Anti-Fascistisch Front / Verzet

“Men blijft nogal op de vlakte over de daders. Vreemd. Zéér vreemd (…).” “Wacht met een #visadem op de naam of nationaliteit van de dader van het dodelijk ongeval van agressie tegen de #busbegeleider #MIVB #Brussel”. Het eerste is een Facebookbericht van VB-personeelslid en -gemeenteraadslid Olaf Evrard; het tweede is een Twitter- en Facebookbericht van VB-Kamerlid Tanguy Veys. Het tekent de sfeer in VB-kringen het voorbije weekend.

Het was wachten op de bevestiging van de… vreemde nationaliteit, minstens vreemde afkomst, van de man die na een verkeersongeval met een vuistslag een controleur van het openbaar vervoer in Brussel doodmepte (foto 1: de aangereden bus, foto 2: de doodgeslagen controleur). Lawrence U., in reactie op het Facebookbericht van Tanguy Veys: “We weten het toch al. Het is een ‘relatief jonge Belg’ ;-)”. John M.: “Je kan het bijna raden hé wat voor soort het betreft…”. Ward H.: “Als dat een ‘gewone’ Jantje-pet had geweest, stond het nu al met naam en toenaam, en zelfs zijn kiesintentie, in de gazet.” Als iemand opwerpt dat het “een echte Belg zou zijn van Marokkaanse oorsprong” maar hij dit ook maar vernomen heeft van horen zeggen, antwoordt John M.: “Al heeft zo’n janet de belgische nationaliteit (net kleine b, nvdr.), dan nog beschouw ik zo iemand niet als een volksgenoot.”

Wanneer iemand verwijst naar berichtgeving waarin de naam van de dader wordt vermeld, reageert Emmeke S.: “Het ‘belg zijn’ wordt hier zo opvallend benadrukt dat het geheel ongeloofwaardig wordt!!! Trouwens het ‘opbellen van vriendjes’ is geen gebruik uit onze achtergronden, wel bij die ‘niet-te-noemen’ andere soort!!!” Iemand anders wist overigens dat de dader van de doodslag een socialist is, want had hij niet zijn “kameraden” opgebeld? Haha. Emmeke S. reageerde ook op het Facebookbericht van Olaf Evrard: “Alweer een drama met dank aan de regering om ons land zo aantrekkelijk mogelijk te maken, het crapuul te belonen met leeflonen, onverdiende sociale voordelen, totaal ridicuul terugkeerbeleid, massale regularisaties, snel- (sorry… onmiddellijk-) belg wet, enz., enz.”

Omwille van de leesbaarheid hebben we overigens elke keer dat Emmeke S. een woord volledig in hoofdletters schreef, het woord toch maar gewoon geschreven. Ook overtuigd van haar eigen gelijk is Ille K. (in reactie op het Facebookbericht van Tanguy Veys): “Aan de vorm van agressie te zien, lijkt het een klop van een Marokkaan want die kunnen een mens met één klop doodslaan! Wetenschappers hebben in Amerika het ‘vechtersgen’ ontdekt na onderzoek bij moordenaars. (…) Ik ben dus zeer nieuwsgierig als de wetenschap met het vechtersgen in het DNA van de meeste Marokkaanse mannen naar boven komt. Want, tja, dan (…) zijn ze net zoals pedofielen en moordenaars met een vechtersgen niet te veranderen en moet de maatschappij tegen hen beschermd worden.”

Bij de door VB-personeelsleden en -sympathisanten bevolkte redactie van RechtsActueel is het al niet anders. “De mist die gespoten wordt over de etnische achtergrond van de dader kan eerstdaags alweer rood-groene mediamisleiding blijken. Er wordt immers beweerd dat het om een ‘belg’ gaat, maar zijn voornaam wordt angstvallig verzwegen – wat erop kan wijzen dat het geen ‘Piet’ of ‘Jan’ is.” Meteen krijgen we ook een opsomming van Vlamingen die “door agressie van enkele allochtonen” om het leven kwamen: Guido De Moor (zes jaar geleden, nvdr.), Patrick Mombaerts (veertien jaar geleden, nvdr.), Ludo Hannes (eenentwintig jaar geleden, nvdr.). De dodelijke slachtoffers van Hans Van Themsche bijvoorbeeld, Luna Drowart en Oulematou Niangadou, worden niet vermeld. Die passen natuurlijk niet in het lijstje.

In La Libre Belgique werd gisteren als eerste de identiteit van de vermoedelijke dader bekendgemaakt. Zijn voornaam is dezelfde als die van de voorzitter van de Open VLD, maar dan op zijn Frans geschreven. Zijn familienaam is dezelfde als die van één van de stichters van de Volksunie. Meer Belg kan je niet zijn, maar intussen werd in VB-kringen een verlengd weekend lang gespeculeerd over de vreemde afkomst van de dader. Terwijl de enige echte vraag is: hoe ontspoort een samenleving in zoveel agressie? Want dit is natuurlijk niet het eerste geval van verbale en fysieke agressie. En wat wordt ertegen ondernomen?

Toen ACOD-Spoor het idee lanceerde om tijdens de begrafenis van de overleden Brusselse MIVB-controleur één uur te staken, als bezinningsmoment over het agressief gedrag in onze samenleving, was Stijn C., gewezen VB-personeelslid en beheerder van café De Leeuw van Vlaanderen, De Beest, er als de kippen bij om te klagen over… de vakbonden die de reizigers gijzelen. Moet het leven dan maar zijn gewone gang verder gaan? Voor ons mag het hele land tijdens de begrafenis van Iliaz Tahiraj één uur plat gaan, want agressie beperkt zich niet tot het openbaar vervoer en zal nooit te beheersen zijn met enkel politieke, politionele en justitiële maatregelen. Er is ook bezinning nodig. De tragische dood het voorbije weekend en de eerste reacties daarop kunnen daarvoor een 'goede' aanzet zijn. 

Maandag liep heel Antwerpen storm voor de worstenbroden en appelbollen op Verloren Maandag. Lange rijen kopers bij de bakkers, bedrijven die hun medewerkers worstenbrood en appelbollen voorschotelden, in een aantal café’s kregen de klanten van hetzelfde, en na de fakkeltocht van het ACV “voor een andere begroting” was er voor de deelnemers eveneens Verloren Maandag-kost.

Verloren Maandag, de eerste maandag na Driekoningen, wordt nu ook door de allochtone Antwerpenaren gevierd. Toch als we de handelaars mogen geloven. Vorig jaar pakte de Vlaamse bakkerij Gosse op ‘t Kiel uit met halal worstenbrood. Geen worsten van varkens- en rundsvlees, maar enkel van rundsvlees. Op vraag van de Marokkaanse klanten omdat ze omwille van hun geloof geen varkensvlees eten. Waren de halal worstenbroden vorig jaar naar verluidt niet echt lekker, met typische kruiden erbij zat de smaak dit jaar wel goed. Dit jaar pakte ook bakkerij Roché in Deurne, van bakker Hassan Aarab (foto 1), uit met halal worstenbrood. Hier waren de worsten een mengeling van runds- en lamsvlees. We kennen de bakkerij van het Deurnese koekje, een koekje dat op de maag ligt van het VB-Deurne. Nu pakte de bakkerij niet alleen uit met halal worstenbrood maar ook met een hostiestempel Dit is na echt Antwerps. Een label dat verzekert dat de lekkernij ambachtelijk en met verse ingrediënten gemaakt werd. De Antwerpse beroepsvereniging van warme bakkers is erg enthousiast over het initiatief en gaat het label nu actief onder haar leden verspreiden. Antwerpens bekendste bakkerij, Bakkerij Goossens in de Korte Gasthuisstraat, doet alvast mee met het initiatief.

Elders in de stad, in de joodse buurt, werden koosjere appelbollen verdeeld. Bakkerij Kleinblatt zorgde voor 250 koosjere appelbollen die verdeeld werden door het Antwerp World Diamond Centre (AWDC). Rechters werden niet gesignaleerd; handelaars, werknemers en buurtbewoners kregen de appelbollen. De AWDC start daarmee met wat een traditie in de buurt moet worden. “Vier evenementen die elk op zich een cultureel gebruik weerspiegelen van de grote religieuze groepen in de diamantgemeenschap”, zegt AWDC-woordvoerster Caroline De Wolf. “Na de christelijk geïnspireerde Verloren Maandag volgen nog het joodse Poerim in maart, het islamitische Suikerfeest in augustus en het hindoeïstische Diwali in november.” Filip Dewinter, die hengelt naar de joodse stemmen maar gruwelt van de multiculturele samenleving, en bij elke gelegenheid uithaalt tegen verkoop van halal voedsel (1, 2…), moest met lede ogen aanzien wat in Antwerpen gebeurt. Hij dook ’s anderendaags, dinsdag, in de drank en twitterde vanuit Brussel dat de Lambik in café A La Bécasse er zo lekker is (foto 2: Filip Dewinter samen met Frank Creyelman (l.) en Wim Wienen).

In het Nederlands betekent A La Bécasse: ‘Bij de houtsnip’. Maar de zaak etaleert enkel haar Franstalige naam. Voor Dewinter en zijn acolieten was het geen probleem om het café binnen te gaan. Na de halal worstenbroden en koosjere appelbollen in Antwerpen was dat het minste van hun zorgen.

De kans is bijzonder klein dat de betogers van de voorbije dagen in de Brusselse Matonge-wijk deze blog of de RechtsActueel-blog lezen, maar we vonden de oproep van onze collega’s wel grappig: “Mogen wij (…) de Congolese relschoppers vriendelijk vragen onze Vlaamse leeuw thuis te laten?” Wat daarna volgde was natuurlijk minder vriendelijk, maar van de rechterzijde bij het Vlaams Belang en de Vlaamse Beweging verwachten we niet anders: “Als Vlaming bieden wij hen graag van harte wat anders aan: een schop onder hun achterste richting Afrika.”

Vanwaar de leeuw als symbool voor Vlaanderen en de Vlaamse Beweging? Bij het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) hebben ze een en ander opgezocht, maar we zullen hen maar niet citeren vermits ze in één van hun laatste bijdragen het AFF als een “provocateursteam” bestempelen. N-SA-kopman Eddy Hermy is de voorbije dagen helemaal het noorden kwijt. Allicht speelt zijn recente veroordeling voor racisme daarbij een rol. In een ander artikel verwijt Eddy Hermy (terecht) Vincent Van Quickenborne onze pensioenrechten te vermoorden, maar het punt van Hermy is vooral dat Van Quickenborne een “linkse huurling” is omdat Van Quickenborne lid zou geweest zijn van Alle Macht Aan De Arbeiders (AMADA), de voorloper van de Partij van de Arbeid (PVDA). Of dat waar is, weten we niet. Maar we nemen aan dat Eddy Hermy het kan weten vermits Hermy zelf lid is geweest van datzelfde AMADA. Is volgens diezelfde redenering Eddy Hermy dan ook een “linkse huurling”?

Maar goed, de leeuw als symbool voor Vlaanderen en de Vlaamse Beweging. Lucas Catherine stelde in één van zijn boeken, Vuile Arabieren. Bedlectuur voor Vlaams Blokkers, dat de Vlaamse Leeuw Arabisch is. Door de kruisvaarders overgenomen van het wapenschild van sultan Baybars. “Het idee alleen al is voor sommigen even lekker als een jointje”, schamperde het VB. “Onze leeuw is wellicht een verre afstammeling van de draak, een oud Europees symbool dat we bijvoorbeeld nu nog op de vlag van Wales terugvinden.” Niets van. “Van deze ‘stelling’ is in elk geval niets te vinden op deze site over draken in de heraldiek noch op deze over het wapenschild van Wales”, zegt Peter Van de Ven. Volgens hem symboliseert de Vlaamse Leeuw de strijd van het christendom tegen de goddeloosheid, en vinden we dat ook terug in de oorspronkelijke versie van het De Vlaamse Leeuw-lied.

Hijsen de Congolezen in Matonge de Vlaamse Leeuw-vlag uit afkeer voor de Franstalige partijen PS en MR, het blijft vreemd dat ze (foto) zowel supporteren voor de N-VA als voor de PTB, de Franstalige tweelingbroer van de PVDA. N-VA en PVDA, twee partijen die toch diametraal tegenover elkaar staan. En waarom is Bart De Wever daar zo populair? Misschien moet Bart De Wever in Matonge in het Nederlands en in zijn beste Frans eens gaan vertellen dat niemand gediend is met de vernielingen en plunderingen die daar als uitloper van betogingen plaatsvinden. We begrijpen het wel, maar het is toch wat raar. In andere gevallen promoot het VB de Vlaamse Leeuw-vlag, nu heeft men niet graag dat men er in Matonge mee zwaait. Maar waarom doen ze dat daar? Wie ontrafelt Het geheim van Matonge?

In ’t Pallieterke wordt wekelijks verslag uitgebracht van de werkzaamheden in het Vlaams en het federaal parlement. Vaak met details die je niet in de kranten leest of uit de websites van die parlementen kan afleiden. Geen groot nieuws, wel smeuïge details die verraden dat de auteur een parlementslid, -medewerker of -journalist is met donkerbruine gedachten. Iemand die anders denkt dan hij zich wel eens toont.

Voor het volgend berichtje in ’t Pallieterke vorige week moet je niet noodzakelijk parlementslid, -medewerker of -journalist zijn, maar het is evengoed tekenend voor de mentaliteit bij de medewerkers van ’t Pallieterke. Onder de kop Islamitische opvolger lazen we: “Sven Gatz van Open VLD heeft vorige week in de commissie Cultuur van het Vlaams Parlement met een laatste vraag afscheid genomen van de grote politiek. In de plenaire vergadering kreeg hij een staande ovatie. Gatz blijft nog politiek actief in de gemeenteraad van Jette. Hij wordt directeur van de Belgische brouwers. We zullen er geen traan om laten. Maar het is een teken aan de wand dat Gatz wordt opgevolgd door zijn partijgenote Khadija Zamouri. Het zoveelste symptoom van de sluipende islamisering van de politiek en de samenleving.”

We kennen de religieuze overtuiging van Khadija Zamouri niet, laat staan of ze diepgelovig of ‘randkerkelijk’ is. Maar Khadija Zamouri is wel geboren in Antwerpen, en opgegroeid in de Sinjorenstad. In mei 2004 zat ze – zo leert even googlen – op televisie in een debat met Frank Vanhecke. De toenmalige VB-voorzitter poneerde er dat allochtone jongeren die  ‘zwaardere’ criminaliteit plegen gedenaturaliseerd moeten worden, en uit het land moeten gezet worden. “Terug naar hun eigen land.” Khadija Zamouri: “Naar waar?”, vermits haar kinderen hier geboren zijn. Waarop Frank Vanhecke sussend: “Als uw kinderen zich gedragen zoals onze kinderen dat doen, mag u bij ons blijven.” “Bij ons?”, zei Zamouri, “maar ik ben hier bij mij, mijnheer Vanhecke.” Frank Vanhecke, ’t Pallieterke en anderen kunnen er maar beter mee leren leven dat sommigen met een andere huidskleur en familienaam hier geboren en getogen zijn. En blijven.

Khadija Zamouri zei na haar eedaflegging als nieuw parlementslid (foto) in Het Nieuwsblad: “Ik woon in Koekelberg, op een boogscheut van de Molenbeekse Maritime-wijk en het reclamebedrijf BBDO (dat recent nog de groeiende onveiligheid aanklaagde, nvdr.). Dergelijke wijken duiken vaak op in de media vanwege samenlevingsproblemen. Die problemen moet je streng aanpakken. Maar in plaats van alleen over nultolerantie te spreken moeten we de jongeren daar kansen geven én ondersteunen. Zij zijn ondernemend, maar blijven vaak in de informele economie steken. Denk aan de vele pitabars of bazaartjes die na twee jaar failliet gaan. Met een minimum aan scholing en opleiding moeten we die mensen in het reguliere arbeidscircuit krijgen.”

Is dat geen vruchtbaarder doelstelling: mensen aan het werk zetten, in plaats van mensen uit het land te zetten waar ze geboren en getogen zijn?

De Morgen kopte gisteren op haar voorpagina Onleefbaar Molenbeek. Bedenker ‘Zonder Haat Straat’ zelf overvallen. Bij De Standaard maakte men het niet zo bont, zonder de zaken te minimaliseren – getuige het editoriaal gisteren.

“Nog voor hij de knop van de centrale vergrendeling kon indrukken, stapten twee mannen in de wagen van Niels Schreyers, de bedenker van de ‘Zonder Haat Straat’ (links op de foto). De ongewenste medereizigers dwongen de copywriter met een mes zijn bankkaarten en codes te geven. Reclamebureau Mortierbrigade beslist nu uit veiligheidsoverwegingen te vertrekken uit Molenbeek”, zo leidt De Morgen het artikel in. Niels Schreyers is geen alleenstaand geval. Niels Schreyers: “Ik overdrijf niet als ik zeg dat 80 percent van mijn collega’s al hinder ondervond in Molenbeek. Ingegooide autoruiten, gestolen boordpapieren, computertassen die werden afgerukt. (…) De gemeente moet ervoor zorgen dat je op het grondgebied van Molenbeek geen kans hebt om ongestraft een crimineel feit te plegen. Het klopt wel dat de meeste mensen in de buurt niet gediend zijn met de criminaliteit. Na de tijdelijke gijzeling – of hoe moet ik het noemen? – kwam er een afvaardiging van buurtbewoners met ons praten. Zij waren heel verontwaardigd. Ze hebben daarna een week als wijkvaders op de hoek op de uitkijk gestaan. Heel lief, maar daarna was alles weer bij het oude.”

Of Niels Schreyers nu anders naar zijn ‘Zonder Haat Straat’-campagne kijkt? Niels Schreyers: “Ik ben niet geradicaliseerd, sta nog altijd achter mijn idealen. Je kunt een hele wijk niet over één kam scheren terwijl het een minderheid is die de gemeenschap terroriseert.” Het zal wel nieuwswaarde hebben dat uitgerekend de bedenker van de ‘Zonder Haat Straat’-campagne gegijzeld werd door twee allochtonen, en het heeft ongetwijfeld nieuwswaarde dat men blijkbaar niet in staat is de criminaliteit in een deel van Molenbeek in te dijken. Werknemers van het reclamebureau BBDO, eveneens in Molenbeek gevestigd, heb er ook al last van. Maar de ‘Zonder Haat Straat’-campagne was geen geloofsbrief voor de geneugten van een multiculturele samenleving, en nog minder om criminaliteit te dulden. De ‘Zonder Haat Straat’-campagne was een “signaal tegen groeiend racisme en geweld”. Het was een noodzakelijk signaal na de moordende raid van Hans Van Themsche en de dood van Joe Van Holsbeeck voor een MP3-speler, van Bart Bonroy voor een geweigerde sigaret, en de al even zinloze dood van Yannick Amba-Bongelo in 2006 - 2007.

Anders dan een kop als Bedenker ‘Zonder Haat Straat’ zelf overvallen suggereert was die ‘Zonder Haat Straat’-campagne geen suggestie dat langs allochtone kant enkel maar engeltjes rondlopen. De nog lopende campagne Product van de multicultuur wil mogelijke oorzaken voor criminaliteit wegnemen, uiteraard niet het passief zijn van de overheid noch de criminaliteit zelf goedpraten.

We wilden hier vandaag nog iets schrijven over amnestie, maar het VB besliste daar anders over.

Brusselse burgemeesters reageren verontwaardigd op de VB-folder die nu in Brussel verspreid wordt. Volgens het VB is er niets mis met hun folder met “informatieve en zeer gevarieerde artikelen”. Het is maar wat men informatief en gevarieerd noemt. Op de voorpagina zucht men over de vervreemding en de teloorgang van “onze waarden”. De oorlog is niet ver weg: “Het multiculturele drama dat zich voltrekt, is dan ook de grootste bedreiging voor de maatschappelijke vrede. Onze stad is een laboratorium waar men zonder enige bescherming alsmaar gevaarlijker multiculturele experimenten uitvoert. Het ontploffingsgevaar van dit multiculturele kruitvat wordt met de dag groter.” Op blz. 2 wordt FDF-kopstuk Olivier Maingain afgebeeld als een nazi, en verder wordt huiselijk geweld gekoppeld aan de migratie (foto 1). Alsof er geen huiselijk geweld onder autochtonen zou zijn. Op blz. 3 wordt de onveiligheid bij het openbaar vervoer aangeklaagd, en België omschreven als het “medisch paradijs” voor “menig illegaal”. Op blz. 4 volgt een enquête waarbij je voor het invullen van een enquête over (on)veiligheid en goed bestuur beloond wordt met een zakmesje.

Het ding is naar verluidt vierenhalf centimeter groot en kan waarschijnlijk niet omschreven worden als een verboden wapen. Wat telt, is de symboliek van het zakmes. Vier jaar geleden, in maart - mei 2006, reageerde het VB nog defensief: het verdeelde raam- en deuralarmen (foto 2). In China, communistisch land waar men anders zo op afgeeft, gekocht. Het laatste wat je nodig hebt om je te beveiligen. Het eerste is immers de kwaliteit van je ramen en deuren, en de beveiliging bij je ramen en deuren. Het laatste middel om je te beveiligen is een alarm, maar dan meer dan de VB-prullen. Maar goed, het was een defensief gadget. Het volgende bij de veiligheidscampagnes van het VB waren filmpjes met – toen nog – Bart Debie in een hoofdrol. Rond de jaarwisseling 2009 - 2010 reed Bart Debie het land rond om zijn veiligheidsfilmpjes te vertonen. Hij wees erop dat men soms aanraadt een busje pepperspray op zak te hebben maar overvallers er vaak handiger mee omgaan. Debie ‘vergat’ te vertellen dat pepperspray een verboden wapen is. En nu deelt het VB zakmesjes uit (foto 3). 101 gadgets waren mogelijk, maar het VB kiest voor een steekwapen. Het model is klein, het symbool is groot.

In Searchlight wordt er deze maand ook al op gewezen: hoe meer stemmen de N-VA vergaart, hoe meer het VB extremer wordt. Al was het maar om toch nog in de kijker te lopen in de schaduw van Bart De Wever.

Frank Vanhecke bereidt zich voor op een toekomst als immobiliënhandelaar en geniet intussen van zijn rijkelijke Europese parlementaire wedde en voordelen, maar hoe is het intussen met de andere dissidenten bij het VB?

Karim Van Overmeire, die op 15 juli vorig jaar uit onvrede met de partijstrategie opstapte bij het VB, pakt voor de gemeenteraadsverkiezingen volgend jaar uit met het weinig originele Aalst Anders en Beter. Intussen blijft hij Vlaams parlementslid. In principe tot 2014. Federaal parlementslid Bruno Stevenheydens meldde op 4 augustus 2009 al aan het VB-partijbestuur om vele redenen ontslag te nemen bij het VB, maar hij hield zijn ontslag nog stil tot de aanloop naar de federale parlementsverkiezingen vorig jaar. Intussen is hij plaatselijk actief bij de N-VA, ook al heeft die partij eenzelfde janusgezicht als het VB als het op het behoud van het dorpje Doel aankomt. Maar hoe is het intussen met de Brusselse parlementsleden Johan Demol en Greet Van Linter? Op 28 april 2010 uit het VB gezet nadat ze in een brief gemeld hadden dat de Vlaams Belang-fractie in het Brusselse parlement vervangen werd door de ‘Vlaamse Democraten in Brussel’.

Johan Demol ging in 1976 aan de slag als lid van de toenmalige rijkswacht. Drie jaar later, in 1979, wordt hij opgenomen in de leiding van het extreemrechtse Front de la Jeunesse. Front de la Jeunesse dat onder andere in 1981 de lokalen van het progressieve blad Pour in brand stak. In 1994 wordt Johan demol politiecommissaris in Schaarbeek, waar hij opvalt door zijn hardhandige methodes bij het aanpakken van de criminaliteit. In 1998 wordt hij ontslagen nadat zijn verleden bij het Front de la Jeunesse bekend werd. Johan Demol wordt dan als stemmentrekker bij het VB binnengehaald (foto 1). Demol trekt in 1999 de VB-lijst voor de Brusselse Hoofdstedelijke Raad en verdubbelt daarmee het zetelaantal van het VB in die Brusselse Hoofdstedelijke Raad. Het VB rekende op het kunnen blokkeren van de werking van de Brusselse instellingen, maar werd net niet groot genoeg om daarin te slagen. Bij de gemeenteraadsverkiezingen in 2006 gaat het VB er zelfs op achteruit in Schaarbeek, en nadien ging het verder bergaf voor het VB in Brussel en Johan Demol in het bijzonder.

In juni 2009 legde Johan Demol in Humo – niet geheel onterecht – uit dat het VB in een stramien zit waar het niet meer uitgeraakt. John Demol stapte op uit het VB-partijbestuur, en in april 2010 vroeg het VB op haar beurt Demol om op te stappen uit het Brussels parlement omdat hij er niet meer wilde zetelen als VB’er. Johan Demol bleef echter zitten in het Brussels parlement, en Greet Van Linter vervoegde Demol naar de nieuwe fractie die Demol wilde oprichten. Dominique Lootens bleef als enige VB’er moederziel alleen achter in het Brussels parlement. Demol en Van Linter probeerden de centen en het personeel in te pikken dat verbonden is aan een fractie te kunnen vormen in het parlement, maar wetten en praktische bezwaren staan dat in de weg. Demol huurde daarop Matthias Storme in om een en ander juridisch uit te vlooien, maar voor zover bekend zonder resultaat. Financieel moet Demol zich geen al te grote zorgen maken. Hij is sinds 1999 parlementslid, en dat zal nog wel tot in 2014 duren. Bij zijn ontslag als hoofdcommissaris bij de politie in Schaarbeek verloor Demol zijn pensioenrechten, maar na een omslachtige juridische procedure kreeg hij die rechten terug. De kosten verbonden aan die lange juridische procedure werden gedragen door het VB.

Anders is het met Greet Van Linter (foto 2). Weliswaar als 55-jarige een jaartje ouder dan Demol maar met vijf jaar minder parlementaire anciënniteit heeft ze nog iets nodig na 2014. De regels in de Vlaamse Gemeenschapscommissie (VGC) zijn blijkbaar soepeler dan bij het Brussels parlement: volgens ’t Pallieterke slaagde Greet Van Linter erin zich te laten erkennen als fractieleidster van de tweekoppige fractie Demol-Van Linter – wat Van Linter alweer een extra centje oplevert. En blijkbaar kan ze nu terug een personeelslid tewerkstellen op kosten van de belastingbetaler, en dat werd de met enig tromgeroffel bij het VB opgestapte medewerker Francis Wouters uit Kapellen (in de provincie Antwerpen, tegen de grens met Nederland). Nu ja, volgens hardnekkige geruchten woont Greet Van Linter meer in Buggenhout (Oost-Vlaanderen) dan in Brussel. Wat belet dan een medewerker uit Kapellen als deskundige voor Brussel aan te werven? Frank Vanhecke zette eerder al Marie-Rose Morel op de loonlijst van het Europees parlement. Financieel moeten de ex-VB'ers zich niet meteen zorgen maken.

In juni 2009 zei Brussels parlementslid en gewezen politiecommissaris Johan Demol (foto 1) in Humo het VB geen toekomst meer heeft. In april dit jaar vroeg het VB Johan Demol en collega Greet Van Linter om op te stappen en plaats te laten voor hun opvolgers op de VB-lijst. Dat Demol en Van Linter in het Brussels parlement een eigen fractie wilden vormen onder de naam ‘Vlaamse Democraten Brussel’ was de druppel die de emmer deed overlopen.

Dominiek Lootens zit nu moederziel alleen als VB’er in het Brussels parlement. Het is van 1989 geleden dat het VB er nog alleen voor staat in het Brussels parlement, toen met een zitje ingenomen door Joris Van Hauthem. Johan Demol en Greet Van Linter dienden een aanvraag in om erkend te worden als nieuwe fractie in het Brussels parlement, maar het huishoudelijk reglement laat niet toe om nieuwe fracties te erkennen in de loop van een bestuursperiode. Bijgevolg lopen Demol en Van Linter een pak geld en ook personeel mis dat verbonden is aan het kunnen vormen van een fractie. Demol en Van Linter veranderden daarom van tactiek: naar eigen zeggen vormen ze geen nieuwe fractie, zijn zij nog steeds de VB-fractie, maar is de VB-fractie van naam veranderd naar ‘Vlaamse Democraten Brussel’. Benieuwd wie daar in trapt. Afgekort is 'Vlaamse Democraten Brussel' overigens VDB, initialen die men in Brussel goed kent.

Johan Demol en Greet Van Linter hebben nu professor en advocaat Matthias Storme (foto 2) onder de arm genomen om hun zaak te bepleiten. Matthias Storme was lid van het bestuur van de N-VA, maar nam daaruit in 2004 ontslag nadat het hem kwalijk werd genomen dat hij zei het bijna een morele plicht te vinden voor het VB te stemmen nadat die partij door een rechtbank veroordeeld was voor racisme. Matthias Storme was ook spreker op de laatste IJzerwake. Als advocaat onderscheidde Storme zich door onder andere de afschaffing van de antidiscriminatiewetten te bepleiten. Of Storme Demol en Van Linter terug aan een fractie en de daaraan verbonden voordelen kan helpen, is echter maar de vraag. Dat Demol nog altijd overhoop ligt met de partij die hem tot boegbeeld maakte om het Brusselse kiespubliek te veroveren, is wel duidelijk.

Wezembeek-Oppem is een Vlaamse gemeente in de rand rond Brussel waar met de jaren alsmaar meer Franstaligen zijn komen wonen. Groepen als Voorpost voeren er regelmatig actie tegen de verfransing van deze morzel Vlaamse grond, goed voor circa 13 500 inwoners. Twee Voorpost’ers werden vrijdagochtend 21 mei betrapt bij het bekladden van borden. Er waren toen al een vijftigtal borden onder handen genomen.

Het was niet de eerste keer deze maand dat borden beklad werden met zwarte graffiti (foto’s), of stickers gehangen werden over Franstalige woorden. De gemeentediensten hadden hun handen vol met het verwijderen van alle tags. Volgens waarnemend burgemeester François van Hoobrouck (MR-FDF, slechts waarnemend burgemeester omdat de Vlaamse regering hem niet wenst te benoemen na het overtreden van de Vlaamse taalwetten) waren de tags het werk van personen die niet in de gemeente Wezembeek-Oppem wonen. Hij lijkt gelijk te krijgen. Bart V. en Bart B., beiden 25 j., die vrijdagochtend op heterdaad betrapt werden met het aanbrengen van tags, wonen respectievelijk in Zaventem en Grimbergen.

Dat ze Voorpost-militanten zijn, verbaast niet. Het aanbrengen van slogans als Nederlands is het handelskenmerk van Voorpost. Dat ze niet de meest zachtaardige zijn, verbaast evenmin. Bart V. en Bart B. zijn bij het gerecht al bekend voor meer dan veertig feiten. In de woning van Bart V. vond de politie drie vuurwapens, bij Bart B. werd een telescopische matrak aangetroffen. Het parket heeft tegen de twee een aanhoudingsbevel uitgevaardigd. Volgens burgemeester François van Hoobrouck van Wezembeek-Oppem zullen de daders moeten opdraaien voor de kosten voor schoonmaak en herstelling. De gemeente heeft zich burgerlijke partij gesteld tegen de twee Voorpost-leden.

Tijdens het pinksterkamp van Voorpost het voorbije weekend hadden ze er zo een gespreksonderwerp bij. Bart B., bij wie een telescopische matrak werd gevonden, heeft niet alleen vrienden bij Voorpost en het VB, maar ook bij het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) en rechts-radicale ‘autonomen’. Bart V., bij wie drie vuurwapens zijn gevonden, was tot eind vorig jaar secretaris van de  Vlaams Belang-afdeling van Zaventem. Volgens Hilde Roossens, voorzitster van het VB-Zaventem, stapte Bart V. rond Kerstmis op bij het VB. Roossens wilde niet toelichten waarom (“Ik ben zijn woordvoerder niet.”), en zelf was Bart V. niet bereikbaar voor commentaar.

Bart B. en Bart V. krijgen nu publiek steun van het N-SA. Ruben Rosiers: “Twee militanten van de actiegroep Voorpost, waar ook N-SA militanten kameraadschappelijke banden mee onderhouden, worden nu geconfronteerd met nultolerantie... omwille van taalactivisme! Geen in het wilde weg neersteken van mensen, geen homejackings, maar gewoon wat vandalisme met graffiti. Geeft dat soms blijk van een criminele organisatie (…)? Men zou het haast denken, want stande pede werd een huiszoeking bij de twee uitgevoerd. Of is dit soms een normale procedure die ze bij eender welke willekeurige grafittikunstenaar uitvoeren?” Eén keer op twee slaagt Ruben Rosiers erin “graffiti” juist te schrijven. Proficiat. Maar: Bart B. en Bart V. graffitikunstenaars? Of "gewoon wat vandalisme"?

Het zijn toch onvoorstelbare klungelaars aan de top van het VB. Dan hebben ze eens een veiligheidsspecialist in huis, Bart Debie (foto). Die er wel eens te hard tegenaan gaat. Die dezer dagen heel het land afrijdt voor de Veilig Ouder Worden-campagne van het VB. Gisterennamiddag in het kader van die campagne nog een lezing gaf in een naar zijn smaak veel te klein zaaltje in Kontich. Die intussen wel beseft dat hij niet de hele waarheid in pacht heeft, maar wie heeft dat wel? Die even de voeten op de grond houdt bij het opbod aan maatregelen die men suggereert voor de problemen in het Brusselse. Die daarmee de pers haalt. Een genuanceerd standpunt bij het VB is immers nieuws. Et voilà: Bart Debie moet van Bruno Valkeniers voortaan zwijgen over het veiligheidsstandpunt van zijn partij. 

Auteur-columnist Tom Naegels vond het ook één van de opmerkelijkste nieuwsfeiten van de voorbije week. Tom Naegels (gisteren in De Standaard): “Met al die verhalen over Brussel achter de kiezen, krijg ik bijna het gevoel dat ik in de provincie woon. Wat voor een Antwerpenaar, het moet gezegd, een betrekkelijk onwennige ervaring is. Een mens zou er jaloers van worden: amper enkele jaren geleden waren wíj de iconische grootstad, waar bij ieder incident de voltallige Vlaamse pers neerstreek, klaar om elke rondslingerende spuit, elke ingeslagen ruit, elke balorige tiener in het vizier te nemen. En kijk nu: onze criminaliteit stijgt met negen procent, en er kraait geen haan naar. Vertel vandaag dat je in Borgerhout woont, en het maakt evenveel indruk als Lummen of Waarschoot. Nee, in Kuregem, in Molenbeek, dáár word je gesac-jackt, dáár kun je de oorlogswapens zo op de markt kopen, dáár schelden ze je uit voor vuile Belg. 't Is gek hoeveel ik herken in de discussies over Brussel. Los van het feit dat de situatie in een aantal wijken daar een pak ernstiger is dan wat wij ooit gekend hebben, zie je precies dezelfde dynamiek ontstaan, inclusief het zwaaien met 'objectieve' criminaliteitscijfers die niet gestegen zijn, het opsommen van alle leuke kanten van de stad, het aanhalen van haar onderfinanciering, het verwijzen naar Johannesburg en New York waar véél ergere dingen gebeuren, de getuigenissen van inwoners die nog nooit iets meegemaakt hebben, de minachting voor 'dorps', 'bekrompen', 'arm' Vlaanderen dat zijn steden altijd al gehaat heeft, de ergernis over de pers die alleen opdaagt als er negatief nieuws te rapen valt, de verbijstering ook, omdat je je eigen stad niet herkent in de vele verhalen die erover verteld worden - en aan de andere kant de overdrijvingen, de oorlogsretoriek, de eindeloze reeks getuigenissen over overvallen en beledigingen op straat, en de bittere verwijten aan al wie lijkt te minimaliseren, zelfs al gaat het enkel om een gematigder woordgebruik. En daartussenin, geklemd tussen hamer en aambeeld, de frustratie van hen die een genuanceerd verhaal willen vertellen.

Omdat de ironie nooit de wereld uit zal zijn, behoort tot die laatste sinds kort ook Bart Debie. Je moet het ze nageven, die Belangers: tot op het laatst blijven ze anti-establishment. Is het establishment laks voor criminelen, dan pleit het Belang voor zero tolerance. Pleit ondertussen iederéén voor zero tolerance, dan zeggen ze bij het Belang: 'Jamaar ho, mensen: we moeten nu niet aan opbod doen.' 'De voorstellen kunnen niet straf genoeg zijn', schuddebolt Debie, ooit bijgenaamd 'Bartje Penalty' omdat hij als Antwerps commissaris het woord 'strafschop' wel erg letterlijk nam. 'We moeten redelijk blijven. Nultolerantie kan niet als bedoeling hebben om het gros van de brave Brusselaars - van welke origine ook - lastig te vallen.' Toen vielen wij helemaal uit onze stoel. Van welke origine ook! Een Belanger die erkent dat a) het gros van de Brusselaars braaf is, terwijl b) het gros van de Brusselaars Frans spreekt en c) op de socialisten stemt, en bovendien d) daaraan expliciet 'van welke origine ook' toevoegt. En dat komt van een man die zijn burgerrechten is kwijtgespeeld na een veroordeling wegen racisme. Al moeten we eerlijk zijn: De Standaard heeft daarin, bij het uitschrijven van het interview, een beetje vals gespeeld. Als je Debies oorspronkelijke opiniestuk leest, dan staat daar: 'Men zal moeten beginnen met het bepalen en benoemen van de aan te pakken doelgroep... Laat het ons maar meteen zeggen: de doelgroep bestaat vooral uit allochtonen.' Wat Debie bedoelde was dus: beperk de doelgroep van zero tolerance tot hen die overlast bezorgen, namelijk allochtonen, zodat de brave Brusselaars, van welke origine ook zolang het maar geen allochtonen zijn, niet lastiggevallen worden. Niettemin is het een opvallende omkering van tien of twintig jaar geleden: waar vroeger iedereen zijn standpunt matigde, soms op het minimaliserende af, omdat het Belang marktleider was in straffe taal, is het nu het VB zelf dat zijn standpunt moet aanpassen aan de mainstream, om ergens het verschil te kunnen maken: gaan we straffer, of tonen we ons net meer genuanceerd? Zelfs in een dossier dat voor het volle pond tot zijn corebusiness behoort. Wetende dat het Blok in Antwerpen de problemen weliswaar op de agenda heeft gezet, maar tegelijk ook hun oplossing fel bemoeilijkt, is dat voor Brussel een hoopgevende vaststelling.”

Het verhaal is nog een beetje straffer dan Tom Naegels schetst. In het originele opiniestuk van Bart Debie staat niet dat nultolerantie niet als bedoeling kan hebben dat het gros van de brave Brusselaars “-  van welke origine ook - “ daarmee lastig wordt gevallen. Neen, er staat dat het niet de bedoeling kan zijn dat de oudere Brusselaars “- n'importe quelle origine - “… Toen Debie zich laatst onder handen liet nemen in een welnesscenter in Dilbeek (“Dilbeek, waar Vlamingen thuis zijn”) liet Debie zich ontvallen: “Viviane, tu as des mains en or.” Debie wordt nog een echte Brusseleir.

We wezen hier eerder al op het uitgeput geraken van de VB-opvolgerslijst nadat de fractieleider en een ander raadslid opstapten uit de VB-fractie in de districtstraad van Berendrecht-Zandvliet-Lillo, het noordelijkst Antwerps district. Ook in Boom, waar Hans Verreyt VB-fractieleider is, geraakt de opvolgerslijst stilaan uitgeput. In Schaarbeek dreigen er nu ook problemen te komen voor het VB. Was dit echter het enige probleem, VB-voorzitter Bruno Valkeniers zou een gelukkig man zijn.

Nadat Brussels VB-boegbeeld Johan Demol (foto 1) uit onvrede opstapte uit het VB-partijbestuur, nam hij ook ontslag als gemeenteraadslid in Schaarbeek. In het Brussels parlement blijft hij voorlopig zetelen. Moeilijk kan dat daar trouwens niet zijn. Intussen is men in Schaarbeek op zoek naar een opvolger voor Demol in de gemeenteraad. Zijn opvolgster volgens de stembusuitslag, Anne-Marie Vanhauwaert, stuurde al tweemaal haar kat naar de gemeenteraad van Schaarbeek. De gemeente Schaarbeek schrijft nu de tweede opvolger aan. Het VB heeft maar 1 gemeenteraadszetel in Schaarbeek, op in totaal 47 gemeenteraadszetels. En eigenlijk niet eens een VB-lijst, want in 2006 werd er opgekomen onder de naam DEMOL.

Maar de problemen in Schaarbeek zijn natuurlijk niet de eerste zorg van VB-voorzitter Bruno Valkeniers. Vanuit Elsene kwam gisteren de mededeling “Bij deze laat ik u weten dat ik, Erik Arckens, Vlaams volksvertegenwoordiger voor het Vlaams Belang, mijn partij verlaat. Ik wens hierover geen enkele commentaar te leveren.” Erik Arckens (foto 2) was ‘de stille kracht bij het Vlaams Belang in Brussel’. Hij was meer de denker dan de doener. Zijn favoriet terrein was de cultuur. Zo pleitte hij in 2005 voor het intrekken van de subsidies voor de KVS. Volgens Arckens was dit Brussels toneelhuis te elitair, te multicultureel en te politiek geëngageerd. Prompt vonden ze bij het VB ook dat het Toneelhuis in Antwerpen en NTGent te elitair bezig zijn en evengoed beter op droog zaad gezet worden. Erik Arckens wilde gisteren zijn beslissing om zijn partij te verlaten niet toelichten. Anders dan bij Luc Sevenhans die ook al opstapte als VB-parlementslid zal het niet zijn omdat Erik Arckens vindt dat het VB een zachtere koers moet varen. Update. Eén dag later is Erik Arckens terug bij de schaapsstal gebracht. Door Filip Dewinter. Bruno Valkeniers kon Arckens niet bereiken, Dewinter wél. Een reden voor het ontslag uit noch voor de terugkeer naar het VB is medegedeeld.

In Sint-Joost-ten-Node, aan het Madouplein waar het VB haar hoofdzetel heeft, is de laptop van Bruno Valkeniers’ persoonlijke secretaris, Benjamin Moens, gestolen. Waarschijnlijk gaat het niet om een inbraak. “Op de videobeelden hebben we geen bruikbare sporen gevonden”, zegt Bruno Valkeniers. “Er zijn al een hele tijd werkzaamheden aan de gang, dus loopt er veel volk in en uit.” Het zullen toch geen Polen of erger zijn, maar rasechte Vlamingen die bezig zijn met die “werkzaamheden” in het VB-hoofdkwartier?! “De bewuste laptop was de nieuwste en modernste computer in het gebouw. Ik vermoed dat dat veeleer aan de basis heeft gelegen van de keuze. Ik ga hier geen politiek verhaal achter zoeken”, vervolgt Bruno Valkeniers. Feit blijft dat op de gestolen laptop gevoelige informatie staat. Bruno Valkeniers wordt intussen in ’t Pallieterke de wacht aangezegd: “Als zijn voorstellen door de volgende partijraad (zaterdag 28 november) nog eens worden weggestemd, staat hem fatsoenlijkheidshalve maar één ding te doen: ontslag nemen. Wat kan hij anders doen, als hij als partijvoorzitter twee keer gedesavoueerd wordt? Op zijn stoel blijven zitten in de wetenschap dat zijn gezag nul komma nul is?” Het is nochtans niet de gewoonte van 't Pallieterke om kritiek te leveren op Valkeniers

Johan Demol (foto) is veruit de populairste Brusselse VB’er. Voor het Vlaams Parlement laat hij zijn plaats aan ‘cultuurspecialist’ Erik Arckens over. In de Brusselse Hoofdstedelijke Raad neemt Johan Demol zijn mandaat wel effectief op. Zo kan hij er rustig verder studeren over het stripverhaal.

Hieronder achtereenvolgens de top-5 voor het Vlaams Parlement en de top-5 voor de Brusselse Hoofdstedelijke Raad. Als uitzondering op de regel in heel Vlaanderen zijn het de populairste VB’ers die effectief gaan zetelen in het Brussels Parlement.

    1. Johan Demol (e, 3 599)

    2. Carine Lootens-Stael - Van Mol (e, 794)

    3. Valérie Seyns (e, 756)

    4. Erik Arckens (o, 726)

    5. Erland Pison (o, 493)

    1. Johan Demol (e, 3 176)

    2. Dominiek Lootens-Stael (e, 799)

    3. Greet Van Linter (e, 640)

    4. Erland Pison (e, 616)

    5. Frédéric Erens (als effectieve kandidaat 561, als opvolger 604)

Valérie Seyns, de nieuwe mevrouw Bart Debie, vorige keer verkozen als Brussels Parlementslid, valt net buiten de top-5 met 447 stemmen. Maar wat wil je als je campagne voert in een boerka? Met nog maar drie in plaats van zes VB-parlementsleden grijpt Seyns nu naast de parlementaire wedden die in Brussel te verdienen zijn.

Tom Cochez heeft zijn medewerking aan De Morgen dan wel opgezegd na de malaise tussen de directie en de redactie (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/7062277, en het blijft daar rommelen: rockredacteur Dirk Steenhaut zou nu eindredacteur moeten worden), Cochez blijft wel journalistiek actief. Vandaag verschijnt in Humo een interview dat hij afnam van Brussels VB-boegbeeld Johan Demol (foto 2).  De omstreden ex-politiecommissaris, bij het VB elf jaar geleden binnengehaald als martelaar/stemmenkanon (foto 1), heeft ontslag genomen uit het VB-partijbestuur en lucht in Humo verder zijn hart na de desastreuze verkiezingsnederlaag op 7 juni.

Het interview stond gisteren al op de website van Humo (zie: http://www.humo.be/tws/top-stories/17984/de-maat-is-vol-voor-johan-demol-vb-kopstuk-in-brussel.html). Hier vier kenschetsende fragmenten. Johan Demol: “Het discours van de partij is volledig voorbijgestreefd, punt. De boodschap moet dringend intelligenter gemaakt worden. Nu nog zeggen: stop de immigratie, dat is totaal achterhaald, en getuigt van weinig realiteitsbesef. Het VB zegt vandaag nog net hetzelfde als dertig jaar geleden, zeker intern. (…) De partij zit vast in een stramien waar ze niet meer uitraakt. Alleen een radicale wijziging aan de top kan dat veranderen, maar dat zal nooit gebeuren. De bereidheid om te veranderen is nihil. Als je iets te vertellen hebt, wordt er in het allerbeste geval beleefd naar je geluisterd. Ik zeg wel: in het àllerbeste geval. Daarna gaat men gewoon verder. De partijtop zit zo vastgeroest in de eigen ideeën, en de geesten zijn zo bekrompen dat verandering in het VB compleet onmogelijk is.”

Met “de partijtop” bedoelt Johan Demol: Filip Dewinter, Frank Vanhecke en Gerolf Annemans. “Ze zijn zonder twijfel verstandig genoeg om in te zien dat de partij moet veranderen om te overleven, maar ze beseffen nog veel beter dat ze hun positie daarmee aan het wankelen zouden brengen. En dus verandert er niks. Daarom hebben ze vorig jaar ook Bruno Valkeniers voorzitter gemaakt, en daarom mag die nu, ondanks de verpletterende verkiezingsnederlaag, gewoon blijven zitten: ze weten dat Valkeniers braaf luistert en dat er niets zal veranderen zolang hij daar zit. Je kan nu al perfect  voorspellen wat er de volgende weken en maanden te gebeuren staat. Ze zullen in conclaaf gaan, en zeggen dat het er al bij al nog niet zo slecht uitziet, en dat het VB nog steeds de tweede partij is in Vlaanderen, en dat er helemaal niets moet veranderen. Maar ze zijn ziende blind! Neem nu Filip Dewinter: veel mensen zijn blij wanneer hij nog eens het woord neemt. Ambiance verzekerd, want Dewinter kan het goed zeggen. Alleen wéét iedereen intussen vooraf wat hij zal zeggen. Hij is verworden tot de Georges Marchais (secretaris-generaal van de Franse communistische partij van 1972 tot maar liefst 1994, nvdr.) van de Vlaamse politiek. Dat is een gigantisch probleem voor de partij, vooral omdat Dewinter geen ander discours kàn houden.”

En over Bart Debie en het veiligheidsdiscours van het VB. “Debie is volgzamer dan ik, en dus mocht hij de veiligheidsspecialist worden. Terwijl ik toch al veel langer meedraai en veel meer stemmen haal. Maar ik zit op het vlak van veiligheidsbeleid niet volledig op de lijn van de partijtop, dus vraagt men mij daar niet voor. Een tijdje geleden ben ik er achter gekomen dat de partij een heuse werkgroep veiligheid en justitie heeft - onder meer Bart Debie en Filip De Man zitten erin. Nu, laat je die mannen doen, dan mogen agenten er straks gewoon met de matrak op los slaan. Kijk, ik vind veiligheid een groot probleem, maar de politie boven de wet stellen, lijkt me geen goede zaak. In een rechtstaat zijn er regels die je moet respecteren. Je kan het systeem beter laten werken, dat wel, maar dat is echt niet hun voornaamste zorg.” Demol acht de kans op kritiek binnen het partijbestuur overigens klein. “Misschien zit er in het partijbestuur links en rechts wel iemand die hetzelfde denkt als ik, maar ze zijn bijzonder dun gezaaid en vooral: ze zullen nooit op durven te staan. Het is natuurlijk ook comfortabel om van de ene verkiezing naar de andere te gaan, zeker te zijn van je zitje en verder geen klap te moeten uitvoeren. Niets is makkelijker dan jaknikken en in de pas lopen. Van het partijbestuur zal de vernieuwing niet komen, dat is een uitgemaakte zaak.”

Alhoewel fragmenten van het interview gisteren verschenen op alle krantenwebsites bleef commentaar op de vele VB-websites en -blogs uit. Filip Dewinter heeft het de voorbije jaren al een paar keer gezegd: als je geschoren wordt, moet je stilzitten. VB-voorzitter Bruno Valkeniers zou pas vandaag uitmaken of hij (publiek) reageert.

• Johan Demol op 7 juni. Op de achtergrond van het filmpje zie je onder andere Brussels VB-parlementslid Dominiek Lootens-Stael en Bart Debie: http://www.brusselnieuws.be/multimedia/video/gesprek-met-johan-demol-vlaams-belang.
• Johan Demol vóór de verkiezingen, onder andere over de moeite die de VB-top heeft om de Brusselse realiteit te herkennen:  http://www.brusselnieuws.be/multimedia/video/polspoel-pra....

Gisteren kreeg je hier de scores die het VB in de verschillende kieskantons haalde (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/7052497). Morgen brengen we hier een paar verhalen uit de coulissen van het VB, tot zelfs - en dit is geen grap - uit de slaapkamer van Filip Dewinter. Maar vandaag buigen we ons over de kiesresultaten in Franstalig België. Per slot van rekening zijn we toch allemaal ook Belg. Naar verluidt heeft zelfs Filip Dewinter een Belgische identiteitskaart.

In 2004 behaalde de lijst van het Front National (FN) voor Europa, een beetje verrassend, een fraaie 7,4 % van de stemmen. Dat had net geen verkozene tot gevolg, maar het schimmige FN stond er weer na jaren prutsen in de marge. De steile ambities van het vernieuwde FN werden vorige zondag echter keihard de kop ingedrukt. Bij het afsluiten van de stemming bleek de Europese FN-lijst amper 3,4% van de stemmen waard. Meer dan één FN-stem op twee ging dus verloren. Lijsttrekker Jean-Pierre Borbouse (foto 1) ging met amper 16 183 voorkeurstemmen met de billen bloot. Daarmee staat hij op de 137ste plaats van alle Belgische kandidaten voor Europa. In de race naar het Europese halfrond had het FN het extreem-rechtse speelveld niet voor zich alleen. Nieuwkomer Wallonië d'Abord, een 'regionalistische partij' met een belegen radicaal rechts programma, behaalde anderhalf procent van de stemmen van het Franstalige kiescollege. Ook ruim onvoldoende voor een zetel maar toch (iets) beter dan verhoopt. Of dit een voorschot is op komende electorale successen is twijfelachtig maar ook niet geheel uitgesloten. Feit is dat Wallonië d'Abord, ondanks beperkte middelen en weinig media-aandacht, onbeschadigd uit de stembusslag is gekomen. On verra.
 
Als het in Europa niet lukt dan halen we toch enkele verkozenen in Wallonië, zeker in de provincies Henegouwen, Namen en/of Luik, was de redenering in de FN-rangen. Mis gedacht, want nergens komt het FN ook maar in de buurt van de kiesdrempel. Het beste resultaat werd geboekt in Henegouwen waar de FN-lijst afklokte op 3,86 %. In de provincie was er wel stevige concurrentie van een 'rivaliserend' FN met de hoogst originele naam FN plus (1,08 %), van Wallonie d'Abord (1,05 %) en van de minuscule FN-dissidentie FDW (0,04%). In Luik was het al niet veel beter. Au contraire. Daar scoort het FN welgeteld 2,69 %. Wallonie d'Abord en FN plus namen er ook deel aan de kiesverrichtingen zonder noemenswaardig resultaat, respectievelijk 0,91 en 0,28 % van de stemmen. Grosso modo hetzelfde verhaal in de provincie Namen waar de FN-lijst 2,83 % haalt, Wallonie d'Abord 1,53 % en FN plus 0,40 %. In Waals-Brabant had het FN geen last van extreemrechtse concurrenten maar met 2,15 % van stemmen was daar weinig van te merken. In de provincie Luxemburg was enkel FN plus present dat er meteen haar beste resultaat liet optekenen met 1,51% van de stemmen. In totaal haalde het FN in het Waalse Gewest 2,86 % van de stemmen, Wallonie d’Abord 0,96 %, FNplus 0,65 % en het zogenaamde Front Démocrate Wallonne 0,02 %. Samen 4,49 %, waardoor ze zelfs samen onder de kiesdrempel blijven.
  
In Brussel  incasseert het Vlaams Belang zoals verwacht erg stevige klappen. Drie van de zes kamerleden in de Hoofdstedelijke Raad gaan verloren. Onder hen Valérie Seyns (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/7052534). Van de weeromstuit is ze met haar chérie Bart Debie voor een paar dagen verlof naar Parijs gevlucht. VB-lijsttrekker Johan Demol was not amused at all en begon zondagavond al met scherp te schieten op de nationale partijleiding. Die zou veel te weinig rekening houden met de Brusselse problemen in het algemeen, en met de Brusselse VB'ers in het bijzonder. Gisteren gaven we de VB-percentages ten overstaan van de Vlaamse partijen in Brussel. Vandaag de percentages in Brussel tout court. Het VB valt ter hoogte van het Atomium terug van 4,69 % in 2004 naar amper 1,97 % nu. Meer dan een halvering van het oorspronkelijke aandeel. Daar komen gegarandeerd vodden van. De diversiteit onder de extreemrechtse partijen in Brussel was deze keer bijzonder groot. Veel leverde het allemaal niet op. Het FN speelt àl haar verkozenen kwijt en valt terug op een schamele 1,69 % van de stemmen. FN-boegbeeld Patrick Sessler wist amper 1 462 Brusselaars te overtuigen om hem te steunen. Andere ridicuul slechte resultaten waren er voor het rechts-populistische Front Démocratique Bruxellois onder leiding van Paul Arku (foto 3, ex-VB, ex-FN) met 0,13 % van de stemmen, de restanten van het Front Nouveau de Belgique (FNB) met 0,12 % van de stemmen en de hooligans van Nation met 0,10 % van de stemmen. Bij Nation is de interne afrekening al gestart (zie: http://www.blokbuster.be/site/bb/htdocs/modules/news/article.php?storyid=1006).

Gentenaar Tanguy Veys, voormalig secretaris van de Vlaams Belang Jongeren en VB-provincieraadslid in Oost-Vlaanderen, heeft zich in deze kiescampagne al tweemaal in de kijker kunnen werken. Een eerste keer nadat een door Veys bekritiseerde leraar na afloop van een verkiezingsdebat een glas wijn op Veys morste en Veys zich haastte een foto te verspreiden van hoe hij belaagd werd (foto 1). Een tweede keer haalde Veys de media toen hij “een groot schandaal” bekendmaakte, zijnde dat Veli Yüksel, ex-VRT-journalist en kandidaat op de Oost-Vlaamse CD&V-lijst, kiesfolders in het Turks uitdeelt. Maar het VB verspreidde zelf ook al pamfletten in het Turks!

Veli Yüksel heeft 40 000 kiescampagnefolders laten drukken die uitsluitend in het Nederlands zijn opgesteld, en een 3 000 Turks-Nederlandstalige die hij meeneemt als hij ergens gaat spreken waar veel Turkse mensen komen. In Gent een niet onbelangrijk segment van de bevolking. Tanguy Veys sprak meteen zijn kennis van het Turks aan om de folder van Veli Yüksel te vertalen. “Ik trek mij niks aan van de Turkse eigenheid van jullie stad; het wordt tijd dat jullie je eens neerleggen bij de realiteit. Je hoefde al lang geen christen meer te zijn om op de lijst te staan bij CD&V, en nu hoef je ook al geen Nederlands te kunnen om bij de verkiezingen voor het Vlaams Parlement op CD&V te stemmen. Als het aan CD&V ligt, moet u geen Nederlands leren, de Gentenaars moeten zich maar aan jullie aanpassen.” Volgens een andere bron staat er in het Turks daarentegen: “Ik wil in Gent werkgelegenheid creëren en het aantal hoogopgeleiden allochtonen van vier naar tien procent brengen. Ik wil meer gelijkheid in de gezondheidszorg. We moeten de steden verfraaien en meer sportgelegenheden creëren. Tenslotte moet iedereen die invloed ondervindt van de economische crisis ondersteuning krijgen.”

Wat ook de juiste vertaling is, en we hebben een licht vermoeden dat het de tweede versie is, onwettig is het verspreiden van folders in het Turks of een andere taal niet. Iets anders is het als je openbaar bestuur publicaties verspreidt, maar daarover gaat het nu niet. VB-kopman Filip Dewinter spreekt op VB-meetings trouwens zelf ook wel eens wat anders dan Nederlands. “La Li Hak Al Inikhab Li Ghayr Al Mouwatinin” bijvoorbeeld zou volgens Dewinter “Geen stemrecht voor vreemdelingen” in het Arabisch betekenen. En de VB-lijsttrekker in Brussel, de omstreden voormalige politiecommissaris Johan Demol, verspreidde in 2005 in Sint-Joost-ten-Node een in het Turks opgesteld pamflet tegen het lokale mobiliteitsplan. “Saint-Josse ta belediye baskani Demannez yaptirdigi yölendirme”, staat er onder meer in het foldertje, zijnde: ”Burgemeester Demannez van Sint-Joost brengt de bevolking in gevaar.” Aanleiding was een nieuw verkeersplan dat bij de Turkse gemeenschap in slechte aarde viel wegens de invoering van eenrichtingsstraten. Demol liet daarom een folder in het Nederlands, Frans en het Turks verspreiden. Het partijlogo liet Demol weg en hij ondertekende slechts met “Brussels volksvertegenwoordiger”, maar de folder ging onmiskenbaar uit van de Brusselse VB-kopman.

Demol zei daarover aan Brussel Deze Week: “We vonden het wel grappig om het pamflet ook in het Turks op te stellen.” Om stemmen te winnen verspreidt het VB in Brussel trouwens wel meer folders in een andere taal dan het Nederlands. Als het over kritiek op de islam gaat wordt die onverkort in het Frans vertaald (foto 2, klik desgevallend eenmaal op de foto voor een grotere afbeelding); als het om kritiek op Franstalig Brussel of Wallonië gaat wordt de kritiek in de Franse versie meestal afgezwakt, soms zelfs volledig weggelaten. Tanguy Veys, al jaren de ziel uit het lijf wroetend voor het VB, is het allicht niet onbekend dat Johan Demol ook pamfletten in het Turks verspreid heeft. En anders weet Veys het, als trouwe bezoeker aan deze blog, bij deze dan.

De Antwerpse socialist Lode Craeybeckx, burgemeester van de Scheldestad tussen 1947 en 1976, lanceerde op een meeting in 1954 de slogan ‘Antwerpen laat Brussel niet los’. Op die meeting werd gepleit voor een definitieve wettelijke regeling van de taalgrensproblematiek, de stopzetting van de Brusselse expansie en de bescherming van de taalrechten van de Brusselse Vlamingen. Bart Debie voegt nu de daad bij het woord. Hij is in Brussel, meer bepaald Sint-Jans-Molenbeek, gaan wonen.

Natuurlijk is Lode Craeybeckx’ oproep niet de reden van Debies verhuis. De reden is dat de aarde in Antwerpen te heet werd onder zijn voeten en hij een nieuw lief heeft,Valérie Seyns (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20080604). Valérie Seyns is Brussels parlementslid en VB-fractieleidster in de gemeenteraad van Sint-Jans-Molenbeek. Dat laatste klinkt wel gewichtiger dan het is. De gemeenteraad van Sint-Jans-Molenbeek, geleid door PS-burgemeester Philippe Moureaux, telt 41 leden. Slechts twee daarvan zijn VB’ers. Het aantal verkozen allochtonen waarmee Debies nieuwe madam geconfronteerd wordt in de gemeenteraad overtreft het aantal waar Debie tegenaan moest kijken in Antwerpen. Met zijn verhuis naar Sint-Jans-Molenbeek kan Debie nu zonder blikken of blozen vertellen dat hij niet uit de Antwerpse gemeenteraad is verdwenen wegens zijn veroordeling voor racisme, schriftvervalsing, overmatig geweld en verduisteren van bewijsmateriaal (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/5913598/bikkelhard-politieoptreden-tegen-allochtonen) en de procedure die als gevolg daarvan is opgestart (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20080918), maar omdat hij verhuisd is naar het Brusselse en daarom ambtshalve niet langer kan zetelen in de Antwerpse gemeenteraad.

Debie (foto 1) zegt zijn Antwerpse (ex-) collega’s te blijven adviseren, en nu ook de Brusselse partijwerking mee gestalte te geven. “De speeltuin is groter geworden en ik ben mij geweldig aan het amuseren”, luidt het op zijn blog. Debie heeft nog geen reactie gegeven op de nochtans in de pers al gesignaleerde opkuis van zijn blog. De thema’s die hij er behandelt, en de toon die hij er aanslaat, blijven dezelfde maar alle verwijzingen naar het VB zijn verdwenen uit de lay-out van zijn blog (foto 2, klik eenmaal op de foto voor een grotere afbeelding). En het gaat verder dan dat. Terwijl hij vroeger nog wel eens sportief op zijn blog stond te prijken (jeans, T-shirt), laat Debie zich nu er afbeelden met een wit hemd en een witte cravate. Heeft het te maken met dat in Brussel meer zieltjes te winnen zijn bij het Franstalig publiek dan bij Vlamingen, en verwijzingen naar het Vlaams Belang bij die Franstaligen niet goed lin de markt liggen (zie: http://www.resistances.be/expopac.html)? Debie zal het misschien ontkennen, maar wat is dan wel de reden voor die opsmuk?

Twee weken geleden kon je hier het verhaal lezen over Jos Van Assche, VB-Brussels gewestraadslid die in de zakken was gezet door een Afrikaanse oplichter. De Afrikaan beweerde dat hij bankbiljetten kon verdrievoudigen, maar in de praktijk toverde hij het geld van Van Assche weg. Van Assche zegt daarbij 100 000 euro verloren te hebben; de oplichter spreekt van een derde van dat bedrag (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20080916).  In elk geval is Jos Van Assche niet alleen zijn geld kwijt, hij is nu ook aan de deur gezet bij het VB.

In een persmededeling liet partijvoorzitter Bruno Valkeniers gisteren weten: “Het partijbestuur van het Vlaams Belang heeft beslist om Brussels volksvertegenwoordiger Jos Van Assche uit de partij te zetten. Het ontslag is het gevolg van imagoschade die betrokkene de partij heeft berokkend en de houding van Jos Van Assche ten aanzien van het Vlaams Belang in het algemeen en de Brusselse fractie in het bijzonder. Onoverbrugbare meningsverschillen op politiek en organisatorisch vlak, alsook in het kader van de lijstvorming voor de verkiezingen van 2009, maken het ontslag onvermijdelijk.”

Tot daar het diplomatisch commentaar. Een VB-personeelslid schreef gisteren op zijn blog over Jos Van Assche: “Als er één voorbijdrijvend lijk is waar ik ook nog eens, zonder evenwel de moeite te doen daarvoor recht te staan, zal op spuwen, dan is het op dat van hem.” Jos Van Assche is een voormalig liberaal vakbondssecretaris en werd bij het VB binnengehaald door Filip De Man. Hij liet zich meteen opmerken door zijn (loze) beweringen over fraude in het integratiecentrum Foyer; tot aan de zaak met de Afrikaanse oplichter werd verder niets meer over Van Assche gehoord.

De Standaard schreef vier jaar geleden over Jos Van Assche: “Kon parlementair geen kiezeltje verleggen.” (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20060114). Het was voor het VB toen geen bezwaar Van Assche opnieuw een zetel in de Brusselse gewestraad te bezorgen. Volgens Van Assche wordt hem nu kwalijk genomen dat hij Vlaams VB-parlementslid Monique Moens uit Neder-Over-Heembeek zou aangezet hebben om over te stappen naar de Lijst Dedecker. Van Assche wil nu ook zelf overstappen naar de LDD, maar daar zegt men geen belangstelling te hebben in de man. De eerste VB’er die men bij de LDD weigert. Oók een prestatie.

Zoals verwacht heeft het VB, ondanks het manifestatieverbod van de Brusselse burgemeester, gisteren een actie gehouden 'ter nagedachtenis van de slachtoffers van 9/11' in de hoofdstad. Dat het verbod deze week nog bevestigd werd door zowel de rechtbank als de Raad van State was kennelijk niet meer dan een détail.

Onder de aanwezigen zowat de gehele partijtop maar ook de extreem-rechtse Europarlementsleden Carl Lang, van het Franse Front National, en Mario Borghezio, van de Italiaanse Lega Nord. Die laatste presteerde het om onbeschaamd haatslogans ('Islamistes Parasites') in het rond te slingeren. Hij kreeg er zowaar applaus voor.

Bijzonder lang duurde de manifestatiepret al bij al niet want kort na de start werden drie vrouwen, twee Vlaams Belang - personeelsleden en een 'sympathisant', gearresteerd. De rest van de VB-manifestanten, de kopstukken en een 50-tal (personeels-)leden, werd verder ongemoeid gelaten. De twee gearresteerde VB'sters verklaarden na de administratieve aanhouding dat ze klacht zouden indienen tegen de politie wegens 'seksuele intimidatie'. De hoogst voorspelbare afloop van het non -event was voor feestleider Dewinter ruim voldoende om uit zijn bekende krammen te schieten. 'Islamsocialist - collaborateur' Thielemans kreeg een volledig voorgeprogrammeerde veeg uit de pan.

De minimale persbelangstelling en dito berichtgeving over het georganiseerde incident toont eens te meer aan dat de ster van het VB fors tanend is. Het verschil met de gebeurtenissen en (vooral) de persaandacht van vorig jaar is niets minder dan spectaculair. Dat is waarschijnlijk nog de belangrijkste vaststelling die gisteren gedaan kon worden. In de marge van de actie bekloegen de VB - celebrities zich erover dat hun partij steeds minder 'airplay' krijgt terwijl Bart De Wever en Jean-Marie Dedecker nauwelijks van het scherm of uit de krant te branden zijn. In tijden van communautaire hoogspanning steekt zoiets natuurlijk.

Het Belgicistische Front National, nog steeds op zoek naar politieke en andere vrienden, toonde zich gisteren solidair met de Vlaams-nationale collega's. In een persbericht sprak het haar verontwaardiging uit over het betogingsverbod dat het VB werd opgelegd. Ex - VRT journalist Reddy Demey, al enkele jaren militant VB-lid en blijkbaar ook al op zoek naar vrienden, was gisteren één van de opgemerkte aanwezigen. Voor de gelegenheid was hij helemaal van de Vlaamse kust naar het Boosaardige Brussel afgezakt gehuld in een 'New York'- t shirt.

Tom Lanoye (foto 1) wordt woensdag vijftig jaar, dag waarop ook wij even terugblikken op Lanoye’s vijfentwintig jaar schrijverschap en twintig jaar relatie met zijn partner René. In de weekendkranten wordt Lanoye naar aanleiding van die verjaardag nu al het hemd van het lijf geïnterviewd over heden, verleden en toekomst.

Lanoye trekt schoolreisgewijs naar Brussel om een verjaardagsfeest te geven in één van de bollen van het Atomium, Atomium gebouwd in hetzelfde jaar als waarin Lanoye geboren is. Maar naar 'Brussel'? Het levert alweer een spitse uitspraak op. Tom Lanoye (in Gazet van Antwerpen): “Op een of andere manier hebben we Brussel mentaal al gelost. Wanneer gaan we het laatste taboe opheffen? Wanneer gaan we ook de omgekeerde transfers eens durven opsommen? Wat als we nu eens belastingen zouden heffen op waar mensen hun werk uitoefenen? Vlamingen rijden massaal naar Brussel, vervuilen er de lucht, eisen meer en meer snelwegen, verdienen in Brussel goed hun geld, maar trekken ’s avonds terug naar Vlaanderen: weer die vervuiling. En dan nog gaan kankeren op Brussel, ‘een stad vol vreemdelingen.’ Ga er dan wonen, hé, dan zijn er al wat minder.”

Lanoye is mild geworden voor zijn tegenstanders. In De Morgen zegt hij dat zijn grote woede begin jaren negentig was “dat het Vlaams Blok op te veel punten gelijk had”, en het Vlaams Blok voor de Antwerpse politiek én kunst “een trap onder de kont van de gevestigde macht” betekende. In De Standaard zegt Lanoye dat de enige die in de laatste parlementaire debatten “hoewel plat populistisch, qua inzet en inhoud behoorlijk scoorde” Jean-Marie Dedecker (foto 2) is. Dit weekend geraakte overigens bekend dat een derde VB-parlementslid naar de Lijst Dedecker is overgestapt, de Limburger John Vrancken (zie: http://www.hbvl.be/nieuws/politiek/default.asp?art={CB5F41BD-859A-4F13-BB0C-C4F30CF5700A}). Je moet je niet ongerust maken over jezelf als je nog nooit over John Vrancken gehoord hebt, dat ligt volledig aan John Vrancken zelf.

Vrancken is niet door Jean-Marie Dedecker gevraagd over te stappen, hij is zelf naar Dedecker gestapt. “Ik heb één week bedenktijd gevraagd. Ik wil niet dat LDD een opvangtehuis wordt voor misnoegde parlementsleden die op zoek zijn naar jobzekerheid”, reageerde Jean-Marie Dedecker. Veel andere mandatarissen hebben we nochtans nog niet zien overstappen naar de Lijst Dedecker (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20080816 en http://aff.skynetblogs.be/post/5697884/tiende-vbmandataris-maakt-overstap-naar-lijst).

Het Belgische Front National (FN), versie 2.0 sinds de (zoveelste) veroordeling van ex-voorzitter Daniël Féret wegens fraude én de overname van de partij door Michel Delacroix en consoorten, houdt op maandag 29 september haar eerste 'pre electorale meeting' in Sint-Jans-Molenbeek. Dat heet vooruitziend zijn. En zelfs het AFF ontving een invitatie ten kantore. Kijk eens aan, bien sympa!

Waar dit nationalistische festijn precies zal doorgaan in de Brusselse deelgemeente Sint-Jans-Molenbeek, in welke zaal dus, is onduidelijk. Maar dat is nu net de bedoeling. Net zoals de neonazi's van 'Blood & Honour' hun verzamelplaatsen annex geboekte concertzalen angstvallig geheim houden tot de laatste knip, houdt nu ook het FN de locatie van de 'verkiezingsbijeenkomst' verborgen. “Pour d’évidentes raisons de sécurité” zo luidt het gewichtig. Wie de schaarse FN adepten wil vervoegen op 29 september zal die dag zo rond het middaguur te horen krijgen waar één en ander doorgaat. Of die 'strategische meesterzet' de gewenste stormloop van sympathisanten en kiezers zal veroorzaken is maar zeer de vraag. Speciale gasten uit binnen- en buitenland genre Jean-Marie Le Pen en ander fraais staan niet op het programma.

Het Belgische FN mag zichzelf dan wel heruitgevonden hebben, inhoudelijk is er allerminst iets nieuws onder de zon. Au contraire. Het veiligheidsthema staat tijdens de eerste FN-bijeenkomst centraal. Hun gevoel voor dramatisch taalgebruik zijn ze bij het FN alvast niet verloren. In de uitnodiging voor 29 september luidt één en ander als volgt: “Ce choix n’est évidemment pas innocent. Molenbeek est le symbole dramatique de l’échec de toutes les politiques d’intégration. Cette commune incarne la réalité de la déchéance vertigineuse de l’ensemble de la Région bruxelloise. Le thème général de ce meeting est 'L’insécurité, une catastrophe bruxelloise' Par ailleurs, nous inviterons Philippe Moureaux à venir débattre avec nous, entre démocrates, sur le thème: 'Molenbeek: Paradis ou Enfer Multiculturel?'"

Het is duidelijk dat ook het vernieuwde Front National, een bijna 25-jarige reputatie indachtig, eerder op de lachspieren dan wel op de zenuwen zal werken. Vooral de laatste zin in de voorgaande passage -“entre démocrates”- doet de wenkbrauwen fronsen in de wetenschap dat de uitnodiging ondertekend werd door Patrick Sessler. Sessler (50, foto 1) is extreem-rechts activist sinds jaar en dag. De man, momenteel lid van het Brusselse parlement, werd ooit al siegheilend gefotografeerd tijdens zijn bezoek aan het graf van de Spaanse fascistische dictator Franco. En dat allemaal in het kader van een internationaal extreem-rechts ‘feestje’ ter ere van de 100ste verjaardag van Hitler. Fouter kan moeilijk. Kameraadschappelijk op de foto met de naar Spanje gevluchtte Rex-leider Léon Degrelle staan (foto 2) strekt ook al niet ter aanbeveling. In 1989 werd Sessler ook gespot op een boekenbeurs waar hij zowaar negationistische lectuur aan het slijten was. Patrick Sessler maakte ooit deel uit van het ‘Front de la Jeunesse’ (FJ), een buiten de wet gestelde neonazi-militie. Ook in het partijpolitieke verlengstuk ervan; de ‘Parti des Forces Nouvelles’ (PFN), was hij actief vooraleer over te stappen naar het FN. Dat dergelijk personage zichzelf nu promoveert tot ‘democraat’ met zin voor debat is niets minder dan lachwekkend.

In het kader van de ‘verovering’ van Brussel, met Johan Demol als speerpunt, haalde het Vlaams Blok de man uit Schaarbeek ooit aan boord. Een manoeuver dat lang niet door ieder VB-kader werd gesmaakt. Sessler stond immers bekend als een fervent medestander-aanhanger van Roger Nols, dé Vlamingenhater par excellence. Op het Madouplein was men hoogstwaarschijnlijk maar al te blij toen de dubieuze man niet langer bij het VB was. Al blijven ze wel on speaking terms (foto 3: Sessler in gesprek met VB’er Dominiek Lootens). Voor 29 september staat alvast één 'activiteit' geprogrammeerd. Graag laten we het onvolprezen FN zelf aan het woord: “A cette occasion, le FN bruxellois offre à toute personne présente lors de ce meeting d’échanger gratuitement sa carte de membre de l’un des vieux partis vermoulus (PS-MR-CDh-Ecolo) contre une carte de membre du Font National (délivrée sur place).” Alweer iets om naar uit te kijken! Allen daarheen!!

Je zal Bart De Wever niet vlug uitspraken horen doen over Brussel, en als hij het toch doet, zegt hij dat dat probleem maar door de Vlaamse en Franstalige gemeenschap samen opgelost moet worden. Merkwaardig toch, dan is plots wel een Belgische oplossing nodig. Bij het VB ligt dat probleem eenvoudiger: Brussel zal als vanzelfsprekend willen aansluiten bij het welvarend Vlaanderen, en anders moet het maar een apart statuut krijgen overeenkomstig haar Europese roeping – niet in het kader van een Belgische constructie. Maar met het VB zelf wil het niet zo vlot gaan in Brussel. Samen met Bart Debie in Borgerhout is Brussels lijsttrekker Johan Demol (foto 1) bij het VB de zwaarste verliezer bij de laatste gemeenteraadsverkiezingen (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20061111). Op veel voeling met de Vlaamse eisen van het VB kan Demol niet betrapt worden. Integendeel. Kurt Naert-Segaert uit Deinze maakte zich daarover veertien dagen geleden boos in een lezersbrief in ’t Pallieterke, en het blad ‘voor mensen met een goed hart en een slecht karakter’ kreeg er meteen ook zelf van langs.

Kurt Naert-Segaert: “Al jaren zitten her en der in Vlaanderen redacteurs van ’t Pallieterke in het struikgewas om er uit te springen bij de minste steek die progressief Vlaanderen of de N-VA laten vallen. Blijkbaar wordt er voor het Vlaams Belang met andere maten en gewichten gewogen. Het kan de pientere journalisten van ’t Pallieterke immers onmogelijk ontgaan zijn dat Johan Demol op TV-Brussel opriep voor de erkenning van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest door zijn partijtop. Dat Demol geen echte Vlaams-nationalist is, weet iedereen, maar was de mogelijke erkenning van Brussel als derde gewest door de toenmalige Volksunie nu niet net de reden van de oprichting van het Vlaams Belang? Hoog tijd dat ’t Pallieterke eens schrijft over de fratsen van deze en andere Belangers in Brussel en diens randgemeenten. Naast Demol hebben we er nog Jos Van Assche (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20060114), Vlamingenhater, en een hele reeks franskiljons. Iets wat de kritische Pallieter-lezer misschien wel kan helpen in zijn waardeoordeel over diverse Vlaamse partijen… Maar nu een luik dat maar weinig beschreven wordt in jullie toch kritisch gazetje.”

Bij ’t Pallieterke weten ze wat te doen nu er tussen 21 juli en 15 augustus traditiegetrouw minder politieke actualiteit is, maar we hebben nog niets gemerkt in de richting van wat Kurt Naert-Segaert zijn blad vroeg. Wel verscheen deze week in hun lezersrubriek een reactie van Lodewijk Bellen (foto 2) uit Sint-Agatha-Berchem. De man, 82 jaar oud, weet dat in Brussel een lijst gevuld krijgen “zeker niet van de poes” is. Lodewijk Bellen: “Ik ben in Sint-Joost-ten-Node goed bekend en door de buren steeds vriendelijk begroet. Ik heb er een lijst getrokken. De honderd handtekeningen bijeen krijgen was zeer moeilijk, maar ik slaagde erin dankzij de handtekeningen van 54 Turken, 1 Algerijn, 1 Brit, 2 Fransen, 3 Konglolezen, enz.” Het klopt dat Bellens dankzij de handtekening van die ‘nieuwe Belgen’ zich kon kandidaat stellen, voor het VB bij de gemeenteraadsverkiezingen in 2006. Een geluk voor Bellens dat het verzet van zijn partijgenoot Filip De Man tegen naturalisaties weinig uithaalt. In een interview destijds zei Bellens zelfs een aantal Turken in het Turks te hebben aangesproken (“Gel buraya, imza at”, wat wil zeggen: “Kom hier, teken”). Anderen sprak hij dan weer aan in het Frans (zie: http://allochtone.blogspot.com/2006/09/saint-josse-une-liste-vb-avec-la.html). 

Lodewijk Bellen kan anders niet verdacht worden geen flamingant te zijn. “In de jaren dertig ben ik als kleuter mee gaan betogen voor Borms”, en later stond hij ook weer paraat: “Voor Leopold II, de marsen op Brussel, tegen de politiek van Roger Nols in Schaarbeek (…), in Antwerpen voor amnestie, van Mechelen te voet naar Brussel voor amnestie, voor BHV in Halle, en zo verder en zo voort.” In hogervermeld interview zegt Bellen ook nog zich engageerd te hebben bij de Duitse jeugd tijdens de Tweede Wereldoorlog, wat hem een veroordeling door de Belgische staat kostte. Sindsdien heeft hij een hevige haat tegenover “de Belgische staat, de vrijmetselaars-rechters en homo’s”. Zijn kennissenkring bij de Turken bouwde hij onder andere op bij de Turkse vrouwen die bij hem langskwamen. Lodewijk Bellen: “Ik gaf ze een spuitje die de vrouwen zes maanden steriel maakte. Ik deed dat gratis om die vrouwen te helpen. Ze kwamen naar mij, ik vroeg hen de rok op te heffen en… hop!... een spuitje.” Ja, een mens moet wat doen om in Brussel voldoende handtekeningen te verzamelen om zich als VB’er kandidaat te kunnen stellen. Tevergeefs echter. Het VB haalde bij de gemeenteraadsverkiezingen in Sint-Joost-ten-Node maar 3,5 % van de stemmen en geen enkele verkozene.

De interventie van de politie in Anderlecht vorige vrijdag was niet echt evenwichtig. Er werden meer dan honderdvijftig jonge gasten, vooral van Marokkaanse origine, opgepakt en welgeteld één skinhead/hooligan. Bij Blood and Honour juicht men de rellen in Anderlecht toe. ‘Bulldog Drumond’, een Engelse neonazi die telkens weer naar de concerten van Blood and Honour Vlaanderen komt, wenst de voetbalsupporters van RSC Anderlecht veel geluk toe, en vraagt aan zijn Blood and Honour-kameraden in Vlaanderen of die hem een supporterssjaal van de paarswitte club kunnen bezorgen. Heel anders klinkt het natuurlijk bij de inwoners van Anderlecht en de mensen die de situatie ter plaatse kennen. Dirk De Block is jeugdwerker in Molenbeek bij jeugdhuis Centrum-West en gaf eerder deze week zijn bedenkingen in een opiniestuk in De Morgen.

Dirk De Block: “De confrontatie vrijdag in Anderlecht was het trieste hoogtepunt van een week van escalerende represailles. Alles lijkt duidelijk: twee kampen, wij en zij, 'allochtone' jongens en 'autochtone' supporters. Of toch niet? Enkele kritische vragen over hoe het zover kunnen komen is... De sms'jes vlogen heen en weer de laatste dagen. Het was moeilijk om gerucht van feit te onderscheiden. ‘Meisjes lastiggevallen door skins’, ‘Meisjes verkracht door Marokkaanse gasten’, ‘Jongen verkracht door skins’ enzovoort. De concrete aanleiding blijkt heel wat lager-bij-de-gronds: een knokpartij tussen een 'autochtone' supporter en een 'allochtone' gast zondag na de match van Anderlecht. Niemand hoefde hier kamp te kiezen: twee idioten die met elkaar op de vuist gaan. Waar ging het fout? Hoe komt het dat driehonderd jongeren vanuit heel Brussel zo reageren op de bewuste oproep op die blog om die skins eens een poepie te laten ruiken?

De angst en frustratie over die 'skinheads' zit diep. Ze zijn het symbool voor het racisme waar veel van die gasten nog al te vaak mee geconfronteerd worden, maar zijn ook een heel concreet fenomeen. In mijn directe vriendenkring bevestigen C. en N., twee gesluierde meisjes, dat ze in en rond het metrostation Ceria al werden lastiggevallen en aangevallen door skins, of racistische hooligans. Een harde kern van hooligans met een racistisch gedachtegoed beperkt zich niet alleen tot leuzes als ‘Joden op de trein’, maar gaat ook over tot daden. Het is dan ook geen toeval dat alles draaide rond A l'occasion, het stamcafé van de BCS-hooligans. (Aan de muur: de initialen BCS in gothisch schrift). BCS zocht en vond versterking van al even racistische hooligans van Beerschot. Dat zijn geen koorknapen... Een vriend van me die in de buurt woont, vertelde me gechoqueerd dat hij dinsdag zichtbaar gewapende hooligans op het terras rustig zag keuvelen met politieagenten in uniform. Een buurtbewoner vertelde dat vrijdag baseballknuppels werden uitgedeeld, onder de ogen van de politie. Dat een auto met Marokkaanse gasten onder handen werd genomen, zonder dat de politie ingreep. In de kranten wordt bevestigd dat de hooligans vrijdag op de politie gechargeerd hebben, agenten van hun paard trokken, scandeerden ‘We willen een dode zien vanavond’.

En dan lijkt me de interventie van de politie niet echt evenwichtig. Vrijdag werden meer dan 150 jonge gasten (van vooral Marokkaanse origine) opgepakt, en welgeteld ... één skinhead/hooligan. Toch een beetje raar, nee? Misschien ben ik een beetje een dwarsligger, maar ik stel me dan vragen als: Waarom werden zo weinig hooligans gearresteerd? Waarom heeft de politie dat café niet gesloten? Buurtbewoners (ook autochtone) klagen erover dat het altijd ambras is met dat café: hooligans is één ding, maar zatte hooligans wil je al helemaal niet in je buurt... Anderlecht moet erkennen dat het een probleem heeft. Wie zich niet blind staart op kleuren zal opmerken dat het geen toeval is dat de twee groepen die hier tegenover elkaar stonden, zowel de 'autochtonen' als de 'allochtonen', allebei van de Anderlechtse volkswijken komen: Kuregem, Bonnaire, Het Rad. In die wijken leeft het gevoel: we worden vergeten door de gemeentepolitiek. En misschien valt daar wel wat voor te zeggen... Simonet presteerde het in de tijd om een spandoek op te hangen aan het begin van de Wayezstraat: ‘Welkom in Anderlecht’, alsof Kuregem er niet bij hoorde. En laten we eerlijk toegeven, sommige citéhuisjes in Het Rad liggen er verloederd bij. In de buurt van St. Guido groeit dan weer het ongenoegen over de overlast van rondhangende jongeren die sinds een jaar of twee opgedoken is (mensen lastigvallen, diefstal, onbeschoft gedrag).

De burgemeester zweert echter bij één wondermiddel: repressie, twintig politieagenten extra! Ik stel me dan naïef de vraag: is het ook niet sinds twee jaar dat het budget voor jeugd en sociale zaken verkleind is? De nieuwe meerderheid verminderde die immers aanzienlijk. Is het een toeval dat de straathoekwerkers en sportanimatoren steeds met minder zijn? Is het een toeval dat er in Kuregem nauwelijks een gemeentelijk jeugdinitiatief is dat jongeren van zestien jaar en ouder aanspreekt? Vroeger organiseerde de gemeente nog voorvormingen voor het slachthuis en de MIVB, om jongeren aan de slag te helpen, met perspectief op werk, maar dat is ook weggevallen. Is het een toeval dat in die buurten racisme woekert, als er weinig verenigingsleven is om de relaties tussen mensen en gemeenschappen te onderhouden? Is dat allemaal toeval?”

• VRT-Nieuws over de opgepakte allochtonen, ophitsende sms’jes…: http://www.deredactie.be/cm/de.redactie/brussel/080528_anderlecht.

In Brussel bezet het VB nog 16 gemeenteraadszetels, wat er 3 minder zijn dan in 2000. Het grootste verlies werd in Schaarbeek genoteerd, met als lijsttrekker Johan De Mol (foto). Het VB ging in Schaarbeek 4,4 % achteruit. Hoe het er campagne voerde lees je op: http://www.brusselnieuws.be/site/rubrieken/1091053933.... Hoe de andere extreemrechtse partijen scoorden in Brussel vind je bij onze collega’s van RésistanceS (zie: http://www.resistances.be/el2006r13.html). Zij noteerden 17 zetels voor het VB, volgens het VB zelve zijn het er maar 16 en voor één keer willen we liever hen geloven.

Brussel: Anderlecht: 7,9 %, 3 zetels; Brussel: 5,3 %, 2 zetels; Etterbeek:3,9 %, geen verkozene; Evere: 7,4 %, 1 zetel; Ganshoren: 8,4 %, 1 zetel; Jette: 8,9 %, 3 zetels; Koekelberg: 7,5 %, 1 zetel; Schaarbeek: 4,1 %, 1 zetel; Sint-Agatha-Berchem: 9,3 %, 2 zetels; Sint-Gillis:4 %, geen verkozene; Sint-Jans-Molenbeek: 6,5 %, 2 zetels; Sint-Joost-ten-Node: 3,5 %, net als in Etterbeek en Sint-Gillis geen verkozene.