Anti-Fascistisch Front / Verzet

Nikos Mihaloliakos, de leider van het Griekse neonazistische Chrysi Avghi (‘Gouden Dageraad’), trok in een televisie-interview vorige zondag in twijfel dat zes miljoen joden door de nazi’s uitgeroeid zijn, en noemde het bestaan van gaskamers in de concentratie- en vernietigingskampen van de nazi’s “een leugen”.

“Auschwitz, welk Auschwitz? Ik ben er nooit geweest. Wat is er gebeurd? Bent u er geweest?”, vroeg Mihaloliakos zondagavond aan de reporter van de commerciële televisiezender Méga. “Er waren geen ovens, geen gaskamers, dat is een leugen”, voegde hij eraan toe (foto). Hij zei ook dat hij vele boeken, “ook van antifascisten”, heeft gelezen waarin het cijfer van zes miljoen door de nazi’s uitgeroeide joden in twijfel wordt getrokken. De leider van Chrysi Avghi ontkende dat hij en zijn aanhangers “Heil Hitler” roepen… want “je roept toch geen ‘Heil’ tegen iemand die overleden is”.  Bekijk hier het televisie-interview, met Engelse ondertiteling.

Bij het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA), die de Griekse neonazi’s “veel succes toe(wensten) met de herovering van hun land” en ze “broeders in de strijd” noemden, is niet gereageerd op het televisie-interview noch op de bewijzen van steun en bescherming die Chrysi Avghi krijgt van de Griekse politie. Het N-SA verwijt het Anti-Fascistisch Front (AFF) samen te werken met politiediensten, minstens voedsel te geven voor politieacties. Maar over de hand- en spandiensten van hun Griekse "broeders in de strijd"...

Terwijl bij volgende verkiezingen in Griekenland het radicaal-linkse Syriza wel eens de grootste partij zou kunnen worden, gaan in Europa meer en meer stemmen op om de Grieken uit de eurozone te stoten. Het onmogelijke wordt denkbaar titelde De Standaard gisteren boven haar editoriaal. Als de bevolking niet kiest voor ‘redelijke’ politici of moeite heeft om aan de eisen van de banken te voldoen, dreigt het uit de Europese Unie te worden gezet. Intussen blijkt dat de neonazistische Chrysi Avgi (‘Gouden Dageraad’) op meer dan gewone welwillendheid kan rekenen bij de politie in Athene.

Naar eigen zeggen zijn ze bij Chrysi Augi geen neonazi’s maar ultra-nationalisten. Hun embleem dat sterke gelijkenissen heeft met een swasitika is louter een Grieks motief. Dat Chrysi Augi-leden wel eens de rechterarm met gestrekte hand schuin omhoog houden (foto) moet niet verward worden met een Hitlergroet. “Het is een gebaar uit de Griekse oudheid. Wij, Grieken, deden dat al toen de Duitsers nog als apen in de bomen leefden”, legde laatst één van de Chrysi Augi-leden uit in De Standaard. Verbaast het dan dat men ook in extreemrechtse Vlaams-nationalistische kringen mist spuit over Chrysi Augi? In een portret dat RechtsActueel vorige week over ‘Gouden Dageraad’ publiceerde luidt het: “De politie in Griekenland wordt er (…) van verdacht om banden en zeker sympathieën te hebben voor deze beweging. Ook binnen het leger zouden ze op sympathie kunnen rekenen. Of dit nu waar is of niet, valt moeilijk te zeggen.”

Moeilijk te zeggen? Dan heeft men de verkiezingsuitslagen niet grondig bekeken. Athene is het Antwerpen van Griekenland. Het is daar dat met 5,3 % van de stemmen in 2010 het eerste (en enig) gemeenteraadslid van Chrysi Augi verkozen geraakte, partijleider Nikolaos Michaloliakos. De score van Chrysi Augi ligt in Athene dan ook hoger dan het landelijk gemiddelde van 7 %, maar binnen Athene kan het nog erger. In stembureaus waar politieagenten met honderden ingeschreven zijn als kiezers haalde Chrysi Augi 18,6 tot 23,1 % van de stemmen. In stembureaus slechts een paar honderd meter verder in Athene daalde het aantal stemmen voor Chrysi Augi tot 12 à 14 %. Ook waar andere afdelingen van de politie gingen stemmen werd een opmerkelijk verschil genoteerd met de vlakbij gelegen stembureaus waar geen politieagenten op de kiezerslijsten stonden. Rekeninghoudend met het aantal politieagenten op de kiezerslijsten komen de Griekse media uit op dat van de politie in Athene 45  tot 59 % voor de neonazi’s van Chrysi Augi stemde.

De sympathie voor Chrysi Augi blijkt daarenboven niet alleen bij de stemanalyse. Het blijkt ook op straat. Vorige week, woensdag 9 mei, zat het er bovenarms op om straatventers en andere ambulante handel uit bepaalde delen van Athene te houden. Anarchisten sloten zich aan bij de verkopers. Aan de andere kant stonden de politie en leden van Chrysi Augi die als een voorhoede van de politie opereerden, en ongestoord stenen mochten gooien, stokken mochten gebruiken… zoals op deze video te zien is. Niets nieuw onder de Griekse zon. In een kranteninterview in 1998 zei de Griekse minister voor Openbare orde Georgios Romaios (Pasok) “de fascistische elementen binnen de Griekse politie” te zullen onderdrukken. Datzelfde jaar en later doken in de pers verhalen op over de verwevenheid van Chrysi Augi met de Griekse politie, verhalen die door de overheid steevast ontkend werden. We weten intussen tot wat die struisvogelpolitiek geleid heeft.

Vandaag, 8 mei, is het in Frankrijk opnieuw een feestdag. Voorbije zondag feest omwille van de nieuwe Franse president, vandaag omwille van de overwinning op het naziregime. Wat in Frankrijk nog steeds gevierd wordt met een feestdag. En een verlofdag. Zoals dat hoort.

Jarenlang was ook in het Vlaams onderwijs 8 mei een feest- en verlofdag als herinnering aan het verslaan van het nazisme. Maar onder impuls van het managersdenken werd die feestdag afgeschaft, de ideeën verbonden aan 8 mei zouden wel het hele jaar door onderwezen worden. Het zou interessant zijn als daar eens een parlementaire vraag over gesteld wordt: hoeveel blijft daarvan nog over, uitgenomen bij de scholieren die nu met de Trein der 1.000 de kampen van Auschwitz en Birkenau bezoeken? Bij de stad Antwerpen was 8 mei even een feestdag, waarvoor het stadspersoneel wel Allerzielen als verlofdag moest inleveren. Maar het duurde niet lang of 8 mei, herinnering aan de overwinning op het fascisme, verdween ook bij het Antwerps stadsbestuur van de kalender onder impuls van het nieuwe management. Niet zo dus in Frankrijk.

Een paar weken geleden bereikte ons overigens nog een voorbeeldig verhaal uit Duitsland. In Kiel, hoofdstad van de Duitse deelstaat Sleeswijk-Holstein, werden 500 bordjes gemaakt om te zeggen dat in Kiel er geen plaats is voor neonazi’s, extremisme, vreemdelingenhaat en antisemitisme (foto 1). De actie wordt ondersteund door het stadsbestuur (op foto 1: burgemeester Torsten Albig bevestigt het eerste bordje), de vakbonden, de universiteit, de kerken, culturele organisaties en vertegenwoordigers van de verschillende etnische en religieuze groepen. In de gemeenteraad stemden enkel de afgevaardigden van de NPD tegen het initiatief. De bordjes kosten het stadsbestuur 4.000 euro. Wie er een wil ophangen wordt gevraagd een geldstorting te doen voor de Amadeu Antonio-stichting, die met de donatie verder actie voert tegen racisme en fascisme. De actie tegen neonazi's werd al in 2010 bedacht, nog vóór de moorden door de Nationalsozialistischer Untergrund (NSU) bekend geraakten.  

Maar natuurlijk hoe je met alleen maar bordjes de nazi’s niet buiten. In Griekenland heeft de neonazistische Chrysi Avghi (‘Gouden Dageraad’) met 6,97 % van de stemmen 21 parlementszetels verovert. Radicaal-links haalde veel betere resultaten (Syriza: 16,78 % en 52 parlementszetels, met ook nog eens 8,48 % en 26 parlementszetels voor de Griekse communisten, en nog eens 6,10 % en 19 parlementszetels voor een derde partij links van de sociaaldemocratische Pasok), maar toch. “Het uur van de angst is aangebroken voor de verraders van het vaderland”, zei Chrysi Avghi-leider Nikos Michaloliakos op een persconferentie zondagavond (foto 2, hier Michaloliakos tijdens een gemeenteraadszitting in Athene vorig jaar als hij de Hitlergroet brengt). Naast te begrijpen verzet tegen de dictaten van de Europese Unie, valt te vrezen dat het aantal door Chrysi Avghi-leden mishandelde allochtonen nog zal toenemen. Met een partijslogan als Ontdoe dit land van de vreemde stank is alle beschaving verdwenen.

Om de ‘ware Grieken’ hun menselijker kant te tonen, gaan de Chrysi Avghi-leden ook de armere stadswijken in om voedsel uit te delen. Uiteraard enkel aan ‘ware Grieken’. Ook escorteren ze oude Griekse vrouwtjes naar de bank of de supermarkt. Allemaal met het partijsymbool goed zichtbaar en gehuld in zwarte shirts. Daartegenover zijn ze bij Voorpost en het N-SA maar kleuters. Voorpost stelt jaarlijks kerstpakketten samen voor Vlaamse gezinnen in nood, en komt desgevallend helpen bij overstromingen. Het N-SA organiseerde eenmaal een voedselbedeling, in samenwerking met een organisatie voor voedselbedeling. Maar noch hun extreemrechtse agenda, noch hun ‘goede daden’ deden 440.000 Grieken voor Chrysi Avghi stemmen.

Het waren meer slogans als “We zullen Griekenland bevrijden van de woekeraars, voor een Griekenland van waardigheid en onafhankelijkheid” die voor het verkiezingsresultaat van Chrysi Avghi zorgden. En daar zijn in de eerste plaats de Europese Unie met hun onmenselijk besparingsbeleid, de banken die schaamteloos hun terugbetalingen en renten innen, en de eeuwige Griekse regeringspartijen Néa Dimokratía en Pasok, voor verantwoordelijk. Karel De Gucht is “zeer angstig” voor de Griekse situatie, maar dat is natuurlijk het gevolg van het verarmen van de Griekse bevolking terwijl de kapitaalbezitters nooit belasting moesten betalen en met hun kapitaal uitwijken naar de Zwitserse banken. Dat hij daar eens een antwoord op verzint, in plaats van om de hete brij heen te praten.

Het extreemrechtse LAOS, met een vriend van Frank Vanhecke als minister, werd overigens ook afgestraft voor haar regeringsdeelname en heeft nu geen enkele vertegenwoordiger meer in het Griekse parlement.

Stephen Lennon (foto), voorman en spreekbuis van de Engelse extreemrechtse beweging English Defence League (EDL) vervoegt de rangen van de British Freedom Party (BFP). De BFP is een twee jaar oude afsplitsing van de British Nationalist Party (BNP), al 20 jaar Brits marktleider op het vlak van rechts radicalisme.

De BNP, bij wie het Vlaams Belang in augustus vorig jaar nog op bezoek was, kampt al jaren met ernstige interne problemen. Problemen die veelal te maken hebben met de handel en wandel van BNP-voorzitter Nick Griffin (53 j.). Behalve partijvoorzitter – sinds 1999 – ook Europarlementslid, een dictatoriale brulboei én een negationist. De Holocaust deed hij al meermaals af als ‘Holohoax’ (zwendel). Een hevig gecontesteerd figuur dus, ook in zijn eigen partij. Na een periode van relatief politiek succes in het voorbije decennium zit de schandaalgevoelige BNP in een sukkelstraatje waarvan het einde nog lang niet in zicht is. Resultaat is dat de kiezer steeds meer afhaakt en de achterban ‘en masse’ andere oorden opzoekt.

De overstap van Stephen Lennon (29 j.) naar de BFP, en de feitelijke integratie van de actiegroep EDL in een partijpolitieke structuur, zou wel eens een kantelmoment voor Brits extreemrechts kunnen inhouden. Voor de BNP – waar Lennon ooit deel van uitmaakte – betekent deze move te duchten concurrentie op eigen terrein. De BFP staat in grote lijnen voor net hetzelfde programma als de BNP maar zou (iets) acceptabeler zijn voor het grote publiek. Ondanks aangebrande figuren genre Stephen Lennon die een uiterst agressieve reputatie met zich meesleept na verschillende veroordelingen wegens geweldpleging. Hij zat ooit een celstraf uit van een jaar voor het toetakelen van een politieagent. Stephen Lennon is in zijn woonplaats Luton zo populair dat zijn familie en hijzelf de klok rond poltiebescherming ‘genieten’.

De timing van zijn overstap is niet toevallig. Later op het jaar komen er ook aan de andere kant van het kanaal verkiezingen aan. Met de BFP wil Lennon werk maken van een immigratiestop (behalve voor hoger opgeleide profielen), een boerkaverbod, Groot-Brittannië uit de Europese Unie halen, de oprichting van nieuwe moskeeën tegengaan en zowaar christelijke waarden promoten. Hoe dat laatste moet rijmen met bot racisme en excessief straatgeweld is niet geheel duidelijk. Maar dat zal deze politieke hooligan worst wezen

Met 17,90 % van de stemmen behaalde Marine Le Pen (foto) bij de eerste ronde van de Franse presidentsverkiezingen meer stemmen dan voorspeld werd bij de laatste opiniepeilingen, meer stemmen bij de ‘historische’ verkiezingen in 2002 toen vader Jean-Marie Le Pen afklokte op 16,86 % van de stemmen, maar een pak minder dan de 23 % die haar een jaar geleden nog in opiniepeilingen toegedicht werden.

Intussen proberen de twee overblijvende kandidaten voor het Franse presidentsschap, François Hollande en Nicolas Sarkozy, elk op hun manier de stemmen van de Le Pen-kiezers op te pikken. De Napoleon van de Franse politiek vrijt de Le Pen-kiezers op door zijn standpunten nog meer te verrechtsen en door te verklaren: “Le Pen est compatible avec la République” (“Le Pen is verenigbaar met de Republiek”). Zijn woordvoerster Nathalie Kosciusko-Morizet heeft daar nochtans een radicaal tegenovergestelde mening over. In haar boek Le Front anti-national schrijft ze dat het Front national (FN) de Republiek afwijst. Met Marine Le Pen in de plaats van Jean-Marie Le Pen is er op dat vlak niets veranderd. Ze zondigt tegen de drie centrale begrippen van de Franse republiek: vrijheid, gelijkheid en broederlijkheid.

Marine Le Pen zegt dat zij “de laatste verdediger” is van de vrijheid. Maar haar programma gaat niet in de richting van meer vrijheid. Integendeel. Er is slechts sprake van meer orde, repressie en verbod. Marine Le Pen droomt van een land waarin de rechters zich niet mogen verenigingen in een vakbond, waar manifestaties voor mensen zonder papieren verboden zijn, waar mensen met twee nationaliteiten een ervan moeten afgeven, waar mensen zich niet mogen kleden volgens hun religieuze overtuiging en journalisten zich zorgen moeten maken. De “laïcité” waar Marine Le Pen zo’n voorstander van is, moet het onmogelijk maken dat moslims hun geloof op straat belijden, maar de katholieke processies mogen de straten blijven innemen onder het mom van dat het “oude tradities van bij ons” zijn.

Marine Le Pen verwerpt de gelijkheid door haar versie van Eigen Volk Eerst!, de “préférence nationale”. Tegenwoordig spreekt Marine Le Pen ook over de “priorité citoyenne”, de Franse burgers die voorrang moeten krijgen… waarbij ze de toegang tot de Franse nationaliteit moeilijker wil maken dan nu het geval is. Het bemoeilijken om de Franse nationaliteit te verwerven heeft natuurlijk ook gevolgen voor de sociale hulp, de gezinstoelagen, de huisvesting, de zorgverlening enzomeer die ze bij voorrang aan de Fransen wil voorbehouden.

Marine Le Pen verwerpt ‘broederlijkheid’. Haar programma is gebaseerd op het omgekeerde: het verwerpen van de anderen. De Franse nationaliteit mag niet meer toegekend worden aan wie al jaren op Frans grondgebied woont en bijdraagt aan de Franse samenleving, de Franse nationaliteit kan alleen door bloedverwantschap doorgegeven worden. Wat ook al niet bijdraagt tot de broederlijkheid is de weigering van Marine Le Pen om recente lofbetuigingen van haar vader aan de Franse dichter, en wegens collaboratie met de nazi’s gefusilleerde, Robert Brasillach te veroordelen.

Dinsdag zal Marine Le Pen, tijdens de traditionele 1-meimanifestatie van het FN, haar stemadvies geven voor de tweede ronde van de Franse presidentsverkiezingen. Waarschijnlijk wordt dat niet gaan stemmen, thuis blijven. Overigens heeft nu ook Nicolas Sarkozy aangekondigd een 1-meimanifestatie op te zetten. Voor het eerst, maar om de stemmen van de Fransen te winnen wil Sarkozy alles doen. Voor wie toevallig in Frankrijk is op 1 mei: hier de kaart van de echte 1-meimanifestaties.

In Antwerpen is de vraag beantwoord: doet Hij het of doet Hij het niet? En ja, Hij doet het. Bart De Wever is kandidaat-burgemeester in de Metropool. Nu nog minder demagogie en een kritischer pers dan bij de N-VA-meeting in Kapellen de voorbije week.

In Frankrijk wordt vanavond duidelijk wie de twee kanshebbers zijn op een sjerp, wie de twee ultieme kandidaten zijn om Frans president te worden. De socialist François Hollande en huidig president Nicolas Sarkozy maken de meeste kans van de tien kandidaten om door te gaan naar de tweede ronde op 6 mei. Marine Le Pen mag dan nog optimisme uitstralen (foto), de kans is klein dat ze haar doel bereikt: die tweede ronde bij de presidentsverkiezingen te halen.

De verrassing van deze campagne is de goede score van de kandidaat van het Front de Gauche, Jean-Luc Mélenchon. Maar in de laatste twee weken van de campagne, als alle kandidaten evenveel zendtijd krijgen op radio en televisie, kwam de voor het overige volstrekt kansloze kandidaat van de Nouveau Parti Anticapitaliste (NPA), Philippe Poutou, goed uit de hoek. Wat Mélenchon misschien een aantal duizenden stemmen kan kosten… en zo mogelijk onder het percentage van Marine Le Pen doet eindigen.

De resultaten van de opiniepeilingen zijn bekend, maar met een kwart mensen die nog niet weten voor wie te stemmen, of overwegen niet te gaan stemmen, is het absoluut niet zeker dat de uitslag van opiniepeilingen ook de uitslag van de stembusslag is. Hoogtepunt, en meteen ook dieptepunt, in de campagne was ongetwijfeld het televisiedebat waarin Marine Le Pen weigerde te antwoorden op de pertinente vragen van Jean-Luc Mélenchon over de gelijkheid van mannen en vrouwen. En weigerde te antwoorden, en weigerde... Marine Le Pen in de hoek gedreven.

Wie aandachtig toekijkt zal overigens zien dat zowel bij dit 'debat' als bij een eerder debat, toen Marine Le Pen nog wel wilde antwoorden, Jean-Luc Mélenchon een rode driehoek op zijn jas droeg. Hét antifascistische speldje. Blijkbaar speciaal voor het debat met Le Pen opgestoken, want op andere beelden van Mélenchon zie je het niet.

“Het regent ontslagen bij de separatistische Lega Nord, nu een gênant corruptieschandaal aan het licht heeft gebracht dat net de partij die altijd beweerde zuiver op de graat te zijn, er zelf een dubbele standaard op nahield”, schreef De Standaard dinsdag. Dik tien dagen nadat het schandaal losbarstte.

“De Lega Nord ontstond begin de jaren 90, met als politieke doel om 'Padania', een fictief land dat de Po-vlakte en het rijkere Noord-Italië omvat, af te scheiden van het 'spilzieke zuiden van Italië dat verteerd is door vriendjespolitiek en cliëntelisme'. Dat het 'verderfelijke zuiden' al vanaf Rome begon, illustreerde de partij met de slogan 'Roma, ladrona' (Rome, dievegge!). Met die slogan ijverde de partij ook voor meer fiscale autonomie voor de regio's. Daarnaast haalde de Lega Nord jarenlang het nieuws met racistische uitlatingen en acties. Zo 'desinfecteerde' Mario Borghezio, europarlementslid, ooit een trein waarin immigranten hadden gereisd, en stelde Roberto Calderoli, oud-minister in de regering-Berlusconi, voor om varkens te laten rondwandelen op grond die voor de bouw van moskeeën was bestemd.

Bij een bepaald publiek haalde de Lega gehoor – op haar hoogtepunt haalde de partij iets meer dan 10 procent. Dat gaf de Lega een belangrijke inbreng in drie centrum-rechtse regeringen van Silvio Berlusconi. Onder druk van de Lega voerde Italië een hard anti-immigratiebeleid en werd het land verder gefederaliseerd. Sinds de val van de regering-Berlusconi, in november 2011, voert de Lega oppositie tegen de technische regering van Mario Monti.

Het corruptieschandaal draait rond een gerechtelijk onderzoek dat wordt gevoerd naar Francesco Belsito, de voormalige penningmeester van de partij. Belsito, die eerst zelf ontslag heeft genomen als penningmeester en daarna door de partijtop ook als lid is buitengeschopt, wordt verdacht van financieel gesjoemel met partijgeld. Het gerecht wil opheldering over miljoeneninvesteringen op Cyprus en in Tanzania, en over de vermoede aankoop van 200.000 euro aan diamanten. Het gerechtelijk onderzoek beperkt zich tot hiertoe tot de voormalige penningmeester, maar de kwalijke geur van het corruptieschandaal hangt rond de hele partij.

Vorige week moest Rosy Mauro, de ondervoorzitter van de Senaat, op vraag van de partij ontslag nemen. Eerder die week had Renzo Bossi (foto 1), de 24-jarige zoon van de historische partijleider Umberto Bossi, al ontslag genomen als raadslid voor de regio Lombardije. Zijn vader, die op zijn beurt begin april een stap opzij zette als partijsecretaris, vond dat een 'juiste beslissing'. Bossi junior gaf zijn ontslag een uur nadat zijn voormalige chauffeur in het roddelmagazine 'Oggi' een boekje had opengedaan over hoe hij ertoe verplicht werd om meerdere keren per maand 1.000 euro cash geld op het partijhoofdkwartier van de Lega af te halen, voor Renzo's persoonlijke uitgaven. Nochtans haalde Renzo Bossi als regionaal raadslid maandelijks 12.000 euro netto binnen.

En wat heeft Umberto Bossi zelf dan wel mispeuterd? 'Niets! Wie Umberto jarenlang professioneel en privé heeft gekend, kan zich niet inbeelden dat die man zich met iets illegaals zou inlaten'. Het is een citaat van oud-premier Silvio Berlusconi. Nu ja, niets illegaals? 'Behalve voor zoonliefs privé-uitgaven zou partijgeld zijn gebruikt om Umberto Bossi's vakantievilla op te knappen, om drie diploma's voor familieleden aan te kopen en om de privé-school van Bossi's echtgenote met 1 miljoen euro te stijven', zegt de Siciliaanse auteur Davide Romano, die twee jaar geleden al een boek schreef over de schandaalsfeer in de Lega.

Met de lenteschoonmaak tracht de tijdelijke partijleiding de indruk te wekken dat de Lega niet met een structureel probleem kampt, en dat die paar rotte appels eruit zijn gegooid. 'Tijdens de lokale verkiezingen, in mei, zal blijken of de kiezer daarin trapt', zegt Romano. 'Jarenlang wierp de Lega een steen naar die spilzieke, corrupte zuiderlingen. De maskers zijn gevallen.' Het meest recente ontslag bij de Lega Nord kwam maandag. Monica Rizzi, gedeputeerde bij de regio Lombardije – de Noord-Italiaanse regio is het machtsbastion van de Lega Nord – gooide de handdoek in de ring, op vraag van haar partij.”

Is het Vlaams Belang bevriend met de Lega Nord, bij het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) lopen ze over van bewondering voor CasaPound. N-SA’er Ruben Rosiers aka Ruben Solidarista roept op om deel te nemen aan een voetbaltornooi van CasaPound dat gevolgd wordt door een concert met Ultima Frontiera (foto 2). Toen die Italiaanse groep in 2009 voor een concert bij het N-SA was verklaarde een groepslid van Ultima Frontiera voor een VRT-televisiecamera trots fascist te zijn. De toespraak van N-SA-kopman Eddy Hermy bij dat concert leidde tot een veroordeling voor racisme (1, 2). Het was vooral de context waarin die woorden uitgesproken werden die Hermy de das om deden. Een context die onder meer ingevuld werd door het optreden van Ultima Frontiera. Wordt het daarom riskant om die groep nog naar Vlaanderen te halen, dan trekken de onverbeterlijken dan maar naar Italië. Bella Italia.

Umberto Bossi (70 j.), oprichter van de Italiaanse separatistische partij Lega Nord, is opgestapt als secretaris van de Lega Nord. Andrea Vreede, Italië-correpondente van NOS.nl geeft tekst en uitleg.

Andrea Vreede: "Roma ladrona (het 'graaiende Rome' in de betekenis van de om zich heen graaiende politieke klasse in de hoofdstad) is jarenlang de favoriete kreet van de Lega Nord geweest. De politieke partij die in Noord-Italië als protestbeweging ontstond. Tegen regeringen die geen oog hadden voor de hardwerkende noorderlingen. Mensen die zich in het mythische land ‘Padania’, de streek rond de rivier de Po, in het zweet werken om vervolgens hun belastingen weg te zien vloeien naar het louche Rome en het maffiose zuiden. (‘Pandania’, met al een eigen Miss die in juni vorig jaar nog poseerde met Filip Dewinter, nvdr.) Maar sinds deze week krijgt Roma ladrona opeens concurrentie van Lega ladrona. 

De anti-Romeinse, o zo correcte partij blijkt zich bevuild te hebben met precies dezelfde zaken die men andere partijen altijd aanwrijft. (Wat meteen de nodige affiches en parodieën die dit hekelden (illustratie 1) uitlokten, nvdr.) De Lega schudt op zijn grondvesten. Justitie heeft een inval gedaan in het hoofdkantoor in Milaan. De penningmeester zou jarenlang gesjoemeld te hebben met de subsidies die de Lega, net als alle partijen, van de staat krijgt. Hij zou ermee hebben zitten speculeren in landen als Tanzanië en Cyprus. Hij zou zakenpartner zijn van een aan de maffia in Calabrië verbonden figuur. En, hij zou geld hebben vrijgemaakt voor de persoonlijke kosten van de familie en de naaste medewerkers van de onbetwiste leider van de Lega: Umberto Bossi.

Dat laatste bericht heeft tot een golf van verontwaardiging geleid onder de aanhang. De militanti, zoals ze worden genoemd, zijn razend. Zo zouden 200.000 euro uit de partijkas naar de zoons van Bossi zijn gegaan. Voor een mooie auto voor Renzo bijvoorbeeld. De wat sullige zoon van Bossi, door zijn vader gebrandmerkt met de bijnaam Trota (forel). Omdat hij nog niet het niveau van een echte delfino (dauphin) heeft, maar Umberto ter zijner tijd wel zou moeten opvolgen. De hamvraag is nu: wist Bossi hiervan? Of is de leider te oud en te ziek om het allemaal mee te krijgen? Nadat hij een paar jaar geleden door een beroerte werd getroffen, is Bossi nooit meer helemaal de oude geworden. Hij beweegt zich moeizaam en is door zijn verlamming zeer slecht te verstaan. Sinds zijn ziekte leunt hij sterk op een kring van naaste medewerkers en, juist, zijn familie. Een clan die veel prominente Lega-politici een doorn in het oog is.

Het is heel goed mogelijk dat dit schandaal het politieke einde van Bossi zal inluiden. Zijn voormalige rechterhand (en ex-minister van Binnenlandse zaken in de vorige regering-Berlusconi) Roberto ‘Bobo’ Maroni staat te trappelen in de coulissen om het stokje over te nemen. Want de Lega staat alleen op dit moment. Bossi heeft gebroken met Berlusconi, steunt de regering-Monti niet en doet zijn uiterste best om van regeringspartij weer een felle oppositiepartij te worden. Wat zou mooier zijn, hoor je Maroni denken, dan nu schoon schip maken en alle leghisti die zich in Rome hebben laten besmetten met het corruptievirus eruit gooien. De oude leider vriendelijk doch beslist ervan te overtuigen dat het tijd is om op te stappen. En in mei met een schone lei en vooral nieuwe leider de lokale verkiezingen ingaan.”

De Federale Raad van de Lega Nord heeft intussen een triumviraat aangesteld om Umberto Bossi tijdelijk te vervangen: de hierboven al genoemde Roberto Maroni, Roberto Calderoli en Manuela Del Lago (foto 2).

Groot-Brittannië is een nieuw antifascistisch magazine rijker. Hope not hate heet de nieuweling (foto 1) die gerealiseerd wordt door voormalige medewerkers van Searchlight Magazine (foto 2). Searchlight Magazine blijft intussen verder verschijnen, zij het dat de pagina’s binnenin niet meer in kleur zijn.

Onenigheid tussen de eigenaars van Searchlight Magazine en het merendeel van de redacteurs maakte dat beide partijen hun eigen weg gingen. Wim Haelsterman, sinds 1998 de Belgische medewerker van Searchlight Magazine, sloot zich aan bij de nieuwe ploeg van Hope not hate geleid door voormalig Searchlight-redacteur Nick Lowles. Andere bekende naam aan boord is de onvermoeibare Graeme Atkinson die net als voorheen bij Searchlight de functie van European editor opneemt. Hope not hate is ook de naam van een antifascistische campagne die de voorbije jaren in Groot-Brittannië grote weerklank kreeg. Een campagne tegen racisme en racistisch geweld op Brits grondgebied. Hope not hate is dan ook geen onbekende naam in antifascistische en antiracistische kringen.  

Het eerste exemplaar van het nieuwe Hope not hate-magazine, 48 pagina’s dik,  bevat een dossier over hoe je extremisme kan aanpakken, wie de financiers zijn van Nick Griffins British National Party (BNP), een overzichtskaart van het geweld gepleegd door de English Defence League (EDL), een artikel over een islamitische extremistische groep uit Bangladesh, de kansen van de BNP bij de verkiezingen in mei in Londen… De internationale actualiteit wordt gevolgd met kleinere artikels (Nederland, Spanje, Oostenrijk, Zweden, België, de Verenigde Staten…) en grotere bijdragen (Frankrijk, Noorwegen, Duitsland).

Hope Not Hate verschijnt tweemaandelijks. Een jaarabonnement kost 36 euro. Om je te abonneren klik je hier.

De Morgen wees er gisteren terloops op in een artikel over Jean-Luc Mélenchon en de Parti de Gauche: de schietpartijen in Toulouse hebben minder invloed op de stemintenties dan gedacht voor de komende Franse presidentsverkiezingen. “Niet migratie, veiligheid of islam is voor de Franse kiezer prioritair, wel de werkloosheid en de sociaaleconomische miserie.” Hier – in het drieduizendste artikel op deze blog – de cijfers en feiten. Illustratie van links naar rechts, van boven naar beneden: de zes belangrijkste van de tien kandidaten voor de presidentsverkiezingen: Sarkozy (rechts), Hollande (links), Le Pen (extreem-rechts), Bayrou (gematigd rechts), Mélenchon (radicaal links) en Joly (groenen).

Wat zouden de gevolgen zijn van de moordpartijen in Toulouse en Montauban op de stemintenties voor de Franse presidentsverkiezingen, op ongeveer een maand voor de eerste stemronde? Op 23 en 24 maart werd een representatief staal van Fransen hierover ondervraagd in opdracht van Le Monde en Franse televisie- en radiostations. Tweederde van de ondervraagden (66 %) vindt dat tijdens de verkiezingscampagne te weinig gesproken wordt over de tewerkstelling en werkloosheid. Eenzelfde bezorgdheid is er over het onderwijs en de koopkracht die volgens de ondervraagden te weinig aan bod komt in de campagne.

Immigratie is dan weer een thema dat volgens 40 % van de ondervraagden teveel aan bod komt (29 % vindt onvoldoende, nog eens 29 % vindt voldoende). Onveiligheid komt volgens 39 % te weinig aan bod in de campagne. Begin maart, vóór de schietpartijen, vond 53 % dat onveiligheid te weinig aan bod kwam. Nu is 31 % tevreden over de aandacht dat het thema krijgt; 29 % vindt dat het teveel aan bod komt. Wie voor Marine Le Pen of Nicolas Sarkozy wil stemmen, wil meer horen over immigratie en onveiligheid; wie voor Jean-Luc Mélenchon of François Hollande wil stemmen, heeft er veel minder behoefte aan. Maar in meerderheid heeft de Franse bevolking dus vooral zorgen over de economie.

Over de stemmen voor de individuele presidentskandidaten zullen we het hier niet hebben: elke dag zijn er weer nieuwe peilingen, peilingen spreken elkaar wel eens tegen, en peilingen worden gemanipuleerd. Op een maand vóór de eerste stemronde op 28 april zijn meer en meer overtuigd voor wie ze in de eerste ronde zullen stemmen: 66 % zegt het te weten. Maar voor wie gaat men in de tweede ronde stemmen? Van de stemmers voor Marine Le Pen zou nog maar 13 % in de tweede stemronde voor de socialistische kandidaat François Hollande stemmen (in januari was dat nog 30 %). Omgekeerd wint Nicolas Sarkozy meer en meer stemmen bij de Le Pen-aanhangers: 50 % zou nu voor de nieuwe Napoleon stemmen in de tweede ronde (minder dan 40 % bij een eerdere peiling). Het rechts discours helpt Sarkozy misschien niet direct bij de eerste stemronde, maar wel bij de tweede stemronde veertien dagen later.

François Hollande heeft de jeugd als zijn prioriteit in de kiescampagne genomen, maar hij verliest aanhang bij de jeugd. Hollande is met 26 % bij de minder dan 30-jarigen nog altijd de grootste stemmentrekker, maar eind vorig jaar kreeg hij nog 39 % van de stemmen in die leeftijdsgroep. Jean-Luc Mélenchon en Marine Le Pen trekken alsmaar meer jongeren aan. Allebei meer bij de mannelijke dan bij de vrouwelijke jongere kiezers. Intussen zijn ook enquêteresultaten bekend over het seksuele leven van de Fransen en hun partijvoorkeur: wie heeft het vaakst seksuele betrekkingen, wie is het meest ontrouw, wie pijpt het meest en andere zaken die een mens niet wil weten.

“Antwerpen is goed bezig!” Duivel-doet-al Ruben Rosiers aka Ruben Solidarista is tevreden. Het gaat "vooruit, en nog meer vooruit!"

Gisterenavond was er in Antwerpen een door Rosiers opgezette anti-imperialistische actie, actie tegen steun aan de rebellen in Syrië (foto 1). Dinsdag kwam voormalig NPD-voorzitter Udo Voigt op uitnodiging van de Nationalistische StudentenVereniging (NSV) spreken (foto 2, een vooruitgang want twee jaar geleden moest een NPD-spreker het nog stellen met het Nieuw-Solidaristisch Alternatief). En vanavond wordt in café De Leeuw van Vlaanderen in Antwerpen een Franstalig boek voorgesteld over CasaPound (foto 3).

Dat de actie gisterenavond maar twintig man op de been bracht, een kniesoor die daarover klaagt. Eddy Hermy was nog maar eens vanuit Oostende naar Antwerpen afgezakt, Roy Matthijsse was met zijn Nederlandse kameraden van de Vrije Nationalisten Noord-Brabant en de Nationale Socialistische Aktie in Antwerpen, en Thierry Vanroy had het gelukkig nog niet te druk als nieuwbakken bestuurslid van de Vlaams Belang Jongeren (VBJ) zodat hij als vanouds bij acties van het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) de hele reutemeteut kon filmen.

“De Syriërs hebben in een referendum massaal gestemd voor de democratische hervormingen van president Bashar Al-Assad”, legde Ruben Rosiers uit in een pamfletje dat hij liet verdelen. Rosiers wil “niet nog een ‘bevrijding’ van een ‘regime’ dat wij niet kennen. Niet nog krokodillentranen voor ‘vrijheidsstrijders’ die in wezen fundamentalistische terroristen zijn.” Het is aandoenlijk het te lezen van de pen van iemand die anders niet vies is van mee op te stappen met Duitse ‘autonomen’ (in Duitsland noemen ze die gewoon “nazi’s”, foto: Ruben Rosiers op 1 mei 2010 in Berlijn), iemand die meerdere keren per jaar naar Italië gaat om te leren van Casa “Wij willen de erfgenamen van het fascisme zijn” Pound.

De Nederlandse kameraden legden uit dat “de imperialistische machtsblokken” door de Syrische hoofdstad Damascus te veroveren hopen “de bewapening van de Hezbollah te beperken om zo later gemakkelijker de Iranese hoofdstad Teheran in te kunnen nemen” zodat dan “de Hezbollah zo minder doeltreffende tegenacties kan uitoefenen tegenover het Israëlische zionisme.” Of de gemiddelde Antwerpenaar daarmee begrijpt wat er allemaal aan de hand is, is maar de vraag. Een man van buitenlandse afkomst schold de betogers voortdurend uit voor “Idiots”. De betogers konden enkel antwoorden met hun glimlach.

Nu ja, betogen. Er werd vijf meter gestapt. Van het midden van het Astridplein tot de rand van datzelfde plein waar ook nog flyers verdeeld werden voor Bicky cheeseburgers én een cola voor 3.60 euro bij frituur De Laet. De politie schatte de impact van de betoging correct in: pas een dik half uur na de start van de actie daagden twee politieagenten-op-fiets op om polshoogte te nemen. Twintig betogers. Twee jaar geleden waren ze bij een pro Palestina-actie van het N-SA op datzelfde Astridplein met zeventien mensen. Nu dus met twintig. Het gaat “vooruit, en nog meer vooruit!”

Tweede Kamerlid Hero Brinkman (links op de foto met Geert Wilders) stapte gisteren op bij de PVV, Geert Wilders’ Partij voor de Vrijheid. Hij blijft de regering-Rutte gedogen, maar is het gebrek aan democratie binnen de PVV en het “wegzetten van mensen als tweederangsburgers” beu. Brinkman wordt omschreven als “een van de meest gewaardeerde PVV’ers”.

Op een persconferentie gisterenmiddag gaf Hero Brinkman twee redenen voor zijn opstappen. De PVV draait maar om één man: Geert Wilders, en Geert Wilders wil niet anders. De voorbije jaren heeft Brinkman een paar keer geprobeerd om zijn partij opener en democratischer te maken, maar telkens ving hij bot bij Wilders. De druppel die de emmer gisteren deed overlopen was dat Wilders niet wilde dat er in de PVV-fractie gesproken werd over Brinkmans kritiek op het Meldpunt Midden- en Oost-Europeanen. Een meldpunt dat gelanceerd werd zonder dat het vooraf besproken werd met de PVV-parlementsleden. “De tweede reden is het wegzetten van mensen”, zegt Brinkman. “Ik vind de islam een achterlijke ideologie met middeleeuwse waarden. Dat neemt niet weg dat ik vele moslims ken die compleet geassimileerd zijn en zich terecht weggezet voelen als tweederangsburgers. Ook de Midden- en Oost-Europese burgers worden, middels het ‘Polen-meldpunt’ weggezet als criminelen en overlastveroorzakers.” Geert Wilders komt met ‘bommetjes en ballonnetjes’ af, alleen maar om zetels te scoren in de peilingen. Als je als partij in een gedoogconstructie mee verantwoordelijk bent voor het regeringsbeleid moet je echter naar oplossingen zoeken, waarbij je een compromis niet schuwt.

Voordat de nu 45-jarige Hero Brinkman voor de PVV in 2006 in de Tweede Kamer terechtkwam (vergelijkbaar onze Kamer van Volksvertegenwoordigers), werkte Brinkman in Amsterdam bij de politie. Hij was 14 jaar politieagent, daarna twee jaar buurtregisseur, en vervolgens vijf jaar inspecteur bij de politie. In de Tweede Kamer hield hij zich vooral bezig met dossiers op het gebied van Binnenlandse Zaken. Hij kwam negatief in het nieuws toen hij een drankcontrole van de politie ontweek. Hij reed in zijn auto met gedoofde lichten en op hoge snelheid weg. Ook andere keren speelde een drankprobleem hem parten. Andere PVV-Kamerleden zijn dan weer berucht omdat ze hun buurt terroriseren, ze een pornobedrijf leiden en meer van dat. Nu ja, iedereen kiest zijn vrienden zelf. Anders wordt het als je andere mensen gaat stigmatiseren, alle moslims of alle Midden- en Oost-Europeanen over één kam scheert. Wat de liberale premier Mark Rutte niet over de lippen kreeg, deed Brinkman wel: hij bekritiseerde het ‘Polen-meldpunt’ van Geert Wilders. Ook verdraagt hij niet langer “de financieringen (…) vanuit lobbykantoren uit het buitenland naar de PVV.”

Hero Brinkman zou de regering-Rutte blijven steunen, en intussen nadenken over zijn politieke toekomst. Er is sprake van een nieuwe, eigen partij. Er is ook sprake van op termijn over te stappen naar de liberale VVD, de partij waaruit Wilders vertrokken is. De hamvraag is echter wat de Nederlandse kiezers gaan doen? Blijven die gevoelig voor de ‘bommetjes’ van Wilders of opent het vertrek van Brinkman hen de ogen, gaan ze inzien dat Wilders politiek bedrijft ten koste van anderen? Een eerste opiniepeiling bij PVV-stemmers gaf aan dat een kleine meerderheid vindt dat Wilders teveel te zeggen heeft over zijn groep parlementsleden, en een ruime meerderheid vindt dat het kabinet-Rutte moet voort doen. Of ze dat ook nog vinden na de nieuwe bezuinigingsronde die Mark Rutte (VVD), Maxime Verhagen (CDA) en Geert Wilders (PVV) voorbereiden, is de volgende vraag.

Vrijdag, ten laatste om 18 uur, moesten de nodige handtekeningen binnengebracht zijn om zich kandidaat te kunnen stellen voor de komende Franse presidentsverkiezingen. Morgen, om 17u30, wordt bekendgemaakt wie inderdaad de nodige geldige handtekeningen heeft binnengebracht. Er zijn tien, misschien elf, kandidaten om Nicolas Sarkozy op te volgen.

In de eerste plaats Nicolas Sarkozy zelf (Union pour un Mouvement Populaire), François Hollande (Parti socialiste) en Marine Le Pen (foto, Front nationale). Ter rechterzijde zijn ook de stemmen voor François Bayrou (Mouvement Démocrate) belangrijk. Links van de Franse socialisten is de profileringsdrang weer groot met Eva Joly (Europe Écologie - Les Verts), Jean-Luc Mélenchon (Front de gauche, waarvan verwacht wordt dat vandaag meer dan 20 000 militanten verzamelen aan de Bastille in Parijs), Nathalie Arthaud (Lutte ouvrière) en Philippe Poutou (Nouveau Parti anticapitaliste).

Marine Le Pen haalde donderdag nog uit naar “la gauche bobo” en “la gauche corrompue”. “Links dat zich beroept op het volk, maar het volk in het gezicht slaat.” En: “Links dat corrupt is, dat steelt…” Alles om links te verketteren is goed, maar haar grootste tegenstrever, op iets meer dan een maand van de eerste stemronde voor de presidentsverkiezingen, is nog altijd Nicolas Sarkozy. Sarkozy die de voorbije weken de thema’s van het FN overnam? Dan neemt Marine Le Pen de thema’s van de UMP over: ze looft het vrije ondernemingsschap dat niets in de weg mag gelegd worden, en belooft een staatssecretaris voor de strijd tegen de sociale fraude aan te stellen.

De voorbije week haalde een opiniepeiling de Vlaamse pers die Nicolas Sarkozy in pole position plaatst voor de presidentsverkiezingen, maar tezelfdertijd was er nog een andere opiniepeiling die nog altijd de meeste kansen op succes toedicht aan François Hollande. Woensdag was er ook nog een opiniepeiling bij jongeren van 18 tot 22 jaar, jongeren die nu voor het eerst gaan stemmen. François Hollande kreeg met 31 % de meeste stemmen, gevolgd door Marine Le Pen (23 %) en Nicolas Sarkozy (21 %). François Bayrou kreeg 9,5 % van de stemmen; Jean-Luc Mélenchon 8 %. Opmerkelijk is dat Marine Le Pen meer stemmen haalt op het platteland (25 %) dan in Parijs (14 %).

Wie wil weten wat de favoriete muziekjes zijn van een aantal kandidaten vindt dat hier: Marine Le Pen, Nicolas Sarkozy, François Bayrou, François Hollande en Jean-Luc Mélenchon. Of het echt de persoonlijke voorkeur is van de kandidaten, is misschien nog wat anders. Het lijkt er sterk op dat de respectievelijke campagneteams lijstjes hebben samengesteld, met titels die verwijzen naar hun kandidaat en zijn of haar thema's.

Zou Marine Le Pen echt swingen op Immigrant Song van Led Zeppelin? Maar er zit wel een geschiedenis achter dat nummer. Het werd geschreven in IJsland waar net de ambtenaren in staking waren gegaan, waardoor het in Reykjavik geplande Led Zeppelin-concert dreigde geannuleerd te moeten worden. De universiteit werd dan stakingsbreker door een concertzaal ter beschikking te stellen. Het nummer zelf verwijst naar de Vikings en de oude Noorse religie die andere landen zou beschaven/veroveren: “The hammer of the gods will drive our ships to new lands. To fight the horde and sing and cry, Valhalla, I am coming.”

Bij een actie tegen neonazi’s in de Duitse deelstaten Rheinland-Pfalz, Nordhrein-Westfalen en Thüringen heeft de Duitse politie 24 vermoedelijke leden van de rechts-nationalistische Nationaldemokratische Partei Deutschlands (NPD) aangehouden. Onder hen Axel Reitz (foto 1: links Axel Reitz, rechts politiemensen na de huiszoeking ten huize Reitz).

Met huiszoekingen in Düsseldorf, Bonn, Keulen en nog veertien andere plaatsen in Duitsland werd dinsdag 13 maart gezocht naar in totaal 33 mensen, in leeftijd variërend van 17 tot en met 54 jaar. Ze worden lidmaatschap van een criminele organisatie, het toebrengen van ernstig lichamelijk letsel, ordeverstoring en het dragen van verboden symbolen zoals hakenkruisen ten laste gelegd. Aanleiding voor de actie zijn het verzamelen van informatie over en gewelddaden tegen linkse militanten. Bij de huiszoekingen, waarbij driehonderd politiemensen ingezet werden, werden onder andere pistolen en honkbalknuppels gevonden (foto 2), vlaggen met hakenkruisen, Hitlers Mein Kampf en dvd’s van onder andere de anti-joodse propagandafilm Der Ewige Jude (foto 3). Onder de mensen die aangehouden werden: Axel Reitz en diens rechterhand Paul Beuer.

De 29-jarige Axel Reitz is geen onbeschreven blad. Hij is altijd onberispelijk gekleed, zijn gedachten zijn daarentegen allerminst onberispelijk. In mei 2006 werd Axel Reitz tot een gevangenisstraf van twee jaar en negen maanden veroordeeld voor opruiing, vooral voor een antisemitische toespraak bij een betoging van neonazi’s tegen de bouw van een synagoge in Bochum in juni 2004. Na ongeveer een jaar werd Reitz wegens ‘goed gedrag’ vervroegd vrijgelaten uit de gevangenis. Sindsdien is Reitz een gevierd spreker op activiteiten van extreem-rechts tot neonazi’s. Veertien dagen na zijn vrijlating was Axel Reitz al spreker op een bijeenkomst van de NPD, partij waarvan hij in 2009 één van de verkozenen werd.

Axel Reitz was al een paar keer spreker op bijeenkomsten in Vlaanderen en Nederland. In Vlaanderen was Axel Reitz gastspreker op het ‘jeugdcongres’ dat het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) op 10 oktober 2009 in Oostkamp, bij Brugge, inrichtte. Uiteraard was Axel Reitzs reputatie – zijn bijnaam is ‘De Hitler van Keulen’ – bekend bij inrichter van het ‘jeugdcongres’ Eddy Hermy. Maar dat hinderde Hermy niet. Integendeel. Hermy werd voor zijn eigen toespraak tijdens dat ‘jeugdcongres’ wegens racisme veroordeeld door de rechtbank in Brugge. De veroordeling is definitief en in belangrijke mate gemotiveerd door de context waarin Hermy zijn uitspraken deed: met onder andere Axel Reitz als medespreker.

Sinds het bekend worden van de activiteiten van de Nationalsozialistischer Untergrund (NSU), Die Braune Armee Fraktion, gaan in Duitsland meer en meer stemmen op om de NPD buiten de wet te stellen. NPD’ers leverden immers hand- en spandiensten voor de NSU, en NPD-activiteiten zijn dikwijls een dekmantel voor het samenkomen van pure neonazi’s. De huiszoekingen en de aanhoudingen dinsdag bevestigen het beeld van de NPD als een aangebrande partij. Het belet niet dat de Nationalistische StudentenVereniging (NSV) Udo Voigt, NPD-voorzitter van 1996 tot eind vorig jaar, heeft uitgenodigd als spreker op een NSV-meeting, dinsdag 27 maart in de lokalen van de Universiteit Antwerpen.

De NSV heeft haar voor vandaag geplande jaarlijkse betoging afgelast uit medeleven met de slachtoffers van het busongeval in Zwitserland – correcter: vanuit het VB is de NSV opgedragen de betoging af te gelasten. Als het VB en de NSV enig fatsoen hebben, zouden ze, zeker na de politieacties deze week in Duitsland, ook de meeting met voormalig NPD-voorzitter Udo Voigt annuleren.

Vorige zondag zat Filip Dewinter te blinken op het 75^ste Vlaams Nationaal Zangfeest (foto 1), tussen Vlaamsgezinden van allerlei slag. Van extreme tot traditionele Vlaams-nationalisten. Daags tevoren, zaterdag 10 maart, was Filip Dewinter spreker op een meeting in Parijs (foto 2), ingericht door rechts-extremisten die niet eens Marine Le Pen willen steunen.

De meeting was ingericht door Nationalité citoyenneté identité (NCI), een organisatie opgezet door het Bloc identitaire. Het Franse Bloc identitaire is ontstaan uit de restanten van Unité radicale die in 2002 ontbonden werd nadat één van hun militanten de Franse president Jacques Chirac probeerde te vermoorden. Twee leiders van Unité radicale, onder wie Fabrice Robert, lanceerden daarop de vereniging Les identitaires die in 2003 overging in het Bloc identitaire. Fabrice Robert werd de voorzitter van het Bloc identitaire dat een tweeduizendtal leden zou tellen. Het Bloc identitaire bevindt zich ter extreme rechterzijde in het politieke spectrum, en verdedigt de ‘eigen identiteit’ tegen alles en nog wat. Tegen zowel de ‘Amerikaanse hegemonie’ en het ‘islamitisch imperialisme’, als tegen het ‘Parijse centralisme’ en de ‘intellectuele terreur’. Het Bloc identitaire rekent op de mensen die ter extreme rechterzijde ontgoocheld zijn over boegbeelden als Philippe de Villiers en Jean-Marie Le Pen. Voor de komende Franse presidentsverkiezingen wilde men uitpakken met een eigen kandidaat, Arnaud Gouillon. Men slaagde er evenwel niet in de nodige 500 burgemeesters te vinden die het zich kandidaat stellen wilden ondersteunen. Bij een nationale raadpleging besloten de leden daarop om geen enkele kandidaat bij de komende presidentsverkiezingen te steunen. Dus ook niet Marine Le Pen van het Front national (FN).

Filip Dewinter is “la vedette du jour”. Om 10 uur beginnen de “assises nationales” over “la France en danger”. Een boekenstalletje wordt geopend, een eerste ronde tafelgesprek begint, skinheads staan in voor de beveiliging van de meeting. Filip Dewinter is in de perszaal, waar hij en passant een groep Russische identitairen begroet. Aan een reporter van Rue89/Le Nouvel Observateur legt Dewinter uit dat zijn model een mix is van Marine Le Pen, Heinz-Christian Strache (van het Oostenrijkse FPÖ) en Umberto Bossi (van het Italiaanse Lega Nord). “Maar wij zijn rechtser dan het FN.” Het FN, de FPÖ, de Lega Nord en het Vlaams Belang vormen volgens Dewinter de “harde kern” van wat een Europese extreem-rechtse beweging moet worden. Daartoe wordt in Wenen al eens vergaderd. “Maar we wachten de Franse presidentsverkiezingen af.” Intussen trekt Dewinter van leer tegen de “halalindustrie”. “Dat is geld voor de radicale islam, en misschien ook voor het terrorisme.” Om 12u30 is het tijd voor Filip Dewinter om de zaal toe te spreken. “In Antwerpen is Mohamed de meest gekozen voornaam bij geboorten.” Vlak vóór Dewinter was een spreker van Riposte Laïque aan het woord, een oud-communist en -trotskist. “Wij hebben gezamenlijke vijanden: islamisten en Europa-isten. Het gaat om het overleven van het mooiste land ter wereld, Frankrijk!”

Na een kwartier is de toespraak van Filip Dewinter gedaan en kan iedereen naar het buffet. Een vijfhonderdtal mensen blijven voor de namiddagsessie die begint met een videoboodschap van Oskar Freysinger, van de Zwitserse Volkspartij die een succesvol referendum voor het verbieden van de bouw van minaretten achter de rug heeft en een nieuw referendum plant over de immigratie in Zwitserland. Franse sprekers van allerlei obscure clubjes en extreemrechtse denktanks wisselen elkaar af. Om 16u45 is het de beurt aan de tweede ster van de dag: Jared Taylor, een Amerikaanse verdediger van het blanke ras via zijn magazine American Renaissance. Hij besluit zijn toespraak onder luid applaus met: “Vermijd ten alle prijze het aanbidden van de diversiteit.” In een interview vooraf met Novopress zei Filip Dewinter uit te kijken naar het terugzien van zijn vriend Jared Taylor die hij zeer bewonderd. Dewinter is geabonneerd op American Renaissance en kent het boek White Identity van Jared. Het Southern Poverty Law Center wijst erop dat Taylor zelf om de twee jaar een conferentie inricht waar racistische intellectuelen schouder aan schouder staan met Ku Klux Klan-mensen, neonazi’s en andere blanke racisten. Na de slottoespraak van Fabrice Robert is er in Parijs nog een laatste woord van een spreekster die de vloer veegt met de katholieke geestelijken “die geen ruggengraat meer hebben en de islam aanvaarden”.

Zaterdag was Filip Dewinter in Parijs voor een meeting waar het opkomen voor de eigen identiteit en het afwijzen van de islam centraal stond, meeting ingericht door het Bloc identitaire dat zich rechts van Marine Le Pen positioneert. Het kopstuk van Bloc identitaire die Marine Le Pen wél wil steunen, Philippe Vardon uit Nice, was niet welkom op de meeting van zijn partijgenoten. Zondag, op het Vlaams Nationaal Zangfeest, zag Dewinter Bart De Wever met zijn confederalisme en het VIaams Belang met haar onafhankelijkheidsstreven “een stuk van de weg gezamenlijk afleggen”. Dinsdag reikte Dewinter Bart De Wever de hand om na de gemeenteraadsverkiezingen in Antwerpen “voor verandering zonder de socialisten” te zorgen. Dewinter die in eigen land zoete broodjes probeert te bakken met Bart De Wever, maar in Frankrijk de kaart trekt rechts van Marine Le Pen. Dat is Dewinter voluit.

Nog maar drie weken geleden betoogden in Duitsland enkele honderden neonazi’s in Dresden (1, 2, 3). Vorige zaterdag, 3 maart, gaven ze elkaar rendez-vous in Münster. Een 300-tal neonazi’s daagden op (foto 1), tegenover 5 000 mensen die protesteerden tegen de bijeenkomst (foto 2).

De politie zorgde ervoor dat de neonazi’s van het treinstation van Münster tot aan de start van hun betoging geraakten. Antifascisten hadden met een sit-in  een blokkade opgeworpen op de weg naar het vertrekpunt, maar met peperspray werden ze door de politie weggejaagd. Politie die op haar website had uitgelegd wat mocht en wat niet mocht, en ook uitlegde wat het thema van de betoging was. Grote delen van de wijk waar de neonazi’s betoogden waren griezelig leeg. Op andere plaatsen bleven buurtbewoners om te joelen en lawaai te maken als de neonazi’s voorbijtrekken. Spandoeken met slogans als Geen plaats voor nazi’s verduidelijkten voorts wat de inwoners van Münster over de neonazi’s dachten. Jongeren vormden een paar keren met een sit-in een versmalling op de route van de nazi’s. Tussen de paar honderden neonazi’s en de grote groep van enkele duizenden tegenbetogers was er maar een tiental minuten oogcontact (Eerste video van het protest, 10’37”; tweede video, 1’57; derde video, 0’30”).

Het comité Keinen Meter den Nazis bundelde het protest. Geen meter voor nazi’s, solidariteit tegen racisme en sociale uitsluiting was hun slogan. Meer dan zeventig organisaties schaarden zich achter het antifascistisch protest. Een woordvoerder van de politie verdedigde de politie-aanpak: “Het recht van vergaderen is een kostbaar goed. Het geldt ook voor andersdenkenden. Als maatschappij laten we toe dat ook absurde meningen in het openbaar geuit worden zolang de grens met de criminaliteit niet overschreden wordt.” Eerder is echter al bewezen dat neonazibetogingen een cocon zijn voor criminelen, zoals deze foto van een NPD-betoging bewijst.

Omdat het opstarten van de blog teveel vertraagd werd door de videoreportage van het Duitse weekblad Der Spiegel rechtstreeks aan te bieden (foto), kan je nu de reportage bekijken via deze link. Een verslag van de neonazibetoging in Dresden op maandag 13 februari, info over één van de Duitse neonazibewegingen en reacties van antifascisten en politiediensten.

Grappig detail. Middenin de reportage zit een reclamefilmpje. Soms – want de reclame wisselt – krijg je een reclamefilmpje waarin allerlei cijfers worden gevormd. Zo ook het cijfer 88. De bedoeling is aan te geven dat je mits een goede verzekering gemakkelijk 88 jaar wordt, maar in neonazimiddens heeft 88 nog een andere betekenis. Het verwijst naar tweemaal de achtste letter van het alfabet, zijnde de letter H zoals in Heil Hitler. Het getal 88 wordt dan ook wel eens op kledij van neonazi’s gedragen (foto: bij een betoging van de Nationale Alliantie in Nederland, Nationale Alliantie die contacten had met ‘onze’ BBET (Bloed - Bodem - Eer - Trouw) die momenteel voor de rechtbank in Dendermonde terechtstaat.)

De kliklijn van Geert Wilders (foto), waar Nederlanders klachten over Midden- en Oost-Europeanen kwijt kunnen, berokkent Nederland economische schade. Zo waarschuwt de Nederlandse Kamer van koophandel in Polen. Nederland is de grootste buitenlandse investeerder in Polen. Eerder deden de ambassadeurs van Polen en negen andere landen uit Oost-Europa hun beklag over de discriminerende website. Zijn criminele Nederlanders soms geen probleem? De Nederlandse premier Mark Rutte weigert zich uit te spreken over het initiatief van zijn gedoogpartner. Hij vindt het beter geen aandacht aan te besteden, maar aanstaande donderdag zal hij het wel aan de voorzitter van het Europees Parlement moeten uitleggen. De waarheid is: Geert Wilders regeert Nederland.

De VK.nl-columnist Thomas von der Dunk vroeg zich af waarom er geen meldpunt is voor overlastgevende mandatarissen van Geert Wilders’ Partij voor de Vrijheid (PVV). Niet altijd gemakkelijk om te volgen voor Vlamingen. Spijts de gemeenschappelijke taal zijn we toch twee verschillende culturen. Daarom hebben we hier en daar bij de column een toelichting of link bijgeplaatst. Thomas von der Dunk: “(…) Wie heeft er overlast van PVV'ers? Wie wordt er regelmatig ernstig in zijn woongenot gestoord omdat een PVV-parlementariër weer eens na tien uur 's avonds veel te luidruchtig in de Kamer iets schunnigs roept dat dan onverhoeds via de tv de huiskamer inknalt? Wie is er, binnen of buiten de Hoge Raad, werkeloos geworden omdat hij eens iets zei dat de Partij voor Verbod en Vreemdelingenhaat onwelgevallig was? Brievenbusbezitters uit de omgeving van de geachte afgevaardigde Eric Lucassen: opgelet! Wiens straat kampt met bovengemiddelde vervuiling als gevolg van medebewoning door een PVV-fractielid?

Zoals de uit Wilders' getwitter over Beatrix' hoofdtooi in den vreemde weten, vormt principiële onaangepastheid namelijk het handelsmerk van de PVV. De partij vertegenwoordigt het soort Nederlanders dat je in buitenlandse steden en op buitenlandse campings altijd van verre ziet en vooral al van zeer ver hoort, ook zonder dat zij zich reeds naast hun sleurhut rond een halalvleesvrije barbecue hebben geschaard. Speciale dependances van het anonieme meldpunt kunnen derhalve ingericht worden tegenover de halalvleesarme buurtsuper van Cor Bosman in Venlo, of naast de PVV-fractiekamer in het Stadhuis in Den Haag, waar Richard Mos als de eigen Diederik Stapel (een Nederlandse hoogleraar in de sociaal-psychologie die op grote schaal fraudeerde met onderzoeksresultaten, nvdr.) van de Wildersclub met zijn verzonnen cv en dito verkeersonderzoeken naar files op vakantievrije dagen voor heel veel bureaucratische overlast heeft gezorgd.

En natuurlijk moet niet worden vergeten een bijzondere hotline naar het Provinciehuis van Noordholland te installeren, waar de daadkracht van beroepsalcoholist Hero Brinkman alleen al een aparte inlogcode voor registratie noodzakelijk maakt. (…) Moeilijk kan dat toch niet zijn, zo'n meldpunt, want ook aan hun spraak herken je de PVV'er probleemloos – zodra de Limburgse fractievoorzitster Laurence Stassen haar mond open doet weet je al dat het fout zit –en na enig onderzoek vast ook wel aan het soort auto waarin die rijdt (de eigenlijke bedenker van de PVV-kliklijn zei dat je Oosteuropeanen herkent aan hun spraak “en natuurlijk de auto’s waarin ze rijden”, nvdr.). Brinkman in elk geval aan zijn rijgedrag nadat hij weer eens een borrel teveel opheeft, zoals de Noordhollandse politie ons kan vertellen, want dan zijn die 130 kilometer die Rutte hem nu op de snelweg toestaat om aan een surveillanceauto te ontsnappen niet genoeg.

En anders volstaat wel het tellen van het aantal woorden 'moslim' of 'islam' per uitgesproken PVV-zin om zeker te weten: daar hebben we er een, een hele echte, en overlast geeft hij vast ook. Als het om de electorale achterban gaat, volstaat overigens het tellen van het aantal spelfouten per reaguurderszin (commentaar op online artikels, nvdr.). Daarom is de PVV ook zo gebeten op de publieke omroep, omdat alleen de opheffing daarvan haar een publieke afgang kan besparen, want het nationaal dictee winnen ze nooit.  Voor abjecte populisten geldt immers, wat de achttiende-eeuwse Engelse encyclopedist Samuel Johnson ooit zei over de olifant: een sluitende definitie ervan geven is moeilijk, maar je zult hem vast wel herkennen als je er op straat eentje tegen komt. En dan loopt menig oppassend burger veiligheidshalve liever een blokje om.

(…) Het zal U vast zijn ontgaan, maar ik heb een paar alinea's terug nog iets gedaan, wat in een PVV-dictatuur straks niet meer kan: ik heb de PVV in verband gebracht met kritiek op de islam. Wilders is immers net in hevige woede ontstoken over een officiële Duitse brochure waarin dat gebeurt. (De Nederlandse minister van Buitenlandse Zaken, nvdr.) Uri Rosenthal, voor het ministersambt mentaal drie maatjes te klein, heeft meteen braaf beloofd de Duitse ambassadeur op het matje te roepen. Zijn gedienstige houding herinnert aan die van zijn verre voorgangers uit de jaren dertig toen het ook om Duitsland ging. Alleen bibberde Uri nu niet voor een bevriend staatshoofd, maar voor een bevriende gedoogpartij.

Ik snap dat overigens wel van Wilders, dat hij niet met kritiek op de islam in verbinding wil worden gebracht. Zijn opvattingen over meningsvrijheid doen namelijk aan die van veel islamisten denken, en zijn argumentatie doet dat eveneens. In Tunis vindt de Ennadah-partij dat de publieke omroep aan banden gelegd moet worden, omdat zij elitair is en niet de mening van het volk weerspiegelt. In Den Haag vindt Wilders dat ook.”

Alle gekheid op een stokje: terwijl de PVV de regering-Rutte gedoogt, bestuurt de PVV mee de provincie Limburg. De partij van Geert Wilders heeft er twee gedeputeerden, onder andere bevoegd voor welzijn, jeugd, leefbaarheid en veiligheid. In het equivalent van onze provincieraad heeft de PVV tien afgevaardigden. Hoe de gedeputeerden en leden van de Provinciale Staten het er in Nederlands Limburg vanaf brengen, lees je één van de volgende dagen op deze blog. Een artikel met verrassende feiten.

Duitsland heeft gisteren de jongste slachtoffers van neonazigeweld herdacht, maar er is nog een lange weg te gaan om herhaling te vermijden. Bekijk de vorige zondag uitgezonden reportage over vrouwen actief in het Duitse neonazimilieu (foto 1), met ook beelden van de neonazibetoging in Dresden maandag 13 februari 2012 (Zie ook: 1, 2). Je kan de reportage hier bekijken (14’40”).

Extra sfeerbeelden van de treurmars van de neonazi’s vind je hier (2’14”), maar er is ook beter nieuws uit Duitsland. De zanger van Gigi & die Braunen Stadtmusikanten (foto 2), Stahlgewitter, Kahlkopf en nog twee andere neonazigroepen is dinsdag door de Duitse justitie aangeklaagd voor het aanwakkeren van rassenhaat. De 42-jarige Daniel Giese zingt en schrijft neonaziliederen waarin hij onder andere alle Turken uit Duitsland wenst en de uitroeiing van Joden in Auschwitz ontkent. Hij zou ook een lied geschreven hebben waarin de moorden van de Nationalsozialistischer Untergrund (NSU) bejubeld worden (Lees ook hier, nvdr.). Het Duitse weekblad Der Spiegel wijdde vorig jaar nog een artikel aan Gigi & die Braunen Stadtmusikanten

Daniel Giese trad op 20 juni 2009 met Gigi & die Braunen Stadtmusikanten als verrassingsgast op bij een Hammerskin Nation-concert dat oorspronkelijk in Wallonië was gepland, maar na een actie van RésistanceS en het AFF uitweek naar Noord-Frankrijk. Op 22 augustus 2009 trad Daniel Giese met zijn groep Stahlgewitter op bij een benefietconcert van en voor Duitse ‘autonomen’ in Nijlen, in de Antwerpse Kempen. Vlaamse 'autonomen' waren hen behulpzaam. Het zaaltje in Nijlen werd eerder al afgehuurd voor een concert van Blood and Honour Vlaanderen.

Na de menselijke ketting vorige maandag 13 februari, als protest tegen de herdenking door neonazi’s van de bombardementen op Dresden, betoogden voorbije zaterdag 18 februari opnieuw een 10 000 antifascisten in Dresden. De neonazi’s hadden hún betoging zaterdag afgelast.  

Twee jaar geleden, bij de 65^ste herdenking van de bombardementen op Dresden, waren de neonazi’s in Dresden nog met 5 000 à 8 000. Vorige maandag waren ze met een 1 500-tal. Nu bleven ze thuis. Of weken ze uit naar een bijeenkomst in Gera, in het oosten van de Duitse deelstaat Thüringen. Maar het was maar een beperkt groepje dat daar bijeenkwam. Antifascisten namen in Dresden het zekere voor het onzekere en mobiliseerden toch. Op een meeting zaterdag zei voormalig SPD-voorzitter Hans-Jochen Vogel een sterke voorstander te zijn van het verbieden van de Nationaldemokratische Partei Deutschland (NPD). “Het is onaanvaardbaar dat de NPD (die in twee Duitse deelstaten enkele verkozenen heeft, nvdr.) voor hun activiteiten over een juridische bescherming beschikt.” Over de neonazi’s die maandag nog onder bescherming van de politie mochten betogen zei Vogel: “Ze willen niet marcheren om de doden te herdenken, maar om de doden te misbruiken. Dit moet niet getolereerd worden.”

Naar de meeting kwamen een 2 000 mensen. Elders in de stad werden gebedsbijeenkomsten gehouden. En daarna was het tijd om te betogen (foto 1). Zo’n 10 000 mensen stapten op in de betoging (video). Uit Dresden, en ook uit andere delen van Duitsland. Nu de neonazi’s forfait gaven was een minder grote politiemacht op de been. Vorige maandag nog met 4 500 kon men zich nu beperken (nouja) tot 1 600 manschappen. Enkel op het einde van de betoging, tegenover een groepje flessen gooiende jongeren, moesten ze optreden. Vorig jaar waren bij confrontaties tussen neonazi’s en antifascisten nog 100 agenten gewond geraakt. Na de recente revelaties over de Nationalsozialistischer Untergrund (NSU), ook bekend als Die Braune Armee Fraktion, liggen de activiteiten van de neonazi’s in Duitsland erg gevoelig. Het vergemakkelijkte het vormen van een breed front van organisaties dat het antifascistisch protest ondersteunde.

Het is dan ook opletten dat men tegen volgend jaar niet overgaat tot business as usual en het gevaar voor het heropleven van neonazistische activiteiten gaat onderschatten. Aanstaande donderdag is een bijeenkomst gepland met slachtoffers en nabestaanden van de moorden die de NSU de voorbije jaren kon plegen op buitenlanders en een politieagente, deels met medeweten van politiediensten. Bondskanselier Angela Merkel zal de verontschuldigingen van de Duitse staat voor het falend vervolgingsbeleid uitspreken. En daar valt wel wat over te zeggen. Of zoals de betoger op foto 2 zegt: 1945: nazi-pest overwonnen; 2012: politiebescherming voor neo-bruin. Schande, Bondsrepubliek! Belangrijker nog dan de verontschuldigingen zijn de maatregelen die Merkel wil nemen opdat dit niet meer kan gebeuren. In januari werd alvast besloten  tot een parlementair onderzoek over de werking van de veiligheidsdiensten en hun contacten met extreemrechts, en het aanleggen van een gegevensbank van gewelddadige extreemrechtsen.

Maandag werden in Dresden de bombardementen herdacht die deze Duitse stad aan het einde van de Tweede Wereldoorlog troffen. Over het militair nut van de actie met Britse en Amerikaanse bommenwerpers is er discussie. Over het aantal slachtoffers lopen de meningen ook uiteen. Wel is zeker dat het vooral burgers waren die gedood en gewond werden. Van het historisch centrum van de stad bleef zo goed als niets over.

Voor Duitse en andere neonazi’s is het de gelegenheid om jaarlijks het onrecht dat het Duitse volk is aangedaan te herdenken. Over de door het naziregime vele malen grotere aantallen andere doden dan de 25 000 of meer in Dresden zwijgen de neonazi’s. Als ze die andere doden al niet vergoelijken. De herdenking door de neonazi’s heeft dan ook een ranzige geur. Elk jaar protesteert de goegemeente in Dresden tegen de optocht die de neonazi’s in hun stad willen houden, maar elk jaar beschermt een enorme politiemacht de ‘vrijheid van meningsuiting’ van de neonazi’s. Maandag 13 februari betoogden in Dresden een 1 500-tal neonazi’s, die afgeschermd werden door 4 500 politieagenten. Maar daar stond een menselijke ketting van 15 000 mensen tegenover – 3,6 km lang, foto – die als gevolg had dat het betogingsparcours van de neonazi’s toch moest ingekort worden.

Maar voor vandaag, zaterdag 18 februari, wordt opnieuw een horde neonazi’s verwacht. Twee jaar geleden waren er, bij gelegenheid van de 65^ste herdenking van het bombardement in Dresden, naargelang de bron  5 000 à 8 000 neonazi’s. Ze werden urenlang ‘gegijzeld’ aan de treinstations waar ze uitstapten. Nog nooit tevoren waren de neonazi’s zo talrijk, maar ook voor het eerst slaagden antifascisten erin de neonazimars helemaal te verhinderen. Op terugweg naar huis werden de Vlaamse en Nederlandse neonazi’s die in Dresden wilden mee betogen ook nog eens aan een identiteitscontrole onderworpen, waardoor het extra laat werd vooraleer ze terug thuis waren. Wat het vandaag wordt, is natuurlijk nog af te wachten. Van voorgaande confrontaties heeft de politie methodes onthouden om het gsm-verkeer van fascisten en antifascisten massaal af te luisteren.

Jean-Marie Le Pen (83 j., foto), de vroegere voorzitter van het Franse Front National (FN), is veroordeeld tot een voorwaardelijke gevangenisstraf van drie maanden en een geldboete van 10.000 euro.

Volgens de rechtbank in Parijs bagatelliseerde Le Pen tijdens een interview met het rechtse rioolblad Rivarol de Duitse bezetting van het land in de Tweede Wereldoorlog. De extreemrechtse brulboei op rust had tijdens het interview de nazi-bezetting als "niet bijzonder onmenselijk" omschreven. Hoe die uitspraak te rijmen valt met de deportatie en de dood van 70.000 Franse joden in vernietigingskampen, of met het uitmoorden van de bevolking van Oradour-sur-Glane door de SS (meer dan 600 slachtoffers op één dag), is niet geheel duidelijk.

Het interview dateert van 2005. Een rechter had de uitspraken van Le Pen al veroordeeld in april 2008 maar in hoger beroep werd besloten dat de zaak opnieuw moest voorkomen. Het verdict van deze week hield eenvoudigweg een bevestiging in van het oordeel en de strafmaat van de rechter in eerste instantie. Le Pen kondigde meteen na de uitspraak afgelopen donderdag aan in cassatie te zullen gaan. Tegen dat de zaak daar behandeld wordt, zal Jean-Marie Le Pen allicht reclameren dat de rechtbank zich nog bezighoudt met uitspraken uit 2005...

Jean-Marie le Pen is al negentien keer veroordeeld door een rechtbank, te beginnen voor doodsbedreigingen tegenover een politiecommissaris in januari 1960. Zijn voorlaatste veroordeling was toen het hof van beroep van Parijs Jean-Marie Le Pen veroordeelde tot een boete van 10.000 euro wegens "aanzetting tot rassenhaat" door controversiële uitspraken te doen over moslims. Daar kwam nog bovenop: 5.000 euro schadevergoeding te betalen aan de Liga voor de Mensenrechten die zich burgerlijke partij had gesteld. Jean-Marie Le Pen ging voor deze zaak in beroep tot bij het Europees Hof voor de Rechten van de Mens, maar zijn klacht werd daar in april 2010 afgewezen.

In het Journal de 20h00 gisterenavond op TF1 werd Marine Le Pen om een reactie gevraagd op de veroordeling van haar vader vorige donderdag. Dochter Le Pen weigerde te antwoorden. "Ik kom al zo weinig op televisie en dan ga ik mijn tijd daar niet aan spenderen", was haar redenering. Toen de journalistie-presentatrice van het televisienieuws haar vraag herhaalde, zei Marine Le Pen nog eens hetzelfde.

Vorige week verscheen zowel op de website van het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) als bij RechtsActueel een interview met Gianluca Iannone (illustratie), kopstuk van het Italiaanse CasaPound. Bij het N-SA het interview zoals verschenen bij Alternative Right; bij RechtsActueel een samenvatting in het Nederlands. Nochtans is er in het Italiaanse weekblad L’ Espresso een veel interessanter interview verschenen met het grote voorbeeld van de Ruben Rosiers en Bert Deckers van deze wereld.

Gianluca Iannone wordt hier bevraagd naar aanleiding van de aankondiging dat CasaPound aan de volgende gemeenteraadsverkiezingen in Rome wil deelnemen met een eigen lijst. De vlucht vooruit na de schietpartij in Firenze? Een provocatie? “Neen”, zegt Iannone. “Bij de vorige verkiezingen hebben we (de rechtse Alleanza Nazionale-burgemeester, nvdr.) Alemanno gesteund, maar we zijn ontgoocheld over het resultaat. Er is geen beleid voor sociale huisvesting gevoerd, integendeel: de stad is meer dan ooit in handen van speculanten. Het is exact hetzelfde als met (de linkse voorganger als burgemeester, nvdr.) Veltroni.” CasaPound rekent erop de volgende burgemeester van Rome te kunnen leveren, minstens toch een goed electoraal resultaat te boeken. Wie de lijsttrekker wordt, blijft nog even een verrassing. De CasaPound-lijst zal in elk geval bestaan uit “intellectuelen, artiesten en mensen komend uit de vrije beroepen”. Maar het is toch weinig geloofwaardig dat de CasaPound-kandidaat de volgende burgemeester wordt. Iannone: “Inderdaad. Maar wij willen ook tonen dat we een speler zijn op het politieke veld, en niet een bende delinquenten die in de schaduw opereert.”

CasaPound voert hiervoor gesprekken met “de Chinese gemeenschap in Rome (de hoofdzetel van CasaPound is gelegen in de Chinese wijk van Rome, nvdr.), met oud-leden van de Rode Brigades en met groepen homo’s.” Iannone: “Maar desondanks blijft men ons in een getto steken.” Het getto van het fascisme, het ‘fascisme van het derde millennium’. Iannone: “Dat is een benaming die een journalist heeft gegeven, maar ik herken me wel daarin.” Zij die jullie neofascisten noemen hebben dus gelijk? Iannone: “Helemaal niet. Het fascisme was een revolutie, de enige die er in ons land plaatsvond. (…) Het fascisme bouwde op, terwijl het neofascisme zich opsloot in een getto en zich verdedigde. Wij, wij willen bouwen.” Je schijnt te vergeten dat het fascisme ook een dictatuur was. Iannone: “Dat is één mening. Volgens ons was er toen meer vrije meningsuiting dan nu. In elk geval eisen wij de vrijheid op om te zeggen dat het fascisme vele positieve zaken gerealiseerd heeft, en wij willen er de erfgenamen van zijn.”

Volgens Iannone zijn er onder de twintig jaar fascisme in Italië meer positieve zaken gerealiseerd dan onder de zeventig jaar antifascisme. “Nu word je verplicht te zwijgen, word je verboden te betogen of evenementen te organiseren.” Wel vindt Iannone de onder het fascisme gestemde racistische wetten fout. “In de regering-Mussolini van 1932 was de minister van financiën, Guido Jung, een jood. Dat kon niet anders gezien onze mediterrane cultuur altijd bestaan heeft uit een cocktail van verschillende culturen.” Als CasaPound niet racistisch is, is het wel vreemd dat de Vlaamse fans van CasaPound een actie opzetten niet om de arme, maar om de blanke bevolking in Zuid-Afrika te ondersteunen.

De crisis in Griekenland is tot bij ons te voelen. En dan bedoelen we niet op de financiële markten, maar op de reële markten. Dinsdag stelden we vast dat op geen van onze vertrouwde adressen nog Metaxa te vinden is. Doodjammer, maar het is een luxeprobleem in vergelijking met wat de Grieken moeten lijden. Levensstandaard gaat schrikbarend achteruit. Grieken op weg naar derde wereld kopte De Morgen gisteren.

En het dreigt nog erger te worden. Na alle voorgaande maatregelen wil men het minimumloon, dat nu 751 euro bedraagt, verlagen tot 600 euro. Als je weet dat de levensduurte in Griekenland vergelijkbaar is met die in België, begrijp je dat daarmee geen maand rond te komen is. De verlaging van de minimumlonen heeft ook een verlaging van de gewone lonen tot gevolg. Ook zouden nog eens 15 000 ambtenaren ontslagen worden. De pensioenen boven 1 000 euro zouden 15 tot 20 % moeten inleveren, en in de gezondheidszorg zou 1,1 miljard euro bespaard moeten worden. Voor de kapitaalkrachtigen (bijvoorbeeld de rijke Griekse reders die geen eurocent belastingen betalen) hebben de Europese Commissie en het Internationaal Muntfonds geen even strenge eisen. De Grieken lijken intussen murw geslagen, gelaten, depressief en wanhopig te zijn. Aan de algemene staking voorbije dinsdag werd minder massaal dan voordien deelgenomen. In de privé-sector werd nauwelijks gestaakt. De kans op ontslag is te groot, en voor elke job staan gemiddeld 800 kandidaten te drummen. De 25 000 mensen die nog de straat op trokken om te betogen, kwamen vooral uit de openbare sector.

De Wereld Morgen en andere media melden dat dinsdag een Duitse vlag, en ook een swastikavlag (foto 1), in brand werd gestoken. Al ging het moeizaam wegens het natte weer. Ondanks dat volgens de Grieken de Griekse politici de grootste verantwoordelijkheid dragen voor de toestand waarin het land zich bevindt, wordt Duitsland toch ook meer en meer als de grote boeman gezien. Duitsland dat er op aandringt dat Griekenland een wet aanneemt die van het terugbetalen van de leningen een prioriteit maakt, boven het uitbetalen van lonen en pensioenen. Duitsland waar het weekblad Focus op haar voorpagina een Venus van Milo publiceert die een middelvinger opsteekt. Om te suggereren dat de Grieken bedriegers zijn, die zich niet willen houden aan de EU-verdragen. Op VNJ-bijeenkomsten worden kinderen aangeleerd de Belgische vlag te verbranden (1, 2), maar hoeveel erger is niet het onrecht dat de Duitse bondskanselier Angela Merkel de Grieken wil aandoen? We begrijpen best dat Grieken de Duitse vlag wilden verbranden. Maar waar haalden ze die swastikavlag zo plots vandaan?

Onze Griekenlandkenner wijst erop dat bij de verkiezingen in Griekenland op 8 april eerstkomend er wel eens een goede score zou kunnen zijn voor de twee uitersten aan het politieke spectrum: radicaal-links en extreemrechts. We wezen er al op dat extreemrechts tot in de huidige Griekse regering vertegenwoordigd is, zelfs met een vriend van Frank Vanhecke, In de marge hiervan is er nog steeds een nazistische scene actief. Een swastikavlag is dan ook vlug gevonden in sommige winkels. Overigens helpt ook Vlaanderen aan de uitbouw van een neonazistische scene in Griekenland. In 2009 was de Turnhoutse groep Short Cropped de headliner van een memorial in Griekenland voor Ian Stuart Donaldson, zanger van Screwdriver en oprichter van het neonazistische netwerk Blood and Honour (foto 2).

We hebben er nog geen aandacht aan besteed, maar het zal de lezers van AFF/Verzet niet onbekend zijn dat in Hongarije met premier Victor Orban zich een rechts-nationalistisch en autoritair regime genesteld heeft. Voor het VB is er niets aan de hand en is de reactie van Guy Verhofstadt, en bij uitbreiding het hele Europese Parlement, overdreven. Een artikel van het webzine voor internationale politiek Uitpers geeft echter te denken.

Freddy De Pauw (ex-De Standaard) wijst erop dat het de Europese Commissie hoog moet zitten als voorzitter José Barroso aanmaningen stuurt naar Victor Orban, terwijl beiden toch behoren tot dezelfde Europese Volkspartij (EVP) van Wilfried Martens. Barroso staat niet alleen. Op 23 december 2011 stuurde de Amerikaanse minister voor Buitenlandse Zaken Hillary Clinton een lange brief naar Victor Orban waarin ze haar wrevel uitte over de gerechtelijke autonomie die de facto ingeperkt wordt, de beperkingen aan de persvrijheid en het einde aan de scheiding tussen kerk en staat. Het gaat economisch zeer slecht in Hongarije, maar Victor Orban heeft duidelijk andere prioriteiten. De media worden geacht zich ‘patriottisch’ te gedragen, met als gevolg mensen die ontslaan worden en camera’s die de andere kant op kijken als op 2 januari bijna 100 000 mensen betogen tegen de regering-Orban. Ook in de culturele wereld wordt het ‘patriottisme’ opgelegd. Aan het hoofd van theater en opera worden notoire uiterst rechtse figuren benoemd, uitgesproken antisemitisch.

De wettenwoede van de nieuwe regering is ridicuul en pijnlijk. Voor dakloosheid kan je een boete tot 480 euro of twee maanden gevangenisstraf krijgen. Op drie weken tijd werden in Boedapest 271 mensen opgepakt omdat ze in vuilnisbakken snuffelden. De pensioenleeftijd van magistraten werd drastisch verlaagd… kwestie nieuwe, regimegetrouwe rechters te kunnen benoemen. De bevoegdheid van het Hooggerechtshof werd gevoelig ingeperkt, vooral om de geldigheid van nieuwe wetten amper of niet te kunnen controleren. De kieswet werd herschreven zodat de grootste partij met een derde van de stemmen meteen tweederde van de parlementszetels krijgt. En zoals dat gewoonlijk gaat met verrechtsing: het is niet Victor Orbans partij Fidesz die met zo’n programma de wind in de zeilen krijgt, maar het nog rechtsere Jobbik.

Tot wat het ‘patriottisme’ leidt, blijkt uit de hondentaks die ingevoerd werd. In ons land is de hondentaks afgeschaft; in Hongarije is de hondentaks nu ingevoerd. Voor vreemde rassen; niet voor “zuivere Hongaarse rassen”. Het is echter niet zo eenvoudig om te bepalen wat een “zuiver Hongaars hondenras” is, honden die de Hongaren vanuit de steppen van Centraal-Azië naar hun huidig land begeleid hebben. Op de lijst taksvrije honden staat ook de Vizsla (foto), een ras ontstaan uit kruisingen met een Turkse scheper en dus niet honderd percent raszuiver. Een aantal nationalisten ligt het zwaar op de maag dat de Vizsla taksvrij is.

Wacht ons hetzelfde bij toenemend succes van de V-partijen? De studiedienst van hondenkapsalon Nelly vond alvast veertien Belgische hondenrassen. Andere bronnen spreken van zestien Belgische hondenrassen, maar daarmee zijn we er natuurlijk nog niet. Met een N-VA/VB-regering moeten we dat uitzuiveren tot de Vlaamse hondenrassen. De Sint-Hubertushond valt dus af, de Mechelse herder behouden we. De Bichon Frisé krijgt misschien het voordeel van de twijfel omwille van zijn Vlaamse naam (“Krulharig Leeuwtje”). De Bouvier des Flandres wordt aanzien als een Vlaamse hond, spijts de Franstalige naam en alhoewel de voorzitter en secretaris van de club van de Bouvier des Flandres beiden Walen zijn. Vanzelfsprekend zal nu snel een Vlaamse club van de Bouvier des Flandres opgericht worden. Onder een N-VA/VB-regering zullen de Vlaamse honden vrijgesteld blijven van hondentaks. Voor de andere honden wordt de hondentaks terug ingevoerd. Het geld voor de Vlaamse staat moet van ergens komen! Ook al leidt dit tot nadelige gevolgen in eigen kring. Filip Dewinter zal dus hondentaks moeten betalen voor zijn Duitse scheper Ako (1, 2).

Intimi verzekeren ons dat Filip Dewinter die hondentaks voor het heil van de Vlaamse staat evenwel met de glimlach zal betalen. Daarvoor is Filip te gehecht aan zijn Duitse scheper.

De Duitse regering heeft voorbije woensdag ingestemd met het voorstel een database aan te leggen met de gegevens van extreemrechtsen die bereid zijn geweld te gebruiken. Een paar dagen eerder was bekend geworden dat zowat 25 000 Duitsers lid zijn van een extreemrechtse organisatie, waarvan een 9 500 bereid zouden zijn geweld te gebruiken. Donderdag besloot de Duitse Bondsdag unaniem tot een parlementaire enquête naar de omgang van de politie en inlichtingendiensten met extreemrechts. Aanleiding is de Nationalsozialistische Untergrund (NSU) die tien jaar lang ongestoord kon moorden, bomaanslagen plegen en banken overvallen.

Het is puur toeval – want aan de film is meer dan twee jaar gewerkt – maar net nu is de film Die Kriegerin in Duitsland in roulatie gegaan (foto). Een film over een jonge vrouw die zich met hart en ziel in het neonazimilieu stort. David Wnendts, voor wie dit zijn speelfilmdebuut is, heeft voor zijn film uitvoerig gesproken met jonge vrouwen uit het neonazimilieu. Uit hun levensgeschiedenis heeft hij zijn hoofdpersonage Marisa samengesteld: een van agressie spetterende twintiger in neonazioutfit die even hard als haar kaalkoppige vrienden inhakt op allochtonen. Op de achtergrond spelen een foute opa en een depressieve moeder een rol. Het is een sterke film geworden, vooral dankzij de reeds voor haar acteren bekroonde Alina Levshin die met groot gemak het hele spectrum van haat, agressie en pijn, tot en met liefde, twijfel en mededogen op haar gezicht tovert. David Wnendt en Alina Levshin hopen dat de film veel discussie zal losmaken, en vooral ook op scholen zal worden vertoond en besproken.

In het neonazimilieu treden vrouwen hoe langer hoe zelfbewuster op. Ook in hun outfit ontwikkelen ze eigen stijlen. Zoals bijvoorbeeld de 'skingirls', die hun haar millimeteren, maar aan hun slapen en van achteren al dan niet geverfde slierten laten groeien. Ook ‘Marisa’ tooit zich met zo'n kapsel én met de nodige eenduidige tatoeages. Dat laatste maakt een verschil, want er zijn ook ‘skingirls’ die daarentegen antifascistisch zijn. De skingirls zijn ook maar een kleine subcultuur. Foto’s van betogingen laten een grote verscheidenheid aan neonazivrouwen zien. Vrouwen maken, volgens onderzoekster Rena Kenzo, inmiddels bijna twintig procent uit van de extreemrechtse scene in Duitsland. Het aandeel van vrouwen in gewelddelicten ligt lager. Volgens de politie is dat tussen de vijf en de tien procent. Er zijn nog veel vrouwen bij die zich tot hun traditionele rol van verzorger en moeder beperken. Maar steeds meer vrouwen vinden elkaar in aparte organisaties. Sommige groepen accepteren zelfs lesbische vrouwen, terwijl onder extreemrechtse mannen homoseksualiteit nog altijd taboe is en vooral agressie oproept. Vrouwen nemen ook steeds vaker organisatorische taken op zich. Gehuld in gewone kleding huren ze bijvoorbeeld zalen voor bijeenkomsten. Dat is ook wat Beate Zschäpe deed bij de NSU. Zij huurde de garage waar de politie later propagandamateriaal, wapens en explosieven ontdekte. Over haar verdere rol bij de NSU is nog niets bekend. Tweeënhalve maanden na haar aanhouding zwijgt ze nog steeds als een graf, wat er toch op wijst dat ze meer is dan een meelopertje.

Op het proces rond de Blood and Honour-groep genoemd naar haar tijdschrift Bloed - Bodem - Eer - Trouw (BBET) wees vorige maandag één van de advocaten van de verdediging er nog op dat onder de zeventien die voor de rechtbank gedagvaard zijn, geen enkele vrouw is. Vrouwen zouden een kalmerende invloed hebben, en een gevangenisstraf voor zijn cliënt zou dan ook contraproductief zijn. Uit andere getuigenissen blijkt dat vrouwen hun man verlaten hebben omdat hij zich met BBET en/of wapenhandel inliet. Waardoor de man helemaal op de dool ging. Vrouwen actief in Vlaamse extreemrechtse kringen, ze zijn er maar hun aandeel lijkt ons toch kleiner dan de twintig procent in Duitsland. Maar ze zijn er. Niet te beroerd om naar neonazibetogingen in Nederland en Duitsland te trekken, en klant te zijn van ISD Records. Het wordt Vlaanderen niet bespaard.

• Trailer van Die Kriegerin.

Italië heeft nu ook haar “Zet de champagne maar al koud!”-schandaal. Donderdag werd plaatsvervangend procureur Pietro Saviotti (56 j.), hoofd van de anti-terrorismecel in Rome, begraven. Duizenden mensen waren op zijn begrafenis. CasaPound-kopstuk Gianluca Iannone (foto 1) postte op Facebook: “Het jaar 2012 begint met interessante perspectieven… Hoera”. Het neofascistische CasaPound kwam vorige maand nog in opspraak door een schietpartij in Firenze waarbij twee Afrikaanse straatverkopers het leven verloren. De dader was een sympathisant van CasaPound, aanwezig op betogingen van CasaPound en medewerker aan één van de websites van CasaPound.

CasaPound-kopstuk en zanger van ZetaZeroAlfa Gianluca Iannone (38 j.) had een Facebook-pagina onder de naam ‘Gianluca da Tortuga’. “Had”, want na een vraag van het Openbaar Ministerie in Rome heeft Facebook de pagina verwijderd. Niet alleen was er de schandalige uitspraak van het CasaPound-kopstuk, er werd ook aangezet tot misdaad. Na de “Het jaar 2012 begint met interessante perspectieven… Hoera”-quote postte een Facebook-vriend: “Ik wacht op het vertrek van iemand anders”, en een andere: “Mond, Saviotti volgende… de lijst is lang en er is volop keuze.” Gianluca Iannone heeft intussen gezegd dat zijn Facebook-commentaar “een ongelukkige grap” is, maar het publiek maken een schending van zijn privacy is. De reacties in Italië noemt hij “erger dan Noord-Korea“, verwijzend naar de huilbeurten na het overlijden op 17 december van de Nood-Koreaanse president Kim Jong-il. Dat bij fascisten alle verhoudingen wel eens zoek zijn, is bekend.

Een woordvoerder van CasaPound zei eerder dat het hypocriet zou zijn berouw te verwachten voor de gewraakte quote vermits Pietro Saviotti  al meermaals militanten van CasaPound had laten aanhouden. Twee maanden geleden nog Albert Palladino, alias ‘Zippo’, één van de oprichters van het met CasaPound verbonden Blocco Studentesco, die ervan beschuldigd wordt militanten van de centrum-linkse Partito Democratico fysiek aangevallen en verwond te hebben. Die woordvoerder, vice-voorzitter van CasaPound Andrea Antonini, reageerde nadat vrijdag op de hoofdzetel van CasaPound in Rome een huiszoeking werd verricht en Gianluca Iannone, ideoloog Gabriele Adinolfi en enkele andere CasaPound-militanten voor verhoor werden meegenomen naar een politiebureau. Maar dat was voor nog een andere zaak: het in de benen en rechterhand schieten van de voormalige terrorist en extreemrechtse militant Francis White (52 j.).

Zoals hier al eerder uitgelegd heeft CasaPound haar fans in Vlaanderen. VB-personeelslid en -provincieraadslid Bert Deckers, medeoprichter van RechtsActueel, poseert tegenwoordig op zijn Facebook-pagina in een T-shirt van CasaPound, ‘onbekenden’ gingen in Mechelen op pad om affiches voor de invrijheidsstelling van ‘Zippo’ te plakken, en Ruben Solidarista aka Ruben Rosiers is in permanent contact met Italië om de gebeurtenissen daar te volgen. De zondag voor Kerstmis stonden Rosiers en zijn vrienden bij het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) met een stand op de Antwerpse Meir (foto 2, met in de rechterbenedenhoek het logo van CasaPound). Eddy Hermy was ervoor vanuit Oostende naar Antwerpen gereisd. Het was de bedoeling om chocolademelk te verkopen ten voordele van de blanken in Orania (Zuid-Afrika), maar AFF-waarnemers hebben geen liter chocolademelk zien verkopen. Pamfletjes werden vlot aangepakt, maar voor de chocolademelk was er geen interesse.

Gianiuca Iannone zou de hele tweede helft van januari in Spanje op rondreis zijn voor meetings en optredens met ZetaZeroAlfa, met om te beginnen een bijeenkomst gisteren in Barcelona. Het vertrek naar Spanje is door de gebeurtenissen in Rome uitgesteld. Overigens hangt CasaPound nog een rechtszaak boven het hoofd voor het gebruik van de naam Pound. De 86-jarige dochter van de Amerikaanse dichter Ezra Pound wil dat de naam van haar vader niet langer misbruikt wordt door deze fascistische beweging.

Dinsdag 13 december 2011. Ongeveer op hetzelfde ogenblik als Nordine Amrani in Luik een bloedbad aanricht, wordt in Firenze geschoten op Senegalese straatvensters. Eerst in het noorden van de stad, twee uur later in het centrum van de stad. Twee Senegalezen laten daarbij het leven. Anderen zijn gewond. De 50-jarige dader, Gianluca Casseri, was een sympathisant van, spreker bij en auteur van teksten op de website van de fascistische beweging CasaPound. De beweging heeft sympathisanten in Vlaanderen, zware sympathisanten zelfs.  

Het CasaPound-kraakpand in Rome waar aanhangers van de beweging kunnen wonen, debatten kunnen organiseren, culturele evenementen plaatsvinden, acties voorbereid worden… bracht Bert Deckers, Antwerps VB-personeelslid en -provincieraadslid, aan het dromen. Bert Deckers op zijn persoonlijke blog: “Wat de Vlaamse Beweging (…) nodig heeft om de basis opnieuw te behagen en zo een beter strijdlust op te wekken is een heropleving van het Vlaams Huis. (…) Een voorbeeld van hoe het (…) zou kunnen is het Italiaanse Casa Pound. Deze naam werd gegeven aan de plaats waar fascisten en nationaal-revolutionairen sinds 2003 bijeenkomen. (…) Dat het fascisme er openlijk wordt toegelaten is een Italiaanse zaak. Daar hebben we hier in Vlaanderen geen boodschap aan, maar het feit dat duizenden jongeren én ouderen zich verbonden voelen door een locatie waar er een familiale en nationalistische sfeer hangt is veelzeggend.” Bert Deckers distantieert zich van het fascisme bij CasaPound, maar anderzijds heeft hij een warme sympathie voor de Blocco Studentesco die ontstaan is vanuit CasaPound, en heeft hij – het is bekend – meer problemen met antifascisten dan met fascisten. Bert Deckers is redacteur en mede-oprichter van RechtsActueel en daar mochten we in september nog een enthousiast artikel lezen over de vierdaagse bijeenkomst van CasaPound eerder die maand.

Auteur van het artikel is ‘Il Solidarista’ oftewel Ruben Rosiers (foto 1). Een Vlaming uit Hombeek, bij Mechelen. Ruben Rosiers kennen we als duivel-doet-al bij het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) (foto: Ruben Rosiers door het VRT-programma Koppen gefilmd bij het ‘jeugdcongres’ van het N-SA in Oostkamp in 2009, ‘jeugdcongres’ dat N-SA-kopman Eddy Hermy een veroordeling voor racisme kostte). Waar nodig gaat Rosiers het woord van het N-SA verkondigen (foto: Nederland, met op de achtergrond een Blood and Honour-groep en Rosiers rechts op de foto. Rosiers zegt dat hij “niets te maken (heeft) met die dwazen die daar rondliepen, in het bijzonder de openlijke neonazi’s”.). Ruben Rosiers is ook concertorganisator van ‘Identiteit door Muziek’. In dat kader haalde hij al tweemaal het huisorkest van CasaPound, ZetaZeroAlfa, naar Vlaanderen. In 2008 (foto 2) en in 2010. Voorafgaand aan het concert vorig jaar stelde Ruben Rosiers CasaPound-leider Gianluca Iannone voor op een NSV-avond in Antwerpen (foto en verslagje). Bij een ander ‘Identiteit door Muziek’-concert, in 2009, zette Rosiers de huisideoloog van CasaPound, Gabriele Adinolfi, mee op het podium. Op 6 april dit jaar was Gabriele Adinolfi overigens nog te gast bij het KVHV-Gent. Rosiers zorgde voor de vertaling van de spreekbeurt. Ruben Rosiers is als dj Malinwa sportverslaggever bij de internetradio van Tim Mudde Radio Rapaille die bij haar start als radio wekelijks twee uitzenduren mocht gebruiken van… de CasaPound-radio Radio Bandiera Nera. Een door Ruben Rosiers voor het N-SA gepland concert in mei dit jaar kreeg teveel tegenwind en werd afgelast. Maar in dezelfde week kwam ook het bericht dat Rosiers op kosten van CasaPound naar Zuid-Afrika mocht trekken voor een project met de Afrikaners en de Boeren. Naar eigen zeggen is hij er echter nog niet geweest.

Om geld in te zamelen voor de buitenlandse projecten van CasaPound is er Sol-Ide, wat staat voor Solidariteit-Identiteit en Solidarité-Identités. Een vzw “met een liefdadigheidskarakter die als doel heeft hulp en steun te verlenen aan volkeren die strijden voor hun overleven, voor het vrijwaren van hun cultuur en de verdediging van hun identiteit.” Rosiers is verantwoordelijke voor de Noordwest-Europese tak van Sol-Ide. Morgen en overmorgen, zaterdag 17 en zondag 18 december, verkoopt hij in het kader van Sol-Ide warme chocolade aan de Meir in Antwerpen. Misschien de opbrengst niet aan de Afrikaners en de Boeren besteden, maar aan de Senegalese families die nu rouwen in Firenze?

Gisteren plaatste een krant Hans Van Themsche, Kim De Gelder en Nordine Amrani op één rij. Vergelijkingen lopen echter altijd wel ergens mank. Het zijn alle drie dolgedraaide schutters, maar er is toch nog een verschil. De moordpartij van Hans Van Themsche was (mee) ingegeven door racisme, bij de andere twee is dat niet het geval. Gianluca Casseri (50 j., foto 1), de schutter van Firenze, sluit aan bij het voorbeeld van Hans Van Themsche. Psychiater Stefano Pallanti noemde hem zelfs “de Italiaanse Breivik”.

Gianluca Casseri is een sympathisant en meer van het fascistisch geïnspireerd CasaPound. CasaPound werd op 26 december 2003 opgericht toen een aantal jongeren een voormalig overheidsgebouw aan de Via Napoleone III in Rome kraakten en introkken. Een huis dat overigens middenin een Chinese wijk ligt. De naam CasaPound is ontleend aan de Amerikaanse dichter Ezra Pound die zich zowel tegen het kapitalisme als tegen het marxisme verzet. CasaPound zelf zegt voor de ‘derde weg’ tussen het kapitalisme en het marxisme te kiezen. De eerste CasaPound’ers komen voort uit de neofascistische Movimento Sociale Italiano (MSI). Later werd samengewerkt, maar ook ambras gemaakt, met de opvolger van de MSI, de Movimento Sociale Fiamma Tricolore. Het CasaPound-huis in Rome is zowel de woonplaats  van meer dan twintig gezinnen, als een centrum voor culturele en sociale activiteiten. Het heeft een eigen huisorkest, ZetaZeroAlfa. Een eigen radiostation, Radio Bandiera Nera ("Radio Zwarte Vlag"). Er worden regelmatig debatten georganiseerd, zoals met de extreemrechtse ideoloog Gabriele Adinolfi. Het is een vertrouwd adres voor de leden van de rechts-radicale studenten van Blocco Studentesco…

Vanuit CasaPound zijn talloze gewelddadige raids georganiseerd op al wie niet van hetzelfde gedachtegoed is dan zijzelf. Oprichter en boegbeeld van CasaPound Gianluca Iannone is in 2009 in eerste aanleg veroordeeld tot vier jaar cel voor een gevecht met een politieman in burger in 2004. CasaPound Italia heeft intussen een 3 500 betalende leden, meer dan vijftig (kraak)panden in heel Italië en acht lokale verkozenen. Op een bijeenkomst in Rome van 15 tot 18 september dit jaar laafden zich meer dan 1 500 CasaPound’ers aan debatten, muziekconcerten, een cocktailbar met aanpalend zwembad, en meer van dat. Een betoging in Napels op 26 november dit jaar bracht volgens CasaPound een vierduizend mensen op de been “tegen de banken, de woeker en de privatiseringen”. Er waren ook jongeren aanwezig uit Duitsland, Frankrijk, Nederland, Rusland… CasaPound stuurt op haar beurt haar ‘zonen’ uit en heeft projecten lopen bij het Karenvolk in Birma, de Serviërs in Kosovo, en de Afrikaners en de Boeren in Zuid-Afrika.

CasaPound distantieert zich van de schietpartij in Firenze en zegt dat Gianluca Casseri slechts een sympathisant van hun beweging is. Gianluca Casseri was echter meer dan een sympathisant. Hij schreef vijf – intussen van de gelijknamige website verwijderde – artikels voor de CasaPound-publicatie Ideodromo, gaf bij CasaPound herhaaldelijk spreekbeurten over comic books, en gold er als een groot kenner van Keltische riten en het neopaganisme waaruit sommigen symboliek putten voor neofascistische bewegingen. Gianluca Casseri was niet alleen mede-auteur van een boek over zwarte magie (foto 2), hij kwam op voor de zuiverheid van het blanke ras, ontkende de Holocaust en zag om zich heen Joodse complotten. Bij CasaPound voelde hij zich goed thuis. CasaPound voert onder andere campagne tegen “de massa-immigratie die zowel de gast als de gastheer ontworteld”. In een land waar een regeringspartij als de Lega Nord varkensurine achterlaat op een plaats waar een moskee gebouwd wordt en vorige zaterdag nog geschoten werd op een Roma-kamp in Milaan na een vals gerucht over een verkrachting… is het klimaat rijp voor bewegingen als CasaPound en misdrijven als in Firenze.

CasaPound heeft in Vlaanderen overigens een aantal sympathisanten, maar daarover morgen meer.

• Naschrift. Een bezoeker van deze blog merkt op dat in de video van de betoging in Napels die we hierboven verwerkten op 4:56 Gianluca Casseri te zien is. Of het moest een sterke lookalike zijn. Het lijkt erop dat het inderdaad de schutter van Firenze is. Alleszins was Gianluca Casseri bij de politie bekend als deelnemer aan acties van CasaPound.

Terwijl hier natuurlijk alle aandacht gaat naar het drama in Luik kostte een racistische schietpartij in Italië gisteren het leven van twee Afrikaanse straatverkopers.

De 50-jarige Gianluca Casseri (foto 1), sympathisant van de fascistische CasaPound-beweging, schoot op twee markten in Firenze gericht op Afrikaanse straatverkopers. De man arriveerde rond het middaguur met zijn auto bij een markt op de Piazza Dalmazia, in het noorden van de stad. Naar verluidt had hij er eerder op de dag ruzie gehad met een groep Afrikanen en is hij teruggekomen met een pistool. De man opende het vuur op de Afrikanen. Twee Senegalezen werden gedood (foto 2), een derde geraakte gewond. Twee uur later dook Gianluca Casseri op in het centrum van Firenze. Op de bekende leermarkt van San Lorenzo, vlak bij de Dom, opende hij opnieuw het vuur. Daarbij raakten twee Senegalese straatverkopers gewond. De politie kon de man uiteindelijk in een parkeergarage insluiten. Volgens sommige bronnen ontstond toen een vuurgevecht waarbij de schutter gedood werd. Volgens andere bronnen beroofde de man zichzelf van het leven.

Volgens de politie schreef Gianluca Casseri artikels op rechts-extremistische websites, was hij lid van de fascistische beweging CasaPound en nam hij deel aan acties ingericht door CasaPound. In een persmededeling erkent CasaPound dat Gianluca Casseri een sympathisant is van hun beweging. Allicht komen we morgen op deze blog terug op deze zaak. Hier alvast een videoreportage over CasaPound.