015) uitgever Harold Polis, onderzoeksjournalist Lars Bové, antropoloog Johan Leman, professor emeritus Rik Pinxten…

 

Het is nu wel vooral een publiek "met een zekere leeftijd" dat de lezingen volgt, niet meer het 'jonge geweld' zoals in de voorgaande jaren. Maar Elcker-Ik blijft ook kantoor- en vergaderruimte ter beschikking stellen van actiegroepen en verenigingen, en de combinatie actie en vorming heeft school gemaakt. stRaten-generaal kon het draagvlak voor haar ideeën over de mobiliteit in en om Antwerpen vergroten door in de meest diverse kringen infoavonden te verzorgen. Ringland heeft dit jaar tientallen vrijwilligers gerekruteerd om met infomomenten in de regio's rond Antwerpen steun te verwerven voor het idee van de overkapping van de ring en de gescheiden verkeersstromen rond Antwerpen. En bij Hart boven Hart heeft men van 'kennis delen' een werkpunt gemaakt.

 

Na 240 bladzijden broodnodige lectuur krijgen we in Elcker-Ik, 45 jaar sociale actie bijna vijftig bladzijden foto’s van medewerkers en memorabele momenten in de loop der jaren, en vooral affiches om de activiteiten aan te kondigen. Waarna nog eens twaalf mensen hun reflecties over verleden en toekomst geven: van Agalev/Groen-coryfeeën Mieke Vogels en Jos Geysels, over vakbondsman Ferre Wyckmans en minister van staat/hoogleraar Frank Vandenbroucke (een bijdrage heel to the point), tot de huidige actievoerders Manu Claeys (stRaten-generaal) en Wouter Hillaert (Hart boven Hart).

 

Terwijl uw recensent de huidige sociale en politieke actualiteit toch al ettelijke jaren volgt, en enigszins vertrouwd is met overheidsadministratie en sociale organisaties, was het voor hem verrassend te zien hoeveel ‘bekende’ personen hun engagement eerst getoond hebben bij Elcker-Ik. Als vrijwilliger, gewetensbezwaarde of in een ander statuut. De kiem van hun engagement lag blijkbaar daar. Met Walter Lotens en Stefaan Vermeulen werden de juiste auteurs aangetrokken om deze boeiende maar ook complexe geschiedenis, tegen de achtergrond van een wisselende tijdsgeest, in beeld te brengen.

 

 

Walter Lotens, met medewerking van Stefaan Vermeulen, Elcker-Ik, 45 jaar sociale actie, Uitgeverij Pelckmans, 316 blzn., 24,95 euro.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: boeken, sociaal, antwerpen |  Facebook | | |  Print

VRIEND EN TEGENSTANDER EENS OVER ‘AFF/VERZET’-RECENSIE

Sam en Wim Van Rooy - Boekenbeurs 2015.jpgVorige zaterdag publiceerden wij onze recensie van Wim Van Rooys cultboek Waarover men niet spreekt. Vriend en tegenstander lijkt het eens te zijn over de recensie: “mooie samenvatting” en “puike bloemlezing” luidde het op Twitter.

 

“Mooie samenvatting van het boek van de zelfverklaarde 'islamexpert' Wim Van Rooy”, schreef Otman Boukhzar. We kennen de man niet persoonlijk, maar hij lijkt het wel eens te zijn met de strekking van onze recensie.

 

“Puike bloemlezing door @AFF_Verzet, dat wel vergeet dat 'kamergeleerde’ Van Rooy vele jaren in het onderwijs stond”, luidde het bij Sam Van Rooy (foto: op de Boekenbeurs zittend naast zijn vader), allerminst een vriend van het Anti-Fascistisch Front (AFF).

 

Dat Wim Van Rooy in het onderwijs stond, wisten wij natuurlijk wel en hebben wij hier al eens vermeld. Maar in de context van deze recensie, en gezien de wenselijke maximumlengte van artikels op deze blog, leek het ons niet relevant dit hier nog eens te vermelden.

 

Maar we begrijpen het wel: 'Meneer Van Rooy' wil net als zijn vader altijd wel tonen het beter te weten dan een ander. Om het met Marc Reynebeau in zijn bespreking van Wim Van Rooy te zeggen: hij heeft last van "superioriteitsaanspraak".

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: boeken, van rooy |  Facebook | | |  Print

08-11-15

RONALD DESRUELLES OVER ZIJN GROOTSTE BLUNDERS

Ronald Desruelles.jpgVorige zondag maakte Ronald Desruelles (foto) een einde aan zijn leven op een eenkamerappartement in Phuket (Thailand). In de jaren zeventig en tachtig was hij een bijzonder succesvol atleet. Met een crono van 10”02 is hij Belgisch recordhouder op de 100 meter lopen. In het verspringen deed slechts één Belg beter dan Desruelles’ 8m08. Maar Ronald Desruelles beging ook blunders. Hij vertelde daarover in 2001: “Door een stom misverstand verzeilde ik begin jaren tachtig in het eerste dopingschandaal in België. Daarna beging ik de flater om op de lijst van het Vlaams Blok te gaan staan. Daar heb ik heel veel spijt van, zeker nu ik gezien heb hoe gevaarlijk die partij is.”

 

Ronald Desruelles stond op de Vlaams Blok-lijst voor de gemeenteraadsverkiezingen in Aartselaar op 9 oktober 1994. Zoals bij de Europese Verkiezingen eerder dat jaar is het campagnebeeld een bezem. “Orde op zaken” is de slogan waarmee het Vlaams Blok nationaal campagne voert, plaatselijk aangevuld met slogans zoals in Antwerpen: “Ander en beter”. Met 28 % van de stemmen wordt het Vlaams Blok onder aanvoering van Filip Dewinter de grootste partij in de Scheldestad waar het 18 van de 55 gemeenteraadszetels bezet. Kranten noemen het alweer een “zwarte zondag”. Behaalde het Vlaams Blok bij de gemeenteraadsverkiezingen in 1988 nog maar 23 gemeenteraadsleden verspreid over 10 gemeenten, in 1994 worden dat er 204 gemeenteraadsleden in 86 gemeenten.

 

Hoe Ronald Desruelles bij het Vlaams Blok verzeilde? Ronald Desruelles (in Gazet van Antwerpen van 14 augustus 2001): “Het is heel dom gegaan. Ik was in '94 bij de VLD en was erg geïnteresseerd in de gemeentepolitiek. In die periode liep ik ook Bruno Brocken, de vroegere hoogspringer tegen het lijf. Die zat bij het Vlaams Blok en nodigde me uit om ook eens met hen te komen praten. Van de VLD mocht dat niet. Maar ik ben nogal impulsief. Als ze mij wat verbieden, doe ik het toch. Stom natuurlijk. Maar ik zag toen echt geen kwaad in een gesprek. De dag dat ik een afspraak had met Filip Dewinter, stonden daar allemaal journalisten klaar en de volgende dag stonden die foto's in de kranten. Bij de VLD hadden ze dat gezien en voor hen had ik toen afgedaan. Ik heb toen de grote vergissing begaan om maar op de lijst van het Blok te gaan staan. Het heeft me wel de ogen geopend.”

 

“Ik heb het Vlaams Blok daardoor van binnenuit leren kennen en dat was niet zo fraai. Veel mensen zijn terecht bang van die partij. Vooral die schimmige nevenorganisaties zijn onbetrouwbaar. Het is echt een gevaarlijke partij, al vind ik wel dat dat cordon sanitaire niet werkt. Het Vlaams Blok telt eigenlijk maar heel weinig capabele mensen. Maar ik erkende toen wel dat er samenlevingsproblemen waren met migranten. Ik had ook een tijdje in Mechelen gewoond. Intussen pakken ook de andere partijen dat thema aan. Die foute keuze heeft me wel erg ontgoocheld in de politiek. Ik zou nog altijd graag iets doen op lokaal vlak maar ik zit nu met die vlek, die impulsieve misstap, die ik niet kwijtraak.” Het is echter niet enkel het Vlaams Blok-etiket dat hem de das om deed. Na zijn atletiekcarrière werd hij een man van ‘twaalf stielen, dertien ongelukken’.

 

Ronald Desruelles stond in 1994 op de tweede plaats van de Vlaams Blok-lijst in Aartselaar, waar hij maar 123 stemmen verzamelde en niet verkozen werd. Met 8,2 % van de stemmen behaalde het Vlaams Blok wél één zetel in de Aartselaarse gemeenteraad, die naar lijsttrekker en bedenker van de bezemcampagne Eric Deleu ging. Ronald Desruelles’ broer, de  getalenteerde polsstokspringer Patrick Desruelles, deed een gooi naar een politiek mandaat in 2004 en 2006 bij het Roland Duchâtelet-bedenksel Vivant, maar dat werd evenmin een succes.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: desruelles, dewinter, deleu |  Facebook | | |  Print

07-11-15

WAAROVER WIM VAN ROOY SPREEKT

Boek - Waarover men niet spreekt.jpgEtienne Vermeersch - Filip Dewinter.jpgZoals al gezegd was er veel volk bij de officiële boekvoorstelling van Waarover men niet spreekt van Wim Van Rooy (foto 1), voorbije dinsdag 3 november in de zalen van het OCMW-centrum Elzenveld in Antwerpen. En op de receptie achteraf ging het blijkbaar plezant aan toe, getuige de foto van Filip Dewinter in gesprek met Etienne Vermeersch (foto 2). Maar wat te denken over Van Rooys boek zelf?

 

Wie de inhoudsopgave bekijkt van het 1,2 kilogram wegend boek ziet dat er 84 hoofdstukken in staan. In de praktijk is het echter een meer dan zeshonderd bladzijden lange woordenbrij rond een viertal thema’s: het Israëlisch-Palestijns conflict, de islam als het nieuwe fascisme, de domheid tot kwaadaardigheid van al wie niet zoals Wim Van Rooy over de islam denkt, en jeugdherinneringen van de auteur. Denk niet dat als je hoofdstukken achter de kiezen hebt als ‘De intellectueel en islamofobie’, ‘Fascisme en antifascisme’ of ‘Wanneer is iets een hoop zand?’, je het dan gehad hebt. Neen, hetzelfde onderwerp wordt nog eindeloos herhaald.

 

Om de kwaliteit van het boek af te meten willen we niet de discussie aangaan over de islam. Niet uit dhimmitude, maar omdat we meer vertrouwen op wat onze islamitische vrienden en vriendinnen vertellen dan op een kamergeleerde als Wim Van Rooy. Kamergeleerde zoals blijkt uit de vele namen die hij in zijn boek dropt, maar ook uit de foto’s die Wim Van Rooy bij interviews van zichzelf laat maken: negen keer op tien is dat met zijn boekenkasten op de achtergrond. Overigens valt Waarover men niet spreekt als handboek ook tegen omdat een namen- en zakenregister ontbreekt, zoals je dat in de boeken van Marc Spruyt bijvoorbeeld wél hebt.

 

Het best lijkt ons nog de kwaliteit van het boek af te meten aan mensen die we kennen, ‘eigen volk’ om het in de termen van het Vlaams Blok/Belang te zeggen. Al heeft die partij een engere definitie van ‘eigen volk’ als wij. Zijn de vrouwen van BOEH (Baas Over Eigen Hoofd) ‘eigen volk’ of niet? Er rekening mee houdend dat ze hier allen geboren, minstens opgegroeid zijn – de meesten, maar niet allen, wel met een andere huidskleur. In ieder geval Wim Van Rooy moet ze niet: “aandachtsjunkies als BOEH” (blz. 39), “BOEH, een stelletje overjaarse tuinkabouterinnen” (blz. 116), “de maffe progressieven van BOEH” (blz. 204), “de tuinbroeken van het zogenaamd feministische BOEH” (blz. 265), “de dwaze maagden van BOEH” (blz. 431) of nog “de dwaze wichten van BOEH” (blz. 545). Geen enkele keer wordt uitgelegd waar BOEH voor staat, wat voor hen en wat tegen hen pleit.

 

En zo passeren nogal wat mensen de revue. Van hoogleraar mensenrechten en voormalig Groen-parlementslid Eva Brems (“een boosaardig en onwetend kruidenvrouwtje in plaats van historica”, “pathologisch bezig met Iraël, een landje zo groot als El Salvador of de VS-staat New Jersey (terwijl Wim Van Rooy zelf heel het boek door en elders alsmaar emmert over het onrecht dat Israël wordt aangedaan, nvdr.), blz. 158 en andere), over “eendimensionaal en kakkineus journalist Joël De Ceulaer” (blz. 116 en andere), tot “de Berchemse Siamese tweeling Tom Naegels en Jan Blommaert, (…) deze cryptomarxistische Kwik en Flupkes” (blz. 184 en andere), “de gearafatiseerde Rudi Vranckx” (blz. 190 en andere), “de excuus-Jood Michael Freilich” (blz. 564), enzovoort.

 

Nemen we nu vier mensen die uw recensent beter kent dan enkel via de boekskes en bladen. Advocaat en voorzitter van de Liga voor Mensenrechten Jos Vander Velpen: “De vroegere maoïst Jos Vander Velpen (…), de Savonarola van de mensenrechten. Zijn profiel is scherp als een slagersmes, zijn akelige blikken stemgeluid lijkt ontlokt aan het strottenhoofd van een kwelgeest uit een griezelfilm. Zijn verbetenheid is totaal, zijn aanklacht onverbiddelijk. Hij is te allen tijde bereid ten gerieve van het wereldproletariaat zon- én maanlicht te loochenen. Onweerstaanbaar roept hij herinneringen op aan de satanische procureur Visjinski. De stralende bakens van zijn wijsheid zijn Lenin, Stalin en Mao. Zijn visie op de mens komt erop neer dat als het kwaad zich ergens voordoet, dit te wijten is aan de gebrekkige inrichting van de samenleving.” (blz. 630).

 

De Borgerhoutse districtsschepen Zohra Othman (PVDA): “Terroristenvriendin in het algemeen en van Saddam Hoessein in het bijzonder, de Marokkaanse Jodenhaatster Zohra Othman (…)” (blz. 282). Oprichter van Geneeskunde voor het Volk en PVDA-provincieraadslid Kris Merckx: “Dit stalinistisch dwaallicht ging scheep met Abou Jahjah, een onruststoker met licht intellectuele pretenties die de islam nog steeds innig omhelst en die erop uit is onze samenleving te ontwrichten middels onheilsberichten over racisme en discriminatie.” (blz. 604).

 

En Tom Lanoye. De keuze is groot, maar laten we het houden bij de eerste bladzijden waarin hij uitvoeriger geportretteerd wordt: “Tom Lanoye die als een postmoderne pavlovhond, in zijn geval een chihuahua, het altijd kwijlend, zeurend en neurotisch heeft over de verzuring, is er zelf het embleem van, want wat hij ook zegt met de verbitterde lijzigheid die zijn handelsmerk is: het is altijd larmoyant gezeur en kritiek op de eigen samenleving, waarin hij als opperkliemer en Cerberus van het politiek correcte denken overal racisme en fascisme ontwaart. Als het echter pecunia opbrengt, is er voor de burgerprovinciaal Lanoye natuurlijk geen sprake van het domme cliché van oude witte mannen.” (blz. 334-335).

 

Iedereen heeft het recht om te schelden. Ook Wim Van Rooy. Tom Lanoye doet dat trouwens beter dan Wim Van Rooy. Maar als Wim Van Rooy zo’n karikaturen neerzet over Vlamingen die we toevallig beter kennen, en waarover we kunnen getuigen dat het bij de haren getrokken is en hen onrecht aandoet, hoe waarheidsgetrouw is dan de interpretatie van de islam die Wim Van Rooy ons wil verkopen? Wij beschikken niet over de kamergeleerdheid van Wim Van Rooy, maar uit zijn beschrijving van andere Vlamingen put Van Rooy alleszins geen geloofwaardigheid. Een ander voorbeeld: Wim Van Rooy vermeldt Knack-hoofdredacteur Jörgen Oosterwaal als "van de dieprode Knack" (blz. 471). Vraag 100 Vlamingen naar een omschrijving van Knack, er zullen maar weinigen zijn die het Roularta-weekblad als "dieprood" ervaren. Wim Van Rooy daarentegen...

 

Volgens de in Van Rooys boek geciteerde Nederlandse auteur en Arabist Arthur Van Amerongen is Wim Van Rooy “de aardigste man van België” (blz. 9). Ofwel heeft Van Amerongen een heel beperkte kennissenkring in België, ofwel hebben de Belgen een imagoprobleem in Nederland.

 

 

Wim Van Rooy, Waarover men niet spreekt, Uitgeverij De Blauwe Tijger, 645 blzn., 27,50 euro.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: boeken, van rooy |  Facebook | | |  Print

06-11-15

DE WEEK IN ZEVEN CITATEN (EN EENTJE EXTRA)

Fred - 4 november 2015.jpgWe hebben een nieuwe aartsbisschop. Een man die als bisschop van Brugge de voorbije jaren nog een priester die veroordeeld is voor de aanranding van een minderjarige een nieuwe benoeming gaf, en een andere priester, waarvan bekend was dat er een klacht voor seksueel misbruik tegen hem liep, nog meer dan een jaar zijn parochie liet leiden. Goe bezig!

 

“Die speculatietaks is geen trofee van CD&V, maar van het VBO en Voka. Die hebben dat naar voren geschoven, om geen andere maatregelen te krijgen die hen zouden kunnen aanspreken. Ik noem die taks nog steeds de speculaastaks. Als je die te lang in de koffie laat zitten, blijft er niets over. Tegelijk bespaart de regering vooral in de sociale zekerheid en op collectieve diensten, en vraagt ze de gewone man heel veel bijkomende inspanningen.” ACV-voorzitter Marc Leemans maakt zich nog eens kwaad, maar denkt dat instrumenten als zijn berekeningsmodule om te zien wat het regeringsbeleid jou kost meer imponeren dan stakingen. (De Standaard, 31 oktober 2015)

 

“Ik zag eens een filmpje van een experiment waarin een arme, een middenklasser en een rijke in een wachtzaal werden samen gezet. Er stond een pot met snoepen, omdat er later zogezegd nog kinderen zouden komen. Wie graaide in die pot? De rijke. Of ook, wie stopt er voor een voetganger? Niet de mannen met de grootste bak, maar de Danny’s in hun oude Volvo. Als je rijk wordt, verlies je je moraal. Of is het omgekeerd? Word je rijk omdat je van geen moraal weet?” Acteur Wim Willaert wil een film maken over ‘de rijken’ en deed al wat research. (dS Weekblad, 31 oktober 2015)

 

“Een verbale buffel en brulboei (…), met een ego dat per vorklift moet worden binnengereden.” Wim Van Rooy zoals omschreven door een logebroeder. “Maar dit alles heeft op hem het effect van water op een eend.” (De Morgen, 31 oktober 2015)

 

“De Wever maakte rechtse kiezers met forse uithalen duidelijk dat ze niet naar Vlaams Belang terug kunnen: alles wat die partij aanraakt, verandert in lood. Boegbeeld Filip Dewinter munt uit in ranzigheid en drukte zelfs de massamoordenaar Assad de hand. In zijn anti-islamretoriek stuurt hij aan ‘op een derde wereldoorlog’. Met zo’n partij zou hij, De Wever, nooit samenwerken. Van Grieken, die een fatsoenlijker profiel nastreeft maar Dewinter kennelijk niet wilde afvallen, zat klem. Game, set en match.” Bart Sturtewagen over Bart De Wever versus Tom Van Grieken in De Zevende Dag. “Wat De Wever niet kon ontzenuwen, is dat hij evenmin als elke andere Europese politicus een sluitend antwoord heeft op de fundamentele uitdaging. Herhaalde schimpscheuten naar het ‘delirium’ van de Duitse kanselier Angela Merkel konden dat niet maskeren.” (De Standaard, 2 november 2015)

 

“Aan de basis van de radicale aanvallen op de vakbonden ligt een dogma. De critici gaan ervan uit dat het huidige besparingsbeleid noodzakelijk is. Wie zich verzet tegen de eenzijdige besparingen op arbeids- en vervangingsinkomens, zet zich volgens hen buitenspel. Hetzelfde geldt voor wie openbare dienstverlening weigert in handen te geven van private spelers die de diensten alleen nog zullen leveren als ze er winst op kunnen maken. Deze dogmatici doen het verzet tegen dit bezuinigingsbeleid af als irrationeel, oubollig. De vakbond, zo schrijven ze, heeft een probleem. Die retoriek moet verbergen dat de regering een probleem heeft. Het ontbreekt haar beleid aan legitimiteit.” Vincent Scheltiens vindt dat gesleuteld moet worden aan de vakbondswerking, maar niet om mee te stappen in het regeringsbeleid. (De Standaard, 2 november 2015)

 

“Die weisse Rasse verteidigen” Voor wie de kennis van het Duits wil onderhouden, kunnen we het Duitse antifascistische Lotta aanbevelen, met in het herfstnummer van hun magazine onder andere een AFF-artikel over BBET. (Lotta #60, Herbst 2015)

 

“Els Keytsman van Vluchtelingenwerk Vlaanderen is met haar Waalse tegenhanger in onze kantoren komen uitleggen wat wij als vakbond kunnen doen. Onze afdeling in West-Vlaanderen heeft een programma uitgewerkt en gaat in opvangcentra als Sijsele uitleggen hoe mensen loopbaanbegeleiding kunnen krijgen. Onze diensten werken dus ook voor vluchtelingen. Maar als ik openlijk zeg dat wij in asielcentra gaan uitleggen hoe de vakbond functioneert, zal het kot ook weer te klein zijn. (lacht)ABVV-voorzitter Rudy De Leeuw komt ook op voor de vluchtelingen (Knack, 4 november 2015 - Illustratie van Fred hierboven: eveneens uit Knack, 4 november 2015)

 

“Toen Het Laatste Nieuws me in januari ontsloeg, ging daar geen functioneringsgesprek aan vooraf, geen enkele poging tot remediëring of dialoog. De hoofdredactie nam niet eens de moeite om me het nieuws zelf mee te delen. Uiteindelijk vernam ik dat aan de telefoon: eerst met de garage, waar de nieuwe bedrijfswagen geannuleerd bleek te zijn, en dan met de personeelsdienst.” Zo werd Hilde Sabbe, de enige duidelijk linkse stem bij Het Laatste Nieuws, geliquideerd bij de krant waar ze jarenlang voor schreef. Hilde Sabbe schreef een boek over ontslagen worden en is morgen op de Boekenbeurs in Antwerpen in een dubbelgesprek met journalist Frank Van Laeken die eveneens een boek schreef over zonder werk vallen (Oranje podium in zaal 3, 14.00 uur). (Knack Weekend, 4 november 2015)

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: citaten, sociaal, van rooy, de wever, dewinter, actie, vluchtelingen, media |  Facebook | | |  Print

05-11-15

VRIJE MENINGSUITING. BOEKVOORSTELLING WIM VAN ROOY

Knack 4 november 2015.jpgEtienne Vermeersch - Boekvoorstelling Wim Vanrooy.jpgHet leek er op dat de artikelenreeks van Joël De Ceulaer in Knack over hoe we ons meningen vormen na drie afleveringen gestopt was, maar deze week gaat de auteur van Last Post ermee verder met de vraag of er grenzen zijn aan de vrijheid van meningsuiting (foto 1).

 

Joël De Ceulaer ging daarvoor onder andere in Londen op bezoek bij de Britse opiniemaker Brendan O’Neill. “Ik verdedig dat recht (op vrije meningsuiting, nvdr.) voor iedereen”, zegt O'Neill. “Ook voor neonazi’s en islamisten, ook voor pedofielen en seksisten.” Met een voorbeeld verduidelijkt hij wat volgens hem niet kan, en wat wel. “Elke mening moet geuit kunnen worden, behalve als er een onmiddellijke dreiging van gevaar is – als wij straks op straat een dronkaard tegenkomen en ik spoor u aan om hem in elkaar te slaan, dan is dat geen free speech maar een misdrijf. Als u morgen een geweer koopt en mensen gaat neerschieten, dan moeten ze u uiteraard oppakken. Maar als u morgen een betoging wilt organiseren met als slogan ‘Dood aan alle moslims’ of ‘Dood aan alle blanke mannen’, dan moet dat kunnen, vind ik.” Nou moe, dat is toch wel een héél slappe koord waarop O’Neill stapt.

 

Joël De Ceulaer bekent dat hij als Knack-redacteur “tot een paar jaar geleden” mee het zogenaamd cordon médiatique rond het Vlaams Blok/Belang volgde. “Vandaag vraag ik mij af of die houding niet verkeerd was, of we niet veel sneller en veel vaker VB-mandatarissen hadden moeten interviewen – genadeloos kritisch, maar toch: interviewen.” “Ik zou uw jongere versie verdedigen”, zegt Koen Lemmens, hoofddocent verbonden aan het Instituut voor de Rechten van de Mens aan de KU Leuven. “Vandaag vormt die partij geen bedreiging meer. Toen wel. In Antwerpen haalde ze ooit meer dan dertig procent van de stemmen. Europa is in de jaren dertig te gul geweest met vrijheden voor de vijanden van de vrijheid. Vandaar het idee van de strijdbare democratie: je mag je wapenen tegen zulke vijanden.”

 

Interviews met Vlaams Belang-kopstukken vind je intussen in alle media. Opiniestukken is nog wat anders. “Een moeilijke kwestie”, zegt Knack.be-hoofdredacteur Simon Demeulemeester. “Ofwel publiceren we alle opiniestukken van die partij, maar dat betekent ook dat Filip Dewinter zijn spelletje waarin moslims moeten worden doodgemept, mag lanceren met een opiniestuk, wat ik verwerpelijk zou vinden. Ofwel publiceren we alleen de aanvaardbare stukken, maar dan lopen we het risico een onvolledig beeld van die partij te presenteren. Maar ik geef toe dat het soms wringt.” “Ik heb weinig redenen om het te voelen wringen”, zegt Karel Verhoeven, hoofdredacteur van De Standaard. “Een krant kiest altijd wie ze aan het woord laat op de opiniepagina’s. (…) Ik vind de vraag trouwens nogal theoretisch: het Vlaams Belang is momenteel niet echt een broeinest van gespierd intellectueel denkwerk.”

 

Bij De Morgen ziet hoofdredacteur Lisbeth Imbo de geesten langzaam rijpen. “Op onze opiniepagina’s zal je geen Vlaams Belangers lezen, omdat je daar geen context en tegenspraak hebt, maar we zijn het er wel over eens dat we niet langer alleen over die partij kunnen schrijven, maar ook met de mandatarissen moet praten, als daar een goede aanleiding voor is.” Ook de veroordeling van het Vlaams Blok wegens racisme komt in het Knack-artikel aan bod met enerzijds Matthias Storme (hoogleraar rechten aan de KU Leuven en N-VA’er) die na de veroordeling  van het Vlaams Blok zei: “Ik vind het nu bijna een morele plicht om op het Vlaams Blok te stemmen.” En anderzijds Koen Lemmens: “Europese landen hebben nu eenmaal verdragen getekend waarin ze beloven om alles te doen om racisme uit te bannen. (…) Vandaar de wetgeving tegen racisme en discriminatie. In de Europese context, met die ontsporingen in de twintigste eeuw, is dat begrijpelijk.”

 

Enkele conclusies, niet noodzakelijk die van Joël De Ceulaer. 1. Vrije meningsuiting is een kwestie die niet alleen gaat over het Vlaams Belang. Het gaat dan evengoed over pedofielen, IS-sympathisanten en andere medeburgers die opinies vertolken die de meesten onder ons niet-wenselijk en verwerpelijk vinden. Het Vlaams Belang dat alsmaar roept dat haar vrijheid van meningsuiting beknot wordt, was de eerste om schande te roepen over het Younes Deleforterie-interview in De Afspraak. Vrijheid van meningsuiting geldt toch niet voor de ene wel en voor de andere niet? 2. Wij lezen graag (nouja) interviews met Vlaams Belang’ers. Niet het voorspelbare interview met Tom Van Grieken in het jongste Vlaams Belang Magazine, maar kritische interviews. Alleen: moet alleen het Vlaams Belang kritisch aangepakt worden? Neen. Bart De Wever en anderen verdienen óók kritische interviews.

 

3. We begrijpen de terughoudendheid om opiniestukken van het Vlaams Belang te publiceren. Maar de grens met interviews en andere stukken is soms dun. Wim Van Rooy kreeg in Knack zes bladzijden – weliswaar kritisch – interview; in de Zeno-bijlage van De Morgen volgde vorig weekend nog eens een artikel van vier bladzijden. Menig auteur is jaloers bij zoveel promotie voor een nieuw boek. De officiële boekvoorstelling van Waarover men niet spreekt dinsdagavond in de zalen van het OCMW-centrum Elzenveld in Antwerpen lokte dan ook véél volk. Om echter ook nog eens op de eerste rij te gaan zitten, zoals Etienne Vermeersch (foto 2), is ons toch wel een brug te ver.

 

En ja, 4. Als een gewone burger kan veroordeeld worden voor racisme en discriminatie, moet dit ook kunnen voor een politieke partij als die zich daaraan schuldig maakt. Het is toch niet onder het mom van politiek of godsdienst dat sommigen zich mogen veroorloven wat niet voor een ander geldt.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: media, racisme, van rooy, boeken |  Facebook | | |  Print

04-11-15

EEN DAG TERUG, EN AL HEIMWEE NAAR RUSLAND

Kris Roman - T-shirt Poetin.jpgKris Roman (Euro-Rus, foto) is sinds vorige week terug in het land, na zijn zoveelste reis naar Rusland. Maar wat viel dat tegen terug in Dendermonde, zo blijkt uit de getuigenis die hij vrijdag op Facebook postte.

 

“Ik ben een dag terug van Rusland.

Uiteraard doet men dan sommige nodige boodschappen in een winkel.

In die Aldi zag ik waarom ik nu al heimwee heb naar Rusland.

In één Aldi meer boerka's dan in heel Moskou.

Daar, in de Aldi, meer feministisch gedrocht dan in heel Moskou.

Daar meer venten die op janetten lijken dan in heel Moskou.

Daar meer onbeschofte miskweekte kinderen dan in heel Moskou.

Daar meer lelijke waggelende eenden dan in heel Moskou.

Daar meer met bult en kromme rug lopende misvormden dan in heel Moskou.

Daar meer vrouwen in mannenkledij dan in heel Moskou.

Daar meer vrouwen met kort lesbo kapsel dan in heel Moskou.

Ik mis de schoonheid, ja hoe een volk en een land schoon kunnen zijn, die ik daar dagelijks zie.

N.B.: Met respect voor de echte vrouwen van hier, die ik jammer genoeg veel te weinig ontdek.”

 

Is er met crowdfunding geen geld in te zamelen om Kris Roman een definitief verblijf in Rusland te gunnen? Vandaag organiseert Kris Roman met Euro-Rus, samen met Ruben Rosiers, een steunbetuigingsactie voor het Russische en het Syrische regime.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: roman, dendermonde, rusland, euro-rus, rosiers, syrië |  Facebook | | |  Print

03-11-15

NOG EVEN LACHEN MET ‘DE IDEALE WERELD’

De Ideale Wereld.jpgAlle kranten hadden het er gisteren over: het satirische actualiteitenprogramma De Ideale Wereld (foto: presentator Otto-Jan Ham) wordt waarschijnlijk stopgezet. Vorig jaar kreeg het Vier-programma nog de Vlaamse televisiester voor beste informatieprogramma, maar met dit najaar gemiddeld 199.000 kijkers werden te weinig adverteerders getrokken, en die lokken is toch waar het om draait voor de Vier-bazen.

 

Alle kranten publiceerden online wat volgens hen de tien beste fragmenten van De Ideale Wereld zijn, waarbij natuurlijk onder andere hoe de jadicalisejing van Jejoen Bontick begon. Wij grasduinden ook nog even in het De Ideale Wereld-archief op zoek naar wat Vlaanderens enig satirisch televisieprogramma in beeld bracht over de N-VA en het VB. Niet alles, wel wat wij het beste vonden. We vervolledigden het met twee educatieve filmpjes uit De kruitfabriek, waar De Ideale Wereld-medewerker Jelle De Beule de stiel leerde. 

 

   - De Vlaams Belang-campagne: Geef er een lap op.

   - Een nieuwe website voor Filip Dewinter (video vanaf 17’20”).

   - Eerder: Wat moet je weten over Vlaams Belang?

   - De gele tuinkabouter van de N-VA.

   - Welke slogan gebruiken? Jan Jambon belt met Bart De Wever.

   - De campagnefilmpjes van de N-VA.

   - “Belgium is not the land of milk and honey.”

   - Eerder: Wat moet je weten over N-VA?

   - De coalitie tussen IS en Theo Francken.

   - Een neutrale toelichting over de vreemdelingentaks. 

 

Theo Francken blijkt het meest aanleiding te geven tot een geslaagde grap. Hoe zou dat toch komen?

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: media, vb, dewinter, n-va, jambon, de wever, francken |  Facebook | | |  Print

02-11-15

WALTER LOTENS: “OUD EN NIEUW ACTIVISME MET ELKAAR VERBINDEN”

Walter Lotens.jpgBovenaan ons lijstje de eerstvolgende weken te lezen boeken staat Elcker-Ik, 45 jaar sociale actie, geschreven door Walter Lotens (foto) in samenwerking met Stefaan Vermeulen. Het verhaal over Volkshogeschool Elcker-Ik, de bakermat van actiegroepen als de antirakettenbeweging VAKA en het antiracistische Hand in Hand, maar evengoed van de kringwinkels en het mindervalidenvervoer De Rolkar, en van politici als Jos Geysels en Mieke Vogels. In afwachting van onze recensie, hieronder een interview van Gazet van Antwerpen met de auteur.

 

Walter Lotens: “Als moraalfilosoof ben ik al heel lang gefascineerd door initiatieven die van onderuit dynamiek proberen te brengen, en die ingaan tegen bepaalde stromingen die in de maatschappij leven. Dat ligt in mijn genen. Zelf was ik in 1970 als leraar betrokken bij de Aktiegroep Krities Onderwijs. 1970 was een scharnierjaar in Vlaanderen. De mei ’68-beweging begon door te dringen en in 1970 ontstonden er heel wat organisaties, waaronder Elcker-Ik. Toen ik vorig jaar op een bijeenkomst in Elcker-Ik een filmpje zag van jonge studenten, werd gevraagd welke jong gepensioneerde dat verhaal eens wilde optekenen. Ik had meteen het gevoel: dit is echt mijn onderwerp.”

 

Om vervolgens de archieven in te duiken. “Ja. Alleen al van Elcker-Ik Antwerpen zijn er 24 archiefdozen met 124 mappen of omslagen met verslagen, dossiers, nieuwsbrieven, activiteitenkalenders, facturen, nieuwsbrieven, studiereizen en ga zo maar door. En toch vond ik heel veel niet. Ik heb een soort ronde van Antwerpen gedaan om belangrijke mensen uit die periode te interviewen. Het is een heel Antwerps verhaal. Rond 1975 waren er ook Elcker-Iks in Turnhout, Mechelen, Leuven, Brugge en in Brussel, maar Antwerpen was het moederhuis.”

 

Eigenlijk was Elcker-Ik een bende linkse activisten, of niet?  “Zo zou je het kunnen noemen. De oprichters streefden naar een basissocialisme. Ze waren heel erg op hun hoede voor alles wat met partijpolitiek te maken had, en voor de verzuilde vakbonden. Het was wel een broeinest voor politici. Zowel Jos Geysels als Mieke Vogels komen eruit voort. In het commentaarstuk dat Mieke Vogels schreef, maak ik op dat ze teleurgesteld is over het feit dat de voorstanders van de ontzuiling, bijna een nieuwe zuil geworden zijn. Sommige mensen kozen ervoor zich partijpolitiek te engageren, en werden vervolgens uitgespuwd door de meer radicalen binnen Elcker-Ik. Dat heeft tot spanningen geleid.”

 

Behalve Mieke Vogels, zijn er nog tien andere mensen die een nabeschouwing schrijven over Elcker-Ik en de betekenis die het vormingscentrum heeft. Waarom vond u dat belangrijk? “Ik wilde geen puur geschiedenisverhaal schrijven over de ‘oudstrijders’ en met melancholie terugkijken op de oude tijd. Ik beschouw dit boek als een poging om oud en nieuw activisme met elkaar te verbinden. Of zoals auteur en journalist Dirk Barrez het verwoordt: van vlag naar hashtag. Groepen als Hart boven Hard en Ringland hebben de fakkel overgenomen.”

 

Welke betekenis heeft Elcker-Ik nu nog? Ondertussen is de doelgroep al behoorlijk op leeftijd, die gaan niet meer op tafel staan springen. “De hoogdagen van Elcker-Ik lagen in de jaren tachtig, toen er spectaculaire acties waren. Op de betoging van VAKA tegen kruisraketten in 1985 kwamen 400.000 mensen opdagen, dat is spectaculair. Heel intellectueel Vlaanderen kwam vorming geven in Elcker-Ik in die periode. Dat laatste gebeurt nu nog, de lezingen die er worden gegeven zijn heel interessant. Daarnaast zijn er heel veel nieuwkomers die taalcursussen volgen in Elcker-Ik. En verder trekken ze progressieve organisaties aan om daar ruimtes te huren of persconferenties te geven. Er bestaan overigens nog heel wat organisaties die destijds in Elcker- Ik zijn bedacht en opgestart. De Kringwinkel is daar één van, net zoals het tweedekansonderwijs, of vzw De Rolkar, die mindervaliden vervoert.”

 

In 1973 werd er ook een voedselcollectief opgericht, de Brandnetel, dat ijverde voor gezonde en duurzame voeding. Een thema dat opnieuw heel actueel is. “Dat soort ideeën uit de jaren zeventig, die toen embryonaal aan bod kwamen, zijn nu inderdaad opnieuw springlevend en krijgen een veel breder draagvlak. Kijk maar naar de boerderijen met verdeelpunten in de stad, de ecologische markt Marta, het initiatief om samen de Oudaan te kopen, en zo kan ik nog wel even doorgaan. Het is blijkbaar een goede tijd voor dat soort initiatieven. Je ziet ook dat de activisten van vroeger, zich nu als gepensioneerden inzetten voor die nieuwe bewegingen. De generaties staan op elkaars schouders.”

 

 

Bij de boekvoorstelling  zondag 25 oktober werd bij Elcker-Ik in Antwerpen meer dan drie uren gedebatteerd tussen oude activisten als Hugo Ongenae (Elcker-Ik, Hand-in-Hand…) en nieuwe activisten als Wouter Hillaert (Hart boven Hard) en Sven Augusteyns (Ringland). Op de Boekenbeurs wordt zaterdag 7 november om 16 uur een klein uurtje uitgetrokken voor een gesprek met Jos Geysels, Manu Claeys en Walter Lotens over de bewogen geschiedenis van het vormingswerk, de sociale acties en de toekomst van drukkingsgroepen. “Allen daarheen”, werd dan in de vorige eeuw geroepen. Elcker-Ik, 45 jaar sociale actie is verschenen bij uitgeverij Pelckmans.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: boeken, actie, antwerpen |  Facebook | | |  Print

01-11-15

LINT: “EIGENLIJK ZIJN ER NOOIT PROBLEMEN GEWEEST”

Munitiedepot Brasschaat.jpgHarry Debrabandere.jpgIn Brasschaat worden binnenkort 250 vluchtelingen opgevangen in een voormalig munitiedepot van het leger. Een plek ver van de bewoonde wereld (foto 1), maar toch gaat het Vlaams Belang er vandaag tegen betogen.

 

Bij de bevolking een draagvlak vinden voor de opvang van vluchtelingen, het is niet vanzelfsprekend.  CD&V-voorzitter en burgemeester van Leopoldsburg Wouter Beke kan erover meespreken. In zijn gemeente worden binnenkort 500 vluchtelingen opgevangen. Wouter Beke (in De Morgen dit weekend): “Onlangs nog hadden we hier onze jaarlijkse braderij. Toen bleek dat er een paar jassen waren gestolen, gingen er al meteen een paar beschuldigende vingers richting de vluchtelingen, ook al moest de eerste vluchteling hier toen nog arriveren.” Al zijn er natuurlijk ook mensen die de vluchtelingen wél welkom heten. “Ongerust? Over die vluchtelingen? Maar jongen toch”, zegt Josephine Booghmans. “Ze zegt dat de nieuwkomers welkom zijn. Meer zelfs. “Ze mogen hier altijd een jat koffie komen drinken.”

 

Maar het discours van sommige partijen helpt niet. Wouter Beke maakte zich vorige maand nog kwaad op de N-VA en haar pleidooi voor pushbacks naar de Turkse kust. Wouter Beke: “Daarmee geven ze het signaal dat de vluchtelingen hier eigenlijk niet zouden mogen zijn. Tegelijk vraagt hun staatssecretaris mij om 500 van die vluchtelingen in mijn gemeente op te nemen. Ik zie het als onze plicht om op die vraag in te gaan. Maar het is – ik druk me beleefd uit – niet netjes dat N-VA tegelijk het draagvlak binnen de gemeentes als de mijne op die manier ondermijnt.” Als burgemeester wil Beke “mensen geruststellen en er bijvoorbeeld blijven op wijzen dat het geen criminelen zijn, maar gewone mensen als u en ik. Tegelijk mag ik mijn kop niet in het zand steken en doen alsof er geen enkele vorm van overlast zal zijn. Het is dansen op een bijzonder slappe koord, met aan weerskanten een diepe ravijn.”

 

Wie met genoegen de traditionele politici in een diepe ravijn wil duwen, zijn partijen als het Vlaams Belang en groupuscules als het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) en Nation die op opvang voor vluchtelingen afkomen als vliegen op een geopende pot confituur. Het N-SA dat tweeënhalf jaar na hun aftocht in Antwerpen in Dendermonde opduikt om te protesteren tegen de opvang van 144 vluchtelingen in de voormalige Abdijschool, en daarvoor een inwoner uit Oostende, in casu Eddy Hermy, als woordvoerder laat opdraven in Dendermonde. Nation die een buurtvergadering in Thy-le-Chateau, deelgemeente van Walcourt in de provincie Namen, op stelten zet met nazigroeten, racistische leuzen en ander gebrul. En het Vlaams Belang dat op 19 oktober bijvoorbeeld nog bij nacht en ontij met een 50-tal mensen aan het asielcentrum in Kapellen betoogde… met naast enkele mensen uit Kapellen ook volk uit het vanuit Kapellen veraf gelegen Wilrijk enzomeer.

 

“Chris Marynissen (Vlaams Belang) deed in Kapellen (547 asielzoekers) wat gemeentebestuur naliet: een BIN oprichten”, twitterde laatst Vlaams Belang-personeelslid en Antwerps gemeenteraadslid Wim Van Osselaer. BIN staat voor Buurt Informatie Netwerk, een eerbaar initiatief om waakzaam te zijn tegenover criminaliteit dat in Kapellen al vlug misbruikt werd voor Vlaams Belang-doeleinden. De vechtpartij vorig weekend in het asielcentrum van Kapellen bracht Chris Marynissen ertoe om zich naar het asielcentrum te begeven en een filmpje van de politieaanwezigheid te posten op sociale media. Het deed de wenkbrauwen fronsen bij de plaatselijke politie.

 

BIN-verantwoordelijke Gert Verstraete in Gazet van Antwerpen: “De feiten speelden zich af op privéterrein en het activeren van het BIN had hier geen enkele bijdrage kunnen leveren. Het ter plaatse gaan is hetgeen wat in het BIN-protocol en in de algemene BIN-werking expliciet wordt verboden, zelfs ontraden. Niet om de feiten te verdoezelen, maar om de mensen hun veiligheid te kunnen garanderen.” Zijn vertrouwen in BIN-coördinator Chris Marynissen is dan ook ernstig geschaad en de zaak wordt nu voorgelegd aan de Dienst Veiligheid en Preventie van de FOD Binnenlandse Zaken. Volgens Chris Marynissen had een BIN-lid hem gemeld dat jonge mannen gewapend met stokken achter andere jongeren aan het rennen waren. Op de openbare weg. Les excuses sont faites pour s’en servir.

 

De bevolking noch de asielzoekers zijn geholpen met de bemoeienissen van het Vlaams Belang & Co. Geef de asielzoekers de menselijke opvang die iedereen in dezelfde situatie voor zichzelf zou wensen. Treedt op tegen overlast en geef burgemeesters de kans hun rol op te nemen als burgervader. In De Afspraak van 23 oktober getuigde N-VA-burgemeester Harry Debrabandere (foto 2) over het asielcentrum dat in 1991 in zijn gemeente Lint geopend werd. Destijds fel gecontesteerd door het Vlaams Blok, zoals te zien was in een fameuze Panorama-uitzending (1, 2, 3). Mits de nodige begeleiding valt alles na drie, vier maanden in de plooi, getuigde de burgemeester (video vanaf 4’30”). “Eigenlijk zijn er nooit problemen geweest”, zegt hij. Kunnen we dan die eerste drie, vier maanden van agitatie en polemiek niet overslaan? Zijn er niet genoeg andere problemen om aan te pakken?

31-10-15

DE WEEK IN ZEVEN CITATEN (EN EENTJE EXTRA)

Charles Michel - Halloween.jpgVanavond wordt halloween gevierd. Voor wie van griezelen houdt, niet getreurd na vanavond. Met de regering-Michel is het hele jaar door halloween (foto).

 

“Zeer interessant idee. Voor sommige Belgen zou dat inderdaad nuttig kunnen zijn.” Theo Francken geeft toe dat de engagementsverklaring die hij nieuwkomers wil voorleggen ter ondertekening (erkenning van de vrijheid van meningsuiting, scheiding tussen Kerk en Staat, gelijkheid tussen man en vrouw, respect voor andere geaardheid…) ook wel sommige Belgen mag ingepeperd worden. (Het Nieuwsblad, 24 oktober 2015)

 

“In heel Europa zijn regeringen de pensioenleeftijd aan het optrekken. Maar tegelijk willen de mensen zelf het liefst zo snel mogelijk al met pensioen gaan. In een enquête in opdracht van onze krant zegt de helft van de mensen tussen 35 en 54 dat ze al uitkijken naar hun pensioen. Dat verlangen is niet ingegeven door luiheid of profitariaat. Het pensioen heeft mythische proporties gekregen doordat het contrast zo groot is met het leven daarvoor. De combinatie werk-gezin, de prestatiedruk, de vele verwachtingen die het leven oplegt. Tegenover het pensioen met zijn zeeën van tijd en alle ruimte om jezelf te ontplooien.” Gepensioneerden zeggen nochtans vaak dat ze het druk-druk-druk hebben, maar we begrijpen het wel: het verschil tussen hoe de politici het actieve leven willen organiseren en hoe de mensen het willen. (Het Nieuwsblad, 26 oktober 2015)

 

“De show kan beginnen.” Neen, Bart De Wever bedoelde niet zijnoptreden als dierenverzorger Edwin Deschutter in het 2BE-programma Lookalikes maandagavond maar de discussie in de Antwerpse gemeenteraad over het niet langer betrekken van de oppositie, op de SP.A na, bij het beheer van de Antwerpse haven. (Gemeenteraadszitting Antwerpen, 26 oktober 2015).

 

“Ik wist niet dat het in de 21ste eeuw nog bestond, dat expliciete racisme. Ik ben er ook zeker van dat onze kinderen later niet meer zullen opkijken als ze in een gemengde klas terechtkomen. Xenofobie zal uiteindelijk uitsterven, daar ben ik van overtuigd.” Danira Boukhriss Terkessidis kijkt met een optimistische blik naar de wereld. Met vijf deelnames aan De Slimste Mens ter Wereld, waarbij vier overwinningen, is ze alleszins niet het “kieken” waarvoor ze versleten werd op de Pegida-bijeenkomst in Gent. (Humo, 27 oktober 2015)

 

“‘Toen de provincieraad de vergunning behandelde, wist meneer De Nijn dat hij er in de buurt woont. Dat had voldoende moeten zijn om zich te onthouden in die zaak. Als hij het tegendeel beweert, vraag ik me af wat hij zit te doen in de provincieraad, buiten belastinggeld innen, zijn broek verslijten?’, vroeg de openbare aanklager.” De correctionele rechtbank in Mechelen volgde de openbare aanklager over de hele lijn en veroordeelde Bart De Nijn (N-VA) tot een jaar cel met uitstel gedurende drie jaar, een boete van 600 euro met uitstel, en het verlies van vijf jaar het recht een openbaar ambt uit te oefenen. Het gaat om een zaak van belangenvermenging als gedeputeerde bij de provincie Antwerpen. Bart De Nijn, intussen schepen voor Openbare Werken in Mechelen, gaat in beroep tegen de uitspraak van de rechtbank maar heeft intussen al zijn bevoegdheden als schepen overgedragen aan partijgenoot Marc Hendrickx. (Gazet van Antwerpen, 27 oktober 2015)

 

“Rechtspersoonlijkheid voor vakbonden, geen fiscale aftrekbaarheid van de ledenbijdrage van vakbondsleden, en vakbonden die belastingen betalen op het deel van de bijdrage dat de werkgever voor hen betaalt. Deze op zich valabele N-VA-voorstellen dienen vooral om de eigen achterban te plezieren. Want in deze legislatuur komt er toch niets van in huis.” De rechtse Trends-journalist Alain Mouton is het wel eens met deze N-VA-voorstellen, maar vindt het verloren moeite. Overigens, wij wisten niet dat we onze vakbondsbijdrage fiscaal kunnen inbrengen als beroepsonkosten. Bedankt voor de tip, Peter Dedecker (N-VA). (Trends online, 27 oktober 2015 – Lees ook: Marc Leemans)

 

“Zeker liberalen vinden het vast fijn om nu te kunnen pochen dat het netto­loon – toch voor wie het geluk heeft er een te hebben – zal stijgen met een extra dertiende, ja veertiende maand, dixit Rutten. Toe maar. Het is een sigaar uit eigen kist, maar dat belet haar niet om met dure woorden uit te pakken: iedereen mag dat geld spenderen in ‘vrijheid en verantwoordelijkheid’. Begrijp: zoek zelf maar uit hoe je al die nieuwe taksen en tariefverhogingen kan ontlopen, anders is je extraatje meteen foetsie.” De newspeak van de liberalen. (De Standaard, 29 oktober 2015)

 

“Volgens Eandis kan de elektriciteitsfactuur voor Vlamingen met een ‘sociaal tarief’ liefst 57 % toenemen. Bijna 1 op 10 huishoudelijke klanten valt daaronder, zo’n 216.000 Vlaamse gezinnen. Net zij hoesten tot 5 % meer op dan de doorsnee gezinnen die tot 52 % extra zouden betalen.” De N-VA, CD&V en Open VLD hebben de mond vol over de ‘sociale correcties’ die ze voorzien, maar de doorrekening van de vennootschapsbelasting op de intercommunales, de btw-verhoging voor de elektriciteit, de afschaffing van de gratis stroom etcetera doen de elektriciteitsfactuur voor de mensen met de kleinste inkomens het hardst stijgen. En het zijn niet de vakbonden of de oppositiepartijen die dit schrijven, maar Eandis, beheerder van het elektriciteits- en aardgasdistributienetwerk in 239 Vlaamse gemeenten. Intussen blijkt ook dat bewoners van appartementsgebouwen extra Turteltaks moeten betalen. Wat geen probleem is als je met honderd appartementen in één blok woont, maar wel als je maar met twee, drie, vier… appartementen bent. “Je zou denken dat een minister die nog maar eens een taks op elektriciteit toevoegt, als laatste in een lange rij, beter nadenkt over een billijke verdeling.” Niet dus. (Het Laatste Nieuws, 29 oktober 2015 – Het Nieuwsblad, 30 oktober 2015)

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: citaten, francken, sociaal, de wever, racisme, de nijn, mechelen, turtelboom |  Facebook | | |  Print

30-10-15

EDDY HERMY 65. EUFORISCH NA VMO-TENTOONSTELLING

Eddy Hermy - 13 april 2015.jpgVMO-tentoonstelling - Baasrode 10 oktober 2015.jpgVandaag verjaart Eddy Hermy (foto 1). Het boegbeeld van het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) wordt vandaag 65 jaar. Als trouwe bezoeker van de AFF-blog zal het hem plezieren langs deze weg verjaardagswensen te krijgen. Bij deze dan. Een tweede keer deze maand dat zijn hart een paar keer sneller sloeg van blijdschap was bij zijn bezoek aan de tentoonstelling over de Vlaamse Militanten Orde (VMO,1, 2, 3) die zijn goede vriend Jan De Beule op 10 oktober inrichtte in Baasrode (foto 2, met links op de foto Marie-Marthe Godon, echtgenote van de in 2005 overleden VMO-leider Bert Eriksson, en rechts Nancy Six).

 

Oud-VMO’er Eddy Hermy werd er euforisch van. Een dag vol nostalgie die oproept tot strijd vandaag titelde Hermy ’s anderendaags op de N-SA-website. Eddy Hermy: “Positieve nostalgie, dat was het warme gevoel dat gisteren als een zweep door mijn lijf joeg toen ik de VMO-tentoonstelling bezocht die kameraad Jan De Beule en zijn ‘jonge’ ploeg hadden ingericht. Het gelukzalige gevoel dat je bloed sneller doet stromen, je hart opjaagt als gek, en wel bij het zien van de grote groep mensen die de tentoonstelling samen met jouw (sic) bezoekt. (…) En het goede nieuws: het was vooral een jongere generatie die daar aanwezig was (naast de vele oude kameraden), maar met eenzelfde besef dat inzet nodig is. Dat is wat ons verbindt, oud en jong, verleden en heden. Fierheid ook over de oude kameraden, die je op het tentoongestelde fotomateriaal herkende. Treurnis ook bij het lijfelijke ervaren van de dood, wanneer je overleden kameraden weer tot leven ziet komen, al was het maar op beeld.

 

(…) Het gevoel erbij te zijn geweest, dat geeft een gevoel van euforie, voldoening over het feit dat we met velen waren, dat we onvermoeid, standvastig handelden, dat we kameraadschappelijk de strijd hebben gevoerd. De liefde voor ‘de zaak’ en de verbetenheid daartoe te hebben opgebracht, dit alles te hebben meegemaakt, er zijn geen woorden voor. Alleen wie geen echt ‘hart’ voor het eigen volk heeft, kan op zoiets neerkijken, zoals de linkse bourgeoisie doet, die heeft alleen een ‘hart’ voor de vreemde arbeidersklasse. Zij is altijd “hard” voor het eigen arbeidersvolk.

 

Maar het gevoel van nostalgie is een te korte impuls. Het verwelkt als een blad in de herfst als het niet tot de werkelijkheid van vandaag wordt gebracht. Het moet aanleiding geven tot het realisme van vandaag. Wat toen kon, dat kan nu nog steeds. Waar de mensen van de VMO in staat toe waren, dat kan de huidige generatie herhalen. Ik geloof niet in het doemdenken wat dat betreft, maar wel in de wil tot inzet, de wil tot verzet van een nieuwe generatie van activisten. Ik zie het met mijn eigen ogen. Ik hoor de vraag ernaar met mijn eigen oren. De wil bestaat. Wij ouderen zijn verplicht te helpen.

 

Ook al heeft partijpolitiek een volledige generatie als een roesmiddel verdoofd. Ook al heeft een volledige generatie nationalisten zich het geloof in de parlementaire democratie laten smeren door de elite (meestal dan nog beroepspolitiekers uit eigen kringen). De huidige asielinvasie heeft deze illusie echter weggeveegd. De jongeren willen van die partijpolitieke vuiligheid af. De neergang van ons sociaal systeem, het neoliberalisme dat tot een vereenzamende, individualistische ‘ik’-maatschappij heeft geleid, de rat race naar consumptievoldoening die nooit tot een eindpunt komt en zo tot frustratie en woede leidt... Dat alles wekt bij de nieuwe generatie (maar ook bij de generatie van dertigers en veertigers) een gevoel van onmacht, uitzichtloosheid, maar bij een deel ook een wil tot strijd.

 

En dan is een dag vol nostalgie, een dag vol voorbeelden van oude strijd, een nuttig iets. Een dag waarop oude kameraadschappen geëerd en herdacht worden, wordt zo tot een dag van nieuwe kameraadschappen. De strijd van een volk, een sociale klasse, onze strijd, zal nooit sterven. De strijd voor sociale welvaart voor ons volk, de strijd voor ons land, die kan niet worden vernietigd. Deze strijd, kameraden, werd door de makkers van de VMO gevoerd, maar vandaag moeten jullie hem opnemen, en dat doen jullie ook. Laten we deze voortdurende, nooit eindigende strijd om ons bestaan samen organiseren. We zijn als generaties met elkaar verbonden, wij zijn één volk, wij zullen samen de strijd voeren. Wij zijn bereid!”

 

Eddy Hermy was onder andere lid van het VMO-commando dat in 1980 bij een bijzonder gewelddadige raid vernielingen en verwondingen aanbracht in de progressieve boekhandel De Rode Mol in Mechelen, en werd in 2011 nog veroordeeld voor racistische uitspraken tijdens een ‘jeugdcongres’ van het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (1, 2). Geboren op 30 oktober 1950 is Eddy Hermy natuurlijk niet meer bij de jongsten voor nieuwe acties, maar hij wil daartoe wel best anderen opjutten. Alhoewel, alhoewel. In een reportage van TV Oost deze week out NSA-opperhoofd Eddy (officieel: Edouard) Hermy zich als woordvoerder van ‘Pegida België’. Alsof er nood is aan nog een Pegida in ons land.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: hermy, n-sa, vmo, godon, six |  Facebook | | |  Print

29-10-15

BRITSE REGGAEGROEP UB40. OOK VLAAMS BELANG’ER(S) FAN

cultuur, herentalsVanavond speelt de Britse reggaegroep UB40 in een uitverkochte zaal De Roma in Borgerhout. Zowel muzikaal als naar afkomst van de leden is het een multiculturele groep, en toch zag een AFF-verslaggever op een Vlaams Blok-meeting in 1993 een Vlaams Blok’er met een jasje waarop een groot logo van UB40.

 

Het verhaal (verschenen in AFF-Info/Verzet jg. 13, nr. 1, blz. 16-18 maar hier ingekort): “Vrijdag 19 november 1993 zijn we aanwezig als Filip Dewinter, Francis Van den Eynde en John Spinnewyn zouden spreken op een Vlaams Blok-avond in Herentals. Gespreksthema is – hou u vast – ‘Verdraagzaamheid moet en kan’. Als de vos de passie predikt, letten de kippen in het hok best op, en een 150-tal Herentalse jongeren zijn dan ook geruggesteund door enkele Blokbusters present bij een tegenmanifestatie. Bij de confrontatie met het Vlaams Blok vallen rake klappen. Een tegenbetoger moet in een ziekenhuis opgenomen worden. Echt spannend wordt het pas als we ons met de Vlaams Blok-meute naar binnen begeven.

 

Plaats van het gebeuren is taveerne-restaurant De Boerderij, een vrij chique bedoening. Iets na acht uur begeeft de wacht van het Vlaams Blok zich naar binnen. Niet naar het zaaltje op de eerste verdieping waar senator Wim Verreycken mistroostig op hen wacht. Eerst moeten de kelen gelaafd worden. Het zijn overwegend jongeren van rond de twintig. Iedereen kent iedereen, of toch bijna. Een jongeman vertelt hoe hij in Diksmuide bijna 'één van de onzen' een peer in het gezicht heeft gegeven. De tegenbetogers waren ook in ’t zwart, 'zoals wij’ en vandaar de bijna-vergissing. (…) Om tien na acht worden we aangemaand naar het bovenzaaltje te trekken. Voorpost-man Luc Vermeulen blijft de wacht houden; NSV’er Rob Verreycken blijft ook beneden ronddolen.

 

(…) In totaal een tachtigtal mensen in de zaal. Vooral veel jongeren. Twintigers, soms echter nog maar 14 à 15 jaar. Niet bepaald de fijnst geklede lieden, maar voor het overige van alle soorten: van skinheads tot wat vroeger als’ langharig werkschuw tuig’ werd omschreven. (…) Het aangekondigde triumviraat is er niet. Weerhouden in het parlement wegens de bespreking van het Globaal Plan. Als excuus klinkt dat natuurlijk goed. Het geeft de Vlaams Blok-verkozenen een grandeur meer dan ze verdienen. Wie gekomen is voor een uiteenzetting over verdraagzaamheid komt ook al bedrogen uit. Veel meer dan een verwijzing naar de ‘onverdraagzamen’ die buiten gemanifesteerd hebben, krijgen we niet te horen. In de plaats krijgen we een uiteenzetting te horen over de pijlers waarop het Vlaams Blok-programma steunt. Ook interessant natuurlijk.

 

‘Het Vlaams Blok-programma mag op een groeiende aanhang rekenen’, weet Verreycken. Verwijzend naar opiniepeilingen die hij niet met naam noemt, begint Verreycken te dromen van 44 % stemmen. Want met 44 % van de stemmen heb je een absolute meerderheid in zetels volgens het stelsel D’Hondt. (…) Als eerste pijler wordt het nationalisme genoemd. (Het Vlaams Blok komt op voor een onafhankelijk Vlaanderen. Wat hebben we immers aan België verloren? Wim Verreycken: ‘Welke meerwaarde geeft België aan uw werklust?’ Als tweede pijler noemt Verreycken ‘het verzet tegen de multiculturele ‘melting pot’ die men ons wil opleggen’.) Een dertigtal aanwezigen verlaten dan evenwel al de zaal. Een half uur luisteren naar hun voorman lijkt hen meer dan genoeg.

 

(…) De derde pijler die het Vlaams Blok naar eigen zeggen rechthoudt, is de ethiek. (…) In het bovenzaaltje zitten nog geen veertig toehoorders meer. Het gestommel beneden neemt alsmaar toe. Eén held roept luidkeels: ‘V.M.O.’. (…) Af en toe komt iemand van beneden naar boven om polshoogte te nemen. Eentje heeft warempel een jasje aan met het logo van de multi-etnische Britse reggaegroep UB40. (…) (Er volgt een vragenronde, en als die niet genoeg vragen oplevert begint Wim Verreycken dan maar de Vlaams Blok-strategie voor Brussel uit te leggen. ‘Zeer interessant’ natuurlijk voor het Herentals-Antwerps publiek.) Verreycken bedankt tot slot de aanwezige ‘kameraden’.

 

(…) Beneden wordt nog wat nagepraat en iets na middernacht mag de kastelein het licht uitdoen. Het Vlaams Blok had bij hem een zaaltje gehuurd voor een besloten vergadering. Dat het wat anders is geworden, is natuurlijk geen goede reclame voor zijn zaak en een tweede meeting aldaar zal allicht niet kunnen. Zo kunnen we toch nog tevreden huiswaarts keren.”

 

Als we mensen mogen geloven die er vorig jaar bij waren als UB40 in Vorst Nationaal optrad, zullen we na het concert vanavond eveneens tevreden naar huis mogen keren. Zullen er vanavond Vlaams Belang'ers zijn tussen de meer dan 1.000 mensen in De Roma? Het zal allicht moeilijk uit te maken zijn. Omgekeerd valt een UB40-fan te midden een zootje Vlaams Blok’ers harder op. Het leerde onze verslaggever alleszins dat je nooit op het uiterlijke van iemand, zijn of haar kledij, kan afgaan om een politieke overtuiging te veronderstellen.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: cultuur, herentals, verreycken |  Facebook | | |  Print