Anti-Fascistisch Front / Verzet

In Frankrijk is de campagne voor de parlementsverkiezingen op 10 en 17 juni gisteren officieel gestart. Volgens Filip Dewinter zijn de volgende verkiezingen altijd de belangrijkste verkiezingen voor een politicus, maar dat geldt zeker voor de volgende verkiezingen in Frankrijk. Die bepalen immers of de nieuwe socialistische president François Hollande zal kunnen dan wel zal moeten regeren met een linkse of een rechtse meerderheid in het Franse parlement.

Marine Le Pen heeft goede kaarten in handen voor de komende parlementsverkiezingen. Bij de eerste ronde van de Franse presidentsverkiezingen op 22 april dit jaar kwam Marine Le Pen als eerste of als tweede uit de stembusslag in 116 van de 577 kiesomschrijvingen in Frankrijk. In 572 van die 577 kiesomschrijvingen heeft het Front national (FN) een kandidaat-parlementslid, waarvan iets meer dan de helft vrouwen. Daar kunnen ze nog van leren bij het VB. Misschien nog belangrijker is dat de partij van de vorige Franse president Nicolas Sarkozy, de UMP, geen echte kopman meer heeft, en de partijkaders verdeeld zijn over de te maken keuzes. Moet men – zoals Sarkozy deed – het FN naar de mond praten, of daarentegen de eigen identiteit benadrukken? Wat als in de tweede stemronde de keuze gaat tussen een kandidaat van links en een extreemrechtse kandidaat? Marine Le Pen is niet bereid tot een akkoord met de UMP, of het moet op haar voorwaarden zijn. De dochter van Jean-Marie Le Pen wil immers van de gelegenheid gebruik maken om klassiek-rechts te verpieteren en zelf de belangrijkste politica en partij te worden ter rechterzijde.

Maar wat wordt het in de 11ste kiesomschrijving van het departement Pas-de-Calais, waar Hénin-Beaumont is gelegen – de fief van Marine Le Pen? Met 31,4 % van de stemmen bij de eerste stemronde van de Franse presidentsverkiezingen zou Marine Le Pen daar met de vingers in de neus de parlementsverkiezingen kunnen winnen. Maar intussen heeft de radicaal-linkse Jean-Luc Mélenchon (bovenste foto), de revelatie van de Franse presidentsverkiezingen, aangekondigd zich kandidaat te stellen voor de Franse parlementsverkiezingen in dezelfde kiesomschrijving als Marine Le Pen (onderste foto). Vrienden van Mélenchon hebben het hem nochtans afgeraden.

Marine Le Pen woont niet echt in Pas-du-Calais, maar Jean-Luc Mélenchon nog minder. Hoe gaan de inwoners van Hénin-Beaumont en omstreken reageren op de tientallen journalisten die er gaan neerstrijken om de tweestrijd Le Pen - Mélenchon te volgen? Gaat de tweestrijd niet ontaarden in verbaal en fysiek geweld, en wie gaat daarbij winnen? Gaat men Mélenchon niet beschouwen als een kandidaat van het establishment, spijts zijn radicaal-links programma. De charismatische zakenman en eigenaar van voetbalclub Marseille moest in 1992 toch ook de duimen leggen voor Jean-Marie Le Pen. Marine Le Pen en haar adjunct, de echte sterke man van de streek Steeve Briois, is groot geworden door de corruptie bij de socialisten. Maar met  Philippe Kemel, burgemeester van Carvin, als kandidaat-parlementslid hebben de socialisten nu beter volk in huis. Wat komt Mélenchon er dan nog doen? And last but least zal bij eventuele nederlaag van Mélenchon het Front de Gauche niet uit elkaar vallen in de verschillende groepen waaruit het Front is ontstaan?

Maar volgens een recente opiniepeiling in opdracht van Le Journal du Dimanche zou Jean-Luc Mélenchon het halen. Hij zou bij de eerste stemronde eindigen vóór de kandidaat van de socialisten, en bij de tweede stemronde het halen op Marine Le Pen. Bij de eerste stemronde zou Marine Le Pen (FN) 34 % van de stemmen krijgen, Jean-Luc Mélenchon (FdG) 29 %, Philippe Kemel (PS) 18 % en Jean Urbaniak (MoDem, gesteund door de UMP) 16 %. Bij de eerste stemronde van de Franse presidentsverkiezingen behaalde François Hollande in deze streek nog 28,8 % van de stemmen, en Jean-Luc Mélenchon slechts 14,9 %. Maar nu zou de verhouding tussen de PS en het FdG omgekeerd liggen. Als nog slechts twee kandidaten zouden overblijven bij de tweede stemronde van de Franse presidentsverkiezingen zou Mélenchon het halen met 55 % van de stemmen, tegenover 45 % voor Le Pen. Ook als Urbaniak nog zou meedoen bij de tweede stemronde zou Mélenchon het halen (met 44 % voor hem, tegenover 36 % voor Le Pen).

Mocht Kemel ook nog meedoen, krijgen we terug een situatie zoals bij de eerste stemronde, en plaveit de PS de weg naar het Franse parlement voor Marine Le Pen. Laat ons hopen dat de PS niet zo dwaas is. En natuurlijk is dit slechts een opiniepeiling. Tussen nu en 10 en 17 juni kan nog veel gebeuren. Intussen is Marine Le Pen overigens om een reactie gevraagd over het succes van de Griekse neonazi’s van Chrysi Avgi (‘Gouden Dageraad’). Marine Le Pen wist niet goed wie tevreden te stellen met haar antwoord: “Et d’accord et oui, et? L’extrême-gauche aussi ça fait peur non?” Het verbaast niet dat het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA), dat de neonazi’s van Chrysi Avgi “broeders in de strijd” noemt, het een slecht idee vindt dat Jean-Luc Mélenchon Marine Le Pen in haar eigen kiesomschrijving wil bekampen. Omdat Jean-Luc Mélenchon wel eens Marine Le Pen uit het Franse parlement zou kunnen houden.

Terwijl nazicollaborateurs een pensioen uitbetaald krijgen door de Duitse overheid, wordt gesold met  de Joodse kinderen die moesten onderduiken voor het naziregime. Door een uitsluitend Vlaamse administratie. De Franstalige administratie is veel erkentelijker voor het leed dat de kinderen meedragen. De feiten zijn niet nieuw, maar blijven schokkend.

Wilden ze niet het slachtoffer worden van de naziterreur moesten Joodse kinderen ondergebracht worden bij niet-Joodse gezinnen, in weeshuizen of andere instellingen. Voor hun eigen veiligheid moesten de kinderen een andere identiteit aannemen en wisten de ouders vaak niet waar hun kinderen terecht waren gekomen. Ondergedoken kinderen bleven jarenlang wachten op hun ouders, in vele gevallen zonder hen nog ooit terug te zien. Volgens Belgische wetgeving kan een  hulppensioen uitgekeerd worden voor oorlogsslachtoffers en kinderen die tijdens de oorlog ondergedoken zaten. De mensen moeten aantonen dat ze fysieke of psychologische trauma’s hebben opgelopen. Ze worden hiervoor onderzocht door de Gerechtelijke Geneeskundige Dienst, een raadgevend orgaan dat ressorteert onder de Federale Overheidsdienst Volksgezondheid. Die dienst moet een advies verstrekken over de oorsprong van de aandoening, het medisch oorzakelijk verband, de graad en de duur van de invaliditeit. Verder zijn er nog een aantal voorwaarden, vaak dwaze voorwaarden om de uitkering te kunnen krijgen.

Ecolo-Kamerlid Zoë Genot vroeg een jaar geleden naar het aantal behandelde dossiers in elk landsgedeelte en de resultaten ervan. Het vermoeden dat aan de basis van de vraag lag, werd door minister Pieter De Crem (foto 1) bevestigd: in 2010 werden er 14 beslissingen genomen in Nederlandstalige dossiers, door een Nederlandstalige commissie, waarvan er 3 werden goedgekeurd (21 %). Aan Franstalige zijde waren er 65 aanvragen, waarvan 47 werden goedgekeurd (72 %). Minister De Crem zei nog dat betrokkene tegen de beslissing in beroep kunnen gaan bij de Raad van State. “Maar welke oudere wil die omslachtige procedure, die extreem lang duurt vooraleer het tot een uitspraak komt, aanvatten?”, repliceerde Zoë Genot die de ongelijke behandeling van de twee taalgroepen onaanvaardbaar noemde. Een Franstalige Brusselse die het opneemt voor de Vlamingen.

Regina Sluszny (rechts op foto 2, bij de opening van de ‘Van toen, nu & straks’-tentoonstelling eerder dit jaar in Antwerpen), ondervoorzitster van de Vereniging van Ondergedoken Kinderen van België, legde vorig jaar aan Joods Actueel uit hoe de vork in de steel zit. Het gaat “vooral over één enkele persoon (in de Nederlandstalige commissie, nvdr.) die dwarsligt en ons onheus behandelt. En dan zwijg ik nog over de manier waarop hij daarover communiceert. De juiste man op de juiste plaats zou niet alles oplossen maar wel al héél veel. Waarom denk je dat er vorig jaar zo weinig aanvragen waren bij ons? (…) Als je weet wat voor een behandeling die ambtenaar je geeft, dan is dat een verschrikkelijke ervaring die ook snel de ronde doet in de Joodse gemeenschap. Het is dan ook begrijpelijk dat het voor velen dan ook niet meer hoeft.”

Het opmerkelijke aan deze zaak is dat het hier om een federale dienst gaat ,en niet om twee aparte organisaties. Normaal gezien moeten ze dan ook exact dezelfde richtlijnen volgen. In de praktijk is de Nederlandstalige commissie veel strenger dan de Franstalige. Dat blijkt ook uit identieke dossiers die aan Vlaamse kant niet en aan Franstalige kant wél goedgekeurd werden. Wat We Zelf Doen, Doen We Beter? En dat allemaal voor een bedrag van 170 euro om de drie maanden (!) en de terugbetaling van een aantal medische kosten. Intussen zijn we een jaar later en vroeg Groen-Kamerlid Wouter De Vriendt de cijfers op voor 2011. In het jongste nummer van Joods Actueel worden die overgenomen: 15 aanvragen langs Vlaamse kant, met maar 1 goedgekeurd dossier (7 %); 112 aanvragen langs Franstalige kant, met 66 goedgekeurde dossiers (77 %).

Nu springt ook N-VA-Kamerlid Karolien Groseman op de kwestie en noemt ze de gang van zaken onaanvaardbaar. Het is inderdaad onaanvaardbaar, maar had dat besef bij de N-VA niet een jaar eerder al – bij de eerste cijfers, en niet in een verkiezingsjaar – kunnen komen? En had minister De Crem niet vorig jaar al, in mei als de cijfers van 2010 bekend werden gemaakt, al eens duchtig kunnen rammelen langs Vlaamse kant zodat hij dit jaar niet met nog beschamender cijfers moest afkomen?

De uitspraak van de rechtbank in Dendermonde over de BBET-zaak is van morgen, maandag 14 mei, naar maandag 21 mei verdaagd. Aan verhalen over neonazi’s is er intussen helaas geen gebrek. De Süddeutsche Zeitung meldde begin deze maand dat in Duitsland nu ook neonazi’s in de biologische landbouwteelt actief zijn.

In het door de vereniging Midgard uitgegeven blad Umwelt & Aktiv kunnen de adepten van biologische landbouwteelt alles vinden wat ze moeten weten om gezonde sla en tomaten te kweken. Maar af en toe verschijnt er echter ook een artikel in over het joelfeest, een Germaans winterfeest - wat op zich geen probleem is. Maar ook een lofzang op het landbouwbeleid van de Nationaldemokratische Partei Deutschlands (NPD) - wat wél een probleem is. Velen in Duitsland willen dat de extreemrechtse NPD verboden wordt, zeker na het bekend worden van hun contacten met de Nationalsocialistischer Untergrund (NSU) die tien moorden, bankovervallen en bomaanslagen op hun geweten heeft. Een lezing van Udo Voigt, NPD-voorzitter van 1996 tot en met 2011, mocht in Antwerpen niet doorgaan in een universiteitslokaal omdat “het profiel en de waarden van de spreker volledig in strijd (is) met de waarden en doelstellingen van de Universiteit Antwerpen” - een zeer uitzonderlijke maatregel van de Universiteit Antwerpen. Probleem met het verbieden van de NPD is dat… ze teveel geïnfiltreerd is door mensen van de Duitse staatsveiligheid.

”We streven ernaar mensen bewust te maken om dier, milieu en vaderland te beschermen”, schrijft Umwelt & Aktiv. Bioboer Hans-Günter Laimer, bestuurslid van de vereniging die Umwelt & Aktiv uitgeeft en ook wel eens NPD-kandidaat bij verkiezingen, ontkent dat er een probleem is. “Wat is er aan mijn komkommer anders dan aan de komkommer die van een lid van Die Grünen komt?” Natuurbescherming ontstond in de negentiende eeuw als protest tegen de industrialisering. Onder het nationaalsocialisme was het één van de centrale thema's. In 1933 en 1935 werden de Duitse rijkswetten voor dierenbescherming en natuurbescherming uitgevaardigd. ”Op bijna alle onderdelen van de nationaalsocialistische ideologie was er wel een aanknopingspunt met natuurbescherming", zegt historicus Nils Franke die de brochure Naturschutz gegen Rechtsextremismus (‘Natuurbescherming tegen rechtsextremisme’) schreef. De brochure is bedoeld ter ondersteuning van natuur- en milieubeschermers die infiltraties door rechts-radicalen proberen te bestrijden. Ook in het boek Braune Ökologen ('Bruine Ecologen'), geschreven door Gudrun Heinrich van de werkgroep Politieke Vorming van de universiteit Rostock,  wordt gewaarschuwd voor neonazi’s die zich onder een groen etiket voordoen.

Handelaar in ecologische bouwmaterialen Huwald Fröhlich komt openlijk uit voor zijn mening. In de bundel Opposition für Deutschland zet Fröhlich uiteen dat humanisme en internationalisme “qua aard en karakter tegennatuurlijk” zijn. Fröhlich is lid van Biopark, een van de grootste organisaties voor biologische teelt in Duitsland. Biopark heeft een aantal eigen winkels en levert aan de supermarktketen Edeka. Dat Ernst en nog meer ‘bruine’ bioboeren lid zijn van Biopark heeft secretaris Delia Micklich pas vorig jaar ontdekt. Hoeveel 'bruinen' lid zijn van Biopark is niet bekend. "Enerzijds”, zegt Delia Micklich, ”keur ik de ideologie van deze mensen absoluut af. En ik heb er ook begrip voor dat mensen daarom hun inkopen niet meer bij Biopark willen doen.” “Anderzijds”, vervolgt ze, “kan ik er statutair niets tegen doen. Ik kan uitsluitend ecologische teeltmethoden certificeren, geen principiële politieke overtuigingen. Pas als de partij wordt verboden, hebben we een wettelijke basis om iets tegen deze mensen te ondernemen.”

In Vlaanderen is weinig bekend over neonazi’s die zich met biologische landbouwteelt bezig houden. Een paar jaren terug was er nog het groepje ‘Groen Rechts’ van Wolf Kussé dat in 2004 wel eens Blood and Honour’ers en aanverwant volk naar Antwerpen haalde, terwijl Kussé zelf aangekondigd werd voor een meeting van de NPD in 2006. Na een roemloze deelname aan de gemeenteraadsverkiezingen in 2006, ging ‘Groen Rechts’ in 2007 op in het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA). Het N-SA kan van veel verdacht worden, maar niet van zich bezig te houden met biologische landbouwteelt. De N-SA'ers zouden het misschien beter doen, dan hebben ze minder tijd om de Griekse neonazi’s van Gouden Dageraad “veel succes toe (te wensen) met de herovering van hun land” en ze “broeders in de strijd” te noemen.

Je kon hier eerder lezen hoe jongeren – onder andere met een knappe tentoonstelling in het Centraal Station van Antwerpen – zich aan het voorbereiden waren op een bezoek aan de concentratie- en vernietigingskampen van Auschwitz en Birkenau. Zo’n 700 Vlaamse, Waalse en Brusselse jongeren maken nu de reis, aangevuld met een 300 jongeren uit andere Europese landen. Gisteren was premier Elio Di Rupo bij hen (foto 1).

Samen met Di Rupo was ook minister van Binnenlandse zaken en gelijke kansen Joëlle Milquet (CDH) in Auschwitz en Birkenau, Waals minister-president Rudy Demotte (PS), Brussels minister Jean-Luc Vanraes (Open VLD)… In zijn toespraak onderstreepte Elio Di Rupo de noodzaak van herinnering. Hij wees naar de moeilijke periode tijdens de jaren dertig van vorige eeuw, toen een economische crisis de Duitse maatschappij deed wankelen. "In een land waar cultuur een belangrijke rol speelde, is het vernis van beschaving beginnen afbladderen. Er werden zondebokken gezocht. Hoe meer werkloosheid, hoe verdeelder de maatschappij raakte." Di Rupo meent dat we nu beter gewapend zijn om de nieuwe economische crisis het hoofd te bieden, maar merkt niettemin op dat het wantrouwen toeneemt en kwetsbare groepen met de vinger gewezen worden. "Waarom blijven we elkaar bekampen, terwijl we net de handen in elkaar moeten slaan?" Di Rupo vindt het onaanvaardbaar dat mensen nu zichzelf niet durven te zijn uit angst voor mogelijke represailles omwille van hun geaardheid, huidskleur of geloofsovertuiging. "Jongeren liggen vaak aan de basis van verandering naar een betere toekomst. Ik hoop dat jullie gevoeliger zijn voor rechtvaardigheid, onrecht aan de kaak stellen en jullie altijd en overal inzetten tegen extremisme", zo richtte Di Rupo zich nog tot de aanwezige jongeren. Hij riep hen op om de herinnering levend te houden aan “de gruwelen die extremisme kan veroorzaken”.

Drie bedenkingen daarbij. 1. Waar waren de Vlaamse excellenties? Geen land ligt te ver voor Vlaams minister-president Kris Peeters, maar waarom is hij of een minister van zijn regering blijkbaar niet afgereisd om minstens al de Vlaamse jongeren te begroeten in Auschwitz en Birkenau? FDF’er Olivier Mangain was er ook, maar pakweg een N-VA’er is niet gesignaleerd. 2. Waarschuwen tegen “extremisme” is flauw, als het al geen politieke handigheid is. Extreem pleiten voor gelijke kansen en rechtvaardigheid is geen probleem. Extreem pleiten voor ongelijke kansen en onrechtvaardigheid is wel een probleem. 3. Leg geen te zware verantwoordelijkheid bij de jongeren. Ze groeien op in een wereld die vorm is gegeven door ‘volwassenen’. Als in Griekenland de jongeren, maar evengoed ouderen, in een uitzichtloze crisis zijn beland, fascisten (foto 2) terug parlementszetels bezetten... is dat de verantwoordelijkheid van ‘volwassenen’. Zowel in Athene als in Berlijn en Brussel.

Vandaag, 8 mei, is het in Frankrijk opnieuw een feestdag. Voorbije zondag feest omwille van de nieuwe Franse president, vandaag omwille van de overwinning op het naziregime. Wat in Frankrijk nog steeds gevierd wordt met een feestdag. En een verlofdag. Zoals dat hoort.

Jarenlang was ook in het Vlaams onderwijs 8 mei een feest- en verlofdag als herinnering aan het verslaan van het nazisme. Maar onder impuls van het managersdenken werd die feestdag afgeschaft, de ideeën verbonden aan 8 mei zouden wel het hele jaar door onderwezen worden. Het zou interessant zijn als daar eens een parlementaire vraag over gesteld wordt: hoeveel blijft daarvan nog over, uitgenomen bij de scholieren die nu met de Trein der 1.000 de kampen van Auschwitz en Birkenau bezoeken? Bij de stad Antwerpen was 8 mei even een feestdag, waarvoor het stadspersoneel wel Allerzielen als verlofdag moest inleveren. Maar het duurde niet lang of 8 mei, herinnering aan de overwinning op het fascisme, verdween ook bij het Antwerps stadsbestuur van de kalender onder impuls van het nieuwe management. Niet zo dus in Frankrijk.

Een paar weken geleden bereikte ons overigens nog een voorbeeldig verhaal uit Duitsland. In Kiel, hoofdstad van de Duitse deelstaat Sleeswijk-Holstein, werden 500 bordjes gemaakt om te zeggen dat in Kiel er geen plaats is voor neonazi’s, extremisme, vreemdelingenhaat en antisemitisme (foto 1). De actie wordt ondersteund door het stadsbestuur (op foto 1: burgemeester Torsten Albig bevestigt het eerste bordje), de vakbonden, de universiteit, de kerken, culturele organisaties en vertegenwoordigers van de verschillende etnische en religieuze groepen. In de gemeenteraad stemden enkel de afgevaardigden van de NPD tegen het initiatief. De bordjes kosten het stadsbestuur 4.000 euro. Wie er een wil ophangen wordt gevraagd een geldstorting te doen voor de Amadeu Antonio-stichting, die met de donatie verder actie voert tegen racisme en fascisme. De actie tegen neonazi's werd al in 2010 bedacht, nog vóór de moorden door de Nationalsozialistischer Untergrund (NSU) bekend geraakten.  

Maar natuurlijk hoe je met alleen maar bordjes de nazi’s niet buiten. In Griekenland heeft de neonazistische Chrysi Avghi (‘Gouden Dageraad’) met 6,97 % van de stemmen 21 parlementszetels verovert. Radicaal-links haalde veel betere resultaten (Syriza: 16,78 % en 52 parlementszetels, met ook nog eens 8,48 % en 26 parlementszetels voor de Griekse communisten, en nog eens 6,10 % en 19 parlementszetels voor een derde partij links van de sociaaldemocratische Pasok), maar toch. “Het uur van de angst is aangebroken voor de verraders van het vaderland”, zei Chrysi Avghi-leider Nikos Michaloliakos op een persconferentie zondagavond (foto 2, hier Michaloliakos tijdens een gemeenteraadszitting in Athene vorig jaar als hij de Hitlergroet brengt). Naast te begrijpen verzet tegen de dictaten van de Europese Unie, valt te vrezen dat het aantal door Chrysi Avghi-leden mishandelde allochtonen nog zal toenemen. Met een partijslogan als Ontdoe dit land van de vreemde stank is alle beschaving verdwenen.

Om de ‘ware Grieken’ hun menselijker kant te tonen, gaan de Chrysi Avghi-leden ook de armere stadswijken in om voedsel uit te delen. Uiteraard enkel aan ‘ware Grieken’. Ook escorteren ze oude Griekse vrouwtjes naar de bank of de supermarkt. Allemaal met het partijsymbool goed zichtbaar en gehuld in zwarte shirts. Daartegenover zijn ze bij Voorpost en het N-SA maar kleuters. Voorpost stelt jaarlijks kerstpakketten samen voor Vlaamse gezinnen in nood, en komt desgevallend helpen bij overstromingen. Het N-SA organiseerde eenmaal een voedselbedeling, in samenwerking met een organisatie voor voedselbedeling. Maar noch hun extreemrechtse agenda, noch hun ‘goede daden’ deden 440.000 Grieken voor Chrysi Avghi stemmen.

Het waren meer slogans als “We zullen Griekenland bevrijden van de woekeraars, voor een Griekenland van waardigheid en onafhankelijkheid” die voor het verkiezingsresultaat van Chrysi Avghi zorgden. En daar zijn in de eerste plaats de Europese Unie met hun onmenselijk besparingsbeleid, de banken die schaamteloos hun terugbetalingen en renten innen, en de eeuwige Griekse regeringspartijen Néa Dimokratía en Pasok, voor verantwoordelijk. Karel De Gucht is “zeer angstig” voor de Griekse situatie, maar dat is natuurlijk het gevolg van het verarmen van de Griekse bevolking terwijl de kapitaalbezitters nooit belasting moesten betalen en met hun kapitaal uitwijken naar de Zwitserse banken. Dat hij daar eens een antwoord op verzint, in plaats van om de hete brij heen te praten.

Het extreemrechtse LAOS, met een vriend van Frank Vanhecke als minister, werd overigens ook afgestraft voor haar regeringsdeelname en heeft nu geen enkele vertegenwoordiger meer in het Griekse parlement.

Het Anti-Fascistisch Front (AFF) en de redactie van AFF/Verzet wensen alle progressieve mensen een strijdbare 1 mei toe.

En al wie de geschiedenis verkracht met niet-socialistische ‘1 mei’-vieringen, Marine Le Pen en Nicolas Sarkozy, Filip Dewinter en Eddy Hermy: de pot op !

Zoals hier gisteren gemeld zijn onze Britse collega’s van 'Hope not hate' in Oslo voor het volgen van het proces tegen Anders Behring Breivik (foto 1, Breivik zodra zijn handboeien losgemaakt werden in de rechtszaal). 'Hope not hate' heeft echter nog meer online staan.

In een uitgebreid dossier (foto 2, ook online te lezen) behandelt ‘Hope not hate’ het nieuwe gezicht van extreemrechts in Europa. “Het fascistisch nationalisme is op zijn retour, in de plaats zijn rechts-populistische partijen en bewegingen gekomen die van de islam hét probleem en de moslims het doelwit maken. Van neo-conservatieven over racisten van de harde lijn, tot oud-linksen.” Jammer voor Wim Van Rooy (oud-redacteur van Links) en Sam Van Rooy (zoon van, intussen VB-personeelslid en VB-kandidaat bij de gemeente- en districtsraadsverkiezingen in oktober in Antwerpen), maar zij worden niet opgesomd bij de Belgen in het nochtans driehonderd namen van organisaties en personen tellend dossier. Van de weeromstuit hebben de Van Rooys zich nu geworpen op het samenstellen van een boek over "de ontvoering van Europa door de E.U." dat begin mei verschijnt. Zonder vooruit te lopen op de inhoud van dat boek, een alleszins nobelere doelstelling dan hun islamhaat (1, 2, 3, 4).

Lees intussen echter zeker het ‘Hope not hate’-dossier over Breivik & Co.

Het Meldpunt Illegaliteit van Filip Dewinter (foto 1) haalde gisteren voor de tweede dag op rij de kranten. Nu omdat de website dinsdagavond en woensdag een aantal keren plat lag. Enkel in Gazet van Antwerpen, en dan nog maar in één zinnetje, lazen we de reactie van de Orde van Vlaamse Balies.

De Orde van Vlaamse Balies, die alle Vlaamse advocaten groepeert, stuurde een mail naar het meldpunt met de vraag om onmiddellijk te stoppen met dit initiatief. De mail, die ondertekend werd door Edgar Boydens (foto 2), voorzitter van de Orde van Vlaamse Balies, is kort maar krachtig. “Beste initiatiefnemers van de website meldpuntillegaliteit.be, De Orde van Vlaamse Balies, die alle Vlaamse advocaten groepeert, is werkelijk verbolgen over de oprichting van de site meldpuntillegaliteit.be. In een rechtsstaat is geen plaats voor publieke elektronische schandpalen. Dit getuigt van een verwerpelijke sensatiedrang. Mogen wij er u ook op wijzen dat de website manifest onwettelijk is. Wij benadrukken dat uitsluitend de overheid mag instaan voor de verzameling van gegevens over onwettelijk gedrag van individuele personen. Wij verzoeken u om onmiddellijk te stoppen met dit initiatief." Gazet van Antwerpen bevestigt: “Artikel 8 van de privacywet verbiedt dit soort inzameling door privépersonen. Er staan boetes op tot 600.000 euro.”

Over de mail en mededeling van de Orde van Vlaamse Balies wordt in de rubriek Nieuws van het Meldpunt noch in andere communicatie van het Vlaams Belang gesproken. De Orde van Vlaamse Balies heeft zich losgerukt uit de Belgische structuren en draagt “Vlaams” prominent in de naam van de vereniging, maar dat volstaat nog niet om tot de vrienden van het Vlaams Belang te behoren.

Vandaag wordt Iliaz Tahiraj (foto) begraven, de MIVB-controleur die de vaststellingen die hij bij een verkeersongeval in Brussel maakte moest bekopen met zijn leven. Laten we er even bij stilstaan, de waan van de dag achterlatend.

We schreven dinsdag al dat het probleem van de agressie in de samenleving niet enkel kan opgelost worden met nog eens een blik politieagenten te openen, politionele en justitiële maatregelen. Er is ook bezinning nodig. Criminologen geven ons intussen gelijk. Brice De Ruyver, dinsdag in De Morgen: “We leven in een materialistische maatschappij die in de eerste plaats gericht is op het presteren. Het is ieder voor zich. Die mentaliteit zorgt voor onbehagen en frustratie, die zich veruitwendigt in agressie en geweld.” De feiten zaterdag hadden zich net zo goed tussen twee automobilisten kunnen afspelen. Brice De Ruyver: “Als je de samenleving maximaal wilt beschermen tegenover deze vormen van agressie zou je overal en 24 uur per dag toezicht moeten organiseren. Nog los van het feit dat zoiets financieel niet haalbaar is, kun je daarbij vragen stellen over de kwaliteit van een samenleving die je op die manier zou creëren.”

Uiteraard moet de agressor de gepaste straf krijgen (Brice De Ruyver: “Als ik de advocaat van de dader hoor zeggen dat zijn cliënt maar één vuistslag heeft uitgedeeld, heb ik daar nu al mijn twijfels bij.”), en moet de straf ook effectief zijn (Brice De Ruyver: “Straffen onder de drie jaar worden per definitie niet uitgevoerd, waardoor ze hun afschrikwekkend effect verliezen. Al moeten we ons op dat vlak ook niet al te veel illusies maken. Er lopen in ons land criminelen rond die in een andere wereld leven en zich werkelijk door niets of niemand laten afschrikken.”). Maar het aantal criminele feiten dreigt enkel maar toe te nemen. Paul Ponsaers, gisteren in De Standaard: “De sociale verschillen worden steeds groter. Er zijn vandaag groepen in onze samenleving die in grote armoede leven. Combineer dat met OCMW’s die door besparingen steeds selectiever moeten zijn en een confrontatie is bijna onvermijdelijk.”

Het openbaar vervoer is bijzonder gevoelig voor conflicten, want daar krijg je een mix van “de groeiende kloof tussen arm en rijk”, “het samenkomen van mensen uit verschillende sociale groepen”, “de individualisering van de samenleving en het verlies van het gemeenschapsgevoel”. Bij het openbaar vervoer ligt de sleutel bij het eigen personeel. Paul Ponsaers pleit “voor de terugkeer van beperkte politiebevoegdheden voor inspecteurs van het openbaar vervoer, zoals het uitschrijven van administratieve geldboetes”, en voor het leren uit het verleden. “Door de privatisering en besparingen is de werking van het openbaar vervoer sterk veranderd. In het verleden waren op bussen en trams steeds twee mensen aanwezig: een chauffeur en een controleur. Sinds die laatste door een toestel is vervangen, is het toezicht verminderd.” In het beste geval, voegen wij er nog aan toe, helpt die camera trouwens enkel om de feiten achteraf vast te stellen.

Hoog tijd dus om af te stappen van de neoliberale waanzin, die maakt mensen gestoord en kost ons ontzaglijk veel geld en waardigheid. Terug naar het gemeenschapsdenken!

Dinsdagavond lag de Meldpunt Illegaliteit-website een eerste keer plat. Gisteren nog meerdere keren. Volgens De Wereld Morgen door de vele onzinmeldingen op de website; volgens het Vlaams Belang door een DDOS-aanval vanuit Nederland, Frankrijk en Duitsland.

En ja, men heeft ook een spoor kunnen volgen tot aan de universiteit van Mons, de stad van Elio Di Rupo. In elk geval, VB-webmaster Steven Creyelman kon daardoor dinsdagnacht pas om 3u30 in bed kruipen. En Sam Van Rooy pas om 2u30. Terug bij zijn positieven preciseerde Steven Creyelman dat de website niet plat lag door “een paar tientallen lulkoemails door linkse kwieten die niet kunnen schrijven”.

“Lulkoemails”? Is de webmaster van het VB nu ook al een “linkse kwiet”?

Terwijl het land nog niet bekomen is van het agressief gedag van Alexandre V.E. die een Brussels controleur van het openbaar vervoer doodsloeg, acht maanden voor de brave man op pensioen kon gaan, lanceert Filip Dewinter een Meldpunt Illegaliteit. First Things First.

Het Meldpunt Illegaliteit is geen nieuw idee. Al in 2004 lanceerde het VB zo’n meldpunt waarvoor gebeld moest worden naar het gsm-nummer 0496/146 546. “Iedereen die informatie heeft over de aanwezigheid van illegalen of weet heeft van illegale praktijken kan bellen naar het mobiele nummer”, luidde het toen. Als de melding al niet was doorgegeven aan de politie, zou het Vlaams Blok dit doen. “Op die manier wil het Vlaams Blok vermijden dat vele klachten en informatie die burgers rechtstreeks aan de politie melden in de doofpot verdwijnen.” Het Vlaams Blok wilde hiermee “het stadsbestuur onder druk zetten om eindelijk werk te maken van een actieve opsporing van illegalen”. Het initiatief voor de actie ging uit van Philippe Van der Sande, die ondertekende als “voorzitter Vlaams Blok kern 2018”. Voor de niet-Antwerpenaren: Van der Sande was niet voorzitter van de 2018de kern van het Vlaams Blok in Antwerpen. 2018 is één van de postnummers in Antwerpen. Van der Sande is overigens ook perswoordvoerder van Filip Dewinter en in zijn betere dagen een overtuigde christene. Na protest uit diverse hoeken meldde het Vlaams Blok dat het aangekondigde Meldpunt slechts een “Uilenspiegelstreek” was.

Met de commotie én de stemmenwinst die het Meldpunt voor Midden- en Oost-Europeanen van Geert Wilders veroorzaakte, zei Filip Dewinter in februari dit jaar ook een meldpunt te overwegen. “Niet over Polen maar over illegalen.” Diezelfde maand overwoog ook het Italiaanse Lega Nord om zo’n meldpunt te openen. Dat meldde tenminste het Lega Nord-Europarlementslid Mario Borghezio die naam maakte toen hij een aantal ideeën van de Noorse massamoordenaar Andreas Breivik onderschreef en zelfs “uitstekend” noemde (foto: Mario Borghezio samen met Filip Dewinter op een Lega Nord-bijeenkomst, 19 juni 2011). Of het meldpunt in Italië er gekomen is, weten we niet. Alleszins hebben ze bij de Lega Nord nu andere problemen. Bij het VB ging men door met het plan. De pers werd door Philippe Van der Sande, deze keer als “perswoordvoerder van Filip Dewinter”, uitgenodigd naar het VB-secretariaat in de Antwerpse Van Maerlantstraat voor een persconferentie. Actieve opsporing van illegalen: als de overheid niets doet, moet het Vlaams Belang het maar zelf doen!, was de kop boven de uitnodiging. Er zou een "opmerkelijk initiatief" bekendgemaakt worden.

Dat initiatief kennen we intussen, nog vóór de persconferentie gisteren al bekendgemaakt in Gazet van Antwerpen en De Ochtend (met Filip Dewinter in de Radio 1-studio  en Centrum voor Gelijkheid van Kansen en Racismebestrijding-directeur Jozef De Witte aan de telefoon). Filip Dewinter heeft geleerd (nouja) van de kritiek in 2004 en noemt zijn meldpunt daarom bewust geen ‘Meldpunt Illegalen’, maar ‘Meldpunt Illegaliteit’. Verwacht echter geen oproep om illegale lozingen en andere milieudelicten te melden, op een half zinnetje na gaat de tekst op de Meldpunt Illegaliteit-website uitsluitend over illegaal verblijvende vreemdelingen. In het  VRT-Journaal verduidelijkte Dewinter verder dat het kan gaan over meldingen van onder andere “drughandel of criminaliteit gepleegd door illegalen”. Drughandel of criminaliteit tout court is niet de bedoeling van de website. Daarvoor lanceerde Dewinter in 2008 samen met Bart Debie een criminaliteitswebsite, maar die website is intussen opgedoekt.

Dewinter let er op om het Meldpunt geen kliklijn te noemen maar spreekt zichzelf tegen: “Meldpuntillegaliteit.be is geen kliksite. (…) Meldingen van clandestien verblijf in ons land van illegalen via meldpuntillegaliteit.be zullen (…) doorgegeven worden aan de bevoegde politie- en justitiediensten.” “Het meldpunt doet sterk denken aan het naziregime van de jaren dertig”, zegt Jozef De Witte, directeur van het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en Racismebestrijding. “Het doet ook denken aan de praktijken van de Stasi in het toenmalige Oost-Duitsland, niet in het minst omdat Vlaams Belang zelf zegt dat ze aan actieve opsporing gaat doen.” (Vandaar als foto 1 hierboven het aangepast logo van de Stasi, nvdr.) “Ik zou niet weten wat er op acht jaar tijd veranderd is”, zegt Jozef De Witte nog verwijzend naar het VB-meldpunt van 2004. “Zowel juristen als de toenmalige minister van Binnenlandse Zaken hebben meteen gezegd dat het illegaal was.” Jozef De Witte heeft dan ook op de website van Filip Dewinter gemeld dat de website illegaal is en gevraagd om de website op te doeken. Benieuwd of Dewinter dit gaat doorgeven aan de politie.

Het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en Racismebestrijding vindt dat “wie hier niet mag zijn, weer moet vertrekken”. Maar het is niet aan politieke partijen om zelf gegevens van mensen te gaan verzamelen. Dat is een taak van politie en justitie. Het Centrum raadt de Belgische beleidsmakers aan te rade te gaan bij Zweden, dat veel meer inzet op actief aangemoedigde vrijwillige terugkeer. “Gesloten centra zijn stukken duurder, veel minder efficiënt en berokkenen veel meer schade aan de grondrechten van mensen.” Intussen is een Facebook-groep geopend over de meldingen op meldpuntillegaliteit.be. Een Antwerpenaar meldde hier dat ene Philip D. van Brugge naar Antwerpen is verhuisd, en om zich Vlaams voor te doen zich nu Filip D. noemt. Zijn zijn papieren wel in orde? Uit een andere bron vernamen we dat op meldpuntillegaliteit.be een “drol zonder papieren” is gemeld. Waarmee men natuurlijk niet illegaal verblijvende mensen wil vergelijken met drollen, maar de absurditeit van de website wil illustreren. Do it.

De website lag gisterenavond wel plat door een stortvloed van onzinmeldingen. Volgens de webmaster van het Vlaams Belang waren er rond 18.00 uur al een 600 reacties binnengekomen. Welke vertelde hij er niet bij.

Groot-Brittannië is een nieuw antifascistisch magazine rijker. Hope not hate heet de nieuweling (foto 1) die gerealiseerd wordt door voormalige medewerkers van Searchlight Magazine (foto 2). Searchlight Magazine blijft intussen verder verschijnen, zij het dat de pagina’s binnenin niet meer in kleur zijn.

Onenigheid tussen de eigenaars van Searchlight Magazine en het merendeel van de redacteurs maakte dat beide partijen hun eigen weg gingen. Wim Haelsterman, sinds 1998 de Belgische medewerker van Searchlight Magazine, sloot zich aan bij de nieuwe ploeg van Hope not hate geleid door voormalig Searchlight-redacteur Nick Lowles. Andere bekende naam aan boord is de onvermoeibare Graeme Atkinson die net als voorheen bij Searchlight de functie van European editor opneemt. Hope not hate is ook de naam van een antifascistische campagne die de voorbije jaren in Groot-Brittannië grote weerklank kreeg. Een campagne tegen racisme en racistisch geweld op Brits grondgebied. Hope not hate is dan ook geen onbekende naam in antifascistische en antiracistische kringen.  

Het eerste exemplaar van het nieuwe Hope not hate-magazine, 48 pagina’s dik,  bevat een dossier over hoe je extremisme kan aanpakken, wie de financiers zijn van Nick Griffins British National Party (BNP), een overzichtskaart van het geweld gepleegd door de English Defence League (EDL), een artikel over een islamitische extremistische groep uit Bangladesh, de kansen van de BNP bij de verkiezingen in mei in Londen… De internationale actualiteit wordt gevolgd met kleinere artikels (Nederland, Spanje, Oostenrijk, Zweden, België, de Verenigde Staten…) en grotere bijdragen (Frankrijk, Noorwegen, Duitsland).

Hope Not Hate verschijnt tweemaandelijks. Een jaarabonnement kost 36 euro. Om je te abonneren klik je hier.

Waar zou een Vlaams Belang’er het meest van gruwelen: (1) een allochtoon, (2) een socialist of (3) een geëmancipeerde vrouw?

Moeilijk te zeggen, maar het ergst is allicht een combinatie van de drie. Zoals de vrouw links op de foto hiernaast. Tijdens een betoging ten gunste van de Franse presidentskandidaat Jean-Luc Mélenchon (Front de Gauche) zong ze De Internationale in het Arabisch. Tot verbazing van haar medebetogers, maar het plezier was er niet minder om. 

Hier kan je het zien en horen. Geniet/huiver mee.

1 april viel dit jaar vroeg. Vrijdag 30 maart kwam het Vlaams Belang al ongewild grappig uit de hoek. Zaterdag 31 maart was het de beurt aan extreemrechtsen in Nederland, Duitsland en Denemarken.

Naar de betoging in Denemarken werd het meest uitgekeken. Initiatiefnemer was de English Defence League (EDL, foto 1) die samen met hun Deense broer ook nog volk verwachtte uit Spanje, Polen, Finland, Noorwegen en Zweden. Plaats van de afspraak was Aarhus, de tweede grootste Deense stad. Al bij al daagden maar 200 à 300 extreemrechtsen op, terwijl een veelvoud van die paar honderden betogers was aangekondigd. De tegenbetoging, ‘Aarhus voor diversiteit’, kreeg daarentegen meer volk dan verwacht op de been. De politie telde 4.000 à 5.000 betogers, terwijl er ‘maar’ 2.000 à 3.000 verwacht werden. Alles verliep rustig, op een poging na om tot bij de extreemrechtsen te geraken waarbij stenen en flessen in de lucht vlogen en een tachtigtal mensen opgepakt werden. In het Duitse Lübeck daagden 2.500 tegenbetogers op voor een manifestatie van 120 neonazi’s die een bombardement op de stad in 1942 wilden herdenken. Ook in Brandenburg an der Havel en in Dortmund waren er antifascistische acties.

In De Steeg, in de Nederlandse provincie Gelderland, een dorp met een 1.200 inwoners, zou de Nederlandse Volks-Unie (NVU) neerstrijken “op verzoek van buurtbewoners” die het logeren van Poolse arbeiders beu zouden zijn. Die buurtbewoners waren echter niet te zien tijdens de NVU-betoging. De Steeg was voor de gelegenheid een spookstad: met lege straten, auto’s elders geparkeerd, huizen waarin geen kat te zien was. Alleen de malloten van de NVU, met witte petjes op (foto 2), op straat. Het antifascistisch samenwerkingsverband Laat ze niet lopen had gezorgd voor de nodige slogans die achter ramen en aan huizen waren opgehangen (foto 3). NVU-voorman Constant Kusters mocht 25 (vijfentwintig) betogers begroeten. De Nederlandse en Duitse neonaziscene, die gewoonlijk deelneemt aan NVU-manifestaties, bleef deze keer thuis. Eén van de groepen uit die scene, de Nationaal Socialistisch Actie (NSA), was donderdagavond nog naar Antwerpen getrokken.

En toch kunnen de Nederlandse Volks-Unie (NVU) en de English Defence League (EDL) tevreden zijn. NVU-voorzitter Constant Kusters kreeg naar aanleiding van zijn betoging een interview van een uur lang op een regionale radiozender; EDL-leider Stephen Lennon kreeg een vliegtuigticket betaald door de BBC, kwestie op tijd terug in Engeland te zijn voor de talkshow The Big Questions gisterenmorgen.

Van 5 tot en met 10 mei gaan duizend scholieren, een 700 Belgische en een 300 uit andere Europese landen, met de Trein der duizend de concentratie- en vernietigingskampen van Auschwitz en Birkenau bezoeken. In het Centraal Station van Antwerpen is gisteren een tentoonstelling geopend ingericht door één van de deelnemende klassen.

Het Stedelijk Instituut voor Sierkunsten en Ambachten, ‘de Cadixstraat’, in Antwerpen is één van de scholen waaruit de jongeren komen die begin mei naar Auschwitz en Birkenau reizen. Leerlingen van het zesde jaar etalage hebben daarom de tentoonstelling Van toen, nu en straks opgezet die sinds gisteren in de inkomhal van het Centraal Station in Antwerpen staat (foto's, foto's gemaakt door leerlingen van dezelfde school). Met etalagepoppen en ‘muren’ worden personages en geschiedkundige gebeurtenissen uit de donkerste periodes van onze geschiedenis uitgebeeld. De Holocaust wordt in beeld gebracht, maar ook de Armeense genocide en wat zich afspeelde in Cambodja en Noord-Korea. Ook op Bosnië, Rwanda en Syrië wordt gefocust.

Toen ze nog in hun vierde leerjaar zaten, lazen de jongeren het boek Getreinde wanhoop en keken ze naar het toneelstuk met dezelfde titel. Ze bezochten het Fort van Breendonk en de tentoonstelling ‘Het verborgen kind’. Ze keken naar de film The boy in the striped pyamas en maakten een alternatief kaftontwerp voor het gelijknamig boek. Vorig jaar nam dezelfde klas met succes deel aan de wedstrijd ‘Vredesgedicht’ van het Vredescentrum. Ze namen deel aan de ‘Dag van de democratie’ en bezochten de Dossinkazerne in Mechelen. De SISA-leerlingen legden dus een heel parcours af vooraleer te komen tot de tentoonstelling die nu te zien is. Na hun deelname aan de Trein der duizend volgt volgend jaar nog een bezoek aan Berlijn.

“Herinneringseducatie is bij ons geen eenmalige gebeurtenis”, zei SISA-directeur Vik Lauwerier bij de opening van de tentoonstelling gisterenavond. “Het is elk jaar geweest, en zal ook elk jaar plaatsvinden zolang ik hier directeur ben. Het is niet voor niets. De gruwel vond niet alleen ‘eergisteren’ plaats. Het is ook nu: in Toulouse, in Syrië… Herinneringseducatie is omzien om te kunnen vooruitkijken. Inzicht krijgen in mechanismen die mensen tot gruweldaden kunnen aanzetten.” “Kijken naar het verleden, en jammerlijk genoeg ook het heden”, vulde directeur Stedelijk Onderwijs Frank Noten aan. “Om in de toekomst niet meer te laten gebeuren wat in het verleden is gebeurd.”

Het is een beklijvende tentoonstelling, zowel artistiek als inhoudelijk om stil van te worden. De plaats waar de tentoonstelling is opgesteld, is daarenboven niet alleen van symbolisch belang. Er passeren daar dagelijks duizenden mensen. Al van bij de opbouw bleven passanten geïnteresseerd kijken en de uitgebeelde gruwel becommentariëren. Alleen is het jammer dat door de modernisering van het station niet iedereen nog via de centrale inkomhal naar en van de trein stapt. Toch is er geen betere plaats om de tentoonstelling te laten zien dan waar ze nu staat. Het moet trouwens niet altijd met exclusieve fuiven en andere commerciële activiteiten zijn dat de inkomhal gevuld wordt.

De tentoonstellingsbouwers zijn leerlingen van het Beroeps Secundair Onderwijs. Al te vaak worden zij als tweederangsscholieren aangekeken. Leerlingen van het Algemeen, Kunst en Technisch Secundair Onderwijs worden doorgaans hoger aangeschreven. De tentoonstellingsbouwers hebben iedereen die er zo over denkt een neus gezet.

• Van toen, nu en straks is nog tot vrijdag 30 maart te zien.

Vorige donderdag maakten we hier bekend dat bij een grootscheepse politieactie 24 vermoedelijke leden van de rechts-nationalistische Nationaldemokratische Partei Deutschlands (NPD) aangehouden werden, een wapenarsenaal en nazipropaganda in beslag werd genomen. Tezelfdertijd maakten we bekend dat de Nationalistische StudentenVereniging (NSV) in lokalen van de Universiteit Antwerpen een meeting met voormalig NPD-voorzitter Udo Voigt wil inrichten.

Ook de collega’s van Blokbuster bonden de kat de bel aan over komst van Udo Voigt naar Antwerpen. De Actief Linkse Studenten (ALS), COMAC en de ACOD-afdeling aan de Universiteit Antwerpen stuurden naar universiteitsrector Alain Verschoren een gezamenlijke brief om de geplande meeting in één van de universiteitslokalen aan te klagen. De rector deelde mee dat hij al op 2 maart de NSV gemeld heeft geen toelating te geven voor deze activiteit. Het Bestuurscollege van de Universiteit Antwerpen vindt "het profiel van de spreker volledig in strijd met de doelstellingen en waarden van de Universiteit Antwerpen". Het belette Bert Deckers niet om op 7 maart op de website van RechtsActueel aan te kondigen dat Udo Voigt naar een NSV-meeting aan de Universiteit Antwerpen komt.

Wij nemen aan dat de berichtgeving van Bert Deckers en RechtsActueel fout is. Of zit er een vilein opzet achter om toch aan te kondigen dat Udo Voigt naar de Universiteit Antwerpen komt? Bij de NSV of RechtsActueel werd nog niet publiek gereageerd. Waakzaamheid blijft dan ook geboden.

Het opstappen van Olivier Deleuze (foto 1) bij Reyers Laat, omdat Deleuze niet in gezelschap van VB’er Reddy De Mey wenste te zitten, bleef gisteren nog nazinderen (foto 2: Oostendenaar Reddy De Mey (l.) op de eerste rij bij een betoging tegen de bouw van een moskee in Lier, 5 juni 2001.)

Nadat nieuwbakken covoorzitter van Ecolo Olivier Deleuze bevraagd was, zou Lieven Van Gils herinneringen ophalen over de scheepsramp met de Herald of Free Enterprise in Zeebrugge, precies 25 jaar geleden. De eerste VRT-journalist die ter plaatse was, Stefan Blommaert,  is momenteel in het buitenland. En is er niet om bekend dat hij als eerste in Zeebrugge was. De man die we ons nog wél herinneren van de ramp met de Herald of Free Enterprise, Tuur Van Wallendael, is helaas overleden. Zo kwam Reyers Laat automatisch uit bij gewezen VRT-journalist Reddy De Mey. Reddy De Mey stond op het zinkend schip om verslag uit te brengen. Later klampte hij zich vast aan een ander zinkend schip: het VB.

In de documentaire Vlaamse Choc kan je zien hoe Reddy De Mey zijn diensten aan Filip Dewinter aanbiedt. Reddy De Mey vraagt zijn naam als medewerker echter niet publiek te maken omdat hij nog tot 1 juli op prepensioen is bij de VRT (Vlaamse Choc, op 34’00”). Later datzelfde jaar 2004 wordt Reddy De Mey als ‘onafhankelijke’ door het VB naar de Commissie voor Overheidscommunicatie gestuurd. Nadien afficheert het VB Reddy De Mey voluit op haar kieslijsten. Bij de federale verkiezingen op 13 juni 2010 staat Reddy De Mey nog als voorlaatste op de (opvolgers)lijst voor de Senaat. Hij behaalt daar 9.119 stemmen, waarmee hij in de middenmoot zit qua aantal voorkeurstemmen.

Eerlijk gezegd verbaasde het ons dat Olivier Deleuze Reddy De Mey als VB’er herkende; het verbaasde ons niet dat Deleuze vervolgens ernaar handelde. “Ik wens niet te debatteren in een plaats waar er vertegenwoordigers zijn van wat ik beschouw als ondemocratische partijen”, verdedigde Deleuze zijn motivering om de gesprekstafel te verlaten zodra Reddy De Mey zou aanschuiven. Het gesprek ging dan wel gaan over de Herald of Free Enterprise, en Deleuze moest daarover niet debatteren met De Mey. Maar Deleuze bleef bij zijn voornemen. “Een partij die ondemocratisch is, is iets bizars, iets abnormaals, en dat moet niet iets banaals worden.” En toen stapte Olivier Deleuze op.

“Een vorm van radicalisme waar ik moeilijk bijkan. Reddy is een journalist die in Vlaanderen zijn strepen heeft verdiend.”, zei Guy Vanhengel (Open VLD) die mee aan tafel zat. “Ik vind het vooral niet democratisch om niet aan tafel te willen zitten met iemand van een partij waar ook mensen voor stemmen”, zei Liesbeth Homans. Niemand wees erop dat in Franstalig België een zeer strenge code gehanteerd wordt ten overstaan van extreemrechts: geen fatsoenlijk mens wil zich ermee associëren. De code de bonne conduite dateert van april 1999 en wordt door iedereen nageleefd. Ook bijvoorbeeld door de Franstalige liberalen, zoals bleek uit de Terzake-uitzending gisteren. En blijkbaar wordt het ook door het Vlaams publiek geapprecieerd, althans het publiek dat in de studio van Reyers Laat zat, dat applaudisseerde voor Olivier Deleuze toen die de studio verliet. Geen boe-geroep.

Na een tweet van AFF_Verzet waarin we wezen op een andere cultuur voor omgang met extreemrechts in Franstalig België, haalde Karl Drabbe van Uitgeverij Pelckmans de “twee democratieën” van Bart De Wever boven. Nou moe, is er in Wallonië een ander kiesstelsel dan in Vlaanderen? Wij dachten het niet. Toch eens opzoeken wat de betekenis is van ‘democratie’, Karl. Er is een andere manier van omgaan met extreemrechts. Dat wel. En natuurlijk is de code de bonne conduite niet de enige reden dat extreemrechts in Franstalig België geen vergelijkbare resultaten haalt als in Vlaanderen. Verdeeld over vijf groupuscules, op weg om nog minder stemmen te halen. Maar de code heeft de zaak zeker geen kwaad gedaan, en in Vlaanderen is het toch ook mee door het volgehouden cordon sanitaire dat het VB en haar kiezers de achteruitgang aan het zoeken zijn. En is dat geen goede zaak?

Zouden Vlaamse antifascisten de gesprekstafel verlaten hebben als Reddy De Mey kwam aanschuiven? Allicht niet. Men moet het niet zo zot maken als Mieke Vogels die ooit onder het oog van de televisiecamera’s op de Antwerpse Grote Markt Gerolf Annemans een hand gaf én feliciteerde met de goede kiesuitslag van het VB. Annemans beleefheidshalve een hand geven volstaat. In Vlaanderen is er ook geen cordon médiatique zoals in Franstalig België – het VB kreeg zaterdag, zondag en gisteren het woord bij de VRT, en gisteren ook nog een groot interview met Anke Van dermeersch in Gazet van Antwerpen. De omgangsvormen zijn in Vlaanderen anders, maar respect voor de benadering door de Franstalige landgenoten / buren (schrappen wat men het liefst hoort, landgenoten of buren).

En nog dit. Gerolf Annemans zei gisteren in Terzake: “Zet in de plaats van Reddy De Mey een jood, een moslim, of een homo… dan begrijpt iedereen dat dat discriminatie, een vorm van racisme, is.” Dé jood, dé moslim, dé homo… is niet veroordeeld voor racisme. Hét Vlaams Blok – waarvan Reddy De Mey de kieslijsten bevolkt – is wél veroordeeld voor racisme. Appelen zijn niet met citroenen te vergelijken. Het Vlaams Belang is weinig anders dan de voortzetting van het voor racisme veroordeelde Vlaams Blok. Is het trouwens Gerolf Annemans niet die na de naamsverandering van het VB zei dat “het programma vuil genoeg moet blijven”? Het is dan ook beledigend om “een jood, een moslim, of een homo” in te wisselen met een boegbeeld – weze het een boegbeeldje – van het Vlaams Blok/Belang.

Nog maar drie weken geleden betoogden in Duitsland enkele honderden neonazi’s in Dresden (1, 2, 3). Vorige zaterdag, 3 maart, gaven ze elkaar rendez-vous in Münster. Een 300-tal neonazi’s daagden op (foto 1), tegenover 5 000 mensen die protesteerden tegen de bijeenkomst (foto 2).

De politie zorgde ervoor dat de neonazi’s van het treinstation van Münster tot aan de start van hun betoging geraakten. Antifascisten hadden met een sit-in  een blokkade opgeworpen op de weg naar het vertrekpunt, maar met peperspray werden ze door de politie weggejaagd. Politie die op haar website had uitgelegd wat mocht en wat niet mocht, en ook uitlegde wat het thema van de betoging was. Grote delen van de wijk waar de neonazi’s betoogden waren griezelig leeg. Op andere plaatsen bleven buurtbewoners om te joelen en lawaai te maken als de neonazi’s voorbijtrekken. Spandoeken met slogans als Geen plaats voor nazi’s verduidelijkten voorts wat de inwoners van Münster over de neonazi’s dachten. Jongeren vormden een paar keren met een sit-in een versmalling op de route van de nazi’s. Tussen de paar honderden neonazi’s en de grote groep van enkele duizenden tegenbetogers was er maar een tiental minuten oogcontact (Eerste video van het protest, 10’37”; tweede video, 1’57; derde video, 0’30”).

Het comité Keinen Meter den Nazis bundelde het protest. Geen meter voor nazi’s, solidariteit tegen racisme en sociale uitsluiting was hun slogan. Meer dan zeventig organisaties schaarden zich achter het antifascistisch protest. Een woordvoerder van de politie verdedigde de politie-aanpak: “Het recht van vergaderen is een kostbaar goed. Het geldt ook voor andersdenkenden. Als maatschappij laten we toe dat ook absurde meningen in het openbaar geuit worden zolang de grens met de criminaliteit niet overschreden wordt.” Eerder is echter al bewezen dat neonazibetogingen een cocon zijn voor criminelen, zoals deze foto van een NPD-betoging bewijst.

Veertien dagen nadat wij hier de twitteraars uit VB-land en aanverwante gebieden opgelijst hebben, zijn we ook zelf aan het twitteren geslagen (foto).

Zondag meldde Filip Dewinter zich als volger van AFF_Verzet, gisteren Bart Debie (oude liefde roest niet!). Onze allereerste volger is – ere wie ere toekomt – Yves Pernet, hoofdredacteur van RechtsActueel.  We gaan het twitterend echter bescheiden houden. Bij ons geen 4.000 tweets in no time zoals Tanguy Veys (ook een volger van AFF_Verzet). Slechts nu en dan, zoals gisterenavond toen Terzake een reportage uitzond over het ‘nieuwe’ sociaaleconomisch programma van het VB. Terzake toonde ons Gerolf Annemans die een telefoongesprek beëindigde, een journalist aan de lijn gehad over dat ‘nieuwe’ VB-programma. Gerolf Annemans, tegen een VB-medewerker: “We zouden links zijn… Haha.”

Dat is te mooi om er niet op te reageren, om ook in Twitterland te verduidelijken dat het Vlaams Belang nog altijd het Vlaams Blok is. Marc Spruyt twitterde intussen dat dit ook letterlijk tot op de documenteigenschappen van het ‘nieuwe’ VB-programma te zien is. Haha. En natuurlijk reageerden we ook toen Olivier Deleuze gisterenavond in Reyers Laat opstapte omdat hij niet samen met VB’er Reddy De Mey wilde blijven zitten (Eerste tweet, geretweet door Implosionblue, volger van AFF_Verzet; tweede tweet).

Wie verslingerd is aan het twitteren, kan dus AFF_Verzet volgen voor tweets die vaak toch anders zijn dan andere.

Sinds 2005 organiseren de vrienden van Paul Verbraeken jaarlijks een lezing in het Zuiderpershuis in Antwerpen. De organisatoren hebben een neus voor wat belangwekkend is. Vorig jaar was de spreekster Eva Brems, gecontacteerd lang vóór ze schitterde in De slimste mens ter wereld. Zaterdag 17 maart is de spreker klinisch psycholoog en psychoanalyticus Paul Verhaeghe (foto). Bij de lezing vorig jaar al aangekondigd, dus lang vóór Paul Verhaeghe de jongste maanden veelvuldig de media haalde (1, 2, 3…).

Wat komt Paul Verhaeghe verduidelijken? "Elke maatschappij is zowel gezond- als ziekmakend, en het is de taak van ethici en politici om daartussen een positieve balans te installeren. Vandaag is onze omgeving door en door neoliberaal, en dit al voldoende lange tijd om vormgevende effecten te hebben op onze identiteit, onze normen en waarden. Afgaand op de statistieken is de balans overduidelijk negatief: nooit waren er zoveel stoornissen als vandaag. De stoornissen zijn bovendien anders dan pakweg dertig jaar geleden, en ze worden aangepakt met niet veel meer dan een disciplinering (zit stil en let op!) die perfect aansluit bij de huidige angst voor de ander. Dat ook deze angst een gevolg is van het neoliberalisme heeft als effect dat collectief protest zeer moeilijk van de grond komt. Terwijl dat protest zeer nodig is."

Het wordt ongetwijfeld een boeiende uiteenzetting, waar een mens nog wat van kan opsteken. Maar toch hopen we dat ook ingegaan wordt op hoe de lezing vorig jaar werd aangekondigd door Eric Corijn: wat zijn de psychologische motieven die mensen drijven om in deze tijden hun vertrouwen te geven aan nationalistische-conservatieve partijen als de N-VA. Lezing zaterdag 17 maart, om 17 uur in het overigens met een subsidiëringstop bedreigde Zuiderpershuis in Antwerpen. Na afloop krijg je een drankje en de VUB-publicatie met de tekst van de lezing. Inschrijven vóór 8 maart door storting van 12 euro op rekeningnummer 001-5234388-53 van Paul Verbraekenlezingen.

Na de menselijke ketting vorige maandag 13 februari, als protest tegen de herdenking door neonazi’s van de bombardementen op Dresden, betoogden voorbije zaterdag 18 februari opnieuw een 10 000 antifascisten in Dresden. De neonazi’s hadden hún betoging zaterdag afgelast.  

Twee jaar geleden, bij de 65^ste herdenking van de bombardementen op Dresden, waren de neonazi’s in Dresden nog met 5 000 à 8 000. Vorige maandag waren ze met een 1 500-tal. Nu bleven ze thuis. Of weken ze uit naar een bijeenkomst in Gera, in het oosten van de Duitse deelstaat Thüringen. Maar het was maar een beperkt groepje dat daar bijeenkwam. Antifascisten namen in Dresden het zekere voor het onzekere en mobiliseerden toch. Op een meeting zaterdag zei voormalig SPD-voorzitter Hans-Jochen Vogel een sterke voorstander te zijn van het verbieden van de Nationaldemokratische Partei Deutschland (NPD). “Het is onaanvaardbaar dat de NPD (die in twee Duitse deelstaten enkele verkozenen heeft, nvdr.) voor hun activiteiten over een juridische bescherming beschikt.” Over de neonazi’s die maandag nog onder bescherming van de politie mochten betogen zei Vogel: “Ze willen niet marcheren om de doden te herdenken, maar om de doden te misbruiken. Dit moet niet getolereerd worden.”

Naar de meeting kwamen een 2 000 mensen. Elders in de stad werden gebedsbijeenkomsten gehouden. En daarna was het tijd om te betogen (foto 1). Zo’n 10 000 mensen stapten op in de betoging (video). Uit Dresden, en ook uit andere delen van Duitsland. Nu de neonazi’s forfait gaven was een minder grote politiemacht op de been. Vorige maandag nog met 4 500 kon men zich nu beperken (nouja) tot 1 600 manschappen. Enkel op het einde van de betoging, tegenover een groepje flessen gooiende jongeren, moesten ze optreden. Vorig jaar waren bij confrontaties tussen neonazi’s en antifascisten nog 100 agenten gewond geraakt. Na de recente revelaties over de Nationalsozialistischer Untergrund (NSU), ook bekend als Die Braune Armee Fraktion, liggen de activiteiten van de neonazi’s in Duitsland erg gevoelig. Het vergemakkelijkte het vormen van een breed front van organisaties dat het antifascistisch protest ondersteunde.

Het is dan ook opletten dat men tegen volgend jaar niet overgaat tot business as usual en het gevaar voor het heropleven van neonazistische activiteiten gaat onderschatten. Aanstaande donderdag is een bijeenkomst gepland met slachtoffers en nabestaanden van de moorden die de NSU de voorbije jaren kon plegen op buitenlanders en een politieagente, deels met medeweten van politiediensten. Bondskanselier Angela Merkel zal de verontschuldigingen van de Duitse staat voor het falend vervolgingsbeleid uitspreken. En daar valt wel wat over te zeggen. Of zoals de betoger op foto 2 zegt: 1945: nazi-pest overwonnen; 2012: politiebescherming voor neo-bruin. Schande, Bondsrepubliek! Belangrijker nog dan de verontschuldigingen zijn de maatregelen die Merkel wil nemen opdat dit niet meer kan gebeuren. In januari werd alvast besloten  tot een parlementair onderzoek over de werking van de veiligheidsdiensten en hun contacten met extreemrechts, en het aanleggen van een gegevensbank van gewelddadige extreemrechtsen.

Vrijdag twitterde Filip Dewinter: “Lancering ‘Vrouwen tegen islamisering’ mag plotseling niet meer in Felixpakhuis. Zogezegd dubbele boeking. Triestig… Vrije meningsuiting?” Een journalist van de Antwerpse redactie van Het Nieuwsblad ging achter het verhaal aan en hoorde dat er meer aan de hand is dan een “dubbel boeking”. Filip Dewinter denkt er ook zo over. Filip Dewinter: “Een en ander heeft waarschijnlijk te maken met een artikel op de site van het antifascistisch blok.” Filip Dewinter verwart het Anti-Fascistisch Front (AFF) met het “antifascistisch blok”, maar dat is te begrijpen. Het woord “blok” maalt voortdurend door het hoofd van Filip Dewinter. In Humo zei hij vorig jaar nog: “Ik praat Belang, maar ik denk nog altijd Blok”.

Het verhaal in Het Nieuwsblad luidt: “Het Vlaams Belang is niet welkom in het Felixpakhuis voor de voorstelling van een boek. ‘Dubbel geboekt’, klinkt het, al gelooft Dewinter daar niets van. Het Felixpakhuis op het Eilandje heeft de voorstelling van een boek van het Vlaams Belang op 6 maart geschrapt. De rechtse partij had voor de lancering van de campagne ‘Vrouwen tegen islamisering’ een zaal gehuurd in het voormalige pakhuis. ‘Samen met die lancering wilden wij het nieuwe boek van Anke Van dermeersch voorstellen’, legt Filip Dewinter uit. ‘Alles was zo goed als geregeld met het Felixpakhuis. De contracten voor de verhuur waren getekend en wij hadden zelfs al een voorschot betaald. En dan plots krijgen wij de mededeling dat we niet meer welkom zijn. De zaal bleek plots dubbel geboekt en voor ons was er geen plaats meer. Heel vreemd toch. Een en ander heeft waarschijnlijk te maken met een artikel op de site van het antifascistisch blok. Ondertussen hebben we een andere zaal gevonden. U begrijpt dat ik daar liever niet te veel over kwijt wil.’"

Het Nieuwsblad vervolgt: "Bij het Felixpakhuis beweert men inderdaad dat het om een dubbele boeking ging. Al speelt er ook een andere reden. ‘Als cultuurhuis staan wij open voor alle culturen’, aldus Ivo De Beer, concessiehouder van het Felixpakhuis. ‘Wij dragen een pluralistische visie uit en de controversiële campagne van het Vlaams Belang past daar niet in. Trouwens, als we van bij het begin hadden geweten dat het Vlaams Belang de zaal had gehuurd, dan hadden we dat meteen geweigerd. Maar zij hebben de zaal geboekt als een vzw uit Brussel die een boek wenste te presenteren. Pas later zijn we erachter gekomen dat het om het Vlaams Belang ging. En toen bleek de zaal inderdaad ook nog eens dubbel geboekt. Uiteraard betalen wij het voorschot terug.’”

Het AFF-artikel waar Filip Dewinter naar verwijst is een aantal keren geforward, en zo geraakte in bredere kring onze kritiek bekend: “Plaats van het gebeuren (van de boekvoorstelling én meeting, nvdr.) is het Felixpakhuis, schuin tegenover het Museum aan de Stroom (MAS) in Antwerpen. Een zaak die tot nu toe een neutraal imago had. Het is een café-restaurant met een zaal die privé uitgebaat wordt, maar huist in een stadsgebouw waarvan de hoofdgebruiker het Stadsarchief is. Hoort zo’n zaak/gebouw niet politieke neutraliteit uit te stralen? Toen Sharia4Belgium twee jaar geleden zonder voorafgaande afspraak in een stadsgebouw in Borgerhout een persconferentie organiseerde, rees daartegen protest vanwege het Vlaams Belang en zei burgemeester Patrick Janssens ‘dat zulke bijeenkomsten niet kunnen in gebouwen die mede betaald worden door overheidssubsidies’. Geldt dit dan ook niet voor andere extremisten?” Zo schreven we inderdaad vrijdag 3 februari.

Filip Dewinter moet niet zeuren. Het Antwerpse stadsbestuur verstrengde de regels voor gebruik door extremistische organisaties van stadslokalen of lokalen door het stadsbestuur in pand gegeven. Het stadsbestuur had daarvoor Filip Dewinter niet nodig, maar Filip Dewinter stond wel op de eerste rij om aan te klagen dat de moslimextremisten van Sharia4Belgium een persconferentie hadden gehouden in een stadslokaal. Waarom zou het anders moeten zijn als de antimoslimextremisten van het Vlaams Belang, het Front National, de Freiheitliche Partei Österreichs, Pro Deutschland en anderen een meeting willen organiseren in zo’n lokaal? Filip Dewinter moet ook niet geheimzinnig doen. In Het Nieuwsblad zegt hij dat hij liever niet teveel kwijt wil over de nieuwe locatie voor de boekvoorstelling en meeting. Anke Van dermeersch twitterde op 12 februari evenwel – toen ze nog in de Verenigde Staten was in gezelschap van Filip Dewinter en een lookalike van Sarah Palin ;-) – “Afspraak 6/3 Felixpakhuis !” en dan onmiddellijk daarna: “Oeps, afspraak 6/3 Elzenveld”.

Waarom er voor het Elzenveld, in heel Antwerpen bekend als OCMW-gebouw, ingebed in een site met andere OCMW-gebouwen, andere regels als voor stadsgebouwen zouden gelden, is niet meteen duidelijk. Het is toch niet omdat het Vlaams Blok er op 6 juni 1992 haar berucht zeventigpuntenplan mocht lanceren, dat nu datzelfde Elzenveld het startpunt mag zijn voor een haatcampagne in het verlengde van dat zeventigpuntenplan? Net zo goed als wij de recente veroordeling van Sharia4Belgium toejuichen, passen wij voor andere extremisten in het moeilijke debat over de islam. Overheidsgebouwen zijn er niet om haatpredikers een forum te geven.

Zelf zijn we nog niet aan het twitteren, maar tweets hebben duidelijk hun plaats veroverd in de communicatie tussen opiniemakers. Of dat tot meer diepgang in het debat leidt, is natuurlijk nog wat anders. Maar elk nadeel heeft ook een voordeel, wist een Nederlandse filosoof al jaren geleden.

Artikels van deze AFF-blog worden wel eens met Twitter doorgestuurd, maar op vraag van een twitteraar hebben we een knop geïnstalleerd op deze blog die het twitteren na elk artikel vergemakkelijkt. Wie zich geroepen voelt het te doen, het staat hem of haar vrij om het te doen. Tezelfdertijd hebben we ook gedacht aan de mensen die nog graag op papier zaken bewaren. Met het print-icoontje onderaan elk artikel wordt nu het printen vergemakkelijkt. Maar denk aan de bomen en bossen die sneuvelen met het verbruik van papier !

Je kan overigens nog altijd lid worden van de Facebook-groep Anti Fascistisch Front. We bereiken via dat kanaal minder vaste lezers dan het aantal dat rechtstreeks naar de website www.aff.be surft, maar Facebook heeft twee voordelen. Sympathisanten kunnen daar artikels kwijt waar de redactie van AFF-Verzet niet toe komt, al was het maar door het ritme van in principe één artikel per dag op de website. Facebook is daarnaast handig om artikels te delen met vrienden, en zo extra lezers te krijgen.

Maandag werden in Dresden de bombardementen herdacht die deze Duitse stad aan het einde van de Tweede Wereldoorlog troffen. Over het militair nut van de actie met Britse en Amerikaanse bommenwerpers is er discussie. Over het aantal slachtoffers lopen de meningen ook uiteen. Wel is zeker dat het vooral burgers waren die gedood en gewond werden. Van het historisch centrum van de stad bleef zo goed als niets over.

Voor Duitse en andere neonazi’s is het de gelegenheid om jaarlijks het onrecht dat het Duitse volk is aangedaan te herdenken. Over de door het naziregime vele malen grotere aantallen andere doden dan de 25 000 of meer in Dresden zwijgen de neonazi’s. Als ze die andere doden al niet vergoelijken. De herdenking door de neonazi’s heeft dan ook een ranzige geur. Elk jaar protesteert de goegemeente in Dresden tegen de optocht die de neonazi’s in hun stad willen houden, maar elk jaar beschermt een enorme politiemacht de ‘vrijheid van meningsuiting’ van de neonazi’s. Maandag 13 februari betoogden in Dresden een 1 500-tal neonazi’s, die afgeschermd werden door 4 500 politieagenten. Maar daar stond een menselijke ketting van 15 000 mensen tegenover – 3,6 km lang, foto – die als gevolg had dat het betogingsparcours van de neonazi’s toch moest ingekort worden.

Maar voor vandaag, zaterdag 18 februari, wordt opnieuw een horde neonazi’s verwacht. Twee jaar geleden waren er, bij gelegenheid van de 65^ste herdenking van het bombardement in Dresden, naargelang de bron  5 000 à 8 000 neonazi’s. Ze werden urenlang ‘gegijzeld’ aan de treinstations waar ze uitstapten. Nog nooit tevoren waren de neonazi’s zo talrijk, maar ook voor het eerst slaagden antifascisten erin de neonazimars helemaal te verhinderen. Op terugweg naar huis werden de Vlaamse en Nederlandse neonazi’s die in Dresden wilden mee betogen ook nog eens aan een identiteitscontrole onderworpen, waardoor het extra laat werd vooraleer ze terug thuis waren. Wat het vandaag wordt, is natuurlijk nog af te wachten. Van voorgaande confrontaties heeft de politie methodes onthouden om het gsm-verkeer van fascisten en antifascisten massaal af te luisteren.

Morgen is het 14 februari, Valentijntjesdag. Mocht het uit je gedachten zijn gegaan, dan word je er nu aan herinnerd. We willen niet liever dan dat deze blog de liefde tussen mensen van goede wil bevordert.

Bij de N-VA, het zal je misschien verbazen, zijn ze ook van goede wil. De Antwerpse pers werd vrijdag verwittigd dat “enthousiaste mandatarissen, bestuursleden en vrijwilligers (…) deze Valentijnsperiode het geschikte moment vinden om de inwoners te trakteren op een hartverwarmende attentie.” Op meerdere plaatsen in de negen Antwerpse districten zullen ze samen meer dan twintigduizend chocolaatjes uitdelen, in wikkels zoals op foto 1. Met welk programma de N-VA naar de Antwerpse kiezer trekt, is minder duidelijk. Bart De Wever is bezig met een ronde in de districten – vanavond is hij in Borgerhout – maar overal waar hij komt ligt het accent anders. In Wilrijk viel een stevig pleidooi op voor meer plaats voor auto’s in de stad. Ex-Open VLD’er Ludo Van Campenhout wiens grootste succes in deze bestuursperiode de Velo is, moet zich nu als nieuwbakken N-VA’er weer enthousiast tonen voor meer auto’s in de stad. In Deurne – bij een overwegend VB-stemmend publiek, het VB behaalde hier bij de laatste districtsraadsverkiezingen 43,5 % van de stemmen – legde Bart De Wever de klemtoon op de rechten en vooral plichten in een multiculturele samenleving. In Berchem was het weer iets anders als hoofdtoon.

Waar Bart De Wever het vanavond in Borgerhout alleszins niet over zal hebben, is dat het morgen Tax Freedom Day is voor de grote bedrijven en vennootschappen. De dag dat ze stoppen met werken voor het algemeen belang en louter nog gaan voor hun eigen profijt. Voor arbeiders, bedienden en kaderpersoneel ligt de Tax Freedom Day ergens in juni, maar de grote bedrijven en vennootschappen zijn er morgen al aan toe. De 1 000 Belgische vennootschappen met de hoogste winsten betalen gemiddeld 5,73 % belasting, zo bleek uit een studie van de PVDA. Het weekblad Trends bevestigde later die cijfers. Trends bekeek de top-15 000 van bedrijven, en voegde aan de PVDA-studie toe dat hoe kleiner de bedrijven, hoe meer belastingen betaald wordt. De doorsnee-onderneming betaalt 21 procent belastingen, de grotere 12 à 15 procent, de allergrootsten 0 procent. Ter herinnering: de vennootschapsbelasting bedraagt officieel 33,99 procent. In 2001 betaalden de bedrijven gemiddeld nog 19,9 % belastingen. Zouden ze dat nu nog doen, had de regering alvast 6,7 miljard euro minder moeten besparen.

Het Financieel Actie Netwerk (FAN) organiseert daarom morgen de allereerste editie van de ‘Tax Justice Day voor de bedrijven en vennootschappen’. Morgennamiddag wordt actie gevoerd aan het gebouw van het Verbond van Belgische Ondernemingen (VBO) in Brussel. FAN eist meer financiële controles voor bedrijven en vennootschappen, en transparantie over de financiële gegevens. Een beperking aan het gebruik van de notionele intrestaftrek, en dit belastingsvoordeel afhankelijk maken van jobcreatie. Het sluiten van de achterpoorten om geen of minder belastingen te betalen. Een voldoende hoog minimaal belastingstarief in heel Europa. Strijd tegen de ‘vervennootschappelijking’ om aan personenbelasting te ontsnappen. Dat men nu ABVV-topman Rudy De Leeuw viseert voor het vennootschap dat hij met familieleden oprichtte om een erfenis te beheren, is overigens niets anders dan een poging om de FAN-eisen belachelijk te maken. Ook Rudy De Leeuw blijft vierkant achter de FAN-eisen staan.  Hopelijk krijgt de actie morgen de nodige media-aandacht. Het maatschappelijk belang is vele malen groter dan de verdeling van de N-VA-chocolaatjes.

Sinds de vooravond van 11 juli 2011 heeft het Vlaams Belang een eigen ‘vakbond’, de Vlaamse Solidaire Vakbond (VSV). Het Vlaams Blok-adagium Staken schaadt, werken baat blijft echter onverkort gelden. De VB-‘vakbond’ richt trouwens meer haar pijlen op de echte vakbonden, en minder of niet op het gekapseisde kapitalisme. Voor de VSV zijn de arbeidsvoorwaarden van de Vlaamse arbeiders en bedienden ondergeschikt aan de welvaart van het mythische Vlaanderen.

“ABVV, ACV en ACLVB leggen maandag het land plat met een algemene staking om zo plannen te veranderen waaraan ze zelf hebben meegeschreven: de staking is dus behoorlijk hypocriet”, zegt de VSV (Rob Verreycken, dus) in de aanhef van haar jongste mededeling. Spijts een krantenkop in De Standaard is nochtans bekend dat de vakbonden ACV en ABVV niet meegeschreven hebben aan het regeerakkoord. Ze werden door bevriende partijen informeel geïnformeerd over wat op til was. Hadden ze echt het regeerakkoord kunnen schrijven, zouden de lasten van de crisis eerlijker verdeeld zijn.

De VSV vindt een staking slechts nodig als die gericht is “tegen de geldstroom van 12 miljard euro per jaar van Vlaanderen naar Wallonië”. Her en der in Vlaanderen zullen daarom maandag grote vuilniszakken over flitspalen getrokken worden, met op de vuilniszakken de tekst: “Ik staak tegen de geldstroom naar Wallonië”. De VSV legt uit: “In Vlaanderen staan veel meer flitspalen dan in Wallonië, maar het geld wordt via de federale pot verdeeld, waardoor Vlaanderen benadeeld wordt en er een geldstroom is. Er zijn plannen voor bijsturing, maar die zijn nog niet uitgevoerd. De flitspaal is dus symbool voor de ‘grote’ geldstroom.”

“De ‘grote’ geldstroom”? Het zal Rob Verreycken toch ook niet onbekend zijn dat de fiscale fraude in ons land geschat wordt op 14,5 tot 17,5 miljard euro. Neem je naast de belastingontduiking ook nog de belastingontwijking erbij, kom je al vlug aan 20 miljard euro per jaar. Toch een pak geld meer dan de vermeende geldstroom van 12 miljard euro van Vlaanderen naar Wallonië. Maar daar rept Verreycken niet over. Dat stoort hem niet. Daar wil hij geen actie tegen ondernemen. Verreycken minimaliseert verder de gevolgen van de regeringsmaatregelen voor de gewone bevolking, en gaat voorbij aan het verlies van de inkomsten die door het verkeerde beleid van de regering worden mislopen.

In een eerste versie van de VSV-mededeling stond nog dat alleszins in Antwerpen met een groep VSV-militanten een flitspalenstakingsactie zal gevoerd worden. Dat dit niet meer in de huidige versie staat, betekent niet dat Antwerpen gespaard wordt van de actie. Het is allicht een poging om de politie te verschalken. Tegenwoordig krijg je in Antwerpen immers al een overlastboete als je een griepvaccinatieactie organiseert.

Het is bekend dat extreemrechts deze blog met argusogen volgt. Medewerkers van ’t Pallieterke komen hier dagelijks langs, van het Vlaams Belang, van RechtsActueel, van het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA), van KVHV-Gent… De week is nog niet ten einde, maar al minstens drie keren lagen we deze week bij hen op de maag.

Naar aanleiding van ons artikel over de zaterdag begraven Raf Liedts schreef RechtsActueel-medewerker Bert Deckers: “Het AFF vond het nodig om nog even na te trappen op dit heengaan: ‘Raf Liedts, een man die dus niet vies was van fysieke confrontaties. Het verbaast dan ook niet dat Voorpost haar militanten heeft opgeroepen om vandaag allen naar de begrafenis van Raf Liedts te gaan.’ Nu ja, het waren ook AFF-sympathisanten die ooit een bejaarde man dood stampten, nadat het Vlaams Blok een wandeling had gemaakt doorheen Oud-Borgerhout. Van zo’n tuig kan je geen beschaafde reactie verwachten.” We hebben het hier al eens uitgelegd maar zullen het nog maar eens herhalen. Na een betoging van het Vlaams Blok in Borgerhout 21 jaar geleden, in 1990, trapte een 17-jarige Marokkaan er een 80-jarige met een schedelbreuk het ziekenhuis in. Later op de dag overlijdt hij. De gewelddaden gebeurden, dixit de VB-publicatie Vlaams Blok 20 jaar rebel. 1977-1997, “enkele uren na de manifestatie (van het VB, nvdr.)”. Volgens dezelfde VB-bron zouden de Marokkaan en zijn vrienden voordien aan een AFF-manifestatie tegen de VB-betoging hebben deelgenomen. Enig oorzakelijk verband tussen de AFF-manifestatie en de laffe daad op de tachtigjarige man is evenwel niet bewezen, geen van de Marokkaanse jongeren was trouwens actief bij het AFF. De schutter van Firenze daarentegen bijvoorbeeld betoogde niet alleen met CasaPound, hij schreef ook bijdragen voor een website van CasaPound en gaf bij CasaPound lezingen.

Over CasaPound gesproken, volgens het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) in een artikel maandag hebben “de systeemslaven van het AFF nu blijkbaar het fenomeen Casa Pound ontdekt. Militanten van het N-SA hebben inderdaad reeds vele jaren goede contacten bij deze beweging (…). Aangezien het AFF tegen alle vormen van geweld beweert te zijn, valt het ons wel op dat hun lezers nooit iets mogen horen over het georganiseerde geweld dat tégen de militanten van Casa Pound wordt gepleegd. Vorig jaar nog werden militanten van Casa Pound in Rome beschoten, in Napels aangevallen met ijzeren staven en boksbeugels, en als we de jaren ervoor mogen meetellen, dan komen daar nog steekpartijen, brandstichtingen en zelfs bomaanslagen bij! Mogen wij aannemen dat het AFF hier ook eens aandacht aan zal besteden? Of is dit geweld soms gelegitimeerd? Al weten we het antwoord natuurlijk al. Ook in Italië is de linkerzijde trouwens compleet het noorden kwijt.” Onze excuses, maar onze interesse voor CasaPound is inderdaad recent. We hadden er natuurlijk wel over horen praten, maar ons nog niet eerder in verdiept. En het is waar dat het AFF tegen alle vormen van geweld is. Op deze blog werd twee jaar geleden zowel het geweld tegen twee KVHV’ers en een NSV’er in Gent veroordeeld, als de raid van de Autonome Kameraden in diezelfde periode tegen linkse studenten in Antwerpen. Maar een veroordeling van dat laatste geweld hebben we nooit ter extreemrechterzijde gelezen.

Het CasaPound-commentaar was een reactie op ons artikel maandag. Drie dagen eerder reageerde De Grote Leider van het N-SA op het jongste jaarrapport van de Staatsveiligheid. Wij hadden uit dat rapport enkele passages over het N-SA geciteerd. Eddy Hermy vulde nu aan: “De kemels die je op de blog van het AFF vindt, die zijn dan ook gewoon in het rapport van de Staatsveiligheid te lezen. Zo stelt de rapporteur dat het N-SA nu ook een partijwerking heeft opgestart, met name de ‘Nieuw Democratische Partij’. De ideologische nuance en invulling die ligt in ‘nationaaldemocratisch’ in plaats van ‘nieuw democratisch’, maar dat wordt zo volledig genegeerd. Dat het AFF ook dergelijke olifanten schiet, is hier opmerkelijk en doet ons nog meer vermoeden dat beide organisaties een joint-venture lopen hebben. Het AFF wordt niet vermeld in het rapport, maar dat is ook normaal: geheime diensten hebben niet de gewoonte om hun bronnen te ontbloten.” Men zou daaruit kunnen begrijpen dat de auteur bedoelt dat de Staatsveiligheid fouten op de AFF-blog overschrijft, maar ten eerste hebben wij nooit over een “Nieuw Democratische Partij” geschreven, en ten tweede blijkt uit een mail van Eddy Hermy dat hij met “kemels” onze ideologische opstelling bedoelt. In elk geval is onze ideologische opstelling een andere dan die van de Staatsveiligheid, waar we voor het overige geen enkel contact mee hebben.

We antwoorden hiermee wel op de beschuldigingen van de overkant, maar of ze het daar nu begrepen hebben is natuurlijk nog wat anders. Foto 1. Begrafenis Raf Liedts, met uiterst rechts op de foto Bert Deckers. Foto 2: Deelnemers aan een CasaPound-betoging vorig jaar, waarvan hier de affiche voor de betoging. Let op de witte veters in de combatshoes van de jongen vooraan, symboliek voor 'White Power'.

De katholieke kerk viert vandaag de Werelddag van de migrant. Voor die gelegenheid heeft Pro Migrantibus een serie liturgische suggesties uitgewerkt. Pro Migrantibus is de commissie van de katholieke gemeenschappen van buitenlandse herkomst.

Het thema van de Werelddag van de migrant, die sinds 1914 jaarlijks wordt gehouden, is gekozen door paus Benedictus XVI. In zijn brief vraagt de paus een versterking van het verkondigingswerk op plaatsen waar het evangelie voor het eerst wordt verkondigd, maar evenzeer in geseculariseerde landen die hun sterke katholieke traditie dreigen te verliezen. De paus vraagt ook om werk te maken van de verwelkoming en gastvrijheid voor asielzoekers die niet zelden hun vaderland moesten verlaten wegens vervolging, geweld of omdat hun leven werd bedreigd. Hij spoort de christenen ook aan om er op toe te zien dat de rechten en de waardigheid van migranten wordt gerespecteerd. In katholieke kringen is men al langer bekommerd om het lot van migranten en vluchtelingen, en niet alleen met de Werelddag van de migrant. Recent lanceerde Kerkwerk Multicultureel Samenleven nog een campagne onder de slogan: ‘Migratie heeft een jong gezicht! Kwetsbaar, hoopvol, onze toekomst’.

Wij wensen alle VB’ers die er prat op gaan katholiek te zijn (Alexandra Colen (foto 1), Tanguy Veys (foto 2), Annick Ponthier, Philippe Van der Sande…) een godsvruchtige dag toe.

Terwijl wij ons jaaroverzicht presenteerden stond de wereld natuurlijk niet stil. Bij een congres van internetnerds eind december in Berlijn werd besloten om neonaziwebsites te hacken, om te beginnen een lange lijst Duitse websites. De pas onlangs aan het licht gekomen moordpartijen van de Nationalsozialistische Untergrund (NSU) speelden allicht een rol bij dit besluit.

Het initiatief gaat uit van een groep die zich Anonymous noemt en eerder al aanvallen ondernam tegen de betaalsystemen MasterCard, Visa en PayPal nadat die betaalsystemen de mogelijkheid blokkeerden om Wikileaks financieel te ondersteunen. Vorige vrijdag geraakte bekend dat Anonymous ook de website van ArcelorMittal gehackt heeft, ArcelorMittal die haar staalfabriek in Luik wil sluiten en er verder om bekend is 0 euro belasting te betalen op een winst van bijna 1,4 miljard euro. Ook de Syrische regering en de Mexicaanse drugskartels waren eerdere mikpunten van Anonymous die geen strak georganiseerde organisatie is, maar een losse-hechte coalitie van hackers.

In een persbericht en video legt Anonymous uit waarom neonazi’s nefast zijn voor deze wereld. Iets wat we hier niet moeten herhalen, of je zou Bert Deckers moeten zijn. Naar analogie met Wikileaks werd Nazi-leaks.net opgericht waar de resultaten van Operatie Blitzkrieg (foto) getoond worden. Een aantal websites werden platgelegd, andere kregen een andere voorpagina, en van nog andere werd een deel van de gegevens ontfutseld. Onder meer van de Nationaldemokratische Partei Deutschlands (NPD) en van het tijdschrift Junge Freiheit werden gegevens van donoren, anonieme medewerkers en andere contacten publiek gemaakt.

Probleem met de publiek gemaakte gegevens is dat elke interpretatie ontbreekt. Zo vind je bij Nazi-leaks.net een lijst van ‘Blood and Honour-gebruikers’. Bij de Vlaamse namen en adressen vinden we onder andere de coördinaten van één van de drie Blood and Honour-organisatoren die vorig jaar in Veurne veroordeeld werd voor het inrichten van neonaziconcerten, overigens Vlaams Belang-kandidaat bij de gemeenteraadsverkiezingen in 2006. Ook op de 'Blood and Honour-gebruikerslijst': nog een andere kandidaat op de VB-lijsten voor de gemeenteraadsverkiezingen in 2006. Of de andere Vlamingen van hetzelfde kaliber zijn, is niet zeker. Voor hetzelfde geld zijn er ook mensen bij die vanuit antifascistische interesse contact zochten met Blood and Honour.

Interessanter lijkt ons daarom de klantenlijst van ISD Records. Een Duits postorderbedrijf genoemd naar Ian Stuart Donaldson, de oprichter van Blood and Honour, en gelinkt aan de Combat 18-vleugel van Blood and Honour. Je kan er uitsluitend cd’s vinden uit het Blood and Honour-circuit, nazistische vlaggen, kentekens van Combat 18 enzomeer. De kans is klein dat je hier iets koopt just for the fun. Bij ISD Records geen Dropkick Murphys of zo. Enkel nazispul. De door Anonymous buitgemaakte en op Nazi-leaks.net gepubliceerde klantenlijst van ISD Records bevat meer dan tweeduizend namen en adressen, en evenveel e-mailadressen. ISD Records heeft klanten in alle uithoeken van de wereld, niet enkel in Duitsland. In Groot-Brittannië en Italië, in Portugal en Zweden, in de Verenigde Staten en in Zuid-Amerika, in Polen en Rusland, in Australië… Noem maar op.

Ook Vlamingen vonden hun weg naar dit neonazistisch postorderbedrijf. Vlamingen uit Aarschot, Schoten, Geraardsbergen (twee verschillende namen/adressen), Vosselaar, Arendonk (het eerste contactadres van Arnoud Kuipers), Oud-Turnhout (één van Kuipers’ andere adressen), Lede, Brasschaat, Leopoldsburg, Koersel (Beringen), Aarschot, Meise (drie verschillende namen/adressen, waaronder de tweede hierboven genoemde VB-kandidaat bij de gemeenteraadsverkiezingen in 2006), Schilde, Oudenaarde, Maaseik, Booichot (Heist-op-den-Berg), Kapelle-op-den-Bos,  Maasmechelen, Hamme, Deurne (Antwerpen), Duffel, Hechtel-Eksel, Beveren, Herk-de-Stad, Tienen (twee verschillende namen/adressen, waaronder een vrouw die ook al opgemerkt werd bij betogingen van neonazi's zowel in Nederland als in Duitsland), Sint-Niklaas (twee verschillende namen/adressen), Halle, Bree (de hierboven geciteerde Blood and Honour-organisator), Grimbergen, Hasselt, Gent, Leuven (onder de schuilnaam ‘Pal Jas’!), Mechelen, Tessenderlo, Sint-Katelijne-Waver, Temse, Duffel, Sinaai, Mol, Lokeren, Brugge, Opwijk en Lommel.

Het aantal adressen uit Brussel en het Waals landsgedeelte is veel beperkter. Dat de interesse voor het neonazisme groter is in Vlaanderen dan in Franstalig België is al langer bekend, maar het is toch verontrustend dat die belangstelling blijkbaar in alle mogelijke Vlaamse steden en gemeenten huist.

Het jongste nummer van Alert!, Nederlands vakblad door en voor antifascisten (foto 1), viel in onze brievenbus en bevat alweer lezenswaardige artikels.

Na het aanhouden voor wapenbezit van leden van Ulfhednar, een voortzetting van één van de Nederlandse Blood and Honour-groepen, blikt Alert! terug op alle incidenten sinds het begin van de jaren tachtig waarbij wapens gevonden werden bij extreemrechts in Nederland. Na Anders Behring Breivik en de Nationalsozialistische Untergrund (NSU) kan men het wapenbezit bij extreemrechts maar beter ernstig nemen. Alert! kijkt ook naar de nazi-ideologie achter de Nederlandse Volks-Unie van Constant Kusters; naar wat Rechts publiceert; naar de jongste optredens – onder andere in The Steeple in Waregem – van de neofolk-groep Death in June; de strapatsen van Geert Wilders; acties van antifascisten; nieuwe boeken… Vanuit Vlaanderen zijn er bijdragen over Sandy Neel (foto 2), enfant terrible uit de vriendenkring van Filip Dewinter en voorzitster van de vzw die tegenwoordig café De Leeuw van Vlaanderen in Antwerpen openhoudt; is er de vierde aflevering van de geschiedenis van het Vlaams-nationalisme; en de Kroniek België. In het jongste nummer van Alert! behandelt die kroniek de maand oktober. Om je een idee te geven van die kroniek: hier de vorige aflevering.

In Vlaanderen is Alert! enkel te koop bij boekhandel De Groene Waterman. Een abonnement nemen is het alternatief om Alert! te lezen. Volgend jaar bestaat  Alert! vijftien jaar. De redactie belooft enkele vernieuwingen en een verrassing.