Anti-Fascistisch Front / Verzet

Morgen is het 14 februari, Valentijntjesdag. Mocht het uit je gedachten zijn gegaan, dan word je er nu aan herinnerd. We willen niet liever dan dat deze blog de liefde tussen mensen van goede wil bevordert.

Bij de N-VA, het zal je misschien verbazen, zijn ze ook van goede wil. De Antwerpse pers werd vrijdag verwittigd dat “enthousiaste mandatarissen, bestuursleden en vrijwilligers (…) deze Valentijnsperiode het geschikte moment vinden om de inwoners te trakteren op een hartverwarmende attentie.” Op meerdere plaatsen in de negen Antwerpse districten zullen ze samen meer dan twintigduizend chocolaatjes uitdelen, in wikkels zoals op foto 1. Met welk programma de N-VA naar de Antwerpse kiezer trekt, is minder duidelijk. Bart De Wever is bezig met een ronde in de districten – vanavond is hij in Borgerhout – maar overal waar hij komt ligt het accent anders. In Wilrijk viel een stevig pleidooi op voor meer plaats voor auto’s in de stad. Ex-Open VLD’er Ludo Van Campenhout wiens grootste succes in deze bestuursperiode de Velo is, moet zich nu als nieuwbakken N-VA’er weer enthousiast tonen voor meer auto’s in de stad. In Deurne – bij een overwegend VB-stemmend publiek, het VB behaalde hier bij de laatste districtsraadsverkiezingen 43,5 % van de stemmen – legde Bart De Wever de klemtoon op de rechten en vooral plichten in een multiculturele samenleving. In Berchem was het weer iets anders als hoofdtoon.

Waar Bart De Wever het vanavond in Borgerhout alleszins niet over zal hebben, is dat het morgen Tax Freedom Day is voor de grote bedrijven en vennootschappen. De dag dat ze stoppen met werken voor het algemeen belang en louter nog gaan voor hun eigen profijt. Voor arbeiders, bedienden en kaderpersoneel ligt de Tax Freedom Day ergens in juni, maar de grote bedrijven en vennootschappen zijn er morgen al aan toe. De 1 000 Belgische vennootschappen met de hoogste winsten betalen gemiddeld 5,73 % belasting, zo bleek uit een studie van de PVDA. Het weekblad Trends bevestigde later die cijfers. Trends bekeek de top-15 000 van bedrijven, en voegde aan de PVDA-studie toe dat hoe kleiner de bedrijven, hoe meer belastingen betaald wordt. De doorsnee-onderneming betaalt 21 procent belastingen, de grotere 12 à 15 procent, de allergrootsten 0 procent. Ter herinnering: de vennootschapsbelasting bedraagt officieel 33,99 procent. In 2001 betaalden de bedrijven gemiddeld nog 19,9 % belastingen. Zouden ze dat nu nog doen, had de regering alvast 6,7 miljard euro minder moeten besparen.

Het Financieel Actie Netwerk (FAN) organiseert daarom morgen de allereerste editie van de ‘Tax Justice Day voor de bedrijven en vennootschappen’. Morgennamiddag wordt actie gevoerd aan het gebouw van het Verbond van Belgische Ondernemingen (VBO) in Brussel. FAN eist meer financiële controles voor bedrijven en vennootschappen, en transparantie over de financiële gegevens. Een beperking aan het gebruik van de notionele intrestaftrek, en dit belastingsvoordeel afhankelijk maken van jobcreatie. Het sluiten van de achterpoorten om geen of minder belastingen te betalen. Een voldoende hoog minimaal belastingstarief in heel Europa. Strijd tegen de ‘vervennootschappelijking’ om aan personenbelasting te ontsnappen. Dat men nu ABVV-topman Rudy De Leeuw viseert voor het vennootschap dat hij met familieleden oprichtte om een erfenis te beheren, is overigens niets anders dan een poging om de FAN-eisen belachelijk te maken. Ook Rudy De Leeuw blijft vierkant achter de FAN-eisen staan.  Hopelijk krijgt de actie morgen de nodige media-aandacht. Het maatschappelijk belang is vele malen groter dan de verdeling van de N-VA-chocolaatjes.

Sinds de vooravond van 11 juli 2011 heeft het Vlaams Belang een eigen ‘vakbond’, de Vlaamse Solidaire Vakbond (VSV). Het Vlaams Blok-adagium Staken schaadt, werken baat blijft echter onverkort gelden. De VB-‘vakbond’ richt trouwens meer haar pijlen op de echte vakbonden, en minder of niet op het gekapseisde kapitalisme. Voor de VSV zijn de arbeidsvoorwaarden van de Vlaamse arbeiders en bedienden ondergeschikt aan de welvaart van het mythische Vlaanderen.

“ABVV, ACV en ACLVB leggen maandag het land plat met een algemene staking om zo plannen te veranderen waaraan ze zelf hebben meegeschreven: de staking is dus behoorlijk hypocriet”, zegt de VSV (Rob Verreycken, dus) in de aanhef van haar jongste mededeling. Spijts een krantenkop in De Standaard is nochtans bekend dat de vakbonden ACV en ABVV niet meegeschreven hebben aan het regeerakkoord. Ze werden door bevriende partijen informeel geïnformeerd over wat op til was. Hadden ze echt het regeerakkoord kunnen schrijven, zouden de lasten van de crisis eerlijker verdeeld zijn.

De VSV vindt een staking slechts nodig als die gericht is “tegen de geldstroom van 12 miljard euro per jaar van Vlaanderen naar Wallonië”. Her en der in Vlaanderen zullen daarom maandag grote vuilniszakken over flitspalen getrokken worden, met op de vuilniszakken de tekst: “Ik staak tegen de geldstroom naar Wallonië”. De VSV legt uit: “In Vlaanderen staan veel meer flitspalen dan in Wallonië, maar het geld wordt via de federale pot verdeeld, waardoor Vlaanderen benadeeld wordt en er een geldstroom is. Er zijn plannen voor bijsturing, maar die zijn nog niet uitgevoerd. De flitspaal is dus symbool voor de ‘grote’ geldstroom.”

“De ‘grote’ geldstroom”? Het zal Rob Verreycken toch ook niet onbekend zijn dat de fiscale fraude in ons land geschat wordt op 14,5 tot 17,5 miljard euro. Neem je naast de belastingontduiking ook nog de belastingontwijking erbij, kom je al vlug aan 20 miljard euro per jaar. Toch een pak geld meer dan de vermeende geldstroom van 12 miljard euro van Vlaanderen naar Wallonië. Maar daar rept Verreycken niet over. Dat stoort hem niet. Daar wil hij geen actie tegen ondernemen. Verreycken minimaliseert verder de gevolgen van de regeringsmaatregelen voor de gewone bevolking, en gaat voorbij aan het verlies van de inkomsten die door het verkeerde beleid van de regering worden mislopen.

In een eerste versie van de VSV-mededeling stond nog dat alleszins in Antwerpen met een groep VSV-militanten een flitspalenstakingsactie zal gevoerd worden. Dat dit niet meer in de huidige versie staat, betekent niet dat Antwerpen gespaard wordt van de actie. Het is allicht een poging om de politie te verschalken. Tegenwoordig krijg je in Antwerpen immers al een overlastboete als je een griepvaccinatieactie organiseert.

Het is bekend dat extreemrechts deze blog met argusogen volgt. Medewerkers van ’t Pallieterke komen hier dagelijks langs, van het Vlaams Belang, van RechtsActueel, van het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA), van KVHV-Gent… De week is nog niet ten einde, maar al minstens drie keren lagen we deze week bij hen op de maag.

Naar aanleiding van ons artikel over de zaterdag begraven Raf Liedts schreef RechtsActueel-medewerker Bert Deckers: “Het AFF vond het nodig om nog even na te trappen op dit heengaan: ‘Raf Liedts, een man die dus niet vies was van fysieke confrontaties. Het verbaast dan ook niet dat Voorpost haar militanten heeft opgeroepen om vandaag allen naar de begrafenis van Raf Liedts te gaan.’ Nu ja, het waren ook AFF-sympathisanten die ooit een bejaarde man dood stampten, nadat het Vlaams Blok een wandeling had gemaakt doorheen Oud-Borgerhout. Van zo’n tuig kan je geen beschaafde reactie verwachten.” We hebben het hier al eens uitgelegd maar zullen het nog maar eens herhalen. Na een betoging van het Vlaams Blok in Borgerhout 21 jaar geleden, in 1990, trapte een 17-jarige Marokkaan er een 80-jarige met een schedelbreuk het ziekenhuis in. Later op de dag overlijdt hij. De gewelddaden gebeurden, dixit de VB-publicatie Vlaams Blok 20 jaar rebel. 1977-1997, “enkele uren na de manifestatie (van het VB, nvdr.)”. Volgens dezelfde VB-bron zouden de Marokkaan en zijn vrienden voordien aan een AFF-manifestatie tegen de VB-betoging hebben deelgenomen. Enig oorzakelijk verband tussen de AFF-manifestatie en de laffe daad op de tachtigjarige man is evenwel niet bewezen, geen van de Marokkaanse jongeren was trouwens actief bij het AFF. De schutter van Firenze daarentegen bijvoorbeeld betoogde niet alleen met CasaPound, hij schreef ook bijdragen voor een website van CasaPound en gaf bij CasaPound lezingen.

Over CasaPound gesproken, volgens het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) in een artikel maandag hebben “de systeemslaven van het AFF nu blijkbaar het fenomeen Casa Pound ontdekt. Militanten van het N-SA hebben inderdaad reeds vele jaren goede contacten bij deze beweging (…). Aangezien het AFF tegen alle vormen van geweld beweert te zijn, valt het ons wel op dat hun lezers nooit iets mogen horen over het georganiseerde geweld dat tégen de militanten van Casa Pound wordt gepleegd. Vorig jaar nog werden militanten van Casa Pound in Rome beschoten, in Napels aangevallen met ijzeren staven en boksbeugels, en als we de jaren ervoor mogen meetellen, dan komen daar nog steekpartijen, brandstichtingen en zelfs bomaanslagen bij! Mogen wij aannemen dat het AFF hier ook eens aandacht aan zal besteden? Of is dit geweld soms gelegitimeerd? Al weten we het antwoord natuurlijk al. Ook in Italië is de linkerzijde trouwens compleet het noorden kwijt.” Onze excuses, maar onze interesse voor CasaPound is inderdaad recent. We hadden er natuurlijk wel over horen praten, maar ons nog niet eerder in verdiept. En het is waar dat het AFF tegen alle vormen van geweld is. Op deze blog werd twee jaar geleden zowel het geweld tegen twee KVHV’ers en een NSV’er in Gent veroordeeld, als de raid van de Autonome Kameraden in diezelfde periode tegen linkse studenten in Antwerpen. Maar een veroordeling van dat laatste geweld hebben we nooit ter extreemrechterzijde gelezen.

Het CasaPound-commentaar was een reactie op ons artikel maandag. Drie dagen eerder reageerde De Grote Leider van het N-SA op het jongste jaarrapport van de Staatsveiligheid. Wij hadden uit dat rapport enkele passages over het N-SA geciteerd. Eddy Hermy vulde nu aan: “De kemels die je op de blog van het AFF vindt, die zijn dan ook gewoon in het rapport van de Staatsveiligheid te lezen. Zo stelt de rapporteur dat het N-SA nu ook een partijwerking heeft opgestart, met name de ‘Nieuw Democratische Partij’. De ideologische nuance en invulling die ligt in ‘nationaaldemocratisch’ in plaats van ‘nieuw democratisch’, maar dat wordt zo volledig genegeerd. Dat het AFF ook dergelijke olifanten schiet, is hier opmerkelijk en doet ons nog meer vermoeden dat beide organisaties een joint-venture lopen hebben. Het AFF wordt niet vermeld in het rapport, maar dat is ook normaal: geheime diensten hebben niet de gewoonte om hun bronnen te ontbloten.” Men zou daaruit kunnen begrijpen dat de auteur bedoelt dat de Staatsveiligheid fouten op de AFF-blog overschrijft, maar ten eerste hebben wij nooit over een “Nieuw Democratische Partij” geschreven, en ten tweede blijkt uit een mail van Eddy Hermy dat hij met “kemels” onze ideologische opstelling bedoelt. In elk geval is onze ideologische opstelling een andere dan die van de Staatsveiligheid, waar we voor het overige geen enkel contact mee hebben.

We antwoorden hiermee wel op de beschuldigingen van de overkant, maar of ze het daar nu begrepen hebben is natuurlijk nog wat anders. Foto 1. Begrafenis Raf Liedts, met uiterst rechts op de foto Bert Deckers. Foto 2: Deelnemers aan een CasaPound-betoging vorig jaar, waarvan hier de affiche voor de betoging. Let op de witte veters in de combatshoes van de jongen vooraan, symboliek voor 'White Power'.

De katholieke kerk viert vandaag de Werelddag van de migrant. Voor die gelegenheid heeft Pro Migrantibus een serie liturgische suggesties uitgewerkt. Pro Migrantibus is de commissie van de katholieke gemeenschappen van buitenlandse herkomst.

Het thema van de Werelddag van de migrant, die sinds 1914 jaarlijks wordt gehouden, is gekozen door paus Benedictus XVI. In zijn brief vraagt de paus een versterking van het verkondigingswerk op plaatsen waar het evangelie voor het eerst wordt verkondigd, maar evenzeer in geseculariseerde landen die hun sterke katholieke traditie dreigen te verliezen. De paus vraagt ook om werk te maken van de verwelkoming en gastvrijheid voor asielzoekers die niet zelden hun vaderland moesten verlaten wegens vervolging, geweld of omdat hun leven werd bedreigd. Hij spoort de christenen ook aan om er op toe te zien dat de rechten en de waardigheid van migranten wordt gerespecteerd. In katholieke kringen is men al langer bekommerd om het lot van migranten en vluchtelingen, en niet alleen met de Werelddag van de migrant. Recent lanceerde Kerkwerk Multicultureel Samenleven nog een campagne onder de slogan: ‘Migratie heeft een jong gezicht! Kwetsbaar, hoopvol, onze toekomst’.

Wij wensen alle VB’ers die er prat op gaan katholiek te zijn (Alexandra Colen (foto 1), Tanguy Veys (foto 2), Annick Ponthier, Philippe Van der Sande…) een godsvruchtige dag toe.

Terwijl wij ons jaaroverzicht presenteerden stond de wereld natuurlijk niet stil. Bij een congres van internetnerds eind december in Berlijn werd besloten om neonaziwebsites te hacken, om te beginnen een lange lijst Duitse websites. De pas onlangs aan het licht gekomen moordpartijen van de Nationalsozialistische Untergrund (NSU) speelden allicht een rol bij dit besluit.

Het initiatief gaat uit van een groep die zich Anonymous noemt en eerder al aanvallen ondernam tegen de betaalsystemen MasterCard, Visa en PayPal nadat die betaalsystemen de mogelijkheid blokkeerden om Wikileaks financieel te ondersteunen. Vorige vrijdag geraakte bekend dat Anonymous ook de website van ArcelorMittal gehackt heeft, ArcelorMittal die haar staalfabriek in Luik wil sluiten en er verder om bekend is 0 euro belasting te betalen op een winst van bijna 1,4 miljard euro. Ook de Syrische regering en de Mexicaanse drugskartels waren eerdere mikpunten van Anonymous die geen strak georganiseerde organisatie is, maar een losse-hechte coalitie van hackers.

In een persbericht en video legt Anonymous uit waarom neonazi’s nefast zijn voor deze wereld. Iets wat we hier niet moeten herhalen, of je zou Bert Deckers moeten zijn. Naar analogie met Wikileaks werd Nazi-leaks.net opgericht waar de resultaten van Operatie Blitzkrieg (foto) getoond worden. Een aantal websites werden platgelegd, andere kregen een andere voorpagina, en van nog andere werd een deel van de gegevens ontfutseld. Onder meer van de Nationaldemokratische Partei Deutschlands (NPD) en van het tijdschrift Junge Freiheit werden gegevens van donoren, anonieme medewerkers en andere contacten publiek gemaakt.

Probleem met de publiek gemaakte gegevens is dat elke interpretatie ontbreekt. Zo vind je bij Nazi-leaks.net een lijst van ‘Blood and Honour-gebruikers’. Bij de Vlaamse namen en adressen vinden we onder andere de coördinaten van één van de drie Blood and Honour-organisatoren die vorig jaar in Veurne veroordeeld werd voor het inrichten van neonaziconcerten, overigens Vlaams Belang-kandidaat bij de gemeenteraadsverkiezingen in 2006. Ook op de 'Blood and Honour-gebruikerslijst': nog een andere kandidaat op de VB-lijsten voor de gemeenteraadsverkiezingen in 2006. Of de andere Vlamingen van hetzelfde kaliber zijn, is niet zeker. Voor hetzelfde geld zijn er ook mensen bij die vanuit antifascistische interesse contact zochten met Blood and Honour.

Interessanter lijkt ons daarom de klantenlijst van ISD Records. Een Duits postorderbedrijf genoemd naar Ian Stuart Donaldson, de oprichter van Blood and Honour, en gelinkt aan de Combat 18-vleugel van Blood and Honour. Je kan er uitsluitend cd’s vinden uit het Blood and Honour-circuit, nazistische vlaggen, kentekens van Combat 18 enzomeer. De kans is klein dat je hier iets koopt just for the fun. Bij ISD Records geen Dropkick Murphys of zo. Enkel nazispul. De door Anonymous buitgemaakte en op Nazi-leaks.net gepubliceerde klantenlijst van ISD Records bevat meer dan tweeduizend namen en adressen, en evenveel e-mailadressen. ISD Records heeft klanten in alle uithoeken van de wereld, niet enkel in Duitsland. In Groot-Brittannië en Italië, in Portugal en Zweden, in de Verenigde Staten en in Zuid-Amerika, in Polen en Rusland, in Australië… Noem maar op.

Ook Vlamingen vonden hun weg naar dit neonazistisch postorderbedrijf. Vlamingen uit Aarschot, Schoten, Geraardsbergen (twee verschillende namen/adressen), Vosselaar, Arendonk (het eerste contactadres van Arnoud Kuipers), Oud-Turnhout (één van Kuipers’ andere adressen), Lede, Brasschaat, Leopoldsburg, Koersel (Beringen), Aarschot, Meise (drie verschillende namen/adressen, waaronder de tweede hierboven genoemde VB-kandidaat bij de gemeenteraadsverkiezingen in 2006), Schilde, Oudenaarde, Maaseik, Booichot (Heist-op-den-Berg), Kapelle-op-den-Bos,  Maasmechelen, Hamme, Deurne (Antwerpen), Duffel, Hechtel-Eksel, Beveren, Herk-de-Stad, Tienen (twee verschillende namen/adressen, waaronder een vrouw die ook al opgemerkt werd bij betogingen van neonazi's zowel in Nederland als in Duitsland), Sint-Niklaas (twee verschillende namen/adressen), Halle, Bree (de hierboven geciteerde Blood and Honour-organisator), Grimbergen, Hasselt, Gent, Leuven (onder de schuilnaam ‘Pal Jas’!), Mechelen, Tessenderlo, Sint-Katelijne-Waver, Temse, Duffel, Sinaai, Mol, Lokeren, Brugge, Opwijk en Lommel.

Het aantal adressen uit Brussel en het Waals landsgedeelte is veel beperkter. Dat de interesse voor het neonazisme groter is in Vlaanderen dan in Franstalig België is al langer bekend, maar het is toch verontrustend dat die belangstelling blijkbaar in alle mogelijke Vlaamse steden en gemeenten huist.

Het jongste nummer van Alert!, Nederlands vakblad door en voor antifascisten (foto 1), viel in onze brievenbus en bevat alweer lezenswaardige artikels.

Na het aanhouden voor wapenbezit van leden van Ulfhednar, een voortzetting van één van de Nederlandse Blood and Honour-groepen, blikt Alert! terug op alle incidenten sinds het begin van de jaren tachtig waarbij wapens gevonden werden bij extreemrechts in Nederland. Na Anders Behring Breivik en de Nationalsozialistische Untergrund (NSU) kan men het wapenbezit bij extreemrechts maar beter ernstig nemen. Alert! kijkt ook naar de nazi-ideologie achter de Nederlandse Volks-Unie van Constant Kusters; naar wat Rechts publiceert; naar de jongste optredens – onder andere in The Steeple in Waregem – van de neofolk-groep Death in June; de strapatsen van Geert Wilders; acties van antifascisten; nieuwe boeken… Vanuit Vlaanderen zijn er bijdragen over Sandy Neel (foto 2), enfant terrible uit de vriendenkring van Filip Dewinter en voorzitster van de vzw die tegenwoordig café De Leeuw van Vlaanderen in Antwerpen openhoudt; is er de vierde aflevering van de geschiedenis van het Vlaams-nationalisme; en de Kroniek België. In het jongste nummer van Alert! behandelt die kroniek de maand oktober. Om je een idee te geven van die kroniek: hier de vorige aflevering.

In Vlaanderen is Alert! enkel te koop bij boekhandel De Groene Waterman. Een abonnement nemen is het alternatief om Alert! te lezen. Volgend jaar bestaat  Alert! vijftien jaar. De redactie belooft enkele vernieuwingen en een verrassing.

Hoed af voor de stakers vandaag bij de openbare diensten. Ze staken terecht tegen het pensée unique over de pensioenen. Waarom zouden ambtenaren en anderen langer moeten gaan werken, pas later aan een nieuwe fase in hun leven kunnen beginnen, en minder pensioen uitgekeerd krijgen, als daarnaast nog honderdduizenden jongeren en anderen die snakken naar werk geen werk krijgen? Om nog maar te zwijgen van de grote ondernemingen die als ze toch iets meer dan 1,04 % belastingen zouden betalen het gat in de staatsbegroting grotendeels zouden dichten.

In het pas verschenen boek Het pensioenspook gaat voormalig hoofd van de ACV-studiedienst Gilbert De Swert in tegen algemeen verspreide misvattingen over de pensioenen. Het betoog van Gilbert De Swert wordt ondersteund door talloze cijfers uit gezaghebbende rapporten, wat het lezen van zijn boek bemoeilijkt maar natuurlijk noodzakelijk is om eens serieus te praten. Het is waar dat er zich meer gerechtigden op een pensioen aandienen – de babyboomgeneratie van na de Tweede Wereldoorlog – maar er is alweer een nieuwe toename van jongeren – zie de problemen om nog plaats in kleuterklassen en lagere scholen te vinden, en de vergroening van de bevolkingscijfers naast de vergrijzing. Het is ook waar dat de levensverwachting stijgt, in de eerste plaats door de vermindering van de kindersterfte maar ook door de gewone verlenging van de levensduur. Alleen is er op dat vlak een ernstige discriminatie: ongeschoolden leven in België gemiddeld zeven jaar minder dan hooggeschoolden. Met het perverse gevolg dat de hogere pensioenen langer moeten uitbetaald worden dan de lagere.

Voor wie alles door een communautaire bril bekijkt nog dit: Vlamingen worden gemiddeld een jaar ouder dan Brusselaars en twee jaar ouder dan Walen. Overigens zijn de pensioenen die we nu hebben – en de regering-Di Rupo door allerlei maatregelen gaat verlagen – absoluut niet de hoogsten van Europa. En binnen die Belgische pensioenen zijn er grote verschillen. Om het bij de ambtenaren te houden: het gemiddeld bruto pensioen per maand is bijvoorbeeld bij de cipiers 1 400 euro voor de mannen, 1 273 euro voor de vrouwen; bij de Stad Antwerpen respectievelijk 1 796 en 1 032 euro; bij de Staatsveiligheid 3 376 en 2 008 euro; bij de Rechtbank van Eerste Aanleg 5 664 en 3 933 euro. Om maar te zeggen: scheer de ambtenarenpensioenen niet over één kam. En om eens de leeftijdsvoorwaarden te bekijken, die de regering-Di Rupo wil optrekken tot 62 jaar om op vervroegd pensioen te kunnen gaan, met een minimum van 40 loopbaanjaren – op enkele uitzonderingen na. Jo Cornu, CEO van Alcatel Bell, kon op pensioen gaan op 55 j., Luc Van Nevel (Samsonite) op 57 j.; Eddy Geysen (Opel Antwerpen) op 56 j… En die mensen komen heus wel rond met hun pensioen.

Na de cijfergegevens legt Gilbert De Swert in zijn boek uit wat de eerste, tweede en derde pijler bij de pensioenvorming zijn, en gaat hij ook in op buitenlandse voorbeelden. Vincent Van Quickenborne liet al verstaan wat te zien in het Zweedse systeem als voorbeeld voor een uniek systeem voor arbeiders en bedienden uit de privé- en openbare sector en de zelfstandigen. Dat systeem komt erop neer dat je een vast bedrag moet afstaan als pensioenbijdrage, en je zelf een variërend pensioen krijgt: hoe meer je levensverwachting stijgt, hoe minder pensioen je krijgt. Met het Zilverfonds van Johan Vande Lanotte hadden we uit de problemen kunnen zijn, maar de regeringen-Verhofstadt en wie nadien kwam (Leterme, Van Rompuy, en nog eens Leterme) hebben maar 18 van de nodige 45 miljard euro in dat fonds gestopt. Meer werk is ook een oplossing, maar daar denken de bedrijven niet aan. Voor hen telt enkel winstmaximalisatie. En meer inkomsten voor Vadertje Staat is voor sommigen ook al taboe. Alleen al door de jaarlijkse productiviteitswinst te oriënteren naar de pensioenkassen zou het pensioenprobleem – overigens een minder groot probleem dan meestal voorgesteld wordt – pijnloos opgelost kunnen worden.

Maar neen. “De welvaartstaat is geboren toen jonge apen appelen en noten gingen plukken voor oude apen die niet meer konden klimmen. Aan het sterfbed van de verzorgingsstaat verdringen zich nu jonge politieke apen (foto 1) om oude soortgenoten tot klimmen te blijven dwingen.”

Het pensioenspook is uitgegeven door EPO en is te koop in de betere boekhandel voor 18,50 euro. Bekijk ook het Terzake-debat dinsdag tussen Chris Reniers (ACOD) en Johan Van Overtveldt (Knack) en geef een ‘Vind ik leuk’ aan de Facebook-pagina 200 000 jongeren werkloos, waarom onze ouders langer doen werken? (foto 2).

Vorige zaterdag zagen we bij het verlaten van het Boekenbeurs-gebouw Kris Merckx die kaarten voor 11.11.11 aan het verkopen was. Volgens een Facebookbericht verkocht hij er meer dan vorig jaar.

Vrijwilligers die op pad gaan voor 11.11.11. Wat denken ze erover bij Voorpost? “Op zich heeft Voorpost daar geen probleem mee – los van het feit dat wij het niet logisch vinden dat onze overheden, bijvoorbeeld via steun aan 11.11.11, in tijden waarin er al véél te veel geld van de belastingbetaler verbrast wordt hopen belastingsgeld richting Afrika, Azië en Zuid-Amerika sturen (…).” Dat is dus in een persmededeling in één zin ontkennen wat men in diezelfde zin beweert. Il faut le faire. “De Vlaams-nationalistische en heel-Nederlandse beweging Voorpost vindt het zinniger met de collecteschaal rond te gaan voor de armen onder ons eigen volk en heeft er geen enkel probleem mee open kaart te spelen over de bestemming van wat in die collecteschaal terecht komt.” We zijn benieuwd. “Met de opgehaalde gelden bezorgen wij tijdens de kerstperiode reusachtige voedselpakketten aan eigen mensen in nood: mensen die actief geweest zijn of nog steeds zijn in de Vlaamse Beweging, mensen die het slachtoffer waren van de belgische (met kleine b, nvdr.) repressie, maar ook en vooral uw en onze arme volksgenoten in de stedelijke gebieden van Vlaanderen.”

Voorpost zorgt verder ook voor “gratis bijlessen voor kinderen van gezinnen in financiële nood” en ”eerstehulpploegen (…) voor het leegpompen van onder water gelopen woningen en het bergen van wat daaruit nog kan gered worden. Tenslotte steunt Voorpost met de opgehaalde gelden ook militanten en verenigingen die, ten gevolge van volgens de regels verlopen acties en organisaties, in proces terechtkomen en daarvoor vaak zware advocatenkosten moeten maken.” Voorpost verzamelt onder andere geld in voor de boetes die Bart B. en Bart V. riskeren voor het bekladden van naamborden in Wezembeek-Oppem. Volgens welke “regels” is die actie verlopen, als Voorpost nu geld inzamelt voor die twee Bart’en?

Voorpost-militanten trekken van vandaag tot en met zondag op pad in Aalst, Turnhout, Gent, Leuven, Kortrijk, Antwerpen en “her en der in de Vlaamse Ardennen”. En vergeet het niet: “Voor het leegpompen van onder water gelopen woningen en het bergen van wat daaruit nog kan gered worden” slechts één adres: Luc Vermeulen (tel. 0475 29 57 65) en Björn Roose (tel. 0476 45 34 19). De Vlaams Belang Jongeren (VBJ) hebben intussen hun 'Armoede bestaat ook bij ons'-affiches laten bijdrukken en overplakken ermee schaamteloos de 11.11.11-affiches (foto 2; foto 1: Benefietetentje vorig jaar in Gent voor Z11Z11Z11. Een echte 11.11.11-spandoek werd gestolen en er werd driemaal een z aan toegevoegd.) 

De Vlaamse jeugdbewegingen, uitgezonderd het Vlaams Nationaal Jeugdverbond (VNJ), voeren dit jaar ook actie tegen armoede bij ons, maar dan zonder zich af te zetten tegen armoede elders.

‘Solidariteit’ is geen ijdel begrip bij het VB. Voor de regionale verkiezingen op 9 mei vorig jaar in de Duitse deelstaat Nordhrein-Westfalen konden de vrienden van Pro Nordrhein-Westfalen rekenen op een campagnebus en een chauffeur ter beschikking gesteld door het VB. Voorbije maandag werd die chauffeur veroordeeld tot een geldboete omdat hij tegenbetogers en onschuldige passanten bijna omver gereden had.

Op 3 mei 2010 stootte buschauffeur Willem V. (foto 1, 49 j.) in Gütersloh op protest van antifascisten. Een vijftigtal antifascisten die de bus met opschriften ‘De islamisering stoppen’ en ‘Kruistocht voor het Westen’ onthaalden met gefluit en gezang. “En met tomaten, eieren, appels en stenen, met als gevolg een kapot zijraam”, klaagde Willem V. in een videoreportage. De antifascisten verzamelden zich rond de campagnebus. Twee bodyguards stapten uit om een weg te banen voor Willem V., en toen dat niet hielp duwde Willem V. toch maar op het gaspedaal. Antifascisten en anderen konden nog net op tijd de baan ruimen, en zo hun leven redden. De campagnebus stoof met grote snelheid weg, maar even later werd de bus staande gehouden door de politie die de identiteit van de chauffeur controleerde.

Maandag 7 november werd de zaak behandeld bij de rechtbank van Gütersloh. Na twaalf getuigen gehoord te hebben zei de Openbare aanklager dat er geen sprake was van kwaad opzet maar van een noodsituatie. Desalniettemin was het een gevaarlijk manoeuvre en werd Willem V. tot een geldboete van 2 500 euro veroordeeld. Wie die boete eigenlijk gaat betalen, is niet duidelijk. Is het de arme Willem V. – “Ich bin schokiert, was in Deutschland passiert”, zei hij na het incident vorig jaar –, gaat het VB die boete betalen, of wordt het iets voor de in Duitsland wonende Zweedse multimiljonair Patrick Brinkmann die met de bus voor Pro Nordhrein-Westfalen op campagne was? Eén probleem echter: Brinkmann (derde van rechts op foto 2) heeft intussen zijn buik vol van zijn Pro-vrienden en heeft de Duitse politiek de rug gekeerd.

Spijts de steun van het VB en van Patrick Brinkmann haalde Pro Nordhrein-Westfalen bij de verkiezingen op 9 mei vorig jaar maar 1,4 % van de stemmen.

Boeken die na 15 oktober gepubliceerd werden, mogen niet op de Boekenbeurs aangeboden worden. Kwestie de gewone boekhandels niet alle kansen op verkoop te ontnemen terwijl tienduizenden boekenliefhebbers naar Antwerp Expo afzakken. Of dat de gewone boekhandels echt helpt, kan betwijfeld worden. In elk geval ligt één van de interessantste nieuwe publicaties nu niet op de Boekenbeurs: Mijn nieuwe vaderland (foto), het jongste boek van Ramsey Nasr.

Ramsey Nasr (37 j.) is sinds 2009 vier jaar lang ‘Dichter des Vaderlands’ in Nederland. In 2005 was hij Antwerpens tweede stadsdichter, maar intussen is de Nederlandse dichter en essayist (terug) naar Nederland verhuisd. In Mijn nieuwe vaderland vindt de lezer een bloemlezing uit de gedichten die Ramsey Nasr tot nu toe schreef als Dichter des Vaderlands, en twee opiniestukken die eerder dit jaar in kranten verschenen: een opiniebijdrage over de vrijheid die met Wilders ter discussie gesteld wordt, en de toespraak van Ramsey Nasr bij een manifestatie tegen de voorgenomen bezuinigingen in de culturele sector in Nederland.

Als het kabinet-Rutte geïnstalleerd wordt, met gedoogsteun van Geert Wilders’ PVV, krijgen we het Mijn nieuwe vaderland-gedicht geïnspireerd door een oude Nederlandse tekst en Geert Wilders.

Wie Neerlands bloed in d’aders vloeit

                        van vreemde smetten vrij

            wiens hart voor volk en orde gloeit

                        verhef uw gezang als wij.

            Vandaag zien wij weer één van zin

                        de vlaggen afgestoft.

            Vandaag zet ik mijn feestlied in

                        voor vaderland en schoft.

Ik eer de leiders van mijn land.

            Hun vlekkeloos parcours

leert mij wat macht vóór al verlangt:

            ’t geweten van een hoer.

Ik eer mijn leiders hemelhoog

            en ’t hoogst zit een fascist

die u en mij zolang gedoogt –

            zolang als hij beslist.

(…)

Na dit en andere gedichten kreeg Ramsey Nasr nogal wat ‘fanmail’. Drie fragmenten – niet eens de ergsten – zijn opgenomen in het voorwoord bij het nieuwe boek. Zoals: “Dit is geen dichter des vaderlands, maar een vijand des vaderlands.” en (inclusief taalfout) “Ramsey Nasr je bent zelf een facist en ook nog een nep Nederlander. Man flikker op naar je zandbak waar je vandaan komt want vuil zoals jou hebben we hier niet nodig.” Of poëzie iets zegt over Nederland weet Ramsey Nasr niet, het omgekeerde lijkt zeker het geval.

Zoals bij het aantreden van het kabinet-Rutte in oktober vorig jaar verdedigt Nasr nog steeds het gebruik van het woord ‘fascist’ in dit gedicht. De Morgen vroeg de auteur vorige week of hij getwijfeld heeft aan het gebruik van dat woord. “Het kan de aandacht nogal afleiden.” Ramsey Nasr: “Jawel, maar het is geen dichterlijke vrijheid. Er zijn argumenten voor. Je hoeft niet meteen aan nazi’s of de Tweede Wereldoorlog te denken om te kunnen spreken van een fascistisch gedachtegoed. Wilders’ partij is autoritair, antidemocratisch, antiliberaal, ultranationalistisch, wil artikel 1 van de Grondwet schrappen, discrediteert de Nederlandse en internationale rechtspraak, en schept een beeld van een zuiver, mythisch Nederlands volk, waarbij een andere groep systematisch tot zondebok wordt verklaard. Volgens het woordenboek kom je dan al snel uit bij de kwalificatie ‘fascist’. Punt. Dat is geen demonisering, maar een definiëring.”

Ook de andere gedichten opgenomen in de bundel Mijn nieuwe vaderland zijn de moeite van het lezen waard. Het is eens een andere manier om kennis te maken met het lief en leed van onze Noorderburen. Mijn nieuwe vaderland is uitgegeven bij De Bezige Bij Amsterdam.