Anti-Fascistisch Front / Verzet

Fouad Belkacem (29 j., rechts op foto 1), leider van het extremistische Sharia4Belgium, is gisteren veroordeeld tot twee jaar celstraf, een boete van 550 euro en een symbolische euro schadevergoeding voor de burgerlijke partijen in de zaak tegen hem. Zijn voorbeeld, de Britse haatprediker Anjem Choudray (44 j., links op foto 1), werd veroordeeld tot één jaar effectieve celstraf.

Fouad Belkacem, die zich ook Abu Imran laat noemen, plaatste daags na het overlijden van Marie-Rose Morel een filmpje op het internet waarin hij Morels kanker duidde als “een straf van Allah, omdat ze lid is van een partij die tegen de islam is”. Belkacem verheugde zich erover dat Morel hard geleden had. Volgens Belkacem, nog steeds in hetzelfde filmpje, mogen Filip Dewinter, Bart De Wever en Geert Wilders zich aan eenzelfde lot verwachten. Belkacem wordt hiervoor 'belaging' van Frank Vanhecke verweten, wat strafbaar is met maximaal twee jaar cel en 1 650 euro boete. ‘Belaging’ is er als je een persoon lastigvalt wiens rust ernstig verstoord wordt. Maar kan iemand veroordeeld worden voor belaging op basis van één feit? Het hof van cassatie oordeelde op 21 februari 2007 dat meerdere feiten nodig zijn, maar de rechtbank in Antwerpen volgde die redenering niet. Zou men in beroep oordelen dat het niet om belaging gaat, blijft het aanzetten tot haat over op basis van de antiracismewetgeving die met maximum één jaar cel kan bestraft worden.

Over de haat die Fouad Belkacem verspreidt kan geen twijfel bestaan. In meerdere filmpjes verwerpt hij de democratie en roept hij op tot de Heilige Oorlog om de westerlingen te bekeren. In een filmpje vroeg hij, in camouflagebroek en met geweerschoten op de achtergrond, aan Allah moslims naar de poort van Brussel te laten oprukken om minister van Defensie Pieter De Crem een lesje te laten leren. Anjem Choudray had in het stedelijk ontmoetingscentrum De Shelter in Borgerhout, dat tot doel heeft om culturen dichter bij elkaar te brengen, allerlei hatelijke uitlatingen gespuid op een persconferentie. Zowat hetzelfde als wat we mogen verwachten als ‘Vrouwen tegen islamisering’ op 6 maart eerstkomend in het Felixpakhuis in Antwerpen haar startmeeting houdt. Een veroordeling voor racisme is niet gangbaar voor  een eenmalige uitspraak, hoe graag ook Joods Actueel dit soms wil. Het misdrijf wordt vooral afgeleid uit het herhaaldelijke waarmee de haat geuit wordt. Ook op dit punt kon er geen twijfel bestaan over Sharia4Belgium.

Het Openbaar Ministerie noemde Fouad Belkacem “de lont in het kruitvat”. “Met zijn wansmakelijk, haatdragend en pseudoreligieus gewauwel zet hij moslims aan tot haat. Het is nu wachten tot een andere dwaas tot de actie overgaat.” Volgens het Openbaar Ministerie is Belkacem “allerminst een goede moslim”. Hij heeft meerdere veroordelingen voor diefstallen, slagen en verwondingen, weerspannigheid, bedreiging en overtreding van de antiracismewet opgelopen. “Zijn strafregister is zeven pagina’s lang.” Rechter Fabienne Nackaerts wilde gisteren een duidelijk signaal geven: “Beide beklaagden streven een heldenstatus na en maken hierbij gebruik van de islam. Ze schuwen welbewust haatdragende en gewelddadige taal niet en bekommeren zich niet om de schade die ze toebrengen aan de personen die ze viseren, aan de hele gemeenschap maar ook aan de gelovige moslims die op een vreedzame manier hun geloof willen beleven in respect met andersdenkenden.”

Er werd één euro morele schadevergoeding toegekend aan Frank Vanhecke als weduwnaar van Marie-Rose Morel, aan Filip Dewinter en aan het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en Racismebestrijding dat optrad namens zeshonderd klagers onder wie Filip Dewinter. Advocaat Jean-Marie De Meester had zich aanvankelijk burgerlijke partij gesteld als homo, later omdat hij zich als vrijzinnige aangepakt voelde. Om allerlei eerder technische redenen werd hem de morele schadevergoeding niet toegekend. Fouad Belkacem kan nog in verzet gaan tegen het vonnis omdat hij bij de behandeling van zijn zaak afwezig bleef, hij kan nog in beroep gaan en daarna nog in cassatie. En mocht zijn straf behouden blijven, is het nog niet zeker of ze uitgevoerd wordt. Straffen onder de drie jaar worden in de praktijk omgezet in elektronisch toezicht, al heeft de nieuwe minister van Justitie wel de ambitie om straffen onder de drie jaar effectief te laten uitvoeren. Maar Belkacem loopt nog kans op acht maanden cel voor racisme en geweldplegingen uit 2009 en heeft al een veroordeling tot zes maanden cel voor weerspannigheid uit 2011. Twee jaar + acht maanden + zes maanden geeft samen meer dan drie jaar celstraf, die hem dan wel effectief wachten.

Zowel Frank Vanhecke als het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en Racismebestrijding waren tevreden over de uitspraak van de rechtbank gisteren. Niet Filip Dewinter. Filip Dewinter erkent dat Fouad Balkacem “de zwaarst mogelijke straf “ krijgt, maar vindt die straf te licht. Volgens de VB-doctrine zou de in Rumst geboren Belkacem zijn Belgische nationaliteit ontnomen moeten worden, en zou Belkacem 'teruggestuurd' moeten worden naar Marokko. In tegenstelling tot Frank Vanhecke en Jozef De Witte, directeur van het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en Racismebestrijding (foto 2), was Filip Dewinter niet aanwezig bij de uitspraak van de rechtbank in Antwerpen. Vlaanderens hoop in bange dagen was onderweg naar de Verenigde Staten waar hij de Engelstalige versie van zijn anti-islamboek Inch Allah? wil promoten. Filip Dewinter gaf daar intussen al een televisie-interview voor The Teaparty.net die uitzendt vanop de Conservative Political Action Conference in Washington.

Toen in maart vorig jaar drie inrichters van neonaziconcerten veroordeeld werden tot drie maanden cel voorwaardelijk reclameerde Dewinter niet over de principieel belangrijke maar al bij al lichte strafmaat voor de drie neonazi's.

Het was me een weekje qua bezoekersaantallen op deze blog. Doorgaans trekken we op maandag de meeste bezoekers, en vorige maandag was er een – zeggen anderen ons toch – best interessant artikel over de film Die Kriegerin. Dinsdag werd over het bezoekersaantal van maandag gegaan: het artikel over “waarnemend VNV-leider Francken” trok extra bezoekers door het op Facebook forwarden ter linker- en ter rechterzijde (onder andere door een parlementair medewerker van het VB). Donderdag werd het weekrecord alweer doorbroken, en hoe. Niet voor ons zowel informatief als amusant artikel over Hongarije. Neen, men was massaal aan het googelen op ‘An-Sofie Dewinter’ en kwam daarbij onder andere uit op dit en dit ouder artikel op deze blog.

Vrijdag ging het googelen naar An-Sofie Dewinter (foto) verder, en kwam men onder andere uit op ons artikel van die dag. Een nieuwe piek qua bezoekersaantallen. De gekte kwam in de buurt van die keer anderhalf jaar geleden dat op enkele Nederlandse websites een foto verscheen van ‘Foxxy Angel’ aka Angela de Vos die in aanwezigheid van honderden discotheekgangers een Afrikaan pijpt. De Nederlanders leerden dat  Angela de Vos op deze blog in onverdachte tijden reeds gesignaleerd werd als rechtsextremiste die zich voor seks aanbood. Dat ze voor een pijpwedstrijd in die Zaandamse discotheek zich niet inhield voor een Afrikaan vond menigeen nogal kras, te meer ze “nogal wat geschiedenislessen (schijnt) gemist te hebben op school”.

De stunt van vader en dochter Dewinter leverde televisiebeelden op bij VTM, overgenomen door De Standaard online, tot bij het Arabische  Alhurra tv. Ook bij Reyers Laat mocht An-Sofie Dewinter langsgaan, wat evenwel niet meer opleverde dan beelden bij het interview dat donderdagochtend in Het Laatste Nieuws stond. De meerwaarde voor de Canvas-kijker hebben we niet gevonden. Of An-Sofie Dewinter écht denkt dat de paar een boerka dragende vrouwen hun kledij nu over de haag gaan gooien? Of ze niet een vrouwbeeld promoot waar de meeste vrouwen in bikini niet toe komen? Waarom de ‘Vrouwen tegen islamisering’-campagne van start moet gaan met een rechts-extremistische meeting in het Sint-Felixpakhuis (!) in Antwerpen? Het werd allemaal niet gevraagd.

An-Sofie Dewinter is ‘hot’, en vrijdagnamiddag verstuurde Philippe Van der Sande, perswoordvoerder van Filip Dewinter, dan ook een uitnodiging voor een “Fotosessie voor de pers”. Zaterdagnamiddag was de nieuwjaarsreceptie van het VB-Merksem gepland en Filip Dewinter zou er aanwezig zijn “met zijn dochters An-Sofie, die geposeerd heeft voor de affiche van ‘Vrouwen tegen islamisering’, en Karolien, die de Merksemse districtsraadslijst van het Vlaams Belang zal duwen.” De geïnteresseerde persfotografen werden gevraagd “om van deze fotosessie gebruik te maken indien ze foto’s willen van An-Sofie en/of Karolien (al dan niet met hun vader)”. Wordt vervolgd in de boekskes en de kranten, websites en televisieprogramma’s die ermee willen concurreren.

Nog maar vorige maandag vonden wij in onze brievenbus een Vlaams Belang-folder over Hoe overleven in een islamitische samenleving?, of daar wordt al het volgend Vlaams Belang-initiatief tegen de ‘islamisering’ aangekondigd. Het Vlaams Belang pakt de komende dagen uit met een jonge vrouw die uitdagend poseert in een open nikab en bikini, de borsten ‘goed gevuld’ (foto). Het fotomodel is… An-Sofie Dewinter, dochter van.

Het is niet de eerste keer dat An-Sofie Dewinter poseert voor een Vlaams Belang-campagne. In december 2007 was ze al eens op een ‘vakbonds’affiche te zien onder de slogan "Baas in eigen hoofd". Maar toen hield ze zedig haar kleren aan. "Poseren vind ik leuk. Maar niet in bikini of lingerie. Dat zal ik nooit doen", noteerde Het Laatste Nieuws toen uit haar mond. Maar het kan verkeren. "Dit gaat mij écht om het statement", zegt An-Sofie Dewinter nu aan Het Laatste Nieuws. Voor een campagne ‘Islam of vrijheid’ werd gezocht voor het grootst mogelijk contrast met een boerka. En dat is naakt. "Maar zover gingen we het nu ook weer niet drijven”, zegt An-Sofie Dewinter. “Dus is het een bikini geworden. Ik herinner me inderdaad nog dat ik ooit gezegd heb dat ik zoiets nooit zou doen. Maar ik wilde het nu per se wel, omdat de campagne naadloos aansluit bij hoe ik over de hele problematiek denk. Als vrouwen moeten we kiezen: vrijheid of islam." Wil iemand eens aan Alexandra Colen vragen wat zij vindt van dergelijke manier van campagne voeren?

De foto van An-Sofie Dewinter past in een campagne van ‘Vrouwen tegen islamisering' die begin volgende maand gelanceerd wordt. An-Sofie Dewinter: "We hadden het er thuis aan tafel over en ik heb mezelf voorgesteld. Ik doe dit graag. Voor het achterliggende idee én om papa te steunen. De risico's en de kritiek schrikken me niet af. Op dat gebied heb ik alles al gehad. Tot doodsbedreigingen toe. Een mens leert daar mee leven." Pour la petite histoire: An-Sofie Dewinter studeert momenteel Marketing aan de Karel de Grote-hogeschool in Antwerpen. De mening van haar vriend heeft ze niet gevraagd voor de fotoshoot. Hij werd pas ingelicht toen alles al ingeblikt was. Naar verluidt vond hij de foto "schoon". An-Sofie Dewinter (20 j.) zegt geen enkele ambitie te koesteren om haar vader (49 j.) in de actieve politiek op te volgen. Ze is ‘gewoon’ lid van de Vlaams Belang Jongeren en van het Vlaams Belang. "Maar ondertussen heb ik geleerd om nooit nooit te zeggen", nuanceert An-Sofie Dewinter nu. "Kijk maar naar mijn dure bikini-eed van enkele jaren geleden."

Dewinters oudste dochter Karolien (23 j.), intussen zes maanden zwanger, zet dit jaar wel haar eerste stappen op het politieke toneel. Ze zal de VB-lijst duwen bij de districtsraadsverkiezingen in Merksem. Dewinters jongste dochter, Veroniek, is nog maar 17 jaar oud. Van haar zijn geen politieke ambities of sidekicks naast haar vader bekend, buiten het telkens weer aan de hand van haar vader meegenomen worden naar de stemlokalen bij verkiezingen. De ‘Vrouwen tegen islamisering’-campagne wordt dinsdag 6 maart op gang getrokken met een meeting en voorstelling van het boek van Anke Van dermeersch Hoer noch slavin. De voormalige Miss België krijgt op de meeting aan haar zijde vertegenwoordigers van rechtsextremistische partijen uit Frankrijk (het FN), Oostenrijk (FPÖ), Duitsland (Pro Deutschland), Groot-Brittanië (waarschijnlijk de BNP) en Zuid-Afrika (mogelijk de Vrijheidspartij).

Plaats van het gebeuren is het Felixpakhuis, schuin tegenover het Museum aan de Stroom (MAS) in Antwerpen. Een zaak die tot nu toe een neutraal imago had. Het is een café-restaurant met een zaal die privé uitgebaat wordt, maar huist in een stadsgebouw waarvan de hoofdgebruiker het Stadsarchief is. Hoort zo’n zaak/gebouw niet politieke neutraliteit uit te stralen? Toen Sharia4Belgium twee jaar geleden zonder voorafgaande afspraak in een stadsgebouw in Borgerhout een persconferentie organiseerde, rees daartegen protest vanwege het Vlaams Belang en zei burgemeester Patrick Janssens “dat zulke bijeenkomsten niet kunnen in gebouwen die mede betaald worden door overheidssubsidies”. Geldt dit dan ook niet voor andere extremisten?

Het Laatste Nieuws titelde gisteren op haar voorpagina: Land niet plat. Bij Het Nieuwsblad was het niet anders: Bonden krijgen land niet plat. En ze hebben groot gelijk. Het bewijs? Maandag stopte een postbode behalve de gebruikelijke Aldi-folder ook nog een VB-pamflet Hoe overleven in een islamitische samenleving? in onze brievenbus. (Foto: Illustratie die door VB-Vlaams Parlementslid Chris Janssens verspreid werd. Grotere versie.)

Je kon er gif op nemen: al wie zich de voorbije dagen hysterisch tegen de staking op 30 januari had gekeerd, zou er als de eerste bij zijn om te melden dat de staking geen succes was. Dat de staking niet minder geslaagd is als voorgaande algemene stakingen, niemand van de tegenstanders die het opmerkte. Hun historisch besef gaat niet verder dan de jongste tweet. Poseerde Filip Dewinter bij de staking op donderdag 22 december 2011 nog voor een foto met twee werkwilligen van de reinigingsdienst, deze keer kwam Filip Dewinter niet verder dan het afgezaagde Verlengd weekendje voor de vakbondsmilitanten. Waarom zijn stakingen altijd op maandag of vrijdag? Zo kan ik het ook. Voor vakbondsmilitanten zijn stakingsdagen anders wel dubbele corvee: én geen loon, én voor dag en dauw op om piket te staan. Het is dus wel iets anders dan Dewinter het voorstelt.

De staking maandag ging gepaard met enkele originele acties. Bij een Antwerps bedrijf kon wie toch ging werken met zelfklevers laten weten of men akkoord ging met de regeringsmaatregelen dan wel niet akkoord was maar om allerhande redenen toch ging werken. We zagen slechts één zelfklever akkoord-met-de-regeringsmaatregelen. In een school in Kapellen werden de normale lessen vervangen door lessen… over de staking. De scholieren leerden heel wat bij, zo getuigden ze. Elders werden appels verdeeld aan wie met zijn auto in een filterblokkade terecht kwam. Gerolf Annemans had de pech om in één van die filterblokkades terecht te komen. Blijkbaar in het Antwerpse want Annemans kreeg naar eigen zeggen te horen: “Ga kraag ginnen appel va maa!” (“Gij krijgt geen appel van mij!”). Een ABVV’er had Gerolf Annemans herkend en het VB-kopstuk moest het daarom zonder appel stellen.

En dan waren er nog de militanten van de Vlaamse Solidaire Vakbond (VSV) die in heel het land flitspalenstakingsacties zouden organiseren. Uiteindelijk werd één actie opgezet aan de ring in Lier, wat zorgde voor een Belga-bericht dat overgenomen werd door Knack- en Trends-online en voor een regionale bladzijde van Het Nieuwsblad. Merkwaardig aan dat Belga-bericht is dat daarin sprake is van “een tiental vakbondsleden”, terwijl op alle foto’s die van de actie bekend zijn slechts zes mensen te zien zijn: Willem Vermeulen, Ann Spitaels, Luc Vermeulen, Bert Deckers, Rob Verreycken en Wim De Winter. Die laatste vier zijn allen VB-personeelsleden. In tegenstelling tot de honderdduizenden stakers maandag moesten zij voor hun actie geen loonverlies lijden. Dat is het verschil tussen de echte en de zogenaamde vakbondsmilitanten.

Er zijn geen zekerheden. Niet in het leven, en al zeker niet in de politiek. Wat het wordt in Antwerpen zal pas blijken als de stemmen bij de gemeenteraadsverkiezingen op 14 oktober geteld zijn en de bestuurscoalitie gevormd is. Maar er zijn wel grote waarschijnlijkheden. De eerste is dat Patrick Janssens liever met de N-VA dan met Groen een bestuurscoalitie wil vormen. Dit weekend jammert Bart De Wever in Gazet van Antwerpen: “Als de stadslijst (van Patrick Janssens, nvdr. Ook het VB profileert zich nu als ‘partij van ‘t stad’) en Groen samen een coalitie kunnen vormen, dan staan wij buitenspel.” Reactie van Patrick Janssens: “Nu begin je toch echt wel voorbarige conclusies te trekken.”

Tweede grote waarschijnlijkheid: de N-VA zal in Antwerpen geen coalitie vormen met het VB. Op de vraag van Patrick Janssens (!, niet van Gazet van Antwerpen) of de kiezer rekening moet houden met een coalitie van de N-VA met het VB antwoordt Bart De Wever in Gazet van Antwerpen: “Niet met dit VB. Filip Dewinter staat ver buiten de zijlijn en doet nog steeds niets anders dan provoceren. Hij steekt voortdurend een hand uit, maar die grijpt wel recht naar je keel. Nooit heeft hij iets willen doen met de aandelen die hij van de kiezer had gekregen. En Dewinter is nu meer dan ooit het VB. Al wie binnen zijn partij een andere koers wilde varen, is manu militari buitengezet. Wat overblijft, is zijn persoonlijke fanclub, die zijn brood eet en dus zijn woord spreekt… Weet u, ik zit naast Dewinter in het Vlaams Parlement, vooral omdat niemand anders daartoe bereid was. Elke woensdag maken we een praatje en dan valt het me telkens weer op wat voor een aimabele, correcte man hij is. Maar zodra hij de publieke tribune bestijgt, verandert hij in een totaal andere persoon. Ik vind hem een raadselachtige figuur. Geen wolf in een schapenvacht, maar precies het omgekeerde. Die man speelt voortdurend een rol, veilig ingekapseld in het cordon sanitaire. Maar zijn momentum lijkt voorbij, al blijft hij een Kampfschwein en kan hij de N-VA nog altijd pijn doen.”

Intussen heeft het Kampfschwein zijn lijsttrekkers bij de districtsraadsverkiezingen in Antwerpen voorgesteld. De Antwerpse kranten valt het op dat de VB-lijsttrekkers vrouwelijker worden, maar dat is louter toeval. Met de beste wil ter wereld zouden wij niet weten wie men anders lijsttrekker had kunnen maken in Wilrijk, Berchem, Borgerhout en Berendrecht-Zandvliet-Lillo. Wat valt nog op? Van de negen lijsttrekkers zijn er om te beginnen vier die met grote waarschijnlijkheid niet in hun districtsraad zullen zetelen maar gemeenteraadslid zullen blijven: Gerolf Annemans (51 j., Antwerpen), Anke Van dermeersch (39 j., Wilrijk), Jan Penris (48 j., Merksem) en Wim Wienen (40 j., Hoboken). Ook opvallend: de radicale achterban van het VB wordt gemobiliseerd. In Berchem is Voorpost-militante en echtgenote van Albrecht Cleymans Ineke Cleymans (47 j.)  lijsttrekster, in Borgerhout voormalig VNJ-verbondsleidster Ledy Broeckx (57 j.), en in Berendrecht-Zandvliet-Lillo VBJ’ster Angie Bosmans (28 j.). Blijven nog twee lijsttrekkers over: in Deurne is de lijsttrekker Jan Van Wesembeeck (45 j., boegbeeld van het VB in de Deurnese districtsraad); in Ekeren districtsraadslid Kurt Van Noten (38 j.). Samen met Ineke Cleymans is Kurt Van Noten de minst bekendste lijsttrekker. Hij studeerde voor vertaler-tolk Nederlands/Russisch/Duits en is nu adviseur in het bank- en verzekeringswezen en voorzitter van het VB-Ekeren. Hij was voordien actief als VBJ-regioverantwoordelijke in Kontich en als NSV’er in Antwerpen.

“De verjonging en vervrouwelijking is weloverwogen”, zegt Dewinter. Maar dat geldt vooral voor zijn eigen dochters die hij in de verkiezingsstrijd gooit. Dewinters zwangere en naar Merksem verhuisde oudste dochter Karolien (22 j., tweede van rechts op de foto hierboven) zal in Merksem op de VB-lijst staan. Dewinters tweede oudste dochter An-Sofie (20 j., eerste van rechts op de foto) fungeert als fotomodel bij de VB-campagne. Karolien Dewinter liet eerder al weten dat zij het liefst van de drie dochters op een VB-lijst zou staan. An-Sofie Dewinter paste daarvoor maar wil graag uithangbord voor het VB zijn. Ze werd drie jaar geleden voor het eerst als babe op VB-affiches uitgespeeld. Een idee overigens van… Marie-Rose Morel.

Vandaag wordt Gerolf Annemans bij de Brusselse handelsrechter verwacht. De Britse telecomholding O2 (foto 1) wil dat Annemans stopt met het gebruik van O2, het logo van zijn boek De Ordelijke Opdeling van België (foto 2). Annemans is verwonderd over het initiatief van de Britten. O2 is immers niet in ons land actief en zijn boek kent – dixit Annemans – “maar een beperkte verspreiding”. De O2-holding heeft drie vzw’s van het VB gedagvaard.

De vzw's Vrijheidsfonds, Algemeen Vlaams Belang en Uitgeverij Egmont zijn nu gedagvaard. Toen er nog geen sprake was van voor de handelsrechtbank gedaagd te worden, jubelde het VB dat er al “ruim 4.000 exemplaren” van het boek verkocht waren. Inclusief de Engelse vertaling. Bij die Engelse vertaling ligt waarschijnlijk de reden dat de Britten pas nu reageren. Eén jaar na het verschijnen van de Vlaamse versie van het boek. Toch blijft het een vreemde zaak: een groot telecombedrijf dat wil verhinderen dat een gelijkaardig maar niet identiek logo gebruikt wordt voor een boekje. Onze pronostiek: Annemans gaat zijn zaak winnen en zal niet – zoals hij nu pathetisch aankondigt – zijn boeken, en ook niet de T-shirts die hij ter promotie heeft laten maken, moeten verbranden.

Maar het kan nog vreemder. Filip Dewinter heeft, samen met enkele inwoners uit de Antwerpse Seefhoek, naar aanleiding van de drugsproblematiek in de Scheldestad, klacht neergelegd tegen burgemeester Patrick Janssens wegens “schuldig verzuim”, met name “het nalaten hulp te verlenen aan personen in gevaar”. Niemand betwist dat er een drugsproblematiek is in Antwerpen (waar trouwens niet, ook in gemeenten in de Kempen en elders is die er), de aanpak kan onbetwistbaar beter, maar er kan ook niet gezegd worden dat met de bestaande middelen niet opgetreden wordt tegen de drugsoverlast. Naast een politionele is dat ook een politieke discussie… en was het niet het VB dat zei dat politieke kwesties politiek moeten uitgevochten worden en niet bij de rechtbank?

De retoriek die Dewinter gebruikte toen het VB voor de rechtbank gedagvaard werd wegens racisme, is Dewinter alweer vergeten. Of geldt niet als hij iemand in het vizier neemt. Onze pronostiek: Dewinter gaat zijn zaak verliezen, zoals de meeste VB-klachten die de media halen als ze ingediend worden maar diezelfde media niet of nauwelijks halen als ze op een sisser uitdraaien.

Maandag liep heel Antwerpen storm voor de worstenbroden en appelbollen op Verloren Maandag. Lange rijen kopers bij de bakkers, bedrijven die hun medewerkers worstenbrood en appelbollen voorschotelden, in een aantal café’s kregen de klanten van hetzelfde, en na de fakkeltocht van het ACV “voor een andere begroting” was er voor de deelnemers eveneens Verloren Maandag-kost.

Verloren Maandag, de eerste maandag na Driekoningen, wordt nu ook door de allochtone Antwerpenaren gevierd. Toch als we de handelaars mogen geloven. Vorig jaar pakte de Vlaamse bakkerij Gosse op ‘t Kiel uit met halal worstenbrood. Geen worsten van varkens- en rundsvlees, maar enkel van rundsvlees. Op vraag van de Marokkaanse klanten omdat ze omwille van hun geloof geen varkensvlees eten. Waren de halal worstenbroden vorig jaar naar verluidt niet echt lekker, met typische kruiden erbij zat de smaak dit jaar wel goed. Dit jaar pakte ook bakkerij Roché in Deurne, van bakker Hassan Aarab (foto 1), uit met halal worstenbrood. Hier waren de worsten een mengeling van runds- en lamsvlees. We kennen de bakkerij van het Deurnese koekje, een koekje dat op de maag ligt van het VB-Deurne. Nu pakte de bakkerij niet alleen uit met halal worstenbrood maar ook met een hostiestempel Dit is na echt Antwerps. Een label dat verzekert dat de lekkernij ambachtelijk en met verse ingrediënten gemaakt werd. De Antwerpse beroepsvereniging van warme bakkers is erg enthousiast over het initiatief en gaat het label nu actief onder haar leden verspreiden. Antwerpens bekendste bakkerij, Bakkerij Goossens in de Korte Gasthuisstraat, doet alvast mee met het initiatief.

Elders in de stad, in de joodse buurt, werden koosjere appelbollen verdeeld. Bakkerij Kleinblatt zorgde voor 250 koosjere appelbollen die verdeeld werden door het Antwerp World Diamond Centre (AWDC). Rechters werden niet gesignaleerd; handelaars, werknemers en buurtbewoners kregen de appelbollen. De AWDC start daarmee met wat een traditie in de buurt moet worden. “Vier evenementen die elk op zich een cultureel gebruik weerspiegelen van de grote religieuze groepen in de diamantgemeenschap”, zegt AWDC-woordvoerster Caroline De Wolf. “Na de christelijk geïnspireerde Verloren Maandag volgen nog het joodse Poerim in maart, het islamitische Suikerfeest in augustus en het hindoeïstische Diwali in november.” Filip Dewinter, die hengelt naar de joodse stemmen maar gruwelt van de multiculturele samenleving, en bij elke gelegenheid uithaalt tegen verkoop van halal voedsel (1, 2…), moest met lede ogen aanzien wat in Antwerpen gebeurt. Hij dook ’s anderendaags, dinsdag, in de drank en twitterde vanuit Brussel dat de Lambik in café A La Bécasse er zo lekker is (foto 2: Filip Dewinter samen met Frank Creyelman (l.) en Wim Wienen).

In het Nederlands betekent A La Bécasse: ‘Bij de houtsnip’. Maar de zaak etaleert enkel haar Franstalige naam. Voor Dewinter en zijn acolieten was het geen probleem om het café binnen te gaan. Na de halal worstenbroden en koosjere appelbollen in Antwerpen was dat het minste van hun zorgen.

Tot slot van ons jaaroverzicht 2011: de eindejaarsuitspraken die ons het meest zijn bijgebleven.

Bart De Wever (foto 1) werd door de lezers van Het Laatste Nieuws verkozen tot Belg van het jaar 2011. Tweede is de Waalse wielrenner Philippe Gilbert. De Het Laatste Nieuws-lezers kozen wel degelijk de Belgen, niet de Vlamingen, van het jaar. Bart De Wever vertelt wat hem het meest is bijgebleven: “Weet u wat mij is bijgebleven van die eedaflegging (van de nieuwe regering, nvdr.)? Koning Albert die aan Monica De Coninck vraagt om zijn groeten over te brengen aan burgemeester Janssens. Vriendelijke mens, de koning, maar hij is geen fan van ons. Ik hoop maar dat ik hem in september 2012 niet tegenkom op de Antwerpse Grote Markt terwijl hij flyers van Patrick Janssens aan het uitdelen is. U lacht? Een mens schrikt nergens meer van.” De waanvoorstellingen van Bart De Wever overtreffen tegenwoordig die van Filip Dewinter.

Filip Dewinter zakt in De 100 Belgen van het jaar 2011 van de Het Laatste Nieuws-lezers naar de 50^ste plaats. Frank Vanhecke staat in diezelfde Top-100 overigens een eind boven Dewinter, op de 22^ste plaats. Marie-Rose Morel staat, net als het jaar voordien, op de 3^de plaats. In 2005, het jaar waarin deze blog startte en we de populariteit van de VB’ers in de Top-100 van Het Laatste Nieuws zijn beginnen noteren, stond Filip Dewinter nog op de 16^de plaats. In 2010 was Dewinter al gezakt naar de 35^ste plaats. Het Laatste Nieuws vroeg Dewinter of hij dit jaar in een moskee is geweest. Filip Dewinter: “Ja. In Istanbul. In de Blauwe Moskee en in de Aya Sofia. Prachtige bouwwerken die ik – het zal u verbazen – zonder morren op kousenvoeten heb betreden. Uit respect, jazeker. Daar wel. Hier niet.” Dat Dewinter hier geen respect betoont voor moskees hadden we al begrepen.

Thierry Vanroy (foto 2) is, samen met Eddy Hermy, de ideoloog van het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA). En ook de cameraman, vandaar dat je hem bij acties van het N-SA haast nooit op foto’s of video’s ziet. Hij is dan zelf aan het filmen. Op zijn persoonlijke blog liet hij weten zijn buik vol te hebben van de Vlaamse Beweging. Een fragment: “Elke poging tot debat weglachen, alsof een hersenafstompende oceaan aan vooringenomen sloganeske demagogie geen vragen oproept. Waar zijn jullie mee bezig?! Ja, ik ben woest. (…) Zijn jullie niet beschaamd?! En neen, het is niet stoer wanneer je de aandacht van het Anti-Fascistisch Front trekt! Het is niet radicaal om na een avond zuipen op communistenjacht te gaan! Het is niet nonconformistisch je met buitenlandse bewegingen te associëren door je met hun symboliek te versieren! En het is niet revolutionair om als een stel ordinaire vandalen nachtelijke trektochten met nutteloze stickers, nutteloze affiches en nutteloze graffiti te houden!” Thierry Vanroy heeft – wat dit betreft – gelijk.

Op het einde van het jaar is er dan toch nog gerechtigheid: de Antwerpse politie pakte vijftien leden van Sharia4Belgium op voor agressief prediken, de Brusselse politie deelde aan Filip Dewinter, en waarschijnlijk nog meer Vlaams Belang-parlementsleden, een overlastboete uit.

Dinsdag 14 juni 2011 was un jour de gloire voor het Vlaams Belang. De parlementsverkiezingen precies een jaar eerder waren niet goed uitgevallen voor de partij. Van 11,99 % van de stemmen in 2007 naar 7,76 % van de stemmen in 2010, een verlies van 1/3e van de stemmen op drie jaar tijd. Maar een jaar later stonden Filip Dewinter, Gerolf Annemans, Bruno Valkeniers en nog andere VB-mandatarissen (Joris Van Hauthem, Frank Creyelman, Guy D’haeseleer, Dominiek Lootens-Stael, Jan Penris, Anke Van dermeersch, Bart Laeremans, Johan Deckmyn, Tanguy Veys, Chris Janssens, Barbara Pas, Wim Wienen, Filip De Man, Bert Schoofs, Christian Verougstrate, Marleen Van den Eynde… ) in Brussel om onder grote mediabelangstelling de straatnaambordjes van de Wetstraat en enkele andere straten te vervangen door straatnaamborden als Vlaamse Onafhankelijkheidsstraat, Republiek Vlaanderenstraat, Vrij Vlaanderenstraat, 11 juli-straat…

De politie liet Filip Dewinter toe om een eerste straatnaambord – dat van de Wetstraat – te overplakken (foto 1), maar toen men nog andere straatnaamborden wilde overplakken vond de politie het welletjes en pakte ze de actievoerders op. In principe is de Wetstraat en omgeving verboden zone voor manifestaties. Filip Dewinter liet zich gewillig aanhouden, gaf terwijl nog interviews weg en genoot natuurlijk stiekem van de persbelangstelling. Gerolf Annemans had aanvankelijk meer moeite met zijn aanhouding. Nadat de circa twintig actievoerders waren weggebracht naar een politiekantoor waar hun identiteit gecontroleerd werd, werden de actievoerders om 13.00 uur alweer vrijgelaten.

Filip Dewinter vond gisteren in zijn brievenbus de rekening voor de actie: een overlastboete van 75 euro (foto 2). Keurig geadresseerd, met zijn voornaam zoals die op zijn identiteitskaart staat: "Mijnheer DEWINTER Philip”. Dus niet met zijn artiestennaam "Filip". Filip Dewinter vindt overigens dat de Stad Brussel de Vlaams Belang-parlementsleden hiermee “pest”. Allicht hebben de andere actievoerders eenzelfde overlastboete gekregen, maar met 20 x 75 euro veeg je bijlange nog niet weg wat de kosten voor de Stad Brussel waren voor de inzet van de politie bij deze mediastunt van Filip Dewinter.

Het is niet de eerste keer dat het Vlaams Belang geconfronteerd wordt met overlastboetes, ook bekend als GAS-boetes (Gemeentelijke Administratieve Sancties). In Bornem pleitte het Vlaams Belang jarenlang voor de invoering van GAS-boetes. Toen ze eindelijk ingevoerd werden was Wim Verheyden, gemeenteraadslid en voorzitter van de plaatselijke VB-afdeling, de eerste die een GAS-boete kreeg. Hij werd betrapt met na 22.00 uur nog plakken van VB-affiches.

Filip Dewinter is er nog altijd niet goed van dat (ex-)VB’er Georges Ver Eecke door zijn aanwezigheid vrijdagavond op het Antwerpse stadhuis Güler Turan kon aangesteld worden als nieuwe Antwerpse schepen. “Op zijn eenenzeventigste is meneer Ver Eecke oud genoeg om zelf te beslissen, maar duidelijk niet wijs genoeg”, liet Dewinter optekenen in twee kranten. Met het Mechelse VB-parlements- en gemeenteraadslid Frank Creyelman komt Filip Dewinter beter overeen (foto), maar Creyelman deed intussen een uitspraak die ook niet helemaal volgens het VB-boekje is.

Frank Creyelman (nu 50 j.) was nog maar 16 jaar als hij lid werd van de Vlaams Nationale Partij (VNP) van Karel Dillen. In 1978 gaat de VNP naar de gemeenteraadsverkiezingen in kartel met de Vlaamse Volkspartij (VVP) van Lode Claes: het Vlaams Blok (VB) is geboren en Frank Creyelman is één van de eerste leden. Het jaar nadien, in 1979, hersticht hij in zijn Oost-Vlaams geboortedorp Buggenhout een afdeling van de Vlaamse Militanten Orde (VMO). In 1984 verhuist Frank Creyelman naar Mechelen en wordt er ondervoorzitter van plaatselijke VB-afdeling. In 1995 wordt hij er gemeenteraadslid, in 1996 wordt hij VB-fractieleider in de Mechelse gemeenteraad. Intussen is hij ook een eerste keer Vlaams parlementslid geworden. In Mechelen valt hij op met een onkostennota in te dienen om de aankoop van een salon en een diepvriezer te laten vergoeden als kosten voor de VB-gemeenteraadsfractie, en met een voorstel om ‘hangjongeren’ met een ‘mosquito’ weg te jagen, een apparaat dat een schadelijk geluid uitstoot dat enkel hoorbaar zou zijn door jongeren onder de vijfentwintig jaar. Verder valt hij op door zijn veelvuldige afwezigheid, wegens verblijf in het buitenland, en een auto-ongeval in dronken staat.

Vlak voor Kerstmis liet Frank Creyelman weten allochtonen te gaan helpen om zich in te burgeren in Mechelen. Hij doet mee aan het Vlaamse project Samen inburgeren. De stad Mechelen is op zoek naar tweehonderd vrijwilligers om de komende drie jaar allochtonen te helpen bij hun inburgering. De stad wil de inburgeringscoaches vergoeden voor de activiteiten die ze ondernemen. “Elke gewone Mechelelaar mag zich aanmelden als vrijwillige coach. Ik ga meedoen. Uiteraard vindt mijn partij dat de immigratiekraan moet worden dichtgedraaid. Maar we moeten er ons bij neerleggen dat de allochtonen die vandaag in Mechelen zijn, hier ook zullen blijven”, zegt Frank Creyelman in Gazet van Antwerpen. “We kunnen degenen die in een sociaal isolement zitten, dan maar beter helpen om Vlaming onder de Vlamingen te worden”, vervolgt Creyelman dan toch nog even op zijn VBs. Creyelman wil één of twee keer per maand met een allochtoon afspreken. “We zouden samen een pint kunnen pakken of in de cinema naar een Vlaamse film gaan kijken.” Mogen wij Creyelman Groenten uit Balen aanbevelen?

Het VB-standpunt is overigens niet alleen dat de ‘immigratiekraan’ moet dichtgedraaid worden. Het VB wil ook dat voor wie zich niet aanpast “aan onze cultuur, onze normen en waarden, onze leefgewoonten en aan belangrijke traditionele principes van de beschaving die zich op het Europese grondgebied heeft ontwikkeld (…) een terugkeerpolitiek wordt ontwikkeld”. Frank Creyelman gaat er blijkbaar vanuit dat wie er nu is, hoe dan ook zal blijven. Bij sommige VB’ers komt dan toch enig realisme bovendrijven.