Anti-Fascistisch Front / Verzet

HOE ZWAAR WEGEN DE VB'ERS BIJ DE N-VA ?

noreply@skynetblogs.be (AFF/Verzet) — Thu, 23 Feb 2012 00:10:00 +0100

De Gentse VB’er Tanguy Veys heeft nooit gedacht dat hij het ooit roerend eens zou zijn met zijn socialistische stadsgenote Freya Van den Bossche, maar gisteren was het toch zover. Freya Van den Bossche vindt dat er veel ex-VB’ers op de N-VA-lijsten staan. Tanguy Veys vindt blijkbaar hetzelfde. Een andere Gentenaar, N-VA’er Peter Dedecker, relativeert. Volgens hem hebben slechts een honderdtal mandatarissen van andere partijen “de filter overleefd” om bij de gemeenteraadsverkiezingen in oktober op een N-VA-lijst te staan, waarvan slechts een twintigtal VB’ers. Die “slechts” ontketende een Twitteroorlog tussen Freya Van den Bossche en Peter Dedecker, die eindigde met de bedenking van Dedecker “VB = meest ranzige praat waar ik van kots, maar mensen veranderen”.

Onmiddellijke aanleiding voor deze discussie was het bericht dat zowel de N-VA van Grimbergen als de N-VA van Zemst een ex-VB’er in hun rangen hebben opgenomen. Mensen die geen onbekenden zijn voor deze blog. In Grimbergen is dat Steven Dupont, gemeente- en provincieraadslid én VB-personeelslid: VB-medewerker in het Vlaams Parlement, administratief secretaris van de VB-partijraad en regiosecretaris van het VB in Brussel-Halle-Vilvoorde. Hij verliet in juli vorig jaar het VB, in het spoor van Frank Vanhecke, Francis Van den Eynde, Koen Dillen, Tom Van den Troost en nog anderen. Toen VB-senator Bart Laeremans in oktober vorig jaar in Grimbergen zijn lijst Vernieuwing voorstelde, ontbrak op die lijst voor de gemeenteraadsverkiezingen de naam van Steven Dupont. Intussen weten we waarom: Steven Dupont zal op de kersverse N-VA-lijst in Grimbergen staan.

In oktober vorig jaar deelde Dirk Jacobs in de gemeenteraad van Zemst mee dat hij er voortaan als onafhankelijke zou zetelen. Dirk Jacobs was fractieleider van de vijfkoppige VB-gemeenteraadsfractie in Zemst en lijsstrekker van het VB bij de gemeenteraadsverkiezingen in 2006. “Ik heb geprobeerd om een groep van Vlaamsgezinden samen te brengen. Alleen een bundeling van alle Vlaamse krachten en partijen is volgens mij aan de orde om op het gemeentelijke en federale beleid te wegen. Helaas willen veel Vlaams Belang-leden mij daarin niet volgen”, zei Dirk Jacobs toen hij bij het VB opstapte. Volgens de N-VA, die in Zemst mee in de bestuursmeerderheid zit, heeft Dirk Jacobs zich altijd “kritisch maar ook constructief” opgesteld. Gisteren bevestigde de voorzitster van de N-VA-Zemst dat Dirk Jacobs bij de gemeenteraadsverkiezingen op de N-VA-lijst zal staan.

Wat gisteren niet de pers haalde maar van dezelfde orde is: in Laakdal houdt plaatselijk VB-voorzitter en -gemeenteraadsfractieleider Robert Mondelaers het voor bekeken. Er blijft in de gemeenteraad van Laakdal nog één VB-gemeenteraadslid over, gemeenteraadslid Fons Van Geel stapte al eerder op bij het VB. “Zoals uit de peilingen blijkt, zie ik geen toekomst meer voor Vlaams Belang in Laakdal, en door het cordon sanitair zal de partij stilaan uitbloeien”, zegt Robert Mondelaers. “Ook is het heel moeilijk om nog mensen te kunnen overtuigen om mee een kiezerslijst te vormen. Ik kreeg een plaats aangeboden op de kiezerslijst bij de N-VA. Omdat deze partij het dichtst aansluit bij Vlaams Belang zal ik mij hierbij aansluiten.” Overigens was ook de plaatselijke CD&V geïnteresseerd in een overstap van Mondelaers, maar die kiest dus voor de N-VA.

Het eerste VB-parlementslid die de oversteek naar de N-VA maakte is Luc Sevenhans, Brasschaatenaar die de hand boven het hoofd werd gehouden door Gerolf Annemans. Intussen ziet Sevenhans Annemans als “de ijzeren arm” van het VB. Zo groot als de liefde was, zo groot is nu de haat tussen Sevenhans en Annemans. Via het opvolgingssysteem is Sevenhans intussen senator voor de N-VA. Tweede grote VB-vis in de N-VA-vijver is voormalig VB-Kamerlid uit Beveren Bruno Stevenheydens, door vriend en tegenstander erkend als destijds één van de beste VB-parlementsleden. Hij is nu fractiesecretaris van de N-VA in het Vlaams parlement. Bij de gemeenteraadsverkiezingen op 14 oktober trekt hij de N-VA-lijst in Beveren. Derde belangrijke VB’er intussen bij de N-VA is Vlaams parlementslid Karim Van Overmeire. Sinds de Zwarte Zondag van 24 november 1991 parlementslid en van 1992 tot 1995 voorzitter van de Vlaams Belang Jongeren. Bij de komende gemeenteraadsverkiezingen staat hij als derde op de N-VA-lijst in Aalst.

Naast Sevenhans, Stevenheydens en Van Overmeire zijn er nog kleine vissen die overzwommen naar de N-VA (Viky De Ridder uit Brugge, Patrick Verlinden uit Schoten, Bruno Alens uit Zele…). Maar wat is het gewicht van de VB'ers binnen de N-VA? Eerlijk gezegd hebben we niet de indruk dat zij zwaar wegen op de besluitvorming van de N-VA. De N-VA staat klaar om de Vlaamse patronale agenda uit te voeren, heeft daarnaast kleppers in huis die het grappig vinden om zich te organiseren als de Vlaams Nationale Vrienden (VNV) bij de N-VA en kleine garnalen die op cultureel vlak dezelfde benepen ideeën hebben als VB’ers. Je hebt de VB’ers bij de N-VA niet nodig om te zeggen: die partij hoeven wij niet.

DE IDEOLOGIE VAN DE 'LUL VAN HET JAAR'

noreply@skynetblogs.be (AFF/Verzet) — Wed, 22 Feb 2012 00:10:00 +0100

Een jongensdroom komt uit. Voor het eerst roepen de lezers van Humo Bart De Wever uit tot Lul van het jaar. Vorig jaar moest de N-VA-voorzitter nog de Brugse bisschop Roger Vangheluwe laten voorgaan. De prijsuitreiking volgt op 29 februari in de Ancienne Belgique. Een zaal met een naam om het prijsbeest nog wat te jennen.

Op 9 december 2008 onthulde Bart De Wever aan de Université catholique de Louvain (UCL) dat zijn Vlaams nationalisme slechts een middel is om een zo conservatief, reactionair en rechts mogelijk Vlaanderen te creëren. Dat blijkt onder andere ook uit het boek van Bart De Wever Het kostbare weefsel (Uitgeverij Pelckmans, 2009) waarin nauwelijks gewag wordt gemaakt van de staatshervorming, maar des te meer van de conservatieve visie op enkele thema’s.

Bart De Wever vond zijn inspiratie bij Edmund Burke. Al 200 jaar is Burke een inspiratiebron voor extreemrechts en erger. De Edmund Burke Society in Canada bijvoorbeeld is een gewelddadige conservatieve organisatie. Bart De Wever haalt graag Edmund Burke aan, zoals in: “De voornaamste kritiek van Burke op de Franse Revolutie was de brute omverwerping van de bestaande orde vanuit de illusie een geheel nieuwe samenleving te creëren op basis van de rede. De collectieve zoektocht naar zogezegde vrijheid, gelijkheid en broederlijkheid zal de mens onvermijdelijk doen eindigen in barbarij en conflict. Echte vrijheid, niet de vrijheid om te doen wat je wil, maar de vrijheid om te doen wat je behoort te doen, is te bereiken via gehoorzaamheid en tradities.”

Burke was ook een notoir tegenstander van de mensenrechten en stelde hier het principe van de rechten van de Engelsen tegenover. Wanneer hij het heeft over arbeiders neemt hij de definitie van de Klassieke Oudheid voor een slaaf over. Burke praat over loonarbeiders en duidt hen aan met de Latijnse uitdrukking instrumentum vocale (= een werktuig met als bijzonderheid dat het praat, maar wel een werktuig).

Loyauteit is in het conservatisme van Burke een sleutelwoord. De onvoorwaardelijke trouw van de leerling aan zijn gildemeester in het ambacht, de onvoorwaardelijke trouw van de pachter aan de herenboer, van de hele maatschappij aan de koning, en van de koning aan God. Peter Mertens stelt dan ook terecht in Hoe durven ze? (EPO, 2011) dat als je de middeleeuwse erfenis in de conservatieve ideologie van de achttiende eeuw naar het tijdperk van het kapitalisme tilt ze een naam krijgt: het corporatisme. Dit is dan ook de voedingsbodem voor de economische visie van Bart De Wever.

De Israëlische historicus Zeev Sternhell schetst in zijn boek De anti-Verlichting haarfijn de evolutie van het conservatisme van de achttiende eeuw tot de dag van vandaag. “De dag dat de mens een individu is geworden met natuurrechten, in plaats van een onderdeel van een gesofistikeerd mechanisme, is volgens de conservatieven het moderne kwaad geboren. De anti-Verlichting streeft naar de restauratie van deze verloren eenheid. Zo wordt de horizon van het individu beperkt door de dwangbuis waarin zijn cultuurgemeenschap hem opsluit. Op 2 maart 2010 stelde Bart De Wever dan ook in De Standaard: “Identiteit is niet vrijblijvend: het geeft ook antwoord op de vraag wie behoort tot het volk en wie niet.”

De Vlaamse identiteit is echter een zeer recent concept. Het is dus niet gemakkelijk om in Leuven, Mechelen, Turnhout, Lommel of Overpelt te komen aandraven met ‘de Vlaamse identiteit’ vermits de Brabantse en Limburgse tradities veel groter zijn en de nieuwe Vlaamse identiteit niet meer dan een derivaat van België zelf is.

'BEWEGING VOOR CHRISTELIJKE SOLIDARITEIT' IS DOOD. LEVE...

noreply@skynetblogs.be (AFF/Verzet) — Tue, 21 Feb 2012 00:10:00 +0100

De nog maar pas opgerichte Christenunie van VB’er Philippe Van der Sande haalde gisteren moeiteloos Gazet van Antwerpen. Organisaties die al járen bestaan hebben meer problemen om de krantenkolommen te halen. Volgens de Christenunie heeft Rik Torfs gelijk met zijn kritiek op de CD&V.

“De pas opgestarte Christenunie Vlaanderen (voorheen de Beweging voor Christelijke Solidariteit) is het volmondig eens met de analyse van prof. Rik Torfs over het zwakke inhoudelijk profiel van de huidige CD&V”, zegt Philippe Van der Sande in een persmededeling. Hij herhaalt nog eens zijn kritiek op de CD&V die in Antwerpen samen met de SP.a naar de gemeenteraadsverkiezingen trekt. Voor de districtsraadsverkiezingen houdt de CD&V het meestal op eigen lijsten, in concurrentie met de SP.a. Maar dat verzwijgt Philippe Van der Sande. Omwille van het verbond met den duivel zal de Christenunie bij de gemeenteraadsverkiezingen christelijke kandidaten op andere lijsten steunen en promoten.

“De Christenunie beperkt haar werking momenteel tot Antwerpen, maar vanaf volgend jaar zal ze zich geleidelijk over heel Vlaanderen uitbreiden”, wordt verder aangekondigd. “Het christelijk geloof is al decennia lang geen inspiratiebron meer voor de huidige sociaal-democratische (sic) CD&V. In Antwerpen is een derde van de CD&V-gemeenteraadsleden trouwens moslim.” De ironie van het verhaal is dat uitgerekend die twee moslims, Nahima Lanjri en Ergün Top, hier en hier zich publiek gedistantieerd hebben van de gezamenlijke SP.a-CD&V-lijst – maar dat erbij vertellen past niet in de Operatie beschadiging CD&V van Philippe Van der Sande.

Philip Van der Sande vervolgt: “Ongetwijfeld vertegenwoordigt de CD&V nog deels de sterk gesubsidieerde christelijke zuil (ACW, ACV, Boerenbond, KAV, KVLV,…). Maar die zuil is sterk geseculariseerd en zeer verlinkst. Dit heeft ook gevolgen voor de CD&V zelf. Ze appeleren trouwens ook niet meer aan de jongeren die graag een duidelijke – in dit geval christelijke – boodschap verwachten. Wat is er mis met de christelijke wortels van onze eeuwenoude Europese beschaving? Wie Christus en zijn evangelie onder het tapijt veegt en schrik heeft van zijn eigen christelijke schaduw, heeft inderdaad weinig toekomst. Nochtans is er zeker nood aan een duidelijke christelijke stem in Vlaanderen. Misschien wordt deze nood in de toekomst wel door de Christenunie gelenigd?”

Waarom de ‘Beweging voor Christelijke Solidariteit’, met Philippe Van der Sande als voorzitter en Tanguy Veys als ondervoorzitter, is opgedoekt, wordt niet uitgelegd. Er zal toch geen haar in de boter liggen ten huize Van der Sande - Veys? Indien niet, wat is er dan wel aan de hand? En wordt met de laatste zin in de persmededeling de kiem gelegd voor een nieuwe eigen partij? Waarschijnlijk niet, maar er zijn eigenlijk goede redenen om het wel te doen. Met niet-gelovigen als Filip Dewinter en Anke Van dermeersch aan het hoofd van het VB-Antwerpen, en een programma dat weinig barmhartigheid kent, is er immers weinig katholiek aan het VB-Antwerpen.

De Gentse katholieke studenten van KASPER hebben eerder al in een satirisch artikel Rik Torfs tot paus uitgeroepen (foto). Paus worden is misschien te hoog gegrepen voor Rik Torfs, maar boegbeeld worden van de Christenunie? Zegt Rik Torfs dat iets? Of ze op hun beurt bij de Christenunie, waar ze nu Torfs gelijk geven, Rik Torfs zélf als boegbeeld willen, is natuurlijk nog een andere vraag.

OPNIEUW MASSAAL ANTIFASCISTISCH PROTEST IN DRESDEN

noreply@skynetblogs.be (AFF/Verzet) — Mon, 20 Feb 2012 00:10:00 +0100

Na de menselijke ketting vorige maandag 13 februari, als protest tegen de herdenking door neonazi’s van de bombardementen op Dresden, betoogden voorbije zaterdag 18 februari opnieuw een 10 000 antifascisten in Dresden. De neonazi’s hadden hún betoging zaterdag afgelast.

Twee jaar geleden, bij de 65^ste herdenking van de bombardementen op Dresden, waren de neonazi’s in Dresden nog met 5 000 à 8 000. Vorige maandag waren ze met een 1 500-tal. Nu bleven ze thuis. Of weken ze uit naar een bijeenkomst in Gera, in het oosten van de Duitse deelstaat Thüringen. Maar het was maar een beperkt groepje dat daar bijeenkwam. Antifascisten namen in Dresden het zekere voor het onzekere en mobiliseerden toch. Op een meeting zaterdag zei voormalig SPD-voorzitter Hans-Jochen Vogel een sterke voorstander te zijn van het verbieden van de Nationaldemokratische Partei Deutschland (NPD). “Het is onaanvaardbaar dat de NPD (die in twee Duitse deelstaten enkele verkozenen heeft, nvdr.) voor hun activiteiten over een juridische bescherming beschikt.” Over de neonazi’s die maandag nog onder bescherming van de politie mochten betogen zei Vogel: “Ze willen niet marcheren om de doden te herdenken, maar om de doden te misbruiken. Dit moet niet getolereerd worden.”

Naar de meeting kwamen een 2 000 mensen. Elders in de stad werden gebedsbijeenkomsten gehouden. En daarna was het tijd om te betogen (foto 1). Zo’n 10 000 mensen stapten op in de betoging (video). Uit Dresden, en ook uit andere delen van Duitsland. Nu de neonazi’s forfait gaven was een minder grote politiemacht op de been. Vorige maandag nog met 4 500 kon men zich nu beperken (nouja) tot 1 600 manschappen. Enkel op het einde van de betoging, tegenover een groepje flessen gooiende jongeren, moesten ze optreden. Vorig jaar waren bij confrontaties tussen neonazi’s en antifascisten nog 100 agenten gewond geraakt. Na de recente revelaties over de Nationalsozialistischer Untergrund (NSU), ook bekend als Die Braune Armee Fraktion, liggen de activiteiten van de neonazi’s in Duitsland erg gevoelig. Het vergemakkelijkte het vormen van een breed front van organisaties dat het antifascistisch protest ondersteunde.

Het is dan ook opletten dat men tegen volgend jaar niet overgaat tot business as usual en het gevaar voor het heropleven van neonazistische activiteiten gaat onderschatten. Aanstaande donderdag is een bijeenkomst gepland met slachtoffers en nabestaanden van de moorden die de NSU de voorbije jaren kon plegen op buitenlanders en een politieagente, deels met medeweten van politiediensten. Bondskanselier Angela Merkel zal de verontschuldigingen van de Duitse staat voor het falend vervolgingsbeleid uitspreken. En daar valt wel wat over te zeggen. Of zoals de betoger op foto 2 zegt: 1945: nazi-pest overwonnen; 2012: politiebescherming voor neo-bruin. Schande, Bondsrepubliek! Belangrijker nog dan de verontschuldigingen zijn de maatregelen die Merkel wil nemen opdat dit niet meer kan gebeuren. In januari werd alvast besloten tot een parlementair onderzoek over de werking van de veiligheidsdiensten en hun contacten met extreemrechts, en het aanleggen van een gegevensbank van gewelddadige extreemrechtsen.

FELIXPAKHUIS WEERT VLAAMS BELANG

noreply@skynetblogs.be (AFF/Verzet) — Sun, 19 Feb 2012 00:15:00 +0100

Vrijdag twitterde Filip Dewinter: “Lancering ‘Vrouwen tegen islamisering’ mag plotseling niet meer in Felixpakhuis. Zogezegd dubbele boeking. Triestig… Vrije meningsuiting?” Een journalist van de Antwerpse redactie van Het Nieuwsblad ging achter het verhaal aan en hoorde dat er meer aan de hand is dan een “dubbel boeking”. Filip Dewinter denkt er ook zo over. Filip Dewinter: “Een en ander heeft waarschijnlijk te maken met een artikel op de site van het antifascistisch blok.” Filip Dewinter verwart het Anti-Fascistisch Front (AFF) met het “antifascistisch blok”, maar dat is te begrijpen. Het woord “blok” maalt voortdurend door het hoofd van Filip Dewinter. In Humo zei hij vorig jaar nog: “Ik praat Belang, maar ik denk nog altijd Blok”.

Het verhaal in Het Nieuwsblad luidt: “Het Vlaams Belang is niet welkom in het Felixpakhuis voor de voorstelling van een boek. ‘Dubbel geboekt’, klinkt het, al gelooft Dewinter daar niets van. Het Felixpakhuis op het Eilandje heeft de voorstelling van een boek van het Vlaams Belang op 6 maart geschrapt. De rechtse partij had voor de lancering van de campagne ‘Vrouwen tegen islamisering’ een zaal gehuurd in het voormalige pakhuis. ‘Samen met die lancering wilden wij het nieuwe boek van Anke Van dermeersch voorstellen’, legt Filip Dewinter uit. ‘Alles was zo goed als geregeld met het Felixpakhuis. De contracten voor de verhuur waren getekend en wij hadden zelfs al een voorschot betaald. En dan plots krijgen wij de mededeling dat we niet meer welkom zijn. De zaal bleek plots dubbel geboekt en voor ons was er geen plaats meer. Heel vreemd toch. Een en ander heeft waarschijnlijk te maken met een artikel op de site van het antifascistisch blok. Ondertussen hebben we een andere zaal gevonden. U begrijpt dat ik daar liever niet te veel over kwijt wil.’"

Het Nieuwsblad vervolgt: "Bij het Felixpakhuis beweert men inderdaad dat het om een dubbele boeking ging. Al speelt er ook een andere reden. ‘Als cultuurhuis staan wij open voor alle culturen’, aldus Ivo De Beer, concessiehouder van het Felixpakhuis. ‘Wij dragen een pluralistische visie uit en de controversiële campagne van het Vlaams Belang past daar niet in. Trouwens, als we van bij het begin hadden geweten dat het Vlaams Belang de zaal had gehuurd, dan hadden we dat meteen geweigerd. Maar zij hebben de zaal geboekt als een vzw uit Brussel die een boek wenste te presenteren. Pas later zijn we erachter gekomen dat het om het Vlaams Belang ging. En toen bleek de zaal inderdaad ook nog eens dubbel geboekt. Uiteraard betalen wij het voorschot terug.’”

Het AFF-artikel waar Filip Dewinter naar verwijst is een aantal keren geforward, en zo geraakte in bredere kring onze kritiek bekend: “Plaats van het gebeuren (van de boekvoorstelling én meeting, nvdr.) is het Felixpakhuis, schuin tegenover het Museum aan de Stroom (MAS) in Antwerpen. Een zaak die tot nu toe een neutraal imago had. Het is een café-restaurant met een zaal die privé uitgebaat wordt, maar huist in een stadsgebouw waarvan de hoofdgebruiker het Stadsarchief is. Hoort zo’n zaak/gebouw niet politieke neutraliteit uit te stralen? Toen Sharia4Belgium twee jaar geleden zonder voorafgaande afspraak in een stadsgebouw in Borgerhout een persconferentie organiseerde, rees daartegen protest vanwege het Vlaams Belang en zei burgemeester Patrick Janssens ‘dat zulke bijeenkomsten niet kunnen in gebouwen die mede betaald worden door overheidssubsidies’. Geldt dit dan ook niet voor andere extremisten?” Zo schreven we inderdaad vrijdag 3 februari.

Filip Dewinter moet niet zeuren. Het Antwerpse stadsbestuur verstrengde de regels voor gebruik door extremistische organisaties van stadslokalen of lokalen door het stadsbestuur in pand gegeven. Het stadsbestuur had daarvoor Filip Dewinter niet nodig, maar Filip Dewinter stond wel op de eerste rij om aan te klagen dat de moslimextremisten van Sharia4Belgium een persconferentie hadden gehouden in een stadslokaal. Waarom zou het anders moeten zijn als de antimoslimextremisten van het Vlaams Belang, het Front National, de Freiheitliche Partei Österreichs, Pro Deutschland en anderen een meeting willen organiseren in zo’n lokaal? Filip Dewinter moet ook niet geheimzinnig doen. In Het Nieuwsblad zegt hij dat hij liever niet teveel kwijt wil over de nieuwe locatie voor de boekvoorstelling en meeting. Anke Van dermeersch twitterde op 12 februari evenwel – toen ze nog in de Verenigde Staten was in gezelschap van Filip Dewinter en een lookalike van Sarah Palin ;-) – “Afspraak 6/3 Felixpakhuis !” en dan onmiddellijk daarna: “Oeps, afspraak 6/3 Elzenveld”.

Waarom er voor het Elzenveld, in heel Antwerpen bekend als OCMW-gebouw, ingebed in een site met andere OCMW-gebouwen, andere regels als voor stadsgebouwen zouden gelden, is niet meteen duidelijk. Het is toch niet omdat het Vlaams Blok er op 6 juni 1992 haar berucht zeventigpuntenplan mocht lanceren, dat nu datzelfde Elzenveld het startpunt mag zijn voor een haatcampagne in het verlengde van dat zeventigpuntenplan? Net zo goed als wij de recente veroordeling van Sharia4Belgium toejuichen, passen wij voor andere extremisten in het moeilijke debat over de islam. Overheidsgebouwen zijn er niet om haatpredikers een forum te geven.

TWITTERETWIT TWEET

noreply@skynetblogs.be (AFF/Verzet) — Sun, 19 Feb 2012 00:10:00 +0100

Zelf zijn we nog niet aan het twitteren, maar tweets hebben duidelijk hun plaats veroverd in de communicatie tussen opiniemakers. Of dat tot meer diepgang in het debat leidt, is natuurlijk nog wat anders. Maar elk nadeel heeft ook een voordeel, wist een Nederlandse filosoof al jaren geleden.

Artikels van deze AFF-blog worden wel eens met Twitter doorgestuurd, maar op vraag van een twitteraar hebben we een knop geïnstalleerd op deze blog die het twitteren na elk artikel vergemakkelijkt. Wie zich geroepen voelt het te doen, het staat hem of haar vrij om het te doen. Tezelfdertijd hebben we ook gedacht aan de mensen die nog graag op papier zaken bewaren. Met het print-icoontje onderaan elk artikel wordt nu het printen vergemakkelijkt. Maar denk aan de bomen en bossen die sneuvelen met het verbruik van papier !

Je kan overigens nog altijd lid worden van de Facebook-groep Anti Fascistisch Front. We bereiken via dat kanaal minder vaste lezers dan het aantal dat rechtstreeks naar de website www.aff.be surft, maar Facebook heeft twee voordelen. Sympathisanten kunnen daar artikels kwijt waar de redactie van AFF-Verzet niet toe komt, al was het maar door het ritme van in principe één artikel per dag op de website. Facebook is daarnaast handig om artikels te delen met vrienden, en zo extra lezers te krijgen.

DRESDEN 2012

noreply@skynetblogs.be (AFF/Verzet) — Sat, 18 Feb 2012 00:15:00 +0100

Maandag werden in Dresden de bombardementen herdacht die deze Duitse stad aan het einde van de Tweede Wereldoorlog troffen. Over het militair nut van de actie met Britse en Amerikaanse bommenwerpers is er discussie. Over het aantal slachtoffers lopen de meningen ook uiteen. Wel is zeker dat het vooral burgers waren die gedood en gewond werden. Van het historisch centrum van de stad bleef zo goed als niets over.

Voor Duitse en andere neonazi’s is het de gelegenheid om jaarlijks het onrecht dat het Duitse volk is aangedaan te herdenken. Over de door het naziregime vele malen grotere aantallen andere doden dan de 25 000 of meer in Dresden zwijgen de neonazi’s. Als ze die andere doden al niet vergoelijken. De herdenking door de neonazi’s heeft dan ook een ranzige geur. Elk jaar protesteert de goegemeente in Dresden tegen de optocht die de neonazi’s in hun stad willen houden, maar elk jaar beschermt een enorme politiemacht de ‘vrijheid van meningsuiting’ van de neonazi’s. Maandag 13 februari betoogden in Dresden een 1 500-tal neonazi’s, die afgeschermd werden door 4 500 politieagenten. Maar daar stond een menselijke ketting van 15 000 mensen tegenover – 3,6 km lang, foto – die als gevolg had dat het betogingsparcours van de neonazi’s toch moest ingekort worden.

Maar voor vandaag, zaterdag 18 februari, wordt opnieuw een horde neonazi’s verwacht. Twee jaar geleden waren er, bij gelegenheid van de 65^ste herdenking van het bombardement in Dresden, naargelang de bron 5 000 à 8 000 neonazi’s. Ze werden urenlang ‘gegijzeld’ aan de treinstations waar ze uitstapten. Nog nooit tevoren waren de neonazi’s zo talrijk, maar ook voor het eerst slaagden antifascisten erin de neonazimars helemaal te verhinderen. Op terugweg naar huis werden de Vlaamse en Nederlandse neonazi’s die in Dresden wilden mee betogen ook nog eens aan een identiteitscontrole onderworpen, waardoor het extra laat werd vooraleer ze terug thuis waren. Wat het vandaag wordt, is natuurlijk nog af te wachten. Van voorgaande confrontaties heeft de politie methodes onthouden om het gsm-verkeer van fascisten en antifascisten massaal af te luisteren.

"ZO ERG WAS HET ALLEMAAL NIET"

noreply@skynetblogs.be (AFF/Verzet) — Sat, 18 Feb 2012 00:10:00 +0100

Jean-Marie Le Pen (83 j., foto), de vroegere voorzitter van het Franse Front National (FN), is veroordeeld tot een voorwaardelijke gevangenisstraf van drie maanden en een geldboete van 10.000 euro.

Volgens de rechtbank in Parijs bagatelliseerde Le Pen tijdens een interview met het rechtse rioolblad Rivarol de Duitse bezetting van het land in de Tweede Wereldoorlog. De extreemrechtse brulboei op rust had tijdens het interview de nazi-bezetting als "niet bijzonder onmenselijk" omschreven. Hoe die uitspraak te rijmen valt met de deportatie en de dood van 70.000 Franse joden in vernietigingskampen, of met het uitmoorden van de bevolking van Oradour-sur-Glane door de SS (meer dan 600 slachtoffers op één dag), is niet geheel duidelijk.

Het interview dateert van 2005. Een rechter had de uitspraken van Le Pen al veroordeeld in april 2008 maar in hoger beroep werd besloten dat de zaak opnieuw moest voorkomen. Het verdict van deze week hield eenvoudigweg een bevestiging in van het oordeel en de strafmaat van de rechter in eerste instantie. Le Pen kondigde meteen na de uitspraak afgelopen donderdag aan in cassatie te zullen gaan. Tegen dat de zaak daar behandeld wordt, zal Jean-Marie Le Pen allicht reclameren dat de rechtbank zich nog bezighoudt met uitspraken uit 2005...

Jean-Marie le Pen is al negentien keer veroordeeld door een rechtbank, te beginnen voor doodsbedreigingen tegenover een politiecommissaris in januari 1960. Zijn voorlaatste veroordeling was toen het hof van beroep van Parijs Jean-Marie Le Pen veroordeelde tot een boete van 10.000 euro wegens "aanzetting tot rassenhaat" door controversiële uitspraken te doen over moslims. Daar kwam nog bovenop: 5.000 euro schadevergoeding te betalen aan de Liga voor de Mensenrechten die zich burgerlijke partij had gesteld. Jean-Marie Le Pen ging voor deze zaak in beroep tot bij het Europees Hof voor de Rechten van de Mens, maar zijn klacht werd daar in april 2010 afgewezen.

In het Journal de 20h00 gisterenavond op TF1 werd Marine Le Pen om een reactie gevraagd op de veroordeling van haar vader vorige donderdag. Dochter Le Pen weigerde te antwoorden. "Ik kom al zo weinig op televisie en dan ga ik mijn tijd daar niet aan spenderen", was haar redenering. Toen de journalistie-presentatrice van het televisienieuws haar vraag herhaalde, zei Marine Le Pen nog eens hetzelfde.

NA FN KOMT DN

noreply@skynetblogs.be (AFF/Verzet) — Fri, 17 Feb 2012 00:10:00 +0100

Na het dictaat van Marine Le Pen dat het Belgische Front National (FN), in al zijn verschijningsvormen, niet meer mag verwijzen naar het Franse Front National (FN), was het uitkijken naar de reacties. De Belgische FN'ers moesten adieu zeggen tegen hun partijnaam / afkorting / logo. Ook iedere verwijzing naar het Franse FN en/of Le Pen diende zo snel als mogelijk te verdwijnen van websites, blogs en Facebook-profielen.

De eerste Belgische FN'er die gehoor geeft aan het credo Befehl ist Befehl is Patrick Cocriamont (59 j.), de leider van één van de vier FN's die politiek België rijk is (was). In een vorig leven federaal parlementslid voor het FN en ook gemeenteraadslid in Anderlecht (1994 - 2000). In de Anderlechtse gemeenteraad presteerde hij het om bij de eedaflegging de Hitlergroet te brengen. Doordat TV Brussel de zitting filmde (foto 1) kwamen de gestrekte rechterarm en het gejoel van andere raadsleden in alle huiskamers. Momenteel is hij één van de schaarse gemeenteraadsleden die in 2006 verkozen geraakte op een FN-lijst. Niet meer in de Brusselse regio, wel in Charleroi. In 2008 gaf Cocriamont toe een negationist te zijn. Hij ontkende botweg de gaskamers in een interview met student Thierry Huart-Eeckhoudt die een thesis schreef over zijn partij.

Een grote verrassing is het recente manoeuvre van Cocriamont niet. Hij zag de bui boven Parijs al langer hangen en richtte vorig jaar de vzw Démocratie Nationale (DN) op als vehikel voor zijn twijfelachtige politieke toekomst. De vzw is ondertussen een politieke partij geworden. Van moetens. Met DN is er bijzonder weinig nieuws onder de zon. De nieuwe partij dient zich aan als: "de democratische oplossing voor de bescherming van onze cultuur, waarden en vrijheid". Onder die pompeuze baseline gaat een erg klassieke extreemrechtse moppentrommel schuil. Neen aan criminaliteit, migranten en andere islamieten. Ja voor meer koopkracht en minder belastingen. En hoera voor 'onze identiteit'. Wie Cocriamonts medestanders zijn in zijn hernieuwde nationalistische strijd is niet bekend. Over een grote groep supporters kan het echter niet gaan.

Het is zeer de vraag of Cocriamonts nieuwe club verder zal springen dan de gemeenteraadsverkiezingen in oktober en de te verwachten magere resultaten. Helemaal rond is de naamsverandering nog niet. De nieuwe url www.dnat.be schakelt door naar het oude www.fn.be. En dan is er nog www.fn-cocriamont.be waar een link staat naar de website van het Franse Front National, al werkte de link alleszins gisterenavond niet. De link naar de website van Bruno Gollnisch, die de duimen moest leggen voor Marine Le Pen bij de opvolgingsstrijd voor Jean-Marie Le Pen, was nog wel actief. Zo ook de link naar de website van het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA). Losers onder elkaar.

En hoe is het intussen met Marine Le Pen (foto 2)? Of ze al de nodige handtekeningen heeft om zich de volgende maanden kandidaat te kunnen stellen als Frans president, is niet bekend. Vanavond zit ze wel in de rechtstreekse uitzending van het Journal de 20h00 bij de commerciële televisiezender TF1. Aan aandacht van de media ontbreekt het de dochter van Jean-Marie Le Pen niet.

CASAPOUND: “WIJ WILLEN DE ERFGENAMEN VAN HET FASCISME ZIJN”

noreply@skynetblogs.be (AFF/Verzet) — Thu, 16 Feb 2012 00:10:00 +0100

Vorige week verscheen zowel op de website van het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) als bij RechtsActueel een interview met Gianluca Iannone (illustratie), kopstuk van het Italiaanse CasaPound. Bij het N-SA het interview zoals verschenen bij Alternative Right; bij RechtsActueel een samenvatting in het Nederlands. Nochtans is er in het Italiaanse weekblad L’ Espresso een veel interessanter interview verschenen met het grote voorbeeld van de Ruben Rosiers en Bert Deckers van deze wereld.

Gianluca Iannone wordt hier bevraagd naar aanleiding van de aankondiging dat CasaPound aan de volgende gemeenteraadsverkiezingen in Rome wil deelnemen met een eigen lijst. De vlucht vooruit na de schietpartij in Firenze? Een provocatie? “Neen”, zegt Iannone. “Bij de vorige verkiezingen hebben we (de rechtse Alleanza Nazionale-burgemeester, nvdr.) Alemanno gesteund, maar we zijn ontgoocheld over het resultaat. Er is geen beleid voor sociale huisvesting gevoerd, integendeel: de stad is meer dan ooit in handen van speculanten. Het is exact hetzelfde als met (de linkse voorganger als burgemeester, nvdr.) Veltroni.” CasaPound rekent erop de volgende burgemeester van Rome te kunnen leveren, minstens toch een goed electoraal resultaat te boeken. Wie de lijsttrekker wordt, blijft nog even een verrassing. De CasaPound-lijst zal in elk geval bestaan uit “intellectuelen, artiesten en mensen komend uit de vrije beroepen”. Maar het is toch weinig geloofwaardig dat de CasaPound-kandidaat de volgende burgemeester wordt. Iannone: “Inderdaad. Maar wij willen ook tonen dat we een speler zijn op het politieke veld, en niet een bende delinquenten die in de schaduw opereert.”

CasaPound voert hiervoor gesprekken met “de Chinese gemeenschap in Rome (de hoofdzetel van CasaPound is gelegen in de Chinese wijk van Rome, nvdr.), met oud-leden van de Rode Brigades en met groepen homo’s.” Iannone: “Maar desondanks blijft men ons in een getto steken.” Het getto van het fascisme, het ‘fascisme van het derde millennium’. Iannone: “Dat is een benaming die een journalist heeft gegeven, maar ik herken me wel daarin.” Zij die jullie neofascisten noemen hebben dus gelijk? Iannone: “Helemaal niet. Het fascisme was een revolutie, de enige die er in ons land plaatsvond. (…) Het fascisme bouwde op, terwijl het neofascisme zich opsloot in een getto en zich verdedigde. Wij, wij willen bouwen.” Je schijnt te vergeten dat het fascisme ook een dictatuur was. Iannone: “Dat is één mening. Volgens ons was er toen meer vrije meningsuiting dan nu. In elk geval eisen wij de vrijheid op om te zeggen dat het fascisme vele positieve zaken gerealiseerd heeft, en wij willen er de erfgenamen van zijn.”

Volgens Iannone zijn er onder de twintig jaar fascisme in Italië meer positieve zaken gerealiseerd dan onder de zeventig jaar antifascisme. “Nu word je verplicht te zwijgen, word je verboden te betogen of evenementen te organiseren.” Wel vindt Iannone de onder het fascisme gestemde racistische wetten fout. “In de regering-Mussolini van 1932 was de minister van financiën, Guido Jung, een jood. Dat kon niet anders gezien onze mediterrane cultuur altijd bestaan heeft uit een cocktail van verschillende culturen.” Als CasaPound niet racistisch is, is het wel vreemd dat de Vlaamse fans van CasaPound een actie opzetten niet om de arme, maar om de blanke bevolking in Zuid-Afrika te ondersteunen.

VB'ER(S) BIJ DE N-VA

noreply@skynetblogs.be (AFF/Verzet) — Wed, 15 Feb 2012 00:10:00 +0100

Die N-VA’ers toch. Bij gebrek aan ernst zorgen ze wel voor de lachspieren. Neem nu Siegfried Bracke. Die twitterde vorig weekend dat hij de voetbalwedstrijd AA Gent - Club Brugge op televisie volgde als “13de man voor de Buffalo’s”. In voetbalploegen worden 11 spelers opgesteld, en supporters worden daarom wel eens “de 12de man” genoemd. Ook het voorbije weekend: de Antwerpse schepen Ludo Van Campenhout (ex-Open VLD, nu N-VA) die niet wist dat VB’er Karim Van Overmeire intussen N-VA’er is geworden. In augustus vorig jaar. Ludo Van Campenhout: ”Zit Karim Van Overmeire tegenwoordig bij de N-VA? Bent u zeker? Tja, ik kan soms ook niet meer volgen hoor.”

Aanleiding was de vraag aan Ludo Van Campenhout in De Morgen Magazine of hij wist van welke N-VA’er de uitspraak is: “Homodiscriminatie is een schijnprobleem dat misschien wel in kringen van zogenaamde intellectuelen, kunstenaars en artiesten leeft, maar niet in brede lagen van de samenleving.” In een gisteren gepubliceerde lezersbrief wijst Karim Van Overmeire erop dat de quote “een vrije bewerking is” van zijn tussenkomst bij de bespreking van de Beleidsbrief Gelijke Kansen in 1996. Hij was toen al voorstander van een wetgeving die discriminatie omwille van seksuele geaardheid verbiedt ("In principe wel" was zijn antwoord toen hij daarover een expliciete vraag kreeg, nvdr.). De essentie van Van Overmeires betoog was dat het beleid gericht was op “een aantal goed georganiseerde groepen, terwijl er geen aandacht was voor groepen die minder goed georganiseerd zijn”. De Morgen repliceert dat Van Overmeire inderdaad nog wel andere groepen citeerde, maar om het gelijke kansenbeleid te ridiculiseren. Lezing van de 'parlementaire handelingen' geeft De Morgen gelijk.

Een paar citaten uit de bespreking in het Vlaams Parlement, 23 mei 1996. Karim Van Overmeire: “Ik denk ondermeer aan de vermeende (sic) ongelijkheid tussen mannen en vrouwen en aan de ongelijkheid tussen de senioren en de jongeren. Tevens is er een grote groep mensen die om één of andere reden niet beantwoorden aan de tijdsgebonden schoonheidsnorm. (…) Een student met een gezicht vol pukkels zal voor een mondeling examen zijn stof beter moeten kennen dan het mooiste meisje van de klas. Roodharige kinderen worden aan de spotlust van hun klasgenoten onderworpen, zeker als ze bovendien een beugel of een brilletje dragen.”

“Lange mensen hebben het evenmin gemakkelijk in onze samenleving, want ze stoten voortdurend hun hoofd. Kleine mensen kunnen dan weer geen rijkswachter worden. We mogen de linkshandigen niet vergeten. Deze tamelijk grote groep heeft het niet onder de markt in een wereld die volledig op rechtshandigen is afgestemd. De lijst is eindeloos. Er is echter geen enkele reden om deze voorbeelden niet even ernstig te nemen als de door u geselecteerde groepen (onder andere de holebi’s, nvdr.). Er is eveneens discriminatie tussen de mensen met zogenaamd politiek correcte opvattingen en mensen zoals ik, met politiek niet correcte opvattingen.”

Karim Van Overmeire neemt niet enkel het gelijke kansenbeleid voor holebi’s op de korrel. Ook dat voor vrouwen. Karim Van Overmeire: “Mevrouw de minister, ik geloof echt niet dat u de vrouwen gelijke kansen wilt geven. U wilt wel een bepaald soort vrouwen extra wapens geven, namelijk zij die voor een beroepsloopbaan buitenshuis kiezen, en u wilt ook de andere vrouwen die richting uitsturen. Een vrouw kan zich volgens u maar ontplooien met een voltijdse job buitenshuis en een continue beroepsloopbaan. Ik durf te betwijfelen omdat ik deze stelling niet echt bevestigd zie door de vrouwen om me heen van wie minstens een deel heeft gekozen om thuis bij de kinderen te blijven en anderen dit zouden doen indien ze er de financiële ademruimte voor hadden.”

“We geloven dat democratie impliceert dat men de maatschappelijke opvattingen niet via optreden van de staat poogt te forceren. Wij zijn geen voorstander van onbemande camera’s in elke huiskamer om te controleren of mannen en vrouwen wel net evenveel koken, afwassen en schoonmaken.” In heel de beleidsbrief van gelijke kansenbeleid was natuurlijk geen sprake van onbemande camera’s in huiskamers, maar Karim Van Overmeire hing graag dat schrikbeeld op. Karim Van Overmeire komt nog eens terug op de discriminatie van holebi’s: “In De Morgen had men het over de homo provocatus. De militante homosexuelen vormen inderdaad een kleine maar luidruchtige lobbygroep. Het probleem komt me eigenlijk voor als een schijnprobleem, dat misschien wel in kringen van zogenaamd weldenkende intellectuelen, kunstenaars en artiesten leeft, maar toch niet echt in brede lagen van de samenleving.”

Omdat hij er niet uit geraakt, schakelt Karim Van Overmeire dan maar over op “het probleem van de vreemdelingen”: “Voorstellen als een grotere participatie van vreemdelingen aan spelprogramma’s op televisie zijn ongetwijfeld goed bedoeld. Het klinkt zelfs heel lief. Maar wat brengt dat op? Het resultaat kan zijn dat vreemdelingen wegens hun achterstand op taalkundig vlak minder vaak winnen dan autochtonen. Dat zou dan weer de vooroordelen bevestigen. Wat zal u dan doen, mevrouw de minister? De vragen manipuleren of quota van winnaars opstellen?” Dat bijvoorbeeld ook hoger opgeleide allochtonen gediscrimineerd worden op de arbeidsmarkt, het is aan de zorgen van Karim Van Overmeire ontsnapt.

Een week geleden was er een Facebook-bericht dat Karim Van Overmeire samen met Frank Vanhecke en Erik Arckens gezien werd in een Vlaams-nationalistisch café in Brussel. Werd een overstap naar de N-VA van Frank Vanhecke en Erik Arckens besproken? Vooral een overstap van die laatste werd op gelach onthaald gezien zijn harde standpunten als VB’er. Het is natuurlijk niet omdat drie mensen samen op café zijn dat daar meteen partijpolitieke bedoelingen achter moeten gezien worden. Maar de VB’er die het nieuws uitbracht, zag het wel zo. Ludo Van Campenhout kan maar beter aan Bart De Wever vragen hem tijdig te informeren over nieuwe overstappen van het VB naar de N-VA.

“BART, GAAI MOET DA GAEN DOÈN.” MAAR GEEN COALITIE MET VB

noreply@skynetblogs.be (AFF/Verzet) — Tue, 14 Feb 2012 00:10:00 +0100

“Bart, gaai moet da gaen doèn.” Hoe meer hij op markten en elders in Antwerpen vertoeft, hoe meer Bart De Wever naar eigen zeggen aangesproken wordt om te gaan voor het burgermeesterschap van Antwerpen. “De socialisten zitten hier al sinds 1921 in het stadsbestuur, sinds 1934 leveren ze ononderbroken de burgemeester (Bart De Wever vergeet gemakshalve de katholieke en Nieuwe Orde-gezinde oorlogsburgemeester Leo Delwaide, nvdr.). Er is nu een mooie kans. Komt die kans nog terug? Ik speel serieus met de gedachte om het (= kandidaat-burgemeester zijn, nvdr.) te doen.” Aldus Bart De Wever op zijn ronde van de districten in Antwerpen, gisterenavond in Borgerhout.

Een honderdtal mensen waren opgedaagd. Vooral ouderen, enkele jongeren. Bij hen ook een jongeman met rastakapsel, maar sinds we op een Vlaams Blok-meeting ooit iemand zagen rondlopen met een jasje van de multiculturele Britse reggaegroep UB 40 weten we dat we niet altijd op uiterlijke kenmerken mogen voortgaan om iemands gedachten te raden. De prijs van de demagogie ging gisterenavond naar N-VA-volksvertegenwoordigster Zuhal Demir die vragen van het publiek over federale materies mocht beantwoorden en niet verder kwam dan het cliché dat de regering-Di Rupo een belastingsregering en geen besparingsregering is. En neen, als het dan toch ging over inkomsten voor de regering: het kwam niet bij haar op om te spreken over de Tax Freedom Day voor grote ondernemingen en vennootschappen. De prijs van de beste schouwgarnituur ging naar Patrick Paredaens, N-VA-districtsraadslid in Borgerhout. De enige Borgerhoutenaar op het podium om vragen van het publiek te beantwoorden; het enige panellid… dat van de moderator geen vraag kreeg om te beantwoorden. De N-VA’ers uit de districten Antwerpen en Deurne wisten alle antwoorden op de Borgerhoutse vragen.

Was de vraag over het kandidaat-burgemeester zijn de laatste vraag van de avond, de voorlaatste vraag vanuit het publiek was ook interessant: overweegt de N-VA op districtsniveau een coalitie met het VB? Bart De Wever noemde het cordon sanitaire een netelige kwestie. Principieel is hij geen voorstander van het uitsluiten van een partij. Maar als je realistisch bent, zie je de deur voor een coalitievorming met het VB zowel aan de buitenkant als aan de binnenkant op slot. Langs de buitenkant omwille van de te verwachten reactie (Bart De Wever: “Ik zie al een journalist die nu zijn pen aan het pakken is.”). Langs de binnenkant omwille van de houding van het VB. Bart De Wever: “Ik word door hen uitgemaakt voor een ‘linkse lakei’, een ‘pannenkoek’, ik heb geen ruggengraat en wat nog allemaal niet… en tezelfdertijd zegt men dat men de hand naar mij uitsteekt?! Ik zie met welke affiches men binnenkort wil uitpakken. Is dat nodig? Ik zie geen mogelijkheid van coalitievorming. Niemand wil meedoen, en ik zie het zelf ook niet zitten. Het is niet aan de orde op dit moment.” En toen kwam de vraag over het kandidaat-burgemeester zijn, en werden we uitgenodigd nog iets te drinken.

Het laatste zinnetje van Bart De Wever laat de mogelijkheid open dat coalitievorming met het VB later nog wél eens aan de orde kan komen, maar zo te horen is die kans er pas als Filip Dewinter verhuisd is naar Namibië.

14 FEBRUARI: BLOEMEN, EN CHOCOLAATJES OF HARD GELD ?

noreply@skynetblogs.be (AFF/Verzet) — Mon, 13 Feb 2012 00:10:00 +0100

Morgen is het 14 februari, Valentijntjesdag. Mocht het uit je gedachten zijn gegaan, dan word je er nu aan herinnerd. We willen niet liever dan dat deze blog de liefde tussen mensen van goede wil bevordert.

Bij de N-VA, het zal je misschien verbazen, zijn ze ook van goede wil. De Antwerpse pers werd vrijdag verwittigd dat “enthousiaste mandatarissen, bestuursleden en vrijwilligers (…) deze Valentijnsperiode het geschikte moment vinden om de inwoners te trakteren op een hartverwarmende attentie.” Op meerdere plaatsen in de negen Antwerpse districten zullen ze samen meer dan twintigduizend chocolaatjes uitdelen, in wikkels zoals op foto 1. Met welk programma de N-VA naar de Antwerpse kiezer trekt, is minder duidelijk. Bart De Wever is bezig met een ronde in de districten – vanavond is hij in Borgerhout – maar overal waar hij komt ligt het accent anders. In Wilrijk viel een stevig pleidooi op voor meer plaats voor auto’s in de stad. Ex-Open VLD’er Ludo Van Campenhout wiens grootste succes in deze bestuursperiode de Velo is, moet zich nu als nieuwbakken N-VA’er weer enthousiast tonen voor meer auto’s in de stad. In Deurne – bij een overwegend VB-stemmend publiek, het VB behaalde hier bij de laatste districtsraadsverkiezingen 43,5 % van de stemmen – legde Bart De Wever de klemtoon op de rechten en vooral plichten in een multiculturele samenleving. In Berchem was het weer iets anders als hoofdtoon.

Waar Bart De Wever het vanavond in Borgerhout alleszins niet over zal hebben, is dat het morgen Tax Freedom Day is voor de grote bedrijven en vennootschappen. De dag dat ze stoppen met werken voor het algemeen belang en louter nog gaan voor hun eigen profijt. Voor arbeiders, bedienden en kaderpersoneel ligt de Tax Freedom Day ergens in juni, maar de grote bedrijven en vennootschappen zijn er morgen al aan toe. De 1 000 Belgische vennootschappen met de hoogste winsten betalen gemiddeld 5,73 % belasting, zo bleek uit een studie van de PVDA. Het weekblad Trends bevestigde later die cijfers. Trends bekeek de top-15 000 van bedrijven, en voegde aan de PVDA-studie toe dat hoe kleiner de bedrijven, hoe meer belastingen betaald wordt. De doorsnee-onderneming betaalt 21 procent belastingen, de grotere 12 à 15 procent, de allergrootsten 0 procent. Ter herinnering: de vennootschapsbelasting bedraagt officieel 33,99 procent. In 2001 betaalden de bedrijven gemiddeld nog 19,9 % belastingen. Zouden ze dat nu nog doen, had de regering alvast 6,7 miljard euro minder moeten besparen.

Het Financieel Actie Netwerk (FAN) organiseert daarom morgen de allereerste editie van de ‘Tax Justice Day voor de bedrijven en vennootschappen’. Morgennamiddag wordt actie gevoerd aan het gebouw van het Verbond van Belgische Ondernemingen (VBO) in Brussel. FAN eist meer financiële controles voor bedrijven en vennootschappen, en transparantie over de financiële gegevens. Een beperking aan het gebruik van de notionele intrestaftrek, en dit belastingsvoordeel afhankelijk maken van jobcreatie. Het sluiten van de achterpoorten om geen of minder belastingen te betalen. Een voldoende hoog minimaal belastingstarief in heel Europa. Strijd tegen de ‘vervennootschappelijking’ om aan personenbelasting te ontsnappen. Dat men nu ABVV-topman Rudy De Leeuw viseert voor het vennootschap dat hij met familieleden oprichtte om een erfenis te beheren, is overigens niets anders dan een poging om de FAN-eisen belachelijk te maken. Ook Rudy De Leeuw blijft vierkant achter de FAN-eisen staan. Hopelijk krijgt de actie morgen de nodige media-aandacht. Het maatschappelijk belang is vele malen groter dan de verdeling van de N-VA-chocolaatjes.

ZE DURVEN !

noreply@skynetblogs.be (AFF/Verzet) — Sun, 12 Feb 2012 00:10:00 +0100

Het boek Hoe durven ze? van Peter Mertens, dat haarfijn de redenen voor de huidige economische crisis en de transfers van arm naar rijk uitlegt (foto 1), staat voor de tweede opeenvolgende week op nr. 1 bij de verkoop van informatieve, non-fictie boeken zoals genoteerd bij De Standaard der Letteren (foto 2).

Tot 20 januari stond in dezelfde categorie op 1 nog het boek van Frank Vanhecke en (vooral) Koen Dillen over Marie-Rose Morel, Al bij al heb ik gelukkig geleefd. Een week later stond Leo Bormans’ Geluk op 1, en sinds 2 februari staat Peter Mertens’ Hoe durven ze? op 1. Deze week dus ook, met nu op 2 het boek over Marie-Rose Morel. In tegenstelling tot dat laatste boek heeft Hoe durven ze? niet Dag Allemaal of Story gehaald. Wel P-magazine, waar men kwaad was over de wijze waarop Peter Mertens en voorwoordschrijver Dimitri Verhulst over hun boek geïnterviewd werden in het VRT-programma De Zevende Dag. De heksenjacht van Joe McCarthy op vermeende communisten was klein bier met hoe de auteurs geschoffeerd werden in De Zevende Dag. Maar nog altijd beter dan wat De Morgen presteert met… het boek bewust te negeren. Andere kranten, tot De Standaard, Het Laatste Nieuws en Gazet van Antwerpen toe, keken niet naast het succes van het boek.

Succes steekt, en nu is op een tweede niveau een boycot bezig tegen de auteur. Het VRT-programma Terzake zocht iemand die tegen de antistakingsretoriek van Open VLD-voorzitter Alexander De Croo wilde ingaan. Peter Mertens werd gevraagd, en hij wilde wel. Maar Alexander De Croo wilde niet in debat gaan met Peter Mertens. De PVDA-voorzitter wou het ook wel alleen komen uitleggen, maar die vlieger ging niet op. Ook een voorstel voor een dubbelinterview in Humo Bruno Tobback - Peter Mertens ging de mist in. Bruno Tobback weigerde. De grote-partijvoorzitters die het licht van de media niet gunnen aan een kleine-partijvoorzitter, de grote-partijvoorzitters die schrik hebben dat een paar pijnlijke argumenten breder bekend geraken… Fair is dat gekonkel alleszins niet. Van de weeromstuit daarom op deze blog (nog eens) een oproep om het boek te lezen. Behalve een degelijke analyse van de economische crisis, vind je er ook goede argumenten tegen het nationalisme van de N-VA.

Het Griekenland-hoofdstuk uit Hoe durven ze?

TERECHTE VEROORDELING VAN SHARIA4BELGIUM-KOPSTUK

noreply@skynetblogs.be (AFF/Verzet) — Sat, 11 Feb 2012 00:10:00 +0100

Fouad Belkacem (29 j., rechts op foto 1), leider van het extremistische Sharia4Belgium, is gisteren veroordeeld tot twee jaar celstraf, een boete van 550 euro en een symbolische euro schadevergoeding voor de burgerlijke partijen in de zaak tegen hem. Zijn voorbeeld, de Britse haatprediker Anjem Choudray (44 j., links op foto 1), werd veroordeeld tot één jaar effectieve celstraf.

Fouad Belkacem, die zich ook Abu Imran laat noemen, plaatste daags na het overlijden van Marie-Rose Morel een filmpje op het internet waarin hij Morels kanker duidde als “een straf van Allah, omdat ze lid is van een partij die tegen de islam is”. Belkacem verheugde zich erover dat Morel hard geleden had. Volgens Belkacem, nog steeds in hetzelfde filmpje, mogen Filip Dewinter, Bart De Wever en Geert Wilders zich aan eenzelfde lot verwachten. Belkacem wordt hiervoor 'belaging' van Frank Vanhecke verweten, wat strafbaar is met maximaal twee jaar cel en 1 650 euro boete. ‘Belaging’ is er als je een persoon lastigvalt wiens rust ernstig verstoord wordt. Maar kan iemand veroordeeld worden voor belaging op basis van één feit? Het hof van cassatie oordeelde op 21 februari 2007 dat meerdere feiten nodig zijn, maar de rechtbank in Antwerpen volgde die redenering niet. Zou men in beroep oordelen dat het niet om belaging gaat, blijft het aanzetten tot haat over op basis van de antiracismewetgeving die met maximum één jaar cel kan bestraft worden.

Over de haat die Fouad Belkacem verspreidt kan geen twijfel bestaan. In meerdere filmpjes verwerpt hij de democratie en roept hij op tot de Heilige Oorlog om de westerlingen te bekeren. In een filmpje vroeg hij, in camouflagebroek en met geweerschoten op de achtergrond, aan Allah moslims naar de poort van Brussel te laten oprukken om minister van Defensie Pieter De Crem een lesje te laten leren. Anjem Choudray had in het stedelijk ontmoetingscentrum De Shelter in Borgerhout, dat tot doel heeft om culturen dichter bij elkaar te brengen, allerlei hatelijke uitlatingen gespuid op een persconferentie. Zowat hetzelfde als wat we mogen verwachten als ‘Vrouwen tegen islamisering’ op 6 maart eerstkomend in het Felixpakhuis in Antwerpen haar startmeeting houdt. Een veroordeling voor racisme is niet gangbaar voor een eenmalige uitspraak, hoe graag ook Joods Actueel dit soms wil. Het misdrijf wordt vooral afgeleid uit het herhaaldelijke waarmee de haat geuit wordt. Ook op dit punt kon er geen twijfel bestaan over Sharia4Belgium.

Het Openbaar Ministerie noemde Fouad Belkacem “de lont in het kruitvat”. “Met zijn wansmakelijk, haatdragend en pseudoreligieus gewauwel zet hij moslims aan tot haat. Het is nu wachten tot een andere dwaas tot de actie overgaat.” Volgens het Openbaar Ministerie is Belkacem “allerminst een goede moslim”. Hij heeft meerdere veroordelingen voor diefstallen, slagen en verwondingen, weerspannigheid, bedreiging en overtreding van de antiracismewet opgelopen. “Zijn strafregister is zeven pagina’s lang.” Rechter Fabienne Nackaerts wilde gisteren een duidelijk signaal geven: “Beide beklaagden streven een heldenstatus na en maken hierbij gebruik van de islam. Ze schuwen welbewust haatdragende en gewelddadige taal niet en bekommeren zich niet om de schade die ze toebrengen aan de personen die ze viseren, aan de hele gemeenschap maar ook aan de gelovige moslims die op een vreedzame manier hun geloof willen beleven in respect met andersdenkenden.”

Er werd één euro morele schadevergoeding toegekend aan Frank Vanhecke als weduwnaar van Marie-Rose Morel, aan Filip Dewinter en aan het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en Racismebestrijding dat optrad namens zeshonderd klagers onder wie Filip Dewinter. Advocaat Jean-Marie De Meester had zich aanvankelijk burgerlijke partij gesteld als homo, later omdat hij zich als vrijzinnige aangepakt voelde. Om allerlei eerder technische redenen werd hem de morele schadevergoeding niet toegekend. Fouad Belkacem kan nog in verzet gaan tegen het vonnis omdat hij bij de behandeling van zijn zaak afwezig bleef, hij kan nog in beroep gaan en daarna nog in cassatie. En mocht zijn straf behouden blijven, is het nog niet zeker of ze uitgevoerd wordt. Straffen onder de drie jaar worden in de praktijk omgezet in elektronisch toezicht, al heeft de nieuwe minister van Justitie wel de ambitie om straffen onder de drie jaar effectief te laten uitvoeren. Maar Belkacem loopt nog kans op acht maanden cel voor racisme en geweldplegingen uit 2009 en heeft al een veroordeling tot zes maanden cel voor weerspannigheid uit 2011. Twee jaar + acht maanden + zes maanden geeft samen meer dan drie jaar celstraf, die hem dan wel effectief wachten.

Zowel Frank Vanhecke als het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en Racismebestrijding waren tevreden over de uitspraak van de rechtbank gisteren. Niet Filip Dewinter. Filip Dewinter erkent dat Fouad Balkacem “de zwaarst mogelijke straf “ krijgt, maar vindt die straf te licht. Volgens de VB-doctrine zou de in Rumst geboren Belkacem zijn Belgische nationaliteit ontnomen moeten worden, en zou Belkacem 'teruggestuurd' moeten worden naar Marokko. In tegenstelling tot Frank Vanhecke en Jozef De Witte, directeur van het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en Racismebestrijding (foto 2), was Filip Dewinter niet aanwezig bij de uitspraak van de rechtbank in Antwerpen. Vlaanderens hoop in bange dagen was onderweg naar de Verenigde Staten waar hij de Engelstalige versie van zijn anti-islamboek Inch Allah? wil promoten. Filip Dewinter gaf daar intussen al een televisie-interview voor The Teaparty.net die uitzendt vanop de Conservative Political Action Conference in Washington.

Toen in maart vorig jaar drie inrichters van neonaziconcerten veroordeeld werden tot drie maanden cel voorwaardelijk reclameerde Dewinter niet over de principieel belangrijke maar al bij al lichte strafmaat voor de drie neonazi's.

DIRECTEUR BELASTINGINSPECTIE IN RAAR VAARWATER

noreply@skynetblogs.be (AFF/Verzet) — Fri, 10 Feb 2012 00:10:00 +0100

’t Scheldt is een extreemrechtse fax- en e-postkrant. “Een satirisch blad van zeer rechtse signatuur”, schreef deze week nog Het Laatste Nieuws. “In vergelijking met ’t Scheldt is ’t Pallieterke een links blaadje”, getuigde een journalist in dezelfde krant. Uitgever is Bert Murrath (75 j., foto 1), in de vorige eeuw nog uitgever van Cabaret, de catalogus van Murraths postorderbedrijf Lady of Paris. Tussen reclame voor pornovideo’s en vibrators door maakte Murrath van Cabaret al een “fijn en humorvol blad”. Allochtonen kregen er steevast namen als Mustafa El Syf-i-lis, Mohamed el Zeik, enzomeer. Dat niveau dus.

Sinds ’t Scheldt betalend is – vroeger had een mens meer moeite om het blad niet meer te krijgen dan om het wel te krijgen -, sinds ’t Scheldt dus betalend is lezen we het niet meer. Slechts één- of tweemaal per jaar verscheen er iets écht interessant in. Maar als de nood hoog is, wil Bert Murrath nog wel een artikel vrij geven op zijn website. Zo deze week als Karel Anthonissen (foto 2) pleit voor een intrestsprong. De auteur herinnert eraan dat “onze ministers Peters en Quickenborne” in Davos gepleit hebben voor een indexsprong. Dat de auteur – beroepshalve gewestelijk directeur van de Bijzondere Belastingsinspectie (BBI) – er niet in slaagt om de namen van de Vlaamse minister-president en de federale minister voor pensioenen correct te schrijven, zegt veel over Karel Anthonissen en de redactie van ’t Scheldt. Dat evengoed de vakbonden en een aantal politieke partijen zich vierkant verzet hebben tegen een indexsprong is blijkbaar niet de moeite waard van het te vermelden voor Karel Anthonissen en ’t Scheldt.

Karel Anthonissen is voor de indexsprong, maar wil er ook een intrestsprong aan koppelen. Bij het overslaan van een indexsprong van 2 %, tegelijk ook 2 % intrest overslaan voor al wie leningen heeft lopen. Loonslaven en uitkeringsgerechtigden zouden met een indexsprong 2 % minder loon krijgen dan mag verwacht worden wegens de stijgende prijzen, en die 2 % minder hun heel leven, tot en met bij hun pensioen, meedragen. Voor wie een lening heeft lopen is er ook 2 % minder te betalen. Wie geen lening heeft lopen, heeft wél de 2 % minder loon of uitkering aan het been. Wat Anthonissen voorstelt, lijkt dus een evenwichtig voorstel maar is het niet. Karel Anthonissen zegt wel het kapitaal harder te willen aanpakken, maar doet geen concreet voorstel terzake. En waarom zouden de zwakste schouders weer eens moeten bijdragen aan de crisis die zij niet veroorzaakt hebben? Een miljonairstaks, een vermogensbelasting zoals gevraagd door ABVV en ACV… dat zijn rechtvaardige belastingen.

Maar kan men een rechtvaardige belasting verwachten van een topman van de BBI? Dat zou men mogen verwachten, maar Het Laatste Nieuws merkte deze week nog op dat Karel Anthonissen wel eens zaken schrijft die men niet verwacht van een fraudejager. Zoals: “Iemand die een beetje tegen de fiscus is, daar heb ik stiekem wel sympathie voor.” Naar aanleiding van het arrest van het hof van cassatie in Brussel, dat de uitspraak van het hof van beroep in Gent bevestigde, waarmee het Vlaams Blok veroordeeld werd wegens racisme, omschreef Karel Anthonissen dat arrest als “een kwalijke blunder”. Volgens hem “heeft de Belgische Staat eenzijdig het sociaal contract dat democratie heet opgezegd”, wat een daad van “georganiseerde onderdrukking” is. Hij vraagt zich af of zij die door het arrest getroffen zijn “nog gebonden zijn door dat opgezegde contract, zoals bijvoorbeeld tot het betalen van (federale) belastingen.” Een topman van de Bijzondere Belastinginspectie die suggereert dat het VB en haar sympathisanten misschien geen federale belastingen meer horen te betalen…

Karel Anthonissen is als gewestelijk directeur van de Bijzondere Belastingsinspectie ook de man achter het onderzoek naar de financiering van het buitenverblijf van Eurocommissaris Karel De Gucht in Toscane. Karel De Gucht die zijn afkeer voor het Vlaams Blok/Belang en zijn kritiek op de houding van anderen tegenover het Vlaams Blok/Belang nooit onder stoelen en banken gestoken heeft. Na enkele persartikels deze week (dinsdag: Humo, woensdag: Het Laatste Nieuws) vernam De Tijd dat Karel Anthonissen zich voor het onderzoek tegen Karel De Gucht voortaan laat vervangen door een collega. Toch nog een helder moment?

GRIEKEN VERBRANDEN NAZIVLAG

noreply@skynetblogs.be (AFF/Verzet) — Thu, 09 Feb 2012 00:10:00 +0100

De crisis in Griekenland is tot bij ons te voelen. En dan bedoelen we niet op de financiële markten, maar op de reële markten. Dinsdag stelden we vast dat op geen van onze vertrouwde adressen nog Metaxa te vinden is. Doodjammer, maar het is een luxeprobleem in vergelijking met wat de Grieken moeten lijden. Levensstandaard gaat schrikbarend achteruit. Grieken op weg naar derde wereld kopte De Morgen gisteren.

En het dreigt nog erger te worden. Na alle voorgaande maatregelen wil men het minimumloon, dat nu 751 euro bedraagt, verlagen tot 600 euro. Als je weet dat de levensduurte in Griekenland vergelijkbaar is met die in België, begrijp je dat daarmee geen maand rond te komen is. De verlaging van de minimumlonen heeft ook een verlaging van de gewone lonen tot gevolg. Ook zouden nog eens 15 000 ambtenaren ontslagen worden. De pensioenen boven 1 000 euro zouden 15 tot 20 % moeten inleveren, en in de gezondheidszorg zou 1,1 miljard euro bespaard moeten worden. Voor de kapitaalkrachtigen (bijvoorbeeld de rijke Griekse reders die geen eurocent belastingen betalen) hebben de Europese Commissie en het Internationaal Muntfonds geen even strenge eisen. De Grieken lijken intussen murw geslagen, gelaten, depressief en wanhopig te zijn. Aan de algemene staking voorbije dinsdag werd minder massaal dan voordien deelgenomen. In de privé-sector werd nauwelijks gestaakt. De kans op ontslag is te groot, en voor elke job staan gemiddeld 800 kandidaten te drummen. De 25 000 mensen die nog de straat op trokken om te betogen, kwamen vooral uit de openbare sector.

De Wereld Morgen en andere media melden dat dinsdag een Duitse vlag, en ook een swastikavlag (foto 1), in brand werd gestoken. Al ging het moeizaam wegens het natte weer. Ondanks dat volgens de Grieken de Griekse politici de grootste verantwoordelijkheid dragen voor de toestand waarin het land zich bevindt, wordt Duitsland toch ook meer en meer als de grote boeman gezien. Duitsland dat er op aandringt dat Griekenland een wet aanneemt die van het terugbetalen van de leningen een prioriteit maakt, boven het uitbetalen van lonen en pensioenen. Duitsland waar het weekblad Focus op haar voorpagina een Venus van Milo publiceert die een middelvinger opsteekt. Om te suggereren dat de Grieken bedriegers zijn, die zich niet willen houden aan de EU-verdragen. Op VNJ-bijeenkomsten worden kinderen aangeleerd de Belgische vlag te verbranden (1, 2), maar hoeveel erger is niet het onrecht dat de Duitse bondskanselier Angela Merkel de Grieken wil aandoen? We begrijpen best dat Grieken de Duitse vlag wilden verbranden. Maar waar haalden ze die swastikavlag zo plots vandaan?

Onze Griekenlandkenner wijst erop dat bij de verkiezingen in Griekenland op 8 april eerstkomend er wel eens een goede score zou kunnen zijn voor de twee uitersten aan het politieke spectrum: radicaal-links en extreemrechts. We wezen er al op dat extreemrechts tot in de huidige Griekse regering vertegenwoordigd is, zelfs met een vriend van Frank Vanhecke, In de marge hiervan is er nog steeds een nazistische scene actief. Een swastikavlag is dan ook vlug gevonden in sommige winkels. Overigens helpt ook Vlaanderen aan de uitbouw van een neonazistische scene in Griekenland. In 2009 was de Turnhoutse groep Short Cropped de headliner van een memorial in Griekenland voor Ian Stuart Donaldson, zanger van Screwdriver en oprichter van het neonazistische netwerk Blood and Honour (foto 2).

PERNETINENTE VRAGEN

noreply@skynetblogs.be (AFF/Verzet) — Wed, 08 Feb 2012 00:10:00 +0100

Begin vorige maand publiceerden we hier een citaat van Thierry Vanroy (Nieuw-Solidaristisch Alternatief, N-SA). Thierry Vanroy nam afscheid van de Vlaamse Beweging. Uit zijn reactie op de reacties onthouden we dat Thierry Vanroy sinds eind 2010 terug lid is van het VB in het Limburgse Heusden-Zolder. “Voor mij is Vlaams Belang geen Vlaamse beweging, maar een structuur met belangengroepen”, legt Thierry Vanroy uit. Bruno Valkeniers zal het graag horen. Thierry Vanroy vindt islamofobie daarenboven misplaatst. Het Vlaams Belang is en blijft een huis met veel kamers. Wie wél met zijn twee voeten in de Vlaamse Beweging staat, is Yves Pernet (foto): bestuurslid van Voorpost kring Antwerpen, hoofdredacteur van RechtsActueel en actief of actief geweest in nogal wat Vlaamse verenigingen (VNJ, Vlaamse Volksbeweging…). Thierry Vanroy zette Yves Pernet op weg voor zijn jongste denkwerk. Pernet kent Vanroy uit zijn periode bij de NSV.

In een onlangs geuite hartenkreet neemt Yves Pernet afstand van zowat alles wat gangbaar is in de Vlaamse Beweging. Ergernissen zoals gedeeld door velen, zoals geuit door weinigen. Zijn 3 400 woorden samengevat in een 150-tal komt het erop neer dat Yves Pernet, katholiek zijnde, geen problemen heeft met heidenen, toch niet bepaalde heidenen; hij vooraf wil weten wat het onafhankelijke Vlaanderen hem brengt; er geen historische basis is om te spreken over een ‘Vlaams volk’; volksdans- en zangavonden kunnen leuk zijn, maar brengen Vlaanderen niet dichter bij de onafhankelijkheid; opdelingen als Walen zijn Romanen en Vlamingen Germanen hebben geen waarde; “Makakken buiten” slaagt slechts als er in het land van wie men 'terug' wenst een grotere welvaart is; Pernet bedankt voor een politiestaat, het beleid moet anders; relaties met mensen van vreemde origine moeten kunnen, de kinderen daaruit zijn 100 % Vlamingen; de islam is slechts een bedreiging in de mate onze eigen cultuur niet sterk genoeg is; er zijn Vlamingen die meer het etiket 'makak' verdienen dan vele Marokkanen; over de hoofddoek wordt geleuterd; en er zijn schandaliger, maar in de Vlaamse Beweging onbesproken, transfers dan die naar Wallonië.

Als nieuwbakken lid van de NSV deed Yves Pernet Fidel Castro af als een “vuile linkse”. Intussen heeft hij voor het voormalig Cubaans staatshoofd meer respect dan voor om het even welke Amerikaanse president. Nou moe, stof voor een debat zou je denken. En vergis je niet: een communist zal Yves Pernet nooit worden, hij blijft een rechtse rakker. Maar zijn reeds meer dan twee weken oude tekst ontlokt nauwelijks reacties. Het helpt natuurlijk niet als je je tekst plaatst op je persoonlijke blog, waar het vorige artikel dateert van 23 januari 2010. Eén jaar geleden, dus. Waarom was hier geen plaats voor bij RechtsActueel dat toch pretendeert “jong, rechts en vernieuwend” te zijn? Dat het N-SA vorige zondag de tekst van Pernet op haar website plaatste, is voor VB'ers ook al niet bevorderlijk om de tekst van Pernet au serieux te nemen. Maar toch, dit verdient aandacht. Niet dat het met het N-SA beter loopt, maar Pieter Van Damme (ex-lid van het VB-regiobestuur in Brugge, intussen N-SA’er) heeft gelijk: “De klassieke Vlaamse Beweging is de gevangene van haar eigen conservatisme.”

VB’ER ROEPT OP DE KATHOLIEKE VB’ERS TE STEUNEN

noreply@skynetblogs.be (AFF/Verzet) — Tue, 07 Feb 2012 00:10:00 +0100

In een debat voorbije zondag op de Antwerpse regionale televisiezender ATV kondigde VB’er Philippe Van der Sande (foto 1) aan de beweging ‘Christenunie’ op te richten die een stemadvies gaat geven bij de gemeenteraadsverkiezingen later dit jaar. In het bijzonder wordt gemikt op “het deel van de achterban van de CD&V dat het onaanvaardbaar vindt dat hun mandatarissen, wegens de postjes, op de islamo-socialistische lijst van Patrick Janssens zijn gaan staan.” Christenunie zou oproepen om voor sommige VB’ers te stemmen, eventueel voor sommige N-VA’ers.

Aanleiding voor het debat was het ultrakatholiek protest tegen de opvoering van On the concept of the face, regarding the son of God van Romeo Castellucci. Antwerps schepen voor cultuur én praktiserend katholiek Philip Heylen heeft het toneelstuk gezien en verdedigt de artistieke vrijheid om het toneelstuk op te voeren. VB-fractieleider in de Antwerpse OCMW-raad en perswoordvoerder van Filip Dewinter Philippe Van der Sande heeft het toneelstuk niet gezien en verdedigt het protest tegen de opvoering. Geheel in de lijn van andere kruisvaarders met een bruine achtergrond zoals Alain Escada. Intussen heeft overigens ook de Antwerpse bisschop Johan Bonny de voorstelling gezien. Hij hield een positieve indruk over van het toneelstuk en de makers. Philippe Van der Sande begon het debat op ATV met de mededeling dat hij er niet zat als VB’er (“Het VB is een niet-confessionele partij.”) maar binnen de kortst mogelijke tijd haalde Van der Sande uit naar de CD&V’ers die samen met de SP.a’ers van Patrick Janssens op één lijst naar de gemeenteraadsverkiezingen trekken. “De islamo-socialistische lijst van Patrick Janssens.” Tenzij CD&V’er Marc Van Peel intussen moslim is geworden, is anders nog geen naam van een moslim bekend die op de lijst zou staan.

Bij het VB gebeurt zelden iets dat niet vooraf doorgepraat is, en het idee van de Christenunie was dan ook vooraf met Filip Dewinter besproken. Eerder startte Philippe Van der Sande, onder andere samen met Tanguy Veys, met de ‘Beweging voor Christelijke Solidariteit’ die een laatste keer het nieuws haalde door aartsbisschop Léonard te steunen voor enkele bekritiseerde uitspraken over homo’s en aids. Onlangs is Philippe Van der Sande ook gestart met een cursus waarin hij mensen gedurende tien sessies uitlegt wat het ware geloof inhoudt. Philippe Van der Sande (in Gazet van Antwerpen): “Dat gaat over God de Vader, de Zoon en de Heilige Geest. Over bidden. Hoe je dat doet en waarom. Veel zogenaamde christenen, die je nu terugvindt bij KAJ of ACW, zijn dat vergeten. In feite zijn dat socialisten, zonder dat ze dat zelf beseffen.” Alhoewel het weinig christelijk is, speelt Philippe Van der Sande wel meer de man dan de bal. Tijdens het ATV-debat zondag haalde Van der Sande er de in oktober overleden vader van Philip Heylen bij. Wat Philip Heylen ervan zou vinden als de Christusfiguur op het toneel zou vervangen worden door zijn overleden vader? “Want voor mij is Christus òòk een vader.”

Philip Heylen wil over het betrekken van privé-zaken in de politiek een gesprek met Filip Dewinter. Die liet weten open te staan voor een gesprek, maar er niet aan te denken excuses aan te bieden. Dewinter maakt zich anders niet sympathiek met zijn perswoordvoerder. Met zijn Christenunie gaat die zeggen welke goede katholieken op welke lijsten gesteund kunnen worden, maar daar kan natuurlijk geen steun bij zijn voor ketters als Filip Dewinter en Anke Van dermeersch, de nummers 1 en 2 van de VB-lijst in Antwerpen. Een geluk bij een ongeluk is dat er geen grote stemmenverschuivingen moeten verwacht worden met de Christenunie. Bij de gemeenteraadsverkiezingen in 1994 pakte ex-CVP’er Jos Mees in Antwerpen uit met de ‘Christelijke Volksbeweging’. Jos Mees (foto 2) was een populaire figuur – onder andere door zijn Dag van de Vriendschap die hij jaarlijks organiseerde samen met de onlangs overleden Bond Zonder Naam’er Phil Bosmans – maar haalde met Christelijke Volksbeweging amper 5 000 stemmen, 1,7 % van de stemmen. We zijn intussen 18 jaar later. Het merendeel van Mees’ kiezers is intussen overleden, en het bestuur van KVHV-Antwerpen zou sowieso voor katholieke VB'ers stemmen. So what ?

AN-SOFIE DEWINTER IS 'HOT'

noreply@skynetblogs.be (AFF/Verzet) — Mon, 06 Feb 2012 00:10:00 +0100

Het was me een weekje qua bezoekersaantallen op deze blog. Doorgaans trekken we op maandag de meeste bezoekers, en vorige maandag was er een – zeggen anderen ons toch – best interessant artikel over de film Die Kriegerin. Dinsdag werd over het bezoekersaantal van maandag gegaan: het artikel over “waarnemend VNV-leider Francken” trok extra bezoekers door het op Facebook forwarden ter linker- en ter rechterzijde (onder andere door een parlementair medewerker van het VB). Donderdag werd het weekrecord alweer doorbroken, en hoe. Niet voor ons zowel informatief als amusant artikel over Hongarije. Neen, men was massaal aan het googelen op ‘An-Sofie Dewinter’ en kwam daarbij onder andere uit op dit en dit ouder artikel op deze blog.

Vrijdag ging het googelen naar An-Sofie Dewinter (foto) verder, en kwam men onder andere uit op ons artikel van die dag. Een nieuwe piek qua bezoekersaantallen. De gekte kwam in de buurt van die keer anderhalf jaar geleden dat op enkele Nederlandse websites een foto verscheen van ‘Foxxy Angel’ aka Angela de Vos die in aanwezigheid van honderden discotheekgangers een Afrikaan pijpt. De Nederlanders leerden dat Angela de Vos op deze blog in onverdachte tijden reeds gesignaleerd werd als rechtsextremiste die zich voor seks aanbood. Dat ze voor een pijpwedstrijd in die Zaandamse discotheek zich niet inhield voor een Afrikaan vond menigeen nogal kras, te meer ze “nogal wat geschiedenislessen (schijnt) gemist te hebben op school”.

De stunt van vader en dochter Dewinter leverde televisiebeelden op bij VTM, overgenomen door De Standaard online, tot bij het Arabische Alhurra tv. Ook bij Reyers Laat mocht An-Sofie Dewinter langsgaan, wat evenwel niet meer opleverde dan beelden bij het interview dat donderdagochtend in Het Laatste Nieuws stond. De meerwaarde voor de Canvas-kijker hebben we niet gevonden. Of An-Sofie Dewinter écht denkt dat de paar een boerka dragende vrouwen hun kledij nu over de haag gaan gooien? Of ze niet een vrouwbeeld promoot waar de meeste vrouwen in bikini niet toe komen? Waarom de ‘Vrouwen tegen islamisering’-campagne van start moet gaan met een rechts-extremistische meeting in het Sint-Felixpakhuis (!) in Antwerpen? Het werd allemaal niet gevraagd.

An-Sofie Dewinter is ‘hot’, en vrijdagnamiddag verstuurde Philippe Van der Sande, perswoordvoerder van Filip Dewinter, dan ook een uitnodiging voor een “Fotosessie voor de pers”. Zaterdagnamiddag was de nieuwjaarsreceptie van het VB-Merksem gepland en Filip Dewinter zou er aanwezig zijn “met zijn dochters An-Sofie, die geposeerd heeft voor de affiche van ‘Vrouwen tegen islamisering’, en Karolien, die de Merksemse districtsraadslijst van het Vlaams Belang zal duwen.” De geïnteresseerde persfotografen werden gevraagd “om van deze fotosessie gebruik te maken indien ze foto’s willen van An-Sofie en/of Karolien (al dan niet met hun vader)”. Wordt vervolgd in de boekskes en de kranten, websites en televisieprogramma’s die ermee willen concurreren.

VOORPOST HERDENKT WIES MOENS

noreply@skynetblogs.be (AFF/Verzet) — Sun, 05 Feb 2012 00:10:00 +0100

Vandaag is het precies dertig jaar geleden dat de voor collaboratie met de nazi’s ter dood veroordeelde Wies Moens is overleden. Voorpost brengt deze zondag hulde aan de man (foto).

De in 1898 in Dendermonde geboren Vlaamse letterkundige Wies Moens studeerde tijdens de laatste twee jaren van de Eerste Wereldoorlog Germaanse filologie aan de vernederlandste Universiteit Gent. Wies Moens is er actief in de Vlaamse Beweging en wordt na de Eerste Wereldoorlog tot een gevangenisstraf veroordeeld wegens zijn rol als activist. De Vereniging van Vlaamse letterkundigen verzoekt om zijn vrijlating, en Vlaamse intellectuelen stuurt een petitie rond. In maart 1921 wordt Wies Moens vrijgelaten. Aanvankelijk koestert Wies Moens waarden als internationale solidariteit, pacifisme, religieuze waarden en sociale gelijkheid. Wies Moens’ ijveren voor de Grootnederlandse gedachte gaat gepaard met een groeiende voorkeur voor een fascistische levenshouding, waardoor zijn latere ‘verzen’ verworden tot politieke pamfletten.

Bij de verkiezingen in 1929 is Wies Moens kandidaat bij het Vlaamsche Front, maar hij geraakt niet verkozen. Daarop richt Wies Moens samen met Staf de Clercq het rechts-radicale tot fascistische Vlaams Nationaal Verbond (VNV) op, en in 1931 is Wies Moens samen met Joris Van Severen één van der oprichters van het fascistische Verbond van Dietse Nationaal-Solidaristen (Verdinaso). In 1934 stapt Moens uit het Verdinaso omdat die ook Walen en Luxemburgers wil opnemen in haar rangen. Tijdens de Tweede Wereldoorlog wordt Wies Moens directeur van de nationaalsocialistische Zender Brussel. In 1943 dient hij zijn ontslag in omdat de zender steeds meer onder invloed komt van de Algemeene SS-Vlaanderen en van DeVlag. In 1947 wordt Wies Moens bij verstek veroordeeld wegens collaboratie met nazi-Duitsland. Hij vlucht weg naar Nederlands Limburg waar hij de rest van zijn leven doorbrengt. Wies Moens’ huwelijk blijft kinderloos en hij zorgt dan maar voor twee peetkinderen. Eén van hen is… Marijke Dillen, VB-politica en dochter van VB-stichter Karel Dillen.

In 1983 wordt het Vormingsinstituut Wies Moens opgericht met als doel: “vorming in de lijn van het gedachtengoed van Wies Moens”. Contactpersoon en auteur van meerdere publicaties over Wies Moens is Edwin Truyens (57 j.). Edwin Truyens stond mee aan de wieg van zowel de Nationalistisch Studentenvereniging (NSV) als van het Vlaams Blok (interview). Vandaag wordt Wies Moens herdacht op een activiteit van Voorpost in Dendermonde. De lokale komiek Björn Roose geeft een inleiding, Henk Van de Graaf van Voorpos Suid-Afrika brengt een groet, en dan is het de beurt aan Edwin Truyens om te vertellen over ‘Leven, werken en nalatenschap van Wies Moens’. Sabine Torfs begeleidt de aanwezigen met haar trekzak bij de samenzang. Het zaaltje waar de herdenking georganiseerd wordt, biedt plaats voor honderdvijftig mensen. Gastheer Björn Roose hoopt dat het zaaltje toch minstens voor de helft gevuld geraakt.

HUGO COVELIERS: VLOTT GEKAPSEISD

noreply@skynetblogs.be (AFF/Verzet) — Sat, 04 Feb 2012 00:10:00 +0100

Bij de voorstelling van de VB-kandidaten voor de districtsraadsverkiezingen in Antwerpen maakte Filip Dewinter bekend dat Hugo Coveliers eind dit jaar uit de actieve politiek stapt. Als advocaat wil Coveliers nog een paar jaren doorgaan, maar de actieve politiek houdt hij voor bezien. Het VB presenteert zich dan ook in oktober zonder het donkerblauw aanhangsel VLOTT.

Hugo Coveliers begon zijn politieke carrière bij de Volksunie, waar hij aanvankelijk tot de linkervleugel behoorde. In 1985 werd Hugo Coveliers voor de Volksunie voor het eerst verkozen als parlementslid. Hij werd secretaris van de ‘Bijzondere onderzoekscommissie belast met het onderzoek naar de manier waarop banditisme en terrorisme in België wordt bestreden’, de Bende van Nijvel-commissie (1988 - 1990). In 1993 stapte Hugo Coveliers over naar de VLD. Hij volgde daarmee het voorbeeld van andere VU’ers (Bart Somers, Jaak Gabriëls...). Hugo Coveliers wordt als senator verkozen op een VLD-lijst en zal zelfs de VLD-fractie in de Senaat leiden. Tijdens de paars-groene en paarse regering onder leiding van VLD’er Guy Verhofstadt (1999 - 2008) wordt Coveliers hoe langer hoe meer een stoorzender voor de partijtop. In 2004, na de Visa-crisis in Antwerpen, wordt hij door de VLD naar voren geschoven als nieuwe Antwerpse burgemeester, maar niemand wil hem. Hugo Coveliers neemt vaak rechtsere, hardere standpunten in dan de VLD-partijtop. Coveliers botste vooral met huidig Eurocommissaris Karel De Gucht, door Coveliers omschreven als een “Albanese maffiabaas”. In 2005 wordt Coveliers uit de VLD gezet, in de woorden van toenmalig partijvoorzitter Bart Somers wegens “het permanent beschadigen van de partij, het manifest negeren van de partijtucht, het pleiten voor een samenwerking met een partij die doelstellingen nastreeft die strijdig zijn met de Universele Rechten van de Mensen en het aankondigen om met een eigen lijst op te komen”.

Die eigen lijst wordt VLOTT, wat staat voor Vlaams, Liberaal, Onafhankelijk, Tolerant en Transparant. Veel onafhankelijkheid, tolerantie en transparantie hebben we echter nooit gezien bij VLOTT. VLOTT wordt bij de gemeenteraadsverkiezingen in 2006 op sleeptouw genomen door het Vlaams Belang. Voor Filip Dewinter is het kartel Vlaams Belang-VLOTT het voor het eerst doorbreken van het cordon sanitaire. Anderen menen dat VLOTT grotendeels door het VB gefinancierd werd om de stemmen vanuit de donkerblauwe achterban van Hugo Coveliers bij die van het VB te kunnen tellen. Nu Coveliers niet meer opkomt bij verkiezingen ziet Dewinter trouwens geen heil meer in een kartel VB-VLOTT. In 2007 wordt Hugo Coveliers als senator verkozen op een VB-lijst. In 2010 geraakt hij niet meer verkozen. Het gaat intussen van kwaad tot erger met Coveliers. In 2010 prees Hugo Coveliers het obscure Scientology.

Sinds 2007 is Hugo Coveliers Antwerps gemeenteraadslid. Zijn voornaamste bijdrage in de gemeenteraad is burgemeester Patrick Janssens consequent “president” te noemen, en hemel en hel te bewegen om Tuur Ceuppens, kabinetsadviseur van toen nog Open VLD-schepen Ludo Van Campenhout, te beschuldigen van corruptie. Door de heisa die Coveliers over de zaak maakte, schorste het Antwerps stadsbestuur Ceuppens als ambtenaar. Omdat hij zo zonder inkomen geraakte nam Ceuppens ontslag als ambtenaar en ging hij aan de slag in de privé-sector. In december 2010 werd Tuur Ceuppens in eerste aanleg door de rechtbank vrijgesproken van alle beschuldigingen, in december 2011 werd hij door het hof van beroep opnieuw vrijgesproken. Een excuus voor het leed dat hij onterecht heeft aangedaan, hebben we nooit gehoord van Hugo Coveliers.

Hugo Coveliers is lid van de Vlaams-nationalistische serviceclub Marnixring. Toen in oktober vorig jaar de Marnixring Lieven Gevaert samen met het KVHV-Antwerpen in Antwerpen een lezing inrichtte met de Britse cultuurfilosoof Theodore Dalrymple was Coveliers één van de enthousiase luisteraars. Vanavond mag Hugo Coveliers het zelf uitleggen. Hij wordt als spreker aangekondigd op een Breughelavond van het VB-Wilrijk. Ook Filip Dewinter en Anke Van dermeersch zullen er vanavond het woord nemen. En als jou dat nog niet overtuigt om er naartoe te gaan: met een tombola kan je er een LED-TV winnen. Allen daarheen.

NIEUWE VB-CAMPAGNE TEGEN DE 'ISLAMISERING'

noreply@skynetblogs.be (AFF/Verzet) — Fri, 03 Feb 2012 00:36:00 +0100

Nog maar vorige maandag vonden wij in onze brievenbus een Vlaams Belang-folder over Hoe overleven in een islamitische samenleving?, of daar wordt al het volgend Vlaams Belang-initiatief tegen de ‘islamisering’ aangekondigd. Het Vlaams Belang pakt de komende dagen uit met een jonge vrouw die uitdagend poseert in een open nikab en bikini, de borsten ‘goed gevuld’ (foto). Het fotomodel is… An-Sofie Dewinter, dochter van.

Het is niet de eerste keer dat An-Sofie Dewinter poseert voor een Vlaams Belang-campagne. In december 2007 was ze al eens op een ‘vakbonds’affiche te zien onder de slogan "Baas in eigen hoofd". Maar toen hield ze zedig haar kleren aan. "Poseren vind ik leuk. Maar niet in bikini of lingerie. Dat zal ik nooit doen", noteerde Het Laatste Nieuws toen uit haar mond. Maar het kan verkeren. "Dit gaat mij écht om het statement", zegt An-Sofie Dewinter nu aan Het Laatste Nieuws. Voor een campagne ‘Islam of vrijheid’ werd gezocht voor het grootst mogelijk contrast met een boerka. En dat is naakt. "Maar zover gingen we het nu ook weer niet drijven”, zegt An-Sofie Dewinter. “Dus is het een bikini geworden. Ik herinner me inderdaad nog dat ik ooit gezegd heb dat ik zoiets nooit zou doen. Maar ik wilde het nu per se wel, omdat de campagne naadloos aansluit bij hoe ik over de hele problematiek denk. Als vrouwen moeten we kiezen: vrijheid of islam." Wil iemand eens aan Alexandra Colen vragen wat zij vindt van dergelijke manier van campagne voeren?

De foto van An-Sofie Dewinter past in een campagne van ‘Vrouwen tegen islamisering' die begin volgende maand gelanceerd wordt. An-Sofie Dewinter: "We hadden het er thuis aan tafel over en ik heb mezelf voorgesteld. Ik doe dit graag. Voor het achterliggende idee én om papa te steunen. De risico's en de kritiek schrikken me niet af. Op dat gebied heb ik alles al gehad. Tot doodsbedreigingen toe. Een mens leert daar mee leven." Pour la petite histoire: An-Sofie Dewinter studeert momenteel Marketing aan de Karel de Grote-hogeschool in Antwerpen. De mening van haar vriend heeft ze niet gevraagd voor de fotoshoot. Hij werd pas ingelicht toen alles al ingeblikt was. Naar verluidt vond hij de foto "schoon". An-Sofie Dewinter (20 j.) zegt geen enkele ambitie te koesteren om haar vader (49 j.) in de actieve politiek op te volgen. Ze is ‘gewoon’ lid van de Vlaams Belang Jongeren en van het Vlaams Belang. "Maar ondertussen heb ik geleerd om nooit nooit te zeggen", nuanceert An-Sofie Dewinter nu. "Kijk maar naar mijn dure bikini-eed van enkele jaren geleden."

Dewinters oudste dochter Karolien (23 j.), intussen zes maanden zwanger, zet dit jaar wel haar eerste stappen op het politieke toneel. Ze zal de VB-lijst duwen bij de districtsraadsverkiezingen in Merksem. Dewinters jongste dochter, Veroniek, is nog maar 17 jaar oud. Van haar zijn geen politieke ambities of sidekicks naast haar vader bekend, buiten het telkens weer aan de hand van haar vader meegenomen worden naar de stemlokalen bij verkiezingen. De ‘Vrouwen tegen islamisering’-campagne wordt dinsdag 6 maart op gang getrokken met een meeting en voorstelling van het boek van Anke Van dermeersch Hoer noch slavin. De voormalige Miss België krijgt op de meeting aan haar zijde vertegenwoordigers van rechtsextremistische partijen uit Frankrijk (het FN), Oostenrijk (FPÖ), Duitsland (Pro Deutschland), Groot-Brittanië (waarschijnlijk de BNP) en Zuid-Afrika (mogelijk de Vrijheidspartij).

Plaats van het gebeuren is het Felixpakhuis, schuin tegenover het Museum aan de Stroom (MAS) in Antwerpen. Een zaak die tot nu toe een neutraal imago had. Het is een café-restaurant met een zaal die privé uitgebaat wordt, maar huist in een stadsgebouw waarvan de hoofdgebruiker het Stadsarchief is. Hoort zo’n zaak/gebouw niet politieke neutraliteit uit te stralen? Toen Sharia4Belgium twee jaar geleden zonder voorafgaande afspraak in een stadsgebouw in Borgerhout een persconferentie organiseerde, rees daartegen protest vanwege het Vlaams Belang en zei burgemeester Patrick Janssens “dat zulke bijeenkomsten niet kunnen in gebouwen die mede betaald worden door overheidssubsidies”. Geldt dit dan ook niet voor andere extremisten?

HONGARIJE: BIJ DE HONDEN AF

noreply@skynetblogs.be (AFF/Verzet) — Thu, 02 Feb 2012 00:10:00 +0100

We hebben er nog geen aandacht aan besteed, maar het zal de lezers van AFF/Verzet niet onbekend zijn dat in Hongarije met premier Victor Orban zich een rechts-nationalistisch en autoritair regime genesteld heeft. Voor het VB is er niets aan de hand en is de reactie van Guy Verhofstadt, en bij uitbreiding het hele Europese Parlement, overdreven. Een artikel van het webzine voor internationale politiek Uitpers geeft echter te denken.

Freddy De Pauw (ex-De Standaard) wijst erop dat het de Europese Commissie hoog moet zitten als voorzitter José Barroso aanmaningen stuurt naar Victor Orban, terwijl beiden toch behoren tot dezelfde Europese Volkspartij (EVP) van Wilfried Martens. Barroso staat niet alleen. Op 23 december 2011 stuurde de Amerikaanse minister voor Buitenlandse Zaken Hillary Clinton een lange brief naar Victor Orban waarin ze haar wrevel uitte over de gerechtelijke autonomie die de facto ingeperkt wordt, de beperkingen aan de persvrijheid en het einde aan de scheiding tussen kerk en staat. Het gaat economisch zeer slecht in Hongarije, maar Victor Orban heeft duidelijk andere prioriteiten. De media worden geacht zich ‘patriottisch’ te gedragen, met als gevolg mensen die ontslaan worden en camera’s die de andere kant op kijken als op 2 januari bijna 100 000 mensen betogen tegen de regering-Orban. Ook in de culturele wereld wordt het ‘patriottisme’ opgelegd. Aan het hoofd van theater en opera worden notoire uiterst rechtse figuren benoemd, uitgesproken antisemitisch.

De wettenwoede van de nieuwe regering is ridicuul en pijnlijk. Voor dakloosheid kan je een boete tot 480 euro of twee maanden gevangenisstraf krijgen. Op drie weken tijd werden in Boedapest 271 mensen opgepakt omdat ze in vuilnisbakken snuffelden. De pensioenleeftijd van magistraten werd drastisch verlaagd… kwestie nieuwe, regimegetrouwe rechters te kunnen benoemen. De bevoegdheid van het Hooggerechtshof werd gevoelig ingeperkt, vooral om de geldigheid van nieuwe wetten amper of niet te kunnen controleren. De kieswet werd herschreven zodat de grootste partij met een derde van de stemmen meteen tweederde van de parlementszetels krijgt. En zoals dat gewoonlijk gaat met verrechtsing: het is niet Victor Orbans partij Fidesz die met zo’n programma de wind in de zeilen krijgt, maar het nog rechtsere Jobbik.

Tot wat het ‘patriottisme’ leidt, blijkt uit de hondentaks die ingevoerd werd. In ons land is de hondentaks afgeschaft; in Hongarije is de hondentaks nu ingevoerd. Voor vreemde rassen; niet voor “zuivere Hongaarse rassen”. Het is echter niet zo eenvoudig om te bepalen wat een “zuiver Hongaars hondenras” is, honden die de Hongaren vanuit de steppen van Centraal-Azië naar hun huidig land begeleid hebben. Op de lijst taksvrije honden staat ook de Vizsla (foto), een ras ontstaan uit kruisingen met een Turkse scheper en dus niet honderd percent raszuiver. Een aantal nationalisten ligt het zwaar op de maag dat de Vizsla taksvrij is.

Wacht ons hetzelfde bij toenemend succes van de V-partijen? De studiedienst van hondenkapsalon Nelly vond alvast veertien Belgische hondenrassen. Andere bronnen spreken van zestien Belgische hondenrassen, maar daarmee zijn we er natuurlijk nog niet. Met een N-VA/VB-regering moeten we dat uitzuiveren tot de Vlaamse hondenrassen. De Sint-Hubertushond valt dus af, de Mechelse herder behouden we. De Bichon Frisé krijgt misschien het voordeel van de twijfel omwille van zijn Vlaamse naam (“Krulharig Leeuwtje”). De Bouvier des Flandres wordt aanzien als een Vlaamse hond, spijts de Franstalige naam en alhoewel de voorzitter en secretaris van de club van de Bouvier des Flandres beiden Walen zijn. Vanzelfsprekend zal nu snel een Vlaamse club van de Bouvier des Flandres opgericht worden. Onder een N-VA/VB-regering zullen de Vlaamse honden vrijgesteld blijven van hondentaks. Voor de andere honden wordt de hondentaks terug ingevoerd. Het geld voor de Vlaamse staat moet van ergens komen! Ook al leidt dit tot nadelige gevolgen in eigen kring. Filip Dewinter zal dus hondentaks moeten betalen voor zijn Duitse scheper Ako (1, 2).

Intimi verzekeren ons dat Filip Dewinter die hondentaks voor het heil van de Vlaamse staat evenwel met de glimlach zal betalen. Daarvoor is Filip te gehecht aan zijn Duitse scheper.

"GA KRAAG GINNEN APPEL VA MAA !"

noreply@skynetblogs.be (AFF/Verzet) — Wed, 01 Feb 2012 00:50:00 +0100

Het Laatste Nieuws titelde gisteren op haar voorpagina: Land niet plat. Bij Het Nieuwsblad was het niet anders: Bonden krijgen land niet plat. En ze hebben groot gelijk. Het bewijs? Maandag stopte een postbode behalve de gebruikelijke Aldi-folder ook nog een VB-pamflet Hoe overleven in een islamitische samenleving? in onze brievenbus. (Foto: Illustratie die door VB-Vlaams Parlementslid Chris Janssens verspreid werd. Grotere versie.)

Je kon er gif op nemen: al wie zich de voorbije dagen hysterisch tegen de staking op 30 januari had gekeerd, zou er als de eerste bij zijn om te melden dat de staking geen succes was. Dat de staking niet minder geslaagd is als voorgaande algemene stakingen, niemand van de tegenstanders die het opmerkte. Hun historisch besef gaat niet verder dan de jongste tweet. Poseerde Filip Dewinter bij de staking op donderdag 22 december 2011 nog voor een foto met twee werkwilligen van de reinigingsdienst, deze keer kwam Filip Dewinter niet verder dan het afgezaagde Verlengd weekendje voor de vakbondsmilitanten. Waarom zijn stakingen altijd op maandag of vrijdag? Zo kan ik het ook. Voor vakbondsmilitanten zijn stakingsdagen anders wel dubbele corvee: én geen loon, én voor dag en dauw op om piket te staan. Het is dus wel iets anders dan Dewinter het voorstelt.

De staking maandag ging gepaard met enkele originele acties. Bij een Antwerps bedrijf kon wie toch ging werken met zelfklevers laten weten of men akkoord ging met de regeringsmaatregelen dan wel niet akkoord was maar om allerhande redenen toch ging werken. We zagen slechts één zelfklever akkoord-met-de-regeringsmaatregelen. In een school in Kapellen werden de normale lessen vervangen door lessen… over de staking. De scholieren leerden heel wat bij, zo getuigden ze. Elders werden appels verdeeld aan wie met zijn auto in een filterblokkade terecht kwam. Gerolf Annemans had de pech om in één van die filterblokkades terecht te komen. Blijkbaar in het Antwerpse want Annemans kreeg naar eigen zeggen te horen: “Ga kraag ginnen appel va maa!” (“Gij krijgt geen appel van mij!”). Een ABVV’er had Gerolf Annemans herkend en het VB-kopstuk moest het daarom zonder appel stellen.

En dan waren er nog de militanten van de Vlaamse Solidaire Vakbond (VSV) die in heel het land flitspalenstakingsacties zouden organiseren. Uiteindelijk werd één actie opgezet aan de ring in Lier, wat zorgde voor een Belga-bericht dat overgenomen werd door Knack- en Trends-online en voor een regionale bladzijde van Het Nieuwsblad. Merkwaardig aan dat Belga-bericht is dat daarin sprake is van “een tiental vakbondsleden”, terwijl op alle foto’s die van de actie bekend zijn slechts zes mensen te zien zijn: Willem Vermeulen, Ann Spitaels, Luc Vermeulen, Bert Deckers, Rob Verreycken en Wim De Winter. Die laatste vier zijn allen VB-personeelsleden. In tegenstelling tot de honderdduizenden stakers maandag moesten zij voor hun actie geen loonverlies lijden. Dat is het verschil tussen de echte en de zogenaamde vakbondsmilitanten.

"WAARNEMEND VNV-LEIDER FRANCKEN" MAILT

noreply@skynetblogs.be (AFF/Verzet) — Tue, 31 Jan 2012 00:10:00 +0100

In Humo deze week een pak interessante artikels, zoals babyboomers over generatie Y bijvoorbeeld. Naar aanleiding van een paar mails die minister Philippe Muyters in moeilijkheden bracht, ging Humo ook nog eens langs bij Bas Luyten, voormalig voorzitter van de N-VA -jongeren en ex-medewerker van Vlaams Parlementsvoorzitter Jan Peumans.

Bas Luyten signaleerde eerder al een clubje binnen de N-VA die zich de Vlaamse Nationale Vrienden noemt, VNV dus zoals dat andere VNV. Bas Luyten: “Onder elkaar geven ze lucht aan hun homohaat, hun racisme en hun diepe afkeer van alles wat neigt naar links. Ook de meer linkse elementen binnen de N-VA moeten eraan geloven.” Wie maakt deel uit van die VNV? "Liesbeth Homans, Theo Francken, Karl Vanlouwe, Guy Uyttersprot, Joachim Pohlmann – dat soort mensen.” Bas Luyten nu in Humo: “Mensen met grote kwaliteiten hebben vaak ook grote gebreken. Theo Francken (foto 1, Kamerlid en volgens het VB iemand die vaak haar wetsvoorstellen kopiëert om ze licht gewijzigd als een eigen wetsvoorstel in te dienen, nvdr.) is daar een uitmuntend voorbeeld van. (…) Zijn gedrag buiten de politiek strookt niet met de normen en waarden van de partij. Dronken naar huis rijden bijvoorbeeld, als hij terugkeert van zijn wilde feestjes met de VNV, de Vlaams Nationale Vrienden binnen de N-VA.”

Wie haalt het in zijn hoofd een vriendengroepje binnen de N-VA een extreemrechtse afkorting te geven? Bas Luyten: "Die titel was een knipoog." Komaan, zeg: dat is geen knipoog. Dat is té beladen. "Interne humor van Vlaams-nationalisten zeker? Joachim Pohlman, Theo Francken, Karl Vanlouwe, Liesbeth Homans, ikzelf: wij kunnen om dat soort dingen lachen." “Er zitten zware racisten bij de VNV, dat zal ik niet ontkennen. Karl Vanlouwe (foto 2, gecoöpteerd senator en IJzerwakeganger, nvdr.) bijvoorbeeld is een racist. Een degoutante racist. En dat komt op VNV-feestjes tot uiting, in de vorm van de gortigste uitspraken: ‘Je zou al die Marokkanen in Brussel beter buitensjotten.’” Op de keeper beschouwd kramen ze bij de N-VA dezelfde praat uit als bij het VB? “Een segment van de N-VA wel, ja. Karl Vanlouwe gaat niet voor de grap naar VNV-feestjes. Theo Francken ook niet. Theo Francken is heel alert, je kunt hem zelden op een foute uitspraak betrappen, tenzij op zo’n avond. Goed eten, goed drinken, Irish coffee en sigaren: daarna kwam het gelul eruit.” Volgens Bas Luyten heeft Bart De Wever op het punt gestaan om Francken buiten te gooien, maar na tussenkomst van Geert Bourgeois werd Theo Francken een paar weken later N-VA-lijsttrekker (in Leuven, nvdr.).

Karl Vanlouwe noch Theo Francken wensten tegenover Humo te reageren op de aantijgingen van Bas Luyten. Theo Francken wenste evenmin te reageren toen wij in augustus vorig jaar aankondigden aandacht te schenken aan het verhaal van Bas Luyten over de VNV-groep bij de N-VA. “Ik reageer niet op die onzin”, antwoordde Theo Francken ons. Vorige week circuleerden op Facebook evenwel twee mails van Theo Francken als “waarnemend VNV-leider Francken”: een mail van 28 juni 2007 waarin de VNV-club “naar jaarlijkse traditie” bijeengeroepen wordt, en een mail van 17 juli 2007 waarin aangedrongen wordt om in alle toonaarden te zwijgen over de VNV en “over alles wat tijdens de VNV-meetings gebeurt”. Met die nu opgedoken mails lijkt het toch niet allemaal “onzin” wat Bas Luyten vertelt over de VNV-cub bij de N-VA.

Bas Luyten excuseert zich in Humo uitgebreid over zijn domme uitspraak – in het kader van een discussie over Israël en de Palestijnse kwestie – dat Hitler zijn werk beter had afgemaakt. “Als het over die uitspraak gaat, heb ik spijt van elk woord. Dat meen ik uit de grond van mijn hart. Ik wil geen excuses zoeken, maar je moet die uitspraak wel in de juiste context plaatsen. Er was een hele discussie aan de gang over de problematiek Israël-Palestina, en die is compleet uit de hand gelopen. Het was een discussie over rabiate Joodse racisten. Uiteindelijk wilde ik alleen maar een paar van die mensen choqueren. (…) Het is absoluut onaanvaardbaar en volledig fout. Ik ben inmiddels zó verbrand dat ik het nu zonder enig probleem luidop zou kunnen toegeven als ik iets van die uitspraak meen. Maar dat is dus níét zo.”

DIE KRIEGERIN

noreply@skynetblogs.be (AFF/Verzet) — Mon, 30 Jan 2012 00:10:00 +0100

De Duitse regering heeft voorbije woensdag ingestemd met het voorstel een database aan te leggen met de gegevens van extreemrechtsen die bereid zijn geweld te gebruiken. Een paar dagen eerder was bekend geworden dat zowat 25 000 Duitsers lid zijn van een extreemrechtse organisatie, waarvan een 9 500 bereid zouden zijn geweld te gebruiken. Donderdag besloot de Duitse Bondsdag unaniem tot een parlementaire enquête naar de omgang van de politie en inlichtingendiensten met extreemrechts. Aanleiding is de Nationalsozialistische Untergrund (NSU) die tien jaar lang ongestoord kon moorden, bomaanslagen plegen en banken overvallen.

Het is puur toeval – want aan de film is meer dan twee jaar gewerkt – maar net nu is de film Die Kriegerin in Duitsland in roulatie gegaan (foto). Een film over een jonge vrouw die zich met hart en ziel in het neonazimilieu stort. David Wnendts, voor wie dit zijn speelfilmdebuut is, heeft voor zijn film uitvoerig gesproken met jonge vrouwen uit het neonazimilieu. Uit hun levensgeschiedenis heeft hij zijn hoofdpersonage Marisa samengesteld: een van agressie spetterende twintiger in neonazioutfit die even hard als haar kaalkoppige vrienden inhakt op allochtonen. Op de achtergrond spelen een foute opa en een depressieve moeder een rol. Het is een sterke film geworden, vooral dankzij de reeds voor haar acteren bekroonde Alina Levshin die met groot gemak het hele spectrum van haat, agressie en pijn, tot en met liefde, twijfel en mededogen op haar gezicht tovert. David Wnendt en Alina Levshin hopen dat de film veel discussie zal losmaken, en vooral ook op scholen zal worden vertoond en besproken.

In het neonazimilieu treden vrouwen hoe langer hoe zelfbewuster op. Ook in hun outfit ontwikkelen ze eigen stijlen. Zoals bijvoorbeeld de 'skingirls', die hun haar millimeteren, maar aan hun slapen en van achteren al dan niet geverfde slierten laten groeien. Ook ‘Marisa’ tooit zich met zo'n kapsel én met de nodige eenduidige tatoeages. Dat laatste maakt een verschil, want er zijn ook ‘skingirls’ die daarentegen antifascistisch zijn. De skingirls zijn ook maar een kleine subcultuur. Foto’s van betogingen laten een grote verscheidenheid aan neonazivrouwen zien. Vrouwen maken, volgens onderzoekster Rena Kenzo, inmiddels bijna twintig procent uit van de extreemrechtse scene in Duitsland. Het aandeel van vrouwen in gewelddelicten ligt lager. Volgens de politie is dat tussen de vijf en de tien procent. Er zijn nog veel vrouwen bij die zich tot hun traditionele rol van verzorger en moeder beperken. Maar steeds meer vrouwen vinden elkaar in aparte organisaties. Sommige groepen accepteren zelfs lesbische vrouwen, terwijl onder extreemrechtse mannen homoseksualiteit nog altijd taboe is en vooral agressie oproept. Vrouwen nemen ook steeds vaker organisatorische taken op zich. Gehuld in gewone kleding huren ze bijvoorbeeld zalen voor bijeenkomsten. Dat is ook wat Beate Zschäpe deed bij de NSU. Zij huurde de garage waar de politie later propagandamateriaal, wapens en explosieven ontdekte. Over haar verdere rol bij de NSU is nog niets bekend. Tweeënhalve maanden na haar aanhouding zwijgt ze nog steeds als een graf, wat er toch op wijst dat ze meer is dan een meelopertje.

Op het proces rond de Blood and Honour-groep genoemd naar haar tijdschrift Bloed - Bodem - Eer - Trouw (BBET) wees vorige maandag één van de advocaten van de verdediging er nog op dat onder de zeventien die voor de rechtbank gedagvaard zijn, geen enkele vrouw is. Vrouwen zouden een kalmerende invloed hebben, en een gevangenisstraf voor zijn cliënt zou dan ook contraproductief zijn. Uit andere getuigenissen blijkt dat vrouwen hun man verlaten hebben omdat hij zich met BBET en/of wapenhandel inliet. Waardoor de man helemaal op de dool ging. Vrouwen actief in Vlaamse extreemrechtse kringen, ze zijn er maar hun aandeel lijkt ons toch kleiner dan de twintig procent in Duitsland. Maar ze zijn er. Niet te beroerd om naar neonazibetogingen in Nederland en Duitsland te trekken, en klant te zijn van ISD Records. Het wordt Vlaanderen niet bespaard.

Trailer van Die Kriegerin.

OVER HET KAF EN HET KOREN, EN DE STAKING MORGEN

noreply@skynetblogs.be (AFF/Verzet) — Sun, 29 Jan 2012 00:10:00 +0100

Vanavond kijken ongetwijfeld weer meer dan anderhalf miljoen Vlamingen naar De Pappenheimers. Veertien dagen geleden was één van de vragen in de populaire kwis: “Over welke partij hebben we het als we zeggen dat met de afscheiding van de groep Belfort het kaf van het kaf gescheiden werd?” Het juiste antwoord was natuurlijk “Vlaams Belang” (VB). Gerolf Annemans schreef een boze brief over dat “kaf van het kaf”, maar veel aandacht kreeg het niet in de media.

De formulering van de vraag bij De Pappenheimers was terecht. Onder alle koren zit kaf, maar hoeveel koren is er bij het VB? De meningen lopen daarover uiteen, maar erg hoog worden de politici van het VB doorgaans toch niet ingeschat. En is er een fundamenteel verschil tussen de Belfortgroep rond Francis Van den Eynde en wie wel nog bij het VB is? Denken ze bijvoorbeeld over staken anders? Natuurlijk niet. Eind vorig jaar haalde Francis Van den Eynde de slogan Staken schaadt, werken baat nog eens boven, een slogan van “toen de partij nog die van Karel Dillen was en nog niet die van de jetset van Filip Dewinter en consoorten”. Maar ook “de jetset van Filip Dewinter en consoorten” is tegen stakingen. Bij het VB geeft men toe dat “er wel degelijk reden is tot ongerustheid over de regeringsplannen inzake pensioen, loopbaanduur…”, maar vindt men “dat de buitensporige schade die de drie vakbonden aanrichten erger is dan de kwaal”. Het is niet de ‘verdienste’ van het VB, maar we zijn inderdaad op een punt beland waarbij in de media de vakbonden meer ter discussie staan dan de banken die de crisis veroorzaakt hebben.

Vrijdag ging het VB op dat elan door en titelde het op haar website Vakbonden onder vuur. “We willen niet raken aan het fundamentele stakingsrecht, maar er bestaat natuurlijk ook zoiets als het recht op werken. En de meeste Vlamingen denken er ook zo over. 61 procent van de deelnemers aan de peiling wil het stakingsrecht aanpassen of inperken”, schrijft het VB naar aanleiding van enquêteresultaten die de voorpagina van Het Laatste Nieuws en verder alle kranten haalden. Maar die enquête rammelt langs alle kanten, weet Bart Meuleman. Hij is geen vakbondsman maar docent onderzoeksmethodologie van het Centrum voor Sociologisch Onderzoek aan de KU Leuven. Het is louter een internetenquête, geen representatief staal van de bevolking dat bevraagd werd; de vraag over het stakingsrecht is sturend, drie van de vier antwoordmogelijkheden gaan over het inperken van het stakingsrecht; de resultaten worden bovendien foutief gelezen, correcter is dat zeven op de tien géén grondige herziening van het stakingsrecht wil. De Morgen publiceerde deze correctie dit weekend in haar lezersrubriek, niet op haar Ten eerste-pagina waar donderdag het fout bericht gepubliceerd werd. De Standaard antwoordde de onderzoeker: “Wij kunnen uw bijdrage jammer genoeg niet publiceren”, want “de wetenschappelijkheid van de opiniepeiling is geen prioriteit in het debat”. Als de wetenschappelijkheid van de opiniepeiling niet ter discussie staat, dan toch minstens de objectiviteit van de media.

Volgens ander onderzoek heeft 49 % van de mensen vertrouwen in de vakbonden. Dat is net niet de helft van de mensen, maar het is nog altijd een pak meer dan het aantal mensen dat vertrouwen heeft in journalisten (37 %), bedrijfsleiders (32 %) en politici (17 %). Het betekent natuurlijk nog niet dat morgen 49 % van de arbeiders, bedienden en ambtenaren gaat staken, het betekent wel dat wat meer gevolg mag gegeven worden aan wat de vakbonden voorstellen (ABVV, ACV…) dan aan wat journalisten, bedrijfsleiders en politici voorschrijven.

MARINE LE PEN VERBIEDT HET FRONT NATIONAL

noreply@skynetblogs.be (AFF/Verzet) — Sat, 28 Jan 2012 00:10:00 +0100

Toegegeven, het klinkt wat vreemd in de oren. Maar het is wel realiteit. In België althans. Marine Le Pen (foto 1) verbiedt het Front National.

Marine Le Pen, vorig jaar op Noord-Koreaanse wijze ‘présidente’ geworden van het extreemrechtse Front National (FN) in Frankrijk, wil niets meer te maken hebben met het louche zootje ongeregeld dat in Brussel en Wallonië door het politieke leven gaat (wil gaan) als Front National (FN). Bij monde van haar advocaat kondigt Marine Le Pen zelfs gerechtelijke stappen aan tegen alles en iedereen die de ‘goede’ naam en faam van heur partij gebruikt zonder haar uitdrukkelijke toestemming. Ook buiten de landsgrenzen dus. Zo maakten een week geleden onze collega’s van RésistanceS bekend. Ongeveer rond deze tijd zouden de Belgische FN’ers iedere referentie naar de moederpartij offline moeten gehaald hebben. Los van de vraag of een dergelijk verbod zomaar eenzijdig kan opgelegd worden, is dit een zoveelste opdoffer van formaat voor extreemrechts bezuiden de taalgrens. Het Belgische equivalent van het FN (over)leeft er zowat bij gratie van de reputatie van de 'moederpartij' in Frankrijk. Meesurfen op het toenemende succes van Marine Le Pen zit er bijgevolg niet (meer) in.

Het Belgische FN verloor de voorbije jaren meer dan drie kwart van haar electorale aanhang en – na negentien jaar aanwezigheid in de parlementen die dit land rijk is – alle verkozenen op gewestelijk en federaal vlak. Een handvol gemeenteraadsleden blijft nog over. De klinisch dode partij dreigt nu ook haar naam, initialen en logo – de tricolore vlam – te verliezen. Die dramatische toestand dankt de partij uitsluitend aan zichzelf en de eindeloze reeks schandalen waarin de FN-kopstukken betrokken waren en zijn. In de voorbije jaren moesten meerdere FN-leiders zich voor de rechtbank verantwoorden voor racisme, negationisme, fraude, oplichting, geweldpleging, seksuele delicten en ander fraais. Met alle gevolgen en vooral dissidenties vandien. Van één FN is er eigenlijk al lang geen sprake meer. Au contraire. Sinds de jaren negentig bestaan er in België meerdere FN’s. Momenteel zijn er niet minder dan vier (!) politieke groeperingen die zichzelf omschrijven als het enige echte (Belgische) ‘Front National’. Een mens zou van minder in de war raken.

Eén van die vier FN’s, de groep die geleid wordt door voormalig FN-parlementslid Charles Pire, werd begin vorig jaar erkend door Marine Le Pen als dé Belgische afdeling van het Franse FN. Het FN van Pire probeerde een extreemrechtse hergroepering te realiseren in Franstalig België, met de uitdrukkelijke goedkeuring van Parijs in de achterzak. Na de eerste meeting(s) van het zogenaamde ‘herenigde FN’ zat het er echter weer bovenarms op. Het regende scheldpartijen en uitsluitingen. De bedoelde hergroepering leverde een ‘extra’ FN op, die de naam 'Solidarité Unitaire' kreeg. Het 'herenigde FN' werd in zeven haasten heropgericht door ontgoochelde FN’ers. Maar de schandaalgevoelgheid van heel wat FN-figuren, naast de links van het ‘herenigde FN’ met neonazigroeperingen, deden Marine Le Pen beslissen haar steun op te zeggen. Marine Le Pen wil af van alles wat haar familievriendelijke imago zou kunnen bezoedelen. Exit ‘herenigd FN’ dus.

Het FN geleid door Patrick Cockriamont (links op foto 2, samen met Filip Dewinter), in een vorig leven ook al FN-parlementslid, wil zich omdopen tot ‘Démocratie Nationale’ om zo, en naar eigen zeggen, “de nationalistische strijd” verder te zetten. Een vzw met dezelfde naam werd vorig jaar al opgericht om de nieuwe partij te runnen. We zijn benieuwd. FN nr. 3, het FN waarin Brusselaar Salvatore Nicotra de lakens uitdeelt, heeft aangekondigd onverminderd de naam Front National, de initialen én het bijbehorende ‘vlammende’ logo te willen gebruiken. Daar komt dus geheid miserie van. Het vierde FN in de rij wordt geleid door Charles Petitjean uit Henegouwen (tweede van links op foto 2). De voorzitter, ook al een voormalig FN-parlementslid, verklaarde geen betrokken partij te zijn aangezien de initialen van zijn partij staan voor ‘Fédération de Nationalistes’. Geen Front National dus. Het embleem van dit FN is trouwens de Waalse haan.

In aanloop naar de gemeenteraadsverkiezingen is de beslissing van Le Pen voor het FN in al haar Belgische ‘verschijningsvormen’ een erg zware tegenvaller. Mogelijks profiteert ‘Wallonie d’Abord’ (WdA) van deze situatie. Deze partij ontstond een aantal jaar geleden als de elf-en-dertigste afscheuring van het FN en wordt geleid door voormalig FN-senator Francis Detraux. Het is momenteel de enige extreemrechtse politieke partij die naam waardig in Franstalig België. WdA heeft in de voorbije jaren een bescheiden opgang gekend en verdedigt bij de lokale verkiezingen op 14 oktober één gemeenteraadszetel en twee provincieraadszetels. Bij het grote publiek is de politieke formatie echter grotendeels onbekend. Bij de federale verkiezingen behaalde WdA circa 3% van de stemmen en geen enkele verkozene voor Kamer en Senaat.

IEDER ZIJN STAKING. VB-VAKBOND: FLITSPALENSTAKING

noreply@skynetblogs.be (AFF/Verzet) — Fri, 27 Jan 2012 00:10:00 +0100

Sinds de vooravond van 11 juli 2011 heeft het Vlaams Belang een eigen ‘vakbond’, de Vlaamse Solidaire Vakbond (VSV). Het Vlaams Blok-adagium Staken schaadt, werken baat blijft echter onverkort gelden. De VB-‘vakbond’ richt trouwens meer haar pijlen op de echte vakbonden, en minder of niet op het gekapseisde kapitalisme. Voor de VSV zijn de arbeidsvoorwaarden van de Vlaamse arbeiders en bedienden ondergeschikt aan de welvaart van het mythische Vlaanderen.

“ABVV, ACV en ACLVB leggen maandag het land plat met een algemene staking om zo plannen te veranderen waaraan ze zelf hebben meegeschreven: de staking is dus behoorlijk hypocriet”, zegt de VSV (Rob Verreycken, dus) in de aanhef van haar jongste mededeling. Spijts een krantenkop in De Standaard is nochtans bekend dat de vakbonden ACV en ABVV niet meegeschreven hebben aan het regeerakkoord. Ze werden door bevriende partijen informeel geïnformeerd over wat op til was. Hadden ze echt het regeerakkoord kunnen schrijven, zouden de lasten van de crisis eerlijker verdeeld zijn.

De VSV vindt een staking slechts nodig als die gericht is “tegen de geldstroom van 12 miljard euro per jaar van Vlaanderen naar Wallonië”. Her en der in Vlaanderen zullen daarom maandag grote vuilniszakken over flitspalen getrokken worden, met op de vuilniszakken de tekst: “Ik staak tegen de geldstroom naar Wallonië”. De VSV legt uit: “In Vlaanderen staan veel meer flitspalen dan in Wallonië, maar het geld wordt via de federale pot verdeeld, waardoor Vlaanderen benadeeld wordt en er een geldstroom is. Er zijn plannen voor bijsturing, maar die zijn nog niet uitgevoerd. De flitspaal is dus symbool voor de ‘grote’ geldstroom.”

“De ‘grote’ geldstroom”? Het zal Rob Verreycken toch ook niet onbekend zijn dat de fiscale fraude in ons land geschat wordt op 14,5 tot 17,5 miljard euro. Neem je naast de belastingontduiking ook nog de belastingontwijking erbij, kom je al vlug aan 20 miljard euro per jaar. Toch een pak geld meer dan de vermeende geldstroom van 12 miljard euro van Vlaanderen naar Wallonië. Maar daar rept Verreycken niet over. Dat stoort hem niet. Daar wil hij geen actie tegen ondernemen. Verreycken minimaliseert verder de gevolgen van de regeringsmaatregelen voor de gewone bevolking, en gaat voorbij aan het verlies van de inkomsten die door het verkeerde beleid van de regering worden mislopen.

In een eerste versie van de VSV-mededeling stond nog dat alleszins in Antwerpen met een groep VSV-militanten een flitspalenstakingsactie zal gevoerd worden. Dat dit niet meer in de huidige versie staat, betekent niet dat Antwerpen gespaard wordt van de actie. Het is allicht een poging om de politie te verschalken. Tegenwoordig krijg je in Antwerpen immers al een overlastboete als je een griepvaccinatieactie organiseert.