Anti-Fascistisch Front / Verzet

De uitspraak van de rechtbank in Dendermonde over de BBET-zaak is van morgen, maandag 14 mei, naar maandag 21 mei verdaagd. Aan verhalen over neonazi’s is er intussen helaas geen gebrek. De Süddeutsche Zeitung meldde begin deze maand dat in Duitsland nu ook neonazi’s in de biologische landbouwteelt actief zijn.

In het door de vereniging Midgard uitgegeven blad Umwelt & Aktiv kunnen de adepten van biologische landbouwteelt alles vinden wat ze moeten weten om gezonde sla en tomaten te kweken. Maar af en toe verschijnt er echter ook een artikel in over het joelfeest, een Germaans winterfeest - wat op zich geen probleem is. Maar ook een lofzang op het landbouwbeleid van de Nationaldemokratische Partei Deutschlands (NPD) - wat wél een probleem is. Velen in Duitsland willen dat de extreemrechtse NPD verboden wordt, zeker na het bekend worden van hun contacten met de Nationalsocialistischer Untergrund (NSU) die tien moorden, bankovervallen en bomaanslagen op hun geweten heeft. Een lezing van Udo Voigt, NPD-voorzitter van 1996 tot en met 2011, mocht in Antwerpen niet doorgaan in een universiteitslokaal omdat “het profiel en de waarden van de spreker volledig in strijd (is) met de waarden en doelstellingen van de Universiteit Antwerpen” - een zeer uitzonderlijke maatregel van de Universiteit Antwerpen. Probleem met het verbieden van de NPD is dat… ze teveel geïnfiltreerd is door mensen van de Duitse staatsveiligheid.

”We streven ernaar mensen bewust te maken om dier, milieu en vaderland te beschermen”, schrijft Umwelt & Aktiv. Bioboer Hans-Günter Laimer, bestuurslid van de vereniging die Umwelt & Aktiv uitgeeft en ook wel eens NPD-kandidaat bij verkiezingen, ontkent dat er een probleem is. “Wat is er aan mijn komkommer anders dan aan de komkommer die van een lid van Die Grünen komt?” Natuurbescherming ontstond in de negentiende eeuw als protest tegen de industrialisering. Onder het nationaalsocialisme was het één van de centrale thema's. In 1933 en 1935 werden de Duitse rijkswetten voor dierenbescherming en natuurbescherming uitgevaardigd. ”Op bijna alle onderdelen van de nationaalsocialistische ideologie was er wel een aanknopingspunt met natuurbescherming", zegt historicus Nils Franke die de brochure Naturschutz gegen Rechtsextremismus (‘Natuurbescherming tegen rechtsextremisme’) schreef. De brochure is bedoeld ter ondersteuning van natuur- en milieubeschermers die infiltraties door rechts-radicalen proberen te bestrijden. Ook in het boek Braune Ökologen ('Bruine Ecologen'), geschreven door Gudrun Heinrich van de werkgroep Politieke Vorming van de universiteit Rostock,  wordt gewaarschuwd voor neonazi’s die zich onder een groen etiket voordoen.

Handelaar in ecologische bouwmaterialen Huwald Fröhlich komt openlijk uit voor zijn mening. In de bundel Opposition für Deutschland zet Fröhlich uiteen dat humanisme en internationalisme “qua aard en karakter tegennatuurlijk” zijn. Fröhlich is lid van Biopark, een van de grootste organisaties voor biologische teelt in Duitsland. Biopark heeft een aantal eigen winkels en levert aan de supermarktketen Edeka. Dat Ernst en nog meer ‘bruine’ bioboeren lid zijn van Biopark heeft secretaris Delia Micklich pas vorig jaar ontdekt. Hoeveel 'bruinen' lid zijn van Biopark is niet bekend. "Enerzijds”, zegt Delia Micklich, ”keur ik de ideologie van deze mensen absoluut af. En ik heb er ook begrip voor dat mensen daarom hun inkopen niet meer bij Biopark willen doen.” “Anderzijds”, vervolgt ze, “kan ik er statutair niets tegen doen. Ik kan uitsluitend ecologische teeltmethoden certificeren, geen principiële politieke overtuigingen. Pas als de partij wordt verboden, hebben we een wettelijke basis om iets tegen deze mensen te ondernemen.”

In Vlaanderen is weinig bekend over neonazi’s die zich met biologische landbouwteelt bezig houden. Een paar jaren terug was er nog het groepje ‘Groen Rechts’ van Wolf Kussé dat in 2004 wel eens Blood and Honour’ers en aanverwant volk naar Antwerpen haalde, terwijl Kussé zelf aangekondigd werd voor een meeting van de NPD in 2006. Na een roemloze deelname aan de gemeenteraadsverkiezingen in 2006, ging ‘Groen Rechts’ in 2007 op in het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA). Het N-SA kan van veel verdacht worden, maar niet van zich bezig te houden met biologische landbouwteelt. De N-SA'ers zouden het misschien beter doen, dan hebben ze minder tijd om de Griekse neonazi’s van Gouden Dageraad “veel succes toe (te wensen) met de herovering van hun land” en ze “broeders in de strijd” te noemen.

Vandaag, 8 mei, is het in Frankrijk opnieuw een feestdag. Voorbije zondag feest omwille van de nieuwe Franse president, vandaag omwille van de overwinning op het naziregime. Wat in Frankrijk nog steeds gevierd wordt met een feestdag. En een verlofdag. Zoals dat hoort.

Jarenlang was ook in het Vlaams onderwijs 8 mei een feest- en verlofdag als herinnering aan het verslaan van het nazisme. Maar onder impuls van het managersdenken werd die feestdag afgeschaft, de ideeën verbonden aan 8 mei zouden wel het hele jaar door onderwezen worden. Het zou interessant zijn als daar eens een parlementaire vraag over gesteld wordt: hoeveel blijft daarvan nog over, uitgenomen bij de scholieren die nu met de Trein der 1.000 de kampen van Auschwitz en Birkenau bezoeken? Bij de stad Antwerpen was 8 mei even een feestdag, waarvoor het stadspersoneel wel Allerzielen als verlofdag moest inleveren. Maar het duurde niet lang of 8 mei, herinnering aan de overwinning op het fascisme, verdween ook bij het Antwerps stadsbestuur van de kalender onder impuls van het nieuwe management. Niet zo dus in Frankrijk.

Een paar weken geleden bereikte ons overigens nog een voorbeeldig verhaal uit Duitsland. In Kiel, hoofdstad van de Duitse deelstaat Sleeswijk-Holstein, werden 500 bordjes gemaakt om te zeggen dat in Kiel er geen plaats is voor neonazi’s, extremisme, vreemdelingenhaat en antisemitisme (foto 1). De actie wordt ondersteund door het stadsbestuur (op foto 1: burgemeester Torsten Albig bevestigt het eerste bordje), de vakbonden, de universiteit, de kerken, culturele organisaties en vertegenwoordigers van de verschillende etnische en religieuze groepen. In de gemeenteraad stemden enkel de afgevaardigden van de NPD tegen het initiatief. De bordjes kosten het stadsbestuur 4.000 euro. Wie er een wil ophangen wordt gevraagd een geldstorting te doen voor de Amadeu Antonio-stichting, die met de donatie verder actie voert tegen racisme en fascisme. De actie tegen neonazi's werd al in 2010 bedacht, nog vóór de moorden door de Nationalsozialistischer Untergrund (NSU) bekend geraakten.  

Maar natuurlijk hoe je met alleen maar bordjes de nazi’s niet buiten. In Griekenland heeft de neonazistische Chrysi Avghi (‘Gouden Dageraad’) met 6,97 % van de stemmen 21 parlementszetels verovert. Radicaal-links haalde veel betere resultaten (Syriza: 16,78 % en 52 parlementszetels, met ook nog eens 8,48 % en 26 parlementszetels voor de Griekse communisten, en nog eens 6,10 % en 19 parlementszetels voor een derde partij links van de sociaaldemocratische Pasok), maar toch. “Het uur van de angst is aangebroken voor de verraders van het vaderland”, zei Chrysi Avghi-leider Nikos Michaloliakos op een persconferentie zondagavond (foto 2, hier Michaloliakos tijdens een gemeenteraadszitting in Athene vorig jaar als hij de Hitlergroet brengt). Naast te begrijpen verzet tegen de dictaten van de Europese Unie, valt te vrezen dat het aantal door Chrysi Avghi-leden mishandelde allochtonen nog zal toenemen. Met een partijslogan als Ontdoe dit land van de vreemde stank is alle beschaving verdwenen.

Om de ‘ware Grieken’ hun menselijker kant te tonen, gaan de Chrysi Avghi-leden ook de armere stadswijken in om voedsel uit te delen. Uiteraard enkel aan ‘ware Grieken’. Ook escorteren ze oude Griekse vrouwtjes naar de bank of de supermarkt. Allemaal met het partijsymbool goed zichtbaar en gehuld in zwarte shirts. Daartegenover zijn ze bij Voorpost en het N-SA maar kleuters. Voorpost stelt jaarlijks kerstpakketten samen voor Vlaamse gezinnen in nood, en komt desgevallend helpen bij overstromingen. Het N-SA organiseerde eenmaal een voedselbedeling, in samenwerking met een organisatie voor voedselbedeling. Maar noch hun extreemrechtse agenda, noch hun ‘goede daden’ deden 440.000 Grieken voor Chrysi Avghi stemmen.

Het waren meer slogans als “We zullen Griekenland bevrijden van de woekeraars, voor een Griekenland van waardigheid en onafhankelijkheid” die voor het verkiezingsresultaat van Chrysi Avghi zorgden. En daar zijn in de eerste plaats de Europese Unie met hun onmenselijk besparingsbeleid, de banken die schaamteloos hun terugbetalingen en renten innen, en de eeuwige Griekse regeringspartijen Néa Dimokratía en Pasok, voor verantwoordelijk. Karel De Gucht is “zeer angstig” voor de Griekse situatie, maar dat is natuurlijk het gevolg van het verarmen van de Griekse bevolking terwijl de kapitaalbezitters nooit belasting moesten betalen en met hun kapitaal uitwijken naar de Zwitserse banken. Dat hij daar eens een antwoord op verzint, in plaats van om de hete brij heen te praten.

Het extreemrechtse LAOS, met een vriend van Frank Vanhecke als minister, werd overigens ook afgestraft voor haar regeringsdeelname en heeft nu geen enkele vertegenwoordiger meer in het Griekse parlement.

1 april viel dit jaar vroeg. Vrijdag 30 maart kwam het Vlaams Belang al ongewild grappig uit de hoek. Zaterdag 31 maart was het de beurt aan extreemrechtsen in Nederland, Duitsland en Denemarken.

Naar de betoging in Denemarken werd het meest uitgekeken. Initiatiefnemer was de English Defence League (EDL, foto 1) die samen met hun Deense broer ook nog volk verwachtte uit Spanje, Polen, Finland, Noorwegen en Zweden. Plaats van de afspraak was Aarhus, de tweede grootste Deense stad. Al bij al daagden maar 200 à 300 extreemrechtsen op, terwijl een veelvoud van die paar honderden betogers was aangekondigd. De tegenbetoging, ‘Aarhus voor diversiteit’, kreeg daarentegen meer volk dan verwacht op de been. De politie telde 4.000 à 5.000 betogers, terwijl er ‘maar’ 2.000 à 3.000 verwacht werden. Alles verliep rustig, op een poging na om tot bij de extreemrechtsen te geraken waarbij stenen en flessen in de lucht vlogen en een tachtigtal mensen opgepakt werden. In het Duitse Lübeck daagden 2.500 tegenbetogers op voor een manifestatie van 120 neonazi’s die een bombardement op de stad in 1942 wilden herdenken. Ook in Brandenburg an der Havel en in Dortmund waren er antifascistische acties.

In De Steeg, in de Nederlandse provincie Gelderland, een dorp met een 1.200 inwoners, zou de Nederlandse Volks-Unie (NVU) neerstrijken “op verzoek van buurtbewoners” die het logeren van Poolse arbeiders beu zouden zijn. Die buurtbewoners waren echter niet te zien tijdens de NVU-betoging. De Steeg was voor de gelegenheid een spookstad: met lege straten, auto’s elders geparkeerd, huizen waarin geen kat te zien was. Alleen de malloten van de NVU, met witte petjes op (foto 2), op straat. Het antifascistisch samenwerkingsverband Laat ze niet lopen had gezorgd voor de nodige slogans die achter ramen en aan huizen waren opgehangen (foto 3). NVU-voorman Constant Kusters mocht 25 (vijfentwintig) betogers begroeten. De Nederlandse en Duitse neonaziscene, die gewoonlijk deelneemt aan NVU-manifestaties, bleef deze keer thuis. Eén van de groepen uit die scene, de Nationaal Socialistisch Actie (NSA), was donderdagavond nog naar Antwerpen getrokken.

En toch kunnen de Nederlandse Volks-Unie (NVU) en de English Defence League (EDL) tevreden zijn. NVU-voorzitter Constant Kusters kreeg naar aanleiding van zijn betoging een interview van een uur lang op een regionale radiozender; EDL-leider Stephen Lennon kreeg een vliegtuigticket betaald door de BBC, kwestie op tijd terug in Engeland te zijn voor de talkshow The Big Questions gisterenmorgen.

Bij een actie tegen neonazi’s in de Duitse deelstaten Rheinland-Pfalz, Nordhrein-Westfalen en Thüringen heeft de Duitse politie 24 vermoedelijke leden van de rechts-nationalistische Nationaldemokratische Partei Deutschlands (NPD) aangehouden. Onder hen Axel Reitz (foto 1: links Axel Reitz, rechts politiemensen na de huiszoeking ten huize Reitz).

Met huiszoekingen in Düsseldorf, Bonn, Keulen en nog veertien andere plaatsen in Duitsland werd dinsdag 13 maart gezocht naar in totaal 33 mensen, in leeftijd variërend van 17 tot en met 54 jaar. Ze worden lidmaatschap van een criminele organisatie, het toebrengen van ernstig lichamelijk letsel, ordeverstoring en het dragen van verboden symbolen zoals hakenkruisen ten laste gelegd. Aanleiding voor de actie zijn het verzamelen van informatie over en gewelddaden tegen linkse militanten. Bij de huiszoekingen, waarbij driehonderd politiemensen ingezet werden, werden onder andere pistolen en honkbalknuppels gevonden (foto 2), vlaggen met hakenkruisen, Hitlers Mein Kampf en dvd’s van onder andere de anti-joodse propagandafilm Der Ewige Jude (foto 3). Onder de mensen die aangehouden werden: Axel Reitz en diens rechterhand Paul Beuer.

De 29-jarige Axel Reitz is geen onbeschreven blad. Hij is altijd onberispelijk gekleed, zijn gedachten zijn daarentegen allerminst onberispelijk. In mei 2006 werd Axel Reitz tot een gevangenisstraf van twee jaar en negen maanden veroordeeld voor opruiing, vooral voor een antisemitische toespraak bij een betoging van neonazi’s tegen de bouw van een synagoge in Bochum in juni 2004. Na ongeveer een jaar werd Reitz wegens ‘goed gedrag’ vervroegd vrijgelaten uit de gevangenis. Sindsdien is Reitz een gevierd spreker op activiteiten van extreem-rechts tot neonazi’s. Veertien dagen na zijn vrijlating was Axel Reitz al spreker op een bijeenkomst van de NPD, partij waarvan hij in 2009 één van de verkozenen werd.

Axel Reitz was al een paar keer spreker op bijeenkomsten in Vlaanderen en Nederland. In Vlaanderen was Axel Reitz gastspreker op het ‘jeugdcongres’ dat het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) op 10 oktober 2009 in Oostkamp, bij Brugge, inrichtte. Uiteraard was Axel Reitzs reputatie – zijn bijnaam is ‘De Hitler van Keulen’ – bekend bij inrichter van het ‘jeugdcongres’ Eddy Hermy. Maar dat hinderde Hermy niet. Integendeel. Hermy werd voor zijn eigen toespraak tijdens dat ‘jeugdcongres’ wegens racisme veroordeeld door de rechtbank in Brugge. De veroordeling is definitief en in belangrijke mate gemotiveerd door de context waarin Hermy zijn uitspraken deed: met onder andere Axel Reitz als medespreker.

Sinds het bekend worden van de activiteiten van de Nationalsozialistischer Untergrund (NSU), Die Braune Armee Fraktion, gaan in Duitsland meer en meer stemmen op om de NPD buiten de wet te stellen. NPD’ers leverden immers hand- en spandiensten voor de NSU, en NPD-activiteiten zijn dikwijls een dekmantel voor het samenkomen van pure neonazi’s. De huiszoekingen en de aanhoudingen dinsdag bevestigen het beeld van de NPD als een aangebrande partij. Het belet niet dat de Nationalistische StudentenVereniging (NSV) Udo Voigt, NPD-voorzitter van 1996 tot eind vorig jaar, heeft uitgenodigd als spreker op een NSV-meeting, dinsdag 27 maart in de lokalen van de Universiteit Antwerpen.

De NSV heeft haar voor vandaag geplande jaarlijkse betoging afgelast uit medeleven met de slachtoffers van het busongeval in Zwitserland – correcter: vanuit het VB is de NSV opgedragen de betoging af te gelasten. Als het VB en de NSV enig fatsoen hebben, zouden ze, zeker na de politieacties deze week in Duitsland, ook de meeting met voormalig NPD-voorzitter Udo Voigt annuleren.

Nog maar drie weken geleden betoogden in Duitsland enkele honderden neonazi’s in Dresden (1, 2, 3). Vorige zaterdag, 3 maart, gaven ze elkaar rendez-vous in Münster. Een 300-tal neonazi’s daagden op (foto 1), tegenover 5 000 mensen die protesteerden tegen de bijeenkomst (foto 2).

De politie zorgde ervoor dat de neonazi’s van het treinstation van Münster tot aan de start van hun betoging geraakten. Antifascisten hadden met een sit-in  een blokkade opgeworpen op de weg naar het vertrekpunt, maar met peperspray werden ze door de politie weggejaagd. Politie die op haar website had uitgelegd wat mocht en wat niet mocht, en ook uitlegde wat het thema van de betoging was. Grote delen van de wijk waar de neonazi’s betoogden waren griezelig leeg. Op andere plaatsen bleven buurtbewoners om te joelen en lawaai te maken als de neonazi’s voorbijtrekken. Spandoeken met slogans als Geen plaats voor nazi’s verduidelijkten voorts wat de inwoners van Münster over de neonazi’s dachten. Jongeren vormden een paar keren met een sit-in een versmalling op de route van de nazi’s. Tussen de paar honderden neonazi’s en de grote groep van enkele duizenden tegenbetogers was er maar een tiental minuten oogcontact (Eerste video van het protest, 10’37”; tweede video, 1’57; derde video, 0’30”).

Het comité Keinen Meter den Nazis bundelde het protest. Geen meter voor nazi’s, solidariteit tegen racisme en sociale uitsluiting was hun slogan. Meer dan zeventig organisaties schaarden zich achter het antifascistisch protest. Een woordvoerder van de politie verdedigde de politie-aanpak: “Het recht van vergaderen is een kostbaar goed. Het geldt ook voor andersdenkenden. Als maatschappij laten we toe dat ook absurde meningen in het openbaar geuit worden zolang de grens met de criminaliteit niet overschreden wordt.” Eerder is echter al bewezen dat neonazibetogingen een cocon zijn voor criminelen, zoals deze foto van een NPD-betoging bewijst.

Omdat het opstarten van de blog teveel vertraagd werd door de videoreportage van het Duitse weekblad Der Spiegel rechtstreeks aan te bieden (foto), kan je nu de reportage bekijken via deze link. Een verslag van de neonazibetoging in Dresden op maandag 13 februari, info over één van de Duitse neonazibewegingen en reacties van antifascisten en politiediensten.

Grappig detail. Middenin de reportage zit een reclamefilmpje. Soms – want de reclame wisselt – krijg je een reclamefilmpje waarin allerlei cijfers worden gevormd. Zo ook het cijfer 88. De bedoeling is aan te geven dat je mits een goede verzekering gemakkelijk 88 jaar wordt, maar in neonazimiddens heeft 88 nog een andere betekenis. Het verwijst naar tweemaal de achtste letter van het alfabet, zijnde de letter H zoals in Heil Hitler. Het getal 88 wordt dan ook wel eens op kledij van neonazi’s gedragen (foto: bij een betoging van de Nationale Alliantie in Nederland, Nationale Alliantie die contacten had met ‘onze’ BBET (Bloed - Bodem - Eer - Trouw) die momenteel voor de rechtbank in Dendermonde terechtstaat.)

Duitsland heeft gisteren de jongste slachtoffers van neonazigeweld herdacht, maar er is nog een lange weg te gaan om herhaling te vermijden. Bekijk de vorige zondag uitgezonden reportage over vrouwen actief in het Duitse neonazimilieu (foto 1), met ook beelden van de neonazibetoging in Dresden maandag 13 februari 2012 (Zie ook: 1, 2). Je kan de reportage hier bekijken (14’40”).

Extra sfeerbeelden van de treurmars van de neonazi’s vind je hier (2’14”), maar er is ook beter nieuws uit Duitsland. De zanger van Gigi & die Braunen Stadtmusikanten (foto 2), Stahlgewitter, Kahlkopf en nog twee andere neonazigroepen is dinsdag door de Duitse justitie aangeklaagd voor het aanwakkeren van rassenhaat. De 42-jarige Daniel Giese zingt en schrijft neonaziliederen waarin hij onder andere alle Turken uit Duitsland wenst en de uitroeiing van Joden in Auschwitz ontkent. Hij zou ook een lied geschreven hebben waarin de moorden van de Nationalsozialistischer Untergrund (NSU) bejubeld worden (Lees ook hier, nvdr.). Het Duitse weekblad Der Spiegel wijdde vorig jaar nog een artikel aan Gigi & die Braunen Stadtmusikanten

Daniel Giese trad op 20 juni 2009 met Gigi & die Braunen Stadtmusikanten als verrassingsgast op bij een Hammerskin Nation-concert dat oorspronkelijk in Wallonië was gepland, maar na een actie van RésistanceS en het AFF uitweek naar Noord-Frankrijk. Op 22 augustus 2009 trad Daniel Giese met zijn groep Stahlgewitter op bij een benefietconcert van en voor Duitse ‘autonomen’ in Nijlen, in de Antwerpse Kempen. Vlaamse 'autonomen' waren hen behulpzaam. Het zaaltje in Nijlen werd eerder al afgehuurd voor een concert van Blood and Honour Vlaanderen.

Na de menselijke ketting vorige maandag 13 februari, als protest tegen de herdenking door neonazi’s van de bombardementen op Dresden, betoogden voorbije zaterdag 18 februari opnieuw een 10 000 antifascisten in Dresden. De neonazi’s hadden hún betoging zaterdag afgelast.  

Twee jaar geleden, bij de 65^ste herdenking van de bombardementen op Dresden, waren de neonazi’s in Dresden nog met 5 000 à 8 000. Vorige maandag waren ze met een 1 500-tal. Nu bleven ze thuis. Of weken ze uit naar een bijeenkomst in Gera, in het oosten van de Duitse deelstaat Thüringen. Maar het was maar een beperkt groepje dat daar bijeenkwam. Antifascisten namen in Dresden het zekere voor het onzekere en mobiliseerden toch. Op een meeting zaterdag zei voormalig SPD-voorzitter Hans-Jochen Vogel een sterke voorstander te zijn van het verbieden van de Nationaldemokratische Partei Deutschland (NPD). “Het is onaanvaardbaar dat de NPD (die in twee Duitse deelstaten enkele verkozenen heeft, nvdr.) voor hun activiteiten over een juridische bescherming beschikt.” Over de neonazi’s die maandag nog onder bescherming van de politie mochten betogen zei Vogel: “Ze willen niet marcheren om de doden te herdenken, maar om de doden te misbruiken. Dit moet niet getolereerd worden.”

Naar de meeting kwamen een 2 000 mensen. Elders in de stad werden gebedsbijeenkomsten gehouden. En daarna was het tijd om te betogen (foto 1). Zo’n 10 000 mensen stapten op in de betoging (video). Uit Dresden, en ook uit andere delen van Duitsland. Nu de neonazi’s forfait gaven was een minder grote politiemacht op de been. Vorige maandag nog met 4 500 kon men zich nu beperken (nouja) tot 1 600 manschappen. Enkel op het einde van de betoging, tegenover een groepje flessen gooiende jongeren, moesten ze optreden. Vorig jaar waren bij confrontaties tussen neonazi’s en antifascisten nog 100 agenten gewond geraakt. Na de recente revelaties over de Nationalsozialistischer Untergrund (NSU), ook bekend als Die Braune Armee Fraktion, liggen de activiteiten van de neonazi’s in Duitsland erg gevoelig. Het vergemakkelijkte het vormen van een breed front van organisaties dat het antifascistisch protest ondersteunde.

Het is dan ook opletten dat men tegen volgend jaar niet overgaat tot business as usual en het gevaar voor het heropleven van neonazistische activiteiten gaat onderschatten. Aanstaande donderdag is een bijeenkomst gepland met slachtoffers en nabestaanden van de moorden die de NSU de voorbije jaren kon plegen op buitenlanders en een politieagente, deels met medeweten van politiediensten. Bondskanselier Angela Merkel zal de verontschuldigingen van de Duitse staat voor het falend vervolgingsbeleid uitspreken. En daar valt wel wat over te zeggen. Of zoals de betoger op foto 2 zegt: 1945: nazi-pest overwonnen; 2012: politiebescherming voor neo-bruin. Schande, Bondsrepubliek! Belangrijker nog dan de verontschuldigingen zijn de maatregelen die Merkel wil nemen opdat dit niet meer kan gebeuren. In januari werd alvast besloten  tot een parlementair onderzoek over de werking van de veiligheidsdiensten en hun contacten met extreemrechts, en het aanleggen van een gegevensbank van gewelddadige extreemrechtsen.

Maandag werden in Dresden de bombardementen herdacht die deze Duitse stad aan het einde van de Tweede Wereldoorlog troffen. Over het militair nut van de actie met Britse en Amerikaanse bommenwerpers is er discussie. Over het aantal slachtoffers lopen de meningen ook uiteen. Wel is zeker dat het vooral burgers waren die gedood en gewond werden. Van het historisch centrum van de stad bleef zo goed als niets over.

Voor Duitse en andere neonazi’s is het de gelegenheid om jaarlijks het onrecht dat het Duitse volk is aangedaan te herdenken. Over de door het naziregime vele malen grotere aantallen andere doden dan de 25 000 of meer in Dresden zwijgen de neonazi’s. Als ze die andere doden al niet vergoelijken. De herdenking door de neonazi’s heeft dan ook een ranzige geur. Elk jaar protesteert de goegemeente in Dresden tegen de optocht die de neonazi’s in hun stad willen houden, maar elk jaar beschermt een enorme politiemacht de ‘vrijheid van meningsuiting’ van de neonazi’s. Maandag 13 februari betoogden in Dresden een 1 500-tal neonazi’s, die afgeschermd werden door 4 500 politieagenten. Maar daar stond een menselijke ketting van 15 000 mensen tegenover – 3,6 km lang, foto – die als gevolg had dat het betogingsparcours van de neonazi’s toch moest ingekort worden.

Maar voor vandaag, zaterdag 18 februari, wordt opnieuw een horde neonazi’s verwacht. Twee jaar geleden waren er, bij gelegenheid van de 65^ste herdenking van het bombardement in Dresden, naargelang de bron  5 000 à 8 000 neonazi’s. Ze werden urenlang ‘gegijzeld’ aan de treinstations waar ze uitstapten. Nog nooit tevoren waren de neonazi’s zo talrijk, maar ook voor het eerst slaagden antifascisten erin de neonazimars helemaal te verhinderen. Op terugweg naar huis werden de Vlaamse en Nederlandse neonazi’s die in Dresden wilden mee betogen ook nog eens aan een identiteitscontrole onderworpen, waardoor het extra laat werd vooraleer ze terug thuis waren. Wat het vandaag wordt, is natuurlijk nog af te wachten. Van voorgaande confrontaties heeft de politie methodes onthouden om het gsm-verkeer van fascisten en antifascisten massaal af te luisteren.

De Duitse regering heeft voorbije woensdag ingestemd met het voorstel een database aan te leggen met de gegevens van extreemrechtsen die bereid zijn geweld te gebruiken. Een paar dagen eerder was bekend geworden dat zowat 25 000 Duitsers lid zijn van een extreemrechtse organisatie, waarvan een 9 500 bereid zouden zijn geweld te gebruiken. Donderdag besloot de Duitse Bondsdag unaniem tot een parlementaire enquête naar de omgang van de politie en inlichtingendiensten met extreemrechts. Aanleiding is de Nationalsozialistische Untergrund (NSU) die tien jaar lang ongestoord kon moorden, bomaanslagen plegen en banken overvallen.

Het is puur toeval – want aan de film is meer dan twee jaar gewerkt – maar net nu is de film Die Kriegerin in Duitsland in roulatie gegaan (foto). Een film over een jonge vrouw die zich met hart en ziel in het neonazimilieu stort. David Wnendts, voor wie dit zijn speelfilmdebuut is, heeft voor zijn film uitvoerig gesproken met jonge vrouwen uit het neonazimilieu. Uit hun levensgeschiedenis heeft hij zijn hoofdpersonage Marisa samengesteld: een van agressie spetterende twintiger in neonazioutfit die even hard als haar kaalkoppige vrienden inhakt op allochtonen. Op de achtergrond spelen een foute opa en een depressieve moeder een rol. Het is een sterke film geworden, vooral dankzij de reeds voor haar acteren bekroonde Alina Levshin die met groot gemak het hele spectrum van haat, agressie en pijn, tot en met liefde, twijfel en mededogen op haar gezicht tovert. David Wnendt en Alina Levshin hopen dat de film veel discussie zal losmaken, en vooral ook op scholen zal worden vertoond en besproken.

In het neonazimilieu treden vrouwen hoe langer hoe zelfbewuster op. Ook in hun outfit ontwikkelen ze eigen stijlen. Zoals bijvoorbeeld de 'skingirls', die hun haar millimeteren, maar aan hun slapen en van achteren al dan niet geverfde slierten laten groeien. Ook ‘Marisa’ tooit zich met zo'n kapsel én met de nodige eenduidige tatoeages. Dat laatste maakt een verschil, want er zijn ook ‘skingirls’ die daarentegen antifascistisch zijn. De skingirls zijn ook maar een kleine subcultuur. Foto’s van betogingen laten een grote verscheidenheid aan neonazivrouwen zien. Vrouwen maken, volgens onderzoekster Rena Kenzo, inmiddels bijna twintig procent uit van de extreemrechtse scene in Duitsland. Het aandeel van vrouwen in gewelddelicten ligt lager. Volgens de politie is dat tussen de vijf en de tien procent. Er zijn nog veel vrouwen bij die zich tot hun traditionele rol van verzorger en moeder beperken. Maar steeds meer vrouwen vinden elkaar in aparte organisaties. Sommige groepen accepteren zelfs lesbische vrouwen, terwijl onder extreemrechtse mannen homoseksualiteit nog altijd taboe is en vooral agressie oproept. Vrouwen nemen ook steeds vaker organisatorische taken op zich. Gehuld in gewone kleding huren ze bijvoorbeeld zalen voor bijeenkomsten. Dat is ook wat Beate Zschäpe deed bij de NSU. Zij huurde de garage waar de politie later propagandamateriaal, wapens en explosieven ontdekte. Over haar verdere rol bij de NSU is nog niets bekend. Tweeënhalve maanden na haar aanhouding zwijgt ze nog steeds als een graf, wat er toch op wijst dat ze meer is dan een meelopertje.

Op het proces rond de Blood and Honour-groep genoemd naar haar tijdschrift Bloed - Bodem - Eer - Trouw (BBET) wees vorige maandag één van de advocaten van de verdediging er nog op dat onder de zeventien die voor de rechtbank gedagvaard zijn, geen enkele vrouw is. Vrouwen zouden een kalmerende invloed hebben, en een gevangenisstraf voor zijn cliënt zou dan ook contraproductief zijn. Uit andere getuigenissen blijkt dat vrouwen hun man verlaten hebben omdat hij zich met BBET en/of wapenhandel inliet. Waardoor de man helemaal op de dool ging. Vrouwen actief in Vlaamse extreemrechtse kringen, ze zijn er maar hun aandeel lijkt ons toch kleiner dan de twintig procent in Duitsland. Maar ze zijn er. Niet te beroerd om naar neonazibetogingen in Nederland en Duitsland te trekken, en klant te zijn van ISD Records. Het wordt Vlaanderen niet bespaard.

• Trailer van Die Kriegerin.

Terwijl wij ons jaaroverzicht presenteerden stond de wereld natuurlijk niet stil. Bij een congres van internetnerds eind december in Berlijn werd besloten om neonaziwebsites te hacken, om te beginnen een lange lijst Duitse websites. De pas onlangs aan het licht gekomen moordpartijen van de Nationalsozialistische Untergrund (NSU) speelden allicht een rol bij dit besluit.

Het initiatief gaat uit van een groep die zich Anonymous noemt en eerder al aanvallen ondernam tegen de betaalsystemen MasterCard, Visa en PayPal nadat die betaalsystemen de mogelijkheid blokkeerden om Wikileaks financieel te ondersteunen. Vorige vrijdag geraakte bekend dat Anonymous ook de website van ArcelorMittal gehackt heeft, ArcelorMittal die haar staalfabriek in Luik wil sluiten en er verder om bekend is 0 euro belasting te betalen op een winst van bijna 1,4 miljard euro. Ook de Syrische regering en de Mexicaanse drugskartels waren eerdere mikpunten van Anonymous die geen strak georganiseerde organisatie is, maar een losse-hechte coalitie van hackers.

In een persbericht en video legt Anonymous uit waarom neonazi’s nefast zijn voor deze wereld. Iets wat we hier niet moeten herhalen, of je zou Bert Deckers moeten zijn. Naar analogie met Wikileaks werd Nazi-leaks.net opgericht waar de resultaten van Operatie Blitzkrieg (foto) getoond worden. Een aantal websites werden platgelegd, andere kregen een andere voorpagina, en van nog andere werd een deel van de gegevens ontfutseld. Onder meer van de Nationaldemokratische Partei Deutschlands (NPD) en van het tijdschrift Junge Freiheit werden gegevens van donoren, anonieme medewerkers en andere contacten publiek gemaakt.

Probleem met de publiek gemaakte gegevens is dat elke interpretatie ontbreekt. Zo vind je bij Nazi-leaks.net een lijst van ‘Blood and Honour-gebruikers’. Bij de Vlaamse namen en adressen vinden we onder andere de coördinaten van één van de drie Blood and Honour-organisatoren die vorig jaar in Veurne veroordeeld werd voor het inrichten van neonaziconcerten, overigens Vlaams Belang-kandidaat bij de gemeenteraadsverkiezingen in 2006. Ook op de 'Blood and Honour-gebruikerslijst': nog een andere kandidaat op de VB-lijsten voor de gemeenteraadsverkiezingen in 2006. Of de andere Vlamingen van hetzelfde kaliber zijn, is niet zeker. Voor hetzelfde geld zijn er ook mensen bij die vanuit antifascistische interesse contact zochten met Blood and Honour.

Interessanter lijkt ons daarom de klantenlijst van ISD Records. Een Duits postorderbedrijf genoemd naar Ian Stuart Donaldson, de oprichter van Blood and Honour, en gelinkt aan de Combat 18-vleugel van Blood and Honour. Je kan er uitsluitend cd’s vinden uit het Blood and Honour-circuit, nazistische vlaggen, kentekens van Combat 18 enzomeer. De kans is klein dat je hier iets koopt just for the fun. Bij ISD Records geen Dropkick Murphys of zo. Enkel nazispul. De door Anonymous buitgemaakte en op Nazi-leaks.net gepubliceerde klantenlijst van ISD Records bevat meer dan tweeduizend namen en adressen, en evenveel e-mailadressen. ISD Records heeft klanten in alle uithoeken van de wereld, niet enkel in Duitsland. In Groot-Brittannië en Italië, in Portugal en Zweden, in de Verenigde Staten en in Zuid-Amerika, in Polen en Rusland, in Australië… Noem maar op.

Ook Vlamingen vonden hun weg naar dit neonazistisch postorderbedrijf. Vlamingen uit Aarschot, Schoten, Geraardsbergen (twee verschillende namen/adressen), Vosselaar, Arendonk (het eerste contactadres van Arnoud Kuipers), Oud-Turnhout (één van Kuipers’ andere adressen), Lede, Brasschaat, Leopoldsburg, Koersel (Beringen), Aarschot, Meise (drie verschillende namen/adressen, waaronder de tweede hierboven genoemde VB-kandidaat bij de gemeenteraadsverkiezingen in 2006), Schilde, Oudenaarde, Maaseik, Booichot (Heist-op-den-Berg), Kapelle-op-den-Bos,  Maasmechelen, Hamme, Deurne (Antwerpen), Duffel, Hechtel-Eksel, Beveren, Herk-de-Stad, Tienen (twee verschillende namen/adressen, waaronder een vrouw die ook al opgemerkt werd bij betogingen van neonazi's zowel in Nederland als in Duitsland), Sint-Niklaas (twee verschillende namen/adressen), Halle, Bree (de hierboven geciteerde Blood and Honour-organisator), Grimbergen, Hasselt, Gent, Leuven (onder de schuilnaam ‘Pal Jas’!), Mechelen, Tessenderlo, Sint-Katelijne-Waver, Temse, Duffel, Sinaai, Mol, Lokeren, Brugge, Opwijk en Lommel.

Het aantal adressen uit Brussel en het Waals landsgedeelte is veel beperkter. Dat de interesse voor het neonazisme groter is in Vlaanderen dan in Franstalig België is al langer bekend, maar het is toch verontrustend dat die belangstelling blijkbaar in alle mogelijke Vlaamse steden en gemeenten huist.

Zaterdag stond in De Standaard een interessant artikel over hoe Duitsland reageert na het bekend worden van de activiteiten van de Nationaalsocialistische Ondergrondse (NSU), ook wel omschreven als Die Braune Armee Fraktion.

Dinsdag werd Ralf Wohlleben aangehouden omdat hij hand- en spandiensten zou verleend hebben aan Uwe Böhnhardt, Uwe Mundlos en Beate Zschäpe. Ralf Wohlleben (foto 1, de man met de zonnebril links bij een NPD-manifestatie in Jena in 2007. In het midden toenmalig NPD-voorzitter Udo Voight) zou de drie NSU’ers eind jaren negentig geholpen hebben onder te duiken, en hun later geld, vuurwapens en munitie  gegeven hebben. Hij wordt nu beschuldigd van medeplichtigheid aan zes van de tien moorden die de NSU op hun kerfstok heeft. Ralf Wohlleben vervulde verschillende functies bij de rechtsnationalistische Nationaldemokratische Partei Deutschlands (NPD). Hij was er afdelingsleider, kandidaat bij deelstaatverkiezingen en perswoordvoerder. De arrestatie van Wohlleben heeft de discussie of de NPD verboden moet worden opnieuw doen oplaaien. De NPD neemt met wisselend succes deel aan de verkiezingen (wij waren blij dat het in Berlijn geen succes werd, bij RechtsActueel zijn ze verheugd over de vijf NPD-zetels in de deelstaat  Mecklenburg-Vorpommern). Een poging om de NPD te verbieden strandde in 2003 bij het Grondwettelijk Hof omdat er onder de NPD’ers teveel… informanten van de inlichtingendiensten rondlopen.

De aanwezigheid – en betaling – van die informanten bij extreemrechtse groepen is trouwens nogal kras. Een informant bij de ‘Kameradschaft Jena’ bijvoorbeeld kreeg 200 000 euro. Geld dat besteed werd aan een aantal extreemrechtse acties (!). “Dat geld, vinden velen, kan men beter gebruiken om de bezuinigingen terug te draaien op de subsidies aan organisaties die het rechts-extremisme bestrijden”, schrijft De Standaard. In het De Standaard-artikel wordt ook verwezen naar een enquête vorige week door het weekblad Die Zeit. De ondervraagden menen dat het grootste terroristisch gevaar van extreem-rechts uitgaat. Het ‘islamitisch’ terrorisme komt pas op de tweede plaats. Voor extreem-links terrorisme is slechts één op de twintig ondervraagden bang. Verdere lectuur van de enquête leert dat het verschil in vrees voor extreemrechts- dan wel ‘islamitisch’ terrorisme niet zo groot is (41 % versus 36,6 %), maar na tien jaar 9/11 en alle gedoe er rond van islambashers maakt het de toch nog grotere vrees voor extreemrechts terrorisme nog opmerkelijker. Een grote meerderheid (70 %) vindt extreemrechts een probleem van heel Duitsland, en niet enkel van Oost- of West-Duitsland. 52 % wil de inlichtingendiensten actief laten bij extreemrechts; 30 % is tegen. Bij de politieke partijen zijn overigens de linkse partijen (de sociaal-democraten, de groenen en Die Linke) voorstander van het niet langer werken met betaalde informanten, de (rechtse) CSU-minister van Binnenlandse Zaken wil ze behouden.

NOS-journalist en kenner van extreemrechts in Europa Rinke van den Brink publiceerde woensdag dat twee Nederlanders eerder te gast waren bij het Fest der Völker dat vanaf 2005 ingericht werd door de dinsdag aangehouden Ralf Wohlleben. Constant Kusters (Nederlandse Volks-Unie, NVU) was er tweemaal spreker, en Tim Mudde (Voorpost, Radio Rapaille) trad er op met zijn groep Brigade M. In Vlaanderen werd blijkbaar geen gelijkaardig muzikaal talent (nouja) gevonden, maar Vlaanderen mocht in 2006 wel Wolf Kussé afvaardigen als spreker. Wolf Kussé was toen nog actief met Groen Rechts, een jaar later één van de componenten waarmee het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) werd opgericht. Wolf Kussé zelf werd ook lid van het N-SA. De laatste keer dat een spreker van de nu met een verbod bedreigde NPD in Vlaanderen was, was bij datzelfde N-SA. Op haar derde congres, op 30 oktober 2010 in Edegem. Ingo Haller was de NPD’er waarmee de N-SA pronkte, gemeenteraadslid in Dürer en organisator van een manifestatie die jaarlijks honderden neonazi’s bijeenbrengt. Achteraf werd vernomen dat Ingo Haller zelfs voor de NPD toch wat te rechts is.

Overigens doet vandaag de rechtbank in Brugge uitspraak of de door Koppen uitgezonden toespraak van N-SA-voorman Eddy Hermy al dan niet racistisch is. Eddy Hermy hield die toespraak op een zogenaamd jeugdcongres, het tweede congres van het N-SA, op 10 oktober 2009 in Oostkamp. En welke muziekgroepen speelden op dat ‘jeugdcongres’? Onder andere… Brigade M (trouwens ook te zien in de Koppen-reportage) dat, zoals hierboven al gezegd werd, eerder optrad op het door Ralf Wohlleben opgezet Fest der Völker. De wereld is soms klein. De ontmaskering van de NSU heeft de antifascistische strijd in Duitsland intussen een nieuwe impuls gegeven. Voorbije vrijdag kwamen in Jena 50 000 mensen rocken gegen Rechts (foto 2). Eén van de optredende artiesten was Peter Maffay. Bij ons bekend van het zeemzoete Du, in Jena mee op het podium tegen extreemrechts.

Politiek is de slinger de jongste decennia van links naar rechts gegaan. Met het terrorisme hetzelfde. Na de Rote Armee Fraktion zijn ze in Duitsland nu opgeschrikt door de Braune Armee Fraktion. Zondag publiceerden wij de hoofdlijnen van het verhaal. Intussen zijn meer details bekend.

9 september 2000: Enver Simsek (39 j.) uit Schlütern wordt doorzeefd met kogels. Hij verving die dag een collega aan een bloemenkar. 13 juni 2001: Abdurrahim Özüdogru (39 j.) werkt overdag aan de band bij Siemens, ’s avonds is hij aan de slag als kleermaker in Neurenberg Steinbühl. Hij wordt in zijn atelier met twee kogels in het hoofd gedood. 28 juni 2001: Suleiman Tasköprü (31 j.) werkt als groentehandelaar in Hamburg. Hij sterft door drie schoten in het hoofd. 29 augustus 2001: Habil Kilic (38 j.) werkt in een groentewinkel in München-Ramersdorf. Hij wordt vermoord met twee kogels in het hoofd. 25 februari 2004: Yunus Turgut. (35 j.) bezoekt een kebabzaak in Rostock. Hij wordt gedood met kogels weer uit dezelfde revolver. 9 juni 2005: Ismail Yasar (50 j.) heeft een kebabzaak in Neurenberg Scharrer. Nadat twee mannen zijn zaak bezochten, wordt hij vermoord teruggevonden. 15 juni 2005: De Griekse slotenmaker Theodore Bourgarides (41 j.) heeft net zijn zaak in München Westend geopend als hij neergeschoten wordt. 4 april 2006: Mehmet Kubasik (40 j.) wordt aan zijn krantenkiosk aan een drukke weg in Dortmund gedood. 6 april 2006: Halit Yozgat (21 j.) wordt in zijn internetcafé in Kassel neergeschoten.

Tussen al deze moorden is er minstens één verband: er is telkens hetzelfde wapen gebruikt. Wie de landkaart van Duitsland bekijkt, ziet dat het niet om een lokale afrekening gaat, maar de daders het hele land doortrokken. Waarom de daders pas nu gevonden werden? Tot voor kort dachten de autoriteiten dat de moorden gepleegd waren door de Turkse maffia die geld vroeg voor de bescherming van de winkeliers, of dat de moordenaars behoren tot nationalistische splintergroeperingen in Turkije of elders. Aan rechts-extremistische groeperingen werd niet gedacht. Naar verluidt was de politie op het laatst ook wel (terug) op zoek naar Beate Zschäpe (36 j.), Uwe Böhnhardt (34 j.) en Uwe Mundlos (38 j.), maar de politie vond ze niet. Een publiek opsporingsbericht, zoals destijds met de Rote Armee Fraktion, werd niet verspreid. Na een misgelopen bankoverval in Eisenach schieten Böhnhardt en Mundlos wellicht elkaar een kogel door het hoofd, nadat ze de caravan waarin ze vertoefden in brand staken. Hun vriendin Beate Zschäpe geeft zich hierna aan bij de politie, maar niet zonder eerst het huis waar de drie vrienden leefden in Zwickau met een bom vernield te hebben. Om in hun levensonderhoud te voorzien pleegden de drie veertien bankovervallen. In 2007 werd daarbij de 22-jarige politieagente Michelle Kiesewetter neergekogeld. Met een gericht schot in het hoofd, langs achteren neergeschoten. Een collega overleeft een schot in het hoofd maar is levenslang gehandicapt.

Uwe Mundlos is de leider van de drie. Hij tekent graag portretten van nazileiders als Rudolf Hess. Op foto 1 zie je hem op een jaarlijkse herdenkingsmars voor Rudolf Hess in Dresden op 24 januari 1998. Vorig jaar kon die mars voor het eerst halt geroepen worden door het verzet van antifascisten. De overheid beschermt die marsen in het kader van de ‘vrijheid van meningsuiting’. Uwe Böhnhart is de wapenfreak van het drietal. Beate Zschäpe duikt afwisselend met de ene Uwe en dan met de andere Uwe in bed. In de opgeblazen woonst in Zwickau vindt de politie dvd’s waarop de ‘Nationalsozialistischer Untergrund’ liet zien hoe ze de buitenlanders vermoord hebben, hoe een spijkerbom gemaakt werd die in 2004 in een vooral door Turken bewoonde straat in Keulen 22 gewonden maakte… Verder op de dvd’s krantenartikels over hun moorden, ook over de doodgeschoten politieagente, en een huiveringwekkende mix van infantiele en fascistische esthetiek. En dat allemaal op muziek en met het hoofdfiguurtje van de Pink Panther cartoon-serie (!).

Dat neonazi’s geen folklore zijn, zou de politie anders wel kunnen beseffen. Op 26 september 1980 doodde de neonazi Gundolf Köhler zichzelf en twaalf andere mensen op weg naar de Oktoberfeesten in München. Köhler was lid van de paramilitaire groep rechts-extremisten Wehrsportgruppe Hoffmann. Andere voorbeelden zijn de Berlijnse rechts-extremistische Kay Diesner die in 1997 een politieagent doodschoot en de aanhangers van de neonazi Martin Wiese die in 2003 in München een bom wilden leggen aan een synagoge. Maar er is geen precedent in de Duitse naoorlogse geschiedenis van een ondergrondse groep als de ‘Nationalsozialistischer Untergrund’ die fondsen verzamelde met bankovervallen, welbewust buitenlanders vermoordde en er nog mee wilde uitpakken ook. De enige nog in leven, Beate Zschäpe, lost geen woord over de activiteiten van de groep. Maar nu rijst de vraag of de groep bijvoorbeeld ook verantwoordelijk is voor de bomaanslag in 1999 op een tentoonstelling over de oorlogsmisdaden van het Duitse leger, de Wehrmacht, in Saarbrücken. En de vraag waarom de inlichtingendiensten – die nochtans informanten heeft in het rechts-extremistische milieu – niets afwisten van de activiteiten van Zschäpe, Böhnhardt en Mundlos het voorbije decenium?

De drie waren nochtans bekend bij de politie en het gerecht. In 1996 plaatste Böhnhardt op een snelweg bij Jena een pop met een gele Davidster en een bord met de tekst ‘Voorzichtig - Bom’. In de auto van Böhnhardt worden wapens gevonden, en Böhnhardt wordt tot twee jaar en drie maanden cel in een jeugdgevangenis veroordeeld maar ziet de binnenkant van de jeugdgevangenis amper of niet. In 1998 krijgen Mundlos en Zschäpe een huiszoeking, waarbij onder andere wapens, een verboden Duitse oorlogsvlag en een ‘concentratiekamp Monopoly-spel’ gevonden wordt. In een garage in de buurt ontdekken speurders rechts-extremistisch propagandamateriaal en materiaal om bommen te maken. De garage wordt gehuurd door Zschäpe, en volgens buren komen Mundlos en Böhnhardt er regelmatig langs. Vanaf dan houdt de politie een ‘klopjacht’ op de drie neonazi’s. Het resultaat kennen we intussen. Tussen 2000 en 2011 begaan de drie ongestoord een reeks moorden en bankovervallen, en plegen ze tussendoor nog een bomaanslag. Pas als ze zichzelf om het leven brengen, of zichzelf aangeven en de politie een intussen opgeblazen woning doorzoekt, komt aan het licht voor wat ze verantwoordelijk zijn.

“Het is uiterst verontrustend dat geen verband werd gezien tussen een reeks moorden in heel Duitsland en de rechts-extremistische scene”, zegt minister van Binnenlandse Zaken Hans-Peter Friederich (CSU). Dat is wel het minste wat je kan zeggen. Intussen zijn onder het puin van het ontplofte huis in Zwickau identiteitspapieren afkomstig van de geheime dienst gevonden. Documenten die veelal bedoeld zijn voor infiltranten. Is de Duitse geheime dienst, zoals de Thüringse onderzoeksjournalist Sergej Lochthofen beweert, "blind aan het rechteroog"?

In Duitsland is de moord op negen voornamelijk Turkse winkeliers en een politieagente na jaren vruchteloos onderzoek opgehelderd: de daders behoren tot het neonazistisch milieu.

In de periode tussen 2000 en 2006 werden in Neurenberg, München, Rostock, Hamburg, Kassel en Dortmund acht Turkse winkeliers en een Griekse winkelier vermoord. Ze werden allen op klaarlichte dag doodgeschoten. Telkens van dichtbij, in het gezicht. Uiteraard veroorzaakte het onrust en angst bij de landgenoten van de vermoorde winkeliers en andere allochtonen. De moorden gebeurden steeds met hetzelfde wapen. Het wapen is nu teruggevonden in het puin van een uitgebrand huis in Zwickau, in de Duitse deelstaat Saksen (foto 1). Ook twee pistolen die in 2007 werden gestolen bij een aanval op de politie in Heilbronn werden teruggevonden. Bij die aanval kwam een 22-jarige politieagente om het leven. Ze werd in een park door het hoofd geschoten. Een collega werd levensgevaarlijk gewond.

Dinsdag meldde zich bij de politie één van de drie verdachten van deze moordpartijen, een vrouw. De politie was al lang op zoek naar de drie, maar kon ze maar niet vinden. Eerder werden haar twee kompanen, twee mannen, dood teruggevonden in een caravan waar een brand had gewoed (foto 2). Vermoedelijk pleegden de twee zelfmoord. In het huis in Zwickau ontdekte de politie ook vier dvd’s waarop filmopnamen van de moorden op de buitenlandse winkeliers te zien zijn. Uit de dvd’s blijkt ook dat de neonazi’s verantwoordelijk zijn voor een bomaanslag in 2004 in Keulen, in een straat waar vooral Turkse migranten wonen. Tweeëntwintig mensen geraakten gewond door de nagels bij de bom. De dvd’s waren verpakt in enveloppen en bestemd voor media en islamitische culturele centra.

In de dvd zeggen de daders te behoren tot een “nationaalsocialistische ondergrondse”, met als motto “daden in de plaats van woorden”. Vermoed wordt dat de drie daders jarenlang hebben kunnen onderduiken met behulp van neonazi’s uit Thüringen. Zoals wij hier eerder al bericht hebben, zijn er in Thüringen regelmatig concerten en andere bijeenkomsten van neonazi’s. In bepaalde kringen is het bon ton om ‘links’ van alle mogelijke geweld te beschuldigen; antifascisten zouden een groter kwaad zijn dan neonazi’s. Duitsland reageert geschokt op de ontdekking de jongste dagen, maar dacht men echt dat de wapens en explosieven die regelmatig bij neonazi’s gevonden werden enkel maar een verzamelobject waren?

• Meer artikels over deze zaak op onze Facebook-pagina.

‘Solidariteit’ is geen ijdel begrip bij het VB. Voor de regionale verkiezingen op 9 mei vorig jaar in de Duitse deelstaat Nordhrein-Westfalen konden de vrienden van Pro Nordrhein-Westfalen rekenen op een campagnebus en een chauffeur ter beschikking gesteld door het VB. Voorbije maandag werd die chauffeur veroordeeld tot een geldboete omdat hij tegenbetogers en onschuldige passanten bijna omver gereden had.

Op 3 mei 2010 stootte buschauffeur Willem V. (foto 1, 49 j.) in Gütersloh op protest van antifascisten. Een vijftigtal antifascisten die de bus met opschriften ‘De islamisering stoppen’ en ‘Kruistocht voor het Westen’ onthaalden met gefluit en gezang. “En met tomaten, eieren, appels en stenen, met als gevolg een kapot zijraam”, klaagde Willem V. in een videoreportage. De antifascisten verzamelden zich rond de campagnebus. Twee bodyguards stapten uit om een weg te banen voor Willem V., en toen dat niet hielp duwde Willem V. toch maar op het gaspedaal. Antifascisten en anderen konden nog net op tijd de baan ruimen, en zo hun leven redden. De campagnebus stoof met grote snelheid weg, maar even later werd de bus staande gehouden door de politie die de identiteit van de chauffeur controleerde.

Maandag 7 november werd de zaak behandeld bij de rechtbank van Gütersloh. Na twaalf getuigen gehoord te hebben zei de Openbare aanklager dat er geen sprake was van kwaad opzet maar van een noodsituatie. Desalniettemin was het een gevaarlijk manoeuvre en werd Willem V. tot een geldboete van 2 500 euro veroordeeld. Wie die boete eigenlijk gaat betalen, is niet duidelijk. Is het de arme Willem V. – “Ich bin schokiert, was in Deutschland passiert”, zei hij na het incident vorig jaar –, gaat het VB die boete betalen, of wordt het iets voor de in Duitsland wonende Zweedse multimiljonair Patrick Brinkmann die met de bus voor Pro Nordhrein-Westfalen op campagne was? Eén probleem echter: Brinkmann (derde van rechts op foto 2) heeft intussen zijn buik vol van zijn Pro-vrienden en heeft de Duitse politiek de rug gekeerd.

Spijts de steun van het VB en van Patrick Brinkmann haalde Pro Nordhrein-Westfalen bij de verkiezingen op 9 mei vorig jaar maar 1,4 % van de stemmen.

Vorige zondag waren er in Berlijn parlements- en districtsverkiezingen. Het Vlaams Belang steunde daarbij Pro Deutschland. Filip Dewinter sprak in Berlijn op de startmeeting van de Pro Deutschland-campagne in juli 2010. Bij het einde van de campagne werden gewezen VB-volksvertegenwoordigster Hilde De Lobel en de voorzitster van de Antwerpse Vlaams Belang Jongeren Barbara Bonte namens het VB naar Berlijn gestuurd (foto 1).  “Hopelijk mogen we op 18 september toasten op een klinkende overwinning!”, zo besloot Barbara Bonte op RechtsActueel een verslag.

Sindsdien bleef het bij RechtsActueel stil  over de verkiezingsuitslag in Berlijn, en ook op de website van het VB – waar een artikel stond over Dewinter in Berlijn – hult men zich in stilzwijgen. Niet zonder redenen, zo blijkt. Pro Deutschland kwam bij de parlementsverkiezingen in Berlijn vorige zondag immers niet verder dan 1,2 % van de stemmen (17 829 stemmen). Die Freiheit, een andere extreemrechtse populistische partij die de steun geniet van Geert Wilders, kwam niet verder dan 0,9 % van de stemmen (14 019 stemmen). Het beste, nouja, uiterst rechts van het politieke spectrum scoorde de neonazistische Nationaldemokratische Partei Deutschlands (NPD) die 2,1 % van de stemmen behaalde (31 243 stemmen, een verlies van een 0,5 %). De NPD, die nochtans met een opvallende affichecampagne uitpakte, kon enkel in drie districten telkens twee verkozenen krijgen (Treptow-Köpenick, Hellersdorf en Lichtenberg – met uitslagen tussen 3,7 en 4,5 % van de stemmen. In 2006 haalde de NPD in diezelfde districten nog 5,3 tot 6,4 % van de stemmen).

Een en ander heeft financiële gevolgen. Het volstond 1 % van de stemmen te halen om een belangrijk deel van de verkiezingsuitgaven te kunnen recupereren. Die Freiheit – die meer dan 100 000 euro heeft uitgegeven voor haar campagne – valt net naast de prijzenpot. De NPD komt ook niet goed uit de campagne omdat om een fractie te vormen in de districten, met alle voordelen vandien, je met minstens drie verkozenen moet zijn en de NPD telkens niet verder komt dan maar twee verkozenen. De positie van NPD-voorzitter Udo Voight (foto 2) staat nu ter discussie. In Berlijn is de liberale FDP overigens voor de vijfde keer op rij uit een deelstaatparlement gestemd. De rechts-populistische praat in de laatste weken van de campagne in Berlijn heeft de partij niet geholpen.

Goed nieuws dus uit Berlijn, en daarom lees je er niets over bij RechtsActueel en het VB. Het belangrijkste is natuurlijk dat Berlijn afstevent op een roodgroene coalitie en dat de Piratenpartij haar intrede doet in het Berlijnse parlement. Maar dat las je al in de reguliere pers. AFF/Verzet heeft ook oog voor de vrienden van Filip Dewinter en Geert Wilders.

De verkiezingen in de Duitse deelstaat Mecklenburg-Vorpommeren brachten zondag winst voor de sociaaldemocraten, linksen en groenen, en verlies voor de christendemocraten, liberalen en neonazi’s. Over twee weken, zondag 18 september, is er een stembusslag in Berlijn. Naar goede gewoonte neemt extreemrechts er in verdeelde slagorde deel aan die verkiezingen.

Naast de neonazistische Nationaldemokratische Partei Deutschlands (NPD) hebben ook de rechtspopulisten van Pro Deutschland en van Die Freiheit lijsten ingediend. Bij Pro Deutschland kunnen ze rekenen op steun van het Oostenrijkse FPÖ en van het Vlaams Belang. Vorig jaar waren Filip Dewinter en Bart Debie in juli nog als spreker bij de start van de verkiezingscampagne van Pro Deutschland in Berlijn (1, 2, 3). Op campagne het laatste weekend van augustus dit jaar moest Pro Deutschland het stellen met Hilde De Lobel en Barbara Bonte als VB-afgevaardigden. Hilde De Lobel is op een blauwe maandag wel eens Vlaams volksvertegenwoordigster geweest, maar is nu nog slechts Antwerps districtsraadslid. Voor het VB onderhoudt ze de contacten met buitenlandse identitaire groupuscules en partijtjes. Barbara Bonte is VB-personeelslid en voorzitster van de Antwerpse Vlaams Belang Jongeren.

“Binnen dit en tien jaar wordt ze een belangrijke politica”, zei Filip Dewinter op 25 maart 2009 in Knack over Barbara Bonte. Maar bij de Vlaamse en federale verkiezingen die sindsdien plaatsvonden kreeg ze alsnog geen verkiesbare plaats. Zowel Hilde De Lobel als Barbara – ‘Babs’ voor de vrienden – Bonte mochten in Berlijn toespraken afsteken namens het VB (foto 1: Hilde De Lobel en Barbara Bonte, tweede en eerste van rechts op een Pro Deutschland-betoging in Berlijn op 28 augustus 2011 die niet meer dan 120 mensen verzamelde. De tegenbetogers waren met driemaal zoveel.)

Nieuw op de markt ter extreemrechterzijde in Berlijn is Die Freiheit, op 28 oktober 2010 opgericht door voormalig christendemocratische politicus René Stadtkewitz. Die Freiheit kan rekenen op steun van succesvolle rechts-populistische partijen die niet zoals de FPÖ en het VB geworteld zijn in de collaboratie, zoals de Schweizerische Volkspartei (Zwitserse Volkspartij, SVP) en de Partij voor de Vrijheid (PVV) van Geert Wilders. Voorbije zaterdag 3 september was Wilders bij Die Freiheit voor een toespraak (foto 2), en meer dan bij Pro Deutschland hadden voor- en tegenstanders hiervoor gemobiliseerd. Wilders was niet voor het eerst te gast in Berlijn en hij enthousiasmeert Die Freiheit-aanhangers meer dan hun eigen kopman René Stadtkewitz. Er werd daarom een zaal voor een duizendtal toehoorders gereserveerd, en honderd euro inkom gevraagd.

Maar het liep anders dan verwacht. Maar weinigen wilden honderd euro betalen voor een toespraak van Geert Wilders, en begin vorige week liet Die Freiheit weten dat iedereen zelf de toegangsprijs mocht bepalen omdat honderd euro misschien toch wat veel was voor een toespraak van Geert Wilders. Uiteindelijk werd de prijs van het toegangsticket vastgelegd op vijf euro. Van honderd naar vijf euro, ’t is een koopje. Maar dan nog geraakte de zaal maar half gevuld. Onder de aanwezigen overigens ook enkele antifascisten – “vijf euro, ’t is een koopje” – die Wilders onderbraken tijdens zijn toespraak en door veiligheidsmensen onmiddellijk het streng bewaakte Maritim Hotel  werden buitengezet.

Door een Nederlandse journalist ondervraagd zei Wilders stoïcijns voor een volle zaal te hebben gesproken. Dat Die Freiheit naar alle waarschijnlijkheid niet de kiesdrempel van vijf procent van de stemmen zal halen, kon De Grote Roerganger evenmin afbrengen van zijn zelfvoldaanheid.

De Standaard pakte  donderdag 11 augustus breed uit met een artikel over de nieuwe dresscode bij neonazi’s: hoe neonazi’s nieuwe symbolen gebruiken om de wet te ontwijken (foto’s 1 en 2). Aanleiding was een Duitse brochure over die dresscode.

In het artikel zegt een woordvoerder van het Anti-Fascistisch Front (AFF) dat je in België niet vaak tatoeages met hakenkruizen of andere extreme symbolen ziet. “Je zou gek zijn om dat te doen.” Voor de buitenwereld is het een taboe, binnen de beslotenheid van vier muren en onder een laag kleren blijven het wel favoriete symbolen. Op de vraag van een jonge West-Vlaming of hij een SS-symbool mag laten tatoeëren antwoordde ‘Lientje’ op een Blood and Honour-forum: ”Normaal gezien is zo’n symbool verboden, maar men kan moeilijk je arm afhakken. Als je er symbolen wilt opzetten, zou ik wel eerder voor runen of minder bekende symbolen kiezen. Wie jouw visie deelt, zal je begrijpen. Wie er enkel op uit is je te veroordelen, snapt het toch niet.” ‘Lientje’ heeft intussen zelf een groot Keltisch kruis op haar rug laten tatoeëren.

“Je zou gek zijn om dat te doen”, maar er zijn er natuurlijk die dat toch doen. Op foto 3 zie je een West-Vlaming met in zijn hals een ‘14’ die verwijst naar de veertien woorden “We must secure the existence of our race and a future for white children” van de Amerikaanse neonazi David Lane. Verder een ‘S’ zoals bekend van de Schutzstaffel (SS), paramilitaire organisatie van de Duitse nazi-partij NSDAP. En een ‘88’ die met twee keer de achtste letter van het alfabet als beginletter symbool staat voor ‘Heil Hitler’. Onder zijn rechteroog heeft hij ook nog een klein Odal-runeteken. Voor de betekenis van een en ander is nog altijd deze Alert!-brochure het lezen waard. En waar trof onze fotograaf deze West-Vlaming? Bij een actie van het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) aan het Centraal Station van Antwerpen vorig jaar juni.

In Nederland trekken neonazi’s vaker dan bij ons de straat op, maar aan de toelating om te betogen worden meestal voorwaarden gekoppeld. Hakenkruizen, SS-runentekens, wolfsangels, triskels, Keltisch kruisen (ook wel eens omschreven als White Power- of White Pride-symbolen), getallen als 18, 28 of 88… mogen niet getoond worden. In zo’n voorwaardenlijst van de gemeente Venlo naar aanleiding van een betoging van de Nederlandse Volksunie (NVU) lezen we verder dat Hitler-groeten en slogans als Heil Hitler en Sieg Heil niet toegestaan zijn. Gezichtsbedekking mag niet. Ook blikjes en flesjes, gevechtshandschoenen, helmen, messen en andere scherpe voorwerpen zijn niet toegestaan. En iedereen moet een identiteitskaart op zak hebben.

Edwin Middeljans, die in zijn nek een 28 als symbool voor Blood and Honour heeft staan, moet bij dergelijke betogingen dan een doek rond zijn hals dragen. Soms wordt echter wel eens een in neonazikringen populair symbool vergeten, of oogluikend toch toegestaan. Een Keltisch kruis, de hamer en het zwaard van de ‘linkse’ nazi’s Otto en Gregor Strasser… De voorwaarden en de toepassing worden telkens op gemeentelijk vlak vastgelegd. In België mag alles uitgezonderd de Hitlergroet uitbrengen.  En dan zijn er nog die het niet kunnen laten om de Hitlergroet uit te brengen.

Tientallen bezoekers van het extreem-rechtse Rock für Deutschland-concert vorige zaterdag 6 augustus in Gera (Duitsland) zijn voor schut gezet bij de bedeling van gratis T-shirts. Na het wassen van het T-shirt verscheen een antifascistische boodschap. Het concert werd ingericht door de NPD – vorig weekend ook al in de kijker met haar Gas geven-affiches in Berlijn.

Er was ‘klassiek’ protest tegen het extreem-rechts rockfestival, en de mensen van EXIT-Deutschland zorgden voor een originele actie. EXIT-Deutschland is een initiatief dat helpt mensen te breken met rechtsextremisme en een nieuw leven op te bouwen waarbij waarden als persoonlijke vrijheid en waardigheid voorop staan. De organisatie biedt een exit naar het normale leven in Duitsland. Vandaar de naam. Onder een andere naam echter werd contact opgenomen met de organisatoren van het rockfestival in Gera. Men stelde het het festival te willen ondersteunen en daarom 250 T-shirts te schenken. Op het zwarte T-shirt stond een doodskop en de tekst Hardcore rebellen. National Frei (foto 1). De organisatoren deelden de T-shirts uit aan de eerste 250 bezoekers van hun festival. Met 600 festivalgangers kreeg bijgevolg bijna de helft van de bezoekers zo’n T-shirt.

De rechtsextremisten werden verrast. Bij het wassen van het T-shirt veranderde de opdruk in de tekst Was dein T-shirt kann, kannst du auch (foto 2, “Wat jouw T-shirt kan, kun jij ook”). Daarvoor moest het T-shirt wel gewassen worden in een wasmachine, maar die boodschap stond ook op het T-shirt. De grap met de zogenoemde Trojaanse T-shirts kwam na een dag aan het licht. Toen werden de eerste sms-jes gesignaleerd met de waarschuwing dat het om een actie van actie tegen extreemrechts ging. Bij de NPD reageerde men verbolgen en klaagde men dat voor die actie wél overheidsgeld is, terwijl in het jeugdwerk geld ontbreekt en maatschappelijk werkers ontslagen worden.

Mede-oprichter van EXIT-Deutschland Bernd Wagner zegt dat de T-shirtactie zich vooral richt op jongeren die nog geen doorwinterde militanten zijn. In Nederland zijn, met succes, ook al acties opgezet om jongeren te helpen uit het extreemrechtse milieu te stappen. Ook elders werd van kamp gewisseld. Vandaag wordt in Engeland een boek over het leven binnen extreem-rechts voorgesteld. Auteur Matthew Collins was hierin jaren actief, tot een extreemrechtse aanslag hem zijn ogen deed openen. Collins is werkt nu bij de antifascistische organisatie Searchlight.

“In het najaar staan we er weer. We organiseren dan een grote affichecampagne in heel Vlaanderen waarover gesproken zal worden”, zei VB-voorzitter Bruno Valkeniers laatst. Weldenkend Vlaanderen houdt haar hart vast wetend waar het Vlaams Belang haar inspiratie haalt.

Vroeger haalde het VB niet alleen haar programma, maar ook ideeën voor campagnes tot en met cartoons en lay-outmateriaal, vooral bij het Franse Front national (FN). Voor een congres in april dit jaar werd inspiratie gehaald bij de tegenwoordig succesvolle Schweizerische Volkspartei (SVP) / Union démocratique du centre (UDC) / Unione Democratica del Centro (UDC) / Partida populara Svizra (PPS) – naam naargelang het taalgebied in Zwitserland. In Zwitserland is nu een controverse ontstaan over een affiche van de jongerenafdeling van de SVP / UDC / PPS (foto 1). Op de foto een duidelijk aangeschoten Amy Winehouse, pas overleden en nu gebruikt door de geestesverwanten van de Vlaams Belang Jongeren (VBJ) voor een campagne tegen de legalisering van drugs. Niemand betwist dat Amy Winehouse door drank en drugs een desastreus leven leidde, maar zo profiteren van haar overlijden waarbij (nog) niet bewezen is dat ze stierf door drank of drugs… Respectvol is anders.

In Engeland staat Amy Winehouses album Back to Black alweer op 1 in de BBC Top-30; wie de meest smaakloze affiche ter extreme rechterzijde uitbrengt is nog niet uitgemaakt. In Duitsland is opschudding ontstaan over een affiche van de Nationaldemokratische Partei Deutschlands (NPD). In 2003 wilde de Bondsregering de partij nog verbieden wegens racistisch en ongrondwettelijk, maar uiteindelijk werd dit niet doorgezet. Bij Bondsdagverkiezingen haalde de NPD nooit de kiesdrempel van vijf procent van de stemmen, maar het blijft een partij die nogal wat neonazi’s en andere rechts-radicalen herbergt. Op een affiche die dit weekend in Berlijn verspreid werd (foto 2) staat de tweemaal voor racisme veroordeelde partijleider Udo Voight met de slogan Gas geven. Ogenschijnlijk om gas te geven met zijn motor, maar in de Duitse context heeft gas geven een nog bekendere betekenis. Is dit spijkers op laag water zoeken? Zo denkt in elk geval de Duitse pers er toch niet over. Daar wijst men onder andere naar de juiste antwoorden die men laatst moest geven bij een kruiswoordraadsel in een verkiezingskrant van de NPD: ‘Rudolf Hess’, de afkorting van nationaal-socialisme, en ‘Adolf’.

In het jongste nummer van het NPD-partijblad (foto 3) duiken overigens de van het VB bekende bokshandschoenen op. Het VB als inspiratiebron? We weten het niet, maar het is toch niet echt iets om blij om te zijn. Binnenkort worden er door de linkse pers weer associaties gemaakt...

Van 4 tot en met 8 december was Filip Dewinter in Israël (foto 1). Als buddy had hij Mechelenaar Frank Creyelman mee, de reislustigste VB’er, voorzitter van de commissie Buitenlandse Zaken van het Vlaams Parlement. Ze waren overigens niet de enige rechts-extremisten ginder. Ook Heinz-Christian Strache (van het Oostenrijkse FPÖ), Patrik Brinkman (Pro Deutschland) en Geert Wilders (PVV) liepen er rond en gaven er speeches weg. Het heeft de vrede in het Midden-Oosten geen stap dichterbij gebracht, maar dat was ook niet de verwachting.

Het moet zijn dat Dewinter weinig om handen heeft, want tegenwoordig is hij met de regelmaat van een klok in het buitenland. Is het niet dat hij in Israël is, dan zit hij in Barcelona, Wenen of Berlijn. En soms met positief gevolg. Tenminste, dat wil het VB ons laten geloven. Zondag 28 november 2010 waren er in Barcelona en de streek er rond regionale verkiezingen. Rechts wint in Catalonië kopte het VB ‘s anderendaags enthousiast op haar website. De centrumrechtse en nationalistische coalitie Convergencia i Uno (CiU) is met 38,5 % van de stemmen slechts zes zetels verwijderd van een absolute meerderheid in het Catalaanse parlement. CiU is voorstander van de Catalaanse onafhankelijkheid. Verder signaleert het VB ook nieuwkomer in het Catalaanse parlement Solidaridat Catalana por la Independència (SI). De partij van voormalig voorzitter van voetbalclub Barcelona Joan Laporta kreeg 4 % van de stemmen. Of het VB voortaan zoals SI met een pornoactrice campagne gaat voeren, vertelde het VB er niet bij. Ze weten bij het VB nochtans bij wie ze daarvoor terecht kunnen.

Het VB schreef op haar website dat het rechtse Plataforma per Catalunya (PXC) “net te weinig” stemmen haalde om afgevaardigden naar het parlement te kunnen sturen, maar herinnerde er niet aan dat het uitgerekend voor dat PXC was dat Filip Dewinter naar Barcelona reisde. Op een meeting in een hotel in Barcelona gaf Dewinter zijn steun en vertrouwen aan PXC (foto 2). Filip Dewinter, op 21 november 2010: “Ik ben ervan overtuigd dat bij de komende verkiezingen hier in Catalunya de Plataforma per Catalunya vriend en vijand zal verbazen en ervoor zal zorgen dat ook Catalunya over een rechts-nationale, patriotische en identitaire volkspartij zal kunnen beschikken!” Het liep dus anders: PXC haalde niet eens een verkozene. Het VB is blij met het succes van rechts in Catalonië, maar dat is ook alles. Zou het VB écht blij zijn als in Vlaanderen de N-VA bijna de absolute meerderheid in het Vlaams parlement behaalt, maar het VB zelf geen enkele verkozene bekomt?

Grootste verliezers in Catalonië waren de socialisten, maar doen alsof je van stemmen voor socialisten een orgasme krijgt, is ook wel overdreven.

Voorbije woensdag stond in zowat alle kranten het verhaal van een jongetje dat door zijn Vlaamse ouders Barça werd genoemd, naar voetbalclub FC Barcelona. Maar er zijn nog opvallende voornamen. Hoe heet de burgemeester van Duisburg, waar de jongste Loveparade uitdraaide op eenentwintig doden en honderden gewonden? Adolf Sauerland. De man is geboren in 1955. Wie haalt het in 1955 nog in het hoofd om zijn/haar zoon Adolf te noemen?

Het hoeft nog niet dat Adolf Sauerland naar de minder raszuivere dan hijzelf dacht Führer (foto 1) is genoemd. Waarschijnlijker is dat hij naar zijn voorouders is genoemd. Rond 1889, als Adolf Hitler geboren is, was Adolf een van de populairste jongensnamen in Duitsland. Later werd die voornaam steeds minder gegeven, tot het jaar waarin Hitler aan de macht kwam – 1933 – en de Duitsers hun pasgeboren zonen terug meer Adolf noemden. Na 1942 werden in Duitsland opmerkelijk minder baby’s nog Adolf genoemd, en in de jaren vijftig haast niemand nog. Het is dan ook eigenaardig dat de ouders van Duisburgs CDU-burgemeester Sauerland hun zoon in 1955 Adolf noemden. Hoe respectabel voorouders met de naam Adolf ook mogen geweest zijn, Hitler heeft die naam wel voor altijd besmet. In 2006 kreeg in Duitsland slechts één van 27 700 nieuwgeborenen de naam Adolf, en dan nog slechts als tweede voornaam.

In Nederland zijn de voorbije zes jaar zes Adolfs geboren. In Vlaanderen is de voorbije veertien jaar geen enkele baby Adolf genoemd. Wie wil weten hoe populair een voornaam in Vlaanderen is, vindt dat hier. (Uiterst rechts op foto 2: Duisburgs burgemeester Adolf Sauerland bij de aankondiging van de Loveparade 2010. Vlak naast hem organisator Rainer Schaller die de Loveparade volgens het ‘Aldi-principe’ inrichtte: weinig kosten en veel winst maken.)

Vorige zaterdag toonde Het journaal beelden van de overstromingen in het gebied waar Duitsland, Polen en Tsjechië aan elkaar grenzen. Daarbij werd gefocust op de ellende die het overvloedige water teweegbrengt in de Duitse stad Görlitz (zie vanaf 45" in het VRT-verslag). Over het neonaziconcert dat daar die dag in de buurt gepland was, repte de VRT niet.

Het concert – in het kader van een ‘Pressefest’ ingericht door de Nationaldemokratische Partei Deutschlands (NPD), in aanwezigheid van de NPD-top – had als belangrijkste groep op het podium Brutal Attack (foto 1). Een groep uit het Blood and Honour-circuit: op 27 juni 1998 op de affiche bij één van de eerste Blood and Honour-concerten in ons land, op 21 juli dit jaar nog op de affiche van een Blood and Honour-concert in Londen (foto 2). Het ‘Pressefest’ van de NPD vorige zaterdag werd overigens als andere concerten aangekondigd op de website van het internationale Blood and Honour-netwerk. Wie hoopte dat het concertterrein door het water zou weggespoeld zijn, kwam bedrogen uit. Alhoewel het er flink regende kon het concert toch doorgaan. Naargelang de bron waren er een 1 500 tot 2 000 neonazi’s. Was het een concert van Blood and Honour geweest, het zou allicht niet hebben kunnen doorgaan. Onder de vlag van de NPD kon Brutal Attack echter zorgeloos concerteren. De politie kwam even kijken, maar was snel weer weg om hulp te gaan bieden in de overstroomde gebieden.

De neonazi’s hadden natuurlijk ook beter de radeloze bevolking geholpen, maar de NPD-leiding vond het laten doorgaan van het concert – en zo het vullen van hun partijkas – belangrijker. In nood leert men zijn vrienden kennen.

Voorbije maandag publiceerden we hier twee artikels over Filip Dewinter en (de gisteren jarige) Bart Debie in Berlijn. Vandaag nog meer over Berlijn.

Zoals al gezegd werd met zitstakingen getracht de toegang tot het Rathaus van Schöneberg te versperren, maar was er tegen de overmacht van de politie niets te beginnen. Er was een vrij gelijkmatige verdeling van gezindheden in het protest tegen Pro Deutschland en haar buitenlandse gasten. En er was de toch wel opmerkelijke actie van een spandoek tegen het Rathaus waar Pro Deutschland haar bijeenkomst hield. We zien het onze politici nog niet doen gesteld dat het VB een bijeenkomst in een Antwerps districtshuis zou organiseren. Maar wat viel ons verder nog op? Plezant was de antifascistische fanfare die de moed bij de demonstranten aan het Rathaus van Schöneberg muzikaal kracht bijzette (foto 1), erg persoonlijk (foto 2) was de aanpak van de man met de slogan Kein sex mit nazis en in de binnenstad van Berlijn kon je niet naast de verschillende stickers en slogans tegen nazi’s kijken. Natuurlijk aan kraakpanden en in de meer alternatieve wijken van Berlijn, maar zelfs in een winkelstraat in de deftige Prenzlauer Berg-wijk (foto 3) zagen we naar aanleiding van de bijeenkomst van Pro Deutschland een spandoek met de slogan Geen lente voor nazi’s, hier niet en nergens.

Met slechts iets meer dan vijftig deelnemers kan men de startmeting van Pro Deutschland in Berlijn geen succes noemen. Te meer er slechts enkele Berlijners bij waren. Wie er wél was, was Patrik Brinkmann. Zweedse multimiljonair die in Berlijn is komen wonen, graag lijsttrekker van Pro Berlin wordt, maar naar verluidt omwille van zijn aanrakingen met de Zweedse justitie en belastingsdiensten weinig kans maakt om de Duitse nationaliteit te krijgen. En dat is wel nodig om aan de Berlijnse bolletjeskermis te kunnen deelnemen. Binnen Pro Deutschland en Pro Berlin is er daarenboven strijd over wie welke plaats op de lijst en binnen de beweging mag innemen. Brinkmann wekt behalve sympathie ook wel tegenstand op met zijn zeer christelijke inspiratie (hij trekt letterlijk met de bijbel in de hand ten strijde tegen de ‘islamisering’) en zijn uitgesproken pro Israël-houding. Bij een aantal Pro Deutschland-militanten ligt blijkbaar vooral dat laatste moeilijk.

Maar men kijkt bij Pro Deutschland wel begerig uit naar Brinkmanns geld. Bij het begin van de bijeenkomst in Schöneberg zaterdag 17 juli bedankte Manfred Rouhs, voorzitter van Pro Deutschland, Patrik Brinkmann voor het overschrijven van (nog eens) 25 000 euro op de rekening van Pro Deutschland. Eerder had Brinkmann al 5 000 000 euro vrijgemaakt om de Pro Deutschland-, Pro Nordhrein Westfalen-, Pro Köln- en Pro Berlin-beweging te steunen. Brinkmann mocht dan ook vooraan op het podium in Schöneberg plaatsnemen. Brinkmann kreeg het eerste zitje, Dewinter het tweede, Debie het derde, Jacques Cordonnier van Alsace d’Abord het vierde, enzovoort. Hiërarchie moet er zijn. Toch zeker bij bewegingen als Pro Deutschland.

Zoals hier aangekondigd reisden zaterdag 17 juli Filip Dewinter en Bart Debie naar Berlijn voor een bijeenkomst van Pro Deutschland. Bart Debie verspreidde er een persmededeling over: Linkse betogers gebruiken geweld om Dewinter en Debie toegang tot Berlijns stadhuis te ontzeggen. Dat Debie zelf als politieagent veroordeeld is voor overmatig gebruik van geweld brengt hij niet in herinnering.

Bart Debie: “Afgelopen weekend vond in de Duitse hoofdstad Berlijn een partijmeeting plaats van de Duitse burgerbeweging Pro-Deutschland. Als eregasten en sprekers waren onder andere Filip Dewinter en Bart Debie van het Vlaams Belang uitgenodigd. De meeting verliep niet zonder slag of stoot. Te meer daar de Duitse organisatoren van Pro-Deutschland al een week voor de meeting via de Duitse rechtbank de toelating hadden moeten afdwingen om de meeting te laten door gaan in het stadhuis Schöneberg in Berlijn. Op de dag van de meeting – zaterdag 17 juli 2010 – verzamelden voor dat stadhuis een 1000-tal linkse tegenbetogers. Tot de tegenbetoging was onder andere opgeroepen door de partij SPD, waarvan de burgemeester deel uitmaakt. De massaal aanwezige politie moest al van in het begin hard optreden en peperspray inzetten tegen de tegenbetogers, waarvan er enkele werden gearresteerd. Toen Filip Dewinter en Bart Debie arriveerden liep het haast helemaal uit de hand en werd er onder andere met verfeieren en stenen gegooid. Met veel trek en duwwerk en onder zware politiebewaking werden Dewinter en Debie het stadhuis binnengeleid.

In zijn toespraak benadrukte Dewinter dat ook Duitsland gebukt gaat onder een sterke islamisering en dat onze steden kreunen onder de gevolgen van de immigratie: gettovorming, verpaupering, verloedering en criminaliteit gaan hand in hand. “De miljarden euro’s die besteed werden aan allerhande integratieprojecten bleken kosten op het sterfhuis”, aldus Filip Dewinter. Verder drukte hij namens het Vlaams Belang zijn steun uit voor Pro-Deutschland bij de komende verkiezingen in 2011. Bart Debie haalde in zijn toespraak zwaar uit naar de Berlijnse SPD-burgemeester die ervoor zorgde dat zijn linkse gewelddadige activisten de vrijheid van meningsuiting in de kiem probeerde te smoren. Hij feliciteerde zijn ex-collega’s van de Duitse politie die onder deze moeilijke omstandigheden kalm en beheerst bleven. De integrale toespraak van Filip Dewinter kan u hier bekijken. De toespraak van Bart Debie kan u hier bekijken. Over de meeting en de tegenbetoging verschenen in meerdere Duitse kranten en tv-stations berichten.”

Het leverde het Vlaams Belang een artikeltje op in Gazet van Antwerpen. En natuurlijk op de nationale website van het VB. Maar met dat laatste artikel was Bart Debie niet gelukkig. Op Facebook jammerde hij: “Bart Debie stelt vast dat zijn ‘collega’s’ van de redactie op Madou 10 vakkundig censureren. Volgens hen was enkel Dewinter aan het woord in Berlijn. Straffe kost…” Maar er is meer. (Foto’s: 1: Pro Deutschland-voorzitter Manfred Rouhs verlaat even de conferentiezaal om te gsm’en. 2: Lijfwacht en privé-chauffeur van Dewinter Koen Spitaels en Bart Debie bekijken de gebeurtenissen buiten.)

AFF/Verzet was ook in Berlijn en stelde daar toch wel een paar andere zaken vast dan Bart Debie.

Debie is ongewild grappig als hij spreekt van “een 1000-tal linkse tegenbetogers” die verzameld waren rond het stadhuis waar de bijeenkomst van Pro Deutschland zou plaatsvinden. Overigens was het niet hét stadhuis van Berlijn, het Rathaus van Schöneberg is eerder te vergelijken met één van de Antwerpse districtshuizen. Een duizendtal tegenbetogers, waar haalt Debie het? Zijn vrienden van de politie – die hij altijd door dik en dun steunt – spreken van “meer dan 300”. 1 000 is natuurlijk “meer dan 300”, maar dat is natuurlijk niet wat de politie bedoelde met “meer dan 300”. De organisatoren spraken, volgens de Berliner Kurier, over een 800-tal manifestanten. Het moet Debie wit voor de ogen gezien hebben om dan te spreken van een 1000-tal tegenbetogers… te meer omdat meer dan 90 % van de demonstranten niets gezien heeft van het incident waarover Debie klaagt, dat zich aan één van de zijkanten van het Rathaus afspeelde. Toen Dewinter er samen met de Zweedse multimiljonair Patrik Brinkmann opdook werd het gezelschap op gejoel onthaald. De politie moest voor hen een weg banen en was nogal direct in haar aanpak. Een zitstaking werd gebroken, vijf tot acht demonstranten werden peperspray in het gezicht gespoten en afgevoerd.  That’s all. Verder was het een aangename namiddag, toch in het zonnetje buiten het Rathaus. (Foto 1: Pro Deutschland-kopstukken tussen twee groene hagen op weg naar het Rathaus. Als laatste: Lars Seidensticker, 'landesgeschäftsführer' van Pro Duitsland.)

Is er discussie over het aantal tegenbetogers, over het aantal deelnemers aan de Pro Deutschland-bijeenkomst is er weinig discussie. En nochtans verzwijgt Debie het in zijn persmededeling. Tot aan de komst van een bus van Pro Köln, ruim een uur na de start van de Pro Deutschland-bijeenkomst en met overigens slechts een handvol mensen aan boord, waren er welgeteld eenenveertig deelnemers aan de Pro Deutschland-bijeenkomst. Eenenveertig. Waarvan – tot tevredenheid van de organisatoren van de tegenmanifestatie – slechts enkele Berlijners.

Bij de tegenbetogers overigens niet enkel Duitse antifascistische autonomen maar het brede scala van linkse partijen en bewegingen: van Die Grünen over de sociaaldemocraten van de SPD en links daarvan Die Linke, tot andere antifascisten. Geen enkele groep die de overhand had. Aan het Rathaus had het plaatselijk bestuur een spandoek gehangen waarin het duidelijk maakte dat het voor democratie en tolerantie is, en tegen racisme, extremisme en geweld (foto 2). Sprekers en muzikanten verduidelijkten de hele namiddag dat dit bijgevolg betekent: geen tolerantie voor nazi’s (foto 3). Die Grünen deelden ballonnen uit met de opdruk Kein Platz für Nazis, bij de SPD kon je gratis de cd Nazis aus dem Takt bringen krijgen, en anderen hadden grappige affiches tegen de nazi’s in aanbieding. Een linkse actiegroep parodieerde de nazi’s

Zelf zouden we Dewinter en Debie niet als nazi’s bestempelen, maar laten we de Duitse uitvinders van het woord maar de betekenis eraan geven die zij willen. Bart Debie liet zich in zijn toespraak in Berlijn anders wel langs zijn 'alleraardigste' kant zien. Voor Debie – en het is niet dat Dewinter er anders over denkt – zijn niet alle vreemden misdadigers, maar zijn alle misdadigers toevallig wel vreemdelingen. Debie’s “Laat ons ze uitburgeren. Niet meer pogen ze te inburgeren, maar eenvoudig terugsturen” werd op applaus onthaald bij Pro Deutschland. Voor de politie had Debie niets dan lof. “Omdat ze het waarschijnlijk niet gemakkelijk heeft om te werken onder leiding van een linkse “schwule” (= homo, ‘nicht’, janet) burgemeester.” Een uitspraak die nazinderde in de Duitse pers (bekijk de slotseconden van deze video) en tot commentaar leidde in Nederland.

De anti-homo praat van Debie is opmerkelijk. Toen hij nog Antwerps politieagent was, was zijn politiechef én boezemvriend een man die zich outte als homo, en ook in het Antwerpse uitgangsleven leerde Debie homo’s appreciëren. Anders dan zijn partij zei Debie niet tegen het homohuwelijk te zijn. Waarop hij natuurlijk werd teruggefloten. Met alle ontslagen die er in de VB-personeelsrangen zijn gevallen de voorbije weken, en om zich populair te maken bij zijn Duitse vrienden, vervalt Debie nu in de gebruikelijke VB-taal over homo’s. (Wordt vervolgd. Later deze week de derde aflevering van dit verslag vanuit Berlijn.)

De zware verkiezingsnederlaag van de CDU in de dichtbevolkte Duitse deelstaat Nordrhein-Westfalen een dikke week geleden, zondag 9 mei, brengt de regering van bondskanselier Angela Merkel in problemen. Merkel is haar meerderheid in het Duitse parlement kwijt. Maar het zijn niet de vrienden van het VB, pro NRW, die Merkel in verlegenheid brengen.

De christendemocraten van de CDU verloren zwaar in Nordhrein-Westfalen (- 10 %), de sociaaldemocraten van de SPD verloren minder (- 2,6 %, waardoor ze op hetzelfde zetelaantal van 67 komen als de CDU), de liberalen van de FDP bleven status-quo (+ 0,5 %), winnaars zijn de linksen van Die Linke (+ 2,5 %, 11 zetels) en de groenen van Die Grünen (+ 5,9 %, 23 zetels). Voor de uitslag van pro NRW is het zoeken tussen de 6,5 % stemmen die naar anderen ging. Spijts de 5 miljoen euro die de Zweedse multimiljonair Patrik Brinkmann in pro NRW stopte, en de politieke en logistieke steun van het VB, komt pro Nordhrein-Westfalen (pro NRW) in Nordhrein-Westfalen uit op niet meer dan 1,4 % (foto 1: De top van pro NRW samen met Patrik Brinkmann). In Keulen, waar met pro Köln de bakermat is van pro NRW, bleef pro NRW onder de eigen verwachtingen met scores die naargelang de buurt varieerden tussen 1,3 en 3,6 %. Enige troost voor pro NRW is dat het de grootste partij is ter extreemrechterzijde. De Nationaldemokratische Partei Deutschlands (NPD) – waar ze bij het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) dol op zijn – viel terug op 0,7 %; de Republikaner (REP) haalde slechts 0,3 % van de stemmen. Voor pro NRW is het de eerste keer dat ze deelnemen aan de deelstaatverkiezingen. De NPD behaalde vijf jaar geleden bij diezelfde verkiezingen 0,9 % van de stemmen, de REP 0,8 %. Zowat de helft van de stemmen die pro NRW nu haalt, zijn dus stemmen die bij nog extreemrechtsere partijtjes gehaald werden. Al bij al scores in de marge, vandaar dat je ze niet leest in de Belgische pers. Maar AFF/Verzet heeft ook oog voor de kleintjes, waar ook ter wereld.

Bij de tag ‘pro NRW’ op de website van Filip Dewinter vinden we wel een verhaaltje over het verkiezingscongres van pro NRW op 29 maart laatstleden, over wat dat bij de verkiezingen op 9 mei heeft opgebracht echter geen woord. Wie alleszins opgelucht is dat de verkiezingscampagne in Duitsland achter de rug is, is Willem (foto 2), een man die met bus en al door het VB ter beschikking werd gesteld om de verkiezingscampagne van pro NRW te ondersteunen. Willem is verontwaardigd over het protest van antifascisten. Ze gooiden met tomaten, eieren, appels en stenen naar zijn 400 000 euro kostende bus, met als gevolg een kapot zijraam. “Ich bin schokiert, was in Deutschland passiert”, zegt de VB-buschauffeur die er anderzijds van beticht wordt demonstranten en onschuldige passanten bijna te overrijden (video).

Bij het VB klaagden ze steen en been dat de VRT noch VTM een reportage maakte over het ‘actualiteitscongres’ van het VB in Antwerpen op 18 april, waarna het VB dan maar haar eigen filmpjes over het congres op het internet plaatste (zie hier, hier en hier). Maar het VB vertelde niet alles over dat congres. Dat Gerolf Annemans wegens een parlementair snoepreisje en de problemen met een IJslandse aswolk verhinderd was op het congres te zijn. Tot daar aan toe. Voorzitter van de VB-partijraad Filip De Man was omwille van het vliegverbod trouwens ook niet op het partijcongres. Anders is als men verzwijgt dat een Zweedse multimiljonair te gast was op dat VB-congres.

De Zweedse multimiljonair Patrik Brinkmann maakte dan maar zelf bekend dat hij half april in Antwerpen bij het VB te gast was. Patrik Brinkmann, die tot twee jaar geleden op het Zweedse platteland woonde, had eerder al contacten met de extreemrechtse, zelfs neonazistische, Nationaldemokratische Partei Deutschlands (NPD) en de al even rechtse Deutsche Volksunion (DVU). Partijen die beide financieel geholpen werden door Brinkmann. In 2007 kocht Brinkmann een villa in één van de meest exclusieve buurten van Berlijn, waar hij een jaar later ging wonen. Het stulpje kostte hem 3,3 miljoen euro. Het staat wel op naam van zijn vrouw, die ook eigenares is van nog ander vastgoed. Een manoeuvre als gevolg van een langdurig geschil van Brinkmann met de Zweedse belastingsdienst.  Personenkwesties drijven Brinkmann weg van de NPD en DVU, richting ‘pro Nordrhein-Westfalen’ (pro NRW). Pro NRW kreeg vijf miljoen euro toegestopt van Brinkmann, in de hoop dat pro NRW binnen vijf of tien jaar even groot zou worden als de FPÖ in Oostenrijk of de SVP in Zwitserland. In een Duitse televisiereportage over de extreemrechtse pro NRW wordt de rol van Patrik Brinkmann in beeld gebracht. In die televisiereportage overigens ook in beeld, maar niet interessant genoeg bevonden om erop te focussen, VB’ster Hilde De Lobel.

Vrijdag 29 januari 2010, na besprekingen in het Hilton-hotel in Wenen over de steun die het VB en Patrik Brinkmann zouden geven aan de pro NRW, trokken Patrik Brinkmann en Filip Dewinter naar het Wiener Korporations Ball (foto 1), een dansfestijn (hier foto’s en een filmpje) tevens bijeenkomst van extreemrechts. Vorig jaar was Patrik Brinkmann er in gezelschap van FPÖ-Europarlementslid Andreas Mölzer. Blijkbaar had Brinkmann voor zijn bezoek aan Antwerpen zijn smoking thuisgelaten (foto 2). In het beeldverslag dat hij op zijn eigen website zette, zien we hoe Filip Dewinter Brinkmann rondleidt op het Antwerps stadhuis. Koen Spitaels, deze keer niet als bodyguard van Benno Barnard maar als schaduw van Filip Dewinter, is er ook bij. Op het VB-actualiteitscongres in zaal Zuiderkroon in Antwerpen wordt Brinkmann even vernoemd, maar niet voorgesteld aan de aanwezige militanten. Een multimiljonair op een congres van een partij die voorwendt dat ze een sociale partij is, het past immers als een tang op een varken. Brinkmann is gecharmeerd door het VB. Hij noemt de partij een voorbeeld voor anderen. Zowel qua uitbouw van de organisatie als ideologisch. De voorbije weken steunde Patrik Brinkmann de verkiezingscampagne van pro NRW met een reeks eigen meetings in Nordrhein-Westfalen tegen de islamisering, voor de christelijke waarden. Waar hij telkens naartoe vloog met zijn eigen helikopter. Als je het breed hebt, kan je het breed laten hangen.

Zelf heeft Brinkmann ook politieke ambities. Hij richtte een eigen beweging op in Berlijn die – origineel in het bedenken van namen zijn ze niet – ‘pro Berlin’ heet. Eén probleem nog: Brinkmann kan zich geen kandidaat stellen bij verkiezingen in Duitsland: hij is nog steeds Zweed. In andere omstandigheden gaan partijen als het VB en pro NRW als een duivel te keer tegen vreemdelingen die politieke activiteiten ontplooien. Maar voor Brinkmann ligt dat anders. Wil hij écht meespelen in de Duitse politiek, moet Brinkmann zich eerst laten naturaliseren tot Duitser. De regionale verkiezingen in Berlijn zijn, gelukkig voor Brinkmann, pas in juni 2011, uiterlijk september 2011.

• Neue Rheinische Zeitung over Patrik Brinkmann: deel 1, deel 2, deel 3.

Naast de nationale verkiezingen vandaag in Groot-Brittannië zijn er nog verkiezingen om naar uit te kijken: aanstaande zondag 9 mei zijn er regionale verkiezingen in de belangrijke Duitse deelstaat Nordrhein-Westfalen. Maar één van de zestien Duitse deelstaten, maar wel belangrijk genoeg om Angela Merkel tot aarzelen te dwingen om zich te engageren voor de Griekse schulden. Het VB supportert bij de verkiezingen in Duitsland voor 'pro Nordrhein-Westfalen' (pro NRW). Na protest tegen de bouw van een nieuwe moskee in Keulen voert die nu campagne tegen de 'islamisering' van de hele deelstaat Nordrhein-Westfalen. Pro NRW wordt politiek en logistiek gesteund door het VB. En maakt dezelfde fouten als het VB: één van hun verkiezingskranten mocht op bevel van een rechter niet verder verspreid worden.

Filip Dewinter en pro NRW-voorzitter Markus Beisicht kennen elkaar sinds 2007 toen pro NRW nog maar alleen in Keulen actief was met de beweging 'pro Köln'. Bart Debie bracht hen bijeen. Pro NRW heeft intussen 45 lokale mandatarissen in elf steden, zeventien districtsraden en vier regionale raden. Met Dewinters Steden tegen islamisering werd de relatie tussen het VB en pro NRW intenser, Hilde De Lobel werd daarvoor meer dan eens door het VB naar Duitsland uitgestuurd. Op 9 mei doet pro NRW voor het eerst mee aan de deelstaatverkiezingen in Nordrhein-Westfalen. Volgens Rinke van den Brink is het twijfelachtig of pro NRW de kiesdrempel van vijf procent zal halen. Maar met haar campagne tegen minaretten en tegen de bouw van een grote moskee in Keulen heeft de partij een thema te pakken dat een breder publiek aanspreekt dan de traditionele extreemrechtse achterban. Voor een congres eind maart in Gelsenkirchen had Dewinter een groot podium, een geluidsinstallatie, een ordedienst en minstens 500 betogers vanuit Vlaanderen beloofd. Er was wel een grote ploeg VB’ers maar niet de beloofde 500 mensen om nog eens naar Filip Dewinters beste Duits te luisteren.

Bij de campagne voor de Vlaamse en Europese parlementsverkiezingen vorig jaar pakte Filip Dewinter uit met een VL-krant die in de stijl van Dag Allemaal de thema’s en voorstellen van het VB moest verspreiden. Maar al vanaf het eerste nummer – met gewezen bokser Jean-Pierre Coopman op de voorpagina – liep het mis. Een fotomontage van de Duitse kunstenaar Till Nowak met een massa schotelantennes aan een appartementsgebouw werd door het VB gebruikt om de Europese immigratiepolitiek aan te klagen, terwijl het kunstwerk enkel op een plezante manier de vele mediaprikkels die op mensen afkomen wil illustreren. De kunstenaar was het absoluut niet eens met wat het VB ervan maakte. De rechtbank veroordeelde het VB tot het stopzetten van de verspreiding van de eerste VL-krant, en een boete als een deurwaarder zou vaststellen dat de VL-krant toch nog zou verspreid worden. Desondanks werd de VL-krant verder verspreid. Achteraf werd door het VB wel een vergoeding aan Till Nowak betaald bij wijze van wiedergutmachung. Bij pro NRW is er nu een gelijkaardige zaak.

In een verkiezingskrant – gedrukt op 1 000 000 exemplaren – heeft pro NRW een foto van het werk Engel van culturen gebruikt, een cirkelvormig object gemaakt van staal met aan de binnenkant symbolen van verschillende godsdiensten (foto). De bedoeling is aan te tonen dat als men één van die godsdiensten/groepen laat vallen, de gemeenschappelijke toekomst blijvend beschadigd wordt (zie ook de uitleg in deze pdf). De makers van het kunstwerk waren verontwaardigd toen ze zagen dat een foto van hun werk opdook in een verkiezingskrant van pro NRW. “De indruk zou kunnen ontstaan dat de makers van het beeld het eens zijn met pro NRW”, was hun redenering, “terwijl het beeld bedoeld is als een duidelijke boodschap tegen vreemdelingenhaat – precies het omgekeerde van wat pro NRW wil.” De rechtbank had begrip voor deze redenering en besloot dat de verkiezingskrant niet langer mocht verspreid worden op straffe van een boete die tot 250 000 euro kan oplopen én zes maanden gevangenisstraf voor pro NRW-voorzitter Markus Beisicht. Ongetwijfeld heeft dat laatste ertoe bijgedragen dat de verdeling van de verkiezingskrant met de gewraakte foto effectief gestopt werd.

Gisteren zouden op enkele plaatsen in Duitsland neonazi’s een 1-meioptocht houden. De belangrijkste bijeenkomst was Berlijn, waar ook het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) naartoe zou gaan nadat hun 1-meioptocht in Mechelen geannuleerd was. Slechts enkele honderden neonazi’s geraakten tot aan de verzamelplaats, en veel stappen konden ze niet doen door de blokkades en het protest van meer dan tienduizend Berlijners.

De verzamelplaats van de neonazi’s was door hen niet publiek gemaakt, en ook de politie zei er niets over. Maar omdat meerdere aangevraagde protestmanifestaties een njet kregen van de Duitse politie kon met vrij grote zekerheid achterhaald worden waar in Berlijn de neonazi’s hun optocht wilden houden. Het actieplatform 1 mai, nazifrei was evenwel voorbereid op mogelijke wijzigingen en nieuwe gebeurtenissen. Twitterend en op andere wijzen werden antifascisten op de hoogte gebracht van de jongste ontwikkelingen. Er waren een 3 000 neonazi’s aangekondigd, maar uiteindelijk waren ze maar met een 5 à 600 die een korte optocht hielden in de wijk Prenzlauer Berg (foto 1, klik eenmaal op de foto voor een grotere afbeelding). Eerder op de dag waren wel een paar honderd neonazi’s administratief aangehouden aan Kurfürstendamm, terwijl ook neonazi’s opgepakt werden aan Oliva en de Adenauer Platz. Bij de arrestaties kwam het af en toe tot geweld tussen de neonnazi’s en de politie.

Veel stappen was er niet bij voor de 5 à 600 neonazi’s die uiteindelijk in Prenzlauer Berg geraakten. Slechts een paar honderd meter, wegens de blokkades en het protest waaraan meer dan 10 000 mensen deelnamen. Van jongeren die sit-ins hielden (foto 2), tot gezinnen en bejaarden die op straat een picknick organiseerden. Ook Wolfgang Thierse, voormalig voorzitter van de Bondsdag en zelf wonend in Prenzlauer Berg, nam deel aan de blokkades. “De burgers hebben het recht om hun straat te verdedigen”, zei Wolfgang Thierse. Verder werd ook vanuit woningen langs de geplande route geprotesteerd (foto 3). Tot het verzet was opgeroepen door een groot aantal organisaties en personaliteiten. Bij die laatsten onder andere zanger Peter Maffay. De politie probeerde de blokkades te ontruimen, maar had daar zoveel werk mee dat er uiteindelijk weinig van in huis kwam.

Ook in Erfurt, Rostock en Schweinfurt (Beieren) kon voorkomen worden dat de marsen van neonazi’s plaatsvonden, minstens ervoor gezorgd worden dat ze niet verliepen zoals gepland. De Duitse pers maakt geen melding van onze ‘vrienden’ van het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA). Wel werden ‘kameraden’ uit Spanje, Italië en de Tsjechische Republiek gesignaleerd. Het N-SA was er met haar traditionele spandoek Vrij, Sociaal en Nationaal, maar werd over het hoofd gezien door de Duitse pers. Ocharme.